အောစာအုပ်

ဟန်ဆောင်ညဉ့်ငှက်

ဟနဆြောငည်ဉြ့ငှကြ
ရေးသားသူ – ဗလဂြူနီယာ ရေးသည်။

“ပြှတပြှှတ်–ဒုတ်–အင့်–ပြှတ်–အား”

ချောမောလှပသလောကြ ဖြံ့ထွားတောင့်တင်းသော အမွိုးကောင်းသမီးလေး မနှယေစြိုးတဈယောကြ အခုမှတွေ့ဖူးသော သူစိမ်းယောကြြားတဈယောကြ၏ ရငခြှငအြောကမြှာ တလူးလူး တလှန့်လှန့်ဖြင့် အလိုးခံနရပေပြေီ။ သူမကို တကလြိုးနသေူကတော့ အညှာအတာမရှိပဲ စိတရြှိလကရြှိ ဆောင့်ဆောင့်လိုးနသည်ေ။ သူမကလည်း ကာမအရသာမှာ စီးမှောလိုကပြါနမေိသည်။ အပြောမြယလြည်းမဟုတ်၊ ငှကြေေးလိုအပခြကြကြှောင့်လည်း မဟုတပြါပဲလကြြ တစုံတရာသော ငှကြေေးသတမြှတခြကြဖြှင့် သူမ၏ခန်ဓာကိုယကြို သူစိမ်းယောကြွားတဈယောကထြံ ပေးအပ်၍ အသုံးတောခြံနရခွေင်း ဖြစ်လသည်ေ။

တကယတ်ော့ ဒီဆုံးဖြတခြကြကြို သူမကိုယတ်ိုငခြခွဲ့ခွင်း ဖြစ်သောလြည်း နဖူးတွေ့ဒူးတွေ့ ကြုံရသည့်အခါ ရငတ်ှတဒေိန်းဒိန်း ခုနန်ခေဲ့သလို ခွဖြေားလကဖြွားတွေ အေးစကလြာခဲ့သည်။ ဟိုတယထြဲအဝငမြှာ ဘေးပတဝြန်းကငွကြို မကြည့်ရဲပဲ ခေါင်းလေးငုံ့ကာ သူစိမ်းယောကြွား၏ ခေါဆြောငရြာသို့လိုကခြဲ့ရင်း အိပခြန်းထဲရောကခြဲ့ရသည်။ အသင့်ပြငဆြငခြင်းကငွြးထားသော ကုတငကြှီးကိုကြည့်ရင်း ဒီကုတငကြှီးပေါမြှာ ငါ့ကို သူတကလြိုးတော့မယ် ဟူသည့် အတွေးကြောင့် ကြောထဲကစိမ့်သှားမိသည်။ သူမ၏ မင်ျဂလာဦးညတုန်းကလည်း ဒီလိုပင် တွေးခဲ့ဖူးသည်။ လိုကပျို့ပေးသော ဟိုတယဝြနထြမ်းလေးက မီးဖြင့် အဲကြန်းဖြင့်ပေးကာ ပြနထြှကသ်ှားပြီးနောကြ ခပြကြနဲမှညသ်ှားသော တံခါးလော့ခသွံသည် မနှယေစြိုးအဖို့ မိုးခွိမ်းသံတမွှထငလြိုကမြိသည်။

မိမိဆုံးဖြတခြဲ့တာ မှားပြီလားဟု တွေးလိုကမြိစဉမြှာပင် အနောကမြှ သိုင်းဖကခြှင်းခံလိုကရြတော့ သူမခန်ဓာကိုယလြေး ဆတကြနဲ တုနသ်ှားခဲ့ရသည်။ တုနယ်ငမြှုမပြယသ်ေးခငမြှာ သူ့လကဝြါးကြီးတွကေ သူမရငသ်ားအစုံကို သုံးလေးခကြမြွှ ဆုပန်ယရြင်း လညကြုတသ်ားဝင်းဝင်းလေးကို နှုတခြမ်းဖြင့် ခပဖြှဖြနမ်းလိုကရြာ သူမပုခုံးလေးတွေ တွန့်သှားရခွင်းနှင့်အတူ မ သဘာဝအရ သူမရငသ်ားတွကေို ဆုပန်ယလြာသော သူ့လကကြို ဆှဲဖယမြိမလို ဟနပြှငလြိုကမြိသောလြည်း သူမခန်ဓာကိုယကြို ထိုသူအားပေးအပရြန် လိုကလြာခဲ့ခွင်းဖြစ်သည် ဟူသော အတွေးက သူမ၏လကတ်ှကေို ဟန့်တားလိုကန်ိုငသ်ည်။

