အောစာအုပ်

စွမ်းသမျှ ခြွေ ကျွမ်းသမျှ ကြွေ (အပိုင်း ၂)

စွမ်းသမြှ ခွှေ ကြှမ်းသမြှ ကြှေ
ရေးသားသူ – မောငခြှိမ့်

🏵️အပိုင်း (၂)🏵️

➡️အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကမြကြိုကသ်ူများ မဖတရြှုပါနှင့ြ။⬅️

” ဝေါ …… ဝေါ …… ဝုန်းးး ဝုန်းးးး …… ဒလိန်းးး ဂြိန်းးး ”

ရုတတ်ရကြ လပြင်ေးများ တိုကခြတ်၍ မိုးရှာခနွပြန်ေ၏။

” ဟော … သမီးတို့ … လမ်း မိုးမိတော့မယ် ထငတ်ယ် … သားရေ ”

” ဟုတတ်ယ် … မိုးက တအားရှာ နပြေီ ”

ပြည့်စုံအောငမြှာ စကားပြောနရင်ေး ဒေါမြိုးမိုးစံ ပေါငကြှားမှ စောကမြှှေးအုံကြီးအား မှငယ်ောငရြင်း လီးက တင်းမာလာတော့သည်။ခုံပေါလြကကြှေးတငထြားသော ဒေါမြိုးမိုးစံ၏ လကတ်ကိုင်း အင်ျကြီအတွင်းမှ နို့အုံကြီးများမှာ လကမြောင်းသားပေါြ တွဲကနွပြန်ေ၏။

” ဝေါ ဝေါ …… ဝေါ ဝေါ …… ဂြိမ်းးး ဒလိန်းးး ဝုန်းး ဝုန်းးး …… အုံး ဂြိမ်းးးး ”

လကြေီးမိုးကြီးနှင့် မိုးကြိုးပစ်သံများ ကြားနရပြေီး ပြတင်းပေါကမြှ ဝငလြာသော မိုးသကလြကြေောင့် အခန်းထဲ ခမွြးစိမ့်စိမ့် လေး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ထိုစဉြ မီးပကြသ်ှားသဖြင့် အခန်းထဲ မှောငမြဲ သှားတော့၏။

” မီးက ပကြပြှီ … ဒုကျခပါပဲ … ခွံစောင့် မောငစြိုးတို့ လငမြယားက ရှာခဏ ပြနသ်ှားကြတာ … မီးစကကြ အိမအြနောကဖြကမြှာ ”

” ကနွောြ … မီးစကြ သှားနိုးလိုကမြယ် အနတ်ီမိုး ”

” ခဏ သားရေ … မီးစကခြန်းသော့က မောငစြိုးတို့ လငမြယား အခန်းထဲမှာ လူက မရှိကြဘူး အနတ်ီပါ လိုကခြဲ့မှ ဖြစ်မယ် ”

ပြည့်စုံအောငမြှာ ပြောရင်း တခါးပေါကရြှိရာ အသှား ဒေါမြိုးမိုးစံမှာ လှမ်းပြောရင်း ထလာခဲ့သည်။

” ဒုတ် … အှန့် … ”

” ရလား … အန်တီ ”

အမှောငထြဲမို့ တံခါးပေါကြ အဝနားမှ လှည့်စောင့်နသေော ပြည့်စုံအောင် နှင့် ဒေါမြိုးမိုးစံတို့ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် နှာဖူးချင်ြး တိုကမြိကြသည်။သို့သောြ ဒေါမြိုးမိုးစံ၏ ရငသ်ားစိုငကြှီးနှင့် အနည်းငယစြူထွကန်သေော ဗိုကခြေါကလြေး ခံနသဖြေင့် သိပမြနာကြပေ။

” ရ ရ … ရ ပါ တယ် …… သားရယ် ”

” ပြှတ် … ပြှတ် … အို … သားလေ … ဒါ ဒါ ဘာ လုပ် … ပြှတပြှှတ် ”

နှစ်ဦးသား ငှိမသ်ှားရာ ခဏအကြာ ဒေါမြိုးမိုးစံ တဈယောကြ သူမ နူတခြမ်းအား ဆှဲစုပခြံရသဖြင့် ခေါင်းနောကဆြုတပြှီး မေးလိုကရြာ စကားမဆုံးခင် ထပမြန် ဆှဲစုပခြံရတော့သည်။

” အင့် … ပြှတ် … အဟင့် ပြှတပြှှတ် ”

ဒေါမြိုးမိုးစံ စိတထြဲ တရှိန်းရှိန်း တဖိန်းဖိန်းဖြင့် ခံစားလာရကာ မဖြစ်သင့်သညမြို့ ရုန်းကနရြင်း ခဏအကြာ သူမ ပါးစပထြဲ ရောကရြှိလာသော ပြည့်စုံအောင် လွှာဖြားလေးအား အလိုလွောကြ ပြနလြည် စုပယ်ူမိနေ၏။

ခငပြှန်းသည် ဦးခစွည်ိုမှာ စီးပြားရေးနောကြ လိုကန်သဖြေင့် သူမဆန်ဒလေးများ ဖြည့်စီးမပေးခဲ့သညမြှာ အတောကြှာနသဖြေင့် အထိအတွေ့အောကြ အသိစိတပြွောကကြာ မွောပါနတေော့သည်။ နူတခြမ်းချင်ြး တေ့စုပကြာ သူမ ဆီးခုံးအထကန်ား ဖိထောကထြားသော ခပမြာမာ အရာကြီးအား ညာလကဖြှင့် အုပကြိုငလြိုကရြာ ပြည့်စုံအောင် တဈယောကြ ခန်ဓာကိုယတ်ခကြြ တုနခြါသှား၏။

” တောျ တော့ နောျ … သား ”

” မတောပြါရစနေဲ့ … အနတ်ီ မိုးရယ် ”

ပြညစြုံအောငမြှာ စကားဆုံးသညန်ှင့် ဒေါမြိုးမိုးစံအား ဆှဲလှည့်ကာ တံခါးပေါကဘြေးရှိ အုတန်ံရံအား ဆှဲကပကြာ ဒူးဖုံး စကပ် အောကန်ားစလေးအား နို့အုံပေါထြိ ပင့်တငပြဈသည်။အနည်းငယ် တွဲကနွသေော နို့အုံဖြေးဖြေး နှစ်ဖကမြှ နို့သီးခေါင်း မဲမဲလေးအား တလှည့်စီ ဆှဲစို့တော့၏။

ဒေါမြိုးမိုးစံမှာ ညဘကရြချိုးပြီးသညန်ှင့် အထကအြောကြ အတွင်းခံမဝတပြဲ နလေေ့ရှိရာ နို့စို့ခံရင်း သူမ ပေါငကြှားမှ စောကပြတအြုံအား ပြညစြုံအောငလြီးက တပျိုငထြဲ ထောကခြံနရပြေနသ်ည်။

ပြည့်စုံအောင် နို့သီးခေါင်းများ အငမ်းမရ စို့နစဉြေ ဒေါမြိုးမိုးစံက ထောကထြားသော လီးအား လကတ်ဖကဖြှင့် အုပကြိုငကြာ ပေါငကြှားညှပသ်ှင်းလိုကြ၏။ လီးအား ပေါငတ်နန်ှဈဖကဖြှင့် ခပတ်င်းတင်းညှပကြာ နို့စို့ခံနစဉြေ ပြည့်စုံအောင် လွှာဖြားလေးမှာ အောကသ်ို့ ရှေ့ဆင်းသှားရာ ပေါငကြှားမှ လီးက ကြှတထြှကသ်ှားတော့သည်။

” အာ … သားလေး … မ လုပ် လုပ် …… အ အားးးး …… ရှီးးးး းးးး …… အင်းဟင်း … မ လုပ် ပါ နဲ့ ”

ပြည့်စုံအောငတ်ဈယောကြ ဒေါမြိုးမိုးစံ စကားအား ဂရုမစိုကပြဲ အနည်းငယ် စူထွကန်သေော ဗိုကခြေါကလြေးအောကမြှ စောကမြှှေးအုံထဲ လွှာထိပဖြှင့် ဖိထောကကြာ အစိလေးအား ထိုးစမ်းလိုကြ၏။

ဒေါမြိုးမိုးစံ မှာ ရှကစြိတတ်ဝကြ ကာမစိတတ်ဝကဖြှင့် ပြည့်စုံအောင် လုပသ်မွှ အလိုကသ်င့် တုန့်ပြနပြေးနမေိသည်။ခုလည်း သူမစောကဖြုတပြေါြ ပြည့်စုံအောငမြကြန်ှာအပသ်ညန်ှင့် ပေါငတ်နန်ှဈဖကအြား မသိမသာ ဖြဲပေးလိုကြ၏။ စောကစြိအရညပြှားလေး တင်းနကော ခေါင်းထောငန်သေော အဆံလေးအား ပြည့်စုံအောင် ဆှဲစုပသ်ညန်ှင့် အသိစိတ် လှတကြာ တအားအား ညည်းတွားနတေော့သည်။

” အ … အဟင့် …… ရှီးးးးး းးးးး အ အားးးး အားးးးးး ”

ခွဖြေားထောကခြါ ပြည့်စုံအောင် မကြန်ှာအား စောကပြတအြုံဖြင့် ဖိပြတလြိုကြ၏။ပြည့်စုံအောင် မှာလည်း ကာမမီး တောကလြောငန်သေော ဒေါမြိုးမိုးစံ၏ တုံ့ပြနမြှု့များကြောင့် မကြန်ှာအား စောကဖြုတအြုံမှ ခွကာ ထရပလြိုကသ်ည်။

