ရမ်မကျ ကြေးကြှန်
ရေးသားသူ – ထူးခွား
🏵️ အပိုင်း (၂) ဇာတသ်ိမ်း🏵️
အင်းစကဇြာတလြမ်း ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကမြကြိုကသ်ူများ မဖတရြှုပါနှင့ြ။
ညို့ပေါငန်ှဈလုံးကို ထမ်းလို့ အားရပါးရဆောင့ပြါတော့တယ်။ ညို့ မခံနိုငတ်ော့ပါဘူး အကြောတွေ ဆှဲသလို ထွန့ထြှန့လြူးပြီး တခွီပြီးသှားတော့တယ်၊ ဖဖကြေေောလြည်း လှှတလြိုကတ်ယထြငတ်ယ် ညို့ စောကဖြုတလြေးထဲ လရပေူပူနှေးနှေးတွေ ပန်းထည့ပြှဈလိုကတ်ာ နှေးကနဲ နှေးကနဲ ခံလိုကရြတယ်။
“အား ကောင်းလိုကတ်ာ သမီးရယ် အဲဒါမွိုးလေးကို ဖဖကြေေောြ လှမ်းနရတော”
………………………………………………………………………………………….
ညိုတို့ တခွီပြီးသှားတော့ ဖဖကြေေောကြ ညို့ကို အသာလေး ထွေးဖကထြားသလို၊ ညိုကလည်း ဖဖကြေေော့ရြငခြှငကြှီးထဲ တိုးခွေ့ ပြီး ဝငန်မေိတယ်။ ညို့လကကြလေးတွကေ ဖဖကြေေော့ြ ခါးကို သိုင်းဖကထြားမိတယ်။ ညို့ စိတထြဲမှာ ကိုယ့အြခစွြဦး ရငခြှငင်ှေ့ ကို လှုံနရသေလိုပဲ လို့ ခံစား နမေိတယ်။ မောငကြ ညို့ရဲ့ အခစွြဦးပမေဲ့၊ ညို့ ရဲ့ ပထမဦးဆုံး ကာမ အရသာ အတွေ့အကြုံကို ပေးခဲ့တာက ဖဖကြေေောလြေ၊ အဲတော့ ဖဖကြေေော့ကြို အခစွြဦး မဟုတရြင် ကာမဦးလို့ ပြောမလား။ မသိတော့ဘူး။
ဖဖကြေေောကြ ညို့ ကြောပြငလြေးကို သူ့လကဖြဝါးကြီးနဲ့ ပြတသ်တပြေးနရင်ေးက ညို့ မကြန်ှာလေးကို ငုံ့ကြည့်ရြင်း ညို့မကြခြှံလေးကို ငုံနမ်းလိုကတ်ယ်။
“ညိုလေး သမီး ဘာတွေ စဉျးစားနတောလဲ”
“အင်း ဟိုဟိုဒီဒီပေါ့၊ ဥပမာ ဖဖကြေေောြ ဘာလို့ ညို့ ကို ပထမဆုံး မုဒိန်းကငွ့ရြတာလဲလို့ ခစ်ခစ်”
“ဟကဟြကြ ခလေးက လည်းကြာ တကယကြ ဖဖကြေေောကြ မုဒိန်းကငွ့တ်ာ မဟုတပြါဘူး။ အဲဒီစကားကြီးက အရုပဆြိုးပါတယကြှာ မသုံးပါနဲ့”
“အာ့တာ ဆို အဓျမကငွ့တ်ာပေါ့လေ ဟုတလြား၊ ညို့သဘောမှ မပါပဲဟာ”
“ဟင် ဟုတလြို့လား ခလေး သဘောမပါဘူး ဆိုရင် အဲတုန်းက ခလေးက ဘာလို့ မရုန်းလဲ မအောလြည်း၊ ခလေးသာ ဟင့အြင်း သှားမလုပန်ဲ့ ဆိုရင် ဖဖကြေေောကြ နောကဆြုတသ်ှားမှာပဲ၊ ခလေးမှ မပြောတာ ဖဖကြေေောကြ ခလေးလည်း စိတပြါတယထြငလြို့လေ၊ တကယလြည်း စိတပြါတယ် မဟုတလြား ခလေး ဟိုဟာလေးမှာ အရညတ်ှကေ ရှဲလို့လေ”
“ဟှန့ြ အဲဒီတုန်းက ကြောကတ်ာကိုးလို့၊ နောကပြှီးတော့ ဟိုကိုင် ဒီကိုငဆြိုတော့ အရတေော့ ရှဲတာပေါ့၊ သှေးနဲ့ သားနဲ့ ပဲဟာကိုး၊ အဓျမမ မဟုတရြငတ်ောငမြှ ဖြားယောင်းသှေးဆောငတ်ာပဲ ဟင့ြ သူများကို ”
“အင်းပါကြာ ညိုလေး ကြိုကသ်လို ဖဖကြေေော့ကြို အမညတ်တတ်ော့ သိလား၊ ဖဖကြေေောကြ ညိုလေးကို ခုလို စိတတ်ူ ကိုယတ်ူ ခစွရြတာ အရမ်းကို ဝမ်းသာတာပဲကြာ”
“တောပြါ ခုမှ၊ မုန်းစရာကြီး”
ညိုက မကြစြောင်းလေးတခကြထြိုးလိုကပြှီး ဖဖကြေေော့ြ ကြောပြငကြှီးကို ညို့လကသ်ည်းလေးနဲ့ ဆှဲဆိတလြိုကတ်ယ်။
“အာ့ နာတယကြလေးရယ် အဟီး ခုရော မုန်းစရာကြီးပဲလား ဖဖကြေေောတ်ော့ မထငပြါဘူး၊ ခုနတုန်းက များ ဖဖကြေေော့ကြို အတင်းဖကပြှီးတော့ သမီးပြီးတော့မယ် ဆကဆြောင့ဆြို”
“အို အဲဒါက တော့ ဟိုဟာပြုနရင်ေးတန်းလန်းကိုး”
“ဘယဟြာပြုနရင်ေးလည်းညိုလေးရဲ့”
“လိုးနရင်ေးပြောတာလေ၊ ဟှန့ြ သူတောတ်ောကြှားချင်န်တယေခြါထဲ”
ဖဖကြေေောကြ ညို ပြောနတောကို တဟားဟား ရီမော လိုကတ်ယ်၊ ပြီးမှ ညို့နူတခြမ်းလေးကို ငုံစုပလြိုကပြှနပြါတယ်။ ညိုက ညို့လွှာလေးကို တန်းလန်းထုတပြေးလိုကတ်ော့ ညို့လွှာလေးကို ပါ ဆှဲစုပ် လိုကတ်ယ်။ ခနနတေော့ မှ နူတခြမ်းချင်ြးခွာလိုကရြင်း ညို က ဖဖကြေေော့မြကြန်ှာကို ကြည့်လြိုကရြင်း၊
“ဒါနဲ့ ဖဖကြေေောြ ညို့ကို ပထမဆုံး အကြိမ် လာလုပတ်ော့ မူးနလေို့ မဟုတလြား၊ လူမှန်းမသိ ဘာမှန်းမသိနဲ့ မဟုတလြား”
“အဟကြ ဘယကြလာ၊ အဲလောကန်ဲ့ တော့ ဖဖကြေေောကြ ဘယမြူးပါ့မလဲ၊ နေ့ခင်းက သောကထြားလို့ မူးနလည်ေး အဲဒီအခွိနလြောကဆြို အမူးက ပြနပြေေီပေါ့၊ တမငသ်ိသိကြီးနဲ့လုပတ်ာပါ”
“ဟှန့ြ သူတောတ်ောဆြိုး”
ညို့က ဖဖကြေေော့ကြို ထပဆြိပလြိုကတ်ယ်၊ ဖဖကြေေောကြ သူ့ဖာသာ သဘောကပြှီး ရီနတယ်ေ။
“ဖဖကြေေောြ အဲဒီတုန်းက မမတေရေားဝငန်လေို့ စိတဆြာနတောနဲ့ ညိုကလည်း ရှိနတောနဲ့ ကြုံသှားလို့မဟုတလြား၊ ဟို အဲဒီတုန်းက ဖဖကြေေော့ြ သူငယခြငွြးမိန်းမ ကိုလည်း အခွင့သ်ာရင် လုပမြှာပဲ မဟုတလြား”
“ဟင့အြင်း မဟုတပြါဘူး၊ တကယတ်ော့ ညိုလေးကို ခစွခြငွန်တော ကြာလှပြီ၊ ဖဖကြေေောကြ စိတကြို ထိန်းထားတာ၊ ညိုလေး အပျိုဖေါြ စဝငကြထဲက ညိုလေးကို ခစွခြငွန်တော၊ အဟိ၊ တောကြှာ အနဒြါအေ့ ဆို ပို အပြဈကြီး လို့ မလုပပြဲ ထိန်းထားတာ၊ အဲဒီသင်ျကြန် မှာ အခွင့ြ အရေးရလိုကလြို့ အသုံးခလွိုကတ်ာ၊ ဟိုမိန်းမ က ဖဖကြေေောြ လုပခြငွြ ရင် အခွိနမြရှေးရတယ်၊ မလုပခြငွလြို့”
“ဟင် ဘာလို့ သူများကို အဲလောကလြုပခြငွန်ရတောလဲ”
“ခစွလြို့ပေါ့၊ ညိုလေးက ညိုလေး မမေေ အဝင်း နဲ့ တအားတူတာ နှစ်ယောကစြလုံးက ဖဖကြေေောကြှိုကတ်ဲ့ ဘောဒြီမွိုးမို့လေ”
“ဟင် ဘာကို ပြောတာလဲ”
တကယတ်ော့ ဘာဆိုလိုလဲ ဆိုတာ ညိုသိပြီးသားပါ၊ဖဖကြေေော့ပြါးစပကြ ပြောတာ ကြားချင်လြို့လေ။
“ဖငလြေးတွကေ လုံးပြီး ကောကန်တောလေ၊ အဟိ။ အဝင်း က ဖငလြုံးပြီးကောကန်တေော့ ပကလြကအြိပလြိုကရြင် အဖုတလြေးက မောကပြှီးတကလြာတယလြေ။ အဲဒါကို ဖဖကြေေောကြ အရမ်းသဘောကတွာ၊ နောကပြှီးတော့ ဖငကြောကတ်ဲ့သူတွကေို အနောကကြနေ မတတ်ပလြိုးလို့လဲ အရမ်းကောင်းတာ၊ အဲတော့ ညိုလေးကလည်း ညိုလေး မမေေ့လိုပဲ ဖငလြေးက လုံးပြီးကောကန်တေော့ ဖဖကြေေောကြ တအားကို ခစွခြငွန်တောပေါ့ကြာ”
“လိုးချင်န်တယေပြဲ ပြောလိုကပြါတော့ ဖဖကြေေောရြယ်”
“ဟုတပ် လိုးချင်န်တောပေါ့ ခုတောငကြှည့ပြါလား ပြောရင်းနဲ့ လီးက တောငလြာပြီ”
တကယလြည်း ဟုတပြါတယ်။ ဖဖကြေေော့ြ လီးကြီးက ဒဈကြီးဖူးကားပြဲလို့ မိုပြင့ကြှီးလို ထောငမြတန်တောကို တွေ့လိုကရြတော့ ညို့ အဖုတလြေးလည်း ရှစိစိ ဖြစ်သှားရပါတယ်။ ခုနက ဖဖကြေေောန်ဲ့ စကားပြောနရင်ေးက ညို့ စိတတ်ှေ လည်းပြနထြလာနရပြေီ မဟုတပြါလား။ညို့ စိတထြဲ တခု အဆန်းထွငဖြို့ စဉြးစားလိုကမြိပြီး မကြန်ှာက ပြုံးတုံ့တုံ့ဖြစ်သှားတယ်။ အဲဒါကို ဖဖကြေေောကြ လည်းတွေ့တယ်။
“ဘာပြုံးတာလဲ ညိုလေးက ”
“ဖဖကြေေောကြ လေ၊ ညို့ ဆီကို လာတုံးကတော့ စတောဘြယရြီ လကဖြွောြ ဆိုပြီး ခုတော့ သောကဖြို့ အခွိနတ်ောင် မပေးတော့ဘူး”
“ဟာ ဟုတပြါဘူး ညိုလေးကလည်း၊ ကဲကဲ သောကပြါ၊ ဖဖကြေေောလြည်း ရှုးသှားပေါကလြိုကအြုံးမယ်”
“အင်း ဖဖကြေေော့ြ ဟိုဟာကို ရသခွေောဆေးခဲ့နောြ”
ညိုက လကည်ိုးလေးနဲ့ ဖဖကြေေော့ြ ကောငကြှီးကို ညှှနပြှလိုကတ်ော့ ဖဖကြေေောကြ ပြုံးပြုံးကြီး နဲ့၊
“အင်းပါ သချောဆေးလာခဲ့မယ်”
ဆိုပြီး ထွကသ်ှားပါရော။ နာရီကြည့်လြိုကတ်ော့ ခုမှ ကိုးနာရီ ပဲရှိသေးတယ်။ အဟိ။ နိုကကြ စတေးရမ်း ပါလား။ခနနတေော့ ဖဖကြေေောြ အခန်းထဲ ပြနဝြငလြာတယ်၊ အောကကြ ပုဆိုးဝတမြသှားတော့ ဘှားဖကတ်ောကြ တန်းလန်းတန်းလန်းနဲ့၊ညိုက ကုတငပြေါကြ ဆင်းလိုကပြှီး ခွေးခွပေုလေးတခုမှာ ထိုငလြိုကရြင်း က ဖဖကြေေော့ကြို လာဖို့ လကပြှလိုကတ်ယ်။ ဖဖကြေေောကြ ညို့အနားရောကလြာတော့ သူမတတ်တရြပ် အနအထေားနဲ့ ညို ခွေးခွပေုလေးမွာ ထိုငန်တေဲ့ အနအထေားနဲ့ ဆိုရင်၊ ညို့မကြန်ှာရှေ့တည့တ်ည့မြှာ သူ့လီးကြီးက တည့န်တောပဲလေ။ ညိုက စတောဘြယရြီ လကဖြွောခြှကကြို ယူပြီးတော့ ဖဖကြေေော့ကြို ပေးလိုကတ်ယ်။
“ကဲ သမီးကို စတောဘြယရြီ လကဖြွောတ်ိုကတ်ော့”
ဖဖကြေေောကြ ညိုပြောတာကို ရုတတ်ရကကြှောငသ်ှားပမေဲ့ သူက တမွိုးသဘောပေါကသ်ှားတယထြငတ်ယ်၊ ညို့လကထြဲက ဖြောရြညဖြနခြှကကြို လှမ်းယူလိုကပြှီးတော့ ညို့ပါးစပန်ားကို လာတေ့ပေးတယ်။ညိုက၊
“ဟင့အြင်း အာ့တာမွိုး တိုကခြိုင်းတာမဟုတဘြူး”
ညို့ကို နားမလညသ်လို ကြည့်န်တေဲ့ ဖဖကြေေော့ကြို ညိုက ပြုံးပြလိုကပြှီး သူ့ဟာကြီးကို လကည်ိုးထိုးပြလိုကတ်ယ်။
“အဲဒါနဲ့ တိုကျ”
အဲတော့မှ ဖဖကြေေောြ သဘောပေါကသ်ှားတယထြငတ်ယ်။ ပါးစပကြှီး သှားသုံးဆယ့န်ှဈချောင်းစလုံးပေါအြောငပြှုံးလို့ စတောရြီဖနခြှကထြဲ သူ့လီးတနကြှီးကို ထိုးနှစ်လိုကတ်ယ်။ အဲဒီလီးတနကြှီး ဖနခြှကကြ ဆှဲထုတလြိုကခြွိနမြှာပဲ ညိုက ပါးစပကြို ဟပြီး သူ့လီးတနကြှီးကို ငုံစုပပြှဈလိုကတ်ယ်။
“အားးးးးးး ကောင်းလိုကတ်ာ ညိုရယ်၊ ကြံကြံဖနဖြနလြည်း တတတ်ယကြှယ်”
ဖဖကြေေောြ မကြုံစဖူး အရသာ ထူးသှားရှာတယထြငတ်ယ်၊ စတောဘြယရြီ တခွကြ မကုနခြင် ညို စုပတ်ဲ့ ဒဏကြှောင့ြ ညို့ ပါးစပထြဲ သူ့လရတွေေ ပန်းထည့ပြှီး တခါပြီးသှားရှာတော့တယ်။ ညိုလည်း စတောဘြယရြီ လကဖြွောကြို ပရိုတင်းနဲ့ ရောသောကလြိုကရြတော့တာပေါ့၊ ခစ်ခစ်။
………………………………………………………………………………………
ဖဖကြေေောလြည်း ၂ ခွီ ပြီးသှားတော့ မောသှားတယထြငတ်ယ်၊ ညို့ကို ဖကပြှီးတော့ ကုတငပြေါတ်ကကြှေးရင်းက၊
” ညို့အိပယ်ာလေးက နှစ်ယောကဆြိုတော့ နဲနဲကဉွြးတယ် ဖဖကြေေောတ်ို့ အခန်းသှားရအောင်”
ညိုလည်း နဲနဲတော့ အိပခြငွလြာတာမို့ သဘောတူလိုကပြှီး နှစ်ယောကသ်ား အခန်းပြောင်းကြတယ်။ မမနေေဲ့ ဖဖကြေေောတ်ို့ ရဲ့ နှစ်ယောကအြိပကြုတငကြှီးမှာ ညိုနဲ့ ဖဖကြေေောတ်ို့ ဖကပြှီး နပန်ကြတေယ်။
“ဖဖကြေေောြ တို့ လငမြယား အိပတ်ဲ့ ကုတငကြှီးနောြ၊ ညို အိပရြတာ စိတမြသန့ြ သလိုပဲ”
“ဟငဘြာလို့လဲ ညိုလေးရဲ့”
“အို လငမြယား အိပတ်ဲ့ ကုတငဆြိုတာ လငမြယားပဲ အိပရြမှာပေါ့လို့”
“ညိုလေးက ခု ဖဖကြေေော့ြ မယားလေးပဲလေ အဟိ”
“ဟုတပြါဘူး ညို က ကိုဇောြဦး လို့ခေါတ်ဲ့ မောင့ြ မယားပါ၊ ကိုဇောြဦး ကမှ ညို့ရဲ့ လင်”
“အာ့ဆိုရငလြည်း ဖဖကြေေောကြ ညို့ ရဲ့ လငင်ယ် လေးပေါ့ ဟဲဟဲ”
“ဟှန့ြ သူ တောတ်ောြ အမွိုးစပခြငွတ်ယ် တောပြါ၊ အဲဒါတွေ လွှောကပြှောမနပေါနဲ့တော့ အိပရြအောင် ညို အိပခြငွန်ပြေီ”
“အင်း ပါ ဖဖကြေေောကြ လည်း စတာပါ။ အင်းအင်း ဖဖကြေေောလြည်း အိပခြငွပြှီ”
အဲလိုနဲ့ ညိုတို့ နှစ်ယောကြ အိပမြောကသွှားကြပါတော့တယ်။ နောကတ်ော့ ညိုတရေးနိုးလာတယ်။ ဖဖကြေေောကြ တော့ အသကမြှနမြှနရြူရင်း အိပမြောကနွတယ်ေ။ ညို့ကိုယလြေးကို လည်း သူ့ရငခြှငထြဲမှာ ဆှဲထားပြီး ညို့ကိုယလြုံးလေးကို တင်းတင်းလေး ဖကထြားတယ်။ ညိုတို့ ကိုယပြေါမြှာတော့ စောငပြါးလေး တထညပြဲ ရှိတယ်။ အခန်းထဲက ညမီး ပြာပြာလေး အောကမြှာ ခန့ခြွောလေး ချောတဲ့ ဖဖကြေေောြ နှစ်နှစ်ခွိုကခြွိုကလြေး အိပန်တောကို ကြည့်ရြင်း သူနိုးသှားမှာ စိုးလို့ ညို မလှုပပြဲနဲ့ အသာလေး ငှိမန်လေိုကသ်ေးတယ်။ ဖဖကြေေောြ နဲ့ စဖြစ်ခဲ့ရ တဲ့ မန်တလေးတုန်းက အဖြစ်အပကြတ်ှကေို စိတထြဲမှာ ပြနတ်ှေးနမေိပြီး ဖဖကြေေော့ြ ရငခြှငထြဲ ပိုတိုးဝငပြှီး ဖဖကြေေော့ြ ကြောပြှငကြှီးကို ဖကလြိုကမြိတယ်။
ခနလေး လူးလှန့ြ ပြီးတော့ ဖဖကြေေော့ြ မကြလြုံးတွပြငေ့လြာတယ်။ သူ့မကြန်ှာကို ကြည့်န်တေဲ့ ညို့ကို တွေ့သှားတော့ ဖဖကြေေောကြ ပြုံးလိုကရြင်း ညို့ နှာခေါင်းလေးကို ငုံ့နမ်းလိုကတ်ယ်။
“ခေး ဖဖကြေေော့ကြို ကြည့်ပြှီး ဘာတွေ တွေးနတောလဲကြ”
ညိုက ဖဖကြေေော့ကြို မကြစြောင်းလှလှလေး တခကြထြိုးလိုကရြင်း၊
“ဖဖကြေေောြ ဆိုးခဲ့တဲ့ အကြောင်းတွပေေါ့ ဟှန့ြ”
“ဘာတွေ ဆိုးခဲ့လို့လဲကြာ”
“ဖဖကြေေောပြေါ့၊ တခါမှ ယောကြွား လေး နဲ့ မအိပဘြူးတဲ့ အပျိုစင် မယားပါသမီးကို အလိုမတူပဲနဲ့ လုပခြငွရြာ အကုနလြွှောကလြုပတ်ာလေ”
“ဟင့ြ အဲဒါက ခေးကို သိပခြစွလြှန်းလို့ပါကြာ”
“အို ခစွတ်ာကလည်း တခါတည်း၊ ရှေ့ပေါကရြော၊ နောကပြေါကရြော၊ ပါးစပ် ရော ဘယအြပေါကမြှ မခနွဘြူး၊ လှနလြှန်းတယ်”
“အဟီး ခေးက လည်းအရမ်းခစွခြငွစြာ ကောင်းတာကိုးလို့ ခုတောင် ခေးပြောလို့ ဖဖကြေေောြ သတိရလာပြီ”
“ဘာကိုလည်း”
“ခေးရဲ့ ဖငလြှလှလေး လေ၊ ဖဖကြေေောြ လိုးချင်လြာပြီ”
ဖဖကြေေောရြဲ့ လီးကြီးကလည်း တကယ့ကြို မာလာပါပြီ၊ ညို့ ပေါငလြုံးနှစ်ခုကြားတိုးဝငလြာပြီး ပေါငအြတွင်းသားတွကေို သူ့ဒဈနှေးနှေးကြီးက လာပြတန်ပြေီလေ၊
“ဟှန့ြ အဲဒါ သူများ ယောကြွားတောငမြှ အိမထြောငကြပြှီးတောတ်ောကြှာမှ လုပရြတာ၊ သူက ဦးဦးဖြားဖြားတခါထဲ”
“အေးပါကြာ ဖဖကြေေောမြှားပါတယ်၊ ခု ဖဖကြေေောတ်ောင်းပနတ်ယလြေ ခွင့လြှတတ်ော့နောြ”
ညိုက တမင် စနောကန်ရင်ေးက ဖီးတကလြာလို့ ညို့ ပိပိလေးမှာလည်း အရညစြို့လာပါပြီ။ ဖဖကြေေောကြ ကုတငပြေါကြ အသာထပြီး ဘေးက အံဆှဲကို ဆှဲလိုကပြှီး ပစ်စည်းတွေ ထုတန်ပေါတယ်။ ညိုက ကိုယတ်စောင်းနဲ့ လကတ်ဖကကြို ထောကပြှီး သူ့ကိုကြည့်လြိုကတ်ော့ လုဘရီကန့ြ ဘူးကလေးရယ် ကြနဒြနတ်ထုတရြယကြို တွေ့လိုကရြတယ်။ သူညို့ကို တကယ် ဖငလြိုးတော့မယ် ဆိုတာ သိတော့ စိတထြလာပါတယ်။ ဖဖကြေေောကြ ကြနဒြနကြို သူ့လီးကြီးမှာ စွတလြိုကပြှီး ဘူးကလေးကို လကတ်ဖကကြ ကိုငလြို့ ကုတငပြေါတ်ကလြာပါတယ်။ ညိုက အလိုကသ်င့လြေး ဖြစ်အောင် အိပယ်ာပေါမြှာ မှောကလြိုကပြှီး ဖငဘြူးတောင်းလေး ထောငပြေးလိုကပြါတယ်။ ဖဖကြေေောကြ၊
“ရတယ် ညိုလေး ဖဖကြေေောြ ရှေ့က နပေဲ လုပမြယ်”
ညို့ အတွကြ ဆန်းသှားပါတယ်။ ညို့ကို ဖဖကြေေောြ တခါလုပဖြူးတာရယ်၊ နောကြ မောင် က လုပတ်ာရယမြှာ ညို့ နောကပြေါကလြေးကို လုပမြယဆြိုရင် အနောကကြနပေဲ လုပကြှတာမဟုတလြား၊ အခု ရှေ့က လုပမြယ် ဆိုတော့၊ ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ်လေ၊ သိရတာပေါ့၊ ဆိုပြီး ညိုလည်း ပကလြကပြှနလြှနန်လေိုကတ်ယ်။ ဖဖကြေေောကြ ညို့ ပေါငန်ှဈလုံးကြားမှာ ဝငဒြူးထောကထြိုငရြင်းနဲ့ ညို့ကို ဒူးထောငပြေါငကြား ပုံစံနခေိုင်းလိုကတ်ယ်။ ဖဖကြေေောရြဲ့ လကခြွောင်းလေးတဖကကြ ချောဆီတွေ သုတပြှီး ညို့ ဖငပြေါကလြေးကို ဆီထိုး ပေးနရင်ေး နောကလြကတ်ဖကကြ ညို့ စေ့စေ့လေးကို ဖိပြတခြွေ ပေးနတယ်ေ။ ညို့ ပိပိလေး မှာ တော့ ရှဲရှဲစိုနရပြေီပေါ့။ နောကည်ို့ တငပြါးအောကမြှာ ခေါင်းအုံးလေး တလုံးခုလိုကတ်ယ်။
ဖဖကြေေောကြ ရှေ့တိုးလာပြီးတော့ သူ့လီးတနမြာမာကြီးနဲ့ ညို့ ဖငပြေါကလြေးကို အသာလေး နည်းနည်းချင်ြး နှဲ့သှင်းလာခဲ့တယ်။ လှကြေီးထိုး ပုံစံမွိုးနဲ့ ဖငပြေါကကြို အလိုးခံရတာ ညို့အတွကြ ပထမဆုံးမို့လို့လည်း ဆန်းနတယ်ေ။ ညို့ စေ့စေ့လေးကို လည်း လကတ်ဖကကြ ဖိခွနရေင်ေး သူ့လီးကြီးကို ညို့ ဖငပြေါကလြေးထဲ တရဈချင်ြးတရဈချင်ြးသှင်းနတယ်ေ။ ညို့မကြန်ှာကိုလည်း စေ့စေ့ကြည့်န်တယ်ေ၊ ညို့ မကြန်ှာတောင် ပူနတယ်ေ။ ရှကလြည်းရှကြ၊ ဖီးလည်းတအားတကတ်ာကိုး။ ဖဖကြေေော့ြ လီးတနကြှီး ညို့ ဖငပြေါကလြေးထဲ အဆုံးထိ ဝငသ်ှားမှ ညို့ စောကစြေ့လေးကို ကလိနတော လှှတလြိုကပြှီး ညို့ ပုခုံးလေးကို ဆှဲပြီး ဖြည်းဖြည်းမှနမြှနလြေး ဆောင့လြိုးလာတော့တယ်။
“စိ..စွတ်..စလှတ်..ဖြှတ်..ဖတ်..”
“စိ..စွတ်..စလှတ်..ဖြှတ်..ဖတ်..”
“စိ..စွတ်..စလှတ်..ဖြှတ်..ဖတ်..”
“အာ့…ဖေ့”
ဖဖကြေေောြ အရှိနရြလာပြီးအားကုနဆြောင့တ်ော့ ညို့နည်းနည်းလေး အောင့သ်ှားလို့ အောလြိုကမြိတယ်။ ညို့ ပိပိလေးက ရတွေေ လည်း တစိမ့စြိမ့ယ်ိုကလွာပြီး ညို ကာမ ပန်းတိုငကြို ရောကခြငွလြာခဲ့တယ်။ အဲဒီ အခွိနမြှာပဲ ဖဖကြေေောကြ ညို့ ပုခုံးတဘကကြို လှှတလြိုကပြှီး ညို့စောကစြေ့လေးကို ပြနဖြိခွပြနေတ်ယ်။ ဒီတခါတော့ ညိုမခံနိုငတ်ော့ဘူး။ ညို့ကိုယလြုံးလေး တွန့လြိမတ်ကပြှီး ဖဖကြေေော့ကြို ညို့လကတ်ှနေဲ့ အတင်း ဆှဲကုတဖြကမြိတော့တယ်။ ညို ပြီးသှားပြီလေ။ ဖဖကြေေောကြ ညို့ဖငပြေါကထြဲက သူ့လီးကြီးကို ဆှဲထုတလြိုကပြှီး အဖေါကြို ခွှတ် ကြမ်းပြငကြို ပြဈခလွိုကတ်ယ်။
နောကြ ညို့ စောကဖြုတကြလေးထဲ ထိုးထည့ပြှီး ဆကတ်ိုကြ ဆောင့ပြါတော့တယ်။ ညို့ စောကဖြုတ် အတွင်းသားတွေ က တအားကို အထိမခံနိုငအြောင် ကဉွန်ရပြေီမို့ အကြောတွေ ဖငွြးကနဲ ဖငွြးကနဲ နအေောင် အရသာ စိမ့န်ရပေါတယ်။ ဖဖကြေေောလြည်း အခကြန်ှဈဆယလြောကဆြောင့အြပြီး မှာ သူ့လရပေူတွေ ညို့စောကဖြုတထြဲ ပန်းထည့လြိုကပြါတော့တယ်။
“အား လိမျမာလိုကတ်ဲ့ သမီးလေးရယ်။ အရမ်းကောင်းတာပဲကြာ”
ညိုလည်းသူ့ကို ပြနဖြကထြားမိတယ်။
“သမီးလည်းကောင်းတာပါပဲ ဖဖကြေေောရြယ်”
ညိုတို့ နှစ်ယောကဖြကရြကြ ပြနအြိပပြွောသ်ှားပြနပြါတယ်။ မနကမြိုးလင်းလို့ အခန်းထဲ အလင်းရောငဝြငတ်ော့မှ နှစ်ယောကသ်ား နိုးလာကြပါတယ်။ ညို့တို့ နှစ်ယောကြ လင်းဆှဲလေး တခွီဆှဲလိုကကြှသေးတယ် ဆိုရငရြော တရားလှနတ်ယ် ပြောကြမှာလားရှင်။အဲဒီ လင်းဆှဲတခွီဆှဲပြီးတော့ ညို တရေးပြနအြိပပြွောသ်ှားပြနတ်ယ်။
…………………………………………………………………………………………
စနနေေ့ မို့လို့လား လင်းဆှဲပဲ ဆှဲခဲ့ကြလို့လားတော့ မသိ ညို တောတ်ော့ကြို နမှငေ့မြှ အိပရြာက နိုးလာကြတယ်။ နိုးနိုးချင်ြး အိပယ်ာပေါမြှာ ဖဖကြေေော့ြ မတွေ့လို့ အိမသ်ာသှားနသလေားမသိဟု တွေးရင်း စောင့န်ရောက ညိုလည်းရှုရုူးပေါကခြငွတ်ာနဲ့ ထပြီးမီးဖိုဖကထြှကလြာခဲ့တယ်။ အိမသ်ာတကပြှီး ပြနထြှကလြာရင်း အိမထြဲလိုကရြှာတော့လည်းမတွေ့တာနဲ့ မကြန်ှာသဈရမေိုးခွိုးလုပလြိုကပြါတယ်။ ရမေိုးခွိုးပြီးတော့ ဆံပငကြို ဒရိုငရြာမှုတန်ည်းနည်းချောကသ်ှားမှ မကြန်ှာသုတပြုဝါကို ရငလြွှားလုပလြိုကပြှီး ရချိုးခန်းထဲက ထွကလြာတော့ မှ မီးဖိုချောငထြဲမှာ ဖဖကြေေော့ြ ကို တွေ့လိုကရြပါတယ်။
“ဟောဖဖကြေေောြ ခုနတုံးက ဘယသ်ှားနတောလဲ”
“ဒီမှာလေ သမီးအကြိုကြ မနကစြာသှားဝယန်တော၊ မလိုငန်ံပြားရယ်၊ ရှှတေောငခြေါကဆြှဲရယ်၊ လဘကရြညရြယ် ကြိုကတ်ာ စားလို့ရအောင်”
“ဟေး အတောပြဲကြ ဒါမှ တို့ ဖဖကြေေောကြ ဘိုကဆြာနတောနဲ့ အတောပြဲ၊ အာ့တာတွေ ခစွစြာကောင်းတာ ဖဖကြေေောကြ”
ဖဖကြေေောကြ ညို့အနားကို ပြုံးပြုံးကလေးနဲ့ ကပလြာရင်း၊
“အာ့တာတွေ ခစွစြာကောင်းတယ် ဆိုတော့ ဟိုဟာကရော”
လို့မေးလိုကပြါတယ်၊ ညိုကလည်း၊
“ဟိုဟာလည်းကောင်းတာပဲ ခစ်ခစ်၊ တခါထဲ လူကို မနားရဘူး”
ဖဖကြေေောကြ ညို့ကို သူ့ရငခြှငထြဲ ဆှဲထည့လြိုကပြှီး ညို့နူတခြမ်းတွကေို စုပန်မ်းလိုကပြှနတ်ယ်။ ညိုကလည်းဖဖကြေေော့ြ လညကြုတကြို တွဲခိုလို့ အနမ်းတွေ နဲ့ ပြနတ်ုန့ပြှနလြိုကပြါတယ်။ ဖဖကြေေော့လြကတ်ှကေ ညိုရငလြွှားထားတဲ့ သဘကကြို ဖြညခြလွိုကပြါတယ်။
“အို မီးဖိုကြီးထဲမှာ ဖဖကြေေောကြလည်း”
ညို က အဲလို နရောမွိုးမှာ တခါမှ ကိုယလြုံးတီးနဲ့ မနဖေူးတော့ ရှကသ်ှားပါတယ်။
“အားညိုလေးရယ် ခုလို ရချိုးပြီးစ လတဆြပန်တောလေးကို တကိုယလြုံးနမ်းချင်တ်ယကြှာ”
“သူ့သဘော”
ဘယတ်တန်ိုငတ်ော့မလဲနော့ ညိုကိုယန်ိူကကြလည်းခပပြါပါကိုး၊ မီးဖိုခန်းထဲမှာ မိမှေးတိုင်းဖမှေးတိုင်း အဝတဗြလာနဲ့ ရပန်တေဲ့ ညို့တကိုယလြုံးကို နို့သီးခေါင်းဖြားကလေးကနေ စောကစြေ့လေးအထိ ဖဖကြေေောြ နမ်းစုပရြကတ်ာကို ခံရင်းနဲ့ ညို့ပိပိလေးက အရညတ်ှေ တစိမ့စြိမ့စြီးကလွာပါပြီကော။ နောကတ်ော့လည်း ထမင်းစားစားပြဲပေါကြို လကထြောကကြုန်းပေးနတေဲ့ ညို့ကို အနောကကြနေ တအားဆောင့ဆြောင့လြိုးနတောက တော့ ဖဖကြေေောပြဲပေါ့။
အဲဒီနေ့ လည်း နေ့လညစြာကို မနေ့က ကနွတ်ဲ့ ထမင်းဟင်းတွေ စားပြီး အိမထြဲက အိမပြှငမြထွကပြဲ လိုးကြတယ်။ ညနဘကြေ ညိုကြိုကတ်ဲ့ ကုလားထမင်းဆိုင် ကို သှားစားကြတယ်။ နောကတ်ော့ အိမပြှနလြာပြီး တညလုံး လိုးကြတယ်။ နောကန်ေ့ မနကလြည်းအဲဒီအတိုင်းပဲ၊ ညနေ မမတေေို့ ပြနလြာကာနီးမှ ရမေိုးခွိုး ပြီး အိမတ်အိမလြုံး ညိုနဲ့ ဖဖကြေေောတ်ို့ နရောအနှံ့လွှောကလြိုးထားလို့ လရတွေေ စောကရြတွေေ အနံ့တွေ ပြောကအြောင် အဲယား ဖရကရြှနာတွေ လိုကဖြှန်းကြရတယ်။ မမေေ တို့ ပြနလြာတော့ ပုံမပကြပြေါ့။ မမနေေဲ့ မောလြေးတောင် ပုံမပကြြ ပြနလြာသေးတာ ညိုနဲ့ ဖဖကြေေောတ်ို့ကလည်း ဘယလြို ပုံပကြတ်ော့မလဲ။
ညိုကသာ ညို့ဘာသာ စဉြးစားမိတာ၊ ငါတော့ အခု ဆိုရင် အလိုးခံရတာကို အရမ်းကြိုကတ်ဲ့သူ ဆိုတာ ကိုယ့ကြိုယကြို သိသှားခဲ့ရပြီ။ မောင့အြိမ် ပြနရြောကခြဲ့ရငလြည်း ဖဖေေဦးကို ရှောငန်ိုငပြါ့မလား ဆိုတာ ကိုယ့ကြိုယကြို မသချောတော့ဘူး။ ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ်လေ။ ရမကရြဲ့ အရသာကို သိခဲ့ရပြီဆိုတော့ လည်း ခံစားပြီးရင်း ခံစားချင်န်တေော့တာပဲမဟုတလြား။
……………………………………………………………………………………..
