အောစာအုပ်

အခစွအြတွကကြှှခေဲ့တဲ့ သဈရှကတ်ှေ

အခစွအြတွကကြှှခေဲ့တဲ့ သဈရှကတ်ှေ
ရေးသားသူ – ဖိုးဇောျ

ပြင်းရှတောကလြောငသ်ော တေးဂီတသံစဉမြွားက ခန်းမထဲရှိ လူများအားလုံးကို ဖမ်းစားတိမ်းမူးစခေဲ့သည့တ်ိုင် ကနွော့ကြို ထူးထူးခွားခွား ဘာရသမှ ပေးနိုငခြှင်းမရှိ။ အရောငစြုံမီးများ ပျိုးပျိုးပြကပြှကန်ှင့ြ စီးမွှောလှုပရြမ်းနကြသေော သူငယခြငွြးများသညလြည်း ယခုတော့ဖြင့ြ ကနွော့ကြို မေ့နကြပြေီ။ အထကတ်န်းကြောင်းမှ သူငယခြငွြးများ ပြနလြညဆြုံစည်းခဲ့ကြသည့ြ ညစာစားပြဲမှအပြန် အနည်းငယ် အကြောရှညတ်တသ်ော သူငယခြငွြးတဈယောကြ၏ စနကကြှောင့ြ သူငယခြငွြးတခွို့တဝကန်ှင့အြတူ ကနွောကြ ကလပထြဲသို့ ပါလာခွင်းဖြစ်သည်။ တကယတ်မ်း ထိုအုပစြုမှာ အကြောင်းပြခကြမြွိုးစုံနှင့ြ မကြာခဏ တွေ့ဆုံနကြဖြေဈပြီး ကနွောကြ တခါတရံမှ ဝငရြောကပြူးပေါင်းသူဖြစ်သဖြင့ြ အားနာပြီး လိုကလြာခဲ့ခွင်းလည်းဖြစ်သည်။

အသကသ်ုံးဆယကြွောခြဲ့ပြီးသည့တ်ိုင် ယခုအခေါကန်ှင့ပြေါင်းမှ လကဆြယခြွောင်းပငပြှည့အြောင် မရောကဖြူးသော အဝန်းအဝိုင်းမို့ ရောကသ်ည့အြခိုကြ ပတဝြန်းကငွကြို လေ့လာသငယ်ူမိသေးသည်။ သုံးခွကမြှောကသ်ော ဝီစကီခွကြ ကုနလြှနသ်ှားပြီးသည့အြခါ ကနွောြ အနည်းငယမြှူးလာသည်။ ပါလာသော သူငယခြငွြးများကတော့ ကပြဲကြမ်းပြငထြဲမှ လူငယမြွားနှုင့အြတူ ဒိုးဒိုးဒွန့ဒြှန့ြ ဖြစ်ကုနကြှပြီ။ စားပြဲခုံသေးသေးလေးပေါရြှိ ခွကသ်ေးသေးလေးထဲမှ အနည်းငယသ်ာကနွသ်ော မှပေဲစေ့ နှစ်စေ့သုံးစေ့ကို ဝါးပြီး ဖနခြှကထြဲသို့ ရခေဲတုံးများ ထပထြည့ကြာ အရကအြနည်းငယ် လောင်းထည့လြိုကပြှီး မော့သောကလြိုကသ်ည်။ ယခုတော့ ကနွောသ်ည် အရကကြလေးမှုံ့လိုကြ ပတဝြန်းကငွရြှိ ကောငမြလေးများ၏ အလှကို မှည်းလိုကြ တခကြတ်ခကြတ်ှငတ်ော့ ခွထေောကကြလေး ခေါင်းလေးက စည်းခကြလြိုကြ လိုကန်ှင့ြ အဆငပြှအေောင် နတတေသ်ှားခဲ့ပြနပြှီ။

ခွထေောကန်ှင့ြ စည်းခကြလြိုကရြင်း လကထြဲမှ အရကခြှကကြို မော့ယူခါနီး တစုံတယောကကြ လုသှားခံလိုကရြသဖြင် ကနွောြ ဆတခြနဲဖြစ်သှားသည်။ ကြည့်လြိုကတ်ော့ သကထြား . . ။ ခန်ဓာကိုယအြလှကို ဝင့ကြှှားပေါလြှငစြသေော ဒူးအထကန်ားရောကရြုံ ကိုယကြှပဂြါဝနဝြတထြာသည့ြ သကထြားသည် ခွာတိတမြလေးတွနှငေ့ြ အပျိုငလြှနသေော အပျိုကြီးမမဖြစ်သည်။

“နငကြ ဘာကိဈစ ဒီမှာ တဈယောကထြဲ နနတေောလဲ . . လာ”

“ငါ ဘယလြိုမှ မရလို့ပါဟာ။ ဒီနားလေးမှာပဲ နငတ်ို့ ကတာကို ငါအားပေးနမယေလြေ”

“မရပါဘူး . . လာဆိုလာ။ ငါတို့က တဈနှစ်နလေို့ တဈခါဆုံတာ မဟုတဘြူး”

“သှားပါသူငယခြငွြးရယ် ငါ ဒီအတိုင်းလေးပဲ ထိုငန်ချင်ေလြို့ပါ”

“အေး ပြီးရော ပင့လြို့မရလည်း မပင့တ်ော့ဘူး တကထဲ”

“ဪ စိတမြဆိုးပါနဲ့ဟာ။ အောငမြာ နေဦး ငါ နငကြတာကို ဒီကနေ လှမ်းကြည့်န်တော သိလား။ ရုတတ်ရကြ နငလြို့တောင် မထငဘြူး။ ငါက တခွားခွာတိတမြလေးတဈယောကြ အောကမြေ့လို့ ငမ်းတောင် ငမ်းမိလိုကသ်ေး”

“စောကကြောင် အပိုတွေ မပြောနဲ့ တောပြှီ”

သကထြား မကြစြောင်းထိုးကာ ထွကသ်ှားသဖြင့ြ ကနွောကြ ရယပြှီး ကနွန်ခေဲ့ရသည်။ ဟိုကြည့်ဒြီကြည့်လြုပရြင်း ပငွြးလာသဖြင့ြ တခွားလုပစြရာမရှိတော့လွှင် လုပန်ကြထေုံးစံအတိုင်း ဖုန်းထုတကြာ facebook ထိုငပြှတန်လေိုကတ်ော့သည်။ Facebook ကြည့်န်ရင်ေး အလုပတ်ဈခုမှာ ခငမြငခြဲ့ဖူးသည့ြ ဂွူနီယာကောငမြလေးတဈဦးပုံကိုတွေ့သည်။ သူက ကနွောရြောကန်သညေ့ြ ကလပအြဝမှ ဓါတပြုံမရိုကမြဖြစ် ရိုကကြှရသလိုဖြစ်နသေော နရောတွင် ရိုကပြှီး တငထြားခွင်းလည်းဖြစ်သည်။ သိပမြကြာသေးခငကြ တငထြားခွင်းမို့ ဒီထဲများ ရောကန်သလေားဆိုပြီး ရှာကြည့်မြိသေးသောလြည်း ရောငစြုံမီးရောငမြွားအောကတ်ှင် ကနွောမြှငရြသော ကောငမြလေးများမှာ တဈယောကန်ှင့တ်ဈယောကြ သိသိသာသာ ကြဲပြားခွင်းမရှိသဖြင့ြ သောကလြကစြအရကကြိုသာ ဆကြ၍ သောကန်လေိုကသ်ည်။ အရကခြှကကြို စားပြဲခုံပေါသ်ို့ ပြနခြအွပြီးမှာပင် ကနွော့မြကြလြုံးများ တဖကတ်ခကြစြီကို လကတ်စုံက လာ၍ ပိတထြားသညန်ှင့ြ ကြုံလိုကရြ၏။ ဘယသ်ူမှန်းမသိ။ ဖြစ်နိုငတ်ာ သကထြားပဲရှိသည်။

“ဘယသ်ူလဲ သိလား”

အသံကြားမှတော့ ကနွောကြ ဘယသ်ူမှန်း မသိစရာ မရှိပါ။ ဘယသ်ူမှန်း သိလိုကသ်ည့အြပြင် တောတ်ောမြူးနမှန်ေးပါ သိလိုကသ်ည်။

“ခယွရြီမလား”

“ဟား . . ကိုကြီးက ကြှမ်းလှခညွလြား ဆရာကြီးပဲ”

ကနွောကြ မကြလြုံးပေါတ်ှင် ထိကပထြားသော လကတ်ဘကကြို ကိုငပြှီး အရှေ့ကို ဆှဲခေါလြိုကသ်ည်။ Sport bra ပေါမြှာ ဂွာကငတ်ဈထည် ထပဝြတထြားပြီး အောကကြ ဂငွြးအရှညန်ဲ့ လှချင်တ်ိုင်း လှနတေဲ့ တခါတုန်းက ကနွော့ရဲ့ ဂွူနီယာကောငမြလေးပါပဲ။

“ညည်းက ဘယလြောကတ်ောင် သောကထြားလို့ ဒီလိုကြီး မူးနရတောလဲ။”

သူက လကည်ှိုးနဲ့ လကမြကိုပူး၊ နှုတခြမ်းလေးထောကြာ မကြလြုံးကို မှေးစင်းပြီး

“နည်း . . နည်း လေးပါ ကိုကြီးရယ်။ သမီးမေးတာ ဖြစမြေးပါ။ ဘာလို့ ကိုကြီးက သမီးမှန်း သိတာတုန်း”

ကနွောြ သူ့ကို စကားနှင့ြ ပြနမြဖြတေော့ပဲ မကြာသေးခငကြ တွေ့ထားသည့ြ facebook ထဲက သူ့ပုံပါသော နရောကို ပြလိုကသ်ည်။

“‌ဪ ဟုတသ်ားပဲ . . ခုန သမီး တငလြိုကတ်ာကို ဟားဟားဟား”

ခယွရြီက စကားကို ရိုးရိုးမပြော၊ လကဝြါးနှစ်ဘကကြို အရငရြိုကသ်ည်။ ပြီးမှ ထိုလကဝြါးနဲ့ မကြန်ှာတွကေို ကာလိုကပြှီး ရယကြာမောကာနဲ့ ပြောသည်။ တောရြုံခွာတိတတ်ကောငဆြိုလွှင် ကြှဆင်ေးကာ အသည်းတွအေူတွပေါ ယားသှားနိုငသ်ည်။ ထို့အပြင် ခယွရြီ၏လကတ်ို့က အငှိမမြနေ။ ကနွော့လြကထြဲမှ ဖုန်းကို ဆှဲလုကာ သူ့ပိုစ့ကြိုပင် love react နှိပသ်ှားလိုကသ်ေးသည်။

“ကိုကြီးက ဒီကို ဘာလာလုပတ်ာလဲ”

“ဓမျမမိတဆြှတွနေေဲ့ တရားလာဆှေးနှေးတာ”

ခယွရြီက ဟကဟြကပြကပြကြ ရယမြောကာ ကနွော့ရြငဘြတတ်ှကေို တအုန်းအုန်း ထုရိုကတ်ော့သည်။

“ဟဲ့ ခယွလြေး . . . ငါတို့က နငပြွောကသ်ှားလို့လိုကရြှာနတော။ နငကြ ဒီမှာဘာလာလုပန်တောလဲ။ ဟာ . . . ဆရာ”

ခယွရြီတို့အရှယ် ကောငလြေးတဈယောကပြဲ ဖြစ်သည်။ သူက ကနွော့ကြိုကြည့်ပြှီး တခကြတ်ှန့သ်ှားကာ ကနွော့ကို ဆရာဟုလည်း ခေါသ်ေးသည်။ မကြန်ှာကို ရင်းနှီးသလိုရှိသောလြည်း ကနွောြ သသခွေောခွာ မမှတမြိ။

“ဟဲ့ ဘာဖြစ်နတောလဲ ငါလာမှာပေါ့ သှားသှား ဒီမှာငါ့အဈကိုနဲ့တွေ့နလေို့ ငါလိုကခြဲ့မယ်”

“ဪ . . ဆရာက ခယွလြေးအဈကိုလား”

“အေး . . ညီက . . ”

“Window age သငတ်န်းက ဆရာ့တပည့လြေ။ အခု ခယွရြီတို့နဲ့ Classic Media မှာ Camera Man လုပန်တော။ ဆရာရော Edit မသငတ်ော့ဘူးလား”

“ကိုကြီး သမီး သှားလိုကျဦးမယ်။ ဟဲ့ နန်ဒ သှားမယ် လာ”

ခယွရြီက ဖြတပြှောကာ ဆှဲခေါသ်ှားသဖြင့ြ နန်ဒဆိုသော ကောငလြေးလည်း ပါသှားသည်။ ထိုကောငလြေးမှာ တခါက သူငယခြငွြးတဈယောကြ၏ ကြနပြှူတာစငတ်ာတွင် သငတ်န်းနှစ်ခုသုံးခု သှားသငပြေးဖူးစဉကြ ခွာတိတတ်ဈယောကြ ဖြစ်နိုငပြါသည်။ ကနွောကြ သူတို့ဆီ အာရုံရောကန်ခွေိနတ်ှင် သူငယခြငွြးများ ပြနရြောကလြာသညကြိုပင် သတိမထားမိလိုကြ။

“ဟာ ဟ…. ခေးနဲ့ ကြီးလား။ ဦးနဲ့ စမီးလား ကြောကြို”

“ဟာ . . မင်းတို့ကလည်း မဟုတပြါဘူး”

ဒီလိုပဲ ရောကတ်ကရြာရာတွေ ပြောလိုကြ သောကလြိုကန်ှင့ြ ကနွောတ်ို့ လူစုခွဲရန် အခွိနရြောကလြာသည်။ ညလည်း နကန်ပြေီဖြစ်သည်။

“ဟဲ့ ကြောကြို . . နင့ဟြာမလေးက လှတော့လှတယန်ောြ . .။ သူကတာလည်း အခွိုးအဆဈတော့ကသွား”

ပြနခြါနီး ကခုနပြွောမြှူးနကြသေူများကို လှမ်းကြည့်ရြင်း သကထြားက ကနွော့ပြခုံးလှမ်းကိုဖကကြာ ဆိုလာသဖြင့ြ ကနွောလြည်း လှမ်းကြည့်လြိုကမြိသည်။ ခယွရြီက အပေါအြင်ျကြီကို ခါးတွငခြညွထြားပြီး က နသည်ေ။ ပို၍လည်း မူးနပေုံရသည်။ ထိုအခွိနမြှာပင် ခုနက နန်ဒဆိုသော ကောငလြေးက အဖောန်ှဈယောကလြောကန်ှင့ြ ကနွော့အြနား ရောကလြာသည်။

“ဆရာ . . ခယွရြီ တောတ်ောြ မူးနတယ်ေ . .။ ကနွောတ်ို့လည်း မထိန်းနိုငတ်ော့ဘူး။ သူ့ကို ဒီအတိုင်းလည်း ပြနလြှှတရြမှာ စိတမြခလွို့။ သူက ဆရာ့ညီမ ဆိုတော့ ပြနခြေါသ်ှားပို့ပေးလို့ရမလား”

ကနွောြ ဆတခြနဲ ဒေါသဖြစ်သှားသည်။ သူငယခြငွြးတဈယောကြ မူးနသညေ့အြခွိနမြှာ လှယလြှယကြူကူ လူကြုံတငပြေးလိုကဖြို့ သိပကြိုလှယလြှန်းနသညေဟြု ထငလြိုကမြိသောကြောင့ြ ဖြစ်သည်။

“ညီလေး . . မင်းက ခုန စကားတဈခွန်းနှစ်ခွန်းနဲ့ ငါ့ကိုယုံလား . .။ ကိုယကြ သူနဲ့ တကယ် ဘာမှမတောရြင် ဘယ့န်ှယ့လြုပမြလဲ”

“ဟာ . . ဆရာကလည်း . . ကနွောကြ ဆရာ့တပည့ဖြစ်ဖူးပါတယဆြို ဆရာ့အကြောင်း သိတာပေါ့။ တကယ် ဘာမှမတောရြငတ်ောင် ဆရာက ကနွောတ်ို့ထကတ်ောင် စိတခြရွဦးမယ်”

သကထြားက

“ကဲ . . ကြောကြို ဟိုကောငတ်ှကေ အပြငရြောကသ်ှားပြီလား မသိဘူး။ နင် ဘာလုပမြှာလဲ။ ငါတို့ အပြငကြစောင့န်မယ်ေ”

ကနွောြ သကပြှင်းတဈခကြခြကြာ

“နငတ်ို့ သှားနှင့လြိုကတ်ော့ သကထြား . .။ ငါသူ့အိမကြို ဖုန်းဆကပြှီး သှားလိုကပျို့လိုကမြယ်”

“ပြီးရော .. See ya”

“အေး အေး တာ့တာ”

“ကြေးဇူးတငပြါတယ် အဈကိုရယ် . .။ မဟုတရြင် ကနွောတ်ို့အားလုံး သူ့ကြောင့ပြဲ ပြနရြတော့မှာ”

“မင်းတို့ သှားခေါလြာလိုကြ။ ကိုယဒြီကပဲ စောင့န်လေိုကမြယ်”

ကလပမြှနေ၍ ကားပါကငဆြီသို့ သှားရာလမ်းတလွှောကြ ခယွရြီ့ကို ကနွောကြ ကုန်းပိုး၍ ခေါမြသှားရပါ။ လကမြောင်းရင်းမှ ခပတ်င်းတင်းကိုငကြာ တွဲလွှောကရြုံနှင့ြ အဆငပြှပြခေေေါလြာ၍ရသည်။ တခကြတ်ခကြြ ကနွော့လကခြုံတွကေ ကောငမြလေး၏ ရငဘြတန်ှင့ထြိမိသောအခါ ခယွရြီ ဝတထြားသော sport bra အောကတ်ှင် နောကတ်ထပမြှ ရှိမနတေော့ကြောင်း သိရ၏။ ကနွော့အြာခေါငမြွား ချောကလြာသညဟြု ထငသ်ည်။

`ကိုကြီး မီးကို အိမပြှနမြပို့နဲ့ဦးနောြ။ မီး အိမမြပြနသ်ေးဘူး´

`အာ …´

`ဘာ အာလဲ… ကိုကြီးက ငှိုငှငတ်ာလား´

ကားမောင်းရင်း convenience store တဈခုနားတွင် ရပလြိုကတ်ော့ ခယွရြီက တခကြကြှည့လြိုကပြှီးမှ ခုံကို ပြနမြှီလိုကသ်ည်။ သူငယခြငွြးများနှင့ြ ကလပသ်ို့ လိုကသ်ှားစဉကြတည်းက ခဏပဲဟုဆိုကာ ကုနန်သညေ့ြ ဆေးလိပကြို မဝယခြဲ့ရသဖြင့ြ ဆေးလိပ် တအားသောကခြငွန်ပြေီ ဖြစ်သည်။

“ကိုကြီး . . မီးကို မုန့ဝြယခြဲ့နောြ။ မီး လိုကမြဆင်းတော့ဘူး”

အထဲရောကတ်ော့ redbull နှစ်ဗူးနှင့ြ ဆေးလိပ် တဈဗူးဝယပြှီး ကားထဲသို့ အအေးနှစ်ဗူး ထည့လြိုကပြှီးမှ ဆိုငရြှေ့တွငပြင် ဆေးလိပကြို မီးညှိပြီး အားရပါးရ ဖြာရှိုကရြသည်။ ဆေးလိပတ်ဈလိပကြ လငွလြငွမြှနမြှနပြဲ ကုနသ်ှားသည်။ အာသာက မပြသေေး။ ထို့ကြောင့ြ နောကတ်ဈလိပထြုတပြှီး ဆေးလိပကြို သတိထားပြီး စိမပြှနပြေေ သောကပြဈလိုကသ်ည်။ ဒုတိယတဈလိပ် ကုနသ်ှားအပြီးမှာတော့ ကနွောြ ကြနပေသ်ှားပြီ။

ကားပေါကြို ပြနတ်ကလြိုကတ်ော့ ခယွရြီက ထိုငခြုံပေါတ်ှင် အိပပြွောြ၍ နပြေီ။ ခယွရြီ့အား နှိုးမနတေော့ဘဲ ကနွောသ်ိသည့ြ သူနသညေ့ြ မှို့နယသ်ို့ ကားကို ဦးတည်၍ မောင်းလိုကသ်ည်။ တရုံးထဲ အတူတူ လုပခြဲ့ဖူးကြသူတွမေို့ အိမလြိပစြာ တိတိကကြ မသိသောလြည်း ခယွရြီနသညေ့ြ မှို့နယန်ှင့ြ လမ်းကိုတော့ ကနွောကြောင်းကောင်း သိထားသဖြင့ြ တောသ်ေးသည်။ ခယွရြီတို့ လမ်းထိပသ်ို့ ရောကသ်ောအခါ ကနွောြ ခယွရြီ့အား လှုပ်၍ နှိုးရသည်။

“ခယွရြီ . . ခယွရြီ .. ထ လမ်းထိပရြောကပြှီ”

“ဟင် . . ဘယလြမ်းထိပကြို ရောကတ်ာလဲ”

“ဟင် .. ညည်းအိမန်ားလေ”

ခယွရြီက ဘေးဘီဝဲယာကို ကြည့်ရြင်း

“အာ ကိုကြီးကလည်း . . အာ့ မီး ဟိုးတုန်းက နတောလေ။ အခု ဖဖကေေ နယပြှောင်းသှားတော့ မီးက အဆောငန်တော။ ဒီကအိမကြ ပြနအြပထြားတာ ကြာလှပြီ”

“အိုး . . . sorry ကြာ ဒါနဲ့ အမူးပြသှေားပြီလား”

“ကိုကြီးကလည်း မီး မမူးပါဘူးဆို”

“အေးပါ အေးပါ ..။ မူးဘူးဆိုလည်း ပြီးတာပါပဲ။ ပြော .. ဘယကြို လိုကပျို့ရမလဲ”

“မပြနပြါဘူးဆို ကိုကြီးသှားချင်တ်ဲ့ နရောသှား”

“ဒါဆို ဟိုတယ် သှားအိပမြလား”

“ကိုကြီး သတ်တိရှိရငသ်ှားပေါ့ ဟာ ဟ”

မူးလို့ပြောတာလား တကယပြှောတာလား ကနွောြ မဝခွေဲနိုင်။ လောလောဆယ် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကို စဉြးစားကာ ကနွော့အြလုပခြန်းကိုသာ ဦးတညလြိုကတ်ော့သည်။

“ကိုကြီး ဘယသ်ှားနတောလဲ”

“ရောကတ်ော့သိလိမ့မြယ် ဟုတပြှီလား”

ခယွရြီက မူးနသေေးသည့တ်ိုင် ကနွော့အြား မကြစြောင်းထိုး၍ ကြည့်န်ိုငသ်ေးသည်။ ကနွောကြတော့ သူ့မကြစြောင်းကို မသိချင်ယ်ောငသ်ာ ဆောငလြိုကတ်ော့သည်။ ကနွော့အြလုပခြန်းမှာ သာမာန် မကဉွြးမကယွြ တိုကခြန်းတဈခုပင် ဖြစ်သည်။ အပြငဘြကတ်ှင် ဆှဲလကစြ ပန်းခွီကားများရှိပြီး အတွင်းဘကတ်ှင် အခန်းတဈခန်းရှိသည်။ ထိုအခန်းထဲတွင် ကနွောြ Video editing လုပသ်ော ကြနပြှူတာတဈလုံးရှိပြီး အညောင်းပြလှေဲရနအြတွကြ မှေ့ယာတဈခုရှိသည်။

ကနွော့အြလုပခြန်းထဲသို့ ရောကသ်ောအခါ ခယွရြီက ပန်းခွီကားများ ခထွားသည့ြ နရောအနီးတွင် ခွခွလေေေး လှဲခလွိုကတ်ော့သည်။ ကနွောလြည်း ဘာမှပြောမနတေော့ပဲ တံခါးကိုသာ အသအချော ပြနပြိတလြိုကသ်ည်။ မိန်းတငပြှီးနောကြ မီးခလုပမြွားကို ဖြင့ပြှီးမှ ကြမ်းပြငပြေါတ်ှငလြှဲနသေော ခယွရြီ့ကို ခေါရြသည်။

“ခယွရြီ . . . ထ ထ . . အထဲဝငအြိပ် အထဲမှာ မှေ့ယာရှိတယ်”

ခယွရြီက မကြလြုံးဖြင့ကြှည့ပြှီးနောကြ ကနွော့လြညပြင်းကို သူ့လကန်ှဈဘကန်ှင့ြ သိုင်းဖကခြိုတွဲလိုကကြာ

“ကိုကြီး မီးကို ခြီသှားလေ . .”

ကနွောြ ခေါင်းကြိန်းရပြနသ်ည်။ သို့သောလြည်း ဘာမှထပပြှောမနတေော့ပဲ ခယွရြီ့ကိုသာ ခွီပြေ့လိုကတ်ော့သည်။ သူမှနမြှန် အိပပြွောမြှသာ ကနွော့အတွကြ သကသ်ာရာရမညပြဲ။ ပြေ့ခွီလိုကတ်ော့ ခယွရြီက အလိုကသ်င့ြ ပါလာသည်။ ကနွောကြ မရညရြှယသ်ောလြည်း လကတ်ှကေ သူ့ရငသ်ားကို အုပကြိုငထြားသလို ဖြစ်သှားသည်။ ပြေ့ခွီပြီးသှားပြီမို့ လကကြ ပြောင်းရန် မလှယတ်ော့သဖြင့ြ ဒီအတိုင်း ထားလိုကရြသည့အြခါ ကနွောကြ နသေောလြည်း အောကကြကောငကြ ဒီအတိုင်းမနပေဲ ဖြောင်းခနဲ ခေါင်းထောငကြှည့တ်ော့သည်။ အထဲကိုရောကတ်ော့ ခယွရြီကို မှေ့ယာပေါသ်ို့ ခပြေးပြီးသောလြည်း ကနွော့ကြို ဖကထြားသည့ြ လကတ်ှကေို မလှှတပြေးသေးခွေ။

“ခယွရြီ အိပတ်ော့လေ. . . အဈကို့ကိုလည်း လှှတပြေးဦး”

“ကိုကြီးက ဘယမြှာအိပမြှာလဲ”

“အဈကိုက အပြငမြှာ အိပမြှာပေါ့။ အိပတ်ော့ ညီမလေးရယ် နောြ. . လိမမြာတယ်”

“မရပါဘူး . . ကိုကြီးလည်း ဒီမှာပဲ အိပ်”

“ဟာ . . ဖြစ်မလား . .. ညည်းငါ့ကို မကြောကဘြူးလား”

“မကြောကပြါဘူး . . ကိုကြီးမှ အဖြစ်မရှိတာ မီးသိတာပဲကို”

“ဟာ . . ဒီကောငမြလေး . . တောြ တောြ”

“ခိခိ မီးကစတာကို ကိုကြီးက ငှိုငှငတ်ာလား”

“ကဲ အိပပြါကြာ . .”

