အောစာအုပ်

မတ်စ်ဝါဒီ

မတဈြဝါဒီ
ရေးသားသူ – နသန်ေ

ထူးသိုကသ်ည် မတဈြဝါဒီ တဈယောကလြို့ နလင်ေး ကြားခါစက ထူးသိုကကြို ကြနမြှူနဈ တဈယောကလြို့ ထငခြဲ့မိသည် ။ ကားလမြတဈြနဲ့ လီနငရြဲ့ ကြနမြှူနဈအတွေးအခေါြ ဝါဒတွကေို ကိုးကြယ် လိုကစြားတဲ့ လူတဈယောကလြားလို့ ထူးသိုကန်ဲ့ တအားရင်းနှီးတဲ့ ခစွပြန်းကို မေးလိုကသ်ည် ။ ခစွပြန်းက ပြုံးစိစိနဲ့

” နလင်ေး . . မင်းထငသ်လို မဟုတဘြူး …။ ထူးသိုကကြ ကြနမြှူနဈတဈယောကြ မဟုတပြါဘူး …။ သူက နိုငင်ံရေးကို စိတဝြငစြားတဲ့ကောင် မဟုတပြါဘူး . . .။ သူက ဆောသ်မား…။ ဆောသ်မားမှာမှ ထူးခွားတဲ့ ဘူးသမား…။ ဆောတ်ှကေို ရှေ့ပေါကြ တငမြကဘူး.. နောကပြေါကပြါ ဖြင့တ်ဲ့ဘဲ…..။ မတဈြဖြင့တ်ာ ဝါသနာကြီးလှန်းလို့ သူ့ကို မတဈြဝါဒီသမား လို့ ဘောဒြါအရင်းတွကေ နောကပြှီး ခေါကြှတာ…”

လို့ ရှင်းပြ ပြောပြလသည်ေ ။ နလင်ေးသည် ရိုးသားကြိုးစားသူတဈယောကမြို့ လမ်းဘေးကကောငတ်ှနေဲ့ မပေါင်းတဲ့အတွကြ လမ်းဘေးဝေါဟာရတွကေို ခစွပြန်းလောကြ သိပမြသိဘူး ။ ခစွပြန်းသည် ရှေ့မှီနောကမြှီ ကောင် ဖြစ်သည် ။ စာလည်း တအားဖတသ်ည် ။ အသကကြှီးကြီး လူတွနေဲ့လည်း ပေါင်းသည် ။ ဗဟုသုတကြှယတ်ဲ့ ကောင် ။

ခစွပြန်းက မတဈြဖြင့တ်ယဆြိုတာ ဖငကြိုခတွာကို ပြောတာလို့ ရှင်းပြသည် ။ မိန်းမစိတပြေါကတ်ဲ့ မိန်းမရှာ ( သို့မဟုတ် ) အချောကတ်ှသော ဖငခြတွာ မဟုတဘြဲ တဏှာကာမ အရမ်းပြင်းထနတ်ဲ့ ထူးသိုကလြို ဘဲတွကလေည်း ကောငမြလေးတွကေို ရှေ့အပေါကြ မိန်းမအင်ျဂါ ( သို့မဟုတ် ) စောကဖြုတကြိုသာမကဘဲ ဖငစြအိုပေါကကြိုပါ လိုးကြသညလြို့ သသခွေောခွာ ရှင်းပြလသည်ေ ။ မတဈြဆိုတဲ့ စကားက ထောငထြဲမှာ ထောငကြွ အကဉွြးသား အချင်ြးချင်ြး ဖငခြတွာကို မတဖြှင့တ်ယလြို့ ခေါဝြေါသ်ုံးစွဲရာက ပြံ့နှံ့လာတဲ့ စကားလို့ ရှင်းပြသည် ။ ရှေးရှေးကတော့ ဖငလြိုးဖငခြံ လုပတ်ာကို ထောငထြဲမှာ ( အိုးစားဖြဲ့တယ် ) လို့လည်း သုံးနှုံးကြတဲ့အကြောင်း ခစွပြန်းက ရှင်းပြသည် ။

” ဒါဆို ထူးသိုကကြ သူနဲ့ကြညတ်ဲ့ ရည်းစားဖြစ်တဲ့ ကောငမြလေးတိုင်းကို ဖငခြတွယတ်ဲ့လား….”

လို့ ခစွပြန်းကို တီးတိုး မေးကြည့်လြိုကတ်ော့ ခစွပြန်းက

“အေး.. အဲ့လိုဘဲ ပြောတာဘဲ..။ ထူးသိုကကြ ညာတော့ မညာတတပြါဘူး..။ သူက သူနဲ့ ညိတဲ့ ဆောမြှနသ်မွှကို ဖငမြခတွဲ့ဆောြ မရှိဘူးတဲ့…..။ ဒါကြောင့ြ သူ ဟိုးတဈနှစ်က ဆိုင်းရင့ဈြဖကကြ အိုးကောင်းကောင်းနဲ့ ဆရာမနဲ့ တွဲတုန်းက ငါနဲ့ ဗိုလမြောငလြည်း သူ့ကို လဖကရြညတ်ိုကပြှီး ကပမြေးကြည့်ကြှတယကြှ..။ ဆရာမကိုရော မတဈြဖြင့လြိုကသ်ေးလား လို့…”

လို့ ပြောပြသည် ။ နလင်ေးက

” သူက ဘာပြနပြှောလဲ”

လို့ သိချင်ဇြောနဲ့ အမှနမြေးလိုကသ်ည် ။ ခစွပြန်းက

” သူက မတဈြဝါဒီတဈယောကြ တဲ့…။ သူနဲ့ညိရင် မတဈြအကုနလြုံး ဖြင့တ်ယ်..။ ဆရာမကိုလည်း မတဈြကိုငတ်ယ် တဲ့…။ ထူးဆန်းတာက ဆရာမက သူနဲ့ကြမှ မတဈြပြင့တ်ာ မဟုတဘြူးတဲ့…။ သူ့မတိုငခြငထြဲက အတွေ့အကြုံရှိတယတ်ဲ့….”

လို့ ပြောပြတဲ့အခါ နလင်ေး ” ဟာ…” ကနဲ ဖြစ်သှားရသည် ။ ခစွပြန်းက နလင်ေးကို အငတ်ာနကြ အပြာဆိုကတ်ှကေ ဖငခြတွဲ့ ဗီဒီယိုကားတွကေို ညှှနပြှသည် ။ နလင်ေးအတွကကြတော့ အထူးအဆန်း ။ ခစွပြန်း ပြောပြတဲ့ ဆရာမကို ကြောင်းထဲမှာ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် တိုးတဲ့အခါ အိုးတောင့တ်ောင့ကြှီးကို ကြည့်ပြှီး ထူးသိုကဖြှင့တ်ာ ဒီမတဈြကြီးပါလားလို့ တွေးမိရင်း ပြုံးမိလသည်ေ ။

ခစွပြန်းက ထူးသိုကကြ ဖငခြတွာ အငမြတန် ကြှမ်းသည် ဆိုတာလည်း ပြောပြသည် ။ လကရြှိတွဲနတေဲ့ သူတို့အတန်းက ခငအြေးရီ ဆိုရင် ထူးသိုကြ ဖငလြုပတ်ာကို ကြိုကလြှန်းလို့ တခွိနလြုံး ဖငခြခွိုင်းနသညေလြို့ ထူးသိုကကြ ပြောပြသညတ်ဲ့ ။ ခငအြေးရီနဲ့ နလင်ေးသည် ကြောင်းက အနုပညာအသင်းနဲ့ ပတသ်ကပြှီး ခငမြငကြှတော့ ခစွပြန်း ပြောပြတာကို ကြားရတာ မယုံကြညန်ိုငအြောငပြါဘဲ ။

ခငအြေးရီသည် စာဂပျိုးရုပ် ။ မကြမြှနကြှီးကြီး ထူထူနဲ့ ။ နလင်ေးသည် ထူးသိုကကြို ခစွပြန်းနဲ့ ဗိုလမြောငတ်ို့နဲ့ ပတသ်ကပြှီး ဘောဒြါဖြစ်လာတာပါ ။ ထူးသိုကသ်ည် ခငမြငသ်ူတွမွေားတဲ့ သဘောကောင်းတဲ့ လူတဈယောကဖြစ်ပြီး သူ့ရုပရြညသ်ှငပြှငကြှောင့ြ ကောငမြလေးတွကေ စိတဝြငစြားတာကို ခံရတဲ့လူ ဆိုတာလည်း နလင်ေး သိသည် ။ နလင်ေးနဲ့ ရင်းနှီး ပတသ်ကတ်ဲ့ ကောငမြလေးတွထေဲကတောင် ထူးသိုကကြို စိတဝြငစြားကြပြီး ခငမြငခြငွကြှတာကို တွေ့ဖူးသည် ။ ထူးသိုကန်ဲ့ ခငမြငလြာပြီးတဲ့နောကြ သူ့ရဲ့ အဖုံးအနကန်ဲ့ မှတစြုစာအုပလြေးမှာ ရေးထားတဲ့ ( သငကြောင်းရင် ကြှန်ုပ် မဆိုးပါ… ဖငကြောင်းရင် အဖုတမြလိုးပါ ) ဆိုတဲ့ စာကြောင်းလေးကို တွေ့မိ ဖတမြိတဲ့အခွိန် ခစွပြန်း ပြောပြဖူးတဲ့ ထူးသိုကဟြာ မိန်းမတွရေဲ့ နောကပြေါကဖြှင့ရြတာကို ခုံမငသ်ညဆြိုတာကို သတိရမိလိုကသ်ည် ။

ထူးသိုကန်ဲ့ ပိုရင်းနှီးလာတော့ ထူးသိုကကြ မတဈြဖြင့တ်ဲ့ အကြောင်းတွကေို အကုနလြုံး အိတသ်ှနဖြာမှောကြ အသေးစိတတ်ှေ ပြောပြပါတော့သည် ။ နလင်ေးလည်း မတဈြတခါမှ မဖြင့ဖြူးလို့ ထူးသိုကကြို အားကပြှီး မတဈြဖြင့ခြငွလြာမိသည် ။ လတတ်လော နလင်ေးနဲ့ ညိနတောက ဝင်းသန့သ်န့ြ ။ ဝင်းသန့သ်န့ကြ အီကိုက ။

ဝင်းသန့သ်န့သ်ည် မန်တလေးသူ ဖြစ်သည် ။ နာမညန်ဲ့ လိုကအြောင် ဝင်းပြီး သန့သ်ည် ။ ခမွြးသာတဲ့ မိဘတွကြေောင့ြ ဝင်းသန့သ်န့သ်ည် ပြီးပြည့စြုံတဲ့ ဘဝမှာ လိုလသေေး မရှိဘူး ။ ရနကြုနမြှာ အဒေါတ်ှနေဲ့ လာနပြေီး ကြောင်းတကန်တေဲ့ ဝင်းသန့သ်န့သ်ည် လှတလြပန်သည်ေ ။ အဒေါတ်ှကလေည်း အလိုလိုကထြားသည် ။ ကြောင်းသှားခွိန် ပြနခြွိန် မတင်းကြပဘြူး ။ ဖုန်းတခကြဆြကပြှီး သူငယခြငွြးနဲ့ ရုပရြှငကြှည့မြည် ထမင်းထွကစြားမညလြို့ ပြောလိုကရြုံဘဲဆိုတော့ နလင်ေးနဲ့ ရည်းစားထားပြီး လိမ့ခြငွတ်ိုင်း လိမ့လြို့ရသည် ။

ဝင်းသန့သ်န့န်ဲ့က ခစွသ်ူဖြစ်တာ သိပမြကြာသေး ။ နလင်ေးလည်း ခစွပြန်းနဲ့ ဗိုလမြောငတ်ို့ မှှောကပြေးတာကြောင့ြ ဝင်းသန့သ်န့ကြို ရုပရြှငရြုံထဲ အပြတကြိုင်.. နှိုကြ.. နမ်းစုပ်.. ပြီးပြီ ။ နောကတ်ဆင့ကြ ဘာဂွာမှုတဖြို့ သူတို့က တိုကတ်ှန်းနကြသေည် ။ ခစွပြန်းက

” ခွိန်းတွေ့ဖို့နရော မရှိရင် ငါ့ဘကြီးရဲ့ တိုကခြန်းကို ခေါခြဲ့ကြာ..။ အပြတသ်ာ မှုတပြဈ..။ ဆောတ်ှကေ ဘာဂွာ အမှုတခြံပြီးသှားရင် မင်းကို အလိုလိုကြှလေိမ့မြယ်…။ မင်း မှုတတ်ာတွကေို တမ်းတပြီး ထပ် လိုချင်လြိမ့မြယ်…။ ကိုကိုနလင်ေးရယ်…. မှုတပြေးပါ.. မှုတပြေးပါနဲ့ … တတွတတ်ှတ် တောင်းဆိုကြလိမ့မြယ်…. သူငယခြငွြး….”

လို့ ပြောလသည်ေ ။ နလင်ေးက ခစွပြန်းရဲ့ အမူအရာကို သဘောကပြှီး ရယသ်ည် ။ ခစွပြန်း အကြံပေးတဲ့ သူ့ခစွသ်ူကို ဘာဂွာမှုတဖြို့က နလင်ေးရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ သံမှိုနဲ့ ရိုကသ်လို စွဲသှားပြီ ။ အခွင့အြရေးရတာနဲ့ မှုတမြညလြို့ ကြံစညထြားသည်။

တဈနေ့မှာတော့ နလင်ေးအတွကြ အခွင့အြလမ်း ပေါလြာပါသည် ။ ဝင်းသန့သ်န့ကြ သူ့သူငယခြငွြးရဲ့ ပဲခူးနားက ငါးအင်းထဲကို သှားလညခြငွသ်ညလြို့ နလင်ေးကို ပြောသည် ။ နလင်ေးလည်း ဝင်းသန့သ်န့ကြို လိုကပျို့ပေးသည် ။ အင်းတဲပိုငရြှငရြဲ့သမီး အိုငရြင်းစိနပြန်းက သူတို့ကို ငါးတွေ ပုဇွနတ်ှေ လတလြတဆြတဆြတ် ဖမ်းပြီး မီးကငတ်ာကင် ကြောတ်ာကြောြ သုပတ်ာသုပ် မွိုးစုံလုပကြွှေးသည် ။ အင်းကြီးထဲမှာက တဲတွေ အများကြီးရှိသည် ။ အစွနအြဖြားက တဲတဈလုံးက အလှတ် ။ အိုငရြင်းစိနပြန်း အေးအေးခမွြးခမွြး စာသှားဖတတ်ဲ့ တဲကလေးလို့ သိရသည် ။

အိုငရြင်းစိနပြန်းက သူတို့အတွဲကို အဲ့ဒီ တဲကလေးဆီကို ခေါသ်ှားသည် ။ ကြင်းကြီးရဲ့ အစွနအြဖြားမှာမို့ လူသူနဲ့ ဝေးသည် ။ လှကလေေးနဲ့ သှားကြတာ ။ အိုငရြင်းစိနပြန်းက ခဏတာ သူတို့နဲ့ စကားထိုငပြှောပြီး အစားအသောကတ်ှေ ပြနယ်ူလိုကြဦးမယလြို့ ပြောပြီး သူတို့ကို ဒီတဲလေးမှာ ထားခဲ့သည် ။ နာရီဝကလြောကကြှာရင် ငါ ပြနလြာခဲ့မယ်.. နငတ်ို့နှစ်ယောကြ လှတလြှတလြပလြပ် နကြလေို့ ပြုံးစိစိနဲ့ ပြောပြီး ထွကသ်ှားတာ ။

အိုငရြင်းစိနပြန်းရဲ့ အပြုံးက အဓိပျပါယပြါနသညေလြို့ နလင်ေး ထငသ်ည် ။ သူနဲ့ ဝင်းသန့သ်န့တ်ို့ ခစွသ်ူသဘာဝ လှတလြှတလြပလြပ် နမ်းကြကိုငကြှဖို့ ဖနပြေးတာလို့ သူထငသ်ည် ။ ဝင်းသန့သ်န့ကြလည်း နလင်ေးနဲ့ အခုလို လှတလြှတလြပလြပ် တွေ့ရတာကို ကြနပေန်ပေုံရသည် ။ အိုငရြင်းစိနပြန်းလည်း ထွကသ်ှားရော နလင်ေးလည်း လုပင်န်းစတော့သည် ။ ဝင်းသန့သ်န့ကြို နှုတခြမ်းချင်ြး စုပပြှီး တဲကြမ်းပြငပြေါကြို လှဲခလွိုကရြင်း ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ စကပလြေးကို လှနတ်ငလြိုကသ်ည် ။

( အင်.. ကိုကို…. ဝင်းသန့ကြို ဘာလုပမြလို့လဲဟင် . . . . )

( နမ်းမလို့ . . .)

( ဘယကြိုလဲဟင် . . .)

( အဓိက ကို…)

( ဘာလဲဟင်..အဲဒါက …..)

နလင်ေးက ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ ပေါငတ်နန်ှဈသှယ် ကြားက မို့ဖေါင်းဖေါင်း ဆီးခုံနရောကို ပြလိုကသ်ည် ။ ပငတ်ီအနကလြေး နရောကို လကည်ှိုးနဲ့ထောကပြှီး ပြလိုကသ်ည် ။

( ကိုကို ဘုန်းနိမ့သ်ှားလိမ့မြယ်….)

( ကိုကို အယူမရှိဘူး . .)

နလင်ေးက လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ပငတ်ီအနကလြေးကို ခွှတလြိုကသ်ည် ။ ဘှားကနဲ ပေါလြာတာက မို့ဖေါင်းဖေါင်း စောကဖြုတကြှီး ။ နှုတခြမ်းသားထူထူနဲ့ စောကဖြုတအြကြဲကြောင်း နီညိုညိုကြီး . . ။ ပေါငတ်နတ်ှကေို ဘေးကို တွန်းခွဲလိုကရြင်း သူ့မကြန်ှာကို တိုးကပရြင်း စနမ်းလိုကသ်ည် ။

( အို..ကိုကိုရယ် . . .)

စနမ်းတာက သူ့နှာတနထြိပန်ဲ့ ။ သန့ရြှင်းတဲ့ ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ စောကဖြုတကြ ဘာအနံ့အသကဆြိုးမှ မရှိဘူး ။

” ကိုကိုရယ်.. ဘာလို့.. အဲဒီနရောကို လွှောကန်မ်းနတောလဲ….. အာ…. အို…. ကိုကို…. ကိုကို….. မရှံဘူးလား…. အား…. အား…… ဟင့ဟြင့ြ…..”

ဝင်းသန့သ်န့တ်ဈယောကြ ကယောငကြတမ်းတွေ ပါးစပကြ တတွတတ်ှတ် ထွကန်သည်ေ ။ သူကတော့ လွှာအပြားလိုကကြှီးနဲ့ စောကဖြုတကြို အစုနအြဆန် ဖိဖိယကပြေးနသည်ေ ။ ဝင်းသန့သ်န့ြ အရညတ်ှေ တအားထွကသ်ည် ။ သူ့အကြံက ဘာဂွာကောင်းကောင်း ပေးလိုကလြို့ ဝင်းသန့သ်န့ြ စိတတ်ှေ တအားကြှလာတဲ့အခါ ခံချင်စြိတတ်ှေ တအားပေါပြေါကလြာပြီး လိုးဖို့ရာ အဆငခြွောသှားအောင် ။ သူထငတ်ဲ့အတိုင်းဘဲ ဝင်းသန့သ်န့သ်ည် သူယကပြေးတာတွကြေောင့ြ ကာမစိတရြိုင်းတွေ ပြင်းပြင်းထနထြန် ဖြစ်ပေါလြာသည် ။ အရငဆြုံး သူ့လကည်ှိုးနဲ့ ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ စောကဖြုတထြဲကို ထိုးသှင်း ကလိပေးရင်း အသှင်းအထုတလြေးတွေ လုပပြေးလိုကသ်ည် ။

” အို…. အား….. အိုး….. အား……. အင်းအင်း….. အိုး….. အား……”

ဝင်းသန့သ်န့ြ ညည်းငှူရင်း သူ့ကြောပြငကြို တင်းတင်းကြပကြှပ် ဖကသ်ည် ။ အရညတ်ှကေ တအားရှှဲနတေော့ လကည်ှိုး ဝငတ်ာထွကတ်ာက စွပစြှပစြှပန်ဲ့ မှညန်သည်ေ ။ ဒါလောကဆြို သူ့ဖြားဖကတ်ောြ ဒုတရြှညကြို သှင်းဖို့ အခွိနတ်နပြှီလို့ ထငမြိပြီး လကည်ှိုးရဲ့နရောမှာ တုတဖြှိုးရှညလြွားတဲ့ တနဆြာလိငခြွောင်းကို အစားထိုးလိုကသ်ည် ။ လိငတ်နထြိပဖြူးကြီးသည် အပျိုစဈစဈ စောကဖြုတထြဲကို တိုးဝငဖြို့ ခဲယဉြးနသည်ေ ။ အပေါကကြဉွြးလေးထဲကို ဒဈကြီး မဝငန်ိုငဘြဲ တဈနသည်ေ ။ အရညတ်ှေ စိုစိုရှှဲနသညေ့တ်ိုင် ဒုတန်ဲ့အပေါကကြ မမွှတလို့ သူ ရှေ့တိုးနောကဆြုတန်ဲ့ ကြိမဖြနမြွားစွာ ထိုးသှင်းကြည့်လြိုကြ အနောကပြှနဆြုတလြိုကြ လုပန်ရသေည် ။

ဒီလို ထိုးစမ်းနတေဲ့ အထိအတွေ့ကလည်း ဝင်းသန့သ်န့အြတွကြ ကြကသ်ီးထစတေဲ့ ကာမဖီလင် အထိအတွေ့တွပေါဘဲ ။ နှဲ့ပါများတော့ သဈကြီးဝါးကြီးတွတေောင် အမှဈကကြှတပြှီး လဲရသေးတာဘဲလေ ။ သဘာဝက စောကဖြုတန်ဲ့ လီးကို အဆငပြှအေောင် ဖနတ်ီးထားတာဘဲ ။ ထိုးပါများတော့ အထဲရောကရြတော့တာပါဘဲ ။ ထွကရြှှဲနတေဲ့ အရညတ်ှရေဲ့ အထောကအြကူနဲ့ ဖိဖိသှင်းလိုကတ်ာ မကြာခင် ဒဈကြီး အထဲကို မှုပဝြငသ်ှားရပါတော့သည် ။

” အို..ကိုကို….ကိုကို….ကိုကို့ဟာကြီး ဝငသ်ှားပြီ….”

