ကာမနဲ့သုခ အခွိုးကြ ရောစပထြားသော ရမျမကဝြိုင် ရေးသားသူ – ဘုံခုနှစ်ဆင့ြ (အတွေးပငလြယပြှာတွငရြေးသားသည်)
[အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကမြကြိုကသ်ူများ မဖတရြှုပါနှင့ြ။]
🏵️အပိုင်း (၂) ဇာတသ်ိမ်း🏵️
ကောငလြေးအား တဘကပြေးပြီး ဧည့ခြန်းတွင်းဝငလြာရာ မိုးရှာထားသဖြင့ြ အအေးဓါတကြှောင့ြ တခန်းလုံး ခမွြးစိမ့စြိမ့လြေး ဖြစ်နသည်ေ။ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ ဧည့ခြန်းထဲမှ ခုံတဈလုံးပေါသ်ို့ ထိုငခြလွိုကရြာ ဖငသ်ားကြီးများက ဘေးသို့ကားထွကန်တေော့သည်။
သူမနောကမြှ ကပလြိုကလြာသော ကောငလြေးမှာ သိမကြငွသ်ောခါးအောကမြှ ဝိုင်းဝန်းအိစကန်သေောဖငကြှီးအား မကမြကမြောမောဖြင့ြ ကြည့်န်သညေကြို မှငလြိုကရြပြနသ်ည်။အသကြ ၅၀ ကြောန်သေောလြည်း အသားလတလြတ် တငသ်ားရငသ်ားခပတ်ောင့တ်ောင့န်ှင့ြ နုနယသ်ောမကြန်ာလေးကြောင့ြ ယောင်ျကြားတိုင်း ခုခွိနထြိငေးကြည့်န်ရသေည်။ကောငလြေးက အကြည့်ရြှေ့လိုကကြာ သူမပေးသော ပုဆိုးနှင့တ်ီးရှပအြား လဲကာ ဆံပငမြွားအား ရခွေောကစြရန်ေ တဘကဖြှင့သ်ုတန်တေော့သည်။
” ငါ့နာမညကြ … သူဇာမိုးမှင့ြ မင်းနာမညကြရော ”
” ကနွော့န်ာမည် … သူရ ပါ … မ ”
အမှနတ်ော့ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ ဇငမြာ့ ဆီမှ သိပြီးသားဖြစ်သည်။ထို့နောကြ သူမ က ကလေးအမဖြစ်ေကြောင်း သမီးဖြစ်သူက နောကလြတွင် မင်ျဂလာဆောငမြညဖြစ်ကြောင်း ယောင်ျကြ ားဖြစ်သူက ကုမျပဏီပိုငရြှငဖြစ်ကြောင်း အမှနတ်ိုင်းပြောပြလိုကသ်ည်။သူရ ကလည်း တဈဦးတည်းသောသားဖြစ်ကြောင်း မကြာခင် နိုငင်ံခွားသို့ အလုပသ်ှားလုပမြညဖြစ်ကြောင်း ရည်းစားမထားဖူးကြောင်း သူမအားတွေ့သညခြွိနမြှစ၍ ခုထိစွဲလမ်းနကြေောင်း တရစပပြှနပြှောပြနသည်ေ။
ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ သားအရှယလြေးက မိမိအားစွဲလမ်းနကြေောင်းသိရသဖြင့ြ စိတထြဲကြိတ်၍ ကြနပေလြကြရြှိသည်။သို့သောြ မကြန်ာအား ခပတ်ညတ်ညလြုပန်လေိုကသ်ည်။သူရမှာ စကားပြောရင်း လိုင်းကားပေါတ်ှင် မိမိလီးကြီးဖြင့ြ ထောကထြားသောဖငကြှီးအား ကြည့်ရြင်း စိတထြဲ ရမျမကစြိတလြေး ထလာရသည်။ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ အိမထြဲလောလောဆည် နှစ်ယောကထြဲရှိနသဖြေင့ြ စိုးရိမလြာကာ သမီးဖြစ်သူထံ ဖုန်းဆကလြိုကသ်ည်။
သမီးဖြစ်သူမှာလည်း ဖိတစြာက ညနေ ၆နာရီမှ ရမညဖြစ်ကြောင်း မိုးတအားရှာလာသဖြင့ြ မိုးနှောင်းတို့အိမတ်ှငဝြင်၍ နားနကြေောင်း ဖိတစြာယူပြီးမှ ပြနလြာမညဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြနသည်ေ။ဒေါသ်ူဇာမိုးမှငမြှာ ဖုန်းဆကကြာမှ ပိုဆိုးနရသေည် ခုမှ ၃ နာရီခွဲကြောကြွောမြို့ သမီးဖြစ်သူတို့ပြနလြာရန် အခွိန် ၂နာရီခွဲကြောကြွောြ လိုနသေေးသည်။
သူရ ကလည်း ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ ဖုန်းပြောနသညေကြို စူးစိုကကြာ နားထောငန်လကြေရြှိသည်။တဖန် ယောင်ျကြားဖြစ်သူထံ ထပမြံဆကရြာ အစည်းဝေးပြီးသညန်ှင့ြ ကာစတနမြာ အသဈများအား ဒငန်ာကြှေးရမညဟြုပြောကာ ည ၈ နာရီလောကမြှ ပြနရြောကမြညဖြစ်ကြောင်း ပြောနတေော့ရာ အိမကြ ကားပကြသ်ဖြင့ြ လမ်းတွငထြားကာ အိမသ်ို့ လိုင်းကားဖြင့ပြှနလြာခဲ့ကြောင်း ကားထားခဲ့သောနရောအားပြော၍ ကုမျပဏီမှ လူလှတယ်ူခိုင်းရနပြှောပြီးဖုန်းခပြဈလိုကတ်ော့သည်။
ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ ဒုတိယအကြိမ် ထပမြှားသှားပြနသ်ည်။သူရ အား နှစ်ယောကထြဲရှိမည့ြ အခွိနကြို ပြောပြသလို ဖြစ်နမေိသည်။ဖုန်းပြောပြီး သူရ ရှိရာသို့ လှည့ရြာ ဘယခြွိနကြတဲက သူမနားရောကန်မှန်ေးမသိ ရုတတ်ရကြ ဖကကြာ မကြန်ာအနံ့နမ်းခံလိုကရြတော့သည်။
” အိုရျ …… သူရ …… သူ …… ရ … အာကြာ ”
ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ သူရ ရငဘြတအြား တွန်းရင်း မကြန်ာအား နောကဆြုတလြိုကသ်ည်။သိုသောြ သူရမှာ သူမခေါင်းလေးအားထိန်းကိုငကြာ နူတခြမ်းချင်ြးစုပလြိုကတ်ော့သည်။သူမ ပါးစပထြဲ လွှာနှေးနှေးလေး ဝငလြာကာ လွှာဖြားလေးက မှှရင်ေး ဆှဲစုပပြေးနပြနေသ်ည်။
စိုးရိမစြိတမြွား မှင့တ်ကလြာကာ အားရှိသလောကြ တွန်းထုတလြိုကရြသည်။သို့သောြ ဒုတိယအကြိမ် သူရမှာ ကြိုးစားလာရာ အားချင်ြးမမွှသဖြင့ြ ငှိမန်မေိသည်။သူရမှာ နူတခြမ်းခွင်းနမ်းရင်း သူမ ဖငသ်ားကြီးများအား ပြတသ်ပည်ှဈခွနရေော စိုးရိမစြိတတ်ဝကြ သာယာခွင်းတဝကဖြှင့ြ ဒွိဟ ဖြစ်နရသေည်။ထို့နောကြ သူရလကမြွားက သူမပေါငကြှားထဲဝငလြာရာ ဖမ်းကိုငရြင်း ပုတထြုတလြိုကရြတော့သည်။
” ခဏ လေး … သူရ … မင်းက ငါမှေးရင် ငါ့သားလောကရြှိတာ ဒီကိဈစကို အဆုံးထိ ငါမလိုကလြွောနိုငဘြူး ”
သူမ သိကျခာ အတွကြ ရမျမကမြီးကို ကြိုငှိမ်းပစ်လိုကလြသည်ေ။သို့သောြ သူရက အဆုံးထိမသှားကြောင်း သူမ ခန်ဓာကိုယအြား နမ်းခွင့ပြှုရန် တောင်းဆိုလိုကသ်ည်။ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ အခကတ်ှေ့သှားရပြနသ်ည်။
” ဟူးးးး ဟာကြာ မင်း နမ်းပြီးပြီလေ ဘယန်ရောနမ်းချင်ြ သေးတာလဲ ”
” ကနွောြ … မရဲ့ ဖငကြှီးတွရယ်ေ စောကပြတရြယ် နမ်းချင်တ်ာပါ ”
” ဟာ …… ဟာ မင်း … မင်းကြာ ရိုင်းလိုကတ်ာ ”
သူရ က ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း ပြောလိုကသ်ဖြင့ြ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ မကြန်ာလေးရဲကနဲ့ဖြစ်ကာ ပေါငန်ှဈချောင်းအား စိထားမိသည်။သူမယောင်ျကြားတောင် ခုထိ ဒီလိုစကားမွိုး မပြောခဲ့ဖူးပေ။သူရပုံစံကလည်း နှစ်ယောကထြဲမို့ အလွော့ပေးမည့ဟြန် မတွေ့ရပေ။နောကဆြုံး သူမက အဆုံးထိမရောကဖြို့ ကတိတောင်းကာ ခွင့ပြှုလိုကရြတော့သည်။
ထို့နောကြ သူရမှာ ဒူးထောကထြိုငလြိုကရြင်း သူမ၏စကပအြောကန်ားစလေးအား ပင့တ်ငလြိုကကြာ ပေါငလြေးအားဖြဲခလွိုကတ်ော့သည်။ခုံပေါထြိုငလြကြလြေး သူရရှေ့တွင် စောကပြတလြေးဖြဲပြသလိုဖြစ်နမေိသည်။သူရက သူမပေါငကြှားသို့မကြန်ာအပကြာ ခေါင်းလေးတလူပလြူပဖြှင့ြ စောကပြတလြေးအား ယကန်တေော့သည်။စောကပြတအြကြဲလေးအတိုင်း အထကအြောကြ လွှာဖြားလေးဖြင့ြ ယကန်ရောမှ စောကစြိလေးအား ဖိစုပလြိုကရြာ သူမဆီက အင့ကြနဲ့ ရှိုကသ်ံတိုးတိုးလေးထွကပြှီး သူရဆံပငမြွားဆှဲဆုပကြိုငထြားလိုကရြသည်။
တဖန် စောကမြှှေးလေးများအား နူတခြမ်းဖြင့ဖြိဆှဲနရော ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ ဖငလြေးကြှကာ စောကပြတလြေးအား ကော့ပေးလိုကမြိတော့သည်။ယောင်ျကြားဖြစ်သူ ဦသကခြိုငလြည်း ယကပြေးခဲ့ဖူးသောလြည်း ခဏတဖြုတသ်ာယကပြှီး တကလြိုးတာများသည်။စောကပြတအြား အမွိုးမွိုးယကပြေးရင်း စောကခြေါင်းလေးထဲလွှာကို ထိုးထဲ့ကာ မှှပေေးနသဖြေင့ြ ကာမအရသာများထူးကဲစွာ ခံစားရင်း စောကရြညမြွားလွှံကလွာရသည်။ဒီခွိနတ်ကလြိုးပါက ငှင်းနိုငမြည့စြှမ်းအား မရှိလောကအြောငကြို ခံစားနရသေည်။
စောကခြေါင်းတွင်းမှ ဖငဝြသို့ ကလွာသော စောကရြညမြွားအား သူရမှာ လိုကလြံယကရြင်း လွှာဖြာလေးက ဖငဝြသို့မထိတထိလေး ထိုးမိနရော စောကပြတထြဲမှ ကငွတ်ကလြာပြီး အရညမြွားထောငပြန်းတော့သည်။အားနာမိသဖြင့ြ သူရမကြန်ာအား တွန်းထုတရြာ သူမလကမြွားအားပြနလြညဖြယထြုတကြာ စောကခြေါင်းလေးအား ပါးစပဖြှင့တ်ေ့ကာ ထွကလြာသမွှစောကရြညမြွား တဂွတဂြှတဖြှင့ြ မွိုခနွသညေကြို မှငလြိုကရြသည်။စိတထြဲ သနားသှားမိကာ ခေါင်းလေးအား ကိုငရြင်း သူမစောကပြတလြေးဖြင့ြ ကပပြေးထားလိုကတ်ော့သည်။
” အားးးး …… အ ကလေးရယ် ……… အားးး ကောင်းလိုကတ်ာကြာ … ဟူးးး းးး ”
ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ စောကပြတအြယကခြံရင်း အထွဋအြထိပသ်ို့ ရောကရြှိသှားရသည်။သူရကလည်း စောကရြညမြွားကုနစြငန်အေောင် ဆှဲစုပပြှီးမှ ခေါင်းလေးမော့လာတော့သည်။မကြန်ှာတပြငလြုံး စောကရြညမြွားဖြင့ပြပြနေရော ဒေါသ်ူဇာမိုးမှငမြှာ မရညရြှယပြဲ သူရမကြန်ာလေးအား ဆှဲကပကြာ မကြန်ှာပေါမြှသူမစောကရြညမြွားနှင့ြ အကြိအခွှဲများအား ပြနယ်ကပြေးနလေိုကသ်ည်။
မကြန်ှာတပြငလြုံးပြောငစြငန်အေောင် ယကပြေးပြီးမှာ နူတခြမ်းချင်ြး တေ့နမ်းပစ်လိုကသ်ည်။နမ်းနရင်ေ သူရမှာ ခစွတ်ယမြရယ် … ဟု တဖြဖြ ပြောနတေော့သည်။ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ တခွီပြီးသှားသဖြင့ြ ဆီးပုန်းတင်းလာကာ သေးပေါကခြငွကြှောင်းပြော၍ လူချင်ြးခွာပစ်လိုကသ်ည်။
ထို့နောကြ ရချိုးခန်းသို့ဝငကြာ သေးပေါကရြင်း စောကဖြုတအြား ဆေးကြောပစ်လိုကသ်ည်။ ပြီးမှ ဧည့ခြန်းထဲသို့ ပြနလြာခဲ့တော့သည်။သူရ မှာ ကတိတော့တညရြှာသည် မိမိစောကပြတအြား မကမြကမြောမော ယကခြှင့ရြ၍ ကြနပေသ်ှားဟနဖြှင့ြ ထပမြံ မကြိုးစားတော့ပေ။သို့သောြ ပုဆိုးအတွင်းမှ လီးကြီးမှာ အမှှောင်းလိုကြ ထနသညေကြို မှငန်ရသေဖြင့ြ သူမစိတထြဲ တမွိုးလေးခံစားနရသေည်။သူမ အနားရောကလြာတော့မှ
မ… ကနွောြ ပြနတ်ော့မယ် နောြ ”
ရီဝဝမေကြေန်ှာလေးဖြင့ြ နုတဆြကန်ရော ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ သူရအား ပြနလြညစြိုကကြှည့န်မေိသည်။တကယဆြို အခွိနတ်ှေ အများရီး ကနွန်သေေးတာ ဘာလို့ထပမြကြိုးစားတာလဲကြာ … ဟူးးး … သကပြှင်းလေးခရွင်း … ဝဲကလွာသော ဆံနှယမြွားအား ခေါင်းလေးယမ်းကာ ဘေးသို့လှဲထုတလြိုကသ်ည်။
ပြနလြညအြေးစကသ်ှားတဲ့ဆကဆြံမှုနှင့အြတူ သူရမကြဝြန်းတွင် မကြရြည်ဥလေးများက တွဲလဲ ခိုနလကြြေ။ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ သူရနားသို့ လွှောကလြာရင်း မကြန်ာချင်ြး အနီးကပအြနအထေားဖြင့ြ သူရလကကြလေးအား ဆုပကြိုငလြိုကတ်ော့သည်။ထို့နောကခြေါင်းလေးမော့ကာ မကြစြိလေး မှိတထြားလိုကသ်ည်။ခဏအကြာတွင် သူမ၏ နို့အုံကြားထဲသို့ သူရဦးခေါင်းလေးက တိုးခွေ့ပြပသ်ပန်တေော့သည်။
” အင်းးး … ကလေး ရယ် ”
ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ သူမကိုယသ်ူမ ဘာဖြစ်မှန်း မစဉြးစားချင်တ်ော့ပေ။သူရ လကကြောကဝြတလြေးအား ခပတ်င်းတင်းလေး တခကြည်ှဈကာ မကြလြုံးစုံမိတထြားရင်း သူရဆီမှ ယောင်ျကြားခွှေးနံ့ခပသ်င်းသင်းလေးက နှာခေါင်းဝသို့ တိုးဝငလြာသောကြောင့ြ ခေါင်းလေးအားဆှဲခွာရင်း မကြလြုံးဖြင့ကြှည့လြိုကမြိသည်။
အနီးကပသ်ချောကြည့်မြိမှ နှဖူးပြင် အနည်းငယကြငွြးကာ … နှာတံခွှနခြွှနန်ှင့ြ ယောင်ျကြားတနမြဲ့ ခပရြဲရဲ နှုတခြမ်းလေး … မကြန်ှာသှယသ်ှယလြေးက ဆှဲစောငမြှု့ရှိသညကြို တွေ့မှငလြိုကရြသည်။သူရ ဆီမှ အသကရြှုပြီး ပြနထြုတလြိုကတ်ိုင်း ခပန်ှေးနှေး အငှေ့သကလြေးက နီးကပလြှန်းသော သူမ မကြန်ှာလေးအား တိုးဝှေ့နပြနေသ်ည်။တဒုတဒြုတန်ှင့ြ ရငခြုနသ်ံမှနလြာနသည်ေ။
” ဟင် … ငါ ရငခြုနန်ပေါလားးး … မဖြစ်သင့ဘြူးလေ … မိမိသားအရှယလြေး … ဟူးးး းးးး …… မိသူဇာ ညည်း ရငခြုနစြရှားလားအေ ” သူမကိုယသ်ူမ စိတထြဲက ပြောနမေိပြနသ်ည်။သူစိမ်းယောင်ျကြားနှင့ြ ကိုယလြုံးချင်ြး ထိကပထြားရင်း ရငသ်ားကြီးများက နိမ့လြိုကမြှင့လြိုကမြို့ ဘာကြောင့ဖြစ်သညကြိုလည်းမစဉြးစားတော့ခွေ။
သူရ မှာလည်း ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ၏ ခါးလေးအား ခပတ်င်းတင်းလေးဖကတ်ှယထြားလိုကသ်ည်။ခပခြွောချောမိန်းမတဈယောကြ၏ လိမ်းခယွပြှငဆြငမြှု့မရှိသေးခွိန် သဘာဝအတိုင်းမကြန်ာပေါမြှ အကြောစိမ်းလေးများအားကြည့်ရြင်း ရငခြုနန်ုန်းမှနလြာကာ တခါမှမကြုံဖူးတဲ့ ခံစားခကြန်ှေးနှေးလေး ခံစားမိနသည်ေ။
နှစ်ယောကသ်ား တစုံတရာ၏ဆေ့ဆောမြူ့အောကြ မကြဝြန်းချင်ြး အတနကြှာစိုကကြှည့န်ကြပြေနသ်ည်။ထို့နောကြ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ကြာ သူရ၏ နူတခြမ်းလေးအား ရုတတ်ရကြ စုပယ်ူလိုကသ်ည်။သူမစောကပြတလြေးအားယကပြေးထားသဖြင့ြ သူရပါးစပလြေးမှ စောကရြညန်ံ့လေးများ ရနတေော့သည်။ နှစ်ယောကသ်ား လှတထြှကမြှာစိုးရမန်သညေ့အြလား ခပတ်င်းတင်းဖကရြင်း ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ ပေါငရြင်းအား လာလာထောကန်သေော သူရ၏ လီးအား လကတ်ဖကဖြှင့ြ ဆုပကြိုငထြားလိုကလြသည်ေ။
သူရမှာ ရုတတ်ရကထြငမြှတမြထားသော သူမ၏ အပြုအမူကြောင့ြ ခန်ဓာကိုယမြှာ တခကြတ်ုနသ်ှားရသည်။သူရဖြစ်သှားပုံကိုကြည့်ရြင်း ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ အသဲယားလာဟနဖြှင့ြ ရငသ်ားကြီးများအား ရှေ့သို့တိုးကာ ဖိတွန်းလိုကသ်ည်။သူမ၏လကကြလေးက သူရပုဆိုးပေါမြှ အုပကြိုငထြားသော လီးအား ရှေ့တိုးနောကဆြုပလြုပပြေးလိုကပြှနသ်ည်။
သူရက နို့အုံကြီးများနှင့တ်ှန်းခံရသဖြင့ြ နောကသ်ို့တဖြည်းဖြည်းဆုတသ်ှားရာ သူမကလည်း အလိုကသ်င့တ်ိုးလိုကသ်ှားကာ လကကြလေးအား ခပမြှနမြှနလြူပရြှားပေးလိုကသ်ည်။မိမိစွဲလမ်းခစွခြငန်သေော မိန်းမက လီးအားပြတသ်ပဂြှင်းထုပေးနသဖြေင့ြ သူရတဈယောကြ ခပတ်ိုးတိုး ညည်းတွားနမေိတော့သည်။
” ရှီးးး အ …… ခစွလြိုကတ်ာ … မ ရယ် …… အားးး
ညည်းတွားရင်း နောကဆြုတန်သေော သူရ ခန်ဓာကိုယအြား သူမကာ နံရံ့သို့ ဖိကပပြဈလိုကသ်ည်။ထို့နောကြ လညတ်ိုငလြေးအား ဆှဲစုပပြေးလိုကရြင်း အောကသ်ို့ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဒူးလေးထောကကြာ ထိုငခြလွိုကသ်ည်။ပုဆိုးအတွင်းမှ လီးကြီးက သူမမကြန်ာရှေ့သို့ တဇပဇြပ် တုနန်တေော့သည်။
သူရ၏ ပေါငလြေးနှစ်ဖကအြား ပြတပြေးရင်း တုနန်သေောလီးအား ပါးပြငလြေးဖြင့ြ ဖိကပလြိုကပြှနသ်ည်။ခေါင်းလေးယမ်းကာ နှာခေါင်းလေးဖြင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် လီးထိပလြေးအား ပြတသ်ပပြေးပြီးမှ နူတခြမ်းဖူးဖူးလေးအားဟကာ ပုဆိုးအပြငမြှ ဒဈကြီးအား သှားလေးဖြင့ြ မနာတနာလေးကိုကပြေးနသည်ေ။
” အားးး ဟူးးး းးးး … မ … မရယ် ……… ကောင်းလိုကတ်ာ … ကနွောြ မထိန်းနိုငတ်ော့ဘူးးး အားးး အ ”
သူရ တဈယောကြ လီးထိပမြှ ကငွတ်ကလြာကာ ပုဆိုးအားအောကသ်ို ကြင်းလုံးပုံခွှတခြလွိုကသ်ည်။ပေါငကြှားမှာ လီးကြီးက ဖြောင်းကနဲ့ တိုးထွကလြာကာ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ၏ မေးဖြားလေးအား ရိုကမြိတော့သည်။ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ကြ ခေါင်းလေးမော့ မကြလြုံးလေးမှိတကြာ နူတခြမ်းဖူးဖူးလေးဟပြီး လွှာလေးအားအပြားလိုကြ အပြငသ်ို့ထုတထြားပေးလိုကသ်ည်။
သူရ က ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ၏ နဖူးလေးအား ဘယလြကဖြှင့ြ ခပဖြှဖြဖိကာ ညာလကကြ သူ့လီးအားကိုငပြှီး ထုတပြေးထားသော လွှာပြားပေါတ်ှင် ဒဈဖူးကြီးအား မေးတငထြားရင်း ဂွင်းတိုကပြဈတော့သည်။ခဏအကြာတွင် လီးထိပအြပေါကဝြမှ လရညဖြှူဖြူ ပစွပြစွမြွား ပန်းထွကလြာကာ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ၏ လွှာပေါမြှတဆင့ြ ပါးစပထြဲသို့ စီးဝငသ်ှားတော့သည်။
ဝငလြာသောလရညပြူပူနှနှေေးများအား အသကအြောင့ကြာမွိုခရွင်း ဒဈဖူးကြီးအား ဖမ်းငုံလိုကရြာ သူမပါးစပလြေးအတွင်း မဆံမပြဲဖြစ်သှားရ၏။သူရ တဈယောကြ တကိုယလြုံးကငွတ်ကသ်ှားကာ တအားအား ဟဈအောလြိုကရြလသည်ေ။ဒဈဖူးအား ခပပြငွြးပငွြး တခကြစြုပပြေးပြီးမှ ပါးစပမြှ ထုတပြေးလိုကသ်ည်။သူရမှာ နံရံအားမှီရင်း အမောဖြနစေဉြေ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ မကြစြိလေးဖြင့ကြာ သူမစုပခြဲ့သောလီးအားကြည့်မြိရာ မကြလြုံးလေးပြူးကာ ပါးစပအြဟောင်းသားဖြစ်သှားရသည်။
လမှှေးစိမ်းစိမ်းလေးများအောကတ်ှင့ြ ၇ လကမြကြောကြွောြ ပန်းရောငလြီးကြီးမှာ အကြောပျိုင်းပျိုင်း ထလကြြ ဒဈဖူးကြီးက မှိုပြင့ပြုံစံ ရဲကားနသညေကြို မှငလြိုကရြသောကြောင့ဖြစ်သည်။သူမ ယောင်ျကြားဖြစ်သူထကြ ကြီးမားရှညလြွားသေားလီးကြီးအား ကြာကြာမကြည့်ရြဲတော့ပဲ မကြန်ှာလေးလှဲကာ ထရပလြိုကတ်ော့သည်။ခုမှ ရှကန်ဟနေဖြှင့ြ ထရပလြိုကသ်ော သူမအား သူရက မကြန်ာချင်ြးဆိုငဆြှဲလှည့ကြာ မကြစြိတဖကမြှိတပြှလိုကသ်ည်။
” အိုရြ …… ဟှန့န်ောြ ”
ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ သူရ ရငခြှငထြဲတိုးဝငကြာ ရှကန်သေောမကြန်ာလေးအားဖြကထြားလိုကတ်ော့သည်။သူရ ကလည်း ပြနလြညထြှေးပြေ့ထားလိုကလြသည်ေ။ခဏအကြာမှ လူချင်ြးခွာလိုကရြာ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ကြ မကြန်ာငုံ့လကြလြေးမို့ ပုဆိုးမဝတရြသေးသော သူရပေါငကြှားမှ လီးကြီးအား ကြည့်မြိလိုကပြှီး
” ဟိတ် … ကလေး ”
သူရမကြန်ာလေးအားကြည့်ကြာ ကလေး ဟု ခေါရြင်း အောကသ်ို့ မကြစြပစ် ပြလိုကသ်ည်။
” ဟာ … မ … ကလည်းဗြာ ”
သူရမှာ အိုးတို့အမ်းတန်း ဖြစ်ကာ ပုဆိုးအား ခပမြှနမြှန် ကောကဝြတလြိုကရြသည်။ထို့နောကြ တဈယောကမြကြန်ာ တဈယောကကြှည့ကြာ ရီမောလိုကကြှတော့သည်။သူရပြနသ်ှားသညကြို ခွံရှေ့ထိလိုကပျို့ကာ တံခါးပိတပြှီး အိမထြဲသို့ ပြနဝြငလြာခဲ့လိုကသ်ည်။အိမထြဲအရောကြ ဧည့ခြန်းမှ ဖုန်းဝငလြာသဖြင့ြ ဖြင့လြိုကရြာ
” ဟဲလို …… မာမီလား ”
” ပြော … သမီး ”
” ကားယူပြီးသှားပြီ … ဒယဒြီ ဖုန်းဆကတ်ာ မာမီက မကိုငလြို့ သမီးဆီ လမ်းဆကတ်ာတဲ့ ”
” အောြ … မာမီ အိပန်တော သမီးရဲ့ ခုမ နိုးတာ ”
အမှနတ်ော့ သူရ က သူမပါးစပထြဲ လရညမြွားဂွင်းထု ပန်းထဲ့နခွေိန် ဦးသကခြိုငဆြီမှ ဖုန်းလာရာ နှစ်ယောကသ်ား ရမျမဇောကပန်ကြသေဖြင့ြ မကြားမိလိုကတ်ာ ဖြစ်သည်။သမီးဖြစ်သူအား ပြနဖြှရင်ေး ဖုန်းပိတကြာ အိမအြပေါထြပသ်ို့ တကခြဲ့တော့သည်။သူမတို့လငမြယားအိပခြန်းထဲဝငလြာပြီး ကုတငပြေါတ်ှင် လှဲကာ အနားယူလိုကတ်ော့သည်။
အောကထြပမြှ သမီးဖြစ်သူတို့ အသံကြားမှ လန့န်ိုးကာ ဆင်းလာခဲ့တော့သည်။သီတာခိုငတ်ို့စုံတွဲက ဖိတရြမည့ြ သူငယခြငွြးများအား စာအုပလြေးတဈအုပန်ှင့မြှတန်သညေမြို့ သူမမိတဆြှတဈေခွို့အား တခါတည်းရေးမှတခြိုင်းလိုကတ်ော့သည်။ပြီးစီးသှားမှ ထမင်းပြဲပြငကြှပြီး ညစာစားလိုကသ်ည်။
ဦးသကခြိုငမြှာ ကုမျပဏီမှ ဧည့သ်ညမြွားနှင့စြားပြဲရှိသညမြို့ နောကကြမွညဖြစ်ကြောင်း ဖုန်းဆကထြားသဖြင့ြ မစောင့တ်ော့ပေ။ည ၁၀ နာရီ ကြောကြွောမြှ ပြနလြာရာ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ကြိုယတ်ိုင် ထမင်းပြဲပြငပြေးရသည်။ညပိုင်း ကုတငပြေါအြခစွပြှဲတွင် ဦးသကခြိုငမြှလိုးနသေောလြည်း သူမက သူရ၏လီးကြီးသာ မှငယ်ောငရြင်း ခံနမေိသည်။
” ကလင် … ကလင် ”
” ကလင်… လင် … လင် ”
နိုးစကကြ မှညသ်ံကြောင့ြ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ နိုးလာကာ အိပရြာထလိုကတ်ော့သည်။
” ကိုသကခြိုင် … ကိုသကခြိုင် … ထ ထ … ထတော့ … ရှင် ခရီးထွကရြမှာလေ ”
” အီးးး အိခ့ျ ……… အင်းးး သူဇာ ကိုယ် နိုးပါပြီ ”
