အောငဒြင်
ရေးသားသူ – သာဂိ
မှဈကြီးနားမှို့ရှိ ခွံဝန်းကယွကြှီး တဈခုတွင် ခန်းနားထယဝြါသော နှစ်ထပ် အဆောကအြဦး တဈလုံးရှိသည်။ ထို အဆောကအြဦး၏ အပေါထြပ် ဧည့ခြန်းထဲတွင် အသကြ 35 နှစ်အရှယ် အမွိုးသားတဈဦး Gold label ပုလင်းထောငကြာ တဈစုံတဈရာကို စောင့န်သည်ေ။ ထိုအမွိုးသားသည် ရငအြုပကြားကားနှင့ြ ယောကြွားပီသသော မကြန်ှာကို ပိုငဆြိုငသ်ူ ဖြစ်သည်။ မေးရိုးကားကား ပေါတ်ှင် နှုတခြမ်းမှှေး၊ မုတစြိတမြှှေးများသည် rhythm ကကြနွှင့ြ အလှနခြန့ည်ားသည်။ မကြလြုံးများက စူးရှပြီး နှုတခြမ်းဒေါင့စြှန်း တွန့ရြုံသာ ပြုံးတတသ်ည့ြ သှေးအေးသော လူတဈယောကြ ဖြစ်သည်။ သူ၏ နာမညကြ အောငဒြင်။
သူ၏ အရှေ့တည့တ်ည့ရြှိ အခန်းထဲတွင် အမွိုးသမီးငယလြေး တဈဦး၏ ငိုရှိုကသ်ံ သဲ့သဲ့ကို ကြားနရသေည်။ ထို အခန်းထဲတွင် အပျိုပေါကအြရှယ် အမွိုးသမီးလေး တဈဦးနှင့ြ သကလြတပျိုင်း အမွိုးသမီးနှစ်ဦး ရှိသည်။ အောငဒြငသ်ည် အခန်းတံခါး ပြင့လြာမည့ြ အခွိနကြို စိတရြှညလြကရြှည် စောင့ဆြိုင်းရင်း စီးကရကြ မီးခိုးများကို ခေါင်းမော့ကာ မှုတထြုပလြိုကသ်ည်။ စီးကရကြ မီးခိုးများထဲတွင် လှနခြဲ့သော ရကပျိုင်းက အဖြစ်အပကြမြွား အစီအရီ ပေါလြာသည်။
အောငဒြင် ယခုအိမကြှီးသို့ လှနခြဲ့သော 6 လခန့ကြ ရောကရြှိခဲ့သည်။ ရောကရြှိသည့ြ အကြောင်းအရင်းမှာ ဖားကန့တ်ှင် ကြောကစြိမ်းကုနသ်ည် ကိုရှောကတ်ီ ဆိုသော တရုတတ်ဈဦးကြောင့ြ ဖြစ်သည်။ ရှမ်းပြညဘြကမြှ ကိဈစတဈခုကို ရှောငပြှေးရင်း ဖားကန့သ်ို့ ရောကရြှိနသေော အောငဒြငတ်ဈယောကြ အလုပအြကိုင် မရှိသဖြင့ြ ရမဆေေးကြောကြ ရှာရင်း ဝမ်းရေးကို ဖြရှင်ေးနသည်ေ။
တဈရကတ်ှင် ဆိုင်းတောင် ကြောကစြိမ်းတွင်းဘကြ ရမဆေေးကြောကြ ရှာရင်း ဖားကန့သ်ို့ ဆိုငကြယန်ှင့အြပြန် လမ်းတွင် Pajero ကားတဈစီးက လှမ်းတားသည်။ ကားကောင်းကောင်း ပြုပြငတ်ကြ၍ ကူညီပေးရာမှ ကိုရှောကတ်ီနှင့ြ ခငသ်ှားသည်။ သူ့အိမကြား မောင်းရန် ခေါလြာသဖြင့ြ မှဈကြီးနားသို့ ရောကခြဲ့သည်။
ကိုရှောကတ်ီ၏ မိန်းမ မကငွမြသည်ေ အသကြ 28 နှစ်အရှယ် ကိုယလြုံးကိုယပြေါကြ တောင့တ်င်းသည်။ သူမတွင် ရငမြဟေုခေါသ်ော အသကြ 22 နှစ်အရှယန်ှင့ြ ခငမြဟေုခေါသ်ော အသကြ 18 နှစ်အရှယ် အပျိုပေါကြ ညီမနှစ်ယောကရြှိသည်။ ညီအဈမ သုံးယောကစြလုံး တရုတတ်ှေ ဖြစ်သဖြင့ြ အသားဖြူကာ ရငထြှား တငကြားသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ညီအဈမ သုံးယောကစြလုံး အပြောအဆို အနည်းငယ် ရိုင်းစိုင်းပြီး အိမရြှိ လုပသ်ားများအား ဆကဆြံရာတွင် မောကမြာကြသည်။ အိမရြှိ လုပသ်ားများအား ခိုင်းလွှင် ငေါကင်န်း ပြောဆိုပြီး ခွထေောကန်ှင့ြ ကနကြွောကကြာ ခိုင်းတကကြှသည်။
ကိုရှောကတ်ီသည် ဘိန်းစား တဈယောကဖြစ်သည်။ သူတို့အိမသ်ို့ အောငဒြင် ရောကပြှီး 2 လခန့အြကြာတွင် ဘိန်းထိုးရင်း ကိုရှောကတ်ီ ရှော့(ခြ)ဖြစ်ပြီး ကိုရှောကတ်ီ ဆုံးသှားသည်။ ထိုအခွိနမြှစ၍ အိမ်၏ စီးပြားရေးကို မကငွမြေ ဦးစီးရတော့သည်။ ထိုအခွိနမြှစ၍ မကငွမြေ စီးပြားရေးကိဈစနှင့ြ ဘယသ်ှားသှား အောငဒြင် ကားမောင်းပေးရသည်။
တဈရကတ်ှင် အောငဒြင့ြ ထံသို့ Phone တဈခု ဝငလြာသည်။
“Hello, အေး ပြော”
“————“
“အာ မင်းတို့တွေ ငါ့စကား နားမထောငဘြူး၊ အာလုံး ဒုကျခရောကကြုနလြိမ့မြယ်၊ ဟိုဘကမြှာ ရှောငန်ပေါလို့ ပြောထားတာကို”
“————-“
“အေး ငါ ဖနတ်ီးကြည့်မြယ်၊ ဘယလြောကြ လိုမှာလဲ”
“—————“
“ဟုတပြှီ အဆငပြှတောနဲ့ အကြောင်းပြနပြေးမယ်၊ လောလောဆယ် မင်းတို့ အဲ့မှာဘဲနေဦး”
အောငဒြင် ခေါင်းရှုပသ်ှားသည်။ ထိုစဉြ
“အောငဒြငရြေ ဟေ့ အောငဒြင်”
“ဟုတ် မမလေး”
မကငွမြေ ခေါသ်ဖြင့ြ အောငဒြင် အိမဘြကြ ထွကခြဲ့သည်။
“ဘယသ်ှားမလို့လဲ မမလေး”
“မနကဖြှန် ကြောကကြိဈစနဲ့ မန်တလေးကို သှားရမယ်၊ ကားကို သချော ပြငထြားပါ”
“ဘယအြခွိနလြဲ မမလေး”
“မနကစြောစော”
“ဟုတ် ကြှနတ်ောြ အခုဘဲ workshop သှားစဈလိုကပြါ့မယ်”
“ရော့ ပိုကဆြံယူသှား”
တဈသောင်းတန် သုံးရှကကြို ပစ်ပေးကာ အိမထြဲ ဝငသ်ှားသော ကငွမြေ၏ ဖငကြှီးကို ကြည့်ရြင်း အောငဒြင် နှုတခြမ်းဒေါင့တ်ှန့ရြုံ ပြုံးလိုကသ်ည်။ အောကတ်ှင် ကသွှားသော ပိုကဆြံကို ကောကကြာ workshop သို့ ကားစဈရန် ထွကခြဲ့သည်။ ပြီးတော့ စောနက ဖုန်းကို ပြနခြေါလြိုကသ်ည်။
မနကစြောစော မှဈကြီးနားမှ ထွကခြဲ့သည်။ မကငွမြအပြေင် သူမ၏ညီမ ရငမြပေါ မန်တလေးသို့ လိုကခြဲ့သည်။ ကငွမြသည်ေ တငပြါးဖုံးရုံမွှရှိသော mini ဂါဝန် အနကရြောငလြေးအား ဝတဆြငထြားပြီး ရငမြကေ ပေါငဂြှထိ တိုနသေော ဂငွြးဘောင်းဘီ တိုတိုလေးကို ဝတဆြငထြားသဖြင့ြ ပေါငသ်ား ဖြေးဖြေးကြီးများကို မှငရြသညမြှာ လီးတောငခြငွစြရာပင်။ မိုးရာသီ ဖြစ်သဖြင့ြ ကားကို စိတလြှှတ် ကိုယလြှှတ် မမောင်းနိုငပြေ။ နေ့လည် 1:00 pm ခန့တ်ှင် မဲဇာတောငသ်ို့ ရောကရြှိသည်။ ကား အသှားအလာ ရှင်းသည့ြ အခွိနဖြစ်ပြီး မိုးသည်းထနစြှာ ရှာသှန်းနသဖြေင့ြ သူတို့ ကားတဈစီးထဲသာ ရှိသလိုပင်။ မဲဇာတောငကြိုတကပြှီး တဈဝကခြန့အြရောကတ်ှင် ကားတဈစီးမှ လူသုံးယောကကြ လှမ်းတားသဖြင့ြ ရပပြေးလိုကသ်ည်။ ကားမှနကြို အောကသ်ို့ ခလွိုကပြှီး ခေါင်းခန်းသို့ ခညွြးကပလြားသူအား
“ဘာ ကူညီပေးရမလဲဗြ”
“ငါတို့ အကူအညီ လိုတာကတော့”
ထိုလူသည် စကား ဆကမြပြောတော့ဘဲ ခါးကြား ညှပထြားသော ပစ်စတိုတဈလကကြို ထုတကြာ အောငဒြင့ြ နှဖူးကို ခွိနလြိုကသ်ည်။
“အမေးလေး ကယကြှပါဦး”
“တိတတ်ိတန်စမြေး၊ ဟေ့ကောင် တံခါးတွေ lock ဖြင့လြိုကြ”
အောငဒြငလြည်း တံခါး lock များကို အမှန် ဖြင့ပြေးလိုကသ်ည်။ lock ပြင့သ်ှားသညန်ှင့ြ ရှေ့ခန်းသို့ သနတေဖြှင့ြ ခွိနထြားသူသည် လွှငမြှနစြှာ တကလြိုကသ်ည်။ မကငွမြတေို့ ဘေး တဈဖကစြီသို့လည်း လူနှစ်ယောကြ တကလြာသည်။
“ရှငတ်ို့ ရှငတ်ို့ ဘာလုပမြလို့”
“ဖန်ျး ဖန်ျး ဖန်ျး !! အားးးး”
“ကောငမ် တိတတ်ိတန်စမြေး၊ ဟေ့ကောင် ရှေ့ကားနောကကြို လိုကြ၊ ရုတရြုတ် ရုတရြုတ် လုပရြင် သုံးယောကလြုံး ခေါင်းနဲ့ကိုယ် အိုးစားကြဲသှားမယ်”
လူမိုကရြုပပြေါကကြာ တကယလြုပမြည့ြ ပုံစံများ ဖြစ်သဖြင့ြ ညီအဈမနှစ်ယောကလြည်း တဈယောကန်ှင့ြ တဈယောကြ တင်းကြပစြှာ ဖကထြားရင်း ကြောကလြန့န်ကြသေည်။ ကားနှစ်စီးလုံး တောလမ်းထဲ ဝငသ်ှားသည်။ သဈဆှဲသည့ြ ဆငသ်ှားလမ်း ဖြစ်သဖြင့ြ လမ်းကလည်း ကြမ်းလိုကသ်ည် ဖြစ်ခွင်း။ မိုးကလည်း သည်းထနစြှာ ရှာနပြေီး သဈပငမြွား အုံ့ဆိုင်းနသဖြေင့ြ ဘယကြို ရောကလြို့ ရောကမြှန်း မသိတော့ပေ။
တဈနာရီနီးပါး မောင်းနှငပြှီးသောြ တောထဲရှိ အစောကအြဦး ဟောင်းကြီး တဈခုသို့ ရောကရြှိခဲ့သည်။ သူမတို့ညီအဈမ နှစ်ယောကအြား အခန်းကယွကြှီးထဲတွင် ခွုပထြားပြီး အောငဒြင့အြား တဈဖကခြန်းသို့ ခေါသ်ှားသည်။ ရငမြအေား ထုတတ်န်းတွင် ခွထေောကန်ှင့ြ ကြမ်းပြင် မထိအောင် တွဲလောင်း ခညွထြားသည်။ ကငွမြအေား ခုံတဈလုံးပေါတ်ှင် လကပြှန် ကြိုးတုတထြားသည်။ စုစုပေါင်း လူ ချောကြဦး ဖြစ်ပြီး လူမိုကရြုပတ်ှေ ဖြစ်သဖြင့ြ ညီအဈမနှစ်ယောကလြုံး ကြောကလြန့န်သည်ေ။ သူမတို့အား စောင့ကြှည့န်သေော အမွိုးသား လေးဦးစလုံး၏ အကြည့်တ်ှကေ ရမျမကခြိုးတွေ လွှံနသည်ေ။ အောငဒြငလြည်း တဈဖကခြန်းတွင် ဘာတွဖြစ်ေနသည်ေ မသိပေ။
“ခွကျ ခွကျ ခွကျ !! အားးးးး ကဲကြာ ကဲကြာ !! ဖြောင်းဖြောင်းဖြောင်း!! အူးးးးးး”
ထိုးကြိတ် ကနကြွောကန်သေော အသံနှင့ြ အောငဒြင်၏ နာကငွစြှာ အောန်သေော အသံများ အတိုင်းသား ကြားနရသေဖြင့ြ ညီအဈမနှစ်ယောကလြုံး ပိုမို ထိတလြန့န်မေိသည်။ 15 mins ခန့ကြှာသောြ ခေါင်းဆောငဖြစ်ဟနတ်ူသူ အခန်းထဲ ဝငလြာသည်။ သူ၏ နောကမြှ တဈယောကကြ အောငဒြင့အြား ဂုတမြှ တရှတဆြှဲလာသည်။ အောငဒြင်၏ သတိလဈနသေော ခန်ဓာကိုယကြှီးအား သူမတို့ ရှေ့သို့ တွန်းပို့လိုကသ်ည်။
“ဝုန်းးးးး အောငမြလေးးးးး မမ !! မမ !! ညီမလေး ကြောကတ်ယ် အီးဟီးဟီးးးးး”
“မကြောကပြါနဲ့ သဲလေးရယ်၊ ကိုကြီးတို့က ကိုကမြစားပါဘူးကြယ်၊ ညီမလေးကို ကောင်းကောင်းကြီး ပြုစုမှာပါကြယ် ဟဲဟဲဟဲ”
တဈယောကကြ ရငမြေ၏ ပါးကို ဖစွည်ှဈကာ ပြောလိုကသ်ည်။
“လှှတ် လှှတ် !! ခွေးကြီးတွေ”
“ဘာကြ၊ ခွေးကြီးတွေ ဟုတလြား !! ဖနွြး ဖနွြး ဖနွြး”
“အားးးးးး”
“အေး ခဏနမှေ နင့ကြို ခွေးလိုးလိုးပြမယ်”
ပါးအား ဘယပြှန် ညာပြန် လှှဲရိုကခြံရသဖြင့ြ ရငမြေ၏ မကြလြုံးထဲ မီးပြင့သ်ှားကာ နှုတခြမ်းဒေါင့မြှ သှေးစများ ထွကလြာသည်။
“မလုပပြါနဲ့ ရှင်၊ ကြှနမ် ညီမလေးကို အီးဟီးဟီး”
“တိုကမြောင်းရေ၊ သူ့ ညီမလေးကို မလုပပြါနဲ့တဲ့၊ သူ့ကို လုပပြါတဲ့ဟ”
“ဟုတလြား အာစိ၊ အဟီး ဒါလေးလည်း အနှစ်ကြီးဘဲ”
တိုကမြောင်းသည် ကငွမြေ၏ မေးစိအား ဆှဲမော့လိုကသ်ည်။ မကြန်ှာကို တဈဖကသ်ို့ လှှဲလိုကသ်ဖြင့ြ
“ဆရာ မိုးသီးရေ၊ ဒါလေးကလည်း အကြောတင်းတယဗြွ၊ အကြောနည်းနည်း လွှော့ပေးလိုကမြှ ထငတ်ယ်”
“လုပပြေးရမှာပေါ့ကြာ ဟားဟားဟားဟား၊ သာဒွန်းရေ ကြိုးဖြညပြေးလိုကပြါကြာ၊ သူ လှတလြှတလြပလြပလြေး ကောက စည်းစိမ် ခံစားရအောငလြို့”
“ဟုတ် အာစိ”
သာဒွန်းသည် ကငွမြအေား ခုံတွင် လကပြှန် တုတထြားသော ကြိုးကို ဖြညပြေးလိုကသ်ည်။
“ရှင် !! ရှငတ်ို့ မယုတမြာနဲ့နောြ လှှတလြှှတ်!! အ”
မိုးသီးက ကငွမြေ၏ ဆံပငကြို စုကိုငပြှီး ကြမ်းပြငပြေါြ ဆှဲခလွိုကသ်ည်။ ကငွမြသည်ေ သူမ ဆံပငကြို ဆှဲထားသော မိုးသီး၏ လကကြို ကိုငရြင်း မကြန်ှာ ရှုံ့မဲ့ကာ တရှတတ်ိုကြ ပါလာသည်။
“အစကတော့ သာသာယာယာလေး လုပပြေးမလို့ဘဲ၊ ဒါပမယေ့ြ မင်းက စောကကြှောတင်းလှန်းတော့ ခပကြှမ်းကြမ်းလေး ကိုငပြေးရတာပေါ့”
“ဝုန်းးးး !! အားးးးး”
ကငွမြသည်ေ ကြမ်းပြငပြေါြ မှောကလြွှကြ လဲသှားသည်။
“ယကျခညီနောင်၊ ဒီကောင့ကြို ခုံပေါမြှာ ကြိုးခညွပြှီး သတိရအောင် လုပလြိုကစြမ်း”
ယကျခညီနောင် ဟုခေါသ်ော ကိုယခြန်ဓာ ထွားကြိုင်းပြီး ဘီလူးကဲ့သို့ ရုပကြှမ်းသော လူနှစ်ဦးက အောငဒြင့ကြို မခွီကာ ခုံပေါြ လကပြှနကြှိုးတုပလြိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ ရပေုံးဖြင့ြ မကြန်ှာအား ပကလြိုကရြာ
“ဗြှန်းးးးးး !!! ဝူးးး ဖလူးးးးးး ဟူးးးး”
အောငဒြင် သတိပြနရြလာခွိနတ်ှင် မိုးသီးက အောငဒြင်၏ လညပြင်းကို လွှပစြဈကဉွစြကြ ဒုတန်ှင့ြ ထောကပြှီး
“ငါတို့ မင်းမမလေးနှစ်ယောကကြို ဘယလြို ပြုစုမလဲဆိုတာ သချောကြည့်ထြား ဟေ့ကောင်”
“ဂစြျ !! ဂစြျ !! ဂစြျ !! ဂစြျ !! ဂြီ ဟီဟီဟီ !!အားးးးးးးးး”
လွှပစြဈကဉွစြကန်ှင့ြ အတို့ခံရ၍ အောငဒြင့တ်ဈကိုယလြုံး တွန့လြိမသ်ှားသည်။ လွှပစြီးလွှော့ထား၍သာ သတိလဈမသှားခွင်း ဖြစ်သည်။ မိုးသီးသည် လွှပစြဈဒုတကြို ပုခုံးပေါတ်ငပြှီး ကငွမြေ့ဘကြ လှည့ကြာ တဈလှမ်းခွင်း တိုးလာသည်။ ကငွမြသည်ေ ထိတလြန့စြှာဖြင့ြ ဖငဒြရှတတ်ှန်းရင်း နောကဆြုတသ်ှားသည်။ အားလုံး ငှိမ်၍ ကြည့်န်စဉြေ ကငွမြသည်ေ ရုတတ်ရကြ ကုန်းထကာ တံခါးပေါကမြှ အပြငသ်ို့ ပြေးထွကလြိုကသ်ည်။
“ဟေ့ကောငတ်ှေ လိုကကြှစမ်း”
“ဟုတ် အာစိ”
ယကျခညီနောငန်ှင့ြ သာဒွန်းတို့ ကငွမြေ့နောကသ်ို့ ပြေးလိုကသ်ှားသည်။ မိုးသီးကတော့ ကြောမြောြ ငှဲ့ပေးသော အရကခြှကကြို မော့ရင်း ထိုငစြောင့န်လေိုကသ်ည်။ 10 mins ပင် မစောင့လြိုကရြ
“လှှတ် လှှတ် !! ခွေးမြိုးတွေ ငါ့ကိုလှှတ်”
အသံကြား၍ ကြည့်လြိုကရြာ ယကျခကြီး၏ ပုခုံးပေါတ်ှင် ခွလကေတ်ှေ ယကကြနယ်ကကြနဖြှင့ြ ပါလာသော ကငွမြေ့အား တွေ့ရသည်။ မိုးရှာထဲတွင် ပြေးရသညကြ တဈကြောင်း၊ ယောကြွားခွနအြားနှင့ြ မိန်းမခွနအြား မမွှသညကြ တဈကြောင်းမို့ ကငွမြေ့အား လှယကြူစွာ ပြနခြေါလြာနိုငခြဲ့သည်။
“အင့ျ !! ဝုန်းးးး !! အားးးးးး”
ကြမ်းပြငပြေါြ ခွခွလေေေး ပစ်ကသွှားသောလြည်း ခကြခြှင်း ဖငဒြရှတတ်ှန်းကာ နောကသ်ို့ ဆုတသ်ှားပြနသ်ည်။ မိုးသီးသည် ခွကထြဲရှိ လကကြနွကြို မော့လိုကပြှီး
“အဲ့ကောငမြကို ကြမ်းပြငမြှာ ပကလြကလြှနပြှီး လကန်ှဈဖကကြို ကြိုးခညွထြားလိုကစြမ်း”
“ဟုတ် အာစိ”
“မလုပန်ဲ့၊ မလုပပြါနဲ့ အီးဟီးဟီးးး”
ကငွမြေ ရုန်းကနန်သေောလြည်း ကြောမြောန်ှင့ြ သာဒွန်းတို့အား မတွန်းဖယန်ိုငပြေ။ လကန်ှဈဖကကြို တိုငန်ှဈလုံးတွင် ကားယားခညွြ ခံလိုကရြသည်။ မိုးသီးလည်း ခါးပတဖြှုတရြင်း ကငွမြေ့အနား တဈလှမ်းခွင်း တိုးလာသည်။ လကြ လှုပမြရသဖြင့ြ ခွထေောကန်ှဈဖကကြို ကြေးလိုကြ ဆန့လြိုကဖြှင့ြ ရုန်းကနန်ရော ဝတထြားသော ဂါဝန် အနကရြောငလြေးမှာ လှနလြှနသ်ှားသည်။ အောကခြံဘောင်းဘီ အနကရြောငလြေးအောကမြှ ဖောင်းမို့နသေော စောကပြတအြကြဲကြောင်းအား အထင်းသား မှငန်ရသေဖြင့ြ တိုကမြောင်းတို့ တဈဖြဲ့လုံး လီးတောငန်သည်ေ။ ပေါငဖြှေးဖြေးကြီးတွကလေည်း အသည်းယားစရာပင်။ အရကန်ှင့အြတူ တံတွေးကို မွှောခနွကြရေသည်။
“ရှင် !! ရှင် !! အနားမကပန်ဲ့နောြ”
မိုးသီး၏ ခါးပတကြိုငထြားသောလကြ မှှောကတ်ကသ်ှားသည်။
“ရှှမ်းးးးး !!! အားးးးးး ရှှမ်းးး ရှှမ်းးး ရှှမ်းးး ရှှမ်းးးး အားးး အားးး အားးး အားးးး”
ခါးပတဖြှင့ြ တဈကိုယလြုံးအား ဘယပြှန် ညာပြန် လှှဲ လှှဲ ရိုကလြိုကသ်ည်။ ရိုကခြကြမြှာ အားပါသဖြင့ြ ပေါင် ဖြေးဖြေးကြီး နှစ်ဖကမြှာ အရှိုးတွေ ထငန်ပြေီ။ ခါးပတဖြှင့ြ ရိုကြ၍ အားရသောြ လွှပစြဈကဉွစြကဒြုတကြို အားလွှော့ကာ ကငွမြေ၏ ပေါငအြတွင်းသားကို တို့လိုကသ်ည်။
“ဂစွဂြစွဂြစွဂြစွြ !!! ဂွီ !! ဟီ ဟီဟီ!!! အားးးးးးးးးးး”
ကငွမြေ့တဈကိုယလြုံး တွန့လြိမကြောကကြှေးသှားသည်။
“မလုပန်ဲ့၊ ငါ့အဈမကို မလုပန်ဲ့၊ လူယုတမြာတွေ အီးဟီးဟီး”
ရငမြသည်ေ သူ့အဈမ ခံစားနရသေညကြို မကြည့်ရြကတ်ော့သဖြင့ြ အသံကုန် အောလြိုကသ်ည်။ မိုးသီး ရငမြေ့အား လှည့ကြှည့ကြာ ပြုံးလိုကပြှီး တိုကမြောင်းထံ လွှပစြဈဒုတ် ပစ်ပေးလိုကသ်ည်။ တိုကမြောင်းသည် လွှပစြဈဒုတကြို ပုခုံးပေါတ်ငကြာ ရငမြေ့ထံ လွှောကခြဲ့သည်။ တိုကမြောင်း သူမထံ လာနသညေကြို တွေ့ရသဖြင့ြ ရငမြသည်ေ ထိတလြန့ကြာ ခွဖဝေါးများ ကုတမြိသည်။
“မလာနဲ့၊ ငါ့အနား မလာနဲ့ အီးဟီးဟီးးးးး”
ရငမြေ၏ နို့တဈဖကကြို ဖစွည်ှဈလိုကသ်ည်။
“အ!!!!”