” နာလားဟင်….ဖြစ်တယမြဟုတလြား….ဝင်းသန့ြ ”

” အင်း ဖြစ်တယ်….မနာဘူး….ကိုကို…..”

အဆငပြှတယ်ေ ကြားရတော့ သူ့ဟာကြီးကို ဆကသ်ှင်းပြီ ။ တခါထဲ တရှိနထြိုးသှင်းတာ မဟုတ် ။ စောစောကလိုဘဲ ဆုတလြိုကြ တကလြိုကြ ဆုတလြိုကြ တကလြိုကြ ။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ခေါင်းဝငကြိုယဆြန့ြ ဆိုသလို ငုတမြိသဲတိုင် ဖြစ်သှားပြီ ။ လိငတ်နခြွောင်း တဆုံးထိ ဝငန်ိုငသ်ှားပြီ ။ သူ့ဒုတကြှီး တချောင်းလုံးသည် ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ ကိုယထြဲမှာ စုံးစုံးမှုပ် ရောကန်ပြေီ ။ တင်းကြပလြှန်းတဲ့ အပြိူစင် စောကဖြုတရြဲ့ အရသာထူးက သူ့ကို ဆကပြှီး ဆုတလြိုကြ တိုးလိုကြ လုပဖြို့ တွန်းအားပေးနသည်ေ ။ ခပဖြှည်းဖြည်း အသှင်းအထုတလြေးတွကေို လုပပြေးရင်း ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ ဖြံ့ဖြိုးတဲ့ ရငသ်ားစိုငကြှီး နှစ်လုံးကို တဈလုံးပြီးရင် တဈလုံး စို့ပေးလိုကသ်ည် ။ နို့စို့လိုကြ ဖိလိုးလိုကြ ။

ဝင်းသန့သ်န့ကြတော့ အတွေ့အကြုံသဈမို့ မကြလြုံးတွေ စုံမှိတလြို့ တအင်းအင်း တအိုးအိုး အောန်ရင်ေး သူ့ကို တအားဆှဲဖကထြားသည် ။ သူမပေါငတ်နတ်ှကတေော့ ဘေးကို ဖြဲကားပေးထားသည် ။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ လိုးခကြတ်ှေ မှနဆြနလြာတော့ ဝင်းသန့သ်န့လြည်း သူမခွထေောကတ်ှကေို အပေါကြို ထောငထြားလိုကသ်ည် ။ ဝင်းသန့သ်န့ြ ခံနိုငတ်ာကို သိတော့ မှနမြှနလြိုးထည့လြာသလို ဝင်းသန့သ်န့ကြလည်း တုန့်ပြနတ်ာတွကေို တွေ့လာရသည် ။ လမ်းဆုံးကို ရောကသ်ှားတော့ ကြနဒြုံး မပါတာကို သတိရလို့ ဖတွကြနဲ အပြငကြို ဆှဲထုတလြိုကတ်ော့ သုတရြညတ်ှေ တဖတွဖြတွန်ဲ့ ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ ပေါငတ်နဖြှူဖြူလေးတဖကြ အပေါကြို ထိမှနပြရကေေုနသ်ည် ။ ဝင်းသန့သ်န့သ်ည် ပူနှေးတဲ့ သုတသ်ှေးဖြူဖြူတွေ လာထိကုနတ်ာကို ထူးဆန်းတဲ့အနနေဲ့ ကြည့်န်သညေကြို သူတွေ့သည် ။

အိုငရြင်းစိနပြန်းသည် သူငယခြငွြး ဝင်းသန့သ်န့အြတွကြ ခစွသ်ူနဲ့ တဆုံးပြောဖြို့ ဖနတ်ီးပေးပြီး သူမ အရမ်းစိတလြှုပရြှား ရငခြုနန်သည်ေ ။ သူတို့အတွကြ အခွိုပြဲတွကေို ကိုယတ်ိုင် ပြငဆြငန်ပမေယေ့ြ စိတကြ သူတို့အတွဲ ဘာတွမွေား လုပန်ကြပြေီလဲ ဆိုတာကို သိချင်န်မေိသည် ။ သူတို့ရှိနတေဲ့ တဲလေးကို သှားပြီး ချောင်းကြည့်လြိုကခြငွတ်ဲ့ စိတတ်ှကေ ထိန်းသိမ်းလို့ မရအောငဘြဲ ဖြစ်နသည်ေ ။ ဝင်းသန့သ်န့ကြ သူ့ဘဲက ခွိန်းတွေ့တိုင်း နို့ကိုငသ်ည် နို့စို့သည် ဖငကြိုင် စောကပြတန်ှိုကြ လုပသ်ညလြို့ အမြဲ ပြောပြသည် ။ အခုလို တဲလေးတဈလုံးထဲ နှစ်ယောကထြဲဆိုရင် ဒီလူ ဘယန်လေိမ့မြလဲ ။ တကတ်ောင် လိုးမယလြို့ ထငမြိတာဘဲ ။ ဒါကြောင့လြည်း အိုငရြင်းစိနပြန်းက သူတို့အတွကြ အထူးရှယ် လကဆြောငအြဖြစ် နရောလေး စီစဉပြေးလိုကတ်ာပါ ။

အိုငရြင်းစိနပြန်းလည်း သူတို့အတွဲကို ချောင်းချင်စြိတတ်ှကေ ထိန်းသိမ်းလို့ မရတော့လို့ သူတို့အတွဲ ရှိနတေဲ့ အင်းအစွနကြ တဲကလေးဆီကို လှကလေေးနဲ့ တဈယောကထြဲ ထွကခြဲ့လိုကသ်ည် ။ တဲကလေးရဲ့ အရှေ့ဖကြ ကနသ်င်းရိုးပေါကြနေ မဝငဘြဲ တဲကလေးရဲ့ နောကကြွောဖကြ ထရံကြားကနေ အထဲကို ချောင်းကြည့်လြိုကသ်ည် ။ နလင်ေးနဲ့ ဝင်းသန့သ်န့တ်ို့ အကြိတအြနယ် လိုးနကြတေဲ့အခွိန် ဖြစ်နသည်ေ ။

ဝင်းသန့သ်န့သ်ည် ယောကြြားလီးနဲ့ တခါမှ မကြုံဖူးတဲ့ အပျိုစငတ်ဈယောကြ ဆိုတာကို အိုငရြင်းစိနပြန်းက အရင်းနှီးဆုံး သူငယခြငွြးမို့ သိသည် ။ အခုတော့ နလင်ေးသည် ဝင်းသန့သ်န့ကြို ပေါငဖြှဲကားပြီး လီးကြီးနဲ့ ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးနတောကို အိုငရြင်းစိနပြန်း တွေ့လိုကရြသည် ။ မှငရြတဲ့ မှငကြှင်းကြောင့ြ အိုငရြင်းစိနပြန်းတဈယောကြ နတပြူးသလို တကိုယလြုံး ဆတဆြတတ်ုနခြါနသည်ေ ။ ကာမစပယ်ှကတ်ာကို မကြစြိနဲ့ အနီးကပ် တွေ့ဖူးရတာ ပထမဆုံး အကြိမမြို့ ။

တကိုယလြုံး ကြကသ်ီးတွေ တဖနွြးဖနွြးထပြီး ကာမသှေးတွေ ဆူပြကလြာသည် ။ ကာမစိတတ်ှေ ထကြှလာလို့ ပေါငကြှားက စောကဖြုတလြည်း ကြှလာဖောင်းလာပြီး အရညတ်ှေ တရှှမ်းရှှမ်း ယိုစီးထွကန်ရသေည် ။ ရငသ်ားစိုငတ်ှလည်ေး တင်းမာဖောင်းကြှပြီး ရငသ်ီးလုံးလေးတွလည်ေး တင်းမာ စူထွကလြာကြသည် ။ နလင်ေးရဲ့ လီးတုတတ်ုတကြှီး တစွပစြှပ် စောကပြတထြဲ ဝငထြှကန်တောကို သဲသဲကြဲကြဲ တွေ့နရတောက သူမစိတတ်ှကေို ဗလောငဆြူ ထကြှစသည်ေ ။ ဝင်းသန့သ်န့လြိုဘဲ အလိုးခံချင်စြိတတ်ှကေ အရမ်းကို ဖြစ်နပြေီ ။

မိမိပေါငကြှားက စောကဖြုတဆြီကို လကတ်ဖကကြ ရောကသ်ှားသည် ။ အကြဲကြောင်း နှုတခြမ်းသားထူထူတွကေို လကခြွောင်းတွနေဲ့ ဖိဖိ ပြတန်မေိသည် ။ ပါးစပကြ အသံထွကမြသှားရအောင် မနည်း အောင့အြီးထားနရသေည် ။ နလင်ေးကတော့ အိုငရြင်းစိနပြန်း လာချောင်းနသညေကြို လုံးလုံး သိဟနမြတူဘဲ ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ ကြပတ်င်းလှတဲ့ အပျိုစဈစဈ စောကဖြုတလြေးကို အတင်းကြီး ဖိဆောန်သည်ေ ။ ဝင်းသန့သ်န့မြှာလည်း နလင်ေးရဲ့ အကိုငအြနှိုကတ်ှကေို သာယာလို့ ထပလြိုချင်လြို့ သူမကိုယတ်ိုငကြ ဘိပေးနိုငတ်ဲ့ အိုငရြင်းစိနပြန်းကို အကူအညီတောင်းပြီး ဒီအင်းတဲဆီကို လာခဲ့ရတာလေ ။ နလင်ေးရဲ့ လီးကို အသခေိုကသ်ှားပြီး တဟင်းဟင်းနဲ့ ခံလို့ အရသာကောင်းလှန်းနပြေီး အောကကြနေ ပင့ကြော့ပေးပြီး ကာမစည်းစိမကြို ကောင်းကောင်းကြီး ခံစားနလသေည်ေ ။

( ကောင်းလား ဝင်းသန့ြ . . .။ ကိုယလြိုးပေးတာ ကောင်းလားဟင် . . .)

( ကောင်းတယ်… တအားကောင်းတယ်…. ကိုကို…. လိုး…. လိုးပါ တအားဆောင့ပြေး.. ဆောင့လြိုး…. ကိုကို ….)

ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ ကာမစိတပြှင်းပြင်းနဲ့ အောပြှောလိုကတ်ဲ့ အသံတွကေို အိုငရြင်းစိနပြန်း ကြားနရသေည် ။ သူတို့အတွဲ လိုးနတောကို ကြည့်ပြှီး စောကဖြုတကြို တအားဖိပြတရြင်း ကာမအထွဋအြထိပကြို သူမ တကလြှမ်းသှားရသည် ။

( အင်….အင်….အင်း…အင်း . . . .အင်း . . .)

ကောင်းလှန်းတဲ့ ကာမစည်းစိမအြရသာထူးကြောင့ြ အိုငရြင်းစိနပြန်းတဈယောကြ ပါးစပကြ ခပတ်ိုးတိုး ညည်းမိသှားရသည် ။ နားပါးတဲ့ နလင်ေးသည် အိုငရြင်းစိနပြန်းရဲ့ ညည်းသံတွကေို ကြားလိုကသ်ည် ။ အိုငရြင်းစိနပြန်းရယလြို့တော့ အတိအကြ သူ မသိပမယေ့ြ တစုံတယောကြ တဲအနောကဖြကကြနေ လာချောင်းနသည်ေ ဆိုတာကိုတော့ သူ သိလိုကသ်ည် ။

နလင်ေးသည် အခကြတ်ဈရာမက တအားဆောင့ထြည့လြိုကပြှီး အကြောတဈထောင် စိမ့တ်ငလြာပြီး ပြီးခွင်းကို ရောကခြါနီးဆဲဆဲမှာ သူ့လီးကြီးကို ဆတကြနဲ ဆှဲနုတလြိုကပြှီး ထိပဖြူးဒဈနရောကို လကန်ဲ့ဆုပကြာ ပြတတ်ိုကလြိုကတ်ဲ့အခါ သုတရြညတ်ှေ တဖြောဖြော ပန်းထွကကြုနသ်ည် ။ တအံ့တဩ မော့ကြည့်န်တေဲ့ ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ မကြန်ှာဖြေးဖြေးလေးပေါကြို သူ့သုတရြညတ်ှေ ထိမှနကြုနသ်ည် ။ ချောင်းကြည့်န်တေဲ့ အိုငရြင်းစိနပြန်းလည်း ပြီးသှားရလို့ လှနေံရံမှာ ခေါင်းလေးမှီပြီး မောပန်းစွာနဲ့ မကြစြိတွကေို ပိတထြားလို့ နားနသည်ေ ။ နလင်ေးလည်း သူတို့အတွဲကို ဘယသ်ူချောင်းသလဲ ဆိုတာကို သိချင်လြို့ တဲအနောကဖြကကြို ခွဖေော့နင်းပြီး လွှောကသ်ှားလိုကသ်ည် ။

( အို….လာချောင်းတာ . .အိုငရြင်းပါလား . . )

ဝင်းသန့သ်န့မြှာတော့ ဗလာကငွြးနတေဲ့ ကိုယအြောကပျိုင်းကိုတောင် အဝတပြှနမြဝတန်ိုငဘြဲ ပေါငကြှီး ဖြဲကားလကြြ မကြစြိတွပေိတပြှီး ငှိမသ်ကန်သည်ေ ။

နလင်ေးက ( အိုငရြင်း . . .) လို့ လသေံလေးနဲ့ တိုးတိုးလေး ခေါလြိုကသ်ည် ။

( ဟင်..အင်..ကိုနလင်ေး . . .)

အိုငရြင်းစိနပြန်း မကြစြိပြင့လြာတဲ့အခါ သူမအနားမှာ ရောကန်တေဲ့ နလင်ေးကို တွေ့လိုကရြလို့ လန့ဖြနွ့သ်ှားသည် ။

( အိုငရြင်း လာချောင်းနတော ကိုယ် သိလိုကတ်ယ်….)

( အို ….ယူ…ယူ…ယူ…သိတယ်..ဟတလြား . . .)

( သိတာပေါ့ . . .)

တကယတ်ော့ နလင်ေးသည် ချောင်းခါစက တအားလိုးနလေို့ သတိမထားမိခဲ့ပါဘူး ။ ပြီးသှားလို့ အိုငရြင်း ညည်းလိုကမြှ အသံကြားလိုကတ်ာပါ ။

( ဟယ် . . ရှကလြိုကတ်ာ . . .)

( မရှကပြါနဲ့ အိုငရြင်းရယ်…။ ဒီဟာက လူတိုင်း မလှနဆြနန်ိုငတ်ဲ့ သဘာဝပါ..။ ဖိုနဲ့မဆိုတာ လူရယလြို့ စဖြစ်လာတဲ့ ရှေးရှေး ကြောကခြတ်ကေတည်းက မကင်းနိုငကြှပါဘူး ….)

နလင်ေးသည် လှပေေါကြို ဆင်းလိုကပြှီး အိုငရြင်းရဲ့ ပေါငတ်နတ်ဖကကြို ကိုငလြိုကသ်ည် ။

( ဟေး…ဝင်းသန့ြ သိသှားလိမ့မြယ်….မလုပန်ဲ့….)

( သူမသိပါဘူး.. မောမောနဲ့ အိပပြွောန်လေောကပြှီ . . . လလေေး တဖြူးဖြူးနဲ့ . . .)

ပေါငတ်နကြို ပြတန်ရင်ေး ကနွတ်ဲ့ လကတ်ဖကန်ဲ့ ဖြစ်သလို စည်းနှောငထြားတဲ့ သူ့ပုဆိုးကို ဖြခလွေိုကသ်ည် ။ လိုးပြီးသား လီးကြီးသည် မတမြတ် မထောငပြမယေ့ြ အခု အိုငရြင်းစိနပြန်းကို ကိုငလြိုကတ်ာကြောင့ြ ငေါကကြနဲ ခေါင်းထောငထြလာသည် ။ ညိုညိုတုတတ်ုတ် လီးရှညကြှီးကို အိုငရြင်းစိနပြန်း အနီးကပ် တွေ့လိုကရြတဲ့အခါ မကြတ်ောငမြခတတ်မ်း ငေးစိုကလြို့ ကြည့်န်မေိသည် ။

( ဟာ…. ကိုနလင်ေးရယ်…. ကြီးလှခညွလြား.. ရှညလြည်း ရှညတ်ယကြှယ် . .)

( ကိုငကြှည့လြေ . . .)

( အို့.. ကိုငဘြူး . . )

နလင်ေးက သူ့လကတ်ဖကန်ဲ့ အိုငရြင်းစိနပြန်းရဲ့ လကကြို ဆှဲယူလိုကပြှီး သူ့လီးတနကြှီးအပေါကြို အုပတ်ငပြေးလိုကသ်ည် ။ ပူနှေးနှေး လီးတနကြှီးကို ဆုပမြိကိုငမြိရတော့ အိုငရြင်းစိနပြန်းသည် အလိုးခံချင်စြိတတ်ှေ တဖြားဖြား ပေါပြေါကလြာရလသည်ေ ။

( ပြတပြေး.. ထိပကြ ဒဈဖူးကြီးကို ပြတပြေး….. အဲ…. အင်း.. ဟုတတ်ယ်…. ပြတ်.. ပြတ် . . . .)

အိုငရြင်းစိနပြန်းလည်း လီးကို စိတဝြငစြား တမ်းတ လိုလားနတော ကြာခဲ့ပြီ ။ အခွင့အြလမ်း မရခဲ့ ။ အခုတော့ အဝငရြဲ လကသ်ှကတ်ဲ့ နလင်ေးကြောင့ြ လီးကြီးကို ပြတပြေးနမေိရတဲ့ အခွအနေကေို ရောကသ်ှားသည် ။ သူငယခြငွြးရဲ့ ခစွသ်ူမို့ အစက သတိထားနခေဲ့ပမယေ့ြ အခုတော့ ပြင့လြင်းမှငသ်ာသှားရပြီ ။ လီးကြီးကို စိတတ်ိုင်းကြ ကိုငဆြုပ် ဖစွည်ှဈကြည့်န်မေိသည် ။

( အိုငရြင်း…နမ်းကြည့်ပြါလား . .)

( အို..နမ်းချင်ပြါဘူး . .)

( အို.. လုပပြါ… ဒို့ လိုချင်လြို့ပါ …. ရော့ရော့…. ငုံလိုကြ..)

ပါးစပထြဲကို အတင်းထိုးပေးနလေို့ ယောငပြှီး ပါးစပကြို ဖြင့ဟြပေးလိုကမြိတော့ သူ့လီးထိပဖြူးကြီးသည် ပါးစပထြဲကို ရောကလြာတော့သည် ။

( အု . . )

ဒဈဖူးကြီးက အိုငရြင်းစိနပြန်းရဲ့ ပါးစပထြဲမှာ အပြည့ဘြဲ ။ ဒီလို ယောကြွားလီးကို ဒဈကြီးကို ပါးစပထြဲမှာ ငုံလိုကခြငွတ်ာ ကြာပြီ ။ စိတကြူးနဲ့ဘဲ ရူးခဲ့ရတဲ့ အိုငရြင်းစိနပြန်းသည် တကယတ်မ်း ဒဈကြီးကို ငုံမိနပြေီ ။ အိပမြကတ်ဈခုလို့တောင် ထငလြိုကမြိသည် ။

” စုပလြေ . . ”

နလင်ေးရဲ့ သတိပေးလိုကတ်ဲ့အသံကြောင့ြ သတိဝငလြာရသည် ။ ဒီအတိုင်း ငုံထားမိတဲ့ လီးထဈကြီးကို ပြှတပြှှတမြှညအြောင် စုပပြေးလိုကမြိသည် ။ နလင်ေးက လီးအစုပခြံနရင်ေး အိုငရြင်းစိနပြန်းရဲ့ ဘလောကဈြကြယသ်ီးတွကေို ဖြုတပြဈလိုကပြှီး ဖြံ့ထွားတဲ့ ရငသ်ားတွကေို ကိုငလြိုကသ်ည် ။ ဘရာစီယာ မခံဘဲ ဝတထြားတဲ့ ရငသ်ားထွားထွားတွကေ လုံးလုံး ခပကြော့ကော့လေး ။ နလင်ေးရဲ့ လကခြွောင်းတွကေ ရငသ်ားအုံကြီးတွကေို ဆုပည်ှဈသလို တင်းပြီး စူထောငန်တေဲ့ ရငသ်ီးလေးတွကေို လကည်ှိုးနဲ့လကမ် သုံးပြီး ဆှဲယူနသည်ေ ။ သူက ကိုငည်ှဈခိုင်းလို့ သူ့လဥကြီး နှစ်လုံးကိုလည်း ခပဖြှဖြ ဆုပည်ှဈရသည် ။

” စုပ်…စုပ်…..စုပ်..တအား…တအား…..”

နလင်ေးက တအားတွန်းလို့ အရမ်းစုပပြဈလိုကတ်ာ သူပြီးသှားပြီး သုတရြညတ်ှေ တပြတပြှတန်ဲ့ အာခံတွင်းထဲ အကုနဝြငလြာသည် ။

” မွိုခြ..မွိုခလြိုကျ . . .”

စိတအြညှို့ခံထားရတဲ့ လူလိုဘဲ နလင်ေးရဲ့ အမိန့တ်ှကေို လိုကန်ာမိပြီး သူ့သုတရြညတ်ှကေို တကြပကြှပန်ဲ့ မှိုခပြဈလိုကမြိသည် ။ ပုလှမှေုတဖြူးသှားတာမှ လရညတ်ှပေါ မှိုခလွိုကဖြူးရပြီ ။ နလင်ေးက သူ့လီးပြနတ်ောငအြောင် လုပပြှီး လိုးပေးမယလြို့ ပြောပမယေ့ြ ဝင်းသန့သ်န့ြ သိသှားမှာစိုးလို့ နောကမြှ နောကမြှလို့ ပြောပြီး တဲထဲကို ဝငလြိုကသ်ည် ။ ဝင်းသန့သ်န့လြည်း ခွခွလေေေး အိပန်တေုန်းဘဲ ။ ခွသေံကြားလို့ မကြလြုံးဖြင့ကြှည့လြိုကတ်ော့ အိုငရြင်းစိနပြန်းကို တွေ့သှားသည် ။

” အိုငရြင်း… ငါတို့တော့ လုပဖြစ်သှားတယ်….”