ပငွြးကြောတခကြဆြန့ကြာ … ဦးသကခြိုင် ပကလြကလြနလြိုကရြာ ညဝတဘြောင်းဘီထဲမှ လီးက ထောငမြတန်တေော့သည်။
” ခလြြးးး … လူက မထသေးဘူး …… ဟိုဟာက အရငထြနတော ”
ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ ခငပြှန်းဖြစ်သူ၏ ပေါငကြှားအားကြည့်ရြင်း … ခခြြ …ကနဲ့ရီကာ စလိုကရြင်း ဘောင်းဘီအပြငမြှ လီးကြီးအား ဖမ်းညှဈလိုကသ်ည်။ထို့နောကြ လီးအားဆှဲကာ အိပရြာထစပြေီး ရချိုးခန်းအတွင်းထိ ဆှဲခေါလြာခဲ့သည်။ခရီးထွကခြါနီးမို့ အလိုကသ်ိစွာပင် ရမချိုးခင် နံရံအားလကထြောကလြိုကရြင်း ဖငကြှီးအားနောကသ်ို့ကော့ကာ အနတေောလြေးကုန်းပေးလိုကပြှနသ်ည်။
ဦးသကခြိုငကြလည်း နုတဆြကြ အလိုးဖြင့ြ စောကရြညမြွားရှှဲနအေောင် လိုးပေးလိုကသ်ည်။မပြီးသေးသောဦးသကခြိုငအြား သူမက ပါးစပထြဲပြီးစရော ထွကလြာသောလရညပြူပူနှေးနှေးလေးအား တဂွတဂြှတဖြှင့ြ မွိုခပြဈလိုကသ်ည်။နှစ်ယောကသ်ားရမေိုးခွိုးကာ ဖီးလိမ်းပြငဆြငပြှီးမှ အောကထြပသ်ို့ ဆင်းခဲ့ကြသည်။အောကထြပသ်ို့ရောကသ်ောအခါ သီတာခိုငန်ှင့မြိုးနှောင်းတို့က မနကစြာစားရန် စောင့န်ကြတေော့သည်။
မနကစြာ စားရင်း ဦးသကခြိုငကြ ညကမိုးခွုပသ်ှားသဖြင့ြ သမီးနှင့သ်မကအြား မပြောလိုကရြကြောင်း ဘနကြောကသ်ို့ အလုပကြိဈစတခုနှင့ြ ၁ပတခြန့သ်ှားရမညဖြစ်ကြောင်း ပြောပြလိုကသ်ည်။စားသောကပြှီး ခဏအကြာတွင် အိမရြှေ့မှ … တတီတီ နှင့ြ ကားဟှန်းသံများ ကြားရ၍ အဝတစြားနှင့ြ စာရှတစြာတမ်းများထည့ထြားသော အိတအြားဆှဲကာ လိုကပျို့ကြတော့သည်။
အိမရြှေ့သို့ အရောကြ ကားပေါမြှလူများက ဦးသကခြိုငအြား … ဆရာဒီမှာထိုငဟြု … နုတဆြကကြှသည်။ထို့နောကြ ဦးသကခြိုငမြှာ မိသားစုအားနုတဆြကရြင်း ကားဖြင့ြ လယဉေကြှင်းသို့ လိုကပြါသှားတော့သည်။
သီတာခိုငသ်ည် မင်ျဂလာပြဲကလည်းနီးလာသညမြို့ အရငလြိုသူငယခြငွြးများနဲ့မတွေ့နိုငတ်ော့ပေ။ဒီနေ့မနကြ ဖခငဖြစ်သူ နိုငင်ံခွားသို့သှားမှ ဖိတစြာဖိတရြင်း သူငယခြငွြးများဆီသှားရန် ဆုံးဖြတလြိုကသ်ည်။လိုအပတ်ဲ့ အသုံးဆောငပြဈစည်းလေးတွဝယေဖြို့ မိုးနှောင်းနှင့အြတူ ဈေးဖကသ်ို့ ထွကခြဲ့လိုကသ်ည်။
ဝယရြမည့အြသုံးဆောငလြေးများအားကြည့်ရြင်း အမှတမြထင် မိန်းမတဈယောကန်ှင့တ်ှဲသှားသော ရဲသှေးအား တွေ့လိုကမြိသည်။မိုးနှောင်းပါနသဖြေင့ြ ခကြခြှင်းကြီးပြေးလိုကရြနလြည်း အဆငမြပြပေေ။ထို့ကြောင့ြ … မိုးနှောင်းအား
” ကိုမိုး … ခဏနောျ ”
” ဟင် … ဘာလို့လဲ ခိုင် ”
မိုးနှောင်းအား ပြနမြဖြတေော့ပဲ လူအုပကြှားဆီသို့ တိုးခွေ့ဝငလြိုကသ်ည်။မိုးနှောင်းမှာ ပစ်စည်းတပြေ့တပိုက့ဖြှင့ြ ကြောငပြှီးကနွန်ခေဲ့သည်။သီတာခိုငမြှာ မှငန်ိုငသ်မွှလိုကရြှာတော့သည်။မတွေ့ရပေ … ရုတတ်ရကြ အတွေးတခုပေါလြာခဲ့သည်။လှနခြဲ့တဲ့ ၅ နှစ်ခန့ကြ ဖုန်းနံပတလြေး ခုထိ အလှတရြနခေဲ့သည်။နံပတမြွားအားနှိပရြင်း စောင့ကြှည့န်စဉြေ ဖုန်းဝငသ်ှားခဲ့ရသည်။ရငခြုနစြှာ ဝမ်းသာနရင်ေး စကားစပြောမိလိုကသ်ည်။
” ဟဲလို … မောငလြား ဟင် …… သီတာပါ ”
” ဘယကြ … မောငလြဲ ”
” ရှင် … ဟို……ဟို ”
” ဖုန်း မှား နေ တယ် ”
မိန်းမတဈယောကြ၏ ခပမြာမာ အသံနဲ့အတူ ဖုန်းပိတသ်ှားလသည်ေ။ဖုန်းများမှားနသလေားဟု ပြနကြှည့မြိရာ … ဒါ မောင့ဖြုန်းမှ မောင့ဖြုန်းအစဈပါ။ဒါဆို ခုနက မိန်းမအသံက …
” မောငပြွောကမြသှားခငကြ မောငပြှောပြခဲ့တဲ့ အိမကြ သဘောတူတဲ့မိန်းမ များလား ”
” သူတို့လကထြပပြှီးကြပြီလား ”
” ဒါမှ မဟုတ် … စေ့စပထြားတုန်းပဲလားးး ”
” ဟူးးးး းးးး ”
အတွေးပေါင်းစုံ တွေးရင်း ရငဘြကတ်နရောမှ စူးကနဲ့နာကငွခြံစားလာရသည်။မိုးနှောင်းနှင့ြ မတွေ့ခင် က အခစွြဦးမို့ ရုတတ်ရကြ ပြနတ်ှေ့ရာ သတိလကလြှတဖြစ်နမေိသည်။
” လာလေ … ခိုင် … သှားကြရအောင် ”
စိတန်ဲ့ကိုယမြကပသ်ောသူမအား ခငပြှန်းလောင်းက လိုကလြာ၍သတိပေးမှ အသိစိတမြွား ပြနဝြငလြာရတော့သည်။အိမသ်ို့ပြနလြာရာ လမ်းတလွှောကတ်ှင် ကားပေါမြညသ်ည့စြကားမှ မပြောတော့ပဲ ငူငူကြီးပါလာတော့သည်။ညပိုင်းတွငလြည်း မိုးနှောင်းက စောကပြတအြားယကပြေးကာ အမွိုးမွိုးလိုးသောလြည်း သီတာခိုငမြှာ စိတပြါဟန် မပြတော့ပေ။ဘာဖြစ်သညကြိုလည်း စဉြးစားမရပေ။
နောကရြကတ်ှင် သီတာခိုငသ်ူငယခြငွြးများအားရောကရြှိလာကာ မင်ျဂလာမဆောငခြင် သူမတို့သူငယခြငွြးနှင့ြ ဘုရားဖူး အပြောထြှကခြငွကြှောင်း ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ထြံ ခွင့တ်ောင်းနကြသေည်။သီတာခိုငမြှာ အတွေးများနယခြွဲ့နကော စိတန်ဲ့လူနဲ့မကပတ်ော့ပေ။ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ သမီးဖြစ်သူ၏အပြောင်းလဲကြောင့ြ စိတပြှလကေပြွောကဖြစ်စရန်ေ ခွင့ပြှုပေးလိုကရြသည်။
အမှနတ်ော့သူငယခြငွြးများအကူညီဖြင့ြ အခစွြဦးနှင့တ်ှေ့ရန် အကြကခြစွီစဉလြိုကခြှင်းဖြစ်သည်။သီတာခိုငဘြုရားဖူးလိုကသ်ှားပြီးနောကရြကတ်ှင် တအိမလြုံးမှ ဒေါသ်ူဇာခိုငန်ှင့ြ မိုးနှောင်းတို့ နှစ်ဦးထဲရှိကြရာ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် စကားမပြောဖြစ်တော့ပေ။
နှစ်ယောကသ်ားအမ်းတမ်းတမ်း ဖြစ်နကြသေည်။ညပိုင်းတွငလြည်း မိုးနှောင်းမှာ သီတာခိုငအြားသတိရကာ အိပခြန်းတွင်း ဂွင်းထုနရသေည်။ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာလည်း သူရလီးကြီးအားမှငယ်ောငကြာ အလိုးခံချင်သ်ည့စြိတကြများနတေော့သည်။
” အားးး ရှီးးး … ဖြည်းဖြည်းးး ဖြည်းဖြည်းလိုးပါ ကလေးရယ်
အောသ်ံနှင့အြတူ ခွှေးများစို့ကာ အိပမြကမြှနိုးထလာခဲ့ရသည်။တွေးရင်းပြုံးလိုကကြာ ခွှေးများနှစ်နသေောအင်ျကြီအား ထ၍ လဲလိုကပြှီး အဲယားကြန်းဖြင့ပြဈလိုကသ်ည်။ဗိုကကြလည်းဆာလာသဖြင့ြ တံခါးဖြင့ပြှီးအောကထြပ် ဧညခြန်းထဲမှ မုန့တ်ခုခုစားရနတ်ှေးပြီး ထွကခြဲ့လိုကသ်ည်။သမီးဖြစ်သူ အခန်းရှေ့အရောကြ မသိစိတ်၏ စေ့ဆောမြှု့ကြောင့ြ တံခါးအားအသာလှပ်၍ကြည့်ရြာ
” အိုးးး ခိုငရြယ် … အားးး … ကောင်းး ကောင်းလိုကတ်ာ အင်း ဟုတတ်ယ် ”
သမကဖြစ်သူမှာ ကုတငပြေါတ်ှင် သမီးဖြစ်သူဓတပြုံအားကြည့်ရြင်း လကတ်ဖကကြဂွင်းထုနသညေကြို မှငလြိုကရြသည်။ပကလြကလြှနထြုနသညေမြို့ ဒဈကြီးအား အတိုင်းသားမှငန်ရသေည်။ခဏအကြာတွင် လီးထိပမြှ လရညဖြှူဖြူများ ပန်းထွကပြှီးမှ ငှိမကြသွှားရာ သူမလည်း တံခါးအသာပြနစြိကာ အောကသ်ို့ဆင်းခဲ့တော့သည်။
ဧည့ခြန်းတွင်းရခေဲ့သတ်ေတာထဲမှ မုန့တ်ခွို့စားကာ ရအဝေသောကပြှီးမှ ပြနတ်ကလြာကာ နှစ်နှစ်ခွိုကခြွိုကြ အိပပြဈလိုကတ်ော့သည်။မနကအြိပရြာထလငွြ သူငယခြငွြးဖြစ်သူဇငမြာတိုကခြန်းသို့သှားပြီး အရိပအြရောငသ်ှားပြရမည် အခွနပေေေးလငွြ သူမစောကပြတလြေးအား ယကခြိုင်းမညဟြု ဆုံးဖြတလြိုကသ်ည်။ရချိုးရင်း တန်းလန်းရပကြေသ်ှားသဖြင့ြ အောကထြပသ်ို့ဆင်းကာ ခွိုးနလေိုကသ်ည်။
မိုးနှောင်းမှာ အပြငသ်ှား၍ သူနှင့ယ်ောကျခမဖို့ ကြကြဥပလာတာနှင့ြ နှားနို့ဝယပြှီးပြနလြာခဲ့သည်။တံခါးမှာ စိထားခဲ့သဖြင့ြ အသာလေးတွန်းဖြင့ကြာ ဧည့ခြန်းထိဝငလြာလိုကသ်ည်။ပန်းကနထြဲထည့ကြာ ပြငဆြငပြှီး ကိုယလြကသ်န့စြငရြန် ရချိုးခန်းအားဆှဲဖြင့လြိုကသ်ည်။
” အိုရျ … မိုးနှောင်း…… ”
” ဟာ … မာမီ …… ဆော ဆောရီး နောျ ”
ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ လှတလြှတလြပလြပပြင် တုံးလုံးခွှတခြွိုးနရင်ေး ဆပပြှာတိုကန်သည်ေ။သူမ စောကဖြုတကြှီးအားပြတတ်ိုကန်စဉြေ သားမကဖြစ်သူက မထငမြှတပြဲ ဆှဲဖြင့လြိုကသ်ဖြင့ြ ရုတတ်ရကြ ကြောငန်တေော့သည်။မိုးနှောင်းကလည်း ဇနီးလောင်းထကြ ပို၍တောင့သ်ော ယောကျခမ၏ ကိုယလြုံးအားငေးရင်း သူမပေါငကြှားရှိ ဆပပြှာတိုကလြကြတ်န်းလန်းစောကပြတကြို စူးစိုကကြှည့န်မေိသည်။
နှစ်ယောကသ်ား သတိဝငလြာမှ မိုးနှောင်းက လှည့ထြှကကြာ တံခါးအားပိတထြားပေးခဲ့လိုကသ်ည်။ထို့နောကဘြး ဧည့ခြန်းတွင်းမှ စောင့န်လေိုကတ်ော့သည်။ခဏအကြာမှ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ အနကရြောငဝြမ်းဆကကြလေးဖြင့ြ အိမပြေါမြှဆင်းလာတော့သည်။
ဧည့ခြန်းတွင်း သားမကဖြစ်သူရှေ့ဝငထြိုငကြာ သူမဖို့ ထည့ထြားသော ပလာတာအား ပဲဖြင့တ်ို့စားနတေော့သည်။မိုးနှောင်းအား မကြန်ာပူသဖြင့ြ မကြည့်ရြဲပေ။ပလာတာကုနကြာနီးမှ မိုးနှောင်းက နှားနို့ထည့ထြားသောခွကအြား သူမရှေ့တိုးကာ တွန်းပို့ပေးသည်။မိုးနှောင်းလည်း ယောကျခမအား အိုးတို့အမ်းတန်းဖြစ်ကာ စကားမပြောပေ။သို့သောြ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့အြား ကြည့်ရြင်း လိုးချင်သ်ောစိတမြွား တဖြားဖြား ပေါန်ရသေည်။
ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ သူရဆီသို့ စိတကြရောကန်ပြေီး အယကခြံချင်လြာသဖြင့ြ နှားနို့အားတဝကခြန့သ်ောကကြာ မှနမြှနထြပြီး စားပြဲခုနမြှ ထရာ လှည့အြထွကတ်ှင် စီးထားသောဖိနပန်ှင့ြ စားပြဲခုနအြောကခြှထေောကတ်ိုကမြိကာ ဟပထြိုးလေး လဲကသွှားသည်။
ဒူးထိပမြှနာသှားသဖြင့ြ ရုတတ်ရကမြထနိုငတ်ော့ပေ။မိုးနှောင်းက တွဲထူပြီး ဧညခြန်းတွင်း တီဗှီရှေ့မှ ဆိုဖာခုံပေါသ်ို့ တငပြေးလိုကသ်ည်။ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ ဒူးနာသှားသဖြင့ြ ဇငမြာတိုကခြန်းသို့သှားရနအြစီအစဉြ ဖကြလြိုကတ်ော့သည်။
” မိုးနှောင်း … မာမီကို အိမပြေါတ်ှဲပို့ကြာ… အပြငမြသှားချင်တ်ော့ဘူး ”
” ဟုတ် ဟုတ် … မာမီ … ဖြည်းဖြည်း တွဲလိုကန်ောြ ”
နှစ်ယောကသ်ား ဖြည်းဖြည်းချင်ြး အိမပြေါသ်ို့ရောကရြှိကာ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့တ်ို့ လငမြယားခန်းထဲဝငလြာကြတော့သည်။သူမအား ကုတငပြေါထြိုငခြိုင်းကာ မိုးနှောင်းက ကုတငခြှရင်ေးမှ လိမ်းဆေးဗူးယူကာလိမ်းပေးနပြနေသ်ည်။ဒူးအောကမြှနေ၍ ပေါငလြယလြောကထြိ လိမ်းပေးရာ ထမိနအြစိမ်းရောငအြပါးလေးအောကကြ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးအား အနီးကပမြို့မှငန်ရသေည်။
တိတဆြိတသ်ော အခန်းအတွင်း နှစ်ယောကထြဲဆိုသည့အြသိက ရငခြုနလြှုပရြှားနကြသေည်။ဆေးလူးရင်း မိုးနှောင်းလကမြွားက ပေါငရြင်းထိ ရောကလြာတော့သည်။ထမိနလြေးအား အပေါသ်ို့ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး တွန်းတငန်ရော အောကခြံဘောင်းဘီ ပန်းရောငလြေးက အောကမြှစောကဖြုတဖြေါင်းဖါင်းကြီးအား ဖုံးကြယထြားပြီး ဘေးတဖကတ်ခကြတ်ှင် စောကမြှှေးလေးများ ထွကန်သညေကြို မှငလြိုကရြသည်။
ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ကြလည်း ကာမစိတမြွားကြှလာကာ လကကြလေးနောကပြဈထောကကြာ မကြစြိလေးမှိတထြားရင်း ပေါငန်ှဈချောင်းအား မသိမသာလေးဖြဲပေးလိုကသ်ည်။မိုးနှောင်းက ရိပမြိလိုကကြာ ဖြူဖြေးအိစကန်သေော ပေါငသ်ားများအားပြတရြင်း အောကခြံဘောင်းဘီအောကမြှ ဖေါင်းထွကလြာသော စောကဖြုတကြှီးအား အုပကြိုငလြိုကသ်ည်။ပြီးမှ စောကပြတအြကကြှဲကြောင်းအတိုင်း လကခြလယအြား ကြေးကာ အထကအြောကြ ကလှောပြေးလိုကပြှနသ်ည်။
ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ တအင်းအင်း ညည်းသံလေးပေးကာ ထောကထြားသောလကမြွားအား ကြေးကာ ကိုယလြုံးအားပကလြကလြှနခြပြဈလိုကတ်ော့သည်။မိုးနှောင်းက ပေါငရြင်းအား ဘယည်ာနမ်းရင်း ထမိနအြားခွှတရြာ သူမက ဖငသ်ားကြီးများအား အလိုကသ်င့ကြှှပေးလိုကသ်ည်။ပေါငသ်ားဖြေးဖြေးတုတတ်ုတကြှီးအား အနည်းငယဖြှဲရင်း ခွကြားသို့ မကြန်ာအပကြာ ဘောင်းဘီအပြငမြှ စောကဖြုတကြှီးအား ယကပြေးလိုကပြှနသ်ည်။
ဘောင်းဘီခွနရောတွင် စောကရြညန်ှင့ြ တံတွမွေားပေါင်းကာစိုရှှဲလာပြီး စောကပြတအြကြဲကြောင်းများထငလြာတော့သည်။ထိုအခါမှ ဆီးခုံးအောကဖြကြ စောကစြိလေးက ထောငထြှကလြာရာ မိုးနှောင်းက လွှာဖြားဖြင့ဝြိုကဝြိုကကြလိကာ စုပပြေးနသည်ေ။
ခါးလေးကော့တကလြာရင်း အောကခြံဘောင်းဘီလေးအား သူမဘာသာ ခွှတပြေးရှာသည်။စောကပြတအြယကခြံရင်း အပေါကဝြလေးအား ခပန်ှေးနှေးအရာက လာထိသဖြင့ြ မကြစြိဖြင့ကြှည့ရြာ သမကဖြစ်သူက ကုတငအြောကမြှ ဒူးထောကန်ရင်ေး သူမ စောကပြတလြေးထဲ ဒဈဖူးဖြင့တ်ေ့ကာ ဖိလိုးလိုကတ်ော့သည်။လီးက ခပစြီးစီးလေးဝငလြာသဖြင့ြ တွန့သ်ှားမိသည်။
” အ … မိုးနှောင်း … ဖြည်းဖြည်းနောျ သားလေး ”
” အင်းပါ မာမီရာ… ဖြည်းဖြည်းခင်ျး လိုးမှာပါ ”
ယောကျခမဖြစ်သူ စောကပြတအြား ပုံမှနလြေးလိုးရင်း အင််ကြ ီလေးအား ဆှဲခွှတလြိုကသ်ည်။ဘောလြီအား အပေါသ်ို့ ပင့တ်ငကြာ နို့သီးခေါင်းလေးအား တလှည့ဆြီစုပပြေးလိုကသ်ည်။ဒေါမြိုးသူဇာမှာ လိုးနရင်ေး နို့စို့ခံရသဖြင့ြ ရမျမကစြိတမြွားတောကလြောငန်တေော့သည်။သမကဖြစ်သူအား စောင့စြောင်းလိုးခိုင်းရင်း သူမကိုယတ်ိုငကြ အောကမြှ ပင့စြောင့ပြဈသည်။
” ဘှတ် ဘှတ် …… ဖြပ် … ဒုတ် ဘှတ် ”
” အ အားးးး ရှီးးးး …… စောင့စြောင့ြ မိုးနှောင်း နာနာလေး လိုးစမ်းဟာ ………… အီးးး ရှီးးး အားးးး ”
” အင့ြ အင့ြ … အ ကောင်းလိုကတ်ာ မာမီရာ … အင့ြ ”
မိုးနောင်းမှ အပေါမြှ လီးအဆုံးထိ ဖိဖိလိုးရာ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့တ်ဈယောကြ ကော့ပြနန်အေောင် ခံစားလာရသည်။သမကဖြစ်သူ၏ လိုးခကြမြွားကို ကြနပေအြားရမိသည်။စောကခြေါင်းတွင်းသို့ လီးအဝငအြထွကတ်ိုင်း အတွင်းနူတခြမ်းသားများအား ပြတဆြှဲသှားသဖြင့ြ ခငပြှန်းဖြစ်သူထကြ လီးကတုတကြှောင်း သိရှိလိုကသ်ည်။
မိုးနှောင်းကလည်း ဇနီးလောင်း၏ အမဖြစ်ေသူအား အားရပါးရ ပစ်ပစ်လိုးနရင်ေး နို့အုံးကြီးများအား ခွပေေးလိုကပြှနရြာ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ အိပယ်ာခင်းများကို လကန်ှငစြုပကြိုငရြင်း စောကရြညမြွားပန်းကာ ပြီးသှားတော့သည်။အခကြြ ၅၀ ခန့ထြပလြိုးပြီးမှ မိုးနှောင်းမှာ လီးတဈချောင်းလုံးယားလာပြီး လီးအားစောကပြတထြဲမှထုတကြာ ဗိုကသ်ားဖြေးဖြေးလေးပေါသ်ို့ လရညမြွားပန်းထုတရြင်း ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ပြေါသ်ို့ မှောကအြိပလြိုကတ်ော့သည်။
အမှန်းလမ်းတနရော လမ်းမကြီးတွင် ကားလေးတဈစီးပေါြ၌ ရှေ့ခန်းတွငမြိန်းကလေး ၃ ယောကထြိုငတ်ာ နောကခြန်းတွင် မိန်းမတဈယောကန်ှင့ယ်ောင်ျကြားတဈယောကြ အတူထိုငလြကြရြှိသည်။ပုံမှနလြေး မောင်းနကော ရှေ့ခန်းမှ ၃ ယောကမြှာ အသံကယွကြယွန်ှင့ြ ရှေးဟောင်းနှောင်းဖြစ်လေးများ ပြောဆိုနကြသေည်။နောကခြန်းတွင် သီတာခိုငန်ှင့ြ သူမ၏အခစွြဦး ရဲသှေးတို့ ထိုငရြင်း စကားပြောနကြသေည်။သူမ၏ အကူညီတောင်းမူ့ကြောင့ြ သူငယခြငွြးများက ဝိုင်း၍ စီစဉပြေးကြခွင်းဖြစ်သည်။
” တကယ် ”
ရဲသှေးပြောပြသမွှကို အံသှစွာ နားထောင်းနရင်ေးပြနမြေးလိုကသ်ည်။
” အမှနတ်ှပေါ … သဲရယ် ”
မိဘတွမရှေိတော့သော ရဲသှေးတို့ ညီကိုနှစ်ယောကကြ မှေးစားမိဘတွထေိန်းခွုပမြှု့အောကတ်ှင် ကြီးပြင်းလာခဲ့ရသည်။လူကြီးချင်ြးစကားပြောထားတဲ့ မိန်းကလေးရှိနသဖြေင့ြ ရဲသှေးအား ကြောင်းပြီးပြီးချင်ြး သူတို့မှို့ဆီသို့ခေါကြာ ယောကျခမလောင်း၏ ကြောကတ်ူးလုပင်န်းအတွင်းသို့ ပညာသငယ်ူစခေဲ့သည်။မှေးစားမိဘတွမှော စီးပြားရေးကနွသဖြေင့ြ လကရြှိလုပင်န်းအား မယိမ်းယိုငအြောင် ကြိုးစားနကြရော ရဲသှေးအား အားထားခဲ့ကြသည်။
ရဲသှေးက တဖကတ်လမ်းမှ မှေးစားမိဘများအား ကူညီပေးပမယေ့ြ… လကထြပဖြို့ကိုတော့ ခုထိ အခွိနဆြှဲထားနိုငခြဲ့သည်။ဈေးဘကတ်ှင် သီတာခိုင် ဖုန်းခေါတ်ုန်းပြနပြှောသည့မြိန်းမ မှာ သူမခစွသ်ူ ရဲသှေးနှင့ြ လူကြီးချင်ြး သဘောတူထားသောသူမှန်းသိလိုကရြသည်။
သူမအား ယခုခွိနထြိ မမေ့သေးကြောင်း ပြောရာ … သီတာခိုင် တဈယောကြ ဝမ်းသာဝမ်းနည်းဖြစ်ကာ ဖေါပြှရခကသ်ည့ခြံစားခကြမြွိုး ခံစားနမေိသည်။ခစွသ်ူအားမကြန်ှာလှဲကာ သူမလည်း မကြာခငလြကထြပရြတော့မညဖြစ်ကြောင်း ပြောပြလိုကတ်ော့သည်။
” မောင် သိပါတယ် … သဲရယ် ”
သူမ သူငယခြငွြးများက အကြိုးကြောင်းရှင်းပြထားပုံရသည်။ထို့နောကြ နှစ်ဦးသားငှိမသ်ကသ်ှားကြရာ ခဏ အကြာတွင် ရဲသှေးက သူမနူတခြမ်းဖူးဖူးလေးအား ဆှဲစုပလြိုကသ်ည်။သီတာခိုငမြှာ အနမ်းခံရင်း လကလြေးဖြင့ြ ကားရှေ့ခေါင်းသို့ ထိုးပြလိုကရြာ ရဲသှေးက ၅ နှစ်လောကခြှဲခွာရသော ခစွသ်ူအား အလှတမြပေးတော့ခွေ။နမ်းနရောမှ သူမ နို့အုံလေးအား အပြငမြှညှဈခွနပြေနေသ်ည်။
သီတာခိုငသ်ည် နဖူးပေါဝြဲကနွသေော ဆံပငမြွားအား ဟနပြါပါလေး သပတ်ငလြိုကရြင်း မကြလြုံးက ကားရှေ့ခန်းမှ သူငယခြငွြးများအားကြည့်လြိုကပြှနသ်ည်။ရီရီမောမော ပြောနကြရေင်း သူမတို့ဆီ အာရုံမထားသဖြင့ြ အင်ျကြီအားမကာ သူမနို့လေးများအား ဖေါပြေးလိုကသ်ည်။
ရဲသှေးက ဘရာစီယာလေးအား အောကသ်ို့လကဖြှင့ခြွိတဆြှဲကာ ပေါလြာသောနို့သီးခေါင်း နီတာရဲလေးအား ဆှဲစုပတ်ော့သည်။နို့စို့ရင်း သူမပေါငကြှားထဲသို့ လကတ်ဖကကြဝငလြာရာ ပေါငလြေးဖြဲပေးလိုကမြိသည်။တဖြည်းဖြည်း သူမမကြလြုံးလေးများစင်းကလွာရာ ရဲသှေးက တကကြှှမှု့များလာခဲ့သည်။နို့သီးခေါင်းလေးအားတပြှတပြှှတစြုပရြင်း ထမိနပြေါမြှသူမစောကပြတလြေးအားကလိနတေော့သည်။ရုတတ်ရကြ ကားလေးက ထိုးရပသ်ှားရင်း
” နောကခြန်းက နှစ်ယောကြ ထမင်းစားမယန်ောြ … ပြီးမှ ဆကကြှ … ဟိဟိ ”
စကားသံများထွကပြေါလြာမှ သီတာခိုင်၏စင်းနသေောမကြလြုံးလေးမှာ ပြင့လြာတော့သည်။မကမြကမြောမောနို့စို့နသေော ခစွြဦးသူရဲ့နှဖူးလေးအား သူမလကကြလေးများဖြင့ြ တွန်းကာ ပေါငလြေးအားပြနစြိလိုကတ်ော့သည်။
” မောင် … ထမင်းစားနားကြမလို့ … ပြီးမှပဲနောျ ”
” အင်းပါ … သဲရဲ့ ”
ကားပေါမြှဆင်း၍ ထမင်းဆိုငလြေးသို့ ဝငလြာခဲ့ကြသည်။ဆိုငလြေးက သပသ်ပရြပရြပန်ှင့ြ သီချင်ြးသံများကြားနရသေည်။စားပြဲအလှတတ်ဈလုံးတွင် သူမတို့ ၅ ဦး ဝငထြိုငလြိုကကြှသည်။ဆိုငမြှ ကောငမြလေးတဈယောကြ ရောကလြာကာ စားသောကန်ိုငသ်ောဟင်းလွာများအား ပြောပြနသည်ေ။
စားစရာများ စုံစုံလငလြငမြှာရင်း ကားမောင်းရသူ မသေူက အပေါ့သှားရန် မေးလိုကလြသည်ေ။သူမတို့လေးယောကြ ဆိုငအြနောကဖြကခြှမ်းသို့ထွကသ်ှားရာ ရဲသှေးတဈယောကပြဲ ကနွရြဈခဲ့သည်။အမှတတ်မဲ့ သီတာခိုငဖြငသ်ို့ကြည့်မြိရာ ဖငသ်ားအိအိလေးအောကတ်ှင် အကြကကြှီးထနသဖြေင့ြ အသာလေးထလိုကသ်ှားပြီး … အနားနားကပကြာ သတိပေးလိုကရြသည်။မသေူမှ …
” ရဲသှေးရယ် … နငကြလဲ … ခဏလေးတောငမြခွဲနိုငဘြူးလား… အိမသ်ာထိ ဘာလိုကရြှုပန်ာလဲဟ ”
ထိုစဉြ … သီတာခိုင် ထမိနလြှည့ဝြတမြှ … သူမတို့မှာ သဘောပေါကသ်ှားပြီး … ခခြြ ကနဲ့ ရီလိုကကြှတော့သည်။ထမင်းဝိုင်းလေးတွင် ဇွနသ်ံ ခရင်းသံများ ရီမောသံများ ဆူညံနတေော့သည်။သူငယခြငွြးတသိုကြ ဆုံတုန်းမို့ ရှေးဟောင်းနှောင်းဖြစ်များပြောဖြစ်ကြသည်။ရဲသှေး၏ အဖြစ်မှနအြားသိသှားကာ ရဲသှေးနှင့ြ သီတာခိုငအြား လကရြှိအခွိနလြေးအား တနဖြိုးထားရန် … နောကန်ှောငတ်ှင် မပကသ်ကကြှရန် ဝိုင်းပြောကြသည်။
” ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ဟာ … သူမင်ျဂလာဆောင် မရောကမြချင်ြး ငါ့ဘကကြ ခစွခြှင့ရြှိပါသေးတယ် ”
ရဲသှေးက သီတာခိုင်၏မကြန်ာလေးအားကြည့်ရြင်း ပြောလိုကလြသည်ေ။ထို့နောကြ ထမင်းစားဝိုင်းလေးအား လကစြသတကြာ ကားပေါသ်ို့ ပြနတ်ကခြဲ့ကြတော့သည်။ကားပေါပြှနတ်ကစြဉြ မသေူက ရှေ့ခန်း၃ယောကြ ကပြသ်ဖြင့ြ နောကခြန်းသို့ တဈယောကသ်ှားခိုင်းရာ ရဲသှေးတို့ အခကတ်ှေ့နရသေည်။နောကခြန်းတွင်း ၃ ယောကသ်ားစကားပြောရင်း ရဲသှေးမှာ တခကြသ်မ်းကာ ခဏအိပမြညဟြုပြောရင်း အသင့ပြါလာသော စောငအြပါးလေးအား ခွုံလိုကလြသည်ေ။
ကားဘေးမှ ကြောတ်ကသ်ှားသော ကားသံများကြားနရလေကြြ ဝှီးကနဲ့ ဝှီးကနဲ့ လတေိုးသံများနှင့အြတူ သဈပငမြွား လယကြှင်းများ ကနွရြဈခဲ့တော့သည်။တဖြည်းဖြည်းလတေိုးသဖြင့အြေးလာရာ သီတာခိုငကြ ဘယဘြကခြှမ်းတွငထြိုငန်သေော သူငယခြငွြးဖြစ်သူအား မှနတ်ံခါးစိခိုင်းလိုကသ်ည်။သူမက အလယတ်ှငထြိုငပြှီး ညာဖကခြှမ်းက ရဲသှေးမှာ စောငလြေးခွုံကာ ငှိမန်သဖြေင့ြ ညာဖကမြှနခြပြကြို သူမက ဆှဲတငလြိုကသ်ည်။သူငယခြငွြးဖြစ်သူနှင့စြကားပြောရင်း သူမ ညာဖကလြကကြလေးက ရဲသှေး၏စောငထြဲသှင်းကာ ပေါငလြေးအားပြတပြေးလိုကသ်ည်။
သူငယခြငွြးဖြစ်သူနှင့ရြီရီမောမော စကားတွပြေောကာ ရဲသှေးပေါငလြေးအား ပြတပြေးရင်း ဘောင်းဘီခွကြားသို့ လကအြားရှေ့တငလြိုကသ်ည်။ဇပကြနဲ့တုနသ်ှားရင်း ရဲသှေးမှာ ပေါငန်ှဈချောင်းအား ဖြဲပေးရင်း အိပခြငွယ်ောငဆြောငန်လေိုကပြှနသ်ည်။ဘောင်းဘီတွင်း လီးက အမှှောင်းလိုကကြပန်ရော သီတာခိုငမြှ အရင်းမှ အဖြားထိ လကဖြဝါးလေးဖြင့ြ ပြတသ်ပပြေးလိုကပြှနသ်ည်။
သူငယခြငွြးဖြစ်သူအား ဟနမြပကြစြကားပြောကာ သူ့၏လီးအားပြတသ်ပပြေးနသဖြေင့ြ ရငမြွားတလှပလြှပခြုနန်ရင်ေး ဘောင်းဘီးဇဈအားဖြင့ကြာ အောကခြံဘောင်းဘီထဲမှ လီးအား ထုတပြေးလိုကသ်ည်။စောငခြှုံထားသဖြင့ြ ဘောင်းဘီထဲက ထွကလြာသောလီးအား ရဲရဲတင်းတင်း ကိုငကြာ ဂွင်းထုပေးလိုကရြာ သီတာခိုငလြကထြဲတွင် တင်းမာလာလကြရြှိသည်။ခဏအကြာတွငဘြေးက သူငယခြငွြးမှာ အိပခြငွလြာသဖြင့ြ သီတာခိုငအြား စကားစဖြတရြင်း နောကသ်ို့ခေါင်းလေးမော့ကာ အိပသ်ှားပြနသ်ည်။
တဖြည်းဖြည်း သူမလကထြဲမှ လီးက တင်းတင်းလာရင်း တဒုတဒြုတန်ှင့သ်ှေးတိုးနသညေကြို ခံစားမိရာ ခပမြှနမြှနလြေး ထုပေးလိုကမြိသည်။စောငခြှုံထားသောရဲသှေးဆီမှ ညည်းသံတိုးတိုးလေး ထွကန်သညေကြို ကြားလိုကရြသဖြင့ြ သီတာခိုငမြှာ ဘေးမ အိပပြွောန်သေောသူငယခြငွြးအား တခကြကြှည့ပြှီး စောငခြှုံထဲသို့ ခေါင်းတိုးဝငလြိုကသ်ည်။စောငခြှုံထဲသူမခေါင်းလေးရောကသ်ညန်ှင့ြ ရဲသှေးပေါငကြှားသို့မကြန်ာအပကြာ ဒဈဖူးအားငုံရင်း ခပသ်ှကသ်ှကလြေး ထုပေးလိုကသ်ည်။
ခဏအကြာတွင် လီးထိပအြပေါကမြှ လရညပြစွပြစွမြွား သူမအာခေါငထြဲထိ တဖြောဖြော ပန်းဝငလြာတော့သည်။ညှီစို့စို့ ခပပြစွပြစွလြရညမြွားအား ဖြည်းဖြည်းချင်ြးမွိုခလွိုကပြှီး ဒဈဖူးအားဆှဲစုပပြေးရာ ရဲသှေးဖငကြှီးကြှတကလြာရသည်။
စိတကြွနကေတ်ဲ့ထိစုပပြေးပြီးမှ စောငခြှုံတွင်းမှ ခေါင်းအားပြနထြုတကြာ ကိုယလြုံးလေးအား မတမြတထြားလကြန်ောကသ်ို့မှီကာ အမောဖြညန်တေော့သည်။ရဲသှေးမှာ စောငလြေးအား အောကသ်ို့လွောခရွင်း သီတာခိုင်၏မကြန်ာလေးအား ကြည့်ကြာသိုင်းဖကလြိုကရြာ သီတာခိုငကြ ကြညန်ုူးစွာ ရငခြှငထြဲတိုးဝငလြိုကရြင်း အိပပြွောသ်ှားတော့သည်
နေ့တဝကခြန့မြောင်းလာပြီးမှ ကယွဝြန်းလှပသော ခွံဝန်းထဲသို့ သူမတို့ကားလေး ဝငရြောကလြာသည်။ခန်းနားလှပသော တိုကကြှီးရှေ့တွင် ထိုးရပကြာ မသေူက ကားပေါမြှအရငဆြင်းပြီး အသင့ပြါလာသောသော့ဖြင့ြ အိမတ်ံခါးအားဖြင့ကြာ ဝငရြောကခြဲ့ကြသည်။အိမထြဲ အရောကတ်ှင် မသေူမှလှဲ၍ ကနွတ်ဲ့၄ယောကမြှာ အံ့အောမှငသ်ကန်ရေ၏။
ရှေးဟောင်း ပန်းပုရုပမြွား ကြောကစြိမ်းရုပတ်ုများ အလှဆငထြားသဖြင့ြ ဧညခြန်း၏ ခန်းနာပုံအား ငေးကြည့်န်ကြရေသည်။သီတာခိုငမြှာ သူမတို့မှို့ဈေးထဲတွင် ရဲသှေးအားတွေ့မိလိုကသ်ဖြင့ြ ကြောင်းနဖကေသ်ူငယခြငွြး မသေူအားအကူညီတောင်းကာ ရှာခိုင်းလိုကသ်ည်။ထို့နောကြ သူငယခြငွြးများစုကာ ဘုရားဖူးထွကရြနဟြု ခေါင်းစဉတ်ပကြာ မသေူ၏ မိဘများပိုငဆြိုငသ်ော ခွံတခွံသို့ အနားယူရန် စီစဉခြဲ့ကြသည်။
အိမအြပေါထြပတ်ှင် မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် နှစ်ခန်းတွဲ လေးခန်းဖြဲ့ထားရာ အခန်းများက ကယွသ်ဖြင့ြ မသေူတို့ သူငယခြငွြး ၃ ယောကကြ ၁ ခန်း … ကပလြကြြ ဒေါင့အြခန်းအား ရဲသှေးနှင့သ်ီတာခိုငတ်ို့အတွကြ နရောခလွိုကကြှသည်။ခွံ၏ အနောကဖြကတ်ှင် တိုကပြုလေးတဈလုံးဆောကကြာ ရကေူးကနပြှုလုပထြားသည်။ခဏ နားကြ၍ ရကေူးရန် ပြငဆြငကြှတော့သည်။
အောကထြပ် အခန်းလှတတ်ခုတွင် မသေူတို့မိန်းကလေး ၄ ယောကြ ရကေူးဝတစြုံများလဲရန် မသေူက အခန်းတွင်းရှိ ဘီရိုထဲမှ သူမ၏ ဝတစြုံများ ထုတပြေးလိုကသ်ည်။စကားသံများဆူညံနသဖြေင့ြ ရဲသှေးက အခန်းဝနား မယောငမြလယဖြှင့ရြပကြာ ချောင်းကြည့်မြိသည်။မိန်းကလေး ၄ ယောကတ်ှင် သီတာခိုငန်ှင့မြသေူမှာ ကိုယလြုံးတောင့တ်ောင့တ်င်းတင်းမို့ ကြည့်ကြောင်းလှသည်။ကနွန်ှဈယောကမြှာ ပိနပြိနပြါးပါးမို့ စိတဝြငစြားမှု့မရှိလှပေ။အဝတစြားများလဲရင်း တဈယောကန်ှင့တ်ဈယောကြ နို့အုံများ ဖငသ်ားများ ညှဈကာ စနကြသေည်။
” မသေူ … မိန်းမ … ရှင့ဟြာတွကေ တင်းနတေုန်းပဲ ”
သီတာခိုငကြ မသေူ၏ရငသ်ားလေးအား အုပကြိုငရြင်း … လှမ်းစလိုကသ်ည်။
” ဒါပေါ့အဟေဲ့ … ကိုကိုက … စည်းကမ်းရှိတယ်… ခလြြးးး ”
မသေူကလည်း သီတာခိုင် ပေါငကြှားသို့ နိုကလြိုကရြင်း ပြနဖြှလေိုကသ်ည်။သီတာခိုငကြ ပေါငသ်ားဖြေးဖြေးအား အနည်းငယကြားပေးရင်း
” ဘောဒီသာတင်းနတောပါ… ရှင့ြ အငဂြငွကြ … မီးခိုးလိုကန်ာ မလား ဟှန့ြ ”
ဘေးမှပိနပြိနသ်ူငယခြငွြးက မသေူနောကကြွောမှ နေ၍ ဖငကြှားထဲလကကြိုလှနသ်ှင်းရင်း ပင့မြကာ မေးလိုကပြှနသ်ည်။
” မယ့လြေးဟယ် … အငဂြငွကြအလတကြှီးဟ … တလကကြိုင် ”
စကားပြောရင်း မသေူက ထမိနအြားခွှတခြလွိုကရြာ အမှှေးများပြောငရြှင်းနသေော စောကပြတန်ီတာရဲလေးက ပေါထြှကလြာတော့သည်။သီတာခိုငဘြေးသို့ ကနွန်ှဈယောကကြပြေးကပကြာ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် အနထောဖြင့ြ ဝိုင်းကြည့်လြိုကကြှသည်။မိန်းမချင်ြးပငင်ေးယူရအောင် မသေူစောကပြတလြေးက ဆှဲစောငထြားနိုငသ်ည်။ရဲသှေးမှာ ဘေးတစောင်းမို့ မသေူ၏ပေါငတ်ံဖြေးဖြေးတုတတ်ုတလြေးနှင့ြ ကော့ထွကန်သေောဖငသ်ားအိအိလေးသာ မှငခြှင့ရြရှာသည်။
ထိုနောကြ ၄ယောကသ်ား တုံးလုံးခွှတကြာ ရကေူးဝတစြုံမွာ လဲလှယဝြတဆြငကြှရာ ရဲသှေးက ခွဖြဖြေနင်းပြီး အခန်းရှေ့မှ ထွကလြာခဲ့လိုကသ်ည်။ရကေူးကနမြှာ ဘေးပတပြတလြည် ကြှပြေားအဖြူရောငန်ှင့ြ ကြမ်းပြငကြအစိမ်းရောငဖြစ်ရာ ရမွေားကြညလြငန်ပြေီး အောကခြှထေိမှငန်ရသေည်။ကနဘြေးရှိ တိုကပြုလေးထဲတွင် အသားရထေိခိုကမြှု့မရှိစရန်ေ နလေောငခြံဆီများလိမ်းပြီးမှ ရဆင်ေးကူးကြသည်။
ကနထြဲအဆင်းတွင် ရဲသှေးတဈယောကြ မသေူနှင့သ်ီတာခိုငတ်ို့၏ ဖငသ်ားအိအိကြီးများကြည့်မြိရင်း သူဝတထြားသော ဘောင်းဘီတိုအကပထြဲမှ လီးက အမှှောင်းလိုကထြနတေော့သည်။ရအဝေခွိုးပြီး အဝတစြားများ လဲပြီးမှ ဧည့ခြန်းတွင်း လူစုထိုငကြာ ကြောင်းသားဘဝမှ အဖြစ်ပကြလြေးများ ထိုငပြှောနကြလေကြရြှိသည်။တဖြည်းဖြည်း နအပေူရှိနလြွော့လာပြီး ညနစေောင်းသို့ရောကသ်ောအခါ ကားလေးဖြင့ြ ညဈေးတန်းဘကသ်ို့ ထမင်းစားထွကခြဲ့ကြသည်။
ရဲသှေးက ထူးထူးခွားခွား ယောပုဆိုးအနကန်ှင့ြ စတဈကောလြံအဖြူလေးဝတဆြငထြားသည်။သီတာခိုငကြ လကမြောင်းလေးအားခွိတကြာဘေးမှတွဲထားလိုကသ်ညမြို့… မသေူတို့၃ဦးက မကြစြပစ်ကာ ရီနကြပြေနသ်ည်။နာမညကြှီးစားသောကဆြိုင် တခုတွငဝြငလြိုကကြာ ဝိုငန်ှင့ြ ဘီယာတခွို့မှာလိုကရြင်း အရငသ်ောကကြှသည်။ရီဝဝဖြေဈေလာမှ ထမင်းဖြူနှင့ြ ဟင်းလွာများမှာကာ စားသောကကြှသည်။
အမှောငထြုကြီးစိုးလာမှ စားသောကဆြိုငကြ ပြနခြဲ့ရာ လမ်းတွင် သဈသီးတန်းသို့ဝင်၍ သဈသီးများ အစာပြစေားရနခြေါကခြှောကထြုပမြွား ထပမြံဝယယ်ူကြသည်။အားလုံးပြည့စြုံမှ ပြနခြဲ့ကြရာ မသေူမှာ အနည်းငယမြူးနသဖြေင့ြ ရဲသှေးက ကားမောငခြဲ့ရသည်။မှို့တွင်းနှင့ြ မသေူတို့ခွံမှာ ၄၅ မိနဈခန့ြ မောင်းရပမယေ့ြ ညအခွိနမြို့ ရဲသှေးက ခပဖြှည်းဖြည်းပဲမောင်းလာခဲ့သည်။
လမ်းတလွောကတ်ှင် ပုဇင်းရငကြှဲသံများဆူညံနလကြြေ အေးစိမ့စြိမ့မြို့ ကားတံခါးများ ပိတပြဈလိုကသ်ည်။မသေူ…သီတာခိုင် နှင့ြ သူငယခြငွြးတဈဦးက ကားနောကခြန်းတွင် ထိုငကြာ ပိနပြိနကြုလားဆင် ဆုဆုလှိုငကြ ရဲသှေးနှင့ရြှေ့ခန်းမှ ထိုငလြိုကခြဲ့သည်။
ကားနောကခြန်းတွင် မသေူတို့နှင့အြတူထိုငလြိုကလြာသော ခငန်ှင်းအေးမှာ တဂေ့ဂေ့နှင့ြ လခဉွေမြွားတကကြာ အနခြငွလြာသဖြင့ြ ကားခဏရပကြာ သူမအား လမ်းဘေး၌ အမခြိုင်းလိုကသ်ည်။ပြီးမှ ဆကလြကမြောင်းလာခဲ့ရာ ကားပေါရြောကရြောကခြငွြးခငန်ှင်းအေးတဈယောကြ အိပပြွောသ်ှားတော့သည်။
တဖြည်းဖြည်းမှို့ပြငလြမ်းမပေါသ်ို့ရောကရြှိလာရာ…သီတာခိုငကြ မသေူ၏ရည်းစားအကြောင်းမေးကာ စပစြုနရင်ေး ပေါငလြေးအား ပြတသ်ပပြေးနသညေမြို့ မသေူက သူရည်းစားနှင့ြ လိုးခဲ့ပုံများ ရီဝဝဖြေငေ့ြ ပြနပြှောပြနသည်ေ။မသေူ၏ရည်းစားမှာ ဆရာဝနဖြစ်ပြီးလကရြှိကိုယပျိုငဆြေးခန်းဖြင့ကြာ စီးပြားရှာနသည်ေ။နောကတ်ဈနှစ်လောကမြှ လကထြပဖြို့ တိုငပြငထြားကြပြီး အပျိုစငဘြဝကိုတော့ ပေးထားခဲ့သည်။
ဆရာဝနမြို့ မညသ်ည့တ်ားဆေးမွှမသုံးပဲ ကိုယဝြနမြရှိနိုငသ်ောရကမြွားတွင် အားရပါးရလိုးကြကြောင်း ရှင်းပြနသေေးသည်။သီတာခိုငမြှာ ညနကေ ရမချိုးခငမြှငလြိုကရြသော မသေူ၏စောကပြတလြေးအားမှငယ်ောငကြာ သူရည်းစားက ဘယလြောကမြွားပစ်ပစ်လိုးလိုကမြလဲဟု တွေးမိပြနသ်ည်။
တွေးရင်း မသေူ၏ ထမိနအြောကစြလေးအားမှပြီး သူမလကကြလေးသှင်းကာ အောကခြံဘောင်းဘီပေါမြှ စောကပြတလြေးအား နိုကလြိုကရြာ မသေူဆီမှ ရှိုကသ်ံတိုးတိုးလေးထွကလြာပြီး သူမလညတ်ိုငလြေးအားပြနန်မ်းကာ ဆှဲစုပန်တေော့သည်။မသေူမှာ ပေါငလြေးဖြဲရင်း သီတာခိုင်၏ လညတ်ိုငလြေးအား မကမြကမြောမော နမ်းပေးကာ သီတာခိုငလြကကြောကဝြတအြားဖမ်းကိုငလြိုကပြှနသ်ည်။
ထို့နောကြ သူမဘောင်းဘီလေးအား ဘေးသို့ဆှဲကာ စောကပြတလြေးအားရှေ့သို့ကော့ပေးလိုကသ်ည်။စောကခြေါင်းလေးမှာ အရညကြှညမြွားစို့နလကြြေ သီတာခိုင်၏လကကြလေးအား ပကပေကြုနတ်ော့သည်။သီတာခိုငမြှာ စောကခြေါင်းထဲထိ လကခြလယလြေးအားရသလောကသ်ှင်းကာ မှှပေေးလိုကရြာ မသေူကိုယလြုံးလေးက တွန့လြိမန်လကြေရြှိသည်။
နှစ်ယောကသ်ား ကာမစည်းစိမအြား ခံစားနစဉြေ ကားလေးမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်ြးထိုးရပသ်ှားတော့သည်။ရှေ့ခန်းက တံခါးဖြင့သ်ံကြားမှ မသေူတို့ခွံဝင်းထဲသို့ ပြနလြညရြောကရြှိနကြေောင်းသိလိုကရြသည်။မူးအိပန်သေော ခငန်ှင်းအေးအား မသေူနှင့ရြဲသှေးက တွဲ၍ အိမပြေါခြေါသ်ှားကြသည်။သီတာခိုငန်ှင့ြ ဆုဆုလှိုငတ်ို့က ဝယလြာသော သဈသီးများ ခေါကဆြှဲချောကထြုပမြွားအား ကားနောကခြန်းမှဖြင့ယ်ူပြီးမှအိမထြဲဝငလြာကြလသည်ေ။
အိမအြပေါထြပတ်ှင် ခငန်ှင်းအေးအား မသေူနှင့ြ ရဲသှေးမှ တဖကတ်ခကြစြီတွဲလကြြ မသေူတို့၃ယောကအြိပမြဲ့ အခန်းထဲသို့ဝငလြာလိုကသ်ည်။ကုတငပြေါသ်ို့ အခတွှင် ခငန်ှင်းအေး လကတ်ဖကကြ ရဲသှေးပုဆိုးအား ခွိတဆြှဲမိကာ ခါးပုံစပြေ၍ ပေါငလြယသ်ို့လွောကသွှားတော့သည်။
ပေါငကြှားမှ လီးကြီးက အောကင်ိုကကြာ တနလြန်းကြီးရမ်းနလကြြေ…ရဲသှေးမှာ ခွတဖေကကြ ကုတငပြေါထြောကလြကြြ တဖကကြကုတငအြောကအြားပြုထားရင်း ခငန်ှင်းအေးကိုယလြုံးအားထိန်းထားရသဖြင့ြ ပုဆိုးအား ရုတတ်ရကြ ပြနမြဝတန်ိုငတ်ော့ပေ။
မသေူမှာ ရဲသှေးလီးအား ကြည့်မြိကာ သူမခစွသ်ူ ဒေါကတ်ာမှင့စြိုးအားသတိရကာ အလိုးခံချင်စြိတမြွား ရုတတ်ရကဖြစ်ပေါလြာခဲ့ရသည်။အနည်းငယမြူးနသေောအခွိန် သီတာခိုငမြှ သူမစောကပြတလြေးအား ကလိပေးထားသောအရှိနဖြှင့ြ စောကပြတလြေးအတွင်းမှ ဆဈကနဲ့ဖြစ်သှားရ၏။ရဲသှေးက သူ့လီးအားစိုကကြှည့န်သေော မသေူအား ကြည့်ကြာ
” ဆောရီးဟာ … မသေူ … ငါ လကမြအားလို့နောြ ”
ခငန်ှင်းအေးအား ကုတငပြေါခြပြေးပြီးမှ ပုဆိုးအား ပြနလြညဝြတရြင်း ပြောလိုကတ်ော့သည်။
” အာ ”
မသေူမှာလည်း သူငယခြငွြးဖြစ်သူ၏လီးအားကြည့်န်မေိသညကြို သတိပြနဝြငလြာရာ မကြန်ာလေး အိုးတို့အမ်းတန်း ဖြစ်နရသေည်။ရဲသှေးလည်း မကြန်ာပူနသဖြေင့ြ လှည့ထြှကခြဲ့ရာ တံခါးဝနား အရောကတ်ှင်
” ဟိတ် … ရဲသှေး ”
နောကကြွောဘကမြှ အသံထွကလြာသဖြင့ြ လှည့ကြှညလြိုကရြာ မသေူ၏ ရီဝဝအေကြေည့န်ှင့အြတူ တစုံတရာအား နားလညလြိုကသ်ယောင်။မသေူမှ ရဲသှေးနားလွှောကလြာရင်
” ရဲသှေး … ဟိုလေ … … ငါ ငါ … ဟို … ”
ရဲသှေးနားလညလြိုကသ်ည်။သူမ သိကျခာအရ ထွကမြလာသော စကားတဈခွို့အတွကြ နားလညလြိုကသ်ည်။
” မသေူ … နဖူးလေးအား နမ်းရင်း … ငါ အခွင့ရြေးရရင် လာခဲ့မယဟြာ ”
ပြောနစဉြေ တံခါးပြင့လြာပြီး ဆုဆုလှိုငဝြငလြာသဖြင့ြ လူချင်ြးခွဲလိုကကြှသည်။ထို့နောက့ြ အခန်းပြငထြှကကြာ ဒီည အခွနပေေေးလငွြ မသေူအားလိုးပေးရနဆြုံးဖြတလြိုကတ်ော့သည်။တွေးရင်းကြနပေစြှာ သူတို့ဖို့ စီစဉပြေးထားသော အခန်းထဲအရောကြ သီတာခိုငမြှာ ကိုယတ်ုံးလုံးဖြင့ြ ကုတငပြေါတ်ှင် ခွတွေဲလောင်းခကြာ ထိုငန်တေော့သည်။
ကုတငန်ားသို့ ရဲသှေးအရောကြ သီတာခိုငမြှာ ရဲသှေးအား ကုတငပြေါသ်ို့ ပကလြကလြေးဆှဲလဲှပစ်သည်။ပြီးမှ ခါးပုံစအားဖြညကြာ ပုဆိုးအားပေါငလြယသ်ို့ဆှဲခကြာ ခပင်ိုကင်ိုကဖြစ်နသေော ရဲသှေးလီးအားကုန်းစုပတ်ော့သည်။တဖကခြန်းတွငလြည်း မူးအိပန်သေော ခငန်ှင်းအေးဘေးတွင် မသေူနှင့ဆြုဆုလှိုငတ်ို့နှစ်ဦးမှာ ဖငပြှနခြေါင်းပြန် ဘေးတစောင်းအနထေားဖြင့ြ တဈယောကပြေါငကြှားတဈယောကြ ခေါင်းအပကြာ အပြနအြလှန် ယကပြေးနကြတေော့သည်။
သီတာခိုငမြှာ ကာမစိတတ်ောကလြောငမြှု့ကြောင့ြ ရဲသှေးလီးအား အငမ်းမရသူမပါးစပထြဲ ထိုးသှင်းစုပရြာ အာခေါငအြားထောကမ်၍ တဟှတဟြှတန်ှင့ြ သီးနရသေည်။မကြရြညလြေးလညလြာကာ လီးအား ထုတလြိုကသ်ှင်းလိုကဖြှင့ြ ထိန်းစုပန်စဉြေ ရဲသှေးက သူမခေါင်းလေးဖိကာ ပင့စြောင့လြိုကသ်ဖြင့ြ အာသီးအား ဒဈဖူးနှင့ထြိုးမိ သှားတော့သည်။
” အု … ဖလှပ် … အု … အဟှတ် ဟှတ် ”
” ဆောရီးနောျ … သဲ ”
” မောငကြ … ငှိမင်ှိမန်ကြော ”
ရဲသှေးက သူမပါးစပလြေးအားစောင့လြိုးရင်း အာဂေါငထြောကမြိသဖြင့ြ တောင်းပန်းရာ နူတခြမ်းလေးစူကာ ပြနပြှောနတေော့သည်။အသကပြှင်းပြင်းရှုကာ ဒဈဖူးအား တခကြဆြှဲစုပပြှီး ဒဈအောကဘြကရြှိ သိုင်းကြိုးလေးအား လွှာထိပဖြှင့ြ ထိုးကလိပေးသည်။
လီးအရင်းအားလကဖြှင့ြ ဖမ်းကိုငပြှီးမှ ပါးစပထြဲလီးပြနထြဲ့ကာ ဝငန်ိုငသ်မွှလေး ဆှဲစုပလြိုကသ်ည်။ဒဈဖူးအား သှားလေးဖြင့ြ ခပဖြှဖြကိုကကြာ အောကဘြငရြှိ ဥနှစ်လုံးအား သူမလကကြလေးဖြင့ြ ညှဈပေးလိုကရြာ ရဲသှေးတဈယောကြ အသံထွကကြာ ညည်းတွားအောဟြဈနတေော့သည်။
” အားးး ရှီးးး …… ကောင်းလိုကတ်ာ သဲရယ် … အားး ”
ရဲသှေးမှာ မလိုးရပဲ လရညထြှကခြငွန်သဖြေင့ြ သီတာခိုငအြား တဖန် ပကလြကအြိပခြိုင်းလိုကသ်ည်။ဒူးထောငပြေါငကြားလေး လုပခြိုင်းရင်း စောကပြတလြေးဆီသို့ မကြန်ာ အပကြာ ထိုးယကပြေးတော့သည်။အထကအြောကြ ယကပြေးရင်း စောကစြိလေးအားစုပကြာ ပါးစပအြတွင်းထဲတွင် လွှာဖြင့ထြိုးဝိုကပြေးရာ သီတာခိုငမြှာ ကော့ပြနန်လကြြေ။သူမစောကပြတလြေးအား သူမလကကြလေးဖြင့ဖြှဲပေးထားကာ ကော့ကော့ပေးနရင်ေး ညည်းငှူနရသေည်။
” အိုးးး … အားးးး ……… မောငရြယ် … ဟင့ဟြင့ြ ”
တကိုယလြုံး တုနတ်ုနရြီရီ ဖြစ်လာကာ
” ရှီးးးး အားးး အ အ …… ပြီးမှ ယကတ်ော့ မောငရြယ် … အာ … အာ ကြှတ် ……… လိုးပေးပါတော့နောြ … နောမြောင် ”
မရှကန်ိုငပြါ ပြင့ပြှင့လြင်းလင်းပြောရင်း လိုးပေးဖို့ တောင်းဆိုနတေော့သည်။ရဲသှေးမှာ သူမစောကပြတလြေးအား ဒဈဖူးဖြင့တ်ေ့ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး လိုးပေးလိုကသ်ည်။ခဏအကြာတွင် သူမက ခပပြှင်းပြင်းလိုးပေးရန် ထပမြံတောင်းဆိုးလာသဖြင့ြ လီးအရင်းထိကပအြောင် စောင့စြောင့လြိုးပစ်လိုကသ်ည်။ဒဈဖူးကြီးက အရှိနဖြှင့ြ သားအိမအြား လာလာစောင့သ်ဖြင့ြ သီတာခိုငမြှာ တအီးအီးညည်းရင်း လီးဒဏကြို ထိထိမိမိလေး ခံစားနရသေည်။
ဖငသ်ားကြီးများကြှလာကာ ကော့ပြနန်ရင်ေး စောကရြညမြွား ထွကကြလွာရသည်။ရဲသှေးမှာ မပြီးသေး၍ သူမအား လေးဘကကြုန်းခိုင်းရာ ကာမစိတမြပြသေေးသဖြင့ြ ရဲသှေးအလိုကြ ကုန်းပေးလိုကြ၏။ခန်ဓာကိုယရြှေ့ပိုင်းအား ပြားနအေောငဝြပပြှီး ဖငကြှီးအားကော့ပေးလိုကရြာ ဖငဝြလေးအောကမြှ လိုးပြီးကာစ စောကပြတလြေးက စူထွကန်ပြနေသ်ည်။စောကရြညမြွားရှှဲနကော စောကခြေါင်းနီတာရဲလေးအား မှငန်ရပြေနသ်ည်။
ဖငသ်ားအိအိလေးအားဆုပန်ယရြင်း စောကပြတလြေးဆီမကြန်ှာအပကြာ လွှာဖြားလေးနှင့ထြိုးယကပြေးလိုကသ်ည်။စောကစြိလေးအားဆှဲစုပလြိုကရြာ နှာခေါင်းထိပကြ စောကခြေါင်းဝထဲ မှုပန်လကြြေ။ခါးလေးကော့ကာ ရဲသှေးမကြန်ာဆီသို့ နောကပြှန် စောင့ထြိုးနရော ဖငကြှီးကကော့ပြနန်ရင်ေး ရမျမကစြိတလြေးက ပြနထြလာရသည်။ရဲသှေးက ယကပြေးနမှေ နူတခြမ်းအားခွာပြီး ဖေါင်းကားလာတဲ့ စောကပြတအြား လကဖြဝါးဖြင့ြ
ခပကြှမ်းကြမ်း ပြတလြိုကရြာ
” အားးး ……… မောင် ရယ် ……… အင့ဟြင့ြ ”
သီတာခိုငမြှာ ခေါင်းလေးမော့ကာ အောဟြဈလိုကရြင်း ကိုယလြုံးလေး တုနတ်ကသ်ှားရသည်။ရဲသှေးက စိတကြှိုကကြလိပြီး သီတာခိုင်၏ကာမစိတ် တောငလြောငခြွိနမြှ ကုန်းပေးထားသော ဖငကြှီးနောကတ်ှင် ဒူးထောကန်ရောယူကာ လီးထိပဖြှင့စြောငခြေါင်းဝအားတေ့လိုး လိုးလိုကသ်ည်။
” ဗစွြ … ဖလှပ် …… ဗစွဗြစွြ ……… ဘှတ် ”
ပုံမှနလြေးလိုးပေးရင်း ခဏအကြာတွင် ခါးလေးအားစုံကိုငကြာ တရကြမ်း ဆောင့လြိုးလိုကရြာ … သီတာခိုင် နူတခြမ်းလေးဟသှားကာ မကြမြှောငလြေးတွန့ပြှီး လီးဝငလြာတိုင်း တအီးအီး ညည်းတွားနရသေည်။
” ရှီးးး အားးး းးးး …… ကြှတ် ကြှတ် ……… အ အ ”
လီးအရညပြှားက သူမ စောကခြေါင်းအတွင်းသားလေးများအား ခပတ်င်းတင်းပြတဆြှဲရင်း သားအိမထြိ လာလာစောင့မြိနသည်ေ။တကိုယလြုံးကငွတ်ကသ်ှားကာ အသဲခိုကအြောင် ကောင်းနရသေည်။ဖငကြှီးအား အစွမ်းကုနထြောငကြာ နောကသ်ို့ ပစ်ပစ်ပေးလိုကရြင်း
” အင့အြင့ြ ……… စောင့ြ … နာနာလေးစောင့ပြါ မောငရြယ် ”
ရဲသှေးမှာ ဖငကြှီးနောကသ်ို့ကော့ကာ ခပကြှမ်းကြမ်းလိုးပေးရန် သီတာခိုငတ်ောင်းဆိုမှု့ကြောင့ြ လီးကြီးက တင်းကနဲ့ဖြစ်လာကာ မနားတမ်း အားရပါးရ ပစ်ပစ်လိုးတော့သည်။စောင့လြိုးလိုကတ်ိုင်း သီတာခိုင် ကိုယလြုံးလေးမှာ ရှေ့သို့တိုးသှားရာ တဖြည်းဖြည်း ကုတငထြိပရြောကလြာခဲ့သည်။မီးပြင့မြတတလြိုးခကြမြွားအောကတ်ှင် မထိန်းနိုငတ်ော့ပဲ စောကရြညမြွားပနထြှကလြာကာ ဒုတိယအခွီပြီးခဲ့ရသည်။