တနင်ျလာနေ့ အလုပကြ ဆင်းတော့ ညို မောငတ်ို့ အိမ် ပြနသ်ှားတယ်။ မောငတ်ို့ အိမကြ တော့ ထုံးစံအတိုင်းပါပဲ။ ဖဖေေဦး ကသာ ညို့ အပေါမြှာ နည်းနည်း အန်းတန်းတန်း ဖြစ်နခေဲ့တယ်။ သူထငတ်ာက သူညို့ကို လာပြီး နသားပါယား လုပလြိုကလြို့ ညို အမေ့အိမကြို ပြနသ်ှားနတောလို့ ထငန်သလေားမသိဘူး။ ညိုက ဘာမှ မဖြစ်သလို နလေိုကတ်ော့ မှ သူ နည်းနည်း ကြနဖြော့တဘယ်ေ ဖြစ်သှားတယထြငတ်ယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပုံမှနပြှနဖြစ်လာခဲ့တယ်။
ညိုက တော့ ပုံမှနမြဟုတတ်ော့ပါဘူး။ အလုပမြှာ တခါတလေ နေ့လညစြာစားခွိန် ဖဖကြေေောြ ရောကလြာပြီး သူများတွေ ရှေ့မှာတော့ သားအဖ နေ့လညစြာ ထွကစြားရအောင် ဆိုပြီး၊ ဟောတ်ယတ်ခု မှာ သှားလိုးကြတယ်။ ညိုနဲ့ ဖဖကြေေောြ နဲ့က တယောကန်ဲ့ တယောကြ နားလညမြှုအပြည့န်ဲ့ ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း ဖြစ်နကြပြေီလေ။ ဖဖကြေေောကြ မမေေ့ကို အရမ်းခစွလြို့ မမစေေိတခြမွြးသာသလို နခွငေ့ပြေးထားတာမို့လည်း မမတေေို့ အိမထြောငရြေး ပျိုကြဲဖို့လည်း အကြောင်းမရှိဘူးလေ။
ညိုက လည်းဖဖကြေေော့ကြို ဂတိတောင်းထားတယ် မမေေ့ ကို မပြဈသှားရဘူး ၊ ဂရုစိုကရြမယလြို့ ဂရုမစိုကလြို့ကတော့ ညိုနဲ့ အပြတပြဲလို့။ တယောကန်ဲ့ တယောကလြည်း ပြင့ပြှင့လြင်းလင်းပြောဖြစ်လာတော့ ဖဖကြေေောကြ ပြောတယ်၊ သူက မမနေေဲ့ တခွားယောကြွား တယောကြ လိုးတာကို ချောင်းကြည့်ခြငွန်တောတဲ့၊ အဲဒါကို ဘယလြို လုပရြမှန်းမသိတာတဲ့။ ညိုက အဆငပြှရင်ေ ညိုစီစဉပြေးမယလြို့ ပြောထားလိုကတ်ယ်။
မောင့အြိမမြှာ ကတွော့ ဖဖေေဦး နဲ့ တမွိုး ရငဆြိုငရြတယ်။ ဖဖေေဦး ကိုလည်း အလိုလိုကလြွှောလိုကခြငွတ်ယ်၊ မမထေေား ကိုလည်း မကြန်ှာပူတယ်။ ညို့စိတတ်ှကေ အရငလြို မဟုတတ်ော့ဘူးလေ။ ယောကြွားနဲ့ မိန်းမ ကာမ ဆကဆြံတယဆြိုတာကို ရေးကြီးခွငကြယွကြှီးအနနေဲ့ မထငတ်ော့ဘူးလေ။ သဘာဝတရားရဲ့ လိုအပခြကြတ်ှလေို့ပဲ ထငမြိတယ်။ ကနွတ်ဲ့ ဟာတွကေ လူတွတဖြေည်းဖြည်း ခွဲ့ကားပြီး လိုချင်သ်လို စည်းကမ်းထုတလြာကြတာလို့ပဲ ထငတ်ယ်။ ဖဖေေဦး က အိပယ်ာပေါမြှာ ကရွင် ဘယလြိုနမလေဲ ဆိုတာလည်း သိချင်လြာခဲ့တယ်။
ညို သိပပြှီး ကြိုးစားစရာတောင် မလိုပါဘူး၊ ဖဖေေဦးက ညို သူ့ကို ပုံမှနပြှနဆြကဆြံပြီး တလလောကကြှာတာနဲ့ ခွေးမှီးကောကြ ကညွထြောကစြှပ် ပါပဲ။ ညို့ကို မထိတထိ ပြနစြလာတာပါပဲ။ တခုပဲ ထူးခွားတာက ညိုက ပါ အလိုတူ အလိုပါလေ။
တညတော့ ထုံးစံအတိုင်း မမထေေား ဘုရားခန်းဝငသ်ှားပြီး ဖဖေေဦးနဲ့ ညိုတို့ တီဗီကြည့်န်ကြရေင်းက ညိုက မူယာကလေးနဲ့ နားထငလြေးကို လကခြွောင်းလေးနဲ့ နှိပပြှီး မကြန်ှာလေး မဲ့နလေို့ ဖဖေေဦးက၊
“ညိုလေး ဘာဖြစ်လို့လဲ ခေါင်းကိုကလြို့လား”
“အင်း နည်းနည်းလေး မူးတူးတူးနလေို့ ဒီနေ့ နည်းနည်းပငပြန်းလို့ထငတ်ယ်၊ ညို စောစောအိပတ်ော့မယ်”
အဲလိုလေးပြောရင်းက ဆိုဖာပေါကြ ထရပတ်ော့ ဟနကြလေးနဲ့ လူကို ယိုငတ်ိုငတ်ိုငလြေးလုပပြေးလိုကတ်ာ၊
“အို ဖြစ်ရဲ့လား ဖဖေေ လိုကပျို့ပေးမယလြေ”
ဆိုပြီး ဖဖေေဦး တယောကြ ညို့နားရောကလြာတော့တာပဲ။ ညိုလည်း ဖဖသေေီးပုခုံးကို တွယလြိုကပြှီး သူဦးဆောငရြာနောကလြိုကလြိုကတ်ယ်။ ညို့ ရငသ်ားတွကတေော့ သူ့နံဘေးကို ဖိကပလြို့ပေါ့။ လှကေားပေါတ်ကတ်ော့ ညို့ပေါငသ်ားတွကေို လာလာပြတမြိနတေဲ့ သူ့ဟာကြီးက မာနပြေီလေ။
ညိုတို့ အခန်းထဲကို ရောကတ်ော့ ညို့ကို ကုတငပြေါအြသာလှဲတငပြေးရင်း ဖဖေေဦးက ငုံ့ပြီး ညို့မကြန်ှာလေးကို နမ်းလိုကတ်ယ်။ နောကတ်ော့ ညို့နူတခြမ်းလေးတွကေို သူ့ပါးစပကြှီးနဲ့ လာစုပတ်ယ်။ ညိုက အသာလေးတွန်းလိုကပြှီး၊
“အခန်းတံခါးလည်း လော့မခခြဲ့ပဲနဲ့”
လို့ညုသံလေးနဲ့ပြောလိုကတ်ာ နဲ့ ဖြတကြနဲ မှနလြိုကတ်ာ အခန်းတံခါးဆီကို ပြေးသှားပြီး တံခါးဂလန့ခြလွိုကတ်ယ်။
ပြီးတာနဲ့ ကုတငပြေါပြကလြကလြေးဖြစ်နတေဲ့ ညို့ကိုယပြေါကြို ငုံ့ပြီး ညို့နူတခြမ်းတွကေို စုပန်မ်းလာတယ်။ ညိုကလည်း ဖဖေေဦး ကို ပြနန်မ်းမိတော့ သူ့လွှာကြီးက ညို့ ပါးစပထြဲဝငလြာတယ်။ ညိုလည်း ဖဖေေဦး လညကြုတကြို လကတ်ှနေဲ့ တွဲခိုဆှဲထားလိုကမြိတယ်။ ဖဖေေဦးလကတ်ှကေ ညို့တီရှပကြို လှနတ်ငလြိုကပြှီး ညို့ ဘရာဇီယာဂွိတကြို ကြောအောကကြ လကလြွိုပြီး ဖြုတန်တယ်ေ။ညိုက သူလကဝြငလြို့ လှယအြောင် ကြောလေးအသာကော့ပေးလိုကတ်ယ်၊ ဂွိတပြှုတသ်ှားတော့ ညို့ ဘရာဇီယာကို အပေါတ်ှန်းတငပြှီး တော့ ညို့ ရငသ်ားတွကေို ဆုပန်ှယပြါတော့တယ်။
“အို လှလိုကည်ိုလေးရယ်၊ ညိုလေး နို့တွကေ အရမ်းလှတာပဲ”
ဖဖေေဦးက ပြောရင်းဆိုရင်းပဲ ညို့နို့လေးတွကေို ကုံးစို့တော့တာပဲ၊ ညို ကိုယလြုံးလေး ကြကသ်ည်းလေးတွထသှေားပြီး ကြောလေးပါကော့သှားရတယ်၊သူအရမ်းပဲ စို့တာကိုး၊ ညို့ နို့သီးခေါင်းလေးတွတေောင် ကငွသ်ှားသလိုပဲ။
“အား ဖဖေေဦး ဖြည်းဖြည်း..”
ညို့ထမိနကြို လည်းအတင်းပဲ ဆှဲခွှတပြှဈလိုကတ်ယ်။ ညို့ပငတ်ီလေးမှာ အရညစြိုကြကန်တောကို သူ့လကထြိတကြလေးနဲ့ ဖိပြီးပြတလြိုကတ်ယ်။ ညို့ပိပိလေးကို တိုကရြိုကကြို ထိသှားတာပဲ။ ပငတ်ီပေါကြနေ ညို့ပိပိလေးကို ပြတပြှီးမှ ပငတ်ီလေးကို ဆှဲခွှတလြိုကတ်ယ်။ နောကတ်ော့ သူ့လွှာကြီးနဲ့ ညို့ပိပိလေးကို တပြတပြှတရြကတ်ော့တာပါပဲ။အိုဖဖေေဦးရယ်၊ ညို့ စေ့စေ့လေးကိုလည်း သူ့လွှာထိတကြှီးနဲ့ ထိုးကစားနသေေးတယ်။ ညို့လကတ်ှကေ ဖဖေေဦးခေါင်းကို ကိုငမြိနပြေီ ငရဲတော့ ကြီးတော့မှာပဲ။
ဖဖေေဦး လွှာကြီးက ညို့ ပိပိနူတခြမ်းသားလေးတွကြေား ထိုးဝငထြိုးထွကလြုပန်ရေုံမက ညို့ ပိပိနူတခြမ်းသားအဖတလြေးကို သူ့နူတခြမ်းကြီးနဲ့ ဖတကြနဲ ဆှဲစုပလြိုကသ်ေးတယ်။ ညို့ဖငကြှီးတွေ ခါယမ်းကော့တကလြာရပြီလေ။ ညို့ ပိပိလေး ဟိုးအတွင်းထဲက ကလွိကလွိ ဖြစ်နရပြေီ၊ အရညတ်ှလည်ေး တစိမ့စြိမ့စြီးကလွာရပြီ။
“ဖဖေေဦး လာတော့ကြာ”
ညိုက ဖဖေေဦးလကမြောင်းကို အသာဆှဲပြီး လသေံလေးနဲ့ ပြောလိုကတ်ယ်။ ဒီလောကဆြို သူအထာပေါကပြါတယ်။ သူ့ပုဆိုးကို ကနခြွှတလြိုကပြှီး ညို့ပေါငကြှားကို ဝငလြာခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ ညိုညိုတုတတ်ုတ် လီးတနကြှီးက လည်း မာနဖြီလို့ ခေါင်းတယမ်းယမ်းနဲ့လေ။ ညို့ပိပိလေး အပေါကဝြကို သူ့ကောငကြှီးခေါင်းနဲ့ တေ့ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဖိသှင်းလိုကတ်ယ်။ ညို့ ပိပိလေးက အရညတ်ှေ ရှဲနပြေီမို့ သူ့လီးကြီးက ဖြည်းဖြည်းချင်ြးပဲ တိုးဝငသ်ှားတယ်။ ညို့ ပိပိ အတွင်းသားတွကေို သူ့ဒဈကြီးက တိုးခွေ့သှားတယ်။ အား ကောင်းလိုကတ်ာ ဖဖေေဦး ရယ်။
ဖဖေေဦးက သူ့ဖငကြို ကော့ကော့ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်ြးစဆောင့တ်ယ်။ နောကတ်ော့ ပုံစံက အားမရဘူးထငတ်ယ်၊ ညို့ပေါငန်ှဈလုံးကို သူ့ လကမြောင်းနဲ့ တဖကတ်ခကြမြပြီးတော့ အားထည့ပြှီး တခကြခြငွြးတခကြခြငွြး အင့ကြနဲနအေောငကြို ပြဈပြဈဆောင့တ်ော့တယ်။
“ဖတ်..ဖြတ်..ဖြတ်..ပြှတဈြ..ဗွိ..”
ညိုတို့ ကုတငတ်ောင် သိမ့သ်ိမ့တ်ုံနသလေိုပါပဲ။ ဘုရားရှဈခိုးနတေဲ့ မမထေေား ကြားသှားမှာတောင် တွေးပြီးလန့မြိသေးတယ်။ နောကတ်ော့လည်း အရမ်းကောင်းလာတော့ ဘာကိုမှ ဂရုမစိုကန်ိုငတ်ော့ပါဘူး။ညိုလည်းဖငကြှီးကို ကော့ကော့ပြီးပေး၊ ဖဖကြေေောကြ လည်း ဖိဖိပြီးဆောင့ြ နှစ်ယောကသ်ား တကည်ီလကည်ီနဲ့ ကောင်းနကြတောပေါ့။ နှစ်ယောကစြလုံး ကာမအရသာ အထွတအြထိပကြို ပျိုငတ်ူနီးပါးရောကပြှီး တော့ ညိုလည်း ပြီး ဖဖေေဦးလည်း လရတွေေ ညို့ပိပိလေးထဲ ပန်းထုတပြှီး ပြီးသှားတော့တယ်။
“အားးး ကောင်းလိုကတ်ာ ညိုလေးရယ်”
“ညိုလည်းကောင်းပါတယဖြဖေေဦးရယ်”
“ခုထိ ဖဖေေဦး ပဲလားကြယ်”
“အို ဖဖေေဦးမခေါလြို့ ဘယလြိုခေါရြမှာလဲလို့”
“လငကြှီးလို့ခေါကြှာ နားထောငခြငွလြို့”
“မခေါန်ိုငပြါဘူး၊ ကမွလငကြှီးကကိုဇောြဦးလေ ဖဖေေဦး က လငင်ယ်.. ခစ်ခစ်”
“အာ့ ဆိုလည်း လငလြေးလို့ခေါကြှာ”
“ခေါခြငွပြါဘူး အဲဒါက တမွိုးကြီးပဲ”
“အဲဒါဆို ကိုဦး လို့ခေါျ”
“ဘာဖြစ်လို့လဲ ဖဖေေဦးကလည်း အခေါအြဝေါကြ အရေးကြီးလို့လား”
“ကို့ အတွကကြ အရေးကြီးတာပေါ့လို့၊ ကိုတို့ ရဲ့ ဆကဆြနရြေး ပြောင်းသှားပြီ ဆိုတာ အသိအမှတအြနနေဲ့လေ”
“အင်း ပါ ဒါဆိုလဲ ကိုကို လို့ ခေါမြယလြေ”
“ကောင်းတယ် ကိုကို နဲ့ ခစွလြေး ပေါ့နောြ”
“သှားပါ သူများကို ခစွတ်ာလည်းမဟုတပြဲနဲ့ လိုးပဲ လိုးချင်တ်ာများ”
“ခစွလြည်း ခစွပြါတယ် ခစွလြေးရယ်၊ လိုးချင်တ်ာ သကသ်ကြ မဟုတပြါဘူး”
ဒီစကားတွကေို ဖဖေေဦးက သူ့လီးကြီး ညို့ပိပိလေး ထဲက မထုတသ်ေးပဲ စိမထြားရင်း ပြောနခေဲ့တာပါ။ ပြောရင်း ဆိုရင်း သူ့လီးကြီး ညို့ ပိပိလေး ထဲပြနမြာလာတာကိုလည်းး ညိုသတိထားမိပါတယ်။
“ဟော ကိုကို့ ကောငကြှီးက ပြနမြာလာပြီ”
“ဟုတတ်ယလြေ ခစွလြေးကို ခစွလြို့ မဝသေးလို့ပေါ့”
“အခွိနမြရှိတော့ဘူး၊ မမထေေား ဘုရားရှဈခိုးတာပြီးတော့မယ်”
“အင်း မှနမြှနလြေးပဲ လုပလြိုကမြယလြနေောြ ခစွလြေး”
“အင်း ကိုကို့ သဘောပဲ၊ ညိုက တော့ မိသှားမှာ ကြောကတ်ယ်”
“စိတခြပြါ ကိုကိုလည်းအခွိနကြှည့ထြားပါတယ်”
နောကတ်ော့ ဖဖေေဦး က ညို့ပေါငန်ှဈလုံးကို သူ့ပုခုံးပေါတ်ငပြှီးတော့ အားရပါးရ ဆောင့လြိုးပါတော့တယ်။ ညိုလည်း ပထမတော့ စိတပြူပမေဲ့ နောကကြောင်းလာတော့ ဘာမှ စိတထြဲ မတွေးမိတော့ပါဘူး။
“အား..ခပကြှမ်းကြမ်းလေး ဆောင့ပြေးစမ်းပါ ကိုကိုရယ်”
………………………………………………………………………………..
ညို့ ရဲ့ အဖြစ်ကတော့ တကယပြါပဲ၊ ကိုယ့ယ်ောကြွား က နိုငင်ံခွား အလုပသ်ှားလုပန်ေ၊ ညိုက ဒီမှာ ယောကြွားကြီး နှစ်ယောကြ က တလှည့စြီ လိုးတာခံနရေ။ ဟိုစကားပုံထဲကလို ဖြစ်နရပြေီပေါ့၊ မောငမြလာမောငသ်ာငတ်၊ မောင့န်ရောလူမပြတဆြိုတာလေ။
မောငန်ဲ့ ကတော့ အှနလြိုင်းမှာ ခပြဖြစ်ပါတယ်။ တခါတလေ ဆကခြခြပြြ လည်းလုပတ်ယ်။ မောငလြည်း နိုငင်ံခွားမှာ အလုပလြုပန်ရင်ေးက အတွေး အမှငလြေးတွေ ပြောင်းလာတယထြငပြါ့။ ညို့ ဆီကို ကပကြိုး အကြောင်း၊ အင်းဆကအြကြောင်း ဇာတလြမ်းတွေ၊ ဗီဒီယို အတိုအထွာလေးတွေ ပို့ပေးလာလေ့ရှိတယ်။ ဆကခြခြပြြ လုပလြို့ရှိရငလြည်း အခုတော့ ရိုးပလေး လေးတွနေဲ့ လုပလြာတယ်။
ဥပမာ သူ့ကိုယသ်ူ သူစိမ်းယောကြွား တယောကြ ပေါ့ လမ်းမှာ ညို့ကို တွေ့ရင်းလိုကကြွူတယ်၊ နောကဆြုံး ဟောတ်ယတ်ခု ကို ရောကသ်ှားကြပြီးတော့ ညိုတို့ လိုးဖြစ်ကြတယပြေါ့။ အဲဒါကို ညိုက အလိုကသ်င့ြ လိုကပြှောပါတယ်။ မောငစြိတခြမွြးသာရအောငပြေါ့။ နောကကြတွော့ မောငကြ ဟို ဘကြီးထောငရြဲ့ ခစွဒြုကျခ ဆိုလား မှနမြာအောစာအုပ် ကို ဖတမြိပြီး ညို့ကိုလည်းရှယပြှတယ် နောကြ သူ့ကိုယသ်ူ ညို့ယောကခြထီးကြီး၊ သူဖဖေေ အဖြစ်သရုပဆြောငပြှီး ရိုးပလေးကစားဖို့ ကြိုးစားတယ်။ ညိုက မကောင်းပါဘူး မောင့ဖြဖေေ နဲ့ ညိုမလုပခြငွပြါဘူး ဆိုတာကို အတင်းစည်းရုံးတယ်။
………………………………….
ညိုက မောငစြိတခြမွြးသာအောင် မလုပခြငွလြုပခြငွန်ဲ့ လိုကလြုပပြေးရသလိုမွိုး ဟနဆြောငပြှီးလိုကလြွှောလိုကရြတယ်။ တကယ့အြပြငမြှာ တော့ မောင့ြ ဖဖေေ က ညို့ကို ပုံစံမွိုးစုံကို လိုးနပြေီ ဆိုတာကို မောငမြသိသေးဘူးလေ။ ညို့ ကို သူက သူ့အဖေ အနနေဲ့ ဆကခြခြွြ လုပရြတာရိုးလာတော့ သူ့ကိုယသ်ူ ဖဖကြေေောြ အဖြစ် ရိုးပလေး ကစားချင်တ်ယလြုပလြာပါရော၊ တောတ်ောဆြိုးတဲ့မောင်။ အဟိ။
အဲတော့လည်း ညိုက မောငစြိတခြမွြးသာအောင် အတင်းငှင်းရင်းကနေ လိုကလြွှောရတော့တာပေါ့။ သူ့ခမွာ အရမ်းကို ဖီးတကလြှန်းလို့ ခပြန်ရင်ေးနဲ့ ဂွလှေိမ့တ်ာ ခနခန ကို ပြီးရတယတ်ဲ့။ အဲလို ညို့ကို ဟိုလူ အနနေဲ့ ပြောင်းခပြလြိုကြ ဒီလူအနနေဲ့ ပြောင်းခပြလြိုကြ ရိုးပလေး အမွိုးမွိုး လုပန်တော လပိုင်းလောကကြှာလာတော့ နည်းနည်းအီလာတယထြငတ်ယ်၊ ညို့ကို လကတ်ှေ့စမ်းဖို့ သှေးဆောငလြာတယ်၊ ညိုက ခေါင်းမာမာ နဲ့ ငှင်းတော့ လကလြွှော့သှားတယ်၊ ခနပါပဲ နောကပျိုင်းပြနပြူဆာလာတာပါပဲ။ ညိုက မောင် တကယလြား နောကြ ညို့ကို မသဒီတော့ရင် ဘယလြို လုပမြလဲ ဆိုတော့ ညို့ကို သူခစွသ်လို၊ ညိုကလည်းသူ့ကို ခစွတ်ာသူသိတယတ်ဲ့၊ နောကပြှီး သူပြောတဲ့လူနှစ်ယောကကြလည်း သူယုံကြညတ်ဲ့သူတွတေဲ့၊ ဘယသ်ူ့ကိုမှ လွှောကပြှောမဲ့လူတွေ မဟုတလြို့တဲ့။
အာ့ဆို ညို ဘယလြိုလုပရြမှာလဲ ဆိုတော့ သူသငပြေးမယတ်ဲ့ ပရောဂရပစ်ြ ကိုသာ သူ့ကို ရီပို့လုပပြေးတဲ့၊ ညိုလည်း သူပြောတဲ့ အိုငဒြီယာကို နားထောငပြှီး ဖီးတကလြာရတယ်။ခစ်ခစ်။ တကယကြ ညိုက အဲဒီနှစ်ယောကစြလုံးရဲ့ အလိုးကို ပုံစံမွိုးစုံနဲ့ကို ခံဖူးနပြေီလေ။ ခုတော့မောင့ခြှင့ပြှုခကြန်ဲ့ တရားဝငရြတော့မှာပေါ့။
မောင့ဖြဖေေ ကို ဘယလြို ခွငဖြနတ်ီးပေးရမလဲ ဆိုတာကို မောငကြ သငပြေးတယ်။ မောငပြှောသလို လုပတ်ယ် ဆိုပြီး ညိုလည်းမကဆြေ့တွေ ပြနရြိုကပြေးလိုကတ်ယ်။ မောငကြ တော့ သဘောကနွတောပေါ့။ ညိုက မောငန်ဲ့ အဲလို ပြောနကြတောကို မောင့ဖြဖေေ၊ ဖဖေေဦး သို့မဟုတ် ညို့ရဲ့ ကိုကို့ ကို ပြနပြှောပြလိုကတ်ယ်။ ကိုကို က သူ့သား အဲလို စိတမြွိုးရှိတယဆြိုတာကို သိရတော့ အံ့ဩနတောပေါ့။
ဒါပမေဲ့ သူလည်းစိတလြှုပရြှားတာပဲလေ။ တနေ့ မမထေေား ညအိပခြရီးထွကသ်ှားတဲ့ တည ထုံးစံအတိုင်း ညို့အခန်းကို ကိုကို ရောကလြာပြီး ညိုတို့ အခစွပြှဲလေး တပြဲအားသှနခြှနစြိုကြ နှဲလိုကပြှီးတဲ့ အခွိန် ညို တို့ တယောကြ ကိုတယောကြ ထွေးပြေ့ဖကထြားကြရင်း နဲ့ စကားပြောတော့ အဲဒီအကြောင်းကို ပြောဖြစ်ကြတယ်။
“ညို သား က ဘာပြောသေးလည်း ကိုကို နဲ့ အဆငပြှနပြေေီလားလို့ မမေးဘူးလား”
“အင်း မေးတယကြိုကို ညိုက မောင့ကြို ပြနပြှောထားတယ်၊ တောတ်ောအြဆငပြှနပြေေီလို့ မောင့အြဖကေ တောတ်ောလြကသ်ရမ်းတယလြို့ မမထေေား လဈတာနဲ့ ညို့ ဖငကြို လာလာညှဈနတယေလြို့ ပြောထားတယ် ခစ်ခစ်”
“အဟီးးး အဲတော့ သားက ဘာပြောလဲ”
“အင်း ညိုတို့ အဆငပြှသှေားလို့ လုပဖြစ်ရင် ညို့ဖုံးကငမြရာကို ထောငထြားပြီး လိုကဖြရြှိုး သူ့ကို ပြတဲ့”
“ဟင် ညို့ ကငမြရာကို ထောငထြားတော့ ကိုကိုကလည်း မှငန်ရမှောပေါ့”
“အင်း သူက အကြံပေးတာက ညို့ ဖုံးကငမြရာကို ဖြင့ြ ကုတငဘြေး စားပြဲပေါကြ ညို့ စကျကူဘူးလေးထဲမွာထည့ြ၊ စကျကူဘူးကို ကငမြရာမှနရြှေ့နားနရောလောကကြို အပေါကဖြေါကထြားလိုကတ်ဲ့”
“အင်း သူလည်း တောတ်ောတ်ှေးထားတာပဲနောြ အဟီး၊ ကိုကို က အားနာနတော သားမိန်းမ ကို သူ့ရှေ့မှာ လိုးပြရမှာကို”
“သှားပါ ..သူလား အားနာတာ.. လဈတာနဲ့ သူများကို ဖြတဖြှတည်ကည်ကကြှအေောင် လိုးနပေီးများ”
“အဲ့တာကတော့ ညိုလေးက ခစွစြာကောင်းတာကိုးလို့”
“သူ့ မယားကြီး သူသှားလုပပြါလား မမေေားကလည်း အလတကြှီးရှိသေးတာ ထွားထွားကြီးကို”
“ကိုကို က သူ့ကို လုပလြာတာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာနပြေီလကြော၊ နောကြ ညိုက အရမ်းလိုးလို့ကောင်းတာ ဖငလြေး လုံးလုံးနဲ့ ကောကကြောကကြလေး ကိုကို က ညို့ကို သားမိန်းမ ဖြစ်နလေို့ နို့မို့လို့ကတော့ ခိုးပြေးပြီး အတညကြို ယူထားချင်တ်ာ”
ဖဖေေဦးက ပြောရင်းနဲ့ သူ့လီးကြီးကမာတောငလြာတယ်။ ညို့ပေါငလြုံးတွပေေါမြှာ သူ့ရှေ့ပြေးအရကြညေလြေးတောင် လာစိုသှားတယ်။ ညိုလည်းသူ့လီးတနကြှီးကို ညို့လကကြလေးနဲ့ ဖြဖြလေး ဂွင်းတိုကပြေးနလေိုကရြင်းက၊
“ကိုကို”
“အင် ညို ပြောဘာလဲ”
“ကိုကို့ သားက ကိုကို့ကို သူ့မယား နုနုထွတထြှတလြေးကို ပေးပြီးတော့ လိုး ခိုင်းနတော ကိုကို ကြေးဇူးမတငဘြူးလား”
“တငတ်ာပေါ့ ညို ရ သားကို ဘယလြို ကြေးဇူးဆပရြမယတ်ောင် မသိဘူး ဟားဟား”
“အာ့ ဆိုရင် ကိုကို့ မိန်းမ ကိုလည်း သားကို ပေးလိုးခိုင်းလိုကပြေါ့ ကိုကိုရ”
“အာ.. ညိုက လည်း သားအမိကြီးကို ဘယဖြစ်နိုငပြါ့မလဲ”
“ဘာလို့ မဖြစ်နိုငရြမှာလဲလို့ ကိုကို ကလည်း သူ့အတွကကြတွော့သိတတတ်ယ်”
ညိုက ပါးစပကြ နေ ပြောနရင်ေး လကကြလည်း ဖဖေေဦး လီးကြီးကို ဂွင်းတိုကပြေးနရင်ေးက ခေါင်းလေးငုံ့ပြီး လဒဈကြီးကို လွှာလေးနဲ့ ရကလြိုကတ်ယိ။
“အားးး ကောင်းလိုကတ်ာ ညိုရယ်၊ ကိုကို့လီးကြီးကို စုပပြေးစမ်းပါအုံး”
ညိုက ဖဖေေဦး လီးကြီးကို အသာလေး ဖစွည်ဈဆုပကြိုငရြင်းက ဂွင်းတခကြန်ှဈခကြြ စောင့ထြုလိုကတ်ယ်။ ကိုယလြိုချင်တ်ဲ့ ဟာ မရသေးပဲ နဲ့မလုပပြေးသေးပါဘူး ခိခိ။ ယောကြွားတွေ ဦးနှောကကြ သှေး လီးထဲရောကလြာရင် သူတို့ ဘာမှ မစဉြးစားတော့ဘူး မဟုတလြား။ ဖဖေေဦး ကို ဆကစြည်းရုံးလိုကတ်ယ်။
“အင်း တကယလြို့ ကိုကို့ သားက မမထေေားကို လိုးချင်တ်ယ် ဆိုရငရြော ကိုကို ကခွင့ပြှုမှာလား၊ ယဉကြွေးမှုတွေ ငရဲတွေ လာပြောမနနေဲ့ ခု ကိုကိုလည်း ညို့ကို လိုးနတောမဟုတလြား၊ လိုးတာကမှ စောကဖြုတရြော ပါးစပရြော ဖငရြော၊ အပေါကတ်ပေါကမြှ မခနွဘြူးပဲဟာ.. ပြှတဈြ”
ညိုက ပြောရင်းနဲ့ စကားဆုံးတော့ သူ့ဒဈကြီးကို အသာငုံပြီး တခကြစြုပပြေးလိုကတ်ယ် နောကတ်ော့ ပါးစပကြ ပြနခြွှတပြှီး လကန်ဲ့ပဲ ဖြဖြလေး တိုကပြေးနလေိုကတ်ယ်။သူ သှေးဆူလာပြီလေ။
“အင်း ပါ ညို ရယ်၊ သား စိတလြာလို့ သူ့အမေ ကို လိုးချင်သ်ပ ဆိုလည်းလိုးပါစေ၊ ကိုကို ကတော့ ခွင့ပြှုပါတယ်။ ကဲ ကိုကို့ လီးကို သာ စုပပြေးပါတော့ ညို့နူတခြမ်းလေး တွကေို ကိုကို့လီးကြီးက လှမ်းနပြေီတဲ့”
ဖဖေေဦး ဆီက အဲလို စကားကြားရတော့မှ ညိုက တခကြပြှုံးပြီး ဖဖေေဦး လီးကြီးကို ငုံစုပလြိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ ညို့ရဲ့ ပုလှပညောအစွမ်း ကို အကုနသ်ုံးပြဈလိုကတ်ာ၊ ဖဖေေဦးတယောကြ ညို့ ခေါင်းကို သူ့လကတ်ှနေဲ့ ဖမ်းကိုငပြှီး ညို့ပါးစပကြို စောကဖြုတလြိုပဲ လိုးလာပြီး ညို့ပါးစပထြဲကို လရညတ်ှေ ပန်းထုတရြင်း ပြီးလိုကပြါတော့တယ်။ ညိုကသာ ဖဖေေဦး လရညတ်ှကေို မွိုခလွိုကရြင်း ညို့ အကြံအစီ အောငမြှငသ်ှားလို့ ကြနပေသ်ှားမိပါတော့တယ်။
………………………………………………………………………………………..