လို့ ငိုသံပါလေးနဲ့ ဝင်းသန့သ်န့ကြ ပြောလိုကသ်ည် ။ အိုငရြင်းစိနပြန်းလည်း ပြုံးစိစိနဲ့

“အေးလေ….. နငတ်ို့ ဒီလိုလုပလြို့ရအောင် ငါက သသခွေောခွာ စီစဉပြေးထားတာဘဲဟာ….။ ကောင်းတာပေါ့…. ဝင်းသန့ရြယ် . . .”

လို့ ပြောလိုကသ်ည် ။ နလင်ေးလည်း တဲအရှေ့ဖကကြို ထွကလြာသည် ။ မမွှောလြင့ဘြဲ ဝင်းသန့သ်န့ကြို အပြတလြိုး.. အိုငရြင်းစိနပြန်းရဲ့ လီးစုပတ်ာကိုလည်း ခံလိုကရြသည် ။ ဒီနေ့က နလင်ေးရဲ့ ကံကောင်းတဲ့ နေ့တဈနေ့ဘဲ ။

ခစွပြန်းသည် နလင်ေး ပြောပြတာတွကေို တအံ့တဩ နားထောငန်တော သူ့အတွကြ လဖကရြညကြိုတောင် မထိမတို့ဖြစ်သေးဘူး ။

( နလင်ေး.. ဒါဆို မင်း ဝင်းသန့သ်န့ကြိုလည်း လိုး…. အိုငရြင်းစိနပြန်းကိုလည်း လီးစုပခြိုင်းခဲ့ပြီး အရမ်းကို ဟနကြသွှားတာပေါ့လေ . . . .)

လို့ ခစွပြန်းက ပြောလိုကတ်ဲ့အခါ နလင်ေးက

( အိုငရြင်းစိနပြန်းက ဒီမနကြ ဖုန်းဆကတ်ယကြှ..။ ငါနဲ့ တွေ့ချင်လြို့တဲ့..။ ဝင်းသန့သ်န့ကြိုတော့ လုံးဝ မသိပါစနေဲ့တဲ့ …)

လို့ ပြောပြလိုကသ်ည် ။ ခစွပြန်းလည်း

( ဆောကြှီးက မင်းလီးကိုစုပ် မင်းလရညကြို မှိုလိုကပြှီး အခု တအား နှာတွကြှပြေီး ကုန်းချင်န်ပြေီကြ …။ ကဲ… မင်း လိုးပေးလိုကြဦး…. နလင်ေးရေ…)

လို့ မှှောကပြေးလိုကသ်ည် ။ နလင်ေးကလည်း မှှောကပြေးရင် ဂွေးတကအြောင် ကမယ့ကြောင် ။

( အေး… လိုးမယ်…. ခစွပြန်းရေ… လိုးမယ်….။ ဝင်းသန့သ်န့လြည်း အင်းထဲမှာ ဒို့လိုးခဲ့ပြီးနောကပျိုင်း စောကပြတန်ာနတယ်ေ ဆိုပြီး ငါနဲ့တွေ့ဖို့ ငှင်းနခေဲ့ပမယေ့ြ မနေ့ညကတော့ ဖုန်းဆကပြှီး တွေ့ချင်တ်ယလြို့ ပြောတယ်..။ ဟီး… အလိုးခံချင်ပြှီနဲ့ တူတယ် . . .)

( ဒါပေါ့ နလင်ေးရယ်…။ သူတို့လည်း သှေးနဲ့ကိုယ် သားနဲ့ကိုယဘြဲ…..။ သူတို့လည်း မင်း လိုးချင်သ်လို ခံချင်ကြှတာပေါ့ကြာ..။ ကဲ.. လိုးပေးလိုကြ…. လိုးပေးလိုကြ…. ဟားဟားဟား……)

ခစွပြန်းက နလင်ေးကို ပြောလိုကတ်ဲ့အခွိန် စိတထြဲကတော့ ( ဟှန်း.. မင်းက တောတ်ောြ ကံကောင်းတာဘဲ..။ ငါတို့ကြ ခံမယ့ဆြောြ မရှိဘူး….. မနာလိုလိုကတ်ာကြာ……) လို့ ပြောနသည်ေ ။ နလင်ေးလည်း ခစွပြန်းကို

( ကဲ .. ဆာနတေဲ့‌ ဆောတ်ှကေို ဖြုတပြေးဖို့ ဒိုးလိုကြဦးမယ်…..)

လို့ နှုတဆြကပြှီး လဖကရြညဖြိုး ရှင်းလိုကသ်ည် ။ နလင်ေး လဖကရြညဆြိုငထြဲက ထွကခြဲ့တဲ့အခွိန် …

( ဘာတွလေုပတ်ယ် ဆိုတာတွကေို အသေးစိတ် ပြောပြဦးနောြ . . .)

လို့ ခစွပြန်းက ပြုံးဖြီးဖြီးနဲ့ လှမ်းပြောလိုကသ်ေးသည် ။

နလင်ေးလည်း ဝင်းသန့သ်န့ကြို အရငလြိုးရမလား.. အိုငရြင်းစိနပြန်းကို အရငလြိုးရမလား စဉြးစားနသည်ေ ။ အိုငရြင်းစိနပြန်းက သူ့လီးကို စုပပြေး လရညမြှိုသောကခြဲ့ပမယေ့ြ အလိုးမခံရသေးလို့ တောတ်ော့ကြို ခံချင်စြိတတ်ှေ ပြင်းပြနသညေဆြိုတော့ အရငခြေါလြိုးလိုကတ်ာ ကောင်းမညလြို့ သူ ဆုံးဖြတလြိုကသ်ည် ။ အိုငရြင်းစိနပြန်းဆီကို ဖုန်းခေါလြိုကသ်ည် ။

( ဟိတ်…ဘာထူးလဲ ကိုနလင်ေး ….)

( အိုငရြင်း နဲ့ တွေ့မလားလို့….အားလား…အခု . . .)

( အင်း.. အားတယ် . . . အခုတွေ့မှာလား.. ဘယမြှာ တွေ့မှာလဲ . . .)

( အိုငရြင်းမှာ လှတလြှတလြပလြပ် တွေ့ဖို့ နရောရှိလား…)

( အင်း..စဉျးစားလိုကျဦးမယ် . ..ခဏ… )

( ဟိုတယ် တဈခုခုကို သှားကြမလား . . .)

( ဟင့အြင်း.. ဟိုတယသ်ှားစရာ မလိုပါဘူး….။ အိုငရြင်း.. အဖြားအိမကြိုသှားရင် ရတယ်..။ သူတို့ ခရီးသှားနကြတေယ်…..။ ကြောကကြုန်းမှာ…..။ အခု ကိုနလင်ေးက ဘယမြှာလဲ…..)

( ကနွောကြ လှည်းတန်းမှာ….)

( လာခဲ့မလား…. ကြောကကြုန်းကို….။ အိုငရြင်းတို့ ကြောကကြုန်းမှာဘဲ ဆုံကြမယလြေ …)

( အိုကေ…ဘယကြို လာရမလဲ..)

( မှနန်းသီရိဆိုတဲ့ စားသောကဆြိုငလြေးမှာ ဆုံမယ်…..)

( အိုကေ..အိုငရြင်း..လာခဲ့မယ်….)

အိုငရြင်းစိနပြန်းက သူ့ကို အဖြားအိမကြို ခေါသ်ှားသည် ။ အဲဒီအိမမြှာက ဘယသ်ူမှ မရှိဘူး ။ အိုငရြင်းမှာက အိမသ်ော့ ရှိသည် ။ အိမထြဲကို သော့ဖြင့ြ ဝငလြိုကတ်ဲ့အခွိနမြှာ နလင်ေး အရမ်းထနန်ပြေီ ။ လိုးရတော့မညဆြိုတဲ့ အသိကြောင့ြ သူ့လီးကလည်း တအားတောငန်သည်ေ ။ အိုငရြင်းရဲ့ ဖငတ်ှကေို လှမ်းကိုငလြိုကသ်ည် ။

( အိုငရြင်း . . .)

( အင် . .ကိုနလင်ေး….)

( အိုငရြင်းကို အရမ်းလိုးချင်န်တယ်ေ . .)

( အင်း..အိုငရြင်းရောဘဲ . ..)

စကပဝြတထြားတဲ့ အိုငရြင်းရဲ့ ပေါငကြှားကို စမ်းလိုကသ်ည် ။

( လာ.. ကိုနလင်ေး…. အိပခြန်းထဲကို သှားရအောင် . . .)

အိပခြန်းတဈခုထဲကို ရောကသ်ှားကြသည် ။ အိုငရြင်းက ကုတငဘြေးမှာ ကိုယပြေါကြ အဝတတ်ှကေို ခွှတတ်ော့ နလင်ေးလည်း သူ့အဝတတ်ှကေို အမှနခြွှတလြိုကသ်ည် ။ အိုငရြင်းရဲ့ ကိုယလြုံးတီး အလှအပတွကေို မှငရြလို့ နလင်ေးရဲ့ ကာမစိတတ်ှေ အမှင့ဆြုံးကို တကန်ပြေီ။ အိုငရြင်းကလည်း သူမ စုပဖြူးခဲ့တဲ့ နလင်ေးရဲ့ ယောကြွားတနဆြာချောင်းကြီးကို တရမ်းရမ်း မှငရြတာကြောင့ြ စောကပြတ် တအားယားပြီး ခံချင်တ်ဲ့စိတတ်ှေ ထိန်းလို့မရတော့ ။ ခကြခြငွြး ပကလြကအြိပခြပြှီး ပေါငတ်နတ်ှကေို ဖြဲကားပေးလိုကပြှီး..

” ကိုနလင်ေး…လာ…လာ…အိုငရြင်း အရမ်းလိုချင်န်ပြေီ….”

လို့ ပြောလိုကသ်ည်။ အိုငရြင်းသည် လီးကို လိုချင်လြှန်းလို့ မရှကန်ိုငတ်ော့ဘဲ ပေါငတ်ှေ ဖြဲပေးနတောကို တွေ့ရတဲ့ နလင်ေးလည်း အိုငရြင်းရဲ့ ပေါငကြှားထဲကို နရောဝငယ်ူလိုကပြှီး ရှှဲရှှဲစိုနတေဲ့ အိုငရြင်းရဲ့ စောကဖြုတကြို တေ့ကာ ဖိထိုးလသည်ေ ။

” အီး . . .”

လီးဒဈဖူးကြီးက အသားနု အတွင်းသားတွထေဲကို အတင်းကြီး တိုးဝငလြာလို့ အိုငရြင်း လန့အြောလြိုကတ်ာပါ ။ ဒါပမယေ့ြ တအားလိုချင်န်တေဲ့ လီးတနကြှီး ဝငလြာတာကို မတားဆီးမိဘူး ။ ပေါငတ်နတ်ှကေို ပိုလို့တောင် ဘေးကို ဖြဲပေးမိသည် ။ လီးဒဈကြီး မှုပရြုံ ဝငမြိသှားသည် ။ တင်းကြပတ်ဲ့ ဖီလငကြို နှစ်ယောကစြလုံး ခံစားလိုကရြသည် ။ နလင်ေးက ဆကဖြိသှင်းသည် ။

” အူး…..အူး…….အား……”

ဒဈလုံးကြီး မှုပရြုံ ဝငန်ရောကနေ လီးတဝကလြောကအြထိ တိုးဝငသ်ှားသည် ။ အိုငရြင်းစိနပြန်းရဲ့ အဖုတသ်ည် သူ့လီးကို အတင်းကြီး ညှဈထားသလို အရမ်းတင်းကြပတ်ဲ့ အရသာကို နလင်ေး ခံစားမိရပြီး လီးတနကြို ရှေ့ဆကမြတိုးဘဲ အနောကကြို ပြနဆြုတသ်ည် ။ ပြီးတော့ ပြနသ်ှင်းထည့ပြှနသ်ည် ။ ဆုတလြိုကြ သှင်းလိုကြ ။ ရှေ့တိုးနောကင်င် ။

” အား…..အား……..အူး….ဖြည်းဖြည်း….”

ထိုးထိုးထောငထြောငန်ဲ့ တုနလြှုပန်တေဲ့ အိုငရြင်းစိနပြန်းရဲ့ ရငသ်ားကြီးနှစ်လုံးကို နလင်ေးက လကတ်ှနေဲ့ ဆုပကြိုငည်ှဈထားရင်း နို့သီးခေါင်းလုံးလုံး တဖကကြို နှုတခြမ်းတွနေဲ့ ငုံစို့လိုကသ်ည် ။ အိုငရြင်းသည် သူမ လိုတာကို ရသှားလို့ ကြနပေန်ပြေီး နလင်ေးရဲ့ လီးတနကြို ခံနိုငန်တောကို သူမဖာသာ အံ့ဩနသည်ေ ။ အစက ယောကြွားလီးနဲ့ ဖိအသှင်းခံရရင် ကြဲပြဲပြီး နာကငွလြိမ့မြညလြို့ သူမထငထြားတာ အခုတော့ နလင်ေးရဲ့ ကြှမ်းကငွမြှုရယ်…. ကာမစိတ် ပြင်းထနမြှုကြောင့ြ အရညတ်ှေ ရှှဲရှှဲစိုနတောရယကြှောင့ြ အရငကြ ထငထြားခဲ့သလို အပျိုစဈစဈဘဝ ကာမစပရြှကခြှင်းက ထငထြားသလို မနာကငွဘြူး ဆိုတာကို လကတ်ှေ့ သိရှိလိုကရြသည်။

သူမရဲ့ နို့တွကေို စို့စုပပြှီး လိုးပေးတာကလည်း သူမရဲ့ ကာမစိတတ်ှကေို တအားကို ထကြှစပေါသည် ။ တင်းကြပတ်ဲ့ အိုငရြင်းစိနပြန်းရဲ့ စောကဖြုတကြ လိုးခကြတ်ိုင်း အသှင်းရော အထုတကြော အရသာက ကောင်းလှန်းလို့ နလင်ေးသည် ဖြည်းဖြည်းချင်ြး လိုးနရောက ခပသ်ှကသ်ှကြ ခပပြှင်းပြင်း ပြောင်းလိုးလိုကပြမယေ့ြ အိုငရြင်းစိနပြန်းက ခံနိုငတ်ဲ့အပြင် အောကကြနေ ဖငကြှီးတွကေို ပြနကြော့ပင့ပြေးလာနတောကို တွေ့ရလို့ ခပကြှမ်းကြမ်း ဆောင့လြိုးပေးလိုကလြသည်ေ ။

” အို့…အင်းအင်း….အား….အူး……”

” အင်…အိုကလေား အိုင်ရြင်း….”

” အင်း.. အင်း.. ရတယ် ရတယ်….. ကောင်းတယ်……”

အောကကြနေ လှုပရြှား ပင့ကြော့နသည်ေ ။ အိုငရြင်းစိနပြန်းသည် အတွေ့အကြုံ ရှိခဲ့ဖူးတဲ့ ဆောလြို့ နလင်ေး ထငမြိခဲ့ပမယေ့ြ သူမစောကဖြုတကြ တင်းကြပလြှန်းနလေို့ အပျိုစဈစဈ တဈယောကလြည်း ဖြစ်နိုငသ်ညလြို့ ထငမြိသည် ။ တနေ့ကြမှ သူမသည် အရငကြ အတွေ့အကြုံ ရှိဖူးသလား ( လိုးခဲ့ဖူးလား ) ဆိုတာကို မေးကြည့်မြညလြို့ စိတထြဲ မှတထြားလိုကပြှီး သူမခွထေောကန်ှဈချောင်းကို အပေါကြို မှှောကတ်ငလြိုကပြှီး တအားဆောင့လြိုးလသည်ေ ။ အရညတ်ှေ တအားစိုရှှဲနသညေ့တ်ိုင် သူမစောကဖြုတသ်ည် တင်းကြပပြှီး လိုးရတာ အရသာရှိလှသည်။

နလင်ေး တအားဆောင့ထြည့လြို့ သူတို့ တကလြိုးနတေဲ့ ကုတငသ်ည် တကြှိကြှိနဲ့ လှုပခြါနသည်ေ ။ ဆီးခုံချင်ြး ရိုကခြတတ်ဲ့ တဖတဖြတ် အသံတွေ ထွကန်သလေို အိုငရြင်းစိနပြန်းရဲ့ အောသ်ံတွလည်ေး ဆူညံနသည်ေ ။ နလင်ေးရဲ့ အသကရြှူသံပြင်းပြင်း တရှူးရှူးလည်း ထွကန်သည်ေ ။ ဒီအိမမြှာ ဘယသ်ူမှ မရှိကြတော့ တောသ်ေးသည် ။ မကြာခင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ကာမအရှိနတ်ှေ တကသ်ထကြ တကလြာပြီး လမ်းဆုံးကို ရောကခြါနီး ဖြစ်လာတော့ လိုးခကြြ အရှိနအြဟုနလြည်း တအားပြင်းထနလြာသည် ။ ဆကတ်ိုကြ မရပမြနား ဆောင့လြိုးရတာ နလင်ေးလည်း နဖူးက ခွှေးပေါကတ်ှေ တတောကတ်ောကန်ဲ့ ကနွတေဲ့အထိ ။ အရငဆြုံး ပြီးသှားတာက အိုငရြင်းစိနပြန်း ။ နလင်ေးကို တအားဆှဲဖကပြှီး တအီးအိးတအငအြင် အောည်ဈညည်းရင်း သူမ ပြီးသှားသည် ။ နလင်ေးလည်း ဆကမြထိန်းတော့ဘဲ သူမစောကဖြုတထြဲကို လရညတ်ှေ တဖတဖြတန်ဲ့ ပန်းထုတမြိလိုကရြင်း တအားကောင်းတဲ့ ပြီးခွင်း လမ်းဆုံးကို တကလြှမ်းရောကသ်ှားရလပြေီ ။

အိုငရြင်းစိနပြန်းနဲ့ နလင်ေးတို့ ကိုယလြုံးတီးတွနေဲ့ဘဲ ကုတငပြေါမြှာ အမောဖြေ လှဲလွောင်းနကြသေည် ။ ပြဲက တအားကြမ်းခဲ့တာမို့ ကိုယတ်ှဟော ခွှေးတွနေဲ့ စိုစိုရှှဲနကြသေည် ။ နလင်ေး မောမောနဲ့ အိပပြွောသ်ှားသည် ။ နေ့လညခြင်း အိပမြကကြ ဆန်းသည် ။ သူ ဝင်းသန့သ်န့န်ဲ့ရော အိုငရြင်းစိနပြန်းနဲ့ရော တပျိုငန်ကြ လိုးကြသညလြို့ မကသ်ည် ။ ဖြံ့ထွားတောင့တ်င်းတဲ့ မိန်းမချောလေး နှစ်ယောကန်ဲ့ တခွိနထြဲ ခစွပြှဲဝငရြတာက နိုငင်ံခွား အပြာဇာတထြုပထြဲကလို ဖြစ်နလေို့ ထူးခွားတဲ့ လိုးပြဲလေး ဖြစ်နသည်ေ ။

အိမအြပြငဖြကြ လမ်းမပေါကြ ဂွိန်းကနဲ ခွိုင့ထြဲ ကားဘီးကသွံကြီးကြောင့ြ သူ လန့န်ိုးသှားသည် ။ အိပမြကကြောင်းလေး ပကြပြှယသ်ှားပမယေ့ြ သူ့ပေါငန်ှဈဖကကြှားက လီးကတော့ မတမြတတ်ောငန်သည်ေ ။ ဘေးကို ကြည့်လြိုကတ်ော့ အိုငရြင်းစိနပြန်းသည် သူ့ဖကကြို ကြောပေးပြီး ကြေးကြေးလေး အိပပြွောန်ဆေဲ ။ စွင့ကြားတဲ့ ဖငကြှီးတွကေ တပမြကြ သဘောကစွရာကြီးတွေ ။ ဖငကြှားထဲက အမှောင်းလိုကြ ပြူးထွကန်တေဲ့ စောကဖြုတကြှီးကို တွေ့လိုကတ်ော့ နလင်ေး အိုငရြင်းစိနပြန်းကို နောကတ်ခွီ ထပဆြှဲချင်သ်ှားသည် ။ သူမ အနားကို တိုးကပသ်ှားလိုကသ်ည် ။ စောကဖြုတ် အကြဲကြောင်းကြီးကို စမ်းကိုငပြှတလြိုကရြင်း ကပရြကကြ ဖငစြအိုပေါကြ ညိုညိုလေးကိုပါ ပြတမြိရသည် ။ ခကြခြငွြးဘဲ အိုငရြင်းကို ဖငလြိုးချင်စြိတတ်ှေ ပေါပြေါကလြာသည် ။ သူ့လကခြွောင်းတွကေ အိုငရြင်းစိနပြန်းရဲ့ စောကဖြုတန်ဲ့ ဖငပြေါကလြေးကို တဖြဖြ ပြတသ်ပပြေးနတောကြောင့ြ အိုငရြင်းစိနပြန်း နိုးသှားသည် ။ သူပြတပြေးနတောကို သူမ သဘောကပြုံရသည် ။

( စိတပြှနထြနလေား..ထပ် လုပမြလို့လား . . .)

( အင်း.. အိုငရြင်းရဲ့ ဖငကြှီးတွကေ အရမ်းတောင့တ်ာဘဲ..။ ကိုယ့လြီး မတမြတကြို ထောငန်ပြေီ . . .)

အိုငရြင်းက သမငလြညပြှန် လှည့ကြှည့ပြှီး နလင်ေးရဲ့ ကြီးထွားမတထြောငန်တေဲ့ လီးကြီးကို တအံ့တဩ ဖြစ်နသည်ေ ။

( သူ့ဟာကြီးက တကယကြှီးတယကြှာ…..)

လို့ ပြောလိုကသ်ည် ။

( စုပပြေးမလား . . .)

လို့ နလင်ေးက ပြောလိုကတ်ဲ့အခါ ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ ခေါင်းညှိမ့ပြှပြီး လကကြလေးနဲ့ လီးကို အရင်းပိုင်းကနေ ကိုငဆြုပလြိုကပြှီး ပါးစပထြဲ ငုံစုပပြေးပါတော့သည် ။ ဒီတခါ အိုငရြင်း လီးစုပပြေးတာ အရငထြကြ ပိုကောင်းလာသည် ။ နလင်ေး သငပြှပေးတာတွကြေောင့ြ အိုငရြင်းရဲ့ လွှာလေးက သူ့လီးဒဈဖူးကို ကောင်းကောင်း ကလိပေးနသည်ေ ။

” အိုး….အား….အား…….ဟင်း..ဟင်း…..”