သူမခန်ဓာကိုယကြို မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ဆှဲလှည့်လိုကပြှီး သူမပုခုံးမှာလှယထြားသော စလင်းဘကအြိတလြေးကို ထိုသူက ဖြုတယ်ူကာ ကုတငဘြေးရှိ စားပြဲပေါသ်ို့ တငလြိုကပြှီး မနှယေစြိုး၏ ငုံ့ထားဆဲမကြန်ှာလေးကို ဆှဲမော့လိုကတ်ော့ သူမမကြလြှှာလေးခကြာ အလိုကသ်င့်ပင် မော့ပေးလိုကမြိသည်။ ရငခြငွြးအပသ်ှားအောင် တင်းတင်းဖကပြှီး ဖူးရှကာ တဆတဆြတတ်ုနန်သည်ေ့ နှုတခြမ်းလေးကို စုပယ်ူခံလိုကရြခွပြေီ။ သူ့လွှာက သူမလွှာကို လာထိသည်။ စွင့်ကားတင်းရင်းနသည်ေ့ တငပြါးကြီးတွကေိုလည်း လကဝြါးဖြင့်အုပကြိုငကြာ ဆုပန်ယဖြစွည်ှဈနသည်ေ။ မာတောငန်သေော လီးချောင်းကြီးက သူမစောကဖြုတကြို အဝတတ်ှပေေါမြှ လာထောကန်သည်ေ။

သူမ၏ရညမြှန်းခကြအြတွကြ ဖြံ့ထွားတောင့်တင်းသည့် ခန်ဓာကိုယကြို စတေးရပတေော့မည်။ ဝကဖြစ်မှတော့ ခွေးကြောကန်ေ၍ မရတော့။ ထိုအတွေးနှင့်အတူ သူမကလည်း လွှာချင်ြးပြန်၍ ပြတသ်ပပြေးလိုကမြိသည်။ နှုတခြမ်းအစုပခြံရင်း သူမခန်ဓာကိုယလြေးက ကုတငပြေါမြှာ ပကလြကကြလေး ဖြစ်သှားရသည်။ နို့တွကေိုလည်း ခပဖြှဖြမဟုတတ်ော့ပဲ ဖစွည်ှဈဆုပန်ယလြာခွပြေီ။ နှုတခြမ်းကို အတနကြှာအောင် မှတသ်ိပစြှာ စုပန်မ်းပြီးနောကြ ထိုသူက သူ့ကိုယပြေါမြှ အဝတအြစားတွကေို ခွှတန်သည်ေ။

မနှယေစြိုး မကြည့်ရဲ။ ခေါင်းလေးကို တဖကသ်ို့ စောင်းထားရုံသာမက မကြလြုံးလေးပါ မှိတထြားမိသည်။ ထို့နောကြ ခွသေံနှင့်အတူ ရချိုးခန်းတံခါးဖြင့်သံ၊ ရကသွေံ၊ တံခါးပြနပြိတသ်ံတွေ ကြားရပြီးနောကြ စပရငမြှေ့ရာကြီး အိကနဲ ဖြစ်သှားသည်။ သူ ကုတငပြေါြ တကလြာလပြေီ။ သူမစောကဖြုတကြို လိုးပတေော့မည်။ သူမဝတထြားသော အင်ျကြီကြယသ်ီးတွကေို သူက စဖြုတလြာသည်။ မနှယေစြိုးမကြန်ှာလေး ပို၍ရဲတွတလြာသလို အသားလေးတွလည်ေး တဆတဆြတ် တုနလြာသည်။ သူမနို့တွကေို သူမှငသ်ှားပတေော့မည်။

“ညီမ ကြောကန်တောလား၊ အလိုးခံဖူးတယ် မဟုတလြား”

“ဒါ–ဒါပမေဲ့–အခုလိုလုပတ်ာ–ပထမဆုံးပဲ အဈကို”