“အိုးးးး တင်းနတောဘဲ။ ဒါလေးတော့ မကြာခင် ပြော့သှားမှာ သချောတယ် ဟဲဟဲဟဲ”
“ခွေးကြီး ၊ ငါ့အသားကို မထိနဲ့ အီးဟီးဟီး”
“ဒါလေးက အမွည်းလေး”
လွှပစြဈဒုတ် အားခပပြွောပြော့ဖြင့ြ ရငမြေ၏ ဂွိုင်းသား ဖြေးဖြေးလေးကို တို့လိုကသ်ည်။
“ဂစွြ ဂစွြ ဂလွဈ ဂစွဂြစွြ !! အားးးးး ဂွီဟီဟီဟီ!!! အားးးးးးးးး”
ရှော့တိုကခြံရသဖြင့ြ ရငမြေ့ တကိုယလြုံး တွန့သ်ှားသည်။ ကြည့်န်သေူ အားလုံး လီးများ တင်းမာလာသည်။
“ပြောဦးလေ ခွေးကြီးလို့ ဟားဟားဟားဟား”
လွှပစြဈဒုတအြား ရငမြေ၏ ဘောင်းဘီတို အောကမြှ လွှိုကာ စောကပြတန်ား တေ့လိုကသ်ည်။ ရငမြေ မကြလြုံးပြူးသှားသည်။
“မလုပ် မလုပပြါနဲ့ရှင် အီးဟီးဟီး”
လွှပစြဈအား အနည်းငယ် မှှင့လြိုကပြှီး
“ခွေးကြီးလို့ ပြောဦးလေ၊ အခုတော့ မပြောနိုငတ်ော့ဘူး မလား၊ ကဲကြာ ကဲကြာ”
ခလုပကြို နှိပလြိုကသ်ည်။
“ဂစွြ ဂစွြ ဂလွဈ ဂစွဂြစွြ !! အားးးးး ဂွီဟီဟီဟီ!!! အားးးးးးးးး”
3 mins ခန့ြ ရှော့တိုကပြေးလိုကရြာ ရငမြေ ခေါင်းငိုကကြကြာ သတိလဈသှားသည်။ ရငမြေ့အား ကြည့်ရြင်း ကငွမြေ အကြောကလြှနန်ပြေီ။
“တောင်းပနပြါတယရြှင်၊ ကြှနမြတို့မှာ ပါလာတဲ့ အဖိုးတန် ပစ်စည်းတွေ အကုနယ်ူသှားကြပါ၊ ကြှနမြတို့ကို လှှတပြေးကြပါရှင်၊ အီးဟီးဟီးဟီး”
“ပြော့တော့လာပြီး တိုကမြောင်းရေ၊ ဒီထကြ ပြော့အောင် နည်းနည်းလေး lesson ပေးလိုကရြအောငဟြေ့ ဟားဟားဟားဟား”
“ရှင် !! ရှငတ်ို့ မယုတမြာနဲ့နောြ၊ လှှတ် လှှတ်၊ ကြှနမြကို လှှတ် အီးဟီးဟီးးးးး”
လကန်ှဈဖကြ ကြိုးခညွခြံထားရသဖြင့ြ ခွထေောကန်ှဈဖကသ်ာ ရုန်းကနန်ိုငသ်ည်။ ခွထေောကန်ှဈဖကြ ရုန်းလိုကတ်ိုင်း ဂါဝနလြေး လှနသ်ှားပြီး အောကခြံဘောင်းဘီဖုန်းထားသော စောကဖြုတဖြေါင်းဖေါင်းကြီးမှာ တိုကမြောင်းတို့အတွကြ သှားရညယ်ိုစရာပင်။ မိုးသီး သူ၏ အဝတအြစားများ ခွှတန်သညေကြို ကြည့်ရြင်း ကငွမြေ ဆောကတ်ညရြာ မရတော့ပေ။ မိုးသီး တဈကိုယလြုံးတွင် အောကခြံဘောင်းဘီသာ ကနွတ်ော့သည်။ အောကခြံဘောင်းဘီအောကကြ ရုန်းကြှနသေော လီးဘုထဈကြီးက အသည်းယားစရာပင်။ အိမထြောငကြပြှီးသား ဖြစ်သောလြည်း မုဒိန်းကငွ့ခြံရတော့မည် ဟူသည့ြ အသိက သူမအား ချောကလြှန့န်သည်ေ။
“မလုပန်ဲ့၊ မလုပပြါနဲ့!!! အ !!! အားးးးး”
ရုန်းကနန်သေော ခွထေောကန်ှဈဖကကြို ခွကငွြေးဝတမြှ ဆှဲလိုကပြှီး ကငွမြေ့အပေါြ တကခြှလိုကသ်ည်။
“ဖန်ျးးး ဖန်ျးးး ဖန်ျးးး ဖန်ျးးးး !! အားးးးးးးး”
ပါးကို ဘယပြှနဘြာပြန် လှှဲရိုကခြံရသဖြင့ြ ခေါင်း ဘယည်ာ ရမ်းခါသှားသည်။
“ဗွိ ဗွိ ဗွိ ဗွိ !!! မလုပန်ဲ့ !! မလုပန်ဲ့ !! အားးးးးး”
အင်ျကြီအား ရငဘြတမြှ စုကိုငကြာ စုတဖြှဲပြဈလိုကရြာ ဘရာဇီယာ အနကရြောင် သေးသေးလေးအောကမြှ ရုန်းကြှနသေော နို့အုံ ဖေါင်းဖေါင်းကြီးမှာ အသည်းယားစရာပင်။ ဘရာဇီယာအား အလညမြှ ဆုပကြိုငကြာ ဆှဲဆောင့လြိုကရြာ
“ဗြုတ် !! ဗြုတ် !! ဗြုတ် !! အားးးးးးး”
လကထြဲပြုတပြါလာသော ဘရာဇီယာအား လှှင့ပြဈလိုကပြှီး ဟင်းရညသ်ောကြ ပန်းကနလြုံးခန့ြ ကြီးမားသော နို့အုံကြီးနှစ်လုံးကို လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ အားရပါးရ ဆုပကြိုင် ဖစွည်ှဈလိုကသ်ည်။
“အားးးးး နာတယ် !! နာတယ် !! အားးးးးးးးး”
နို့ကြီးများက နူးညံ့ပြီး ကိုငရြတာ အားရစရာပင်။ ပြူထွကန်သေော နို့သီးခေါင်းလေးများအား တဈဖကစြီ ကုန်းစို့လိုကသ်ည်။
“ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် !! အီးဟီးဟီး မလုပပြါနဲ့ !! မလုပပြါနဲ့ !! အီးဟီးဟီးးးးး”
နို့စို့၍ အားရသောြ အောကသ်ို့ လွှောထိုငလြိုကပြှီး ဂါဝနကြို လှနလြိုကသ်ည်။
“မလုပန်ဲ့ !! မလုပန်ဲ့ !! အားးးးးး နာတယ် နာတယ်”
ခွထေောကန်ှဈဖကကြို ရုန်းကနန်သဖြေင့ြ အောကခြံဘောင်းဘီ အပေါမြှနေ၍ စောကဖြုတကြှီးကို အားရပါးရ ဖစွည်ှဈ ဆုပကြိုငလြိုကရြာ ကငွမြေ့ခငမြွာ အတောလြေး နာကငွသ်ှားသဖြင့ြ မရုန်းရဲတော့ပေ။ မိုးသီးလည်း ထိုအခွိနမြှ ကငွမြေ၏ အောကခြံဘောင်းဘီလေးကို ဆှဲခွှတကြာ လှှင့ပြဈလိုကသ်ည်။ အမှှေးများ ကင်းရှင်းနသေော စောကဖြုတ် ဖေါင်းဖေါင်းကြီးမှာ အရညတ်ှေ ရှှဲစိုနသည်ေ။
“ငါ့ကောငတ်ှေ၊ ဒီမှာ ကြည့်ကြှစမ်းဟေ့၊ သူကသာ မလုပပြါနဲ့ ပြောနတော၊ သူ့ စောကဖြုတကြှီးက ခံချင်လြှန်းလို့ အရညတ်ှတေောင် ထွကန်ပြေီ ဟားဟားဟား”
“မဟုတဘြူးးး မဟုတဘြူးးး အီးဟီးဟီးဟီးးး”
“ကြောမြောရြေ၊ မင့ြ မီးခွဈလေး ယူခဲ့စမ်းကြာ၊ မဟုတဘြူး ဆိုတာကို ဟုတအြောင် လုပပြေးလိုကြဦးမယ်”
ကြောမြောလြည်း သူ့ဆရာ ဘာလုပမြညမြှန်း မသိသဖြင့ြ လိုလိုမယမြယ် တိုငဒြေါင့ကြ ဝါဆို ဖယောင်းတိုင် အနီကြီးပါ ယူပြီး ပေးလိုကသ်ည်။ မိုးသီးသည် ကြောမြော့ထြံမှ မကကြဲနဈမီးခစွကြို ယူရင်း ဖယောင်းတိုငအြား ကြည့်ကြာ
“အဲ့ဒါက ဘာလုပဖြို့လဲ”
“မသိဘူးလေ၊ ဆရာ ဖယောင်းစကြ ခမွလို့လားလို့”
“ဟေ !! အေးးးး အဟေးးးး ဒါလည်း ကောင်းတာဘဲ ဟားဟားဟားဟား”
ကငွမြေ၏ ထိတလြန့မြှုက အဆုံးစွနထြိ ရောကသ်ှားသည်။ ထိတလြန့မြှုကြောင့လြည်း စောကပြတထြဲမှ အရညမြွား တဈစိမ့စြိမ့ြ ညှဈထွကလြာသည်။ မိုးသီးက ဖယောင်းတိုငကြို မီးညှိကာ ကငွမြေ့ မကြန်ှာအား ပြုံးပြုံးကြီး ကြည့်ပြှီး
“ဒီကနေ့ ငါတို့ တဈဖြဲ့လုံး မင်းတို့ ညီအဈမ နှစ်ယောကကြို နိဗျဗာန် ပို့ပေးမယကြှ ဟားဟားဟားဟားးးးးး”
ကငွမြေ့၏ နို့သီးခေါင်းပေါြ ဖယောင်းစကြ တဈစကခြှင်း ခလွိုကသ်ည်။
“အားးးးး အားးးး ပူတယ် !! ပူတယ် !!! အားးးး အားးးးးးး အားးးးးး”
မိုးသီး မတတ်ပရြပကြာ ကငွမြေ၏ ဗိုကတ်ှပေေါရြော၊ ပေါငတ်န် ဖြူဖြူတွပေေါပြါ ဖယောင်းစကမြွား ခပြေးလိုကရြာ ကငွမြေ့ခငမြွာ ပူလှန်း၍ ဟိုဘကလြှိမ့လြိုကြ ဒီဘကလြှိမ့လြိုကြ ဖြစ်နသည်ေ။ တဈကိုယလြုံးလည်း ဖယောင်းစကြ အနီများ ရဲနပြေီ။
“ဟားဟားဟားဟားးးးးး”
ဝိုင်းကြည့်န်ကြသေူများ၏ သဘောကစွှာ ရယသ်ံက လသေံ မိုးသံနှင့အြတူ အိမကြှီးထဲ ဟိန်းထွကန်သည်ေ။ ဖယောင်းတိုင် သုံးပုံတဈပုံခန့ြ ကုနသ်ှားမှ ဖယောင်းတိုငမြီးကို ငှှိမ်းလိုကပြှီး ကငွမြေ့ပေါငကြှား ဒူးထောကထြိုငလြိုကသ်ည်။ နို့အုံပေါြ ကပန်သေော ဖယောင်းစကြ အခပြလြိုကကြို ဆှဲခွာလိုကရြာ
“အားးးးးးး”
အပူလောငသ်ှားသဖြင့ြ နို့အုံကြီး နီမှန်းနသည်ေ။ မကကြဲနဈ မီးခွဈအား ခေါင်းကို ဖြုတလြိုကပြှီး မကကြဲနဈ တိုငလြေးကို ထုတလြိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ ကငွမြေ၏ နို့သီးခေါင်းပေါြ ထောကကြာ ဖိခလွိုကသ်ည်။
“ချောကျ !! အားးး !! ချောကျ !! အားးး !! ချောကျ !! ချောကျ !! ချောကျ !!! အားးးးးးးးးးးးးးး”
မကကြဲနဈ ခေါင်းမှ ထွကသ်ော လွှပစြီးက ကငွစြကန်ှင့ြ တို့ခံရသညထြကြ အနည်းငယ် အားပြင်းသဖြင့ြ တဈခကြြ ခွဈလိုကတ်ိုင်း ကငွမြေ တုနတ်ကသ်ှားသည်။
“ဘယလြိုလဲ အရသာရှိရဲ့လား ဟီးဟီးဟီး”
“မလုပပြါနဲ့တော့ရှင်၊ နာလှပါပြီရှင် အီးးဟီးဟီးးးး”
မိုးသီး၏ လကကြ စောကပြတစြီ ရောကသ်ှားသည်။ စောကပြတ် နှုတခြမ်းသားကို ဖြဲလိုကရြာ စောကစြိလေး ပြူထွကလြာသည်။ စောကစြိပေါြ မကကြဲနဈခေါင်း တငကြာ တောကလြိုကသ်ည်။
“ချောကျ !! အားးး !! ချောကျ !! အားးး !! ချောကျ !! ချောကျ !! ချောကျ !!! အားးးးးးးးးးးးးးး”
စောကစြိအား မကကြဲနဈရှော့ တိုကခြံနရေ၍ လညပြင်းကြောများ ထောငအြောင် အောန်ရသေည်။ နာတာလား ဘာလားတော့ မသိ၊ စောကစြိ တဈခုလုံး ထုံနပြေီ။ စောကစြိအား မကကြဲနဈဖြင့ြ 10 ခကြခြန့ြ non stop တောကလြိုကရြာ ကငွမြေ အသံပင် မထွကန်ိုငတ်ော့။ စောကပြတထြဲမှ အရညမြွား ပန်းထွကကြာ ကြမ်းပြငပြေါတ်ှင် ဆန့င်င် ဆန့င်ငဖြှင့ြ တဈခွီ ပြီးသှားသည်။
မိုးသီးလည်း မတတ်ပရြပကြာ သူ၏ အောကခြံဘောင်းဘီကို ခွှတလြိုကသ်ည်။ အရှည် 6 လကမြကြောြ၊ လုံးပတမြှာ လကဖြွံနီးပါး တုတသ်ည့ြ လီးကြီးက မာနဖြီနသညေ့ြ မှှကြေီးအလား ပေါလြာသည်။ သသှေားသည့ြ သူမယောကြွား၏ လီးထကြ နှစ်ဆမက ရှညပြှီး တုတသ်ော လီးကြီးအား မှငလြိုကရြသဖြင့ြ ကငွမြေ မကြလြုံး ပြူးသှားသည်။ မိုးသီးက သူ၏ လီးကို ကြင်းတိုကသ်လို ရှေ့နောကြ ပြတဆြှဲရင်း ကငွမြေ့ ပေါငကြှား ဒူးထောကြ ထိုငလြိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ ဒဈကို စောကဖြုတတ်ှငတ်ေ့ကာ ညှောင့ထြိုးလိုကသ်ည်။
“အင့ျ !! ဇွိဇွိဇိ !! အ !!! “
ဒဈဝငသ်ှားသညန်ှင့ြ ကငွမြေ၏ ခွထေောကန်ှဈဖကကြို ပုခုံးပေါြ ထမ်းလိုကပြှီး ကိုယကြို ကိုင်းလိုကရြာ ကငွမြေ၏ ဒူးခေါင်းနှစ်လုံးမှာ သူမ မကြန်ှာနား ကပသ်ှားသည်။ ကငွမြေ၏ မကြန်ှာဘေး ကြမ်းပြငပြေါြ လကထြောကကြာ ဆောငထြည့လြိုကသ်ည်။
“အင့ြ !! ဗွှတဗြွှတ် ဗှတဗြှတ် !! အောငမြလေးးးး သပေါပြီတော့ !! အင့ြ !! ဇွိဇွိဗွှတဗြွှတ် !! အား လားးး လားးး အောင့တ်ယ် အောင့တ်ယ် !! အင့ြ !! ဗွိဗွိ ဗစွဗြစွြ !!! အူးးးး ဟူးးး ဟူးးးဟူးးးးး”
မိုးမွှောသ်လို ဖြစ်နသေော စောကပြတထြဲ လီးကြီးကို အားပြင်းပြင်းနှင့ြ ဆောင့ဆြောင့ထြည့န်ရော ဒဈကြီးက သားအိမကြို အရှိနဖြှင့ြ အထိမိဆုံး ဝငဝြင်ဆောင့န်သည်ေ။ လီးကြီး စောကပြတထြဲ ဆောင့ထြည့လြိုကတ်ိုင်း ကငွမြေ အသံကုန် အောန်ရသေည်။ ရှုံ့မဲ့ကာ အောည်ည်းနသေော ကငွမြေ၏ မကြန်ှာကို ကြည့်ရြင်း လိုးရသညမြှာ အရသာ ရှိလှသဖြင့ြ မိုးသီး၏ ဆောင့ခြကြတ်ှေ ပြင်းထနလြာသည်။
“အင့ြ !! ဗွှတ် ဗွှတ် ဗှတဗြှတ် !! အားးးးး !! ဗွိဗွိ ဗစွဗြစွြ !! အားးးးး ဇွိဇွိဇွပဇြှပ် !! အားးးးးးးးး”
အခကြြ 30 ခန့ြ Non stop ဆောင့လြိုးပြီးသောြ မိုးသီးလည်း မထိန်းနိုငတ်ော့သဖြင့ြ စောကပြတထြဲမှ လီးကို ထုတကြာ ကငွမြေ့ မကြန်ှာပေါြ ခွပြီး ကြင်းတိုကလြိုကသ်ည်။
“ဗြှတ် !! ဗလှတ် !! ဗှတ် !!! ပစြျ ပစြျ ပစြျ ပစြျ !! အားးးး ရှီးးးးးး ဟားးးးးးးး”
ကငွမြေ၏ မကြန်ှာပေါြ သုတရြညမြွား ပန်းလိုကသ်ည်။
“ကောင်းလိုကတ်ဲ့ တရုတမ် စောကပြတကြှာ၊ ရှီးးးးးး ကဲ တိုကမြောင်းရေ မင်းအလှည့ြ”
“ဟုတ် အာစိ၊ ငါ့ကောငတ်ှေ မင်းတို့လည်း ready လုပထြားကြဟေ့”
“စိတခြပြါ ကိုတိုကမြောင်း ဟီးဟီးဟီး”
ငါးယောကစြလုံး အဝတမြွား ခွှတလြိုကရြာ လီးကြီးများကို ကြည့်ပြှီး ကငွမြေ လန့သ်ှားသည်။ တဈချောင်းမှ သေးတာ မပါပေ။ အားလုံး မိုးသီး၏ လီးနှင့ြ အရှညရြော တုပတ်ာပါ size တူတွဖြစ်ေသည်။ ယကျခညီနောင်၏ လီးများမှာ ကြီးသည့အြပြင် လီး ပတလြညတ်ှင် အဘုအထဈများနှင့ြ လန့စြရာ ကောင်းလှသည်။ လီးများကို ကြည့်န်စဉြေ သူမ၏ ခွထေောကန်ှဈချောင်း လထေဲမှှောကသ်ှားပြီး စောကပြတထြဲ တိုကမြောင်း၏ လီးကြီး ဝငလြာသည်။
“အင့ြ !! ဗွှတဗြွှတ် ဗှတ် ဗှတ် !! အားးးးးးးးးးး”
တိုကမြောင်း ပြီးသှားသညန်ှင့ြ ကငွမြေ၏ စောကပြတထြဲ ကြောမြောြ၊ သာဒွန်းတို့၏ လီးများ တဈချောင်းပြီး တဈချောင်း အဆတမြပြတ် ဝငလြာသည်။
“အင့ြ !! ဗွှတဗြွှတ် ဗှတ် ဗှတ် !! အားးးးးးးးးးး”
ဆောင့ခြကြတ်ှေ ပြင်းလှန်း၍ ကငွမြေ၏ နို့အုံကြီးများ ရမ်းခါနသည်ေ။ တရုတမ် ကငွမြေ၏ နာကငွစြှာ အောဟြဈသံ စူးစူးလေးက လိုးနသေူကို ရမျမကထြနစြသည်ေ။ သိစိတကြ မုဒိန်းကငွ့ခြံနရသေညကြို မနှစ်မွို့သောလြည်း သူမ၏ စောကပြတကြမူ လငယ်ောကြွား သပြေီးကတည်းက လီးနှင့ြ ဝေးနသဖြေင့ြ ကြောမြောတ်ို့၏ ဆောင့ခြကြတ်ိုင်းကို ဖငကြှီးက မသိမသာ ကော့ကော့ပေးမိသည်။
“ဗြိဗြိ ဇွိဇွိ !! အအအအ !! အားးးး ရှီးးးး ဟားးးးး”
မကြန်ှာပေါတ်ှငလြည်း သုတရြညမြွား ပြည့န်ပြေီ။ ပါးစပထြဲလည်း လရည် ငနကြွိကြိများ ဝငကြုနပြှီ။ သာဒွန်းတို့ လိုးပြီးတော့ မိုးသီးက
“ငါ့ကောငတ်ှေ ဒီမှာကြည့်စြမ်း၊ သူ့ကောငမြကို ငါတို့ ဝိုင်းလိုးနတော ကြည့်ပြှီး ဒီကောင် လီးတောငန်တယ်ေ ဟားဟားဟားဟား”
“ဒီလိုလုပပြါလား အာစိ ************”
တိုကမြောင်းက မိုးသီးအား တိုးတိုးလေး ကပပြှောလိုကသ်ည်။ မိုးသီးလည်း ခေါင်းတဈငှိမ့င်ှိမ့ဖြှင့ြ လုပရြင်း အရကခြှကကြိုမော့ကာ
“ယက်ခကြီးရေ ခဏဟေ့”
ယကျခကြီးအား တိုးတိုး ကပပြှောလိုကပြှနသ်ည်။
“သိပကြောင်းတဲ့ အစီအစဉပြေါ့ အာစိရာ ဟီးဟီးဟီး”
ယကျခကြီးသည် သူ၏ ဂေါလြီထည့်ထားသော လီးကြီး ရမ်းတန်း ရမ်းတန်းဖြင့ြ ကငွမြေ့ထံ လွှောကလြာသည်။ ကငွမြေ့ မကြန်ှာအနီး ဒူးထောကြ ထိုငလြိုကရြာ ဂေါလြီများ ဖုထဈနသေော လီးကြီးကို မှငလြိုကရြသဖြင့ြ ကငွမြေ မကြလြုံးပြူးသှားသည်။
“ခဏနကြရေင် ဒါကြီးနဲ့ နင့ြ စောကဖြုတကြို လိုးပေးမယ်၊ အခုတော့ နင့ကြို လီးစုပ် လေ့ကငွ့ခြိုင်းမလို့ ဟီးဟီးဟီးဟီး”
ယကျခကြီးသည် သူမအား ခညွထြားသော ကြိုးများကို ဖြညပြေးလိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ ကငွမြေ၏ ဆံပငကြို ဆုပကြိုငကြာ အောငဒြငအြား ခွုပထြားသော ခုံအနီးသို ဒရှတတ်ိုကြ ဆှဲခေါလြာသည်။
“အားးးးး နာတယ် နာတယ်”
ဆံပငကြို အားရပါးရ ဆုပကြိုငကြာ တရှတတ်ိုကြ ဆောင့ဆြှဲခွင်း ခံရသဖြင့ြ နာကငွစြှာ အောရြပြနသ်ည်။ အောငဒြင်၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောကခြိုင်းလိုကပြှီး ..
“နင့ြ အကောငရြဲ့ ဘောင်းဘီကို ခွှတပြေးလိုကစြမ်း”
ကငွမြသည်ေ တုနရြငန်သေော လကဖြှင့ြ အောငဒြင်၏ ဂငွြးဘောင်းဘီ ဇဈကို ဖြင့လြိုကသ်ည်။ လီးကြီးက အောကခြံဘောင်းဘီ အောကမြှ ဖောင်းကြှနသည်ေ။ ဂငွြးဘောင်းဘီ ကြှတသ်ှားသောြ
“အောကခြံဘောင်းဘီပါ ခွှတပြေးလိုကြ”
အောကခြံဘောင်းဘီအား ခွှတလြိုကရြာ
“အမေ့ !!”