အိုငရြင်းရဲ့လွှာထိပလြေးက ဒဈဖူးထိပကြ အပေါကလြေးကို ထိုးမိလို့ နလင်ေး ထွန့ထြှန့လြူးသှားရသည် ။ အိုငရြင်းစိနပြန်းသည် ပုလှေ တအားကြှမ်းနပြေီ ။ လီးရဲ့ အရင်းပိုင်းအထိ ငုံလိုကတ်ဲ့အခါ သူ့လီးတချောင်းလုံးသည် အိုငရြင်းရဲ့ ပါးစပထြဲမှာ ရောကန်တောကို တွေ့လိုကရြသည် ။ သူ့ဆီးစပကြ လမှှေးတွနေဲ့ အိုငရြင်းရဲ့ နှာခေါင်းခွှနခြွှနလြေးတို့ ထိကပန်တေဲ့အထိ လီးတချောင်းလုံးကို ငုံပစ်လိုကတ်ဲ့ အိုငရြင်းစိနပြန်းသည် စောကဖြုတ် တအားယားလာပုံရသည် ။ သူမရဲ့ စောကဖြုတကြို လကန်ဲ့ဖိကာ ပြတန်သည်ေ ။ လီးကိုလည်း တပြှတပြှှတန်ဲ့ အားရပါးရ စုပပြေးသည် ။

လီးအစုပခြံရင်း ဒီနေ့တော့ အိုငရြင်းစိနပြန်းရဲ့ ဖငပြေါကကြို အရလိုးမညလြို့ နလင်ေး တွေးနသည်ေ ။ ဒီလိုတွေးလိုကတ်ာနဲ့ သူ့ကာမရာဂစိတတ်ှသည်ေ တဟုနထြိုး ထကြှလာသည် ။ အိုငရြင်းရဲ့ ပါးစပထြဲကို လီးနဲ့ ကော့ထိုး ညှောင့ထြည့မြိသည် ။ အိုငရြင်းက နှုတခြမ်းလေးကို တအားစေ့ထားတာကြောင့ြ သူမပါးစပကြို ညှောင့န်ရတောကလည်း သူမစောကပြတကြို လိုးနသလေိုဘဲ အရသာရှိသညလြို့ နလင်ေး ထငမြိသည် ။

စွပ် ပြှတပြှှတ်…စွပစြှပစြှပ်…

တအားအီဆိမ့န်အေောင် ကောင်းလာလို့ အိုငရြင်းစိနပြန်းရဲ့ ပါးစပထြဲကို သူ့သုတသ်ှေးတွေ တအားပန်းထုတမြိတော့မယ့ြ အခွအနေကေို ရောကလြာလို့ ဖငမြလိုးလိုကရြဘဲ ပြီးမသှားချင်တ်ာကြောင့ြ သူ့လီးကို အိုငရြင်း ပါးစပထြဲက ဆှဲထုတလြိုကသ်ည် ။

” အု.. ပြှတ်…. အို့… ဘာလို့လဲ…စုပတ်ာ မကောင်းလို့လား….”

အိုငရြင်းက လီးကို ဆှဲထုတလြိုကတ်ာကို မကြိုကလြို့ မေးလိုကသ်ည် ။

” ကြိုကတ်ယ်…. အရမ်းကြိုကတ်ယ်…. လရညထြှကကြုနမြှာစိုးလို့…။ လိုးကြရမယလြေ . . .”

လို့ နလင်ေးက ပြောလိုကသ်ည် ။

” လေးဖကကြုန်းပေးမလား…”

” အိုကေ…”

အိုငရြင်းစိနပြန်းကလည်း အရငတ်ခွီမှာ ဖငကြုန်းပေးတာကို နလင်ေး အနောကကြ လိုးပေးခဲ့တာကို သဘောကခွဲ့သည် ။ ဖငကြုန်းပေးပြီး အလိုးခံရတာက မိမိကိုယကြ အရမ်းအလိုးခံချင်လြို့ ကုန်းပေးသညလြို့ ပိုပေါလြှငတ်ာမို့ စိတတ်ှကေ ပိုထသလို ခံစားရသညလြေ ။ တကယတ်မ်း နလင်ေး လိုချင်တ်ာက လေးဖကထြောကြ ကုန်းပေးတာ မဟုတ် ။ ဖငပြူးတောင်းထောငပြေးတာကို လိုချင်တ်ာ ။

အိုငရြင်းစိနပြန်းရဲ့ ခါးလေးကို လကန်ဲ့ ဖိခသွလို ဖငတ်ုံးကြီးတွကေို ကော့ခိုင်းကာ အနအထေား ပြငပြေးလိုကတ်ဲ့အခွိနမြှာထဲက အိုငရြင်းစိနပြန်းရဲ့ စအိုပေါကြ နီညိုညိုလေးကို မကြစြိကနွပြေီ ။ ကပရြကကြ စောကဖြုတအြကြဲကြောင်း ညိုညိုကြီးကလည်း အရညတ်ှေ စိုရှှဲ ပြောငလြကန်သည်ေ ။

” အိုငရြင်းရဲ့ စောကဖြုတကြ အရမ်းလှတာဘဲ…..”

လို့ သူပြောလိုကတ်ော့ အိုငရြင်းစိနပြန်းက ရယလြိုကပြှီး..

” ယူက ပိုကိုပိုတယ်..။ အဲ့နရောက မလှပါဘူးကြာ…. ဟီး…”

လို့ ပြနပြှောလိုကသ်ည် ။ နလင်ေးသည် ကာမစိတရြိုင်းတွကေ တအားကြှနတေော့ အိုငရြင်းစိနပြန်းရဲ့ ဖငပြေါကန်ဲ့ စောကဖြုတကြို လွှာနဲ့ ယကလြိုကသ်ည် ။

” အို… ဟိတ်….. ဘာလို့ ယကန်တောလဲ….. အိုး….. ဟင့ဟြင့ြ…..”

အိုငရြင်းစိနပြန်းလည်း လွှာကြီးက အပြားလိုကြ ယကရြုံတင် မကဘဲ စောကဖြုတထြဲကိုလည်း ထိုးလာလို့ ဖငတ်ုံးတွေ ရမ်းခါပြီး ယားလည်း တအားယားလာသည် ။

” အို့.. ဖငပြေါကကြို ယကန်ပြနေပြှီ…။ ယူ မရှံဘူးလား…. မလုပန်ဲ့လေ . . .”

နလင်ေးက ဖငယ်ားလာအောင် ဆှနတော ဖြစ်သည် ။ လွှာထိပန်ဲ့ ဖငပြေါကလြေးကို တအားဘဲ ထိုးပေးနသည်ေ ။

” အို….. အို…… ဟင့ြ…… သူ.. သူ မဟုတတ်ာတွေ လုပန်တယ်ေ…. အို့….. အင်း…….”

” ခံလို့ကောင်းလား…”

” အင်း…တခါမှ မခံဖူးဘူး….ကောင်းသလိုလိုဘဲ . . .”

နလင်ေးလည်း သူ့လကမြကို တံတွေးရှှဲရှှဲ ဆှတလြိုကပြှီး ဖငပြေါကကြို ဖြဖြလေး ပြတန်ယပြေးလိုကသ်ည် ။ စောကဖြုတကြော့ပေးထားတာ မလိုးသေးဘဲ ဖငပြေါကကြို အမွိုးမွိုး ကလိနတောကြောင့ြ ဒီဘဲတော့ ငါ့ဖငပြေါကကြို လိုးချင်န်ပြေီ ဆိုတာကိုတော့ ဒုံးမဝေးတဲ့ လိငအြပြာကားတွေ အများကြီး ကြည့်ဖြူးတဲ့ အိုငရြင်းစိနပြန်း ရိပစြားမိလိုကပြါသည် ။

” ဖငလြိုးမလို့လား….”

” အင်း..စမ်းကြည့်ရြအောငလြေ . .”

” တခါမှ မလုပဖြူးဘူး….နာမှာ ကြောကတ်ယ် . . .”

” နည်းလမ်းကရွင်.. ချောဆီကောင်းကောင်းသုံးရင် မနာပါဘူး….။ ခံနကြဖြေဈသှားရင် ဖငလြိုးခံရတာကိုတောင် ပိုကြိုကသ်ှားတတတ်ယ် တဲ့….”

” ဟှန့ြ..ဘယသ်ူက ပြောတာလဲ..အဲဒါ . . ”

” ဖငခြံနကြေ မိန်းမတွကေ ပြောတာပေါ့..”

” ဒါဆို . . ယူက ဖငလြိုးနကြပေေါ့လေ..”

နလင်ေးက ဘာမှပြနမြဖြပေါ ..။ သူခွှတထြားတဲ့ ဘောင်းဘီအိတထြဲမှာ သူ အမြဲဆောငထြားတဲ့ ဘဘေီအှိုင်းလ် ဘူးလေးကို ယူလိုကပြှီး အိုငရြင်းစိနပြန်းရဲ့ စအိုပေါကလြေးထဲကို ကကြနွန လောင်းထည့ြ သုတလြိမ်းပေးလိုကသ်လို သူ့လိငတ်နခြွောင်းကိုလည်း ကကြနွန သုတလြိမ်းလိုကပြှီး ဖငပြူးတောင်းထောငပြေးထားတဲ့ အိုငရြင်းစိနပြန်းရဲ့ ဖငပြေါကထြဲကို စလိုးသှင်းပါတော့သည် ။

” ဖငကြို ရှုံ့မထားနဲ့ .. လွော့ထား… လွော့ထား… မနာစရဘေူး……”

နလင်ေးသည် အိုငရြင်းစိနပြန်းရဲ့ ဖငပြေါကကြို လိုးဖူးသူ ဆရာသမားတွရေဲ့ သငပြှထားမှုအတိုင်း စမ်းသပလြိုးကြည့်န်ပြေီ ။ ဆီတွေ ကောင်းကောင်းသုံးထားလို့ အိုငရြင်းစိနပြန်းတဈယောကြ မနာကငွဘြဲ ဖငလြိုးခံရတာ အဆငပြှသှေားပြီး နလင်ေးလည်း ခပသ်ှကသ်ှကြ လိုးဆောင့လြာနိုငတ်ဲ့အထိ အဆငပြှလောသည် ။ ထူးသိုကကြို အားကတွဲ့ နလင်ေးသည် အိုငရြင်းစိနပြန်းရဲ့ ဖငကြို စိတတ်ိုင်းကြ လိုးလိုကရြလို့ အရမ်းကြနပေသ်ှားသည် ။ အိုငရြင်းစိနပြန်းလည်း ခံရတာ ကောင်းသညလြို့ သူ့ကို ပြောသှားသည် ။

အိုငရြင်းစိနပြန်းနဲ့ သူ့အဖြားအိမကြနအပြေန် ဝင်းသန့သ်န့ကြ ဖုန်းဆကပြှီး တွေ့ကြဖို့ ခွိန်းတဲ့အခါ အကြံသမား နလင်ေးလည်း ပြုံးပြုံးကြီးနဲ့ ဒီတဈယောကကြိုလည်း ဖြင့စြမ်းကြည့်မြညလြို့ စဉြးစားနပသေည်ေ ။

ဝင်းသန့သ်န့ကြို ဘယန်ရောကို ခေါသ်ှားမလဲဆိုတာ နလင်ေး ရုတတ်ရကြ စဉြးစားလို့ မရ ။ ဝင်းသန့သ်န့ကြ ဟိုတယတ်ှကေို မလိုကခြငွဘြူး ။ သူ့ကို တဈယောကယ်ောကြ တွေ့သှားပြီး အိမကြို သတင်းရောကသ်ှားမညလြို့ ပြောလို့ နလင်ေးလည်း လူမသိသူမသိနဲ့ လှတလြှတလြပလြပ် တွေ့နိုငတ်ဲ့နရောကို ခေါင်းထဲမှာ အပြေးအလှှား စဉြးစားရှာနသည်ေ ။ သူ့ကို အကူအညီပေးမယ့လြူ ပေါလြာသည် ။

ခစွပြန်း ။

ခစွပြန်းက ” ဘာမှ မပူနနေဲ့ နလင်ေး…။ ငါ့ဘကြီးရဲ့ ဆိုငခြန်းကိုသာခေါခြဲ့..။ ဘကြီးက ဆိုငကြို ပြနပြှငန်လေို့ ပိတထြားတယ်….။ ဘယသ်ူမှ မရှိဘူး …။ သူက ဘနကြောကကြို ခဏသှားနတယ်ေ…။ ငါ့ကို သော့အပသ်ှားတယ်….” လို့ ပြောပြီး သူနဲ့ ဝင်းသန့သ်န့တ်ို့ လှတလြှတလြပလြပ် တွေ့ကြဖို့ နရောလေး ဖနတ်ီးပေးသည် ။

ခစွပြန်းရဲ့ ဘကြီးရဲ့ ဆိုငခြန်းမှာက လူနတေဲ့ ထပခြိုးလေး ရှိသည် ။ ဒီထပခြိုးလေးက သန့ရြှင်း သပရြပသ်လို လအေေးစကြ ( အဲကြန်း ) လည်း ရှိသည် ဆိုတော့ ခစွသ်ူနဲ့ ခိုအောင်းပြီး အခစွလြှနပြှဲလေးတွကေို အေးအေးဆေးဆေး လုပလြို့ရသည် ။ ဝင်းသန့သ်န့လြည်း ဒီထပခြိုးလေးကို သဘောကသွည် ။ ကဉွြးပမယေ့ြ လှတလြပလြို့ ။

ဝင်းသန့သ်န့လြည်း နလင်ေးနဲ့ တွေ့ချင်န်တေဲ့သူဆိုတော့ ထပခြိုးလေးပေါကြ အိပခြန်းလေးထဲကို ရောကတ်ာနဲ့ နလင်ေးရဲ့ ရငခြှငထြဲကို ပြေးဝငလြိုကပြှီး နလင်ေးကို ဖကထြားတာ ရငသ်ားအိအိကြီးတွရေဲ့ အထိအတွေ့ကြောင့ြ နလင်ေးလည်း စိတတ်ှေ ထကြှသှားပြီး ဝင်းသန့သ်န့ကြို အနားက ကုတငလြေးပေါကြို ဆှဲခေါလြိုကပြှီး ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ နှုတခြမ်းတွကေို သူ့နှုတခြမ်းတွနေဲ့ ငုံစုပလြိုကသ်ည် ။ သူ့လကတ်ှကလေည်း ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ တငပြါးအိအိကြီးတွကေို ဆုပန်ယသ်ည် ။ သူ့ဘောင်းဘီကိုလည်း ခွှတပြဈလိုကသ်ည် ။ ဝင်းသန့သ်န့လြည်း ဆာလောင် လိုချင်န်တောမို့ သူမကိုယပြေါကြ အဝတတ်ှကေို တဈခုမကနွြ ခွှတပြဈလိုကသ်ည် ။

နလင်ေးလည်း ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ မိမှေးတိုင်း ကိုယတ်ှကေို တပမြကစြှာနဲ့ စူးစိုကကြှည့န်ရင်ေး ပေါငတ်နသ်ှယ် နှစ်ဖကရြဲ့ ကြားက မိန်းမအင်ျဂါ ဖေါင်းဖေါင်းကြီးကို အတင်းကြီး ငုံ့ကာ နမ်းရှူလသည်ေ ။

အကြံသမားက ခစွပြန်းပါ ။ ခစွပြန်းသည် ဒီ ထပခြိုးလေးက အိပခြန်းကို သူငယခြငွြး စုံတွဲတွကေို ပေးနကြေ ။ သူက ဒီထပခြိုး အကြောင်းကို သိထားတာကြောင့ြ အခစွလြှနကြှတဲ့ စုံတွဲတွကေို ချောင်းကြည့်ဖြို့ လုပထြားတဲ့ အပေါကကြို သိသည် ။ ဒါ ခစွပြန်းရဲ့ ဘကြီးက ကြိုတင် ဖောကလြုပထြားတာ ဖြစ်သည် ။ အိပခြန်းထဲကနဆေိုရင် ဒီအပေါကကြ ပန်းခွီကားလေး တဈခပြပြါ ။ သို့ပမယေ့ြ တဖကကြ စတိုခန်းထဲကနေ ကြည့်မြယဆြိုရင် ကြညလြငပြှတသ်ားတဲ့ မှနပြှူတင်းပေါကလြေး ဖြစ်နသည်ေ ။

ခစွပြန်းရဲ့ ဘကြီးသည် စုံတွဲတွကေို ” နရော ” ပေးပြီး သူက ကကြနွန ချောင်းကြည့်ပြုံရသည် ။ ဓါတပြုံ ဗီဒီယိုတောင် ရိုကခြငွရြိုကလြိမ့မြည် ။ ခစွပြန်းလည်း အရငကြ ထူးသိုကြ.. မှင့မြောငမြောင်.. စိုးသူရ ဆိုတဲ့ အပေါင်းအသင်းတွကေို ဒီထပခြိုးလေးကို ဆြာန်ဲ့တွေ့ဖို့ ပေးခဲ့သည် ။ အခုလည်း သူ့အဓိက ရညရြှယခြကြကြ ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ မိမှေးတိုင်းကိုယကြို တွေ့ချင်တ်ာနဲ့ နလင်ေးနဲ့ လိုးကြတာကို ဓါတပြုံရိုကထြားချင်တ်ာပါ ။ နလင်ေးကတော့ ခစွပြန်းက သူ့ကို ခငလြို့ ကူညီတာလို့ ထငန်သည်ေ ။

နလင်ေးနဲ့ ဝင်းသန့သ်န့တ်ို့ မိမှေးတိုင်း ကိုယတ်ုံးလုံးတွနေဲ့ စဈစတီနိုင်း စဆှဲနတေဲ့အခွိန် ခစွပြန်းသည် တဖကကြ စတိုခန်းလေးထဲကို ရောကလြာသည် ။ လှို့ဝှကြ တဖကမြှင် ပြူတင်းပေါကလြေးကနေ အထဲကို ကြည့်လြိုကသ်ည် ။ ဖြူဖြူဝင်းဝင်း အလှကြီး လှနတေဲ့ ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ ရငထြှားထွား တငကြားကားတွနေဲ့ မိန်းမအင်ျဂါ စောကဖြုတကြို အနီးကပ် အကုနမြှငလြိုကရြတဲ့အခါ ခစွပြန်းတဈယောကြ ကာမစိတတ်ှေ အရမ်းကို ထကြှလာပြီး လီးက မတမြတထြောငလြို့နပြေီ ။

နလင်ေးသည် ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ စောကဖြုတကြို လွှာနဲ့ ဖိဖိယကန်သလေို ဖငပြေါကလြေးကိုလည်း လကမြနဲ့ ပြတကြလိပေးနသည်ေ ။ ဝင်းသန့သ်န့သ်ည် နလင်ေးနဲ့ မတွေ့ရတာကြာလို့ ဒီအတွေ့အထိတွကေို လိုလားတောင့တ်နတော ဆိုတော့ အရမ်းကို သဘောကကြာ မကြလြုံးစုံမှိတပြှီး ယကသ်မွှကို ခံယူနသည်ေ ။ ပါးစပကြလည်း တအင်းအင်း တဟင်းဟင်းတွေ ညည်းနသည်ေ ။

ခစွပြန်း အတွကကြ ပြဲကြီးပြဲကောင်း ။ ဓါတပြုံရော ဗီဒီယိုကော ရိုကသ်ည် ။ လှလိုကတ်ဲ့ ဝင်းသန့သ်န့ြ ။ ဒီပုံတွရလေိုကတ်ာ တကယ့ကြို ထီပေါကတ်ာဘဲ….. ဟားဟားဟား…..။ ခစွပြန်းရဲ့ စိတထြဲက ပြောနတောတွပေါ ။

ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ စောကဖြုတကြို ယကလြိုကြ စုပလြိုကြ လွှာထိပန်ဲ့ ထိုးကောကြလိလိုကြ လုပပြေးနတေဲ့အတွကြ ဝင်းသန့သ်န့သ်ည် ကာာမစိတရြိုင်းတွေ ကြှသထကြ ကြှလာပြီး လီးနဲ့ ထိုးဆောင့တ်ာကို ခံချင်လြာသည် ။ စောကဖြုတထြဲက အရမ်း ယားလာတော့

” ကိုကိုရယ်…. လုပပြါတော့..”

လို့ နလင်ေးကို ပြောလာသည် ။ နလင်ေးက ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ စောကဖြုတကြနေ မကြန်ှာခွာလိုကပြှီး

” လုပမြယ်… ဝင်းသန့ြ.. ကိုကိုလည်း တအားတင်းနပြေီ . . ”

လို့ ပြောရင်း ပကလြကလြှဲ ပေါငဖြှဲပေးထားတဲ့ ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ ပေါငတ်နတ်ှကြေားကို နရောဝငယ်ူလိုကပြှီး သူ့လိငတ်နထြိပန်ဲ့ စောကဖြုတအြကြဲကြောင်းကို လေးငါးခါလောကြ ပြတတ်ိုကလြိုကသ်ည် ။

” ဟင့ဟြင့ြ လုပပြါဆို.. ဘာကြာနတောလဲ… ကလိလို့ကို မပြီးနိုငတ်ော့ဘူး…..”