” အဟင့် … သား … ပြည့်စုံ ရယ် ”

ဒေါမြိုးမိုးစံ မှာ သူမရှေ့ ထရပလြိုကသ်ော ပြည့်စုံအောင်၏ မကြန်ှာပေါမြှ သူမ စောကရြညမြွားအား လွှာဖြင့် ပြောငန်အေောင် ယကပြေးနေ၏။ပြည့်စုံအောင် ပေါငကြှားမှ တဇပဇြပတ်ုနန်သေော လီးအား သူမ စောကခြေါင်းပေါကန်ား အရောကြ ဖြကကြနဲ့ မီးပြနလြာတော့သည်။

” ဟမ် … ဟို ဟို … သား လီးက … ထွားလိုကတ်ာကြယ် … ဖြစ်ပါ့မလား ”

” ရပါတယ် … အနတ်ီမိုးရယ် … သား ဖြည်းဖြည်းချင်ြး လိုးပေးမှာပါ ”

လီးစဝငသ်ညန်ှင့် ဒေါမြိုးမိုးစံ တဈယောကြ မကြန်ှာလေး မဲ့သှားရင်း အသံမထွကမြိစရန်ေ သူမပါးစပအြား သူမလကတ်ဖကဖြှင့် အုပထြားလိုကရြ၏။အလိုးမခံတာ ကြာပြီဖြစ်သော စောကပြတထြဲ လီးထိပ် ဝငလြာသညန်ှင့် စောကပြတန်ူတခြမ်းသားများ ပူကနဲ့ ဖြစ်ကာ စောကခြေါင်းပေါကထြဲ ဒဈဖူးကြီးက ဒငပြှည့်ကပြပြှည့် ခွိတဆြှဲနတေော့သည်။

” အမလေး … နာလိုကတ်ာ … သားရယ် … ကြှတကြွှတ် ”

၁၀ ခကြခြန့် ဖိလိုးရာ မခံနိုငတ်ော့ သဖြင့် အသံထွကြ ညည်းနရရှော၏။ပြည့်စုံအောငမြှာ ဒေါမြိုးမိုးစံ၏ နာကငွန်သေော မကြန်ှာအား ကြည့်ကာ လီးတဝကခြန့် ထုတကြာ အထုတသ်ှင်းလုပရြင်း ခါးအားဖြင့် နှဲ့လိုးလိုကပြှနသ်ည်။

ခဏအကြာမှ ဒေါမြိုးမိုးစံ တဈယောကြ နာကငွမြှု့သကသ်ာက လီးအရသာလေး ခံစာမိလာ၏။ဖငကြှီးအား မသိမသာ ကော့ကာ ရနိုငသ်လောကလြေး လီးအား စောကပြတထြဲဝငရြန် စမ်းကြည့်လိုကပြှနသ်ည်။ခပစြီးစီး အနထေားလေးဖြင့် လီးအရသာမှာ တိုးလာသဖြင့် အားရကြနပေကြာ သိသိသာသာလေး စောကဖြုတအြား ကော့ပေးပစ်၏။

” သား … ပြည့်စုံ … အရင်းထိ … လိုးကြည့်ပါ့လား ”

” အင်း … ဗွိ … ဘှတ် … ဗစြျ ဗစြျ ”

” အ … အမေ့ ”

” နာလား … အနတ်ီမိုး ”

” ရတယ် သား … ဆကလြိုးကြာ ”

” တီတီ … တီတီ …… တီ ”

” ဟာ … ကားပြနရြောကပြှီ … သား လီးကြီး ထုတတ်ော့ … စာသငခြုံ ပေါပြှနထြိုငန်ေ … အနတ်ီ တံခါး သှားဖြင့်လိုကမြယ် ”

လိုးကောင်းနစဉြေ ခငပြှန်းဖြစ်သူ နှင့် သမီးဖြစ်သူ ပြနလြာသဖြင့် ပြည့်စုံအောင် လီးအား အမှနထြုတခြိုင်းရင်း အိမရြှေ့ တံခါးပေါကဆြီသို့ လွှောကလြာခဲ့ရသည်။ပြည့်စုံအောငလြည်း စာသငခြုံပေါြ ခပတ်ညတ်ည် ထိုငန်ရော ခဏအကြာ ဝတရြညဖြူးတဈယောကြ ကလေးတဈယောကလြို ခုနပြေါကဝြငလြာခဲ့၏။

” ရော့ … ဒါက … ကိုကို့ ဖို့ … နာရီ ”

ဝတရြညဖြူးမှာ စကားပြောရင်း ဘူးအနကလြေး အား စားပြဲခုံပေါြ တငပြေးလိုကသ်ည်။ဝတရြညဖြူးက ဖခငဖြစ်သူ ဝယပြေးသော စိနဆြှဲကြိုးအား ကြှားနသဖြေင့် စကားခဏပြောပြီး ခဏအကြာ ပြည့်စုံအောငတ်ဈယောကြ ဦးခစွည်ိုနှင့် ဒေါမြိုးမိုးစံအား နူတဆြကကြာ အိမပြှနလြာခဲ့ လိုကတ်ော့သည်။

…………………………………………………………………………………………..

” အာကြာ … သား … မင်း အနကြယ် … ဧည့်ခန်းထဲမှာလေ ”

နောကရြကမြနကပျိုင်း ဝတရြညဖြူး ကြောင်းသှားခွိန် ပြည့်စုံအောငမြှာ ဒေါမြိုးမိုးစံအား လိုးရန် ရောကလြာခဲ့သည်။သို့သောြ ဦးခစွည်ို အလုပမြသှားသေးသဖြင့် အခကတ်ှေ့နရပြေနသ်ည်။

မနကလြင်းကတည်းက လိုးချင်န်သဖြေင့် ကောဖြီဖြောပြေးရန် ပြောပြီး ဒေါမြိုးမိုးစံ မီးဖိုခန်းထဲ ဝငသ်ညန်ှင့် အသာလေး ကပလြိုကလြာကာ ညဝတဂြါဝနအြား ခါးပေါခြွိတတ်ငလြိုကသ်ည်။ဒေါမြိုးမိုးစံမှာ ပန်းကနစြင် ဒုတိယအဆင့်အား လကထြောကထြားရင်း မီးဖိုခန်း တံခါးအား မကြန်ှာမူကာ ဖငကြှီးအား နောကပြဈထား၏။ခါးညှတထြားသဖြင့် ဖငသ်ားစိုငကြှီးနှစ်ခွမ်းအောကြ စောကပြတကြှီးက ပြူးထွကန်သည်ေ။

ပြည့်စုံအောငမြှာ မနညကေ ခဏတဖြုတ် လိုးထားသော စောကဖြုတကြှီးအား တကမြကစြှာ စိုကကြှည့်ရင်း ဒေါမြိုးမိုးစံ နောကြ ဒူးထောကြ ထိုငခြလွိုကြ၏။ပြည့်စုံအောင် ထိုငလြိုကသ်ညန်ှင့် ဒေါမြိုးမိုးစံမှာ ခါးခွကလြိုကသ်ဖြင့် ဖငန်ှဈခွမ်းကြားမှ ဖငဝြ နီညိုလေးပါ မှငလြိုကရြတော့သည်။ဒေါမြိုးမိုးစံတဈယောကြ သူမကိုယသ်ူမ အံအောနမေိတော့၏။ ဣန်ဒွသေိကျခာ ပြောကဆြုံးကာ ခငပြှန်းသည် အိမရြှေ့ဧည့်ခန်း ရှိနခွေိနတ်ောင် ပြည့်စုံအောင်၏ တောင်းဆိုမှု့အား လိုကလြွောပေးနမေိသည်။

ပြည့်စုံအောငမြှာ ဖငသ်ားစိုငန်ှဈခွမ်းအား ညှဈခွကော စူထွကန်သေော စောကပြတအြုံအား တပြတပြှတန်ှင့် ယကပြေးနသည်ေ။ဒေါမြိုးမိုးစံ တဈယောကြ မကြန်ှာချောချောပေါြ ခွှေးများစို့ လာရ၏။မီးဖိုခန်း တံခါးအား ကြည့်ရင် လငဖြစ်သူ ဝငလြာလငွြ ဟုသော အတွေးဝငကြာ ပန်းကနစြင် ဒုတိယထပအြား ထောကထြားသော သူမလကမြွား တုနန်ရှောသည်။

” မိန်းမရေ … မောင် အလုပသ်ှားပြီဟေ့ … ပြည့်စုံလေးကို … မုန့်ပါ ကြှေးလိုကပြါကြာ ”

” ဟုတ် … မောငရြေ … ဒီမှာ ကောဖြီလေး ဖြောန်လေို့နောြ ”

လကတ်ောမြောင် စကားသံနှင့် မရှေးမနှောင်း ကားစကန်ိုးသံကြားမှ ဒေါမြိုးမိုးစံ တဈယောကြ စိတအြေးသှားတော့၏။ပြည့်စုံအောငမြှာ ဒေါမြိုးမိုးစံ ပေါငကြှားမှ ခပစြူးစူး စောကခြွီးနံ့များကြောင့် ကာမစိတ် ပြင်းထနလြာကာ စောကပြတယ်ကန်ရင်ေး ဖငဝြ နီညိုလေးကိုပါ လွှာဖြင့် ထိုးယကပြေးနသည်ေ။