“အိပမြယ် .. ကိုကြီး မီးကို အာဘှားပေးရင် အိပမြယ်”

ကနွောြ သကပြှင်းတဈခကြခြပြှီး ခယွရြီ့ပါးပြငလြေးကို ခပဖြှဖြလေး နမ်းလိုကသ်ည်။ နမ်းပြီးမှ ကနွောကြ ဆေးလိပသ်ောကခြငွသ်ညဟြုဆိုကာ ဝရံတာသို့ ထွကလြာခဲ့လိုကသ်ည်။ ဆေးလိပသ်ောကန်ရင်ေး ကနွောကြ ခယွရြီ့ကို နမ်းလိုကသ်ည့အြကြောင်းကို ပြနစြဉြးစားနမေိသည်။ ထိုအနမ်းမှာ ကနွောကြ ခယွရြီ့ကို ဒုတိယအကြိမမြှောကြ နမ်းရှိုကခြှင်းလည်း ဖြစ်ပါသည်။

လှနခြဲ့သော နှစ်များဆီက ခယွရြီနှင့ြ ကနွောြ တဈရုံးထဲ အတူလုပခြဲ့ဖူးသည့ြ အခွိနမြွားဖြစ်ပါသည်။ အမှနအြတိုင်းပြောရလွှင် ထိုအခွိနမြွားတုန်းက သူနှင့ြ ကနွော့ဆြကဆြံရေးမှာ သာမာနမြဟုတ်။ သမီးရည်းစားတွေ လည်းမဟုတ်။ အီစီကလီဟုပဲ လှယလြှယခြေါင်းစဉတ်ပလြွှငတ်ော့ ရမညထြငသ်ည်။ ကနွောကြ ကိုယ့လြကအြောကမြှ ဝနထြမ်းဖြစ်သဖြင့ြ သတိထားဆကဆြံခဲ့သည့တ်ိုင် ခယွရြီ၏ ကနွော့အြပေါြ သာယာမှုကို ဘေးလူတွပေါ အလှယတ်ကူ သိခဲ့ကြသည်။ သိပမြရင်းနှီးကြသည့ြ အခွားဌာနမှ လူများဆိုလွှင် ကနွောတ်ို့ နှစ်ယောကကြို အတွဲဟု မှငကြှသည်။ တကယတ်မ်း ထိုအခွိနကြ သူရော ကနွောပြါ ရည်းစားကိုယစြီရှိခဲ့ကြသညပြဲ။ ကံကောင်းသညမြှာ ကနွောတ်ို့၏ သကဆြိုငသ်ူများက ထိုကိဈစကို မသိခဲ့ကြခွင်းပင် ဖြစ်သည်။

အဲဒီတုန်းက နိုငင်ံခွားသား အထကအြရာရှိ တဈယောကြ၏ ကြနဒြိုတွင် နယူးရီးယား ပါတီလုပတ်ော့ ထိုနိုငင်ံခွားသားကလည်း ရောကခြါစဖြစ်သဖြင့ြ အပေါင်းအသင်း နည်းနသေေးရာ ကနွောတ်ို့ ဌာနက ကနွောန်ှင့သ်ူ အပါအဝင် အခွားအစီအစဉြ မရှိသူများ သှားဖြစ်ကြသည်။ ဖြစ်ချင်တ်ော့ လူနည်းနည်းနှင့ြ ချောကခြှောကကြပကြပ် ပါတီသာဖြစ်သှားခဲ့ပြီး စောစောစီးစီးပြဲသိမ်းကာ အားလုံးပြနကြှပြီးသည့တ်ိုင် သူနှင့ကြနွောကြ ထိုအိမတ်ှင် ကနွန်ခေဲ့ကြသည်။ အမှနတ်ကယကြ သူ့အိမကြ လာမကြိုသေးသဖြင့ြ စောင့ပြေးနကြရေင်း နောကဆြုံး ကနွောတ်ဈယောကထြဲ ကနွခြဲ့ခွင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ထိုအခွိနတ်ှင် အိမရြှငန်ိုငင်ံခွားသားက ကနွောတ်ို့ကို ရှောငပြေးသည့သ်ဘောလားမသိ ခေါင်းကိုကသ်ညဆြိုကာ အထဲဝငအြိပန်ေ၏။ သိပမြကြာခငမြှာပင် ခယွရြီကလည်း ခေါင်းမူးသညဟြုဆိုကာ ကနွော့ပေါငပြေါတ်ှင် ခေါင်းအုံးကာ လှဲခလွိုကသ်ည်။

ကနွောကြ မဖြစ်သင့ဟြု သဘောထားကာ ခယွရြီအား ရောကတ်ကရြာရာများကိုသာ ကြံဖနပြှီး လွှောကပြှောနရသေည်။ ရုံးကိဈစ၊ ဌာနကိဈစ၊ အခွားဆကစြပရြာ ကိဈစများကို လွှောကပြှောရင်း သတင်းရော အတင်းပါ စုံပလုံစိပြီးသည့အြခါ ခယွရြီက ဘာမှမဆိုငသ်ည့ြ စကားတဈခွန်းသာ ကနွော့ကို ပြောသည်။

“ကိုကြီးက သတ်တိရှိတာလား၊ သတ်တိ မရှိလို့လား”

ကနွောြ ဘာအဖြမှေ ပြနမြပေးဖြစ်ပါ။ သူအိမကြ လာကြိုသည့ကြား ရောကပြှီဖြစ်ကြောင်း ဖုန်းဝငလြာသဖြင့ြ ကနွောြ သကသ်ာရာ ရသှားခွင်းလည်း ဖြစ်ပါသည်။ ဖုန်းလေးပြောရင်း တံခါးဝအရောကြ ဖိနပစြီးပြီးမှ ဖိနပပြှနခြွှတကြာ ခယွရြီက ကနွော့အြနား တဈခါပြနရြောကလြာသည်။

“ကိုကြီး မီးကို အာဘှားပေး”

ကနွောြ သူ့ပါးနှစ်ဘကကြို ဘယပြှနည်ာပြန် နမ်းရှိုကလြိုကတ်ော့ သူကြနပေသ်ှားပြီး ကနွော့ကြို လှဈခနဲ ပြနန်မ်းကာ ပြေးဆင်းသှားသည်။ အတွေးလှနန်ရင်ေး သောကန်သညေ့ြ စီးကရကတ်ဈလိပကြို မကုနခြငမြှာပဲ မီးသတပြှီး အောကသ်ို့ တောကခြါ လှှင့ပြဈခလွိုကသ်ည်။

……………………

ကနွောြ ဆေးလိပသ်ောကန်သညေ့ြ အခွိနခြဏလေးသည် ခယွရြီ့အတွကြ အိပပြွောရြန် လုံလောကလြား မလုံလောကဘြူးလား ကနွောြ မသိပါ။ ကောင်းကငကြို ကြည့်တ်ော့ ရောငန်ီပငလြာတော့မည်။ နောကထြပ် ဆေးလိပတ်ဈလိပ် ထပထြုတလြိုကပြှီးမှ မသောကတ်ော့ဟု ဆုံးဖြတကြာ ပြနသ်ိမ်းထားလိုကသ်ည်။

ကနွောြ အထဲကို ပြနဝြငလြာတော့ ခယွရြီက နှစ်နှစ်ခွိုကခြှိုကြ အိပပြွောြ၍နပြေီ။ ဘောင်းဘီနှင့ြ စပေါ့ဘရာလို အကြီလေးကြားမှ ဗိုကသ်ားကလေး အေးမနစရေန်ေ ခယွရြီ၏ အပေါအြင်ျကြီလေးကို ယူကာ အုပပြေးထားလိုကသ်ည်။ ကနွောလြည်း ခယွရြီ၏ဘေးမှ မှေ့ယာအောကတ်ှင် ခတ်ေတဝငလြှဲလိုကရြင်း မှေးခနဲ့ အိပပြွောသ်ှားပြီးမှ ဆတခြနဲ ပြနန်ိုးလာခဲ့သည်။ အပြငတ်ှင် နတေောင် ထွကစြပြုလာပြီဖြစ်သည်။ ခယွရြီကတော့ နှစ်နှစ်ခွိုကခြှိုကြ အိပပြွောန်ဆေဲ။

အိပယ်ာမှထပြီး မကြန်ှာသဈ သှားတိုကြ ပြီးမှ ကောဖြီဖြောစြကလြေးထဲသို့ ကောဖြီမှုန့မြွားထည့ကြာ ကောဖြီနှပသ်ည်။ ထို့နောကြ ရနှေေးအိုးတညကြာ ခေါကဆြှဲဘူးများကို အဆငသ်င့ြ ထုတထြားလိုကသ်ည်။ ခယွရြီကို သှားနှိုးတော့ ညငည်ငသ်ာသာပဲ အိပယ်ာကနိုးလာသည်။ မကြလြုံးနှစ်လုံး ဖြည်းဖြည်းချင်ြးပြင့လြာသော ခယွရြီ၏ နှဖူးပြငကြို ကနွောကြ အနမ်းဖြဖြလေး ပေးလိုကသ်ည်။ ဒီတခါတော့ သူတောင်းဆိုခွင်း မဟုတဘြဲ ကနွောကြ လိုလိုချင်ခြငွြ နမ်းရှိုကလြိုကခြှင်းလည်း ဖြစ်ပါသည်။

“ခယွရြီ၊ ညီမလေး ထတော့ အခွိနမြနည်းတော့ဘူး ခေါင်းကိုကန်သေေးလား”

“မကိုကဘြူး ကိုကြီး . . ရတယ်”

“ပြီးရော မကြန်ှာသဈပြီးရင် မနကစြာ စားမယ်”

ကနွောြ ထပြီးထွကလြာတော့ ခယွရြီလည်း ကနွော့န်ောကမြှ လိုကလြာသည်။ ခယွရြီက ကနွော့န်ောကမြှ သိုင်းဖကလြိုကသ်ဖြင့ြ သူ့ကို ပြနလြှည့ကြှည့ရြသေးသည်။

“ကိုကြီး . . . မီး ကိုကြီးကို ခစွတ်ယ်”

ကနွောြ ခယွရြီ၏ မကြလြုံးထဲကိုသာ သသခွေောခွာ ကြည့်န်လေိုကတ်ော့ သူကလည်း အကြည့်တ်ှေ လှှဲမသှား။ စကျကန့န်ှဈဆယလြောကြ ကြာသှားအပြီးမှာတော့ ကနွောကြပဲ လွှော့ကာ မကြန်ှာလှှဲလိုကရြသည်။

“တို့တွေ ခစွလြို့မှမရတော့ဘဲ ညီမလေးရယ်”

“အာ . . ကိုကြီးကလည်း ဘယသ်ူက ကိုကြီးကို ပြနခြစွခြိုင်းလို့လဲ။ မီး . . ကိုကြီးကို ခစွတ်ယလြို့ ပြောတာ .. . ။ ကိုကြီး သိတယဆြိုပြီးပြီ။ အခုမှ မဟုတဘြူး .. ဟိုးအရငထြဲက”

“အင်းပါ ကိုယသ်ိပါတယ် . . ”

“အာ့ဆိုပြီးရော”

“ဟုတပြှီ . . ဒါဆိုမှနမြှနလြုပ် . . ကောဖြီခါးခါးလေးသောကမြယ် ခေါကဆြှဲပြုတစြားမယ်”

ခယွရြီ ရချိုးခန်းထဲသို့ ဝငသ်ှားသည့အြခါ ကနွောကြ ဆူပြကန်ပြေီဖြစ်သည့ြ ရနှေေးကို ခေါကဆြှဲဗူးများထဲသို့ထည့ပြှီး အဖုံးပိတထြားလိုကသ်ည်။ ပြီးမှ ကောဖြီအိုးထဲမှ ကောဖြီများကို ခွကထြဲငှဲ့လိုကသ်ည်။ ခယွရြီ ရချိုးခန်းထဲမှ ထွကလြာပြီး တန်းတွငလြှမ်းထားသော မကြန်ှာသုတပြုဝါကို ယူလိုကပြှီးမှ

“ကိုကြီး တာဝါကလည်း မလွှောတ်ာ တောတ်ောကြှာပြီ မဟုတလြား”

“တောတ်ောန်ံနလေို့လား”

“နံတာပေါ့ . . ကိုညဈပတကြှီး”

“ဟားဟား . . အဲဒီဟာက ကိုယလြုံးဝမသုံးဖြစ်တာ ကြာပြီ”

“ပြီးရော”

ခယွရြီက ပြောပြောဆိုဆိုနှင့ြ ကနွော့အြနားသို့ လွှောကလြာပြီးမှ ကနွော့ရြငဘြတကြို မကြန်ှာအပကြာ စိုနသေောရမွေားကို ကနွော့အြင်ျကြီ နှင့ြ သုတတ်ော့သည်။ သုတ်၍ ဝတော့မှ ကနွော့ကို မော့ကြည့်ကြာ ကနွော့အြား ဖကထြားပြနသ်ည်။ ကနွော့ကြို ဖကပြှီး သှားဖြဲပြကာ ရယန်သညေ့ကြောငမြလေး ခယွရြီ့ကိုကြည့်ရြင်း ကနွော့ြ ထိန်းခွုပစြှမ်းအားတွေ အရညပြွောလြုပြီ။

“ကောဖြီသောကမြယလြေ”

ခယွရြီက ခေါင်းသာခါပြသည်။ ခုန သူမကြန်ှာသုတထြားသော ကနွော့အြင်ျကြီနရောကို အခုတခါတော့ ဖိပြီးနမ်းပြနသ်ည်။

“ကိုကြီး . . မီး ဆိုးလားဟင်”

ကနွောြ အဖြပြနေမြပေးနိုငပြါ။

“ကိုကြီးကပဲ စောတာလား၊ မီးကပဲ နောကကြတွာလား မသိတော့ပါဘူးဗွာ”

ဒီတခါတော့ ကနွောကြ ထိန်းခွုပန်ိုငစြှမ်းကင်းမဲ့စွာ ခယွရြီ၏ နှုတခြမ်းငုံငုံကလေးကို ငုံ့နမ်းပစ်လိုကသ်ည်။ ကနွောခြေါင်းအငုံ့နှင့ြ နှုတခြမ်းနှစ်ခု ထိကပသ်ှားသော အခွအနေနှစ်ေခု၏ ကြားထဲတွင် အံ့ဩသှားသော ခယွရြီ၏ မကြဝြန်းတွကေိုလည်း ကနွောကြ မှငတ်ှေ့ဖြစ်အောင် မှငတ်ှေ့လိုကရြသေးသည်။ ကနွော့ကြို ဖကထြားသော ခယွရြီ၏ လကမြွားသည် နဂိုကထကပျို၍ တင်းကြပလြာသည်။ ကနွောြ့၏လကကြ တဝကခြန့သ်ာရှိသော ခယွရြီ၏ အင်ျကြီအောကသ်ို့ လကရြောကသ်ှားသည့အြခါ ပို၍နူးညံ့သည့ြ အထိအတွေ့ကို ခံစားရသည်။ ထိုအခွိနမြှာပဲ ကနွော့ဘြောင်းဘီထဲက ဖုန်းက အသံထမှညလြာသည်။

ကနွောကြ ခယွရြီ၏ ခန်ဓာကိုယအြတွင်းထဲမှ လကကြို ထုတကြာ အနမ်းများကို ရပတ်န့ရြန် ကြိုးစားသည့အြခွိနတ်ှင် ခယွရြီက ဂစွကြနကြနန်ှင့ြ အနမ်းကို မရပသ်ေးခွေ။ ကနွောြ မရမက ဖြတခြပြှီးမှ ပါးကလေးကို နမ်းကာ ခေါင်းကို တခကြပြုတပြှီး နှစ်သိမ့ရြသည်။ ဖုန်းက ဘယသ်ူ့ဆီကလာမှန်း မကြည့်ဘြဲနှငလြည်း ကနွောြ သိပါသည်။

“မွတ်. . ပြော . . ”

မှတဆြိုသော အသံကိုကြားလိုကတ်ော့ ခယွရြီက ဇာတကြလေးပုကာ ကနွော့ကြို လွှာထုတပြှသည်။

“ဟုတလြား . . မှတ် ပြနရြောကပြှီလား .. ကိုယကြ အခု အလုပခြန်းမှာ”

“အင်းလေ.. မနေ့က တောကလြွှောကပြဲ။ အဲဒါ နောကကြတွာနဲ့ အလုပခြန်းထဲ ဝငအြိပလြိုကတ်ာ”

“ကိုယကြ ညနလေောကမြှ ပြနရြောကမြယအြောကမြေ့တာ ..။ ဒါမှန်းသိ လာခေါပြါတယ်”

“ဪ . . ပြီးရော . . အဲဒါဆို ဒါပဲနောျ”

ကနွောြ ဖုန်းခလွိုကတ်ော့ ခယွရြီက ကောဖြီသောကန်သည်ေ။

ကနွောလြည်း ဘာဆကလြုပရြမှန်းမသိဘဲ ကောဖြီခွကြ ယူရင်းသာ ဆေးလိပသ်ောကရြနအြတွကြ ဝရံတာသို့ ထွကလြာလိုကသ်ည်။ ခယွရြီ့ကို မကြန်ှာပူတာလား ကနွော့မြိန်းမကို မကြန်ှာပူတာလား မသိ။ ကနွောကြ ရှိမ်းတိမ်းတိမ်းကြီး ဖြစ်၍နသည်ေ။ အကြိမကြှိမ် ထိန်းခွုပန်ိုငခြဲ့သောလြည်း နောကဆြုံး သတိလှတသ်ှားသော အခွအနေတွင်ေ ကနွောြ မကြစြေ့မှတကြာ ဇွတရြှေ့တိုးမိခါနီး အခွအနေတွင်ေ အိမသ်ူသကထြား၏ ဖုန်းက ကနွော့ကြို ကံကောင်းစသညေလြား ကံဆိုးစခွင်ေးလား ဝခွေဲမရတော့ပါ။

ဝရံတာတွင် မညမြွှ ကြာကြာထိုငန်မေိသလဲ မသိ။ ခယွရြီက လန်းလန်းဆန်းဆန်း အနအထေားနှင့ြ ကနွော့အြနားသို့ ရောကလြာသည်။

“ကိုကြီး . . မီးသှားတော့မယ်”

“အင်း”

“ကိုကြီးက ဘာဖြစ်နတောလဲ ရုပကြှီးကလည်း။ ဘာလဲ . . မမမှတဆြီက ဖုန်းဝငလြာလို့လား ဟား ဟား . .”

“မဟုတပြါဘူးကြာ . . ကိုယကြ”

“ဟုတတ်ာတွေ မဟုတတ်ာတွေ လုပမြနနေဲ့။ မီးကိုလည်း ခေါင်းထဲမထည့န်ဲ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မီးက ကိုကြီးညီမ မဟုတလြား။ နောကမြှတွေ့မယ် မီး သှားပြီ”

ခယွရြီက အပူအပငကြင်းစွာ တံခါးဖြင့ပြှီး ထွကသ်ှားသည်။ ကနွော့မြှာသာ တောတ်ောန်ှင့ြ ပြနလြညတ်ညဆြောကြ၍ မရ။ တခွိနကြ ခယွရြီနှင့ြ နီးနီးကပကြပ် နခေဲ့ဖူးသညမြှာ အိမထြောငမြပြုခင် အခွိနမြွားဆီကဖြစ်ပြီး မှတန်ှင့ြ လကထြပပြှီးသည့န်ောကပျိုင်းတွင် ယခုလို ကိဈစမွိုး မကြုံဖူးခဲ့ပါ။ လူပျိုဘဝနှင့ြ အိမထြောငသ်ညဘြဝကို တိတိကကြ ခွဲခွားနနေိုငရြန် ကနွောကြ ကိုယ့ကြိုယကြို ပြဌာန်းထားသောကြောင့လြည်း ဖြစ်သည်။

လူဆိုသော သတ်တဝါမှာ မိမိစိတန်ှင့ြ မိမိခန်ဓာကို မိမိပိုငသ်ညဟြု ထငန်သညေမြှာ တဈခုခုဖြစ်မသှားခင် အခွိနမြွားမတိုငခြင် အထိသာပဲ ဖြစ်လိမ့မြည် ဆိုသညကြို ကနွောကြ ကိုယတ်ှေ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ခွင်းပဲ ဖြစ်သည်။ မထငမြှတဘြဲ ကြုံတွေ့ခဲ့ရခွင်း ဖြစ်သည့အြပြင် ကနွော့ဘြကကြ နောကဆြုံးအခွအနေရေောကမြှ အထိအတွေ့ကို မရှောငန်ိုငဖြစ်ရခွင်းအပေါြ ကိုယ့ကြိုယကြို မကြမနေပဖြစ်မိသည်။ ထို့အပြင် ကနွော့ဇြနီး မှတ် အပြင် ခယွရြီ့ကိုပါ အပြဈကြူးလှနမြိသညဟြုသာ ခံစားရတော့သည်။

နောကဆြုံး စိတကြို တင်းတင်းထားရင်း အလုပခြန်းကို ပိတကြာ ကနွော့အြိမသ်ို့ ပြနလြာခဲ့လိုကသ်ည်။ ကြောင်ှာအဂငွေစြီတဈခုတွင် အလုပလြုပသ်ော ကနွောြ၏ဇနီးမှာ မကြာခဏ ခရီးထွကရြသူ တဈဦးလည်း ဖြစ်သည်။ သူ ခရီးထွကန်သညေ့ြ အခွိနမြွိုးတွင် တခါတရံ ကနွောကြ အလုပခြန်းတွငပြင် နလေေ့ရှိသဖြင့ြ ညက အိမပြှနမြအိပခြှင်းမှာလည်း ကနွောတ်ို့ကြားထဲတွင် ထူးထူးခွားခွား ကိဈစတဈခု မဟုတလြှပါ။

ကနွောြ အိမသ်ို့ပြနရြောကတ်ော့ မှတကြ အိပပြွောန်သည်ေ။ ခရီးပန်းလာ၍ထင့ြ။ ကနွောလြည်း ရမေိုးခွိုး အဝတအြစားလဲကာ မှတ်၏ဘေးတွင် ခွခွလေေေး ဝငလြှဲလိုကတ်ော့ မှတကြ နိုးလာသည်။

“ကို . . တဈညလုံး အလုပတ်ှေ သှားလုပန်တောလား”

“ဟုတဘြူး .. မနေ့က အထကတ်န်းကြောင်းတုန်းက ကောငတ်ှေ ခွိန်းလို့ သှားသောကတ်ာ။ ပြနလြာတော့ ညဉ့န်ကန်တောနဲ့ အိမပြှနမြလာလိုကတ်ော့တာ။ နည်းနည်းလည်း မူးသှားလို့”

“‌ဪ . . ကို . .အိပျဦးမို့လား”

“အိပပြါဘူး . . မှတအြိပန်လေို့ ကိုယလြည်း ဝငလြှဲတာ”

“အင်း”

မှတကြ ကနွော့ကြို လာဖကထြားတော့ ကနွောလြည်း ပြနဖြကထြားဖြစ်လိုကသ်ည်။ တခါ မှတကြ ကနွော့န်ှုတခြမ်းကို ခပဖြှဖြလေး ကိုကဆြှဲတော့ ကနွောကြ သူ့နှုတခြမ်းကို ကနွော့န်ှုတခြမ်းနှင့ြ ပြနပြှီး ဖိဆှဲထားဖို့ ကြိုစားသည့အြခါ သူ၏ခေါင်းကို တဖကရြမ်းလိုကပြှီး ကနွော့ကြို ပြောငစြပစြပလြေး လုပပြှတော့သည်။ ကနွောကြ မနိုငဘြူးဆိုသည့သ်ဘောနှင့ြ သူ့ကို ဖကထြားသည့လြကကြို ပြနရြုတလြိုကပြှီး ပကလြကလြှနကြာ အိပလြိုကတ်ော့ မှတ်၏ လကတ်ဘကကြ ကနွော့ပေါငကြှားထဲသို့ ရောကလြာသည်။

“ကဲ . . လကရြာခွရော စဈကြည့်ရြအောင်။ ကြားထဲမှာ သုံးထားတာရှိမရှိ”

မှတကြ ကနွော့အြား နောကရြိုးနောကစြဉအြတိုင်း နောကလြိုကခြှင်းဖြစ်သောလြည်း ကနွော့မြှာက ထူပူသှားသည်။ အတတန်ိုငဆြုံး စိတကြို တညင်ှိမအြောင် ထားသောလြည်း ရုတတ်ရကြ ဆောကတ်ညရြာမရ ဖြစ်သှား၏။ မှတ် မရိပမြိခငအြခွိနမြှာပင် ကနွောကြ အကြံတဈခုရသှားပြီး သူ့ရငခြှငကြို မကြန်ှာအပပြှီး အင်ျကြီပေါကြနပင်ေ မှတ်၏ နို့တွကေို စို့ပစ်လိုကသ်ည်။ ခကြခြငွြးပင် မှတ်၏ မကြလြုံးတွေ စင်းသှားပြီး သူ့လကရြောကန်ပြေီဖြစ်သည့ြ ကနွော့ပြဈစည်းကိုလည်း ပိုမိုတင်းကြပစြှာ ဆုပကြိုငထြားလသည်ေ။

မှတသ်ည် နို့အစို့ခံရခွင်းကို ပို၍ မကမြောကြောင်းကနွောြ သိထားပြီးဖြစ်သဖြင့ြ သူသဘောကသွည့ပြုံစံအတိုင်း နို့သီးခေါင်းထိပကြလေးတွကေို လွှာဖြားထိပကြလေးနှင့ြ တို့ပေးလိုကြ နို့သီးရင်းရှိ အညိုရောင်ဧရိယာတဝိုကြ လွှာဖြားနှင့ြ လှည့ယ်ကပြေးလိုကြ လုပလြလေေ မှတ်၏ ခံစားမှုတွကေ အရှိနတ်ကလြလေေ ဖြစ်သည်။ လကတ်ဘကကြတော့ အခွားတဘကကြို ပြတသ်ပကြိုငတ်ှယပြေးနလေိုကသ်ည်။ အခွိနအြနည်းငယကြှာအောင် မှတ်၏ နို့တွကေို စို့ပြီးသောအခါ ကနွောကြ မှတ်၏ ပေါငကြှားထဲက ပုံ့ပုံ့လေးကို စမ်းကြည့်လြိုကတ်ော့ အရညတ်ောတ်ောရြှှဲ၍ နပြေီ။ မှတကြ သူ၏ပုံ့ပုံ့လေးအား လွှာနှင့လြကြခြှင်းကိုတော့ လုံးဝမကြိုကြ။ ဟိုးအရငအြကြောင်းမသိခင် သမီးရည်းစားဘဝတုန်းကတော့ ကနွောကြ မှတတ်ဈယောကြ ရှကန်သဖြေင့ဟြုထငခြဲ့မိပြီး အတင်းဇွတကြာ ပြုလုပခြှင်းဖြစ်သောလြည်း နောကပျိုင်း သူက သချောရှင်းပြသဖြင့ြ ကနွောကြ မှတန်ှင့ြ လုပဖြစ်ကြသည့အြခွိနတ်ိုင်း ထိုကိဈစကို ကြောပြဈလိုကသ်ညခြညွြးသာဖြစ်သည်။

အခုလည်း သူ အဆငသ်င့ဖြစ်လောကပြှီဟု ယူဆကာ ကနွောကြ နို့စို့နတောကိုရပကြာ ပုဆိုးကို ခွှတခြလွိုကပြှီး မှတ်၏ပေါငကြှားတွင် နရောဝငယ်ူလိုကသ်ည်။

“ကို နေဦးလေ”

မှတကြ ပြောပြီး အားယူထကာ ကနွော့ပြဈစည်းကို ငုံခဲလိုကသ်ည်။ ကနွောကြ မှတ်၏ ခေါင်းလေးကို ထိန်းထားပေးရင်း မှတစြုပပြေးနသညေကြို အာရုံထားကာ ဇိမခြံနလေိုကသ်ည်။ ခဏနတေော့မှ

“မှတ် . . တောတ်ော့လေ. . ကိုယ် လုပခြငွန်ပြေီ”

မှတကြ ကနွော့ကြို ပြုံးပြကာ ပြနလြှဲနလေိုကသ်ည်။

“ကို . . မှတဘြယလြို နပေေးရမလဲ”

“မှတကြှိုကတ်ဲ့ပုံနဲ့ နကြော”

“ဒါဆို မှတ် အပေါကြနေ မှင်းစီးမယ်။ ဒါပမေဲ့ ဒီလို နလကေစြနဲ့ နလေိုကြဦး။ ရိုးရိုးလေး အရငသ်ှားမယ်”

“အိုခေ”

ကနွောကြ ပြောပြောဆိုဆိုနှင့ြ ကနွော့ပြဈစည်းကို သူ့ပုံ့ပုံ့လေး၏ အဝသို့ တေ့လိုကသ်ည်။

“ကို ဖြည်းဖြည်းနောြ . . အတင်းဆောင့မြထည့လြိုကန်ဲ့”

“အင်း . .”