ဒီနေ့ ည ညိုလည်း စိတတ်ှေ လှုပရြှား နတယ်ေ။ ဖဖေေဦးလည်း တူတူ ပဲ ပေါ့။ မောင့ကြို ညို နဲ့ ဖဖေေဦး တို့ လိုးပြဲကို လိုကဖြြ ပြမလို့လေ။ မောငန်ဲ့ လည်း အခွိန် ကို အခွိန်းအခကြလြုပပြှီးသား၊ ဖဖေေဦး ကိုလည်း ပြောထားပြီးသား။ ညို ဒီည စောစောအိပမြယ် ဆိုပြီး အိပယ်ာဝငမြယ်၊ တယလြီဖုံးကို ဟန်းအောကြ ဗီဒီယိုမုတ် နဲ့ ထားပြီး အိပယ်ာဘေးက စားပြဲပေါမြှာ ထောငထြားမယ်။ တယလြီဖုံး ဆိုပမေဲ့ စကျကူ အမာဘောကဈြထဲ မှာ ထည့ထြားတာ။ ကငမြရာ အပေါကရြှိတဲ့ နရောလေး ပဲ အပေါကရြှိတဲ့ စကျကူဘောကဈြကလေးပေါ့။ မောင့ဘြကြ ကဟန်းအောကြ မှာ အသံကို မှု လုပထြားမယ်။ ဖဖေေဦး ညို့ အခန်းကို ဝငမြလာခငကြလေး မှာ ရယဒြီပြငပြှီး စကျကူဘောကဈြကလေးကို မောငလြိုချင်တ်ဲ့အနေ အထားကို ရှေ့ထားပေးလိုကတ်ယ်။ ပြီးတာနဲ့ ညို ညဝတ် အင်ျကြီ ပန်းရောငလြေး ကို ဝတပြှီး ကုတငပြေါလြှဲနလေိုကတ်ယ်။
ခနပါပဲ၊ ဖဖေေဦး အခန်းထဲကို ဝငလြာတယ်။ တံခါးဂလန့ကြို အသံမမှညအြောင် ပြနပြိတတ်ယ်။ မောင် အစအဆုံး မှငန်ရပြေီ ဆိုတာ သိတော့ ညို ရငတ်ှေ ခုံ နရသေလို၊ ပိပိလေးလည်း အရညတ်ှေ ရှဲနရပြေီ။
ဖဖေေဦးက ညို ကြောပေးထားတဲ့ ဖကကြနေ ဝငလြာပြီးတော့ ညို့ ခွသလေုံးလေးတွကေို ငုံ့နမ်းတယ်။ အဲဒီကနေ အပေါကြို တဖြည်းဖြည်း တကလြာတယ်။ ညို့ ညဝတအြင်ျကြီအဖြား က ပေါငလြညလြောကထြိ ပဲ ရှိတာဆိုတော့ ပေါငလြညလြောကအြထိကို အင်ျကြီလှနစြရာ မလိုပဲ နဲ့အသားကို နမ်းလို့ ရတယလြေ။ ဖဖေေဦးရဲ့ စိုစွတစြှတ် လွှာလေး နဲ့ မထိတထိ တို့ ရကလြာတာရော၊ မောင် ကြည့်န်တယ်ေ ဆိုတဲ့ စိတလြှုပရြှားမှု ကြောင့ရြော ပေါ့။ ညို့ ပိပိ လေးမှာ အရမ်းကို စိုရှဲနရပြေီလေ။
ညို လည်း မလှုပမြယှကန်ဲ့ အိပပြွောန်တေဲ့ ပုံလုပထြားလိုကတ်ယ်။ မောင် ရော ဖဖေေဦး ရော က ညို အိပပြွောမြနဘေူး ဆိုတာကို သိနကြတောပဲဟာ။ ဖဖေေဦးက လုံးဝကို အသံမထွကပြဲနဲ့ကို ညို့ကို ဖီးတွေ ပေးနတယ်ေ။ ညို့ ပေါငလြညလြောကရြောကတ်ော့ ညို့ညဝတအြင်ျကြီလေးကို ခါးပေါထြိ လှနတ်ငလြိုကတ်ယ်။ အိုး ညို သူ့ဖဖေေ ရှေ့မှာ ဖငပြှောငကြှီးနဲ့ ဖြစ်နတောကို မောငကြှည့န်တယ်ေ ဆိုတဲ့ အတွေး က ညို့ အရပြေားပေါြ မှာ ကြကသ်ည်းမှှေးညှင်း လေးများတောင် ထောငထြသှားရပါတယ်။
ဖဖေေဦး ရဲ့ နူတခြမ်းမှှေး ယားကြိကြိ နဲ့ လွှာစိုစို နှေးနှေး ကြီးက ညို့ ပေါငသ်ားလေးတွကေို ရောကလြာတယ်။ ညို့ ပေါငလြုံးတွကေို ဖဖေေဦးက ကိုငပြှီးတော့ အသာလေးတွန်းလိုကတ်ာ၊ ညို အိပယ်ာပေါမြှာ မှောကရြကလြေး ဖြစ်သှားတယ်။ ညို့ပေါငန်ှဈလုံးကို တွန်းကားလိုကပြှီး ပေါငန်ှဈလုံးကြား ဖဖေေဦး ဝငလြိုကတ်ာ သိလိုကတ်ယ်။ ဖဖေေဦး နဲ့ ဘယလြောကတ်ောင် အတွေ့အကြုံ ရှိနပလေဲ ဆိုတော့ သူဘာလုပတ်ော့မယမြှန်းလည်း ညို သိနတယေလြေ။ အာ့ကြောင့ြ ညို့ ပေါငရြင်း ဆီးခုံအောကကြို ဖဖေေဦး ဖကခြေါင်းအုံး အလုံးလေး လာထည့တ်ော့ အသာကြှပေးလိုကတ်ာပေါ့။ နဂို ထဲက ကောကရြတဲ့ ညို့ဖငကြှီးအခုဆို အပေါလြို လနကြောကထြှကန်ပြေီပေါ့။ ဖဖေေဦး ညို့ ဖငန်ှဈလုံးကို ဖြဲပြီး ညို့ ပိပိလေးကို လာရကလြိုကတ်ာ ညို့ မှာ တွန့ကြနဲ တောငဖြစ်သှားရတယ်။
“..ရှီး…ကြှတဈြ…ကြှတဈြ…”
ညို့ဆီက အသံတိုးတိုးလေး ထွကသ်ှားရတယ်။ စိတလြှတကြိုယလြှတအြောမြရဘူးလေ၊ တောကြှာ မမထေေား ကြားသှားမှ ဂိနန်အေုံးမယ်။ ဖဖေေဦး က သူ့မကြန်ှာကြီးကို ညို့ဖငကြှားအတင်းအပပြှီး ရကန်တေော့ ညို့ ဖငကြှီးကိုတောင် ခါယမ်းမိတယ်။ ဖဖေေဦး နှာခေါင်းကြီးက လည်း ညို့ ဖငပြေါကလြေးကို လာလာထိနတော အူယားလိုကတ်ာ။
နောကတ်ော့ ဖဖေေဦး ညို့ဖငကြှားက သူ့မကြန်ှာကို ခွာပြီး ညို့ကြောပေါကြို တွားတကလြာတယ်။ ဘယတ်ုန်းထဲက သူ့အင်ျကြီလုံခွညတ်ှေ ခွှတပြှဈခဲ့လည်းမသိဘူး။ သူ့လီးထိပဖြူးကြီး ညို့ ပိပိ အဝလေးကို လာထိပြီး ဒဈဖူးကြီး ညို့ ပိပိလေးထဲ တိုးဝငလြာတယ်။ ညို့ပုခုံးလေးကို လေး သူ့ပါးစပန်ဲ့ မနာတနာလေး ကိုကခြဲပြီး လကန်ှဈဖကကြ အိပယ်ာနဲ့ ညို့ကိုယလြုံးကြားက လွိုဝငလြာတယ်။ဘရာဇီယာ မဝတထြားတဲ့ ညို့ ရငသ်ားတွကေို ညဝတအြင်ျကြီပါးပါးလေး ပေါကြနပေဲ အုပကြိုငပြှီး ဆုပန်ှယပြေးရင်းကမှ သူ့လီးကြီးကို စပြီး အဝငအြထွကလြုပလြာတယ်။ ညို့ ပိပိလေး က အရညတ်ှေ အရမ်းရှဲနပမေေဲ့ ဖဖေေဦး လီးတနကြှီးက တော့ ပြည့န်ှဈနအေောငပြဲ တိုးဝငလြာတယ်။ အလိုလို ပဲ ညို့ ပုံစံက ဖငဘြူးတောင်းထောင် ပုံစံဖြစ်သှားတယ်။ ဖဖေေဦး အကြိုကပြဲလေ။
ညို့ ရငသ်ားတွကေို အုပကြိုငပြှီးဆှဲလို့ ၊ ညို့ ပိပိလေးကို အားကန်ုဆောင့လြိုးလိုကတ်ာ ညို တို့ လငမြယားရဲ့ နှစ်ယောကြ အိပကြုတငကြှီးတောင် တကြှိကြှိ မှညန်ရတေယ်။ သူ့သား က သူ့အဖေ ခွှေးမ သို့မဟုတ် ကိုယ့မြိန်းမ ကို လိုးနတော ကို ကြည့်န်တယ်ေ ဆိုတဲ့ အသိကများ သူ့ကို ပိုစိတကြှှစလေားမသိ။ ဖဖေေဦး လီးကြီးက ပိုမာပြီး ပိုထွားနသလေိုပဲ။ တခကြဆြောင့လြိုကတ်ိုင်း ညို့ ရငထြဲ အဖုတထြဲ မှာ နင့ကြနဲ နဲ့ကို ကောင်းလိုကတ်ာရှင်။ ဖဖေေဦး ရဲ့ တဖတဖြတ် ဆောင့န်ရင်ေးက ကို ညို တုနတ်ကြ ပြီး ပြီးသှားတယ်။ ဖဖေေဦးလည်း ညို့ကိုယလြုံးလေး တောင့သ်ှားပြီး အိပယ်ာခင်းတွကေို ဆှဲဆုပထြားတာ တွေ့လိုကလြို့ထငတ်ယ်။ သူ့လရတွကေေိုလည်း ညို့ ပိပိလေးထဲ ပန်းထုတပြှဈလိုကတ်ော့တယ်။
“…အား… ကောင်းလိုကတ်ာ သမီးလေးရယ်..”
“..အင်း..သမီးလည်း ကောင်းတယ် ဖဖေေဦးရယ်..”
ညို့ ပါးစပကြ ပြောပြီးမှ မောငကြှည့န်တယ်ေ ဆိုတာကို သတိရသှားတယ်။ ဖဖေေဦး စလိုးတဲ့ အခွိန် ကစပြီး မောငကြှည့န်တယ်ေ ဆိုတာကို မေ့သှားလိုကတ်ာ။ ညို့ ဖငကြှီးတွေ တယမ်းယမ်းနဲ့ နောကပြှနကြော့ ပေးပြီး မောင့ဖြဖေေ အလိုးကို ခံနတော၊ မောငမြွား ဘယလြို များထငသ်ှားမလဲ မသိဘူးနောြ။ ခုမှ ရှကတ်ကတ်ကြ လေး ဖြစ်သှားရတယ်။ ဖဖေေဦးလည်း မောငကြှည့န်မယေလြို့ ညို ပြောထားတာများ မေ့သှားသလားမသိဘူး ညို့အပေါြ ထပလြွှကြ မှောကပြှီး ညို့ လညတ်ိုငလြေးတွေ နားရှကန်ောကန်ားလေး တွကေို သူ့လွှာနဲ့ ရကန်ရင်ေးက၊
“..ညို လေး၊ ဖဖေေဦး လိုးပေးတာနဲ့ ညို့ ယောကြွားလိုးတာ ဘယဟြာ ပိုခံလို့ ကောင်းလဲဟင်..”
တဲ့၊ ကြည့်ပြါအုံး သူ့သား နဲ့ သူနဲ့ ညို့ကို လိုးကြတာ ဘယသ်ူ ပိုကောင်းသလဲ လာမေးနတယ်ေ။ မောငကြှည့န်တော သူမေ့သှားပလားမသိဘူး၊ တောတ်ောဆြိုးတဲ့ ဖဖေေဦး။ နေဦး ညို လည်းပညာပြလိုကအြုံးမယ်။
“ဟှန့ြ ဖဖေေ ဦးကလည်း၊ အာ့တာက တော့ တယောကတ်မွိုးစီ ကောင်းကြတာပေါ့၊ ညိုတော့ မပြောတတ် ဘူး ဘယသ်ူက ပိုကောင်းလည်း ဆိုတာ၊ တကယလြို့ မောင် မမထေေားကို လိုးပြီးမှ မမထေေားကို မေးကြည့်ပြါလား ၊ မမထေေားက တော့ ညို့ထကြ အတွေ့အကြုံ ပိုများတော့ ပြောရင် ပြောတတမြှာပေါ့”
လို့ ဆိုလိုကြ မှ ရုတတ်ရကြ မောငကြှည့န်တယ်ေ ဆိုတာကို သတိရသှားတယထြငတ်ယ်၊ ခကြခြှင်းပဲ၊
“အို ညိုလေး ကလည်း စတာပါကြယ်။ ဖဖေေဦး တို့လို အဖိုးကြီးတွကေ သားတို့ လို လူငယတ်ှကေို ဘယယ်ှဉန်ိုင် ပါ့မလဲကြာ”
တဲ့။ ပြီးတော့ ညို့ကိုယပြေါကြ နေ ညို့ဘေးမှေ့ယာပေါကြို လှိမ့ခြလွိုကတ်ယ်။ ညိုလည်း အဲတော့မှ ညို့ ဘိုကအြောကကြ ခေါင်းအုံးကို ဆှဲထုတပြှီးတော့ ဖဖေေဦး ဘကကြို မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် လှည့လြိုကတ်ယ်။ ဖဖေေဦးက ညို့ကိုယလြုံးလေးကို သူ့ရငခြှငထြဲ ဆှဲထည့ပြှီး ညို့ နူတခြမ်းတွကေို စုပန်မ်းလာတယ်။ ညိုလည်း ညို့လွှာလေးကို ဖဖေေဦး ပါးစပထြဲ ထိုးထည့လြိုကတ်ယ်။ ဖဖေေဦးရဲ့ ပြော့ခွသှေားတဲ့ လီးကြီးကို ညို့လကကြလေးနဲ့ ကိုငဆြုပပြှီး ရှေ့တိုးနောကဆြုတ် ဂွင်းတိုကပြေးလိုကတ်ယ်။ မောငကြှည့န်တေုန်းလေး တနအြောင် နောကတ်ခွီ လိုးဖို့ အစပျိုးလိုကတ်ာပဲပေါ့။ ဒီတခါတော့ မောင် ကြည့်န်တေဲ့ ကငမြရာရှေ့မှာ အဖုတန်ဲ့ လီး ဝငတ်ာ အနီးကပ် မှငရြအောင် ပုံစံ ပြောင်းရမယလြို့ စဉြးစားလိုကပြါတော့တယ်။
………………………………………………………………………………………………..
နောကပျိုင်းတော့ မောင် က ညိုနဲ့ သူ့ဖဖေေ တို့ လိုးတာကို ပုံစံ မွိုးစုံ အားရ ပါးရ ကို မှငန်ရပေါတော့တယ်။ ညိုက အမြဲ လိုကဖြ ရှိုး လုပပြေးထားတာကိုး။ ဖဖကြေေောြ နဲ့ ညို လိုးတာကိုတော့ မပြောသေးဘူး၊ မောငန်ဲ့ ကိုယတ်ိုငတ်ှေ့မှ ပဲ ပြောတော့မယလြို့ ရညရြှယထြားတယ်။
အဲလိုနဲ့ မောင့ဖြဖလေည်ေး ခရီးထွကသ်ှားတာ တပတလြောကရြှိ တော့ ညိုလည်း ဆာနတယ်ေ။ ညို့မမေေ ကလည်း ခုတလော အိမမြှာ ရှိနတေော့ ဖဖကြေေောြ နဲ့လည်း လှတလြှတလြပလြပတ်ှေ့ရဖို့ အခွင့အြရေးက ကပြန်တယ်ေ။ ဒါနဲ့ပဲ ဖဖကြေေော့ကြို အလုပထြဲမှာ မသိမသာ ကပပြှီး ညုလိုကတ်ယ်။ဖဖကြေေောကြ လည်း သိပါ့ ။ ဒါပမေဲ့ သူလည်း အကြံရခကန်တေော့ ညို့ကို ညအိပထြှကလြာလို့ရမလား ဆိုတော့ ညိုက လည်း အိမမြှာ မမထေေားပဲ ရှိနတောဆိုတော့ ညို့မမဆေေီ တညသှားအိပမြယဆြိုပြီး ထွကလြာရငတ်ော့ ရတယလြို့ပြောလိုကတ်ယ်။ အာ့ဆိုရင် မှို့ပြငကြ ဟောတ်ယလြေးတခု မှာ ဆုံရအောင် တည အိပပြေါ့ ပြီးတာနဲ့ အလုပ် ကို အဲကနေ ဆကသ်ှားမယလြေ ဆိုတော့ ညိုက လည်း သဘောတူလိုကတ်ယ်။ အဲဒီမှာ ညိုနဲ့ ဖဖကြေေောတ်ို့ ဆုံကြတယ်။
ဟောတ်ယခြန်းထဲ ရောကပြှီး အထဲကနေ အခန်းတံခါး ပြနပြိတပြှီးတာနဲ့ နှစ်ယောကသ်ား အားရပါးရ နမ်းကြတယ်။ ဖဖကြေေောကြ ညို့လွှာလေးကို တအားစုပ် တယ်။ သူ့လီးကြီးကလည်း ပုဆိုးအောကကြ နငေေါထနတော၊ ညို့ဘိုကကြို လာထောကန်တယ်ေ။ ညို့ပိပိလေးက လည်း စိုနပြေီလေ။ နောကတ်ော့ ဖဖကြေေောကြ သူ့လွှာကြီးနဲ့ ညို့လညပြင်းတွေ မေးစေ့လေးတွကေို ရကတ်ော့ ညို့ ပိပိလေးက အရညတ်စိမ့စြိမ့ကြို စီးကလွာရပြီလေ၊ညိုလည်း ဖဖကြေေော့ြ ပုဆိုး နဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီအပြကြီးကို ဆှဲခွှတပြှီး လီးကြီးကို ဆုပကြိုငလြိုကတ်ယ်။ ညို့ အသည်းစွဲ လီးကြီးလေ။ ညို့ကို ပါကငဖြှင့ခြဲ့တဲ့ လီးကြီးပေါ့။ ညို့ တကိုယလြုံးက အပေါကမြှနသ်မွှကို သူပဲ ပထမဦးဆုံး ထိုးဝငခြဲ့တဲ့ ကောငကြှီးပေါ့။
ညို့လကထြဲမှာ ဖဖကြေေော့ြ လီးကြီးက အကြောပျိုင်းပျိုင်းနဲ့ မာတောငန်ပြေီး ညိုတင်းတင်းလေးဆုပလြိုကတ်ော့ သှေးကြောတွကေ တဒုတဒြုတခြုနန်သလေိုပဲ။ နှေးနှေးကြီး။ ညို့ပါးစပကြ သှားရညကြခွငွလြာတယ်။ ညို ဖဖကြေေော့ြ ရှေ့ ဒူးထောကရြင်းနဲ့ သူ့လီးညိုညို ကြီးကို ငုံစုပလြိုကတ်ော့တယ်။ ညို့ပါးစပန်ဲ့ ပြည့န်အေောင် ပဲ ဖဖကြေေော့ြ ဒဈဖူးကြီးက ဖေါင်းကားနတောပဲ။ ညို က ဒဈဖူးကို သကြားလုံး စုပသ်လို တပြှတပြှှတ် စုပပြလိုကတ်ော့ ဖဖကြေေောခြမွာ ဒူးတွတေောငကြှေးသှားတယ်။ ညို့မေးစေ့လေးကို လာရိုကန်တေဲ့ သူ့ဂွေးဥကြီးတွကေိုလည်း ညို့လကကြလေးနဲ့ ပြတပြေးနမေိတယ်။ နောကတ်ော့ ဖဖကြေေောကြ ညို့ကို ဂွိုင်း နှစ်ဖကကြနေ ဆှဲမပြီး ညို့မကြန်ှာကို နမ်းပြနရြော၊
“ညိုလေး ဖကြေောြ မနနေိုငတ်ော့ဘူးကြာ၊ နောကမြှ စုပတ်ော့ အခု လိုးတော့မယန်ောြ”
ဆိုပြီးပြောတော့ ညိုလည်း ခေါင်းငှိမ့ပြှလိုကတ်ယ်။ ညိုက စကဒခြွှတန်တေုန်းဖဖကြေေောကြ ညို့ ဘလော့အင်ျကြီကြယသ်ီးတွေ ခွှတန်ဲ့ တကည်ီလကည်ီ ကြိုးစားလိုကပြှီး နှစ်ယောကစြလုံး ကိုယတ်ုံးလုံးနဲ့ ကုတငပြေါရြောကသ်ှားရော၊ ညို့ပေါငန်ှဈလုံးကို ဖြဲပြီး ဖဖကြေေောတ်ယောကြ သူ့မကြန်ှာကြီး ညို့ပေါငခြှဆုံမှာ အပ် သူ့လွှာကြီးနဲ့ ညို့ပိပိလေးကို ရကပြှနပြါရော၊ ခုနတုန်းက တော့ လိုးတော့မယဆြိုပြီး၊ ခုတော့ ငှီးတွားရတာက ညို့အလှည့ပြေါ့။
ဖဖကြေေော့ြ လကတ်ဖကကြ ညို့စေ့စေ့လေးကို ဖိခွပြေီး လွှာကြီးက ညို့ပိပိလေးကို အပြငရြော အတွင်းရော နှံ့စပန်အေောင် ရကြ၊ နူတခြမ်းနဲ့လည်း ညို့ စောကပြတအြဖတလြေးကို စုပလြိုစုပန်ဲ့ အိုးးးးး ကောင်းလိုကတ်ာ ညို့ပိပိလေး အရညတ်ှေ အိုငထြှန်းနေ ပြီပေါ့။ ညိုကော့လနတ်ကပြှီး ပြီးကာနီးလို ဖြစ်မှ ဖဖကြေေောကြ ထပြီး သူ့လီးကြီး ညို့ပိပိလေး အဝမှာတေ့ ဖိသှင်းပြီးလိုးပါတော့တယ်။ နှစ်ယောကစြလုံးက တယောကအြထာတယောကသ်ိပြီးသားဆိုတော့ စည်းခကြည်ီညီလိုးလိုကကြှတာ ပထမဆုံးအခွီမို့ သိပမြကြာခငမြှာပဲ အရသာတွေ အဆုံးစွနရြောကပြှီး တခွီပြီးသှားကြတော့တယ်။
နှစ်ယောကစြလုံး အမောဖြေ တယောကကြို တယောကထြှေးပြေ့ရင်းနားနကြတေယ်။ သိပလြောဖို့မလိုဘူးလေ၊ တညလုံးကနွသ်ေးတယမြလား။
“ညိုလေး ရယ်၊ ခစွတ်ယကြှာ၊ ညိုလေး ရယ် ဖကြေော့ြ အသည်းလေးရယ်”
“ညို ကလည်းဖကြေော့ကြို ခစွပြါတယ်”
“အင်း ဖကြေောကြ စစချင်ြး ညိုလေးကို မှားမိတဲ့ အခွိနတ်ုန်းက ညိုလေး ဖကြေော့ကြို အမုန်းကြီးမုန်းသှားမလားလို့ စိုးရိမခြဲ့မိတာ”
“ဟှန်း ဖကြေောစြိုးရိမတ်ာကလည်း ကြောကစြရာပဲ၊ ခစ်ခစ်။ ညို့ ရှိသမွှ အပေါကမြှနသ်မွှကုနရြောပဲ”
“အဲဒါကတော့ကြာ ညိုလေးက အရမ်းလိုးလို့ကောင်းတာကိုးလို့၊”
“သှားပါ အဲလို စကားမွိုး မိန်းခလေးဘယန်ှဈယောကကြို သုံးခဲ့ပြီးပလဲ”
“တကယပြါကြာ ညိုလေး နဲ့ ညိုလေးမမေေ သာ ဖကြေော့ဘြဝမှာ အခစွဆြုံးပါ”
“အင်းပါ ညို ကလည်း ဖကြေော့ကြို ခစွပြါတယ်။ မမေေ စိတမြခမွြးသာမှာလည်း အရမ်းစိုးရိမတ်ာ”
“ဟုတတ်ယ်။ ညို့မမေေ ကလည်း ညိုလေးကို သိပခြစွရြှာတာ၊ ဖြစ်နိုငမြယ် ဆိုရင် ဖကြေောကြ ညို့ မမနေေဲ့ ညို နဲ့ နှစ်ယောကကြှားမှာ အိပခြငွတ်ယ်။ တခါလောကြ အိပခြှင့ရြရင် သပြေောပြါပြီကြာ”
“ခစ်ခစ် အပိုတွေိ၊ သူများ သားအမိ နှစ်ယောကစြလုံးကို တပျိုငန်ကလြိုးချင်ရြင် လိုးချင်တ်ယပြှောပါ ဖကြေောရြာ”
“တကယ့ကြို စွဲနတောပါ ညိုလေးရာ”
“အင်း ညို့ ဘကကြ တော့ အဆငပြှပေါတယ်၊ ဖကြေောသ်ာ မမေေ့ကို ရအောငစြည်းရုံး”
“အင်း တကယလြား၊ ဝမ်းသာ လိုကတ်ာ ညိုရယ်၊ ခစွလြေးရယ် မှ ပြှတဈြ”
ဘယပြှောကောင်းမလဲ နှစ်ယောကစြလုံး ငတလြည်းငတ်၊ လှမ်းလည်းလှမ်းနတေော့ တညလုံး လိုးလိုကကြှာတာ။ မအိပမြနပေဲ။ ဖဖကြေေောကြ အရမ်းသနပြှီး လုပလြည်း အရမ်းလုပန်ိုငတ်ာပဲ။ နောကပြှီးတော့ ညို့ရဲ့ ပထမဦးဆုံး အလိုးခံရတဲ့ လီးကြီးလေ။ အာ့တာကြောင့လြည်း ညို ကဖဖကြေေော့ကြို စွဲနရတောပေါ့။ ဖဖကြေေောြ အဲဒီညက ညို့ကို ပုံစံမွိုးစုံနဲ့ အပေါကစြုံ လိုးထည့လြိုကတ်ာ မနကလြဲကရွော ညို တယောကြ ပျိုင်းနပြေီလေ။ သူလည်း နည်းနည်းတော့ နုံးနပေါတယ်။
ညိုက မနကကြတွော့ ညိုဒီနေ့တော့ အလုပလြုပန်ိုငမြှာ မဟုတဘြူး ဆိုတော့ သူလည်း တူတူပဲတဲ့။ ဒါပမေဲ့ သူက တော့ သူ့ကုမျပဏီ ဆိုတော့ ခနတော့ သှားရမယတ်ဲ့၊ အဲလိုနဲ့ ညို့ ကို အိမလြိုကပျို့ပေးပြီး အလုပကြို ထွကသ်ှားတော့တယ်။ ညိုအိမရြောကတ်ော့ အိမကြ တိတဆြိတန်တယ်ေ။ ဖဖေေဦးလည်း မရှိတော့ မမထေေား လည်း အလုပသ်ှား၊ နောကြ ဒီရကပျိုင်း အိမမြှာ လူမရှိဘူး ဆိုတော့ အေးအေးဆေးဆေး ကိုယ့အြခန်းကိုယ် အားရပါးရတနေ့လုံးနှပလြိုကြ အုံးမယ် ဆိုပြီး၊ အိမသ်ော့ ကိုယ့ဘြာသာခတပြှီး ဝငလြာလိုကတ်ယ်။
အိမကြ လှခေါးကို တကလြာတဲ့ အခွိနမြှာတော့ တိတဆြိတန်တေဲ့ အိမကြှီးထဲမှာ အသံတခု ကြားလိုကရြတယ်။ ညို့နားမမှားဘူး ဆိုရငတ်ော့ မိန်းမ တယောကရြဲ့ အောင်ှီးသံ၊ အဲဒီအသံက အောကား တွထေဲမှာ လည်း ကြားဖူးတယ်။ ညိုကိုယတ်ိုငလြည်း အဲလို အောင်ှီးဖူးတော့ ဘာလည်းဆိုတာ တန်းသိတယ်။ ဒါပမေဲ့ ညို မသိတာက ဘယသ်ူတွလေဲပေါ့။ ခုခွိန် ဆိုအိမမြှာ ဘယသ်ူမှ ရှိတဲ့ အခွိနမြဟုတဘြူးလေ။
ညို လှခေါးက အသံမမှညပြမေဲ့ ခွဖြေားထောကတ်ကလြာမိတယ်။ လှခေါးထိပရြောကတ်ော့ အသံက ဖဖေေဦး တို့ အခန်းက လာနတယ်ေ ဆိုတာ သိရတယ်။ အဲဒီအခန်းဘကကြို အသာလွှောကသ်ှားတော့ တံခါးက ပြင့မြနပမေေဲ့ ပိတလြည်းမနဘေူး၊ လကန်ှဈလုံးစာလောကြ ဟတတလေး ပြင့န်တယ်ေ။ အဲဒါနဲ့ တံခါးကြားကနေ သှားချောင်းလိုကတ်ော့၊
“ဟင်”
ညို့ မကြလြုံး တွေ ပြူးသှားပြီး ကြကသ်ည်းမှှေးညှင်းတောင် ထသှားရပါတယ်။ အခန်းထဲမှာ ကိုယလြုံးတီးနဲ့ မီးကုနယ်မ်းကုန် လိုးဆောန်ကြတေဲ့ မိန်းမ တယောကန်ဲ့ ယောကြွား တယောကကြို တွေ့လိုကရြတယ်။ မိန်းမ က ဖငဘြူးတောင်းထောငရြကြ ကို ယောကြွားက အနောကဖြကကြ မုဆိုးထိုငထြိုငပြှီး ထိုအမွိုးသမီး ပေါငန်ှဈလုံးကို ဆှဲကာ တဖန်းဖန်း နဲ့ နအေောင် အားရပါးရလိုးနပေါတယ်။ ဆောင့လြိုးလိုကတ်ိုင်း အမွိုးသမီး ပါးစပကြ အသံထွကအြောင်ှီးနပေါတယ်။
ညို့ မကြလြုံးတွပြေူးပြီး ကြကသ်ည်းမှှေးထ ရတဲ့အထိ ဖြစ်သှားရတာကတော့ ထိုသူနှစ်ဦးဟာ တခွားသူတွေ မဟုတကြှပဲ၊ မောင့မြမေေ၊ မမထေေား နဲ့ မောင့ည်ီငယ် မောငန်ိုင်ဦး တို့ ဖြစ်နကြလေို့ပါပဲ။ ညို က မှ မောင့ကြို အင်းစကြ ဖြစ်အောင် ဘယလြို ဆှယရြမလဲ စဉြးစားနတေုန်း မောင့ည်ီအငယကြောငကြ သူ့အမေ နဲ့ လိုးနပေါပကောလား။ လိုးနတောမှ ပကပြကစြကစြကမြို့ တညလုံး မအိပမြနေ ဖဖကြေေော့ြ အလိုးခံထားရတဲ့ ညိုတောငမြှ စောကရြညလြေး စိမ့ထြှကလြာရပါတယ်။ ညို အကြံတခု ပေါလြာတာနဲ့ ဖုံးကို ထုတ့ပြှီး တံခါးကြားကနေ သူတို့ သားအမိတွေ လိုးနကြတောကို ဗီဒီယို ဆှဲထားလိုကပြါတော့တယ်။ နောကတ်ော့ ညို့ကို တွေ့သှားမှာ စိုးလို့ အသာလေးပဲ ခွဖြေားထောကပြှနဆြင်း၊ အိမတ်ံခါးကို အသံမမှညအြောငပြှနပြိတပြှီး အပြငလြမ်းမဘကကြို ထွကလြာခဲ့လိုကပြါတော့တယ်။
………………………………………………………………………………….