မီးဖိုခန်းထဲ ဒေါမြိုးမိုးစံ တဈယောကြ ကော့ပြံနကော ပါးစပမြှ တအီးအီး အသံထွကြ ညည်းနရေ၏။ပြည့်စုံအောငကြလည်း ဖငသ်ားစိုငန်ှဈခွမ်းဖြဲကာ ဖငပြေါကထြဲ လွှာအား စုခွှန် ထိုးသှင်းကာ ဖငဝြလေးအား လွှာဖြင့် လိုးပေးလိုကသ်ည်။

” အားးးး …… သားရယ် … အဲဒါ … ဖငပြေါကကြှီး …… အဟင့် ဟင့် …… ရှီးးးးးး းးးးးး …… အမလေး ကောင်းလိုကတ်ာနောြ ”

ဒေါမြိုးမိုးစံ တဈယောကြ ပြည့်စုံအောင် လွှာစွမ်းအောကြ တကိုယလြုံး တုနရြီလာကာ စောကရြညမြွား ပန်းထုတပြသလြိုကရြတော့သည်။

” အမလေးးး …… ကြှတကြွှတ် …… ထွကကြုနပြှီ သားရယ် ……တောတ်ော့နောြ …… လိုးမှာဖြင့် လိုးတော့ကြယ် … အနတ်ီလည်း ခံချင်န်ပြေီ ……ဟူးးးး ရှီးးးးးး းးးးး ”

ဒေါမြိုးမိုးစံ မှာ အိမထြောငကြကြာစ မိန်းမတဈယောကလြို့ ခွငထြောငသ်ံလေးဖြင့် ပြောကာ ဖငကြှီးအား ထပကြော့ပေးလိုကပြှန်၏။ပြည့်စုံအောငမြှာ ဒေါမြိုးမိုးစံ ပေါငကြှားမှ စီးကနွသေော စောကရြညမြွားအား လွှာအပြားလိုကြ ပြောငန်အေောင် ပင့်ယကပြှီးမှ ထရပလြိုကသ်ည်။

” အနတ်ီ ဖငကြှီးက … အားရစရာကြီးဗွာ … ယကလြို့ မဝနိုငပြါဘူး ”

” သားရယ် … ယကလြည်းယကြ လိုးလည်းလိုးပေါ့ကြ … ဒီခွိန် ရောကမြှတော့ အနတ်ီလည်း နောကမြဆုတခြကြတ်ော့ဘူးလေ … ဟှန့် ”

” လိုးချင်လြှန်းလို … ယကပြေးတာပေါ့ အနတ်ီကလည်း … ခုန အနကြယရြှိလို့ မလှတမြလပန်ဲ့ သားလီးက မထသေးဘူး ”

” ဟင် … အဲတော့ …… ဟို ဟို ”

” အင်း … သားလီးကို စုပပြေးပေါ့ ”

” ဟှန့် … လူလညလြေး … အိမရြှေ့ တံခါးသှားပိတ်ဦးမယ် … ဧည့်ခန်းထဲက စောင့်တော့ … လာ ဒီက ထွကကြှစို့ ”

ဒေါမြိုးမိုးစံ အိမရြှေ့တံခါး သော့ခတကြာ အိမထြဲ ပြနဝြငလြာစဉြ ဧည့်ခန်းထဲ စီတီခုံ တဈလုံးပေါတ်ှင် ပုဆိုးခွှတကြာ ထိုငန်သေော ပြည့်စုံအောငအြား တွေ့လိုကရြတော့သည်။တုတခြိုငထြှားကြိုင်းသော လီးကြီးမှာ မပြော့မမာ အနထေားနှင့် ပေါငကြှားမှ ငိုကစြင်းနရော ဒေါမြိုးမိုးစံ မကြလြုံးလေး ပြူးနရှော၏။

မနညကေ သူမစောကဖြုတအြား လိုးသှားသော လီးမှာ အနီးကပကြှည့်မိမှ ထိတလြန့်သှားတော့သည်။ဒဈဖူးမှာ ပြဲလနန်ကော မတောငသ်ေးခင် ၅လကမြခန့်ရှိနသညေကြို မှငန်ရေ၏။ပြည့်စုံအောင် ပေါငကြှား မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ဒူးတုတထြိုငကြာ ငိုကကြနွသေော လီးကြီးအား ပင့်ကိုငလြိုကတ်ော့သည်။

လီးထိပအြား တခကြန်မ်းကာ ဒဈဖူးအား စငုံလိုကြ၏။ပါးစပထြဲ ရောကမြှ ဒဈဖူးအား လွှာဖြင့် လိပဆြှဲရာ ပြည့်စုံအောငတ်ဈယောကြ တရှီးရှီး ညည်းကာ ခေါင်းမော့ထားရင်း မကြလြုံးများ စင်းကသွှားတော့သည်။ဒေါမြိုးမိုးစံ မှာ ကာမစိတ် ပြင်းထနသ်ူမို့ အိမထြောငကြကြတည်းက ခငပြှန်းသည် ဦးခစွည်ိုလီးအား စုပပြေးရင်း လီးစုပတ်တလြာခဲ့၏။

ခုလည်း ပြည့်စုံအောင် လီးထိပအြား စုပရြင်း လီးအရညပြှားတဈလွှောကြ လွှာဖြင့် ပတယ်ကပြေးနပြနေသ်ည်။ခဏလေးနှင့် ပြည့်စုံအောင်၏ စံခွိနမြှီ လီးကြီးမှာ အကြောပျိုင်းပျိုင်း ထကာ ဒဈဖူးကြီးမှ နီရဲကားထွကြ လာတော့သည်။လီးတနအြား အပေါပြင့်ကိုငကြာ ဂွင်းထုပေးရင်း လီးအရင်း အောကဖြကရြှိ လဥများအား ဆှဲစုပရြာ ပြည့်စုံအောင် တဈယောကြ နဖူးကြောများ ထောငကြာ အံကြိတခြံနရေ၏။

” ရှီးးးးး းးးးး …… အ အ …… အနတ်ီမိုး ”

” ပြှတ် … ပြောလေ သား ”

ဒေါမြိုးမိုးစံ မှာ ပြည့်စုံအောင် အသံကြားသညန်ှင့် လီးထိပအြား ခပပြှင်းပြင်း တခကြစြုပကြာ ပါးစပထြဲမှ လီးအား ထုတပြှီး ပြနမြေးလိုကသ်ည်။

” သား … လိုးတော့မယဗြွာ ”

” လိုးလေ … သားရဲ့ … သား ထလိုကြ … အနတ်ီမိုး ခုံပေါထြိုငလြိုကမြယ် ”

” ဗစြျ …… ဘှတ် …… အ အ ”

ဒေါမြိုးမိုးစံက စကားပြောပြီးသညန်ှင့် ထိုငခြုံပေါထြိုငရြင်း ပေါငတ်နန်ှဈဖကြ မှှောကဖြှဲပေးလိုကတ်ော့သည်။ ပြည့်စုံအောငမြှ ခွချင်ြေးဝတ် နှစ်ဖကအြား ဖမ်းကိုငရြင်း လီးအရင်းထိ ပစ်လိုးရာ ပထမဆုံး တခကြမြှာပင် ဒေါမြိုးမိုးစံ တဈယောကြ နာကငွခြှင်း တဝကန်ှင့်အတူ အသဲခိုကအြောင် ကောင်းသှားရ၏။

လငဖြစ်သူ ဦးခစွည်ိုနှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ လိုးလာခဲ့ရာ ဒီအရသာမွိုး ရဖို့ စောကဖြုတအြား ကော့ပြီး လီးအဝင် ပြနဆြောင့်ပေးမှ တခါတလသော ရရှိတတသ်ည်။ဦးခစွည်ို လီးမှာ ပုံမှနမြို့ လီးအရင်းထိ ကပမြိအောင် စောကပြတအြား အမြဲကော့ထားပေးရ၏။ပြည့်စုံအောငလြီးမှာ တုတခြိုငရြှညလြွားသဖြင့် ခုံပေါထြိုငကြာ ပေါငတ်နန်ှဈဖကြ ဖြဲပေးထားရုံပင်။

ပြည့်စုံအောငမြှာ ကြေးမှှောကထြားသော ဒေါမြိုးမိုးစံအား ကြမ်းပြငပြေါြ ဒူးထောကလြကြအြနထေားဖြင့် ဆှဲလိုးရာ စောကခြေါင်းနဲ့အပြည့် ခွိတဆြှဲပြီး ဒဈဖူးက သားအိမဝြ ထိုးမိနသည်ေ။ဒေါမြိုးမိုးစံ မကြန်ှာလေးမဲ့ ကာ ခွှေးများ စို့နရှော၏

အံကြိတကြာ ပြည့်စုံအောင် လကမြောင်းအိုးနှစ်ဖကအြား ဆှဲရင်း သူမ စောကဖြုတထြဲ ဝငထြှကန်သေော လီးကြီးအား စူးစိုကကြှည့်နလေိုကြ၏။ တုတခြိုငရြှညလြွားသော လီးကြီး၏ မနားတမ်း ဆောင့်ခကြမြွားကြောင့် စောကခြေါင်းထဲသာမက တကိုယလြုံး အီဆိမ့်နအေောင် ခံစားနရသေည်။

ပြည့်စုံအောငမြှာလည်း ကြမ်းပြငပြေါြ ဒူးထောကလြကြြ အနထေားဖြင့် ဒေါမြိုးမိုးစံ၏ အနည်းငယ် တွဲကနွသေော နို့အုံနှစ်ဖကအြား ညှဈဆှဲကာ တဘှတဘြှတဖြှင့် ပစ်လိုးရာ အသကရြှူသံများ မှနလြာပြီး တဈရှူးရှူးတရှဲရှဲ ဖြစ်လာခဲ့၏။