တောငမြတန်သေော လီးကြီးက ကငွမြေ၏ မကြန်ှာရှေ့တွင် ရမ်းတန်း ရမ်းတန်းနှင့ြ မှှကြေီး တဈကောငန်ှယ်။ လီးကြီးကို ကြည့်ပြှီး ကငွမြေ တံတွေးမွိုခမွိသည်။
“ဟာ !! ဒီကောင့လြီးက ငါတို့လီးထကတ်ောင် ကြီးပြီး ရှညတ်ယဟြ”
အောငဒြင်၏လီးမှာ မိုးသီးတို့ လီးထကြ ပိုရှညပြှီး ပိုတုတသ်ည်။ အရှည် 7 လကမ် ခန့ြ ရှိပြီး လုံးပတမြှာ လူကြီး လကဖြွံခန့ြ တုတသ်ည်။
“နင့ြ အကောငရြဲ့လီးကို ပါးစပန်ဲ့ စုပပြေးလိုကစြမ်း”
“ရှင် !! အဲ့လိုတော့ မလုပပြါရစနေဲ့”
မိမိတို့အိမကြ အခိုင်းစေ driver တဈယောကြ၏ လီးကို ပါးစပန်ှင့ြ စုပပြေးရမည် ဆိုသဖြင့ြ ကငွမြေ အကြောကအြကန် ငှင်းသည်။
“မလုပပြေးခွငဘြူးပေါ့၊ ရတယလြေ”
“ဂစွြ !! ဂစွြ !! ဂစွြ !! ဂွီ!!!!!!!!! အားးးးးးး လုပ် !! လုပပြါမယ် !! ဂစွြ !! ဂစွြ !! ဂစွြ !! ဂွီ!!!!!!! အားးးးးးးး”
နို့အုံနှစ်ဖကလြုံးကို လွှဈစဈဒုတဖြှင့ြ ရှော့တိုကြ ခံလိုကရြသဖြင့ြ ကငွမြေ လန့သ်ှားသည်။ အောငဒြင်၏ လီးကြီးကို ကိုငလြိုကရြာ လကတ်ဈဆုပမြကပေ။
“ကောင်းကောင်း စုပပြေးနောြ၊ မဟုတရြင် နင့ြ စောကပြတကြို လွှပစြဈဒုတန်ဲ့ ထိုးပြီး ရှော့တိုကခြံရမယ်၊ ကြားလား ကောငမ်”
“ဟုတ် !! ဟုတ်”
ဒီအတိုင်း ရှော့တိုကခြံရတာတောင် အတောြ ကဉွတ်ကသ်ှားသည်။ စောကပြတထြဲဆိုလွှင်၊ တွေးပင် မတွေးဝင့သ်ဖြင့ြ အောငဒြင်၏ လီးကို အရညပြွား ဆှဲခပြှီး ဒဈဖေါလြိုကသ်ည်။ သူမ၏ ယောကြွားနှင့ြ လိုးတိုင်း စုပပြေးနကြမေို့ လီးစုပတ်ာတော့ ကငွမြေ ကြှမ်းကငွသ်ည်။ အောငဒြင်၏ ဒဈကြီးမှာ နီရဲ ပြဲအာပြီး အရညကြှညမြွားပင် စိမ့ထြှကန်သည်ေ။ အောငဒြငကြတော့ ခုံပေါမြှာ လကပြှန် ကြိုးတုတလြွှကန်ှင့ြ သူ့လီးကို စုပပြေးမည့ြ သူ၏ အလုပရြှငမ်၏ မကြန်ှာအား သဘောကစွှာ ကြည့်န်သည်ေ။ သူ့အား အမြဲတစေ ကြိမ်းမောင်း အောဟြဈ ဆဲဆိုငေါကင်မ်းပြီး ရိုင်းပြစွာ ဆကဆြံသော တရုတမြက အခု သူ့လီးကို စုပပြေးရတော့မညလြေ။
“ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် !! အိုးးးး ရှီးးးး ဟားးးးး”
လွှပစြဈဒုတန်ှင့ြ ရှော့တိုကခြံရမည် စိုးသဖြင့ြ ကငွမြသည်ေ အောငဒြင်၏ လီးကို စိတပြါလကပြါ စုပပြေးလိုကသ်ည်။ ဒဈကို လွှာဖြားဖြင့ြ ဝှိုကပြှီး လီးကို ငုံကာ စုပပြေးနရော အောငဒြငတ်ဈယောကြ ကြကသ်ီးများပင် ထသှားသည်။
“ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် !! အိုးးး ဟိုးးးး ရှီးးးးး”
ပါးနှစ်ဖကြ ခွကဝြငအြောင် စုပပြေးနသဖြေင့ြ အရသာရှိလှသည်။
“ဖင် ကုန်းပေးစမ်း၊ လီးစုပတ်ာ မရပန်ဲ့နောြ၊ အဲ့ကောင် လရညထြှကအြောငထြိ စုပပြေးရမှာ”
“အု !! အု “
ပါးစပထြဲ ဧရာမ လီးကြီး စုပပြေးနရသေဖြင့ြ အသံ မပီမသ ထွကလြာသည်။ ယကျခကြီးသည် ကငွမြေ၏ တငပြါး ဝိုင်းဝိုင်း ဖြေးဖြေးကြီးကို အားရပါးရ ဖစွည်ှဈရင်း
“တောကြ !!! အိုးကတော့ ရှယဘြဲကြာ”
“ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်းးးးး”
“အု !! အု !!’အူးးးးးးး”
ဖငအြား လကဝြါးရာထငအြောင် အရိုကခြံလိုကရြ၍ ကငွမြေ လီးစုပရြင်း မကြရြညပြင် ဝဲသှားသည်။
“ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် !! ရှီးးးးးးး”
ဖငကြုန်းထားသဖြင့ြ နောကသ်ို့ ပြူထွကန်သေော စောကဖြုတ် ဖေါင်းဖေါင်းကြီးအား ယကျခကြီးသည် သူ၏ ဒဈဖြင့ြ တေ့လိုကသ်ည်။
“ဇွိ ဇွိ ဇွိ !! အု !!”
ဒဈဝငသ်ှားသညန်ှင့ြ ကငွမြေ၏ ခါးကို စုံကိုငကြာ ဆောင့ထြည့လြိုကသ်ည်။
“အင့ြ !! ဗွှတဗြွှတ် ဗှတ် ဗှတ်!! အူးးးးးးး”
မှင်းရိုင်းတဈကောငကြဲ့သို့ ဆောင့သ်ှင်းလိုကရြာ ဒဈက သားအိမကြို အရှိနဖြှင့ြ ဝင်ဆောင့သ်ဖြင့ြ ခါးကုန်းသှားသည်။ လီးပတလြညရြှိ ဂေါလြီများက စောကပြတ် အတွင်းသား နုနုများကို ရကစြကစြှာ ပြတတ်ိုကသ်ှားသဖြင့ြ ကငွမြေ မကြရြညပြင် ကရွသည်။ ကဉွစြကဖြှင့ြ အတို့ခံရမှာ စိုးသောကြောင့ြ အောငဒြင်၏ လီးကိုလည်း မလှှတရြဲပေ။ ကငွမြေ၏ ခါးကို ဖိလိုကပြှီး လီးဒဈမှုတရြုံ ပြနထြုတ် ဆောင့သ်ှင်းလိုကပြှနသ်ည်။
“အင့ြ !! ဗွှတ် ဗွှတ် ဗှတဗြှတ် !!!! အူးးးးး ဟူးးး ဟူးးး အင့ြ !! ဗွိဗွိ ဗစွဗြစွြ !! အူးးးးးး !! ဇွိဇွိ ဗွှတ် ဗွှတ် !! အူးးးးး”
ဂေါလြီများက အဝငရြော အထွကပြါ စောကပြတ် အတွင်းသားများကို ပြတဆြှဲခံရသဖြင့ြ ကငွမြေ မကြရြည် ပေါကပြေါကြ ကနွပြေီ။ အောငဒြင့ြ လီးကိုလည်း ငုံရုံသာ ငုံထားနိုငတ်ော့သည်။ ယကျခကြီး၏ ဆောင့ခြကြတ်ှကေ မှင်းရိုင်း တဈကောငန်ှယ် ပြင်းထနလြှန်းလှသည်။
” ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ်!! ဗွှတ် ဗွှတ်!! ဗှတ် ဗှတ် !! အူးးးးး !! ဗွိဗွိ ဗစွဗြစွြ !!! အု အု အှတ် အှတ် !! ဇွိ ဇွိ ဇွပ် ဇွပ် !!! ဟားးးးးးးး”
အခကြြ 30 ခန့ြ အားရပါးရ ဆောင့လြိုးပြီးနောကြ လီးကို စောကပြတထြဲမှ ထုတကြာ အောငဒြင့ြ လီးကို စုပပြေးနသေော ကငွမြေ၏ ဆံပငကြို ဆောင့ဆြှဲလိုကပြှီး
“ကောငမ်၊ ပါးစပဟြစမ်း”
ကငွမြလည်ေး ကြောကကြှောကြ လန့လြန့ဖြှင့ြ ပါးစပ် ဟပေးလိုကသ်ည်။ ယကျခကြီးသည် သူ၏ လီးကို ကြင်းတိုကပြှီး
“အ အ အ အ အားးးးး ရှီးးးးးး ဟားးးးး”
သုတရြညမြွားကို ကငွမြေ၏ ပါးစပထြဲ ပန်းလိုကသ်ည်။
“မွိုခလွိုကြ၊ ပြီးရင် ငါ့လီးမှာ ပနတေေဲ့ နင့ြ စောကပြတကြ အရညတ်ှကေို ပြောငအြောင် လကြပြေး”
ပစွခြွှဲ ငနကြွိနသေော လရညတ်ှေ ကုနအြောင် မွိုခလွိုကပြှီး သူမ၏ စောကပြတကြို ပတပြတစြကစြကြ လိုးထားသော ယကျခကြီး၏ လီးကို ပြောငန်အေောင် လကြပြေးလိုကသ်ည်။
“ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် !!! အိုးးးးး ကောင်းလိုကတ်ာကြာ!!! ရှီးးးးးးး”
ထိုစဉြ ယကျခငယသ်ည် ကငွမြေ၏ စောကပြတတ်ှင် ဒဈတေ့ပြီး ခါးကိုစုံကိုငကြာ ဆောင့ထြည့လြိုကပြှနသ်ည်။
“အင့ျ !! ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် ဗှတ် !! အားးးးးးး !! ဗစြျ ဗစြျ ဗြိဗြိ !!! အူးးး ဟူးး ဟူးးးး !! ဇွိ ဇွိ ဇွပ် ဇွပ် !! အားးးးးး”
ယကျခငယ်၏ ဂေါလြီလီးကြီး အလိုးခံရသညမြှာလည်း မစားသာလှပေ။ ယကျခငယသ်ည် အခကြြ 30 ခန့ြ အားရပါးရ ဆောင့လြိုးပြီး သုတရြညမြွားအား ကငွမြေ၏ ပါးစပထြဲ ပန်းထည့်လိုကပြှနသ်ည်။ ယကျခငယ်၏ လီးကို ပြောငအြောင် စုပပြေးပြီးနောကြ ကငွမြသည်ေ ဗိုကကြိုနှိပကြာ အောငဒြင်၏ ခွရင်ေး ကြမ်းပြငပြေါြ ခွခွလေေေး လဲသှားသည်။ လူ 6 ယောကြ၏ Non stop အလိုးခံလိုကရြသဖြင့ြ ဗိုကန်ာကာ သားအိမလြည်း အောင့န်ပြေီ။ စောကပြတလြည်း ပူထူနပြေီ။ ထိုစဉြ ယကျခကြီးက လွှပစြဈဒုတဖြှင့ြ ကငွမြေ၏ ပေါငကြို တို့လိုကသ်ည်။
“နင့ြ အကောင် မပြီးသေးဘူး၊ ဘာလို့ လီးဆကမြစုပတ်ော့တာလဲ”
“ဂစြျ !! ဂစြျ !! ဂစြျ ဂြီဟီဟီဟီ !!! အားးးးးးးးး”
လွှပစြဈအားကို အနည်းငယတ်ိုးပြီး ရှော့တိုကလြိုကသ်ဖြင့ြ ကငွမြတဈေယောကြ ကြမ်းပြငပြေါတ်ှင် တွန့လြိမ် ကောကကြှေးသှားသည်။ မိုးသီးက အရကသ်ောကရြင်း
“ယကျခကြီးရေ၊ လီးမစုပခြိုင်းနဲ့တော့၊ ဟိုကောင့ကြို အဲ့ကောငမြရဲ့ ဖငကြို ဖြင့ခြိုင်းလိုကြ၊ ဒီကောင့ြ လီးက ငါတို့ထကြ ကြီးပြီး ရှညတ်ော့ အဲ့ကောငမ် ဖငကြို ငါတို့ လိုးတဲ့အခါ တွင်းဝငဖြှောင့တ်ာပေါ့ကြာ”
“ဟုတကြဲ့ပါ အာစိ၊ ယကျခငယရြေ၊ ဒီကောင့ကြို ကြိုးဖြညပြေးလိုကြ”
သူမ၏ ဖငကြို လိုးကြတော့မညတ်ဲ့။ အရငဆြုံး လိုးမှာက သူမ၏ အခိုင်းစေ အောငဒြငတ်ဲ့။ ကငွမြေ ခေါင်းနပန်း ကြီးသှားသည်။
“မလုပ် မလုပပြါနဲ့ရှင်”
ယကျခကြီးသည် ကငွမြေ၏ ပေါငကြို ခွထေောကဖြှင့ြ ဖြဲကာ ပေါငဂြှအား ဖိနင်းလိုကပြှီး
“ဂစြျ !! ဂစြျ ဂစြျ ဂြီဟီဟီ အားးးးးးးးး”
စောကစြိကို ကဉွစြကဖြှင့ြ အတို့ခံလိုကရြ၍ ကငွမြေ ငယသ်ံပါအောင် အောရြသည်။
“ဒီဒုတန်ဲ့ နင့ြ စောကဖြုတထြဲ ထိုးရမလား၊ နင့ြ အကောင် ဖငလြိုးတာ ခံမှာလား ပြော”
“ဟို ဟို !! ဖင် !! ဖငလြိုးတာ ခံပါ့မယရြှင်!! အီးဟီးဟီး”
“ကြှနမ် ဖငခြံပါ့မယရြှငလြို့ ပြောစမ်း”
“ကြှနမ် ကြှနမ် ဖငခြံပါ့မယရြှင် အီးဟီးဟီးဟီး”
“ဟားဟားးးဟားဟားးးးးးးး”
မိုးသီးတို့ တဈဖြဲ့လုံး သဘောကစွှာ အောရြယကြှသည်။
“ဝေါ !! ဝေါ !! ဝေါ !! ဝုန်းးးးး ဂြ လိန်းးး ဒိန်းဒိန်းးးးး”
အပြငမြှာလည်း လရေော မိုးပါ သည်းနဆေဲပင်။
“ကဲ ငါ့ကောငရြေ၊ မင်းဟာမရဲ့ ဖငကြို ဖြင့ပြေးလိုကတ်ော့၊ လရညတ်ှကေို အဲ့ကောငမြရဲ့ ပါးစပထြဲ ပန်းထည့် မညှာနဲ့နောြ၊ ညှာလို့ကတော့ မင့လြီးကို ဖြတပြဈမှာ”
“ဟုတကြဲ့ ဟုတကြဲ့ မညှာပါဘူးဗွာ”
လီးဖြတခြံရမှာ စိုး၍တော့မဟုတ်။ စိတရြင်းအတိုင်း ပြောလိုကခြှင်း ဖြစ်သည်။
“ဟဲ့ကောငမ်၊ နင့ဖြငကြို လိုးမယ့ြ လီးကို စုပပြေးလိုကြဦး”
ကငွမြေ ကပြာကယာ ဒူးထောကထြိုငကြာ အောငဒြင့ြ လီးကို စုပပြေးလိုကသ်ည်။
“ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် !!!! အိုးးးးး ရှီးးးးး”
3 mins ခန့ြ လီးစုပပြှီးသောြ
“ကဲ စတော့ ဟေ့”
မိုးသီးအသံကြောင့ြ လီးစုပတ်ာ ရပလြိုကပြှီး အောငဒြင့အြား အသနားခံသော မကြလြုံးဖြင့ြ မော့ကြည့်လြိုကသ်ည်။
“ပကလြကလြှန် အိပလြိုကြ”
အောငဒြင့အြသံက တိုးပမေဲ့ အမိန့သ်ံပါသည်။ ကငွမြလည်ေး အောငဒြင် ပြောသည့အြတိုင်း ပကလြကလြှန် အိပလြိုကသ်ည်။ အောငဒြငသ်ည် ဒူးထောင် ပေါငကြားထားသော ကငွမြေ၏ ပေါငကြှား ဒူးတုတ် ထိုငလြိုကသ်ည်။
“ဖငပြေါကကြို တံတွေး ဆှတလြိုကြ”
ယကျခကြီး ပြောသဖြင့ြ ကငွမြသည်ေ လကဖြဝါးပေါြ တံတွေး ထွေးကာ ဖငပြေါကကြို ဆှတလြိုကသ်ည်။
“ဟိုကောင့ြ လီးကို ကိုငပြှီး နင့ြ ဖငပြေါကမြှာ တေ့လိုကြ”
မိမိဖငအြား လိုးမည့လြီးကို ကိုယတ်ိုငကြိုငပြှီး ဖငပြေါကမြှာ တေ့ပေးရမည့အြဖြစ်က ဆိုးလှန်းသဖြင့ြ ကငွမြေ မကြရြညဝြဲလာသည်။ ယကျခကြီး၏ လကထြဲက လွှပစြဈဒုတကြိုလည်း ကြောကသ်ဖြင့ြ အောငဒြင်၏ တောငမြတန်သေော လီးကြီးကို ကိုငကြာ ဖငပြေါကတ်ှင် တေ့ပေးလိုကသ်ည်။ ဒဈကို စအိုပေါကတ်ှင် တေ့ပြီးသညန်ှင့ြ အောငဒြငသ်ည် ကငွမြေ၏ ခွထေောကန်ှဈဖကကြို ပုခုံးပေါြ တငလြိုကပြှီး ဒဈကို ဖငပြေါကထြဲ ခါးကော့ကာ သှင်းလိုကသ်ည်။
“ဇွိ ဇွိ ဇိ !!! အ !!!”
တံတွေး ဆှတထြားသဖြင့ြ ဖငပြေါကထြဲ ဒဈကြီး တဈတဈစို့စို့နှင့ြ ဝငသ်ှားသည်။
“ဖငကြို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ဖြဲပေးလိုကြ”
ယကျခကြီးသည် ကငွမြေ၏ဘေးတွင် ငုတတ်ုတ် ထိုငကြာ တဈခုခွင်း ခိုင်းနသည်ေ။ သူ့ လကထြဲက လွှပစြဈဒုတကြိုရမ်းပြသဖြင့ြ ကငွမြလည်ေး ဖငန်ှဈခွမ်းကို လကဖြှင့ြ ဖြဲပေးလိုကရြသည်။ အလိုမတူဘဲ ဖငလြိုးခံရမည့ြ အရေး၊ ကိုယတ်ိုင် ဖငဖြှဲပေးရသည့ြ ဘဝ။
“ကဲ ငါ့ကောင်၊ ဆှဲတော့၊ ညှာလို့ကတော့ မင့လြီး ဖြတခြံရပြီမှတ်”
“ဟုတ် !! ဟုတကြဲ့ပါ”
ဖငပြေါကထြဲ ဒဈဝငသ်ှားသညန်ှင့ြ အောငဒြငသ်ည် ကိုယကြို ကိုင်းကာ ကငွမြေ၏ မကြန်ှာဘေး လကထြောကလြိုကသ်ည်။ ပါးစပဟြကာ မကြန်ှာငယလြေးဖြင့ြ ကြည့်န်သေော ကငွမြေ၏ အကြည့်ကြ သနားစရာပင်။ အိမထြောငသ်ည် စောကဖြုတတ်ောင် အလိုးခံရတာ တောတ်ောြ နာသည်။ တဈခါမွှ မခံဖူးသည့ြ ဖငအြား ဧရာမလီးကြီးနှင့ြ အလိုးခံရလွှင် ဖငကြှဲမှာ သချောသည်။ အောငဒြင်၏ ပုံစံကလည်း လီး အဖြတခြံရမှာ ကြောကြ၍လားမသိ၊ ညှာမည့ပြုံ မပေါပြေ။ ဒဈ ဝငတ်ာတောင် ဖငကြ တောတ်ောြ ကပြကြာ တဈစို့ကြီး ဖြစ်နပြေီ။ 7 လကမ် ကြောြ လီးကြီး တဈချောင်းလုံး အသှင်းခံရမည် ဆိုလွှင် သူမ သသှေားနိုငသ်ည်။ ကငွမြေ ဆကမြတွေးရဲတော့ပေ။
အောငဒြငသ်ည် ခါးကို အသာလေး ကော့ကာ လီးကို ဖငပြေါကထြဲ ဖြေးဖြေးခွင်း နှဲ့သှင်းလိုကသ်ည်။
“ဇိ !! ဇိ !! ဇိ!! ဇွိ !! အ !!!! ဗစြျ !! ဗစြျ !! ဗစြျ !! ဗစြျ “!! အ !!! ဟားးးးးး”
တံတွေးများ ဆှတထြားသဖြင့ြ လီးကြီးက ကငွမြေ၏ ဖငပြေါကထြဲ တဈထဈထဈနှင့ြ ဝငန်သည်ေ။ စအိုနှုတခြမ်း ကြှကသ်ားများ တင်းခံနသဖြေင့ြ လီးသှင်းရတာ စီးစီးပိုငပျိုင် ရှိလှသည်။ ကငွမြေ့အတွကမြူ လီးကြီး တဈစို့စွာ ဝငလြာတိုင်း စအိုလမ်းကြောင်း အူတိုငလြည်း အောင့န်သည်ေ။
“ဗစြျ ဗစြျ ဗစြျ ဗစြျ !! အီးးးးး ကြှတ် ကြှတ် ကြှတ် !! ဗလဈ တဈတဈ ဗစြျ ဗစြျ ဗစြျ !! အားးးးးးးးးး”
ကငွမြေ ခေါင်းခါယမ်းကာ အောည်ည်းနရသေည်။ ဖငပြေါကထြဲ တဈရဈခွင်း ဝငန်သေော လီးကြီးက မဆုံးနိုငသ်ေး။ ကငွမြေ၏ နာကငွစြှာ ရှုံ့မဲ့နသေော မကြန်ှာက အောငဒြင့အြတွကြ ရမျမကထြနစြသည်ေ။ လီးကြီးက ဖငပြေါကထြဲ တဈဝကခြန့ြ ဝငသ်ှားပြီ။ လီးကို ဒဈမှုပရြုံ ပြနထြုတလြိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ
“အင့ြ !!! ဗလဈတဈတဈ ဗစွဗြစွြ ဗှတ် !!! အောငမြလေးးးး သပေါပြီတော့!! အီးဟီးဟီး!! နာတယ် !! နာတယ်”
လီးကြီးက ဖငပြေါကထြဲ အရှိနိပြင်းပြင်းဖြင့ြ သုံးပုံ နှစ်ပုံခန့ြ ဝငသ်ှားသည်။ ကငွမြေ့ခငမြွာ နာကငွလြှန်း၍ ခါးကော့ကာ ရုန်းကနတ်ော့သည်။ အောငဒြငလြည်း ဖငပြေါကထြဲ ဝငန်သေော လီး၏ တဈဝကခြန့ကြို ပြနထြုတပြှီး ဆောင့ထြည့လြိုကသ်ည်။
“အင့ြ !! ဗွိဗွိ ဗစွဗြစွြ !! အားးးးးးးးးး အမားးးးရေ !! ဖငကြှဲပါပြီတော့!! မရဘူးးး မရဘူးးးး အီးဟီးဟီးးး”
လီးတဈဆုံး ဖငပြေါကထြဲ တဈစို့ကြီး ဝငသ်ှားသည်။ ကငွမြေ မကြလြုံးထဲ မီးတွေ ပြင့ကြုနသ်ည်။ ဖငထြဲလည်း ပြောမပြနိုငအြောင် နာကငွလြှန်းလှသည်။ မကြရြညတ်ှလည်ေး ပိုးပိုး ပေါကပြေါကြ ကလွာသည်။ နာကငွလြှန်း၍ အောငဒြင့ြ ရငဘြတအြား တွန်းကာ ခေါင်း ဘယည်ာ ရမ်းခါနသေော ကငွမြေ၏ ရှုံ့မဲ့ ငိုညည်း နသညေ့ြ မကြန်ှာမှာ ရမျမကထြနစြရာပင်။ တရုတမ်၏ နာကငွစြှာ အောဟြဈနသေော အသံစူးစူးက အရကသ်ောကရြင်း ထိုငကြှည့န်သညေ့ြ မိုးသီးတို့ တဖြဲ့လုံး၏ လီးများကို တောငလြာစသည်ေ။ လီးကို ဖငပြေါကထြဲ ဒဈမှုပရြုံ ပြနထြုတလြိုကသ်ည်။ လီး တဈချောင်းလုံး သှေးများ ရဲနေ၏။ ကငွမြေ့ဖင် ကြဲသှားသည်။
“အင့ျ !! ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် ဗှတ် !!! အူးးး ဟူးးဟူးးး သပေါပြီတော့!! အင့ျ !! ဗစြျ ဗစြျ ဇွိ ဇွိ !! အားးးးး နာတယ် !! နာတယ် !! အီးဟီးဟီးးး !! အင့ျ !! ဗြိ ဗြိ ဗြှတ် ဗြှတ် !!! အားးးးးးးး”
အောငဒြငသ်ည် တဈခကြခြှင်း အားပါပါဖြင့ြ ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးသည်။ လီးကြီး ဖငပြေါကထြဲမှ ထွကလြာတိုင်း စအိုအတွင်းသားများ လီးနှင့အြတူ ကပပြါလာပြီး၊ ဆောင့သ်ှင်းလိုကတ်ိုင်း စအိုပေါကြ နှုတခြမ်းသားများ အမှုံလိုကြ ကြှံဝငသ်ှားသည်။ ထိုမှငကြှင်းမှာ ထိုငကြှည့န်သေော မိုးသီးတို့အတွကြ အားရစရာပင်။ အောငဒြင့ြ အတွကလြည်း ကငွမြေ၏ ဖငပြေါကလြေးမှာ တဈထဈထဈနှင့ြ စီးပိုငပြှီး လိုးရတာ အရသာရှိလှသည်။ ဒီဖငကြှီးကို လိုးချင်န်တော ကြာပြီလေ။ ကငွမြေ့ခငမြွာမှာတော့ ကမျဘာပကြမြတကြ အောဟြဈနရသေည်။ လီး ဝငလြာတိုင်း ဖငခြေါင်းထဲ အောင့လြှန်းလှသည်။ အောငဒြင်၏ ဆောင့ခြကြတ်ှေ ပြင်းထနပြှီး သှကလြာသည်။
” ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် !! ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် ဗှတ် !! အားးးးးး !! ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် !! ဇွိ ဇွိ ဗစြျ ဗစြျ !! အားးးးးးး !! ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် !! ဗြိ ဗြိ ဗြှတ် ဗြှတ် !! အားးးး !! အ အ အ အ !! ဗြှတ် ဗလှတ် ဗု !! ဟားးး ရှီးးးး”
လီးကို ဖငပြေါကထြဲမှ ထုတလြိုကပြှီး ပုခုံးပေါြ ထမ်းထားသော ကငွမြေ၏ ခွထေောကန်ှဈဖကအြား ဘေးသို့ ခလွိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ ကငွမြေ၏ မကြန်ှာပေါြ ခွကာ ကြင်းတိုကလြိုကသ်ည်။
“ဟိုကောငမ်၊ ပါးစပ် ဟထားလေ”
ယကျခကြီး၏ အသံကြောင့ြ ကငွမြေ ကြောကကြှောကြ လန့လြန့န်ှင့ြ ပါးစပဟြပေးလိုကသ်ည်။ အောငဒြငလြည်း ဒဈကို ကငွမြေ၏ ပါးစပထြဲ ထည့်ကာ သုတရြညမြွား ပန်းထည့်လိုကသ်ည်။ ပူနှေးခွှဲပစ်သော ညှီစို့စို့ သုတရြညမြွားကို မွိုခပြှီး သူမ၏ ဖငကြို လိုးထားသော လီးဒဈကြီးကို စုပပြေးလိုကရြသည်။
မိုးသီးသည် ထိုငရြာမှ ထလာကာ ကငွမြေ၏ ပေါငကြှား ဒူးထောကထြိုငလြိုကသ်ည်။ ဖငပြေါကမြှာ အသားနီများ လှနကြာ စအိုနှုတခြမ်းသားများ စူထွကန်သည်ေ။ ဖငကြှဲသှားသဖြင့ြ သှေးစများလည်း ရဲလို့။ မိုးသီးက သူ၏ ဒဈကို တံတွေးဆှတကြာ ကငွမြေ၏ ဖငပြေါကတ်ှင် တေ့လိုကသ်ည်။ ယခုမှ အောငဒြင် လိုးပြီးခါစ သူမအား အနားပေးမည့ပြုံ မပေါပြေ။
“အင့ျ !! ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် ဗှတ် !!! အူးးး ဟူးးဟူးးး သပေါပြီတော့!! အင့ျ !! ဗစြျ ဗစြျ ဇွိ ဇွိ !! အားးးးး နာတယ် !! နာတယ် !! အီးဟီးဟီးးး !! အင့ျ !! ဗြိ ဗြိ ဗြှတ် ဗြှတ် !!! အားးးးးးးး”
အောငဒြင် အပါအဝင် မိုးသီးတို့ 7 ယောကစြလုံး ကငွမြေ့ဖငအြား တဈလှည့စြီ လိုးပြီး ကငွမြလည်ေး ကြမ်းပြငပြေါတ်ှင် ခွခွလေေေး ဖြစ်သှားသည်။ ဖငရြော စောကပြတပြါ ထူပူ ကြိမ်းစပန်ပြေီ။ ယကျခညီနောင်၏ ဂေါလြီ လီးကြီးများနှင့ြ ဖငကြို လိုးခံရစဉြ သတိလဈမတကြ နာကငွစြှာ ခံစားရသည်။ မိုးသီးသည် အောငဒြင့အြား အရကခြှကြ ပေးကာ
“ဒါလေးသောကပြှီး အားဖြည့ထြား၊ ငါတို့ တဈညလုံး ဒီတဈရုတမြနှစ်ယောကကြို လိုးရဦးမှာ”
အောငဒြငလြည်း အရကခြှကကြို ယူလိုကပြှီး
“Cheers”
“Cheerssssssss”
……………………………………………………….