ညဘကကြတွော့ ညို ရိုကထြားတဲ့ ဗီဒီယို ဖိုငကြို မောင့ဆြီ ပို့ပေးလိုကပြါတယ်။ မောင် တအားကို အံ့အားသင့ြ သှားပါတယ်။ သူ လည်း အရမ်းကို စိတထြ နပေါတယတ်ဲ့။ အခု ဟောလြီဒေး ရကရြှညမြှာ ခွင့ထြပယ်ူပြီး ပြနလြာမယလြို့ ပြောပါတယ်။ မောင့စြိတတ်ှေ တအားထကြှနပေါပြီ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ညို့ကို မောငပြှောတဲ့စကားတွကေ သိနိုငတ်ာပါ။ ညို့ကို မောင့ဖြဖေေ နဲ့ လိုးတာလည်း တွေ့ဖူးပြီး ဆိုတော့ ညို့ကို ဖဖကြေေောန်ဲ့ ရောလုပဖြို့ စိတပြါလားလို့ မေးလာပါတယ်။ ညို က မောင့ကြို ပြောသင့မြပြောသင့စြဉြးစားနတေုန်းမဟုတလြား၊ အဲဒါနဲ့၊
“မောင် ကလည်း ညို့ကို လူတကာနဲ့ အိပခြိုင်းနတေော့တာပဲ”
“ဟုတပြါဘူး ခစွြ ကလည်း မောငကြ လူတကာ နဲ့ မအိပခြိုင်းပါဘူး၊ ခစွြ စိတပြါတဲ့လူမှပါ၊ ခစွစြိတပြါတဲ့လူက လည်း တခွား တစိမ်းမဟုတ် ပဲ ကိုယ့ဖြနမြလီ ထဲက ဆိုတော့ ပိုမကောင်းဘူးလားလို့ ၊ သတင်းပေါကကြှားမှာ တို့ ဘလကမြေးလ် လုပခြံရမှာတို့ ပူစာ မလိုတော့ဘူးပေါ့လို့”
“အင်း”
ညို က ခုထိ ပြောသင့မြပြောသင့ခြွိနန်တေုံး၊ ဘာလို့ဆိုတော့ ဖဖကြေေောကြ မောင့အြရင် ဖြစ်ခဲ့တဲ့အပြင် ညို့ကို ပန်းဦးခွှခေဲ့တဲ့ သူမဟုတလြား၊ တောကြှာ မောင် စိတထြဲမှာ သူ့ကို နှားမ ရှံ့ပိတ် ပေးတာ ခံရတယဆြိုပြီး စိတဆြိုးမှာ စိုးရတယလြေ။ အာတာ့ကြောင့ြ အဲဒီကိဈစကိုတော့ မပြောတော့ဘူး၊ အခုနောကပျိုင်းမှ ဖြစ်သလိုပဲ ဖောလိုးလုပလြိုကတ်ော့မယလြို့ ဆုံးဖြတလြိုကတ်ော့တယ်။
“မောင် သဝနမြတိုဖူးဆိုရငတ်ော့ ဖဖကြေေော့ကြို ညို စည်းရုံးကြည့်မြယလြေ၊ သူက ညို့ကို သမီးလေး တယောကလြို ခစွတ်ာ၊ ငယင်ယထြဲက သူ့လကပြေါမြှာ ကြီးလာခဲ့ရတာ ညို့ကိုတောင် စိတန်ဲ့ ပြဈမှား ပါ့မလားမသိဘူး၊ နည်းနည်းတော့လန့တ်ယ်”
“ဟာ ညို ကလည်း ညို့လို ဘောဒြီနဲ့ ညို့လို မကြန်ှာပေး မွိုး ကို တစိမ်း ယောကြွား မပြောနဲ့ အမွိုး နည်းနည်းဝေး ရငတ်ောင် စိတကြ မပြဈမှားပဲ နမှော မဟုတဘြူး နည်းနည်းသှေးတိုးစမ်းကြည့်လြိုကြ”
အဲလို မောငပြှောတဲ့ အကြောင်းကို ဖဖကြေေော့ကြို ပြနပြှောပြလိုကတ်ော့ ဖဖကြေေောတ်ယောကြ ရီလိုကတ်ာလေ။ ညို့ကိုလည်း ယောကြွားရ ကံကောင်းတဲ့အကြောင်းပြောတယ်။ ခု ညို့မမေေ ကို သူက တိတိလင်းလင်း ဖြင့မြပြောပဲ မသိချင်ယ်ောငဆြောငပြေးထားတာပဲ ရှိတယတ်ဲ့၊ ညို့ ယောကြွားလို မွိုး သူက ပြင့ပြှင့လြင်းလင်းပြောပြီး ခွင့ပြှုပေးရမှာတဲ့။ နောကြ ညို့ မမေေ ကို ပေးလိုးလိုကပြါလားတဲ့။ ဖဖကြေေောြ က အဲဒီ အိုငဒြီယာကို ညို့ခေါင်းထဲ ထည့ပြေးလိုကတ်ယ်။ ညို့ စိတကြူးထဲမှာ မမေေ့ကို မောငလြိုးနတော တွေးမိရင်း က ဖီးတကလြာရတယ်။ ဒါပမေဲ့ အဲလို အခွအနေေ မွိုးဖြစ်ဖို့ကို ဖဖကြေေောန်ဲ့ ညို နဲ့ လိုးနပြေီ ဆိုတာ မောင့ကြို ပြောမှ ရတော့မှာ မလား၊ အဲတော့ မောင့ကြို ညို ဖဖကြေေောန်ဲ့ ဖြစ်နပြေီလို့ ပြောလိုကတ်ော့တယ်။
ဟင် ဘယလြို ဖြစ်သှားတာလဲ မှနလြှခွလေား၊ ဆိုတော့ နည်းနည်း လုပကြှံဇာတလြမ်းလေး ကို ပြောပြရတာပေါ့။ မမေေ အိမမြှာ မရှိတုန်း ၊ ညို အိမမြှာ အိပဖြစ်သှားတဲ့ အကြောင်း၊ အဲ ဒီအခွိန် မှာ မောငကြ ဖဖေေ ကြော့ကြို သှေးတိုး စမ်းကြည့်ပြါလား ဆိုတော့ ဘယလြို စမ်းရမလဲ ပေါ့၊ ညိုက ညဝတအြင်ျကြီအပါး အကပြလြေး ဝတ်၊ အဲဒီအင်ျကြီက မောင် သိတဲ့ အတိုင်းပဲ လေ ညို့ပေါငလြညလြောကပြဲ ရောကတ်ာ၊ ပြီးတော့ အိပမြပြောလြို့ ဆိုပြီး အိမရြှေ့ခန်းထွကလြာပြီး ဖဖကြေေောြ နဲ့ အတူတူ တီဗီကြည့်တ်ာပေါ့။ ဖဖကြေေောြ ညို့ ပေါငလြုံးတွကေို ခိုးကြည့်န်တောကို မှငန်ရတောပေါ့။ ဖဖကြေေောြ အဲလို ညို့ပေါငတ်ှကေို အာသာ ငမ်းငမ်း နဲ့ ကြည့်တ်ာကို တွေ့ရလေ၊ ညို့ ပိပိလေးက အရညတ်ှေ ရှဲလေ ဖြစ်နတောပေါ့။
အဲဒါနဲ့ ညို က ခနလှဲမယ် ဆိုပြီး ဖဖကြေေော့ြ ပေါငပြေါြ ခေါင်းအုံး အိပပြှီး တီဗီဆကကြှည့န်လေိုကတ်ယပြေါ့။ ဒါပမေဲ့ ဖဖကြေေော့ြ လုံခွညအြောကြ က ထောငထြနတေဲ့ လီးကြီးကို ညို့ ပါးနဲ့ ထိမိတော့ ညို မအောင့န်ိုငတ်ော့ပဲ နဲ့ ဆုပကြိုင် ပြီး ထုပေးလိုကမြိတယ် ဖဖကြေေောြ လည်း ဘယခြံနိုငမြလဲ၊ နောကြ ညို့ ပုလှစွမြေး နဲ့ တွေ့သှားတော့ အသံတောင် မထွကန်ိုငဘြူး ဖြစ်သှားရတာပေါ့။ အဲဒီညက ဖဖကြေေောြ က တညလုံး ညို့ ကို အမုန်းဆှဲတာမောင်။ မောင့မြိန်းမ တော့ ဖြတဖြှတည်ကည်ကကြို ကြသှေားတာပဲ။ ခစ်ခစ်။ အဲလို ဇာတလြမ်းဆငပြှောပြလိုကတ်ော့ မောင့အြသကရြှုသံ ပြင်းပြင်းကို ပဲ ကြားနရတေယ်။ ကြည့်ရြတာ မောင် တဖကမြှာ ထုနပြေီထငတ်ယ်။ နောကတ်ော့ မောငပြှနလြာမဲ့ ရကတ်ှေ အကြောင်း ပြောဖြစ်ကြရင်း က အစီစဉြ ဆှဲခဲ့ကြတယ်။
ဒီကြားထဲ ဖဖကြေေောြ က ညို့ ကို ပြောခဲ့သလို ညိုတို့ သားအမိ ကို တပျိုငထြဲ လုပခြငွတ်ာမို့ မမေေ့ကို စည်းရုံးဖို့ ဘယလြို ကြိုးစားရမလဲ အကြံညဏတ်ောင်းနတယ်ေ။ ယောကြွား တွမွေား ခကပြါတယ်။ မိန်းမ တယောကကြို လုပဖြို့ သူတို့ မှာ ညဏန်ီညဏန်ကြ မွိုးစုံ ရှိနရကေသ်ား နဲ့ မိန်းမ တွဆေီက ရရင် ရသလို အကြံညဏကြ လည်းတောင်းတတသ်ေးတယ်။ ညို က မထူး ပါဘူး ဖဖကြေေောရြယ်၊ မမေေ နဲ့ မောလြေး ကိဈစ ကို သိတယ် ဆိုပြီး သာ ဖြင့ပြှောလိုကပြါတော့လို့ ပြောလိုကရြတယ်။ ပြီးရင် မမေေ နဲ့ သဘောတူညီမှု ယူ။ အဲလို တဆင့ခြငွြး တကပြှီးမှ ညို တို့ ကိဈစကို ဖြင့ပြှောလိုကလြို့ ပြောခဲ့လိုကတ်ယ်။
နောကတ်ပတလြောကကြတွော့ အလုပမြှာ ဖဖကြေေောြ မကြန်ှာကြီး ပြုံးစေ့စေ့နဲ့ ရောကလြာပါလရေော၊
“ညိုလေး ဒီနေ့ အခွိနရြလား ဖဖကြေေောြ ပြောစရာရှိလို့”
“အင်း နေ့လညစြာ စားခွိန် ပြောလေ”
အဲလို နဲ့ နေ့လညစြာ စားခွိနကြတွော့ အဲယားကြန်း နဲ့ ပရိုကဗြိတခြန်းရတဲ့ စားသောကဆြိုငတ်ခု ရောကသ်ှားကြတယ်။
“ညိုလေး ဖဖကြေေောြ ပြောပြရရင် ညိုလေးတော့ ယုံမှာ မဟုတဘြူး”
“ဟှန့ြ ပြောမှာသာ ပြောပါ ဖဖကြေေောကြ လည်း”
“ပြီးခဲ့တဲ့ အပတကြ တည ညိုလေး မမေေ နဲ့ ဖဖကြေေောတ်ို့ အိပယ်ာထဲ ခစွပြှဲဝငန်ရင်ေးက အရှိနတ်ကန်ေ တဲ့ အခွိနမြှာ ဖဖကြေေောြ က အဝင်း ကို ပြောလိုကတ်ယ်။ မောလြေး နဲ့ အဝင်းအကြောင်းကို ဖဖကြေေောြ သိကြောင်းပေါ့”
“ဟင် ဗွုံးဒိုင်းကြီး”
“အင်း လေ ညိုလေး ပဲ ပြောတာပဲ အဲလို ဒဲ့ မှ ပဲ ဖြစ်မယဆြိုတာကိုး အဟီး”
“အင်း ပါ ထားပါတော့ အဲတော့ ဘာတွေ ဖြစ်လဲ”
“အင်း အဲတော့ အဆငပြှသှေားတာပေါ့၊ အဝင်း ကလည်း မောလြေးကို အတောစြှဲနရှောတာ၊ မောလြေး နဲ့ သူနဲ့ ဖြစ်နတောကို ဝနခြံ တဲ့အပြင်၊ ဖဖကြေေောြ က သိပြီး ခွင့လြှတန်ိုငတ်ာကိုလည်း သူက အရမ်းဝမ်းသာ သှားတယ်။ ဖဖကြေေောြ တောင်းဆိုတာကိုလည်း သူက လိုကလြွှောတယ်”
“ဖဖကြေေောကြ ဘာကို တောင်းဆိုလို့လဲ၊ ညိုလေး နဲ့ သရီးဆမ်း ဆိုတာတော့ မဟုတပြါဘူးနောြ”
“အဟား မဟုတပြါဘူး၊ မောလြေး နဲ့ ဖဖကြေေောြ နဲ့ အဝင်း နဲ့ သရီးဆမ်းလေ ဟီး”
“ဟဲတောြ၊ ဖဖကြေေောြ က လည်း အတောကြဲတယန်ောြ၊ဟှန်း၊ အဲတော့ မမေေ က ဘာပြောလဲ”
“အဲတုန်းက တော့ ကြည့်အြုံးမယ် ပြောတယ်။ ဒါပမေဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ စနေ ကပဲ ဖဖကြေေောြ တို့ သရီးဆမ်း ဖြစ်သှားတယ်၊ အရမ်းမိုကတ်ယ်”
ဒီတခါ တော့ ညို ပါးစပအြဟောင်းသား ဖြစ်သှားရတယ်။ ဟယ် လူကြီးတွေ ဆိုပြီး အထငမြသေးလိုကန်ဲ့ ကိုယန်ောကကြောကကြွ ကနွသ်ှားရပြီ ကြည့်ပြါလား။ ဖဖကြေေောြ က ဆကပြှောတယ်။
“အဲဒီ ညမှာပဲ ဖဖကြေေောြ တို့ တယောကန်ဲ့ တယောကြ ပြင့လြင်း သှားလိုကကြှတာ၊ ညိုလေး နဲ့ ဖဖကြေေောြ တို့ ဖြစ်နတောပါ အဝင်း ကို ဖြင့ပြှောလိုကတ်ယ်။ အဝင်း သိပမြအံဩဘူး ညိုလေး ယောကြွားက နိုငင်ံခွားမှာ ဆိုတော့ သူနားလညမြှု ရှိပါတယတ်ဲ့။ ညိုလေး နဲ့ ဟိုးအရငကြတည်းက ဖြစ်နတယ်ေ ဆိုလိုကမြှ သူ တောတ်ောအြံ့ဩ သှားခဲ့တယ်”
“ဟယ် ရှကစြရာကြီး မမေေ့ကို ဘယလြို မကြန်ှာပြရမလဲ မသိဘူး”
“အဝင်း က အေးဆေးပါ၊ ညိုလေးကို သူက ခစွရြှာတယ်၊ သူက ဘာမှ မပြောဘူး၊ ညိုလေးကို ပဲ စိတခြမွြးသာ အောင် ထားဖို့ ဖဖကြေေော့ကြို ပြောတယ်”
“အင်း”
“အဲတော့ ဖဖကြေေော့ြ မှာ အကြံတခု ရှိတယ်”
“လုပပြှနပြှီ ဖဖကြေေောကြတော့လေ၊ ရှိနိုငလြှန်းတဲ့ အကြံတွေ တခါထဲ”
“ဒီလိုလေ ညိုလေး………….”
……………………………………………………………………………………………………
ဖဖကြေေောြ က သူ့အကြံအစညကြို အကောငအြထညဖြေါဖြို့ ဒီတခါ သင်ျကြန် မန်တလေး သှားကကြှမညဟြု ဆိုသည်။ ညို ကလည်း လိုကမြည်။ မောလြေး လည်း လိုကမြညပြေါ့။ ဖဖကြေေော့ြ ကား နဲ့ ပဲ ညို တို့ လေးယောကစြလုံး ( ဖဖကြေေောရြယ် မမရေယ်ေ မောလြေး ရယ် ညိုရယ်) အတူတူ တပြောတ်ပါးကြီးသှားကြတယ်။ မန်တလေး မှာ ရှိတဲ့ ဖဖကြေေောတ်ို့ တိုကမြှာ ပဲပေါ့။ အဲဒီ မှာ ညို့ ကို ဖဖကြေေောြ ပါကငဖြှင့ခြဲ့တာ သတိရမိပြီး ညို့ဟာလေးတောင် စိုတိုတို ဖြစ်သှားရတယ်။ အဲဒီတုန်းက လည်း သင်ျကြနတ်ှင်းကြီး လေ။ တိုကတ်ိုကဆြိုငဆြိုင်၊ ခုတခေါကလြည်း သင်ျကြနတ်ှင်း ပြနရြောကရြပြနပြှီပေါ့။
ဒီတခါတော့ မမေေ က တရားစခန်းမဝငတ်ော့ဘူး။ ဖဖကြေေောကြ သင်ျကြနလြညလြို့ ကောင်းမဲ့ ကားတစီး ငှားလိုကတ်ယ်၊ အကြိုနေ့ မှာ မန်းလေး ရောကတ်ာ ဆိုတော့ ပြငဆြင် နားနကြေ ခရီးပန်းတာနဲ့ ဆိုတော့ မလညဖြစ်ကြပါဘူး၊ အကြိုနေ့ မှာ ဘာမှ လည်း ရှိမှာမဟုတသ်ေးဘူးလေ ဆိုပြီးတော့လေ။
မနကကြတွော့ မောလြေး သှားဝယလြာတဲ့ နန်းကြီးသုပ် စား လဘကရြညသ်ောကကြှပြီးတော့ အဝတအြစားလဲ ထွကလြာကြတယ်။ ဖဖကြေေောင်ှားထားတဲ့ ကားလေးက ခွေးဘီလူးကားလေးကို အမိုးဖြုတထြားတဲ့ ကားလေး ဒရိုငဘြာပါပါတယ် ဒရိုငဘြာက မန်းလေး သား ဆိုတော့ သူက ဘယဘြယတ်ှေ လညရြမယ် ဆိုတာသိတယ် ကိုယလြမ်းညှှနစြရာ မလိုတော့ဘူး။
ညို ကတော့ ဒူးမရောကတ်ရောကြ ကြာတား ဘောင်းဘီနဲ့ အပေါကြ တီရှပ် ပဲ သဘကြ အကြီးကြီး တထည် ခွုံလာတယ်။ ဦးထုပ် နကော မကြမြှန် မိတကြပထြူထူ နဲ့ နပေူခံနိုငအြောင် ပြငလြာတယ်။ မမေေ ကလည်း အပေါကြ တော့ တီရှပပြဲ အောကကြ တော့ ထမိန် ပဲ ဝတလြာတယ်၊ သူလည်း ညို့လိုပဲ ဦးထုပ် နကောမကြမြှန် နဲ့ သဘကကြှီးကြီး တထညပြါတယ်။ ကားဆရာ က ရှေ့ခန်း က သူ့ကကပြြ မှာ မို့ ညိုတို့ လေးယောကြ အနောကဖြကမြှာ ချောငခြွောငခြွိခွိ လှတလြှတလြပလြပ် နဲ့ မတတ်တရြပပြှီး ကားပေါကြ စတီးကိုင်းတွကေို ကိုငလြိုကလြာကြတယ်။
စစချင်ြး ကားထွကတ်ော့ မမေေ့နားမှာ ဖဖကြေေောကြ ရပ် မောလြေး က တနရော ညိုက တနရော ရပန်ကြတေယ်။ ညို က သာ သူတို့ သုံးယောကထြဲမှာ ဖဖကြေေောြ ကလှဲရင် မမေေ နဲ့ မောလြေးကို နည်းနည်း မကြန်ှာပူနတော၊ သူတို့ သုံးယောကကြ တော့ အေးဆေး ပဲ ဘာမှ မဖြစ်သလိုပဲ၊ ပုံမှန် မိသားတစု ရပကေခြံထွကလြာကြသလိုပဲ၊ ရပကေခြံမဏျဍပတ်ှေ တခုပြီး တခု ဝငထြှကလြာကြတော့မှ ရတွစေေို အောကြှဟဈကြ နဲ့ ကလေးတွလေို ပဲ ညိုတို့ အုပစြု ပြောလြာကြတော့ ကနွတ်ာတွေ မတွေးမိတော့ဘူး။
အခွိနကြ ဘယလြို ကုနသ်ှားမှန်းတောငမြသိလိုကဘြူး နမှန်ေးတည့ပြှီး ရပကေတ်ဲ့သူတွေ နားသှားတော့ မှ ညိုတို့လည်း နားဖို့ ပြငကြှတယ်။ ဘိုကလြည်း ဆာနကြပြေီ ဆိုတော့၊ ဦးပိနတ်ံတားဘကကြို သှားကြတယ်။ လူတွကေ သောကသ်ောကလြဲ များတာပဲ။ ဖဖကြေေောြ နဲ့ မောလြေး တို့ က စားသောကဆြိုကတ်ခု မှာ တဘယေရြဖို့ သှားပြောတော့ ခနစောင့ရြမယဆြိုလို့ ညို နဲ့ မမတေေို့ ကားပေါမြှာ သဘကအြစိုတွလှမြေး၊ ကားရှေ့ခန်းမှာ အပိုယူလာတဲ့သဘကအြချောကန်ဲ့ဆံပငတ်ှကေိုယတ်ှေ သုပ် အပိုပါလာတဲ့ တီရှပ် ကို လဲ ကြတယ်။ နောကတ်ော့ ဦးပိနတ်ံတား အဝနားက ဈေးဆိုငတ်န်း လွှောကကြှည့ပြှီး တိုလီမှုတစြလေး တွေ ဝယကြှတယ်။
စားသောကဆြိုငမြှာ စားပြဲရတော့ သှားစားကြတယ်။ ဖဖကြေေောကြ အခမွြးပြေ ဆိုပြီး သူယူလာတဲ့ပုလင်းပြားထဲက ဝီစကီ ကို မောလြေး နဲ့ ဆိုငကြ ရခေဲတောင်းပြီး တခွကစြီ ထည့တ်ယ်။ ညို နဲ့ မမေေ နဲ့ အတွကြ စပိုင် တလုံးစီ မှာပေးတယ်။ ဘိုကကြလည်း ဆာ၊ ဝိုငကြလေးကလည်းကောင်း တော့ စားလို့ အရမ်းကောင်း။ ဖဖကြေေောြ နဲ့ မောလြေး လည်း နပေူရှိနကြှောင့လြား အရကရြှိနကြှောင့လြားမသိ မကြန်ှာတွေ ရဲနကြတေယ်။
စကားတွလည်ေး သှကန်ကြတေယ်။ မနကကြ ရပကေမြဏျဍပကြ အတွေ့အကြုံတွကေို ပြနပြှောရင်း ရီမောနဖြစ်ေကြတယ်။ စားပြီးတော့ ဘိုကလြေးပြည့လြာတော့ ဖဖကြေေောကြ အိမပြှနန်ားချင်သ်ေးလား ဆိုတော့ မမေေ က နာရီကြည့်ပြှီး ၂နာရီပဲ ကြောန်ပြေီ ခနလောကြ ဒီနား တံတားပေါြ ဟိုလွှောကဒြီလွှောကြ အရိပကြလေး မှာ ပဲ ခနနားပြီး ပြနထြှကရြအောင်၊ ညနေ ကမွှ အိမစြောစောပြနတ်ာပေါ့၊ အဲဒါကမွှ ညဘကြ မဏျဍပတ်ှကေ ဖြောဖြှတောတွလည်ေး လိုကကြှည့လြို့ ရမှာ ဆိုတော့ အားလုံး သဘောတူကြတယ်။
ဒီတခါ ရပကေခြံဖို့ ပြနထြှကကြှတော့ အရကရြှိနပြဲ ရလာလို့လား၊ ခုန ခနနားတဲ့ အခွိန် မမေေ နဲ့ တီးတိုးတီးတိုး ပြောပြီး သဘောတူညီခကြြ ရလာလို့ လားမသိ။ ကားပေါမြှာ ဖဖကြေေောကြ ညို့ အနားကပလြာရပန်တယ်ေ။ တိတိကကြ ပြောရရင် ညို့ အနောကဖြကမြှာပေါ့။ မောလြေး ကိုလည်း သူက လကကြုတပြှီး မမေေ့နား သှားရပဖြို့ မကြန်ှာရိပ် မကြန်ှာကဲ နဲ့ ပြောနတော၊ တဖကကြို ငေးနတေဲ့ မမေေ က မမှငပြမေဲ့ ညို က မှငတ်ာမို့ ဖဖကြေေော့ြ လကကြို ဆှဲဆိပလြိုကရြသေးတယ်။ ဖဖကြေေောြ စပဖြှီးဖြီး နဲ့ ညို့ကို ပြနကြှည့တ်ော့ ညိုက မကြမြှောငကြုတ် ပြလိုကတ်ယ်။ ညို့ မကြန်ှာက ရီချင်သ်လို ဖြစ်နတောကိုတော့ ဖုံးရမယမြထငဘြူး။
ဒီတခါ ရပကေမြဏျဍပလြည်း ရောကလြို့ ရပေိုကတ်ှနေဲ့ တအားလည်း ထိုးရော ဖဖကြေေောကြ ညို့ ကို အနောကကြ နေ သိမ်းကြုံးဖကထြားပါလရေော၊ ညို ကတော့ ဘာမှ မမှငဘြူး သဘကကြို ခေါင်းခွုံလို့ နှာခေါင်းထဲ ရမဝေငရြအောင် အတင်းငုံ့ထားရတယ်။ ညို့ ဖငကြှားမှာသာ ဖဖကြေေော့ြ ဟာကြီး အမှောင်းလိုကြ လာကပန်တော သိနတယ်ေ။ ရပကေမြဏျဍပကြ ထွကလြို့ မကြန်ှာကို သဘကဖြယတ်ော့မှ မမေေ့ ကိုလည်း မောလြေးက အနောကကြနေ အသဖကေထြားတာ တွေ့လိုကရြတယ်။ မမလေည်ေး သူ့မကြန်ှာသုတပြုဝါကိုဖယလြိုကပြှီး ညိုတို့ ဖကကြို လှမ်းကြည့်လြိုကတ်ယ်။ ညို က သူတို့ကို ပြုံးကြည့်န်တော တွေ့သှားလို့ မောလြေး သူ့ခါးကို ဖကထြားတဲ့ လကကြို တွန်းခဖြို့ ကြိုးစားတယ်။
မောလြေးက မဖယပြေးပဲ တင်းတင်းလေး ဖကထြားတော့ သူဖယခြလွို့ မရဘူး၊ ညို က မသိချင်ယ်ောငဆြောငပြှီး တဖကကြို ငေးနလေိုကတ်ယ်။ နောကပြှနကြှည့တ်ော့ မောလြေး လကကြ မဖယပြဲ ဆကဖြကထြားတယ်။ မောလြေး ရှေ့ပိုင်းက မမေေ့ ဖငကြောကကြောကြ အနောကဖြကမြှာ ကပန်လေိုကတ်ာ လခေိုဖို့တောငမြလှယလြောကဘြူး။ အဟီး။ ဂငွြးဘောင်းလီ အထူဝတထြားတဲ့ ညို့ ဖငကြှားမှာတောင် ဖဖကြေေော့ြ အချောင်းကြီး အမှှောင်းလိုကြ လာကပန်တော သိနသေေးရင်၊ ထမိနဝြတထြားတဲ့ မမေေ့ ဖငကြှားမှာတော့ မောလြေး ဟာကြီး ဘယလြို နမလေဲ ဆိုတာ တွေးကြည့်စြာမလိုတော့ဘူးလေ။
အဲဒီ နောကပျိုင်းတော့ နသေား ကသွှားသလိုပဲ ညိုတို့ လေးယောကြ သင်ျကြနမြဏျဍပတ်ှထေဲကို ဝငရြင် စုံတွဲ နှစ်တွဲ သင်ျကြနလြညကြှသလို ဖြစ်နတယ်ေ။ မမေေ နဲ့ မောလြေးက တတွဲ ၊ ညို နဲ့ ဖဖကြေေောြ ကတတွဲ ပေါ့ ခစ်ခစ်။ နောကပြှီး ဖဖကြေေောြ ခါးကြားထိုးယူလာတဲ့သံဗူး အပြားလေးထဲက အရကြ ကို သူက ငုံမော့လိုကြ၊ မောလြေးကို လည်း ပေးမော့လိုကြ နဲ့ ပိုပြီး အရှိနရြလာကြတယ်။
နောကမြဏျဍပတ်ခု အရောကမြှာ မောလြေးက မမေေ့ကို သူနဲ့ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ဖြစ်အောင် လှည့ထြားပြီး ဖကထြားတာတွေ့ရတယ်။ နောကြ မဏျဍပကြ အထွကမြှာ မမေေ့ ကို သူ နူတခြမ်းချင်ြးစုပန်မ်းနတော တွေ့တယ်။ ညိုလည်း မသိချင်ယ်ောငဆြောငန်ေ လိုကတ်ယဒြါပမေဲ့ ကြည့်ရြတာ အရမ်းကို ဖီးဖြစ်လို့ ညို့ပိပိလေး တောငမြှ အရညစြိုနပြေီ။ ဖဖကြေေော့ြ လီးကြီးကို ပုဆိုးပေါကြနေ ကိုငကြှည့တ်ော့ မာတောငန်ပြေီ။ သူလည်း သူ့မိန်းမ ကို လူရှေ့သူရှေ့မှာ မိန်းမ တူ က ဖကထြားပြီး နူတခြမ်းချင်ြး စုပန်တောကို ကြည့်ရြင်း ဖီးတွေ တအားတကန်ပြေီထငတ်ယ်။
ညနလေေးနာရီလောကကြတွော့ ဖဖကြေေောကြ ပြနကြှရအောင် ညကရွငလြည်း ပြနထြှကပြှီး မဏျဍပတ်ှကေ ဖြောဖြှကြတောတွေ ကြည့်ကြှအုံးမယ် ဆိုတော့ ဘယသ်ူမှ မငှင်းတော့ပါဘူး၊ ကားဆရာကို အိမပြှနမြောင်းဖို့ ပြောလိုကပြှီး ပြနလြာခဲ့ကြပါတယ်။
လူတွေ အကုနလြုံး ( လေးယောကစြလုံး ) လည်း သှေးထဲ မှာကာမ ရမကတ်ှကေ တောတ်ာြ ထ ပြီးတင်းနကြပေါပြီ။ တဦး နဲ့ တဦး ဖြင့မြပြောပမေဲ့ မကြန်ှာရိပ် မကြန်ှာကဲ ကြည့်ပြှီး သိနကြပေါတယ်။ ဒါမေဲ့ ခကတ်ာက မမေေ နဲ့ ညို လေ၊ မိန်းမသား ချင်ြးလည်း ဖြစ် သားအမိလည်း ဖြစ်တော့ တယောကန်ဲ့ တယောကကြ ပေါတ်ငကြှီး ပါးစပကြ လည်း ပြောမထွကြ၊ တယောကြ ရှေ့မှာလည်း တယောကကြ အနအထေိုင် ဟော့ဟော့ရမ်းရမ်း နမရေ၊ တယောကြ နဲ့ တယောကြ ရှိနန်ကြတေယ်။
အိမရြောကတ်ော့ ကားသမားလေးကို မနကဖြှနမြနကကြမွှ ပြနလြာခေါဖြို့ မှာပြီး ပြနလြှတလြိုကတ်ယ်။ ညဖကကြ တော့ ဖဖကြေေော့ြ ကားရှိတယလြေ။ အိမထြဲ ဝငကြှတော့ ညိုလည်း အဝတစြို တွေ အမှနလြဲချင်တ်ာနဲ့ ညို့ အခန်းကို အမှနပြှေးဝင် သှားလိုကတ်ယ်။ အခန်းထဲ ရောကတ်ော့ ရစေို ပြီးတင်းကပြြ လေးလံနတေဲ့ ဂငွြးဘောင်းဘီကို ခွှတပြှဈ ပြီး အောကပျိုင်း ကို မကြန်ှာသုပပြုဝါ ပတ် ပြီးတော့မှ အပေါကြ တီရှပကြို ခေါင်းပေါမ် ဆှဲခွှတလြိုကပြှီး နောကမြကြန်ှာသုပပြုဝါတထညန်ဲ့ ကိုယတ်ှေ ခေါင်းတွေ မကြန်ှာတွကေို အရငသ်ုတလြိုကတ်ယ်။ ခေါင်းက ဆံပငတ်ှကေို သုတန်တေုန်းပဲအခန်းတံခါးဖြင့ပြှီး လူတယောကဝြငလြာသံကြားလို့ လှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ ဖဖကြေေောြ၊
“ဟင် ဖဖကြေေောြ မမရေေော၊ ”
“ညိုလေး မမေေ က ဖဖကြေေောြ တို့ အခန်းထဲမှာလေ”
“အဲဒါဆို ဖဖကြေေောကြ ညို့အခန်းဘာလာလုပတ်ာလဲ လို့”
“ညိုလေး မမေေ က ဖဖကြေေော့ကြို ကနထြုတလြိုကတ်ာလေ၊ ဖကြေောြ တို့ အခန်းမှာ မောလြေး ရောကန်လေို့”
“ဟောတော့ ခစ်ခစ် ဖြစ်ရလေ၊ သနားပါတယ် ဖကြေောရြယ် ခစ်ခစ်”
“သနားရင် နို့တိုကြ ဖကြေောန်ို့ဆာနတယ်ေ”
ဖဖကြေေောကြ ပြောရင်း ဆိုရင်းက ညို့နားကို ကပလြာပြီး ဘရာဇီယာလေး ပဲ ကနွတ်ော့ တော့ ညို့ နို့တွကေို လကတ်ှနေဲ့ လာအုပကြိုငရြင်း ဆုပန်ှယလြိုကတ်ယ်။
“အာ ဘရာ တခုလုံးရှဲနဈနတောပဲ အအေးမိအုံးမယ် ညိုလေးက လည်း ခုထိမခွှတသ်ေးဘူးလား”
“အင်းလေ ခွှတမြလို့ပဲ အခု ဆံပင် သုတန်တောကိုဟာ”
ဖဖကြေေောကြ ညိုလေး နောကကြွောကို သိုင်းဖကလြိုကပြှီး ညို့ နောကကြွော က ဘရာဇီယာဂွိတတ်ှကေို စမ်းရင်း ဖြုတလြိုကတ်ယ်။ ညို့ဘရာဇီယာ ကြှတသ်ှားလို့ လှတလြှတလြပလြပ် ဖြစ်သှားတဲ့ နို့ကြီးတွကေို ငုံ့ပြီး သူ့ပါးစပ် ကြီးနဲ့ တပြှတဈြပြှတဈြ ကုံးစုပပြါတော့တယ်။
“အှမ်းးးးးးး ပြှတ် စလှတ်..အား ကောင်းလိုကတ်ဲ့ နို့အေး အမောပြသှေားတာပဲ အဟီး”
ညို့ရဲ့ ရစေို လို့ နူးနပမေေဲ့ မာတောငန်တေဲ့ နို့သီးခေါင်း လေးတွကေ အရမ်းကို ဆန်းဆန်းတင့န်တေော့ ဖဖကြေေောြ စို့လိုကတ်ဲ့ အခွိန် တကိုယလြုံး ကငွတ်ကြ သှားအောငကြို ခံစားလိုကရြပါတယ်။ ညို့လကထြဲက သဘကြ လဲဘယတ်ုန်းက ပြဈခလွိုမှန်းမသိတော့ဘူး ဖဖကြေေော့ြ ခေါင်းကို သာ ကိုငပြှီးပြတပြေးနမေိပါတယ်။ ဖဖကြေေောကြ ညို့ နို့တွကေို ငုံ့စို့နရင်ေးက ညို့ခါးမှာပတထြားတဲ့ သဘကကြို လည်း ဖြညခြလွိုကတ်ယ်။ ညို့ ရစေို အတွင်းခံလေးကို လည်း ခွှတခြလွိုကတ်ော့ သူအဆငပြှအေောင် ညိုလည်း ခွထေောကတ်ှေ တဖကခြငွြး ကြှပေးလိုကရြတယ်။
ကိုယလြုံးတီး ဖြစ်သှားတဲ့ ညို့ကို ခွတခေေါကကြှေးက နေ မယူလိုကပြှီး ညို့ကုတငပြေါမြှာ ပကလြကြ တငပြေးလိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့မှ ကုတငဘြေးမှာ ရပရြင်း သူ့ အဝတအြစားတွေ ကို ခွှတန်တယ်ေ ဖဖကြေေော့ြ အဝတအြစားတွေ အကုနကြွှတသ်ှားတော့ သူရဲ့ မာတောငန်တေဲ့ လီးကြီးက အကြောပျိုင်းပျိုင်း ခေါင်းတယမ်းယမ်းနဲ့ပေါ့။ ညိုက ကုတငပြေါမြှာ ပကလြကအြနအထေားက တစောင်းလေး လှိမ့လြိုကပြှီး ဖဖကြေေော့ြ လီးကြီး ဆီ လကကြို လှမ်းလိုကတ်ယ်။ ဖဖကြေေောကြ လည်း ညို့ မကြန်ှာ နားကို လွှောကလြာပြီး ကုတငစြောင်းမှာ ရပလြိုကတ်ယ်။ ညို့မကြန်ှာနားကို ရောကလြာတဲ့ ရစေိုလီးကြီးကို ညို့လကကြလေး နဲ့ လှမ်းဆုပကြိုငပြှီးတော့ ညို့ပါးစပလြေး နဲ့ ငုံခဲလိုကတ်ယ်။
“အား … ညို့ပါးစပလြေးက နှေးနတောပဲကြာ ကောင်းလိုကတ်ာ”
နောကတ်ော့ ညိုက သူ့ဒဈဖောင်းကို လွှာကလေး နဲ့ လှည့ပြတရြကပြေးပြီးမှ ဒဈဖူးကို သကြားလုံး စုပသ်လို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး စုပပြေးတယ်။ ဖဖကြေေောြ ဒူးကြေးပြီး ညို့ ခေါင်းကိုလာကိုငတ်ယ်။ သူ့ဖငကြှီးကော့ကော့ပြီး ညို့ ပါးစပကြို စောကဖြုတလြိုးသလို လာလိုးတယ်။ အဲလို လုပမြယ် ဆိုတာကို ဖဖကြေေော့ြ အလိုးခံသကြ ရင့န်တေဲ့ ညိုက သိနပြေီမို့ သူ့လီးအရင်းကို ညို့လကကြလေးနဲ့ ဆုပထြားလိုကတ်ယ်။ ညို့လကန်ဲ့ ညို့မေးစေ့ နဲ့ တိုကမြိတဲ့ အထိလောကပြဲ ညို့ပါးစပထြဲ ကို သူထိုးလို့ ရတော့တာမို့ ညိုလည်း အာဂေါငမြနာတော့ဘူး၊ အဟိ။ ဒိသရုပလြုပပြေးရမယဆြိုရငတ်ော့ တမွိုးပေါ့။
ဖဖကြေေော့ြ လီးကြီးကလည်း သံချောင်းကြီးလိုမာတောငန်ပြေီ။ သူ့ကြည့်ရြတာ အမှနဆြုံး ထုတခြငွန်ပေုံရတယ်။ ညို့ပါးစပထြဲ မှာတောင် ပြီးချင်န်ပေုံပဲ။ ဒါပမေဲ့ ညိုကလည်း လိုသေးတယလြေ။ သူတို့ ယောကြွား တွကေ ဘယလြောကပြဲ အားသနသ်န် ခကြခြှင်း ပြနတ်ောငဖြို့က လှယတ်ာ မဟုတဘြူး။ ညို့ ပိပိလေးက လည်း အရမ်းလိုနပြေီ အရညကြှည် တွေ တအားစိမ့ထြှကန်တော ဆိုတော့ ညို့ပါးစပထြဲ အခု ပြီးခိုင်းလို့ မဖြစ်ခွဘေူး ဆိုပြီး လီးကြီးကို ညို့ပါးစပထြဲက ပလှတကြနဲ နအေောင် ဆှဲထုတလြိုကတ်ယ်။
ညို က ကုတငပြေါမြှာ ပကလြကလြှနပြှီး ပေါငန်ှဈလုံးကို ဒူးထောငပြေါငကြားပေးလိုကတ်ော့ ဖဖကြေေောြ ကုတငပြေါတ်ကလြာပြီး ညို့ပေါငန်ှဈလုံးကြားမှာ နရောယူလိုကတ်ယ်။ ညို့ ခါးဘေးမှာ သူ့လကတ်ဖကထြောကရြင်း တဖကကြ သူ့လီးကြီးကို ဆုပကြိုငလြို့ ညို့ စောကဖြုတအြဝကို လာတေ့တယ်။ ညို့စောကဖြုတတ်ခုလုံး ကလည်း စောကရြညကြှညတ်ှေ ရှဲနပြေီလေ။ ဖဖကြေေောြ သူ့လီးကြီးကို ဒဈမှုတသ်ှားတဲ့အထိ အသာဖိသှင်းပြီး မှ ညို့ဂွိုင်းအောကြ တဖကတ်ခကြမြှာ သူကလကတ်ှကေို ထောကလြိုကတ်ယ်။ ညို့ကို အပေါစြီးက မိုးပြီး ပြုံးကြည့်တ်ယ်။
“ညိုလေး ဖကြေောြ လိုးတော့မယန်ောြ”
ညို က မကြစြောင်းတခကြထြိုးရင်း၊
“လီးက ဖြင့ြ တဝကဝြငန်ပြေီ ဖကြေောြ ကလည်း၊ ခုမှ လိုးတော့မယလြုပန်တယ်ေ ခစ်”
“ညို့ မမေေ ကို ဖကြေောြ နဲ့ ညို့ ရှေ့မှာ မောလြေး ကိုငတ်ှယ် ဖကန်မ်းနတော ကြည့်ပြှီး ဖကြေောြ ဖီးတအားတကတ်ာ၊ လုံခွညထြဲမှာတောင် လရညတ်ှေ ထွကကြခွငွန်တော”
“ညိုလည်း တူတူ ပဲ၊ အာ့ကြောင့ြ ဖကြေောြ ညို့ပါးစပထြဲ ပြီးသှားမှာ စိုးလို့ ညို့ ပိပိထဲ ထည့ခြိုင်းတာ ညို့ဟာလေးထဲ အရမ်းဆာနပြေီ။ နောကမြှ ဖကြေော့ကြို ညို စိတကြှိုကမြှုတပြေးမယ် ဟုတပြလား”
……………………………………………………………………………………………….