ကနွောကြ ထိုပုံစံအတိုင်း ဖြည်းဖြည်းချင်ြး သှင်းလိုကထြုတလြိုကြ လုပရြင်း မှတလြည်း အလိုကသ်င့ြ ပြနန်ရင်ေး မှတတ်ဈယောကြ ကနွော့ကြို တင်းကြပစြှာ ဆှဲဖကထြားရင်း အောကကြနေ ကော့ထိုးရုန်းကနရြင်း ငှိမကြသွှားပါသည်။ ကနွောတ်ို့စလုပသ်ည့အြခွိနကြ ဘာမှမရှိသေး။ သူက ခရီးတောင် ရောကသ်ှားပြီ။ ကနွောကြ သူ့အပေါတ်ှင် ခပဖြှဖြလေးနရင်ေး ကနွော့ပြဈစည်းကို ခဏစိမထြားရင်းက ညှဈပြီး ကစားပေးတော့ မှတကြလည်း အားကမွခံပြနည်ှဈထားသည်။ ခဏလောကြ အပြနအြလှန် ကစားကြပြီးမှ ကနွောကြ အနည်းငယ် သှင်းလိုကထြုတလြိုကြ လုပကြှည့တ်ော့ မှတ်၏ မကြန်ှာလေး ရှုံ့မဲ့သှားကာ

“အ . . . အား . .”

“မွတ် ကောင်းတာလား နာတာလား”

ကနွောကြ သိသိကြီးနှင့ြ မေးခွင်းဖြစ်သောလြည်း မှတကြ ခေါင်းကိုသာ ရမ်းပြသည်။ သူ့အောသ်ံက ကောင်း၍ အောခြှင်းမဟုတကြှောင်း ကနွောြ သိပြီးဖြစ်သည်။ တဈယောကန်ှင့ြ တဈယောကြ အလှနခြစွကြှသူတွမေို့ မှတ်၏ လသေံကြားရုံဖြင့ြ ဘာဖြစ်နသညေဆြိုခွင်းကို ကနွောသ်ိနသညေပြဲ။

“မှတန်ာရင် ကိုယ် ရပလြိုကမြယလြေ”

“ဟင့အြင်း .. ရတယ် မှတ် ကို့ကို ကုန်းပေးမယ်”

“အင်း”

မှတန်ာနမှန်ေး ကနွောသ်ိသောလြည်း တို့လို့တန်းလန်းဖြစ်နသေော ကနွော့အြဖြစ်ကြောင့ြ အမှနအြဆုံးသတလြိုကခြငွသ်ည့ြ စိတန်ှင့ြ အင်း ဟု ပြောလိုကခြှင်းလည်း ဖြစ်ပါသည်။ မှတကြ ကုန်းလိုကတ်ော့ ပြူထွကလြာသည့ြ သူ့ပုံ့ပုံ့လေးကို ကနွော့လြကည်ှိုနှင့ြ လကမြကို သုံးကာ ဖြဲလိုကပြှီး ကနွော့ပြဈစည်းကို ထိုးထည့ရြန် ကြိုးစားသောလြည်း အလှယတ်ကူ ဝငမြသှားနိုငပြဲ အဝတွငပြင် ကြပ်၍နသည်ေ။ မှတ်၏ ပုံ့ပုံ့လေးမှာ ယခုအခါတော့ ချောကသ်ှေ့၍ နပြေီ။ ကနွောြ ပြနလြည် စိုစွတလြာစရန်ေ (မှတမြကြိုကမြှန်းသိသောလြည်း) ကနွော့လြွှာကို အခေါင်းပေါကထြဲသို့ထည့ြ၍ ကစားပေးလိုကတ်ော့ မှတကြ

“ကို . . တောပြှီ . . ပါးစပန်ဲ့ မလုပန်ဲ့တော့”

“အထဲမှာ အရမ်း ချောကန်ပြေီမှတရြဲ့။ မှတ် စိတမြပါတော့ဘူးမလား အဲဒါကြောင့ြ”

“ဟင့အြင်း မှတ် ကို့ကို စုပပြေးမယ်”

မှတကြ ပြောပြောဆိုဆိုနှင့ြ ထကာ ကနွော့ကြို စုပပြေးတော့သည်။ မှတကြိုကြည့်ရြသညမြှာ ကနွော့ကြို ခစွသ်ည့စြိတတ်ဈခုထဲနှင့သ်ာ စုပပြေးနကြေောင်း သိသာလှန်းနသည်ေ။ မှတ်၏မကြန်ှာတွင် လိငစြိတဖြစ်နခွင်ေးကို မတွေ့ရတော့။ လိငစြိတမြပါပဲနှင့ြ ထိုသို့အစုပခြံနရခွေင်းမှာ ကနွော့အြတွကလြည်း သကတ်ောင့သ်ကသ်ာ မရှိလှပါ။ ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်ခွင်းသည် ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတတ်ော့ဘဲ အခွိနအြနည်းငယပြင် ကြာ၍နပြေီ။

ကနွောန်ှင့ြ မှတတ်ို့ လိငဆြကဆြံကြတိုင်း မှတကြခညွြး အလငွအြမှန် ပြီးသှားတတသ်ည်။ ပြီးသှားပြီဆိုလွှငလြည်း မှတ်၏အထဲတွင် အရညမြွားထပမြထွကလြာတော့။ ကနွောကြ ဘယလြိုဘဲ ကြိုးစားကြိုးစား မှတကြ နောကတ်ခါ ထပမြဖြစ်တော့ခွေ။ ချောဆီထည့ကြာ လုပပြှနတ်ော့လည်း မှတကြိုယတ်ိုင် စိတမြပါတော့တာမို့ ကနွောပြါ စိတကြ အီလညလြညကြှီး ဖြစ်ရသည်။ ကနွောလြည်း မှတကြို ဆှဲထူကာ ရငခြှငထြဲတွင် ထည့ပြှီး ဖကထြားလိုကသ်ည်။ မှတကြ မကြရြညမြွားဝဲနသည်ေ။ ကနွောကြ ဘာမှမဖြစ်သလို နရသေည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ မှတရြဲ့”

“ကိုရယ် … မှတလြေ . .”

မှတကြ ဆကမြပြောနိုငဘြဲ အသံတွေ တိမဝြငသ်ှားသည်။

“မှတ် . . ဆရာဝန် ပြကြည့်မြလား”

“ဟာ . . မပြချင်ပြါဘူး … ရှကစြရာကြီး။ မပြဘူးနောြ . . ကို. . လုံးဝမပြဘူး။ ကို လုပခြငွရြင် မှတကြို အတင်းလုပခြငွလြုပ်။ မှိတကြှိတခြံမယ်။ ဆရာဝနတ်ော့ မပြဘူး”

ကနွောကြ မှတကြို စကားမပြနဘြဲ တင်းတင်းကြပကြှပသ်ာ ဖကထြားမိသည်။

“ကို . . ဒါမှမဟုတ် ကို့အတွကြ အဆငပြှမေဲ့ ကောငမြလေးတဈယောကလြောကြ ရှာချင်ရြှာလေ”

“ဘာ . . ”

“မှတအြကောင်းပြောတာ”

“မဟုတတ်ာ မှတရြယ်. . .”

“ကို မှတကြို သဈစာရှိတာ သိပါတယ် . . ။ ဒါပမေဲ့ မှတကြ ကို့အတွကြ ”

မှတ် မကြရြညမြွား ပိုးပိုးပေါကပြေါကကြကြာ ငိုခလွိုကတ်ော့သည်။ ကနွော့ကြို မှတကြ သဈစာရှိတာသိပါတယဟြု ပြောလိုကခြွိနတ်ှင် ကနွောကြ မနကကြ အဖြစ်အပကြမြွားကို မကြလြုံးထဲတွင် တန်းစီ မှငယ်ောငကြာ ပူထူသှားသည်။

“ကဲ မှတ် မဟုတတ်ာတွေ လွှောကပြှောပြီး ငိုမနနေဲ့တော့။ ထ ကိုယလြည်း ဗိုကဆြာပြီ။ တဈခုခု ခကြစြားရအောင်။ ကိုယ့မြိန်းမ လကရြာလေးတွေ မစားရတာ ကြာပြီ”

“ကိုစားချင်ရြင် ကြကြဥကြောပြဲ စားရမှာ။ ညနမှေ ဈေးသှားဝယရြမယ်”

“ကြကြဥကြောဆြိုလည်း စားမယကြှာ ထထ”

– – – – – – – – – –

ကလောမှို့ကလေးသည် ဟိုးယခင့ယ်ခငမြွားနှင့ြ အနည်းငယ် ကြဲပြားနပြေီဖြစ်သောလြည်း လှပစိုပြမှေုများကတော့ လွော့မသှားသေးခွေ။ ခရီးသှားရာသီဖြစ်သဖြင့ြ လူများကတော့ တဆိတမြွားနသညေဟြုထငရြသည်။ ကနွောန်ှင့မြှတတ်ို့နှစ်ယောကြ အတူ ခရီးမထွကဖြစ်သညမြှာ တောတ်ောကြှာခဲ့ပြီဖြစ်သဖြင့ြ ထွကလြာခဲ့ခွင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ပုံမှန် ခရီးသှားများလို ကလောမှတဆင့ြ ဟိုဟိုဒီဒီ ဆကသ်ှားကြဖို့ အစီအစဉတ်ော့ ကနွောတ်ို့တွင် မရှိပါ။ မနကကြို ဟိုတယကြကြှေးသည့ြ မနကစြာစားပြီးလွှင် နေ့လညစြာ စားသည့အြခွိနမြှ အပြငထြှကြ၊ စားပြီးလွှင် ပြနန်ား၊ ညစာစားခွိနမြှ တခါပြနထြှကမြည်။ ပြီးလွှင် ဟိုတယသ်ို့ ပြနဝြငမြည် ဟူသော အခွိနဇြယားနှင့ြ ထွကလြာခဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။

ကိဈစတဈခုကို ဦးတညကြာ ထွကလြာခဲ့ခွင်း ဖြစ်သောလြည်း ကနွောန်ှင့ြ မှတတ်ို့ ဘာကိုမှန်းမသိ စိုးထိတ်၍နသည်ေ။ ဟိုတယခြန်းထဲ ရောကန်သညေ့ြ အခွိနမြွားတွငလြည်း တီဗှီကြည့်ရြင်းသာ အခွိနကြုနခြဲ့ကြသညကြ များသည်။ ကနွောရြော မှတပြါ လိငဆြကဆြံခွင်းပြုဖို့ တွန့ဆြုတန်ကြသေည်။ နောကဆြုံး ကနွောကြ တီဗှီကိုကြည့်ရြင်း ကနွော့လြကမြောင်းပေါတ်ှင် ခေါင်းအုံးထားသော မှတ်၏ ရငသ်ားများကို ကနွောကြ ခပဖြှဖြလေး ပြတပြေးလိုကတ်ော့ မှတ်၏ နို့သီးခေါင်းလေးများ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ထောငထြလာသည်။ ရငသ်ားလုံးများကို ခပကြှမ်းကြမ်းကြမ်းလေး ဖစွည်ှဈလိုကပြှီး နို့သီးခေါင်းလေးကို လကည်ှိုးထိပန်ှင့ြ ပြတပြေးလိုကသ်ောအခါ မှတကြလည်း အလိုကသ်င့ြ ကနွော့ပြေါငကြှားထဲကို သူ့လကထြည့လြိုကပြှီး ကနွော့ပြဈစည်းကို ဆုပကြိုငလြိုကသ်ည်။

“ကို . . မှတ် အရငမြှုတပြေးမယ်”

ကနွောကြ မှတကြိုပြုံး၍ ခေါင်းညိတပြှလိုကတ်ော့ မှတကြ ကနွော့ပြုဆိုးကို ခပကြှမ်းကြမ်း ဆှဲခွှတကြာ သူ့ပါးစပထြဲသို့ ကနွော့ပြဈစည်းကို သှင်းကာ အားရပါးရ ဆှဲစုပတ်ော့သည်။ မှတကြ သူတခါမှ မမှငဖြူးသည့အြရာတဈခုလို ကနွောြ့ပစ်စည်းအား ဆှဲစုပပြေးရင်း တခါတခါ လညခြွောင်းထဲအထိပင် ဆှဲသှင်းလိုကသ်ေးသည်။ ပြီးမှ ဝေါ့ခနဲဖြစ်ကာ ကနွော့ပြဈစည်းကို ထုတလြိုကရြင်း

“ကို ပြီးခါနီးတဲ့အထိ မှုတပြေးမယ်”

“တောပြါတော့ကြယ် .. မှတကြလေး ပငပြန်းနပေါပြီ”

“အကောင်းပြောတာ ကိုရဲ့”

ပြောပြီး ခကြခြငွြးပဲ ပြနဆြှဲစုပလြိုကသ်ဖြင့ြ ကနွောလြည်း ဘာမှမပြောသာပဲ လှဲနရောမှ အားယူထကာ မှတ်၏ ရငသ်ားတွကေို ကိုငတ်ှယန်လေိုကသ်ည်။ မှတ်၏ပါးစပထြဲတွင် မှနမြှနပြှီးသှားစရန်ေ စိတကြို သှင်းထားလိုကသ်ည်။ တခကြတ်ခကြြ ကနွောကြ ကော့ကာကော့ကာ ထိုးလိုကသ်ေးသည်။ မှတတ်ဈယောကြ မကြလြုံးကလေးပြူးသှားပုံက ခစွစြရာပင် ကောင်းနသေေးတော့သည်။ မှတ်၏ ခစွစြရာရုပကြလေးကို ကြည့်တ်ော့ ကနွောကြ သနားသှားကာ စိတကြတမွိုးဖြစ်ပြီး ပြီးဖို့ဝေးသှားပြနသ်ည်။

“ကဲ မှတရြေ ခဏနားလိုကြဦး … ”

မှတကြ စုပန်သညေကြို ရပလြိုကတ်ော့ ကနွောကြ မှတ်၏ပေါငကြှားကို ဖြဲပြီး နရောဝငယ်ူလိုကသ်ည်။ မှတကြ ဂါဝနဝြတထြားသဖြင့ြ ကနွောြ ထွထွထေေူးထူး အားမထုတရြပါ။

“သူနဲ့ မတွေ့ရတာ ဘယလြောကကြှာသှားပြီလဲ”

ပြောပြီး ကနွောကြ အရညမြွားနှင့ြ ပစွခြွှဲနပြေီဖြစ်သော မှတ်၏ အစေ့ကလေးကို လွှာဖြားလေးနှင့ြ ယကလြိုကသ်ည်။ ကလောသို့ မလာခငလြေးကမှ ရိတသ်ငထြားသော မှတ်၏ပစ်စည်းကလေးမှာ အလှနပြင် ယကခြငွစြရာ ကောင်းနလသေည်ေ။ မှတ် မကြိုကမြှန်းသိပမေဲ့ ဒီတခါတော့ ကနွောကြ ထိန်း၍မနတေော့။ အစေ့ထိပကြလေးတွကေို ကနွောကြ နှုတခြမ်းနှင့ြ ဆှဲစုပလြိုကတ်ော့ မှတဆြီက အသံထွကလြာသည်။

“ကို့”

“ကို . . မရတော့ဘူး မှတကြို မှနမြှနလြုပပြေးတော့”

ကနွောလြည်း အခွိနမြဆိုင်းတော့ပဲ မှတ်၏ ပုံ့ပုံ့လေးနှင့ြ ကနွော့ပြဈစည်း မှနမြှနတ်ှေ့ပေးမှ ဖြစ်တော့မညဟြု တွေးကာ ခပသ်ှကသ်ှကပြဲ ထိုးထည့လြိုကသ်ည်။ မှတကြ ကနွော့ကြို ဆှဲဖကထြားရင်း ကနွော့ဆြောင့ခြကြတ်ှမှော ကြှကြှတကလြာသည်။ ဘယလြောကမြှ မကြာလိုကရြပါပဲ မှတတ်ဈယောကြ တွန့လြိမကြောကကြှေးကာ ငှိမကြသွှားတော့သည်။ ကနွောြ ခဏထည့စြိမထြားပြီး နည်းနည်းလှုပကြှည့တ်ော့ စိုစိုစွတစြှတရြှိနသေေးသဖြင့ြ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ပြနစြကြည့်သ်ည်။ မှတ်၏ အမူအယာ မထူးခွား။ ထိုကြောင့ြ ကနွောြ နည်းနည်းချင်ြးစီ အရှိနယ်ူပြီး သှင်းလိုကထြုတလြိုကလြုပရြင်း အားပါလာသည်။ မှတထြံမှ အသံနည်းနည်းထွကလြာသည်။

“အ .. အ …. အားး”

ထိုအသံက ကောင်း၍ ထွကလြာသော အသံမဟုတကြှောင်း ကနွောြ ကောင်းကောင်းသိသည်။ အထဲတွငလြည်း စိုစိုစွတစြှတ် မရှိတော့ပြီ။ ကနွောလြည်း ခကြခြှင်းဆှဲထုတကြာ မှတကြို တင်းတင်းကြပကြှပဖြကထြားပြီး ခဏနားနလေိုကသ်ည်။

“မှတ် . . ကိုယ့ကြို လကန်ဲ့ လုပပြေးနောြ”

“ဟုတ် . . ”

ဒီလိုနှင့ပြဲ ကနွောလြည်း မှတလြကထြဲမှာပဲ အဆုံးသတလြိုကရြတော့သည်။ မှတန်ှင့ကြနွောတ်ို့က တဈဦးကိုတဈဦး ခစွြ၍ ယူခဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။ သမီးရည်းစားဘဝမှာကတည်းက မှတန်ှင့ကြနွောတ်ို့ လိငဆြကဆြံဖြစ်ခဲ့ကြသညမြှာ အကြိမပြေါင်းမနည်းခဲ့။ တဈယောကန်ှင့တ်ဈယောကြ အပေးအယူ မွှသလို တဈယောကအြကြိုကလြည်း တဈယောကြ သိခဲ့ကြသည်။ ယခု ကနွောတ်ို့ အိမထြောငသ်ကြ တဈနှစ် မရှိတရှိမှာပင် ဘာကြောင့မြှန်းမသိ မှတကြ အပြီးမှနလြာသည်။ သူပြီးသှားသည့ြ အခွိနခြဏမှာပင် စိုစွတမြှုတွလည်ေး ကုနဆြုံးသှားတတသ်ည်။ ထိုအခါမွိုးတွင် ကနွောကြ စိတည်ဈရတော့သည်။

တခါတရံ ကနွောကြ မှတမြသိအောင် လကန်ှင့ြ ပြီးလိုကရြသည့အြခါများရှိသလို မှတလြကန်ှင့ြ ပြီးလိုကရြသည့အြခါမွိုးလည်း ရှိခဲ့သည်။ တခါတရံတွငတ်ော့ မှတကြ သူပြီးသှားပြီးလွှင် ကနွော့ကြို ပါးစပန်ှင့ြ ပြီးအောင် လုပပြေးဖို့ ကြိုးစားသည်။ မှတကြ ကနွော့အြား ခစွသ်ည့စြိတတ်ဈခုထဲနှင့ြ လုပပြေးခွင်းဖြစ်ပြီး ထိုအခါမွိုးတွင် မှတထြံ၌ လိငစြိတမြရှိတော့ပါ။ ရုတတ်ရကြ လိငစြိတကြုနခြမ်းသှားသော မိန်းမတဈယောကြ၏ ပါးစပထြဲတွင် ကိုယ့ပြဈစည်းထည့ြ၍ ဇိမခြံရသည့အြရသာကို တခွားသူတော့ မသိ ကနွောကြ ရှကသ်ည်။ အောင့သ်ကသ်ကန်ိုငသ်လိုလဲ ခံစားရသည်။ အထူးသဖြင့ြ ထိုမိန်းကလေးမှာ ကနွောြ သိပခြစွရြသည့ြ ခစွသ်ူဖြစ်နသဖြေင့ြ ပိုဆိုးသည်။

တလောက သူငယခြငွြးများနှင့ြ တွေ့ပြီးအပြန် ကနွောြ ခယွရြီနှင့ြ ဖောကပြှနမြိမလို ဖြစ်ခဲ့သည့န်ေ့တွင် ကနွောတ်ို့လငမြယား လိငဆြကဆြံအပြီး မှတပြှောသည့ြ စကားတဈခွန်းက ကနွော့ကြို တွဝစေခေေဲ့သည်။ ယခုလည်း သူ့လကထြဲတွင် အရှိနကြုနကြာ ရပတ်နပြှီး အရညမြွားနှင့ြ ပစ်ခွှဲနပြေီဖြစ်သော ကနွော့ပြဈစည်းကို ကိုငကြာ ဆော့ကစားရင်း ပြောလာပြနသ်ည်။

“ကို . . ဟိုတခါပြောတာလေ . . မှတ် တကယခြှင့ပြှုတယ် သိလား . .။ ကိုက မှတကြို ခစွန်သေေးရငပြှီးတာပဲ။ တခွား ဘယသ်ူနဲ့ပဲ အိပအြိပ် ရတယ် သိလား။ သှားပြီး မခစွလြိုကဘြူးဆိုရင် တောပြှီ”

ယခုတခေါကလြည်း မှတကြ ထိုကိဈစကိုပင် ထပ်၍ ပြောပြနသ်ည်။ ကနွောကြ မှတကြို အားနာခွင်းနှင့ြ ခစွခြငမြှတန်ိုးခွင်းတို့ ရောလွှကန်သေော အကြည့်တ်ို့ဖြင့သ်ာ ရီဝဝေေ ဆှေးဆှေးမှည့ြ ကြည့်န်မေိတော့သည်။

“ဘယလြိုကြီး ကြည့်န်တောလဲ ကိုရဲ့။ မှတ် အကောင်းပြောတာ။ အခုခတ်ကေ အမြဲလုပစြားတာမွိုးမဟုတဘြဲနဲ့ ခဏတဖြုတ် ငှလေိုလို့ လုပစြားတဲ့ ကောငမြလေးမွိုးတွေ ရှိတယလြေ။ အဲဒါမွိုးလေးတွနေဲ့ တခါတလေ တွေ့ပေါ့လို့ ပြောတာ”

“ဟာ . . မှတကြ အဲဒါတွလည်ေး သိတာပဲလား”

“ဪ .. သိတာပေါ့ ကိုရယ် . .။ မှတကြ ကြောင်ှာ အဂငွေစြီမှာ လုပန်တော ဆိုတော့ လူပေါင်းစုံသလို သတင်းလည်းစုံတယလြေ . . ”

“အင်းပါ အင်းပါ . .။ ဒရိုငဘြာခငရြဲ့ ဘဏကြ ကောငမြလေးလိုမွိုးပေါ့”

“ဟင် . . ကိုပြောတာ မှတ် နားမလညဘြူး။ ဘာလဲဟင်”

“အာ . . ဟိုတလောကတောင် မှတကြို ကိုပေးဖတတ်ဲ့ ဝတ်ထုလေးလေ။ အခစွတ်ကျကသိုလကြ ဆရာကိုစူပါရေးတာ”

“ဪ . . . မှတမြိပြီ မှတမြိပြီ။ အောငမြာ နပေါဦး ကိုကြောကြိုကိုလတ်”

ဘာကြောင့မြှန်းမသိ မှတကြ ကနွော့ကြို ဗိုကခြေါကဆြှဲလိမ်၏။

“အား . . ဘာလို့လဲ မှတရြဲ့ နာတယ်”

“ရမလား ရမလား . .။ အဲ့ဒီ ဒရိုငဘြာခငကြ အဲ့ဒီကောငမြလေးနဲ့ ကြိုကသ်ှားတယလြေ။ နောကဆြုံး ညားပါသှားသေးတာ။ မဖြစ်ပါဘူး တောပြှီ အရုပမြပဲ ဝယပြေးတော့မယ်”

“အောငမြလေး ကိုယကြ နောကတ်ာပါ မှတရြယ်။ မှတကြလှဲလို့ ဘယသ်ူနဲ့မှ မဒခွိပါဘူး။ အရုပမြနဲ့လည်း မဒခွိပါရစနေဲ့”

“ဟင်း ဟင်း . . လိမလြိမမြာမာနမှေ မှတကြ ပေးဒခွိမှာနောြ”

“ဘယသ်ူနဲ့လဲ မှတန်ဲ့လား”

“ဟုတဘြူးလေ . .”