” ဘှတ် … ဖလှပ် ……… အ ……… လိုးကြာ သားလေး … အ အ … ဗှိ ……… ဇွိ ……… ဘှတ် ဘှတ် ဖြတ် … ဆောင့် ဆောင့် မညှာနဲ့ …… အနတ်ီ ခံနိုငပြှီ … ဒါမွိုး အလိုးမခံရတာ …… အားးး အားးး …… ကြာပါပြီကြယ် …… အမလေးးး ကောင်းလိုကတ်ာ … လိုး လိုး ”

ဒေါမြိုးမိုးစံ တဈယောကြ ရမျမကစြိတမြွား တောကလြောငလြာပြီး သူမအား အဆကမြပြတ် ဆောင့်လိုးနသေော ပြည့်စုံအောင် ခါးအား ဆှဲကာ ဆီးခုံးချင်ြး ထိကပသ်ညအြထိ စောကပြတအြား ကော့ထားပေးနသည်ေ။ပြည့်စုံအောင်၏ လိုးခကြမြွားအောကြ စောကရြညမြွား ပန်းထွကန်ရော ကာမစိတမြွား ကမွသှားပဲ ထပမြန် လိုးပေးဖို့ တောင်းဆိုနပြန်ေ၏။

” ကောင်းလိုကတ်ာ … သားရယ် … အနတ်ီ ဒီလိုမွိုး တခါမှ မပြီးဖူးသေးဘူး ……… ရှီးးးး းးးး …… အားရှိသလောကြ လိုးပေးပါကြာ …… အမလေးးး … ဘာနဲ့မှကို မလဲနိုငအြောင် ခံစားနရပြေီကြယ် ”

” အနတ်ီမိုး … သား ဖငလြိုး ပေးရမလား ”

” ဟင် … ဖင် မခံဖူးပါဘူး သားရယ် … နာလိမ့်မယ် ထငတ်ယ် … အစမ်း လိုးကြည့်လေ မခံနိုငရြင် ပြနထြုတပြေးနောြ ”

ပြည့်စုံအောငမြှာ ဒေါဒြေါမြိုးမိုးစံ စောကခြေါင်းထဲမှ လီးအား ဆှဲထုတကြာ ဖငဝြလေးထဲ ဒဈဖူးအား ဖိထည့်ပစ်သည်။

” အ …… အမေ့ ………… နာ နာ နာတယ် သားရယ် ……… မရဘူး ”

ဒေါမြိုးမိုးစံ အောသ်ံကြောင့် ပြည့်စုံအောင် တဈယောကြ ဒဈဖူးအား ပြနထြုတကြာ ဖငဝြလေးအား ကုန်းယကပြေးလိုကတ်ော့၏။

” ရှီးးးး …… ဘယလြိုလေး ပါလိမ့် … ကောင်းလိုကတ်ာ သားရယ် …… ဖငပြေါကကြှီး မရှံဘူးလား …… အင်းဟင်း ”

ပြည့်စုံအောငမြှာ စကားပြနမြပြောပဲ စောကစြိခေါင်းအား ညာဘကလြကဖြှင့် ဖိခွကော ဖငဝြလေးအား လွှာထိပဖြှင့် ဝိုင်းပေးနသည်ေ။ဒေါမြိုးမိုးစံ တဈယောကြ လထေဲလှင့်နသလေို ခံစားလာရပြန်၏။

တခါမှ မရဘူးသော ကာမစည်းစိမလြေးအား မကြလြုံးလေးစင်းကာ ခံယူရင်း ပြည့်စုံအောင် ဆံပငအြား တင်းနအေောင် ဆှဲထားတော့သည်။ပြည့်စုံအောငမြှာ ဖငဝြလေး ယကန်ရောမှ စောငစြိလေးပြောင်းစို့ပြီး ဖငပြေါကလြေးထဲ လကခြလယ် ထည့်မှှပေေးလိုကြ၏။အစပိုင်း လကခြွောငလြေးအား ညှဈထားသောလြည်း တဖြည်းဖြည်း ဖင် အတွင်းကြှကသ်ားများ လွော့ကာ အလိုကသ်င့်လေး ဖြင့်ပေးတတလြာသည်။

လကခြလယန်ှင့် လကည်ိုးပူးထည့်ရာ ဒေါမြိုးမိုးစံ တဈယောကြ နာကငွဟြန် မပြတော့ပေ။ခဏအကြာတွင် ဒေါမြိုးမိုးစံ ခွချင်ြေးဝတန်ှဈဖကအြား ကိုငမြှှောကကြာ စောကပြတထြဲ ပြနလြိုးရင်း စောကရြညမြွား တဇွိဇွိဖြင့် အမထြှကလြာစဉြ ဖငပြေါကထြဲ ပြောင်းလိုးလိုကြ၏။ဖငဝြထဲ လီးဝငသ်ညန်ှင့် ဒေါမြိုးမိုးစံ ခေါင်းလေး မော့တကသ်ှားကာ ပေါငတ်နတ်ုတတ်ုတကြှီး နှစ်ဖကမြှာ လီးဝငတ်ိုင်း ဆကကြနဲ့ ဆကကြနဲ့ တုနန်ရှောသည်။

အနည်းငယ် နာကငွသ်ောလြည်း ဖငအြတွင်းသားများအား လီးအရညပြှား၏ ပြတတ်ိုကမြှု့က နာကငွမြှု့ထကြ ပိုကောင်းနပြန်ေ၏။ပြည့်စုံအောငမြှာ ဒေါမြိုးမိုးစံ ခွနှစ်ေဖကအြား ပူးကပထြောငပြှီး ဘယလြကဖြှင့် စုကိုငကြာ ညာလကမြှ လကခြလယကြ စောကခြေါင်းပေါကထြဲ သှင်းမှှရင်ေး ဖငထြဲ လီးအရင်းထိ ထိုးကပပြဈလိုကသ်ည်။

ဖငရြော အဖုတရြော တပျိုငထြဲ လိုးပေးရင်း လကခြလယအြား စောကခြေါင်းပေါကထြဲ ခပသ်ှကသ်ှကြ မှှပေေးရာ ဒေါမြိုးမိုးစံ တဈယောကြ တအားအား ညည်းရင်း ဒုတိယ အကြိမ် စောကရြညမြွား ထောငပြန်းနတေော့၏။စောကရြညမြွား ပန်းထွကစြဉြ ပြည့်စုံအောငကြ စောကခြေါင်းထဲမှ လကခြလယအြား ပြနထြုတကြာ ထောငထြားသော ပေါငန်ှဈဖကအြာ ဖြဲရင်း ခါးလေးအား စုံကိုငကြာ ကော့ပြံနအေောင် ဆှဲလိုးပစ်သည်။

ဖငထြဲ လီးအရင်းထိ ဝငသ်ှားတိုင် ရငဘြကကြှီး ကော့တကန်ပြေီး တအီးအီး ညည်းနသေော ဒေါမြိုးမိုးစံ မကြန်ှာအား ကြည့်ကာ နောကဆြုံးတခကြြ ဆောင့်လိုးလိုကရြင်း ဖငပြေါကထြဲ လရညမြွား ပန်းထည့်လိုကတ်ော့၏။

ဒေါမြိုးမိုးစံမှာ ၂ခွီဆကတ်ိုကြ ပြီးသှားသဖြင့် သူမဖငထြဲမှ ပြည့်စုံအောင် လီးကြီး ဆှဲထုတလြိုကသ်ညန်ှင့် ခုံပေါထြိုငလြကြအြနထေားဖြင့် ခွနှစ်ေချောင်း ကြမ်းပြငပြေါခြကြာ အသကမြွှင်းရှုနရှောသည်။ဒီအသကအြရှယရြောကမြှ စံခွိနမြှီ လီးကြီးဖြင့် မီးပြင့်မတတ် ဖငရြော အဖုတပြါ ထိထိမိမိ အလိုးခံလိုကရြသဖြင့် ပငပြန်း နှမ်းနယ် သှားတော့၏။

ပြည့်စုံအောငကြ ပြနကြာနီး ဒေါမြိုးမိုးစံ အား ကြမ်းပြငပြေါပြကလြကလြှဲခိုင်းပြီး အပေါမြှ ခွလိုးရာ စောကဖြုတကြှီးဆီမှ တဘူဘူ တဗှမဗြှမ် လအမေသ်ံများ ထွကပြေါလြာသည်။ဒေါမြိုးမိုးစံ ဖငဝြလေး အနည်းငယ် ကြဲသှားသဖြင့် တောင်းပနန်သည်ေ့ကြားမှ ပြည့်စုံအောငကြ ဇွတဆြှဲလိုးသဖြင့် ကြိတခြံနရရှော၏။

” အနတ်ီမိုး ကသာ ငှင်းနတော … စောကပြတကြှီးက တဗှီဗှီနဲ့ … ထပလြိုးဖို့ ပြောနတောလေ … ခိခိ ”

” ဟှင့်နောြ … လူဆိုးလေး ဖငဝြက … အထိမခံနိုငဘြူး တောရြေ့ ”

ဒေါမြိုးမိုးစံ တဈယောကြ ဖငန်ာနသေောလြည်း စောကပြတထြဲ ဝငထြှကန်သေော လီးအရသာကြောင့် အပျိုလေးသဖြယ် ငှုတုတုလေး ပြောရင်း မသိမသာ ကော့ထိုးနသည်ေ။ပြည့်စုံအောငကြလည်း နို့အုံ့နှစ်ဖကအြား ကုန်းစို့ရင်း ပုံမှနလြေးလိုးကာ လရညထြှကကြာနီး လီးအား စောကပြတထြဲမှ ထုတကြာ ဒေါမြိုးမိုးစံ နို့အုံပေါြ ခွထိုငလြိုကြ၏။ကြောငကြှည့်နသေော ဒေါမြိုးမိုးစံ ပါးစပလြေးထဲ လီးထိပဖြှင့် တေ့ကာ ဂွင်းထုခရွင်း လရညမြွား ပန်းထည့် လိုကတ်ော့သည်။