သာဒွန်းသည် ဖုန်းကိုဖြင့ကြာ ဖြစ်ပကြသ်မွှကို video recording ယူနသည်ေ။
“ကြောမြောရြေ၊ အငယမြကို နှိုးပြီး ကြိုးဖြညပြေးလိုကကြှာ၊ အကြီးမကို အနားပေးရအောငလြို့”
မိုးသီး စကားကြောင့ြ ရငမြေ့ကို လိုးကြတော့မညမြှန်း ကငွမြေ သဘောပေါကလြိုကသ်ည်။ ထို့ကြောင့ြ ကြိုးခညွလြွှကြ တန်းလန်းနှင့ြ သတိလဈနသေော ရငမြေ့ထံ ရပေုံးကိုငကြာ လွှောကသ်ှားသော ကြောမြောြ၏ ခွသလေုံးကို လှမ်းဖကပြှီး
“ညီမလေးကိုတော့ မလုပပြါနဲ့ရှင်၊ ကြှနမ် တောင်းပနပြါတယ်၊ ကြှနမြကို ကြိုကသ်လို လုပပြါရှင်၊ ညီမလေးကိုတော့ ခမွြးသာပေးကြပါ”
ယကျခကြီး လွှပစြဈဒုတကြိုငကြာ ထလာပြီး ကငွမြေ၏ စောကပြတကြို တို့လိုကသ်ည်။
“ဂစွြ ဂစွြ ဂစွြ ဂလွဈ ဂွီဟီဟီ!!! အားးးးးးးးးး”
“နင် တောတ်ောြ ခံချင်န်တယေပြေါ့၊ ဟုတလြား၊ ကဲဟာ ကဲဟာ”
“ဂစွြ ဂစွြ ဂစွြ ဂလွဈ ဂွီဟီဟီ!!! အားးးးးးးးးး”
ကငွမြေ ကြမ်းပြငပြေါြ တွန့လြိမ် ကောကကြှေးသှားသည်။ ထိုအခွိနမြှ ကြောမြောလြည်း ရငမြေ့မကြန်ှာအား ရဖြငေ့ြ လှမ်းပကလြိုကသ်ည်။
“ဗှမ်းးးးး ဖလူးး လူးးး ဟူးးး”
ရငမြေ သတိရလာသည်။ ကြောမြောသ်ည် ရငမြေ့ မကြန်ှာအား ဆှဲမော့ကာ
“မင့ြ အဈမကတော့ ငါတို့ကို ရှယပြှုစုပြီးပြီ၊ ဒီတဈခါ နင့အြလှည့ြ”
“ထွီ!! ခွေးကြီးတွေ”
“ဖန်ျး ဖန်ျး ဖန်ျး!!! အားးးးးး”
ကြောမြောြ၏ လကပြှန် ရိုကခြကြကြှောင့ြ ရငမြေ့ခေါင်း ဘယည်ာ ရမ်းခါသှားသည်။
“ကြောမြောရြေ ရော့ဟေ့”
ယကျခကြီး ပစ်ပေးသော လွှပစြဈဒုတကြို ဖမ်းကာ
“ဂစွြ ဂစွြ ဂစွြ ဂလွဈ ဂွီဟီဟီ!!! အားးးးးးးးးး ဂစွြ ဂစွြ ဂစွြ ဂလွဈ ဂွီဟီဟီ!!! အားးးးးးးးးး”
ရငမြေ၏ ဂွိုင်းဖြေးဖြေးနှင့ြ ပေါငတ်ှင်းသားအား ရှော့တိုကလြိုကသ်ည်။ ရငမြလည်ေး တွန့လြိမ် ကောကကြှေးသှားသည်။ ထိုတော့မှ ခညွထြားသော ကြိုးကို ဖြညပြေးလိုကရြာ ကြမ်းပြငပြေါသ်ို့ အရုပကြှိုးပြကြ ခွကသွှေားသည်။
“ဟေ့ကောင် မင်းလီးက ကြီးတော့ ကောငမြလေးကို Packing အရငဖြှင့ကြှာ၊ မညှာရဘူးနော”
“ဟုတ် စိတခြပြါဗွာ”
အောငဒြငသ်ည် ခုံပေါတ်ငထြားသော မကကြဲနဈ မီးခွဈ ခေါင်းကို ယူကာ ရငမြေ့ထံ လီးကြီး ရမ်းတန်း ရမ်းတန်းနှင့ြ ထွကခြဲ့သည်။
“ယကျခကြီးရေ၊ အကြီးမကို ဒီ ခေါခြဲ့ကြာ”
ယကျခကြီးသည် ကငွမြေ၏ ဆံပငကြို ဆုပကြိုငကြာ တရှတတ်ိုကြ ဆှဲခဲ့သည်။
“အားးးး နာတယ်၊ နာတယ်”
မိုးသီးရှေ့ ဒူးထောကြ ထိုငခြိုင်းပြီး
“ငါ့တို့လီးတွကေို စုပပြေးစမ်း၊ ခဏနမှေ ဒီလီးနဲ့ နင့ည်ီမကို လိုးမယ်”
ကငွမြလည်ေး ကြောကကြှောကြ လန့လြန့န်ှင့ြ မိုးသီးတို့၏ လီးတွကေို တဈလှည့စြီ စုပပြေးရသည်။
“ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် !! အားးးး ရှီးးးး”
ကြောမြောန်ှင့ြ သာဒွန်းက ရငမြကေို အမဲဖြကရြန် အဆငသ်င့ြ ရှိနသည်ေ။ ရုန်းကနန်သေော သူမ၏ လကန်ှဈဖကကြို ထိန်းခွုပထြားကြသည်။
“လှှတ် !! လှှတ် !! အီးဟီးဟီးးး !! အားးးး”
ယကကြန် ယကကြန် ဖြစ်နသေော ရငမြေ၏ ခွထေောကြ နှစ်ချောင်းကို ဖြဲကာ ပေါငကြှားတွင် ဒူးတုတ် ထိုငလြိုကသ်ည်။
“ကဲ ရငမြရေေ၊ ငါလည်း သူတို့ခိုင်းလို့ လုပရြတာနောြ”
ပြောပြောဆိုဆို ရငမြေ၏ ဂငွြးဘောင်းဘီ အတိုလေးကို ဇဈဖြုတကြာ ဆှဲခွှတလြိုကသ်ည်။
“မလုပန်ဲ့၊ မလုပပြါနဲ့”
“ဂစွြ ဂစွြ ဂစွြ ဂလွဈ ဂွီဟီဟီ!!! အားးးးးးးးးး”
ကြောမြောြ၏ လကမြှ လွှပစြဈဒုတဖြှင့ြ ရငမြေ၏ ပေါငတ်ှင်းသား ဖြေးဖြေးကြီးကို ရှော့တိုကလြိုကသ်ည်။ ရငမြေ မလှုပရြဲတော့။ အောငဒြငလြည်း ထိုတော့မှ ဘောင်းဘီလေးကို ဆှဲခွှတ်၍ ရသှားသည်။ ကြောမြောကြ ရငမြေ၏ အောကခြံဘောင်းဘီ အပေါမြှ နေ၍ စောကဖြုတကြို လွှပစြဈဒုတဖြှင့ြ ထောကကြာ
“ကောငမ်၊ ငှိမင်ှိမမြနရင်ေ ဒီဒုတကြ နင့ြ စောကဖြုတထြဲ ရောကပြှီမှတ်”
“မလုပပြါနဲ့ရှင်၊ ကြောကပြါပြီ အီးဟီးဟီး”
အောငဒြငလြည်း အောကခြံဘောင်းဘီလေးကို ဆှဲခွှတလြိုကရြာ အမှှေးနုနုလေးများ ကြိုးတို့ ကြဲတဲ ရဈသိုင်းနသေော အပျိုစငလြေး၏ စောကဖြုတ် စိစိလေး ပေါလြာသည်။
“လှလိုကတ်ဲ့ စောကပြတကြှာ တောကြ”
အောငဒြငသ်ည် ရငမြေ၏ ပေါငကြှား ခေါင်းငုံ့လိုကပြှီး ပေါငတ်ှင်းသားများကို လွှာနဲ့ လကြလြိုကသ်ည်။ လွှာကြမ်းကြီးက အကြောစိမ်းများ သမ်းနသေော ပေါငတ်ှင်းသာ ဖြေးဖြေးနုနုကို လကြလြိုကသ်ဖြင့ြ ရငမြေ ဖငရြှုံ့မိသည်။ စောကပြတထြဲ လီးကြီးနဲ့ ထိုးခံရတော့မည် အထငန်ှင့ြ အံကြိတထြားသောလြည်း မထငမြှတဘြဲ အောငဒြင်၏ အပြုအမူကြောင့ြ ခေါင်းထောင် ကြည့်မြိသည်။ အောငဒြငသ်ည် စူပြ စူပြ ဖြစ်နသေော ဖငပြေါကကြို လွှာဖြင့ြ ကလိကာ လကြလြိုကသ်ည်။
“ရှလှတ် !!!! အ !!! ဟာ !!! ကြှတ်!!!”
ရငမြေ ခါးလေး ကော့တကလြာသည်။ ဖငပြေါကတ်ှင် တံတွေးစိုရှှဲသှားသောြ လကည်ှိုးဖြင့ြ ဖငပြေါကကြို ဝိုကကြာ ထိုးလိုကသ်ည်။
“ဇိ ဇိ ဇွိ !! အ!!”
ဖငပြေါကလြေးမှာ ကြပလြှန်းသဖြင့ြ လကတ်ဈဆဈပင် မနည်း ထိုးရသည်။ ဝငသ်ှားသော လကတ်ဈဆဈကို ဖငပြေါကထြဲ ထုတလြိုကြ၊ သှင်းလိုကြ၊ လှည့မြှှလေိုကြ လုပရြင်း စိကပန်သေော စောကပြတလြေးကို စတငလြကြတ်ော့သည်။
“ပလပ် ပလပ် !! ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် !! အ !! ဟာ!!!”
ရငမြတဈေယောကြ ခါးကော့ကာ လကသ်ီးများ ဆုပရြင်း လူးလှန့သ်ှားသည်။ ကြောမြောန်ှင့ြ သာဒွန်းလည်း ခွုပထြားသော လကန်ှဈဖကကြို လှှတကြာ ရငမြေ၏ အင်ျကြီကို ခွှတလြိုကသ်ည်။ ဘရာဇီယာ ကြှတသ်ှားခွိနတ်ှင် ဟင်းခွိုသောကြ ပန်းကန် အသေးခန့ြ ကြီးမားလုံးဝန်းသော နို့အုံကြီး ပေါလြာသည်။ ကြောမြောန်ှင့ြ သာဒွန်းက ရငမြေ၏ နို့အုံကို တဈဖကစြီ ပြတသ်ပရြင်း
“တောကြ !! နို့တွလည်ေး ရှယဘြဲကြာ !! လုံးပြီး ကစွန်တောဘဲ”
သူတို့ ဘာပြောပြော ရငမြကတေော့ အောငဒြင် စောကပြတ် လကြပြေးမှုအပေါြ မိန်းမောသှားသည်။ အောငဒြငသ်ည် ဖငပြေါကထြဲ မှှနသေေော လကည်ှိုးကို တဖြေးဖြေးခွင်း ဖိသှင်းလိုကရြာ လကည်ှိုး အရင်းအထိ ဝငသ်ှားပြီ။ စောကပြတ် လကြခြံရသည့ြ အရသာမှာ ကောင်းလှန်း၍ ဖငထြဲ လကည်ှိုးဝငန်သညေပြင် မသိနိုငတ်ော့။ စောကပြတ် နှုတခြမ်းသားများအား လကြလြိုကြ၊ စောကစြိကို ဖိစုပလြိုကြ၊ စောကပြတ် အတွင်းသား နုနုထဲ လွှာဖြင့ြ ထိုးမှှလေိုကြ လုပန်ရော 10 mins ပင် မကြာလိုကြ
“ပြှတ် ပြှတ် ပလပ် ပလပ်!! ရှလှပ် !! အ အ အ အ !! ထွကကြုနဘြီ !! ထွကကြုနဘြီ !! အားးးးး ရှီးးးးးး အားးးးးး !! အင်းဟင်းဟင်းးးးးး”
အပျိုရိုင်းလေး တဈခွီ ပြီးသှားပြီ။ အောငဒြငသ်ည် ခေါင်းမော့လိုကပြှီး ဖငပြေါကထြဲ ထိုးထားသော လကည်ှိုးကို ကြေးလိုကသ်ည်။
“အ !! ဟားးးးးး”
ပြီးနောကြ မကကြဲနဈ မီးခစွကြို သာဒွန်းအား ပေးလိုကသ်ည်။ ကြောမြောကြလည်း ဝါဆို ဖယောင်းတိုင် အတုတကြှီးကို မီးညှိလိုကသ်ည်။ သူမအား တဈခွီကောင်းအောင် လုပပြှီးနောကြ ငရဲခန်း ပို့တော့မညကြို ရငမြေ မသိရှာပေ။ မကြလြုံးမှိတကြာ ခေါင်းကို တဈဖကလြှည့ရြင်း မှိန်းနသည်ေ။ အပျိုစင် ဖြစ်သောကြောင့ြ ပထမဆုံး အခွီတွင် စောကပြတထြဲမှ အရညတ်ှေ အများကြီး ပန်းလိုကရြ၍ နုံးသှားကာ ရငထြဲ တဈလှပလြှပ် ဖြစ်နသည်ေ။
အောငဒြငသ်ည် ရငမြေ၏ ဖငပြေါကထြဲ ကြေးထားသော လကည်ှိုးကို စတင် မှှနှေောကလြိုကသ်ည်။
“အားးးးး နာတယ် !! နာတယ်”
ရငမြေ၏ အသံ စူးစူးလေး ထွကလြာသည်။ အောငဒြင်၏ လကကြို ဖမ်းဆုပလြိုကသ်ော ရငမြေ၏ လကကြို သာဒွန်းက ဖယလြိုကပြှီး စောကစြိကို မကကြဲနဈဖြင့ြ ထောကကြာ ဖိလိုကသ်ည်။
“ထောကျ !!အားးးးး !! ထောကျ !! အားးးး ထောကျ !! အားးးးး”
တဈခွီပြီးကာစ စောကစြိအား မကကြဲနဈဖြင့ြ အတောကခြံရ၍ တကိုယလြုံး တုနတ်ကသ်ှားသည်။ ဖငထြဲမှှနသေေော အောငဒြင်၏ လကကြလည်း ပို ကြမ်းလာသည်။ ထိုစဉြ ကြောမြောသ်ည် ရငမြေ၏ နို့သီးခေါင်းပေါြ ဖယောင်းစကြ ခလွိုကသ်ည်။
“အားးးးးး !! ပူတယ် !! ပူတယ်!! ထောကျ !! ထောကျ !! အားးးးးး !! ဇိ ဇိ ဇွိ ဇွိ !!! အမားးးရေ !! အားးးးးးး”
ဖငထြဲ လကဖြှင့မြှှခေံရ၍ နာသညကြ တဈမွိုး၊ ဖယောင်းစကြ ခခွံရ၍ ပူသညကြ တဈဖုံ၊ မကကြဲနဈဖြင့ြ စောကစြိအား တောကခြံရ၍ ကဉွသ်ညကြ တဈမွိုးဖြင့ြ ရငမြတဈေယောကြ ဝဒနောမွိုးစုံကို ရောပြှန်းကာ ခံစားနရသေည်။ နို့နှစ်ဖကလြုံး ဖယောင်းများ ပြည့သ်ှားသောအခါ ကြောမြောသ်ည် ရငမြေ၏ ဗိုကတ်ဈလွှောကန်ှင့ြ ခကြပြေါကထြဲပါ ဖယောင်းစကမြွား ခလွိုကသ်ည်။
“အားးးးးး !! ပူတယ် !! ပူတယ်!! ထောကျ !! ထောကျ !! သပေါပြီတော့ !!! အားးးးးး !! ဇိ ဇိ ဇွိ ဇွိ !!! အမားးးရေ !! အားးးးးးး”
နာကငွခြှင်း၊ အပူလောငခြှင်းများကြောင့ြ ရငမြေ၏ ဖငကြှီး ကော့ကော့လာပြီး စောကပြတထြဲမှ အရညမြွား ညှဈထွကကြာ နောကတ်ဈခွီ ပြီးသှားရပြနသ်ည်။ ရငမြေ ပြီးသှားမှန်း သဘောပေါကသ်ဖြင့ြ သုံးယောကသ်ား ဖယောင်းစကခြခွှင်း၊ ဖငထြဲမှှခွင်ေး၊ မကကြဲနဈဖြင့ြ ရှော့တိုကခြှင်းများကို ရပလြိုကသ်ည်။ ရငမြလည်ေး ကြမ်းပြငပြေါတ်ှင် ဆန့တ်ငငင်င် ဖြစ်နပြေီ။
“ဗြုတ် ဗြုတ် ဗြုတ် !!! အားးးးးးးး”
ကြောမြောန်ှင့ြ သာဒွန်းသည် ရငမြေ့ နို့အုံ၊ ဗိုကန်ှင့ြ စောကပြတပြေါြ ကပန်သေော ဖယောင်းခပြမြွားကို ဆှဲခွာလိုကသ်ဖြင့ြ နာကငွသ်ှားသည်။ စောကမြှှေး နုနုလေးများ ဖယောင်းခပြတ်ှင် ကပပြါသှားသည်။ ဖြေးနုနသေော ရငမြေ၏ အသားအရညလြည်း နီမှန်းသှားသည်။
အောငဒြငသ်ည် ရငမြေ၏ ခွသလေုံး ဖြေးဖြေးလေး နှစ်ချောင်းကို ပုခုံးပေါြ ထမ်းတငလြိုကသ်ည်။ ရငမြသည်ေ မောပန်း နှမ်းလွှလှန်း၍ မလှုပန်ိုငတ်ော့။ သူမ၏ အပျိုစင် နုနုထွဋထြှဋြ စောကပြတလြေးအား အပျိုရည် ဖြကမြည့ြ ဧရာမ လီးကြီးကို သချောတွေ့ရလွှင် လန့ပြှီး အကြောကအြကန် ငှင်းမညမြှာ သချောသည်။ အောငဒြငသ်ည် လကတ်ဈဆုပမြက ကြီးသော သူ၏ လီးကြီးကို ကိုငကြာ စိကပန်သညေ့ြ စောကပြတ် အကြဲလေးကို အထကအြောကြ ပြတတ်ိုကန်သည်ေ။
“အ !! ဟာ”
ဒဈက တဈခကြြ တဈခကြြ စောကစြိကို ပြတတ်ိုကသ်ှားရာ ရငမြေ၏ ခါးလေး ကော့ကော့သှားသည်။ စောကပြတလြေးမှာ နူးညံ့ ချောမှတလြှသည်။ ဒဈကို စောကပြတပြေါကတ်ှင် တေ့ကာ သှင်းလိုကရြာ
“အိ !! အ !!!”
စောကပြတပြေါကကြ ကြဥြးပြီး ဒဈမှာ ကြီးလှန်း၍ ချောထြှကန်သည်ေ။ ရငမြလည်ေး ဘယအြခွိန် လီးကြီး ဝငလြာမလဲဟု ရငတ်မမဖြင့ြ လကသ်ီးဆုပကြာ ခွဖြေားများ ကုပန်သည်ေ။ အောငဒြငသ်ည် သူ၏ ဒဈကို တံတွေးဆှတလြိုကသ်ည်။ စောကပြတကြိုလည်း တံတွေးဆှတပြှီး လီးကို ကကြနွန ကိုငကြာ သှင်းလိုကသ်ည်။
“ဇွိ ဇွိ ဗြိ !!! အ !!! ကြှတ် ကြှတ် ကြှတ်”
ဒဈမှုပရြုံ ဝငသ်ှားသည်။ ဒဈ အရင်းထိ မဝငသ်ေးဘဲ ချောမြထွကရြုံသာ ရှိသေးသည်။ ခါးကို ဆတကြနဲ ဖိတွန်းလိုကသ်ည်။
“ဇိ ဇိ ဇွိ !!! အားးးးးးးး”
စောကပြတ် နုနုလေးထဲ ဒဈ ဝငသ်ှားသည်။ ခါးကို ဖိတွန်းတွန်းကာ ထိုးလိုကရြာ လီးကြီး သုံးပုံ တဈပုံခန့ြ နူးညံ့သော စောကပြတထြဲ တဈထဈထဈနှင့ြ ဝငသ်ှားသည်။ လီးဒဈအား စောကပြတထြဲမှ အပျိုမှေးက တားထားသဖြင့ြ ဆတမြဝငပြေ။ အောငဒြငသ်ည် ခါးကို ကိုင်းလိုကပြှီး ရငမြေ၏ မကြန်ှာဘေးတွင် လကထြောကလြိုကသ်ည်။ ရငမြေ၏ ဖငကြှီး ကြှလာသည်။ အရကသ်ောကရြင်း ကြည့်န်ကြသေော မိုးသီးတို့ တဈဖြဲ့လုံး တံတွေး မွိုခနွရသေည်။ ကငွမြလည်ေး မိုးသီးတို့၏ လီးကို ဆကမြစုပန်ိုငဘြဲ ရငမြနှငေ့ြ အောငဒြငတ်ို့ကိုသာ ကြည့်န်မေိသည်။ ကြည့်န်ရင်ေး စောကပြတထြဲ မရိုးမယှ ဖြစ်ကာ အရညမြွား စိမ့ထြှကလြာသည်။ လီးကို ဒဈမှုပရြုံ ထုတလြိုကပြှီး အားပြင်းပြင်းနှင့ြ ဆောင့ထြည့လြိုကသ်ည်။
“အင့ျ !! ဗလဈတဈတဈ!! ဗစြျ !! ဗစြျ !! ဒုတ် !!! အားးးး သပေါပြီတော့ !! နာတယ် !! နာတယ် !! အီးးးဟီးးးဟီးးးး”
တဈခကြတ်ည်းနှင့ြ အဆုံးထိ ဝငသ်ှားသည်။ ဒဈကြီးက စောကပြတ် အတွင်းသား နုနုများအား ပြတတ်ိုကရြင်း အပျိုမှေးပါးကို ရကစြကစြှာ ထိုးခွဲကာ သားအိမကြို ဝငဆြောင့သ်ဖြင့ြ ရငမြေ တောတ်ောလြေး နာကငွသ်ှားသည်။ စောကပြတလြည်း ကြဲသှားသည်။ လီးကို ဒဈမှုပရြုံ ပြနထြုတလြိုကပြှီး ဆောင့ထြည့လြိုကပြှနသ်ည်။
“အင့ျ !! ဗြှတ် ဗြှတ် ဗစြျ ဗစြျ !!! အားးးးးး !!! အင့ျ !!! ဗြိ ဗြိ ဗှတ် ဗှတ် !!! အီးးးးး ဟီးးးး ဟီးးးးး နာတယ် နာတယ် !!! အင့ျ !! ဇွိ ဇွိ ဗစြျ ဗစြျ !!! အူးးးး ဟူးးးး ဟူးးးးး”
ရငမြေ၏ စောကပြတတ်ဈခုလုံး သှေးများ ရဲနပြေီ။ စောကပြတလြေးမှာ ကြပသ်ိပပြှီး အရိုးနုလေး ဝါးရသလို လိုး၍ ကောင်းလှသည်။ အောငဒြင်၏ ဆောင့ခြကြြ ပြင်းပြင်းများ အောကတ်ှင် ရငမြေ၏ ကိုယလြုံးလေး ယိမ်းထိုးနသည်ေ။ နာကငွမြှုကြောင့ြ အောဟြဈ ညည်းတွားနသေော ရငမြေ၏ အသံစူးစူးလေးက အောငဒြင့အြား ရမျမကစြိတ် ထနစြသညေ့အြပြင် မိုးသီးတို့ တဈဖြဲ့လုံး၏ လီးများပါ ပိုမို တင်းမာ တောငမြတစြသည်ေ။ ခေါင်း ဘယည်ာ ရမ်းကာ ရှုံ့မဲ့နသေော ရငမြေ၏ မကြန်ှာအား ကြည့်ရြင်း အောငဒြင်၏ ဆောင့ခြကြတ်ှေ ပြင်းထနလြာသည်။
“ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် !! ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် ဗှတ် !! အားးးးး !! ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် !! ဗြိ ဗြိ ဗစြျ ဗစြျ !! အားးးးး !! ဇွိ ဇွိ ဗှတ် ဗှတ် !! အားးးးးးးး !! ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် !!! အ အ အ အ !! ဟားးးး !! ဗြှတ် ဗလှတ် ဗု”
သုတလြှှတခြါနီးမို့ စောကပြတထြဲမှ လီးကိုထုတကြာ
“အ အ အ အ အားးးးး ရှီးးးးးး ဟားးးးးးးး”
ရငမြေ၏ မကြန်ှာပေါြ ကြင်းတိုကပြှီး သုတရြညမြွား ပန်းလိုကသ်ည်။
“အီးးးး ဟီးးးး ဟီးးးး ဟီးးးးးး”
ရငမြေ ဗိုကကြိုနှိပကြာ လူးလှိမ့ြ ငိုညည်းနသည်ေ။ မိုးသီးသည် အရကပြုလင်းကို ယူကာ ကငွမြေ၏ ဆံပငကြို ဆှဲပြီး ရငမြထေံ လာခဲ့သည်။
“ဝုန်း !! အင့ျ !!”