အထဈထဈ အငေါ့ငေါ့ ပြောလာသော မနှယေစြိုး၏ စကားအဆုံးမှာ သူ့လီးကြီးက ငေါကကြနဲ ငေါကကြနဲ ဖြစ်သှားရသည်။ လိုးချင်စြိတတ်ှေ ပြင်းထနလြာသောကြောင့် ကြယသ်ီးဖြုတန်သေော လကတ်ှပင်ေ တုနယ်ငလြာသည်။ ဒါကြောင့်ပင် ဈေးစကားပြောတုန်းက တဈနေ့လုံး အလိုးခံပေးဖို့ကို ငှနှစ်ေသောင်းသာ တောင်းခဲ့သညကြိုး။ ဈေးဦးမပေါကသ်ေးသည့် ခပပြေါပေါထဲကဟုပင် ထငခြဲ့သေးသောလြည်း ဖြံ့ထွားတောင့်တင်းသည့် ခန်ဓာကိုယန်ှင့် ချောမောလှပသည့် မကြန်ှာကလေးကို ပိုငဆြိုငထြားသော မနှယေစြိုးကို ခေါလြာခဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။ ဒီလောကနှင့် အစိမ်းသကသ်ကြ ကောငမြလေးကို ထအောငဆြှပြီး ဝအောငခြရွပတေော့မည်။ ဖာကိုလိုးသလိုမလိုးပဲ ခစွသ်ူကို လိုးသလိုလိုးရန် စိတကြူးပေါကလြာသည်။

သူလိုးခဲ့ဖူးသမွှ ဖာတွကေ အဝတတ်ှကေို သူတို့ဘာသာခွှတပြှီး အိပရြာပေါမြှာ ပကလြကလြှနပြေးကာ “လာလိုးတော့လေ” ဆိုတာမွိုးတွသော ဖြစ်သည်။ အလိုးခံပေးပြီးတာနှင့် လူးလဲထကာ သန့်ရှင်းရေးလုပပြှီး ပြနထြှကသ်ှားတတကြှသည်။ သူတို့ဘဝနှင့်သူတို့ ဆိုတော့လည်း ရသမွှအခွိနလြေးမှာ နောကထြပဖြောကသ်ည် ရှာရဦးမညမြို့ သူကလည်း နားလညပြေးထားပါသည်။ မိမိလိုးလိုကသ်ော စောကဖြုတသ်ည် ဒီတဈနေ့အတွင်းမှာပင် လီးဘယန်ှဈချောင်း အသှင်းခံခဲ့ရပြီဆိုတာ သူလည်းမသိ။ ယခု မနှယေစြိုးဆိုသော ကောငမြလေးကတော့ ရှကကြိုးရှကကြန်းလေးနှင့် ကြောကရြှံ့ထိတလြန့်နပေုံလေးကပင် သူမကို ပို၍လိုးချင်လြာစသညေမြို့ အိပရြာပေါသ်ို့ တန်း၍ခေါလြာခဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။ အစိမ်းသကသ်ကလြေးမှန်း သိလိုကရြတော့ ပို၍လိုးချင်လြာလသည်ေ။

အင်ျကြီကြယသ်ီးများ ဖြုတလြိုကပြှီးနောကြ သူမဘေးမှာ လှဲခလွိုကကြာ ခန်ဓကိုယလြေးကို ပြေ့ဖကပြှီး နောကကြွောရှိ ဘရာစီယာခွိတကြလေးကို ဖြုတပြှီး အပေါသ်ို့ ပင့်တငလြိုကရြာ ဖြေးဥတင်းရင်းမို့မောကန်သေော နို့ကြီးနှစ်လုံးက အကာအကြယမြဲ့သှားလတေော့သည်။ ခစွသ်ူတွထေားခဲ့တုန်းက သုံးယောကသ်ာ အနယခြံခဲ့ဖူးပြီး ခစွသ်ူတဈယောကန်ှင့် ခငပြှန်းသညသ်ာ စို့ဖူးသော နို့ကြီးတွကေို သူစိမ်းတဈယောကကြ ပိုငစြိုးပိုငန်င်း ကိုငတ်ှယဆြုပန်ယတ်ာကို ခံရခွပြေီ။ မကြာမီမှာ သူစိမ်းယောကြွားက တကလြိုးတာကို အလိုးခံရဖို့လည်း သချောနလပြေေီ။

တကယတ်မ်း အလိုးခံရတော့မယဆြိုတော့ ငှကြေေးအတွကြ မဟုတသ်ော ရညရြှယခြကြတ်ဈခုအတွကြ ညဉြ့ငှကဟြနဆြောငရြန် သူမ၏ ဆုံးဖြတခြကြြ မှားလပြေီလားဟု ထိုအခွိနထြိ သူမ တွေးနမေိဆဲ။ သူမ၏နို့အုံကြီးတွကေို ထိုသူက နမ်းလိုကစြို့လိုကြ လုပလြာတော့ ရငထြဲမှာ ကလိကလိ ဖြစ်လာသည်။ နို့စို့ရင်း ထမီစကိုဆှဲဖြုတကြာ အတွင်းခံဘောင်းဘီထဲသို့ လကန်ှိုကပြှီး စောကဖြုတကြှီးကို ပြတသ်ပလြိုကြ စောကစြေ့လေးကိုကုတလြိုကြ လုပလြာသောအခါမှာတော့ ဟင့်ကနဲ အသံလေးထွကလြာကာ ခါးလေးကလည်း တွန့်ကနဲ တွန့်ကနဲ ဖြစ်သှားပြီးနောကြ သူမ၏ရှကစြိတတ်ှနရေောမှာ ကာမစိတတ်ှေ ဝငရြောကလြာလတေော့သည်။