“ကိုယကြ ကိုယ့မြိန်းမကိုယပြဲ ဒခွိချင်တ်ာကြာ”

“ဟာ ကိုကလည်း ”

“တကယပြှောတာ . . ဒီမှာ ကိုယ့ဟြာကို ကြည့်ြ”

“ဟယတ်ော့ ကိုကလည်း”

“ကဲ ကိုယလြာပြီကြာ”

ကနွောကြ ပြောပြောဆိုဆိုနှင့ြ မှတ်၏ ခွထေောကန်ှဈချောင်းကို ဆှဲဖြဲလိုကပြှီးနောကြ ပေါငကြှားထဲရှိ ပုံ့ပုံ့လေးပေါသ်ို့ လကကြိုတငကြာ နရောယူလိုကသ်ည်။

“ယားတယ် ကို ရဲ့”

ကနွောကြ တိုကစြဈဆငရြန် ကြိုးစားသောလြည်း မှတကြ တွန့လြိမကြာ ရုန်းကနလြတေော့သည်။
ကြာတော့ ကနွောလြည်း မောလာပြီး မှတကြို အလွှော့ပေးလိုကရြသည်။ ကနွော့ပြဈစည်းမှာလည်း လထေုတထြားသည့ြ ပူစီပေါင်းလို ဖြစ်သှားခဲ့လပြေီ။ မှတကြတော့ မကြန်ှာညိုညိုလေးနှင့သ်ာ ကနွော့ကြို ကြည့်န်တေော့သည်။

မှတကြို ခစွရြသည့စြိတန်ှင့ြ ကနွောသ်ည် လိငကြိဈစကို လုံးဝစိတထြဲမထားတော့ပဲ မသိလိုကြ မသိဘာသာ နလေိုကတ်ော့သည်။ ရနကြုနသ်ို့ ပြနရြောကပြှီးနောကပျိုင်းတွငတ်ော့ ပုံမှနအြတိုင်း ပြနဖြစ်သှားသည်။ လိငဆြကဆြံသည့အြခွိနတ်ိုင်းလည်း မှတကြ အရငပြှီးလေ့ရှိသညမြို့ ကနွောကြပဲ သူ့အခွိနကြိုလိုကကြာ အတိုးအလွှော့လုပရြင်း အဆငပြှသှေားခဲ့သည်။ တခါတရံတွင် ကနွောကြ တဈယောကထြဲ အလုပခြန်းထဲတွင် Edit လုပရြင်း ငါးဦးကောမြတီနှင့ြ နှစ်ပါးသှားရသညကြိုပင် ပို၍ သာယာနတတေသ်ေးသည်။ မှတကြ နောကသ်လိုပြောငသ်လိုနှင့ြ အတညလြိုလို ဘာလိုလို ခွင့ပြှုခဲ့သည့တ်ိုင် ကနွောကြ မှတ်၏ကြယရြာတွင် အခွားမိန်းမတဈယောကန်ှင့ြ လိငကြိဈစပြုလုပရြမှာ တွန့ဆြုတန်ခေဲ့သည်။ ကြားထဲတွင် ခယွရြီနှင့ြ မကြာခဏ တွေ့ဖြစ်သည့တ်ိုင် ကနွောကြ စမှငလြွှင် ကြိုတငကြာ ရှောငရြှားလိုကသ်ညခြညွြးဖြစ်သည်။ နောကတ်ဈကြိမ် ခယွရြီနှင့ြ ကြုံဖြစ်လွှင် ကနွောကြ ရှောငန်ိုငတ်ော့မည် မဟုတမြှန်း ကိုယ့ကြိုယကြို သိနခေဲ့၍လည်း ဖြစ်သည်။

ကနွောကြ အလုပအြစုံလုပသ်ူ ဖြစ်သည်။ မိဘများလကထြကကြ ပိုငဆြိုငခြဲ့သော မှပေိုငအြိမပျိုငကြလေးများရှိသဖြင့ြ ကနထြရိုကတ်ိုကမြွား ပြနဆြောကခြှင်း၊ ပိုနသေော အခန်းများကို အငှားတငထြားခွင်းတို့ကြောင့ြ စားဝတန်ရေေးအတွကြ မပူရသဖြင့ြ ဘာမှမလုပဟြုလည်း ဆိုနိုငသ်ည်။ ထို့ကြောင့ြ ကနွောကြ ပန်းခွီဆရာယောငယ်ောင်၊ ဓါတပြုံဆရာယောငယ်ောင် ဒါရိုကတ်ာယောငယ်ောင် သဖြယ် ဖြစ်နသည်ေ။ ထို့အပြင် လူနိုငသ်ူငယခြငွြးများ၏ နှိပစြကမြှုကြောင့ြ video editing လုပပြေးရသညကြလည်း ရှိသေးသည်။ အမှနတ်ကယတ်ော့ အခွိနတ်ောတ်ောမြွားများမှာ editing လုပန်ရသေညကြ များသည်။

ယခုလည်း သူငယခြငွြးတဈယောကြ ရိုကထြားသည့ြ music video တဈခုကို edit လုပ်၍ ပြီးခါစရှိသေး ထိုသူငယခြငွြးက သူ့မိတဆြှတဈေယောကြ ရိုကထြားသည့ြ short film တဈခုကို edit လုပပြေးရန် အကူအညီတောင်းလာသဖြင့ြ ကနွောကြ အားနာနာနှင့ြ လကခြံလိုကရြသည်။ ထိုဒါရိုကတ်ာက သူပုံမှန် တွဲလုပန်ကြေ editor နှင့ြ ရနဖြစ်ထားသဖြင့ြ ကနွော့ဆြီ ရောကလြာခွင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ဖြစ်ချင်တ်ော့ ထိုဇာတလြမ်းတိုထဲတွင် အဓိက သရုပဆြောငကြ ခယွရြီဖြစ်နသည်ေ။ (ဒီကောငမြလေး တောတ်ောပြှေးသည်) ဟုပင် စိတထြဲ တွေးမိလိုကသ်ေးသည်။ ကနွောန်ှင့ကြလည်း ရစကေပြငမြကုနန်ိုင်။

Final Edit ပြီးသှားသဖြင့ြ ဒါရိုကတ်ာက ညစာလိုကကြွှေးသည်။ တဖြဲ့လုံးကို လိုကကြွှေးခွင်းဖြစ်သဖြင့ြ ခယွရြီလည်းပါသည်။ စားပြီးသောကပြှီးသှားကြတော့ ခယွရြီက လမ်းကြုံဆိုပြီး ကနွော့န်ောကသ်ို့ လိုကလြာသည်။ ကားပေါရြောကတ်ော့ ခယွရြီက

“ကိုကြီး. . မီးကို ဇာတလြမ်းလေး လိုကပြှပါလား ကြည့်ခြငွလြို့”

“ဟင် . .ခယွရြီက မကြည့်ရြသေးဘူးလား”

“အင်း ကိုဒေးဗဈက မပြသေးဘူးတဲ့ ”

“ဟာ . . အဲဒါဆို ကိုယလြည်း ပြလို့ဘယရြမလဲ ဒါရိုကတ်ာ သဘောပဲဟာ”

“ကိုကြီးကလည်း မီးသူ့ကို ပြနပြှောမှာမှ မဟုတဘြဲ။ မီးကြည့်ခြငွလြို့ပါ နောြ .. နောြ”

“သူ သိသှားရင် မကောင်းဘူးနဲ့ တူတယန်ောြ”

“ဒါဆို ဒီလိုလုပလြေ . . ကိုကြီး မဖြင့ပြှနဲ့ . . မီးဘာသာ မီး ကြည့်ဖြှင့မြယ်”

“အာ . .”

“မအာနဲ့ကြာ .. နောျ . . နောျ”

ဒီလိုနှင့ြ ခယွရြီတဈယောကြ ကနွော့န်ောကသ်ို့ ပါလာခဲ့ပြနသ်ည်။ အခန်းထဲရောကတ်ော့ ခယွရြီက သူပုံမှနရြောကဖြူးနကြေ နရောတဈခုလိုပင်။ Main ခလုပကြို ဖြင့ပြှီး အထဲဝငသ်ှားကာ ကနွောသ်ောကရြန် ရပင်ေ ခပလြာခဲ့သေးသည်။ ကနွောကြ ခယွရြီခပတ်ိုကသ်ည့ရြကေို သောကပြှီး ဝရံတာထွကကြာ ဆေးလိပသ်ောကရြင်း ဖုန်းကြည့်န်လေိုကသ်ည်။ ခဏကြာတော့ ခယွရြီရောကလြာသည်။

“ကိုကြီး ကြနပြှူတာ password က ဘာလဲ”

“3921476KK”

“ဟုတ် ဟုတ်”

ခယွရြီက ဟုတဆြိုပြီး မရပသ်ှားဘဲ ကနွော့အြနားသို့ ကပလြာသည်။ ပထမ ကနွော့န်ဖူးကိုဖြစ်ဖြစ် ပါးကိုဖြစ်ဖြစ် နမ်းလိုကခြှင်းဟု ထငလြိုကသ်ောလြည်း ခယွရြီက ကနွောြ၏ ရငည်ှန့န်ှင့ြ ပခုံးအစပန်ား နရောကို ဖိ၍ နမ်းလိုကခြှင်းဖြစ်သည်။ ပြီးမှ ကိုယခြငွြးခွာလိုကပြှီး

” ကိုကြီးရဲ့ ရမှေှေးနံ့နဲ့ ဆေးလိပန်ံ့ရောနတေဲ့ အနံ့လေးက အရမ်းမိုကတ်ယ်။ အဲဒီအနံ့ကြောင့ပြဲ မီးရူးနတောနမှော”

ကနွောြ လကထြဲက ဆေးလိပကြို မီးသတလြိုကပြှီး ခယွရြီ၏ ခန်ဓာကိုယလြေးကို ထွေးပြေ့လိုကသ်ည်။ ခယွရြီက အံ့ဩသည့ြ မကြန်ှာနှင့ြ ကနွော့ကို မော့ကြည့်သ်ည်။ ကနွောကြ ခယွရြီ၏ မကြလြုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးတွကေို ငုံ့ကြည့်ရြင်း ခတ်ေတ ဆှံ့အသှားသည်။ အမှနတ်ကယတ်ော့ ကနွောြ ရှေ့ဆကဖြို့ ခွနအြားမရှိ။ ခယွရြီ့ကို သနားသလို မှတ်၏ မကြန်ှာကိုလည်း မှငယ်ောငပြှနသ်ည်။ တခွိနထြဲမှာပင် မှတမြသိအောင် လကန်ှင့ြ ကိဈစပြီးခဲ့သော ကိုယ့ကြိုယကြိုပါ ပြနသ်တိရသှားပြနသ်ည်။

“ကိုကြီး တအားမဖကထြားနဲ့လေ . . မီး မှန်းလာပြီ”

“‌ဪ .. အေး အေး”

ကနွောကြ လှှတပြေးလိုကတ်ော့

“မီး . . ကြနပြှူတာ သှားဖြင့လြိုကြဦးမယ်”

ခယွရြီက ထငမြှတမြထားသဖြင့ြ ရှကသ်ှားပုံရကာ ကနွော့အြနားမှ ပြေးထွကသ်ှားသည်။ ကနွောကြ ဝရံတာတွင် တဈယောကထြဲ ခွီတုံခတွုံ ဖြစ်နသည်ေ။ နောကဆြုံးတော့ ကနွောြ သတ်တိမှေးလို့မရဘဲ ဆေးလိပတ်ဈလိပ် ထပသ်ောကရြနသ်ာ ဆုံးဖြတလြိုကသ်ည်။

“ကိုကြီးရေ . . password မေ့သှားပြနပြှီ လာဖြင့ပြေးဦး”

အထဲမှ ခယွရြီက အောခြေါသ်ည့အြခါ ကနွောြ ဆေးလိပထြပမြသောကန်ိုငတ်ော့ဘဲ အထဲသို့သာ လိုကဝြငသ်ှားရတော့သည်။ အထဲရောကတ်ော့ ကနွော့ကြှနပြှူတာရှေ့တွင် ငုတတ်ုပလြေးထိုငန်သညေ့ြ ခယွရြီက အူယားချင်စြရာကောင်းလှန်းနသည်ေ။ ကနွောြ ခယွရြီ၏ ဘေးတွင် ထိုငပြှီး ကြနပြှူတာ password ကို ဖြညပြေးလိုကသ်ည်။

“ကိုကြီး ဖြင့ပြေးလေ”

“ဟာ .. ကိုယ် ဖြင့ပြေးမယလြို့ မပြောပါဘူး။ ညည်းဘာသာညည်း ဖြင့မြယ် ပြောတာလေ။ Password ဖြင့ပြေးတာပဲ လှနလြှပြီကို”

“အာ . . ကိုကြီးကလည်း လုပပြါ”

“မလုပပြါဘူး”

“ပြီးရော”

ခယွရြီက စိတကြောကသ်ှားသည့ြ အမူအယာနှင့ြ mouse ကို ဆောင့အြောင့ကြာ ကိုငလြိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ ကြနပြှူတာထဲမှ သူဖြင့ခြငွရြာကိုသာ လွှောကဖြှင့န်တေော့သည်။ ဒီလိုကြတော့လည်း ကနွောကြ မနနေိုငပြှနခြွေ။

“ကဲကဲ ဒေါခြယွရြီ တောတ်ော့ ကြုပပြဲ ဖြင့ပြေးတော့မယ်”

“အဲလိုလုပပြါ ကိုကြီးကလဲ”

တကယတ်မ်း ကနွောဖြှင့ပြှတော့လည်း ခယွရြီက ကောင်းကောင်းမကြည့်ပြဲ လကကြ Mouse ကို ယူကာဆော့နသည်ေ။ ကနွော့စြိတထြင် သူစိတလြှုပရြှားနတောဖြစ်မည်။ သချောတာကတော့ ကနွောလြည်း စိတလြှုပရြှား၍ နပြေီ။

“ကိုကြီး”

“ဟင်”

“ကိုကြီးဆီမှာ ဘီယာရှိလား”

“ဟင့အြင်း .. အရကပြဲရှိတယ်”

“မီးကိုတိုကပြါလား”

“မတိုကပြါဘူး . . ဘာလို့လဲ”

“မီးက မူးမှ ကိုကြီးကို မှှူဆှယန်ိုငမြှာ .. ဒီအတိုင်းဆို သတ်တိမရှိလို့”

“ခယွရြီရယ်. . ကိုယကြလေ”

“အိ”

ခယွရြီက ကနွော့ကြို များများစားစား မမှူဆှယလြိုကရြပါ။ ကနွောကြလည်း ခယွရြီမှူဆှယစြရာ မလိုလောကအြောင် စိတတ်ှတအေားပါနပြေီဖြစ်သည်။ ခယွရြီ တခါက မေးဖူးသလို ကနွောြ သတ်တိရှိသှားတာလားတော့ မသိခွေ။ အခုတော့ ခယွရြီ့ခန်ဓာကိုယသ်ေးသေးလေးက ကနွော့ရြငခြှငထြဲရောကြ၍နပြေီ။ ကနွောကြ ခယွရြီ့ကို ထွေးပြေးထားပြီး အိပယ်ာပေါသ်ို့ လှဲခလွိုကသ်ည်။ ခယွရြီကလည်း ဒီအတိုင်း ငှိမမြနပေဲ ကနွော့အြား တင်းကြပစြှာဖကထြားပြီး နှုတခြမ်းတွကေို မှတမြှတသ်ိပသ်ိပ် နမ်းစုပတ်ော့သည်။

ခယွရြီ့အနမ်းတွကေ ကြမ်းရှသည်။ တခွိနထြဲမှာပင် နှုးညံ့လှန်းသည်။ ဖြူ၍နုနသေော ခယွရြီ၏ မကြန်ှာ ဖူးဖူးကလေးကို ယခုတော့ ကနွောြ အပိုငသ်ိမ်းပစ်လိုကပြှီ။ အဖြားပိုင်းကလေးများကို အစိမ်းရောငဖြောကထြားသော ခယွရြီ၏ ဆံသားပါးပါးမွှငမြွှငလြေးများကိုလည်း ကနွောြ သိမ်းပိုကပြဈလိုကပြှီ။ လတတ်လော ခယွရြီက ပြနလြညသ်ိမ်းပိုကသ်ှားသညမြှာ . . ကနွော့ရြငခြုနသ်ံများ ဖြစ်သည်။

“ကိုကြီး .. . ရငတ်ှခေုနန်တောလား မီးကြားရတယ်”

ခယွရြီက ပြောပြောဆိုဆိုနှင့ြ ကနွော့ရြှပအြင်ျကြီ ကြယသ်ီးများကို ဖြုတကြာ ကနွော့ရြငဘြတကြို နားနှင့ကြပပြှီး နားထောငန်ရင်ေး လကတ်ဘကကြတော့ ကနွော့ရြငဘြတကြို ပြတသ်ပဆြော့ကစားလွှကရြှိ၏။ ကနွောကြ သူ့ရငသ်ားတွကေို ဖစွည်ှဈလိုကတ်ော့ ခကြခြငွြးပဲ ဘရာခွိတကြို ဖြုတပြေးရှာသည်။ ကနွောြ တွဝမေနေတေော့ဘဲ ခယွရြီ၏ စပို့ရှပလြေးကို ဆှဲခွှတပြဈလိုကသ်ည်။ အကောငသ်ိပကြှီးသည့ြ အထဲတွင် ခယွရြီမပါသောလြည်း သူ့ရငသ်ားတွေ သေးသေးကြေးကြေးတော့ မဟုတပြါ။ ဘာအခုအခံမှ မရှိတော့ဘဲနှင့ြ ကိုငရြသောအခါ ထငထြားသညထြကြ ပိုသော နူးညံ့မှုကို တွေ့ထိရသည်။

“ကိုကြီး”

“ဟင်”

“မီး . . လှလား”

“လှတာပေါ့ကြာ . . . တအားလှတယ်”

“လှရင် မီးကို စို့ပေးလေ”

“စို့မှာပေါ့”

ဆိုတော့ ခယွရြီက ကနွော့ကြို ရငဘြတလြေး ကော့၍ ပေးသည်။ ကနွောကြ ခယွရြီ့ကို စသည့သ်ဘောနှင့ြ သူ့နို့တွကေို မစို့သေးဘဲ နို့သီးခေါင်း ထိပကြလေးတွကေို လွှာအဖြားနှင့ြ တလှည့စြီ လိုကပြှီးတို့ကြည့်သ်ည်။ ရညရြှယခြကြကြတော့ ခယွရြီ့ကို မနနေိုငအြောင် စရန် ဖြစ်သောလြည်း ကနွောကြသာ မနနေိုငလြှန်းစွာ ခယွရြီ၏ နို့တွကေို ပါးစပထြဲ ထည့လြို့ရသလောကြ ထည့ကြာ အငမ်းမရ စို့မိသှားလသည်ေ။

သူ့နို့တွကေို အငမ်းမရစို့နသေော ကနွော့အြား ခယွရြီက ကနွော့ဆြံပငတ်ှကေို သူ့လကန်ှင့သ်ပရြင်း ပြုံးကာ ကြည့်န်သည်ေ။ ကနွောကြ နို့စို့ခွင်းကိုရပကြာ ခယွရြီ၏ ရငည်ှန့အြစပမြှ ဖြည်းဖြည်းခွင်း လွှာနှင့ဆြှဲယကရြင်း အောကသ်ို့ ဆင်းလာလိုကသ်ည်။ ခကြန်ားကိုရောကတ်ော့ လွှာကို ခကြထြဲထိုးထည့ပြှီး နှစ်ခကြြ သုံးခကြြ ဝိုကလြိုကတ်ော့ ခယွရြီ အသံထွကလြာသည်။

“ကိုကြီး ခကြထြဲကို မယကန်ဲ့လေ .. ဂွီးတွနေဲ့”

ကနွောြ ဘာမှ ပြနပြှောတော့ဘဲ သူဝတထြားသည့ြ ဘောင်းဘီကြယသ်ီးကိုသာ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဖြုတလြိုကသ်ည်။ ခါးကြယသ်ီးပြီးတော့ ခွကြယသ်ီးတွကေို အစဉလြိုကဖြှုတခြလွိုကတ်ော့ အထဲက (ဘရာ အရောငန်ှင့ြ ဆငတ်ူဖြစ်သော) ခရမ်းရောင် ပငတ်ီလှလှလေးကို တွေ့လိုကရြတော့ ကနွော့စြိတတ်ှေ ပိုပြီး တကကြှှလာပြီး ဂငွြးဘောင်းဘီကို အငမ်းမရ ခွှတပြဈလိုကမြိသည်။

“ကိုကြီးရယ် ဖြေးဖြေးလုပပြါ .. မီးက ထွကမြပြေးပါဘူး”

ကနွောကြ ပငတ်ီကို ဆှဲခွှပစ်လိုကပြှီး ပေါငကြှားထဲကို ခေါင်းထိုးထည့လြိုကတ်ော့ ခယွရြီက မကြလြုံးလေး မှိတလြိုကသ်ညကြို တွေ့လိုကမြိသည်။ ကနွောကြ ခယွရြီ့ ပိစိလေး၏ အကြဲကြောင်းရှိရာဆီသို့ တန်းမသှားသေးဘဲ ညာဘကပြေါငရြင်းကြားလေးထဲသို့ နှာခေါင်းထိပန်ှင့ြ လိုကတ်ို့တော့ ခယွရြီတွန့သ်ှားသည်။ ဘာမှတော့ မပြော။ ကနွောကြ ထိုနရောကိုပဲ လွှာဖြားလေးနှင့ြ ထပယ်ကလြိုကတ်ော့ ခယွရြီ ငှိမသ်ှားပြနသ်ည်။ ထိုနရောမှနေ၍ ကန့လြန့ဖြှတအြတိုင်း လွှာနှင့ဆြှဲသှားပြီး ဘယဘြကပြေါငရြင်းဆီသို့ ကနွော့လြွှာကို ပို့လိုကပြှနသ်ည်။

ခယွရြီက အငှိမမြနတေော့ပဲ ကနွော့လြွှာနှင့ြ သူ့ပိစိလေး တည့သ်ှားအောင် လူးလှန့ြ၍နသည်ေ။ ကနွောကြလည်း တမင် မသိချင်ယ်ောငဆြောငန်ခွင်ေး ဖြစ်သဖြင့ြ ခကြခြှင်းမသှားသေးဘဲ ပေါငသ်ားတလွှောကကြို အရငယ်ကပြှီးမှ ခယွရြီ့ကို အလိုလိုကရြသည်။ ပိစိနှုပခြမ်းသားနှစ်ဘကကြို လကန်ှင့တ်ခကြြ ဖြဲကြည့်တ်ော့ အထဲမှာ အရညတ်ှကေ တောတ်ောစြိုပြီး ရှှဲ၍နပြေီ။ ကနွောကြ မကမြကမြောမောပင် ထိုကြားထဲကို လွှာနှင့ြ ဆှဲယကလြိုကသ်ည်။ ပါးစပထြဲ ဝငသ်ှားသည့ြ အရညတ်ခွို့ကို ထွေးလည်းမထုတသ်လို မွိုလည်းမခွ။ ခယွရြီ၏ နှုပခြမ်းသား အကြဲကြောင်း အလညမြှထိပဖြူး၊ အတွင်းနံရံများကိုသာ ကနွော့လြွှာတချောင်းနှင့ြ တိုကစြဈဆငန်တေော့သည်။ ခယွရြီကတော့ တွန့ြ၍၊ လိမ်၍၊ လူးကာ၊ လှိမ့ကြာ။

ခဏနတေော့ ခယွရြီက ကနွော့ဆြံပငတ်ှကေို ဆောင့ြ၍ဆှဲသည်။ လကတ်ဘကထြဲနှင့မြဟုတ် လကန်ှဈဘကလြုံးနှင့ြ။ ပါးစပထြဲတွင် ရှိနသညေ့ြ အရညမြွားပင် မွိုခမွိသှားရသညအြထိပင်။

“ကိုကြီး . . ကိုကြီး . . . ကိုကြီး… မီး … မီး ပြီးသှားပြီ”

“ဟုတလြား . .”

“အင်း . . ဟီးဟီး”

ကနွောကြ သူ့ပေါငကြှားထဲမှ ထွကကြာ သူ့ဘေးကို ဝငလြှဲလိုကတ်ော့ ကနွောတ်ို့နှစ်ယောကြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ဖြစ်သှာသည်။

“ဟီဟီ . . ကိုကြီးမကြန်ှာမှာ မီးအရညတ်ှေ ပကေုနပြှီ”

ပြောရင်း ခယွရြီက သူ့အကြီနှင့ြ ကနွော့မြကြန်ှာကို သုတပြေးသည်။

“ကဲ .. မီးအလှည့ြ ကိုကြီးကို ဘောင်းဘီခွှတပြေးမယ်”

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့ြ ခယွရြီက ကနွော့ဘြောင်းဘီကို ဆှဲခွှတခြလွိုကပြှီး အတွင်းခံထဲမှ ကနွော့ကြောငကြို ဆှဲထုတလြိုကတ်ော့ ဖြောင်းကနဲ ထွကလြိုကလြာသည်။

“ဟိ . . . ကိုကြီးဟာကြီးက ခစွစြရာကြီး”

ခယွရြီက ခကြခြငွြးမစုပသ်ေးဘဲ ထိပဖြူးဝကို သူ့လကည်ှိုး၊ လကမြတို့နှင့ြ ပြတခြွနသေေေးသည်။ ပြီးမှ ထိပဖြူးကို သူ့ပါးစပထြဲဝငရြုံ ငုံစုပလြိုကသ်ည်။ ဘယလြောကမြှ မကြာသေး ခကြခြငွြးပြနထြုတလြိုကပြှီးမှ ကနွော့ကြို

“ကိုကြီး . . မီးကိုခစွလြားဟင်”

ခယွရြီက ဘာအဓိပျပါယန်ှင့ြ မေးမှန်း မသိပမေဲ့ ကနွော့ရြငထြဲတွင် ဒိန်းခနဲ မှညသ်ှားသည်။ တဆကထြဲမှာပင် ကနွော့ခြစွဇြနီး မှတ်၏ အမှာစကားကိုလည်း ကြားယောငလြာပြနသ်ည်။

“ဟင် ကိုကြီးက ဘာဖြစ်သှားတာလဲ ရုတရြကကြှီး”

ပြောလည်း ပြောချင်စြရာပင် ။ ကနွော့ပြဈစည်းက ရုတတ်ရကြ ခကြခြငွြး အရှိနလြွော့သလို ဖြစ်သှားခွင်းပဲဖြစ်သည်။ ၁၂ နာရီမှ ခကြခြငွြး ၆ နာရီထိုးသှားတာမွိုး မဟုတပြမေဲ့ ကနွော့အြပြောင်းအလဲကို ခယွရြီက သတိထားမိသှားခွင်းသာ ဖြစ်သည်။

“ဖြ ဖြ . . ကိုကြီး မကြိုကရြင် နောကမြမေးတော့ဘူးနောြ ”

ခယွရြီက ပြောပြီး ကနွော့ကို ဘာမှထပမြပြောတော့ပဲ ကနွော့ပြဈစည်းကိုသာ ကုန်းစုပန်တေော့သည်။ ပါးစပန်ှင့ြ ဒဈဖူးကို စုပန်သညေ့အြခွိနတ်ှင် လကတ်ဘကကြ ဥတွကေိုပါ ဖြဖြလေး ပြတပြေးနသဖြေင့ြ ကနွောဖြှင့ြ အထူးကို ဇိမကြွ၍နသည်ေ။ ခယွရြီက တခကြတ်ခကြတ်ှင် ဒဈဖူးကို သူ့ပါးစပထြဲက ဆှဲထုတလြိုကပြှီးမှ ရှှေဥတွကေို တဈလုံးပြီးတဈလုံး ပါးစပထြဲ ထည့စြုပလြိုကသ်ည့အြခါတွငတ်ော့ ကနွောြ အဘားအဘား အောရြတော့သည်။ ပထမတဈလုံးက ခံနိုငသ်ေးသည်။ နောကတ်ဈလုံး အလှည့ကြှ မရတော့။ အောင့တ်ာလိုလို ကောင်းတာလိုလိုနှင့ြ ကနွော့အတွကကြတော့ ခံစားခကြြ အသဈပငဖြစ်သည်။

“အာလားလား”

ကနွောအြောတ်ော့ ခယွရြီက သဘောကစွှာ တခစ်ခစ် ရယတ်ော့သည်။

“ခစ်ခစ် ကိုကြီးက ဘာဖြစ်တာလဲ ဟိ”

” ကောင်းလှန်းလို့ပါ ခယွရြီလေးရယ် ”

“အာ . . ကိုကြီးကလည်း”

” ဘာလို့လဲ ”

“မီးကို ခယွရြီလေးလို့ မခေါန်ဲ့ ”

” ဟုတပြါပြီဗွာ . . ဒါဖြင့ြ ဘယလြိုခေါရြမတုန်း ”

” မီးလို့ပဲ ခေါလြေ. . ”

” ဟုတပြါပြီ ကိုကြီးရဲ့မီးရယ် ”

” အှန်း”

ခယွရြီက ကနွောြ၏ရငဘြတ် ပြတသ်ပ်၍ နရင်ေး နို့သီးခေါင်းလေးများအား သူ့လကည်ှိုးထိပန်ှင့ြ တို့ထိ ကြီစယန်ပြနေသ်ည်။

“ကိုကြီး”

“ဟင်”

“ဘာမှမဟုတတ်ော့ဘူး”

ခယွရြီက ဘာမှထပမြပြောတော့ပဲ ကနွောြ၏ လညတ်ိုငကြို နမ်းရှိုကလြိုကပြှနသ်ည်။

“မီးကလေ ကိုကြီးရဲ့ ကိုယန်ံ့ရယ် ခွှေးနံ့ရယ် ပြီးတော့ ဆေးလိပန်ံ့ရယ် ပေါင်းထားတဲ့ အဲ့ဒီအနံ့ကို တအားကြိုကတ်ာ သိလား”

“မီး”

“ရှင်”

ခယွရြီက ကနွောြ ဘာကိုဆိုလိုသညကြို သဘောပေါကြ၍ ထငပြါသည်။ ကိုယခြန်ဓာအနအထေားကို အလိုကသ်င့ပြှောင်းလိုကြ၏။ ထိုသို့ဖြင့ြ ကနွောလြည်း . . . .။