ရဲသှေးမှာလည်း ဒရစပပြဈပစ်လိုးရင်း လီထိပကြ ဆဈကနဲ့ဖြစ်ပြီး လရညပြူပူများ သီတာခိုင့စြောကပြတလြေးထဲ ပန်းထည့ပြေးလိုကတ်ော့သည်။ ခဏစိမထြားပြီး လီးအားဆှဲထုတရြာ သီတာခိုင် စောကပြတလြေးမှာ လမွေား တဘှတဘြှတအြမကြာ စောကရြညန်ှင့လြရညမြွား စီးကလွာလကြြ။နှစ်ယောကသ်ား ပကလြကလြှနကြာ မှေးနလေိုကတ်ော့သည်။မှေးနရင်ေး ရဲသှေးမှာ ဘေးတွငပြကလြေးဖြစ်နသေော သီတာခိုငကြိုယလြုံးလေးအား ခွလိုကရြင်း ပါးပြငလြေးအားနမ်းရှိုကလြိုကသ်ည်။နို့အုံလွးအားခပဖြှဖြခွရင်ေး
” သဲ … မောင် တခုပြောချင်တ်ယ် … ”
” ပြောလေ … မောင် ”
” ဒီလိုကြာ …? …………? …………? ”
” ဟမ် … တကယရြီးလား … မောင် ”
သီတာခိုငမြှာ ဖကြကြနဲ့ထထိုငရြင်း ရဲသှေးအားကြည့်ကြာ ပြနမြေးလိုကသ်ည်။ရဲသှေးမှာ ခငန်ှင်းအေးအားတွဲပို့ရင်း မသေူနှင့သ်ူ၏ အဖြစ်ပကြအြားပြောပြလိုကသ်ောကြောင့ဖြစ်သည်။
” ဒါမယ့လြေ … ဟို … ဟို …… သဲသဘောတူမှပါ သဲရယ် ”
ရဲသှေးလည်း လိုကထြကာ သီတာခိုငခြါးလေးအား ဖကလြိုကရြင်း ပြနပြှောလိုကသ်ည်။
” မသေူက … တောင်းဆိုရင် … ခွငပြှု့ပါတယမြောငရြယ် … မကြာခင် သဲရော…မောငရြော ကိုယစြီလကထြပကြှတော့မှာလေ ”
” တကယန်ောြ သဲ … သဝနမြတိုဘူးပေါ့ ”
အှန်းပေါ့ … မောငရြဲ့ … မသေူတို့က – သဲတို့နှစ်ယောကကြို ကူညီကြတာလေ … ပြနပြှီးနားလညပြေးတဲ့သဘောပေါ့ … ”
” အင်းပါ … သဲရယ် … မောငလြည်း သဲမသိအောင် မလုပခြငွလြို့ပါ ”
” ဖူးစာမပါလို့ မပေါင်းရပမယေ့ြ … တဈယောကကြိုယတ်ဈယောကြ ခစွန်ကြရေင် ကြနပေန်မှောပါမောင် ”
” ဒါဆို … မောင် … သှားခေါလြိုကမြယန်ောြ ”
” ဒါမွိုးကြ … ဟှန့ြ …… သှားခေါလြိုကြ …… သဲရှေ့မှာပဲ လုပကြှ … ကြယရြာမလုပရြဘူး ”
တဖကခြန်းတွငလြည်း မသေူမှာဆုဆုလှိုငန်ှင့ြ အပြနလြှနယ်ကကြကြလိကရွင်း ပြီးသှားပမယေ့ြ ရမျမကစြိတမြပြသေေးပဲ ရဲသှေးလီးအား မှင်၍ အလိုးခံချင်သ်ော စိတကြှောင့ြ အိပမြရပဲ ဖြစ်နရသေည်။ဆုဆုလှိုငကြတော့ ကြေးကြေးလေးအိပပြွောန်လကြြေ။လူးလိမ့န်ရင်ေး ရဆောလာသဖြင့ြ ကုတငပြေါမြှ အဆင်းတွင် သူမတို့အခန်းတံခါး ပြင့လြာကာ ရဲသှေးမကြန်ှာအား မှငလြိုကရြသည်။ရဲသှေးက ခွဟနေလြကဟြနဖြှင့ြ အပြငထြှကခြဲ့ရနလြုပပြှနသဖြေင့ြ ရအမှေနသ်ောကကြာ အခန်းပြင် ထွကခြဲ့လိုကသ်ည်။
” အောကထြပ် သှားရအောငန်ောြ … ရဲသှေး ”
” လာပါဟ … ငါတို့အခန်းထဲပဲ သှားရအောင် ”
” ဟဲ့ … သီတာခိုင် ရှိနတောကို … နငကြလည်း ”
” သူအိပန်ပေါပြီဟ … လာပါ … စိတပြူမနနေဲ့ ”
မသေူမှာ သီတာခိုငတ်ို့အခန်းတွင်း သီတာခိုငခြစွသ်ူအားအလိုးခံရန် … အနည်းငယစြိုးရှံ့နမေိသည်။သူငယခြငွြးအား အားနာသလိုလို မကြန်ှာပူသလိုလို ဖြစ်ရပမယေ့ြ အလိုးခံချင်န်သေော ကာမစိတကြ ထကြှလကြရြှိနသည်ေ။ဆုံးဖြတလြိုကဟြနဖြှင့ြ ရဲသှေးနဲ့အတူ အခန်းတွင်းသို့လိုကဝြငခြဲ့ရာ ကုတငပြေါတ်ှင် သူငယခြငွြးဖြစ်သူ သီတာခိုငမြှာ မှောကယ်ကလြေးအိပန်သညေကြိုမှငလြိုကရြ၏။
ကုတငန်ားအရောကတ်ှငတ်ော့ စောကရြညန်ံ့သုတရြညန်ံ့ခပစြူးစူးလေးက သူမနှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်းလာတော့သည်။ခွဖြဖြေ လွှောကလြာရင်း ကုတငတ်ဖကြ၌ ရဲသှေးက ထိုငခြလွိုကသ်ည်။သူရှေ့ မတတ်ပလြေးရပန်သေော မသေူ့အားကြည့်ရြာ မကြခြုံးထူထူ နှာတံပေါပြေါြ မကြန်ှာသှယသ်ှယလြေးနှင့ြ ဘယဘြကပြါးပြငအြောကတ်ှင် မှဲ့လေးတဈလုံးတွေ့လိုကရြသည်။
ညဝတအြင်ျကြီအတွင်းမှ ဘရာစီရာမပါတော့သဖြင့ြ နို့သီးခေါင်းလေးခွှနထြှကကြာ သေးကဉွသ်ောခါးအောကတ်ှင် ဖငသ်ားကြီးက ကားထွကန်ရော သူငယခြငွြးမလေးအား လိုးရတော့မယ် ဆိုတဲ့အသိကြောင့ြ လီးက တောငလြာတော့သည်။မသေူမှာ ရဲသှေးအား စူးစူးစိုကစြိုကကြှည့ကြာ သူမ ညဝတစြကပလြေးအားခါးပေါသ်ို့ ဆှဲတငလြိုကရြာ အမှှေးများရိတထြားသဖြင့ြ ပန်းဆီရောင် စောကဖြုတလြေးက ဖေါင်းကြှနသညေကြို မှငလြိုကရြ၏။
ရဲသှေးလကန်ှကဖြကကြာ ခါးလေးအားဆှဲကာ သူ့မကြန်ာနားကပရြာ မသေူက ဂါဝနလြေးအား အပေါထြိဆှဲတငကြာ ခေါင်းမှကြောပြှီးခွှတလြိုကတ်ော့သည်။ရဲသှေးမကြန်ာနှင့ြ သူ့မ ဗိုကသ်ားဖြေးဖြေးလေးက ထိကပန်လကြြေ။ဂါဝနမြှာ အပေါအြင်ျကြီနှင် တဆကထြည်းမို့ ဂါဝနလြေးအားခွှတရြာ သူမကိုယလြုံးလေးမှာ မိမှေးတိုင်း ဖမှေးတိုင်းပေါလြာတော့သည်။
ခပတ်င်းတင်းနို့အုံလေးထိပကြ နို့သီးခေါင်းလေးက မာခဲကာ ကော့တကန်သည်ေ။ရဲသှေးမှာ လွှာလေးအား စုခွှန်၍ ခကြပြေါကလြေးအားထိုးကစားရင်း ဖငသ်ားအိအိကြီးများအား ညှဈပေးလိုကရြာ အင့ကြနဲ့ရှိုကသ်ံလေးထွကပြှီး သူမနူတခြမ်းလေးအား သူမလကကြလေးဖြင့ြ ပြနပြိတထြားပြနသ်ည်။သူမ အသံကြောင့ြ သီတာခိုငန်ိုးလာမှာ စိုးရိမန်ပေုံ။
တဖန် ရဲသှေးဘေးနား ကုတငပြေါသ်ို့ခွတဖေကတ်ငကြာ သူမခကြကြလေးအား ထိုးစွနသေောရဲသှေးခေါင်းအား အောကသ်ို့ဖြည်းဖြည်းချင်ြးဖိကာ စောကပြတလြေးရှိရာ ကပပြေးလိုကပြှနသ်ည်။ကုတငပြေါခြှဖြေားထောကတ်ငထြားသော ပေါငသ်ားဖြေးဖြေးလေးအောကြ ရဲသှေးလကတ်ဖကကြ ပင့ထြိန်းရင်း ပန်းရောင် စောကပြတလြေးအား ယကပြေးနတေော့သည်။
ဖေါင်းကြှနသေော စောကပြတလြေးက အရညကြှညမြွား ထွကန်သဖြေင့ြ ရဲသှေးနှာခေါင်းနှင့ြ နူတခြမ်းတဝိူကြ စောကရြညမြွား ရှှဲလာခဲ့ရသည်။မသေူသည် သူမစောကပြတလြေးနှင့ရြဲသှေးပါးစပအြား ဖိကပထြားရင်း အံလေးကြိတကြာ ခေါင်းလေးကဘယည်ာရမ်းနလကြြေ။ရဲသှေးကလည်း စောကပြတတ်ပြငလြုံးယကကြာ စောကစြိလေးအား လွှာထိပဖြှင့ဝြိုင်းပေးပြီး ဆှဲဆှဲစုပတ်ော့သည်။
” ပလပ် … ပြှတပြှှတ် …… ပလပ် ပလပ် ”
” ဟ … အင့ျ …… အ ……… ရဲသှေးရယ် ……… အားးး အမေ့
မသေူမှာ စောကပြတတ်အုံလုံးအယကခြံနရင်ေးမှ လွှာနှေးနှေးလေးဖြင့စြောကစြိလေးအား ခပတ်င်းတင်းစုပခြံရလိုကရြသဖြင့ြ အရသာထူးကဲစွာခံစားရင်း အသံထွကြ ညည်းတွားလိုကရြသည်။ကိုယလြုံးလေး တုနရြီလာကာ ကုတငပြေါထြောကတ်ငထြားသော ခွတဖေကပြါတုနလြာသဖြင့ြ အောကသ်ို့ပြနခြလွိုကရြသည်။မတတ်ပရြပလြကြအြနထေားဖြင့ြ ပေါငလြေးအားဖြဲပြီး စောကပြတလြေးအားကော့လိုကရြာ ဆီးခုံးလေးထဲ ရဲသှေးနှာခေါင်းထိပလြေးမှုပသ်ညအြထိ ဆှဲဖိထားသည်။
စောကစြိလေးက ရဲသှေးပါးစပထြဲ၌ ဒုတကြနဲဒုတကြနဲ့ သှေးတိုးနခွေိန် သှားဖြင့ြ ခပဆြကဆြကလြေး အကိုကခြံရကာ စောကပြတတ်ခုလုံး ကငွ့စြိမ့သ်ှားကာ စောကရြညမြွား ပန်းထွကတ်ော့သည်။ရဲသှေးခေါင်းအား လကန်ှဈဖကဖြှင့ထြိန်းကာ မကြန်ှာတပြငလြုံး သူမစောကပြတလြေးဖြင့ြ ဖိပြတရြင်း စူးစူးဝါးဝါး အောမြိလိုကသ်ည်။
” အားးး အ …… အမလေးးး အားးး … ကောင်းးး ကောင်းးး ……… ကောင်းလိုကတ်ာရဲသှေးရယ် ……… ရှီးးးး အားး အားးးး အမလေးးး ”
မသေူမှာ သူမခစွသ်ူထကြ စောကပြတယ်ကကြောင်းသေား ရဲသှေး၏ လွှာဖြားအောကတ်ှင် ကော့ပြနကြာ အထွဋအြထိပရြောကခြဲ့ရသည်။သူမခစွသ်ူမှာ ခဏသာယကပြေး၍ တကလြိုးတာများသည်။ခုလောကထြိထိမိမိ အရသာမွိုးမခံစားဖူးပေ။ရဲသှေးမကြန်ာအား စောကပြတဖြှင့အြားရပါးရပြတကြာ နို့အုံလေးနှစ်ခုက နှိမ့လြိုကြ မှင့လြိုကဖြှင့ြ မကြလြုံးလေးစင်းနတေော့သည်။
” ဟူးးး းးးးးးး းးးးးး ရှီးးး းးး ……… ရဲသှေးရယ် …… အင့ျ အင့ျ
ရဲသှေးမကြန်ာအား စောကရြညမြွားရှှဲလကြဖြေါင်းကားနသေောစောကပြတလြေးဖြင့ြ နှစ်ခကြကြော့ထိုးပြီးမှ လှတပြေးလိုကသ်ည်။ရဲသှေးမှာလည်း စောကစြိလေးအား ဖိကိုကလြိုကခြွိန် စောကခြေါင်းတွင်းမှ စောကရြညမြွား ဝေါကနဲ့ပန်းထွကလြာကာ မကြန်ှာတပြငလြုံးရှှဲအောငအြပန်းခံရသဖြင့ြ နှေးကနဲ့ဖြစ်ကာ တမွိုးလေးခံစားလိုကရြသည်။
တပျိုငထြဲမှာပင် ခေါင်းအားလကလြေးနှစ်ဖကကြ ဖမ်းထိန်းခံရရင်း စောကပြတအြိအိနှေးနှေးလေးဖြင့ြ မကြန်ာနခုလုံး ပြတခြံရသဖြင့ြ အောကမြှ လီးကြီးက တင်းတောင့လြာရသည်။ ပါးစပထြဲဝငလြာသော စောကရြညမြွားအား မွိုခပြဈရင်း မသေူဖငသ်ားလေးအား ပြတသ်ပပြေးနလေိုကသ်ည်။
မသေူတဈယောကြ စောကပြတလြေးဆီမှ ရဲသှေးမကြန်ှာလေးခွာသှားရာ စင်းထားသောမကြလြုံးလေးဖြင့ကြာ အောကသ်ို့ငုံကာကြည့်လြိုကမြိတော့သည်။
” ဟင် … … အိုရျ ……… ခိုင် … ခိုင် ”
စကားလေးထဈငေါ့ကာ မကြလြုံးလေး ဝိုင်းစကသ်ှားရသည်။သူငယခြငွြး၏ခစွသ်ူအား စောကပြတအြယကခြိုင်းရင်း စောကပြတန်ဲ့ပြတမြိထားတဲ့အဖြစ်။မကြန်ာပူတာရော ရှကတ်ာရော စိတထြဲထူပူသှားရသည်။
” ခခြြ … ရပါတယ် မသေူရယ် … ငါသိပြီးသားပါ ဟ ”
သီတာခိုငမြှာ ရဲသှေးနောကကြွောဘကမြှ ထိုငရြင်း ပေါငကြှားမှ အကြောပျိုင်းပျိုင်းထကာ တောငမြတန်သေော ရဲသှေးလီးအား ဂွင်းတိုကပြေးနကော မကြစြလေးပစ်ကာ မသေူအား လှမ်းပြောလိုကသ်ည်။မသေူမှာ သူငယခြငွြးဖြစ်သူက မီးစိမပြှသဖြင့ြ အနည်းငယတ်ော့ စိတအြေးသှားရသည်။
” ငါလည်း … စိတမြထိန်းနိုငအြောငကြို ကောင်းသှားတာဟာ ”
” မယ့လြေးဟယ် … ဒေါမြသေူ … ရှင် ကမွခစွသ်ူ မကြန်ာကို ရစရာ မရှိတော့ပါဘူး ကြည့်ပြါဦး … ဟှန့ြ ”
သီတာခိုငပြှောမှ မသေူတဈယောကြ ရဲသှေးမကြန်ာ ကြည့်မြိရာ
” အှန့ြ …… ခလြြးးး ”
ခခြကြနဲ့ ရီမိတော့သည်။ရဲသှေးမကြန်ှာ တပြငလြုံး သူမစောကရြညမြွားရှှဲနှစ်နကော နူတခြမ်းဘေးမှ ခုထိ စီးကနွလကြြေ။
” နင့ြ ဒေါကတ်ာကြီးက ယကမြပေးဘူးလား ဟမ် မသေူ ”
” ယကတ်ော့ပေးပါတယဟြယ် … ရဲသှေးလောကြ မကောင်းဘူးဟ ”
သူငယခြငွြးနှစ်ဦး ရဲသှေးရှေ့ထားပြီး စိတလြှတကြိုယလြှတပြှောနကြသေည်။စကားပြောရင်း သီတာခိုငမြှာ ရဲသှေးလီးအား ဂွင်းတိုကပြေးနရောမှ လှကကြာ သူမညဝတ် အင်ျကြီနှင့ြ ဘောင်းဘီလေးအား ထခွှတလြိုကသ်ည်။ရဲသှေးက ကုတငပြေါမြှ ကြမ်းပြငသ်ို့ ထရပရြာ နှစ်ယောကသ်ား ရဲသှေး အင်ျကြီအားဝိုင်းခွှတပြေးကြသည်။ပုဆိုးက သီတာခိုင် ဂွင်းတိုကပြေးစဉြ ခါပုံစအားဖြည်၍ ပေါငလြယထြိ လွောခထွားသဖြင့ြ ထရပလြိုကရြာ ကြမ်းပြငသ်ို့ ပုံကြသှားတော့သည်။
ထို့နောကြ သုံးယောကသ်ား ကုတငပြေါသ်ို့တကကြာ ရဲသှေးအား ခလယထြား၍ သူမတို့နှစ်ဦးက ဘေးတဖကတ်ခကြစြီမှာ လှဲလိုကကြှသည်။ရဲသှေးအား နှစ်ယောကသ်ား ညှပခြှကာ ရဲသှေးမကြန်ာပေါမြှ မသေူစောကရြညမြွားအား ပြောငစြငန်အေောင် ဝိုင်းယကပြေးကြသည်။မသေူက ရဲသှေးနူတခြမ်းအား တေ့စုပန်စဉြေ သီတာခိုငကြ သူမခေါင်းလေးအား အောကသ်ို့ရှေ့ကာ ရဲသှေးလညတ်ိုငလြေးအား နမ်းပေးလိုကပြှနသ်ည်။
တဖြည်းဖြည်း သူမတို့နှစ်ဦး၏ ကိုယလြုံးလေးများ အောကသ်ို့လွောခကြာ ဆီးခုံးနားထိ ယကရြင်းနမ်းရင်း ရောကရြှိလာတော့သည်။သီတာခိုငမြှာ ပေါငရြင်းထိပအြား လွှာအပြားလိုကယ်ကပြေးရင်း ပေါငကြှားသို့ ခေါင်းတိုးလိုကသ်ည်။ လီးတံအောကမြှ လဥမဲမဲကြီးနှစ်လုံးအား တလှည့စြီ ငုံစို့ပေးရာ ရဲသှေးပေါငသ်ားများ ဆကကြနဲ့တုနသ်ှားပြီး လီးကြီးက ထောငမြတလြကြြ ဒဈဖူးညိုညိုကြီးက ကားထွကလြာတော့သည်။အကြောပျိုင်းပျိုင်းထကာ တင်းပြောင်းနသေော လီးအား မသေူက အရင်းမှ အဖြားထိ လွှာဖြင့ပြင့ယ်ကကြာ ဒဈဖူးအား ဆှဲစုပပြေးလိုကပြှနသ်ည်။
” ပြှတ် …… ပြှတ် ပလပ် … ပြှတ် ”
” အ …… အ ……… ဟူးးး းးးး ရှီးးးး ရှီးးး အားးးး ”
ရဲသှေးတဈယောကြ ခစွသ်ူက လဥနှစ်လုံးအားစုပပြေးနပြေီး သူငယခြငွဖြစ်သူ မသေူက လီးတချောင်းယကလြိုကစြုပလြိုကြ လုပပြေးနသဖြေင့ြ အရသာထူးကဲစွာ ခံစားရင်း ညည်းတွားနရသေည်။နှစ်ယောကသ်ား မကမြကမြောမော စုပရြင်း ” ခိုင် … ငါ့စောကပြတကြ ယားလာပြနပြှီဟာ … ငါလေ …… ဟို ဟို …… ” ဘာ ဟိုလဲ … မသေူ …… အလိုးခံချင်တ်ာမလား … ဟှန့ြ ”
သီတာခိုငကြ ပါးစပထြဲမှ လဦကြီးအား ထုတကြာ ပြနပြှောသည်။မသေူမကြန်ာလေး ရဲကနဲ့ဖြစ်သှားကာ
” ဟုတတ်ယဟြေ့ … ငါ့စောကပြတကြ … လီးဆာနလေို့ … လီးပိုငရြှငဆြီ ခွင့တ်ောင်းနတော ”
မသေူလည်း ပြနင်ေါ့ကာ ခပရြှဲ့ရှဲ့လေးပြောလိုကတ်ော့သည်။သီတာခိုငမြှာ မသေူမရောကခြင် ၂ခွီအလိုးခံထားသဖြင့ြ သူငယခြငွြးလေးအား ဦးစားပေးလိုကတ်ော့သည်။
” ကဲ … ရှင့သ်ဘောပဲ … မသေူရေ … ခခြြ ခခြြ ခခြြ ”
မသေူမှာ တကယလြည်းလီးဆာနသဖြေင့ြ ဟနမြဆောငတ်ော့ပေ။ ရဲသှေးမကြန်ာအား ကြောပြေးက တကခြှလိုကသ်ည်။ ပြီးမှ ထောငမြတန်သေော လီးအား အရင်းမှ ထိန်းကာ သူမစောကခြေါင်းလေးအား တေ့ပြီး ဖိခလွိုကတ်ော့သည်။လီးကြီးမှာ အဆုံးထိ ဝငသ်ှားသဖြင့ြ မသေူဆီမှ အင့ကြနဲ့ ရှိုကသ်ံလေးထွကပြေါလြာခဲ့သည်။ သူမကိုယလြုံးအား ရှေ့သို့စိုကခြပြှီး ရဲသှေး ဒူးခေါင်းဘေးသို့ လကကြလေးနှစ်ဖကြ ထောကထြားလိုကသ်ည်။ပြီးမှ ဖငလြေးကြှကာ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဖိလိုးနသည်ေ။
သီတာခိုငမြှာ ဘေးနားတွင် ပေါငလြေးဖြဲကာ သူမစောကပြတလြေးအားပြတရြင်း ခစွသ်ူ၏အပေါမြှ စောင့လြိုးနသေော သူငယခြငွြးဖြစ်သူအား ကြည့်န်မေိသည်။တဖြည်းဖြည်း မသေူ၏ စောင့ခြကြမြွားမှနလြာကာ တအင်းအင်း ညည်းသံမွ ား ကြားလာရသည်။ရဲသှေးမှာ ဘေးနားတွင် သူမဘာသာ ပေါငလြေးကားပြီး စောကပြတလြေးပြတကြာ အာသာဖြနသေေော သီတာခိုငအြားကြည့်ရြင်း
” သဲ … မောင့မြကြန်ှာပေါခြှလိုကလြေ … ယကပြေးမယ် လာခဲ့နောြ ”
” အင်း … မောင် … လာပြီ ”
သီတာခိုငမြှာ မတတ်ပထြရပကြာ ခေါင်းရင်းဘကမြှ ရဲသှေးမကြန်ှာဘေး ဒူးထောကကြာ စောကပြတလြေးအား ပါးစပန်ားတေ့ပေးလိုကသ်ည်။ရဲသှေးကလည်း ပါးစပန်ားရောကလြာသော ခစွသ်ူ၏စောကပြတန်ီတာရဲလေးအား လွှာဖြင့ြ ထိုးယကပြေးလိုကသ်ည်။
မသေူတဈယောကြ သူမခစွသ်ူဒေါကတ်ာမှင့စြိုးထကြ အပြုစုကောင်းသော ရဲသှေးအား လိုးနရသေညကြို ပိုအားရနသည်ေ။လီးအတုတခြငွြးမကြာပမယေ့ြ ရဲသှေးလီးက အနည်းငယရြှညသ်ဖြင့ြ သားအိမဝြသို့ လာလာစောင့မြိနသညေကြို ခံစားသိရှိနသည်ေ။သီတာခိုငမြှာ ရဲသှေးမကြန်ာအားခွကာ စောကပြတအြယငခြံရင်း ရှေ့မှ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ စောကပြတလြေးထဲ လီးအဝငအြထွကအြား အရသာခံကြည့်န်မေိသည်။
” ဘှတ် … ဘှတ် …… ဖလှပ် …… ဖြပဖြှပ် ”
” အားးး းးး ရှီးးး းးး ……… ဟူးးး … အ အားးးး ”
စောကပြတလြေးထဲလီးဝငလြာတိုင်း မသေူမှာ အားရပါးရ ဖိဖိစောင့ရြင်း ခေါင်းလေးယမ်းနရော … သီတာခိုငမြှာ နောကမြှကြည့်ရြင်း မရိုးမယှ ဖြစ်လာရသည်။ရုတတ်ရကြ ရဲသှေးမကြန်ာပေါမြှ ထကာ ခွရင်ေးဘကြ သှားလိုကသ်ည်။
ပြီးမှ မသေူ့ခါးလေးအားမတစြကော သူမက ရဲသှေးအား အနည်းငယကြားခိုင်းပြီး ပေါငကြှားသို့ ဒူးတုတထြိုငလြိုကသ်ည်။ခွှေးလေးစို့ကာ အပေါမြှဖိဖိလိုးနသေော မသေူနူတခြမ်းလေးအား ဆှဲစုပလြိုကသ်ည်။မသေူကလည်း သီတာခိုငခြေါင်းလေးအားဆှဲကပကြာ သူမနို့များဖြင့ြ ဆှဲစုပပြေးနသဖြေင့ြ ထူးကဲသော ကာမစည်းစိမအြား ခံစားနသည်ေ။
သူမ ဖိစောင့လြိုကတ်ိုင်း ရဲသှေးဒဈဖူးကြီးက သားအိမလြာလာထိခွိန် ရှေ့မှ သီတာခိုငကြ နို့သီးခေါင်းလေးအား ဆှဲစုပပြေးနသဖြေင့ြ ထူးကဲသော ကာမစည်းစိမအြား ခံစားနရသေည်။တဖြည်းဖြည်းပေါငရြင်းများတောင့လြာကာ မစောင့န်ိုငသ်ဖြင့ြ နောကသ်ိုလှနခြကြာ လကန်ှောကပြှနထြောကထြားရတော့သည်။အောကမြှ ရဲသှေးမှာ ခါးလေးအားပင့ထြိန်းရင်း ပုံမှနလြေး ကော့လိုးပေးလိုကရြသည်။
သီတာခိုငမြှာလည်း သူငယခြငွြးဖြစ်သူ စောကပြတဖြေါင်းဖေါင်းလေးထဲ ခစွသ်ူ၏ လီးကြီးဝငထြှကန်ပေုံကို အနီးကပမြှငန်ရောမှ သူမကိုယလြေးအား အနောကတ်ိုးကာ လေးဖကထြောကလြိုကတ်ော့သည်။တွဲကနွသေော ရဲသှေးလဥကြီးများအား တလှည့စြီစုပပြေးလိုကရြာ ရဲသှေးပင့လြိုးခကြမြွား အရှိနမြှနလြာရသည်။သူငယခြငွြးမလေးအားလိုးရင်း လဥနှစ်လုံးအား ခစွသ်ူက စုပပြေးနသဖြေင့ြ ကာမစိတမြွားတရိပရြိပတ်ကကြာ မီးကုနရြမ်းကုန် ပင့လြိုးပစ်တော့သည်။
မသေူ၏ စောကပြတလြေးထဲ ရဲသှေးလီးကြီးဝငသ်ှားခွိန် နူတခြမ်းသားများလိပပြါသှားကာ လီးပြနထြှကခြွိနတ်ှင် နူတခြမ်းသားကခွိတကြာအပြငပြှနပြါလာတော့သည်။သီတာခိုငမြှာ စောကပြတထြဲလီးဝငပြုံကို ကြည့်ရြင်း လီးအရင်းအားလွှာဖြားဖြင့တ်ို့ကာ မသေူစောကပြတအြကြဲလေးအတိုင်း ပငယ်ကလြိုကသ်ည်။အပေါဘြကတ်ှင် မသေူ့စောကစြိလေးက ထောငန်သညေမြို့ နူတလြေးဟကာ ဆှဲစုပလြိုကပြှီး ပါးစပထြဲတွင် လွှာဖြင့လြိပကြာ ဝိုကဝြိုကပြေးလိုကပြှနသ်ည်။
မသေူမှာ ရဲသှေး၏အောကမြှပင့လြိုးခကြမြွားအားခံနရစေဉြ စောကစြိလေးအားစုပခြံရသဖြင့ြ ခွဖြေားလေးထောကကြာ ခါးအားအပေါသ်ို့မှှောကရြင်း စောကရြညမြွားထောငပြန်းကာ ဒုတိယအကြိမ် အထွဋအြထိပ် ရောကခြဲ့ရပြနသ်ည်။
ပေါင်းသားဖြေးဖြေးတုတတ်ုတလြေးများ တဇပဇြပတ်ုနရြင်း ခါးလေးအား အစွမ်းကုနကြော့ကာ စောကရြညမြွားပနထြုတရြာ ရှေ့တွငကြုန်းယကပြေးနသေော သီတာခိုင်၏မကြန်ှာသာမက ဦးခေါင်းကိုပါ ကြောပြန်းကာ ကြောပြှငထြိစောကရြညမြွား ရှှဲသှားရသည်။
” အားးးး အမေ့ ………… ရှီးး ………… အားးး အားးး းးးး … ကောင်းလိုကတ်ာဟာ ……… အမလေးးး အားး အားးးး အ အားးးး းးး ”
အသံကယွကြယွလြောငလြောငဖြှင့ြ အောဟြဈကာ သူမဖငသ်ားကြီးက ရဲသှေးဗိုကပြေါပြှုတကြလွာတော့သည်။အသကမြွှင်းမွှင်းလေးရှုရင်း ဘေးသို့လိမ့ခြကြာ ငှိမသ်ကသ်ှားတော့သည်။မသေူငှိမသ်ှားတော့မှ သီတာခိုငကြ သူမရှေ့ စောကရြညမြွားပပြနေတော ဇပကြနဲ့ ဇပကြနဲ့တုနန်သေော ရဲသှေးလီးအား စုပပြေးလိုကသ်ည်။
ရဲသှေးမှာလည်း ပြီးချင်လြာသဖြင့ြ သီတာခိုငခြေါင်းအား ညှပကြိုငကြာ ပါးစပအြား လိုးနလေိုကသ်ည်။စောကရြညအြရှှဲသားနှင့ြ လီးကြီးမှာ သီတာခိုငပြါးစပထြဲ ဝငလြိုကထြှကလြိုကဖြှင့ြ မကြာခင် လရညမြွားထွကကြလွာခဲ့သည်။ဝငလြာသောလရညမြွားမှာ မွာပြားလှသဖြင့ြ သီတာခိုငမြှာ ရသလောကမြွိုခရွင်း ဆကမြမွိုနိုငတ်ော့သဖြင့ြ လွှာဖြင့ထြိုးထုတပြဈလိုကတ်ော့သည်။
” အားးးး ကောင်းးလိုကတ်ာ သဲရယ် … အင့ြ အင့ြ …… အာ … ကြှတကြွှတ် ”
ရဲသှေးမှာ လရညမြွားတဖြောဖြောပန်းထုတရြင်း ညည်းတွားနတေော့သည်။ သီတာခိုငတ်ဈယောကလြရညမြွားမမွိုနိုငသ်ဖြင့လြွှာနဲ့ထိုးထုတရြာ လီးထိပအြပေါကအြားထိုးမိဖြင့ြ ရဲသှေးတကိုယလြုံးကငွတ်ကသ်ှားရင်း သီတာခိုငခြေါင်းအားတွန်းထုတကြာ လီးအားပါးစပအြတွင်းမှ အမှနဆြှဲထုတလြိုကရြတော့သည်။
သို့သောြ သီတာခိုငမြှာ ရဲသှေးပေါငထြိပတ်ှင် သူမခေါင်းလေးအာ လှဲခထွားရင်း ပါးပြငပြေါသ်ို့ လီးအားတငပြှီး ပြတသ်ပန်လေိုကသ်ည်။
ပါးပြငပြေါခြပန်ှေးနှေးလေးထိကပလြာသဖြင့ြ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ မကြလြုံးလေးဖြင့ကြှညလြိုကသ်ည်။လှကေားအောကဆြုံးအထဈ၌ ထိုငရြင်း သမကဖြစ်သူမိုးနှောင်းက သူမပုခုံးလေးအားပြေ့ဖကထြားရင်း နမ်းရှိုကလြိုကလြသည်ေ။သမီးဖြစ်သူ ဘုရားဖူးသှားကာ ခငပြှန်းဖြစ်သူမှာလည်း နိုငင်ံခွားသို့ အလုပကြိဈစနှင့ထြှကသ်ှားသဖြင့ြ ယောကျခမနှင့သ်ားမကြ နှစ်ယောကသ်ာကနွခြဲ့ရာမှ ကာမမီးများတောကလြောငကြာ ဆန်ဒနောကြ ကောကကြောကပြါအောင် လိုကခြဲ့ကြသည်။