လို့ ဝင်းသန့သ်န့ကြ စိတမြရှညသ်လို ပြောလိုကလြို့ နလင်ေးလည်း လိငတ်နကြို စောကဖြုတပြေါကမြှ တေ့ထောကလြိုကပြှီး ဖိသှင်းလိုကသ်ည် ။ အရညတ်ှေ စိုစိုရှှဲနတေဲ့ စောကဖြုတထြဲကို နလင်ေးရဲ့ လိငတ်နကြှီး စီးစီးကြီး တိုးဝငသ်ှားသည် ။ ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ စောကဖြုတအြတွင်းသားတွကေ လီးကြီး ပြတတ်ိုကြ ထိုးလိုကလြို့ အရသာတွေ တဖငွြးဖငွြးနဲ့ ကောင်းလှန်းသှားလို့ ဝင်းသန့သ်န့လြည်း

” အိုး..ဟင်းဟင်း….အမလေးလေး…”

လို့ ပါးစပကြ မှညတ်မ်းလိုကသ်ည် ။ ချောင်းနတေဲ့ ခစွပြန်းလည်း နလင်ေးရဲ့ လီးတနန်ဲ့ ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ စောကဖြုတတ်ို့ စွပမြိတပရြကသ်ား ဖြစ်နတောကို ကြည့်ပြှီး ကြင်းကလည်းတိုကခြငွြ ဓါတပြုံကလည်း ရိုကခြငွန်ပြေီး လကမြအားရအောငဘြဲ အလုပမြွားနသည်ေ ။ ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ မကြန်ှာကို ဓါတပြုံထဲ ထငထြငရြှားရှား တွေ့ရအောင် ကြိုးစားပြီး ရိုကယ်ူနသည်ေ ။ လကတ်ဖကကြလည်း ထောငန်တေဲ့ သူ့လိငတ်နကြှီးကို ကြင်းထုနသည်ေ ။

နလင်ေးလည်း စစချင်ြး ခပဖြှည်းဖြည်းချင်ြး လိုးထည့န်သည်ေ ။ ဝင်းသန့သ်န့ကြ အောကကြနေ လှုပရြှားလာသည် ။ ကော့ပင့လြာသည် ။ သူ ခံနိုငပြှီဘဲဆိုပြီး ခပသ်ှကသ်ှကြ လိုးထည့လြိုကသ်ည် ။ ဝင်းသန့သ်န့ကြ

” နို့တွကေို ညှဈပေးပါ…”

လို့ အသံတုနတ်ုနလြေးနဲ့ ပြောလာသည် ။ နလင်ေးလည်း နို့လုံးကြီးတွကေို တဖကကြိုစို့ နောကတ်ဖကကြို ဆုပန်ယပြေးရင်း တဖန်းဖန်း အသံမှညအြောငကြို ဆောင့ကြာ လိုးလိုကသ်ည် ။

” အိုး…… အိုး… ကောင်းလိုကတ်ာ ကိုကိုရယ်…. လိုး….. လိုး… တအားလိုး….. ဆောင့ြ… ဆောင့ပြါ…. တအား….”

ဆကတ်ိုကြ ခပပြှင်းပြင်း ဆောင့လြိုးပေးလိုကတ်ော့ ဝင်းသန့သ်န့ြ ပြီးသှားသည် ။ နလင်ေးလည်း ဆကမြလိုးတော့ဘဲ သူ့လိငတ်နကြို ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ စောကဖြုတထြဲက ဆှဲထုတလြိုကသ်ည် ။

” ဟင်.. ကိုကို.. မပြီးသေးဘူး မဟုတလြား..။ ပြီးအောင် ဆကလြိုးလေ . . ”

လို့ ဝင်းသန့သ်န့ကြ ပြောလိုကတ်ဲ့အခါ နလင်ေးလည်း

” ဝင်းသန့ြ ဖငပြေါကလြေးထဲကို လုပကြှည့မြလို့…”

လို့ ပြောလိုကသ်ည် ။ ဝင်းသန့သ်န့လြည်း

” အို.. မလုပပြါနဲ့….။ စောကဖြုတတ်ဈခုလုံး ပေးထားတာဘဲဟာ..။ စောကဖြုတကြိုဘဲ လိုးပါ…။ ဘာလို့ ခွီးတွင်းကို လုပခြငွရြတာလဲ..။ ကိုကို တဏှာသောင်းကနွြးလှခညွလြား….။ အဲ့လို မရကစြကပြါနဲ့…။ ဝင်းသန့ြ ဖငကြှဲသှားစချင်ေလြို့လား…..”

လို့ အသံကယွကြယွန်ဲ့ ရနတ်ှေ့လသည်ေ ။ နလင်ေးလည်း ဝင်းသန့သ်န့ကြို အထူးအဆန်းအနနေဲ့ လုပကြှည့ရြအောငပြါလို့ ချော့မော့ ပြောနပမေယေ့ြ ဝင်းသန့သ်န့ကြ ခွင့မြပြုတဲ့အပြင် စိတဆြိုးပြီး အဝတတ်ှေ ပြနဝြတလြိုကသ်ည် ။

” တောပြှီ.. ကိုကို….. အံ့ဩမိတယ်…. ဒီလောကတ်ောင် စောကဖြုတ် တဝပေးလိုးတာတောင် မကြနပေန်ိုငဘြူး..။ ဖငပြေါကဖြကကြို လှည့တ်ယ်…..။ ပြနတ်ော့မယ်….”

လို့ ဆူဆဲပြီး ထပခြိုးကနေ ပြနဆြင်းလသည်ေ ။ ခစွပြန်းလည်း မတဈြဖြင့တ်ာကို ကြည့်ရြတော့မညလြို့ ထငထြားပမယေ့ြ ပြဲပကြသ်ှားလို့ နလင်ေးကို ကြိနဆြဲနသည်ေ ။ သူ မစည်းရုံးတတလြို့ဘဲလို့ အပြဈတငန်မေိသည် ။

နလင်ေးလည်း ဝင်းသန့သ်န့ကြ ဖငပြေးမလိုးလို့ သိပ် မကြနပြေ ။ သူ့ကို ဖငစြိတကြှိုကြ လိုးခွင့ပြေးပြီး ဖငလြိုးရတာကိုလည်း ခုံမငသ်ှားတဲ့ အိုငရြင်းစိနပြန်းကိုဘဲ ပိုပြီး သဘောကမွိသှားသည် ။ ဒါကြောင့လြည်း ဝင်းသန့သ်န့န်ဲ့ နလင်ေးရဲ့ ဆကဆြံရေးက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သှေးအေးသှားခဲ့သည် ။ နလင်ေးကတော့ မမှုပါဘူး ။ အိုငရြင်းစိနပြန်းကို ဖုန်းဆကခြွိန်းပြီး တနရောရာမှာ သှားလိုးကြသည် ။

ဒီနေ့ ကြောင်းကို ရောကတ်ဲ့အခါ အတန်းမရှိသေးတာကြောင့ြ ကငတ်င်းဖကကြို ခွေဦးလှည့လြိုကတ်ဲ့အခါ လဖကရြညဆြိုငရြဲ့ ထောင့တ်နရောမှာ မှိုငတ်ှေ စိတပြကြန်တေဲ့ ထူးသိုကရြဲ့ဆောြ ခငအြေးရီကို တွေ့လိုကသ်ည် ။ ခငအြေးရီနဲ့ နလင်ေးက ခငမြငန်သေူတွမေို့ နလင်ေးလည်း ခငအြေးရီ ရှိတဲ့ စားပြဲဖကကြို လွှောကသ်ှားလိုကပြှီး နှုတဆြကလြိုကသ်ည် ။

” ထူးသိုကတ်ဈယောကကြော…”

” ကိုနလင်ေး….မသိသေးဘူးထငတ်ယ်…..”

ခငအြေးရီအသံက တုနခြါနသလေို မကြရြညလြည်း လညန်ပေါလား . .။

” ဘာကိုလဲဟင်…ဘာမသိတာလဲ…ပြောပါဦး…..”

” ယူ တကယ် မသိတာလား..ကိုနလင်ေး…..”

” ဗွာ…. တကယပြါ…။ တကယမြသိတာ.. ဘာဖြစ်လို့လဲ…..”

” ကိုထူးသိုကန်ဲ့ ကမွ ပြတသ်ှားပြီ….”

” ဟာ….”

” ဟုတတ်ယ်…။ သူက ကမွအပေါြ သဈစာမရှိဘူး…. ကိုနလင်ေး…။ သူ ဆိုင်းရင့ဈြဖကကြ ဆောတ်ဈယောကန်ဲ့ ဇာတလြမ်းဖြစ်နတယ်ေ….။ ဒါကြောင့ြ.. ကမွ သူ့ကို ဖြတလြိုကတ်ယ်……”

” အို.. စိတမြကောင်းပါဘူးဗွာ……။ ကနွောကြ သူနဲ့ရော ခငအြေးရီနဲ့ရော ခငမြငန်တေဲ့ သူငယခြငွြးတဈယောကပြါ..”

နလင်ေးသည် စိတမြကောင်းတဲ့ ပုံစံဖမ်းထားတဲ့ မကြန်ှာနဲ့ ခငအြေးရီကို ပြောလိုကပြမယေ့ြ စိတထြဲကတော့ ဖြူဖြေးတောင့တ်င်းတဲ့ ခငအြေးရီကို ပြဈမှားနသည်ေ ။ ထူးသိုကကြ ရှေ့ပေါကရြော နောကပြေါကရြော ကောင်းကောင်းဖြင့ထြားတဲ့ ဆောဆြိုတာလည်း သူက သိနတေော့ ဒီလို အတွေ့အကြုံရှိနပြေီးသား ဆောန်ဲ့ လိုးလိုကရြရင် တအား အတိုငအြဖောကည်ီမှာဘဲ.. တအားကောင်းမှာဘဲလို့ သူ တွေးမိလိုကလြို့ပါ ။

ခငအြေးရီနဲ့ ထူးသိုကတ်ို့ တွဲနစဉေထြဲက ခါးသေးသေးလေးနဲ့ တငပြါးစွင့ကြားကားပိုငရြှင် ခငအြေးရီကို သူ တိတတ်ခိုး ပြဈမှားနခေဲ့တာ မဟုတလြား ။ ရငသ်ားတွကလေည်း အရမ်းလှသညလြို့ ထူးသိုကန်ဲ့ လိုးကြတာတွကေို ချောင်းခဲ့ဖူးတဲ့ ခစွပြန်းက ပြောပြဖူးသည် ။ ခငအြေးရီသည် မကြမြှနကြို ခွှတပြှီး မကြရြညစြတွကေို လကကြိုငပြုဝါလေးနဲ့ သုတလြိုကသ်ည် ။ နလင်ေးလည်း ခငအြေးရီကို အနီးကပ် လုံးပြီး ဖနဖြို့ ဆုံးဖြတလြိုကသ်ည် ။ ဒီလို ပစ်စည်းကောင်းကောင်းကြီးကို သူများဦးမသှားခင် ဖနမြှ ဖြစ်မညလြို့ ဆုံးဖြတလြိုကတ်ာပါ ။ ဒီလောကြ ကောင်းတာကြီးကို ရထားရကန်ဲ့ တခွားဆောြ ထပဖြနတ်ဲ့ ထူးသိုကကြိုလည်း သူ အံ့ဩနသည်ေ ။ စားရတာများလို့ ရိုးသှားတာဘဲ ဖြစ်မည် ။

နလင်ေးလည်း ခငအြေးရီကို နေ့တိုင်းလို အဖောလြုပပြေး.. လဖကရြည် အတူတူထိုငသ်ောကြ… ထမင်းအတူတူ ထိုငစြားပေးသည် ။ ဒါကို ခစွပြန်းတို့ တွေ့သှားသည် ။ ထူးသိုကြ စားပြီးသားကို စားဖို့ကြံတဲ့ ” ကြှကပြငွြး ” လို့ သူ့ကို နာမညတ်ပကြှသည် ။ ထူးသိုကန်ဲ့ တနရောမှာ တိုးကြတော့ ထူးသိုကကြ

” ခငအြေးရီ ဘာပြောသေးလဲ….။ ခငဗြွားနဲ့ အဆငပြှနတေယ်ေ ဆို…”

လို့ မေးသည် ။ စကားနည်း ရနစြဲဆိုသလို….

” ဘာမှ မပြောပါဘူး..။ ခငဗြွားနဲ့ ပြတသ်ှားလို့ ဖီလငတ်ော့ တောတ်ောြ အောကန်တေဲ့ပုံဘဲ..”

လို့ သူက ပြောလိုကသ်ည် ။ ထူးသိုကကြ ‌ဆောရြှုပတ်ဲ့လူဆိုတော့ အခုလကရြှိလည်း ဆောသ်ုံးယောကြ ကြညန်သညေလြို့ ပြောပြသည် ။

“ခငအြေးရီက တကယတ်ောင့တ်ဲ့ ဆောပြါ….၊ သဘောလည်း ကောင်းတယ်…၊ ကနွော့စြိတကြှိုကြ ဗငွြးချင်သ်လောကြ ဗငွြး…..၊ ဒါပမယေ့ြ အခု ဆောအြသဈတွေ ရလိုကတ်ော့ သူ့ကို ဖြတရြတော့တာပေါ့ဗွာ….”

လို့ ထူးသိုကကြ ပြောသည် ။ ခပပြေါ့ပေါ့ပါဘဲ ။ နလင်ေးလည်း ခငအြေးရီနဲ့ ကြောင်းမတကဘြဲ ရုပရြှင် အတူတူကြည့်တ်ဲ့ အဆင့ကြို ရောကလြာသည်။ ခငအြေးရီရဲ့ သှားချင်တ်ာ လုပခြငွတ်ာတွကေို အတူတူ လိုကလြုပပြေးတဲ့ အဆင့ကြိုလည်း ရောကလြာသည် ။ မှို့ထဲကို အတူတူသှားကြရင်း တခါတလလည်ေး ရှှတေိဂုံဘုရားပေါကြို အတူတူ တကဖြစ်ကြသည် ။

တနေ့မှာတော့ မှို့လညခြေါငမြှာ အတူတူ လွှောကန်ကြတေုန်း ဗှုံးဆို မိုးတွရှောခလွာသည် ။ ထီးကလည်း တဈချောင်းထဲပါသည် ။ ခေါကထြီးသေးသေးလေးကို နှစ်ယောကအြတူတူ ဆောင်းကြတော့ ခငအြေးရီရဲ့ လကမြောင်းသားတွနေဲ့ ထိမိနသည်ေ ။ တခါတခါ ပေါငတ်နခြငွြးလည်း ထိမိသည် ။ ခငအြေးရီရဲ့ သနပခြါးနံ့က သူ့စိတတ်ှကေို ထကြှစသည်ေ ။ ခငအြေးရီက သူ့အနားကို လိုအပတ်ာထကြ ပိုတိုးကပလြို့နသလေားလို့ သူထငမြိပမယေ့ြ နလင်ေးသည် အခုထိ ပေါပြေါတ်ငတ်င် မလုပရြဲသေး ။ တောကြှာ လကမြခံရင် ခကမြည် ။

” အရမ်းခမွြးတယကြှာ.. ဒို့တတွေ ကောဖြီဝငသ်ောကရြင် ကောင်းမယ်.. ကိုနလင်ေး….”

” သောကလြေ… ဟိုရှေ့နားက ဆိုငလြေး … ကောင်းတယ်…..”

ကောဖြီဆိုငထြဲမှာ နှစ်ယောကထြိုငကြှပြီး ကောဖြီပူပူကို သောကရြင်း ခငအြေးရီနဲ့ စကားပြောဖြစ်သည်။ ခငအြေးရီသည် သူ့ကို အရငထြကြ ပိုရင်းနှီးလာပြီး သူငယခြငွြး အရင်းအခွာ တဈယောကလြို သူမ အတွင်းရေးတွကေိုပါ ဖြင့ဟြလာသည် ။ မိသားစု ကိဈစတွကေိုလည်း တိုငပြငလြာသည် ။ အကူအညီတောင်းတာတွေ ရှိလာသည် ။ ခငအြေးရီက

” အခစွန်ဲ့ ပတသ်ကရြင် အရငတ်ုန်းကလို အလေးအနကြ မထားချင်တ်ော့ဘူး…. မခံစားချင်တ်ော့ဘူး….။ အသဲကြဲထားတာက သိပမြကြာသေးဘူးလေ . .”

လို့ ပြောသည် ။ ထူးသိုကကြို အရမ်းခစွခြဲ့ပြီး သူမကိုယတ်ဈခုလုံးကို လိုရာသုံးစေ ထိုးအပခြဲ့တယ် ဆိုတာကို နလင်ေးက ခစွပြန်းတို့ဆီကနေ ကြားခဲ့ပြီးသားပါ ။ ခငအြေးရီကို ထူးသိုကကြ ဖငကြိုပါလိုးသည် ဆိုတာကို ကြားရရုံနဲ့တောင် နလင်ေးသည် အရမ်းထနခြဲ့သည် ။ အခုတော့ ဒီ ဖြူဖြူဖြေးဖြေး ရဆေေးငါးကြီးနဲ့ သူ အရမ်းကို နီးကပန်ပြေီ ။

” ကိုနလင်ေးရေ.. မနကဖြှန် ညကြရငလြေ…. ကမွ.. ကမွ အဈမကြီးရဲ့ သားလေးကို ညသှားစောင့အြိပပြေးရမယ်….။ အဈမနဲ့ သူ့ယောကြွားက အရေးကြီးတဲ့ အလုပတ်ဈခုနဲ့ မှဈကြီးနားကို သုံးရကြ သှားကြမှာမို့..”

လို့ ပြောလာတော့ နလင်ေးလည်း..

” ခငအြေးရီရဲ့ အဈမက ဘယမြှာနတောလဲ…”

လို့ မေးလိုကသ်ည် ။

” လမ်း ၅ဝ မှာ…. ကိုနလင်ေး….”

” သားလေးက ဘယအြရှယလြဲ….”

” သုံးနှစ် …။ အဲဒါ တဈခုမေးမလို့..။ မနကဖြှနည် ကိုနလင်ေး အားလားလို့..”

” အားပါတယ်…ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်….”

” အောြ.. ကမွတဈယောကထြဲ ပငွြးနမှောမို့ အားရင် ကိုနလင်ေးနဲ့ စကားလေးဘာလေး ပြောရအောင် အဲ့ကို လာခဲ့ပါလား မေးတာပါ….”

နလင်ေးကလည်း သိပလြာချင်န်တောပါ ။

” လာခဲ့မယလြေ…. အိမန်ံပါတပြေး…. ဘာစားချင်လြဲ… ခကြမြနနေဲ့တော့..။ ကနွောြ ဆိုငကြ ဝယခြဲ့လို့ ရတယ်….”

လို့ ပြောလိုကသ်ည် ။ ခငအြေးရီလည်း

” ဒါကြောင့ြ ကမွ ကိုနလင်ေးကို ခငတ်ာ…။ ကိုနလင်ေးက ကမွကို သိပကြူညီတတာဘဲ။ အင်း… လာခဲ့.. စားစရာ… ဟိုလေ.. ဆီခကြခြေါကဆြှဲလိုဟာ ဝယခြဲ့..။ ကမွ ပိုကဆြံပေးမယ်….။ အတူတူစားရင်း စကားပြောကြတာပေါ့…”

လို့ ပြောပြီး တိုကန်ံပါတကြို ပြောပြသည် ။ နလင်ေးအတွကြ မွှောလြင့ခြကြြ ရောငခြှညလြေး သန်းလာသည် ။ လမ်း ၅ဝ က အဈမလငမြယားရဲ့ တိုကခြန်းမှာ သုံးနှစ်သားလေးဘဲ ရှိနတေဲ့အခွိန် သူနဲ့ ခငအြေးရီတို့ ဆီခကြခြေါကဆြှဲ အတူတူ စားကြမည်..၊ စကားထိုင် ပြောကြမည်…..၊ ဘယအြခွိနအြထိလဲ…၊ ညအထိလား…. ဒါကိုတော့ ခငအြေးရီက မပြောဘူး ။ ဘယလြိုဘဲဖြစ်ဖြစ် ခငအြေးရီနဲ့ ဆိတကြှယရြာမှာ နှစ်ယောကထြဲ နခွငေ့ရြတာက အရမ်းကောင်းသည် ။ ကံကောင်းရင် အလုပဖြစ်သှားနိုငသ်ည် ။

ခစွပြန်းသည် နလင်ေးနဲ့ ဝင်းသန့သ်န့ြ လိုးပြဲ ဓါတပြုံတွေ ဗီဒီယိုဖိုငတ်ှကေို သူ ညဖကြ နှာထနလြို့ ကြင်းထုဖို့ အတွကကြိုဘဲ ရညရြှယခြဲ့ပြီး နလင်ေးနဲ့ ဝင်းသန့သ်န့ြ ပြတသ်ှားပြီးတဲ့နောကြ ဝင်းသန့သ်န့ကြ ဘဲတဈကောငန်ဲ့ ကုန်းနသညေဆြိုတဲ့ သတင်း ထွကလြာပြီးနောကြ သူလည်း ဒီပုံတွကေိုပြပြီး ခွိမ်းချောကပြှီး တောင်းလိုးရင် ရနိုငသ်ညဆြိုတဲ့ အတွေးဆိုးတွေ သူ့ခေါင်းထဲမှာ ဝငလြာသည် ။ ဒါကြောင့ြ ဝင်းသန့သ်န့ကြို အရေးတကြီး ပြောစရာရှိသညလြို့ ပြောပြီး ကြောင်းထဲကနေ ခေါထြုတလြာသည် ။ ဝင်းသန့သ်န့ကြို ပေါတ်ငဘြဲ သူနဲ့ မကုန်းရင် ဒီပုံတွကေို အငတ်ာနကပြေါြ တငလြိုကမြညလြို့ ပြောလိုကသ်ည် ။ ဝင်းသန့သ်န့လြည်း ဒီလိုတော့ အဖြစ်မခံချင်ြ ။ ခစွပြန်းသည် လူယုတမြာတဈယောကြ လို့ ပြောခလွိုကခြဲ့ပမယေ့ြ ဒီပုံတွေ မပြံ့သှားအောင် သူ့အလိုကို လိုကရြမည် ဆိုတာကို သဘောပေါကသ်ည် ။ ခစွပြန်းလိုချင်တ်ာကို ပေးလိုကဖြို့ သဘောတူလိုကသ်ည် ။

လမ်း ( ၅ဝ ) က ခငအြေးရီရဲ့အဈမ တိုကခြန်းကို နလင်ေး စားစရာတွနေဲ့ ရောကသ်ှားသည် ။ တံခါး ခေါင်းလောင်း ခလုပလြေးကို နှိပလြိုကပြှီး မကြာလိုကြ ။ တံခါး ပြင့လြာသည် ။ ခငအြေးရီရဲ့ ပြုံးရှှငန်တေဲ့ မကြန်ှာလေးကို တွေ့လိုကရြသည် ။

( ကိုနလင်ေး . . . ဝမ်းသာလိုကတ်ာ…. ဆီခကြပြါတယ် မဟုတလြား…..)