——-။ ——-။ ——-။

ကနွောရြော ခယွရြီပါ ဘယအြခွိနကြ အိပပြွောသ်ှားကြမှန်း မသိပါ။ ကနွောြ နိုးလာတော မနကင်ါးနာရီခန့ရြှိနပြေီ။ ညက အရှိနကြောင်းကောင်းဖြင့ြ ခယွရြီရောကနွောပြါ အဝတမြကပဘြဲ အိပပြွောသ်ှားကြခွင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ကနွောကြ အဝတအြစားများ ပြနဝြတကြာ မကြန်ှာသဈ သှားတိုကရြန် ထလာခဲ့သည်။ ခယွရြီကတော့ ကပိုကယိုအလှနှင့ြ အိပပြွောန်သေေးသဖြင့ြ စောငလြေး လှှမ်းပေးလိုကရြ၏။ ခယွရြီအလှကြောင့ြ ကနွော့စိတမြွား တခါပြနဖြစ်လာရပြနသ်ည်။

မကြန်ှာသဈ သှားတိုကပြှီးတော့ ဆေးလိပတ်ဈလိပလြောကြ ဖြာရှိုကရြန် ဝရံတာသို့ ထွကလြာတော့ ညက ဆေးလိပသ်ောကရြင်း ကနွခြဲ့သည့ြ ကနွော့ဖြုန်းကို တွေ့သည်။ မှတ် ကနွော့ထြံ ခေါထြားသည့ြ အဝငကြောများနှင့ြ စာတိုတခွို့ ရှိနသညေကြို တွေ့လိုကသ်ည်။ မှတထြံမှ စာများက ဘာမှထွထွထေေူးထူး မဟုတပြါ။ သူတို့အလုပကြိဈစ ရုတတ်ရကြ ခရီးထွကရြမည့အြကြောင်း အမှနတ်ကယသ်ှားရမည့ြ မှတလြကအြောကြ ဝနထြမ်းတဈယောကကြ ရုတတ်ရကြ ဆေးရုံတကလြိုကရြဖြင့ြ မှတကြ ထွကသ်ှားရခွင်းဖြစ်ကြောင်း ကနွော့ကြို အကြောင်းကြားခွင်းသာ ဖြစ်သဖြင့ြ ကနွောလြည်း ဖုန်းပြနဆြကမြနတေော့ပဲ အေးဆေးကြောင်းသာ စာတိုပြနပျို့ထားလိုကသ်ည်။

ဆေးလိပတ်ဈလိပ် ထုတသ်ောကရြင်း ညက ခယွရြီနှင့ြ အတူနခေဲ့သည့ြ အကြောင်းများကို ပြနစြဉြးစားကြည့်ဖြစ်သည်။ ထူးဆန်းသညကြ တကယတ်မ်း နဖူးတွေ့ ဒူးတွေ့ ကြုံလိုကသ်ည့အြခါ ကနွောြ ကြိုတငစြိုးရိမထြားသည့ြ စိတမြလုံခွုံမှုများ ရှိမနဘေဲ စိတထြဲ ကြနပေတ်ာလိုလို ရငခြုနတ်ာလိုလို ခံစားမှုမွိုးသာ ဖြစ်နခေဲ့သည်။ လူပျိုပေါကအြရှယကြ ပထမဆုံး ရည်းစားထားခဲ့ဖူးသည့ြ ရငခြုနသ်ံနှင့ပြင် တူနသေေးတော့သည်။

စီးကရကတ်ဈလိပ် ကုနအြောငသ်ောကပြှီးတော့ ကောဖြီတဈအိုးနှပ်၍ ခွကထြဲထည့ကြာ ခယွရြီ့အနားသို့ ပြနရြောကလြာခဲ့သည်။ ခယွရြီက အိပမြောကနွဆေဲ။ ဖြေးဖြူသန့ရြှင်းနသေော ခယွရြီ့မကြန်ှာလေးမှာ အပြဈကင်းစငစြှာ လှပနသည်ေ။ တခွိနကြ ခယွရြီနှင့အြတူတူ အလုပတ်ဈခုထဲတွင် အတူတူလုပခြဲ့စဉအြခွိနမြွားထဲက ခယွရြီ့အပေါတ်ှင် ကနွောကြ စိတယ်ိုငခြဲ့ရသညကြိုတော့ မညာတမ်း ဝနခြံရမည်။ ထိုခံစားမှုမှာ ခယွရြီက ကနွော့အြား ကပလြှန်းခွင်းကြောင့မြဟုတဘြဲ ခယွရြီ့ကို စမှငစြဉထြဲက စိတထြဲတွင် ဒီကောငမြလေး ခစွစြရာလေး ဟူသော အတွေးမွိုး ဝငခြဲ့ခွင်းဖြစ်ပြီး ကနွောြ ဦးစီးရသည့ြ စီမံကိန်းတဈခုတွင် ခယွရြီနှင့ြ အနီးကပ် တွဲလုပဖြူးသည့အြခါ ခယွရြီ့အပေါြ ကနွောြ စတင်၍ ရငခြုနသ်ံတွေ ကပြောင်းကပြန် ဖြစ်ရခွင်းလည်း ဖြစ်သည်။

မှတမြှတရြရ ခယွရြီရုံးသို့ရောကပြှီး မကြာခငရြကမြွားဆီက ကနွောကြ ရုံးခန်းတံခါးကို ပိတရြပကြာ လပေေါနစဉြေ ခယွရြီက (အပြငတ်ှင် ဖြတလြွှောကသ်ှားသော သူ့သူငယခြငွြးတဈဦးအား thumb drive တဈခုထွကပြေးခွင်း) အပြငသ်ို့ ပြေးအထွကတ်ှင် ကနွော့ခြန်ဓာကိုယန်ှင့ြ တွန်းထိုး ပြတတ်ိုကမြိသှားပြီး ကနွော့မြကြန်ှာကို တဈခကြစြူးစူး ကြည့်သ်ှားသေးသည်။ ရုံးခန်းထဲ ပြနရြောကသ်ည့အြခါ ခယွရြီက ထူးထူးဆန်း ကနွောသ်ုံးသည့ြ ရမှေှေးအမွိုးအစားကိုမေးသည်။

“အဈကို . . သမီးတဈခုလောကြ မေးချင်လြို့”

“ပြောလညေီမ”

“ဟိုလေ . . အဈကို သုံးတာ ဘာရမှေှေးတံဆိပလြဲလို့”

” Giorgio Armani ရဲ့ Acqua di Giò လေ”

“ဪ . . ဟုတ်”

“ဘာလို့လဲ ညီမ”

“ဘာမှ မဟုတပြါဘူး ဒီအတိုင်းပဲ သိချင်လြို့ . .။ အဈကိုက အဲဒီတံဆိပ် တမွိုးထဲ ဆှတတ်ာလား အခုမှ ဆှတတ်ာလား”

ကနွောကြ မကြမြှောငကြှုံ့ကာ သူ့ကို ကြည့်လြိုကတ်ော့

“ဟီး . . ဘာမှမဟုတဘြူး ဒီတိုင်းစပစြုတာ”

“အေးပါ အေးပါ ဟုတတ်ယ် အဈကိုက တခွားဟာမသုံးဘူး ဒီတဈမွိုးပဲ ဆှတတ်ာ။ လကဆြောငတ်ှဘောတွပေေးရင် သချောဝယပြေး ဟုတပြှီလား ”

“ဟုတ် ဟုတ် . . ကနတ်ော့နောြ ကိုကြီး”

ခယွရြီက နရင်ေးထိုငရြင်း ကနတ်ော့နောဟြု ပြောလိုကသ်ဖြင့ြ ကနွောြ ကြောငအြမ်းအမ်းဖြစ်သှားစဉြ သူ၏ခွဖြေားလေးကိုထောကကြာ ကနွော့ပြခုံးစွန်းကို လာနမ်းသဖြင့ြ ကနွောြ လန့ရြမလို ရှောငရြမလို ဖြစ်သှားသည်။

“ဟဲ့ဟဲ့”

” ဘာမှမဟုတဘြူး . . သမီး ခွကသ်ှားဆေးလိုကမြယန်ောြ”

ခယွရြီက သူ့ဘာသာသူ လာနမ်းပြီး သူ့ဘာသာသူ ရှကကြာ ကနွော့လြကထြဲမှ မကုနသ်ေးသော ကောဖြီခွကကြိုပင် အတင်းဆှဲကာ ဆေးမညဟြုဆိုကာ ယူသှားလိုကသ်ေးသည်။ တတလြည်းတတန်ိုငသ်ည့ြ ကောငမြလေးပင်။ အတိတအြကြောင်းတွေးရင်း ကနွောြ တဈခကြပြှုံးကာ လကထြဲမှ ကောဖြီကို တကြိုကမြှုံ့ကာ အရသာခံသောကလြိုကသ်ည်။

“ဘာတွေ သဘောကနွတောလဲ ကိုကြီး”

“အရငရြုံးမှာတုန်းက ခယွရြီ ကိုယ့ကြို့ ခိုးနမ်းတာလေး ပြနသ်ှားသတိရလို့ပါ”

“အာ . . . အဲတော့”

ခယွရြီက ရှကသ်ှားပြီး တဘကလြှည့လြိုကတ်ော့ ကနွောခြှုံပေးထားသည့ြ စောငပြါးလေးက နရောရှေ့သှားပြီး ကိုယလြုံးတီး ဖြစ်နသညေကြို ယခုမှ သတိထားမိသှားဟနတ်ူသည်။

“ဟားဟား . . ကောငမြလေးတဈယောကြ ရှကန်ပြေီဟေ့”

ခယွရြီက ကြုံးထကာ ကနွော့ရြငဘြကအြား ထုရိုကသ်ဖြင့ြ လကထြဲတွငကြိုငထြားသော ကောဖြီခွကမြမှောကအြောင် သတိထား ခပြှီးမှ ခယွရြီ၏ ဝတလြဈစလဈ ကိုယလြုံးလေးအား ပြေ့ဖကထြားလိုကမြိသှားသည်။ ခယွရြီက ကနွော့ရြငခြှငထြဲ ခေါင်းထိုးထည့ကြာ အလိုကသ်င့မြှီပြီးမှ ကနွော့ကြို ပြန်၍ ဖကထြားပြနသ်ည်။

“အဲ့တုန်းက နမ်းတာ မဟုတဘြူးနောြ . . ရှူကြညတ်ာ”

ခယွရြီက ရငခြှငထြဲမှ တိုးတိုးလေး ကနွော့ကြို လှမ်းပြောသည်။

“ဟုတလြား . . ရှူကြည့်တ်ော့ ဘာနံ့ရလဲ”

“သိချင်လြား”

“ဟင့အြင်း”

“ဟာကြာ . . ကိုကြီးကလည်း .. သိချင်တ်ယလြို့ ပြောရမှာလေ . .။ ဒါမှ မီးက သိချင်တ်ယဆြို အာဘှားပေးလို့ ပြောမို့ကို”

“အာဘှားက ဒီအတိုင်းလည်းပေးပါတယ်”

ကနွောကြ ပြောရင်းနှင့ြ ခယွရြီ၏ ပါးနှစ်ဘကကြို တလှည့စြီ နမ်းလိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ နှုပခြမ်းလေးကို စုပယ်ူလိုကဖြို့ ကြိုးစားတော့

“ကိုကြီးကလည်း နေဦးလေ . . . သှားမတိုကရြသေးတော့ အာပုတစြောြ နံမှာပေါ့”

“နံနံကြာ . . ဘာဖြစ်တုန်း”

“ရပါဘူး . . . ရှကတ်ယ်”

ခယွရြီက ပြောရင်းနှင့ြ ကနွောခြထွားသည့ြ ကောဖြီခွကကြို ယူသောကလြိုကသ်ေးသည်။ ထို့နောကြ ခယွရြီက ကနွော့ကြိုယပြေါမြှ ထကာ ကိုယအြနအထေားကို ပြငလြိုကပြှီးမှ တဘကလြှည့ြ၍ တငပြုလျလငခြှထေိုငန်သေော ကနွော့ပြေါငပြေါသ်ို့ လာထိုငရြင်း ကောဖြီကို အကအွန သောကန်လေိုကသ်ေးသည်။ ကနွောကြတော့ ခယွရြီ့အား အနောကမြှ သိုင်းဖကကြာ လုံးတင်းဝင်းဝါနသေော ရငသ်ားလေးများကို ခပဖြှဖြကိုငကြာ ပြတသ်ပ်၍ ကစားနလေိုကသ်ည်။

“ကိုကြီး . . ”

“ဟေ”

“မီး ကိုကြီးကို ပြောပြစရာ တဈခုရှိတယ် . .။ အဲ့ဒီတုန်းက အကြောင်းလေ . .။ အဲ့ဒါက ဇာတလြမ်းရှိတယ် သိလား”

“ဟုတလြား”

“နည်းနည်းတော့ကြာပြီ မီး ငယင်ယပြဲ ရှိဦးမယ် ”

“အင်း”

“နေဦး . . မီး ကိုကြီးကို တဈခု မေးဦးမယ်။ ကိုကြီးလေ လိုင်းကားစီးဖူးတယမြလား”

“စီးဖူးတာပေါ့ကြ မစီးဖူးပဲနမလေား . .။ အရငကြလည်း စီးတာပဲ။ အခုလည်း ဟိုနားဒီနားဆို စီးဖြစ်တယ်”

“အင်းပါ . . အာ့ဆိုလေ . . ကားပေါမြှာ ကောငမြလေးတွကေို နောကကြနေ လိုကကြပဖြူးလား”

ကနွောြ ရုတတ်ရကြ ဘာကိုဆိုလိုမှန်း မသိလိုကြ

“ထောကလြှမ်းရေးကို ပြောတာကြာ”

“ကြံကြီးစညရြာကြယ် . . မလုပဖြူးပါဘူး . . . ဟား . . နေဦး . . အဲ့ကိဈစနဲ့ဆို ရယစြရာ တဈခုတော့ ရှိတယ် ”

“ရှင်”

“ကိုယ် ကြူံဖူးတာတဈခုရှိတယ် . .။ ငယင်ယကြပေါ့ . .။ ကိုယရြှကလြို့ ဘယသ်ူမှ မပြောပြဖူးဘူး . . ။ အခုမှ… အာ .. ခယွရြီတဈယောကထြဲပဲ သိမှဖြစ်မှာနောြ။ တခါက လိုင်းကားစီးရင်း ကိုယ့ဘြေးနားက လူတဈယောကကြ သူ့ရှေ့က ကောငမြလေးတဈယောကကြို ပယပြယန်ယန်ယ် ထောကန်တော။ ကောငမြလေးကလည်း ဂါဝနအြပြော့လေးနဲ့ အသားတွတေုနန်တော ကိုယကြ မှငန်ရတေယ်”

ကနွောြ ပြောနရင်ေး ခယွရြီက ဘာဖြစ်မှန်း မသိ သူ့ခန်ဓာကိုယကြို ပြတသ်ပန်သေော ကနွော့လြကတ်ဘကခြငွြးစီကို ဆုပကြိုငလြိုကသ်ေးသည်။

“ကိုကြီး အဲ့ဒါ ဒီအတိုင်း ကြည့်န်ရေောလား”

“ဘယကြှည့န်လေိုကမြလဲ . . ဟိုလူကို ကိုယကြ ဒူးခေါင်းနဲ့ တဈခကြတ်ိုကပြှီးတော့ ခွထေောကတ်ဈချောင်းလုံးနဲ့ ဘေးကို တွန်းထုတလြိုကတ်ာ . .။ ဖြစ်ချင်တ်ော့ ကားက ဘရိတဆြောင့အြုပလြိုကတ်ာ သူနဲ့ကိုယကြ နရောလဲလိုကသ်လို ဖြစ်သှားတယ်။ အဲ့မှာ ကောငမြလေးနောကတ်ည့တ်ည့ကြို ရောကသ်ှားတော့ မသိရင် တခွိနလြုံး အနောကကြ ယုတမြာနတော ကိုယပြဲလို့ ထငသ်ှားမှာပဲဆိုပြီး စိတထြဲ သချင်ေစြောန်ံပြီး ပြနလြှည့ဖြို့ ကြိုးစားတာ မရတော့ဘူး။ ဝူး . . အခု ပြနပြှောရတာတောင် မောတယ်”

“ဟီ ဟိ ကိုကြီးအဖြစ်ကလည်း . .”

“အဲဒီခွေးမသားက ဘေးလည်းရောကသ်ှားရော ကောငမြလေးက လှည့ကြှည့တ်ဲ့အခွိနန်ဲ့ တိုးရော . .။ ကိုယ့မြှာ ရှကလြှန်းလို့ မကြန်ှာကြီး မော့ထားရတယ်။ သူ့ကို တခွိနလြုံး ထောကလြာတာ ငါပဲလို့ ထငသ်ှားမှာပဲ ဆိုပြီး အနီးဆုံးမှတတ်ိုင် ဆင်းပြေးရတယ်။ ”

“မထငပြါဘူး ကိုကြီးရဲ့။ ကောငမြလေးက သိပါတယ်။ ကိုကြီးသူ့ကို ကူလိုကမြှန်းသိလို့ ကြေးဇူးတငတ်ယ် ဆိုပြီး လှည့ကြှည့တ်ဲ့ဟာကို . .။ ကိုကြီးက ခေါင်းကြီးမော့ထားပြီးတော့”

ခယွရြီက ခေါင်းကို နောကသ်ို့ လှနကြှည့ရြင်း ပြောလာသည်။

“ဘယလြို . . ခယွရြီက ဘယလြိုသိ . .။ ဟာ . . ဒါဆို ခယွရြီက အဲ့ဒီကောငမြလေးလား . . ”

“အဲ့တုန်းက မီးက ကိုကြီးနဲ့ ပတသ်တပြှီး မှတမြိတာဆိုလို့ ကိုကြီးဆီကရတဲ့ ရမှေှေးနံ့ပဲ ရှိတာ”

“ဪ”

“ဂလိုလား”

“ဂလိုဂလို . . အဲ့ဒါကြောင့ြ ကိုကြီးနားကရတဲ့ အနံ့ကို မှတမြိနလေို့ သချောအောငဆြိုပြီး ကြနဖြမ်းတာ”

“‘ဒါများ တခါထဲ ပြောလိုကတ်ာ မဟုတဘြူး”

“ပြောပါဘူး . . သူများကို ကူသလိုလို ကယသ်လိုလို နဲ့ လာထောကပြှီး”

” . . အာ . . ”

“ဟာ ဟ . . ကိုကြီးရှကတ်ာက ခစွစြရာလေးတော့”

ကနွောကြ ခယွရြီ၏ ရငသ်ားမွာကို ဆုပန်ယန်ခွင်ေးကို ရပလြိုကပြှီး လကန်ှဈဘကဖြှင့ြ သူ၏ကိုယလြုံး သှယသ်ှယလြေးအား တင်းတင်းကြပကြှပဖြကကြာ ဆံပငမြွားကို ဖယလြိုကပြှီး ဂုတပျိုးလေးအား ညငည်ငသ်ာသာ နမ်းလိုကသ်ည့အြခါ ဂုတပျိုးတလွှောကမြှတဆင့ြ လကမြောင်းများနှင့ြ ရငသ်ားများဆီထိပါ ကြကသ်ီးဖုကလေးများ ထသှားတော့သည်။

“ခယွရြီရယ် . . ကိုယလြေ. .

ကနွောကြ တဈခုခု ဆကပြှောခွင့မြရလိုကခြငမြှာပင် ခယွရြီက ကနွော့ဘြကသ်ို့လှည့ြ၍ လကန်ှဈဘကကြို ကနွော့ခြေါင်းပေါမြှကြောကြာ ယှကသ်ိုင်းတွယဖြကရြင်း ကနွော့န်ှုတခြမ်းများကို တင်းတင်းကြပကြှပ် နမ်းလသဖြေင့ြ ကနွော့မြှာ တဈခုခုဆကပြှောရန် မတတန်ိုငတ်ော့ခွေ။ မှတသ်ိပတ်ှယတ်ာစွာ နမ်းစုပန်သေော ခယွရြီ၏ အနမ်းရမျမကကြို ကနွော့မြှာမနည်းမှီအောင် လိုကရြသည်။ ထူးထူးဆန်းဆန်း ကနွော့ရြငခြုနသ်ံများမှာ ဆယကြွောသ်ကလြူငယလြေးတဈဦးနှယ် ဆူဝတေောကလြောငလြို့နသည်ေ။ ဆံသားပါးပါးနီနီနှင့ြ မကြလြုံးတောကတ်ောကြ ကဝပြေိုမလေးသည် ကနွော့အြား စွဲဆောငဖြမ်းစားလှန်းနသည်ေ။ ခယွရြီဆိုသော ထိုကဝမလေေးသည် ကနွောြ မသောကဖြူးသေးသော အရကတ်မွိုးမွိုးသာ ဖြစ်လိမ့မြည်။ ဘယအြခွိနတ်ှင် ရခွေိနပြှည့မြညဆြိုသညကြို ကနွောကြိုယတ်ိုင် မတိုင်းတာနိုငသ်ေးပါ။

ခယွရြီက ကနွော့န်ှုတခြမ်းများကို နမ်းနရင်ေးက ရုတတ်ရကြ ကနွော့လြညပြင်းသို့ မကြန်ှာအပကြာ စူးစူးရှရှ စုပန်မ်းပြနသ်ည်။ အနမ်းအမှတတ်ံဆိပ် ကနွခြဲ့မညကြို ကနွောကြ သိသိကြီးနှင့ပြင် ကြနပေစြှာ ခံယူမိကာ ခယွရြီအား မတားဆီးမိခွေ။ ကနွော့လြညတ်ိုငကြို နမ်းစုပလြို့ဝတော့ ကနွော့န်ားရှကန်ားသို့ကပကြာ ခပဖြှဖြ ကိုကဆြှဲပြီးမှ

“မီး . . ကိုကြီးကို အရမ်းခစွတ်ယ် သိလား”

ထို့သို့ နားနားကပ်၍ လသေံလေးနှင့ြ ပြောပြီးနောကြ မကြန်ှာကို ဆံပငမြွားနှင့ကြှယကြာ ကနွော့ရြငဘြကထြဲသို့ တိုးဝငလြာသေးပြနသ်ည်။ ထို့သို့နရင်ေးမှ ကနွော့န်ို့သီးခေါင်းများကို တဖနပြှန်၍ လွှာနှင့ြ ယကတ်ော့သည်။ ခယွရြီက ကနွော့အြင်ျကြီကိုပင် သူ့လကသ်ူ့ခွေ ဆှဲခွှတပြဈလိုကသ်ေးသည်။ ဆှဲခွှတပြှီးသညန်ှင့ြ တပျိုငန်ကြ ကနွောြ၏ နို့သီးခေါင်းများကို လွှာဖြားလေးနှင့ြ တို့ကစားလိုကြ နှုတခြမ်းခွှနခြွှနလြေးဖြင့ြ စုပယ်ူလိုကန်ှင့ြ ကနွော့အြား ပြုစားပြနသ်ည်။

ဒီတခါ ကြကသ်ီးထရသညကြ ကနွောြ သာပဲ ဖြစ်သည်။ လုံးတီးခန်ဓာကိုယဖြှင့ြ ကနွော့ကြိုယပြေါတ်ှင် ခွထိုငရြင်း ကနွော့ကြို နို့စို့လိုကြ ရငအြုံကို လွှာနှင့ယ်ကလြိုကြ လုပန်သေော ကောငမြလေးကို ကနွောကြ သူ၏ ခွထေောကအြောကမြှနေ၍ ပေါငတ်ှင်းသားများအား ပြတသ်ပပြေးရင်း အရညမြွားနှင့ြ ရှှဲနဈနသေော ပိစိကလေးကြားထဲသို့ လကည်ှိုးတဈချောင်းကို လှည့ပြတမြှှနှေောကကြာ ထည့ကြှည့လြိုကသ်ည်။ ထိုအခါ ခယွရြီက ကနွောြ၏ ပခုံးသားများကို ကိုကဆြှဲလတေော့သည်။

“အား . . နာလိုကတ်ာ . . ခွေးမလေးလား”

“ကိုကြီး မတတ်ပရြပ်”

ခယွရြီက ပြောပြောဆိုဆိုနှင့ြ ကနွော့ကြိုယပြေါမြှ ဆင်းပေးတော့ ကနွောကြ သူ့အမိန့တ်ောအြတိုင်း မတတ်ပရြပသ်ည့အြခါ ခယွရြီက ကနွော့ြ ဘောင်းဘီကို ခွှတခြလွိုကပြှီး ဖြောင်းခနဲ ထွကလြာသော ကနွော့ပြဈစည်းကို လကန်ှင့ပြင် ကိုငမြနတေော့ပဲ နှုတခြမ်းများနှင့ြ ဖြဖြကိုကကြာ စိတကြှိုကြ ငုံခဲလိုကလြသည်ေ။ ခယွရြီက ကနွော့ထြိပဖြွားကို နှုတခြမ်းဖြားဖြင့ြ စုပဆြှဲလိုကြ၊ ထိပဖြူးကို ငုံခဲလိုကြ တခါတရံ အပြငအြရပြေားတလွှောကြ အစုနအြဆန် ယကလြိုကန်ှင့ြ ပြုစုနသဖြေင့ြ ကနွော့မြှာ အရှငလြတလြတ် နတပြှညရြောကန်ရသေည်။

ယခုအခွိနတ်ှင် ခယွရြီ၏ ကြောင်းသားလေးမှာ ကနွောြ ဖြစ်သည်။ ကနွော့ထြကြ အသကခြုနဈနှစ်ခွဲခန့မြွှကြာသော တခါတုန်းက ကနွော့ဂြွူနီယာကောငမြလေးမှာ ကနွော့အြား အထိန်းအကြပမြဲ့ ဖြားယောင်းလို့နသည်ေ။ ကနွောကြ ယခုလောလောဆယအြခွိနတ်ှင် ခယွရြီ့ထံမှ တဈခုခုတောင်းဆိုရန် သို့မဟုတ် တဈခုခုဦးဆောငရြန် ဘာတဈခုမှ ခေါင်းထဲရှိမနပေဲ မကြစြိမှတ်၍သာ နောကမြှ တည့တ်ည့လြိုကလြွှောကရြနသ်ာ စိတထြဲရှိတော့သည်။

“ကိုကြီး . . မီး လိုချင်ပြှီ ”

ပုလှတဈေချောင်းနှင့ြ စိတကြှိုကသ်ံစဉမြွားကို တီးမှုတ်၍ ဝသှားသော ဂီတပညာရှငမြလေးက မတတ်ပရြပကြာ ကနွောန်ှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငပြှီးမှ ကနွော့အြား သိုင်းဖကကြာ ဟီးလေးခိုရင်း ပြောလာသဖြင့ြ ခယွရြီ၏ ပေါငတ်ဈချောင်းကို မကာ ကနွော့ပြဈစည်းကို သူ့ ပိစိလေးထဲ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ကြိုးစားထည့လြိုကသ်ည်။ တရဈချင်ြးထည့ရြင်းမှ တချောင်းလုံးဝငသ်ှားသောအခါ ခယွရြီက ကနွော့အြား ဖကထြားသည့ြ လကန်ှဈဘကကြို အားပြုကာ ကနွော့အြားခိုလွှကြ ခွထေောကန်ှဈချောင်းနှင့ပြါ ကနွော့ကြို ရဈသိုင်းလိုကသ်ဖြင့ြ ကနွောြ ဟနခြကြမြပကြအြောင် သတိထားပြီး လုံးဝန်းတင်းကစွန်သော ခယွရြီ၏ တငသ်ားများအောကမြှ ပင့တ်င် ပြေ့ပိုကထြားလိုကရြသည်။ ထိုအနအထေားနှင့ပြင် ခယွရြီက ကနွော့န်ှုတခြမ်းများအား နမ်းစုပသ်ေးသည်။

ကနွောကြ ခယွရြီအား အောကသ်ို့ ဖြေးညင်းစွာ ခပြေးသည့တ်ိုငအြောင် ခယွရြီက ကနွော့ကြို ဖကထြားသည့လြကမြွားကို မဖြုတပြေးသလို ကနွော့ပြဈစည်းကိုလည်း သူ့ပိစိလေးထဲမှ မထွကအြောင် သတိထား ရသည်။ ထိုပုံစံအတိုင်းနေ၍ ကနွောကြ ဖြည့ြးဖြည်းနှင့ြ မှနမြှန် အသှင်းအထုတလြုပပြေးရင်းနှင့ပြင် ခယွရြီ၏ အတွင်းသားများက ဆှဲညှဈလိုကသ်လို ဖကထြားသော ခယွရြီ၏ လကမြွားကလည်း ပိုမို၍ တင်းကြပလြာသည်။

“မီး ပြီးသှားပြီ ကိုကြီး”

ကနွော့ြ ခယွရြီ့ကို ဘာမှပြနမြပြောဘဲ ပြုံး၍ ကြည့်န်လေိုကသ်ည်။

“ကိုရီးက ဘယလြိုကြီး ကြည့်န်တောလဲ . . မီး ရှကတ်ယကြှ”

“ရှကရြင် ကိုယ့ကြိုမကြည့်န်ဲ့ ဟိုဘကလြှည့ြ”

ကနွောကြ ထိုသို့ပြောတော့ ခယွရြီက သဘောပေါကစြှာ မကြစြောင်းထိုးရင်း ကုန်း၍ပေးသောအခါ အနောကဘြကတ်ှင် ပြူ၍ထွကလြာသော ခယွရြီ၏ ပိစိလေးအား ကနွောကြ လွှာဖြင့ြ ကလိလိုကတ်ော့ ခယွရြီကိုယလြုံးလေး တုန်၍သှားသည်။ ပိစိလေး၏ အကြဲကြောင်းတလွှောကြ လွှာနှင့ြ အစုနအြဆနကြစားရင်း ညိုတိုတိုရဲတဲတဲ ကြယပြန်းကလေးကို လွှာဖြားလေးနှင့ြ သုံးလေးခကြြ တို့လိုကတ်ော့ . .