တနကေုန် တညလုံး စိတရြှိသလောကလြိုးခဲ့ကြပြီး ည၁၂ကြောကြွောမြှအိပခြဲ့ကြသည်။မနကအြိပရြာအထတွင် သူမအိမပြေါကြအဆင်း မိုးနှောင်းက သူမစားရန် ကောဖြီနှသ့မြုန့တ်ခွို့ပြငဆြငထြားသဖြင့ြ အရံသငလြေးစားပြီး လှကေားရင်း၌ နှစ်ဦးသားထိုငဖြစ်ကြတော့သည်။သူမ၏ကိုယလြုံးတီးအလှအား သားမကဖြစ်သူက မှငသ်ှားရာမှ အစပြုကာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။အသကကြှီးသောလြည်း ခုထိ သားလောကအြရှယလြေးက မကမြကမြောမောရှိနသဖြေင့ြ တွေးမိပြီး ပြုံးလိုကမြိသည်။
” ဟင် … ဘာလို့ပြုံးတာလည်း မာမီ ”
မိုးနှောင်းက ယောကျခမ ဖြစ်သူအား ဖကထြားလကြြ မေးလိုကရြာ
” အောြ … မိုးနှောင်းရယ် … ငါတို့က … ယောကျခမနဲ့သမကလြေ မဖြစ်သင့တ်ာတွဖြစ်ေခဲ့ကြလို့ပေါ့ဟာ ”
မိုးနှောင်းက မကြန်ာဝင်းဝင်းလေးဖြင့ြ ခုထိချောမောလှပနသေော ယောကျခမဖြစ်သူအားကြည့်ရြင်း မဖြစ်သင့ပြမယေ့ြ လိုးခွင့ရြနသဖြေင့ြ ကြနပေမြိနသည်ေ။
ထိုစဉြ တိုငကြပန်ာရီကြီးမှ … တင်း ဒေါင် …… တင်း ဒေါင် ဖြင့ြ မနကြ ၉ နာရီထိုးကြောင်း အသံပေးကာ အခကြပြှနသည်ေ။
” ဟော … ၉နာရီတောင် ထိုးနပြေီ ”
ဆံပငလြေးအားစုခညွလြိုကရြင်း မီးဖိုခန်းဘကြ ဟင်းခကြရြန် ထသှားမညအြပြု
” ထားလိုကပြါ … မာမီကလည်း နှစ်ယောကထြဲပဲ … ခကြပြှုပမြနနေဲ့ အပြငထြှကစြားတာပေါ့ ”
မိုးနှောင်းက ပြောရင်း ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ လကကြလေးအားဆှဲလိုကရြာ သူမကိုယလြုံးလေးက မိုးနှောင်းပေါငကြှားထဲ ပြနရြောကသ်ှားရသည်။သူမဖငသ်ားကြီးအား နောကဖြကမြှ ခပမြာမာအရာတခုက ထောကမြိနသညေကြို ခံစားလိုကမြိသည်။မိုးနှောင်းမှာ သူမခွိုင်းအောကမြှ လကန်ှဈဖကအြားသှင်းကာ ရငသ်ားကြီးများအား ဆုပကြိုငရြင်း ရငခြှငထြညဆြှဲသှင်းလိုကသ်ည်။သူမကလည်း ခန်ဓာကိုယအြားနောကမြှီလိုကရြင်း မိုးနှောင်းပုခုံးတဖကပြေါခြေါင်းလေးလှနတ်ငလြိုကသ်ည်။
မိတကြပမြပါပဲ သဘာဝအတိုင်း လှနသေော သူမမကြန်ှာလေးအား မိုးနှောင်းက တရှိုကမြကမြကြ နမ်းရှိုကန်လေိုကပြှနသ်ည်။ပြနလြညန်ုပျိုသှားသလို ခံစားရင်း အနမ်းများအား တုန့ြုပြနပြေးလိုကသ်ည်။သိစိတကြ မဖြစ်သင့မြှနသ်ိနသေောလြည်း မသိစိတကြ သမကဖြစ်သူ၏ အလိုးအညှောင့မြွားတွင် နှစ်ခွိုကမြိခဲ့ရသည်။ခငပြှန်းဖြစ်သူက ဆီက မရခဲ့ဖူးသော အထိအတွေ့များအား သမကဖြစ်သူထံမှ ရရှိခဲ့သောကြောင့ဖြစ်၏။
နူတ်းခမ်းချင်ြးတေ့စုပကြာ ပါးစပထြဲသို့လွှာဖြားလေးဖြင့ြ ကလိပေးရင်း နို့အုံကြီးနှစ်ဖကအြား ညှဈခွနသေဖြေင့ြ အောကမြှ စောကပြတလြေးက ယားယံလာခဲ့ရသည်။မိုးနှောင်းက ယောကျခမဖြစ်သူကိုယလြုံးလေးလူးလှန့န်သညေကြို ရိပမြိကာ နို့အုံအားညှဈနသေောလကတ်ဖကအြားဖြုတ်၍ ပေါငကြှားဆီသို့ရှေ့လိုကသ်ည်။သူမပေါငကြှားတွင်းမှ ဖေါင်းကြှနသေောစောကပြတလြေးအား လကဖြှင့ြ ထမိနအြပေါမြှ ဖိပြတလြိုကရြာ ရမျမကစြိတမြွားကြှတကလြာရသည်။အသကရြှုသံများလည်း ပြင်းထနလြာကာ
” မိုးနှောင်း … မာမီတို့ အခန်းထဲသှားရအောငကြှာ ”
” ဒီမှာပဲ … လိုးရအောင် မာမီကလည်း ”
” ဟူးးး … ဟို ဟိုလကြော … ကြှတ် ”
အမှနတ်ော့ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ စောကပြတအြယကခြံချင်န်ရော သမကဖြစ်သူအား ပြောရခကန်တေော့သည်။မိုးနှောင်းက သူမမကြန်ာလေးအာကြည့်ကြာ
” မာမီ စောကပြတကြို ယကပြေးရမလားဟင် ”
” အာကြာ … … ဟှန့ျ ”
မိုးနှောငမြှာ မတတ်ပရြပကြာ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့အြား လှကေားထဈ အပေါသ်ို့ထိုငခြိုင်းလိုကပြှီး ခွဖြေားထောကစြကော ပေါငန်ှဈချောင်းအား ဖြဲခလွိုကသ်ည်။ပေါငကြှားတွင်းမှ ပေါလြာသော စောကပြတအြား ကြမ်းပြငပြေါြ လေးဖကထြောကကြာ ကုန်းယကပြေးလိုကတ်ော့သည်။
သူမက လှကေားထဈပေါတ်ှင် ကိုယလြုံးအား နောကအြနည်းငယလြှနကြာ တတောငဆြဈအားကြေးထောကြ၍ မကြန်ာလေးမော့ကာ အရသာခံနလေိုကသ်ည်။စောကပြတအြုံတခုလုံး ယကပြေးကာ စောကစြိလေးအားစုပပြေးနသဖြေင့ြ သူမ သှေးသားဆန်ဒများ ဆူပြကလြာကာ တအီးအီးညည်းငှူရင်း လိုးပေးဖို့ တောင်းဆိုလိုကတ်ော့သည်။
” အားးး းးး … သားရယ် … မိုးနှောင်း …… မာမီကို လိုးပေးတော့ကြာ … အင့ျ ”
မိုးနှောင်းလည်း သူမတောင်းဆိုမှု့ကြောင့ြ စောကပြတယ်ကန်ရောမှ မတတ်ပထြရပလြိုကသ်ည်။ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ မကြန်ာအားကြည့်ရြင်း လှကေားထဈပေါမြှ ဆှဲထူလိုကသ်ည်။
” မာမီ ခါးနာနလေိမ့မြယ် … ထနောြ … ”
သူမအသံလေးက အားအငဖြွော့တော့နသလေို သမီးဖြစ်သူမရှိခွိန် သမကအြားအလိုးခံနသဖြေင့ြ စိတမြလုံသလို ခံစားနမေိသည်။မိုးနှောင်းက မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် နူတခြမ်းချင်ြးနမ်းရင်း သူမစောကပြတလြေးအား တပြငလြုံးအုပကြိုငလြိုကပြှနသ်ည်။တွန့လြိမမြဲခွိတန်သေော စောကမြှှေးအုံကြီးအား အပေါသ်ို့ ပြတဆြှဲတငလြိုကရြာ စောကစြိလေးက ပြူးထွကလြာခဲ့ရသည်။
စောကစြိလေးအား သူဒဈဖူးဖြင့ြ ပြတသ်ပဆြှဲပေးရန် လီးအားကိုငထြားသော ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ၏လကကြလေးအားဖြုတခြလွိုကတ်ော့သည်။ပြီးမှ သူ့လကဖြှင့ကြိုငကြာ လီးထိပဖြှင့ြ စောကပြတအြကြဲကြောင်းလေးတိုင်း အောကမြှ အထကသ်ို့ ထိုးဆှဲပေးကာ စောကစြိထိပလြေးအား ကောပြေးလိုကသ်ည်။
” အ … အ …… သားရယ် … ဟင့ြ လုကတ်တလြိုကတ်ာကြာ ”
မိုးနှောင်းခါးလေးအား ကိုငရြင် ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ ခေါင်းလေးမော့တကသ်ှားရသည်။မိုးနှောင်းမှာ စောကစြိလေးအား ဒဈဖူးဖြင့ဖြိခွကော ၁၀ခကြခြန့ကြောပြေးလိုကပြှီးမှ အောကဖြကရြှိ စောကခြေါင်းပေါကထြဲ လီအားတေ့ကာ အဆုံးထိ စောင့လြိုးလိုကသ်ည်။
” ဗစြျ …… ဗစြျ … ဖလှပ် ဘှတ် ”
” အားးး ရှီးးး … ဟင့ျ ……… အင့ျ ”
ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ တဈယောကြ လီးက ရုတတ်ရကြ တရှိနထြိုးဝငလြာသဖြင့ြ စောကခြေါင်းထဲပြည့ကြပြသ်ှားကာ အင့ကြနဲ့ တခကြရြှိုကလြိုကမြိသည်။ထို့နောကြ သူမ နို့သီးခေါင်းလေးအား စို့ပေးရင်း ပုံမှနလြေးလိုးပေးနသဖြေင့ြ စောကပြတလြေးအားကော့ကာ အလိုကသ်င့ပြှနစြောင့ပြေးလိုကသ်ည်။
တဖြည်းဖြည်း စောကရြညကြှညလြေးများ ထွကလြာကာ လီးအဝငအြထွကြ ခံနိုငလြာသဖြင့ြ မိုးနှောင်းခါးအားဆှဲကာ လီးအရင်းထိကပန်အေောင် ကော့လိုးလိုကပြှနသ်ည်။မိုးနှောင်းလည်း ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ၏ တုနပြှနလြိုးခကြမြွားကြောင့ြ သူမဖငသ်ားအိအိကြီး နံရံကပသ်ှားသညအြထိ အရှိနပြှင်းပြင်းဖြင့ြ ပစ်လိုးတော့သည်။
” ဗစွြ … စွပ် …… ဖြပဖြှပ် … ဗစွြ ဖြပ် ……… ဘှတ် ဘှတ် ဘှတ်
” အ … အမလေးးး အားးး အားးး ……… ကောင်း……
……… ကောင်း … ………… ကောင်းလိုကတ်ာ … သားရယ် … အီးဟီးးး းးး ……… အိုးးး အို့ … …… အိခ့ြ …… အားးးး ရှီးး … ဟူးးး းးးး ”
မိုးနှောင်းမှာ လူငယတ်ဈယောကမြို့ လိုးခကြမြွားက အားပါပြင်းထနန်လကြြေ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း စောင့လြိုးနတေော့သည်။ဇနီးလောင်း၏ အမဖြစ်ေသူဆိုတဲ့အသိကလည်း ရမျမကစြိတကြိုတောကလြောငစြခေဲ့သည်။အရှယန်ှင့မြလိုကအြောင် နုပျိုချောမောလှသော ယောကျခမလောင်းအား လိုးခွင့ရြလိမ့မြညဟြု အိပမြကပြင် မမကဖြူးခွေ။
ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာလည်း ယခုလို ပကပြကစြကစြကြ အလိုးမခံရသညမြှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ခငပြှန်းဖြစ်သူ ဦးသကခြိုငမြှာ အပြငတ်ှင် အစားများနသဖြေင့ြ သူမအား စိတကြွနပေတ်ဲ့အထိ မလိုးနိုငတ်ော့ပေ စောကရြညထြှကရြုံသာ ယကစြှ လိုးနိုငတ်ော့သည်။သမကဖြစ်သူ၏ လိုးခကြမြွားက မှနသ်ည် အားပါသည် မီးပြင့မြတကြ ဆောင့ခြကြမြွားက သားအိမသ်ို လာလာထိသဖြင့ြ ကာမအရသာအား ဒငပြှည့ကြပြပြှည့ြ ခံစားရနသည်ေ။ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် လိုးခကြမြွားကို စောငပြတလြေးအားကော့ကာ ကြှကာဖြင့ြ ပြနပြှနည်ှောင့ပြေးနမေိသည်။
” အီးးးးဟားး ရှီးးး …… အင့ြ … လိုး လိုး ………… လိုးစမ်းး …… သားရယ် ……… အ ……… ဟုတ် ဟုတတ်ယ် ………… လိုးစမ်း အားရပါးရ ……… မင်းစိတကြှိုကလြိုးးစမ်းးး ……… ရှီးးးး ………………… ကောင်းလိုကတ်ာ သားရယ်……… အမလေးးး ”
” အားးး ……… အင့ကြှာ ……… ဟူးးး ဟူးးးး …… လိုးနပေါတယ် မာမီရ ……… သားလည်း မာမီကို လိုးချင်န်တောပါ … အ ……… ရှီးးး းးးး ”
” တကယလြား ……… သားရယ် … မင်းဇနီးလောင်းလေး မရှိလို့ ဒီစကားပြောတာမလား … ဟှန့ြ ”
” ဘှတ် ဘှတ် ……… ဖြပ် … ဗစွဗြစွြ …… စွပ် ဗှိဗှိ …… ဖြပ် ဖြပ် …… ဘှတ် ”
စကားပြောရင်း နှစ်ယောကသ်ား အလိုးမပကြပြေ။
” မဟုတပြါဘူး … မာမီရာ … တကယပြှောတာပါ မာမီ စောကဖြုတကြှီးက ပိုပြီးလိုးလို့ ကောင်းတာ … …… ……… ရှီးးး
” အင်းဟင်းးး …… မင်းက အပြောလည်းကောင်း …… အလိုးလည်းကောင်းပါတယကြှာ … အင့ြ ………… ဟူးးး းးးး ”
” တကယပြါ မာမီရယ် … မာမီသာ ခွင့ပြှုမယဆြို … ခိုငန်ဲ့လကထြပပြှီးလည်း မာမီကို လိုးပေးပါရစဗွော ”
” အာ ကြာ …… ဟှန်းးး းးး …… ကြှတ် ………… အခွင့ရြေးရရင် လာလာလိုးပေါ့ မာမီခွင့ပြှုမှာပေါ့ ”
” အားးး ……… အ …… တကယလြား မာမီ … သားက မာမီဖငကြှီးမှငကြထဲက လိုးချင်န်တေဲ့သူပါ … စောကပြတလြေးကလည်း အသကသ်ာကြီးတာ စီးပိုငန်တော မာမီရာ … ဟူးးး ရှီးးး းးးး းးးး ”
မိုးနှောင်းစကားကြောင့ြ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ ရမျမကစြိတမြွားထူးထူးကဲကဲ ထကြှလာကာ သူမစောကခြေါင်းထဲ မနားတမ်းလိုးနသေော သမကဖြစ်သူ လီးအား ဖငသ်ားကြီးများမှှောကကြာ ဝိုကပြှီးပြနပြှန် ညှောင့ပြေးမိသည်။မိုးနှောင်းမှာလည်း ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ၏ စောကခြေါင်းတွင်းမှ သူ့လီးအားညှဈပေးနသဖြေင့ြ ဖငသ်ားအိအိကြီးအားဆှဲပြီး တရကြမ်း စောင့စြောင့ြ လိုးလိုကပြှနသ်ည်။
လီးတချောင်းလုံး ကငွတ်ကလြာပြီး လရညမြွားထွကကြကြာ စောကခြေါင်းထဲသို့ ပန်းပစ်လိုကတ်ော့သည်။မိုးနှောင်းပြီးပြီးချင်ြး ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ၏ စောကပြတလြေးက နှေးကနဲ့ဖြစ်လာကာ သူမလည်း စောကရြညမြွား တဖြောဖြောပန်းထွကလြာတော့သည်။နှစ်ဦးသား မတတ်ပရြပလြကြြ တင်းကပြစြှာဖကရြင်း ညည်းသံလေးများထွကပြေါန်ကြသေည်။နေ့လညထြမင်းစားခွိန် မရောကမြချင်ြး နှစ်ယောကသ်ား စိတလြှတကြိုယလြှတ် လိုးခဲ့ကြသည်။
အိမထြဲတွင် အဝတစြားများ မဝတတ်ော့ပဲ ကိုယတ်ုံးလုံးနကြရေင်း အောကထြပတ်ခုလုံး နရောမွိုးစုံ ပုံစံမွိုးစုံးဖြင့ြ လိုးနတေော့သည်။ဧည့ခြန်း… မီးဖိုချောငခြန်း…အောကထြပရြှိအခန်းလှတမြွား နရောအနံ့လိုးရင်း ကာမစည်းစိမအြား ခံစားနကြသေည်။ခနကိုယတ်ခုလုံး ခွှေးနံ့ လရညန်ံ့ စောကရြညန်ံ့များ ထွကန်သဖြေင့ြ နှစ်ဦးသား ရချိုးခန်းသို့ ဝငခြဲ့ကြသည်။
ပြော့ခွနသေေော သမကဖြစ်သူလီးအား တင်းပြောငလြာအောင် စုပပြေးပြီး ရပန်ေးအောကြ၌ တခွီထပလြိုးကြပြနသ်ည်။ပြီးမှ ရချိုး ဖီးလိမ်းပြငဆြငကြာ မှို့ထဲ စားသောကဆြိုငကြောင်းကောင်းတွင် နေ့လညစြာ စားရန် ကားလေးဖြင့ြ ထွကခြဲ့လိုကသ်ည်။
စားသောကပြှီး၍ ပိုကဆြံရှင်းအပြီး မိုးနှောင်းမှာ ဗိုကရြဈလာသဖြင့ြ အိမသ်ာတကခြွိနတ်ှင် ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ဖြုနသ်ံလေး မှညလြာခဲ့သည်။ဖြင့ကြှည့လြိုကရြာ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ ဇငမြာ ဖြစ်နတေော့သည်။
” ဟဲလို … ပြော ဇငမြာရေ … ”
” အေး … သူဇာရေ … ဒီမှာ ညည်းလူ ဂွဝငေန်တော … ငါလည်း ချော့ပြီးပြီ မနိုငတ်ော့တာ … ဒီလိုဟာ …………¿…………¿…………¿ ”
” ဟာ … သှားပါပြီဟာ … ငါတော့ သသော သချင်ေတ်ော့တယ် … ခု့ ငါ့သမကပြါတယဟြ … ထမင်းထွကစြားကြတာ … နင် ခဏထိန်းထားဟာ … ငါလာခဲ့မယ် ”
သူငယခြငွြးဖြစ်သူ၏ စကားနားထောငလြို့ အပြီး ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ ခေါင်းမိုးကြိုးပြဈသလို ခံစားလိုကရြလသည်ေ။မနကပျိုင်းတွင် သူရက သူမအားတွေ့ချင်န်သဖြေင့ြ ဇငမြာအား အပူကပကြာ ဇငမြာ့ကားလေးဖြင့သ်ူမအိမသ်ို့လာခဲ့ကြသည်။ဇငမြာက လူရင်းမို့ ခွံတံခါးဖြင့ကြာ ဝငလြာရာ ဧည့ခြန်းတွင်း တံခါးပိတထြားလကြြ လူရိပန်ှဈခု တွေ့ရသဖြင့ြ သူခိုးကပတ်ယထြင်၍ အိမအြနောကဖြကမြှ ပတကြှည့ရြာ သူမနှင့မြိုးနှောင်းတို့ စိတလြှတကြိုယလြှတ် လိုးနခွေိနတ်ှေ့ရှိသှားကြသည်။
သူရမှာ ပေါကကြှဲနသဖြေင့ြ ဇငမြာက သူ့တိုကခြန်းသို့ခေါသ်ှားကာ ချော့နရင်ေး စားပစ်လိုကပြုံရလသည်ေ။သူငယခြငွြးဖြစ်သူ ဇငမြာ အကြောင်းလည်း သူမအသိဆုံး ယောင်ျကြားဖြစ်သူ သင်ျဘောတကလြငွြ ပြကသ်နာမတကန်ိုငသ်ော ယောင်ျကြားမွိုးရှာကာ ကုန်းပေးတတသ်ည်။သူမကိုယတ်ိုငပြင် ခငပြှန်းဖြစ်သူ နိုငင်ံခွားသှားသညန်ှင့ြ တရကတ်ောငမြကြာပါ သမကဖြစ်သူအား ကုန်းနမေိသည်။မိုးနှောင်းပြနလြာနသဖြေင့ြ ဖုန်းအမှနပြိတကြာ
” သား … မိုးနှောင်း … မာမီ သူငယခြငွြးတဈယောကြ … နမကေောင်းဖြစ်လို့ကြာ … သူ့ယောင်ျကြားကလည်း သင်ျဘောတကန်တော … လူခွဲလဲမရှိလို့ မာမီဆီဖုန်းဆကန်တော … သှားပြီး ကြည့်ပြေးရမှာ … မာမီကို သူ့တိုကခြန်းဝငပျို့လိုကြ … မင်းက အိမပြှနပြှီး ညနပေိုင်းကမွှ လာခေါပြေးနောြ ”
” အောြ … ဟုတ် မာမီ … သားရော ကူစောင့ပြေးရမလား ”
” ရပါတယကြှာ … သူကလည်း တဈယောကထြဲနတောဆိုတော့ … မင်းပါရင် ပတကြငွအြမှငကြွ မကောင်းဘူးလေ ”
” ဟုတ် … မာမီ … အဲတာဆို … မာမီပြနတ်ဲ့ခွိန် ဖုန်းဆကလြိုကပြေါ့ ”
” အေးအေး … သားလေး ”
မိုးနှောင်းမှာ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ ပြောတဲ့လိပစြာအတိုင်း တိုကခြန်းများဘကသ်ို့မောင်းပို့ကာ အိမသ်ို့ပြနလြာခဲ့တော့သည်။ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ ဇငမြာတိုကခြန်းသို့ တကလြာတော့သည်။ထို့နောကတ်ံခါးဖြင့ကြာ အတွင်းသို့ဝငရြာ ဇငမြာက အင်ျကြ ီအပါးလေးနှင့ြ ဘောင်းဘီတိုလေးအားဝတဆြငထြားသည်။သူမအားမှငမြှငခြငး လာဟေ့ … ညည်းလူ … ငါ့အခန်းထဲမှာ … ဝငသ်ာကြည့်တ်ော့ဟာ ”
ဇငမြာ့ စကားအဆုံးတွင် အခန်းထဲဝငရြာ သူရမှာ ကိုယတ်ုံးလုံးဖြင့ြ ဇငမြာကုတငပြေါြ ပကလြကလြေး လဲှနသည်ေ။သူမမှငသ်ညန်ှင့ြ
” မ … ရကစြကတ်ယဗြွာ … ကနွောြ မခံစားနိုငဘြူးဗွာ ”
” အောျ … သူရ ရယ် ”
ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ စိတထြဲ သနားသှားကာ ကုတငန်ားထိလွှောကသ်ှားလိုကသ်ည်။သူရမကြန်ာပေါတ်ှင် ဝမ်းနည်းနသေောမကြဝြန်းများက မကြရြည်ဥလေးများကဆွင်းနလကြြေ။ပုခုံးကယွကြယွြ … အသားဖြေးဖြေးနှင့ြ ရငဘြတပြေါတ်ှင် အမှှေးစိမ်းလေးများက ခကြန်ားအထိဆကန်ပြနေသ်ည်။
ခကြအြောကတ်ှင် လမှှေးကောကကြောကလြေးများနှင့ြ ပန်းရောငသ်န်းနသေော လီးကြီးမှာ ပေါငကြှားသို့ ငိုကဆြင်းနသည်ေ။ပေါငလြယလြောကတ်ှင် အမှှေးစိမ်းလေးက ခွသလေုံးထိ … ထိစပသ်ှားသညကြို မှငတ်ှေ့လိုကရြတော့သည်။ကုတငပြေါသ်ို့ တငပြလှဲဝငထြိုငကြာ သူရ မကြဝြန်းလေးအား စူးစိုကကြှည့လြိုကသ်ည်။
” သူရ … မင်း … အနတ်ီ ကို … ဘာလုပခြငွလြည်း … လုပခြငွရြာ လုပကြှာ … ညနထေိ အနတ်ီ ခွင့ပြှုတယ် ”
” မ … တကယပြှောတာလား … ကနွောြ လုပခြငွရြာ လုပမြှာနောြ ”
” တကယပြေါ့ကြ … လုပခြငွရြာလုပ် … စိတတ်ှလွေော့လိုကြ … လုပပြှီးရင် မေ့ပစ်ပေးကြာ … မင်းလည်း နိုငင်ံခွားထွကရြတော့မှာလေ ”
ထိုစဉြ … ဇငမြာတဈယောကြ ဘီယာပုလင်းများ … အာလူးကြောြ အထုတမြွားကိုငကြာ အခန်းထဲဝငလြာပြီး … ကုတငဘြေးရှိ စားပြဲခုံပေါတ်ငလြိုကလြသည်ေ။သူမအား သောကရြနပြှောရာ ထမင်းစားပြီးကာစမို့ ခဏနမှေ သောကရြန် ပြနပြှောလိုကသ်ည်။ပြီးမှ သူရ၏ လီးအားကုန်းနမ်းလိုကရြာ စောကရြညန်ံ့ရလိုကသ်ဖြင့ြ ဇငမြာအား ဖြုတလြိုကသ်ညကြို သိရှိလိုကရြသည်။
သို့သောြ သူရက အစုပမြခံပဲ သူမအား အဝတစြားများ တုံလုံးခွှတရြန် ပြောလိုကရြာ ဇငမြာ့ရှေ့တွငပြင် ကိုယတ်ုံးလုံးခွှတခြပြဈလိုကသ်ည်။သူမ၏ နို့အုံကြီးများ ဖငသ်ားအိအိဝိုင်းဝိုင်းကြီးများကြည့်ကြာ ဇငမြာပင် မိန်းမချင်ြး ငေးကြည့်န်ရတေော့သည်။ထို့နောကြ သူရဆန်ဒအတိုင်း ကုတငဇြောင်းတွင် လေးဖကကြုန်းပေးလိုကပြှနသ်ည်။ဝိုင်းစကကြော့တကန်သေော ဖငသ်ားအိအိနှစ်ခွမ်းအား သူရက သှားဖြင့ြ ဖြဖြလေး လိုကကြိုကန်သည်ေ။လကန်ှဈဖကကြလည်း ပြတသ်ပပြေးနသေေးသည်။
ကုတငအြောကတ်ှငဒြူထောကန်လကြြေ သူမဖငကြှီးအား ညှဈကာ ကိုကန်သေော သူရအား လညပြှနလြေးကြည့်ရြာ လိုချင်တ်ာရသော ကလေးငယလြို ပြောရြှှငန်သညေကြို တွေ့လိုကရြတော့သည်။ပြီးမှ ခေါင်းလေးအောကင်ုံကာ သူရ လုပပြေးနပေုံကို ခံစားနလေိုကသ်ည်။
သူရမှာ ဖငသ်ားများဆှဲဖြဲ၍ ဖငဝြလေးအား လွှာဖြားနှင့ြ ထိုးစွပေးရာ သူမဖငကြှီးကြှတကလြာရသည်။စောကပြတအြား မထိပဲ ဖငဝြထဲ အမွိုးမွိုး လွှာသှင်းကာ ကလိပေးနရော ရမျမကစြိတမြွား နိုးထလာခဲ့ရပြနသ်ည်။ဖငတ်ခါမှ အယကမြခံဘူးသဖြင့ြ ကော့ပြနန်အေောင် ခံစားနရသေည်။
” အားးးး … … သူရ ရယ် …… အင်းဟင်းးး ”
ဖငထြဲသို့ လွှာလေးစုခွှနကြာ သှင်းပြီး မှှပေေးလိုကသ်ဖြင့ြ … ဖငဝြအောကြ … စောကခြေါင်းဝမှ စောကရြညတ်ခွို့ ပစွကြနဲ့ ပန်းထွကသ်ှားသည်။သူရ မေးစိအား ပန်းမိရာ လညပြင်းမှတဆင့ြ ရငဘြတပြေါရြှိ အမှှေးလေးများထိ စီးဆင်းသှားရပြနသ်ည်။
စောကပြတအြား တခကြမြှ မထိပဲ ဖငဝြလေးအာ အမွိုးမွိုးကလိနတေော့သည်။ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ တကိုယလြုံးတုနရြီလာပြီး အလိုးခံချင်တ်ဲ့စိတမြွား တဖြားဖြားပေါလြာနသည်ေ။သူမကိုယသ်ူမလည်း နားမလညန်ိုငအြောငဖြစ်နမေိသည်။သမကဖြစ်သူနှင့ြ တမနကခြင်းလုံး မီးကုနရြမ်းကုနလြိုးထားရာ ခုတဖန် ကာမစိတကြ ထကြှနပြနေသ်ည်။
ထိုစဉြ သူမတို့အတွဲအား ဘီယာသောကရြင်း ငေးကြည့်န်သေော ဇငမြာတယောကထြလာတော့သည်။ ကြမ်းပြငပြေါဒြူးထောကြ၍ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ဖြငအြားယကပြေးနသေော သူရနောငတ်ှင် ထိုငခြကြာ သူရခါးလေးအား ဘယလြကဖြှင့ပြှတသ်ပပြေးရင်း ညာလကကြ ပေါငကြှားထဲ၌ မပြော့မမာဖြစ်နသေောလီးအား ဆုပကြိုငလြိုကသ်ည်။လီးကြီးက တုတလြညတ်ုတ် ရှညလြည်းရှညကြာ ပန်းရောငသ်န်းနပြေီး လီးအရညပြှားက ဒဈဖူးတဝကထြိဖုံးအုပန်သဖြေင့ြ ဇငမြာတဈယောကြ စွပေးရင်း ဖြဲခလွိုကသ်ည်။ဘေးဘကမြှကြည့်လြိုကရြင်း
” အားပါးပါးး … သူရရယ် … နငကြ လူနဲ့လီးနဲ့ မလိုကဖြူးဟာ … ထွားလိုကတ်ာ ”