( ပါတယ်…. ဗိုကဆြာနပြေီလား . .. )

( အင်း….. ဆာတယ်….။ ကိုနလင်ေးလာရင် စားမယ် ဆိုပြီး ခငအြေးရီ ဘာမှ စားမထားဘူး . . .။ လာ…. စားကြစို့ …)

သုံးနှစ်သားလေးက ကြမ်းပြငပြေါမြှာ အရုပတ်ှနေဲ့ ကစားနသည်ေ ။ ခငအြေးရီက ထမင်းစားတဲ့ စားပြဲဝိုင်းလေးပေါမြှာ နလင်ေး ဝယလြာတဲ့ ဆီခကြခြေါကဆြှဲထုပတ်ှကေို ဖြင့သ်ည် ။

( ဘာသောကမြလဲ ကိုနလင်ေး . . .)

( ဘာရှိလဲ…)

( ဝိုငရြှိတယ်….ဘီယာရှိတယ်….ကုတ် ရှိတယ် . . )

( ခငအြေးရီသောကတ်ာ သောကမြယ်…)

( အိုကေ.. ခငအြေးရီက ဝိုငသ်ောကမြယ်….။ ခငအြေးရီ နှစ်ခွကြ ထည့လြိုကမြယန်ောြ..)

( အင်း….ထည့ျ….)

ခငအြေးရီ ဝိုငပြုလင်းရှိတဲ့ နရောကို လွှောကသ်ှားတဲ့အခါ တငပြါးလှလှကြီးတွကေို နလင်ေး ကြည့်မြိသည် ။ စိတတ်ှကေ ဖောကပြှန် နိုးကြှနသည်ေ ။ ဖြူဖြူဖြေးဖြေး တောင့တ်င်းစိုပြတေဲ့ မိန်းမတဈယောကန်ဲ့ ကလေးငယတ်ဈယောကဘြဲ ရှိနတေဲ့ တိုကခြန်းပေါမြှာ မဟုတလြား ။ ဆီခကြခြေါကဆြှဲကလည်း အရမ်းကောင်း.. ဝိုငကြလည်း အရမ်းကောင်း…။ ခငအြေးရီရဲ့ အမူအရာလေးတွကလေည်း ခစွစြရာကောင်းနသည်ေ ။

တဖြည်းဖြည်းနဲ့ မိုးခွုပလြာသည် ။ တူလေးကို သိပလြိုကပြှီးတဲ့နောကြ အိမရြှေ့ခန်းမှာ ထိုငစြကားပြောကြသည် ။ ဒီအတိုင်းဆိုရင် သူ့ကို ခငအြေးရီက ပြနခြိုင်းမယ် မထငတ်ော့ဘူး ။ ခငအြေးရီက ဝိုငသ်ောကလြိုကြ သူ့ငယင်ယကြ အကြောင်းတွေ ပြောလိုကန်ဲ့ ညဉ့န်ကလြာတာကို သတိမထားမိဘူး ။ သတိမထားမိယောငဆြောငန်တောလားတော့ မသိဘူး ။ နလင်ေးကတော့ ခငအြေးရီရဲ့ လညဟြိုကြ ဘလောကဈြကနေ မှငန်ရတေဲ့ ရငသ်ားအပေါပျိုင်းတွကေို ခိုးကြည့်လြိုကြ ဝိုငထြဖြည့တ်ဲ့အခွိန် မှငရြတဲ့ ခါးသေးသေးအောကကြ တငပြါးအိအိကြီးတွကေို ခိုးကြည့်လြိုကန်ဲ့ စိတတ်ှေ ” လာ” နသည်ေ ။ ခငအြေးရီရဲ့ ဖောင်းအိပြဲနတေဲ့ နှုတခြမ်းတွကေိုလည်း ဖမ်းစုပပြဈလိုကခြငွမြိနသည်ေ။ ဒီနှုတခြမ်းတွနေဲ့ ထူးသိုကရြဲ့ တနဆြာချောင်းကို ဘယန်ှဈကြိမမြွား မကမြကမြောမော စုပခြဲ့လမလေဲလို့လည်း သူ တွေးမိသည် ။

ခငအြေးရီက ရခေဲသတ်ေတာထဲက ဒိနခြဲတုံးလေးတွကေို ထုတယ်ူလာပြီး ဝိုငန်ဲ့ မှည်းသည် ။

” အိပခြငွပြှီလား…ကိုနလင်ေး….”

လို့ ရုတတ်ရကြ မေးလိုကလြို့ နလင်ေး မဖြမေိ ။

” ခငအြေးရီ အိပခြငွပြှီလား..”

လို့ ပြနမြေးလိုကမြိသည် ။

” ဟင့အြင်း…. စကားပြောလို့ ကောင်းတယလြေ..။ ကိုနလင်ေးလည်း ငယခြစွြဦးတွေ ဘာတွေ ရှိခဲ့တယ် မဟုတလြား..။ ပြောပြဦးလေ . .”

လို့ ခငအြေးရီက ပြောလိုကသ်ည် ။ နလင်ေးလည်း သူ့ပထမဆုံး ငယရြည်းစား ညိုမာနဲ့ ခစွခြဲ့တဲ့ ဇာတလြမ်းကို ခငအြေးရီကို ပြောပြသည်။ ပြောပြတဲ့နရောမှာ ခငအြေးရီ ရငသ်ိမ့တ်ုနအြောင် ခွိန်းတွေ့ခန်းလေးတွေ နမ်းခန်းဖကခြန်းလေးတွကေို တမင် ထည့ပြှောပြသည် ။ ခငအြေးရီက စိတဝြငတ်စား နားထောငသ်ည် ။

” အခုရော ကိုနလင်ေး ရည်းစားမရှိဘူးလား….”

ခငအြေးရီ မေးလိုကလြို့ နလင်ေးလည်း

” မရှိဘူး….”

လို့ ဖြလေိုကသ်ည် ။

” ခငအြေးရီလည်း ဟိုလူ ( ထူးသိုကကြို ဆိုလိုသညလြို့ နလင်ေး နားလညသ်ည် ) နဲ့ ပြတပြှီးကတည်းက တဈယောကထြဲဘဲ…။ ယောကြွားဆိုလို့ အနားမှာ ကိုနလင်ေးဘဲ ရှိတယ်…..”

လို့ ပြောပြီး ရယသ်ည် ။

” စိတတ်ူတဲ့လူ ထပတ်ှေ့ရင် ရည်းစားထားဦးမလား ခငအြေးရီ…”

လို့ နလင်ေးက မေးသည် ။ ခငအြေးရီက ရယလြိုကပြှီး

” အင်း… ထားချင်ထြားမှာပေါ့…. မသိသေးပါဘူး….”

လို့ ပြနဖြှသည်ေ ။ တိတဆြိတန်တေဲ့ ညအခွိန် အိမမြှာ သူနဲ့ ခငအြေးရီဘဲ ရှိနကြတောက အတော့ကြို စိတလြှုပရြှားစရာ ကောင်းနသည်ေ ။ အနကရြောင် မကြမြှနကြိုင်းကြီးကြီးနဲ့ မကြလြုံးဝိုင်းဝိုင်း ချောချောလှလှ ဖြူဆှတတ်ောင့တ်င်းတဲ့ ခငအြေးရီကို အရမ်း ကြိုကမြိနပြေီ ။

” ကိုနလင်ေးကော… ကြိုကတ်ဲ့လူ မတွေ့ဘူးလား…..”

နလင်ေးလည်း မထူးတော့ဘူး ဖြင့ပြှောလိုကတ်ော့မညလြို့ ဆုံးဖြတလြိုကသ်ည် ။

( ရှိတာပေါ့….ခငအြေးရီရယ် . . .)

( ဟင်…. ဟုတလြား….. ဘယသ်ူလဲဟင်… ခငအြေးရီ သိတဲ့ အထဲကလား . . .)

( အင်း….ဟုတတ်ယ် ….)

( ဟယ်…..ဘယသ်ူလဲ…..ပြောပြ..ပြောပြ . . . )

နလင်ေးက ခငအြေးရီရဲ့ ဖြူနုတဲ့ လကကြလေးတွကေို သူ့လကတ်ှနေဲ့ ဆုပကြိုငလြိုကပြှီး….

( ဟောဒီက ခငအြေးရီပေါ့…..)

လို့ ပြောလိုကသ်ည် ။ ခငအြေးရီက

( အို…. လွှောကန်ောကန်ပြေီ ….)

လို့ ပြောလိုကသ်ည် ။ ခငအြေးရီရဲ့ မကြန်ှာလေး ခကြခြငွြးဘဲ နီမှန်းသှားသည် ။ နလင်ေးက ခငအြေးရီသည် သူပြောလိုကတ်ာကို စိတမြဆိုးဘဲ ကြနပေသ်လို ဖြစ်သှားတာကို အကဲခတမြိတာကြောင့ြ ခငအြေးရီကို နမ်းဖို့ ကြိုးစားလိုကသ်ည် ။ ခငအြေးရီက တိုးကပလြာတဲ့ နလင်ေးရဲ့ မကြန်ှာကြီးကို မရှောငထြှကလြိုကဘြဲ မကြလြုံးလေးပိတလြို့ ပြုုံးပြုံးလေး ငှိမန်တောကြောင့ြ နလင်ေးက နဖူးဝင်းဝင်းလေးကို နမ်းလိုကသ်ည် ။

( ဟိတ် ဘာလုပတ်ာလဲကြာ……)

တိုးတိုးလေး မေးလိုကတ်ဲ့ ခငအြေးရီရဲ့ အသံလေးက ကြနပေန်တေဲ့ အသံလေး ။

( နမ်းတာလေ . . .)

( ဘာလို့လဲ…..)

( ခစွလြို့ပေါ့ . . .)

ခငအြေးရီက ရယလြိုကသ်ည် ။

( တကယ် ဟုတလြို့လား…..)

( တကယပြေါ့…)

( ယုံဘူး….)

( တကယပြါ…. အရမ်းခစွမြိနတယ်ေ . .)

( ယောကြွားတွကေ လုပလြို့ ရိုးအီသှားရင် ပစ်သှားတတကြှတယ်….)

( အဲ့အထဲမှာ ကိုယမြပါဘူး…)

နလင်ေးက ခငအြေးရီအနားကို တိုးကပသ်ှားပြီး ရငခြှငထြဲကို ဆှဲသှင်းလိုကရြင်း နှုတခြမ်းနီရဲရဲလေးကို ဖိကပင်ုံစုပလြိုကသ်ည် ။ ခငအြေးရီကလည်း သူ့ကို ပြနဖြကပြှီး သူ့အနမ်းတွကေို တုန့်ပြနလြာတာကို တွေ့ရလို့ နလင်ေး အရမ်းဝမ်းသာသှားသည် ။ သူဖြစ်ချင်တ်ဲ့အတိုင်း ဖြစ်လာလို့ ။ ဒီအတိုင်းဆိုရင် အခွအနေေ ကောင်းပြီ ။

( ခစွလြား…)

နှုတခြမ်းချင်ြးအခွာမှာ နလင်ေးက မေးလိုကသ်ည် ။ ခငအြေးရီက မကြလြုံးတွေ မှိတထြားသည် ။

( အင်း….သိဘူးလား…..)

လို့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုကပြှီး နလင်ေးရဲ့ လညကြုတကြို ဆှဲယူလိုကပြှီး နလင်ေးရဲ့ နှုတခြမ်းတွကေို စပြီး ဖိကပစြုပယ်ူလိုကသ်ည် ။ ခငအြေးရီရဲ့ လွှာလေးက သူ့လွှာကို လာကစားလို့ နလင်ေး အရမ်းသဘောကသွှားသည် ။ နှုတခြမ်းချင်ြး စုပရြင်း လွှာချင်ြး ကလိကြသည် ။ ဖကသ်ိုင်းထားတဲ့ လကတ်ှေ တင်းကြပလြာရုံမက နရောရှှေ့ ပြတသ်ပကြိုငတ်ှယမြိကြသည် ။ အဝတပြေါကြ ကိုငတ်ှယရြတာထကြ အသားချင်ြး ပြတသ်ပခြငွတ်ဲ့ စိတတ်ှေ ဝငလြာကြသည် ။ ခငအြေးရီက စပြီး နလင်ေး ဝတထြားတဲ့ တီရှပကြို မပြီး ခွှတဖြို့ လုပလြိုကသ်ည် ။ နလင်ေးလည်း သူ့တီရှပကြို အမှနခြွှတပြဈလိုကပြှီး တဆကထြဲမှာ ခငအြေးရီ ဝတထြားတဲ့ ရှပပြှပြကြီးကို ခွှတဖြို့ ကြယသ်ီးတွကေို စဖြုတလြိုကသ်ည် ။ ခငအြေးရီက နှုတခြမ်းချင်ြး စုပန်တောကို မခွာလိုကြ… ဆကစြုပန်ရင်ေးက သူမ ရှပပြှကြီးကို ခွှတပြဈလိုကသ်ည် ။

နလင်ေးရဲ့ စိတထြဲ တဒုန်းဒုန်းနဲ့ ကုလားဘုရားပြဲ လှည့န်ပြေီ ။ လိုချင်တ်ာ ရတော့မည် ဆိုတဲ့ အသိက သူ့ကာမစိတရြိုင်းတွကေို မှင့တ်ကြ ထိုးကြှလာစသည်ေ ။ ဖြံ့ထွားလုံးဝန်းတဲ့ ခငအြေးရီရဲ့ ရငစြိုငတ်ှကေ လှလှန်းသည် ဆိုတာကို နလင်ေး သိလိုကပြှီး အငမ်းမရဘဲ ဒီရငသ်ားစိုငကြှီးတွကေို နမ်းမိ စို့မိပြီ ။

( လှလိုကတ်ာ ခငအြေးရီရယ် . . . .)

ခငအြေးရီက တိုးတိုးလေး ရယလြိုကသ်ည် ။

( မမှငဖြူးဘူးလား . . . ယူ ဝင်းသန့သ်န့ြ ဆိုတဲ့ ဆောန်ဲ့ တွဲသေးတယ် မဟုတလြား…..)

( အင်း…..)

နလင်ေးက ခငအြေးရီရဲ့ နို့သီးလေးတွကေို လွှာနဲ့ ကစားပေးနသည်ေ ။

( အို့…ယားတယ် . . . )

နလင်ေးရဲ့ လကတ်ဖကကြ ခငအြေးရီရဲ့ တငပြါးကြီးတွဆေီကို ရောကသ်ှားသည် ။ အိုး.. တကယကြောင်းတဲ့ အိုးတွေ ။ တငပြါးအိအိကြီးတွကေို ဖြဖြလေး ပြတန်မေိသည် ။ ခငအြေးရီက

( ဧည့ခြန်းကြီးမှာကြယ်..။ တောကြှာ ရှေ့တည့တ်ည့ြ အိမကြ တွေ့နေဦးမယ် . . . )

လို့ ပြောလိုကတ်ော့ နလင်ေးလည်း အထာပေါကသ်ှားသည် ။ အိပခြန်းထဲကို ရှှေ့ဖို့ ခငအြေးရီကို ဖကထြားရင်း ထလိုကသ်ည် ။ စားရတော့မညဆြိုတဲ့ အသိက သူ့ကာမစိတရြိုင်းတွကေို တဖြားဖြား ထကြှစတေော့ ပေါငကြှားက လိငတ်နကြလည်း ဘာမှူးသလဲ မမေးနဲ့ ။ မတမြတထြောင် ကြီးထွားတင်းမာနတော သံချောင်းကြီးတဈချောင်း ထောငထြားသလိုဘဲ ။

အိပခြန်းထဲကို ရောကတ်ာနဲ့ သူတို့ ကုတငပြေါကြို အလိုလို တကမြိလိုကကြှသည် ။ နလင်ေးရဲ့ လကတ်ဖကကြ ခငအြေးရီ ဝတထြားတဲ့ လွော့ရည်းရည်း ထမိနကြို ဖြခလွေိုကသ်ည် ။ ထမိနန်ှမ်းကလေး ကြမ်းပြငပြေါကြို ပြုတကြသွှားသည် ။ ခငအြေးရီ ကိုယတ်ုံးလုံး ဖြစ်သှားပြီ ။ မှောငန်တေဲ့ အိပခြန်းထဲ မီးမထွန်းဘဲ ခငအြေးရီရဲ့ ဖြူဆှတတ်ဲ့ အသားကြောင့ြ ကိုယလြုံးတီး ခငအြေးရီကို ထငထြငရြှားရှား တွေ့နရသေည် ။ ရငသ်ားစိုငကြှီးတွကေ လုံးတင်းနသည်ေ ။ ထူးသိုကကြ တခွား‌ဆောကြို ပြောင်းလိုကတ်ာကို အံ့ဩနသည်ေ ။ ဒီလောကမြိုကတ်ဲ့ ဆောကြို အပိုငရြထားရကန်ဲ့ ။

( လှလိုကတ်ာ ခငအြေးရီရယ် . . .)

လို့ နလင်ေး ပါးစပကြ ထုတပြှောလိုကမြိသည် ။

( ခစွလြား….)

လို့ ခငအြေးရီက မေးသည် ။

( အရမ်းခစွတ်ယ်….)

လို့ နလင်ေးက ဖြသည်ေ ။ ရငစြိုငတ်ှကေို အရမ်းနမ်းစုပရြင်း ကိုယအြောကဖြကဆြီကို ဆင်းသှားတာကြောင့ြ ခငအြေးရီက နလင်ေး ဘယကြိုသှားနသည်ေ ဆိုတာကို သိလိုကသ်ည် ။ နလင်ေး ဘာဂွာကိုငတ်ော့မည် ။

( ဟင့ြ ..ကိုနလင်ေး…..ဘာလုပမြလို့လဲ ….)

( နမ်းမလို့ . . .)

( ခငအြေးရီ ရမဆေေးထားဘူး..မနမ်းနဲ့…)

( ရတယ်…)

( အို.. သူ နံမှာစိုးလို့…)

နလင်ေးသည် ( ဘာဂွာနလင်ေး ) လို့ နာမညတ်ဈလုံး ရထားသူ ဖြစ်သည် ။ ဘာဂွာကိုငလြှန်းလို့ ။ ခငအြေးရီရဲ့ ပေါငတ်နလြှလှ ဖြူဆှတဆြှတတ်ှေ ကြားထဲကို ခေါင်းထိုးအပလြိုကသ်ည် ။

( အို..ခကတ်ာဘဲကြာ..အားနာလို့ . . . .)

နလင်ေးသည် အမှှေးရှင်းထားတဲ့ မို့ဖေါင်းဖေါင်း မိန်းမကိုယလြှလှကြီးကို စပြီး နမ်းရှုံ့လိုကသ်ည် ။ ခငအြေးရီ စိတပြူနသလေို အနံ့ဆိုးတွေ ဘာတွေ ဘာမှမရ ။ အကြဲကြောင်းကြီးက အရညတ်ှနေဲ့ စိုနသည်ေ ။ ခငအြေးရီလည်း သူ့လိုဘဲ စိတထြနပြေီ ဆိုတာကို သိလိုကရြသည် ။ နလင်ေးလည်း သူ့ပုဆိုးကို ခွှတပြဈလိုကသ်ည် ။ သူ့လိငတ်နကြ အရမ်းကို မာတင်းနသည်ေ ။ အရငဆြုံး လွှာနဲ့ အောကကြနေ အထကြ ပင့ယ်ကမြိလိုကသ်ည် ။

( အို့ . . .)

ခငအြေးရီရဲ့ ကိုယလြေး တွန့သ်ှားသည် ။ တုနသ်ှားသည် ။ နလင်ေးရဲ့လကတ်ှကေ ရငစြိုငထြှားထွားတွဆေီကို ဆန့တ်န်းရောကသ်ှားပြီး ဆုပကြိုငလြိုကရြင်း အကြဲကြောင်းကို အစုနအြဆန် ယကပြါတော့သည် ။

( အိုး……ဟင့ျ……….)

ထောငထြှကန်တေဲ့ အစိလေးကို စုပယ်ူလိုကြ၊ လွှာထိပန်ဲ့ ထိုးလိုကြ၊ အကြဲကြောင်းအတိုင်း လွှာပြားနဲ့ ယကလြိုကြ အမွိုးမွိုး လုပပြေးနတောတွကေို ခငအြေးရီ တအားကြိုကန်သည်ေ ။ ထူးသိုကန်ဲ့ ပြတပြှီးကတည်းက မရတော့တဲ့ အထိအတွေ့တွကေို နလင်ေးဆီက ပြနရြနလေို့ ။ နလင်ေးရဲ့ ဆံပငတ်ှကေို တအားဆုပဆြှဲနတေဲ့ ခငအြေးရီသည် ပါးစပကြလည်း တအိုအို တဟငဟြငန်ဲ့ အသံတွေ ထွကန်သည်ေ ။ ဖငကြှီးတွကလေည်း ဘယည်ာ လူးလှန့န်သည်ေ ။ ထူးသိုကသ်ညလြည်း နလင်ေးလိုဘဲ ဘာဂွာ အမြဲမှုတတ်ဲ့ လူတဈယောကြ ။ အခု နလင်ေး မှုတပြေးတာတွကေ ပိုကောင်းသညလြို့ ခငအြေးရီ ထငသ်ည် ။ နလင်ေးရဲ့ လွှာက ခငအြေးရီရဲ့ စောကဖြုတ် အတွင်းထဲကို ထိုးသှင်းမှှနှေောကပြေးနသည်ေ ။ ခငအြေးရီသည် ကောင်းလှန်းပြီး အကြိမကြှိမ် ပြီးရသည် ။

( တောပြှီ.. ဆကမြယကန်ဲ့တော့…. တအား လိုချင်န်ပြေီ . . . .)