ဖဖကြေေောကြ ညို့ ဂွိုင်းအောကြ တဖကတ်ခကြကြို ထောကထြားတဲ့ သူ့လကတ်ှကေို ပကလြကလြှနည်ို့ဂွိုှုင်းအောကကြ လကလြွိုပြီးတော့ ညို့ပုခုံးကို ဆှဲလို့ လီးကြီးကို အဆုံးထိ ဆောင့လြိုးပြဈလိုကတ်ယ်။ ညို ကဖဖကြေေော့ြ ခါးကို ညို့ ပေါငန်ှဈလုံး နဲ့ ညှပလြိုကပြှီး ညို့ ခွကငွြေးဝတ် နှစ်ခုကို ဖဖကြေေော့ြ ဖငအြနောကမြှာ ခွိတထြားလိုကတ်ယ်။ ဖဖကြေေော့ြ ရငဘြတမြှာ ညို့နို့ကြီးတွကေ ဖိမိပြီးတော့ ဖဖကြေေောြ ဆောင့လြိုးတိုင်း နို့သီးခေါင်းတွကေို ပြတခြှပေေးနသလေို ခံစားနရတေယ်။
ဖဖကြေေောကြ အောကကြ သူ့လီးကြီးကို ညို့ စောကဖြုတထြဲက တဝကန်ီးပါး ဆှဲထုတလြိုကြ ပြနဆြောင့သ်ှင်းလိုကြ နဲ့ အားရပါးရကို လိုးနတော။ ညိုက လည်း ဖဖကြေေော့ြ ဖငန်ောကမြှာ ခွိတထြားတဲ့ ညို့ ခွထေောကတ်ှနေဲ့ ဖဖကြေေောဆြောင့တ်ိုင်း အားပိုရှိရအောင် ဆှဲဆှဲပေးနတောလေ။ ဖဖကြေေောကြ လိုးနရင်ေးက မှ ညို့မကြန်ှာကို စေ့စေ့လာကြည့်န်တေော့ ညို တောင် ရှကတ်ကတ်ကြ ဖြစ်လာတယ်။ အလိုးခံနရင်ေး နဲ့ စကားလည်း မပြောချင်တ်ာမို့ မကြလြှှာပဲ ခပြှီး ဖီးအပြည့ခြံစားနလေိုကတ်ယ်။
ညို လည်း ပြီး ဖဖကြေေောလြည်း ညို့ စောကခြေါင်းထဲ လရညန်ှေးနှေးတွေ ပန်းထည့လြိုကပြှီးတော့မှ ညိုတို့ နှစ်ယောကြ ဖကထြားရင်း နားနကြတေယ်။ ညို့စောကခြေါင်းထဲက ဖဖကြေေော့ြ လီးပြီး ဖြေးဖြေးချင်ြး ပြော့သှားတယ်။ ခနနမှေ ညို က၊
“ဖကြေောြ ခုန က ဘာလို့ ညို့ကို စိုကကြှည့န်တောလဲ တခါထဲ ဟိုဟာလုပန်ရင်ေး လူကို စေ့စေ့ကြည့်န်တော မနတတေပြါဘူးဟှန့ြ”
“ညိုလေး က ကြည့်လြေ လှလမေို့ပါကြာ၊ စောကဖြုတလြေးက လည်း နှေးပြီး အိနတေော့ လိုးလို့ကောင်း မကြန်ှာလေးက လည်းခွိုပြီး လှလှန်းလို့၊ ညို့မကြန်ှာလေး တစိမ့စြိမ့ြ ကြည့်လြိုးရတာ အရမ်းကို အရသာရှိတာမို့ပါ”
“အင်း အခု မမေေ ကလည်း တအိမထြည်း မှာ ညိုနဲ့ ဖကြေောြ နဲ့ လုပန်တော သူသိနတယေဆြိုတော့ တမွိုးကြီးပဲ ညို မကြန်ှာပူနတယ်ေ၊ ဒါပမေဲ့ သူလည်း မောလြေး နဲ့ လုပန်တောပဲ ဆိုတာကို တွေးလိုကမြှ နည်းနည်း စိတပြေါ့သှားရတယ်”
“အင်း ခုနက လည်း အဝင်းက ပဲ ဖကြေောကြို လှှတလြိုကတ်ာပါ၊ ညိုလေး ဆီ သှားလိုကြ သူတယောကြ ထဲ ပငွြးနလေိမ့မြယ် ဆိုပြီးတော့”
“အောြ အဲဒါကြောင့ြ ဖကြေောကြ ညို့ ဆီ လာတာပေါ့လေ ဟုတလြား၊ နို့မို့ ဆို မမေေ့နားက ခွာမှာ မဟုတဘြူး မလား၊ ဟှန့ြ သိပါတယ်”
ညိုက တမငန်ောကခြငွတ်ာ ကြောင့ြ မကြန်ှာကို ခပပြုတပြုတလြေး လုပ် မကြစြောင်း တခကြထြိုးပြီး နူတခြမ်းကို ထောလြို့ ပြောလိုကပြါတယ်။
“အာ ဖကြေောြ ကလည်း လာချင်တ်ာပါ။ ဒီအတိုင်းထားခဲ့လို့ကလည်း မကောင်းဘူးလေ၊ နောကတ်ော့ အခန်းထဲ မောလြေး ဝငလြာတာနဲ့ အဝင်းက အဲလို လည်း နှငထြုတရြော ဖကြေောလြည်း သုတကြနဲ ထွကလြာတာပေါ့ကြာ ဟဲဟဲ”
“လူလညကြှီး၊ တခါထည်း မယားပါသမီးကို လိုးချင်တ်ော့ မိန်းမ ကို နောကဘြဲတဗှနေဲ့ လှတပြေးခဲ့တယ် ဟှန်း”
“ဟားဟား ဟားဟား ညို လေး ကြိုကသ်လို သာ စွတစြှဲပါတော့ကြာ ဟဲဟဲ”
…………………………………………………………………………………………………………..
ဝင်းမောျ
ကြှနတ်ောြ လည်း အတောတ်င်းနပြေီဗွ၊ မနကပျိုင်း တပိုင်းလုံး ကြီးဝင်းနားကို ကပခြငွတ်ာ မကပရြဲ ဘူးဖြစ်နတော၊ မမညို ကလည်း ရှိ တော့၊ သူတို့ သားအမိ နှစ်ယောကြ ရှေ့ကြီးမှာ ဘယလြို လုပရြမလဲ မသိဖြစ်နတော။ နောကတ်ော့လည်း ရပကေခြံရင်း ပြောလြာလို့ မေ့မေ့ ပြောကပြွောကပြါပဲ။ ဒါပမေဲ့ ရစေိုလာလို့ ရစေို ထမိနကြ ကြီးဝင်း ရဲ့ အိုးကြီး မှာ ကပပြှီး ပေါငလြုံး ဖငလြုံးတွေ အလှက ပေါလြာလေ လီးက တောငလြာလေ ပဲ လေ။ နေ့လညစြာ စားပြီးတော့ ဦးကြောြ နဲ့ ကြှနတ်ောတ်ို့ နှစ်ယောကြ အပြင်းလေး တွေ ကဈ ပြီး နောကတ်ော့ လူက နည်းနည်း ရဲလာတယ်။ ဦးကြောကြ လည်း ကြှနတ်ော့ကြို မကြရြိပပြှတယ်။ ကြီးဝင်း ကို ကပဖြို့၊ တကယတ်ော့ ဦးကြောြ နဲ့ ကြီးဝင်း နဲ့ ကြှနတ်ောတ်ို့ က သရီးဆမ်းပြီးသှားပြီ ဆိုတော့ အဆန်းမဟုတ် ပမေဲ့ အခုက မမညို ပါလာတော့ နည်းနည်း ရှိနန်ကြတော။
ဦးကြောကြ သူ မမညို ကို ဖြုတပြှီးသား ဆိုတာတော့ ပြောတယ်။ ကြီးဝင်းလည်း သိတယ်။ ဒါပမေဲ့ သားအမိချင်ြးတော့ ဖြင့မြပြောကြ သေးဘူး၊ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငကြှီးကတွော့ နည်းနည်း အန်းနကြတောပေါ့။ နောကတ်ော့ ကြီးဝင်း နားကပ် သူ့သဘကကြို ဝငခြှုံရင်း နဲ့ တဖြည်းဖြည်းရဲလာတယ်။ ရစေိုနတေဲ့ ထမိနအြောကကြ ကြီးဝင်း ဖငအြိတုံ ကြီးတွနေဲ့ ကြှနတ်ော့ပြေါငခြှံဖိမိတော့ လီးက ထောင်းကနဲ တောငတ်ကလြာတာပေါ့။ နောကပြှီး လူတွအမွေားကြိးကြားထဲ မှာ ဘာမှ မဖြစ်သလိုလို ဘာလိုလို ရပကေခြံတာကိုပဲ ပြောန်သလေိုလို ဟေးလားဝါးလားနပမေေဲ့ လူမမှငတ်ဲ့အပိုင်း ကြှနတ်ော့လြီးကြီး ကြီးဝင်း ဖငန်ှဈလုံးကြားထဲ ဖိသှင်း ထားရတာ စိတလြှုပရြှားစရာမဟုတလြား။
ဒီကြားထဲ မမညို ကိုလည်း ဦးကြောြ က အနောကကြ ဖကပြှီး ကပထြားတာတွေ့ တော့ ပိုပြီးဖီးလာရတယဗြွ။ မမညို ကို အရငကြ တော့ ကိုယ့အြမ ပဲ ဆိုပြီး စိတထြဲ ဘယလြို မှ မနတော အခုရစေို နဲ့ ဦးကြောန်ဲ့ အဲလို အဲလို တွတွေေ့တော့ ဖီးတကလြာတယဗြွ။ မမညို ဘောဒြီက ကြီးဝင်းအတိုင်းပဲ၊ အာ့ကြောင့ြ သမီး ကြီးလာရင် ဘယလြို ပုံ ဖြစ်မယ် ဆိုတာ အမကေို ကြည့်ရြတယ် ဆိုတဲ့စကားက အမှနပြဲဗွ။ မမညို ဖငကြ ကြီးဝင်းအတိုင်းပဲ လုံးကစွပြှီးတော့ အနောကကြို ကောကထြှကန်တော။ အဟီး။ ကြှနတ်ောတ်ို့ အမွိုးတွကေ တကယ့ဖြငကြောကအြမွိုးတွဗွေ။
နောကတ်ော့ သဘကအြောကကြ နပြေီးတော့ ကြီးဝင်း နို့ကြီးတွကေို အားရပါးရ ဆုပန်ှယပြှီး သမတော့တာပေါ့ဗွာ။ ကြီးဝင်းက လည်း ဘာမှ ကို မပြောတာဗွ။ သူလည်း သူ့မကြစြေ့အစွနကြ မမညို နဲ့ ဦးကြောတ်ို့ အတွဲကို တွေ့မှာပေါ့၊ တမငမြမှငခြငွယ်ောငဆြောငပြှီး ဘာမှ မဖြစ်သလို နနတေော။
ညနစေောင်း အိမပြှနရြောကတ်ော့ ကြီးဝင်းက သူရအရေင် ဝငခြွိုးတယ်။ နောကြ သူထွကလြာတော့ မမညို ဝငခြွိုးတယ်။ မမညို ရဝငေခြွိုးနတေုန်း ကြီးဝင်းက ကြှနတ်ော့ကြို အခန်းထဲ ခေါလြိုကတ်ယ်။ ကြီးဝင်းက ရချိုးပြီးလို့ မကြန်ှာသုပပြုဝါ ကို ကိုယမြှာ ရငလြွှားသလို ပတထြားရင်းက ကြှနတ်ော့ကြို လှမ်းခေါလြိုကတ်ယ်။ ဦးကြောလြည်း သူ့ရစေို အဝတတ်ှကေို ခွှတပြှီး ပုဆိုးအချောကတ်ထညန်ဲ့ လဲနတေုန်းပေါ့။ ကြီးဝင်းက ကြှနတ်ောလြည်း အခန်းထဲ ရောကရြော၊ ဦးကြောကြို အခန်းထဲက နတွန်ေးထုတပြှီး၊
“သှားသှား ယောကြွား သမီးညို့ ဆီကို သှားတော့ ဒီည အပြငပြှနမြထွကခြငအြထိနလေိုကြ၊ အဝင်းလည်း မောလြေး နဲ့ နမလေို့ သှားတော့”
လို့ အတင်းနှငထြုတပြှီး တံခါးပါ ပိတလြိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ော့မြှာ ဦးကြောကြို အားနာလိုကတ်ာ။ ဒါပမေဲ့ လီးကတော့ မာနပြေီလေ။ ကြှနတ်ောလြည်း ရစေိုတွကေို ခွှတပြှီး ပုဆိုးနဲ့ စွတကြယွပြဲ ဝတထြားတာ ခေါင်းက ရစေိုတွတေောင် ကောင်းကောင်း မသုတရြသေးဘူးလေ။
ကြီးဝင်းက သူရငလြွှားထားတဲ့သဘကကြှီးကို ဖြညလြိုကတ်ယ်။ ကြီးဝင်းရဲ့ ကြှဲကောသီးလုံးလောကြ နို့ကြီးတွကေ တုံခါရမ်း ပြီး ပေါလြာတယ်။ နို့သီးခေါင်းညိုညို ကြီးတွကေ မာတောငလြို့ ။
“လာအုံးမောလြေး နင့ခြေါင်းက ဆံပငတ်ှကေ ရစေိုတုန်းပဲ ငါသုတပြေးမယ် ချောကအြောင် တောကြှာအအေးမိနအေုန်းမယ်”
ကြှနတ်ောကြ လည်း အကြိုကပြဲလေ၊ ကြီးဝင်း သူ့မကြန်ှာသုတပြုဝါနဲ့ ကြှနတ်ော့ြ ခေါင်းသုတပြေးလို့ ရအောင် ခေါင်းငုံ့ပေးရင်းက ကြီးဝင်း ရငခြှငထြဲ ဝငပြှီး နို့ကြီးတွနေဲ့ မကြန်ှာကို ပြတလြိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ လကတ်ဖကတ်ခကြန်ဲ့ နို့ကြီးတွကေို ဆုပကြိုငန်ှယရြင်းနဲ့ နို့သီးခေါင်းတွကေို ငုံပြီး အားရပါးရ စို့နလေိုကတ်ယ်။
“အယ် ဒီခလေးဟာလေ၊ ခေါင်းသုတပြေးမယ် ဆိုတာကို နို့လာစို့နတယေတ်ကယပြဲ၊ အို့ ဟဲ့ ဖြည်းဖြည်းစို့ပါဟဲ့၊ အီးးးးးးးးးး”
နို့ကြီးတွကေို တဖကတ်လှည့စြီ ပြောင်းစို့နရင်ေးက ကြှနတ်ော့ြ လကတ်ှကေို ကြီးဝင်း ဖငကြောကကြှီးပေါြ ပြောင်းတငပြှီး ဆုပကြိုငလြိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ော့ြ ခေါင်း က အတင်းတိုးဝငလြို့ ကြီးဝင်းက နောကယ်ိုငသ်လို ဖြစ်သှားတယ်။
“ဟယ် ငါ လှဲကတွော့မယ် ဘယလြို ဖြစ်တာလဲ လာ၊ ဒါဆိုရင် ငါဒီမှာ ထိုငမြယခြန”
ကြီးဝင်းက ကုတငဘြေးက ကုလားထိုငလြေးမှာ ထိုငခြလွိုကတ်ော့ သူ့ရှေ့မှာ ကြှနတ်ောကြ ဒူးထောကထြိုငလြိုကတ်ယ်။ ကြီးဝင်းရဲ့ နို့တွကေို စို့ပေးရင်းက ကြှနတ်ော့ခြေါင်းကို အောကန်ှီမ့လြို့ ကြီးဝင်းဘိုကသ်ား လေးတွနမြေးရင်းက ပေါငန်ှဈလုံးကြားကို မကြန်ှာအပလြိုကတ်ယ်။ ကြီးဝင်းက ကုလားထိုငမြှာ ရှေ့လွှောထိုငလြိုကရြင်းက သူ့ပေါငကြှီး နှစ်လုံးကို ကားပေးလိုကတ်ယ်။
သူ့လကကြ သဘကဘြယရြောကသ်ှားပလဲ တော့မသိဘူး၊ ကြှနတ်ော့ြ ဆံပငတ်ှထေဲကို လကခြွောင်းတွေ ထိုးထည့ပြှီးတော့ ဖြပေးနတယ်ေ။ ကြီးဝင်းရဲ့ ရစေို စောကဖြုတကြှီးက အမှှေးပါးပါး လေးနဲ့ ဖေါင်းမို့နတယ်ေ။ စောကဖြုတကြှီးကို လွှာနဲ့ ကုန်းရကလြိုကတ်ော့ ကြီးဝင်း ပါးစပကြ ငှီးသံလေး ထွကလြာတယ်။ ပေါငလြုံးကြီးကိုလည်းပိုကားပေးလာတယ်။ ကြီးဝင်း စောကဖြုတထြဲက အရညကြှညလြေးတွေ စိုနပြေီ။ သူလည်း ဘယအြခွိနထြဲက စိတထြနလေဲ မှ မသိတာ။ နောကြ အားရပါးရ ရကလြိုကြ ရအောင် သူ့ပေါငန်ှဈလုံး ကို လကန်ဲ့ တွန်းမှှောကပြှီး လွှာကို စောကဖြုတထြဲ အတင်းထိုးထည့လြိုကတ်ယ်။
“အ့ မောလြေး တို့ ကို လိုးတော့ကြာ မရတော့ဘူး အရမ်းလိုနပြေီ။ အာ့ကြောင့ြ ကိုကြော့ကြို နှငထြုတလြိုကတ်ာ”
ကြှနတ်ောကြလည်း နှစ်ခါမပြောရပါဘူး။ ကြီးဝင်းကို ကုလားထိုငကြ နေ ဆှဲထူပြီး ကုတငစြောင်းမှာ ပြောင်းထိုငခြိုင်းလိုကတ်ယ်။ကြီးဝင်း ပေါငန်ှဈလုံးကို မှှောကပြှီး ခွဖဝေါးနှစ်ဖကကြို ကုတငပြေါအြပြားလိုကတ်ငလြိုကတ်ော့ ကြီးဝင်းက နောကပြှနမြလဲအောင် မှေ့ယာပေါကြို သူ့လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ကနထြောကထြားလိုကရြတယ်။ ကြှနတ်ော့ြ ရှေ့မှာ တော့ စောကဖြုတကြှီးက ဟ တတ ဖြစ်နပြေီ ။လီးကို လကတ်ဖကန်ဲ့ ကိုငပြှီး စောကဖြုတဝြကို တေ့လို့ အသာဖိသှင်းလိုကတ်ယ်။ နောကတ်ော့ ကြီးဝင်း နဲ့ ရငခြငွြးကပပြှီးတော့ ကုတငပြေါကြို လကထြောကလြို့ ဖငကြို ကော့ကော့ ပြီး လိုးပေးလိုကတ်ယ်။
ကြှနတ်ော့လြီးကြီးက တအားမာတင်းနတေော့ ကြီးဝင်းရဲ့ စောကခြေါင်းထဲ က အိစကတ်ဲ့ နှေးထွေးမှု အရသာလေး တွကေို ခံစားသိနရတေယ်။ သှင်းလိုကြ ထုတလြိုကတ်ိုင်း လီးတချောင်းလုံးမှာ အရသာ တပြုံလုံး ခံစားနရတေယ်။ ကြီးဝင်းလဲ အဲလိုပဲ နမှောပဲ မကြလြုံးလေး စင်းလို့ တအင်းအင်း နဲ့ ခံနရှောတယ်။
အဲလို အခကြင်ါးဆယလြောကြ ဆောင့ပြှီးတော့ ကြှနတ်ောကြ လီးကို အပြငဆြှဲထုတလြိုကတ်ယ် ကြီးဝင်းက မော့ကြှည့ပြှီး
“ဘာဖြစ်လို့လဲ မောလြေး”
“ပုံစံပြောင်းမယလြေ မိန်းမ ရယ်၊ ယောကြွား ဘာကြိုကတ်တတ်ယ် ဆိုတာ သိတယမြလား”
ကြှနတ်ောကြ လိငစြိတတ်အားတကန်ပြေီး စိတကြှှနခွေိနဆြိုရင် အဲလို မွိုး မိန်းမ လို့ ခေါတ်တတ်ယ်။ ကြီးဝင်းက လည်း မငှင်းပါဘုူး သူကလည်း တခါတလေ ယောကြွား လို့ ခေါတ်တတ်ယ်။ ခုလည်း ကြှနတ်ောကြ သူ့ ကို လိုးရင် အကြိုကဆြုံးက ဒေါ့ကီ ဆိုတာ ကို သူသိတယလြေ။ သူ့လို မွိုး အိုးလှ ပြီး အနောကကြိုကောကန်တေဲ့ ဖငမြွိုးကို ဒေါ့ကီ ဆှဲလို့ အရမ်းကောင်းတော့ အဲဒီပုံစံ နဲ့ ပဲ အမြဲ အဆုံးသတခြငွတ်ယလြေ။
ကြီးဝင်းက ဘာမှ မပြောတော့ဘူး၊ ကုတငပြေါမြှာ လေးဘကထြောကကြုံးပေးပြီး ကောကပြှီးသား ဖငကြှီးကို အနောကပြှနကြော့ပေးထားတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်းကုတငပြေါြ တကလြိုကပြှီး ကြီးဝင်းနောကကြ မုဆိုးထိုငထြိုငလြို့ ကြီးဝင်း ဖငန်ှဈလုံးကြားက ပြူးထွကလြာတဲ့ စောကဖြုတကြှီးကို ပြတပြေးလိုကတ်ယ်။ ပြီးမှ ပဲ အနောကကြ နေ အားရပါးရ ဒေါကီ နဲ့ လိုးပြီး နှစ်ယောကစြလုံး ပျိုငတ်ူပြီး လိုကကြှတယ်။ ကြှနတ်ော့လြီးကြီးကို ကြီးဝင်း စောကဖြုတထြဲမှာစိမထြားရင်း က ဖကပြှီး နားနလေိုကတ်ာ မနကကြ သင်ျကြနလြညတ်ာ ပငပြန်းထားတာနဲ့ ဆိုတော့ တုံးကနဲ အိပပြွောသ်ှားကြတယ်။
“ဒုန်းဒုန်း ဒုန်းဒုန်း”
ကြှနတ်ောတ်ို့ အခန်းတံခါးကို အပြငကြ လာပြီး တဒုန်းဒုန်းထုတော့မှ ပဲ ကြှနတ်ောရြော ကြီးဝင်းရော နိုးလာကြတယ်။ အပြငကြ ဦးကြောြ အသံကြားရတယ်။
“ဟေး အထဲက တူအရီး နှစ်ယောကြ မပြီးကြသေးဘူးလား၊ ဘိုကဆြာပြီလေ တခုခု ထွကစြားရင်း ညဘကြ သင်ျကြနမြဏျဍပတ်ှေ လွှောကကြှည့ရြအောင်”
“ဟုတ် လာပြီ ဦးကြောျ”
ကြှနတ်ောြ ကမန်းကတန်းထ ကြမ်းပေါကြ လုံခွညတ်ထညကြောကယ်ူဝတပြှီးအခန်းတံခါးကို သှားဖြင့လြိုကတ်ယ်။
“ဟိုကျ”
အခန်းဝ မှာ ဦးကြောတ်ယောကထြဲ လို့ ထငထြားတာ မမညို ပါ ပါနတယ်ေ။ သူတို့ နှစ်ယောကစြလုံးက အပေါပျိုင်း အင်ျကြီဗလာ ပုဆိုးဖြစ်သလို ခညွထြားတဲ့ ကြှနတ်ော့ကြို ကြောပြှီး ကုတငပြေါကြို လှမ်းကြီး မကြလြုံးပြူးနဲ့ ကြည့်န်ကြတေယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း လှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ ကြီးဝင်း က ထမလို့ ကုတငစြောင်းမှာ ထိုငရြကကြှီး တကိုယလြုံးမှာ အဝတအြစား တမွှငမြှ မရှိ၊ ဆံပငဖြားလားနဲ့ လညပြင်းက သူဝတန်ကြေ ရှဘတေကြှိုးတုတတ်ုတကြှီး တခုပဲ နို့ကြီး နှစ်လုံး ကြားမှာ တွဲလောင်းကလွို့။
…………………………………………………………………………………………….
ဦးကြောမြိုးဟိန်း သို့မဟုတ် ဖဖကြေေောြ၊
“ဟဲ့ စောကကြလေးလေး နငဟြာလေ လုပလြိုကရြင် စောကရြမ်းပဲ ဘာမှ နောကကြို ပြနမြကြည့်ဘြူး”
အဝင်း က မောလြေးကို လှမ်းတုတ် လိုကရြင်းက ကုတငပြေါကြ စောငတ်ထညကြမန်းကတန်းကောကယ်ူပြီး သူမကိုယရြှေ့ပိုင်းကို ဖုံးထားလိုကတ်ယ်။ ညိုလေးက တော့ သူ့ပါးစပကြလေး ပိတပြှီး တခွိခွိ ရီနတယ်ေ။ ကြှနတ်ောလြည်း အခန်းထဲ ဝငလြိုကပြှီး။
“ထားလိုကပြါကြာ ကလေးဆိုတော့ ဒီလိုပဲပေါ့၊ ငါ့မိန်းမ က ဘယလြို နနေေ လှနတောပါ”
ဟု ပြောရင်းက အဝင်း ပါးလေးကို ငုံ့နမ်းလိုကတ်ယ်။ မောလြေး က စပဖြှဲဖြဲ နဲ့ သူ့တီရှပကြို ကြမ်းပေါကြ ကောကယ်ူပြီး အိမသ်ာ သှားအုံးမယ် ဆိုရင်း ထွကသ်ှားတယ်။ ညိုလေးလည်း အခန်းဝမှ မရှိတော့ပါဘူး။ သူမမမေေ ရှကန်မှောစိုးလို့ အိမရြှေ့ဘကထြှကသ်ှားတယထြငတ်ယ်။
“သှားပါဟှန့ြ သှား အခု တံခါးသှားပိတလြိုကအြုံး ဒီမှာ အဝတအြစား လည်း မရှိပဲနဲ့”
အဝင်းက မကြန်ှာလေး နီမှန်းပြီး ပြောလို့ကြှနတ်ောအြခန်းတံခါးသှားပိတလြိုကပြါတယ်။ ပြီးတော့ ကုတငဆြီ ပြနလြာတော့ အဝင်းက သူမ ဆံပငဖြားယားတွကေို စုပြီး အနောကဖြကမြှာတပတလြွိုထုံးဖို့ လုပန်ပေါတယ်။ ခုနက ကာထားတဲ့စောကကြိုလည်း လှတခြလွိုကတ်ော့ သူမရဲ့ ဖြံ့ထွားလှတဲ့ ကြှဲကောသီဆိုကြ နို့ကြီးတွကေ လှုပရြမ်းနပေါတယ်။ ကြှနတ်ောြ လကကြ အလိုလို သူမရဲ့နိုကြီးတွဆေီ လကရြောကသ်ှားပါတယ်။
“လှလိုကတ်ဲ့ နို့ကြီးတွကြော ငါ့မိန်းမ နို့ကြီးတွကေ ဘယအြခွိနကြှည့ကြှည့ြ စို့ချင်စြရာကြီးတွေ”
“တောပြါ အပိုတွေ ဟိုမှာ သမီးကို အားရအောင် လုပလြာခဲ့ပြီးလို့ အမကေို လာဖား နတော မဟုတလြား”
“ဟင် အဝင်း ပဲ ကို့ကို တွန်းထုတလြိုကတ်ာပဲလေ၊ အဝင်း လငင်ယလြေး ကိုခေါပြှီး ကို့ကို တွန်းထုတလြိုကလြို့ ကို က ညိုလေး ဆီ သှားရတာ”
“အမယ် အပိုတွေ သူက မသှားချင်ရြှာဘူး မဟုတလြား”
အဝင်း ရဲ့ မကြစြောင်း လေးကို ပြုံးပြုံးကြီး ခံယူလိုကပြှီး မှ၊
“မောလြေး က ဘယန်ှဈခွီတောင် ဆှဲလိုကလြဲ၊ ငါ့မိန်းမ အိပယ်ာတောင် မထနိုငအြောင် ပျိုင်းသှားတာ”
“အို မနကကြ နပေူထဲ ရပကေခြံ တနကေုနဆြိုတော့ လူက ပငပြန်းသှားလို့ပါ အဲလောကမြဟုတပြါဘူး”
“အင်း ဒါဆိုရင် အခုညထွကလြို့ ရော ရပါအုံးမလား ၊ နားချင်န်ားလေ”
“ရပါတယ် ဖယဖြယ် ဒီလကကြှီးကလည်းလေ၊ တခါထဲ သမီးလည်း အဝလိုးပြီးတာတောင် အမေ ကို ဆကလြုပဖြို့ ကြံနသေေးတယ်၊ ဖယတ်ော့ ရမေိုးခွိုး အဝတအြစားလဲလိုကအြုံးမယ်၊ ဘိုကလြည်းဆာပြီ”
အဲလို နဲ့ ကြှနတ်ောတ်ို့လေးယောကြ ညဘကြ ကတွော့ ကိုယ့ကြား ပဲ ကိုယမြောင်းပြီး ၂ရလမ်း နဲ့ ၈၂လမ်းထောင့ကြ ကုလားဆိုင် မှာပဲ သှားစားသောကကြှတယ်။ ပြီးမှ ၆၈လမ်းမှာ ကားအပ်၊ အယပျိုင်း မဏျဍပ် ကို လမ်းလွှောကသ်ှားကြတယ်။ လမ်းလွှောကကြှတော့ ညိုလေးက ကြှနတ်ော့လြကမြောင်းကို တွဲခိုလို့၊ အဝင်းက တော့ မောလြေး လကမြောင်းတွဲလို့ ပေါ့။
မဏျဍပန်ားရောကတ်ော့လည်း နာမညကြှီး အဆိုတောြ တွေ ဘာတွေ လာတာဆိုတော့ လူတွကေ ကြိတကြှိတတ်ိုး ပေါ့။ ညိုလေးကို တခွားလူကပမြရအောင် ကိုယ့ရြှေ့မှာ ပဲ နခေိုင်းပြီး ကိုယပြဲ ထောကပြေါ့။ အဟီး မောလြေးက လည်း သူ့ဒေါကြှီးကို အဲဒီအတိုင်းပဲ ပေါ့။ သူတို့ သားအမိ နှစ်ယောကစြလုံး ကလည်း ဖငကြောကြ ဆိုတော့ ပုဆီုးအောကကြ လီးက ဖငန်ှဈလုံး ကြားထဲ အမှှောင်းလိုကပြေါ့။ လူတွကေ လည်းတိုးတော့ ကြှနတ်ောတ်ို့က လည်း ကောကြပသ်လို ပူးကပထြားရတယ်။
ညိုလေး နဲ့ အဝင်းနဲ့ ဘေးချင်ြးယှဉရြကပြေါ့။ အခုက တော့ သူတို့ သားအမိ နှစ်ယောကလြည်း အသားကသွှားပြီ ထငတ်ယ်။ ခပတ်ညတ်ညပြဲ ကိုယ့အြတွဲနဲ့ ကိုယဆြိုသလို ဖြစ်နတော။ နောကပြှီး မန်တလေးက လည်း ကိုယ့မြှို့မဟုတတ်ော့ သိတဲ့လူ မရှိ အေးဆေးပဲ။ ကြည့်န်တေုန်းမှာ ညိုလေးက လကန်ောကပြှနန်ဲ့ ကြှနတ်ော့လြီးကို လာဆုပပြှီး ကိုငတ်ယ်။ ပြီးတော့ လူကြားထဲ မှာ ထုပေးနတယ်ေ။ မကြန်ာက တော့ စတိတကြို ကြည့်လြို့ပေါ့။ ခနနတေော့ မနနေိုငတ်ော့ ဘူး ကြှနတ်ော့လြီးက တအား မာနပြေီ။ အိမပြှနကြှရအောငကြှာ လို့ လှည့ပြှောတော့ အဝင်းမကြန်ှာ ကလည်း ရှကတ်ကတ်ကြ အင်းလို့ ပြောတယ်။ အောကင်ုံ့ကြည့်လြိုကတ်ော့မောလြေး လကကြ အဝင်း ထမိနအြလှာတထပအြောကြ ဝငပြှီး နှိကန်တောကိုး။
ကြှနတ်ောတ်ို့ လေးယောကစြလုံး လူကြားမှာ ပြတရြင်း သပရြင်း နှိကရြင်း က စိတတ်ှေ တအားကြှလာလို့ ကားဆီ ပြနသ်ှားပြီး အိမကြို အမှနပြှနလြိုကကြှတယ်။
အိမရြောကတ်ော့ ဘယသ်ူတွေ ဘယအြခန်းသှားရမှန်းမသိအူကြောငကြှောင် ဖြစ်နကြတေော့ မထူးပါဘူးကြာ လို့ တွေးပြီး အဝင်းကိုရော ညိုလေးကို ပါ လကတ်ဖကတ်ခကြစြီ ဆှဲလို့ ကြှနတ်ောတ်ို့ အိပခြန်းထဲ ခေါလြာလိုကတ်ော့တယ်။ မောလြေး လည်း ပြုံးစေ့စေ့ နဲ့ အနောကကြ လိုကလြာတယ်။ အခန်းထဲရောကတ်ာနဲ့ ညိုလေးကို ဖကပြှီး ကဈဈပေးလိုကတ်ယ်။ မောလြေးက လည်း အားကမွခံ သူ့ဒေါကြှီးကို ဖကပြှီး ကဈပေးတယ်။ နောကတ်ော့ ကုတငပြေါမြှာ ပကလြကြ ယှဉအြိပန်ကြတေဲ့ အဝင်း နဲ့ ညိုလေး တို့ နှစ်ယောကကြို ကြှနတ်ောြ နဲ့ မောလြေး နဲ့ ဘေးချင်ြးယှဉရြကြ က လိုးဖြစ်ကြတော့တယ်။ သူတို့ လည်း စိတတ်ှကြှနေတေော့ အသံထွကြ ပြီး ငှီးငှူရင်းက အောကကြ နေ ကော့ပြနပြေးနကြတေယ်။ တခွီပြီးသှားမှ လေးယောကသ်ား ကုတငပြေါမြှာ နားကြတယ်။ မောလြေးက ညိုလေး ကိုယလြုံးတီး ကို အခု မှ မှငဘြူးတော့ သချော ကြည့်ရြင်း၊
“မမညို ဘောဒြီက ကြီးဝင်း အတိုင်း ပဲ နောြ အဟီး ပန်းပုဆရာ တောတ်ယခြေါရြမယ် ခိခိ”
“အမလေး တို့က အိုနပေါပြီကြာ သမီး လို မဟုတတ်ော့ပါဘူး”
“ဟင့ြ မမေေ က လှပါတယ် သမီးထကတ်ောင် ပို ဆကဆြီ ဖြစ်သေးတယ်။ သမီးက မှ ခါးနည်းနည်းတုတသ်လို ဖြစ်နသေေးတယ်”
“ညိုလေး က မတုတပြါဘူး၊ သမီး မမေေ က ဖငအြိုးကြီး ပိုကြီးတော့ ခါးသေးသလို ဖြစ်နတောပါ။ အတူတူလောကပြါပဲ”
ကြှနတ်ောတ်ို့ လေးယောကြ တယောကတ်ပေါကပြှောရင်းက တဖြည်းဖြည်း ပုံမှနလြို ဖြစ်လာပါတယ်။ မောလြေး ကြည့်ရြတာလည်း သူ့အမကို သှားရညယ်ိုနပေုံ ရပါတယ်။ အဲဒါကြောင့ြ သူကို လည်း အလှည့ပြေးလိုကအြုံးမယ် စိတကြူးပြီး။
“မောလြေး လာကြာ ဒီဘကကြို မင်းကလည်း ငါ့မိန်းမကို ငါမကပရြဘူး မင်းကြီးပဲ”
ဟု နောကသ်လို ပြောသလို ပြောရင်းက ညိုလေး ဘေးက ထလိုကပြါတယ်။ မောလြေးလည်း အဝင်းကို နောကကြ ဖကထြားရာက ကမန်းကတန်းထရင်း၊
“အာ ဟုတပြါဘူး ဦးကြောြ ကလည်း လာပါ ရပါတယ်။ မမညို က ကြှနတ်ောကြပတ်ာ ကြိုကမြကြိုကြ မသိလို့ပါ”
အမွိုးသမီး နှစ်ယောကစြလုံးက ကြှနတ်ောတ်ို့ နှစ်ယကြေ ညဏမြွားနတော ကို သိကြပြီး မကြစြောင်းတွေ ထိုးလိုကကြှပါတယ်။
“အောငမြလေး ရှငတ်ို့ နှစ်ယောကြ ပလီတွေ များမနကြပေါနဲ့ လုပစြရာရှိတာ လုပကြှပါ၊ တခါထဲ၊ သှားသှား သမီးကို ပြုစုလိုကအြုံး သမီး တူးဘိုငဝြမ်း အတွေ့အကြုံ ရသှားအောင်”
ညိုလေးကို အဝင်းက ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း ပြောခလွိုကတ်ော့ ညိုလေး မကြန်ှာလေး နီပြီး ရှကတ်ကတ်ကြ ဖြစ်သှားပမေဲ့ မကြလြုံးတွကေ တော့ အရောငတ်ောကလြာပါတယ်။
“အာ မမေေ ကလည်း ”
ဟု ပြောလိုကပြှီး ကြှနတ်ော့ကြို မကြစြောင်းလှည့ထြိုးပါတယ်။ ညိုလေး ရဲ့ ခစွစြရာ့ မကြစြောင်းနဲ့ ပါးဖောင်းဖောင်းလေးကို ကြှနတ်ောမြနနေိုငတ်ော့ သူမ မကြန်ှာလေး ဆှဲပြီး နမ်းပြဈလိုကတ်ယ်။ နူတခြမ်းလေးတွကေို လည်း စုပန်မ်းလိုကတ်ော့ သူမလည်း ဖီးတကလြာပြီး ကြှနတ်ော့ကြို ပြနဖြကန်မ်းလာပါတယ်။ အခု ကတော့ ကြှနတ်ောကြလည်း ကြှနတ်ော့မြိန်းမ ရှေ့ သူမ သမီးကို နမ်းနရတောဖြစ်ပြီး ညိုလေး အဖို့ကလည်း သူမ အမနှငေ့ြ မောငတ်ဝမ်းကြဲ ရှေ့မှာ မို့ စိတလြှုပရြှား ပြီး ဖီးတမွိုးခံစားနရတော ဖြစ်မယထြငပြါတယ်။
ကြှနတ်ောြ က အကြံရှိတာမို့ ညိုလေးကို ဖကရြင်း က ပကလြကလြှနခြလွိုကတ်ော့ ညိုလေးက ကြှနတ်ော့ြ ကိုယပြေါမြှောကရြကြ ထပကြလွာပါတယ်။ ညိုလေး ခါးကို ကိုငမြှှောကပြေးလိုကပြှီး မာလာတဲ့ ကြှနတ်ော့ြ လီးကြီးကို တေ့လို့ သူမ စောကဖြုတလြေး အဝ ကိုတေ့ပြီး ဖိသှင်း လိုကတ်ယ်။ နှေးထွေး အိညှကန်တေဲ့ စောငခြေါင်းအတွင်းသားလေး တွကေ ကြှနတ်ော့ြ လီးတနကြှီးကို ဖြဖြလေး ဆုပကြိုငပြေးသလို ခံစားရပါတယ်။
ဘယအြခွိနလြိုးလိုး မဝနိုငတ်ဲ့ ညိုလေး ရဲ့ အဖုတကြလေးပါ။ ညိုလေးရဲ့ နို့တွကေ ကြှနတ်ော့ြ ရငဘြတပြေါကြို အိကနဲ ဖိလို့လာပါတယ်။ ညိုလေး အဖုတထြဲ ကြှနတ်ော့လြီးကြီး အဆုံးထိ ဝငသ်ှားပြီးမှ ကြှနတ်ောကြ ခွဖဝေါးနှစ်ခုကို အားယူလို့ ဖငကြို ကြှလိုကပြှီး ဘေးက ခေါင်းအုံးတလုံးယူလို့ ဖငအြောကထြဲခုလိုကတ်ယ်။ ဘေးက ငေးကြည့်န်တေဲ့ မောလြေးကိုလကပြှခေါပြှီး ညိုလေး ဖငကြို ထိုးပြလိုကတ်ယ်။ မောလြေး လည်း အဲတော့မှ ကမန်းကတန်း ဂယွဘြူးယူပြီးထလာတယ်။ ညိုလေး လည်း သူမ ဖငပြေါကကြို ဂယွသ်ုတန်တော ခံစားလိုကရြတော့ တွန့ကြနဲ ဖြစ်ပြီး ကြှနတ်ော့ြ လီးကြီးကို သူမ စောကဖြုတအြတွင်းထဲက အတင်းညှဈပေးသလို၊ ကြှနတ်ော့ြ နူတခြမ်းတွကေို လည်း သူမ ပါးစပန်ဲ့ အတင်းကုံးစုပတ်ော့တာပဲ။
မောလြေး က ကြှနတ်ောတ်ို့ နှစ်ယောကြ အပေါကြ နခွပြေီးတော့ ညိုလေး ဖငဝြကို သူ့လီး တေ့၊ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဖိသှင်းလာတယ်။ ညိုလေး ပါးစပကြ ငှီးသံက ကြှနတ်ော့ပြါးစပထြဲ ရောကလြာတယ်။ ညိုလေး ကြှနတ်ော့ြ ဆံပငတ်ှကေို သူ့လကတ်ှနေဲ့ ဆှဲဆုပကြိုငလြာတယ်။ မောလြေးက ဖိပြီး ဆောင့လြိုးလိုကတ်ိုင်း ညိုလေး နို့တွကေ ကြှနတ်ော့ြ ရငဘြတအြပေါြ အိကနဲ ဖိမိသလို ကြှနတ်ော့ြ လီးကြီးကလည်း ညိုလေး စောကခြေါင်းထဲ အဆုံးထိ ဝငသ်ှားသလို ခံစားရတယ်။ ညိုလေး စောကခြေါင်းထဲမှာ နံရံတထပခြှားပြီး မောလြေး လီး နဲ့ ကြှနတ်ော့လြီး နှစ်ချောင်း ပြတန်သလေိုပဲ စိတထြဲမှာ ထငမြှငခြံစားနရတေယ်။
မောလြေး ဆောင့ခြကြြ နဲ့ ကြှနတ်ော့ြ ဆောင့ခြကြြ နရီကအွောင် ခနတော့ ကြိုးစားလိုကရြတယ်။ နောကတ်ော့ တယောကြ အလှည့ြ တယောကြ သိသှားတော့ တလှည့စြီ ဆောင့လြိုကကြှတာ ညိုလေး တယောကြ တအဈအဈ နဲ့ ကောင်းကောင်းကြိး အရသာ တွေ့နတေော့ ကြှနတ်ောတ်ို့ နှစ်ယောကြ မပြီးခငမြှာကို ညိုလေးက ကာမအရသာ အထွတအြထိပရြောကသ်ှားတယ်။ ခံစားရတဲ့ အရသာ ကောင်းလှန်းလို့ ထငတ်ယ် ညိုလေး သူမ သှားတွနေဲ့ ကြှနတ်ော့ြ ပုခုံးကို ပါ ကိုကပြှဈလိုကတ်ယ်။
“အား…”
…………………………………………………………………………………………………..