“ကိုကြီး . . အာ့တော့ ကြောကတ်ယန်ောြ . . ”

“ဟီးဟီး . . ကိုယကြ ဒီအတိုင်းပဲ တို့ကြည့်တ်ာပါ။ မီးကြောကရြင် ကိုယ် မထိတော့ဘူး”

ထိုသို့ဖြင့ြ ကနွောလြည်း ကနွော့ပြဈစည်းကို ခယွရြီ့ပိစိလေးထဲသို့ ထည့လြိုကတ်ော့သည်။

————————————-

မှတခြရီးသှားနသညေ့ြ ရကမြွားအတွင်း ခယွရြီနှင့ြ ကနွောကြ တဈကြိမသ်ာ ထပတ်ှေ့ဖြစ်သည်။ ဘာရယဟြု အကြောင်းပြခကြြ ခိုငခြိုငမြာမာ မရှိသောလြည်း ကနွောကြ အိမသ်ို့မပြနဖြစ်ဘဲ အလုပခြန်းတွငသ်ာ ဆကတ်ိုကန်ဖြစ်ေသှားသည်။ မဖြစ်မနေ လုပရြမည့ြ အလုပလြည်း ရှိမနသဖြေင့ြ ကနွော့အြတွကြ ယောငခြွာခွာ နေ့ရကမြွားပင် ဖြစ်သည်။ မမွှောလြင့ပြဲ ခယွရြီနှင့ြ ဖြစ်သှားခဲ့ရသည့ြ အကြောင်းများကို ပြနစြဉြးစားကြည့်မြိတော့ စိတထြဲ ခပလြေးလေး ဖြစ်သှားရသည်။ လွှောကခြဲ့ပြီးမှတော့ ဖြစ်သမွှအကြောင်း အကောင်းဟုသာ တွေးထားလိုကရြုံ ရှိတော့သည်။

အကယ်၍ ကနွောကြ ငယသ်ူငယခြငွြးများနှင့ြ ပြနဆြုံခဲ့သည့ည်က သကထြားတို့နှင့ြ ကလပသ်ို့ မလိုကခြဲ့လွှင် ခယွရြီနှင့ြ လှယလြှယကြူကူ ဆုံဖြစ်ရန် သိပမြဖြစ်နိုငတ်ော့ခွေ။ မညာတမ်းဝနခြံရလွှင် သကထြားဆိုသညမြှာ ကနွောတ်ို့ ငယဘြဝ၏ အိပမြကမြင်းသမီးများထဲတွင် ထိပတ်န်းကပြေးသော စာရင်းဝငဖြစ်သည်။ ကနွောတ်ို့ ဟိုးငယစြဉြ အထကတ်န်းကြောင်းတကစြဉထြဲက ခပဟြော့ဟော့ အမူအကငွ့ရြှိသူဖြစ်ပြီး ထိုစဉကြ ကနွောတ်ို့က သှားရညတ်မှားမှားနှင့ြ ငေးရ ငမ်းရသူလည်းဖြစ်သည်။ သကထြား၏ ဟော့ပုံဟော့နည်းများထဲမှ ဥပမာပြရလွှင် ရငဖြုံးကြောင်းအင်ျကြီ အဖြူအောကတ်ှင် ကြောပြည့ဘြောလြီသာဝတရြသော ကြောင်းသူများကြားတွင် ဘရာဇီယာ ဝတလြာခွင်းမွိုးမှအစ အပေါအြင်ျကြီထပကြာ အောကတ်ှင် ဘာအခုအခံမှ ဝတမြလာခွင်းမွိုး အထိပင် ဖြစ်သည်။

(Writer’s Note: ကြောကြို နှင့ြ သကထြားတို့ အထကတ်န်းကြောင်း တကသ်ည့အြခွိနကြာလမှာ သကျကရာဇြ ၂၀၀၀ ဝန်းကငွြ ဖြစ်ပါသည်။)

သကထြားနှင့ြ ကနွောမြှာ အထကတ်န်းကြောင်းအတူတူ တကျကသိုလအြတူတူ တကခြဲ့ကြသူတွဖြစ်ေပြီး အရင်းနှီးဆုံး သူငယခြငွြးများ မဟုတခြဲ့ကြသည့တ်ိုင် သာမာနအြတန်းဖောသ်ူငယခြငွြး အဆင့ထြကပျိုခဲ့ကြသူများလည်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုနေ့ညက ခယွရြီနှင့ြ မတွေ့ဖြစ်ခဲ့လွှင် ကနွောန်ှင့ြ သကထြားတို့ အ‌ခွအနေတဈေခုသို့ ရောကသ်ှားနိုငလြောကသ်ညအြထိ ကနွောြ အားထုတဖြစ်ကောင်း အားထုတဖြစ်နိုငသ်ည်။ ထိုညက ကနွောန်ှင့ြ နှစ်ယောကထြဲရှိတုန်း သကထြားက ကနွော့အား

“ဟဲ့ ကြောကြို နငကြ ပန်းခွီလည်း ဆှဲသေးတာဆို”

“အပြောတ်မ်းပါဟာ”

” ပြောပြွောြ မပြောပြွောဟြာ . . နငင်ါ့ကို အမှတတ်ရ ပုံတူ တဈပုံတော့ ဆှဲပေး”

“ငါက ပေါ့ထွိတတ်ှေ သိပမြဆှဲတတဘြူးဟ။ ဒီအတိုင်း ဟိုခွဈဒီခွဈ သာသာရယ်”

“နင် . .ငါ့ကို ဆှဲမှာလား မဆှဲဘူးလား”

ကနွော့အြတွေးများက ထိုနရောရောကတ်ော့ တခကြြ ရပသ်ှားရသည်။ ထိုစဉကြ သကထြားပြောသည့စြကားက တခွားအဓိပျပါယတ်ဈခုလား ကနွောမြသိပါ။ တကျကသိုလတ်ကစြဉကြ သကထြားနှင့ြ မဂွောမတူသောလြည်း ကြောင်းတူကြသည်။ သန့ဇြငမြှာ ကနွောတ်ို့အထကတ်န်းကြောင်းကမဟုတဘြဲ တဈရပကြှကထြဲ အတူနခေဲ့သည့ြ သူငယခြငွြးဖြစ်ပြီး မဂွောတူ အတန်းတူ ကနွောန်ှင့အြတွဲများသည့သ်ူငယခြငွြးတဈဦးလည်း ဖြစ်သည်။ သကထြားနှင့ြ သန့ဇြငတ်ို့ သမီးရည်းစားဖြစ်သှားကြရာမှတဆင့ြ ကနွောတ်ို့သုံးဦး အဖြဲ့ကသွှားခွင်းဖြစ်သည်။

သန့ဇြငကြ နဂိုထဲက ခပရြှုပရြှုပသ်မားဖြစ်၍ ပြင့လြင်းခတ်မေီသော သကထြားနှင့ြ တွဲကြသောအခါ ကနွောကြ မှဲကြမညဟြုသာ ရိုးရိုးနှင့ြ လှယလြှယ် တွေးခဲ့မိသည်။ စာရေးစရာတဈဦး ရေးခဲ့ဖူးသလို စုံတွဲတွေ နရောတကာ တူတယဆြိုတာ ကောင်းသလိုရှိပမေဲ့ တကယကြ မကောင်းဘူး။ နှစ်ယောကလြုံး ဖဲရိုကဝြါသနာပါပြီး တဝိုင်းထဲ ရိုကလြို့ အဖမ်းခံရလွှင် ဘယသ်ူက အာမခံပြီး လိုကထြုတမြှာလဲ ဆိုသလိုပင်။ သူတို့နှစ်ယောကသ်ား အကငွ့စြရိုကမြွားက တူလှန်းလိုကဖြကလြှန်းသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသားမှာ ကိုယစြီကိုယစြီ အမယဘြုတရြဲ့ ခညွမြွှငဇြာတကြားရိုကကြှသောလြည်း ထဈကနဲရှိ ပြူနာ တကကြှလွှင် ကနွော့ကြိုသာ ပုဏျဏားတိုင် လာလာလုပလြှန်းသဖြင့ြ တခါတရံ ခေါင်းရှုပရြသလို တခါတရံ စိတကြို တင်းကြပန်အေောင် ထိန်းခွုပထြားရတာမွိုးပငရြှိသေးသည်။

ဆိုလိုသညမြှာ သကထြားက သန့ဇြငန်ှင့ြ ပြူနာ တဈခုခုဖြစ်တိုင်း ကနွော့ထြံ ရငဖြှင့လြေ့ရှိသညမြှာ အခွိနမြရှောင် နရောမရှောင်။ တခါတရံ ညကြီးအခွိနမြတောြ သူတို့နှစ်ယောကြ ရနဖြစ်ပြီး သန့ဇြင် က ထွကသ်ှားသဖြင့ြ ကနွောတ်ို့ နှစ်ယောကထြဲ ကနွခြဲ့သည့အြခွိနမြွိုးလည်းရှိတတသ်လို သကထြားမိဘများက သူတို့အိမတ်ှင် သိပမြရှိတတသ်ဖြင့ြ ထိုအိမတ်ှင် ကနွောတ်ို့ နှစ်ယောကထြဲ ရှိနတတေသ်ည့် အခွိနမြွားလည်းရှိသည်။ ကနွောကြသာ သန့ဇြင် ကောငမြလေး ဖြစ်နသဖြေင့ြ စည်းထားထိန်းခွုပန်သေောလြည်း သကထြားက တခါတရံ ကနွော့ကြပဲ ‌ဂေးသလိုလို မထိတထိ စလေ့ရှိသေးသည်။

တခါသားတော့ ကနွောတ်ို့ သုံးယောကသ်ား သကထြားအိမတ်ှင် ကနွော့မြှေးနေ့ကို အကြောင်းပြုကာ သောကကြှစားကြဖြစ်သည်။ ဖြစ်ချင်တ်ော့ ကနွောကြ တီဗှီရှေ့ ဘောလုံးပြဲကြည့်န်ခွေိန် သန့ဇြငကြ ကောငမြလေးတဈယောကန်ှင့ြ အီစီကလီ ဖုန်းပြောနသညေကြို သကထြားမိသှားပြီး စကားများကြကာ သန့ဇြငကြ စိတဆြိုးပြီးပြနသ်ှားသည်။

“ကြောကြို ရယ် .. နငပြဲစဉြးစားကြည့်ြ ဒါ ဖြစ်သင့တ်ဲ့ကိဈစလားဆိုတာ။ တောရြုံဆို ငါမပြောဘူး”

“နငတ်ို့ကလည်း အမြဲတမ်း ကိုကန်ကြပေဲဟာ။ ငါလည်း ကြာတော့ စိတည်ဈလာပြီ။ ဒါလေး တဈခွကရြှင်းပြီးရင် ငါလည်း လဈတော့မယ်”

“ဟဲ့ ငါက ဖြစ်သင့တ်ာကိုပြောတာဟာ . .။ နင့မြှေးနေ့မို့ ငါတို့ သူငယခြငွြးသုံးယောကြ အေးဆေးရှိရမယ့ဟြာကို”

“ငါ့မှေးနေ့ဆိုတာလည်း တိုကဆြိုငလြို့ပါဟာ။ ငါက အဲ့လို ဂဏန်းတွေ နေ့ရကတ်ှေ သိပအြယုံအကြညရြှိတာ မဟုတပြါဘူး”

“အေးပါ ထားပါ နင့ကြောငကြ ဘာလုပန်တော အောကမြေ့လို့လဲ”

“ဘယသ်ိမှာတုန်းဟ . . နငတ်ို့အခန်းထဲမှာ ငါ လာချောင်းကြည့်န်တောမှမဟုတဘြဲ။ ဘာလဲ ပေါကကြရ အကြကတ်ှေ လွှောကသ်ုံးလို့လား”

“စောကကြောင် နငမြယုတပြတန်ဲ့”

“အေးပါဟာ ငါက နင် စိတသ်ကသ်ာအောင် စတာပါ”

“ဒီမှာ ငါပြောပြမယ် ..။ နင့သ်ူငယခြငွြး . . ငါ့ဘဲ…. အဲ့သူတောင်းစားက ငါ့အိမ် ငါ့အခန်းထဲမှာ နပြေီး သူ့ကောငမ် တဈကောငန်ဲ့ phone sex လုပန်တော”

“အာ . . နငတ်ို့ကလည်း”

“ငါ အထဲဝငသ်ှားတာတောင် သူတောင်းစားက မသိဘူး။ ငါက ဖုန်းကို ယူပိတလြိုကတ်ော့ စိတဆြိုးတောြ မူသတဲ့။ နည်းနည်းလေး ပြနပြှောလိုကတ်ာ စိတကြောကပြှီး ပြနသ်ှားတယ်။ ပြီးတော့ အဲ့ဟာမက ငါနဲ့ ပတသ်တပြှီးမှ သူက သိတဲ့လူ”

“အေးပါဟာ ဒီကောင့အြကြောင်း သိပါတယ်။ အေး နင့အြကြောင်းလဲ သိတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စိတလြွှော့လိုကြ ဟုတလြား။ ငါလည်း လဈတော့မယ်”

“အောငမြာ နငကြပါ ဘာလို့ပြနမြှာလဲ ဒီမှာပဲအိပလြေ”

“ဟဲ့ ကောင်းမလား ဟိုကောငမြှ မရှိတော့တာ”

“ဘာလို့ မကောင်းရမှာလဲ။ နငကြ နင့ဘြာနင် အိပတ်ာပဲဟာ”

“နငကြ နင့ဘြဲကို သတိရပြီး ငါ့လာကြံရင် ဘယ့န်ှယ့လြုပမြတုန်း”

“အံမယ် နငစြောကဖြစ်မရှိတာ ငါသိသားပဲ။ ဘာမှ အပိုပြောမနနေဲ့။ နငကြ သူငယတ်ှနေဲ့မှ စိတလြာတာမလား”

“တောတ်ောြ နငမြဟုတတ်ာ မပြောနဲ့။ ငါက နင့ကြို စောင့ရြှောကရြမယ့ြ တာဝနရြှိလို့ အလှတပြေးထားတာ”

“အေးပါ အေးပါ ဒါဆိုလည်း ငါ့ကို စောင့ရြှောကတ်ဲ့ အနနေဲ့ နငမြပြနန်ဲ့ဟာ။ မဟုတရြင် ငါလည်း အပြငလြွှောကသ်ှားမိလိမ့မြယ်”

“ကဲ မယမြင်းကြီးမ နင့သ်ဘောပဲ ”

ကနွောကြ စကားစဖြတလြိုကပြှီး အရကသ်ာ ဆကသ်ောကန်လေိုကသ်ည်။

“သောကထြားနှင့ြ ငါ အမှည်းနည်းနည်း ထပလြုပပြေးမယ်”

ခဏအကြာ သကထြားတဈယောကြ ဝကအြူချောင်းကြောန်ှင့ြ ကြကြဥကြောြ ပန်းကနမြွား ယူခလွာသည်။

“ကြောကြို ငါ့ကို စောင့ြဦးနောြ။ ငါ ရခဏေ သှားခွိုးဦးမယ်”

“သှားသှား ငါက ဘောပြဲ ဆကကြှည့ြဦးမှာ။ နောကထြပ် ၂ ပြဲလောကြ ရှိသေးတယ်”

သကထြား ရချိုးပြီးပြနထြှကလြာတော့ အိမန်ဝတ်ေ လကပြှတတ်ဈထညန်ှင့ြ ခညွဘြောင်းဘီ ခပပြါးပါးကိုသာ ဝတလြာသည်။ အင်ျကြီအောကကြလည်း ဘာအခုအခံမှ မပါတော့ကြောင်း အရာထငန်သညေ့ြ နို့သီးခေါင်းလေးက သကသ်ခေံနသည်ေ။

“ဟဲ့ ဖြည်းဖြည်းကြည့်န်ောြ နငကြ ငါ့ကိုတော့ နှာထပြီးကြည့်တ်ာ မဟုတလြောကဘြူး။ အားကနွတောမလား ”

“သကထြားရယ် နငကြလည်း ငါ့ကို တကယကြှီး ဂေးနတယ်ေ ထငတ်ာလား။ ငါ့ကို လာမှူဆှယန်တောလား”

“နငကြ ဘာထငလြို့လဲ”

“နင် ဟိုကောင့ကြို အရှဲ့တိုကခြငွန်တောမလား”

“ဟာ . .နငကြလည်း”

“နငကြ ငါ့သူငယခြငွြးလည်း ဟုတသ်လို နောကထြပ် ငါ့သူငယခြငွြးရဲ့ ဆောဟြာ။ အဲ့ ၂ ခုလုံးက ငါ့ဘာငါ တားထားတဲ့ စည်းတွမေို့ပဲ ”

သကထြားက ကနွော့ကြို ဘာမှပြနမြပြဘေဲ ခဏ ငှိမသ်ှားသဖြင့ြ ကနွောလြည်း အရကသ်ာ ဆကသ်ောကန်လေိုကတ်ော့သည်။ ကနွောသ်ောကတ်ော့ သကထြားလည်း နည်းနည်းလိုကသ်ောကလြိုကသ်ေး၏။ ပြီးတော့မကြာ မကြရြညမြွား ပိုးပိုးပေါကပြေါကြ ကလွာတော့သည်။

“နင် . . နင် ငါ့ကို အထငသ်ေးသှားပြီမလား .. စောကရြမ်းလှယတ်ာပဲ ဆိုပြီး”

“သကထြားရာ နင် ဘာတွေ ဖြစ်ရပြနတ်ာလဲဟာ။ ငါက နင့ကြို ဘာလို့ အလကား အထငသ်ေးရမှာတုန်း။ နငန်ဲ့ ငါက သူငယခြငွြးအရင်းကြီးတွကေို . .”

“မထငရြငလြည်းပြီးရော ဟီးဟီး”

“နင် ရာသီလာနတောလား လာတော့မှာလား”

“ဟယ် နငကြ ဘယလြိုသိ”

“ဟုတပြါဘူး နင့အြမူအယာကို ကြည့်ပြှီး ခန့မြှန်းလိုကတ်ာ”

“ပြီးရော။ ခု ဒါနောကတ်ဈပြဲလား”

ဒေါရြှှသကေထြားကား ဘောလုံးပြဲဆီသို့ စိတကြ ရောကသ်ှားပြနသ်ည်။

“အင်း”

“ဟယ် . . ဟိုဟာ ဒေးဘဈဘကခြမလြေးမလား”

“နငကြ ဘကခြမတ်ော့ သိသားပဲ”

“သိတာပေါဟ . . အခု ဒါ အင်ျဂလနလြား မနယ်ူလား”

“ရီးယဲမကဒြရဈဟ”

“‌ဪ နငတ်ို့ဟာတွကလေည်း . . ”

ကနွောကြ ဘောပြဲထဲ ပိုအာရုံရောကန်ေ၍ သကထြားလည်း အလိုကတ်သိ ငှိမန်ပေေးကာ ဘောပြဲလိုကကြှည့န်သေေးသည်။

“ငါပင်ျးလာပြီဟာ”

ဟု ပြောပြောဆိုဆိုနှင့ပြင် ကနွော့ပြေါငပြေါြ ခေါင်းအုံး၍ လှဲခလွိုကတ်ော့သည်။

“ဒီလောကတ်ော့ နငင်ါ့ကို သထာတယမြလား”

ကနွောြ သကထြားကို ဘာမှပြနပြှောမနတေော့ပဲ ဘောလုံးပြဲဆကကြှည့ရြင်း သကထြား၏ ဆံပငမြွားကြားသို့ လကကြိုထိုးထည့ကြာ ခေါင်းလွှောကြ နှိပန်ယ် ပြတသ်ပပြေးလိုကသ်ည့အြတွကြ သကထြားတဈယောကြ ဇိမကြသွှားကာ ဘောလုံးပြဲ မပြီးခငမြှာပင် အိပပြွောသ်ှားတော့သည်။ မှနရြာကို ဝနခြံရလွှင် သကထြား အိပပြွောသ်ှားသည့အြခါ လုံးဝန်းဆူထွကန်သညေ့ြ နို့သီးခေါင်းလေးကို ခပဖြှဖြကိုငကြှည့ြ လိုကမြိပါသေးသည်။ နိုးသှားမညစြိုးသောကြောင့ြ ခဏသာ ကိုငမြိခွင်းသာဖြစ်သည်။ အကယ်၍ နိုးသာသှားလွှင် . . . ဇာတလြမ်းက တပတပြှနလြည်ဦးမညစြိုးသောကြောင့ြ လကကြို အသာပြနဖြယလြိုကရြခွင်းသာ ဖြစ်ပါတော့သည်။

ဇာတလြမ်းက ထိုမွှနှင့ြ မရပသ်ေးပါ။ တဈရကြ သန့ဇြင် ခရီးသှားနတေုန်း သကထြားက ကနွော့ထြံ ငိုကြီးခကြမြနှင့ြ ဖုန်းဆကလြာသည်။ ထုံးစံအတိုင်း သူတို့ သမီးရည်းစားနှစ်ယောကြ စိတကြောကစြိတဆြိုးကြသညဟြုသာ ထငမြိပြီး အေးအေးသာသာ ပြောမိရာမှ ကနွော့ကြိုပါ စိတကြောကတ်ော့မည့ြ အရိပအြယောငမြွား ကလွာ၍ သူ့အိမသ်ို့ အပြေးနှငရြသည်။ ကနွောြ အသည်းအသနပြှေးရသည့အြကြောင်းမှာ သကထြားစိတကြောကလြွှင် အငမြတနင်ှီးရသောကြောင့သ်ာဖြစ်ပြီး ထိုဒဏကြို ကနွောကြ သည်းမခံနိုင်၍ဖြစ်သည်။ တခွားအကြောင်းမရှိပေ။

ကနွောြ သကထြားအိမသ်ို့ ရောကသ်ှားတော့ ထုံးစံအတိုင်း သကထြားက တဈယောကထြဲ။ ငိုလည်းငိုထားပုံရသည်။ ကနွော့ကြိုတွေ့သည့အြခါ သကထြားက နောကတ်ခါ ထပ်၍ ငိုဖို့ ပြနစြသလို ဖြစ်သှားပုံရသည်။

“ဟဲ့ သကထြား ဘာဖြစ်တာလဲ ပြောလေ . .။ ပြူနာကို သိမှ ဖြရှင်ေးလို့ရမှာပေါ့ ”

“ဟင့ျ . . . ဟီး . . ”

“ဪ သကထြားရယ် . . ငါ့ကိုပြောလဟယ်ေ”

“ဟိုကောင် ဟိုကောင် မကောာင်းဘူး”

“အောငမြလေး မကောင်းတာ ကောင်းအောင် လုပခြိုင်းပေါ့ဟ”

ကနွောကြ သကထြား အနည်းငယ် စိတသ်ကသ်ာရာ ရပြီး စိတပြှောင်းသှားစရန်ေ စနောကလြိုကခြှင်းဖြစ်ပြီး သကထြားက ကနွော့ဟြာသ ကို မရယ်။

“ငါ.. ဟင့ျ .. တကယ် ဝမ်းနည်းနတောကိုဟာ နင် လာ မစနဲ့… ဟင့ျ . .ဟင့ျ”

သကထြားက ပြောလည်းပြော ကနွော့ပြခုံးကိုလည်း တဒိုင်းဒိုင်း ထုထောင်းသေးသည်။ ခွှဲခွှဲနှဲ့နှဲ့လုပခြှင်းမဟုတသ်ဖြင့ြ ကနွောကြ နာလာပြီး သူလကတ်ှကေို တားဆီးရန် ဆှဲကိုငထြားလိုကတ်ော့ ခေါင်းနှင့ြ တိုကသ်ည်။ သန့ဇြငကြ ဘာလုပသ်ှားမှန်း မသိသေးပမေဲ့ အထောင်းခံရသညကြ ကနွောြ ဖြစ်နသည်ေ၊ မစားသာ။ ထို့ကြောင့ပြဲ သကထြားရဲ့ လကတ်ှကေို လှှတခြပြှီး ဆောင့တ်ိုကလြာသည့ြ ဦးခေါင်းကို ချော့သလိုလိုနှင့ြ ခပဖြှဖြ ခွုပထြားရသည်။ ထို့နောကမြှ နောကစြေ့လေးကို ပြတပြေးရင်း

“အေးပါဟာ တိတတ်ိတ် .. ငါဖြရှင်ေးပေးမယ် နငဘြာဖြစ်တာလဲသာပြော”

“အဟင့ြ ဟင့ြ …. နင့ကြောငကြ စည်းဖောကတ်ယဟြာ”

“သူပြနရြောကပြှီလား . .”