မိုးသီး တွန်းလိုကသ်ဖြင့ြ ကငွမြသည်ေ ရငမြေ့ ဘေးတွင် လဲသှားသည်။
“နင့ြ ညီမ မကြန်ှာပေါကြ လရညတ်ှေ လွှာနဲ့ လကြလြိုကစြမ်း”
ကငွမြလည်ေး မိုးသီး ညှှနကြှားသည့ြ အတိုင်း ရငမြေ၏ မကြန်ှာပေါမြှ သုတရြညမြွားအား ပြောငအြောင် လကြလြိုကသ်ည်။
“ဟိုကောင့ြ လီးကို ပြောငအြောင် စုပပြေးလိုကြ”
အောငဒြင့အြား လှည့ကြှည့လြိုကရြာ ရငမြေ၏ စောကပြတမြှ သှေးများ ရဲနသေော လီးကြီး တန်းလန်းနှင့ြ။ ကငွမြလည်ေး သူ့ညီမကို ရကရြကြ စကစြကြ အပျိုရည် ဖြကလြိုကသ်ည့ြ အောငဒြင်၏ လီးကြီးကို စုပပြေးရပြနသ်ည်။
“ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် !! အိုးးး ဟိုးးးး ရှီးးးးးး”
မိုးသီးသည် ဒူးထောကကြာ ရငမြေ့ မကြန်ှာအား ဖစွည်ှဈရင်း
“ခံလို့ ကောင်းရဲ့လားကြ ဟေ”
“နာတယ် !! နာတယ် !! အီးးး ဟီးးး ဟီးးးး”
“ဟိုကောငမ်၊ နင့ည်ီမရဲ့ စောကပြတကြို လကြပြေးလိုကြဦး”
ကငွမြလည်ေး အောငဒြင့ြ လီးကို စုပတ်ာ ရပလြိုကပြှီး ရငမြေ့ ပေါငကြှား ဒူးထောကကြာ သုတရြညန်ှင့ြ သှေးများ ပကြေံနသညေ့ြ စောကပြတလြေးကို ကုန်းလကြပြေးလိုကသ်ည်။ ခံတွင်းထဲတွင် ညှီနံ့တွေ လှိုငလြို့။ ကငွမြေ စောကပြတ် လကြပြေး၍ ပြောငသ်ှားသောအခါ မိုးသီးက ကငွမြေ့ကို ဖယလြိုကပြှီး ရငမြေ့ ပေါငကြှား ဒူးထောကြ ထိုငလြိုကသ်ည်။ ရငမြေ၏ ဖငကြို ဆှဲပင့လြိုကပြှီး အရကပြုလင်းကို စောကပြတ် အဝတွင် တေ့ကာ လောင်းခလွိုကသ်ည်။
“အားးးးးးး စပတ်ယ် စပတ်ယ် !! အမားးးရေ ကယပြါဦးးးး အီးဟီးးးဟီးးးးးး”
အောငဒြင်၏ လီးကြီးကြောင့ြ အတွင်းသား နုနုများ ပြန်းပဲ့ကာ ကြဲနသေော စောကပြတထြဲ အရကြ လောင်းထည့်ခံလိုကရြသဖြင့ြ ရငမြေ မကြရြညမြွား ပိုးပိုးပေါကပြေါကြ ကလွာသည်။ အရကပြုလင်းကို ဖယကြာ စောကပြတကြို လကြရြင်း စောကပြတထြဲ ဝငသ်ှားသော အရကမြွားအား စုပသ်ောကလြိုကသ်ည်။
“ပြှတ် ပြှတ် ပလပ် ပလပ်”
မိုးသီးသည် စောကပြတလြကြြ၍ အားရသောြ လီးကို စောကပြတတ်ှင် တေ့ကာ ဆောင့သ်ှင်းလိုကသ်ည်။
“အင့ျ !! ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် ဗှတ် !!! အားးးးးးး”
မိုးသီးပြီးသှားသောြ တိုကမြောင်း၊ ကြောမြောြ၊ သာဒွန်းနှင့ြ ယကျခညီနောငတ်ို့ တဈယောကပြှီး တဈယောကြ တကလြိုးကြသည်။ တဈယောကြ လိုးပြီးတိုင်း ကငွမြကေ သူတို့၏ လီးကို စုပပြေးကာ သုတရြညမြွားကို မွိုခပြေးရသည်။ ရငမြလည်ေး လူ 7 ဦး၏ မညှာမတာ အမဲဖြကသ်လို လိုးဆောင့သ်ည့ြ ဒဏကြို လူးလှိမ့ြ ခံနရသေည်။ စောကပြတလြည်း ထူပူ ကြိမ်းစပကြာ နီရဲနပြေီ။ ယကျခညီနောင်၏ ဂေါလြီ လီးများနှင့ြ အလိုးခံရပြီးခွိနတ်ှင် ရငမြတဈေယောကြ သတိလဈကာ မေ့မွောသှားသည်။
” ကဲ ငါ့ကောငတ်ို့ ခဏနားရင်း အားမှေးလိုကြဦး”
“Cheers”
“Cheersssssss”
——————————————–
အရကသ်ောကရြင်း 15 mins ခန့ြ ကြာသောြ
” ကဲ အကြီးမရေ၊ ငါ့ လီးကို မင်းနှုတခြမ်းလေးနဲ့ စုပပြေးစမ်းကြာ “
ရငမြေ၏ဘေးတွင် ခွခွလေေေး မှိန်းနသေော ကငွမြသည်ေ မိုးသီး၏ ခေါသ်ံကြောင့ြ လေးလံသော ခွလှမြေးများဖြင့ြ လွှောကခြဲ့သည်။ မိုးသီး၏ ခွရင်ေးတွင် ဒူးထောကကြာ လီးကိုကိုင်၍ စုပပြေးမည် အလုပတ်ှင်
” နပေါဦး သဲကြီးရယ်၊ လီးစုပရြမှာပေါ့၊ မလောပါနဲ့ ဟဲဟဲဟဲ၊ ဒါလေး တဈခွကလြောကြ မော့လိုကပြါဦး “
မိုးသီးပြောမှဘဲ ကငွမြသည်ေ သူ၏ လီးကို ငမ်းငမ်းတကြ စုပခြငွသ်ည့ပြုံ ဖြစ်နသည်ေ။ မိုးသီး ကမ်းပေးသော အရကခြှကကြို ယူကာ တဈကြိုကတ်ည်း မော့သောကလြိုကသ်ည်။
” ဂလု ဂလု ဂလု !!! ဟားးးးးး “
ရငထြဲ ပူဆင်းသှားသည်။ မိုးသီးတို့ အဖြဲ့ လိုးသည့ြ ပုံနှင့ဆြိုလွှင် သူမ မူးမှဖြစ်မည်။ ဒါမှ အနည်းငယ် ခံနိုငရြည် ရှိမည်။ နောကတ်ဈခွကြ ထပပြေးတော့ ထပမြော့လိုကပြှနသ်ည်။ ရီဝဝေေ ဖြစ်လာခွိနတ်ှင် မိုးသီးသည် ကြမ်းပြငပြေါြ လှဲအိပလြိုကပြှီး
” ကဲ ငါ့ လီးကို အားရပါးရ စုပစြဗွေား “
ရငမြသည်ေ လှဲအိပန်သေော မိုးသီး၏ ပေါငကြှား ဒူးတုပထြိုငလြိုကသ်ည်။ မိုးထိုးကာ တောငမြတန်သေော လီးကြီးကို လကဖြဝါး နုနုဖြင့ြ ကိုငကြာ အရညပြှားကို ဆှဲခလွိုကရြာ အရည် စိုလဲ့နသညေ့ြ ဒဈကားကြီး ပေါလြာသည်။ ဒဈထိပရြှိ အကြဲကြောင်းအား လွှာဖြင့ြ ကလိကာ နှုတခြမ်းဖြင့ြ ငုံလိုကသ်ည်။
” ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် !! အိုးးး ဟိုးးးး ရှီးးးး ကောင်းလိုကတ်ာကြာ !! ဟားးးးးးး “
မိုးသီး ပေါငတ်ှင်းကြောများ ရှုံ့သှားအောငပြင် ကောင်းလှသည်။ ကငွမြလည်ေး မူးမူနဲ့ လီးကို မှိနရြညရြှကရြည် စုပပြေးသည်။
” ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် !!! ဟားးးး ရှီးးးးး “
ဒဈကို လွှာဖြင့ြ ဝိုကလြိုကြ၊ လီးကို ငုံကာ ပါးစပဖြှင့ြ ရှေ့တိုး နောကဆြုတ် လုပလြိုကြ လုပန်ရော မိုးသီးမှာ ဇိမကြနွသည်ေ။ တိုကမြောင်းသည် ဖငကြုန်းကာ မိုးသီး၏ လီးကို စုပန်သေော ကငွမြေ၏ နောကတ်ှင် မတတ်ပရြပလြိုကသ်ည်။ ကငွမြေ၏ စအိုပေါကကြို တံတွေးဆှတလြိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ ဒဈကို စအိုပေါကတ်ှငတ်ေ့ကာ နှဲ့သှင်းလိုကသ်ည်။
” ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် !! ဗု !!! အူးးးးး “
လီးစုပန်သေော ကငွမြေ၏ မကြန်ှာလေး ရှုံ့မဲ့သှားသည်။ တိုကမြောင်းသည် ကငွမြေ၏ ခါးကို စုံကိုငကြာ လီးကို ဖငခြေါင်းထဲ ဆောင့သ်ှင်းလိုကသ်ည်။
” အင့ျ !! ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် ဗှတ် !!! အူးးးးးး “
ကငွမြေ ခါးကြီးကုန်းသှားသည်။ တိုကမြောင်း၏ လီးကြီးက ဖငခြေါင်းထဲ အောင့တ်ောင့တ်ောင့န်ှင့ြ တဈဆို့ကြီး ဝငလြာသည်။ လီးကို ဖငခြေါင်းထဲ ဒဈမှုတရြုံ ထုတကြာ ဆောင့သ်ှင်းလိုကပြှနသ်ည်။
” အင့ျ !! ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် ဗှတ် !!! အူးးးဟူးးး ဟူးးး “
ဆယခြကြခြန့ြ Non stop ဆောင့ြ လိုးပြီးနောကြ လီးစုပန်သေော ကငွမြေ၏ ခေါင်းကို ဘယဘြကြ ခွထေောကဖြှင့ြ ဖိနင်းကာ ဖငကြို ပယပြယန်ယန်ယ် လိုးတာ့သည်။ တိုကမြောင်းက ခေါင်းကို နင်းထားသဖြင့ြ မိုးသီး၏ လီးကြီး အာခေါငထြဲ ဝငလြာရာ ကငွမြေ မကြလြုံးပြူးသှားသည်။ မိုးသီးသည် လှဲအိပန်ရောမှ ထိုငလြိုကပြှီး ကငွမြေ၏ နှာခေါင်းကို လကည်ှိုး လကမြဖြင့ြ ညှဈပိတကြာ ပါးစပထြဲ လီးကို ကော့ကော့ သှင်းလိုကသ်ည်။ ခံရခကလြိုကသ်ညဖြစ်ခွင်း။ တိုကမြောင်းက ဖငကြို ဆောင့လြိုးတိုင်း ခေါင်းကိုပါ ဖိမိသလို ဖြစ်ရာ လီးကြီးမှာ အာခေါငကြို လိုးနသဖြေင့ြ မကြရြညမြွားပင် ကလွာသည်။ အခကြြ 20 ခန့ြ လိုးပြီး ဖငထြဲမှ လီးကို ထုတလြိုကရြာ
” ဗြှတ် ဗလှတ် ဗု!!! “
ဖငထြဲမှ လမွေား အံထွကကြာ ဖငပြေါကမြှာ ပြစိပြစိ ဖြစ် ကနွရြဈခဲ့သည်။
” အု အု အှတ် !! အဟုဟုဟု ဟီးးးး “
တိုကမြောင်း၏ ခွထေောကဖြယလြိုကမြှ ပါးစပထြဲက လီးကို ထုတလြိုကရြသည်။
” ကဲ ဆရာမိုးသီးကို အပေါကြ တကလြိုးပေးလိုကြ “
ကငွမြသည်ေ မိုးသီးပေါြ ခွလိုကပြှီး လီးကို ကိုငကြာ စောကပြတတ်ှင် တေ့ပြီး ထိုငခြလွိုကသ်ည်။
” ဇွိ ဇွိ ဗြိ ဗြိ !!! အ !!! ဟားးးးး “
လီးကြီးသည် တအိအိနှင့ြ စောကပြတထြဲ ဝငသ်ှားသည်။ ဆီးခုံခွင်း ထိမိသညန်ှင့ြ မိုးသီး၏ ရငဘြကပြေါြ လကထြောကကြာ ဖငကြှီးကို ကြှလိုကြ၊ ဖိခလွိုကဖြှင့ြ အပေါမြှ လိုးပေးလိုကသ်ည်။
” ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် !! အ အ အ အ !! ဇွိ ဇွိ ဗြိ ဗြိ !! အ အ အ အ “
မိုးသီးကလည်း ကငွမြေ၏ ခါးကိုကိုငကြာ အောကမြှ ပင့ပြင့ြ လိုးသည်။
” ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် !! အ အ အ အ !! ဇွိ ဇွိ ဗြိ ဗြိ !! အ အ အ အ !! ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် ဗှတ် !! အ အ အ အ !! ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် !! အ အ အ အ အားးးးး ရှီးးးး ဟားးးးး “
ဖင် လိုးခံရကတည်းက ပြီးချင်န်သေော ကငွမြသည်ေ မိုးသီးအပေါမြှာ တကစြောင့ြ လိုးရင်း ဆန့င်င် ဆန့င်ငဖြှင့ြ တခွီ ပြီးသှားသည်။ တိုကမြောင်းသည် ကငွမြေ၏ စအိုပေါကထြဲ လီးဖြင့ြ ထိုးထည့်လိုကသ်ည်။
” ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် !!! အားးးးးး “
မိုးသီးပေါြ မှောကလြွှကမြှိန်းနသေော ကငွမြသည်ေ စောကပြတထြဲ လီးကြီး ထိုးလွှကြ ရှိစဉပြင် ဖငပြေါကထြဲ လီးကြီး ဝငလြာသဖြင့ြ အတောြ အီသှားသည်။ တိုကမြောင်းသည် လီးကို တဈဝကခြန့ြ ထုတကြာ ကငွမြေ၏ ခါးကို ဖိပြီး ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးတော့သည်။ မိုးသီးကလည်း အောကမြှ ပင့ပြင့ြ လိုးရာ ကငွမြေ လူးလှန့ကြာ ခံနရသေည်။ စောကပြတထြဲ လီး အဝင် အထွကန်ှင့ြ ဖငပြေါကထြဲ လီး အဝင် အထွကြ စည်းခကြည်ီညီ ညှပလြိုးရသညမြှာ မိုးသီးနှင့ြ တိုကမြောင်းအတွကြ အရသာရှိလှသည်။ ဆောင့ခြကြတ်ှကလေည်း တဈဖြောင်းဖြောင်းနှင့ြ။
ကြောမြောြ ထလာပြီး ကငွမြေ၏ ဆံပငကြို ကိုငကြာ ခေါင်းကို ဆှဲမော့လိုကသ်ည်။ ကငွမြလည်ေး စောကပြတရြော ဖငပြါ ညှပလြိုးခံရင်း ပါးစပဟြပေးလိုကရြာ ကြောမြောြ၏ လီးကြီး ပါးစပထြဲ ဝငလြာသည်။ ကငွမြေ၏ လညပြင်းကို ကိုငကြာ လီးကို အာခေါငထြဲထိ ဆောင့ဆြောင့ြ သှင်းနသည်ေ။
” ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် ဗှတ် !! အု အု အဈ အဈ!! ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် !! အှတ် အှတ် အု အု !! ဗြိ ဗြိ ဗြှတ် ဗြှတ် !! အု အု အု အူးးးးးး “
ကငွမြေ မကြလြုံးများ ပြူးကာ မကြရြညမြွား ဝဲနသည်ေ။ ကြောမြောြ၏ ပေါငကြို တွန်းထားသောလြည်း လကကြ အားမပါပေ။
” ဗြှတ် ဗလှတ် ဗှတ် ဗု !!! အူးးးးးး “
တိုကမြောင်းသည် ယကျခကြီးကို လှမ်းခေါလြိုကပြှီး ကငွမြေ၏ ဖငထြဲမှ လီးကို ဆှဲထုတလြိုကသ်ည်။ ယကျခကြီး ဂေါလြီ လီး တန်းလန်းဖြင့ြ တိုကမြောင်းတို့နား ရောကလြာသည်။ တိုကမြောင်းက သူ၏ လီးကို ကိုငကြာ စောကပြတတ်ှင် တေ့လိုကသ်ည်။ ကငွမြေ လန့သ်ှားသည်။ မိုးသီး၏ လီးကြီး တဈလဈဖြစ်နသေော စောကပြတထြဲ နောကထြပ် လီးတဈချောင်း အထိုးခံရမညဆြိုလွှင် သူမ၏ စောကပြတ် ကြဲသှားနိုငသ်ည်။ လီးကြီးတွကေ နည်းတာကြီးတွေ မဟုတပြေ။ တိုကမြောင်း၏ လီးသည် ချောခြွောထြှကန်သည်ေ။ ထို့ကြောင့ြ မိုးသီးက သူ့ လီးကို ဒဈ မှုတရြုံ ထုတလြိုကသ်ည်။ တိုကမြောင်းလည်း ဒဈကို ကငွမြေ၏ စောကပြတထြဲ မရမက သှင်းသည်။
” ဗြိ ဗြိ ဇွိ !! အူးးးးး “
ဒဈ ဝငသ်ှားပြီ။ မိုးသီးက အောကကြ အပင့ြ၊ တိုကမြောင်းက ဆောင့အြထည့ြ ကြကတ်ိဖြစ်ကာ စောကပြတထြဲ လီးနှစ်ချောင်း တဈဆို့စွာဖြင့ြ တဈဝကခြန့ြ ဝငသ်ှားသည်။
” ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် ဗှတ် !!! အူးးး ဟူးး ဟူးးး ဟူးးး အီးးးး “
စောကပြတ် နှုတခြမ်းသားလည်း အနည်းငယ် ပြဲသှားသည်။ မိုးသီးနှင့ြ တိုကမြောင်းသည် လီးနှစ်ချောင်းအား ကငွမြေ၏ စောကပြတထြဲ တဈလှည့စြီ ပင့လြိုး ဆောင့လြိုး လိုးနကြသေည်။
” ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် ဗှတ် !!! အူးးး ဟူးး ဟူးးး ဟူးးး ဗြိ ဗြိ ဗစြျ ဗစြျ !!!! အီးးးး!!!! “
စောကပြတ် အတွင်းသား နုနုများ လီးနှစ်ချောင်း၏ ပြတတ်ိုကမြှုကြောင့ြ စုပပြှဲကုနပြှီ။ တိုကမြောင်းက ကိုယကြို နောကသ်ို့ ယို့ပေးလိုကရြာ ယကျခကြီးသည် ကငွမြနှငေ့ြ တိုကမြောင်းကြား ခွဝငလြိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ သူ၏ လီးကို တံတွေးစွတကြာ ကငွမြေ၏ ဖငပြေါကကြို ဒဈဖြင့ြ တေ့လိုကသ်ည်။ ကငွမြေ မကြလြုံး ပိုပြူးသှားသည်။ စောကပြတထြဲ ဧရာမ လီးကြီးနှစ်ချောင်း ဝငသ်ည့ဒြဏပြင် တောတ်ောြ ခံစားနရသေည်။ အာခေါငထြဲလည်း လီးတဈချောင်းက ဝငထြှကန်သည်ေ။ ဖငထြဲပါ နောကြ လီးတဈချောင်းက လိုးမညဆြိုလွှင် သူမ သသှေားနိုငသ်ည်။ ထို့ကြောင့ြ ကြောမြော့ြ ပေါငအြား အားဖြင့ြ တွန်းကာ ခေါင်း ဘယည်ာ ရမ်းလိုကသ်ည်။
ကြောမြောကြ ကငွမြေ့ ခေါင်းကို ကိုငကြာ သူမ၏ မကြန်ှာနှင့ြ သူ၏ ဆီးခုံကို ဖိကပထြားပြီး လီးကို လညခြွောင်းထဲထိ စိုကထြားလိုကပြှီး ကငွမြေ၏ နှာခေါင်းအား လကည်ှိုး၊ လကမြဖြင့ြ ညှပကြာ ပိတလြိုကသ်ည်။
” အု အု ဝု ဝု ဝု !!!! ဝူးးးးး ဝူးးးးး “
ကငွမြေ မညသ်ို့မွှ မတတန်ိုငပြေ။ ယကျခကြီးသည် ဒဈကို ဖငပြေါကထြဲ မရမက သှင်းလိုကသ်ည်။
” ဇိ ဇိ ဇွိ !!! ဝူးးးး ဝူးးးးးး “
ကြောမြောအြား မော့ကြည့်န်သေော ကငွမြေ၏ မကြလြုံးများသည် မကြရြညပြူများ ကကြာ နီရဲနပြေီ။ အသနားခံသော အကြည့်ဖြှင့ြ ကြည့်သ်ောလြည်း သနားမည့သ်ူများ မဟုတပြေ။ တဈသကလြုံး ဘောကြွော့လေး နလောသော သူဌေးသမီး တရုတမ် ကငွမြသည်ေ ယခုအခွိနတ်ှင် လီးလေးချောင်းနှင့ြ တဈပျိုငတ်ည်း အလိုးခံရမည့ြ ဘဝသို့ရောကန်ပြေီ။ ဒဈဝငသ်ှားသညန်ှင့ြ ကငွမြေ၏ ခါးကို ကိုငကြာ ဆောင့သ်ှင်းလိုကသ်ည်။
” ဗြုဗြု ဗုဗု !! ဗြှတ် !! အူးးးးးးးး ဝူးးးးးး “
ကငွမြေ မကြရြညမြွား လှိုငလြှိုင် ကလွာသည်။ ဖငထြဲ လီးကြီး တဈဝကခြန့ြ တဈဆို့စွာဖြင့ြ ဝငသ်ှားသည်။ ဂေါလြီများက စအို အူတိုင် နုနုများကို ရကစြကစြှာ ပြတတ်ိုကသ်ှား၍ တောတ်ောြ နာသှားသည်။ လီးနှစ်ချောင်း ဝငန်သေော စောကပြတထြဲမှ သေးနှင့ြ စောကရြညမြွား ပန်းထွကလြာသည်။ နာကငွမြှုကြောင့ြ အားရပါးရ အောဟြဈချင်သ်ောလြည်း အာခေါငထြဲထိ ထိုးထားသော ကြောမြောြ၏ လီးကြီးကြောင့ြ အသံမထွကပြေ။ နှာခေါင်းအား ပိတထြားသဖြင့ြ ပါးစပဖြှင့ြ အသကကြို မနည်း ရှူနရော အသကရြှိုကလြိုကတ်ိုင်း ပါးစပထြဲမှ လီးကို စုပပြေးသလို ဖြစ်သဖြင့ြ ကြောမြောလြည်း ဇိမတ်ှေ့နသည်ေ။ တိုကမြောင်းကတော့ လှုပ်၍ အဆငမြပြသဖြေင့ြ လီးကိုစောကပြတထြဲ အဆုံးထိ ထိုးထားပြီး ငှိမန်လေိုကသ်ည်။
မိုးသီးသည် အောကမြှနေ၍ ကငွမြေ၏ နို့အုံ နှစ်ဖကကြို အားရပါးရ ဖစွည်ှဈပြီး အောကမြှ ကော့ကော့ထိုးသည်။ လီးနှစ်ချောင်းဖြင့ြ အ လိုးခံရ၍ စောကပြတလြည်း ထူပူ နာကငွကြာ ပြဲသှားသည့ြ နရောမှာ စပဖြငွြးဖငွြး ဖြစ်နသည်ေ။ အရကသ်ောကထြားသည့ြ အမူးများ ပြကေုနပြှီ။ ယကျခကြီးသည် ကနွရြှိနသေော လီးတဈဝကကြို ဖငပြေါကထြဲ ဆောင့သ်ှင်းလိုကပြှနသ်ည်။
” ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် ဗှတ် !!! အူးးးးး ဟူးးး ဟူးးးးးး “
လီးတဈဆုံး ဖငခြေါင်းထဲ ဝငသ်ှားပြီ။ ယကျခကြီး ကြမ်းပြီ။ ဖငပြေါကထြဲ ဒဈမှုတရြုံ ထုတကြာ အဆုံးထိ ဆောင့ဆြောင့သ်ှင်းတော့သည်။
” ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် ဗှတ် !! အူးးးးးး !! ဗြိ ဗြိ ဗစြျ ဗစြျ !! အူးးးးးး !! ဇွိ ဇွိ ဗြှတ် ဗြှတ် !! အူးးးးးး “