” ဟင် … ဝု ဖလု …… ဖူးးး ဖလှပ် … အု ဝု ”

ဒေါမြိုးမိုးစံ တဈယောကြ ထငမြထားသညမြို့ ဟငကြနဲ့ ပါးစပဟြလာစဉြ လီးထိပအြား ပါးစပထြဲ သှင်းကာ ထိုးကပထြားလိုကြ၏။မကြန်ှာအား ဖိထားသလိုဖြစ်ရာ ဒေါမြိုးမိုးစံတဈယောကြ ပြည့်စုံအောင် လီးထိပမြှ ဝငလြာသော လရညမြွားအား အသကအြောင့်ကာ တဂွတဂြှတဖြှင့် မွိုခပြဈနရသေည်။

” ရှီးးးးး းးးးး …… ကောင်းလိုကတ်ာ အနတ်ီမိုးရာ ”

လရညမြွား အထွကရြပမြှ လီးအား ပါးစပထြဲမှ ထုတပြေးရာ ဒေါမြိုးမိုးစံ တဟှတဟြှတ် ဖြင့် သီးနရှော၏။

” အ ဟှတဟြှတ် …… ဆိုးလိုကတ်ာ သားရယ် … လရညတ်ှေ … ပါးစပထြဲ အကုနဝြငကြုနပြှီ ”

” အားရှိတယ် … အနတ်ီမိုးရဲ့ … ခိခိ ”

ခဏအနားယူကာ ရချိုးခန်းသို့ အတူသှားရာ ဒေါမြိုးမိုးစံမှာ ဖငကြှီး ကြတကြတဖြင့် လိုကပြါလာတော့သည်။ကိုယလြကြ သန့်စငပြှီး စကားခဏ ပြောပြီး ပြည့်စုံအောငမြှာ ဒေါမြိုးမိုးစံ နို့အုံအား တခကြဆြှဲညှဈပြီး အိမပြှနခြဲ့လိုကြ၏။

……………………………………………………………………………………………………………………..

” ဖြောကျ …… ဖြောကျ …… ဗွောကျ … ဗွောကျ ……… ရှှတ် …… ဗွောကျ ဖြောကျ ”

ရာသီ အလီလီ ပြောင်းပြီး နှစ်တွကေုနလြာတော့ ပြည့်စုံအောင် ကြောင်းပြီးလို့ လုပင်န်းခွင် ဝငန်ရသေည်။မိုးရှာပြီးကာစ အိမရြှေ့ပြတင်းပေါကမြှ သဈရှတလြေးများပေါြ တဖြောကဖြွောကြ ကနွတေဲ့ မိုးစကလြေးတွေ ကြည့်ရင်း အတိတကြို ပြနတ်ှေးနမေိပြန်၏။

သူဇာခိုင် ကလေးမှေးပြီး နောကတ်ခေါကြ အိမခြဏ လာနရော ဦးလေးဖြစ်သူ မသိအောင် ရချိုးခန်းထဲ ခိုးခိုး လိုးဖြစ်ကြသေးသည်။ဝတရြညဖြူး ကြောင်းမပြီးမချင်ြး ဒေါမြိုးမိုးစံအား အခွင့်ရေး ရလငွြ ရသလို လိုးနပြန်ေ၏။ အိမထြောင် ကသွညအြထိ စိတအြလိုလိုကကြာ ကာမစိတမြွား ထကြှနတေုန်းပင်။

” ကိုကိုရေ … ကိုကို ”

” ဒီမှာ … ဖူးလေးရဲ့ ”

” အောြ … ကိုကိုက ဒီရောကန်တောကိုး ”

အိမရြှေ့ ဧည့်ခန်းလေးထဲ ထိုငန်သေော ပြည့်စုံအောငအြား မိန်းမဖြစ်သူ ဝတရြညဖြူးမှ မှငတ်ှေ့သှားဟနန်ဲ့ အနားလွှောကလြာနေ၏။

” လာမယ့် စနေ နေ့ … ကိုကိုနဲ့ ဖူးလေးတို့ မင်ျဂလာသကတ်မ်း ၁နှစ်ပြည့် … မာမီက ဆှမ်းကပပြေးမှာတဲ့ … အဲဒါ … ကိုကို့ အမဆေီ ဒီနသှေားပြောလိုကြ … မရောကတ်ာလည်း ကြာပြီမလား ”

” အင်း … ခဏနေ သှားပြောလိုကမြယလြေ ”

” သချော ပြောခဲ့နောြ … ကိုကိုက အဲဒီအိမ် မနတေော့ … ကိုကိုအမေ တဈယောကထြဲရယ် ”

” အင်း … ကိုကို မနပမေယ်ေ့ … ဦးလေး အလတ် လငမြယား … မာမီနဲ့ လာနေ နတောပါ ”

” အင်း … ဖူးလေးလည်း … သူငယခြငွြးတွေ လှမ်းဖိတလြိုကြဦးမယ် ”

ဝတရြညဖြူးမှာ ခုထိ ကလေး တဈယောကြ လိုပင် လှတလြပစြှာ နထေိုငတ်တသ်ည်။စာသငရြင်း ပြည့်စုံအောငန်ှင့် သံယောစဉြ ဖြစ်မိကာ ဒုတိယနှစ်တွင် ဖခငဖြစ်သူ ဦးခစွည်ိုဆုံးသှားသညန်ှင့် လကထြပဖြို့ စီစဉဖြစ်ကြသည်။ဒေါမြိုးမိုးစံမှာ သမီးဖြစ်သူ မင်ျဂလာဦးညထိ ပြည့်စုံအောငအြား အလိုးခံခဲ့ပမယ်ေ့ နောကရြကကြ စပြီး ဆငခြှငန်ရှော၏။

မင်ျဂလာဦးည တရေးနိုးခွိန် ပြည့်စုံအောငမြှာ ဒေါမြိုးမိုးစံ အခန်းထဲ ဇွတဝြငလြိုးခဲ့သညကြို ကြိတင်ိုပြီး အလိုးခံခဲ့လိုကသ်ည်။နောကပျိုင်း သမီးဖြစ်သူ ကြောင်းသှားခွိန် သမကဖြစ်သူနှင့် အိမမြှာ နှစ်ယောကထြဲ ရှိခဲ့ပမယ်ေ့ ခပတ်ညတ်ည် နကော စည်းစောင့်လိုကတ်ော့၏။

……………………………………………………………………………………………………………

မိုးတိတပြှီး နရေောင် ဖြော့ဖြော့လေး ထွကလြာသညန်ှင့် ပြည့်စုံအောငတ်ဈယောကြ မိခငဖြစ်သူအိမ် ထွကခြဲ့လိုကသ်ည်။မိုးရှာထားသဖြင့် လမ်းမပေါြ လူရှင်းနသေောလြည်း ခပဖြှည်းဖြည်းပဲ မောင်းလာခဲ့၏။

အိမရြှေ့အရာကတ်ော့ ဟှန်း ၂ခကြတ်ီးရာ ခွံစောင့် ဦးကြီးသာဒင် မိုးအေးအေးနဲ့ အိပန်သညေကြို တွေးမိသဖြင့် ကိုယတ်ိုင် ခွံဝင်းတံခါး ဆင်းဖြင့်ပြီး ဝငလြာခဲ့လိုကသ်ည်။ကားဂိုဒေါငဘြကြ ကားရပရြာ ဂိုဒေါငန်ဲ့ကပလြကြြ ဦးကြီးသာဒင် နတေဲ့ အိမလြေးက တံခါးပြင့်နသညေကြို မှငရြသဖြင့် အိမန်ောကဖြေး ခွံရှင်းနသညေဟြု ထငမြိလိုကြ၏။

အိမထြဲရောကသ်ညန်ှင့် ဧည့်ခန်းထဲမှ စားပြဲခုံပေါြ ကားသော့ ပစ်တငပြှီး ရခေဲသတ်ေတာထဲက ရတဈေဗူး ဖေါကသ်ောကန်သည်ေ။ခဏ စောင့်တဲ့အထိ မိခငဖြစ်သူ ထွကမြလာသညမြို့ အိပခြန်းဘကြ လွှောကလြာခဲ့လိုကြ၏။အိပခြန်းနား အရောကြ ကြားရသော စကားသံကြောင့် ခွလှမြေးများ ရပသ်ှားမိသည်။

” အှန့် … ယားတယ် … ကိုကြီးသာဒငရြဲ့ … ငရဲငအုံတွေ … ကြီးကုနပြါ့မယရြှင် ”

” ကိုကြီး ကြနပေလြို့ ယကပြေးတာ … ငရဲမကြီးပါဘူး … မစိုးရယ် ”

” ကိုကြီးသာဒငကြ … ကမွကို ကြိတကြှံနတော ကြာပြီမလား … ဟှန့် ”

” မစိုးယောင်ျကြား … ဆရာကြီး ဆုံးကတည်းက … ဖြည့်စီးပေးချင်မြိတာပါ … ကိုကြီး အခွနကေေ ခွံစောင့်ဆိုတော့ ”