“မရောကသ်ေးဘူးလို့တော့ ပြောတာပဲ။ ဒါပမေဲ့ရောကန်လေောကပြှီ . .။ ပြီးတော့ သူပြောသှာတာ တခွား… တကယရြောကသ်ှားတာ တခွား”

“အေးပါဟာ ဒီကောငကြ ဒီလိုပဲဟာ။ သူ လွှောကသ်ှားရုံလောကန်ဲ့တော့ နင် ငိုရလောကစြရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ ပြောစမ်း ဒီကောင် ငါ့သူငယခြငွြးကို ဘာတွေ အနိုငကြငွ့တ်ုန်း”

ချော့ပြောလေးပြောလိုကမြှပင် ဒေါရြှှသကေထြားတို့က ပို၍ပို၍ ရှိုကင်ိုတော့သည်။ ကနွောလြည်း သူငိုလတေော့ ခေါင်းလေးသပပြေး ကြောလေးပြတပြေး၍သာ ချော့တတသ်လိုချော့ရသည်။ ပါးစပမြှလည်း သူပြောသမွှ အလိုကသ်င့ြ ပြနပြှောရသေးသည်။ ကနွောကြ ချော့လိုကြ သကထြားက ငိုလိုကန်ှင့ြ သူ့ထွကသ်ကတ်ှကေ ကနွော့ပြခုံးပေါသ်ို့ အခါခါကလွာသဖြင့ြ ကနွော့မြှာ သှေးက တိုးသညထြကတ်ိုး၍လာသည်။ သကထြားကလည်း နောကဆြုံး ကနွော့ပြခုံးပေါြ ခေါင်းတငကြာ သူ၏အငိုကို ဆကြ၏။ ကနွောကြလည်း သူကို အလိုကသ်င့် ဖကထြားသလိုဖြစ်ကာ ခန်ဓာကိုယခြငွြး ပူးကပမြိပြီး ကနွော့လြောငခြွာကို မောင်းတငသ်လို ဖြစ်ရတော့သည်။

ကနွောကြ အတွင်းခံဝတထြားသောလြည်း ပုဆိုးဝတထြားခွိနဖြစ်သဖြင့ြ နှစ်ယောကကြှားထဲက အထိအတွေ့မှာ အလှှာပါးလှန်း၍နပြေီ။ သကထြားက ဂါဝနတ်ညကြို ဝတထြားပြီး အတနသ်င့ြ ထူသော အသားဖြစ်သဖြင့ြ အခုအခံမပါပဲ နခေဲ့လိုကပြုံရသည်။ တမငရြညရြှယခြဲ့ကြသည် မဟုတ်၍ ဓါတလြိုကတ်တသ်ညကြို ကနွောတ်ို့ အမှုအမှတမြဲ့ခဲ့ဟနတ်ူပါသည်။ ယခုတော့ လွှပစြီးကြောင်းများ စတငအြသကဝြငန်ပြေီ။

ကြောသပ်၍ ချော့နသေော ကနွော့လြကတ်ို့မှာ ဂါဝနအြောကတ်ှင် စွင့ကြားနသေော တငသ်ားဝင်းဝင်းပေါသ်ို့ တိတိကကြ ရောကရြှိသှားခွိနတ်ှင် ကနွောတ်ို့၏ ဆီးအိမခြငွြးမှာ မိမိရရ ထိကပ်၍ နပြေီဖြသည်။ ပထမဆုံး သတိဝငလြာသူက သကထြား၊ ကနွော့ပြခုံးပေါမြှ ဆတခြနဲ ထလိုကပြှီး

“နငကြ ငါ့ကို လာပစ်မှားနတောလား ကောငစြုတ် သေဦးမယ်”

ကနွောကြ အီလညလြညကြှီး ဖြစ်သှားကာ သကထြားကို ဘာပြနပြှောရမှန်း မသိသဖြင့ြ စပဖြှီးဖြီးသာ ပြနရြယပြှလိုကရြသည်။

“နငတ်ို့ ယောကြွားတွကလေေ အလကားရရင် အကုနကြှံတာကြီးပဲလား… ဟှန်း တကယပြဲ”

“အ”

သကထြားက ပြောပြောဆိုဆို ကနွော့ြဥကို ဆှဲညှဈလိုကသ်ဖြင့ြ ကနွောြ လန့သ်ှားရသည်။

“ပြောတော့ စည်းမကြောဘြူးလေး ဘာလေးနဲ့။ အခုတော့ကနွြး”

အတွင်းခံဝတထြားသောလြည်း ဟနဆြောင်၍ မရတော့အောင် မာတင်းဖုဖောင်းနပြေီဖြစ်သော ကနွော့အြချောင်းကို ခပဖြှဖြ ပြတဆြှဲ၍ သကထြားက စကားနာထိုးသဖြင့ြ ကနွော့မြှာ မူလ စပဖြှီးဖြီးရုပန်ှင့သ်ာ ဆကကြှည့န်လေိုကရြ၏။

“နေဦးနင် နှာဘူးက နောကမြှထ။ နင့အြကောငကြိဈစ အရငလြိုကကြှည့ြဦး”

သကထြားက ထိုသို့ဆိုလာသဖြင့ြ ကနွောလြည်း အိပမြကမြှ လန့န်ိုးသူနှယ် သကထြားခေါရြာ သူ၏ အခန်းထဲသို့ ပါသှားရသည်။ သကထြားက သူ၏ အခန်းထဲသို့ ရောကသ်ောအခါ တံခါးကို လုံအောကြ ပိတလြိုကသ်ေးသည်။

“နင် အသံသိပမြထွကန်ဲ့နောြ တီတီငယ် အပေါမြှာရှိတယ်”

“နငကြလည်းဟာ စောစောစီးစီးမပြောဘူး။ ခုနများ ဆင်းလာရင် လှပြီ။ နပေါဦး နင့အြဒေါြ ပြနရြောကန်တော ကြာပြီမဟုတလြား။ ငါတခါမှ မမှငဖြူးသေးဘူး”

သကထြားက သူ့ အိပယ်ာပေါတ်ှင် တငထြားသော sony တံဆိပ် ဒီဂစွတ်ယကြငမြရာလေးအား ကောကယ်ူကာ ခလုပဖြှင့ရြင်း ကနွော့ကြိုဖြသည်ေ။

“ဘယမြှငဖြူးမလဲ သူက ရောကပြှီး နောကမြနကြ ခရီးထွကသ်ှားတာကိုး”

“ဪ အေးပေါ့ အေးပေါ့။ ဟိုမှာ အနကြောတော့ ဘုရားဖူးတွေ ဘာတွေ သှားတာပေါ့”

“ကြောကြို နင် တိတတ်ိတလြေး နစမြေးပါ။ ငါ နင့ကြိုပါ တင်းလာပြီ။ အရေးထဲ ကငမြရာက ဖြင့မြရဘူး။ အားကုနသ်ှာပြီ။ နေဦး”

သကထြားတဈယောကြ စိတမြရှညစြှာဖြင့ြ ကငမြရာထဲမှ မငမြိုရီကဒကြို ထုတကြာ လကပြတော့တွင် တပ်၍ ဗှီဒီယိုဖိုငတ်ဈခုကို ဖြင့ပြှသည်။ စစချင်ြးထဲက စိတဝြငစြားစရာ အသကခြပကြှီးကြီး အမွိုးသမီးတဈယောကကြို မကြန်ှာအနီးကပရြိုကထြားပုံကို မှငရြသည်။ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ရိုကသ်ည့ြ လူက နောကဆြုတသ်ှားသဖြင့ြ ရငသ်ားတဝကလြောကထြိ မှမငလြာရသည့အြခါ ထိုအမွိုးသမီးသည် အဝတအြစားများ ဝတထြားခွင်းမရှိဟု ခန်းမှန်းမိသည်။ ဗှီဒီယို စဖြင့သ်ည့အြခွိနကြပင် အသံများမှာ ခိုးခိုးခစ်ခစ် နှင့ြ ဆူညံ၍နသည်ေ။။ သကထြားက ဗှီဒီယိုကို ခဏရပကြာ အသံကိုပါ ပိတလြိုကသ်ည်။

“အဲဒါ ငါ့အဒေါပြဲ။ သူပြနရြောကရြောကခြငွြးပဲ သူ့ဘောဒြါတွနေဲ့ ချောင်းသာသှားပြီး ကဲတာ။ ဘဲလေးတွနေဲ့ သောင်းကနွြးပြီး ဗှီဒီယိုပါ ရိုကလြာတယ်”

“နင့ြ တီတီလေးက ဂေါလြီကြီးပဲ၊ မကြလြုံးတွေ နှုတခြမ်းတွကေ တင့တ်င့ထြှန်းနဲ့တူတယ်။ မကြန်ှာလေး နည်းနည်းဝိုင်းလို့သာ”

“ကဲ နငပြှောမှာလား ငါဆကပြှောရမလား”

“မပြောနဲ့တော့လေ ဗှီဒီယိုပဲ ပြနပြလေးလိုကြ”

“သလေိုကပြါလား . . ငါ ဘယလြောကပြဲ ဆိုရှယကြကြဟွယ် ကိုယ့အြဒေါရြဲ့ Sex tape ကို ကိုယသ်ူငယခြငွြးနဲ့ အတူတူကြည့်ရြလောကအြောငတ်ော့ သှေးမရှိဘူး”

“အဲတော့”

ကနွောကြမေးသောလြည်း သကထြားက ဘာမှမဖြပေဲ ဗှီဒီယိုကို သူလိုချင်သ်ည့ြ နရောရောကအြောင် လုပသ်ည်။ ဒီတော့မှ ဗှီဒီယိုထဲတွင် သကထြားအဒေါြ၏ ပေါငကြှားထဲ ခေါင်းဝငပြှီး အားရပါးရ မှုတန်သေော သန့ဇြင်၏မကြန်ှာကို ကြင်းကြင်းကြကကြှကြ တွေ့ရပါတော့သည်။ သကထြား စိတဆြိုးမညဆြိုလငွလြည်း ဆိုးချင်စြရာပင်။ သန့ဇြငကြ သူ့အဖေ အလုပကြိဈစဟု သကထြားအား ညာပြောကာ သကထြား၏ အဒေါန်ှင့ြ ချောင်းသာလိုနရောတွင် သှား၍သောင်းကနွြးနခွင်ေးသာ ဖြစ်တော့သည်။

“ငါဘာဆကလြုပရြမလဲ”

ဘာဆကလြုပရြမလဲဟု မေးနသေော သကထြား၏ မကြန်ှာတွင် သန့စြငအြား စိတဆြိုးဒေါသထွကန်သညေ့ြ အမူအယာများ ပြောကကြှယန်ပြေီဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကနွောြ အလှယတ်ကူ ဘာသာမပြနတ်တသ်ည့ြ အရိပအြယောငတ်ခွို့လည်း ရှိနသည်ေ။ ကနွောကြ အခွအနေကေို မကြစြေ့စုံမှိတ်၍သာ ဆကလြွှောကရြန် ဆုံးဖြတထြားလိုကသ်ည်။

“နင် လကစြားခွရမှောပေါ့”

“ဟမ်”

“ဟုတတ်ယလြေ . . သူက နင့အြဒေါန်ဲ့ ဖောကပြှနတ်ယမြလား။ နငကြလည်း သူ့သူငယခြငွြး နဲ့ ပြနဖြောကပြှနလြိုကလြေ။ သူတောင် စည်းမထားတာဟာ။ ငါလည်း ဘာစည်းမှ မထားတော့ဘူး။ ဒေါသတွေ ထွကလြာပြီ တောကြ”

နောကဆြုံး တောကကြ ကနွောြ တောကခြေါကလြိုကခြှင်း မဟုတဘြဲ ပါးစပကြသာ တောကဟြု အသံပြုလိုကခြှင်း ဖြစ်ပါသည်။

“သနောကောင် လာခဲ့”

သကထြားက ကနွော့ပြုဆိုး ကိုဆှဲခွှတလြိုကသ်ည်။ ကနွောကြ သူ့ကို ပြနဖြကလြိုကပြှီး လကန်ှဈဘကကြ သကထြား၏ တငသ်ားများကို ဖြစ်ညှဈပစ်လိုကသ်ည်။ ထိုအခွိနခြဏတွင် ကနွော့စြိတထြဲ၌ ကြနပေသ်ည့ခြံစားခကြမြွား ထူးထူးခွားခွား ဖြစ်ပေါန်သညေဟြုထငမြိသည်။ လိငစြိတ် နှင့ြ ကြနပေခြှငမြွိုးတော့လည်း မဟုတပြှနပြါ။ သကထြားသည် ကနွောပြှောခဲ့ဖူးသလို ကနွောတ်ို့ အထကတ်န်းကြောင်းသားဘဝ လူပျိုပေါကဘြဝ များ၏ နတသ်မီးဖြစ်သည်။ ထိုစဉကြာလများတုန်းကပင် သကထြား၏ဖငကြို ကနွောတ်ို့ စိတမြှန်းနှင့ပြှဈမှားခဲ့ကြသည်။ မစားရဝခမန်းဆိုဆို သကထြားအား မှန်း၍ ထုရသညကြို ပိုပြီးပဲ အရညထြှကသ်လိုလို ပိုပြီးပဲ ခံစားရကောင်းသလိုလို ဖြစ်ခဲ့ကြရသညမြဟုတလြား။ ယခုတော့ အိမမြကမြွား အမှနတ်ကယ် ဖြစ်လာသညပြဲပေါ့။

ကနွောကြ လကတ်ှေ့ဘဝ နှင့ြ စိတကြူးယဉကြှား စုနခြညွဆြနခြညွသ်ှားလိုကရြသဖြင့ြ သကထြားက သူ့ဂါဝနကြို ဘယအြခွိနကြ ဆှဲခွှတလြိုကမြှန်းပငမြသိ။ ကနွောြ သတိထားမိတော့ တုံးလုံးလေး ဖြစ်နပြေီ။ ကနွောကြ ကိုယ့အြင်ျကြီ ကိုယ် ဆှဲခွှတလြိုကတ်ော့ သကထြားက ရငဘြတကြှှကသ်ားများကို ကိုငကြှည့သ်ည်။ လကသ်ည်းနှင့ြ ဖြဖြလေး ထိုးကြည့်သ်ည်။ ရငဘြကတ်ဈခုလုံးကို လကဝြါးနှင့ပြှတကြာ နို့သီခေါင်းလေးကို လကည်ှိုး လကမြတို့နှင့ြ ပြတခြွလေိုကသ်ေးသည်။ ထို့နောကြ သကထြားက ကနွော့ကို သိုင်းဖကကြာ

“အသံသိပမြထွကန်ဲ့နောြ အပေါမြှာ တီတီလေး ကြားသှားမယ်”

“အေးပါဟ”

“တောကြှာ နင့ကြိုပါ ဆှဲစားသှားမှာစိုးလို့”

“အခုတော့ နငပြဲ ဝအောင် စားပါဦးဟာ”

“အေးပါ အေးပါ စားမယ်။ နငအြိပယ်ာပေါလြှဲလိုကြ။ ခွထေောကကြို အောကခြထွား”

“အှန်း”

ကနွောကြ လှဲခလွိုကတ်ော့ သကထြားက အရငဆြုံး ကနွော့ကြိုယတ်ှင် ကနွန်သညေ့ြ အတွင်းခံကို ခွှတပြေးသည်။ ထိုအခါ ကုန်းရုန်းကြှတကလြာသော ကနွော့ဒြုံးပြံကို သကထြားက ခပဖြှဖြကိုငကြာ ခဏကြည့်သ်ည်။ အောစာအုပတ်ှထေဲကလိုတော့ အားရတယတ်ို့ ခစွစြရာကောင်းလိုကတ်ာတို့ မပြောပါ။ အမှနတ်ကယတ်မ်း ကနွောတ်ို့ နှစ်ယောကလြုံးမှာ ရှိုးတို့ရှမ်းတမ်းစိတ် အနည်းငယစြီ ရှိနကြပေါသေးသည်။ သကထြားက ကနွော့ပြဈစည်းထိပကြို အနည်းငယ် ပြတကြှည့ပြှီး သူ့လကထြိပကြို တဈခကြန်မ်းကြည့်သ်ည်။ ပြီးမှ စိတခြလွကခြွ ဖြစ်သှားဟနဖြှင့ြ ထိပဖြွားပိုင်းလေးကို ခပဖြှဖြ ငုံပေးသည်။ လွှာနှင့ထြိုးသည်။

“သကထြား”

“ဟင်”

“နငခြဏနားလိုကြဦး”

“ဟင် ဘာလို့လဲ”

“ဘာမှ မဟုတဘြူး နောကမြှ ပြောပြမယ် နငအြရင် လာခဲ့”

“အင်း”

သကထြား ကုတငပြေါရြောကတ်ော့ ကနွောကြ အောကပြှနဆြင်း ကုတငဘြေးဒူးထောကပြှီး သကထြား၏ ပေါငန်ှဈလုံးကြားထဲသို့ နရောယူလိုကသ်ည်။ ပထမ လကန်ှဈဘကကြို ပေါငရြင်းသားလေးများကို ခပဖြှဖြ ကိုငပြှတပြှီးမှ အကြဲကြောင်းကြားထဲသို့ လွှာကို ခပမြှနမြှနပြင် ထိုးသှင်းလိုကသ်ည်။

“ဟဲ့ အ”

သကထြားက ကနွောသ်ည် အခွားဧရိယာများသို့ အရငကြလိပြီးမှ လိုရာသို့ရောကလြိမ့မြညဟြု ထငန်ပေုံရပါသည်။ ခွှဲပစ်၍ စေးပိုငန်သေော အတွင်းသားများသည် ကနွော့ကို လှိုကမြောစသည်ေ။

“ဟင်း ဟင်း”

“အား . . အား”

“ဟုတတ်ယ် ဟုတတ်ယ် . . ကြောကြို . . အား”

ကနွောကြ အခေါင်းထဲသို့မှှနရေောမှ အစေ့ထိပကြလေးကို ကစားသောအခါ သကထြားတဈယောကြ အသံထွကပြဲ မနနေိုငတ်ော့ခွေ။ ကနွော့ဆြံပငမြွားကို ဆောင့ဆြှဲတော့၏။

“အား ကြောကြိုရေ ”

ကနွောကြ အစေ့ထိပကြို လွှာနှင့ထြောကထြားပြီး လကကြိုအတွင်းသားထဲသို့ ထိုးထည့သ်ောအခါ သကထြား တကိုယလြုံး တွန့လြိမန်ပြေီ။

“ဟား ရှီး . . ကြောကြို မရပလြိုကန်ဲ့နောြ။ အား . . ငါ့ကို တခါထဲ ပြီးအောငလြုပ်”

သကထြားဆိုလိုသညကြို ခကြခြငွြး ကနွောြ သဘောမပေါကလြိုကြ။ သူ့ကို ဒီအတိုင်း ပါးစပန်ှင့ပြဲ ပြီးအောင် မှုတပြေးရမညလြား။ ကနွော့ဒြုံးပြံ စမောင်းရမညလြား မသည်းကြဲသဖြင့ြ သူကိုမေးရန် ခေါင်းပြနကြှှဖို့ ကြိုးစားသောအခါ သကထြားက လုံးဝအကြှမခံပဲ ကနွော့ခြေါင်းကို အတင်းဖိကပထြားလသည်ေ။ အစေ့ထိပလြေးကို ဝလုံးဝိုင်း၊ အဝပတလြညကြို လွှာနှင့ထြောကပြှီးကစား၊ အတွင်းထဲသို့ ထိုးမှှေ၊ တကြိမစြီပြီးတော့ တခါ အစေ့ကို လွှာထိပပြင့ကြာပင့ကြာ ထိုးဆှခွိနတ်ှငတ်ော့ သကထြားတဈ‌ယောကြ ငှိမကြသွှားတော့သည်။

“ဟား … ကြောကြိုရယ် . . နငကြ ဂွာကြီးပဲ။ ငါအောကမြဆင်းတော့ဘူး နင် အပေါလြာခဲ့”

ကနွောြ ကုတငပြေါြ ပကလြကလြှဲအိပလြိုကတ်ော့ သကထြားက ဘေးနား ဒူတုပထြိုငကြာ ကနွော့ကြောငကြို ငုံ့၍ ငုံလိုကသ်ည်။ ဖြဖြလေး ငုံလိုကြ ပြနထြုတလြိုကြ လုပကြာ လကတ်ဘကကြ ခွကခြှကလြေး လုပပြှီး ဥတွကေို အံစာတုံးခလောကသ်လို ဆော့သေးသည်။ ကနွောကြ သူ့လကတ်ှနှငေ့ြ ဥတွဆေီ အာရုံရောကန်တေုန်း စွပကြနဲ စုပခြလွိုကတ်ော့ တမွိုး ခံစားရကောင်းနသေေးသည်။ ကနွောကြ သကထြားရဲ့ ရငသ်ာတွဆေီ လှမ်းကိုငကြှည့တ်ော့ မမီသေးပဲ နို့သီးခေါင်းထိပဖြွားလေးတွကေိုသာ ကိုငမြိသည်။ ငယင်ယထြဲက ခိုးမှန်းခဲ့ရသည့ြ ရငသ်ားလှလှလေးမို့ မထိတထိ မကိုငခြငွတ်ော့ပဲ ပြီးမှ မိမိရရ သသခွေောခွာ ဆုပကြိုငဖြို့သာ တေးထားပစ်လိုကသ်ည်။

ထိုအခွိနတ်ှင် သကထြားက ကနွော့ဒြုံးပြံထိပဖြူးကို ဘယဘြကပြါးစောငထြဲ ထည့ပြှတလြိုကြ ညာဘကပြါးစောငထြဲ ထည့ပြှတလြိုကန်ှင့ြ အလုပရြှုပန်လသေည်ေ။ ဇိမကြပြမေဲ့ ဒီအတိုင်းတော့ ပြီးသှား၍ မဖြစ်ပါ။ ကနွောကြ သကထြားကို အခကြပြေးလိုကပြှီး သူ့ကို ပြနလြှဲခိုင်းလိုကကြာ ပေါငကြှားဒူးထောကြ၍ ထိပဖြူးကို သကထြား၏ အပေါကဝြတွင် တေ့လိုကသ်ည်။ အထဲသို့ မထည့သ်ေးခင် မကြန်ှာကို သကထြား၏ ရငဘြတသ်ို့အပကြာ နို့သီးခေါင်းလေးများကို တလှည့စြီ ငုံစို့လိုကတ်ော့သည်။

နို့စို့ရင်း တန်းလန်းမှာပင် ဒုံးပြံထိပဖြူးကို သကထြား၏ တွင်းထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ထိုးထည့လြိုကသ်ည်။ ပြီးမှ နို့လေးစို့ရင်း တဈချောင်းလုံး ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ထိုးထည့ရြင်းမှ တခကြခြငွြး ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးလိုကတ်ော့သည်။ နည်းနည်း အရှိနလြေးရလာတော့ ကနွောကြ ပုံစံပြောင်းဖို့ ကြိုးစားသည်။

“သကထြား ငါ့ကို ကုန်းပေးဟာ”

သကထြားက ကနွော့ကြို ပုံစံပြောငပြေးရန် ထလာပြီး တဈပတမြလှည့ခြင် ကနွော့ကြို ဖကြ၍ တခကြြ နမ်းလိုကသ်ေးသည်။

“ကြောကြို နငအြရမ်းတောတ်ာပဲ”

“ငါ့ရဲ့ ငယဘြဝ မင်းသမီးလေးပဲဟာ။ ဒီလောကတ်ော့ ပြုစုရမှာပေါ့”

ထိုအခွိနတ်ှငပြဲ

“သကြ ရေ . . အထဲမှာလား တီတီငယ် ဝငလြာလို့ရမလား”

ဆိုသော အသံကို တံခါးခေါကသ်ံနှင့အြတူ ကြားလိုကရြလသည်ေ။ ကနွောြ ခေါင်းနပန်း ကြီးသှားသည်။ ဇာတလြမ်းတွထေဲမှာဆိုလွှငတ်ော့ 3some ဖြစ်လိုကဖြို့ အခွအနေကေောင်းပဲ ဖြစ်မည်။ သို့သောလြည်း ကနွောြ ကြောကသ်ှားပါသည်။ ကနွောကြှောကသ်ှားကြောင်း အကောင်းဆုံး သကသ်ကေ ကနွော့ပြဈစည်းမှာ သိသိသာသာ ပြော့ကသွှာခွင်းဖြစ်သည်။

“ခစ်ခစ်”

သကထြားက ခပတ်ိုးတိုးရယသ်ည်။

“သကရြေ . .”

သကထြား၏ တီတီငယကြ တံခါးကို ထပခြေါကြ၏။ ထိုအခါမှ သကထြားက အိပခြငွမြူးတူး အသံဖြင့ြ

“တီတီငယ် ဘာလဲဗွာ။ သမီး အိပပြွောန်တော မလာနဲ့ သှား”

“တီတီ့ ကငမြရာလေး သမီး တွေ့မိလားလို့ ”

ကငမြရာဆိုတော့ သကထြားက ဇကပြုသှားသည်။ ရုပကြတော့ ခပတ်ညတ်ညပြဲ ဖြစ်သည်။

“အာ ဘာကငမြရာလဲ သမီး မသိဘူး အိပခြငွန်လေို့ပါဆို”

“အေးပါ အေးပါ ပြီးရော”

တီတီငယအြသံ တိတသ်ှားတော့ သကထြားက ကနွော့ပြဈစည်းကို ပြနလြာပြတသ်ပပြေးသည်။ ကနွော့ပြဈစည်းကလည်း သကထြားလကန်ှင့ြ ပြနကြိုငရြုံနှင့ပြင် အဆငသ်င့ြ ပြနဖြစ်သှားပြီ။

“ကြောကြို ငါပါးစပန်ဲ့ လုပပြေးမယ်။ နင် အသံမထွကန်ဲ့နောြ”

ကနွောကြ ကုတငပြေါြ ထိုငလြိုကတ်ော့ သကထြားက ကနွော့ပြေါငကြှား ဒူထောကြ၍ ဝငထြိုငကြာ သူ၏နှုတခြမ်းကို ခွှန်၍ ဒဈဖူးဝကို နှုတခြမ်းချင်ြး နမ်းသလို နမ်းသည်။ ထိပဝြထဲကို လွှာထိုး၍ ထည့သ်ည်။ ထို့နောကြ ထိပပျိုင်းတဝကလြောကကြို ဖြဖြလေးငုံသည်။ ပါးစပထြဲရောကန်သညေ့ြ အပိုင်းကို လွှာနှင့ြ ပတခြွာလညလြှည့သ်ည်။ ပြီးမှ နည်းနည်းချင်ြး ထပစြုပသ်ှင်း၍ ကြမ်းသီးခေါင်း တဈခုလုံး ဝငသ်ှား၏။ ထိုတဈကြိမတ်ှငလြည်း ထိပဝြကို လွှာနှင့ဖြှဖြထိုးပြီးမှ ဒဈပတလြညကြို လွှာနှင့ဝြိုကကြာ ကစားသည်။

လွှာနှင့ြ ကစား၍ ဝသောအခါ ပါးစပထြဲ ရောကန်ှင့ပြှီးသော ထိပဖြူးကို နည်းနည်း အရှိနပြှင်းပြင်း စုပပြှနသ်ည်။ စုပရြင်းစုပရြင်း အရင်းပိုင်းလောကအြထိ ပါးစပထြဲသို့ ဝငသ်ှားသည်။ သကထြား၏ ပုလှအစွေမ်းမှာ အံ့မခန်းပင်။ ထိုသို့ဖြင့ပြင် ကနွောြ ပြီးသှားနိုငသ်ည်။ သကထြားက စုပန်ရင်ေးမှ တဈခကြပြှနထြုတရြင်း လကန်ှင့ြ ကြင်းထုသလို ဆော့ကစားပေး၏။

“ပြီးလို့ရရင် ပြီးလိုကြ သိလား။ ငါ ကငမြရာကိဈစ ဖြရှင်ေးရဦးမယ် ဟီဟိ”

ကနွောကြ ခေါင်းကိုသာ ညိတပြှနိုငသ်ည်။ ဇိမကြနွသညေကြိုး။ သကထြားက အစမှပြန်၍ စုပရြန် သူ့နှုတခြမ်းကို စု၍ ခွှနခြွှနလြေး စုလိုကပြှနသ်ည်။ ကနွောကြ ထိုနှုတခြမ်းကို မနနေိုငတ်ော့၍ သကထြားကို ခွိုင်းမှမ၍ နှုပခြမ်းချင်ြး စုပယ်ူနမ်းပစ်လိုကသ်ေးသည်။ သကထြားမှာ သူ့လကထြဲမှ ကနွော့လြီး ကို မလှှတခြွေ။ ကနွောန်မ်း၍ ဝတော့ သကထြားက ကနွော့အြား အိပယ်ာပေါတ်ှင် လှဲစကော ပုလှအစွေမ်းပြပြနသ်ည်။ ယခုတဈခေါကတ်ော့ ကနွောကြ စိတကြို လှှတပြေးထားလိုကသ်ဖြင့ြ သိပမြကြားခငမြှာပဲ ပြီးချင်လြာသည်။

“ရှီး အား သကထြားရေ ငါပြီးတော့မယ်”

“အှန်း”

ကနွောြ ပြီးတော့မညဆြို၍ သကထြားက လကတ်ဘကန်ှင့ြ ဥများကို ပြတကြာ ကစားပေးသည်။ ငုံ၍ စုပပြေးနခွင်ေး မဟုတတ်ော့ပဲ ပါးကိုခွကန်အေောင် စုပကြာ ပါးစပထြဲ အသှင်းအထုတ် လုပပြေးသဖြင့ြ ကနွောလြည်း ကောင်းသညထြကြ ကောင်းကာ သကထြား၏ ပါးစပထြဲသို့ သုတရြညမြွား ပန်းထည့လြိုကပြါတော့သည်။

“ငါ့ရည်းစားမဟုတဘြဲ ငါ့အခန်းထဲမှာရော ငါ့ပါးစပထြဲမှာရော ပြီးသှားတာ နင် ပထမဆုံးပဲ သိလား”

သကထြားက သုတရြညမြွားကို မွိုခပြှီး ထိုသို့ပြောလာသည်။

“ငါ့ လရညကြို သောကခြှင့ရြတာလည်း နငပြထမဆုံးပါပဲ။ ကံထူးတယလြို့မှတ် သူငယခြငွြး”

“လဲသလေိုကျ . .”