ယကျခကြီးက ဖငခြေါင်းထဲ ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးသလို မိုးသီးကလည်း အောကမြှစောကပြတထြဲ ပင့ပြင့ြ လိုးသည်။ တိုကမြောင်းကလည်း ရသလောကြ ညှောင့ည်ှောင့ြ လိုးသဖြင့ြ ကငွမြေ ကမျဘာပကြမြတကြ ခံစားနရသေည်။ စအိုထဲ ဝငထြှကန်သေော လီးကြီးမှ ဂေါလြီများ၏ ပြတတ်ိုကမြှုကလည်း အသည်းထဲထိ နာကငွလြှသည်။ လီးပြနထြုတလြိုကတ်ိုင်း စအို အတွင်းသား အသားနီများ အမှုံလိုကြ ထွကလြာသလို၊ ဆောင့သ်ှင့လြိုကတ်ိုင်း စအိုပေါကြ နှုတခြမ်းသားများ ကြှံဝငသ်ှားသည်။
အောငဒြင်၊ ယကျခငယန်ှင့ြ သာဒွန်းတို့လည်း ကငွမြအေား လူလေးယောကြ တပျိုငန်ကြ ဝိုင်းလိုး နသညေကြို ကြည့်ကြောင်းကောင်းဖြင့ြ အရကသ်ောကရြင်း ထိုငကြှည့န်ကြသေည်။ 10 mins ခန့ကြှာလာတော့ ကငွမြလည်ေး ကငွ့သ်ားရသှားပြီး ခံနိုငရြညရြှိလာသည်။ ခပကြှမ်းကြမ်း အလိုးခံရသညကြိုပင် ကောင်းသလိုလို ရှိလာသဖြင့ြ ဖငကြှီးကို လှုပလြို့ ရသလောကြ ကော့ကော့ပေးမိသည်။ ထိုအခွိနတ်ှင် ရငမြေ သတိရလာကာ သူမ၏ အဈမကို လူလေးယောကြ တပျိုငတ်ည်း ညှပလြိုးနသညေကြို ပါးစပအြဟောင်းသားနှင့ြ တအံ့တသှ ကြည့်န်သည်ေ။ ကြည့်န်ရင်ေး သူမ၏ စောကပြတထြဲမှ အရညမြွား စိမ့ထြှကလြာသည်။ ယကျခကြီးလည်း လိုး ကောင်းကောင်းနှင့ြ ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးရင်း အခကြြ 30 လောကြ ဆောင့ပြှီးသောြ
” အိုးးး ဟိုးးးး ဗြှတ် ဗလှတ် ဗှတ် ဗူ !!! အူးးးးး “
လီးကို ဖငထြဲမှ ထုတလြိုကသ်ည်။ ဖငပြေါကလြည်း အသားနီများ လှနကြာ စူပြစူပြနှင့ြ ဟာတာတာ ဖြစ်ကနွခြဲ့သည်။ ကြောမြောကြ အလိုကသ်ိစွာ ကငွမြေ၏ ပါးစပထြဲမှ လီးကို ထုတလြိုကပြှီ ယကျခကြီးကို ဖယပြေးလိုကသ်ည်။ ယကျခကြီးလည်း ကငွမြေ၏ ဖငကြို လိုးထားတဲ့ သူ့လီးကို ကငွမြေ့ ပါးစပထြဲ ထည့လြိုကသ်ည်။ ကငွမြလည်ေး မရှံမရှာ စုပလြိုကသ်ည်။
” ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် !!!! အိုးးးးးး ရှီးးးးးး ဟားးးး “
ပါးစပထြဲ ဝငလြာသော သုတရြညမြွားကို ပြောငစြငအြောင် မွိုခလွိုကသ်ည်။ တိုကမြောင်းသည် စောကပြတထြဲမှ လီးကို ထုတလြိုကပြှီး ကငွမြေ့ ဖငပြေါကထြဲ ထိုးထဲ့လိုကသ်ည်။
” ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် ဗှတ် !!! အားးးးးးးး “
တိုကမြောင်း လိုးပြီးတော့၊ ကြောမြောြ၊ ယကျခငယ်၊ သာဒွန်းနှင့ြ အောငဒြငတ်ို့ ကငွမြေ့ ဖငကြို တကလြိုးကြသည်။ လိုးပြီးတိုင်း ကငွမြေ့ ပါးစပထြဲ သုတရြညမြွား ပန်းထည့်လိုကသ်ည်။ သုတရြည် အားလုံးကိုလည်း မွိုခလွိုကသ်ည်။ ဖငပြေါကလြည်း ယောငကြိုင်းကာ ထူအမ်းနပြေီ။ အားလုံးပြီးသှားမှ မိုးသီးလည်းစောကပြတထြဲမှ လီးကို ထုတကြာ ကငွမြေ့အား ဖယလြိုကပြှီး သူမ၏ ပါးစပထြဲ သုတရြညမြွား ပန်းထုတလြိုကသ်ည်။ ပါးစပထြဲလည်း သုတည်ှီနံ့များ လှိုငန်သည်ေ။ အကြိမကြှိမ် ပြီးရသဖြင့ြ ဒူးများ ညှတခြှကော နားထဲအူပြီး လမွေား ထွကန်ပြေီ။
အခွိနကြား ည 7:00 pm သာ ရှိသေးသည်။ မိုးကလည်း သည်းကောင်းတုန်း။ မိုးသီးတို့ အဖြဲ့လည်း အရကသ်ောကရြင်း ခတ်ေတ နားလိုကသ်ည်။ ရငမြသည်ေ ကငွမြေ့အနား လာကာ သူမ၏ အဈမကို ဖကထြားလိုကသ်ည်။ တိုကမြောင်းသည် အရကခြှကြ နှစ်ခွကြ ကိုငကြာ ကငွမြတေို့ ညီအဈမ နှစ်ယောကန်ား လာပြီး
” ရော့ ဒါလေး သောကလြိုကြဦး၊ အခွိနတ်ှေ အများကြီး ကနွသ်ေးတယ် ဟဲဟဲဟဲ “
ရငမြကေ မကြန်ှာကို တဖကြ လှည့လြိုကသ်ဖြင့ြ
” သောကလြိုကြ ညီမလေး၊ မမတို့ မူးမှ ဖြစ်မှာ၊ သောကလြိုကြ၊ သောကလြိုကြ “
ညီအဈမ နှစ်ယောကမြှာ သုံးခွကစြီလောကြ သောကပြှီးသောြ အနည်းငယ် မူးနပြေီ။
” ကဲ စကြစို့ဟေ့ “
မိုးသီး အသံကြောင့ြ ရငမြေ လန့သ်ှားသည်။ စောနက ကငွမြေ့အား ညှပလြိုးကြသညကြို မှငထြားသညလြေ။ ကငွမြမှော အိမထြောငသ်ညမြို့ ခံနိုငရြညရြှိသောလြည်း သူမမှာ ဒီနေ့မှ အပျိုရည် ပကြရြသူဖြစ်သည်။ ထိုသို့ အလိုးခံရလွှင် သသှေားနိုငသ်ည်။ ထို့ကြောင့ြ ကငွမြေ့အား ကစွကြစွပြါအောင် ဖကထြားလိုကသ်ည်။ သူမတို့ထံ လွှောကလြာသော မိုးသီးတို့အဖြဲ့၏ လီးကြီးများမှာ တန်းလန်းတန်းလန်းနှင့ြ အသည်းယားစရာပင်။
မိုးသီးက ကြောကရြှံ့နသေော ရငမြေ၏ မကြန်ှာကို ဖစွည်ှဈကာ ဆှဲမော့လိုကပြှီး
” ကဲ၊ ခစွလြေးရေ၊ မင်းအဈမကတော့ တာဝနကြွတယ်ေ၊ ဒီတဈခါ မင်း အလှည့ဘြဲ “
” အို !! ဟင့အြင်း !! ဟင့အြင်း “
” ဂြီ !! ဟီ ဟီ ဟီ !! အားးးးးးးး “
တိုကမြောင်းက လွှပစြဈဒုတဖြှင့ြ ရငမြေ၏ နို့သီးခေါင်းကို တို့လိုကသ်ဖြင့ြ ရငမြေ တုနသ်ှားသည်။
” လုပပြါ့မယ်!! လုပပြေးပါ့မယ် !! အီးဟီးဟီးးးး “
” ဘာလုပပြေးမှာလဲ ပြောစမ်း !! ဂွီ !! ဟီ ဟီ ဟီ !! အားးးးးးးး “
” ရှငတ်ို့ ခိုင်းသမွှ လုပပြေးပါ့မယရြှင် “
” ငါတို့ ဝိုင်းလိုးတာ ခံပါ့မယ်၊ ဖငရြော၊ စောကပြတရြော ခံပါ့မယ်၊ လီးလည်း စုပပြေးပါမယ်၊ လရညတ်ှလည်ေး သောကပြါ့မယလြို့ ပြောစမ်း “
” ဟို !! ဟို !!! “
” ဂြီ !! ဟီ ဟီ ဟီ !! အားးးးးးးး “
” ဟုတကြဲ့ပါရှင်၊ ရှငတ်ို့ ဝိုင်းလိုးတာ ခံပါ့မယရြှင်၊ ဖငရြော စောကပြတပြါ ခံပါ့မယရြှင်၊ လီးတွလည်ေး စုပပြေးပါ့မယ်၊ လရညတ်ှလည်ေး သောကပြါ့မယ် အီးး ဟီးးးး ဟီးးးးး “
” ဒီလို လိမ်မာမှပေါ့ ဟားဟားဟားဟား “
” ဂြီ !! ဟီ ဟီ ဟီ !! အားးးးးးးး “
နို့နှစ်ဖကစြလုံးကို ရှော့တိုကခြံရသဖြင့ြ ရငမြေ မငှင်းရဲတော့ပေ။
” ကဲ ဟေ့ကောင် ဒါလေးကို ဖငဖြှင့ပြေးလိုကစြမ်း “
ရငမြေ လန့သ်ှားသည်။ အောငဒြင့ြ လီးက တဈဖြဲ့လုံးတွင် အကြီးဆုံးနဲ့ အရှညဆြုံး။ သူမ၏ အပျိုမှေးကို ရကရြကစြကစြကြ ထိုးခွဲခဲ့သူ။ ဒီ လီးနဲ့ ဖငကြိုလိုးလွှင် ဖငကြှဲသှားနိုငသ်ည်။ အောငဒြငသ်ည် အရကခြှကကြို မော့လိုကပြှီး နှုတခြမ်းကို လွှာဖြင့သ်ပကြာ နှုတခြမ်းဒေါင့ြ တွန့ရြုံ ပြုံးလိုကသ်ည်။ အောငဒြင်၏ အပြုံးကို မှငတ်ော့ ရငမြေ ပို၍ ကြောခမွြးမိသည်။ အညှိုးနဲ့ လိုးမည့ြ လူကြီးလေ။ ရငမြေ့အနား တိုးတိုးလေး ကပပြှောလိုကသ်ည်။
” သူတို့ကို ကြောကလြို့ လုပရြတာ နော “
ခိုင်း၍ လုပလြို့သာ တောတ်ော့သည်။ သူ့သဘောနှင့ြ သူဆိုလွှင် တဈစစီ ဖြစ်သှားနိုငသ်ည်။ ရငမြေ့အား အသာလေး တွန်းလှဲလိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ ရငမြေ့ ပေါငကြှား ဒူးထောကြ ထိုငလြိုကပြှီး သူမ၏ ခွထေောကြ ဖြေးဖြေးလေး နှစ်ချောင်းကို ပေါငပြေါြ တငလြိုကသ်ည်။ သူ၏ လီးဒဈနှင့ြ ရငမြေ၏ စအိုပေါကလြေးကို တံတွေးရှှဲအောင် ဆှတလြိုကသ်ည်။ ရငမြသည်ေ လကသ်ီးကို ကစွကြစွပြါအောင် ဆုပပြှီး အံကြိတကြာ ခွဖဝေါးများ ကုပထြားသည်။ အောငဒြင်၏ ဒဈနှေးနှေးကြီးက စအိုပေါကကြို လာထိရင်း ချောခြွောထြှကန်သညေမြှာ အသည်းယားစရာပင်။ လီးကို ကကြနွန ကိုငကြာ စအိုပေါကထြဲ ဖိသှင်းလိုကသ်ည်။
” ဇိ ဇိ ဇွိ !!! အ !! ကြှတ် ကြှတ် ကြှတ် “
ဒဈကြီး စအိုပေါကထြဲ တဈစို့ကြီး ဝငသ်ှားသည်။ ရငမြလည်ေး ခေါင်းမော့ ပါးစပဟြကာ ညည်းမိသည်။ဒဈ ဝငသ်ှားပြီ ဖြစ်သဖြင့ြ အောငဒြငသ်ည် လီးကို ရငမြေ၏ ဖငခြေါင်းထဲ တဈရဈခွင်း သှင်းလိုကသ်ည်။
” ဗြိ ဗြိ ဇိ ဇိ !! အ !! ဖြေးဖြေး !!! ဗြိ ဗြိ ဇွိ ဇွိ !! အ !! ကြှတ် ကြှတ် ကြှတ် !! “
ရငမြသည်ေ အောငဒြင်၏ ပေါငကြို လကဖြှင့ြ တွန်းထားသည်။ ဖငခြေါင်းထဲ အောင့တ်ောင့တ်ောင့ကြှီး ခံစားရသဖြင့ြ မကြန်ှာ ရှုံ့မဲ့နပြေီ။ ချော့သှင်းရင်း ချော့သှင်းရင်းဖြင့ြ လီးကြီးမှာ တဈထဈထဈနှင့ြ တဈဝကခြန့ြ စအိုပေါကထြဲ ဝငသ်ှားပြီ။ ရငမြေ့ စိတထြဲတွငတ်ော့ ရှညလြွှားလိုကသ်ည့ြ လီးကြီး၊ ဝငန်သညေမြှာ ဆုံးပင် မဆုံးနိုငတ်ော့။ အောငဒြငသ်ည် လီးကို ဆကမြသှင်းဘဲ ဝငသ်လောကလြေး ညှောင့ည်ှောင့ြ လိုးရင်း ရငမြေ၏ စောကစြိကို လကမြဖြင့ြ ပြတခြါနသည်ေ။
” ဇိ ဇိ ဇွိ ဇွိ !! အ အ အ အ !! အ !! ဟာ !!! ရှီးးး !! ကြှတဈြ!!!! “
5 mins ခန့ြ စောကစြိကို ခွပေေးလိုကရြာ ရငမြေ ခံရကောင်းလာသဖြင့ြ ဖငကြို မသိမသာ ကော့ကော့ပေးသည်။ ရငမြေ ဖင် ကော့ကော့ပေးသဖြင့ြ လီးကြီးမှာလည်း တဈထဈထဈနှင့ြ ဖငခြေါင်းထဲ သုံးပုံ နှစ်ပုံခန့ြ ဝငန်ပြေီ။ Feel လည်းတကြ၊ သူ ထငထြားသလောကြ မနာသဖြင့ြ ဖငကြို ကော့ကော့ပေးမိခွင်း ဖြစ်သည်။ မုနတ်ိုင်း မလာခင် လပြေေ အရငလြာသည့ြ အဖြစ်ကို ရငမြေ မသိရှာပေ။ အောငဒြငကြလည်း လီးကို ဆောင့မြသှင်းသေးဘဲ ကပတ်ိုးလေး ညှောင့ည်ှောင့ပြေးရင်း စောကစြိကို လကမြဖြင့ြ ခါပေးနရော
” အ အ အ အ !! အားးးးးး ရှီးးးးး ဟားးးးးးး “
ရငမြသည်ေ အောငဒြင်၏ ပေါငကြို ဆုပကြိုငရြင်း ဖငကြှီး တဈစကစြကြ တုနကြာ တခွီ ပြီးသှားရသည်။ ရငမြေ ပြီးသှားသညန်ှင့ြ လီးကို ဒဈမှုပရြုံ ထုတကြာ ဆောင့သ်ှင်းလိုကသ်ည်။
” အင့ြ !! ဗွှတ် ဗွှတ် ဗှတ် ဗှတ် !!! အားးးးး !! နာတယ် နာတယ်!!! ဗွိ ဗွိ ဗှတ် ဗှတ် !!! အူးးးးးး အမားရေ !! ဗစွြ ဗစွြ ဗွှတ် ဗွှတ် !! အောငမြလေးးး ဖငကြှဲပါပြီတော့ !! အီးး ဟီးး ဟီးးးး “
လီးကို ဖငခြေါင်းထဲ တဈဆုံး ဆောင့ဆြောင့ြ သှင်းခွင်း ခံရသဖြင့ြ ငယသ်ံပါအောင် အောန်ရသေည်။ လီးမှာ တုတလြှန်း ရှညလြှန်း၍ ဖငလြည်း ကြဲသှားပြီ။ စောစောက feel တကခြဲ့သမွှ ကြကပြွောကြ ငှကပြွောကြ ပြောကကြုနပြှီ။ မကြန်ှာလေးရှုံ့မဲ့ကာ ဆံပငတ်ှေ ရမ်းနအေောင် ခေါင်းကို ခါရင်း အောငဒြင် ဖငစြောင့လြိုးသည့ြ ဒဏကြို ခံနရသေည်။ လီး ဝငလြာတိုင်း ဖငခြေါင်းထဲ အောင့အြောင့သ်ှားသည်။ အောငဒြင့ြ အတွကတ်ော့ အသကြ 22 နှစ်အရှယ် အပျိုပေါကလြေး၏ ကြပသ်ိပန်သေော ဖငပြေါကလြေးကို လိုးရသညမြှာ အရိုးနုဝါးရသလို တဈထုတထြုတန်ှင့ြ အရသာ ရှိလှသည်။ ရငမြေ အောလြေ အောငဒြငအြတွကြ ရမျမကထြနလြေ ဖြစ်ရာ ဆောင့ခြကြြ အားပြင်းလာသည်။
” ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် !!! ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် ဗှတ် !! အားးးးး အားးးးး အမားးရေ အားးးး!! ဇွိ ဇွိ ဗြှတ် ဗြှတ် !! အားးးးးးး သပေါပြီတော့ !! ဗြိ ဗြိ ဗစြျ ဗစြျ !! အ အ အ အ အားးးးးးး “
ဖငပြေါကမြှာ ကြဥြးလှန်း၍ လီးကို ဖစွည်ှဈထားသဖြင့ြ အောငဒြင် ကြာကြာ မထိန်းနိုငတ်ော့ပေ။
” ဗြှတ် ဗလှတ် ဗှတ် ဗု !!! အူးးးးးးးး “
ဖငထြဲမှ လီးကို ထုတလြိုကပြှီး ရငမြေ့ မကြန်ှာပေါြ ခွလိုကသ်ည်။
” ကောငမ် ၊ ပါးစပ် ဟပေးလိုကြ “
မိုးသီး အမိန့ပြေးသဖြင့ြ ရငမြသည်ေ ကြောကကြှောကြ လန့လြန့န်ှင့ြ ပါးစပ် ဟပေးလိုကသ်ည်။ အောငဒြငလြည်း ကြင်းတိုကပြှီး သုတရြညမြွားကို ရငမြေ့ ပါးစပထြဲ ပန်းထဲ့လိုကသ်ည်။
” အ အ အ အ !! အားးးးး ရှီးးးးး ဟားးးးး “
ပါးစပထြဲ ဝငလြာသမွှ ညှီစို့စို့ သုတရြညမြွားကို မွိုခလွိုကရြသည်။ အောငဒြင် ပြီးသှားတော့ မိုးသီးအလှည့ြ။
” ကောငမ် ဖငကြုန်းလိုကစြမ်း “
” အီးဟီးဟီးဟီး !! နာလို့ပါရှင်၊ ဖငကြို မလုပပြါနဲ့တော့၊ အီးဟီးဟီး “
” တိုကမြောင်း၊ လွှပစြဈဒုတ် ပေးစမ်း “
” မလုပပြါနဲ့၊ ကုန်း ၊ ကုန်းပေးပါ့မယရြှင် ၊ အီးဟီးဟီး “
ရငမြသည်ေ လွှပစြဈဒုတအြား ကြောကသ်ဖြင့ြ ဖငကြုန်းပေးလိုကရြသည်။ မိုးသီးသည် အရကကြို မော့သောကပြှီး ဖနခြှကထြဲ အနည်းငယ် ကနွရြှိသော အရကကြို ရငမြေ၏ ဖငပြေါကထြဲ လောင်းထဲ့လိုကသ်ည်။
” အားးးးး စပတ်ယ် !! စပတ်ယ် !! အီးဟီးဟီးးးး “
အောငဒြင် လိုးထား၍ ယောငကြိုင်းကာ ကြဲသှားသော ဖငပြေါကထြဲ အရကြ လောင်းထဲ့ ခံလိုကရြသဖြင့ြ ရငမြေ လူးလှန့သ်ှားသည်။ သို့သောြ ဖငကြုန်းမပကြရြဲပေ။ အသားနီလှနကြာ ယောငကြိုင်းနသေော ဖငပြေါကကြို တံတွေးစွပကြာ လီးဒဈ တေ့လိုကသ်ည်။
” ဇိ ဇိ ဇွိ !! အ!! “
ဒဈဝငသ်ှားသညန်ှင့ြ ရငမြေ၏ ခါးကို စုံကိုငကြာ ဆောင့သ်ှင်းလိုကသ်ည်။
” အင့ျ !! ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် ဗှတ် !!! အားးးးးးးးးးးးးးး “
တဈယောကပြှီးတဈယောကြ ရငမြေ့ ဖငအြား တကလြိုးပြီး ခတ်ေတ နားလိုကကြှသည်။ ရငမြကတေော့ ခွခွလေေေး မွော့နပြေီ။ ညီအဈမ နှစ်ယောကလြုံး ဖငရြော စောကပြတပြါ ထူပူ ကြိမ်းစပပြှီး နီရဲနပြေီ။ ည 9:00 pm ရှိပြီ။ မိုးကလည်း သည်းကောင်းနဆေဲ။ မိုးသီးတို့ အဖြဲ့က နားမည့ပြုံ မပေါသ်ေး။
” တောကြ!! တရုတမ် အသား ဒီလောကထြိ စားလို့ကောင်းမှန်း အစက မသိခဲ့ဘူးကြာ “
” ဟုတတ်ယကြှ၊ ဖငရြော စောကဖြုတပြါ တဈထုတထြုတန်ဲ့ လိုးရတာ အရသာ သိပကြောင်းဘဲဟေ့”
” သူတို့နှစ်ယောကလြည်း ငါတို့ လီးတွကြေောင့ြ ဆှမွေိုးမေ့နလေောကပြှီ ဟားးး ဟားးး ဟားးး ဟားးးးး “
” ဒီတဈခါ နှစ်ယောကလြုံးကို ခပကြှမ်းကြမ်း ဝိုင်းပြီး ဝုန်းကြမယကြှာ၊ ညှာစရာ မလိုဘူးနော “
” စိတခြွ အာစိ၊ ဒါမွိုးက ညှာရမဲ့ အစားထဲ မပါဘူး ဟီးဟီးဟီးဟီး “
” ကဲ အခွိနရြှိတုန်းလေး ဟေ့ “
မိုးသီး အသံကြားလိုကရြသဖြင့ြ ညီအဈမ နှစ်ယောကလြုံး တုနသ်ှားသည်။ အရကပြုလင်းများ ကိုငကြာ လီးတန်းလန်းနှင့ြ သူမတို့ထံ လွှောကလြာကြပြီ။ ညီအဈမ နှစ်ယောကလြည်း တဈယောကန်ှင့ြ တဈယောကြ တင်းကြပစြှာ ဖကထြားကြသည်။ သာဒွန်းနှင့ြ ကြောမြောသ်ည် ကြမ်းပြငပြေါြ လှည်းအိပလြိုကသ်ည်။ မိုးသီးက ကငွမြေ့ဆံပငအြား ဆှဲဆောင့ရြင်း
” ကောငမ် သူ့အပေါြ တကခြှပြီး နင့စြောကပြတထြဲ လီးထဲ့လိုကစြမ်း “
ကငွမြလည်ေး ကြောမြော့အြပေါြ တကခြှကာ စောကပြတကြို လီးနှင့တ်ေ့ပြီး ထိုငခြလွိုကသ်ည်။
” ဇိ ဇိ ဇွိ ဇွိ !! အ !! ဟားးးးးး “
လီးတဈဆုံး စောကပြတထြဲ ဝငသ်ှားပြီး ဆီးခုံခွင်း ထိမိသညန်ှင့ြ မိုးသီးက ကငွမြေ၏ မကြန်ှာရှေ့ ရပကြာ ပါးစပထြဲ လီးကို ထိုးထဲ့လိုကသ်ည်။ ကငွမြလည်ေး ပါးစပထြဲ ဝငလြာသော လီးကို စုပပြေးလိုကသ်ည်။ ကငွမြေ၏ ခေါင်းကို ကိုငကြာ ပါးစပထြဲ ဆောင့ဆြောင့ထြိုးသဖြင့ြ လီးကြီးကို မနည်း မွိုနရသေည်။ အာခေါငထြဲထိ လီးကြီး ဝငလြာသဖြင့ြ မကြရြညဝြဲသှားသည်။
” အှတ် အှတ် ကြတ် ကြတ် !! အု အု အှတ် အှတ် “
ယကျခကြီးသည် စူပြစူပြ ဖြစ်နသေော ကငွမြေ၏ ဖငပြေါကကြို တံတွေး စွတကြာ ဒဈဖြင့ြ တေ့လိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ ခါးကို စုံကိုငကြာ ဆောင့သ်ှင်းလိုကသ်ည်။
” အင့ျ !! ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် ဗှတ် !!! အူးးးးး အူးးးးးး “
လီးကြီးသည် ဖငကြို ထိုးခွဲကာ တဈစို့ကြီး ဝငသ်ှားသည်။
” အင့ျ !! ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် ဗှတ် !! အူးးးးး !! ဗြိ ဗြိ ဗစြျ ဗစြျ !!! အူးးး ဟူးးး ဟူးးး “
ဖငခြေါင်းထဲ လီး ဝငလြိုကြ ထွကလြိုကတ်ိုင်း လီး ပတလြညရြှိ ဂေါလြီများက စအို အူနံရံများကို ပြတတ်ိုကသ်ှားသဖြင့ြ ကငွမြေ တောတ်ောလြေး နာနသည်ေ။ ဖငခြေါင်းလည်း အောင့န်ပြေီ။ ကငွမြေ့အား မိုးသီး၊ ယကျခကြီး၊ ကြောမြောန်ှင့ြ သာဒွန်းတို့ လေးယောကသ်ား ဖင်၊ စောကပြတန်ှင့ြ ပါးစပ် သုံးပေါကလြုံးကို လှည့ပြှီး ဝိုင်းလိုး ညှပလြိုး လိုးနကြသေည်။ ကငွမြလည်ေး တအီးအီး တအားအား အောရြင် လှိမ့ခြံနရသေည်။ တိုကမြောင်းသည် ကြမ်းပြငပြေါတ်ှင် ပကလြကလြှန် အိပလြိုကပြှီး