ညို
ညို ဘဝ မှာ ပထမဆုံး အကြိမ် ယောကြွား နှစ်ယောကကြှား မှာ ဆန်းဒဝဈ အလုပခြံရတဲ့ ပထမဆုံး အတွေ့အကြုံပေါ့။ ပိုဆိုးတာက ဘေးနားမှာ ကိုယလြုံးတီး နဲ့ မမေေ က တစောင်းလေး လှဲလို့ ကြည့်န်တယ်ေ။ သူမ ယောကြွား ဖြစ်သူ၊ ညို့ ပထွေး ဖဖကြေေောြ နဲ့ ညို့ မောငတ်ဝမ်းကြဲ ၊ မမေေ့ တူ ဖြစ်တဲ့ မောလြေး တို့ ညို့ ကို နှစ်ယောကြ ညှပလြိုးနကြတောကို ပြုံးပြုံး ကလေးနဲ့ ကြည့်န်တယ်ေ။ သူစား ဖူးလို့ ကောင်းမှန်းသိသှားပြီး သူ့သမီးကို ပေးစားရင်း၊ ဘယလြို နလေဲ ကောင်းတယမြဟုတလြား ဆိုတဲ့ အကြည့်အြပြုံးမွိုး လို့ ညို့စိတထြဲထငမြိတယ်။
ညို့ဖငကြို ဆောင့လြိုးနတေဲ့ အရှိနကြှောင့ြ ညို့ ပိပိလေး ထဲ က ဖကြေော့ြ လီးတနကြှီးက ညို့ရဲ့ ပိပိလေး ထဲ ဟိုးအတွင်း ထဲ ထိ တိုးတိုး ဝငသ်ှားသလိုပဲ။ ညို့ပိပိလေး မှာ ကငွကြနဲ ဖြစ်ပြီး တကိုယလြုံးအကြောတွေ ကြှကသ်ားတွေ တောင့တ်င်းသှားပြီးတော့ တကိုယလြုံး ပြော့ခွသှေားတော့တယ်။ အရုပကြှိုးပြတလြို ပြော့ခွသှေားတဲ့ ညို့ကို အောကကြ ပင့လြိုးနတေဲ့ ဖကြေောရြော အပေါကြ ဆောင့လြိုးနတေဲ့ မောလြေး ရော မညှာတာကြဘူး တခါထဲ တဖုံးဖုံး နဲ့ ဆကလြိုးနကြတော။ သူတို့ လီးကြီးတွကေ လရညတ်ှေ ညို့ကိုယလြုံးလေးထဲ တပြှတပြှှတပြန်းထည့လြိုကကြှပြီးမှ ပဲ ငှိမကြသွှားတော့တယ်။ ညိုတို့ သုံးယောကြ ထပလြွှကသ်ားနဲ့ ငှိမပြှီး နားနမေိကြတယ်။
ညိုမမေေ က ညို့လကကြလေးကို လှမ်းဆုပကြိုငတ်ော့ ညိုလည်း ပြနပြှီး ဆုပကြိုငထြားမိတယ်၊ ညိုတို့ သားအမိ တယောကကြို တယောကြ ကြည့်မြိကြတဲ့ အကြည့်တ်ှကေ နားလညမြှု အပြည့န်ဲ့ပေါ့။ မမေေ ကလည်း သူ့ကို မိဘတယောကအြနနေဲ့ အကြညည်ို ပကြမြှာ စိုးထိတန်တေဲ့ မကြလြုံး တွကေ နေ ညိုရဲ့ နားလညမြှု အကြည့်တ်ှကြေောင့ြ စိတသ်ကသ်ာရာရသှားပြီး ပြောရြှှငတ်ဲ့မကြလြုံးတွေ ဖြစ်လာရတယ်။
“သမီး ညိုလေး အဆငပြှရေဲ့လား၊ ”
“ပြပေါတယ် မမေေ ရဲ့၊ မမေေ့ယောကျြား ကြီး ကပဲ ဆိုးတာ ဟှန့ျ”
“ဟုတလြား သမီး သူ့ကို မမလေည်ေး မနိုငတ်ော့ပါဘူးကြယ်”
“ဘယန်ိုငမြလဲ ညို့မမေေ က ကိုယ့ကြို မှ ဂရု မစိုကတ်ော့တာ၊သူ့လငင်ယကြလေးပဲ သူက ဂရုစိုကတ်ာ”
“အာ ဦးကြောကြ လည်း နောကပြှီဗွာ”
“ဟားဟား”
“ဟင်းဟင်း”
“ခိခိ”
“ခစ်ခစ်”
…………………………………………………………………………………………………………..
မမေေ နဲ့ မောင်
မန်တလေး သင်ျကြနကြ ပြနလြာကြပြီးတော့နောကတ်ော့ ညို တို့ မိသားစု က ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း ဖြစ်သှားကြပါပြီ။ မမေေ က ညို့ ယောကြွား အကြောင်းမေးတယ်။ ညိုက အကုနပြှောပြလိုကတ်ယ်။ ညို နဲ့ မောင့ဖြဖေေ ဖဖေေဦး နဲ့ ဖြစ်နတောရော၊ မောင့မြမေေ နဲ့ မောင့ည်ီလေး နဲ့ ဖြစ်နတောရော၊ မောငကြ မောင့မြမေေ အပေါြ စိတလြာနတောရော၊ မမေေ က တအံ့တသှဖြစ်လို့။ မောင် က ညို့ကို ဖဖကြေေောြ နဲ့ ဖြစ်နတော မသိသေးပဲ နဲ့ ညို့ကို ဖဖကြေေောန်ဲ့ ဖြစ်စချင်ေတ်ာ ပါ ပြောပြလိုကတ်ော့ မမေေ က ရီလိုကတ်ာ၊ ပြီးတော့ ပြောလိုကသ်ေးတယ်။ ငါ့သမီး က တကယ့ဆြရာမ ကြီးပဲတဲ့။ ခစ်ခစ်။ သူ့နဲ့ မောလြေး နဲ့ ဖြစ်နတောကို သိနရကေသ်ား နဲ့ကို အောင့ထြားနိုငတ်ာ လည်း နည်းတဲ့ ဆရာ မဟုတဘြူးတဲ့ အဟီး။
မမေေ့ကို လည်း မောငကြ စိတဝြငစြားနတယ်ေ ဆိုတော့ ဟုတလြားတဲ့၊ သမီးကရော ဂွဲလကဈြ မဖြစ်ဘူးလားတဲ့။ မဖြစ်ပါဘူး သမီး ကိုတောင် မမေေ က ဖဖကြေေောြ နဲ့ ကို ဂွဲလကဈြမှ မဖြစ်တာကိုလို့ ဆိုတော့ မမေေ ကရီတယ်။ ဖဖထေကြေ သူ့မှာက မောလြေး ရှိနတောမို့ လို့ ဆိုတယ်။ ညို က မောငလြာရင် မမေေ နဲ့ ပေးအိပမြယဆြိုတော့၊ သမီးသဘောပဲလတေဲ့။
ညို မောငန်ဲ့ ဖုံးပြောတော့ မောငကြ သူ့အလုပကြ လကရြှိ ပရောဂကြကြလေး လကစြဖြတပြှီးတာနဲ့ ပြနလြာခဲ့မယတ်ဲ့။
……………………………………………………………………………………………………………………….
မောငပြှနလြာတဲ့ နေ့ညို စိတတ်ှေ လှုပရြှားလို့ပေါ့ ၊ ညို့လို ပဲ စိတလြှုပရြှားကြမယ့သ်ူတွေ ဘယသ်ူတွေ ဖြစ်နိုငမြလဲ ခစ်ခစ် တွေးကြည့်ကြှ ပေ့ါရှင်။
မောင့ကြို ညိုကိုယတ်ိုငပြဲ လဆေိပမြှာ သှားကြိုလိုကတ်ယ်။ မောငကြ ညို့ကို တွေ့တာနဲ့ လူတွရှေေ့မှာ နူတခြမ်း ချင်ြး အကြာကြီး စုပန်မ်းလိုကတ်ယ်။
“ညိုရယ် မောင် အိမအြထိတောင် အောင့န်ိုငပြါ့မလား မသိဘူး”
တဲ့၊ ခစ်ခစ်။ အိမအြထိ အောင့ထြားစရာမလိုပါဘူး မောငလြို့ ပြောပြီး မောင့ကြို ကားသော့ပေးလိုကတ်ယ်။ မောင် ကားမောင်းနတေုန်း မောင့ြ ဘောင်းဘီဇဈကို ဖြုတပြှီး အတွင်းခံအောကကြ လီးကြီးကို ဆှဲထုတလြိုကတ်ယ်။ မာတောင် ဖူးကားနတေဲ့ မောင့လြီးကြီးကို အားရပါးရ စုပပြေးလိုကတ်ယ်။ မောငတ်ယောကဘြယလြောကတ်ောင် ထနန်သလေဲ ဆိုရင် ဆယမြိနဈလောကပြဲ ခံတယ်၊ ညို့ပါးစပထြဲ လရညတ်ှေ တဖြုတဖြှုတန်ဲ့ ပန်းထုတပြှဈလိုကြ တော့တာပါပဲ။ မောင့ြ လရညတ်ှကေို မွိုခွ၊ မောင့လြီးကြီးကို သန့အြောင် လွှာနဲ့ လွှကပြေးပြီးမှ ဘောင်းဘီ ဇဈပြနတ်ပပြေးလိုကတ်ယ်။
အိမရြောကတ်ော့ ညနစော မိသားစု ဒငန်ာ စားကြတယ်၊ မောင့ဖြဖေေ မောင့မြမေေ နဲ့ မောင့ည်ီလေး တို့ အားလုံး ပြောြ ရှှငဝြမ်းသာနကြတေယလြေ။ ဖဖေေဦးက မောင့အြလဈမှာ မကြစြေ့တဖကမြှိတပြှသေးတယ်။ ညို လည်း လွှာထုပပြှလိုကတ်ယလြေ။ ခစ်ခစ်။ ဒီည ကတော့ မောင့အြတွကြ သီးသန့လြေ။ မောငကြလည်း တကယ် တနအြောငကြို လိုးပါတယ်။ ပုံစံမွိုးစုံ နဲ့ကို မနားတမ်း ကို လိုးတာ။ ညိုတို့ မနကြ ကတွော့ အိပယ်ာတောင် မထနိုင် ဘူး။ နမှငေ့မြှ ကို နိုးတော့တယ်။
မမထေေားက အိမမြှာ နေ့လညစြာ စားဖို့ ပြောသေးတယ် ဒါပမေဲ့ ညို က မမေေ တို့နဲ့ စီစဉထြား ပြီး ပြီလို့ ပြောလိုကတ်ယ်၊ နေ့လညစြာကို မမေေ တို့ ဖဖကြေေောြ မောလြေး တို့နဲ့ အတူစားကြတယ်၊ မမေေ က မောင့ကြို ဘယလြောကကြှာကြာနမှောလဲ ဆိုတော့ မောငကြ တလလောကန်မယေဆြိုတော့၊ ခရီး ထွကကြှမလားတဲ့ ၊ မောငကြလည်း ကောင်းသားပဲ ကနွောလြည်း သှားချင်န်တော ဆိုတော့ ၊ အင်းလေးတောငကြှီးလှိုငကြောြ ခရီးစဉြ ဆှဲကြတယ်။ အဲလို နဲ့ ညို တို့ လငမြယားရယ်၊ မမရေယ်ေ မောငလြေး ဝင်းမောရြယ် ထွကလြာလိုကကြှတယ်၊ ဖဖကြေေောြ ကတော့ အလုပန်ဲ့ မို့ မလိုကတ်ော့ဘူး။ ဖဖကြေေော့ြ ဟယရြီရာလေး နဲ့ပဲ ထွကခြဲ့ကြတယ်။ မောငတ်လှည့ြ မောလြေး တလှည့ြ မောင်းကြတယ်။
…………………………………………………………………………………………………………………
ကိုဇောျဦး
ကနွောြ တို့ ခရီးစဉြ က အလောသုံးဆယလြည်း မဟုတ် အေးအေး ဆေးဆေး ခရီးစဉြ ဆိုတော့ နားနားနနေေ ပဲ သှားဖို့ ပြငကြှတယ်၊ မနကပျိုင်းက ထွကလြာတာ ညနပေိုင်းကလေးမှာ နပြညေတ်ောြ ရောကတ်ယ်။ နပြညေတ်ောမြှာ ပဲ ဟောတ်ယ် တခုမှာ ညအိပဖြို့ ဝငကြှတယ်၊ ညို့ မမေေ နဲ့ ညို့မောငဝြမ်းကြဲ မောလြေး တို့ က တခန်း ကနွောတ်ို့ လငမြယားက တခန်း ယူကြတယ်။
ပုံမှနဆြိုရငတ်ော့ တူအရီး တခန်းနတော ဘယလြိုမှ မနပမေေဲ့ သူတို့ နှစ်ယောကြ ဖြစ်နကြတေယ် ဆိုတာ ညိုပြောထားလို့ ကနွောြ က သူတို့ နှစ်ယောကလြိုးနကြပေုံ စိတထြဲ ပုံဖေါရြင်း က လီးတောငန်ရတေယ်။
ကနွော့မြိန်းမ ညို ကလည်း ကနွောြ နိုငင်ံခွား ထွကသ်ှားတုန်းကနဲ့ မတူတော့ဘူး အရမ်းကို ကိတလြာတယ်။ ကနွောြ နဲ့ ညိုနဲ့ ကလည်း ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း ဆိုတော့ ညို က သူ ဖြစ်ပကြန်တောကို ပြောပြတယလြေ။ ကနွောြ ကပဲ အားပေး အားမှှောကလြုပပြေးလို့ သူ့ ပထွေး နဲ့ ရော သူ့ယောကျခထီး ဖြစ်သူ ကနွော့အြဖေ နဲ့ ရော တငမြက သူ့ မောငဝြမ်းကြဲ နဲ့တောင် အလိုးခံထား ခဲ့တာ ဆိုတော့ ပိုပြီး ဆကဆြီ ဖြစ်နသလေိုပဲ။ သူ့အမေ ကိုတောင် ကနွောြ လိုးလို့ ရအောင် သူကြံပေးမယ် ဆိုတော့ ကနွောြ ပိုပြီး စိတတ်ှေ ထရတာပေါ့။ မထ ခံနိုငရြိုးလား။ ညို့မမေေ က ညိုနဲ့ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကြ အဆဈအမှဈက တခွိုးထဲ ၊ သူက အသကကြှီးလို့ ပိုပြီး နည်းနည်း ဖိုင့လြာတာလေး ဝလာတာလေး တွေ ရှိပမေဲ့ အဲဒါက ကနွော့အြတွကြ ပို ဖီးလာသလိုပဲ။
ညို ကလည်း အရမ်းကို မိုကပြါတယ် အသားအရညကြ ညိုဝင်းမှတန်ပြေီး မကြန်ှာ ဝိုင်းဝိုင်းလုံးလုံးလေး နဲ့ အရမ်းခွိုတဲ့ အပြုံး လေး အမြဲရှိတယ်၊ သူတို့ သားအမိ နှစ်ယောကစြလုံး တူတာက အနောကဖြကကြို ကောကခြွိတန်တေဲ့ ဖငတ်ှေ ၊ ကားလည်းကား လုံးလုံးလည်း လုံးဖြင့တ်ော့ မှငရြတဲ့ ယောကြွား တွေ စိတထြဲ မှန်းမလိုးပဲ မနနေိုငတ်ဲ့ ကိုယလြုံး မွိုးတွေ လေ။ အဲဒါကြောင့လြည်း မှနမြာပြည် ပြနရြောကတ်ဲ့ ညကထည်း က ပုံစံမွိုးစုံ နဲ့ ညတိုင်းလိုးနတောတောင် မဝနိုငသ်ေးဘူး။ အခု ခရီးထွကလြာတော့လည်း ညို့ အမေ မမဝေင်ေး ကို လိုးရတော့မယ် ဆိုတဲ့ အသိက လီးကို မတရားတောငန်စခေေဲ့တာပေါ့။
ညိုကလည်း အလိုကသ်ိပါတယ်။ နပြညေတ်ောြ ရောကလြို့ ဟောတ်ယမြှာ ပစ်စည်းတွေ ခွ၊ ရမေိုးခွိုးပြီး အပြငမြှာ ညနစော ထွကစြား ပြီး ဟိုတယပြှနရြောကတ်ော့၊ နပြညေတ်ောကြ သူ့သူငယခြငွြး တယောကစြီ သှားလညမြလို့တဲ့။ မောလြေးကို ခေါြ ပြီး ထွကသ်ှားတယ်။ မသှားခင် ကနွော့ကြို လည်း တိုးတိုးလေး မှာသှားတယ်။ သူတို့ တောတ်ောန်ဲ့ ပြနလြာမှာ မဟုတဘြူး၊ မမေေ့ကို ရအောငလြုံး တဲ့၊ ပြီးတော့ သူံအမကေို လည်း မှာတယ် မမေေ တယောကထြဲ ပငွြးနမယ်ေ မောင် နဲ့ စကားစမှီပြော နခေဲ့နောတ်ဲ့၊ ငလညမြလေး။ ကနွော့မြှာ ဘယလြို ခဉွြးကပရြမလဲ ဆိုတာ အကြံထုတ် နရပြေီ။ ညို့ မမေေ က ကနွောလြုပခြငွတ်ာကို သိပြီးသား ဆိုပမေဲ့ ကဲလာ လိုးကြရအောင် ဆိုတာက ဘယကြောင်းမလဲလေ နောြ။
“မမေေ တခုခု သောကမြလား အပငွြးပြပေေါ့ အောကကြ လောဘြီ မှာ ပဲ ဝိုငလြေး ဘာလေး သှားဝယလြိုကမြယလြေ”
“ကောင်းသားပဲ တို့ ပါလိုကခြဲ့မယ်။ သူတို့ ဘာတွေ ရှိသေးလဲ ကြည့်ရြအောင်”
ကနွောတ်ို့ နှစ်ယောကြ ဒီည အပြငမြထွကတ်ော့ဘူး ဆိုတော့ ကနွောကြ လည်း တီရှပန်ဲ့ ပုဆိုး အောကခြံမပါပဲ ဝတထြားတယ်၊ ညို့မမေေ ဒေါြ ဝင်းဝင်းခိုင် ကလည်း အပေါကြ တီရှပ် အဖြူ နဲ့ထမီ ဗှောင် မရမ်းစေ့ရောငလြို မွိုး ဝတထြားတယ်။ ထမီကို ခါးမှာ ကပြကြပြလြေး စီးထားတော့ ဖငလြုံးကြီးက ကားစွင့ပြှီး အနောကဖြကကြို ကောကန်တောပေါ့။ သူလည်း ကနွော့ြ ကို မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် မကြည့်ဘြူး။ ပြုံးတုံ့တုံ့ မကြန်ှာလေး နဲ့ တခွားဖကကြို ပဲ ကြည့်န်တယ်ေ။
ဟောတ်ယ် လောဘြီ မှာ တိုကတ်ိုကဆြိုငဆြိုင် စားပြဲတလုံးမှာ ဝိုင် တွေ ကြောင်ှာ အမှည်းတိုကပြှီး ရောင်းနတေဲ့ ကောငမြလေး ကိုတွေ့တယ်။ ယောကခြမကြီး နဲ့ ကနွောတ်ို့ အမှည်း ဝိုငသ်ုံးလေးမွိုး ကို တခွကစြီ သောကကြှည့ပြှီးမှ ဝိုငအြနီ တလုံးကို ဝယလြိုကတ်ယ်။ ယောကခြမကြီး ကအဲဒီ အမှည်း သုံးလေးခွကြ သောကပြှီး တော့ မကြန်ှာလေး တောင် နီနပြေီ။
အဲလို နဲ့ ကနွောတ်ို့ အခန်းကို ပြနတ်ကဖြို့ ဓါတလြှခေါးထဲ ကို ဝငလြိုကကြှတယ်။ အပေါြ အတကမြှာ ဓါတလြှခေါးက သိမ့ကြနဲ တခကြအြလှုပ် ယောကခြမ ကြီး က ယိုငကြနဲ ဖြစ်သှားတယ်။ ကနွော့ြ ဘယဘြကလြကကြ ဝိုငပြုလင်းကိုငထြားတာမို့ ညာဖကလြကန်ဲ့ ယောကခြမကြီး ခါးကလေးကို ကိုငထြိန်းလိုကရြတယ်။
“အို့”
“မမေေ အဆငပြှရေဲ့လား”
“အင်း ခစ် တို့တော့ အမှည်း သောကတ်ာနဲ့တင် မူးနပြေီ ထပသ်ောကစြရာမလိုတော့ဘူးထငတ်ယ်”
“ဟဟ မဟုတတ်ာ မမေေ ကလည်း နောကန်ပြေီ”
ကနွောကြ ပါးစပကြ ပြောရင်း လကကြ သူမ ခါးလေးကို တင်းတင်းလေး ဆှဲဖကထြားတာက မလှှတတ်ော့ပဲ မသိချင်ယ်ောင် ဆောငပြှီး ဆကဖြကထြားလိုကတ်ယ်။
“ဟဲ့ လှှတပြါဦးဟဲ့ ရပါပြီ မတောြ သူများတွေ တွေ့သှားရငတ်မွိုးထငန်ပေါဦးမယ်”
“အောြ မမေေ လဲသှားမှာ စိုးရိမလြို့ပါ”
လို့ ပြောပြီး မလှှတခြငွလြှှတခြငွန်ဲ့ လှှတပြေးလိုကရြတယ်။
ကနွောတ်ို့ အခန်းရှိတဲ့ အထပရြောကတ်ော့ ယောကခြမကြီးက သူ့လကထြဲ မှာ သော့ရှိတာမို့ သူတို့ အခန်းကို ကနွော့ြ ရှေ့က နေ အမှနလြွှောကသ်ှားတယ်။ သူ့ ဖငကြှီး တလုံးချင်ြး ခါယမ်းသှားတာက ကနွော့ကြို မကြစြေ့ ပြဈပြနသလေိုပဲ လို့ ထငမြိတယ်။ လီးကလည်း မာလာပြီလေ။
အခန်းထဲ ရောကတ်ော့ ယောကခြမကြီးက ရချိုးခန်းထဲ တန်းဝငသ်ှားတယ်။ ကနွောလြည်း ဝိုငကြို စားပြဲပေါတ်င် လိုကပြှီးမှ ဖေါကတ်ံကို သတိရလိုကတ်ယ်။ ဝိုငဖြေါကတ်ံ က ကနွော့ြ အခန်းထဲ မှာ ကနွန်ခေဲ့တာမို့ သှားယူလိုကြဦးမယလြို့ ယောကခြမကြီးကို အောပြှောခဲ့ပါတယ်။
ကနွော့အြခန်းထဲ ရောကတ်ော့ ဝိုငဖြေါကတ်ံကို ယူရင်းနဲ့ ယောကခြမ ရဲ့ ဖငလြုံးကြီးကို မကြစြေ့ထဲ မှငယ်ောငရြင်းက ချောဆီပုလင်းလေးရယ်၊ ကြနဒြနတ်ထုပရြယ် ကို ပါ ကောကယ်ူလာခဲ့လိုကတ်ယ်။
ယောကခြမကြီး တို့ အခန်းထဲ ရောကတ်ော့ ကုတငဘြေးက စားပြဲလေးပေါြ ကြနဒြန် နဲ့ ချောဆီ ပုလင်းလေး တငထြားလိုကပြှီး ဝိုငပြုလင်းကို ဖေါကလြိုကတ်ယ်။ ဟောတ်ယကြ ခထွားတဲ့ ဖနခြှကလြေး နှစ်ခွကမြှာ ပဲ ဝိုငကြို တခွကစြီ ငှဲ့ထည့ရြင်း နဲ့ ယောကခြမကြီး ကို တခွကပြေးလိုကတ်ယ်။
“ဟဲ့ လူက မူးချင်န်ပေါပြီ ဆိုတာကို ထပပြှီး ဝိုငလြာတိုကန်တယ်ေ ဟှန့ြ လူကို မူးအောင် လုပဖြို့ ကြိုးစားနတောလား”
“ဟုတပြါဘူး မမေေ ကလည်း ဝိုငကြ အခွိုစားပါ၊ နောကပြှီး မမေေ မူးသှားအောင် ကနွောြ က ဘာဖြစ်လို့ လုပရြမှာလဲ လို့ ”
“မသိပါဘူးတောျ၊ ပြောလို့ ရမလား”
ယောကခြမကြီး ရဲ့ မကြစြောင်းက ကနွော့ြ လီးကို တင်းကနဲ ဖြစ်စပေါတယ်၊
“ခြီးယားဈ”
“ခြီးယားဈ”
ကနွောတ်ို့ နှစ်ယောကြ ဖနခြှကခြငွြး ခွပကြနဲ တိုကလြိုကပြှီး ဝိုငကြို နည်းနည်း ချင်ြး စုပသ်ောကလြိုကြ ကြပါတယ်။
“သမီး တို့ ကလည်း ဘယလြောကကြှာမလဲ မသိဘူးနောြ”
“ညို က အေးဆေး နေဦးမယပြှောတယ်၊ သူ့သူငယခြငွြး နဲ့ မတွေ့ရတာကြာလို့တဲ့”
တကယတ်ော့ ညို နဲ့ မောလြေး တို့ ခနနေ ပြနလြာပြီး ကနွောတ်ို့ အခန်း မှာ သှားအိပကြှမယလြို့ ကနွော့ကြို ပြောထားပြီးသား။
ညို့မမေေ က ဝိုငခြှကကြို တဝကလြောကသ်ောကပြှီး ကုတငဘြေးက စားပြဲလေးမှာ သှားတငလြိုကတ်ယ်။ အဲဒီမှာ ခုနက ကနွောတ်ငထြားခဲ့တဲ့ ချောဆီ ပုလင်းလေး နဲ့ ကြနဒြနထြုပ် ကို တွေ့သှားတယ်။
“ဟင် ဒါက ဘယကြ ဟာတွလေဲ”
“ကနွောြ ခုနက ဝိုငဖြေါကတ်ံ သှားယူရင်း နဲ့ ယူလာခဲ့တာပါ မမေေ”
ယောကခြမကြီး မကြန်ာ နီသှားပါတယ်။ သူမ မကြန်ှာကလေးက လည်း ဝိုင် အရှိန် နဲ့ နည်းနည်းလေး နီမှန်းလို့ မကြလြုံးတွကေ လည်း ရီဝစေ ပြုနပေါပြီ။
“ဘာလုပဖြို့လဲ..အှန့ြ..အို..”