” အိုး … အဲတာတွေ ဒီခွိန် မပြောပါနဲ့ … ကိုကြီးသာဒငရြယ် … ခုခွိန် ကမွကလည်း တကောငကြှှတမြပါ … သားလေးကလည်း သူ့ယောကျခထီး မရှိတော့ သူ့မိန်းမအိမ် လိုကန်ရတော … မောငအြလတကြောင် လငမြယားက လာနပေေးတယ် ဆိုပမယ်ေ့ မနကလြင်း သူတို့ဆိုငသ်ှား ညပိုင်းမှ ပြနလြာကြတော့ မထူးပါဘူး … ကမွ တဈယောကထြဲ နရသေလိုပါပဲ ”

ခွံစောင့် ဦးသာဒငမြှ ဟိုးအရငကြတည်းက ပြညစြုံအောင် ဖခငအြား ဆရာဟုခေါပြှီး မိခငအြား မစိုးဟု ခေါလြာခဲ့၏။ဒေါခြငမြာစိုးမှာ စောကပြတ် အယကခြံရင်း သူမတဈယောကထြဲ နရသေညမြို့ အထီးကနွန်ကြေောင်း ဦးသာဒငအြား ပြနပြှောပြနသည်ေ။

လငဖြစ်သူ ဆုံးသှားသညမြှာ ကြာပြီမို့ သှေးသားတောင်းခွိန် ဦးသာဒငန်ဲ့ တွေ့ခဲ့ရ၏။ဦးသာဒငမြှာလည်း စကားပြောရင်း ဒေါခြငမြာစိုး ပေါငခြှံအားဖြဲပြီး စောကဖြုတယ်ကလြိုကြ ပြနပြှောလိုကပြင်။ကုတငပြေါပြကလြကအြနထေားနှင့် ဒေါခြငမြာစိုးက ပေါငတ်နတ်ှမှှေောကပြေးထားရာ အသားရည် ညိုပမယ်ေ့ ထမိနအြမှဲဝတသ်ဖြင့် ဖငသ်ားစိုငတ်ှနှင်ေ့ ပေါငတ်နတ်ှကေ ဖြေးဥနေ၏။

” အမလေး … ကိုကြီး သာဒင် ”

” ဟင် … နာလို့လား မစိုး ”

” ဟင့်အင် … မနာပါဘူး … အစိလေး စုပလြိုကတ်ာလား … ကောင်းလှန်းလို့ပါရှင် … မလှတန်ဲ့ နာနာလေး ဖိစုပပြေးဦး ”

ဦးသာဒငမြှာ စောကဖြုတအြား အထကအြောကြ ယကရြင်း စောကစြိလေး ဆှဲစုပလြိုကရြာ ဒေါခြငမြာစိုး ဆီမှ ရှိုကသ်ံတိုးတိုးလေး ထွကလြာပြီး ညည်းနရှောတော့သည်။

ပေါငတ်နမြွား တုနလြာပြီး ဦးသာဒငရြဲ့ ခေါင်းအား ဆှဲပြီး ပေါငတ်နန်ဲ့ ညှပထြားလိုကြ၏။ဒေါခြငမြာစိုးတဈယောကြ ဖငကြှီးကော့လာလိုကြ ကုတငပြေါပြှနကြလွာလိုကန်ဲ့ ပါးစပကြလည်း ဟနမြဆောငန်ိုငပြဲ ညည်းနရှောသည်။ခဏအကြာတွင် ဒေါခြငမြာစိုး ဆီမှ အားကနဲ့ အသံကြီး ထွကပြေါလြာပြီး ကုတငပြေါြ ပကလြကအြနထေားနှင့် ခွဖြေားလေး ထောကကြာ ဖငကြှီး ကော့တကလြာတော့၏။

” အမလေးးး ……… ကြ မ …… မ ရ တော့ ဘူး …… အားးးးး ရှီးးးးးးး းးးးးးး ကန် တော့ နောျ …… ကိုကြီးသာဒင် …… အားးးးး အ အားးးးးး ……… ရှီးးးးး းးးးး ”

ဒေါခြငမြာစိုးတဈယောကြ မထိန်းနိုငပြဲ စောကရြညမြွား ထောငပြန်းရာ ဦးသာဒင် ခေါင်းကို ဖမ်းကိုငထြားသညမြို့ ပန်းထွကသ်မွှ စောကရြညတ်ှကေ ဦးသာဒင် မကြန်ှာတွရေော ဆံပငတ်ှပေါ စငကြုနတ်ော့သည်။

ဦးသာဒငကြလည်း မရုန်းသည့်အပြင် ဒေါခြငမြာစိုး ပေါငန်ှဈလုံးကြားထဲ မကြန်ှာပြနအြပရြင်း စောကပြတတ်အုံလုံး တပြတပြှတန်ဲ့ ယကပြေးနပြန်ေ၏။ ဒေါခြငမြာစိုး ငှိမကြသွှားမှ ဦးသာဒငမြှ ဝတထြားသော ပုဆိုး အကြကကြှီး ထခွှတရြင်း ကုတငအြောကြ လှမ်းပစ်လိုကသ်ည်။

ပေါငကြှားမှ လီးကြီးကတဆကဆြကြ တုနန်နကေော ဒေါခြငမြာစိုး ပေါငကြှား ဒူးထောကန်ရောယူရင်း စောကရြညထြှကပြှီးကာစ စောကဖြုတအြား လကတ်ဖကန်ှင့် ပြတရြင်း မကြန်ှာလေးကို စူးစိုကကြှည့်နပြန်ေ၏။ ဒေါခြငမြာစိုး တဈယောကြ ပေါငတ်န် ဖြေးဖြေးကြီးနှစ်ဖကအြား ဖြဲလိုကစြုလိုကန်ဲ့ မကြလြုံးကို မဖြင့်တော့ပဲ ဦးသာဒင် လွှာဖြားအောကြ စောကရြညတ်ှေ ထောငပြန်းခဲ့ရရှာသည်။

ဦးသာဒငမြှာ အစိလေးခွရင်ေး စောကခြေါင်းပေါကထြဲ လီးထိပဖြှင့် တေ့ကာ ဒေါခြငမြာစိုး မကြန်ှာလေးအား ကြည့်နပြန်ေ၏။ဒဈဖူးမှုပသ်ညန်ှင့် ခါးအားဖြင့် ဖိထည့်လိုကတ်ော့သည်။

” ဗစြျ …… အ ……… ဘှတ် …… အမေ့ …… ဗွိ ……

ဇွပ် ဇွပ် ………… ရှီးးးး ကြှတကြွှတ် ”

လီးကြီး ဝငသ်ညန်ှင့် ဒေါခြငမြာစိုး ဆီက ညည်းသံလေး ထွကလြာပြီး မကြလြုံးလေး ပြနပြှင့်နေ၏။တအားအား အောရြင်း ဖငကြှီးမှှောကကြော့ပေးနရော ဦးသာဒင် လကတ်ဖကကြ စောကစြိလေး ခွရင်ေး တခကြခြငွြး ဖိလိုးနသည်ေ။

ဒေါခြငမြာစိုးလည်း ကာမစည်းစိမယ်ူရင်း လီးအရသာ တွေ့နကော တခကြတ်ခကြြ သူမပါသာ ကော့ကော့ပြီး ဦးသာဒငလြီးအား အရင်းထိကပန်အေောင် ကော့ထိုးပစ်၏။ဆီးခုံးချင်ြး ထိကပကြာ ဦးသာဒင် လီးထိပကြ သားအိမဝြ ထောကမြိသညန်ှင့် အားကနဲ့ အီးကနဲ့ ပြနပြှီး ဆူညံလာတော့သည်။

ဒေါခြငမြာစိုး ကော့ထိုးတဲ့ ဆောင့်ခကြမြွားက လီးအရသာကို ဘယလြောကြ ဆာလောငန်မှန်ေး ကြည့်ရုံနဲ့ သိသာနေ၏။ဦးသာဒငကြလည်း ဒေါခြငမြာစိုးအား ဦးစားပေး လိုးပေးရှာသည်။ ပေါငကြှားထဲ ဒူးထောကလြိုးနရင်ေး နှိမ့်လိုကမြှင့်လိုကန်ဲ့ တုနန်သေော ဒြါခငမြာစိုး နို့အုံအား ညှဈခွရင်ေး နို့သီးခေါင်း မဲမဲလုံးလုံးလေး နှစ်ဖကကြို ကုန်းစို့ ပစ်တော့၏။

” အား …… ဟင်း ဟင်း …… စို့စို့ … ကိုကြီးသာဒင် …… အောကကြလည်း … ဆောင့်လိုးစမ်းပါ … အားမနာပါနဲ့ ”

” အင်းပါ … မစိုးရယ် … တောကြှာ ဟိုတခါ လို …… ဖြစ်မဆိုးလို့ပါ ”

” အဲဒါက … မလိုးတာ ကြာတော့ ကမွက … ဖငမြငှိမတ်ာပါ … ကိုကြီးသာဒငကြ ပြီးကာနီး ပစ်လိုးတော့ စောကခြေါင်းထဲက လီးက ကြှတထြှကပြှီး … ဖငပြေါကထြဲ ဝငသ်ှားတာလေ ”

” ဟုတတ်ယ် … မစိုး … ကြတ ကြတ လေး ဖြစ်နတော မှငတ်ော့ … အဲဒီနေ့က … ပန်းအိုးတွေ ရှေ့ရင်း … စိတကြို မကောင်းဘူး ”

” အင်းပါ … ခု ကမွလည်း … ဖငင်ှိမအြောင် ခံတတပြါပြီ …… စိတကြှိုကသ်ာ ဆောင့်လိုးတော့ …… လီးကို အဖြားထိ မထုတန်ဲ့လေ … တဝကလြောကပြဲ ထုတပြှီး ပြနအြသှင်း အားရှိသလောကသ်ာ ပစ်လိုးလိုကြ ”