” ကောငမ် ငါ့အပေါြ ကြောပေးပြီး တကခြှစမ်း “
ရငမြလည်ေး လွှပစြဈဒုတန်ှင့ြ အတို့ခံရမည် စိုးသဖြင့ြ တိုကမြောင်းအပေါြ ကြောပေးကာ ခွလိုကသ်ည်။
” ငါ့ လီးကိုကိုငပြှီး နင့ဖြငထြဲထဲ့လိုကစြမ်း “
ရငမြသည်ေ သူမ၏ ဖငပြေါကကြို တံတွေးစွတလြိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ တိုကမြောင်း၏ လီးကြီးကို ကိုငကြာ ဖငပြေါကတ်ှင် တေ့လိုကသ်ည်။
” ဇိ ဇိ ဇိ !!! အ !! “
စအိုပေါကထြဲ ဒဈဝငသ်ှားပြီ။
” ဖြေးဖြေး ဖိထိုငလြိုကြ “
ရငမြသည်ေ လကသ်ီးကို ကစွကြစွပြါအောင် ဆုပရြင်း မကြစြိမှိတကြာ ဖြေးဖြေးခွင်း ဖိထိုငလြိုကသ်ည်။
” ဗြိ ဗြိ ဗြှတ် ဗြှတ် !! အားးးး ကြှတ် ကြှတ် ကြှတ် !! ဇွိ ဇွိ ဗြိ ဗြိ !!! အီးးးးးး “
လီးကြီးက ဖငပြေါကထြဲ တဈထဈထဈနှင့ြ ဝငန်သည်ေ။ နာကငွလြှန်း၍ ရငမြေ၏ မကြန်ှာလေး ရှုံ့မဲ့နသည်ေ။ ဖငထြဲ လီးတဈဝကခြန့ြ ဝငသ်ညန်ှင့ြ တိုကမြောင်းသည် အောကမြှ ကော့ ပင့လြိုကသ်ည်။
” အင့ျ !! ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် ဗှတ် !! အားးးးးး !!! ဇွိ ဇွိ ဗစြျ ဗစြျ !! အီးဟီးဟီးးး အမားရေ!! ဗှတ် ဗှတ် ဗစြျ ဗစြျ !! အားးးးးး “
တိုကမြောင်း၏ ပင့လြိုးခကြတ်ှေ ပြင်းလှန်းသဖြင့ြ ရငမြေ၏ နို့အုံနှင့ြ ဆံပငမြွား ရမ်းခါနသည်ေ။ အခကြြ 30 ခန့ြ ပင့လြိုးပြီးသောြ တိုကမြောင်း ပင့လြိုးရတာ ညောင်းလာသဖြင့ြ ရပလြိုကသ်ည်။ အောငဒြငသ်ည် ရငမြေ့အား တွန်းလှဲလိုကသ်ဖြင့ြ တိုကမြောင်းအပေါြ ပကလြကြ လဲသှားသည်။ ရငမြေ၏ စောကပြတကြို ဒဈတေ့ကာ ခါးကော့ သှင်းလိုကသ်ည်။
” ဇိ ဇိ ဇွိ !! အ !! “
ဒဈဝငသ်ှားသညန်ှင့ြ ရငမြေ၏ ခါးကို ကိုငကြာ ဆောင့ထြဲ့လိုကသ်ည်။
” ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် ဗှတ် !!! အားးးးးးး “
တဈခကြတ်ည်းနှင့ြ လီးတဈဆုံး ဆောင့သ်ှင်းခံရသဖြင့ြ ရငမြေ တောတ်ောြ နာသှားသည်။ ဖငထြဲလည်း တိုကမြောင်း၏ လီးကြီး တန်းလန်းနှင့ြ။ တိုကမြောင်းက ရငမြေ၏ ကြောကို လကဖြှင့ြ ထောကကြာ ထိန်းရင်း အောကမြှ ရသလောကြ ပင့ပြင့ြ လိုးသည်။ အောငဒြငသ်ည် ရငမြေ၏ မာကစွြ မို့မောကန်သေော နို့နှစ်လုံးကို အားရပါးရ ဖစွည်ှဈကာ အမုန်း ဆောင့လြိုးတော့သည်။
” ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် !! အ အ အ အ !! ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် ဗှတ် !! အ အ အ အ!! ဗြိ ဗြိ ဗစြျ ဗစြျ !! အ အ အ အ!!! အားးးးး ရှီးးးးးး ဟားးးး “
ဖငရြော စောကပြတပြါ ပူထူ နာကငွန်သညေ့ြ ကြားက ရငမြေ တဈခွီ ပြီးသှားသည်။ အောငဒြငသ်ည် လီးကို စောကပြတထြဲမှ ထုတကြာ တိုကမြောင်းနှင့ြ နရောခွင်း change လိုကသ်ည်။ အောငဒြငကြ အောကမြှနေ၍ ရငမြေ့ ဖငကြို ပင့လြိုးသည်။ အောငဒြင်၏ အပေါတ်ှင် ပကလြကလြေး ဖငလြိုးခံနသေော ရငမြေ၏ စောကပြတထြဲ ယကျခငယကြ လီး ထိုးထဲ့လိုကသ်ည်။
” ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် ဗှတ် !!! အားးးးးးး “
ယကျခငယ်၏ လီးမှ ဂေါလြီများက စောကပြတ် အတွင်းသား နုနုကို ပြတတ်ိုကရြင်း သားအိမထြိ ဝင်ဆောင့သ်ည်။ ရငမြေ့ မကြလြုံးထဲ မီးပြင့သ်ှားသည်။
” ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် !!! အားး အားးး အားးး အားးး!! ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် ဗှတ် !! အား အားး အားးး အားးးး “
အခကြြ 20 ခန့ြ အားရပါးရ ဆောင့လြိုးပြီးနောကြ ယကျခငယသ်ည် ရငမြေ၏ စောကပြတထြဲ လီးတဈဆုံး စိမထြားလိုကသ်ည်။ တိုကမြောင်းက မီးညှိထားသော ဖယောင်းတိုငကြို ယူကာ ရငမြေ၏ နို့နှစ်လုံးပေါြ ဖယောင်းစကတ်ှေ ခလွိုကသ်ည်။
” အားးးးး ပူတယ် !! ပူတယ်!! အမားးရေ !! အားးးး “
နို့အုံနှင့ြ ဗိုကသ်ား နုနုအပေါြ ဖယောင်းစကြ ပူပူများ ကလွာသဖြင့ြ ရငမြေ ငယသ်ံပါအောင် အောန်သည်ေ။ ယကျခငယသ်ည် လီးစိမထြားရင်း ရငမြေ၏ စောကစြိပေါြ မကကြဲနဈ မီးခွဈခေါင်း ထောကကြာ တောကလြိုကသ်ည်။
” ထောကြ !! အားးးး !! ထောကြ !! အားးးး !! ထောကြ !!!! အမားရေ ကယပြါဦး !! ထောကြ !! အားးးးးးး “
ဖငထြဲရော စောကပြတထြဲပါ လီးနှစ်ချောင်း အသှင်းခံရပြီး ဖယောင်းစကြ ခရွုံတငမြက၊ စောကစြိကိုပါ မကကြဲနဈ မီးခွဈနှင့ြ အတောကခြံနရသေည်။ တဈခကြြ တောကလြိုကတ်ိုင်း တကိုယလြုံးရှိ အကြောများ တုနသ်ှားကာ မကြလြုံးများ ပြာဝသှေားသည်။ နာကငွြ ပူလောငလြှန်း၍ အောရြတာလည်း မောလှပြီ။ စိတတ်ိုင်းကြ နှိပစြကပြှီးမှ တိုကမြောင်းသည် ရငမြေ၏ မကြန်ှာပေါြ တကခြှကာ သူမ၏ ဖငကြို လိုးထားသော လီးကြီးအား ရငမြေ့ ပါးစပထြဲ ထိုးလိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ ရငမြေ့ ခေါင်းကို ကိုငကြာ ပါးစပအြား စောကဖြုတကြို လိုးသလိုး ဆောင့ဆြောင့လြိုးသည်။
” အှတ် အှတ် အု အု!! အှတ် အှတ် ကြတ် ကြတ် !! ဝေါ့ !!! အော့ !!! အု အု အဟှတ် ဟှတ် ဟှတ် “
လီးကြီးက အာခေါငထြဲ ထိုးကာ လညခြွောင်းထဲထိ ရောကလြာသဖြင့ြ ရငမြေ မကြရြညပြူများ ကကြာ အသကရြှူရ ခကန်သည်ေ။ ယကျခငယကြလည်း ရငမြေ၏ နို့နှစ်ဖကကြို လကဖြှင့ြ ဘယပြှန် ညာပြန် ရိုကရြင်း စောကပြတထြဲ ဂေါလြီလီးကြီးနှင့ြ ဆောင့ဆြောင့လြိုးသည်။ အောငဒြငကြလည်း အောကမြှနေ၍ ရငမြေ၏ ဖငပြေါကထြဲ ပင့ပြင့ြ လိုးသည်။ အိမကြှီးတဈခုလုံးလည်း ညီအဈမနှစ်ယောကြ၏ တအီးအီး တအားအားနှင့ြ နာကငွစြှာ ညည်းညူသည့ြ အသံက မိုးသံနှင့အြပျိုင် စူညံနသည်ေ။ ရငမြနှငေ့ြ ကငွမြတေို့ နှစ်ယောကလြုံး မိုးသီးတို့ ခုနှစ်ယောကြ၏ ဝိုင်းလိုး ညှပလြိုးခွင်းကို တဈနကေုန် တဈညလုံး ခံနရသေည်။ စောကပြတရြော ဖငပြါ ထူပူ ကြိမ်းစပပြှီး ယောငကြိုင်းနပြေီ။ သုတရြည် မှနသ်မွှ မွိုခရွသဖြင့ြ ခံတွင်းထဲ သုတည်ှီနံ့များ လှိုငန်ပြေီ။ မနကလြင်းခါနီးတွင် ညီအဈမ နှစ်ယောကလြုံး သတိလဈကာ မေ့မွောသှားသည်။
မညမြွှ ကြာကြာ သတိလဈမှန်း မသိခဲ့။ အောငဒြငကြ သူမတို့ကို လှုပန်ှိုးမှ သတိရလာသည်။ အခွိနကြ နေ့လည် 1:00 pm ရှိပြီ။ ခရီးဆောငအြိပထြဲမှ အောငဒြင် ယူပေးသော အဝတမြွား ဝတလြိုကသ်ည်။
” သှားကြစို့ “
” ဟို ဟိုလူတွရေော “
” ကြှနတ်ောြ နိုးတော့ သူတို့ မရှိတော့ဘူး၊ မမလေး တို့ရဲ့ ကြောကစြိမ်းတွရယ်ေ ၊ ငှတွရေယ်ေ အကုန် မ သှားကြတယ် “
ပိုကဆြံရော၊ ပစ်စည်းဖိုးပါ ပေါင်းလိုကလြွှင် မိုးသီးတို့ သိန်း ၃၀၀ ဖိုးခန့ြ ရသှားသည်။
” ခွေးကြီးတွေ၊ ပစ်စည်းတွလည်ေး ယူသေးတယ်၊ ငါတို့ကို ၊ ငါတို့ကို အီးဟီးဟီးးး “
” ကဲ ငိုမနနေဲ့၊ သူတို့မရှိတုန်း ပြေးရအောင် “
အောငဒြငပြှောသဖြင့ြ ညီအဈမနှစ်ယောကြ လန့ကြာ ထလိုကသ်ည်။ ပေါငတ်ှေ ကြပြီး ဒူးများ ညှတခြှကော ယိုငလြဲသှားသည်။ လမ်းပင် မလွှောကန်ိုငကြှတော့။ အောငဒြငသ်ည် နှစ်ယောကလြုံးကို ပြေ့ကာ ကားပေါြ တငပြှီး မောင်းထွကခြဲ့သည်။ မန်တလေးကို မသှားတော့ဘဲ မှဈကြီးနားကိုသာ ပြနခြဲ့သည်။ မှဈကြီးနားသို့ ရောကပြှီး နောကန်ေ့ ညနပေိုင်းတွင် ကငွမြေ ခေါသ်ဖြင့ြ အောငဒြင် အပေါထြပသ်ို့ တကခြဲ့သည်။ အပေါထြပ် အခန်းထဲတွင် ကငွမြနှငေ့ြ ရငမြတေို့နှစ်ယောကကြ အောငဒြင့ကြို စောင့န်သည်ေ။
” ထိုငပြါ ကိုအောငဒြင် “
မှဈကြီးနားသို့ ပြနလြာပြီးကတည်းက ကငွမြတေို့ လသေံတွေ နူးညံ့သှားသည်။ ခါတိုင်းဆိုလွှင် ဟိုကောငတ်ို့ ဘာတို့ ခေါန်ကြကေ ယခုအခါ ကိုအောငဒြငတ်ှေ ဘာတွေ ဖြစ်နသည်ေ။
” ဘာကိဈစရှိလို့လဲ မကငွမြေ “
” ကြှနမြတို့ ဖြစ်ခဲ့သမွှကို ဘယသ်ူမှ မသိစချင်ေဘြူး၊ အဲ့ဒါ ကိုအောငဒြင် နှုတလြုံပေးပါ၊ မဟုတရြင် ကြှနမြတို့ သိကျခာတွေ ရှိမှာ မဟုတတ်ော့ဘူး၊ နှုတလြုံပေးတဲ့ အတွကြ ကိုအောငဒြငကြို ဘယလြောကြ ပေးရမလဲ “
အောငဒြင် နှုတခြန်းဒေါင့ြ တွန့ရြုံ ပြုံးလိုကသ်ည်။
” ကြှနတ်ောြ လိုချင်တ်ာ ပြောရင် လိုကလြွောပေးမှာလား “
” ပြောပါ ကိုအောငဒြင် “
” အငယမ် ခငမြနေဲ့ ကြုပကြို ပေးစားလိုကပြါ “
” ဘာာာာာာ “
ရငမြရေော ကငွမြပေါ မထငမြှတသ်ော တောင်းဆိုမှုကြောင့ြ ဒေါသထွကကြာ အသား တစကစြကြ တုနသ်ှားသည်။ အသကြ 18 နှစ်သာ ရှိသေးသော သူမတို့၏ အငယဆြုံး ညီမလေးကို အောငဒြငန်ှင့ြ ပေးစားရမညတ်ဲ့။
” သဘောမတူလည်း ဇွတမြပြောပါဘူး၊ ခငမြွားတို့ သဘောပါ “
ဟုဆိုကာ သာဒွန်း ရိုကကြူးထားသော video file ပါသည့ြ ဖုန်းကို Gallery ဖြင့ပြှီး ညီအမ နှစ်ယောကရြှေ့ စားပြဲပေါြ တွန်းပို့လိုကသ်ည်။
” ရှင် !! ရှင် !! ဒါ ရှင် ရိုကထြားတာလား “
” မဟုတပြါဘူး၊ သူတို့ ကနွခြဲ့တဲ့ ဖုန်းထဲက ရလိုကတ်ာ၊ file က 8 GB လောကြ ရှိတယ် “
ညီအဈမ နှစ်ယောကလြုံး တဈယောကမြကြန်ှာ တဈယောကြ ကြည့်ကြာ ငှိမသ်ှားသည်။ အတနကြှာမှ ကငွမြကေ
” ကောင်းပြီလေ၊ ကြှနမ် စီစဉပြေးပါ့မယ်၊ ရှငသ်ာ နှုတလြုံပါစေ “
” နောကတ်ဈခု ရှိသေးတယ် “
” ပြောပါ “
” ခငမြကေို ကြုပရြဲ့ တရားဝငမြယား အဖြစ် ယူပမယေ့ြ ခငမြွားတို့ နှစ်ယောကလြည်း ကြုပရြဲ့ မယားတွေ အနနေဲ့ နပေေးရမယ် “
” ရှင် !!!! “
အောငဒြင် ဘာမွှ မပြောတော့ဘဲ Phone လေးကို ရမ်းပြလိုကသ်ည်။
……………………………………………………
မှဈကြီးနားမှို့ရှိ ခွံဝန်းကယွကြှီး တဈခုတွင် ခန်းနား ထယဝြါသော နှစ်ထပ် အဆောကအြဦး တဈလုံးရှိသည်။ ထို အဆောကအြဦး၏ အပေါထြပ် ဧည့ခြန်းထဲတွင် အသကြ 35 နှစ်အရှယ် အမွိုးသားတဈဦး Gold label ပုလင်းထောငကြာ တဈစုံတဈရာကို စောင့န်သည်ေ။ ထိုအမွိုးသားသည် ရငအြုပကြားကားနှင့ြ ယောကြွား ပီသသော မကြန်ှာကို ပိုငဆြိုငသ်ူ ဖြစ်သည်။ မေးရိုးကားကား ပေါတ်ှင် နှုတခြမ်းမှှေး၊ မုတစြိတမြှှေးများသည် rhythm ကကြနွှင့ြ အလှနခြန့ည်ားသည်။ မကြလြုံးများက စူးရှပြီး နှုတခြန်းဒေါင့စြှန်း တွန့ရြုံသာ ပြုံးတကသ်ည့ြ သှေးအေးသော လူတဈယောကြ ဖြစ်သည်။ သူ၏ နာမညကြ အောငဒြင်။
သူ၏ အရှေ့တည့တ်ည့ရြှိ အခန်းထဲတွင် အမွိုးသမီးငယလြေး တဈဦး၏ ငိုရှိုကသ်ံ သဲ့သဲ့ကို ကြားနရသေည်။ ထို အခန်းထဲတွင် အပျိုပေါကအြရှယ် အမွိုးသမီးလေး တဈဦးနှင့ြ သကလြတပျိုင်း အမွိုးသမီးနှစ်ဦး ရှိသည်။ အောငဒြငသ်ည် အခန်းတံခါး ပြင့လြာမည့ြ အခွိနကြို စိတရြှညလြကရြှည် စောင့ဆြိုင်းရင်း စီးကရကြ မီးခိုးများကို ခေါင်းမော့ကာ မှုတထြုပလြိုကသ်ည်။ စီးကရကြ မီးခိုးများထဲတွင် လှနခြဲ့သော ရကပျိုင်းက အဖြစ်အပကြမြွား အစီအရီ ပေါလြာသည်။
ရှမ်းပြညဘြကတ်ှင် ဓါးပြမှုနှင့ြ အောငဒြငတ်ို့ တဈဖြဲ့လုံး ဖားကန့ဘြကြ ရှောငတ်ိမ်းရင်း ကငွမြေ၏ ယောကြွား ကိုရှောကတ်ီနှင့ြ တွေ့ကာ မှဈကြီးနားသို့ ရောကခြဲ့သည်။ မိုးသီးတို့သည် သူ၏ အဖြဲ့သားများ ဖြစ်ကြပြီး အောငဒြငကြ အဖြဲ့ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်။ သူတို့ ဖားကန့တ်ှင် ခိုအောင်းနမှန်ေး အစိုးရက ရိပမြိသှားသဖြင့ြ မိုးသီးတို့အဖြဲ့အား မှဝတီမှတဈဆင့ြ ထိုင်းဘကြ ရှောငတ်ိမ်းရန် ညှှနကြှားခဲ့သည်။ ထိုသို့ ရှောငတ်ိမ်းရန် ငှကြေေး အခကအြခဲ တွေ့နစဉြေ ကငွမြတေို့ ညီအဈမ မန်တလေးသို့ ကြောကြ အရောင်းအဝယကြိဈစ ကြုံလာသဖြင့ြ မိုးသီးအား လမ်းမှစောင့ကြာ ဓါးပြတိုကရြန် ညှှနကြှားခဲ့သည်။ ဓါးပြတိုကရြုံ မကဘဲ ညီအဈမ နှစ်ယောကလြုံးကို ပိုးစိုးပတစြကြ မုဒိန်းကငွ့လြိုကကြှသည်။ မိုးသီးတို့လကထြဲ သိန်း 300 ခန့ြ ပါသှားသဖြင့ြ ထိုင်းမှာပင် အခွခွေ လုပကြိုငစြားသောကရြန် လှှတလြိုကသ်ည်။ အောငဒြင်၏ အကြကကြကြ စီစဉမြှုကြောင့ြ ကငွမြေ ဦးစီးရှာဖြသေော စည်းစိမမြွားကို ထိုငစြားရုံမက၊ ညီအဈမ သုံးယောကလြုံးကို မယားအဖြစ် သိမ်းပိုကန်ိုငခြဲ့ပြီ။
ဒီကနေ့ အငယမ် ခငမြနှငေ့ြ လကထြပပြှီးပြီ။ လုံးကြီးပေါကလြှ တရုပမ် ငယင်ယခြွောချော သုံးယောကန်ှင့ြ တဈသကလြုံး ဇိမခြံသှားရနသ်ာ ရှိတော့သည်။ အခန်းထဲတွင် ကငွမြနှငေ့ြ ရငမြသည်ေ ငိုကြှေးနသေော အငယမ် ခငမြကေို ချော့မော့နကြသေည်။ နောကြ နာရီဝကလြောကြ ဆိုလွှင် 18 နှစ် ပြည့ကြာစ တရုတမ် အပျိုပေါကလြေး၏ အပျိုရညကြို မှိနရြညရြှကရြည် သောကသ်ုံးရတော့မညလြေ။ ထိုစဉြ အခန်းထဲမှ ကငွမြေ ထွကလြာသည်။
” ကိုအောငဒြငရြေ ခဏလေးစောင့န်ောြ၊ ရငမြေ သူ့ကို Whisky ရောထားတဲ့ Spy wine တိုကထြားတယ်၊ အငိုတော့ တိတသ်ှားပြီ၊ ခဏနေ အဆငပြှတေော့မှာပါ “
” ဒါဆိုလည်း မင်းအရင် ငါ့ လီး ကို စုပပြေးဦးကြာ “
ကငွမြသည်ေ အောငဒြင့ထြံ ပြုံးလွှကြ ကနှဲ့ကလွှ လွှောကလြာသည်။ အောငဒြင့ရြှေ့ ဒူးထောကြ ထိုငလြိုကပြှီး ပုဆိုးကို အပေါသ်ို့ ပင့တ်ငလြိုကသ်ည်။ အောငဒြင်၏ အောကခြံ ဘောင်းဘီကို ခွှတလြိုကစြဉြ တောငမြတန်သေော ကြီးမားရှညလြွှားသည့ြ လီးကြီးက မကြန်ှာရှေ့ ရမ်းတန်း ရမ်းတန်းနှင့ြ အသဲယားစရာပင်။ မကြာမီ ဒီလီးကြီးက အသကြ 18 နှစ်အရှယ် အပျိုပေါကလြေး၏ အပျိုမှေးကို ထိုးခွဲတော့မညလြေ။ ညီမကို လိုးမဲ့ လီးကြီးကို အဈမက စုပပြေးရဦးမည်။ ဒါပမယေ့ြ ကငွမြေ ကြနပေသ်ည်။ ဒီ လီးကြီး၏ အရသာကို သူမ နှစ်ခွိုကန်ပြေီလေ။ ဆှမွေိုးမေ့အောင် ကောင်းသည့ြ လီးကြီးကို လကဖြှင့ြ ဖြဖြကိုငကြာ ဒဈဖုံးနသေော အရညပြှားအား အသာ ဆှဲခလွိုကသ်ည်။ စိုလဲ့နသေော ဒဈကားကြီး ပေါလြာသည်။ ဒဈကို နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးဖြင့ြ ငုံ စုပလြိုကသ်ည်။
” ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် !!! အိုးးးးး ရှီးးးးးး “
လီးကို လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ဖြဖြလေး ကိုငကြာ အထကအြောကြ ကြင်းတိုကရြင်း ဒဈကို အားရပါးရ စုပန်သည်ေ။ လွှာဖြင့လြည်း ဒဈထိပရြှိ အကြဲလေးကို ကလိလိုကြ၊ ဒဈကိုဝိုကလြိုကြ လုပန်ရော အောငဒြင် အကြောပေါင်းတဈထောင် စိမ့အြောင် ကောင်းလှသည်။ လီးစုပရြင်း ကငွမြေ၏ စောကပြတထြဲမှ အရညမြွား စိမ့ထြှကလြာသည်။
” ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် !! ဟားးး ကောင်းလိုကတ်ာ ကငွမြရော !! အိုးးး ဟိုးးး ရှီးးးးး “
လီးကို ငုံကာ ပါးနှစ်ဖကြ ခွကဝြငအြောင် စုပပြေးနရော ပြီးချင်သ်လို ဖြစ်လာသည်။ ကငွမြေ၏ ပါးစပထြဲ မပြီးချင်သ်ေးပေ။
” ရပြီ ကငွမြေ “
ကငွမြလည်ေး အလိုကသ်ိစွာ လီးကို လှှတလြိုကပြှီး အခန်းထဲ ဝငခြဲ့သည်။ အောငဒြငသ်ည် အရကခြှကကြို မော့လိုကပြှီး စီးကရကကြို ကုနအြောင် ရှိုကလြိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ စားပြဲပေါြ တငထြားသော မကကြဲနဈ မီးခွဈလေးအား ခေါင်းဖြုတလြိုကပြှီး အခန်းထဲသို့ ဝငခြဲ့သည်။
ကုတငပြေါတ်ှင် ………..