ယောကခြမကြီး မေးခွန်းထုတန်တေဲ့ စကားမဆုံးသေးခင် ကနွောကြ သူမ အနား ရောကန်ပေါပြီ ဝိုငခြှကကြို စားပြဲပေါြ လှမ်းတငရြင်း ယောကခြမကြီး ကို ဆှဲဖကလြိုကတ်ာပါ။ ယောကခြမ ကြီးက ပြောလကစြ စကားရပသ်ှားပြီး ကနွော့ကြို မော့ကြည့်လြိုကတ်ော့ သူမ ရဲ့ ပြင့အြာ နတေဲ့ နူတခြမ်း ပြော့ပြော့ လေးတွကေို ကနွော့ြ ပါးစပန်ဲ့ ငုံစုပပြှီး နမ်းလိုကပြါတယ်။
“ပြှတဈြ..ပလှတဈြ”
သူမ ရဲ့ ဝိုင် အနံ့လေး သင်းနတေဲ့ နူတခြမ်း ခွိုခွို တွကေို ဝအောင် စုပန်မ်း ပြဈလိုကပြှီးမှ အသာခွာပြီး မကြစြေ့ကို တည့တ်ည့ဆြိုငကြှည့ရြင်း။
“မမေေ့ ကို ခစွမြလို့လေ”
“အို”
ကနွော့ြ အပြောကြောင့ြ ယောကခြမကြီး ခေါင်းငုံ့သှားပါတယ်။ ကနွောကြ သူမ မေးစေ့လေးကို ပင့မြကြီး ကနွော့ကြို ကြည့်စြလွှကြေ။
“မမေေ က သိပခြစွခြငွစြရာ ကောင်းတာပဲဗွာ”
လို့ ပြောလိုကမြိတော့သည်။
………………………………………………………………………………………………………………
ဓဒါျ ဝင်းဝင်းခိုင် နဲ့ ကိုဇောျဦး
“သမီး တို့ ပြနလြာရင် မကောင်းဘူး ထငတ်ယ်”
“ညို က မလာဘူး ကနွော့ကြို တမင် လှှတပြေးခဲ့တာ ”
“အင်း ဒီကောငမြလေး ကတော့လေ၊ တကယ့ြ ဆရာမကြီးပဲ”
“ဟားဟား မမေေ ကလည်း ကနွော့ြ ကို မခစွခြငွလြို့လား”
“ပြောဖူးကြာသတခြငွသ်တလြိုကြ ခစ်ခစ်”
သကလြတပျိုင်းအရှယ် မကြန်ှာချောချော ဖငကြောကကြောကြ နဲ့ အရမ်းကိတလြှတဲ့ အမွိုးသမီး ဆိုကတည်းက ကနွော့ြ အကြိုကြ ဖြစ်နတော အခု လို ကိုယ့ြ မိန်းမ ရဲ့ အမေ ဆိုတော့ ပိုတောင် ဖီးက လာနတောမဟုတလြား။ အရမ်းကို မာတောင် တောင့တ်င်းနတေဲ့ လီးကြီး က ပုဆိုးနဲ့ ပြတန်တောကို မခံနိုငတ်ော့လို့ ကိုယ့ပြုဆိုးကို ကြမ်းပေါြ ကြင်းလုံး ပုံ ခွှတခြပြှဈလိုကတ်ော့တယ်။
“ဟယ် ရှကလြည်း မရှကဘြူး”
“ဘာရှကစြရာရှိလို့လဲ မမေေ ကလည်း သားက မမေေ့ ကို ဘယလြောကခြစွခြငွန်ပလေဲ ဆိုတာကို သကသ်ပြတောလေ”
“ဟှန့ျ အပိုတွပေါ မယုံပါဘူး သှား”
ယောကခြမကြီးက ညှတုတု နဲ့ ကနွော့ကြို တွန်းလှတပြှီး ကုတငဖြကကြို မူယာမာယာ နဲ့ ပြေးတယ်၊ ကနွော့ြ အကြိုကပြေါ့ အနောကကြ လိုကပြှီး ဖကလြိုကတ်ယ်၊ သူလည်း ကုတငပြေါြ မှောကရြကြ အကြ ကိုယကြ အပေါကြ ထပလြွှကပြေါ့၊ သူ့ထမိနပြွော့ပြော့ ပေါြ ကနပေဲ ကနွော့ြ လီးကြီးက သူ့ဖငကြှီး နှစ်လုံးကြား ဝငအြောင်းတယ်။ ကုတငစြောင်းမှာ ကုတငပြေါြ ကုံးကုံးကြီး မှောကရြကြ ဖြစ်နတေဲ့ သူ့နောကကြွောကို အသာဖိထားပြီး ထမီကို အောကကြနေ လှနတ်ငပြှဈလိုကတ်ယ်၊
“အို”
ပေါငလြုံး တုတတ်ုတ် ကြီး နှစ်လုံး ကြားက ပြူးထွကန်တေဲ့ စောကဖြုတဖြေါင်းဖေါင်းကြီးက အရညတ်ှေ ရှှမ်းလဲ့ လို့။ လကတ်ဖကကြ တတောငန်ဲ့ သူ့ကြောကို ဖိထားလိုကပြှီး နောကလြကတ်ဖကကြ ပေါငကြှားထဲ ထိုးထည့ပြှီး စောကဖြုတကြှီး ကို ဆုပကြိုင် ပြတခြှပြဈေလိုကတ်ယ်။ ယောကခြမကြီး ဆီက ငှီးသံလေး ထွကလြာခဲ့တယ်၊ ကနွောလြည်း ကုတငဘြေး ကြမ်းပေါမြှာ ဒူးထောကထြိုငရြင်း ကုတငပြေါြ ကိုယတ်ခွမ်းမှောကထြားတဲ့ ဘောကခြမကြီး ပေါငန်ှဈလုံးကြားထဲ ခေါင်းထိုးဝငလြိုကတ်ယ်။
ယောကခြမကြီး ရဲ့ စောကဖြုတဖြေါင်းဖေါင်း ကြီးက အမှှေးပါးပါး လေး နဲ့ နူတခြမ်းထူထူကြီး၊ စောကရြညတ်ှကေ အကြဲကြောင်း တလွှောကမြွာ ရှမ်းလဲ့ နတယ်ေ။ ကြာညိုနံ့ သင်းသင်းလေး ရတဲ့ စောကဖြုတကြှီးကို အားရပါးရ ပဲ ကုံးရကပြှဈလိုကတ်ယ်။ ယောကခြမကြီးကလည်း ကြမ်းပေါြ ကို ခွဖြေားထောကလြို့ ဖငကြှီးကို ကော့ပေးလာတယ်။ လွှာပေါြ က စောကရြည် အရသာခံရင်း လကခြွောင်းထိပန်ဲ့ စောကစြေ့ နရောလေးကို ဖိပြတခြွေ ပေးနလေိုကတ်ယ်။
“အားးးး အင်းးးး အိုးးကြာ”
“ပလပ်…ပလပ်…ပြှတဈြ”
“ရှီးးးး ကြှတဈြ….”
ခေါင်းကို မော့ပြီး စောကဖြုတကြို လွှကန်ရတေော့ ကနွောလြည်း ဇကည်ှောင်းလာတယ်။ လီးကလည်း မာတောငန်ပြေီ ဆိုတော့ မတတ်တရြပလြိုကတ်ယ်။ ကနွော့ြ လီးတနကြှီး ကယောကခြမကြီး ဖငလြုံးကြီး နှစ်လုံး အပေါြ မှာ တန်းနတယ်ေ၊ လီးတန် အရင်းကို လကန်ဲ့ ကိုငပြှီး ဒဈဖူးနဲ့ ဖငတ်ုံးကြီးကို တခကြန်ှဈခကြြ ရိုကလြိုကပြှီး ယောကခြမကြီးကို နောကလြိုကတ်ယ်။
“ကဲ ဒီလောကြ တောင် လိုးချင်စြရာကောင်းတဲ့ ဖငကြှီး ဒုတတ်ို နဲ့ ရိုကလြိုကြဦးမယ် ”
“ဖတ်..ဖတ်..”
“ခစ်ခစ် မလုပပြါနဲ့ အဲဒီ ဒုတကြှီး မသုံးရသေးပဲ ကြိုးသှားပါဦးမယ်”
ယောကခြမကြီးကလည်း မခဘေူး ကနွော့ကြို ပြနန်ောကလြိုကသ်ေးတယ်။ ကနွောြ က ဒူးကို ကြေးညှှတလြိုကတ်ော့မှ လီးတနထြိပဖြူးက စောကဖြုတအြကြဲကြောင်းနဲ့ တည့သ်ှားတယ်။ လေးဆယ့င်ါးဒီကရီ ထောငန်တေဲ့ လီးကြီးက ကုတငပြေါြ ကုံးနတေဲ့ ယောကခြမကြီး စောကဖြုတန်ဲ့က တန်းနတော။ ဆောင့ထြိုးထည့လြိုကြ တာ စွတကြနဲကို တန်းဝငသ်ှားတော့တာပဲ။
“အား…..အီးးးး နာတယ်..ကြာ တအားပဲ ..ဘာလို့ တအားထိုးထည့ရြတာလဲ ကြှတဈြ ကြှတဈြ”
ယောကခြမကြီး စောကဖြုတကြ အရညတ်ှေ ရှဲနလေို့ ချောချောရူရူပဲ ဝငသ်ှားပမေဲ့ ရုတတ်ရကြ အငိုကမြိပြီး ခပကြှမ်းကြမ်းလေး ဝငသ်ှားလို့ ထငတ်ယ် ယောကခြမကြီး စုပသ်တပြှီး ငှီးလိုကတ်ယ်။ ကနွော့လြီး လည်း ပူကနဲ တခကြဖြစ်သှားတာကြောင့ြ လီးကြီး တဆုံးထိဝငပြှီး ကနွော့ပြေါငခြှံနဲ့ ယောကခြမကြီး ဖငလြုံး ကြီးတွေ ဖိကပထြားပြီး ခနနားနလေိုကတ်ယ်၊ စောကခြေါင်းထဲက နှေးထွေးနူးညံ့တဲ့ အထိအတွေ့ က လီးကြီး နာသှားတာကို အာငှေ့ ပေးထားသလိုမို့ ခနလေး နဲ့ သကသ်ာသှားပါတယ်။
“ဆောရီး မမေေ၊ မေ့မေ့ ဖငလြုံးကြီးတွနေဲ့ စောကဖြုတကြှီးက အရမ်း လိုးချင်စြရာကြီးမို့ လောဘ ကြီးသှားမိတာပါ ကနတ်ော့ ကနတ်ော့ ”
“ခုမှတော့ ကနတ်ော့ မနနေဲ့ မှတန်အေောငသ်ာ မှေ့တော့ အဟီးး”
ယောကခြမကြီးကလည်း မခဘေူး၊ ဒါမွိုးတွေ ရသား။ ကနွောကြ လည်း တကယကြ အပြောစောင့န်တောမဟုတပြါဘူး။ လီးသကသ်ာအောင် ခနနားနတော၊ ယောကခြမကြီး စောကဖြုတထြဲက လီးကို တထဈချင်ြး ဇိမခြံပြီး ဆှဲထုတ် လိုကတ်ယ်၊ လီးကြီးက စောကဖြုတအြဝက ပြုတမြထွကခြင် ဒဈလညပြင်း ပေါလြာတဲ့အထိပေါ့။ ယောကခြမကြီးက လီးကြီး ကြှတထြှကသ်ှားတော့မယ် ထငပြှီး ရှီးကနဲ ဖြစ်သှား တယ်။ အဲတော့မှ ကနွောလြည်း အရှိန် နဲ့ ဆောင့ထြိုးခလွိုကတ်ယ်။
“ဖလှတ်..ဗြိ…ဖတ်”
“အင့ျ..”
ယောကခြမကြီး ဖငလြုံးကြီးတွေ ကတုံခါသှားတယ်။ လီးပေါြ က ခံစားရတဲ့ စောကဖြုတအြတွင်းက အရသာ။ ယောကခြမကြီး ဖငလြုံးကြီးတွနေဲ့ ကိုယ့ပြေါငခြှံ ရိုကခြတမြိတဲ့ အရသာ အပြင်။ ကိုယ့မြိန်းမ ရဲ့ အမေ ကို လိုးနရတောပါလား ဆိုတဲ့ အသိက ကနွော့ရြဲ့ ကာမ အရသာတွကေို အစွမ်းကုန် ခွိုမှိနစြခေဲ့တယ်။
ကနွော့ြ ရဲ့ အနောကကြ နေ ပင့ကြောြ ထိုးမှှေ ဆောင့လြိုး ခကြတ်ှကေ တဖြည်းဖြည်းချင်ြး အရှိနရြပြီး မှနလြာသလို ယောကခြမကြီးရဲ့ အငှိမမြနေ ကော့ကော့ပေး နတေဲ့ ဖငကြှီး ကြောင့လြည်း လီးကြီးက လဥ တွပေါ တခါထဲ ဝငသ်ှားမလောကကြို ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးသှင်းနမေိပါတယ်။ ဒါပမေဲ့ ကနွောြ နိုငင်ံခွားက ပြနရြောကကြတည်းက ညို နဲ့ အဆကမြပြတလြိုးနခေဲ့ရလို့ လီး ကြီးက ခကြခြှင်း ပြီးဖို့ မလှယသ်ေးပါ။ ယောကခြမကြီးကတော့ ပုံစံကြည့်ရြတာ ပြီးချင်န်သလေိုပါပဲ။
ကနွောလြည်း ယောကခြမကြီး ဖငလြုံးကြီး နဈလုံးကို ဆုပကြိုင် ဖြဲဖြဲရင်း ဆောင့ြ ဆောင့လြိုးနတောဆိုတော့ ယောကခြမကြီးရဲ့ ဖငန်ှဈလုံးကြားက ခရပြငေ့ကြလေးက ကနွော့ကြို ဟစေ့ဟစေ့ ပြနသလေို တွေ့နရပေါတယ်။ အဲဒါနဲ့ လကမ် တဖကန်ဲ့ အဲဒီခရပြငေ့လြေးထဲ ဖိထိုးထည့လြိုကတ်ော့ ယောကခြမကြီး ကိုယလြုံးလေး တောင့တ်ကသ်ှားပါတယ်၊ သူ့ဖငကြှီးလည်း ခါတကလြာတာမို့ သူပြီးတော့မယဆြိုတာ သိပြီး ကနွောလြည်း အရှိနမြှင့ြ ပြီး ဆောင့လြိုးလိုကတ်ယ်။
“ဖြတ်…ဖတ်..”
“အ…အ…အီးးး”
ယောကခြမကြီး စောကခြေါင်းထဲက ကနွော့လြီးတနကြှီးကို ရှစေ့ရှစေ့ လုပပြှီး ညှဈသလို ဖြစ်လာလို့ သူ ပြီးသှားပြီ ဆိုတာ သိလိုကတ်ယ်။
ကနွောြ လေးငါးဆယခြကြလြောကြ ဆကဆြောင့ပြေးလိုကပြှီး လီးမာမာကြီးကို သူ့စောကဖြုတထြဲ အဆုံးထိ သှင်းထားပြီး စိမထြားလိုကတ်ယ်။ ယောကခြမကြီး မှိန်းပြီး ဇိမခြံနတော နည်းနည်း လေး စောင့လြိုကတ်ယ်။ ယောကခြမကြိး ကိုယလြုံး တောင့န်ရောကနေ ပြော့ကသွှားမှ အသာ ရပပြှီး လီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဆှဲထုတလြိုကတ်ယ်။ လီးကြီးမှာ စောကရြညတ်ှေ ရှဲပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ကြှတထြှကလြာသလို စောကဖြုတထြဲက အရညတ်ခွို့ အပြငကြို စီးကလွာတယ်။ လီးကြီး စောကဖြုတအြပြငကြွှတထြှကသ်ှားတော့ ယောကခြမကြီးက အိကနဲ အောလြိုကရြင်းက ကနွော့ြ လကတ်ဖကကြို လှမ်းဆှဲ ဆုပထြားလိုကတ်ယ်။ ပြီးမှ အသံတိုးတိုးလေးနဲ့။
“သား မပြီးသေးဘူး မလား လုပလြေ။ ဟိုစားပြဲပေါကြ ဟာ ဘာအတွကလြဲ ဆိုတာ မမေေ သိပါတယ်”
ယောကခြမကြီးက ကုတငပြေါမြှောကရြကကြ မထသေးပဲ တတောငဆြဈနဲ့ မှေ့ယာကို ထောကပြှိး ကိုယတ်ပိုင်းကြှကာ ကနွော့ဘြကြ လှည့ကြှည့ရြင်း စားပြဲပေါြ ကို မကြစြ ပြဈပြလိုကပြါတယ်။
“ဟုတ်..အဟီးး”
ကနွောလြည်း လီးတန်းလန်းနဲ့ စားပြဲလေးရှိရာ လွှောကသ်ှားပြီး၊ စားပြဲပေါြ ကကြနဒြန် ကို ဖေါကပြှီး လီးတနကြှီးမှာ လိမ့စြှပလြိုကတ်ယ်။ နောကြ ချောဆီပုလင်းလေးကို ကောကယ်ူပြီး ယောကခြမကြီး ရှိရာကို ပြနလြွှောကလြာခဲ့တယ်။ ယောကခြမကြီးက ခုန ပုံစံကို မပြောင်းဘူး ဒါပမေဲ့ သူ့လကန်ဲ့ မေးစေ့လေးကို ထောကပြှီး ကနွော့ကြို ပြုံးပြုံးလေး လညပြှနကြှည့န်တယ်ေ။
“လု လေး ကောင်းကောင်း နဲ့ ညှငည်ှငသ်ာသာ နောြ သား၊ ခုန အရှေ့ ပေါကလြို မကြမ်းနဲ့ တခါထဲ ကြဲပြဲကုန် ရင် အီးပါမရ ဘာမရ ဒုကျခရောကလြိမ့မြယ်”
“အဟီး ဟုတကြဲ့ပါ မမေေ ရ ၊ မမေေ က ကြှမ်းတာပဲ အနကြယကြွောြ က အနောကကြှိုကတ်ာလား”
“ဟင့အြင်း မောလြေး လေ၊ မောလြေး က လူသာ ငယသ်ာ အနောကသ်နတ်ယ် ခစ်ခစ်၊ မမေေ့ကို သူပဲ သိမ်းသှင်း သှားတာ အဟိ”
ကနွောလြည်း ယောကခြမ ဖငတ်ုံကြီး နှစ်လုံး အကြဲကြားထဲ ချောဆီကို လောင်းခပြှီး လကမြလေးနဲ့ ခရပြငေ့ပြေါကထြဲ ထိုးထိုး ထည့ပြေးလိုကတ်ယ် ယောကခြမကြီး က ကြိုကပြုံရတယ်၊ ကြောငမြလေး လိုပဲ ခေါင်းလေး မော့ပြီး အင်းအင်း နဲ့ ငှီးတယ်၊ နောကတ်ော့ လကခြလညန်ဲ့ ကရိုင်းတယ်၊ ဆီထပထြည့တ်ယ် လကည်ိုး၊ လကခြလည် နှစ်ချောင်းနဲ့ ကရိုင်းတယ်၊ နောကတ်ော့ လကသ်ကြှယပြါ ထည့ပြှီး သုံးချောင်းရအောင် ဆီနဲ့ ခွဲ့ ပြဈလိုကတ်ယ်။ ယောကခြမကြီး ခရပန်ေးလေး တောတ်ောြ လေးလွော့သှားမှ ကြနဒြနစြှတထြားတဲ့ လီး ကြီးကို တေ့ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်ြး အသာ ဖိသှင်းလိုကသ်ည်။ ဖငပြေါကကြ အကြောတွကေ တင်းတင်းလေး ဆုပ် ထားသလို ပမေဲ့ ချောဆီ အားကိုး နဲ့ တထဈချင်ြး ဝငသ်ှားတယ်၊
“အား…ဖြည်းဖြည်းနောျ သား အရမ်းမကြမ်းနဲ့ ”
“ဟုတကြဲ့ပါ မမေေ”
ကနွောလြည်း ယောကခြမ ဖငလြုံး ကြီး နှစ်လုံး ကို လကဖြဝါး နှစ်ဖကြ နဲ့ တဖကတ်ခကြစြီ တွန်းဖြဲရင်း၊ လီးကြီး ဖငပြေါကထြဲ တစိမ့စြိမ့ြ ဝငသ်ှားတာကို အရသာခံ ကြည့်ြ နမေိတယ်။ ညို နဲ့ သူ့ အမလေို ဖငကြောကပြှီး ဖငလြုံး ကြီးတဲ့ သူတွေ ကို ဖငလြိုးရတာ အရမ်းကို အရသာ ရှိတာပဲ လို့ တွေးနမေိတယ်။ အခု ညို့ အမကေို ဖငလြိုးရတာ ညို ထကတ်ောင် ပိုကောင်းသလိုပဲ လို့ ထငမြိတယ်။ ညို့ အမေ ဖငကြှီးက ပိုကြီး ပြီးတော့ အဆီ နည်းနည်း ပိုများတော့ အိနသလေိုပဲ။
ခနလေး နဲ့ လီးအဝငကြ ဖြောင့သ်ှားသလို၊ ဖငအြလိုးခံနကြေ မို့လားမသိ၊ ညို့အမေ ကလည်း ဖငလြိုးတာကို မှိန်းပြီး အရသာခံနတယ်ေ။ ဖငလြုံး ကြီး နှစ်လုံးကို ဖြဲပြီး ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးနရောက ရှေ့ကို ကုံးပြီး နို့ကြီးတွကေို လှမ်းဆုပန်ှယလြိုကတ်ယ်။ အဲဒီ အခွိနမြှာပဲ အခန်းတံခါးခေါကသ်ံ ကြားလိုကရြတယ်။ ကနွောလြည်း လီးကို ယောကခြမကြီး ဖငမြှာ တန်းလန်းတပရြကန်ဲ့ ၊
“ဘယသ်ူလဲ”
လို့ လှမ်းမေးလိုကတ်ယ်၊
………………………………………………………………………………………………………………….
အပြငကြ။
“ညိုတို့ပါမောင်၊ ”
လို့ လှမ်းပြောသံကြားတော့၊ ကနွောကြပဲ၊
“သော့ရှိတယ် မလား ဝငလြာခဲ့လေ ဒီမှာ လကမြအားဘူး”
လို့ လှမ်းအောပြှောလိုကတ်ယ်။ ယောကခြမကြီးက လကပြှနန်ဲ့ ကနွော့လြကကြို လှမ်းဆှဲဆိပလြိုကတ်ယ်။ နောကတ်ော့ သော့ဖြင့ြ သံ နဲ့ အတူ တံခါး ပြင့သ်ှားတယ်။ ညိုက ကနွောတ်ို့ ပုံစံကို တွေ့သှားတော့ မကြန်ှာ ပြုံးစေ့စေ့နဲ့ နောကကြ ပါလာတဲ့ ဝင်းမောကြို လှမ်းပြောလိုကတ်ယ်။
“ဟဲ့ မောလြေး တံခါး မှနမြှနပြိတလြိုကြ၊ တောကြှာ အပြငကြ ဖြတလြွှောကသ်ှားတဲ့လူတွေ မှငကြုနမြယ်”
ဝင်းမောကြ လည်း တံခါးကို အမှနပြိတလြိုကပြါတယ်။ ညို က ကနွောတ်ို့နား လွှောကလြာပြီး၊
“အင်း မောငကြ လူရော လီး ရော မအားတာကိုး ခစ်ခစ်”
အဲလို ပြောရင်းက အနားရောကလြာတော့ ကနွောြ လိုးနတေဲ့ အပေါကကြို တွေ့သှားပြီး၊
“ဟဲတော့ မောငကြ မမေေ့ ကို အနောကပြေါကြ ဆှဲနတောကိုး အဟီး မှနလြိုကကြှတာ သူတို့ နှစ်ယောကကြလည်း ခုပဲ တွေ့တယ် ခုပဲ နောကပြေါကြ ရောကန်ကြပြေီ”
ဝင်းမောြ ကလည်း အနောကကြ ကပလြိုကလြာရင်း၊
“အင်း ကြီးဝင်း အကြိုကပြေါ့ ခိ”
ယောကခြမကြီး ကတခွိခွိ ရီတော့ သူ့ ဖငဝြ အကြောတွကေ လီးအရင်းကို လာဆုပည်ှဈသလို ခံစားရတယ်၊ ကနွောလြည်း သူတို့ နှစ်ယောကြ အနားမှာ လာဟီနတေော့ ဖီးအောကတ်ာနဲ့ ၊
“အာ ညိုတို့ကလည်း ကြာ ဒီမှာ လုပန်တေုံးကြီးကို ဖီးအောကတ်ယ် ဟာသတွေ လုပမြနကြနေဲ့”
လို့ ပြောလိုကမြှ လွှာလေး တဈလဈထုပပြှတယ်။
“အင်း အာ့ဆို ညိုတို့ အခန်းကို မောလြေး ခေါသ်ှားလိုကမြယန်ောြ ဟုတလြား မောင်၊ မမေေ ရော ”
“အင်း ကောင်းတယ် ဒီတည တို့တွေ အိပယ်ာလဲ ကြရအောင်”
ယောကခြမကြီး ကလည်း ညို နဲ့ မောလြေး တို့ကို သဘောတူကြောင်း ခေါင်းငှိမ့ြ ပြလိုကတ်ယ်။ ညို က ကနွော့ြ နားလာပြီး နူတခြမ်းချင်ြး နမ်းစုပလြို့ ၊
“ဂွတန်ိုကမြောင်၊ မမေေ့ ကို ကောင်းကောင်းပြုစုပေးလိုကန်ောြ ခစ်”
လို့ ပြောတယ်၊ ဝင်းမောကြ လည်း သူ့ဒေါကြှီး ခေါင်းရင်းဘကသ်ှားလို့ ခစွသ်ူ နှစ်ဦးအလား နူတခြမ်းချင်ြး စုပန်မ်း နူတဆြကန်ကြတေယ်၊ အဲဒီ အင်းဆကြ တူအရီး နှစ်ယောကြ အခစွပျိုနတော ကြည့်ရြင်း ယောကခြမကြီး ဖငထြဲ စိမထြဲတဲ့ ကနွော့ြ လီးကြီး က တုံကနဲ မာသှားတယ်။ အဲတော့ ညိုတို့ နှစ်ယောကြ အခန်းထဲက ထွကသ်ှားတာနဲ့ ကနွောြ ယောကခြမကြီး ဖငပြေါကကြို တဖုံးဖုံး ဆောင့လြိုးပေးလိုကမြိတော့တယ်။
ယောကခြမကြီး နဲ့ ကနွောတ်ို့ တညလုံး ပုံစံမွိုးစုံ နဲ့ လိုးဆောကြှတာ မနကလြင်းကာနီး လောကမြှ အိပပြွောြ သှားကြတယ်၊ ညိုနဲ့ ဝင်းမောတ်ို့ လာနိုး မှ ပဲ နိူးကြတော့ တာပေါ့။
နောကန်ေ့ ကတွော့ နပြညေတ်ောကြ ထွကလြာကြပြီး မန်တလေးကို ရောကတ်ယ်။ ဟောတ်ယရြောကပြှီး တော့ လွှောကသ်ှားကြ ဖို့လည်း စိတထြဲ သိပမြပါတာနဲ့ ဘုရားကြီး ဈေးခွို၊ ကြူံးနား ဖြတမြောင်း မန်တလေး မှီးရှည် မုန့တ်ီ အဲလို စားချင်တ်ာတွေ လွှောကစြားပြီး ဟောတ်ယမြှာ ပဲ ပြနန်ားကြတယ်။ ညိုက မောင် ဒီညရော မမေေ နဲ့ သှားအိပခြငွသ်ေးလားလို့ မေးတယ်။ ကနွောကြ အိပလြည်း အိပခြငွတ်ယ်၊ ယောကခြမကြီး နဲ့ သူ့တူလေး တို့ လိုးကြတာကိုလည်း ကြည့်ခြငွတ်ယ်။ မောငတ်ို့ ဖိုးဆမ်း လို့ မရဘူးလားဆိုတော့။ ညို က ရီပြီး ရတာပေါ့ တဲ့။ သူညှိလိုကမြယတ်ဲ့။
ကနွောြ က ကနွောတ်ို့ လငမြယားအခန်းမှာ ပဲ ရမေိုးခွိုးနတေုံး ညို က သူ့မမေေ တို့ အခန်းကို သှားစကားပြောနတယ်ေ။ ကနွောြ ရမေိုးခွိုး အဝတအြစားလဲ ပြီးတော့ အိပယ်ာပေါြ လှဲခနနားနတေုန်း ညို ပြန်ရောကလြာတယ်။ အဆငပြှတယေတ်ဲ့။ မောငန်ဲ့ မောလြေး တို့ အစားအသောကတ်ှေ သှားဝယလြာခဲ့တော့ ဒီညနေ အပြငမြထွကတ်ော့ဘူး အခန်းထဲမှာ ပဲ စားသောကကြှမယတ်ဲ့၊
အဲလို နဲ့ ယောကခြမကြီး တို့ အခန်းထဲမှာပဲ ကနွောတ်ို့ ဝယလြာတဲ့ အစားအသောကြ တွေ ခငကြငွြးပြီး စားသောကကြှတယ်၊ ညို နဲ့ ယောကခြမကြီး အတွကြ ဝိုငရြယ်၊ ကနွောန်ဲ့ မောလြေး အတွကြ ဘီယာရယ် သောကရြင်း စကား တွေ ဟိုဟို ဒီဒီ ထိုငပြှောကြတယ်၊ ဟောတ်ယခြန်းက ကုတငန်ှဈလံးကြား မှာ စာပြဲခုံ အပုလေး ခင်း ပြီးစားစရာ သောကစြရာတွတင်ေ၊ လူတွကေ ကုတငပြေါြ ထိုငရြင်း စားသောကကြှရတယ်။ ကနွောတ်ို့ လငမြယားက တဖကြ၊ မောလြေး နဲ့ ယောကခြမကြီးတို့ တူဝရီးက တဖကြ စီ ထိုငကြှတယ်။ စကား တွကေ ပြောရင်း ပြောရင်း ကပဲ ထုံးစံအတိုင်း အပြာရောင် ဘ
ကြ ရောကသ်ှားတယ်။ ပြင့လြင်း တဲ့ အိမထြောင် ရေးအကြောင်း ရောကသ်ှားတယ်။
ကနွောလြည်း စိတထြဲ က သိချင်န်တောလေး မနနေိုငလြို့ မေးကြည့်လြိုကတ်ယ်။
“နပေါဦး အခု အဲဒါဆိုတော့ အိမမြှာ မမေေ က ညဆို ဘယသ်ူနဲ့ အိပလြဲ၊ အနကြယကြွောြ နဲ့လား မောလြေး နဲ့လား”
“အခု ပုံမှနကြတော့ မောလြေး နဲ့ ပဲ အိပတ်ယလြေ၊ မင့အြနကြယကြွောြ က သူစိတလြာ တဲ့ အခွိန် တို့ နဲ့ လာပေါင်းတယလြေ၊ တခါတလလည်ေး တို့ က သှားပေါင်း ကြတယလြေ၊ အဟင်း ”
ယောကခြမကြီးက အဲလို စကားပြောနခွေိနမြှာ ဝင်းမောြ ခါးကို သူ့လကန်ှဈဘကန်ဲ့ သိုင်းဖကထြားရင်း ဝင်းမောြ ရငဘြတ် မှာ ပါးအပထြားတယ်။ ဝင်းမောြ လကတ်ဖကကြ သူ့ကြောဘကကြ သိုင်းဖကလြို့ ဂွိုင်းအောကကြ လွိုဝငပြှီး နို့တဖကကြို အုပကြိုငထြားတယ်။ ညို ကလည်း ကနွော့ြ ရငခြှငထြဲ မှီလာတယ်၊ ယောကခြမကြီးတို့ တူအရီး နှစ်ယောကြ ရဲ့ နပေုံထိုငပြုံ ကို ကြည့်ရြင်း က တောငလြာတဲ့ ကနွော့လြီးကို ညို က ပုဆိုးပေါြ ကနေ လာစမ်း လိုကရြင်း။
“ဟော မောင့ည်ီလေး က ဘာလို့ ထလာတာလဲ ခစ်ခစ်”
“အဟီး ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း ပြောရရငတ်ော့ မမေေ တို့ တူအရီး အဲလို နတောထိုငတ်ာ ကြည့်ရြင်း က စိတတ်ှေ ထလာရတာလေ ”
ယောကခြမကြီးက ရီလိုကရြင်း။
“ဟဲ့ တို့ က အခု အခွိနမြှာ တူအရီး မဟုတဘြူး လငမြယား ဟဲ့ သိပလား ၊ သူက နင့ြ ယောကခြထီး ခစ်ခစ်။ ဟုတတ်ယမြလား လငကြလေး”
“ဟုတပြါတယမြိန်းမ ရယ် ဟားဟား”
သူတို့ နှစ်ယောကြ အတိုငအြဖေါကြ ညီနကြတောကို ကြည့်ရြင်း ညို က တခစ်ခစ် ရီပါတယ်။ ကနွော့ြ လီးကြီးကလည်း တဆတဆြတကြို တုံလာရတယ်။ အပြငလြောက မှာ တကယ့ြ အင်းစကကြို တွေ့နရပြေီကိုး။
ညို က ကနွော့ြ ပုဆိုးခါးပုံစ ကို ဖြညလြိုကပြှီး ထောငမြတန်တေဲ့ လီးကို သူ့လကကြလေး နဲ့ ဖြဖြလေး ဆုပကြိုငပြှီး ဂွင်းစထုပေးနပေါတယ်။ ဝင်းမောြ နဲ့ ယောကခြမကြီးတို့က ပြုံးလို့ လှမ်းကြည့်န်ရင်ေး ယောကခြမကြီးကလည်း ဝင်းမောြ ဘောင်းဘီ သားရညကြှိုးကို အောကဆြှဲခလွိုကတ်ယ်။ ညို က ခေါင်းလေး ငုံ့ကြီး ကနွော့လြီး ကို ငုံစုပလြိုကသ်လို ယောကခြမကြီးကလည်း ဝင်းမောြ လီးကို စပြီး စုပပြေးနပေါပြီ။
ညို ရဲ့ နှေးထွေး နူးညံ့တဲ့ အာခံတွင်းလေး ရဲ့ အထိအတွေ့နဲ့ ကြှမ်းကငွတ်ဲ့ ပုလှပညော ကြောင့ြ အရသာရှိနပမေေဲ့ ရှေ့မှာ ယောကခြမကြီး သူ့တူ ဝင်းမောကြို လီးကုံးစုပပြေး နတော ကြည့်န်ရတောက လီးကြီးကို မာတောင် တောင့တ်င်း စခေဲ့ရပါတယ်။ ဝင်းမောြ ကလည်း ကနွော့ြ လီးကို ကုံးစုပပြေးနတေဲ့ သူ့အမ ကို ကြည့်န်ရင်ေးက ဒေါဝြင်းဝင်းခိုင် ရဲ့ ဆံပငအြုပကြှီးကို ဖြညခြလွိုကတ်ယ်။ ဆံပငအြုပကြောင်းလှတဲ့ သကလြတပျိုင်းအရှယ် အမွိုးသမီးကြီး တဦး က သူ့တူသား အရှယ်၊ တကယကြ တူအရင်းကြီး ရဲ့ လီးကို စုပပြေးနတော၊ သူ့တူလေးက လည်း အမွိုးသမီးကြီး ရဲ့ ဆံပငကြှီးထဲ လကထြိုးဖြပြီး ဆော့ကစားနတော၊ ကြည့်န်ရင်ေးနဲ့ကို လီးက လရညထြှကြ ချင်န်တယ်ေ။ ညို က ယောကခြမကြီးတို့ နှစ်ယောကကြို မကြတ်ောငမြခတတ်မ်း ငေးကြည့်န်တေဲ့ ကနွော့ြ မကြန်ှာကို မော့ကြည့်ရြင်း၊
“မောင် အနီးကပ် ကြည့်ရြအောင် ညိုတို့ ကုတငတ်ခုထဲ ပေါင်းကြရအောငလြား”
“အင်း ကောင်းသားပဲ သူတို့ ကုတငကြို သှားကြမယ်”
ဝင်းမောြ နဲ့ ယောကခြမကြီး တို့က ကုတငစြောငကြ နေ ကုတငပြေါြ နရောရှေ့လိုကကြှသလို ကနွောန်ဲ့ ညိုက လည်း သူတို့ ကုတငပြေါြ မှာပဲ သူတို့ ဘေးမှာ နရော ဝငယ်ူလိုကကြှတယ်။
ဝင်းမောကြ ခေါင်းအုံးပေါြ ခေါင်းခပြှီး ပကလြကလြှနလြှဲလိုကတ်ော့ ကနွောလြည်း သူ့ဘေးမှာ ယှဉလြွှကြ ပကလြကလြှဲလိုကတ်ယ်။ ယောကခြမကြီးက ဒူးတုတပြှီး ဝင်းမောြ လီးကို ငုံ့စုပသ်လို ညိုကလည်း ကနွော့ြ လီးကို ငုံ့စုပတ်ယ်။ ကနွောတ်ို့ သမီး ယောကဖြ နှစ်ယောကြ ကုတငတ်ခု ထဲမှာ ဘေးချင်ြးယှဉြ အိပရြင်း က သားအမိ နှစ်ယောကကြ လီး စုပပြေးနတော ခံရတာ ဘယလြောကြ စိတဝြငစြားစရာကောင်းသလဲ မကြစြေ့ထဲသာ မှငကြှည့လြိုကတ်ော့၊ ဒါပမေဲ့ ကနွောကြ ကြည့်ဖြူးတဲ့ နိုငင်ံခွား အောကားတွထေဲကလို ဟာတွေ စမ်းချင်န်တယ်ေ။
“ညိုလေး မောငတ်ို့ ပုံစံပြောင်းရအောင်”
လို့ ပြောပြီး ခွရင်ေး ခေါင်းရင်း လဲလိုကတ်ယ်။ ညိုရဲ့ ဖငကြှီးက ဝင်းမောြ မကြန်ှာနား ရောကသ်ှားပြီး ကနွော့ြ မကြန်ှာက ယောကခြမကြီး ဖငလြုံး နားရောကသ်ှားတယ်။ သူတို့လည်း သဘောပေါကပြုံရတယ်၊ ဝင်းမောကြ ညိုလေး ဖငလြုံးကြားထဲ လကန်ဲ့ လှမ်းနိုကလြိုကတ်ာ တွေ့ရတယ်။ ကနွောလြည်း ယောကခြမကြီး ပေါငလြုံး နှစ်လုံးကြားက ပြူထွကန်တေဲ့ စောကဖြုတကြှီးကို လကခြွောင်းထိပကြလေး နဲ့ အကြဲကြောင်းတလွှောကြ အသာထိုးပြီး စမ်းလိုကတ်ယ်၊ ယောကခြမကြီး စောကဖြုတကြ အရညတ်ှေ စို့နပြေီ။
ယောကခြမကြီး စောကဖြုတန်ူတခြမ်း ထူထူကြီးတွကေို ပြတသ်တရြင်းက စောကစြေ့ရှိနတေဲ့ နရောကို လကခြွောင်းထိပန်ဲ့ ဖိပြီး ပြတခြှပေေးလိုကတ်ယ်၊ ယောကခြမကြီး ဆီက ငှီးသံ ထွကလြာတယ်။ ကနွော့ြ လီးကို စုပပြေးနတေဲ့ ညိုပါးစပကြ လည်း ငှီးသံလေး ထွကလြာပြီး လီးကို လည်း တအားစုပပြေးလာတာ ခံစားလိုကရြတယ်။ ဝင်းမောလြည်း ညို့ စောကဖြုတကြို ကလိနပြေီထငတ်ယ်။ ယောကခြမကြီး ဖငလြုံးကြီး နှစ်လုံးကို ဆုပကြိုင် ဖြဲလိုကရြင်း စောကဖြုတကြှီးကို လွှာနဲ့ အပြားလိုကြ ရကလြိုကတ်ယ်၊ စောကရြညတ်ှကေ စိမ့ထြှကန်တယ်ေ။ ဖငကြှားထဲကနေ ဖငပြေါကဝြလေးကိုပါ ရကပြေးလိုကတ်ယ်။ ယောကခြမကြီး ဖငခြါရမ်းလာတယ်။ ယောကခြမကြီး ဖငပြေါကကြို လွှာနဲ့ ထိုးရကပြေးရင်းက စောကဖြုတထြဲကို လည်း လကန်ှဈချောင်းနဲ့ ကရိုင်း ပေးနတေော့ ယောကခြမကြီး ဖငတ်ကြှကြှ ဖြစ်နရတေယ်။ ဝင်းမောကြ။
“ကိုဇောျ နရော ပြောင်းရအောင် ”
လို့ ပြောလို့ ခေါင်းထောငကြှည့လြိုကတ်ော့ ဝင်းမောြ က ယောကခြမကြီးကို တပတလြှည့ခြိုင်းလိုကတ်ာတွေ့ရတယ်။ ယောကခြမကြီး မကြန်ှာက ကနွော့ြ လီးနား ရောကလြာတယ်၊ ဝင်းမောကြ ယောကခြမကြီးကို ဖငဘြူးတောင်းထောငခြိုင်းပြီး လိုးတော့မလို့ လုပန်တောကိုး။ ညို ကလည်း ယောကခြမကြီး ဘေးမှာ ဖငဘြူးတောင်းထောငပြှီး ဝင်းမောဘြကကြို ဖငကြုံးပေးလိုကတ်ယ်၊ အခုတော့ သူတို့ သားအမိ နှစ်ယောကစြလုံးရဲ့ခေါင်းက ကနွော့ြ ပေါငခြှံမှာ၊ ညိုက ကနွော့ြ လီးတနကြို စုပပြေးရင်း ယောကခြမကြီးက ကနွော့ြ ဘောတွကေို လှမ်းစုပန်တယ်ေ။ ဝင်းမောကြ ယောကခြမကြီးကို အနောကကြ ဖငလြား စောကဖြုတလြားမသိ လိုးနရင်ေးက ညို့ စောကဖြုတကြို လကန်ဲ့ ကရိုင်းပေးနတယ်ေ။
“အား မမေေ ကနွော့ြ လီး စုပပြေး၊ ညို က ဂွေးဥ ပြောင်းစုပပြေးကြာ၊ မောငပြှီးချင်န်ပြေီ မမေေ့ ပါးစပထြဲ ပြီးချင်လြို့”
ကနွော့ြ ဆန်ဒကို ညိုရော ယောကခြမကြီးကရော လိုကလြွောကြပါတယ်။
“အား….အီးးးးးးးးး…”
………………………………………………………………………………………………………………………….