လို့ ခငအြေးရီ တားလိုကတ်ော့မှ နလင်ေးလည်း ခငအြေးရီကို ဘာဂွာမှုတတ်ာ ရပလြိုကသ်ည် ။ နလင်ေးလည်း ခငအြေးရီလိုဘဲ တအား လိုးချင်န်ပြေီ ။ ပေါငကြားဖြဲပြီး အပေါကြ တကမြှောကလြိုကတ်ဲ့ နလင်ေးရဲ့ တနဆြာကြီးက အလိုလို စောကဖြုတအြကြဲကြောင်းမှာ တေ့ရကသ်ား ဖြစ်နသည်ေ ။ အရညတ်ှေ တအားရှှဲနတေဲ့ ခငအြေးရီရဲ့ စောကဖြုတထြဲကို ဖိသှင်းလိုကတ်ာနဲ့ ခငအြေးရီလည်း မကြလြုံးလေး မှိတသ်ှားပြီး ပါးစပလြေး ပြင့ဟြကာ

( အမလေး… အူး……)

လို့ ညည်းလိုကသ်ည် ။ လိငတ်နဒြဈဖူးကြီးက အပြည့အြသိပဘြဲ ။ စောကဖြုတထြဲ လုံးပတတ်ုတတ်ုတ် လိငတ်နခြွောငကြှီး တင်းကြပကြှပန်ဲ့ တိုးဝငရြောကရြှိသှားသည် ။ နလင်ေးသည် သူ့ကိုယသ်ူ မယုံနိုငအြောငပြါဘဲ ။ ဖြူဖြေးတောင့တ်င်းလှတဲ့ သူအမြဲ စိတမြှန်းနဲ့ လိုးချင်န်တေဲ့ တခွိနကြ ထူးသိုကရြဲ့ဆောြ ခငအြေးရီကို သူ တကလြိုးနရပြေီ မဟုတလြား ။ ခငအြေးရီရဲ့ စောကဖြုတကြှီးက တအားလှသည် ။ အကြဲကြောင်းကြီးထဲ သူ့လိငတ်နကြ စွပရြကသ်ား ဝငန်သညေကြို ငုံ့ကြည့်ရြင်း ( ငါကြ ) လို့ စိတထြဲက ကြုံးဝါးလိုကသ်ည် ။

( ကြိုကလြား…..)

လသေံလေးနဲ့ မေးလိုကတ်ဲ့ ခငအြေးရီရဲ့ နို့ကြီးတဈလုံးကို လွှာနဲ့ ယကန်ရောက

( အရမ်းကြိုကတ်ယ်. . . .)

လို့ သူ ဖြလေိုကသ်ည် ။ ခငအြေးရီလည်း တကယတ်ော့ တအားဆာနတော ။ ဒါကြောင့လြည်း နလင်ေးကို အဈမတိုကခြန်းကို ခေါလြိုကတ်ာ ။ သူနဲ့ စကားထိုငပြှောနတေဲ့အခွိန် ခငအြေးရီ တအား ယားနသည်ေ ။ သူက စလာတော့ ဟနမြဆောငတ်မ်း အဝတတ်ှေ ခွှတပြဈပြီး လိုးကြတဲ့ အခွအနေအထေိ ရောကသ်ှားကြသည် ။ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး လိုးနသည်ေ ။ စောကဖြုတကြ အရမ်းကြပသ်ည် ။ လိုးလို့ အရသာကောင်းလှန်းနသည်ေ ။ နို့ကြီးတွကလေည်း ကိုငလြို့ကောင်း စို့လို့ကောင်းသည် ။ ဒီတခွီတော့ စောကဖြုတကြိုဘဲ အရသာခံပြီး လိုးလိုကမြညလြို့ နလင်ေးရဲ့စိတထြဲ စဉြးစားနသည်ေ ။ ဖငကြိုတော့ တောင်းမလိုးသေးဘူး ။ အေးဆေးမှ တောင်းမညပြေါ့ . . ။

( ကို . . .)

ခငအြေးရီရဲ့ တိုးတိုးလေး ခေါလြိုကသ်ံက နလင်ေးကို အံ့ဩသှားစသည်ေ ။ အရငလြို ကိုနလင်ေးလို့ မခေါတ်ော့ဘဲ ( ကို ) လို့ ပြောင်းခေါလြိုကလြို့ ။

( ဟင်..ခငအြေးရီ…..)

( ဒို့ ကြိုကတ်ယ်.. အိုကတယ်ေ…..။ ယူ ဆောင့ခြငွြ ဆောင့န်ောြ..။ မှနမြှနလြေး လုပတ်ော့…)

လို့ ပြောလိုကလြို့ အရမ်းသဘောကသွှားပြီး လိုးခကြတ်ှကေို အရှိနမြှှင့ပြဈလိုကသ်ည် ။ အားပြင်းပြင်း ဆောင့လြိုးခကြတ်ှကေို ခငအြေးရီ တအား ကြိုကသ်ည် ။ အောကကြနေ ပင့ကြော့ပေးသည် ။ တဖန်းဖန်း အသံတွေ ဆူညံသှားသည် ။ ကောင်းလှန်းလို့ အောည်ည်းလိုကတ်ဲ့ ခငအြေးရီရဲ့ အသံတွကလေည်း ကယွလြှန်းသည် ။ ဆီးခုံချင်ြး ရိုကခြတတ်ဲ့ အသံတွကလေည်း ကယွလြှန်းနသည်ေ ။

( ကောင်းလိုကတ်ာ ကိုရယ်. . . . .)

လို့ ညည်းရင်း ဖငကြှီးတွကေို ဝှေ့ရမ်းပေးနတေဲ့ ခငအြေးရီသည် ပြတလြပန်တေဲ့ လီးနဲ့ လိုးဆောင့ခြကြတ်ှကေို အားရပါးရ အရသာခံနမှန်ေး သိသာလှသည် ။

( လိုး..ကို..လိုး……လိုး…တအားဆောင့ျ……)

တအားကြပတ်ာမို့ ပြီးချင်ခြငွြ ဖြစ်လာသည် ။

( ကို…. ယူ နောကထြဲကို လိုးဖူးလားဟင် . . . .)

( အင်း…..ဆိုပါတော့…)

( ကို . .. ခငအြေးရီ နောကထြဲမှာ လုပရြင်း ပြီးချင်လြားဟင်….)

ခငအြေးရီရဲ့ မေးခွန်းက နလင်ေးကို တုနလြှုပသ်ှားစသည်ေ ။

( ကို..လုပခြငွလြုပန်ောြ..ကို့မှာ ဆီတဈခုခု ရှိလား…)

( ဟင့အြင်း မရှိဘူး . . .)

ဘယသ်ူက ဖငလြိုးဖို့ ဆီယူလာမလဲ…… ရည်းစားတောင် မဖြစ်သေးဘဲ . . .။

( ရတယလြေ..တံတွေးများများဆှတ်….)

ခငအြေးရီ ကိုယတ်ိုငကြ ဖငထြဲလိုးပေးဖို့ ပြောလာတော့ နလင်ေးလည်း စိတထြဲမှာ ကြိတပြွောသ်ှားပြီး ခငအြေးရီဖငပြေါကကြို လီးသှင်းလိုကပြါတော့သည် ။ လိုချင်တ်ာတွေ တဈခုပြီးတဈခု အကုနရြသှားလို့ နလင်ေး ပြောတ်ာမှ အရမ်း အရမ်း . . ။ ခငအြေးရီသည် ထူးသိုကန်ဲ့ အတွေ့အကြုံ ရှိသှားလို့ ဖငလြိုးတာကို ကြိုကသ်ှားပုံရသည် ။ ခပကြှမ်းကြမ်းကို ဆောင့လြိုးခိုင်းတာ…။ ဖငထြဲမှာ သုတရြညတ်ှေ ပန်းထုတပြှီး နလင်ေး ပြီးသှားသည် ။

( အား . . . )

ကောင်းလိုကတ်ာ ခငအြေးရီ ရယ် . . . .။

———————————————-

ခစွပြန်းသည် တောတ်ောြ ယုတမြာတဲ့ကောင်….။ ခွိန်းတွေ့စရာ အခန်းပေးပြီး ဓါတပြုံ ဗီဒီယိုတွေ ရိုကထြားတယ် . . .။

ဝင်းသန့သ်န့ြ စိတထြဲမှာ ခစွပြန်းကို မုန်းတီးနသည်ေ ။ ခစွပြန်း ခွိန်းထားတဲ့ ဂနွြးရှင်းအိတကြ အအေးဆိုငလြေးမှာ ဝင်းသန့သ်န့ြ ရောကန်သည်ေ ။ အအေးတဈခွကြ မှာသောကရြင်း ခစွပြန်း အလာကို စောင့န်သည်ေ ။ ခစွပြန်းက သူ့ကို ပေးအိပဖြို့ တောင်းနတော ။ မတတသ်ာလို့ သူတောင်းတာကို ပေးရတော့မည် ။

ဝင်းသန့သ်န့လြည်း နလင်ေးက နောကပြေါကဖြှင့မြည် လုပလြို့ စိတဆြိုးရာက နလင်ေးနဲ့ ပြတသ်လို ဖြစ်သှားသည် ။ ရနဖြစ်တာတွေ ဘာတွေ မရှိဘဲ အလိုလို ဝေးကြာသှားတာ ။ အခုတော့ ခစွပြန်းကို ဒီပုံတွအတွေကြ ပေးလိုးရတော့မည် ။ သူနဲ့ မကြာခင် လိုးကြရမည် ဆိုတာကို သိလို့ ဝင်းသန့သ်န့ြ စိတတ်ှေ လှုပရြှားနပေါသည် ။ ခစွပြန်းသည် နလင်ေးလိုဘဲ အလိုးကောင်းတဲ့လူလား ။ နလင်ေးရဲ့ လီးဆိုကဘြဲလား….။ ဒါတွကေို တွေးလိုကမြိတော့ ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ စိတတ်ှေ ရှလာသည် ။ ထလာသည် ။

ခစွပြန်း ရောကလြာသည် ။

” စောင့န်တော ကြာပြီလား…။ ဆောရီးနောြ.. ဆေး ဝငဝြယန်လေို့….”

ခစွပြန်းသည် ခါတိုင်း တွေ့ဖူးတာထကြ ပိုပြီး သားသားနားနား ဝတလြာသည် ။ ဆိုငအြပြငဖြကြ ပလကဖြောင်းမှာ ကားသဈလေး တဈစီးကိုလည်း တွေ့ရသည် ။ သူတို့နှစ်ယောကြ ဆိုငထြဲက ထွကလြိုကခြွိန်

” ဒါ….နင့ကြားလား…ခစွပြန်း….”

လို့ ဝင်းသန့သ်န့ကြ မေးသည် ။ ခစွပြန်းက

” ငါမောင်းလာတာ ငါ့ကားပေါ့.. ဝင်းသန့သ်န့ြ….”

လို့ ပြုံးဖြီးဖြီးနဲ့ ဖြလေိုကသ်ည် ။ ခစွပြန်းသည် ကားမောင်းရင်း တခွိနလြုံး ဝင်းသန့သ်န့ကြိုဘဲ ကြည့်န်လေို့ ဝင်းသန့သ်န့လြည်း

” ဟိတ် ရှေ့ကြည့်မြောင်းဦး….”

လို့ သူ့ကို သတိပေးလိုကသ်ည် ။ ခစွပြန်းသည် ဝင်းသန့သ်န့န်ဲ့ လိုးရတော့မှာကို အရမ်းကို ကြနပြေ သဘောကနွတေဲ့ပုံဘဲ ။ ခစွပြန်း ခေါသ်ှားတာက သူ့ဘကြီး တဈယောကရြဲ့ အိမ် ။

” ခစွပြန်း….. နင် ဒီတခါလည်း ဓါတပြုံတွေ ရိုကမြထားနဲ့နောြ….။ နင် တောတ်ောြ ယုတမြာတဲ့ကောင် . . ”

ဝင်းသန့သ်န့ကြ ပြောလိုကသ်ည် ။ ခစွပြန်းက တဟဲဟဲနဲ့ ရယလြိုကသ်ည် ။ သူ့ဘကြီးရဲ့ တိုကမြှာက ဘယသ်ူမှ မရှိဘူး ။ ဘနကြောကကြို အပြောခြရီး သှားနသညေလြို့ ခစွပြန်းက ပြောပြသည် ။ ခစွပြန်း ခေါသ်ှားတဲ့ အိပခြန်းလေးကို ဝင်းသန့သ်န့ြ သသခွေောခွာ စဈဆေးကြည့်န်သည်ေ ။ ဓါတပြုံတွေ ရိုကထြားမှာ စိုးလို့ ။ ခစွပြန်းက သူဝတထြားတဲ့ ဘောင်းဘီကို ခွှတလြိုကသ်ည် ။

” စိတခြွ..ဒီတခါ ဘာမှမရိုကဘြူး…”

ခစွပြန်းက ကိုယတ်ုံးလုံး ခွှတလြိုကတ်ော့ သူ့ငယပြါကြီးက မှည်းတဈကောငရြဲ့ တနဆြာကြီးလိုဘဲ တန်းလန်း တွဲလောင်းကြီး ။ နလင်ေးရဲ့ လိငတ်နထြကြ ကြီးတဲ့ရှညတ်ဲ့ တနဆြာချောင်းကြီးကို တွေ့လိုကရြလို့ ဝင်းသန့သ်န့ြ ရငခြုနသ်ှားသည် ။ ဒီတနဆြာကြီးဆီက မကြလြုံး မခွာမိတော့ ။ ခစွပြန်းက ဝင်းသန့သ်န့ကြို ကုတငပြေါြ ဆှဲခေါရြင်း ပြောလိုကသ်ည် ။

” ဟှန်း…တကယဆြိုးတယ်….”

” ကဲ… ဝင်းသန့ြ…. အဝတတ်ှေ ခွှတလြိုကြ… ဒို့ လုပကြှရအောင် . . .”

” မခွှတန်ဲ့…”

” ဟာ..မခွှတဘြဲ ဘယလြိုလုပလြို့ ရမလဲ…..”

ဝင်းသန့သ်န့ကြ ဝတထြားတဲ့ စကပကြို လှနတ်ငပြေးလိုကသ်ည် ။ ပေါငသ်ှယသ်ှယ် နှစ်ဖကန်ဲ့ ပငတ်ီဖြူဖြူလေး ပေါလြာသည် ။ ပေါငကြှားခလယကြ မို့ဖေါင်းဖေါင်း တွိဂံပုံလေးကို ခစွပြန်းရဲ့ လကကြ ရောကသ်ှားသည် ။ ဝင်းသန့သ်န့ကြ မကြလြုံးတွကေို စုံပိတထြားလိုကသ်ည် ။ ခစွပြန်းလည်း ဒီဖေါင်းအိအိ အင်ျဂါစပန်ရောလေးကို လကန်ဲ့ ဖြဖြလေး ပြတပြေးနရင်ေး ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ ဘလောကဈြကို ခွှတပြဈလိုကသ်ည် ။ ဘရာစီယာဖြူဖြူလေးရဲ့ အောကကြ ရငသ်ားစိုင် ထွားထွားတွကေ အတင်းကြီးကို ရုန်းကနတ်ှန်းထွကန်ကြသေည် ။ ခစွပြန်းက ဘရာစီယာ ဂွိတကြို ဖြုတပြဈလိုကသ်ည် ။ အား….လှလိုကတ်ဲ့ နို့ကြီး နှစ်လုံး ။ နို့သီးခေါင်း လုံးလေးတွကေ ညိုညိုလေးတွေ ။ ခစွပြန်း စို့ပြီ ။ ဝင်းသန့သ်န့ကြ နှုတခြမ်းလေး စူပြီး

” သိပမြုန်းတာဘဲ….”

လို့ ခပတ်ိုးတိုး ပြောလိုကသ်ည် ။ ခစွပြန်းကတော့ ပေါငကြှားကို ကောင်းကောင်းကိုငန်ှိုကန်သည်ေ ။ မကြာခင် ဝင်းသန့သ်န့လြည်း ကာမစိတတ်ှေ ထကြှလာပြီး ခစွပြန်းရဲ့ စိတကြှိုကြ တကိုယလြုံး ခွှတပြေးလိုကတ်ော့ ခစွပြန်းလည်း ဝင်းသန့သ်န့ြ ပေါငန်ှဈဖကကြှားကို ခေါင်းထိုးဝငလြိုကရြင်း မိန်းမကိုယကြို တပြတပြှတန်ဲ့ ယကလြပြေီ ။

” အို…. ဟင်း….. ယောကြွားတွကေ အမြဲဘဲ ကုန်းယကခြငွကြှတယ်… ဟှန်း…. ဘာလို့ ဒီလောကြ ကြိုကန်ကြတောလဲ မသိပါဘူး…..”

ခစွပြန်းကတော့ အစိလေးကို လွှာနဲ့ ထိုးကစားပေးနရင်ေး နို့ကြီးနှစ်လုံးကို စိတတ်ိုင်းကြ ဆုပည်ှဈကိုငတ်ှယန်သည်ေ ။ ဝင်းသန့သ်န့ြ ကာမစိတရြိုင်းတွေ တဟုနထြိုး ထကြှလာသည် ။ ခစွပြန်းကို အကြပကြိုငလြို့ ကုန်းရပမယေ့ြ အခုတော့ သူမကို နှူးနှပကြိုငတ်ှယ် ပြတသ်ပမြှုတွကြေောင့ြ ဝင်းသန့သ်န့တ်ဈယောကြ စောကဖြုတကြ တအားယားနပြေီ ။ သူမ ဒီလိုခံချင်စြိတတ်ှေ ပြင်းထနန်ပြေီ ဆိုတာကိုလည်း ခစွပြန်းက သိသည် ။ ခစွပြန်းသည် နလင်ေးထကတ်ောင် မိန်းမကမွြးကြသေူ တဈယောကြ မဟုတလြား ။ ဝင်းသန့သ်န့ြ ခံချင်လြိုးချင်န်ပြေီဆိုတာကို သိရကန်ဲ့ မလိုးပေးသေးဘဲ စောကဖြုတကြို ယကလြိုကြ စုပလြိုကန်ဲ့ အမွိုးမွိုး ကလိပေးနသည်ေ ။

ဝင်းသန့သ်န့လြည်း မနနေိုငတ်ော့ဘူး ။ ခစွပြန်းကို သူမကို လိုးပေးဖို့ ဖြင့ပြှောလသည်ေ ။ ဒီလို ကာမစိတ် ထကြှပြီး ” လိုးပေးပါတော့ ” လို့ တောင်းခံလာတဲ့ မိန်းမမွိုးကို လိုးရတာ အရသာရှိလှသညလြို့ ခစွပြန်းက ထငသ်ည် ။ ဝင်းသန့သ်န့ကြို ပကလြကအြိပခြိုင်း ပေါငတ်နတ်ှေ ဖြဲကားခိုင်းလိုကပြှီး ကုတငအြောကမြှာ မတတ်ပရြကရြင်း မို့ဖေါင်းဖေါင်း စောကဖြုတထြဲကို လိငတ်နဖြိသှင်းကာ စလိုးလိုကသ်ည် ။ စောကဖြုတကြ နလင်ေး အပြတလြိုးထားတာတောင် ကြပတ်ုန်းဘဲ ။ လီးတုတတ်ုတကြှီးနဲ့ ဖိသှင်းလိုကလြို့ ဝင်းသန့သ်န့ြ စောကဖြုတထြဲ တပိပိနဲ့ တအားကောင်းတကသ်ှားသည် ။ လီးတန် တဆုံးဝငသ်ှားတဲ့အခါ ဝင်းသန့သ်န့တ်ဈယောကြ ပါးစပကြ တအီးအီး ထုတည်ည်းလပြေီ ။ ခစွပြန်းရဲ့ လီးတုတတ်ုတ် ရှညရြှညကြှီး တဈချောင်းလုံး အရင်းအထိ ဝငန်တောက ဝင်းသန့သ်န့အြတွကြ အတော့ကြို ကြနပေစြရာပါဘဲ ။

ခစွပြန်းက ငိုငန်တွနေတေတေတ်ဲ့ လူစားမွိုး မဟုတ် ။ ရတဲ့အခွင့အြရေးကို အသုံးခတွတသ်ည် ။ ဗွိဗွိဆို ဆောင့လြိုးပြီ ။ ဆကတ်ိုကြ ဆောင့တ်ော့တာ ။ ဝင်းသန့သ်န့လြည်း လီးကိုလည်း ကြိုကြ.. လိုးတာကိုလည်း ကြိုကသ်ှားသည် ။ ခစွပြန်းသည် လီးကော လိုးတာကော နလင်ေးထကြ သာသညလြို့ ဝင်းသန့သ်န့ြ ထငမြိသည် ။

ခစွပြန်းကလည်း တောတ်ောြ အားသနတ်ဲ့ကောင် ။ လိုးပြီး သိပမြကြာဘဲ လီးက ပြနတ်ောင် နောကတ်ခွီ ထပလြိုးပြနရြော ။ ဝင်းသန့သ်န့လြည်း စိတကြရှိပမယေ့ြ စောကဖြုတ် ကြိန်းစပပြှီး ဆကမြခံနိုငတ်ော့လို့ ခစွပြန်းနဲ့ နောကတ်ခါ ထပတ်ှေ့ကြဖို့ ခွိန်းလိုကရြသည် ။

ခစွပြန်းသည် တကယတ်ော့ ဝင်းသန့သ်န့န်ဲ့ နလင်ေးတို့ လိုးပြဲ ပုံတွကေို မဖကြြ ။ ထူးသိုကန်ဲ့ ဆုံတဲ့ တဈနေ့ ဒီပုံတွေ ဗီဒီယိုတွကေို ထူးသိုကကြို ပြလိုကသ်ည် ။ ထူးသိုကကြ ဆောသ်မား ။ ဝင်းသန့သ်န့ကြို ဖြုတခြငွသ်ှားသည် ။ ခစွပြန်းကို ဆကသ်ှယပြေးဖို့ အပူကပသ်ည် ။ ခစွပြန်းကလည်း ထူးသိုကကြ သူ့ကို အကူအညီတွေ အများကြီးပေးခဲ့တဲ့ ဘောဒြါမို့ ဝင်းသန့သ်န့န်ဲ့ ဆကပြေးမညလြို့ ဂတိပေးလိုကသ်ည် ။ သို့ပမယေ့ြ ထူးသိုကကြ သူ့ထကြ ရုပဖြှောင့တ်ဲ့အပြင် ဆောအြကိုငကြလည်း တအားကြှမ်းတာကြောင့ြ ဝင်းသန့သ်န့သ်ည် သူ့လကထြဲကနေ ထူးသိုကရြဲ့ လကထြဲကို ရောကသ်ှားမှာက သချောနတောမို့ ခကြခြငွြး မဆုံပေးသေးဘဲ သူ ဝအောင် ဖြုတလြိုကြဦးမညလြို့ စိတထြဲမှာ တွေးမိသည် ။