ကငွမြသည်ေ ကုတငစြှန်းတွင် ထိုငန်ပြေီး ရငမြကေ သူမ၏ ရငခြှငကြှား ခေါင်း တိုးဝှေ့ထားသော ခငမြေ့ကို ပြေ့ဖကကြာ ဆံပငတ်ှကေို ပြတသ်ပပြေးနသည်ေ။ ညီအဈမ သုံးယောကလြုံး ရငတ်ှခေုနန်သည်ေ။ ကငွမြနှငေ့ြ ရငမြကတေော့ အောငဒြင် သူမတို့ ညီမလေးအား ဘယလြိုပုံစံနှင့ြ ပြုလုပမြလဲဟု စိတဝြငတ်စား စောင့ဆြိုင်းနသည်ေ။ ခငမြကတေော့ အတွေ့အကြုံ မရှိသေးသော အပျိုပေါကြ ပီပီ ကြောကလြန့သ်ော မကြဝြန်းများဖြင့ြ အောငဒြင့ကြို ကြည့်န်သည်ေ။ အောငဒြငသ်ည် နှုတခြန်းဒေါင့ြ တွန့ရြုံ ပြုံးပြလိုကပြှီး
” ခွာတိတ်၊ ကြောကန်တောလား “
” ဟုတ် “
” မကြောကပြါနဲ့ကြာ၊ ငါက မင်းယောကြွား ဖြစ်သှားပြီ ဆိုတော့ မင်းကို ကြငကြှငန်ာနာနဲ့ ပြုစုသှားမှာပါ ဟဲဟဲဟဲ “
အောငဒြငပြှောသည့ြ ကြငကြှငန်ာနာက နာနာကငွကြငွြ ခံစားရဦးမညမြှန်း ခငမြေ မသိသေးပေ။ အောငဒြင် အင်ျကြီကို ခွှတလြိုကရြာ ကြှကသ်ား အမှောင်းမှောင်း ထနသေော ရငအြုပ် ကားကားကြီးက အသဲယားစရာပင်။ ကုတငပြေါသ်ို့ တကလြာပြီး ခငမြေ၏ ထမိနကြို ဆှဲခွှတလြိုကသ်ည်။ ခငမြေ ရှကကြိုး ရှကကြန်းဖြင့ြ ထမိနစြကို ဆှဲလိုကသ်ည်။ ရငမြကေ ခငမြေ၏ လကကြို ဖမ်းထိမ်းလိုကသ်ဖြင့ြ ထမိနမြှာ အောငဒြင်၏ လကထြဲ ကြင်းလုံးကြှတ် ပါသှားသည်။
ခငမြကတေော့ ရငမြေ၏ လကကြို ဆုပကြိုငရြင်း ရငတ်ှေ တဈဒိန်းဒိန်း ခုနန်သည်ေ။ ထမိန် ကြှတသ်ှားသဖြင့ြ အောကခြံဘောင်းဘီ သေးသေးလေး ဖုံးထားသော စောကဖြုတ် ဖေါင်းဖေါင်းလေးမှာ သှားရညယ်ိုစရာပင်။ ဖြေးဥနသေော ပေါငတ်နကြှီးများက အောငဒြင်၏ လီးကို တင်းကနဲ ဖြစ်စသည်ေ။ အောကခြံဘောင်းဘီလေးကို ဆှဲခွှတလြိုကသ်ည်။ ခငမြေ ဖငကြှှမပေးသဖြင့ြ ခပစြပစြပလြေး ဆှဲခွှတလြိုကသ်ည်။ 18 နှစ် ပြည့ခြါစ အပျိုပေါကလြေးမို့ အောငဒြင် စိတရြှညပြေးလိုကသ်ည်။ အောကခြံဘောင်းဘီ ကြှတသ်ှားသောြ အမှှေးနုနုလေးများ ကြိုးတိုးကြဲတဲ ပေါကန်သေော စောကဖြုတလြေး ပေါလြာသည်။ စောကဖြုတ် နှုတခြမ်းသားများ စိကပန်သဖြေင့ြ အတောြ ကြည့်လြို့ ကောင်းလှသည်။ တံတွေး မွိုခလွိုကပြှီး ပေါငတ်ှင်းသားကို အသာလေး ပြတသ်ပလြိုကသ်ည်။
” အ !!! “
ခငမြေ တွန့သ်ှားသည်။ အောငဒြင်၏ လကကြ ပေါငတ်ှင်းသားအား ပုရှကစြိတမြွား သှားနသလေို ရှစိရှစိ ဖြစ်နသဖြေင့ြ ကြကသ်ီးမှှေးညှင်းများ ထလာသည်။ အောငဒြင်၏ intro မှာ နူးညံ့လှန်းသဖြင့ြ ခငမြေ စောကပြတထြဲမှ အရညမြွား စိမ့ထြှကလြာသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့ြ လကကြ ပေါငဂြှစုံကို ရောကသ်ှားသည်။ စိနသေော စောကပြတ် အကြဲကြောင်းလေးအား ညာလကမြဖြင့ြ ပြတလြိုကသ်ည်။
” အ !!! ဟင်းးးးး ရှီးးးးးး “
စောကပြတအြတွင်းသားမှာ နူးညံ့လှန်းသဖြင့ြ ကိုင်၍ အလှနကြောင်းလှသည်။ ခငမြလည်ေး ပေါငကြို မသိမသာလေး ကားပေးလိုကသ်ည်။
” အ !!! ဟားးး !! အဟင့ျ ဟင့ျ ဟင့ျ “
အောငဒြင့ြ လကမြက စောကပြတ် အသား နုနုကို ပြတသ်ပရြင်း တဈခကြြ တဈခကြြ စောကစြိကို ပြတခြါလိုကရြာ ခငမြေ့ကိုယလြေး တွန့တ်ှန့သ်ှားသည်။ အပျိုပေါကမြလေးအား ရမျမကထြံလာစရန်ေ အစွမ်းကုန် နှူးနှပပြှီးမှ စိတရြှိ လကရြှိ ဗငွြးမညဟြု တွေးထားသည်။ ခငမြဆေိုသော ရည်းစားပင် မထားဖူးသေးသည့ြ အပျိုရိုင်းလေးသည် သဘာရှိသော အောငဒြင်၏ အကိုငအြတွယ် အထိအတွေ့များကြောင့ြ ရမျမကစြိတ် ထကြှလာသည်။ ဖိုမ ဆကဆြံသညကြို သူငယခြငွြးများ ပြော၍ ကြားဖူးသောလြည်း video ခွပင်ေ မကြည့်ဖြူးသည့ြ ခငမြတဈေယောကြ သူမ၏ စောကပြတကြ တဈစုံတဈခုကို တောင့တ်နပြေီ။
စောကပြတ် ပြတန်သေော လကကြို position ပြောင်းလိုကသ်ည်။ လကည်ှိုးဖြင့ြ စောကပြတ် အကြဲလေးအား ပြတသ်ပရြင်း လကမြဖြင့ြ စောကစြိကို ဖိခါနသည်ေ။ ဘယဘြကလြကကြ ခငမြေ၏ နို့အုံအား T-Shirt ပေါမြှ ဖြဖြလေးကိုငကြာ ပြတခြွနသေည်ေ။ ရငမြကေ ခငမြေ၏ T-Shirt ကို ရငဘြကအြထိ ဆှဲတငပြှီး ဘယာဇီယာကိုပါ ပင့တ်ငပြေးလိုကသ်ည်။ ဟင်းရညသ်ောကြ ပန်းကနလြုံး အသေးခန့ြ အကြောစိမ်းများ လွှကသ်န်းနသညေ့ြ ဖြေးဥလုံးကစွန်သေော နို့နှစ်မှှာ ပေါလြာသည်။ နို့သီးခေါင်း သေးသေးလေးများမှာ ခွှနန်ပြေီး ကြည့်ြ၍ အလှနကြောင်းလှသည်။ အလိုကသ်ိသော ရငမြေ့၏ နှုတခြမ်းကို လှမ်းနမ်းလိုကပြှီး ခငမြေ၏ နို့လေးများကို ငုံစုပလြိုကသ်ည်။
” ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် !! အင်းး ဟင်းး ဟင်းးးး “
စောကပြတကြို ပြတန်သေော အောငဒြင့ြ လကကြ သှကလြာသည်။
” အ !! အ !! အ !! အ !!! အားးးး ရှီးးးး ဟားးးးး “
အပျိုရိုင်းလေး သိပမြကြာလိုကပြေ။ ခါးလေး ကော့တကကြာ ဖငကြှီး ရမ်းပြီး တဈခွီ ပြီးသှားသည်။ ရငမြကေ ခငမြေ၏ ပါးပြငလြေးကို နမ်းရှိုကရြင်း
” ကောင်းလားဟင် !! ညီမလေး “
” တမြိုးကြီးဘဲ!! မသိဘူး အကြဲရယ် အဟှန့ျ “
အောငဒြငသ်ည် ခငမြေ၏ နို့နှစ်လုံးအား အသာ ဖစွည်ှဈပြီး တပြှတပြှှတန်ှင့ြ တဈလှည့စြီ ငုံစုပလြိုကသ်ည်။
” ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် !! အင်းး ဟင်းးး ဟင်းးးး “
နို့စို့၍ အားရသောြ ခငမြေ၏ ဝမ်းဗိုကြ ခပြခြပြလြေး တဈလွှောကြ လွှာဖြင့ြ ပြတဆြှဲလိုကသ်ည်။ ခငမြေ ကြကသ်ီးမှှေးညှင်းများ ထလာသည်။ အောငဒြင်၏ ခေါင်းက တဖြေးဖြေးနှင့ြ ခငမြေ၏ ပေါငကြှားသို့ ရောကရြှိသှားသည်။ ဖြေးဥကာ အကြောစိမ်းလေးများပင် မှငန်ရသေည့ြ ခငမြေ၏ ပေါငတ်ှင်းသားကို လွှာဖြင့ြ လကြလြိုကရြာ
” အ !!! ဟာ!!!! “
ပေါငတ်ှင်းကြောများ ရှုံ့သှားကာ ခွဖဝေါးများပင် ကုပသ်ှားသည်။ အောငဒြင်၏ အထိအတွေ့များကြောင့ြ အပျိုရိုင်းလေး အသားများ တစကစြကြ တုနန်သည်ေ။ အောငဒြငသ်ည် ကုတငအြောကကြို ဆင်းလိုကပြှီး ခငမြေ့အား ကုတငစြှန်းထံ ဆှဲလိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ ကြမ်းပြငတ်ှင် ဒူးထောကလြိုကပြှီး ခငမြေ့ပေါငရြင်း နှစ်ဖကကြို ပုခုံးပေါြ ထမ်းတငလြိုကသ်ည်။ အမှှေးနုနုလေးများ ခပကြွဲကြဲ ပေါကန်သေော စောကဖြုတလြေးမှာ မို့မို့ ဖေါင်းဖေါင်းလေးနှင့ြ စိကပန်သည်ေ။ စောကပြတ် နှုတခြမ်းသား နှစ်ဖကကြို အသာ ဆှဲဖြဲလိုကရြာ အပျိုမှေးပါးအား မှငန်ရသေည်။ အောငဒြင် သဘောကစွှာ ပြုံးလိုကသ်ည်။
” အ !!! ဟားးးးးး ရှီးးးးးးး “
လွှာဖြားဖြင့ြ စောကပြတအြား လကြလြိုကရြာ ခငမြေ၏ ကိုယလြုံးလေး ကြှလာပြီး နှုတခြမ်း ကိုကကြာ ညည်းတွားသည်။ အပျိုပေါကလြေး၏ စောကပြတလြေးမှာ နူးညံ့ပြီး လကြရြတာ အရသာ ရှိလှသည်။ စောကပြတ် လကြရြင်း စူပြ စူပြ ဖြစ်နသေော ခငမြေ၏ စအိုပေါကအြား ဘယ် လကည်ှိုးဖြင့ြ အသာ ပြတလြိုကသ်ည်။ ခငမြေ့တဈကိုယလြုံး လူးလှန့န်သည်ေ။ မာတောငတ်ောင် ဖြစ်နသေော စောကစြိလေးအား စုပလြိုကရြာ ခငမြေ့ တဈကိုယလြုံး ဓါတလြိုကသ်လို ဖြစ်သှားသည်။
” အ !!! အ !! အ !! ဟားးးးး !! ရှီးးးးး “
ခငမြတဈေယောကြ အောငဒြင်၏ ကြှမ်းကငွလြှသော လွှာအစွမ်းကြောင့ြ လူးလှန့ြ အောည်ည်းရင်း ဆန့င်င် ဆန့င်ငဖြှင့ြ တဈခွီ ပြီးသှားသည်။
” ရှီးးးးး ဟီးးး ဟီးးး အင်းးး ဟင်းးး ဟင်းးးးးး “
ခငမြေ နှစ်ခွီဆကတ်ိုကြ ပြီးသှားသဖြင့ြ မောဟိုကကြာ နုံးခွနပြေေီ။ အောငဒြင် မတတ်ပရြပကြာ ပုဆိုးကို ဆှဲခွှတလြိုကသ်ည်။ အပျိုပေါကလြေး၏ စောကပြတန်ံ့ ရကတည်းက မာတောငန်သေော လီးကြီးမှာ ရမ်းတန်း ရမ်းတန်းနှင့ြ မှှတဈေကောငပြမာ အသည်းယားစရာပင်။ မှိန်းနသေော ခငမြသည်ေ အောငဒြင်၏ လီးကြီးအား မှငလြိုကရြသဖြင့ြ မကြလြုံးပြူးသှားကာ ဖငတ်ရှတတ်ှန်း၍ နောကသ်ို့ ဆုတသ်ှားသည်။
” ဘာဖြစ်လို့လဲ ခြာတိတ် “
” ဟို ဟို !! ရှင့ြ !! ရှင့ဟြာကြီးက “
” ဘာဖြစ်တုန်းကြ “
” ဟို !! ဟိုလေ!! အကြီးကြီးဘဲ၊ ကြှနမ် !! ကြှနမ် ကြောကတ်ယ် “
” ဟားး ဟားး ဟားး ဟားးး မကြောကပြါနဲ့ကြာ၊ ဒါကြီးက ခစွစြရာကြီးပါကြ ဟား ဟား ဟား ဟား “
အောငဒြင် သူ၏လီးကို ကြင်းတိုကသ်လို ရှေ့နောကြ ပြတတ်ိုကရြင်း ကုတငပြေါြ တကလြာသည်။
” ရငမြရေေ၊ မင့ည်ီမကို လိုး မဲ့ ဒီ လီး ကြီးကို စုပပြေးစမ်း “
ရငမြသည်ေ အောငဒြင်၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောကြ ထိုငလြိုကပြှီး သူမ၏ လကဖြွံခန့ြ တုတသ်ော လီးကြီးကို လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ဖြဖြလေး ကိုငလြိုကသ်ည်။ အရညပြှားကို နောကသ်ို့ ဆှဲလိုကရြာ အရည် စိုလဲ့နသညေ့ြ ဒဈပြဲကြီး ပေါလြာသည်။ ရငမြသည်ေ အောငဒြင်၏ ဒဈကို နှုတခြမ်း ဖူးဖူးလေးဖြင့ြ ငုံလိုကသ်ည်။ ခငမြကတေော့ သူ့အဈမ လုပသ်မွှကို တအံ့တသှ ငေးကြည့်ရြင်း အာခေါငတ်ှေ ချောကလြာသဖြင့ြ တံတွေး မွိုခမွိသည်။ ဒဈဖြားကို လွှာဖြင့ြ ဝိုကသ်ပကြာ အားရပါးရ စုပလြိုကရြာ
” ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် !!! အိုးးး ဟိုးးး ဟိုးးးး ကောင်းလိုကတ်ာ ကြာာာာာာ ရှီးးးးးးး “
အောငဒြငသ်ည် ရငမြေ၏ ဆံပငကြို ပြတသ်ပကြာ ခေါင်းမော့ရင်း ဇိမခြံနသည်ေ။ ရငမြကလေည်း လီး ကို လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ကိုငကြာ မှိနရြည် ရှကရြည် စုပန်ရင်ေး မကြတ်ောငကြော့ကြီးများဖြင့ြ အောငဒြင့အြား မော့ကြည့်န်သည်ေ။
” ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် !!! ဟားးးးးးး ရှီးးးးးးး “
သုံးမိနဈခန့ြ လီးစုပပြှီးနောကြ
” ဒီလောကဆြို ရပြီ ရငမြရေေ “
ပါးစပထြဲမှ လီးကို ထုတပြေးလိုကသ်ည်။ အောငဒြငသ်ည် ခငမြေ့ ပေါငကြှား ဒူးတုတ် ထိုငလြိုကသ်ည်။ ဒီတဈခါတော့ သူမအား လီးကြီးဖြင့ြ အ လိုး ခံရတော့မည် ဖြစ်သဖြင့ြ အနည်းငယ် လန့န်သည်ေ။ အောငဒြင့ြ လီး ကြီးက နည်းတာကြီး မဟုတဘြူး။ သူမ စောကပြတလြေး ကြဲသှားမှာ ကြောကန်သည်ေ။ အောငဒြငသ်ည် ခငမြေ၏ ပေါငကြို ဖြဲလိုကပြှီး ပေါငကြှားတွင် ကကြနွန ထိုငလြိုကသ်ည်။ တံတွေးတွေ ရှှဲနသေော လီးကြီးကို ကိုငကြာ အမှှေး နုနုများ ရဈသိုင်းနသေော ခငမြေ၏ စောကပြတလြေးအား ဒဈဖြင့ြ ပြတသ်ပလြိုကသ်ည်။
” အ !!!! “
နှေးထွေးသော လီးကြီး၏ အထိအတွေ့ကြောင့ြ ခငမြေ တွန့သ်ှားသည်။ စောကပြတလြေးမှာ နူးညံ့လှန်းလှသည်။ ကြကသ်ီးများ ထကာ စောကပြတထြဲမှ အရညမြွား စိမ့ထြှကလြာသည်။ စောကပြတအြား လီးဖြင့ြ လေးငါးခကြခြန့ြ ပြတဆြှဲပြီးနောကြ စိကပန်သညေ့ြ စောကပြတ် အပေါကအြား ဒဈဖြင့ြ တေ့လိုကသ်ည်။
” အ !!!! “
ခါးကော့ကာ တေ့သှင်းလိုကသ်ည်။ ရငမြသည်ေ ဖစွည်ှဈထားသဖြင့ြ ဒဈမှာ မဝငဘြဲ ချောထြှကန်သည်ေ။ လီးကို ကကြနွန ကိုငကြာ တေ့သှင်းလိုကရြာ
” ဇိ ဇိ ဇွိ !!!! အ !!! ကြှတ် ကြှတ် ကြှတ် “
စိတရြှည် လကရြှည် ကြိုးစားလိုကမြှ ဒဈဝငသ်ှားသည်။ ခငမြေ မကြရြညဝြဲသှားသည်။ ရငမြကေ ခငမြေ၏ နို့အုံလေးကို ပြတသ်ပပြေးနသည်ေ။ ဒဈ ဝငသ်ှားသညန်ှင့ြ ခငမြေ၏ ခါးကို စုံကိုငကြာ လီးကို တရဈချင်ြး သှင်းလိုကသ်ည်။
” ဇိ ဇိ ဇိ ဇွိ !!!! အ !!! ဖြည်း ဖြည်း!!!! “
ခငမြေ ခေါင်းဦးအား လကန်ောကပြဈ ဆုပကြိုငကြာ ကြောကကြှောကြ လန့လြန့ဖြှင့ြ ထအောသ်ည်။ လီး ဒဈကြီးက ကဉွြးမှောင်းသော စောကပြတအြဝတွင် တဈလဈကြီး ဝငန်သည်ေ။ ကြပတ်ည်းနူးညံ့လှန်းသော စောကပြတလြေး၏ အထိအတွေ့ကြောင့ြ လီးကြီးမှာ ပို၍ တင်းမာလာသည်။
” ဗလဈတဈတဈ ဗြိ ဗြိ ဗစြျ !!! အားးးးးးး “
ဒဈကြီးက စောကပြတ် အတွင်းသား နုနုများကို ပြတတ်ိုကကြာ တထဈခွင်း ဝငန်သညေမြှာ တဈဝကခြန့ြ ရောကသ်ှားပြီ။ ခငမြလည်ေး အသံ စူးစူးလေးဖြင့ြ အောဟြဈနရသေည်။ ဒဈအား အပျိုမှေးက တင်းခံထားသဖြင့ြ ရှေ့ဆတ် မတိုးနိုငပြေ။ အောငဒြင် နှုတခြမ်းဒေါင့စြှန်း တွန့ရြုံ ပြုံးလိုကသ်ည်။ စောကပြတထြဲ ဝငန်သေော လီးအား ဒဈမှုပရြုံ ပြနထြုတလြိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ ရှုံ့မဲ့ကာ နီမှန်းနသေော ခငမြေ၏ မကြန်ှာလေးအား ကြည့်ကြာ အားကုန် ဆောင့သ်ှင်းလိုကသ်ည်။
” အင့ျ !!! ဗလဈတဈတဈ ဗြိ ဗြိ ဗစြျ ဗစြျ !!! ဒုတ် “
” အားးးးးး သပေါပြီ အမားးရေ!!! အမလေးးးး နာတယ် နာတယ် အီးးး ဟီးးး ဟီးးးးးး “
ဒဈကြီးက အပျိုမှေးအား ရကစြကစြှာ ထိုးခွဲပြီး သားအိမအြား အရှိနဖြှင့ြ ဝငဆြောင့သ်ည်။ နာလည်းနာ၊ သားအိမလြည်း အောင့သ်ှားသဖြင့ြ ခငမြေ မကြရြညမြွား ဖြိုငဖြှိုင် ကလွာသည်။ လီးကို တဈဝကခြန့ြ ပြနထြုတကြာ ငုံ့ကြည့်လြိုကရြာ လီးတွင် သှေးများ နီရဲနသည်ေ။ စောကပြတလြည်း စပါးလုံးတဈထောကခြန့ြ ကြဲသှားသည်။ အောငဒြင် အားယူကာ အရှိနဖြှင့ြ ဆောင့သ်ှင်းလိုကပြှနသ်ည်။
” အင့ျ !!! ဗလဈတဈတဈ ဗစြျ ဗစြျ !!! ဒုတ် !!! “
” အူးးးဟူးးးးဟူးးးး သပေါပြီတော့ !!! နာတယ် !! နာတယ် !!! အီးးး ဟီးးးး ဟီးးးးး “
ခငမြေ ဆံပငမြွား ဝဲခါနအေောင် ခေါင်းကို ဘယည်ာ ရမ်းရင်း အောဟြဈ ငိုကြှေးနသလေောကြ အောငဒြင်၏ ဆောင့ခြကြတ်ှကေ ပြင်းထနလြှန်းလှသည်။ လီးကြီးသည် နူးညံ့လှန်းသည့ြ စောကပြတ် အတွင်းသားများကို ရကစြကစြှာ ပြတတ်ိုကြ ဝငထြှကန်သည်ေ။ ခငမြေ၏ အသံ စူးစူးလေးက အောငဒြင့အြား ရမျမကစြိတ် ပြင်းပြစသည်ေ။ အောငဒြင့ြ ဆောင့ခြကြတ်ှေ သှကလြာသည်။ မညှာမတာ ဆောင့လြိုးခကြမြွားအောကတ်ှင် ခငမြလည်ေး နာကငွမြှု ဒဏကြှောင့ြ တအားအားနှင့ြ အောဟြဈ ငိုကြှေးရင်း လှိမ့ြ ခံနရသေည်။
” ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် !! ဗြှတ် ဗြှတ် ဗှတ် ဗှတ် !!! အားးးးးးး !! ဗြိ ဗြိ ဗစြျ ဗစြျ !!! အားးးးးးးး !!! ဇွိ ဇွိ ဇွပ် ဇွပ် !! အ !! အ !! အ !! အ !!! အားးးးးး ရှီးးးးးး ဟားးးးးးးး “
အောငဒြင်၏ သုတရြညမြွား သားအိမထြဲ ပန်းလိုကခြွိနတ်ှင် ခငမြလည်ေး နာကငွမြှုကြားမှ တဈခွီ ပြီးသှားရပြနသ်ည်။
” ဟားးးးး ရှီးးးးး ဟားးးးးး “
အောငဒြငသ်ည် ခငမြေ့ကိုယပြေါြ မှောကလြွှကကြှီး ခတ်ေတ မှိန်းလိုကသ်ည်။
” ဗြှတ် ဗလှတ် ဗု!!! အီးးးဟီးးး ဟီးးး ဟီးးးး အဟင့ျ ဟင့ျ “
3 mins ခန့ြ မှိန်းပြီးနောကြ စောကပြတထြဲမှ လီးကို ထုတလြိုကရြာ သုတရြညမြွား အံထွကလြာသည်။
” ကဲ ရငမြရေေ၊ မင့ြ ညီမရဲ့ စောကပြတကြို လကြပြေးလိုကြဦး။ ကငွမြကေ ငါ့လီးကို စုပပြေးစမ်း “
ရငမြသည်ေ ခငမြေ၏ ပေါငကြှားတွင် ဒူးတုပ် ထိုငလြိုကသ်ည်။ ခငမြေ၏ စောကပြတလြေးမှာ နီရဲနပြေီး သုတရြညန်ှင့အြတူ သှေးများပါ ရောနသည်ေ။
” ပလပ် ပလပ် ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် !!! အ !! စပတ်ယ် !! စပတ်ယ် !!! အ !! အ !! အ !!! ဟားးးးးး “
စောကပြတလြေး ကြဲသှားသဖြင့ြ စပန်သည်ေ။ ရငမြသည်ေ ခငမြေ့ စောကပြတအြား လကြရြင်း သုတရြညမြွားကို ပြောငအြောင် လကြကြာ မှိုခလွိုကသ်ည်။ ညီမကို လိုးပြီးခါစ သုတရြညန်ှင့ြ သှေးများ ပနသေညေ့ြ အောငဒြင်၏ လီးကြီးကို ကငွမြတဈေယောကြ မှိနရြှကစြှာ စုပပြေးလိုကသ်ည်။
” ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ် !!! အားးး ဟားးးး ကောင်းလိုကတ်ာကြာာာာာ !! ရှီးးးးးးးး “
အောငဒြင် ခေါင်းမော့ကာ ကငွမြေ လီးစုပပြေးသညကြို ဇိမခြံနသည်ေ။ 5 mins ခန့ြ ကြာသောြ လီးကြီးမှာ ပြနလြည်၍ တင်းမာ တောငမြတလြာသည်။
” ကဲ နောကတ်ဈခွီ ဆှဲမယဟြေ့ “
ခငမြေ လန့သ်ှားသည်။
” တောပြါတော့ ကိုအောငဒြငရြယ်။ ခငမြလေေ တအား နာလှန်းလို့ပါ “
” ဒီတဈခွီပြီးရင် နားမှာပေါ့ အခစွကြလေးရယ်!! ဟဲ ဟဲ ဟဲ “
ကုတငပြေါြ တကကြာ ခငမြေ့ ပေါငကြှား နရောယူလိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ ခငမြေ၏ စအိုပေါကကြို တံတွေးစွတကြာ ဒဈဖြင့ြ တေ့လိုကရြာ ခငမြေ လန့သ်ှားသည်။
” ဟို ဟို အဲ့ဒါကိုတော့ မလုပပြါနဲ့ရှင် “
စောကပြတ် လိုးတာတောင် ကြဲသှားသဖြင့ြ တောတ်ောြ နာကငွသ်ည်။ ဖငကြို လိုးမည် ဆိုလွှငလြည်း ဖငကြှဲမှာ ကြောကသ်ဖြင့ြ ခငမြေ ငှင်းသည်။
” ခံကြည့်စြမ်းပါ ခငမြရော၊ နောကဆြို မင်း ဖငဘြဲ ခံချင်လြိမ့မြယ် ဟဲ ဟဲ ဟဲ “
ကငွမြနှငေ့ြ ရငမြကတေော့ အောငဒြင် သူတို့ ညီမလေးအား ဖင် လိုး တော့မညကြို ရငတ်ထိတထြိတန်ှင့ြ ကြည့်န်ကြသေည်။ ဒဈက ဖငပြေါကတ်ှင် ချောန်သဖြေင့ြ လီးကို ကကြနွန ကိုငကြာ သှင်းလိုကသ်ည်။
” ဇွိ ဇွိ ဇွိ !!! အ !!! ကြှတ် ကြှတ် ကြှတ် !! အ !! နာတယ် နာတယ် “
ဒဈ ဝငသ်ှားပြီ။ လီး ကို တံတွေး ရှှဲအောင် စွတလြိုကပြှီး ဖြည်းဖြည်းခွင်း ညှောင့သ်ှင်းလိုကသ်ည်။
” ဗွိ !! ဗွိ !! ဗွိ !! ဗွိ !! အ !! နာတယ် !! နာတယ် !! ဖြည်းဖြည်း လုပပြါရှင် !!! အီးးးးး “
ဖငပြေါကထြဲ လီးကြီးသည် တထဈထဈနှင့ြ တဈဝကခြန့ြ ဝငသ်ှားသည်။ လီး ကို ဆတ် မသှင်းဘဲ ရပလြိုကပြှီး
” ကငွမြရေေ၊ မကကြဲနဈ မီးခွဈလေး ပေးစမ်း “
ကငွမြေ ယူပေးသည့ြ မကကြဲနဈ မီးခွဈအား ခေါင်းဖြုတလြိုကပြှီး ခငမြေ၏ စောကစြိကို တေ့ကာ တောကလြိုကသ်ည်။
” ထောကျ !! ထောကျ !! ထောကျ !! ထောကျ !!! အားးးးးး အမားးးးးရေ !!! အားးးးးးး “
ပြီးပါပြီ။