ခရီးစဉြ တလွှောကလြုံး မှာ ကနွောတ်ို့ လေးယောကတ်ှဲ ဖိုးဆမ်း ပဲ ဆှဲခဲ့ကြတယ်။ ဝင်းမောန်ဲ့ က သမီး ယောကဖြ လည်း ဖြစ်၊ မယားညီအကိုလို့လည်း ခေါြ လို့ရဆိုတော့ ပိုပြီး ရင်းနှီး ပြင့လြင်း လာကြတယ်။ အဲဒီမှာ ညို က ကနွောြ မာမီ့ ကို လည်း စိတလြာနကေောင်း ပြောပြ လိုကတ်ော့ ဝင်းမောကြ လည်း သူ့ အမေ နဲ့ လည်း ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ပြောပြပါတယ်။
ဇာတလြမ်း မရှညအြောင် အကဉွြးခွုံ့ရရငတ်ော့ သူနဲ့ သူ့ကြီးဝင်းတို့ ဖြစ်ပြီးမှ သူ့အမေ နဲ့ ဖြစ်ခဲ့တာပါတဲ့၊ သူနဲ့ ကြီးဝင်းနဲ့ ဖြစ်နခေဲ့ ကြပြီး တနှစ်လောကအြကြာမှာ သူတို့ မှိုံက အလှူ ပြဲတခု အတွကြ ပြနကြှတော့ သူတို့ နှစ်ယောကပြဲ ပြနသ်ှားကြတယတ်ဲ့၊ အဲဒီမှာ သူတို့ က လည်း ညှားကာစ လငမြယားလိုပဲ လဈတာနဲ့ လိုးချင်န်ကြတော၊ ဆိုတော့ တနေ့ လဈပြီ ဆိုပြီး သူ့အမအေိမ် က ကြီးဝင်း အိပတ်ဲ့ အခန်း မှာ ဝငလြိုး နကြတော ကို သူ့အမေ သင်းသင်းခိုင် က မိသှားတယ်။
အဲဒါကို ချောင်းကြည့်ရြင်း မှငရြတဲ့ သင်းသင်းခိုင် က လည်း သှေးတွေ ဆူလာရတယတ်ဲ့၊ သူ့ယောကြွား နဲ့ လည်း မအိပဖြစ်တာ ကြာနတေဲ့ သင်းသင်းခိုင် တယောကြ လူပျိုအားကောင်းမောင်းသန် သူ့သား က သူ့ထကကြှီး တဲ့ အမ ဖြစ်သူ ဝင်းဝင်းခိုင် နဲ့ ဖြစ်နတော တွေ့ရတော့ သူ့အမ ကို မနာလို တောငဖြစ်သှားရတယတ်ဲ့၊ အမ ဖြစ်သူကို လည်း ကြောကရြတော့ မပြောရဲ၊ သားကို ဘယလြို ပြောရမလဲ ဆိုတာ အလဈချောင်းနတောပေါ့၊ ဝင်းမောြ ကလည်း သူ့ကြီးဝင်း နဲ့ ဖြစ်ပြီး နောကပျိုင်းမှာ အရှယရြောကပြှီး အမွိုးသမီးကြီးတွကေို ပဲ စိတလြာနတေဲ့ သူဆိုတော့၊ မှို့ပြနရြောကကြတည်းက သူအရငကြ သတိမထားမိတဲ့ သူ့အမရေဲ့ ဘောဒြီ အခွိုးအဆကြ ကို သတိထားမိနတယေလြေ။ သူ့ကြီးဝင်း နဲ့ ညီအမ ပီပီ ဘောဒြီ က တခွိုးထဲ၊ ဖငကြားဖငကြောကြ နဲ့ ခါးသေးရငခြွီ ဆိုတော့၊ သူ့စိတထြဲ မှာ သူ့အမေ နဲ့များ ဆိုရင် ဘယလြို များနမလေဲ လို့တွေးရင်း စိတကြူးထဲက တောင် လိုးကြည့်ြ ပြီးနပြေီ။
အလှူကိဈစအတွကြ ကြီးဝင်း အလုပရြှုတန်တေဲ့ တနေ့ သူ့အမေ က အနားက ရှာတရှာကို ကိဈစတခု နဲ့ သှားဖို့ ပေါလြာလို့ ဝင်းမောကြို အဖေါြ ခေါြ ပြီး သှားကြတယ်။ ခရီးက မဝေးပမေဲ့ သူတို့ ဒသေ ရဲ့ ထုံးစံ ရာသီဥတု အခွအနေကြေောင့ြ ညအိပဖြို့ ကြုံလာတယ်၊ ကြေးရှာထုံးစံ သူတို့ကို သားအမိ ဆိုပြီး တအိပယ်ာထဲ ပေးအိပတ်ယ်။ နဂိုထဲ က နှစ်ယောကစြလုံးရဲ့ စိတတ်ှေ က ဖေါကပြှနန်ကြတော ဆိုတော့၊ တအိပယ်ာထဲ အတူအိပလြိုကကြှရတဲ့ အခွိနမြှာ သန်းကောငမြတိုငခြင် ကို လိုးမိတဲ့ အထိ ကို နယကြွှံသှားခဲ့ကြတယ်၊ အဲဒီည က နှစ်ယောကစြလုံး တရေးမှ တောင် မအိပလြိုကကြှရဘူးတဲ့။
သူတို့ မှို့ပြနရြောကတ်ော့ ဝင်းမောြ တယောကအြခွအနေကေို ကြည့်ပြှီး ဒေါဝြင်းဝင်းခိုင် က သဘောပေါကလြိုကတ်ယ်၊ သိပအြဈစရာ မလိုပဲ နဲ့ သူတို့ သားအမိ နှစ်ယောကြ ဖြစ်သှားကြတယ် ဆိုတာ ကို သိလိုကရြတယ်၊ သူနဲ့ ဝင်းမောြ နဲ့ ဖြစ်နတောကို လည်း သူ့ညီမ သိသှားမှန်း သိလိုကရြတယ်၊ အဲဒီအခေါကကြ တော့ ညီအမ နှစ်ယောကြ တယောကန်ဲ့ တယောကြ မကြန်ှာ ပူရှိနန်ကြပြေီး တယောကန်ဲ့ တယောကြ မကြန်ှာချင်ြးမဆိုငပြဲ ရှောငန်ခေဲ့ကြတယ်။ နောကပျိုင်း ကတွော့ ဝင်းမောြ ရဲ့ စည်းရုံးမှု ကြောင့ြ ညီအမ နှစ်ဘောကစြလုံး နဲ့ တပျိုငထြဲ အိပလြို့ ရတဲ့ အဆင့ထြိ ရောကခြဲ့ရတယတ်ဲ့၊
အဲဒီ ဇာတလြမ်း ကြားပြီးတာနဲ့ ကနွောလြည်း ငါ မှနမြာပြညကြ ပြနမြထွကခြင် မာမီ့ကို ရအောင် လုပသ်ှားမယလြို့ စိတထြဲက ကြုံးဝါးလိုကမြိပါတော့တယ်။
ညို ဝင်းခိုင်
ညိုတို့ လငမြယားရယ်၊ မောလြေး နဲ့ မမေေ တို့အတွဲရယ် ခရီးစဉတ်လွှောကလြုံး ကုတငတ်လုံးမှာ လေးယောကအြတူတူ အိပခြဲ့ကြတယ်။ မောလြေး က မမေေ ရယ် သူ့မမေေ အနတ်ီသင်း ရယ် ညီအမ နှစ်ယောကြ နဲ့ အတူတူ အိပခြဲ့ တဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ ပြနပြှောတာ ကြားရတော့ မောင် တယောကြ တကယ့ကြို အရူးခွီးပန်းသလိုပါပဲ ရှင်။ သူ့အိမ် ကို ပြနပြှီး သူ့မာမီ ကို ဘယလြို ရအောငလြုပရြမလဲ ဆိုတာပဲ စိတထြဲ တွေးရင်း လီး က တထောငထြောငဖြစ်နရပေါတယ်။
တကယကြ လည်း ညို့အမှငမြှာတော့ သိပခြကခြဲ လှမယမြထငပြါဘူး။ ညို့ ဖုံးထဲမှာတောင် မောင့မြမေေ နဲ့ မောငည်ီလေး နိုင်ဦး တို့ ကာမ ဆကဆြံနကြတေဲ့ဗီဒီယို ကလဈ ရှိနပြေီးသားပဲ။ တခုပဲ ကာလံဒသေံအဂျဂံ ဆိုသလို အခွိနကြာလ နဲ့ အခွအနေညေီညှတဖြို့ ပဲလိုတယလြေ။
မောငကြ သူ့ခွင့ြ က ရကန်ည်းနည်း ပဲ လိုတော့တယ်၊ သူမပြနခြငတ်ော့ ဖြစ်သှားချင်တ်ယလြို့ ပူဆာတာနဲ့ ညိုလည်း ခကြခြှင်းပလနလြုပလြိုကြ တယ်။ မောငကြ သူရောကတ်ုန်း မိသားစု နဲ့ အပန်းဖြေ ခရီးတို ထွကခြငွတ်ယ် ဆိုပြီး ငှဆေောင် ၂ညအိပ် ခရီး စဉြ ဆှဲလိုကတ်ယ်။ မောင့မြာမီနဲ့ ဒကဒြီ၊ ရယ် ညိုတို့ လငမြယား နှစ်ယောကရြယပြေါ့ ၊ ညိုတို့ ကိုယပျိုငကြားလေး နဲ့ပဲ ထွကလြာခဲ့ကြတယ်။ နိုင်ဦး ကတော့ ပါမလာဘူး။
မောငကြ စိတတ်ပူပူ လီးတတောငတ်ောင် နဲ့ပေါ့။ ညိုက တော့ ခေါင်းထဲ ပလနဆြှဲပြီးသား ဆိုတော့ အေးဆေးပါ၊ ဒါပမေဲ့ မောင့ကြို ဆပပြရိုကလြုပခြငွလြို့ ဘာမှ မပြောထားဘူးလေ။
ငှဆေောင် ရောကတ်ော့ ပငလြယကြမ်းစပကြို မကြန်ှာမူထားတဲ့ ကပရြကြ အခန်း နှစ်ခန်း ယူလိုကတ်ယ်။ နေ့ခင်းဘကမြှာ ပဲ ဆိုတော့ ပစ်စည်းတွခွေ ခနတဖြုတန်ားပြီးတာနဲ့ ကမ်းစပသ်ှား ရဆေော့ကြတယ်။ ညို က ရကေူးဝတစြုံ နဲ့ ပမေဲ့ မောင့ြ မာမီက ထမိနန်ဲ့ပဲ။ ညို့ ပေါငတ်န် ဖငလြုံး တွကေို ခိုးခိုးကြည့်န်တေဲ့ ဖဖေေဦးကို ဘယသ်ူမှ မမှငန်ိုငတ်ဲ့ အလဈမှာ လွှာတဈလဈထုတပြှလိုကသ်ေးတယ်။ ခစ်ခစ်၊ သူ့လီးကြီးက ဘောင်းဘီတိုအောကမြှာ ထောငထြနတောကို လူတွေ မမှငအြောင် ခါးကိုင်းကိုင်း ကိုင်းကိုင်း နဲ့ သှားနတော ရီစရာကြီး။ မောငကြ လည်း သူ့မာမီ ရစေို ထမိနအြောကကြ တဈတဈရဈရဈ လုံးထ နတေဲ့ ဖငလြုံးကြီး တွေ ကြည့်ပြှီး တံတွေးတွေ တဂွတဂြှတ် မွိုခနွလရေေဲ့။
မောင့ြ မာမီ ကို မောငကြ လထေိုးထားတဲ့ ကြှတပြေါြ တငပြှီး ရထေဲ ကိုငထြိန်းထားနတေုံး ညို နဲ့ ဖဖေေဦး တို့ စကားတီးတိုး ပြောခွင့ြ ရလိုကတ်ယ်။ နဂိုကတည်းက မောင့အြကြံကို ဖဖေေဦး ပြောထားပြီးသားမို့ ဒီခရီးစဉမြှာ တခုခု ဖြစ်မယ် ဆိုတာလည်း ဖဖေေဦး က ရိပမြိထားပြီးသား။ ဒါပမေဲ့ ညို ခပြှတဲ့ ပလနကြို ကြားလိုကရြတော့ သူ့မကြန်ှာက မယုံမရဲ ဖြစ်နသေေးတယ်။ ညို ကအခကြအြလကြ တွေ နဲ့ တိတိကကြ ပြောပြပေးတော့မှ သူ လကခြံသှားခဲ့တယ်။
ညိုတို့ လေးယောကြ ညနစော ကို ဟောတ်ယ် စားသောကဆြိုငမြှာပဲ စားသောကလြိုကကြှတယ်။ မောငန်ဲ့ ဖဖေေဦး တို့ က သူတို့ ယူလာတဲ့ ဝီစကီ တလုံးကို ဖေါကပြှီး ညိုတို့ အတွကကြိုတော့ ဝိုငန်ီ မှာပေးတယ်။
အဲဒီ ရကစြတောရင့ြ မှာပဲ ထိုငရြင်းက ပငလြယရြထေဲ နလေုံးကြီး မှုတဝြငသ်ှားတဲ့ နဝငေခြွိနအြလှကို ကြည့်ခြဲ့ကြတယ်။ မှောငရြီပျိုးတော့မှ ပဲ ညိုတို့ ကိုယ့အြခန်းကိုယ် ပြနခြဲ့ကြတယ်။
ညိုတို့ ကိုယ့ြ အခန်းထဲ ကိုယပြှနရြောကတ်ော့ မောင့ြ လီးကြီးက တအားမာတောငန်ပြေီ။ မောငကြ ညို့ကိုတအားလာဖကပြှီး နူတခြမ်းတွေ စုပန်မ်း နို့တွကေို လာဆုပန်ှယ် လုပတ်ော့ ညိုက သူ့လီးကြီးကို ဆုပကြိုင် ကြည့်လြိုကတ်ယ်။
“မောင် အဲဒီကောငကြှီး တောငန်တော မောင့ြ မာမီ ကြောင့ြ မဟုတလြား ခစ်ခစ် မညာနဲ့နောြ ”
“အင်း ညို ပြောရငလြည်း ခံရတော့မှာပဲ၊ ဟုတတ်ယည်ိုရယ်၊ ညို က ပလနလြုပထြားတယ် ဆိုလို့သာ၊ အခုတောင် တညကုနတ်ော့မယ် မောငတ်ော့ ဘယလြိုမှ နီးစပဖြို့ မမှငသ်ေးဘူး”
မောငကြ ပြောရင်း ဆိုရင်းက ညို့ဂါဝနအြောကကြို လကန်ိုကပြှီး အဖုတကြို ပြတဖြို့ ကြိုးစားတယ်၊ ညိုက မောင့လြကကြို အသာတွန်းဖယရြင်း။
“မောင် ဒီညတော့ မောင့ြ မာမီ အတွကြ ခနွထြားလိုကတ်ော့ ညို့ ဆီမှာ လာမဖြုံးနဲ့ ခစ်ခစ်”
မောငကြ ညို့ကို နားမလညသ်လို ကြည့်န်တယ်ေ။ အဲဒီအခွိနမြှာပဲ ညို့ဖုံးမှာ မကဆြေ့တောငကြနဲ ဝငလြာတယ် ညို ကမကဆြေ့ကို ဖတလြိုကပြှီးတော့ ၊
“မောင် ခနလေး နေဦး”
ညို လည်း ညိုတို့အခန်းနောကဖြေးဘကအြပေါကတ်ံခါးကို ဖြင့ထြှကလြိုကတ်ော့ ဖဖေေဦး ကို တွေ့တယ်၊ ဖဖေေဦးက ညိုပြောတဲ့အတိုင်း အားလုံး အဆငပြှတယေလြို့ ပြောတယ်။ ဒါနဲ့ ညိုလည်း ဖဖေေဦးကို အခန်းထဲ ခေါလြာလိုကတ်ယ်။ မောငကြ သူ့ဒကဒြီကို တွေ့လိုကရြလို့ ရုတတ်ရကြ လန့ဖြှတသ်ှားတယ်၊ ဒါပမေဲ့ ညိုက မောင့ကြို အစီအစဉြ သချောရှင်းပြပြီး တော့ ညို့ဖုံးကိုပါ မောင့လြကထြဲ ထည့ပြေးလိုကတ်ယ်၊ ညို နဲ့ သူ့ဒကဒြီ ကို မယုံမရဲ အကြည့်တ်ှေ နဲ့ ကြည့်ရြင်း နဲ့ ညိုတွန်းလှတလြိုကတ်ဲ့ ဆီကို ယကကြနယ်ကကြန် နဲ့ ထွကသ်ှားလိုကတ်ော့တယ်။
မောငထြှကသ်ှားတာနဲ့ ဖဖေေဦး က ညို့ကိုယလြုံး ကို သူ့ရငခြှငထြဲ ဆှဲထည့လြိုကပြှီး ညို့နူတခြမ်းတွကေို ငုံစုပန်မ်းလိုကတ်ယ်။
“အား ညိုရယ်၊ ဖေဦး လှမ်းနရတော ကြာလှပေါ့ ”
“ခစ်ခစ် သိပါ့ တမနကလြုံး ကိုယ့မြယားဘေးမှာ ထားပြီး သူများ မယားကိုပဲ သှားရညကြနွတော လူမှငလြို့တောင် မကောင်းဘူး အဟိ”
“ညို ပြောရငလြည်း ခံရမှာပဲကြာ ဒီခွှေးမ အလိမျမာလေးကို မလိုးရတာ ဘယလြောကတ်ောင် ကြာနပြေီလဲလို့”
“ဟှန့ြ ဖဖေေဦး ပါးစပ် က စောကဖြုတန်ံ့ ရတယ် ခိခိ ရလည်ေး ဆေးမလာဘူး”
“အင်းလေ ညို လေး ပြောလို့ ခင့ြ ကို စောကရြညတ်ှေ ရှဲနဈလာအောင် ဘာဂွာမှုတပြေးပြီး သူ့သားအတွကြ အသင့ြ ပြငပြေးထားခဲ့တာလေ၊ ဘယ် ပါးစပ် ဆေးခွိနရြမလဲလို့ အဟီး”
“အင်းပါ အင်းပါ၊ ဒါဆိုလည်း သူ့မိန်းမ ကြီးကို သူ့သားလိုးနတေုံး ဒီခွှေးမလေး စောကဖြုတကြို လာရကပြေးခိခိ”
ဖဖေေဦး လည်း ဘယတ်ုံးကတည်းက ငတန်သလေဲ မသိပါဘူး၊ ညို့ကို ဆောလြိုကတ်ာ တညလုံး နီးပါးပဲ၊ အပေါကလြည်းစုံ ပုံစံလည်း စုံ နတောပဲ၊ လီးကလည်း အတောငမြကဘွူး၊ ညိုတောင် အံ့ဩယူရတယ်။ ဒီအရှယန်ဲ့ လီးအတောငမြကပြဲ လိုးနိုငတ်ာ၊ နောကမြှ သိရတာ သူ့စိတထြဲမှာ သူ့မိန်းမ ကို သူ့သားလိုးနတော ကို တွေးမိရင်း လီးက တောငတ်ောငလြာခဲ့တာလို့ ပြောတယ်။ မောငလြည်း တညလုံး ပြနမြလာတော့ဘူး။
မိုးလင်းကာနီး အထိ ညို နဲ့ ဖဖေေဦးတို့ လိုးဖြစ်ကြတော့ မနကတ်ောတ်ောန်ဲ့ မနိုးဘူး။ နမှငေ့မြှ ပဲ နိုးတယ် နာရီကြည့်လြိုကတ်ော့ ၁၁ နာရီတောငထြိုးနပြေီ။ ညိုလည်း ဘိုကဆြာလာတာနဲ့ မကြန်ာသဈ ရကမေန်းကတန်းခွိုး ကြပြီး ဖဖေေဦး နဲ့ ညိုတို့ စားသောကဆြိုင် ရှိရာကို ထွကလြာခဲ့ကြတယ်။ မောင် နဲ့ မာမီတို့ အခန်းတံခါး ပိတထြားတာ ကို သှားမခေါကခြငွလြို့ ညိုတို့ နှစ်ယောကပြဲ စားသောကဆြိုငမြှာ ဘရန့ြ ရြှ မှာစားသောကကြှတယ်။ အဆာလေး နည်းနည်း ပြသှေားမှ ဖဖေေဦး ဆီက ဖုံးနဲ့ ညို့ ဖုံးကို ခေါလြိုကြ တယ်။ အဲတော့ မှ မောင် က တဖကကြ ဖုံးကိုငလြာတယ်။ ညိုတို့ ဘယရြောကန်လည်ေး ဆိုတော့ စားသောကဆြိုငမြှာ လို့ ပြောလိုကတ်ယ်၊ လာခဲ့လေ လို့ ဆိုတော့ မောင် အသံက နည်းနည်း တွန့ဆြုတန်တယ်ေ၊ နောကမြှ တိုးတိုးလေး၊ မာမီ က ညိုနဲ့ ဘယလြို မကြန်ှာချင်ြးဆိုငရြမှန်းမသိလို့ လို့ ပြောတယ်၊ ညိုက ရီလိုကပြှီး။
အမလေး ညိုက စီစဉပြေးတာလို့ မောငမြပြောလိုကဘြူးလား။ ခစ်ခစ် ဘယလြိုမှမနနေဲ့ နောကလြည်း ဆိုငရြဦးမှာ ခု ကတည်းက သာ ဆိုငလြိုကြ နောကဆြို မပူရတော့ဘူးလို့။ မောင် က ဖုံးကို လကတ်ဖကန်ဲ့ ပိတပြှီး တဖကကြို လှမ်းစကားပြောနပေုံရတယ်။ ပြီးမှ အိုကေ ခုလာခဲ့မယ် လို့ ပြောပြီး ညိုတို့ ရှိမဲ့ နရောကို မေးလို့ ဖုံးပြနခြသွှားလိုကတ်ယ်။ ခနနတေော့ မမထေေားနဲ့ မောငတ်ို့ နှစ်ယောကြ ညိုတို့ ရှိတဲ့ စားသောကဆြိုင် ကို ဝငလြာကြတယ်၊ မမထေေား မကြန်ှာကြီး က နီလို့ ညို နဲ့ ဖဖေေဦး တို့ နဲ့ မကြလြုံးချင်ြး မဆုံမိအောင် ရှောငန်တယ်ေ။ ညိုတို့ က ဘာမှ မဖြစ်သလို ပုံမှနပြဲ ဟိုအကြောင်း ဒီအကြောင်းတွေ ပြောရင်း စားစရာ သောကစြရာ မှာပေးတော့ ဆာဆာ နဲ့ တီးကြတယ်။
ဖဖေေဦး က အစားအသောကတ်ှအတွေကြ ပိုကဆြံရှင်းပေးပြီးတော့ ညို နဲ့ ဒီနားက ရှော့ပင်း တခု သှားကြည့်ြဦးမယ်၊ ညစာ စားတော့မှ ပြနဆြုံရအောငလြို့ ပြောပြီး တော့ သူတို့ နှစ်ယောကထြားပြီး ထွကလြာခဲ့ကြတယ်။ တကယတ်ော့ အခန်းပြနပြှီး ခန ဖကအြိပကြှတာပါ၊ တညလုံးနီးပါး အိပရြေးပကြထြားလို့ အခန်းထဲက ကုတငပြေါြ ဖကပြှီး လှဲလိုကတ်ာနဲ့ အိပပြွောသ်ှားလိုကကြှတာ ညနစေောင်းမှ ပြနန်ိုးလာတယ်၊ နိုးတာနဲ့ မာတောာငထြ နတေဲ့ ဖဖေေဦး လီးကြီးကို ကောင်းကောင်း ဒိသရုတ် မှုတပြေးလိုကတ်ယ်။ နောကြ ဖဖေေ ဦး စောကဖြုတ် ရကပြေးတာခံတယ်။ ပြီးတော့ မှ သန့ရြှင်းရေးလုပပြှီး ကမ်းခွဖကြေ လမ်းလွှောကထြှကလြာခဲ့ကြတယ်။
ညနစေောင်းတော့ မောငကြ ဖုံးဆကတ်ယ် ဘယရြောကန်လေဲပေါ့။ ညိုက ဘာလုပမြလို့လဲ ဆိုတော့ အခန်းမှာ အဝတအြစားလဲမလို့ တဲ့ စာသောကဆြိုငမြှာ ညစာ စားဖို့ ညိုတို့ ခွိန်းထားတယမြလား၊ ညို့အခန်းသော့က ညို့ ဆီမှာပါလာတာကိုး။ အဲတော့ ညိုက အခု ပြနလြာခဲ့မယလြို့ ပြောလိုကပြှီး။ ဖဖေေဦးကိုလည်း အခန်းပြနအြဝတလြဲလို့ ပြောလိုကတ်ယ်။
ညို အခန်းပြနရြောကတ်ော့ မောငလြည်း ရောကလြာတယ်၊ ဖဖေေဦးလည်း မမထေေားအခန်းကို ပြနသ်ှားပြီ။ မောင့ြ ပါးစပကြှိးက ပြဲနတော နားရှကတ်ကခြွိတတ်ော့မယ်။ ခစ်ခစ်။ ညို က အကြိုးအကြောင်းမေးတော့ အကုနအြဆငပြှတေဲ့ အပြင် လိုးလို့ မဝ ကြသေးလို့ ဒီတညပါ အခန်းချင်ြး လဲအိပမြယလြို့ ဆိုတယ်။ ခစ်ခစ်။
မနေ့ညက ညိုက ဖဖေေဦးကို မှာထားတာ အခန်းကို အမှောငခြွ၊ မမထေေားကို ဘာဂွာ ကောင်းကောင်းပေးပြီး စိတတ်ှေ တအားထနအေောငလြုပထြား၊ ပြီးရငအြိမသ်ာ ခနသှားမယဆြိုပြီး၊ နောကဖြကတ်ံခါးကို အသာစေ့ပြီး ထွကလြာခဲ့၊ အဲဒီအခွိနမြှာ မောင့ကြို အသာဝငသ်ှားခိုင်းပြီး တကလြိုးပေါ့။ လီးဝငပြှီးသှားရင် ပြီးပြီပေါ့။ တကယလြို့ မပြီးသေးပဲ ပြူနာ ရှာမယဆြိုရင် မမထေေားနဲ့ နိုင်ဦး လိုးနတေဲ့ ဗီဒီယို ညို့ဖုံးထဲမှာ ရှိတာ ပြဖို့ ညို့ဖုံးပါ လိုရမယရြ ထည့ပြေးလိုကတ်ာ။
………………………………………………………………………………………………………………………………….
ဇာတသ်ိမ်း
မောင့အြပြောအရတော့ အဲဒီအဆင့ထြိတောငမြလိုပါဘူးတဲ့ လီးဝငသ်ှားကတည်းက သူ့ယောကြွား မဟုတမြှန်းသိလို့ ဝူးဝူးဝါးဝါး ထလုပပြမေဲ့ သားမှန်းသိသှားတော့ သူများတွေ ကြားလို့ မတောဘြူး ဆိုပြီး ငှိမသ်ှားတယတ်ဲ့ နောကတ်ော့ စောကဖြုတန်ဲ့ လီး အခစွကြှီးကြတော့လည်း အကုနမြေ့သှားတယတ်ဲ့။ တယောကန်ဲ့ တယောကြ သားအမိချင်ြး လိုးနတော မောင့အြတွကြ က အသဈဆိုတော့ လီးက အတောငမြကဘွူးတဲ့။ မောင့မြာမီကလည်း သူ့သားအငယန်ဲ့ လိုးနပမေေဲ့ သားအကြီးက ကြှမ်းကငွတ်ာနဲ့ စိတအြားထကသ်နတ်ာနဲ့ ဆိုတော့ ရမကသ်ှေးတွေ ကြှကြှနရပြေီး ပငလြယရြလေို အငတမြပြနေိုငပြဲ သောကသ်ုံးမိကြတယတ်ဲ့။
ညိုတို့လိုပဲ သူတို့ လည်း မိုးအလင်းပဲ ဆှဲကြတယတ်ဲ့။ ညိုတို့ ထကဆြိုးတာက ညိုတို့က မနကန်ိုးတော့ ဘိုကဆြာတယဆြိုပြီး စားသောကဆြိုငကြို ထွကသ်ှားခဲ့သေးတယ်။ သူတို့က နိုးတာနဲ့ ဘိုကဆြာတယဆြိုပြီး အပြငသ်ှားဖို့ ထ ရချိုးကြရင်း ရချိုးခန်းထဲမှာ လိုးကြသေးတယတ်ဲ့၊ နောကြ ရချိုးပြီးတော့လည်း သဘကန်ဲ့ အချောကခြံသုတကြှရင်း တခါ ထပလြိုးဖြစ်ကြသေးတယတ်ဲ့။ အဲဒါကောင့ြ စားသောကဆြိုင် က ညိုတို့ ခေါြ တော့ အမှနထြှကလြာခဲ့ကြတာ မမထေေား စောကဖြုတထြဲမှာ မောင့ြ လရညတ်ှေ နဲ့ ပြည့န်တေုံးတဲ့။ အာ့ကြောင့ြ စားသောကဆြိုငကြို ရောကလြာခွိနမြှာ မမထေေား မကြန်ှာတခုလုံး နီမှန်းနတောပေါ့။ ခိခိ။
ညစာ အတူစားကြပြီးတော့ မောငကြ မမထေေားအခန်းကို သှားပြီး ဖဖေေဦး က ညို့အခန်းကို လိုကလြာ ခဲ့တယ်။ ထုံးစံအတိုင်း နောကန်ေ့လည်း နမှငေ့မြှ နိုးကြ တော့တယ်။ နောကြ အိမပြှနရြောကကြှတော့လည်း အိမမြှာ ညိုတို့ ညဘကြ ယောကြွားချင်ြး လဲ အိပခြဲ့ကြတယ်။ မောင် မှနမြာပြညကြ ပြနမြထွကသ်ှားခငအြထိပေါ့။
ညိုလည်း အလုပလြုပလြိုကြ အိမမြှာဆိုရင် မမထေေားနဲ့ ဖဖေေဦးနဲ့ သရီးဆမ်းလိုကြ၊ တခါတလေ နိုင်ဦး လာရင်း ဖိုးဆမ်းပေါ့။ တခါတလလည်ေး မမတေေို့ အိမသ်ှားအိပဖြစ်ရင် ဖဖကြေေောြ နဲ့ မမေေ နဲ့ မောလြေး တို့နဲ့ သရီးဆမ်း။ တခါတလလည်ေး ဖဖကြေေောြ နဲ့ ပဲ အိပဖြစ်တယ်.။
ညို့ဘာသာ ညို ပြနတ်ှေးကြည့်မြိတော့ ကုနခြဲ့ တဲ့ နှစ် နည်းနည်းလေးမှာ ညို ကြုံခဲ့ရတဲ့ အတွေ့အကြုံ တွေ မနည်းပါလားလို့။ ဒါပမေဲ့ ညို တယောကထြည်း ရမကကြှီးသူ မဟုတပြဲ ညို့ပတဝြန်းကငွကြ လူတွေ အကုနလြုံး ညို့ လို ပဲ အတူတူပါပဲ ဆိုတာ ညို သိလိုကရြတယ်။ တခွားလူတွလည်ေး ဒီလိုပဲ ဖြစ်မှာပါလို့ ညို တွေးမိတယ်။ ညို ကိုယ့ကြိုယကြို မသိခဲ့တဲ့ ညိုရဲ့ တကကြှှပြင်းထနတ်ဲ့ ရမကဆြန်ဒကို နိုးဆှပေးခဲ့သူက တော့ ဖဖကြေေောပြဲ ဆိုတာ ဒီဇာတလြမ်း အစအဆုံး ဖတခြဲ့တဲ့သူတွေ သိကြမှာပါ။
ညို့ ကို ညို ပထမတော့ ရမကြ ရဲ့ ကြေးကြှနလြို့ ထငခြဲ့ပမေဲ့ အခု တော့ လူသားတိုင်း၊ သို့မဟုတ် သကရြှိ သတ်တဝါတိုင်း လိုလို ဟာ ရမကရြဲ့ ကြေးကြှနတ်ှေ ကြီးပါလားလို့ သတိထားလာမိတဲ့ အခွိနမြှာ ညို ကိုယ့ကြိုယကြို အပြဈရှိတယလြို့ မထငတ်ော့ဘူး။ ဒါပမေဲ့ ညို့ ရဲ့ လငယ်ောကြွား နဲ့ ပြည့ပြှည့ဝြဝ ဆန်ဒတွကေို အတူတူ ခံစားချင်တ်ဲ့ အတွကြ မောင့ကြို လည်း မှနမြာပြည် အပြီး ပြနလြာခဲ့ဖို့ ပြောတော့မယလြို့ ဆုံးဖြတလြိုကမြိတယ်။ မောငကြလည်း နှစ်ခါပြောရမယမြထငပြါဘူး။ သူလယောဉပြေါြ မတကခြင် ညို့ကို တိုးတိုးလေး ပြောသှားတယ်။ မာမီ့ကို လိုးလို့ မဝသေးဘူးတဲ့။ ခစ်ခစ်။
ညို့လိုပဲ ရမကကြွေးကြှန် တွေ ဖြစ်ကြတဲ့ စာဖတပြိရိတသ်တတ်ှလည်ေး ညို့လိုပဲ ရမကဆြန်ဒတွကေို ပြည့ပြှည့ဝြဝ ပြောပြွောရြှှငရြှှင် ပဲ ခံစားနိုငကြှပါစလေို့ ဆုတောင်းရင်း………..။
ပြီးပါပြီ။