——————————————-

နလင်ေးသည် ခငအြေးရီနဲ့ ပြင့လြင်းသှားပြီမို့ အဲဒီညက သူ့အဈမတိုကခြန်းမှာ လေးခွီ ဖြုတခြဲ့ပြီးနောကြ ခငအြေးရီကို သူ့သူငယခြငွြး တဈယောကရြဲ့ တိုကခြန်းမှာ တွေ့ကြဖို့ ခွိန်းလိုကသ်ည် ။ ဒီအခွိနမြှာ ခစွပြန်းဆီမှာ သူနဲ့ ဝင်းသန့သ်န့တ်ို့ ဖြုတကြှတဲ့ ပုံတွေ ရှိနတယ်ေ ဆိုတာကို သူသိလိုကရြသည် ။ ခစွပြန်းသည် ဒီလိုလုပလြိမ့မြညလြို့ သူ လုံးဝမထငခြဲ့ ။ ခစွပြန်းကို ဖြင့မြေးဖို့ ဆုံးဖြတလြိုကသ်ည် ။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ လူတွကြေားထဲမှာ ပြန့န်ပြေီ ။ တောကြှာ အှနလြိုင်းကို ပြံ့သှားနိုငသ်ည် ။

ခစွပြန်းသည် သူ့ကို ရှောငန်သညေလြို့ နလင်ေး ထငသ်ည် ။ ခစွပြန်းသည် ဝင်းသန့သ်န့ကြို ဆကပြှီး ခွိမ်းချောကထြားပြီး ထူးသိုကတ်ို့နဲ့ လှှတပြေးဖို့ စဉြးစားနပြေီ ဆိုတာကိုလည်း ပြနသ်ိရသည် ။ ခစွပြန်း ထိုငန်ကြေ လဖကရြညဆြိုငကြို သူသှားလိုကသ်ည် ။ ခစွပြန်းကို မတွေ့ဘူး ။ ခစွပြန်း တွဲနကြေ ဘောဒြါတဈယောကကြိုတွေ့လို့ ခစွပြန်းနဲ့တွေ့ရင် ဖုန်းဆကပြါလို့ မှာထားခဲ့ပြီး ပြနခြဲ့လိုကသ်ည် ။

ခစွပြန်းသည် ဝင်းသန့သ်န့ကြို ခဏခဏ ခေါခြေါလြိုးသည် ။ ဝင်းသန့သ်န့ကြလည်း ခစွပြန်း လိုးပေးတာကို ကြိုကလြို့ ခေါတ်ိုင်း လာကုန်းသည် ။ ဝင်းသန့သ်န့လြည်း နလင်ေးနဲ့ ခစွပြန်းတို့ လိုးတာကို ခံဖူးသှားပြီး လိုးချင်ြးက သူမအတွကြ သိပအြဆန်းကြီး မဟုတတ်ော့ဘဲ ခစွပြန်းက ခေါလြိုးရင် စိတပြါလကပြါနဲ့ ခံလိုကတ်ာခညွြးဘဲ ။ ဒီနေ့တော့ ခစွပြန်းက ဝင်းသန့သ်န့ကြို ဒို့ ဒီတခါတော့

“သုံးပြင့ဆြိုင်…( သရီးဆန်း ) လုပကြှည့ရြအောင်…”

လို့ ပြောလိုကလြို့ ဝင်းသန့သ်န့လြည်း

” ဘယသ်ူနဲ့ လုပမြှာလဲ…”

လို့ မေးလိုကတ်ဲ့အခါ

” ထူးသိုကန်ဲ့…”

လို့ ပြောပြလိုကသ်ည် ။ ထူးသိုကသ်ည် ကြောင်းထဲမှာ နာမညကြှီးတဈယောကြ ဖြစ်လို့ ဝင်းသန့သ်န့ြ သိသည် ။

” ခစွပြန်း.. ငါ ရှကတ်ယဟြာ…..။ ငါ သူနဲ့ မတွေ့ရဲဘူး . . ”

လို့ ခစွပြန်းကို ပြောလိုကသ်ည် ။ ခစွပြန်းက

” အစဘဲ နင် ရှကမြှာပါ ဝင်းသန့ရြယ်…။ နောကတ်ော့လည်း အိုကသှေားမှာပါ . . .”

လို့ ဝင်းသန့သ်န့ကြို ပြောလိုကပြှီး ထူးသိုကကြို သူတို့ရှိနတေဲ့ ဟိုတယလြေးကို လာခဲ့ဖို့ ခေါလြိုကသ်ည် ။ ဟိုတယကြ စားသောကဆြိုငလြေးမှာ ခစွပြန်းက ဝင်းသန့သ်န့ြ စိတရြဲလာအောင် အရကတ်ိုကသ်ည် ။ ဝင်းသန့သ်န့လြည်း ခစွပြန်းနဲ့ ကုန်းဖို့ မရှကတ်ော့ပမယေ့ြ ထူးသိုကန်ဲ့က အခုမှ စတွေ့တာမို့ ရှကန်သေေးတာ ။ ထူးသိုကကြ ကြှမ်းသည် ။ ဝင်းသန့သ်န့ကြို ခငမြငလြာအောင် ဝငရြောသည် ။ ပြီးတော့ ခစွပြန်းကို စဖြုတန်ှင့ဖြို့ ပြောခဲ့ပြီး ဟိုတယအြောကကြို ဆင်းသှားသည် ။ ခစွပြန်းလည်း ဝင်းသန့သ်န့ကြို အဝတတ်ှေ အကုနခြွှတခြိုင်းလိုကပြှီး သူကိုယတ်ိုငလြည်း ကိုယပြေါကြ အဝတတ်ှကေို အကုနလြုံး ခွှတပြဈလိုကသ်ည် ။

” ဝင်းသန့ြ…..လီးစုပပြေးဟာ…..”

” အင်း..ရတယလြေ . . ”

မတတ်ပရြပန်တေဲ့ ခစွပြန်းရဲ့အရှေ့မှာ ဒူးလေးထောကြ ထိုငပြှီး ဝင်းသန့သ်န့ြ သူ့လီးတုတတ်ုတကြှီးကို စုပပြေးသည် ။ ခစွပြန်းလည်း လီးစုပကြွှမ်းနပြေီဖြစ်တဲ့ ဝင်းသန့သ်န့ြ စုပပြေးတာကို ခါးကော့ပြီး မကြလြုံးစုံပိတရြင်း ခံနသည်ေ ။ ဒီအခွိနမြှာ သူတို့ ဟိုတယ် အခန်းထဲကို ထူးသိုကြ ဝငလြာသည် ။ ဝင်းသန့သ်န့ြ ခစွပြန်းကို လီးစုပပြေးနတေဲ့အခွိန် ထူးသိုကကြ သူ့ကိုယပြေါကြ အဝတတ်ှကေို တဈခုပြီးတဈခု ခွှတန်သည်ေ ။ ဝင်းသန့သ်န့လြည်း ရှကပြမယေ့ြ ဘာမှမတတန်ိုင် ။ ခစွပြန်းရဲ့လီးကို ဆကစြုပန်ရသေည် ။ ထူးသိုကြ ကိုယတ်ုံးလုံးကြီး ဖြစ်သှားတဲ့အခါ ထူးသိုကြ ပေါငကြှားက လီးတနကြှီးကို ဝင်းသန့သ်န့ြ တွေ့သှားသည် ။ ထူးခွားတာက ထူးသိုကရြဲ့ လီးကြီးမှာ အဖုအထဈတွနေဲ့ ပြည့န်လေို့ ဝင်းသန့သ်န့လြည်း မှငရြတာနဲ့တင် ကြကသ်ီးတွေ ဖနွြးကနဲ ဖနွြးကနဲ ထသှားလသည်ေ ။

ဝင်းသန့သ်န့သ်ည် ခစွပြန်းရဲ့ လီးတုတတ်ုတ် ရှညလြမွောကြီးကို စုပန်တေဲ့အခွိန် ထူးသိုကကြ အနားကို တိုးကပလြာလို့ စိတတ်ှေ တအား လှုပရြှားနမေိသည် ။ ခစွပြန်းက ဝင်းသန့သ်န့ကြို

” တောပြှီ . . .”

လို့ ပြောပြီး သူ့လီးတနကြှီးကို ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ ပါးစပထြဲကနေ ဆှဲထုတလြိုကသ်ည် ။ ထူးသိုကကြ ခကြခြငွြးဘဲ ဝင်းသန့သ်န့ရြှေ့ကို ရောကလြာပြီး သူ့လီးတနကြှီးကို ဝင်းသန့သ်န့ပြါးစပန်ားကို တိုးကပပြေးလိုကသ်ည် ။ ဝင်းသန့သ်န့လြည်း သူ့လီးကို မကြာခင် စုပရြတော့မယဆြိုတာ သိနလေို့ အရမ်းရငခြုနန်တောလေ ။ သူလည်း တိုးကပပြေးလိုကရြော ဒဈကားကြီးကို ပါးစပထြဲငုံပြီး စုပလြိုကမြိသည် ။ အဖုအထဈတွနေဲ့ လီးကြီးက ကြုံဖူးတဲ့ နလင်ေး ခစွပြန်းတို့ရဲ့ လီးတွထကြေ ထူးခွားနသည်ေ ။ အရမ်းလည်း ပိုတုတသ်ညလြေ ။ နာမညကြှီး ထူးသိုကရြဲ့ လီးကြီးကို စုပန်ရပေါလား ဆိုတဲ့ အသိကလည်း ဝင်းသန့သ်န့ကြို ပိုပြီး စိတတ်ှေ လာစသည်ေ ။

ထူးသိုကရြဲ့ လီးကြီးကို စုပပြေးနတေဲ့အခွိနမြှာ ခစွပြန်းက ကိုယတ်ုံးလုံးကြီးနဲ့ဘဲ အိပခြန်းထဲက ထွကသ်ှားသည် ။ ထူးသိုကန်ဲ့ ဝင်းသန့သ်န့တ်ို့ လှတလြှတလြပလြပ် လိုးကြဖို့ သူက ရှောငပြေးတဲ့သဘော ဖြစ်မည် ။ ထူးသိုကလြည်း တောတ်ောကြှာ အစုပခြံပြီးတဲ့နောကြ ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ ပါးစပထြဲကို လိုးသည် ။ သူ့လီးတနကြှီးတဆုံး ဖိဖိထိုးသှင်း ထိုးညှောင့တ်ာ ။ စိတကြှိုကြ ပါးစပထြဲ တဝလိုးပြီးမှ ကုတငစြောင်းမှာ ထိုငခြိုင်းပြီး ခွထေောကတ်ှကေို ဖြဲထောငခြိုင်းပြီး သူက ကုတငအြောကကြ မတတ်ပအြနအထေားနဲ့ ဝင်းသန့သ်န့ြ စောကဖြုတထြဲကို လီးတေ့ဖိသှင်းလိုကပြှီး လိုးပြဲလေးကို စတငလြိုကသ်ည် ။ ထူးသိုကရြဲ့ လီးကြီးက လုံးပတ် တောတ်ောတ်ုတသ်ည် ။ ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ စောကဖြုတပြေါကထြဲ တင်းကြပန်သည်ေ ။ အပြည့အြသိပကြှီး ဖြစ်နသည်ေ ။ နလင်ေးတို့ ခစွပြန်းတို့ရဲ့ လီးတွနေဲ့ တခွားစီဘဲ ။

” အို့…အမလေး . . ဖြည်းဖြည်း…. ကမွဟာ ကြဲပြဲသှားလိမ့မြယ် ထငတ်ာဘဲ….”

” မပြဲစရပေါဘူး.. ဝင်းသန့သ်န့ြ..။ ကိုယကြ လိုးနကြပေါ . .။ နောကကြှတော့ အဝငအြထွကြ ညကပြှီး မင်း တအားကောင်းလာရစမယ်ေ…..”

ထူးသိုကကြ ပြောလိုကပြှီး သူ့လီးတနကြှီးကို ဇွပကြနဲ ပြနဆြှဲနုတလြိုကသ်ည် ။ ဒီလိုဆိုတော့လည်း ဝင်းသန့သ်န့ြ ရငထြဲ ဟာကနဲလို ဖြစ်သှားသည် ။ ထူးသိုကကြ သူ့လီးကို ကုတငပြေါမြှာတွေ့တဲ့ ပုလင်းလေးထဲက အဆီတွကေို လကန်ဲ့ခံယူပြီး သုတလြိမ်းလိုကသ်ည် ။ ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ စောကဖြုတကြိုလည်း သသခွေောခွာ သုတလြိမ်းလိုကသ်ည် ။ ဒီတခါ ဖိသှင်းတော့ အဆီတွကြေောင့ြ ခဲယဉြးမှု မရှိတော့ဘဲ စောကဖြုတထြဲကို လီးတုတကြှီး တပြိပြိနဲ့ တိုးဝငသ်ှားသည် ။ ထူးသိုကကြ မှနမြှနလြေး လိုးထည့ပြေးနရင်ေး

” အိုကတယ်ေ မဟုတလြား…”

လို့ ဝင်းသန့သ်န့ကြို မေးလိုကသ်ည် ။ ဝင်းသန့သ်န့လြည်း သူလိုးတာ မနာလို့ လွှောလွှောလွှူလွှူ ဖြစ်လို့

” အင်း…. မနာတော့ဘူး…..”

လို့ ပြနပြှောလိုကပြါသည် ။ ထူးသိုကရြဲ့ လကန်ှဈဖကကြ ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ ဖြံ့ထွားတဲ့ နို့ကြီးတွကေို အားရပါးရ ဆုပန်ယဖြစွည်ှဈသည် ။ လီးကလည်း မှနမြှနလြေး လိုးဆောင့ရြာက မှနလြာသည် ။ ကြမ်းလည်း ကြမ်းလာသည် ။ ဝင်းသန့သ်န့ကြ တအင်းအင်းနဲ့ ညည်းတော့

” အိုကလေား…နာသေးလား…”

လို့ သူမေးသည် ။ ဝင်းသန့သ်န့လြည်း

” မနာဘူး…..”

လို့ ပြနပြှောလိုကသ်ည် ။ သူဆောင့တ်ာတွေ ကောင်းလှန်းလို့ ဝင်းသန့သ်န့လြည်း သူ့လကန်ှဈဖကကြို ဆုပကြိုငထြားပြီး

( အား…အား…..အား……အင်းအင်းအင်း……)

နဲ့ ညည်းမိသည် ။ တအားကောင်းနတေဲ့အခွိန် ထူးသိုကကြ

” ဖငပြူးတောင်းထောငပြေး….”

လို့ ရုတတ်ရကြ ပြောလိုကလြို့ နည်းနည်း ဖီးအောကသ်ှားပမယေ့ြ သူ့ကို အလိုလိုကပြေးလိုကပြါသည် ။ ထူးသိုကလြည်း အနောကကြ နရောယူပြီး သူ့လီးတနကြို ဖငအြောကကြ ပြူးထွကန်တေဲ့ စောကဖြုတထြဲကို ဖိသှင်းလိုကသ်ည် ။ အရညတ်ှေ ရှှဲနလေို့ အခကအြခဲ မရှိဘဲ ပြိကနဲ တိုးဝငသ်ှားတဲ့နောကြ ထူးသိုကသ်ည် အားနဲ့ ဆောင့ထြည့ပြှီး လိုးသည် ။ သူလိုးတာ ကြိုကပြမယေ့ြ သူ့လကမြနဲ့ ဖငပြေါကကြို လာကလိနတောကိုတော့ မကြိုကဘြူး ။ ဘာလို့ စအိုပေါကကြို လာရနရြှာနသလေဲ မသိပါဘူး ။ သူလည်း နလင်ေးလိုဘဲ ဖငပြေါကကြို လိုးချင်လြို့ လာဆှတာ ဖြစ်မညလြို့ ဝင်းသန့သ်န့ြ ထငလြိုကမြိသည် ။ သို့ပမယေ့ြ ထူးသိုကကြို လူရော လီးရော လိုးတာရော အကုနကြှိုကန်တေော့ ခါးခါးသီးသီး မငှင်းချင်ဘြူး ။ ထူးသိုကကြ ခါးကနေ လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ဆှဲကိုငပြှီး ဒလစပဘြဲ ဆကတ်ိုကြ လိုးဆောင့ထြည့န်သည်ေ။

” အိုး…… ဟားအား……. ကောင်း.. ကောင်း… ကောင်းတယ်….. လိုး….. လိုး…… လိုးပါ… လိုး……”

ထူးသိုကရြဲ့ ဂေါလြီဖုတွနေဲ့ လီးတုတတ်ုတကြှီးက စွဲမကစြရာပါဘဲ ။ အရှိနပြှင်းပြင်းနဲ့ လိုးဆောင့ပြေးလို့ ဝင်းသန့သ်န့ြ စိတတ်ိုင်းကပြါ ။

” အား……အား……..အားရှီး………အိုး……”

လီးတဆုံး အားပြင်းပြင်းနဲ့ ဆောင့ခြကြတ်ှကေ အသဲခိုကအြောင် ကောင်းလှန်းသည် ။ ဆောင့လြိုကတ်ိုင်း တငပြါးကြီးတွေ တုနခြါသှားသည် ။ ဖောကြ ဆိုတဲ့ အသားချင်ြး ထိရိုကသ်ံလည်း ထွကသ်ည် ။ ထူးသိုကသ်ည် သှကသ်ှကမြှနမြှန် လိုးပေးနရင်ေးက စအိုပေါကလြေးကို လကမြထိုးသှင်းပြီး ဆှပေးနသည်ေ ။ ဖငခြံရမှာ ကြောကတ်ဲ့ ဝင်းသန့သ်န့သ်ည် ဖငပြေါကထြဲကို လကမြနဲ့ ကလိပေးတာတွကြေောင့ြ စိတတ်ှေ ကြှလာသည် ။ သူမရဲ့ စအိုပေါကကြ ကလိပေးနတေဲ့ ထူးသိုကရြဲ့ လကမြကို သဘောကသွည် ။ ဖငပြေါကကြိုဘဲ သဲသဲမဲမဲ ကလိပေးနပေုံထောကတ်ော့ ထူးသိုကသ်ည် သူမဖငပြေါကကြို လိုးချင်န်ပြေီ ဆိုတာကို ဝင်းသန့သ်န့ြ ရိပစြားမိနသည်ေ ။

(ဖင်… ဖငကြို လုပမြလို့လားဟင်.. ထူးသိုကြ …..)

လို့ သူမက မေးလိုကမြိသည် ။ ထူးသိုကကြ

( အင်း… ဖငခြံကြည့်လြိုကြ… နောကတ်ော့ ကြိုကသ်ှားလို့ အမြဲလုပပြေးပါလို့ တောင်းနရလေိမ့မြယ်…..)

လို့ ပြောရင်း ဝင်းသန့သ်န့ကြို ဖငလြိုးဖို့ ပြငဆြငန်သည်ေ ။ ဝင်းသန့သ်န့လြည်း ထူးသိုကရြဲ့ စကားတွကေို စိတည်ှို့ခံထားရသူ တဈယောကလြိုဘဲ လိုကန်ာနမေိသည် ။ ထူးသိုကသ်ည် ( ဘဘေီအှိုင်း ) ဆီတွကေို ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ စအိုပေါကထြဲ လောင်းထည့သ်လို သူ့လိငတ်နမြှာလည်း သသခွေောခွာ သုတလြိမ်းသည် ။ ဖငထြဲကို လိငတ်န် သှင်းတဲ့အခါ ဖငပြေါကကြို လွော့ပေးထားဖို့ အတင်း ညှဈတင်း မထားဖို့တွကေိုလည်း သသခွေောခွာ ရှင်းပြသည် ။

ထူးသိုကသ်ည် ( မတဈြဖြင့ြ ကြှမ်းကငွသ်ူကြီး ) တဈယောကမြို့ ဝင်းသန့သ်န့ကြို မနာကငွဘြဲ ဖငလြိုးပေးသှားနိုငသ်ည် ။ လီးတုတတ်ုတကြှီး ဖငပြေါကထြဲကို တစွပစြှပန်ဲ့ လိုးထည့န်တောကို တအီးအီး ညည်းရင်း ဝင်းသန့သ်န့ြ ခံယူနမေိသည် ။

( ကောင်းတယ် မဟုတလြား…..)

( အင်း….ကောင်းတယ်……ကောင်းတယ်……..)

( လိုးမယန်ောြ….ခပသ်ှကသ်ှကလြေး…..)

( အင်း… လိုး…… လိုး….. အမလေး….. အား…… ဖြည်းဖြည်း…….. အူး……. ကောင်း….. ကောင်းတယ်……..)

တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အရှိနအြဟုနကြ ပြင်းလာသည် ။ မှနလြာသည် ။ ထူးသိုကရြဲ့ တကိုယလြုံး ခွှေးတွေ ရှှဲလာသည် ။ တရှူးရှူး အသကရြှူသံတွေ ပြင်းလာသည် ။ စွပဖြတ် စွပဖြတ် အသံတွေ စိပလြာမှနလြာသည် ။ ဝင်းသန့သ်န့ြ တအား ကောင်းလာသည် ။ ပြီးတော့မည် ။

( အိုး..မှနမြှန်..မှနမြှန် . . .)

ထူးသိုကြ တအားဆောင့န်သည်ေ ။

( အား…အား…အား……..အား…….)

တခွိနထြဲ ပျိုငတ်ူပြီးကြသည် ။ ထူးသိုကရြဲ့ သုတရြညပြူပူတွကေ ဝင်းသန့သ်န့ရြဲ့ စအိုပေါကထြဲမှာ ပန်းထုတန်သည်ေ ။

( အားးးး…….)

မတဈြဝါဒီလို့ နာမညရြနတေဲ့ ထူးသိုကရြဲ့ ဖငလြိုး ( မတဈြဖြင့ြ) တာကို ဝင်းသန့သ်န့ြ ကြိုကသ်ှားရပြီ ။ ထို့အတူဘဲ ထူးသိုကြ ဖငလြိုး ( မတဈြဖြင့ြ ) တာကို ကြိုကခြဲ့တဲ့ ခငအြေးရီလည်း နောကထြပ် လိုးဖြစ်တဲ့ နလင်ေးရဲ့ ဖငလြိုး ( မတဈြဖြင့ြ ) တာကို ကြိုကသ်ှားပြီး နလင်ေးနဲ့ ခွိန်းလိုးကြတိုင်း မတဈြဖြင့ပြေးဖို့ တောင်းဆိုနပေါတော့သည် ။

ထို့ကြောင့ြ ထူးသိုကရြဲ့ ( ဖငကြောင်းရင် အဖုတမြလိုးပါ ) ဆိုတဲ့ စကားသည် ယောကြွားများ အတွကသ်ာ မကဘဲ ဖငလြိုးတာကို ကြိုကသ်ှားတဲ့ မိန်းမတွဟော ဖငကြို ထပထြပ် အလိုးခံချင်ကြှသည် ဆိုတာကို တွေ့ရှိရပသည်ေ ။

ပြီးပါပြီ။