သူရပြောသလိုလို … သူမပါသာ ရရှတေသ်လိုလို … ပြောလိုကရြင်း သူရညာဖကြ ခွိုင်းအောင် အနောကမြှ သူမခေါင်းလေးငုံသှင်းကာ ဒဈဖူးရဲရဲလေးအား ကုန်းစုပလြိုကသ်ည်။ဒေါသ်ူဇာမရောကခြင် ပေါကကြှဲနသေော သူရအားချော့တုန်းက သူမအား ဘာမပြောညာမပြောနှင့ြ တကလြိုးရာ လီးအားသချောမမှငလြိုကရြပေ။
စားပြဲခုနပြေါလြကထြောကကြာ ဖငလြေးအားအနတေောကြော့ပေးရင်း အလိုးခံလိုကရြသည်။လငဖြစ်သူ သင်ျဘောတကသ်ှားသဖြင့ြ လီးနှင့ဝြေးနရော သူရလီးအား ကြိတမြှိတခြံခဲ့ရသည်။သူမပါးစပထြဲ သူရလီးကြီးက ပြောငတ်င်းလာရင်း ဒဈဖူးကြီးက ကားထွကလြာခွိန်
” မဇငမြာ … ခဏရပြဦးဗွာ … ကနွောြ … မ … စောကပြတကြှီးကို လိုးတော့မယ် ”
သူရပြောလိုကမြှ ဇငမြာတဈယောကြ ပါးစပထြဲက လီးအား မထုတခြငွထြုတခြငွဖြှင့ြ ထုတပြေးလိုကတ်ော့သည်။လီးကြီးက ပြှတကြနဲ့ ထွကလြာကာ တဇပဇြပ် တုနန်ရော သူရက ကြမ်းပေါဒြူးထောကန်ရောမှ မတတ်ပထြရပလြိုကသ်ည်။
ကုတငပြေါမြှ လေးဖကထြောကလြေးကုန်းနသေော ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ၏ ဖငကြှားမှ ပြူးထွကန်တေော့သည်။စောငပြတကြှီးက ဖေါင်းကြှနကော အရညကြှညလြေးများစိမ့ထြှကပြှီး အလိုးခံရန် အဆငသ်င့ကြှိုနလကြြေ။ဇငမြာက သူရလီးကြီးအား ဒဈဖူးနောကန်ားက အုပကြိုငပြှီး သူငယခြငွြးဖြစ်သူ သူဇာမိုးမှင့ြ၏ စောကခြေါင်းပေါကထြဲ တေ့ပေးလိုကသ်ည်။
သူရမှာ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ကြ သမကဖြစ်သူအား ကုန်းပေးသညကြို မကြလြုံးထဲပေါလြာရင်း လီးအဆုံးစောင့သ်ှင်းရင်း ခပကြှမ်းကြမ်းပစ်လိုးလိုကသ်ည်။အရှိနပြှင်းပြင်းဖြင့ြ မနားတမ်း တောကလြွှောကလြိုးနရော ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ ခေါင်းလေးမော့တကသ်ှားရင်း တောင်းပနန်ရသေည်။
” အားး … ကလေးရယ် … ဖြည်းဖြည်းလိုးပါကြာ … ဟင့ဟြင့ြ ”
” ဇွပ် … ဗစွဗြစွြ …… ဖြပ် ………… ဘှတ် ဘှတ် ဘှတ် ……… အားးး အမလေး …… သေ သေ သပေါပြီ … သူရရယ် ………… ဘှတ် ဗစွြ … အားးး အားးး အမေ့ …… ဟူးးး … အ လာ့ လားးး … နာ …… နာ ………… နာလိုကတ်ာဟာ …… အမလေးးး းးးး ………… ရှီးးးး အားးး ကြှတကြွှတ် …… အီးဟီးးး ဟီးးးး ”
သူရ၏ တရကြမ်းလိုးခကြမြွားအောကတ်ှင် စူးစူးဝါးဝါး အောဟြဈနကော အလိုးခံနရတေော့သည်။သူရမှာ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ၏ ညည်းတွားအောဟြဈသံကြောင့ြ စောင်းလိုးနရင်ေးမှ တခကြခြငွြး နဲ့နဲ့လိုးကာ လီးအားခဏထုတပြှီး ဖငကြှားထဲသို့ မေးတငထြားလိုကသ်ည်။
ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ၏ စောကပြတထြဲမှ ဖလှပကြနဲ့ ထွကလြာပြီး ဖငကြှားထဲ အမှှောင်းလိုကမြေးတငထြားသော ဒဈဖူးရဲရဲကားကားကြီးအား ဘေးမှ ရပကြှည့န်သေော ဇငမြာက အငမ်းမရ ဆှဲစုပလြိုကသ်ည်။သူရမှာလည်း လီးထိပအြား ရုတတ်ရကြ ဆှဲစုပခြံရသဖြင့ြ … ဆကကြနဲ့ တုနသ်ှားရသည်။
သူရက လီးစုပခြံနရင်ေး ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ၏ ဖငကြှားထဲမှ ဖေါင်းကြှကာအရညမြွားရှဲနသေော စောကပြတအြား လကဖြဝါးဖြင့ပြင့ကြာ တခကြပြှတလြိုကသ်ည်။သူမမှာ အလိုးခံနရင်ေး လီးကဆှဲထုတသ်ှားသဖြင့ြ စောကပြတလြေးက ဟစိဟစိလေးဖြစ်နရော လကဖြှင့ပြှတခြံရသဖြင့ြ ခေါင်းလေးငဲ့ကာ ကြည့်လြိုကမြိသည်။အနည်းငယရြှကသ်ှားမိသည်။သူငယခြငွြးဖြစ်သူ ဇငမြာရှေ့တွင် သားအရှယလြောကလြေးအား ကုန်းကာ စောကပြတအြားဖြဲပြသလို ဖြစ်နမေိသည်။
ဇငမြာကလည်း သူရလီးအား အားရပါးရကို စုပပြေးနသညေကြိုလည်း မှငမြိလိုကသ်ည်။ထိုစဉြ သူမဖငသ်ားကြီးများအား ဖြန်းဖြန်းနှင့ြ အရိုကခြံလိုကရြပြနသ်ည်။သူရက ဖငသ်ားကြီးများအား ဘယည်ာ တခကြခြှင်းရိုကန်သည်ေ။ခဏ လေးဖြင့ြ အသားဖြေးသူမို့ ဖငသ်ားများတွင် လကဝြါးဒဏကြှောင့ြ ရဲတွတန်တေော့သည်။မကြရြညလြေးများဝဲတကန်စဉြေ စောကပြတအြုံကြီးအား ဆှဲညှဈခံရပြနသ်ည်။
သူမ နာကငွစြှာ အောလြိုကမြိသည်။အသံလေးများတုနရြီနကော မကြရြညမြွားထွကကြလွာတော့သည်။သူရကသူမဖြစ်နပေုံများအား ကြည့်ြ၍ ကြနပေန်သယေောငရြှိသည်။ထိုနောကြ ညှဈထားသော စောကပြတအြုံကြီးအား လှတ်၍ စောကမြှှေးများအား ခပတ်င်းတင်း ဆှဲပစ်ရာ ဘယလြိုမှ မခံနိုငတ်ော့ပေ။
” အားးး … သပေါပြီ ……… သူရရယ် ”
ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ ဖငကြှီးအားဘေးသို့ လှဲခရွာ သူရက ပြနထြိန်းကာ စောကပြတအြုံအား နှစ်ခကြဆြကတ်ိုကြ ပင့ရြိုကပြဈသည်။
” ခဏနကေောင်းလာမှာပါ … မ…ရယ် ငှိမင်ှိမလြေး နပေါဗွာ
ထို့နောကြ သူရက ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ၏ ဖငဝြလေးအား တံတွေးထွေးခလွိုကသ်ည်။ဘယဖြကလြကန်ှင့ြ ဖငကြှားလေးထဲပြတကြာ လကမြက ဖငဝြလေးထောကထြားလိုကသ်ည်။ညာဖကလြကကြ စောကပြတအြား ခပဖြှဖြပြတရြင်း လကည်ိုးနှငလြကခြလယအြား အသုံးပြုကာ စောကစြိလေးအား ညှပဆြှဲလိုကသ်ည်။သူမကိုယလြေး တုနသ်ှားကာ ဖငကြှီးအားကော့ပေးလိုကမြိသည်။
စောကစြိအားညှပဆြှဲပေးတိုင်း အသဲခိုကအြောင် ကောင်းနရသေည်။ထိုစဉဖြငဝြထဲသို့ ထောကထြားသော လကမြက တိုးဝငလြာရာ လန့ပြှီး အလိုလွောကြ ဖငအြတွင်းကြှတသ်ားများက ညှဈထုတန်မေိသည်။သို့သောြ သူရက လကမြဘေးတွင် တံတွေးထပထြှေးကာ လကမြအရင်း အဆဈနာထိး ဖိသှင်းလိုကသ်ည်။စောငစြိအားညှပဆြှဲခွိန် ခံစားမှု့ကောင်းသလောကြ ဖငဝြထဲဝငလြာသော လကမြကြောင့ြ နာကငွန်ရပြေနသ်ည်။တဖြည်းဖြည်းမှ ဖငအြတွင်းသားကြှကသ်ားများအားလွော့ခပြေးရာ လကအြဝငအြထွကတ်ှင် ထူးခွားသော အထိအတွေ့ကို ခံစားလာရသည်။စောကရြညမြွားလည်း ဆူပြတန်ခွေိန်
” မဇငမြာ … သားလီး ခဏထုတလြိုကဗြွာ … မ… ဘေးနာထိုငပြှီး ဖငဝြလေးယကပြေးလိုကြ ”
ဇငမြာတဈယောကလြည်း သူရလီးအား မထုတခြငွထြုတခြငွဖြှင့ြ ထုတကြာ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ သူဇာမိုးမှင့ဘြေးနာ ကပထြိုငကြာ ဖငဝြလေးအား လွှာဖြင့ြ ထိုးမှှေးပေးလိုကသ်ည်။သူရ က မဇငမြာ ပါးစပမြှကြှတထြှကလြာသော သူ့လီးအား နှစ်ခကြသ်ုံးခကြစြှကာ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ စောကပြတလြေးထဲ တေ့ဆောင့လြိုကသ်ည်။ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ သူငယခြငွြးဖြစ်သူဇငမြာက ဖငဝြလေးယကပြေးနသဖြေင့ြ ဇိမခြံနရော သူရလီးကြီးက တရှိနထြိုးဝငလြာသဖြင့ြ အနည်းငယန်ာကငွသ်ှားရပြနသ်ည်။
တခကြပြဈဆောင့ပြှီး ပုံမှနလြေးလိုးနခွေိန် ဇငမြာက ဖငဝြလေးအား ပြနယ်ကပြေးနသဖြေင့ြ ထူးထူးဆန်းဆန်း အရသာခံစားရင်း စောကရြညမြွား ပန်းထွကန်တေော့သည်။သူရက စောကရြညမြွား ပန်းထွကခြွိန် လီးကြီးအား ထုတကြာ ဖငဝြအား ယကန်သေော ဇငမြာ့ ပါးစပန်ား ကပပြေးရာ မဇငမြာတဈယောကြ စောကရြညမြွားနှင်းရဲကားနသေော ဒဈဖူးကြီးအား ဆှဲဆှဲစုပတ်ော့သည်။
ထို့နောကြ သူရက လီးအား မဇငမြာပါးစပမြှပြနထြုတကြာ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ စောကပြတလြေးထဲ ပြနထြည့လြိုးတော့သည်။ဒီတကြိမတ်ှင် သူရက ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ဖြငဝြမယကခြိုင်းတော့ပဲ သူ့လကမြအား ဖိမှုပကြာ တခကြခြငွြးလိုးနလေိုကသ်ည်။မဇငမြာက အနားရကာ သူမစောကပြတလြေးအား သူမပါသာပြတရြင်း သူငယခြငွြးဖြစ်သူ စောကပြတလြေးထဲ သူရလီးကြီး ဝငထြှကန်ပေုံကို ကြည့်န်လေိုကသ်ည်။
သူရလီးက ခပတ်ုတတ်ုတမြို့ စောကခြေါင်းထဲဝငသ်ှားခွိန် စောကပြတန်ူတခြမ်းသားများ လိပဝြငသ်ှားကာ လီးပြနထြုတခြွိန် နူတခြမ်းသားများက အပြငသ်ို့ခွိတပြါလာသညကြို အနီးကပမြှငန်ရသေည်။သူရလကမြက ဖငထြဲတိုးဝငသ်ှားတိုင်း စောကပြတကြ အလိုလွောကည်ှဈပေးသလိုဖြစ်နတေော့သည်။လီးတချောင်းလုံး စီးစီပိုငပျိုငလြေး ညှဈပေးထားသဖြင့ြ သူရမှာလည်း လိုးခကြတ်ိုင်း အရသာတွေ့နမေိသည်။
ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာလည်း စောကခြေါင်းအတွင်း လီးကြီးကအတွင်းသားများအားပြတဆြှဲပေးရင်း ဖငထြဲလည်းလကမြနှင့လြိုးပေးနသလေိုဖြစ်ရာ တကိုယလြုံးကငွတ်ကလြာရင်း စောကရြညမြွားပန်းထုတကြာ ငှိမကြသွှားရသည်။သူရက ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ မလှုပတ်ော့မှ ခါးလေးအား စုံကိုငကြာ မနားတမ်းဆောင့လြိုးပစ်သည်။မရပမြနား လိုးနရင်ေး ခဏအကြာတွင် မေးကြောများတင်းလာရင်း လီးကြီးအား ဆှဲထုတကြာ ဖငကြှီးပေါသ်ို့ လရညမြွားပန်းထုတလြိုကတ်ော့သည်။
ဘေးမှကြည့်န်သေော မဇငမြာလည်း သူငယခြငွြးဖြစ်သူ သူဇာမိုးမှင့ဖြငပြေါမြှ သူရလရညမြွားအားယကလြိုကရြင်း ဆကကြနဲ့ဆကကြနဲ့တုနန်သေော သူရဒဈဖူးကြီးအား ဖမ်းငုံလိုကတ်ော့သည်။ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ သူရထိန်းထားသောခါးအားလှတလြိုကသ်ဖြင့ြ ဘေးသို့ဖငကြှီးက ပစ်ကသွှားရင်း အသကမြွှင်းမွှင်းလေးရှုကာ မကြလြုံးလေးစင်းသှားတော့သည်။သူရလည်း ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ ဘေးနားတွင် ပကလြကလြှနကြာ လှဲခရွင်း အနားယူနလေိုကသ်ည်။
မဇငကြ သူရဘေးနာ ဖငပြှနခြေါင်းပြနကြပလြှဲကာ သူရလီးကြီးအားဆုပကြိုငထြားရင်း ပေါငပြေါတ်ှင် ခေါင်းလေးတငကြာ မှေးနတေော့သည်။ညနပေိုင်းတွင် ၃ ယောကသ်ား နိုးလာကြရင်း ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ မပြနခြင် သူရက ပကလြကလြှနယ်ကလြေး တခွီထပလြိုးပစ်လိုကသ်ည်။ခဏအကြာမှ သမကဖြစ်သူ မိုးနှောင်းရောကလြာကာ သူမအား လာခေါသ်ှားလသည်ေ။
ညပိုင်းတွင် ထမင်းအတူစားရင်း မိုးနှောင်းမှ သီတာခိုငန်ကဖြနန်ေ့လညလြောကပြှနရြောကမြညဖြစ်ကြောင်း ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့အြား ပြောပြနသည်ေ။ထမင်းစာပြီး မိုးနှောင်းမှ သဈသီးများခွဲကာ နှစ်ယောကအြတူစားရင်း အောငထြပတ်ှင် TV အတူထိုငကြှည့န်ကြသေည်။မိုးနှောင်းက နှိပပြေးရင်း ဇတလြမ်းစကြည့်ရြာ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ကြ သူရလကခြကြဖြှင့ြ ပျိုင်းနရသေည်။
ယောကျခမက မီးစိမ်းမပြသဖြင့ြ ၁၀နာရီလောကတ်ှင် TV ပိတ် မီးပိတ်၍ အိမပြေါတ်ကကြာ ကိုယ့အြခန်းကိုယဝြငကြာ အိပလြိုကကြှတော့သည်။မနကလြင်းလင်းချင်ြး ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ အိပခြန်းသို့ မိုးနှောငဝြငခြလွာသည်။ညဝတအြင်ျကြီပန်းရောသအြပါးလေးနှင့ြ ဝမ်းဆကြ ဘောင်းဘီတိုအပြလေး ဝတကြာ ပကလြကလြေးအိပပြွောန်သေော ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့အြား တွေ့လိုကရြသည်။
မာမီ…မာမီရေ ထတော့ဗြ … မိုးလင်းနပြေီ ”
” ဟင့အြင်…ထချင်သ်ေးဘူး ရော ”
မိုးနှောင်းက ကုတငပြေါတ်ငပြလှဲထိုငရြင်း နိူးလိုကရြာ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှ ပကလြကအြိပန်ရောမှ မိုးနှောင်းဘကသ်ိုမှောကခြအွိပကြာ ညုတုတုလေး ပြောလိုကလြသည်ေ။မိုးနှောင်းလည်း သူအနားမှောကရြကအြိပန်သေေးသော ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ၏ ဘောင်းဘီလေးအား ပေါငလြယထြိဆှဲခရွင်း ဖငသ်ားအိအိကြီးများအား တရှှတရြှှတန်ှင့ြ နမ်းလိုကတ်ော့သည်။ပြီးမှ
” ကနွောြ … ရချိုးပြီး မုန့သ်ှားဝယမြလို့…ခါတိုင်းလို ပလာတာပဲလား မာမီ ”
မိုးနှောင်းက ဘောင်းဘီလေးအား ပြနဆြှဲဖုံးပေးရင်း ပြောလိုကရြာ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ကြ ခေါင်းအားတဖကသ်ို့လှည့ကြာ ဆကအြိပန်တေော့သည်။မိုးနှောင်းလည်း အောကထြပဆြင်းသှားတော့သည်။မိုးနှောင်းဆင်းပြီးမကြာမှီ သူမလည်း အိပယ်ာထကာ အပေါအြင်ျကြီအားဆှဲခွှတလြိုကသ်ည်။
မှနတ်ငခြုံရှေ့ သူမ ကိုယလြုံးအား တပတလြှည့ကြှည့ကြာ အောကထြပသ်ို့ဆင်းလာခဲ့သည်။နို့တန်းလန်းနှင့ြ ဘောင်းဘီတိုအောကမြှဖငသ်ားကြီးများခါရမ်းကာဆင်းလာပြီး အောကထြပရြချိုးခန်းတံခါးအား ဖြင့ရြာ မိုးနှောင်းမှာလည်း လှတလြှတလြပလြပမြို့ တုံးလုံးခွိုးနရော လီးကထောငမြတန်လကြြေ။
” ခလြြးးး … ဟိတ် … အစောကြီးနောြ မပြောချင်ဘြူး … ဟှန့ြ ”
” ညက … မလုပရြဘူးလေ မာမီကလည်း … ခုန မာမီပြနအြိပန်လေို့ … ဒီတိုင်းဆင်းလာရတော့ မှငတ်ဲ့တိုင်းပေါ့
” အံမယ် … နေ့လညကြွ သမီးပြနရြောကမြှာလေ … မာမီက … အထီးကနွရြတော့မှာ ”
စကားပြောရင်း နှစ်ဦးသားရအတေူခွိုးရာ မိုးနှောင်းက ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ၏ ဘောင်းဘီလေးအား ဆှဲခွှတပြေးလိုကသ်ည်။ထို့နောကြ နှစ်ယောကသ်ား အပြနအြလှန် ဆကပြှာတိုကပြေးကြသည်။ရချိုးပြီး၍ ကိုယတ်ုံးလုံးများဖြင့ြ အိမပြေါပြှနတ်ကကြာ အဝတစြားများ ဝတဆြငကြှသည်။မိုးနှောင်းက အရငပြှီးသဖြင့ြ မုန့သ်ှားဝယပြှီဖြစ်ကြောင်း အခန်းပြငမြှ အောပြှောလိုကသ်ည်။
” မိုးနှောင်း … ဒီနေ့ မာမီဖို့ ရှမ်းခေါကဆြှဲဝယခြဲ့ … ပလာတာ မဝယန်ဲ့တော့ ”
” ဟုတ် … မာမီ … သှားပြီနောျ ”
ခဏအကြာတွင် မိုးနှောင်းတဈယောကြ ဟှန်း ၂ ခကြတ်ီးကာ ခွံဝင်းထဲသို့ ကားလေးအား ကြေ့ဝငလြိုကသ်ည်။ဧည့ခြန်းတွင်း ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့အြား မတွေ့သဖြင့ြ အိမအြပေါထြပသ်ို့ တကခြဲ့လသည်ေ။တံခါးဖြင့ြ၍ အိပခြန်းတွင်း ဝငလြာရာ ကုတငပြေါမြှ ခွနှစ်ေချောင်း တွဲလောင်းခွ၍ ထိုငန်သညေကြို တွေ့လိုကရြသည်။
” မာမီ…လာလေ…ရှမ်းခေါကဆြှဲ ဝယလြာခဲ့ပြီ…စားရအောင် ”
” သား…မိုးနှောင်း… ”
” ပြောလေ…မာမီ ”
” နေ့လညကြွ…သမီးပြနလြာမှာ မလား ”
” ဟုတ်…သူဖုန်းဆကထြားတာ ”
” ဒါဆို အခွိနကြ…သိပမြကနွတ်ော့ဘူးပေါ့ ”
” အမ်…ဘာလို့လဲ…မာမီ ”
ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ အသံတိတသ်ှားကာ သူမထမိနလြေးအား ခါးထိလှနတ်ငလြိုကသ်ည်။ကုတငအြောငတ်ှဲလောင်းခထွားသော ခွနှစ်ေချောင်းအား အနည်းငယကြားကာ ပေါငသ်ားဖြူဖြူတုတတ်ုတကြှီးဖြဲပြလိုကသ်ည်။
မိုးနှောင်းလည်း သဘောပေါကသ်ှားကာ သူမအနီးလွှောကသ်ှားရင်း ဒူးထောကကြာ ပေါငကြှားတွင်းမကြန်ာအပကြာ စောကပြတလြေးအား ကုန်းယကပြေးလိုကတ်ော့သည်။လွှာအပြားလိုကယ်ကလြိုကြ ခွှနပြှီးထိုးခွဲလိုကန်ှင့ြ အမွိုးမွိုးယကပြေးလိုကသ်ည်။သူမမှာ သမီးဖြစ်သူရောကလြာလငွြ မိုးနှောင်း၏အပြုစုအယုယလေးများဝေးမညကြို တွေးမိကာ မနကစြာတောငမြစားသေးပဲဖြဲကားကာ အယကခြံနလေိုကသ်ည်။
” အားးး …ဟုတတ်ယ်…သားလေးရယ်…အဲတိုင်းလေး ယကယ်ကြ…အင်းး အင့ြ ”
မိုးနှောင်းက အစိလေးအားစုပပြှီး စောကခြေါင်းဝမှ အပေါထြိပင့ပြင့ယ်ကပြေးရာ လွှာဖြားလေးက ဖငဝြမထိတထိလေး လာလာထောကမြိနသည်ေ။မနေ့ညနကေ သူရ ဖငယ်ကပြေးရာ အသဲခိုကအြောငကြောင်းလှန်းခဲ့ရသည်။
ခုလည်း…မိုးနှောင်းက…သတိပေးလိုကသ်လိုဖြစ်ကာ…ပြနတ်ှေးမိရင်း သူမပေါငန်ှဈချောင်းအား ကုတငပြေါသ်ို့ မှှောကတ်ငကြာ ဒူးခေါကကြှေးအား သူမလကကြလေးများဖြင့ြ ဆှဲကာ ပေါငလြုံးကြီးအား ထပမြနဖြှဲလိုကပြှနသ်ည်။မိုးနှောင်းက စောကပြတအြားယကန်ရင်ေး ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ကြ ပေါငန်ှဈချောင်းမှှောကကြာ ဖြဲလိုကသ်ဖြင့ြ စောကခြေါင်းဝနီတာရဲလေးအား ကြည့်န်စဉြေ
” သား…မာမီ့…ဖငဝြလေး ယကပြေးပါ့လားဟင် ”
မိုးနှောင်းမှာ ခဏတော့ကြောငသ်ှားသည်။ပြီးမှ အရညလြဲ့နသေော စောကပြတအြိအိလေးအောကမြှ ဖငဝြညိုညိုမဲမဲလေးအား လွှာဖြားလေးဖြင့ြ အထကအြောကြ ထိုးယကလြိုကသ်ည်။ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ ဖငဝြလေးထိုးကလိရုံဖြင့ြ ရမျမကသ်ံလေးများ ခပတ်ိုးတိုးထွကပြေါလြာနသည်ေ။လွှာအားစုခွှန်၍အထကအြောကြ…ဘေးတိုကြ မှှပေေးလိုကရြာ သူမ ဒူးခေါကကြှေးအား ဖမ်းထိန်းထားသော လကတ်ဖကအြားလှကကြာ စောငစြိလေးအား ပြတန်ပြနေသ်ည်။
” အ……… အားးး ………… ကောင်းလိုကတ်ာ…သားရယ်……… အင်းဟင်းး … ”
အသံခပကြယွကြယွည်ည်းရင်း ပေါငသ်ားတုတတ်ုတဖြှေးဖြေးများ လပေေါမြှှောကထြားလကြြ တဇပဇြပ် တုနလြာတော့သည်။မိုးနှောင်းမှာလည်း ဖငပြေါကအြား စယကရြာတွင် အနည်းငယခြါးနသေောလြည်း စောငခြေါင်းတွင်းမှ ညှီစို့စို့ စောကရြညန်ံ့များက နှာခေါင်းဝသို့တိုးဝငလြာရာ လီးက တင်းကနဲ့ဖြစ်ပြီး ဖငဝြအား အဆကမြပကြြ ယကပြေးလိုကသ်ည်။
တဖြည်းဖြည်း ခါးသကသ်ကအြရသာလေးပြောကကြာ ယောကျခမဖြစ်သူ၏ မခွိမဆန့ြ ရမျမကသ်ံများကြောင့ြ သူကိုယတ်ိုင် ကာမစိတမြွားထကြှလာရသည်။ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာလည်း သူမစောကစြိလေးအားဖိပြတရြင် ဖငအြတွင်းသားယားနရော တကိုယလြုံးလူးလှန့န်တေော့သည်။မိုးနှောင်းက စူပြစူပြဖြစ်လာသော ဖငဝြလေးအား ထိုးကလောရြင်း အသဲယားလာကာ လွှာအားစုခွှနပြှီး ဖငအြတွင်းထဲထိုးသှင်းလိုကသ်ည်။ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့တ်ဈယောကြ … အမလေး … တလိုကရြင်း သူမပေါငန်ှဈချောင်းအား ရသလောကဖြှဲကာ မိုးနှောင်းဆံပငအြား လကတ်ဖကဖြှင့ြ ဆှဲယူလိုကသ်ည်။
ဖငပြေါကထြဲ လွှာနှေးနှေးလေးအား ဝငန်ိုငသ်မွှဝငအြောင် ဆှဲကပပြဈရင်း ကနွလြကတ်ဖကကြ စောကစြိလေးအား ခပန်ာနာလေး ဖိခွပစ်ေလိုကသ်ည်။မိုးနှောင်းပါးစပကြ ဖငဝြလေးအား ဖိကပသ်ှားသဖြင့ြ နှာခေါင်းထိပကြ စောကခြေါင်းဝထဲ နှစ်မှုပသ်ှားတော့သည်။နှာခေါင်းတွင်း စောကရြညမြွား တိုးဝငလြာသဖြင့ြ မကြန်ာအားနောကသ်ို့ဆုတရြာ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှ အဆုတမြခံတော့ပဲ ဆံပငအြားပြနဆြှဲကာ သူမဖငဝြနှင့ြ မိုးနှောင်းလွှာအား ဖိကပပြဈနသည်ေ။
မိုးနှောင်းလည်း အသကအြောင့ကြာ လွှာအားဖငထြဲထိ ရသလောကသ်ှင်းကာ ဖငအြတွင်းသားများအား မှှပေေးလိုကရြသည်။ခဏအကြာတွင် ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ ဆီမှ ရငခြေါင်းသံဖြင့ြ အားကနဲ့ စူးစူးဝါးဝါး အောသ်ံထွကလြာပြီး စောကရြညမြွား ထောငပြန်းနတေော့သည်။
” အားးးးး းးးးးး ……… အ… အမလေးးးး ……… ကောင်းလိုကတ်ာ သားရယ်… မာမီ တခါမှ … ဒီလို မခံစားဖူးဘူး… အ……… အ အ … အမလေးးး အားးး ရှီးးး …… အင့ြ အင့ြ…… အားလားလားးး … ရှီးးး …… အားးး းးး ”
ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့တ်ဈယောကြ ညည်းသံမွိုးစုံဖြင့ြ အောဟြဈကာ စောကရြညမြွားထောငပြန်းရင်း … ဖေါင်းကြှနသေောသူမစောကပြတအြား … လကဖြှင့ြ သုံးခကြလြောကြ တဖြန်းဖြန်းရိုကခြနွသည်ေ။
” အ … အားးးး …… အိ့ … ကောင်း … ကောင်း… ကောင်းလိုကတ်ာကြာ … ဟူးးး းးး ”
စောကရြညမြွားပန်းရင် စောကပြတအြားရိုကလြိုကသ်ဖြင့ြ မိုးနှောင်း ဆံပငမြွား မကြန်ှာတပြငလြုံး ရှှဲနှစ်သှားရုံမက … အင်ျကြီပေါထြိ စောကရြညမြွားစငကြုနတ်ော့သည်။မိုးနှောင်းလည်း သူမဖြစ်ပကြန်ပေုံအားကြည့်ကြာ ပုဆိုးပငမြခွှတန်ိုငတ်ော့ပဲ အောကန်ားစအား ဆှဲလှနကြာ ပါးစပဖြှင့ကြိုကြ၍ တဇပဇြပတ်ုနန်သေောလီးကြီးအား စောကခြေါင်းတွင်းတေ့ကာ ဖိလိုးလိုကတ်ော့သည်။