“လဲသလေိုကမြလုပန်ဲ့။ နင် ငါ့ကို အကြှေးဆပရြမှာနောြ”

“ဟမ် ဘာအကြှေးလဲ”

“ဒီအကြှေးလေ . . အထဲမှ သချောမထည့ရြသေးတာ”

ကနွောကြ သကထြား၏ ဆီးစပလြေးကို ပြတသ်ပကြာပြောတော့

“အေးပါ အေးပါ ငါလည်း နင့ကြို သဘောကပြါတယ်”

ကနွောတ်ို့ အဝတအြစားများ ပြနဝြတပြှီးသည့အြခါ သကထြားက အခန်းအပြငသ်ို့ သူခိုးချောင်း ချောင်းကာ ထွကကြှည့သ်ည်။ ပြီးမှ ကနွော့ကြို အခကြပြှကာ လှမ်းခေါသ်ဖြင့ြ ခပသ်ှကသ်ှကလြေး ထွကလြာလိုကရြသည်။

ထိုသို့ဖြင့ြ ကနွောကြ သကထြားနှင့ြ နောကတ်ဈကြိမထြပတ်ှေ့ရန် ကြိုးပမ်းလိုသောလြည်း သန့ဇြင် နှင့ြ သကထြားတို့ ပြူနာကြားထဲ ဝငပြါ၍မညစြိုးသဖြင့ြ ခဏ အဆကအြသှယဖြှတကြာ နလေိုကသ်ေးသည်။ တိုကဆြိုငခြငွတ်ော့ ကနွောကြ ရနကြုနသ်ို့ ဆေးလာကုမည့အြဘိုးကို ကားနှင့သ်ှားခေါရြသည်။ အဘိုးက ရနကြုနတ်ှင် အဆငမြပြသဖြေင့ြ ထိုင်းအထိ လအတနကြှာ သှားကုလိုကရြသဖြင့ြ ကနွောကြ လိုကသ်ှားရသည်။ ထို့ကြောင့ြ သန့ဇြင် နှင့သ်ကထြားတို့ ဘယလြို ဖြရှင်ေးခဲ့ကြမှန်း ကနွောသ်ချော မသိလိုကြ။ ကနွောြ ပြနရြောကသ်ည့အြခွိနတ်ှင် သကထြားက သူ့တီတီငယန်ှင့ြ နိုငင်ံခွားသို့ ထွကသ်ှားခဲ့ပြီ။

မှတန်ှင့ြ ခစွသ်ူဖြစ်ခဲ့သည့ြ သကတ်မ်းတလွှောကမြှ စ၍ ခယွရြီနှင့ြ မတွေ့ခင် အခွိနအြထိ ကနွောကြ အခွား မိန်းကလေးတဈဦးကို စိတန်ှင့ပြင် ပစ်မှားခဲ့ခွင်း မရှိခဲ့ပါ။ မှနရြာကို ဝနခြံရလွှင် ကနွောကြ ခယွရြီ့ကို သံယောဇဉတ်ှယစြပြုနပြေီ ဖြစ်သည်။ တကယတ်မ်း မှတကြ ကနွော့ကြိုခွင့ပြှုသညမြှာ သူ လတတ်လော မဖြည့ဆြည်းပေးနိုငသ်ည့ြ ကနွော့သ်ှေးသားဆန်ဒကို ဖြဖြေောကရြုံသာ ဖြစ်သည်။ ခစွခြှင်းမတ်ေတာကိုမူ မှတထြံမှ အပြည့အြဝရရှိပြီး ဖြစ်သည်။ ခယွရြီမှာ ကနွော့ကြို ခစွရြှာသောလြည်း ကနွော့ထြံမှ ခစွခြှင်းတရားကို စကားအဖြစ်နှင့တ်ောင် တောင်းဆိုခွင်း မပြုရှာပါ။ ကနွောသ်ည် ဘဝမှာ ပထမဦးဆုံးအနဖြငေ့ြ မှတန်ှင့ြ အိမထြောင် မပြုဖြစ်ခဲ့လွှင် ကောင်းသားဟု တွေးမိလာသည်။ ထိုသို့ တွေးမိသညန်ှင့ြ တပျိုငန်ကထြဲဆိုသလို စိတထြဲ မှတကြိုရော ခယွရြီ့ကိုပါ အားနာသလို ခံစားမိသှားသည်။ ကနွောြ ခေါင်းတွရှေုပလြာပြီး ဖြစ်သမွှအကြောင်း အကောင်းဟုသာတွေးပြီး နောငခြါလာ နောငဈြေးဟုပင် သဘောထားလိုကတ်ော့သည်။

ကနွောကြ ခယွရြီနှင့ြ ပြနဆြုံခဲ့ပုံအကြောင်း စဉြးစားနရင်ေးမှ သကထြားဆီအထိ စိတတ်ို့က အတိတဆြီ ပြနလြှင့သ်ှားခွင်း ဖြစ်သည်။ သကထြားက နိုငင်ံခွားတွင် နှစ်ရှညန်ခေဲ့ရာမှ ပြနရြောကရြောကခြငွြး ကနွော့ထြံ ဆကသ်ှယလြာခွင်းဖြစ်သည်။ ထိုစဉကြတော့ ကနွောကြ နှစ်ယောကထြဲ ခွိန်းတွေ့သလိုဖြစ်မညစြိုးသောကြောင့ြ မကြာခဏ လူစုတတကြှသည့ြ အထကတ်န်းကြောင်းမှ သူငယခြငွြးများနှင့ြ တွေ့ဆုံသည့န်ေ့နှင့ြ တိုကဆြိုငကြာ ခွိန်းလိုကခြှင်းလည်း ဖြစ်ပါသည်။ ယခုတော့ မထငမြှတတ်ာတွသော ဖြစ်ကုနသ်ည်။

မှတကြတော့ဖြင့ြ ခရီးမှ ပြနမြလာသေးပါ။ ယခုတဈခေါကသ်ည် မထငမြှတပြဲ ထွကသ်ှားရသည့အြပြင် ပုံမှနသ်ှားနကြထေကြ ပို၍ကြာနသေေးသည်။ နောကသ်ုံးရကခြန့ကြှာလွှင် ကနွော့မြှေးနေ့ရှိသည်။ ကနွောကြ ပုံမှနအြားဖြင့ြ မှေးနေ့တွကေို သိပအြလေးထားတတသ်ူ မဟုတသ်ောလြည်း မှတတ်ဈယောကကြ အလေးအနကရြှိသည်။ သူက သူနှင့ြ ပတသ်တသ်ူတွေ၏ မှေးနေ့များကို အလေးအနကြ ထားတတသ်လို သူ့အပေါြ အလေးအနကြ မရှိလွှငလြည်း စိတကြောကတ်တသ်ူဖြစ်သည်။ ရှားရှားပါးပါး စိတကြောကတ်တသ်ူ ဖြစ်သဖြင့ြ ကနွောကြ သူ့မှေးနေ့များကို သတိတရရှိရန် နှစ်စဉကြှိုးစားရတတသ်ည်။

ယခုတော့ မှတတ်ဈယောကြ ကနွော့မြှေးနေ့ကိုပဲ မေ့လောကအြောင် အလုပတ်ှမွေားနသလေား၊ မှေးနေ့ကို Surprise လုပခြငွသ်ဖြင့ြ တမင် ကိုယယ်ောငဖြွောကန်သလေား ကနွောြ မသိပါ။ တဈနကေုန် အတွေးများနှင့ြ ခွာခွာလညန်သဖြေင့ြ ကနွောလြည်း ဝီစကီလေး အနည်းငယသ်ောကကြာ အိပလြိုကရြန် စိတကြူးသောလြည်း အိမတ်ှင် အရကကြုနန်သဖြေင့ြ အရကထြှကဝြယရြန် စိတကြူးပြီးမှ ဆိုငတ်ဈဆိုငတ်ှငသ်ာ တဈယောကထြဲ သှားသောကရြန် အကြံရသှားသည်။ တခါတရံ အပေါင်းအသင်းများနှင့ြ ထိုငတ်တသ်ည်။ အိမန်ှင့ြ မနီးမဝေးတွင် ရှိသော ဆိုငလြေးသို့သာ သှား၍ အရကကြို ဇိမခြံသောကန်လေိုကသ်ည်။ ထိုဆိုငလြေးမှာ လူရှင်းတတသ်ည့အြပြင် သီချင်ြးအဟောင်း ကောင်းကောင်းလေးများကို ဖြင့တ်တသ်ည်။

ကနွောြ သောကရြင်း အရှိနရြလာသည့အြခါ နားထဲသို့ ဝငလြာသည့ြ သီချင်ြးက Rod Stewart ၏ First cut is the deepest ကို ပြနဆြိုထားသည့ြ ပလေးဘှိုငသ်န်းနိုင်၏ စီးကရကြ မီးခိုးများ။

“ငါဟာ မွဈကြီးတဈခုလို စီးတယ်
ရာသီပန်းတွပြငေ့ကြှှေ ခရီးစဉထြဲဝယ်
ငါဟာတဈယောကထြဲပဲ လာရောကခြဲ့တယ်
တွေးလိုကရြငကြှယ် လှမ်းမိသလိုပဲကြယ်
ဘယဆြီကိုသှားမယ် ရောကမြယသ်ိချင်သ်ေးတယ်”

ကနွောကြ ဆိုငမြှာ တောတ်ောမြူးခဲ့သည်။ အခစွအြတွကြ သဈရှကလြို ကြှကရွေမည့ြ အရှယမြဟုတသ်ောလြည်း ကနွောတ်ော့ဖြင့ြ စီးကရကြ မီးခိုးတွေ ထဲက ရှကကြှှတွေေ ဖြစ်လို့နပြေီ ထငပြါသည်။ ကနွောတ်ဈယောကြ ကိုယ့စြိတကြိုယ် မထိန်းခွုပန်ိုငခြင် သိစိတန်ှင့ြ မသိစိတကြှား မူးမူးနှင့ြ သကထြားဆီ ဖုန်းခေါဖြစ်သေးသည်။ ထွထွထေေူးထူး မဟုတပြါ။ ငယသ်ူငယခြငွြးများအကြောင်းနှင့ြ သာကြောင်းမာကြောင်းသာ ဖြစ်ပါသည်။ ကနွောန်ှင့ြ ဖုန်းပြောပြီး မကြာပါ သကထြားက အငစြတာ စတိုရီတွင် လှနခြဲ့သော နှစ်များဆီက ဒီဂစွတ်ယ် ကငမြရာလေးတဈလုံးပုံကို တငထြားသည်။ အတိတလြှမ်းသည့အြကြောင်းများ တငတ်တသ်ော အငစြတာပေ့ခွတ်ဈခုမှ ပုံကိုယူထားခွင်းဖြစ်ပြီး အတိတကြိုသာ လှမ်းကြောင်း စာသားများပါသေးသည်။ ကနွောကြား စိတအြလိုကို လိုကကြာ ထိုပုံလေးအား reply ပြနမြိလသည်ေ။

“အတိတတ်ုန်းက အကြှေးဟောင်းတွကေိုရော သတိမရဘူးလား သူငယခြငွြး”

.
.

“အိမပျိုငတ်ဲ့လူတွပေဲ ဂေါလြီလုပလြို့ရတာနောြ ဟင်းဟင်း”

သကထြားက စာပြနသ်ည့အြခွိနတ်ှင် ကနွောကြ အိပပြွောသ်ှားသဖြင့ြ မသိလိုကြ။ ကနွောြ အိပယ်ာမှ နိုးတော့ သကထြားပြနစြာကို တွေ့ရသည်။ မနကြ အိပယ်ာနိုးခါစ အမူးလည်းပြသှေားပြီ ဖြစ်သဖြင့ြ သကထြားကိုပင် နည်းနည်းမကြန်ှာပူသလို ဖြစ်မိသေးသည်။ ကနွောကြ သူ့ပြနစြာကို အသည်းလေးသာ ပြနပြေးလိုကပြှီး မကြန်ှာသဈ သှားတိုကြ လုပန်လေိုကသ်ည်။ မနကစြာ စားသည့အြခွိနတ်ှင် သကထြားက ဖုန်းပြနခြေါလြာသည်။

“ဟဲ့ နိုးပြီလား မောနင်း ”

“နိုးပြီ ဟီးဟီး”

“ဘာဟီးဟီးလည်း သနော။ နငအြခုမှ ငါ့ကို ပြနသ်တိရတာမလား။ ဆောလြေးနဲ့ ပါသှားပြီးကတည်းက ပြောကသ်ှားတာ တကယထြဲ”

“ငါက နင့ကြို ရိုးရိုးသားသား နောကတ်ာပါဟာ”

“အေး ဒါဆိုလည်း ပြီးတာပဲ”

“အဲ့လိုလည်း မဟုတပြါဘူး”

“ကြောကြိုရယ် နငဟြာလေ . . ”

“ဟီးဟီး”

“တောပြှီ ဒါပဲ။ ငါ ပြနရြောကရြင် ဖုန်းဆကလြိုကမြယ်”

“ဟမ် နငကြ ဘယကြိုရောကန်လေို့တုန်း”

“ငါ ချောင်းသာမှာ ဟ”

“ဪ နငအြခု တူမတွဘောတွရေော ရနပြေီလား”

“သနော တောတ်ော့ ဒါပဲ”

ကနွောကြ သကထြားနှင့ြ ဖုန်းပြောလိုကရြသဖြင့ြ အနည်းငယ် စိတလြကကြှညသ်ာသှားသည်။
ထိုအခွိနမြှာပဲ တိုကတ်ိုကဆြိုငဆြိုင် ခယွရြီ့ဆီက ဖုန်းဝငလြာသည်။

“ကိုကြီး အားလား။ အားရင် မီးကို လှည်းတန်း မှာ လာခေါပြေးပါလား”

“ရတယလြေ အခုထွကလြာရမလား”

“နောကန်ာရီဝကလြောကမြှဆို အဆငပြှတယ်ေ”

“OK”

ခယွရြီက ကြိုစောင့န်သဖြေင့ြ ကနွောြ ကားရပလြိုကသ်ညန်ှင့ြ တပျိုငန်ကြ ကားပေါသ်ို့ တကလြာသည်။

“စမ်းချောင်းဘကြ ပို့ပေးနောြ ကိုကြီး။ မီးက ကိုကြီးကို မှေးနေ့လကဆြောငပြေးချင်လြို့။ မှေးနေ့ရကကြှတော့ ပေးလို့မရမှာ စိုးလို့လေ”

ခယွရြီက ရမှေှေးပုလင်းဟု ထငရြသည့ြ လကဆြောငထြုပကြလေးကို ကနွော့အြားပေးသည်။

“ကိုကြီး ရှော့ရှိမှာစိုးလို့ မီး ဘာမှ မရေးလာဘူးနောျ”

ခယွရြီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလေးသာ ပြောလိုကသ်ောလြည်း ကနွော့မြှာ စိတထြဲ နင့ကြနဲ ဖြစ်သှားရသည်။

“မဟုတတ်ာကြာ မရဘူး ခယွရြီ့ပစ်စည်း ခယွရြီ ပြနယ်ူသှား။ ပြီရင် အခစွဆြုံး ကိုကြီးအတွကဆြိုတာ ပါအောငရြေးပေး”

ခယွရြီက ကနွော့ကြို မကြလြုံးအဝိုင်းသားနှင့ြ လှမ်းကြည့်သ်ည်။

“ဘာလဲ မရေးပေးချင်ဘြူးလား”

“ဟုတပြါဘူး ရေးပေးချင်တ်ာပါ။ မီးက ကိုကြီး ပြူနာဖြစ်မှာစိုးလို့”

ခယွရြီက ပြောရင်း ကနွော့လြကထြဲမှ လကဆြောငဘြူးလေးကို ပြနယ်ူသှားပါသည်။ ထို့နောကြ သူ၏ လှယအြိတသ်ေးသေးလေးထဲမှ စာအုပတ်ဈအုပကြို နှိုကထြုပလြိုကသ်ေးသည်။ ထိုစာအုပကြှားထဲမှ ထွကလြာသညကြ လကရြေးနှင့ြ ပုံဖောထြားသော အငှေ့ထွကန်သညေ့ြ ဒီဇိုင်းနှင့ြ ခယွရြီ၏ လကရြေးလေးများ ပါဝငသ်ည့ြ အပြာရောငစြာရှကလြေးတဈရှကြ အပိုင်းကလေး။

“ခယွရြီ”

“ရှင်”

“အထဲက ရမှေှေးပုလင်းမလား”

“ဟုတ်”

“အဲဒါဆို အထဲက ပုလင်းပေါမြှာ ကပပြေးကြာ”

“အဲဒါဆို မီး ပြနယ်ူသှားမယန်ောြ”

ခယွရြီက ကြနပေဝြမ်းသာနမှန်ေး သိသာလှန်းသည်။

“ကိုကြီး အဲ့ဒါဆို မီးသှားတော့မယ်။ စမ်းချောင်းဘကြ ကို လိုကပျို့ပေးနောြ”

‘စမ်းချောင်း ဘယန်ားလဲ”

“ဟုတ် ခဏလေး လိပစြာပြနကြှည့လြိုကြဦးမယ်။ Coworking space လေး တဈခု အဆငပြှတယ်ေ ဆိုလို့”

“ဪ ခယွရြီရယ် Coworking Space များ သှားနရသေေးတယ်။ ကိုယ့ြ အလုပခြန်း သော့ ယူထားလေ။ အဲ့မှာ အခွိနမြရှေးပဲ”

“တကယပြှောတာလား ကိုကြီး”

“တကယပြေါ့ကြ”

“အာ့ဆို မီးကို လိုကပျို့။ လိုကပြဲပို့နောြ ကိုကြီး မလိုကန်ဲ့။ ကိုကြီးလိုကရြင် မီး အလုပလြုပန်ိုငတ်ော့မှာ မဟုတဘြူး”

“ဟုတပြါပြီ ခငဗြွား”

ပြောရင်းဆိုရင်းနှင့ပြင် ကနွော့အြလုပခြန်းရှိရာ တိုကအြောကသ်ို့ ရောကသ်ှားကြသည်။ ခယွရြီက ကနွောပြေးလိုကသ်ော သော့လေးကိုငကြာ ပြေးဆင်းသှားသည်။ ကနွောလြည်း ဘယကြိုသှားရမှန်း မသိသေး၍ ကားကိုသာ ဒီတိုင်းရပထြားမိသည်။ အိမလြည်း မပြနခြငွသ်ေးသလို တဈခုခုလည်း လုပစြရာ မရှိသေးသဖြင့ြ လူက စိတလြသလေို ဖြစ်နသည်ေ။ ဆယ့င်ါးမိနဈလောကြ ကြာသှားသည့အြခွိနတ်ှင် ခယွရြီက ဖုန်းလှမ်းဆကသ်ည်။

“ကိုကြီး ဘယမြှသှားစရာမရှိရင် ပြနလြာခဲ့ပါလား”

“ဘာလို့လဲ တဈယောကထြဲ မနရေဲလို့လား”

“ဟုတပြါဘူး နရေဲပါတယ်။ ဒါပမေဲ့ ဒီမှာက ကိုကြီးနဲ့ပဲ နနကြေဆေိုတော့ မနတတေလြို့”

“အိုကေ ဒါဆို ကိုယအြခုလာပြီ”

ကနွောရြောကသ်ှားတော့ ခယွရြီက အံ့ဩနသည်ေ။

“မှနလြိုကတ်ာ ကိုကြီးရာ မိုးပေါကြ ပြံလာတာလား”

“ဘယသ်ှားရမှန်းမသိလို့ အောကမြှာ ကားရပပြှီး ထိုငန်တော”

“ဟီးဟီး”

ခယွရြီက ရှကရြယလြေး ရယပြှီး ကနွော့ကြို ဖကသ်ေးသည်။ ထို့နောကြ ဘာကြောင့မြှန်းမသိ မကြရြညတ်ှကေ ဝဲလာရပြနသ်ည်။

“ဘယလြိုဖြစ်ပြနတ်ာလဲ ကိုကြီးမီးမီးရယ်”

“ဘာမှမဟုတဘြူး .. ကိုကြီးကို ခစွလြို့”

ကနွောလြည်း ခယွရြီ့ကို ပြနပြှီး တင်းတင်းကြပကြှပ် ပြေ့ဖကလြိုကသ်ည်။

“ကိုယလြည်း ခယွရြီ့ကို အရမ်းခစွတ်ယကြှာ”

ထိုအခါ ခယွရြီက ကြောကလြန့တ်ကြား ကနွော့ထြံမှ ရုန်းထွကကြာ

“ကိုကြီးက ပြနခြစွလြို့ မရဘူးလေ . . မီးပဲ ခစွမြှာ”

“မရတော့ဘူးကြာ . . ကိုယခြယွရြီ့ကို ခစွတ်ယ်။ အခုမှ မဟုတဘြူး Mike တို့ အိမမြှာ ခယွရြီ့ပါးလေးကို နမ်းမိထဲက ခစွမြိသှားတာ။ ကိုယ် ဘယတ်ော့မှ ထုတမြပြောပဲ သိမ်းထားမယလြို့ ဆုံးဖြတထြားတာ။ အခုတော့ မရတော့ဘူးကြာ ဘယလြိုလုပကြှမလဲ”

“ဘယလြိုမှ မလုပဘြူး။ ကိုကြီး မီးကို ခစွလြို့မရဘူး။ မီးကပဲ ခစွမြယ်။ မဟုတတ်ာတွေ မစဉစြားနဲ့တော့ ကြားလား”

ခယွရြီ၏ စကားကြောင့ြ ကနွော့မြှာ သူ့ကို အခစွပျိုရပြနသ်ည်။

“မတတန်ိုငဘြူးကြာ။ အခုမှတော့ ဟနဆြောငန်လည်ေး အလကားပဲ။ ဒါပမေဲ့ ခယွရြီ့ဆန်ဒ အတိုင်းပဲ ကိုယန်မယ်ေ။ ခယွရြီစိတခြမွြးသာဖို့ အဓိကပဲကြာ”

“မီးက ကိုကြီးကို ခစွန်ရရေငကြို တောပြါပြီ။ ကနွတ်ာ ဘာမှမလိုချင်ဘြူး။ ကိုကြီးလည်း ဘာမှမတွေးနဲ့နောြ ဟုတပြှီလား”

“အင်း”

“ကိုကြီး”

“ဗြာ”

“မီးကို ကောဖြီခါးခါးလေး ဖြောတ်ိုကပြါလား”

“အိုခေ ဖြောလြိုကမြယ်”

“ဒါဆို မီး အလုပဝြငလြုပလြိုကြဦးမယ်”

ခယွရြီက အတွင်းခန်းထဲသို့ ဝငသ်ှားသဖြင့ြ ကနွောလြည်း ကောဖြီတဈအိုးစာနှပရြင်း ဆေးလိပတ်ဈလိပ် မီးညှိကာ အားရပါးရ ဖြာရှိုကလြိုကတ်ော့ နသောထိုငသ်ာရှိသှားသည်။ ဆေးလိပတ်ဈလိပ် သောကပြှီးသှားခွိနတ်ှင် ဆေးလိပသ်ောကခြငွန်သညေ့ြ အာသာပြသှောသောလြည်း ကနွောကြ ကောဖြီနှပခြှင်း မပြီးသေးသဖြင့ြ လကကြ အလိုလို နောကတ်ဈလိပကြို မီးညှိကာ သောကမြိနသေေးသည်။ ထိုသို့ဖြင့ြ ဆေးလိပသ်ုံးလိပ် ကုနသ်ှားသည့အြခါ နှစ်ယောကစြာ ကောဖြီလည်း ရပြီဖြစ်သဖြင့ြ ခယွရြီ့ကို တဈခွကပြေးကာ ကနွောကြ တဈခွကသ်ောကရြင်း ကင်းဗတအြလှတတ်ဈခုကို ထောကတ်ငကြာ စိတကြူးတည့ရြာများ ရေးခွဈနမေိသည်။

အဓိပျပါယမြဲ့ ရေးရင်းခွဈရင်း အဖြူရောကကြင်းဗကစြမှာ အနကရြောငလြုံးလုံး ဖြစ်သှားတော့သည်။ ကနွောြ အနကရြောငန်ောကခြံတွငသ်ာ တဈခုခုကို ရေးဆှဲရတော့မည်။ စိတကြ မနေ့က နားထောငခြဲ့သော သီချင်ြးဆီသို့ ပြနရြောကသ်ှားသဖြင့ြ ဖုန်းဖြင့ကြာ စာရိုကရြှာရင်း ဇောဝြင်းထဋြ ဗားရှင်းကို repeat လုပကြာ ဖြင့ထြားဖြစ်လိုကသ်ည်။

တဈခါတဈရံမှာ
တဈယောကတ်ည်း
အထီးကနွတ်ှေးမိတယ်
အဖြူရောငစြီးကရကြ
အခိုးအငှေ့များအလယ်
ငါဟာတဈယောကတ်ည်း
အထီးကနွတ်ှေးမိတယ်
အဝေးကအခွိနတ်ှေ
မဆန်းတဲ့အဖြစ်များရယ်

သီချင်ြးကို သုံးကြော့လောကြ နားထောငပြှီးသည့အြခွိနတ်ှင် ကနွော့ကြားမှာ အနကရြောကမြကြမြှာပြငပြေါတ်ှင် အငှေ့ထွကန်သေော ဆေးလိပတ်ဈလိပပြုံကို ဆှဲဖြစ်ပြီးဖြစ်နသည်ေ။

နှရောသီမိုးရယဆြောင်းရယ်
ပြောင်းနခေဲ့တယ်
အခစွအြတွကန်ဲ့ သဈရှကလြို
ငါကြှခေဲ့ဖူး
အဝေးကြောင်းက ခေါင်းလောင်းသံ
ငါဟာစွန့ပြှီးလွှောကလြာခဲ့တယဘြဝရယ်
အပြောရြှှငဆြုံးကလေးရဲ့နေ့ပြောကကြှယ်

နောကဆြုံးတော့ ကနွောကြ ပန်းခွီကားကို စိတကြှိုကဆြှဲ၍ ပြီးသှားသဖြင့ြ ညာဘကအြောကထြောင့တ်ှင် ကနွော့လြကမြှတထြိုးလိုကသ်ည်။ လကတ်လော ကနွောဖြစ်နသညေ့ြ အဖြစ်အပကြြ၊ စိတခြံစားခကြြ နှင့ြ အခွားဖိစီးမှုများအတွကြ ထိုသီချင်ြးနှင့ြ ယခုဆှဲပြီးသည့ြ ပန်းခွီကားတို့က ထပတ်ူ ကိုယစြားပြုနိုငသ်ညပြဲ။

ပြီးပါပြီ။