ဒေါခြငများစိုးမှာ အိပရြာခင်းအား ဆုပကြိုငရြင်း ပေါငန်ှဈခွမ်းဖြဲကာ ရသလောကပြင့်ဆောင့်ပေးနပြန်ေ၏။ဦးသာဒငမြှာ လီးကိုနောကပြှန် ဆှဲထုတကြာ လီးအရင်းထိ ပစ်ဆောင့်လိုကရြာ ဒေါခြငမြာစိုးတဈယောကြ သိုငဖြကထြားသော လကတ်ှမှေ ကြောကုန်းအား လကသ်ည်းနှင့် ကုတကြာ အောန်တေော့သည်။

ဦးသာဒငမြှာ သူ၏ ဆောင့်ခကြအြား မခံနိုငမြှန်း သိသဖြင့် လညတ်ိုငအြား ဆှဲစုပကြာ ခါးအားဖြင့် အသာလေး ညှောင့်လိုးပေးနပြန်ေ၏။ နှစ်ယောကလြုံး တင်းကြပစြှာ ဖကရြင်း လီးကိုတဝကလြောကြ ပြနထြုတလြိုကြ ပြနထြည့်လိုကန်ှင့် ပုံမှနလြေးလိုးနရော ဒေါခြငမြာစိုးမှ ခပသ်ှကသ်ှကလြေး လိုးပေးဖို့ တောင်းဆိုလာတော့သည်။

ဦးသာဒငကြ ဒေါခြငမြာစိုး စကားအဆုံး ခွိုင်းအောကလြကလြွိုသှင်းကာ ပခုံးနှစ်ဖကအြား ဆှဲပြီး မနားတမ်း ဖိလိုးပစ်၏ ။ ဒေါခြငမြာစိုး တဈယောကြ ဦးသာဒင် လညပြင်းအား သိုင်းဖကရြင်း ကော့ပြံ ညည်းငှူနရပြေနသ်ည်။နို့အုံနှစ်ဖကန်ှင့် ဦးသာဒင် ရငဘြတအြား ပြတန်ရင်ေး လီးဝငလြာတိုင်း အောကမြှ ကော့ထိုးလိုကသ်ည်။

” အ အားးးးး …… ကောင်းလိုကတ်ာရှင် ”

ဖငသ်ားစိုင် ကြှကသ်ားများ ကြုံ့ကာ ဦးသာဒငခြါးအား ပေါငတ်န် ဖြေးဖြေး တုတတ်ုတကြှီးနှစ်ဖကန်ှင့် ဆှဲညှပရြင်း ခွနှစ်ေချောင်းအား ခွိတတ်ငပြဈ၏။

” မရပန်ဲ့ … ကိုကြီးသာဒင် … လိုးလိုး … ရှီးးးး းးးးး ”

ဒေါခြငမြာစိုးတဈယောကြ ပြီးကာနီးမို့ လိုးခကြမြွား ရပသ်ှားမှာ စိုးရိမန်ရှောသည်။ ဦးသာဒငကြလည်း နဖူးကြောလေး ထောငကြာ ခေါင်းမော့ရင်း တတွတတ်ှတ် ပြောကာ လိုးခိုင်းနသေော ဒေါခြငမြာစိုး မကြန်ှာအား စိုကကြှည့်ကာ တရစပ် ဆောင့်လိုးပေးလိုကြ၏။

လီးဝင် လီးထွကြ သံများ ညည်းသံများ ဆူညံလာကာ ခဏအကြာ နှစ်ယောကသ်ား ရငခြငွြးအပပြှီး တင်းကပြစြှာ ဖကရြင်း အထွဋအြထိပ် ရောကရြှိသှားကြသည်။နှစ်ဦးသား လူချင်ြးခွာပြီး အဝတစြားများ ပြနဝြတန်စဉြေ ပြည့်စုံအောငမြှာ မိခငဖြစ်သူ အိပခြန်းဝမှ ပြနထြှကကြာ ဧည့်ခန်းထဲ ပြနထြိုငန်လေိုကြ၏။

” ဟော … သားသား … ရောကတ်ာ ကြာပြီလား ”

ဒေါခြငမြာစိုးနှင့် ဦးသာဒငတ်ို့ နှစ်ယောကြ ရှေ့ဆင့် နောကဆြင့် ထွကလြာရာ ဦးသာဒငမြှာ ခေါင်းငုံ၍ အိမပြှင် ထွကသ်ှားတော့သည်။ဒေါခြငမြာစိုးမှာ မကြန်ှာအနည်းငယပြကြကြာ သားဖြစ်သူ ပြည့်စုံအောင် အား လှမ်းမေးနေ၏။

” ခုပဲ ရောကတ်ာ … မာမီ … လာမယ့် နေ့ကြ … သားတို့ မင်ျဂလာ နှစ်ပတလြည် ဆှမ်းကပမြလို့ လာပြောတာပါ ”

” အောြ … မာမီလည်း … အိပခြန်းထဲက ပစ်စည်းတွေ … ကိုကြီးသာဒငကြို ခေါရြှေ့ခိုင်းနတော … ခုမ ပြီးတယ် ”

ဒေါခြငမြာစိုး တဈယောကြ မီးပြင့်မတတ် အလိုးခံထားရ၍ မကြန်ှာလေး နှမ်းနယန်ကော သားဖြစ်သူအား ပြုံးပြရင်း ဖုံးဖုံးဖိဖိလေး ပြောပြလိုကသ်ည်။

” သားသား … ထမင်း စားခဲ့ပြီလား … မာမီ ခူးပေးမယလြေ ”

” စားပြီးပါပြီ … မာမီရယ် … မခူးနဲ့တော့ … ပြနကြာနီးမှ စားသှားတော့မယ် ”

သားအမိနှစ်ယောကြ ရောကရြာ ပေါကရြာ စကားထိုငပြှောရင်း ဒေါခြငမြာစိုး ကိုယမြှ ခပစြူးစူး အောကသ်ိုးသိုး အနံ့များ ထွကန်သဖြေင့် ဒေါခြငမြာစိုးတဈယောကြ ရချိုးရန် သားဖြစ်သူအား ပြောနေ၏။

” ကဲ … သားသား ခဏနားဦး … မာမီ ပစ်စည်းတွေ ရှေ့ထားတာ တကိုယလြုံး ခွှေးတွေ … နံဆောန်ပြေီ … ရချိုးလိုကြဦးမယ် ”

မိခငဖြစ်သူ ရချိုးခန်း ဝငသ်ညန်ှင့် ပြည့်စုံအောငမြှာ အပေါထြပမြှ သူ့အိပခြန်းလေးထဲ ဝငလြာခဲ့သည်။၁နှစ်ကြောြ ဝေးကြာနသေော အိပခြန်းလေးမှာ အရငအြတိုင်း မပြောင်းလည်းပဲ ရှိနသညေကြို မှငလြိုကရြ၏။ ကုတငပြေါြ အိပယ်ာခင်းများ ဖုံခါကာ ခဏ မှေးနလေိုကသ်ည်။မှေးနရင်ေး အိပမြောကသွှားရာ ပါးပြငသ်ို့ တစုံတခု လာထိသဖြင့် မကြလြုံးဖြင့်ကြည့် မိ၏။

” ဟင် … မာမီ ”

” ညနေ ရောကပြှီ … သားသားရဲ့ … ထတော့ …… နေ့လညကြ တခေါကတ်ကကြှည့်သေးတယ် …… အိပပြွောန်လေို့ မနိုးတော့တာ … ထမင်းစားကြဆို့ ”

ထို့နောကြ မိခငဖြစ်သူနှင့် ထမင်းအတူ စားပြီး မိန်းမဖြစ်သူ အိမသ်ို့ ပြနလြာခဲ့လိုကသ်ည်။ပြနကြာနီး မိခငဖြစ်သူမှာ မကြရြညဝြိုင်းနသဖြေင့် ဈိတမြကောင်း ဖြစ်ရသေး၏။

မိန်းမဖြစ်သူ အိမ် ပြနရြောကသ်ညန်ှင့် အိပခြန်းထဲ တန်းဝငလြာရာ ကုတငပြေါြ ခပကြှေးကြေးလေး အိပပြွောန်သေော မယားဖြစ်သူ ဝတရြညဖြူးအား တွေ့လိုကရြသည်။အိမန်ရင်ေး ဝတသ်ော ဂါဝန် အပါးလေးမှာ ပေါငလြယထြိ လနတ်ကန်ရော ကုတငဘြေး ဝငထြိုငရြင်း ခါးပေါဆြှဲတငလြိုကြ၏။

ဂါဝန် အပါးလေး အောကမြှ ဖြေးဥနသေော ဖငကြှီးအား ကြည့်ရင်း မိခငဖြစ်သူနှင့် ခွံစောင့် ဦးသာဒငတ်ို့ လိုးကြပုံများ ပြနမြှငယ်ောငကြာ ပေါငကြှားမှ လီးက တင်းကနဲ့ ဖြစ်သှားရပြနသ်ည်။ကြေးကြေးလေး အိပပြွောန်သေော မယားဖြစ်သူ ကိုယလြုံးလေးအား ပငလြကလြှနကြာ ပေါငကြှားမှ စောကပြတ် နီတာရဲလေးအား ထိုးယကြ လိုကတ်ော့၏။

” ဟင် … ကိုကို ”