” ဘှတ် …ဘှတ်……ဖြပ်………ဗစွဗြစွြ………ဘှတ်… ……အားးး ရှီး… ဖြပဖြှပ် ပြှတ်… အ …… ကောင်းလိုကတ်ာ … မာမီရာ … အင့ကြှာ ……… ဘှတဘြှတ် …ဖြပ် ”
မနားတမ်း အခကြြ၈၀လောကြ ဆောင့လြိုးရင်း အားရသှားမှ လီးအား တခကြခြငွြး ပုံမှနလြေး လိုးနလေိုကသ်ည်။ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ အီစိမ့န်အေောငကြောင်းနသဖြေင့ြ မကြလြုံးလေးမှိတကြာ တအီးအီးညည်းရင်း အလိုးခံနတေော့သည်။စောကခြေါင်းတွင်းမှ စောကရြညမြွားအိုငန်သေေးရာ မိုးနှောင်းလီးကြီးဝငလြာတိုင်း အရညကြှညလြေးများက လွှံထွကလြာလကြြ။
မိုးနှောင်းတဈယောကြ လိုးနရင်ေး လွှာဖြင့သ်ူမဖငအြားလိုးပေးတာတောင် ကော့ပြနန်သညေကြိုတွေးမိပြီး လီးဖြင့လြိုးပေးလိုကလြငွြ ဘယလြောကထြိကောင်းသှားမလဲဟု စဉြးစားနသည်ေ။သို့သောြ ကြာကြာစဉြးစားခွိနမြရလိုကြ စောကခြေါင်းအတွင်းသားများက သူ့လီးကြီးအား ညှဈပေးနသဖြေင့ြ မထိန်းနိုငတ်ော့ပဲ လရညမြွားထွကကြလွာခဲ့ရသည်။
” အိုးးး … ရှီး ……… ထွကြ ထွကြ … ထွကပြှီ … မာမီရယ် … သားလဲပြီး…သှားပြီ… အားးး းးး ”
မိုးနှောင်းလည်း လီးထိပမြှ လရညမြွားတဖြောဖြောပန်းကာ စောကခြေါင်းတွင်း ထည့ပြေးလိုကတ်ော့သည်။ထို့နောကြ သူမဘေးနား ပကလြကလြှနကြာ လှဲခပြဈလိုကလြသည်ေ။ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ ရမျမကစြိတမြွား ကမွသှားပဲ သူမဘေးသို့ အနားယူနသေော မိုးနှောင်းလီးအား ထစုပလြိုကပြှနသ်ည်။မိုးနှောင်းမှာလည်း သူမဖငအြားလိုးရန် အတွေးလေးဖြင့ြ ကာမစိတကြလေးများ ခကြခြငွြးပြနတ်ကလြာရသည်။သူ့လီးကြီးအား မကမြကမြောမော စုပန်သေော ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့အြား ကြည့်ကြာ လီးက ပြနမြတလြာခဲ့သည်။
” မာမီ … လေးဘကကြုန်းပေးပါ့လား … နောကကြ လိုးကြည့်ခြငွလြို့ ”
” အှန်း … သားသဘောလေ … ကဲ… လာလိုးလိုကျ … မာမီလည်း အလိုးခံရတာ မဝသေးဘူး ”
ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ကြ ကုတငပြေါတ်ှင် လေးဖကထြောကကြာ ဖငကြှီးအား … မိုးနှောင်းစိတကြှိုကြ လိုးစရန်ေ အစွမ်းကုနကြော့ပေးလိုကသ်ည်။မိုးနှောင်းလည်း ဖငလြိုးရနအြကြံနဲ့မို့ ခကြခြငွြးထကာ သူမနောကမြှ နရောယူလိုကလြသည်ေ။ဒဈဖူးအား အထကအြောကထြိုးခွဲပြီး အတွင်းသားရဲရဲလေးပေါန်သေော စောကခြေါင်းဝအား တေ့သှင်းလိုကသ်ည်။
မကြာခင် လီးတချောင်းလုံး စောကရြညမြွားရှှဲလာခဲရာ စောကပြတထြဲမှလီးအားထုတကြာ ဖငဝြလေးအား ဒဈဖူးဖြင့ြ ပြတပြေးလိုကသ်ည်။ဖငဝြသို့ လီးထိပဖြှင့ပြှတပြေးနသဖြေင့ြ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ အကြိုကတ်ှေ့နမေိသည်။မိုးနောင်းက ဖငဝြလေးအား ဒဈဖူးဖြင့ြ ဖိဖိပြတရြင်း အသာလေးကြိတသ်ှင်းလိုကသ်ည်။
” ဗွိ…ဖလှပ် ”
” အ … သားရယ် … အဲဒါ … ဖငန်ောြ … အမလေး နာတာဟယ်
” အင်းပါ … မာမီရဲ့ … သား ခဏလေး ထည့ကြှည့တ်ာပါ ”
မိုးနှောင်းက ပြောရင်း လီးအား တဈလကမြခန့ြ ထပသ်ှင်းလိုကသ်ည်။စောကပြတလြိုးရတာထကြ ပိုကောင်းနသညေကြို ခံစားသိရှိလိုကရြသည်။ဖငခြေါင်းအတွင်းသား နုနုလေးများက ဒဈဖူးအား ဆှဲစုပထြားသလို ဖြစ်နသည်ေ။
” အမလေး … မရဘူး … နာတယ် … ပြနထြုတလြိုကပြါ … သားရယ် … အ ……… အ ”
ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ ဖငထြဲသပလြွှိုထားသလို ဖြစ်ကာ လန့လြည်းလန့ြ ကြောကလြည်းကြောကန်မေိသည်။မိုးနှောင်းက ဆကမြသှင်းပဲ ရပထြားကာ လကန်ဖကကြ သူမပေါငကြှားသို့ ဝိုကသ်ှင်းကာ စောကစြိလေးအား ခွပေေးလိုကသ်ည်။ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာလည်း ဖငထြဲလီးက ဆကဝြငမြလားပဲ စောကစြိလေးအား ဖိခွပေေးနသဖြေင့ြ ဖငဝြက အနာသကသ်ာလာကာ စိတလြှုပရြှားနမေိသည်။ပြီးမှ မိုးနှောင်းက ဒဈဖူးအားမှုပလြကြဖြှင့ြ ဖငထြဲ ဖြည်းဖြည်းချင်ြးရှေ့တိုးနောကဆြုတ် လိုးရာ လီးတဝကခြန့ြ ဝငသ်ှားတော့သည်။
သူမလည်း တဖြည်းဖြည်း တင်းမခံတော့ပဲ ဖငကြှှတသ်ားများလွော့ခကြာ ကြိတခြံနလေိုကသ်ည်။မိုးနောင်းက လီးတဝကလြောကထြိသာ ညှောင့ပြေးရင်း စောကပြတထြဲပြောင်းလိုးလိုကရြာ ဖငအြတွင်းသား ရဲရဲလေးက ဟကနွခြဲ့ပြီး … တဘူဘူ…ဖြင် လေးများအံထွကန်သညေကြို မှငန်ရသေည်။စောကပြတထြဲခဏလိုးပြီးဖငထြဲပြနလြိုးရာ ဒီတကြိမတ်ှင် ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ ဖငကြှှကသ်ားများလွော့၍ ခံတတလြာသဖြင့ြ လီးအရင်းထိ ဖိကပလြိုကမြိသည်။
” အ ”
” ဆောရီးနောျ … မာမီ … နာသှားလား ”
အှန်… မာမီမှ … ဖငမြခံဘူးတာ သားရဲ့ … ဒါပထမဆုံးကြိမလြေ … မင်းက လီးအရင်းထိ ရုတတ်ရကြ ထည့တ်ော့ … နဲနဲ ပြနန်ာလာတာပေါ့ ”
” ဖြည်းဖြည်းချင်ြး လိုးမယန်ောြ မာမီ … နာရင် ပြောလေ ”
မိုးနှောင်းလည်း ဖငလြိုးလိုကြ စောကပြတလြိုးလိုကန်ှင့ြ ပြောင်းပြောင်းလိုးပေးရသည်။တဖြည်းဖြည်းနှင့ြ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ ဖငခြံရသညကြို ပိုကြီးနှစ်ခွိုကလြာကာ
” သား … မာမီ ဖငပြဲလိုးပေးတော့ကြာ … အဖုတထြဲ မလိုးနဲ့တော့ ”
ိုမိုးနှောင်းလဲ သူမစိတကြှိုကြ ဖငအြား ထူပူနအေောင် ပစ်ပစ်လိုးပေးလိုကသ်ည်။သူကိုယတ်ိုငလြည်း စောကပြတထြကြ ဖငလြိုးရတာ စီးစီးပိုငပျိုငန်ဲ့မို့ ခါးလေးအားစုံကိုငကြာ မနားတမ်းလိုးလိုကရြာ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ ထံမှ ညည်းသံပေါင်းစုံထွကပြေါလြာနတေော့သည်။မိုးနှောင်းမှာ လိုးနရင်ေး လီးတချောင်းလုံးကငွစြိမ့လြာကာ ဒုတိယအခွီ လရညမြွား ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ ဖငထြဲပန်းထုတလြိုကရြသည်။
ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာလည်း ဖငအြတွင်းထဲ နှေးကနဲ့ဖြစ်လာကာ စောကရြညမြွား ပန်းလှတရြင်း ရှေ့သို့ ပစ်ကသွှားတော့သည်။နှစ်ယောကသ်ား ခဏအနားယူကာ အောကထြပသ်ို့ဆင်းပြီး မနကစြာ စားကြသည်။နှစ်ဦးလုံး စောကရြညန်ံ့ လရညန်ံ့များ မှနထြူအောင် နံနသဖြေင့ြ ရပြနေခြွိုးလိုကရြသည်။တရေးအိပလြိုကကြှပြီး နေ့လညခြင်းတွင် အိမအြောကထြပ် ဧည့ခြန်းတွင်း၌ သီတာခိုင် ပြနအြလာစောင့ရြင်း ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ၏ တောင်းဆိုမှု့ကြောင့ြ သူမအား ဧည့ခြန်းနံရံအားလကထြောကခြိုင်းပြီး မိုးနှောင်းက နောကမြှနေ၍ ဖငအြား တခွီလိုးပေးလိုကရြသည်။
တီးတောင်…တီးတောင်
” မာမီရေ … သမီးပြနလြာပါပြီ…ကိုမိုးရေ … ခိုငပြှနလြာပြီနောြ ”
အိမရြှေ့တံခါးမှ ဘဲလတ်ီးသံနဲ့အတူ သီတာခိုင် အောသ်ံကြောင့ြ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့န်ှင့မြိုးနှောင်းတို့ အိမရြှေ့ထွကလြာခဲ့လိုကသ်ည်။သီတာခိုင့လြိုကပျို့သော ကားလေးပြနထြှကသ်ှားမှ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ကြ သမီးဖြစ်သူ လကဆြှဲအိတအြား လှမ်းယူလိုကသ်ည်။မိုးနှောင်းကလည်း ဇနီးလောင်းလေးအား ပြေ့ခွီကာ အိမထြဲဝငလြာခဲ့ကြသည်။
” လှမ်းလား ကိုမိုး ”
” လှမ်းတာပေါ့ ခိုငရြာ … ရှှတ် ရှှတ် ”
မိုးနှောင်းက ပြောပြောဆိုဆို သီတာခိုင့ပြါးပြငလြေးအား နမ်းရှိုကလြိုကသ်ည်။ဧည့ခြန်းထဲ အရောကြ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့န်ှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငခြုံတွင် မိုးနှောင်းက သီတာခိုငအြား ပေါငပြေါတ်ငကြ ထိုငန်လေိုကသ်ည်။
” မာမီ … ဒယဒြီဖုန်းဆကသ်ေးလား … ပြနမြလာသေးဘူးထငတ်ယ် ”
” နကဖြန် ရောကမြှာ သမီးရဲ့ … ဖုန်းဆကပြါတယ် ”
” ကိုမိုးရော သမီးမရှိတဲ့ခြိန် တီးတောင်…တီးတောင်
” မာမီရေ … သမီးပြနလြာပါပြီ…ကိုမိုးရေ … ခိုငပြှနလြာပြီနောြ
အိမရြှေ့တံခါးမှ ဘဲလတ်ီးသံနဲ့အတူ သီတာခိုင် အောသ်ံကြောင့ြ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့န်ှင့မြိုးနှောင်းတို့ အိမရြှေ့ထွကလြာခဲ့လိုကသ်ည်။သီတာခိုင့လြိုကပျို့သော ကားလေးပြနထြှကသ်ှားမှ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ကြ သမီးဖြစ်သူ လကဆြှဲအိတအြား လှမ်းယူလိုကသ်ည်။မိုးနှောင်းကလည်း ဇနီးလောင်းလေးအား ပြေ့ခွီကာ အိမထြဲဝငလြာခဲ့ကြသည်။
” လှမ်းလား ကိုမိုး ”
” လှမ်းတာပေါ့ ခိုငရြာ … ရှှတ် ရှှတ် ”
မိုးနှောင်းက ပြောပြောဆိုဆို သီတာခိုင့ပြါးပြငလြေးအား နမ်းရှိုကလြိုကသ်ည်။ဧည့ခြန်းထဲ အရောကြ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့န်ှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငခြုံတွင် မိုးနှောင်းက သီတာခိုငအြား ပေါငပြေါတ်ငကြ ထိုငန်လေိုကသ်ည်။
” မာမီ … ဒယဒြီဖုန်းဆကသ်ေးလား … ပြနမြလာသေးဘူးထငတ်ယ် ”
” နကဖြန် ရောကမြှာ သမီးရဲ့ … ဖုန်းဆကပြါတယ် ”
” ကိုမိုးရော သမီးမရှိတဲ့ခွိန် အပြငထြှကသ်ေးလား မာမီ ”
” ဟာ … ခိုင့ကြို လှမ်းရင်းနဲ့ ဘယမြှ မထွကပြါဘူး … မာမီနဲ့ပဲ နတော မေးကြည့်ြ ”
” သှားပါ … မယုံပါဘူးနောျ ”
မိုးနှောင်းမှာ မကြစြောင်းလေးထိုးပြီးပြောနသေော ဇနီးလောင်းလေးအား ခါးလေးညှဈကာ ရှှတကြနဲ့ နမ်းလိုကပြှနသ်ည်။ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ သူမရှေ့ ပလူးပြနသေော မိုးနှောင်းအား တခကြကြှည့လြိုကပြှီး…
” ကဲကဲ … အလှမ်းသညခြငွလြည်း အခန်းထဲကြှကြပါ… မာမီရှေ့ မသညကြှပါနဲ့… ခခြြ ”
” သှားပြီမာမီရေ ”
မိုးနှောင်းမှာ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့အြား နုတဆြကရြင်း သီတာခိုငအြား အိပခြန်းထဲထိ ပြေ့ခေါသ်ှားလိုကတ်ော့သည်။အိပခြန်းထဲရောကတ်ော့ သီတာခိုငမြှာ ခရီးပန်းလာသဖြင့ြ ထိုးအိပတ်ော့သည်။မိုးနှောင်းမှာ အိပပြွောန်သေော ဇနီးလောင်းလေးအား ခွထားရင်း အဖုတလြေးအား ထမိနအြပြငမြှ ပြတသ်ပပြေးလိုကသ်ည်။
သို့သောြ သီတာခိုငမြှာ တကယကြိုနှစ်နှစ်ခွိုကခြွိုကြ အိပပြွောသ်ှားပြီး မလှုပတ်ော့ပေ။မိုးနှောင်းလည်း သီတာခိုင် ပါးပြငလြေးအား တခကြန်မ်းရင်း ဧညခြန်းဘကြ ထွကခြဲ့လိုကတ်ော့သည်။
” မာမီ … ပင်ျးနပြေီလား ”
” အံမယ် ခုမ … သူ့မယားလာတော့ လူကို ပြဈထားပြီးတော့ ”
” မဟုတပြါဘူး မာမီရ ”
မိုးနှောင်းမှာ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ဘြေးနား ဝငထြိုငရြင်း ပေါငသ်ားလေးအား ပြတပြေးလိုကသ်ည်။ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ မိုးနှောင်းလကအြား အုပကြိုငရြင်း အိမအြတွင်းဘကလြှည့ကြှညလြိုကြ၏။
” ဟဲ့ … သား … သမီးလေး တွေ့ဦးမယ် ”
” စိုးရိမ် မနပေါနဲ့ မာမီရယ် … ခရီးပန်းလို့ အိပပြွောသ်ှားပြီ … သူ့စောကပြတလြေး ကလိပေးတာတောင် မနိုးဘူး ”
” ခခြြ … ဒါနဲ့ပဲ … မာမီဆီ … ပြနကြပတ်ာပေါ့ … ဒီမှာတော့ မရဘူး … လာခဲ့ အပေါထြပကြ မာမီ့အခန်းထဲ သှားမယပြငထြှကသ်ေးလား မာမီ ”
” ဟာ … ခိုင့ကြို လှမ်းရင်းနဲ့ ဘယမြှ မထွကပြါဘူး … မာမီနဲ့ပဲ နတော မေးကြည့်ြ ”
” သှားပါ … မယုံပါဘူးနောျ ”
မိုးနှောင်းမှာ မကြစြောင်းလေးထိုးပြီးပြောနသေော ဇနီးလောင်းလေးအား ခါးလေးညှဈကာ ရှှတကြနဲ့ နမ်းလိုကပြှနသ်ည်။ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ သူမရှေ့ ပလူးပြနသေော မိုးနှောင်းအား တခကြကြှည့လြိုကပြှီး…
” ကဲကဲ … အလှမ်းသညခြငွလြည်း အခန်းထဲကြှကြပါ… မာမီရှေ့ မသညကြှပါနဲ့… ခခြြ ”
” သှားပြီမာမီရေ ”
မိုးနှောင်းမှာ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့အြား နုတဆြကရြင်း သီတာခိုငအြား အိပခြန်းထဲထိ ပြေ့ခေါသ်ှားလိုကတ်ော့သည်။အိပခြန်းထဲရောကတ်ော့ သီတာခိုငမြှာ ခရီးပန်းလာသဖြင့ြ ထိုးအိပတ်ော့သည်။မိုးနှောင်းမှာ အိပပြွောန်သေော ဇနီးလောင်းလေးအား ခွထားရင်း အဖုတလြေးအား ထမိနအြပြငမြှ ပြတသ်ပပြေးလိုကသ်ည်။သို့သောြ သီတာခိုငမြှာ တကယကြိုနှစ်နှစ်ခွိုကခြွိုကြ အိပပြွောသ်ှားပြီး မလှုပတ်ော့ပေ။မိုးနှောင်းလည်း သီတာခိုင် ပါးပြငလြေးအား တခကြန်မ်းရင်း ဧညခြန်းဘကြ ထွကခြဲ့လိုကတ်ော့သည်။
” မာမီ … ပင်ျးနပြေီလား ”
” အံမယ် ခုမ … သူ့မယားလာတော့ လူကို ပြဈထားပြီးတော့ ”
” မဟုတပြါဘူး မာမီရ ”
မိုးနှောင်းမှာ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ဘြေးနား ဝငထြိုငရြင်း ပေါငသ်ားလေးအား ပြတပြေးလိုကသ်ည်။ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ မိုးနှောင်းလကအြား အုပကြိုငရြင်း အိမအြတွင်းဘကလြှည့ကြှညလြိုကြ၏။
” ဟဲ့ … သား … သမီးလေး တွေ့ဦးမယ် ”
” စိုးရိမ် မနပေါနဲ့ မာမီရယ် … ခရီးပန်းလို့ အိပပြွောသ်ှားပြီ … သူ့စောကပြတလြေး ကလိပေးတာတောင် မနိုးဘူး ”
” ခခြြ … ဒါနဲ့ပဲ … မာမီဆီ … ပြနကြပတ်ာပေါ့ … ဒီမှာတော့ မရဘူး … လာခဲ့ အပေါထြပကြ မာမီ့အခန်းထဲ သှားမယ်
စီးနင်းလိုကပြါလာသော လယဉေပြေါကြ အဆင်း ဦးသကခြိုငမြှာ မှနမြာပြည်၏ အငှေ့အသကကြို ပြနခြံစားမိလိုကသ်ည်။ဘနကြောကတ်ှင် စီးပြားရေးကိဈစများ အပြတဖြှတကြာ သမီးဖြစ်သူ မင်ျဂလာဆောငအြမှီ ပြနလြာခဲ့ရသည်။သို့သောြ လယဉေကြှင်းမှ အထွကြ အိမသ်ို့ တန်းမပြနပြဲ ဒေါသ်ီရိဖြူ အိမသ်ို့ အငှားကားလေးဖြင့ြ ဦးတညလြိုကသ်ည်။တဖြည်းဖြည်း ဦးသကခြိုငစြီးလာသော ကားလေးမှာ ဒေါသ်ီရိဖြူ အိမရြှေ့သို ရောကရြှိလာသည်။
” ဖြူ ”
” ဟင် … မောင် ”
ဒေါသ်ီရိဖြူမှာ အိမရြှေ့တံခါး ပြေးဖြင့ရြင်း ဦးသကခြိုငအြား ကြိုလိုကသ်ည်။နှစ်ဦးသား ကားပေါမြှ အထုပမြွားသညကြာ အိမထြဲဝငလြာခဲ့ကြသည်။ပြီးမှ ဦးသကခြိုငမြှာ ကားခ ရှင်းပေးရင်း အိမရြှေ့တံခါးအား ပြနပြိတခြဲ့လိုကသ်ည်။
” မောင် … အိမမြရောကသ်ေးဘူးလား ”
” မရောကသ်ေးဘူး … ဖြူရဲ့ ဒီတန်းလာတာ လှမ်းလို့ ”
” ဖြူ ဝမ်းသာလိုကတ်ာ မောငရြယ် ”
” ဆုနဒီရော ဖြူ ”
” သမီးက မောင့ကြုမျပဏီ အစောကြီးထွကသ်ှားပြီလေ ”
” ဒါဆို အတောပြဲ ဖြူရေ … ဒီမှာ ကြည့်ပြါဦး ”
” အိုရြ … မောင့ဟြာကြီး ဖြူလည်း လှမ်းနတောပါရှင် ”
ဒေါသ်ီရိဖြူမှာ ဦးသကခြိုငအြား ဧည့ခြန်းတွင် ခုံတွင် ထိုငစြပြေီး ဘောင်းဘီအထဲမှ ထောငမြတန်သေော လီးအား တပြှတပြှှတ် စုပပြေးလိုကတ်ော့သည်။၁၀မိနဈကြောကြွောလြေးတွင် ဦးသကခြိုငလြီးထိပအြပေါကလြေးမှ လရညမြွား ပန်းထွကလြာခဲ့ရာ ဒေါသ်ီရိဖြူမာ တဂွတဂြှတန်ှင့ြ မွိုခပြဈနသည်ေ။လရညတ်ှကေုနစြငသ်ှားမှ ဒဈကြီးအား ခပပြငွြးပငွြး တခကြစြုပကြာ လီးကြီးနှင့ြ သူမမကြန်ှာအနံှ့ပြတသ်ပရြင်း အမောဖြလေိုကသ်ည်။
” အားပါးပါးးးး … ကောင်းလိုကတ်ာ ဖြူရယ် … အာ့မို့ ခစွန်ရတော … ရှီးးး းးးးး ”
ဒေါသ်ီရိဖြူမှာ အမောပြသညေန်ှင့ြ ဦးသကခြိုင် လဥကြီးနှစ်လုံးအား ဆှဲစုပတ်ော့သည်။ခဏအတွင်း လီးကြီးက ပြနထြောငလြာရာ ဦးသကပျိုငမြှ
” တောပြါတော့ ဖြူရဲ့ … ဖြူ့စောကဖြုတကြှီး မောင် ယကပြါရစေဦး ”
” ယကလြမေောင် ”
ဒေါသ်ီရိဖြူမှာ ဦးသကခြိုငရြှေ့ ဒူးထောကန်ရောမှ ခကြခြငွြး မတတ်ပရြပကြာ ထမိနအြောကသ်ို့ပုံခရွင်း သူမစောကပြတကြှီးအား ကော့ပေးထားလိုကသ်ည်။ဦးသကခြိုငမြှာ မကြန်ာရှေ့ ရောကလြာသော စောကပြတအြား ထိုးယကပြဈလိုကတ်ော့သည်။
” အ … ကောင်းတယ် မောငရြယ် … ဟုတတ်ယ် … စုပစြုပ် … အင့ြ …… အစိလေးစုပထြားပေး မလှတန်ဲ့ ”
စောကပြတအြကကြှဲကြောင်းလေးအား လွှာဖြင့ထြိုးခွဲပြီး အစိလေးအားစုပပြေးရာ ဒေါသ်ီရိဖြူမှာ အကြိုကတ်ှေ့နတေော့သည်။
” အားးးး … ပြီးတော့မယမြောငရြယ် … မယကန်ဲ့တော့ လိုးပေးတော့နောြ ”
ဦးသကခြိုငမြှာ ဒေါသ်ီရိဖြူ ပေါငသ်ားများ တဇပဇြပတ်ုနရြင်း စောကစြိလေးစုပခြိုင်းကတည်းက ထလိုးချင်န်ရော သူမကိုယတ်ိုင် လိုးပေးဖို့ ပြောသညန်ှင့တ်ပျိုငထြဲ ထရပလြိုကတ်ော့သည်။ဒေါသ်ီရိဖြူပေါငကြှားမှ အရညလြဲ့နသေော စောကဖြုတကြှီးအား ဒဈဖူးဖြင့ြ တေ့ကာ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ဆောင့လြိုးလိုကသ်ည်။
” အ … ကြှတ် ”
” နာသှားလား ဖြူ ”
” ရပါတယ် … မောငရြဲ့ … ခကြခြငွြးအရင်းထိ ဆှဲလိုးတော့ သားအိမ့ထြဲအောင့သ်ှားလို့ပါ ”
” ဆောရီးပါ ဖြူရယ် … မောင် တအားလိုးချင်န်လေို့ပါ … ဖြည်းဖြည်း လိုးမယန်ောြ ”
” ဟင့အြင် … မောင့စြိတတ်ိုင်းကလွိုးပါ မောငရြယ် … ဖြူခံနိုငပြါတယ် အစမို့ပါ ”
” ဗစွြ … အ …… ဘှတ် … အ …… ရရဲ့လား ဖြူ … ဖြပဖြှပ် … အီးးး … ရပါ … တယ် … မောငရြဲ့ … ဘှတ် … အားးးးးးး … ရှီးးး းးးး ”
ဒေါသ်ီရိဖြူမှာ ပါးစပကြ ရပါတယ် ပြောနပမေယေ့ြ ဦးသကပျိုင် လီးကြီးတိုးဝငလြာတိုင်း ခေါင်းမော့သှားကာ မကြန်ာလေးရှုံ့မဲ့နရသေည်။ဦးသကခြိုငမြှာ ထိုမှငကြှင်းအား အားရကြနပေမြိသဖြင့ြ ဒေါသ်ီရိဖြူခါးအား စုံကိုငကြာ ပစ်ပစ်လိုးတော့သည်။ဒေါသ်ီရိဖြူမှာ ဦးသကခြိုငပြုခုံးအား ဆုပကြိုငရြင်း လိုးခကြမြွားအား အံကြိတခြံနလေိုကသ်ည်။
တဖြည်းဖြည်း စောကရြညကြှညမြွား စိမ့ထြှကကြာ လီးတနတ်ဈလွှောကရြှှဲသှားမှ လိုးခကြတ်ှအေား တုန့ပြှနပြေးလိုကတ်ော့သည်။လီးကြီး အရှိနဖြှင့ြ ဝငလြာတိုင်း သူမစောကဖြုတကြှီး ကော့ကာ ဆီးခုံးချင်ြးထိသညအြထိ ကပပြေးနသည်ေ။တဖြည်းဖြည်း ဦးသကခြိုငမြှာ မကြန်ှာတဝိုကခြွှေးများထွကလြာကာ လိုးခကြမြွား မှနလြာခဲ့ရာ ဒေါသ်ီရိဖြူမှ စောငခြေါင်းအတွင်းသားများဖြင့ြ လီးအား ညှဈညှဈပေးလိုကတ်ော့သည်။
” အီးးးး … ဖြပ် …… ဖြပ် ……… အားပါးးးး … ကောင်းလိုကတ်ာ ဖြူရယ် … ဘှတ် … အင့ြ …… အင့ြ …… ဟုတတ်ယ် မောင် … အ…… အ … ဖြူ … လည်း … ဗစွြ … ဗစွြ … ကောင်း ကောင်း … ကောင်း…လိုကြ… တာ …… ပြီး … ပြီး …… အင့ဟြာ …… လိုးလိုး …… ဆောင့လြိုးမောင် … အားးး အမလေးးးးး ……… ရှီးးးး …… မောငပြှီးပြီ …… အ …… ဘှတ် …… ဗှိ …… ဖလှပ် … ခဏ …… အင်းဟင်းးး … လိုးပေး … အားးး ရ … ရ… ရပြီမောင် … ထွကပြှီ ရှီးးးးးး းးးးးးးးး … အားဟားးးး အီးးးး …… ဟူးးးး းးး ကောင်းလိုကတ်ာ မောငရြယ် ”
ဦးသကပျိုငန်ှင့ဒြေါသ်ီရိဖြူတို့မှာ ရှေ့ဆင့န်ောကဆြင့ြ ပြီးသှားကြရင်း မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ခပတ်င်းတင်း ဖကထြားကြတော့သည်။
” ဘလှတ် … ပလှပ် … ဘှကျ ရှုးးးး ”
ဦးသကခြိုငမြှာ လီးအား ဆှဲထုတရြာ ဒေါသ်ီရိဖြူ စောကပြတကြှီးမှာ လမွေား တဘှကဘြှကန်ှင့ြ အနန်တေော့သည်။
” ခခြြ ”
” ဟား ဟားးးး ”
ဦးသကခြိုငမြှာ လအနေန်သေော စောကဖြုတကြှီးအား ကြည့်ရြင်း ပြော့ကသွှားသော သူ၏လီးအားလကဖြှင့ကြိုင်၍ တဘတဘြတရြိုကလြိုကတ်ော့သည်။ဒေါသ်ကခြိုငမြှာ စောကစြိလေးအား ဒဈဖူးဖြင့ြ ရိုကမြိသှားသဖြင့ြ လန့ပြှီးနောကဆြုတရြာ နှစ်ဦးသား ပျိုငတ်ူ ရယမြိကြတော့သည်။
” မောင် ”
” ပြောလေ ဖြူ ”
” ဒါပဲနောြ … မောင့မြိန်းမက … မလိုးခိုငရြင် ဖြူကိုပဲ လာလိုးနောြ … တခွား မိန်းမတွေ မလိုးရဘူး ”
” အင်းပါ … ဖြူရဲ့ ”
ထို့နောကြ ဒေါသ်ီရိဖြူမှာ စောကရြညမြွားလရညမြွားကပန်သေော ဦးသကပျိုငလြီးကြီးအား သူမလွှာလေးဖြင့ြ ပြောငစြငန်အေောင် ယကပြေးရင်း လီးအားသန့ရြှင်းပေးလိုကပြှနသ်ည်။ခဏအကြာတွင် ဦးသကခြိုငမြှာ မင်ျဂလာဆောငဝြတရြန် ဘဏကြောကမြှပါလာသော အဝတတ်ဈစုံအား ဒေါသ်ီရိဖြူအား ပေးလိုကရြင်း ဆုနဒီအတွကြ ဝယခြငွရြာဝယဝြတဖြို့ ပိုကဆြံထုတပြေးထားခဲ့သည်။
ပြနကြာနီး နှစ်ဦးသား အားရကြနပေအြောင် နမ်းပြီးမှ ဦးသကခြိုငမြှာ သူ၏နအေိမသ်ို့ ပြနလြာခဲ့လိုကသ်ည်။ရုတတ်ရကမြို့ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့တ်ို့ သားအမိနှင့ြ မိုးနှောင်းတို့ ကပြာကယာ ထွကကြှိုကြတော့သည်။
” ကိုသကခြိုင် … လယဉေကြှင်းကနေ ဖုန်းဆကလြိုကြ ပြီးရော
” ဟုတသ်ားပဲ … ဒယဒြီကလည်း ”
” သူဇာတို့ကို အံသှစချင်ေလြို့ပါကြ ”
မိန်းမနှင့ြ သမီးဖြစ်သူအား ပြုံးပြရင်း ပြနပြှောလိုကသ်ည်။မိုးနှောင်းမှာ ဦးသကခြိုင်၏ အထုတပျိုးများ ကူသယရြင်း သီတာခိုငတ်ို့နောကမြှ အိမထြဲဝငလြာခဲ့လိုကသ်ည်။ဧည့ခြန်းတွင်း စားပြဲခုံပေါတ်ှင် ဖိတစြာများပြန့ကြွဲနသဖြေင့ြ…
” ဟော … ဖိတစြာတွတေောင် စီနကြပြေီလား ”
” ဟုတပ် … ကိုသကပျိုငရြေ … အကဉွြးခွုံးဆိုပမယေ့ြ မဖြစ်မနဖေိတရြမယ့သ်ူတွကေ များတော့ သချောစဉြးစားပြီး နာမညတ်ှရေေးနရတော ”
” ငါ့ … မိတဆြှေ တွရေော ”
” တခြို့တဝကျ ရေးပြီးပါပြီ … ခဏ နားပါဦး … ပြီးမှ ပြောကြတာပေါ့ ”
ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ ခငပြှန်းဖြစ်သူအား အိမအြပေါထြပခြေါကြာ တကသ်ှားတော့သည်။မိုးနှောငန်ှင့သ်ီတာခိုငတ်ို့မှာ ဧည့ခြန်းတွင်းကနွရြဈကာ ဖိတရြမည့လြူစာရင်း ရေးမှတန်ကြတေော့သည်။နာရီဝကအြကြာတွင် သီတာခိုငမြှာ ပငွြးကြောတခကြဆြန့ကြာ ဘေးနားထိုငမြှတန်သေော မိုးနှောင်းပေါငကြှား တိုးခွေ့လှဲရာ သူမပါးပြငအြား ခပမြာမာအရာနှငထြိမိသဖြင့ြ မကြလြုံးလေးပြူးလာရသည်။သချောစရန်ေ မိုးနှောင်းပေါငကြှားထဲ သူမလကတ်ဖကလြှနသ်ှင်း၍ စမ်းရာ ထငသ်ည့အြတိုင်း မာထငန်သေောလီးအား စမ်းမိလိုကသ်ည်။
ကိုမိုး ”
” ဘာလဲ … ခိုငရြ ”
” ကိုမိုး ဘာလို့ လီးတောငန်တောလဲ ”
” ဒယဒြီပြနလြာတော့ မာမီက အိမပြေါတ်န်းခေါသ်ှားတာ … ပြနမြဆင်းလာကြဘူးလေ ”
” အင် … ဘာဆိုငလြို့ ”
” ဆိုငတ်ာပေါ့ … ခိုငရြယ် ”
” ဟမ် ”
” အပေါမြှာ လိုးနလေောကပြှီ … အဲတာတွေးမိပြီး ကိုမိုး တောငန်တော ”
” အာ … ကိုမိုးကလည်း … ကြံကြံဖနဖြန် ”
သီတာခိုငမြှာ မိုးနှောင်းစကားကြောင့ြ စောကပြတလြေး တင်းကနဲ့ဖြစ်ကာ လီးအား ညှဈမိလိုကသ်ည်။ခဏအကြာ နှစ်ယောကသ်ား အိမပြေါတ်ကကြာ ဦးသကခြိုငတ်ို့အိပခြန်းအား ချောင်းကြည့်ရြာ ဒေါသ်ူဇာခိုငမြှာ ဦးသကခြိုငအြား အပေါမြှ ခွလိုးနသညေကြို မှငတ်ှေ့လိုကကြှရသည်။
မိုးနှောင်းမှာ သီတာခိုငထြမိနလြေးအားလှနကြာ နောကမြှ စောကပြတလြေးအား ပြတသ်ပပြေးနလေိုကသ်ည်။သီတာခိုငမြှာ ဖခငန်ှငမြိခငဖြစ်သူတို့ တဖုန်းဖုန်းလိုးနသညေကြိုကြည့်ရြင်း စောကရြညမြွားစိမ့ထြှကလြာရသည်။ပေါငန်ှဈဖကအြား ဖြဲကာ မိုးနှောင်းလှပလြှပလြပလြပ် နိုကန်ိုငရြန် ဖငအြား ကော့ထားပေးလိုကပြှနသ်ည်။တဖြည်းဖြည်း ကာမစိတမြွားတောကလြောငလြာကာ…
” ကိုမိုး … အောကသ်ှားစို့ကြာ ”
ခပတ်ိုးတိုးပြောရင်း သူမကိုယလြုံးလေးပြနမြတကြာ အောကထြပကြ သူမတို့အိပခြန်းလေးထဲ မိုးနှောင်းအား ဆှဲခေါလြာခဲ့သည်။အိပခြန်းထဲရောကရြောကခြငွြး သူမထမိနလြေးအား ကုတငခြှရင်ေးပုံလိုကကြာ ကုတငပြေါတ်ကပြှီး လေးဖကကြုန်းပေးလိုကတ်ော့သည်။
” လာလေ … ကိုမိုး … မှနမြှနလြိုးတော့ … ခံချင်လြှပြီကြာ ”
မိုးနှောင်းမှာ ရမျမကစြိတ် တောကလြောငန်သေော သီတာခိုငအြား နောကမြှ တရကြမ်းပစ်လိုးလိုကရြာ သီတာခိုငဆြီမှ တအားအား တအီးအီး ညည်းသံလေးများ ထွကပြေါလြာရသည်။မနားတမ်းလိုးပေးရင်း အခကြြ ၁၀၀ ကြောကြွောတ်ှင် သီတာခိုငမြှာ စောကရြညမြွား ပန်းထွကရြင်း ကုတငပြေါလြှဲကသွှားတော့သည်။မိုးနှောင်းမှာ ပြီးကာနီးပြီဖြစ်သဖြင့ြ လှဲကသွှားသော သီတာခိုငပြေါငတ်ဖကအြား မှကာ စောကရြညမြွားရှှဲနသေော စောကပြတလြေးထဲ အခကြြ ၃၀ ခန့ြ ဆောင့လြိုးရင်း လရညမြွား ပန်းထည့လြိုကတ်ော့သည်။နှစ်ဦးသားဟအိပပြွောသ်ှားရာ ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့ြ ညစာစားရန် လာနိုးမှ အိပယ်ာနိုးခဲ့ကြသည်။
ညစာစားရင်း ဦးသကခြိုငမြှာ နကဖြန် ကုမျပဏီပစ်စည်းသဈအကြောင်း မိတဆြကရြင်း မင်ျဂလာဆောငဖြိတစြာ ဖိတမြညဖြစ်ကြောင်း ပြောပြနသည်ေ။မိုးနှောင်းအား အလုပန်ားပြီး အသိမိတဆြှမွေားအား ဖိတရြန် တဆကတ်ည်း မှာကြားနတေော့သည်။ထမင်းစားပြီး ၁၀နာရီခွဲလောကတ်ှင် အောကထြပတ်ံခါးများ ပိတကြာ မီးမှတပြှီး အိပယ်ာဝငခြဲ့ကြတော့သည်။
•°”ဒီဇငဘြာည … ~^•°’ အဖြူရောငမြှူနှင်း~^•°”ကြား… ကြှီ ကလွိ……
ကြီးမားကယွဝြန်းတဲ့ ခွံဝင်းကြီးထဲ သီချင်ြးသံ ပကြတ်ောင်းပကြတ်ောင်းနှင့ြ စကစြမ်းနကြသေည်။ခွံပတပြတလြည် အပငမြွိုးစုံအား ရောငစြုံမီးများခွိတဆြှဲထွန်းကာပိတလြိုကဖြှင့လြိုကဖြှင့ြ တခွို့ရပကြှည့န်ကြသေည်။စားပြဲကုလားထိုငမြွား ခင်းကာ ဖနခြှကမြွား တဈရှုးခွကမြွား အစီအရီ တငန်ကြရော…
” ဟဲ့ … ဒီခုံက စောင်းနတယ်ေ ကလေးတွေ ဟိုဖကန်ဲနဲတိုးလိုကြ … မီးသမားတွေ လှလှလေးဆငကြှနောြ … အောြ ဒီဘကစြားပြဲက အခင်းမပါသေးဘူး ငါနယ် ခကတ်ော့တာပါပဲ … ဒီဘကလြာကြဦးဟေ့ ”
ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ သမီးဖြစ်သူ မင်ျဂလာပြဲအတွကြ အလုပရြှုပန်လကြေရြှိသည်။သမကဖြစ်သူ မိုးနှောင်းမှာလည်း သူ့မိဘအိမပြှနကြာ မင်ျဂလာပြဲ နီးမှ မိသားစုလိုကြ လာလိမ့မြည်။သူမကိုယတ်ိုင် ဦးစီးကာ ဗွာများနရသေည်။ဦးသကခြိုငမြှာလည်း ကုမဏျဏီလုပဖြေါကြိုငဖြကြ မိတဆြှမွေားထဲမှ ကနွန်သေူများကို လူကိုယတ်ိုင် သှားရောကဖြိတကြှားနတေော့သည်။မကြလြုံးထဲ အမှငမြတောသ်ညမြွား လိုအပတ်ာများ ပြငဆြငရြင်း အိမထြဲ ပြနဝြငလြာပြနသ်ည်။
” ဟဲ့ … သမီး … သီတာခိုင် … ညည်းမိတကြပ် ဆရာမလာသေးဘူးလား နောကကြနွမယေန်ောြ ”
” ဟုတ် … မာမီ သမီးဖုန်းဆကထြားပါတယ် … ခဏနေ လာတော့မှာပါ ”
ဒေါသ်ူဇာမိုးမှငမြှာ အိမထြဲဝငလြိုကြ အပြငပြှနထြှကလြိုကန်ှင့ြ သူ့ဖငကြှီးများ ရမ်းကာ သှားလာလှုပရြှားနတေော့သည်။ခွံဝမှ ကားဟှနသ်ံကြောင့ြ သူမ ရပကြှည့လြိုကရြာ ကားလေးမှာ ခွံဝအပြငဘြကြ ညာဘကတ်ံခါးဘေးထိုးရပ် သှားတော့သည်။
သူမလဲ ဘယသ်ူများပါလိမ့ဟြု တွေးရင်း ခွံဝသို့ လွှောကလြာခဲရာ မှငလြိုကရြသည့ြ မှငကြှင်းကြောင့ြ ပါးစပအြဟောင်းသား ဖြစ်သှားမိတော့သည်။အနကရြောငဂြါဝနအြတိုလေးနှင့ြ နတသ်မီးလေးနှစ်ပါး ခွံထဲဝငလြာရာ ဖြူဝင်းသော အသားရညန်ှင့ြ ပေါငတ်ံတုတတ်ုတလြေးများကြောင့ြ ခွံထဲရှိ လူအားလုံးလည်း ငေးမောမိနကြသေည်။အနကရြောင် သတ်ေတာပုံစံအိတမြွားဆှဲရင်း သူမနားအရောကြ…
” ဒါ … မသီတာခိုငတ်ို့ အိမလြားရှင့ြ ”
” အောြ … ဟုတပြါတယ် ကြယ် … အနတ်ီက သီတာခိုင် အမပေါ ”
” ဟိုလေ … မိတကြပပြှငဖြို့ ခေါထြားလို့ အဲဒါ ”
” လာလာ … သမီးက အပေါမြှာ … စောင့န်တောပါ ”
ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင့မြှာ မိတကြပဆြရာနှစ်ယောကအြား အိမအြပေါထြပ် လိုကပျို့ကာ ပြနဆြင်းလာခဲ့သည်။အမလေး မိန်းမလွာတွသော ပြောတယ် အသားရညကြလည်း ဝင်းအိနကြတော မိန်းမ အစဈတွတေောင် မနာလိုဖြစ်ရတယ် … ခခြြ။သူမပါသာတွေးရင်း ရယမြောကာ ခွံဝင်းထဲပတကြှည့န်လေိုကသ်ည်။ထိုအခွိန် အိမအြပေါတ်ှင် မိတကြပဆြရာ မိန်းမလွာနှစ်ယောကန်ှင့အြတူရှိနသေော သီတာခိုငမြှာ ပြတင်းပေါကလြေးဟကာ ခွံဝင်းထဲသို့ ငုံ့ကြည့်န်သညေကြို ဒေါသ်ူဇာမိုးမှင် မသိလိုကတ်ော့ပေ။
” လှမ်းလိုကတ်ာ သဲရာ … ရငတ်ှလည်ေး တအားခုနန်တော ”
” အံမယ် … မောငပြူဆာလို့ သဲလည်း စွန့စြားလိုကမြိတာပါ … ဒီကလည်း ရငတ်ှတေုနန်တောရှင့ြ ”
သီတာခိုငအြား မှနတ်ငခြုံနားလေးတွင် မကြန်ှာချင်ြးဆိုငဖြကကြာ မိတကြပဆြရာ အချောကကြ စကားပြောနရော ကနွြ မိတကြပဆြရာအချောကမြှ…
” ကဲ … ရှငတ်ို့ ကတိအတိုင်း အခွိန် ၁နာရီပဲ ရမှာနောြ ”
” ကြေးဇူးပါ မမဇူးရယ် … လာ … မမဇူး နားရမယ့ြ အခန်း သမီးလိုကပြှပေးမယ် … အောကထြပကြ သမီးတို့အခန်းပဲ … မာမီဝငလြာလည်း တခုခု လာယူတဲ့ပုံစံ နပြလေိုကပြေါ့ ”
” ကောင်းပြီလေ … ခု ၅ နာရီထိုးတော့မယ် ၆ နာရီကြ … ကမွ တကလြာခဲ့မှာ ”
မိန်းမလွာ ဇူးဇူးလှငမြှာ မကြန်ာပေါဝြဲကလွာသော ဆံနှယမြွားအား လကဖြှင့ပြင့တ်ငရြင်း သီတာခိုငန်ဲ့အတူ အိမအြောကထြပသ်ို့ လိုကပြါသှားတော့သည်။သီတာခိုငမြှာ သူမတို့လငမြယားအခန်းထဲ ဇူးဇူးလှငအြား ထားခဲ့ကာ အပေါပြှနတ်ကလြာခဲ့သည်။
အိမပြေါအြခန်းထဲ အရောကြ မှနတ်ငခြုံဘေးရပန်သေော မိန်းမလွာမထံ လွှောကသ်ှာလိုကသ်ည်။အချောကမြမှာ ဆံပငအြတုကြီးအား ဆှဲခွှတရြာ နူတခြမ်းမှှေးစိမ်းစိမ်းနှင့ပြါးသိုင်းမှှေးများအား ပြောငန်အေောငရြိပကြာ မိတကြပပြညာနှင့ြ ဖုံးထားသညကြို တွေ့လိုကရြတော့သည်။
” သဲ ”
” မောင် ”
သီတာခိုင် မောငဟြု ခေါသ်ောသူမှာ မိန်းမလွာမဟုတပြေ သီတာခိုင်၏ ရည်းစားဦး ရဲသှေးပင် ဖြစ်သည်။ရဲသှေးမှာ နကဖြန် သူ၏မှို့သို ပြနမြညဖြစ်သဖြင့ြ သီတာခိုငအြား နောကဆြုံးအနဖြငေ့ြ လိုးရန် ဇွတအြတင်းပူဆာခဲ့သည်။စဉြးစားရင်း သီတာခိုငမြှာ မိတကြပဆြရာ ဇူးဇူးလှငအြား အကူညီတောင်းကာ ရဲသှေးအား အိမခြေါလြာဖို့ ပြောပြလိုကသ်ည်။
ဇူးဇူးလှငမြှာ ပထမ အငတ်ငတ်ငလြုကန်သေောလြည်း မိတကြပဖြိုး ၂ ဆ ပေးမညဟြု ပြောလိုကသ်ဖြင့ြ ခကြခြငွြးသဘောတူသှားခဲ့ရသည်။ရဲသှေးအား သူမ တိုကခြန်း ခေါကြာ မိန်းမပုံစံပြငဆြငပြှီး သီတာခိုငတ်ို့ အိမသ်ို့ ခေါလြာခဲ့တော့သည်။ဇူးဇူးလှငအြား အောကထြပပျို့ပြီး သီတာခိုငပြှနအြလာတွင် နှစ်ဦးသား ခပတ်င်းတင်းဖကရြင်း နူတခြမ်းချင်ြးစုပန်ကြသေည်။
” သဲ … မောငတ်ို့ အခွိန် မရှိဘူး … လာကြာ အမှနလြေး ”
ရဲသှေးမှာ သီတာခိုငန်ူတခြမ်းအားခွာပြီး စကားပြောရင်း ပုခုံးလေးအား ဖိကာ သူ့ရှေ့တွင် ဒူးထောကထြိုငခြိုင်းလိုကသ်ည်။ထို့နောကြ မိန်းမပုံစံဟနဆြောငဝြတထြားသော ဂါဝနအြတိုလေးအား လှနပြေးလိုကတ်ော့သည်။ဂါဝန် အတိုအောကမြှ ရဲသှေးလီးကြီးမှာ မပြော့မမာ အနထေားဖြင့ြ အောကစြိုကကြနွတေော့သည်။သီတာခိုငမြှာ ရည်းစားဟောင်း၏ လီးကြီးအား အရင်းမှကိုငကြာ တပြှတပြှှတ် ဆှဲစုပတ်ော့သည်။
ဒဈဖူးအား ဖြဲကာ ငုံရင်း လီးအဖြားမှ အရင်းထိ လွှာအပြားလိုကြ ယကခြလွိုကသ်ည်။အရင်းရောကမြှ အဖြားဘကြ သူမလွှာလေးအား ပြနရြှေ့ရင်း ဒဈဖူးကြီးအား ဆှဲစုပပြေးသည်။ရဲသှေးလီးမှာ တမဟုတခြငွြး တင်းပြောငလြာကာ အကြောပျိုင်းပျိုင်းထလာရသည်။သီတာခိုငလြကတ်ဖကကြ လီးအား အပေါမြှောကရြင်း လဥမဲမဲကြီးများအား စုပပြေးစဉြ ရဲသှေး မခံနိုငတ်ော့ပေ။
” အ … သဲ …… ရှီးးး းးးးး … ပြီးသှားလိမ့မြယ် … ဒီခုနပြေါလြကထြောကပြှီး ကုန်းလိုကန်ောြ ”
သီတာခိုငမြှာ စဉြးစားဖို့ အခွိနမြရပေ လီးစုပပြေးတာကိုက ၁၅မိနဈလောကရြှိပြီမို့ ရဲသှေးစိတတ်ိုင်းကြ မှနတ်ငခြုံပေါလြကထြောကကြာ သူမဖငလြေးအား နောကသ်ို့ ကော့ပေးလိုကသ်ည်။ရဲသှေးမှာ သီတာခိုငဝြတထြားသော ထမိနလြေးအား ခွှတရြာ ကော့ထားပေးသော ဖငဝြညိုညိုလေးအောကမြှ စောကပြတန်ီတာရဲလေးက စူးထွကန်သညေကြို တွေ့မှငလြိုကရြတော့သည်။
လိုးဖို့မေ့သှားကာ ရုတတ်ရကြ ဒူးထောကပြှီး ဖငဝြလေးအား စယကလြိုကတ်ော့သည်။ဖငဝြလေးအား အထကအြောကြ လွှာဖြားဖြင့ြ ထိုးယကကြာ လွှာကို ရသလောကြ ဖငထြဲထည့န်သည်ေ။သီတာခိုငမြှာလည်း ရုတတ်ရကြ ဖငဝြအား အယကခြံရသဖြင့ြ တဟင်းဟင်းညည်းကာ ရဲသှေးခေါင်းအား သူမလကတ်ဖကဖြှင့ြ နောကပြှနဖြမ်းကိုငထြားလိုကတ်ော့သည်။
သူမဖငဝြထဲ လွှာထိပလြေးဝငလြာတိုင်း ရဲသှေးခေါင်းအားဆှဲကာ ဖငန်ဲ့ဖိကပပြဈသည်။တဖြည်းဖြည်း သူမစောကခြေါင်းလေးမှ စောကရြညမြွား ပြကကြနဲ့ ပေါငကြှားသို့ စီးကလွာတော့သည်။ပေါငကြှားစီးနသေော စောကရြညမြွားအား ရဲသေးမှာ လွှာဖြင့ြ ပင့ယ်ကရြင်း စောကပြတန်ီတာရဲလေးအား ဖိနမ်းလိုကတ်ော့သည်။
” အား … ” အား … အ …
…………………………………………………………………………………………………………………….
ဇာတသ်ိမ်း
ဖငကြုန်းပေးထားသဖြင့ြ စောကစြိလေးမှာ အတွင်းဖကရြောကန်ရော အစိလေးလှမ်းစုပတ်ိုင်း ရဲသှေးနှာခေါင်းထိပမြှာ သီတာခိုင် စောငခြေါင်းလေးထဲ မှုပမြှုပ် သှားတော့သည်။
” ရှီးးးး … အားးးလားးးး … မောငရြယ် … လိုးမှာဖြင့ြ လိုးတော့ကြာ ”
ရဲသှေးလည်း မှနတ်ငခြုံ အပေါရြှိ တိုငကြပန်ာရီကြီးအား ကြည့်ရြာ ၅နာရီခွဲ ကြောန်သဖြေင့ြ လိုးခွိနမြှာ နာရီဝကလြောကပြဲရှိတော့သညကြို တွေးမိလိုကတ်ော့သည်။သီတာခိုင် စောကဖြုတလြေးအား ခွာကာ ဖငဝြနီညိုလေးအား လွှာအပြားလိုကြ တခကြဖြိယကရြင်း မတတ်ပ် ထရပလြိုကသ်ည်။စောကရြညမြွားရှှဲနှစ်နသေော သီတာခိုငစြောကဖြုတလြေးအား ဒဈဖြင့ြ တေ့ကာ ဆောင့လြိုးလိုကတ်ော့သည်။
” အ … ဖြည်းဖြည်း … နောျ … မောင် ”
သို့သောြ ရဲသှေးမှာ နောကဆြုံး နူတဆြကြ အလိုးမို့ သီတာခိုငခြါးလေးအား စုံကိုငကြာ ဆှဲဆှဲလိုးတော့သည်။လီးကြီး စောကခြေါင်းထဲဝငလြာတိုင်း သီတာခိုငမြှာ ခါးလေးခွကရြင်း ခေါင်းမော့မော့တကန်ရသေည်။ရဲသှေးလိုးခကြမြွားက သားအိမဝြထိ ရောကသ်ဖြင့ြ ဗိုကထြဲစူးကနဲ့ အောင့အြောင့သ်ှားရသည်။နောကဆြုံးတွေ့ဆုံချင်ြးမို့ အံကြိတခြံနလေိုကမြိသည်။
ရဲသှေးမှာလည်း သူ့လီးဝငသ်ှားတိုင် စောငဖြုတန်ူတခြမ်းသားများ လိပဝြငကြာ လီးပြနထြုတလြငွြ နူတခြမ်းသားများ ခွိတပြါလာသညကြို ကြည့်ရြင်း မနားတမ်း စောင့လြိုးနသည်ေ။
” ဘှတ် … အားးး … မောင် … ဖြပဖြှပ် … ဟမ် … ဗစွြ … သဲ …… ပါလည်း … အီး … ဖြည်း ဖြည်း … ဖြည်းဖြည်းလိုးပါ မောငရြယ် … အ အ ……… ဘှတ် ဗှိ …… အ ………ဒုတ် … စွပ် …… ဒါနောကဆြုံလေး သဲရယ် … အား အားးး …… အင်းပါ မောငရြယ် …… လိုးပါ လိုးပါ … မောငကြှိုကသ်လိုသာ လိုးပါတော့ … အမလေးးး သပေါပြီ … အင့ြ အင့ြ … ခ ဏ လေး ပါ … သဲရာ … ဘှတဘြှတ် …… ဖြပဖြှပ် ”
ရဲသှေး၏ မီးပြင့မြတတ် လိုးခကြမြွားအောကတ်ှင် သီတာခိုငမြှာ နှစ်ခွီးပြီးခဲ့ရသည်။နောကဆြုံးတကြိမတ်ှင် စောကရြညမြွားထောငပြန်းရင်း မခံနိုငတ်ော့သဖြင့ြ ဖငကြုန်းပေးလကြမြှ ထိုငခြလွိုကရြသည်။ရဲသှေးလီးကြီးမှာ သီတာခိုငအြဖုတထြဲမှ ကြှတထြှကကြာ စောကရြညမြွားပပြနေပြေီး တဇပဇြပ် တုနန်တေော့သည်။ရဲသှေးခုထိ မပြီးသေးသညမြှာ ကြာဆေးတဈမွိုးသောကထြားသောကြောင့ဖြစ်သည်။
မိမိခစွသ်ူအား နောကဆြုံးအနဖြငေ့ြ မီးကုနရြန်းကုနလြိုးရန် စဉြးစားထားသဖြင့ြ သူ့ရှေ့ကြောပေးထိုငကြာ အမောဖြနသေေော သီတာခိုငအြား ဆှဲလှည့ပြှီး မှနတ်ငခြုံအားကပထြားလိုကသ်ည်။နူတခြမ်းလေးဟကာ အသကမြွှင်းရှုနသေော သီတာခိုငပြါးစပလြေးအား လီးဖြင့တ်ေ့ကာ ဖိလိုးလိုကပြှနသ်ည်။
အု ဝု …… ပလှပ် … ဝူးးး … အဟှတ် ဟှတ် ဟှတ် ”
သီတာခိုငမြှာ အမောဖြနစေဉြေ ပါးစပထြဲ လီးကြီးဝငရြောကလြာသဖြင့ြ နောကသ်ို့လှနခြရွာ မှနတ်ငခြုံခံနသဖြေင့ြ အာခေါငအြရင်းထိ လိုးခံလိုကရြတော့သည်။အာသီးလေးအား ဒဈဖူးဖြင့ြ ထောကမြိကာ ချောင်းတဟှတဟြှတဆြိုးရင်း သီးလာရသည်။ရဲသှေးမှာ သီတာခိုငခြေါင်းအား မလှတပြဲ မှနတ်ငခြုံနှင့ြ ကပကြာ ရကရြကစြကစြကြ ပစ်လိုးနရော အခန်းတံခါးပြင့သ်ံနှင့ြ အတူ မိတကြပဆြရာ ဇူးဇူးလှင် ဝငလြာတော့သည်။
” ကလဈ … ကြှီ အီ … ဟယ် … အမလေး ”
ဇူးဇူးလှငမြှာ မှငလြိုကရြသည့မြှငကြှင်းကြောင့ြ ပါးစပလြေးအုပကြာ ဟယကြနဲ့ဖြစ်သှားရသည်။သီတာခိုငမြှာ မှနတ်ငခြုံကြောကြပကြာ ဒူးထောကရြဲ့လေးဖြင့ြ မတတ်ပရြပကြာသူမပါးစပလြေးအား လိုးနသေောရဲသှေးပေါငအြား တဝူးဝူးနှင့တ်ှန်းထုတန်သညေကြို မှငလြိုကရြသောကြောင့ြ ဖြစ်သည်။သီတာခိုငမြှာ ဇူးဇူးလှငဝြငလြာသညကြို မှငသ်ညန်ှင့ြ ဇွတအြတင်းရုန်းသောလြည်း ရဲသှေးမှာ ပြီးကာနီးသဖြင့ြ ဂရုမစိုကတ်ော့ပေ။အခကြြ ၃၀ခန့ြ ပစ်လိုးရင်း သီတာခိုငပြါးစပအြား လီးအရင်းထိ ဖိကပကြာ လရညမြွား ပန်းထည့လြိုကတ်ော့သည်။
” အားးး းးးး ရှီးးး ……… သဲရယ် ”
ရဲသှေးမှာ သီတာခိုငပြါးစပထြဲမှ လီးအားဆှဲထုတရြင်း ညည်းငှူလိုကတ်ော့သည်။သီတာခိုငမြှာလည်း လညပြင်းကြောများထောငကြာ ပါးလေးဖေါင်းကားနပြေီး နဖူးကြောများကြုတန်ရော သူမပါးစပထြဲမှ လီးကြီးကြှတထြှကသ်ှားမှ မကြန်ာလေးမှာ ပုံမှနပြှနဖြစ်သှားရင်း အသကမြွှင်းရှုနရသေည်။ပါးစပထြဲ ရဲသှေးလရညမြွား မွိုခရွင်း နှုတခြန်းထောင့မြှ မမွိုနိုငသ်ောလရညမြွားက လွှံထွကလြာရသည်။
ရဲသှေးမှာ သီတာခိုငမြကြန်ှာလေးအားကြည့်ရြင်း နူတခြမ်းမှလွှံထွကန်သေော လရညပြစွပြစွဖြှူဖြူများအား သူ၏ဒဈဖူးဖြင့ြ ဖိသုတကြာ သီတာခိုငပြါးစပထြဲ ပြနထြိုးထည့လြိုကသ်ည်။ထို့နောကြ လရညမြွားပကပေန်သေော လီးကြီးဖြင့ြ သီတာခိုငပြါးနှစ်ဖကအြား ပြတသ်ပပြှီးမှ ခါးပြနဆြန့ကြာ နောကလြှည့လြိုကတ်ော့သည်။
” ဟာ … ဆောရီးဗြာ ”
နောကလြှည့လြှည့ခြငွြး မိတကြပဆြရာမိန်းမလွာဇူးဇူးလှငအြား တွေ့လိုကသ်ဖြင့ြ မကြန်ှာအမ်းတန်းတန်း ဖြစ်ကာ ဆောရီးဟု တောင်းပနန်တေော့သည်။ဇူးဇူးလှငမြှ ရဲသှေးဂါဝနအြောကကြ ထောငမြတန်သေောလီးကြီးအား ကြည့်ရြင်း မကြလြုံးလေးပြူးနမေိတော့သည်။
” ကဲ … ရှင် ကုတငပြေါထြိုငန်လေိုကြ … ကမွ သူ့ကို မိတကြပပြှငပြေးတော့မှာ အခွိနကြ သိပမြရတော့ဘူး ”
” ဟုတ် ဟုတ် ”
ရဲသှေးကုတငပြေါထြိုငန်စဉြေ သီတာခိုငမြှာလည်း ထရပလြိုကသ်ည်။ဇူးဇူးလှငမြှာ သီတာခိုငမြကြန်ှာအား ကြည့်ရြင်း မကြန်ှာအရငသ်ဈဖို့ ပြောဆိုလိုကသ်ည်။တဖြည်းဖြည်း နရေောငပြွောကကြာ အမှောငထြုလေး ကြီးဆိုးလာခွိန် ခွံဝငကြှီးထဲ သီချင်ြးသံ ညိမ့ည်ိမ့လြေးနဲ့ နှစ်ဖကမြိဘများ၏ အပြုံးများ မင်ျဂလာဧည့ခြံပြဲသို့ လာရောကသ်ော ဧည့သ်ညတ်ောမြွား၏ ရယမြောသံများ ဆူညံနတေော့သည်။
ဦးသကခြိုငန်ှင့ဒြေါသ်ူဇာမိုးမှင့တ်ို့၏ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငတ်ှင် ဒေါသ်ီရိဖြူနှင့ဆြုနဒီတို့ ထိုငန်ကော နှစ်ဖကအြမွိုးများ စကားလကစြုံကြနစဉြေ သီတာခိုငတ်ို့ စုံတွဲမှာလည်း ဧည့ခြံရင်း ရင်းနှီးသော မိတဆြှမွေားနှင့ြ အမှတတ်ရ ဓတပြုံများ ရိုကန်ကြသေည်။ခွံဝင်း၏ တနရော ချောငကြသွော ခုံတဈခုံတွင် မိတကြပဆြရာ မိန်းမလွာ နှစ်ဦးထိုငန်ကြပြေီး တဈဦး၏မကြလြုံးအိမတ်ှင် မကြရြညမြွား စီးကနွသညေကြို မညသ်ူတဈဦးတယောကမြှ သတိမထားမိတော့ပေ။
( အဆုံးထိ ဖတပြေးသော မိတဆြှမွေားအား ကြေးဇူးတငရြှိပါသည်။ )
ဘုံခုနှစ်ဆင့ျ
ပြီးပါပြီ။