ဝတရြညဖြူးမှာ အိပမြော ကနွစဉြေ ပေါငကြှားထဲ နှေးကနဲ့ ခံစားလိုကမြိသဖြင့် နိုးလာရာ ယောင်ျကြားဖြစ်သူ ပြည့်စုံအောငအြား တွေ့လိုကရြသည်။စောကပြတန်ီတာရဲလေးအား အားရအောင် ယကပြှီးခွိန် ပြည့်စုံအောင် ခေါင်းအား ဆှဲကာ ပကလြကအြနထေားဖြင့် မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် နူတခြမ်းချင်ြး တေ့စုပပြဈ၏။

အပေါမြှ မိုးထားသော ပြည့်စုံအောင် ပုဆိုး အတွင်းမှ လီးကြီးက စောကပြတလြေးအား မိမိရရ ထောကမြိနသည်ေ။

” ကိုကို့ ဟာကြီး တအား ထနပြေီ … လိုးခင်ျ လိုးတော့လေ ”

ပြည့်စုံအောငမြှာ ဝတရြညဖြူး စကားဆုံးသညန်ှင့် ပုဆိုးအား ခွရင်ေး ကနခြွှတကြာ စောကခြေါင်းပေါကလြေးထဲ လီးထိပ် တေ့ကာ ဖိလိုးလိုကတ်ော့၏။

စကားမပြောဖြစ်ပဲ ထိထိမိမိလေး ဆောင့်ဆောင့်လိုးရာ ဝတရြညဖြူး တဈယောကြ အောကမြှ သူမ ခန်ဓာကိုယလြေး တွန့်လိမန်ရှောသည်။ပြည့်စုံအောငမြှာ မိခငဖြစ်သူ အိမကြတည်းက ကာမစိတမြွား ထကြှနရော မနားတမ်းလိုးရင်း လရညမြွား ပန်းထွကကြုန်၏။ဝတရြညဖြူးမှာ အလိုးခံရင်း လီးအရသာ ခံနစဉြေ ယောင်ျကြားဖြစ်သူ ပြီးသှားသဖြင့် စိတထြဲ မချင်ြ့မရဲလေး ဖြစ်သှားမိသည်။

ပြည့်စုံအောငမြှာ မယားဖြစ်သူ ခံစားမှု့အား ရိပမြိသညမြို့ ခန်ဓာကိုယအြား အောကလြွှောက စောကပြတ် နီတာရဲလေးအား တပြငလြုံး လွှာအပြားလိုကြ ပင့်ယကပြေးလိုကြ၏။စောကစြိခေါင်းလေးအား ဆှဲစုပကြာ လကခြလယဖြှင့် စောကခြေါင်းပေါကထြဲ ထိုးမှှလေိုကပြှနသ်ည်။ဝတရြညဖြူး၏ ခဏငှိမ်းသှားသော ကာမမီးလေး ပြနလြည် တောကလြောငလြာတော့၏။

” အားဟား …… ခစွလြိုကတ်ာ … ကိုကိုရာ …… ရှီးးးးး းးးးး အ အားးးးး အားးးးးး ”

အထွဋထြိပရြောကရြှိသှားသော ဝတရြညဖြူး၏ ရမျမကသ်ံလေး အိပခြန်းထဲ ထွကပြေါလြာသည်။ ပြည့်စုံအောငမြှာ မယားဖြစ်သူ ဖငကြှီး ကော့တကလြာသညအြထိ စောကစြိအား စုပထြားရင်း စောကရြညကြုနမြှ ဖငကြှီး အောကပြှနကြစွဉြ ခပပြှင်းပြင်း တခကြဆြှဲစုပရြင်း လှတပြေးလိုကြ၏။

” ရ ရ … ရပြီ ကိုကိုရဲ့ …… အမလေးးး … အ အားးးး ”

မောဟိုကန်သေောအသံလေးဖြင့် သူမကိုရငခြှငထြဲ တိုးဝငလြာသော လငဖြစ်သူ ပြည့်စုံအောင်၏ လညပြင်းအား သိုင်းဖကကြာ မကြလြုံးလေး မိတထြားလိုကတ်ော့သည်။

…………………………………………………………………………………………………

ပြတင်းပေါကမြှ ကြေးငှကသ်ံလေးများနှင့် တိုးဝငလြာသော အလင်းရောငကြှောင့် မနကလြင်းသညန်ှင့် ပြည့်စုံအောင် အိပယ်ာနိုးလာခဲ့၏။လညပြင်းအား ဖကကြာ အိပပြွောန်သေော မယားဖြစ်သူ၏ ဆံနှယလြေးအား ပင့်တငပြေးပြီး အသံမထွကအြောင် ကုတငပြေါမြှ ဆင်းခဲ့လိုကသ်ည်။

အိပခြန်းတံခါးအား အသာဖြင့်ကာ အပြငထြှကခြဲ့ရာ ယောကျခမဖြစ်သူ ဒေါမြိုးမိုးစံ အခန်းတံခါး ဟနသဖြေင့် ကြည့်မိတော့သည်။အိပခြန်းတွင်း ကိုယလြုံးပေါမြှနရြှေ့ အဝတစြားများ ခွှတကြာ သူမခန်ဓာကိုယအြား တပတလြှည့်ကြည့်နသညေကြို မှငန်ရေ၏။

ပြည့်စုံအောင် ခေါင်းထဲ ဟိုးအရငကြ စိတတ်ူကိုယတ်ူ လိုးခဲ့သော ပုံရိပမြွား အစီအရီ ပေါလြာကာ စိတထြဲ တရှိန်းရှိန်း ဖြစ်လာတော့သည်။ နို့အုံနှစ်ဖကြ အနည်းငယ် တွဲကကြာ ဗိုကခြေါကထြူထူလေးနှင့် ခုထိ ခါးအောကြ ကော့ထွကန်သေော ဖငသ်ားစိုငန်ှဈခွမ်းက ဆှဲဆောငမြှု့ရှိတုန်းပင်။

ဒေါမြိုးမိုးစံ၏ ကိုယလြုံးတီးအနထေားနှင့် လှုပရြှားမှုများကို အသာလေး အိပခြန်း အပြငမြှ ခိုးကြည့်နရော မှနတ်ငခြုံဘေးနား တန်းပေါမြှ တဘကကြိုယူပီး ရငလြွားကာ ထွကလြာသဖြင့် ပြည့်စုံအောင် တဈယောကြ ဧည့်ခန်းဘကြ ရှောငန်လေိုကသ်ည်။

ရချိုးခန်းဆီမှ ရသေံများ ကြားသောလြည်း ခကြခြငွြးမထသေးဘဲ ခဏအကြာမှ ထရပလြိုကြ၏။စိတမြွား ဂနာမငှိမ် ဖြစ်လာကာ လငမြယားအိပသ်ော အိပခြန်းထဲ နောကတ်ခေါကြ ပြနဝြငလြာခဲ့သည်။မယားဖြစ်သူ ဝတရြညဖြူးမှာ နှစ်ခွိုကစြှာ အိပန်တေုန်းပင်။ ကုတငပြေါြ တငပြလှဲဝငထြိုငရြင်း ခဏအကြာ အိပခြန်းထဲမှ ပြနထြှကကြာ ရချိုးခန်းဘကြ ခွလှမြေးများက အလိုလို လွှောကသ်ှားမိတော့၏။

ဒေါမြိုးမိုးစံတဈယောကြ ရချိုးခန်းဝငကြာ ရပန်ေးခလုပကြိုနှိပပြှီး ကလွာသော ရစကေလြေးများအောကြ ကိုယလြုံးတီး အနထေားဖြင့် ခန်ဓာကိုယ် တခုလုံး ပြတသ်ပန်သည်ေ။ပေါငတ်နန်ှဈဖကအြား အနည်းငယဖြှဲကာ စောကဖြုတအြား ဆေးကြောနစဉြေ ရချိုးခန်းတံခါး ပြင့်လာသဖြင့် မကြလြုံးလေးပြူးကာ ထိတလြန့်သှား၏။

” ကြှိ …… ဟင် …… သား ပြည့်စုံ ”

တံခါးပြင့်သညန်ှင့် သားမကဖြစ်သူအား မှငလြိုကရြသဖြင့် ပေါငတ်နန်ှဈဖကြ ပြနစြိကာ စောကပြတအြုံလေးအား လကဖြဝါးဖြင့် အုပထြားလိုကသ်ည်။

” ဟို … အနတ်ီမိုး ရချိုးမလို့ ပြီးမှ … သား ခွိုးလေ …… အပြငကြ ခဏစောင့် နောြ ”

ပြည့်စုံအောငမြှာ ဒေါမြိုးမိုးစံ စကားအား ဂရုမစိုကပြဲ ပုဆိုးအား ခွှတကြာ ရချိုးခန်း နံရံပေါရြှိ ဘားတန်းပေါြ ခွိတတ်ငပြဈ၏။

” ဘာ ဘာ ဘာလုပ် …… အု …… ပြှတ် …… ဖလု … ပြှတပြှှတ် ”

ဒေါမြိုးမိုးစံ စကား မဆုံးသေးခင် သူမ နူတခြမ်းအား မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ဆှဲစုပခြံလိုကရြတော့သည်။ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတပြမယ်ေ့ စည်းစောင့်ကာ ဆငခြှငန်ခေဲ့သညမြို့ အခွိနအြတောကြှာမှ အနမ်းကြမ်းကြမ်းအား ပြနလြည်းရှိသဖြင့် ခဏ ငှိမကြွ သှားရ၏။

🏵️ စွမ်းသမွှ ခွှေ ကြှမ်းသမွှ ကြှေ (အပိုင်း ၃ ဇာတသ်ိမ်း) ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ 🏵️