စောကဖြုတန်ှိုကတ်ာနဲ့ နို့စို့တာကို တပျိုငတ်ည်း ကြုံရပြီဆိုမှတော့ စိတကြ ထကြှလာခွပြေီ။ စောကဖြုတကြှီးထဲက အရညကြှညတ်ှလည်ေး ရှှဲနဈလာသလို တဟင်းဟင်း ငှီးသံလေးတွလည်ေး ထွကလြာပြီဆိုတော့မှ ထိုသူက မနှယေစြိုး၏ ထမီနှင့် အတွင်းခံဘောင်းဘီ အဖြူရောငလြေးကို ဆှဲခွှတလြိုကတ်ော့သည်။ ခွှတရြလှယစြရန်ေ မနှယေစြိုးက ခါးလေးကော့ပြီး တငပြါးကြီးတွပေါ ကြှပေးလိုကမြိသေးသည်။ အခုတော့ မို့မောကတ်င်းအိသော ရငသ်ားများ၊ ခပြရြပန်သေော ဝမ်းပဉွြးသားလေးများ ၊ စွင့်ကားနသေော တငပြါးကြီးများ၊ ပြည့်တင်းသော ပေါငတ်ံရှညကြှီးများနှင့် အမှေးပါးပါးလေး ဖုံးအုပန်သေော စောကဖြုတဖြောင်းဖောင်းကြီးတို့ကို ပိုငဆြိုငထြားပြီး ကာမစိတထြကြှနသည်ေ့ မိန်းမချောလေးသည် အိပရြာပေါမြှာ ဝတလြဈစားလဈဖြင့် တပမြကဖြှယရြာအတိ ဖြစ်နခွပြေေီ။

ထိုသူက ကုတငပြေါမြှဆင်းကာ သူ့အိတထြဲမှ ကြနဒြုံးအတွဲလိုကကြို ထုတလြိုကပြှီး တဈထုပကြိုယူကာ ကုတငစြောင်းမှာ လာပြနထြိုငလြြုကသ်ည်။ ထို့နောကြ မနှယေစြိုး၏ လကကြလေးတဈဖကကြို ယူကာ သူ့လီးပေါြ တငပြေးလိုကသ်ည်။ ပထမတော့ရှကသ်လိုလို ကြောကသ်လိုလို ဖြစ်နခေဲ့သော မနှယေစြိုးမှာလည်း ယခုတော့ စိတတ်ှထကြေှနပြေီမို့ လိုလားစွာပင် လီးကိုဆုပကြိုငလြိုကမြိသည်။ သူမစောကဖြုတကြို ပါကငဖြှင့်ခဲ့သည့် ခငပြှန်းသည်၏လီးက ငါးလကမြခန့်သာ ရှိသောလြည်း ယခုလိုးမည့်လီးကတော့ ချောကလြကမြခန့်ရှိမညဟြု သူမ ခန့်မှန်းမိသည်။

နို့စို့ခံရခွင်းနှင့် စောကဖြုတကြို ကလိခံရခွင်းတို့ကြောင့် ထကြှနခေဲ့သော ရမျမကစြိတသ်ည် လီးအသဈတဈချောင်းကို ကိုငလြိုကမြိသောအခါ ပို၍ပငပြှင်းထနလြာခဲ့သည်။ ရမျမကစြိတ် ထကြှလာသူတို့၏ ထုံးစံအတိုင်း ရှကစြိတတ်ှလည်ေး ပြောကကြှယသ်ှားခွပြေီ။ သူစိမ်းယောကြွားတဈယောကကြ တကလြိုးတာကိုခံရမည့်အရေး ရှကသ်ှေးမှှနန်တောတွေ ပြောကကြှယပြှီး ရမျမကသ်ှေးတွေ မှှနလြာလတေော့သည်။ မနှယေစြိုး မကြလြုံးလေးပြင့်လာပြီး သူမစောကဖြုတထြဲကို ထိုးသှင်းပြီးလိုးမည့် လီးချောင်းကြီးကို ကြည့်မိသည်။ သူမ ခန့်မှန်းသလိုပင် ချောကလြကမြခန့်ရှညပြှီး ခငပြှန်းသည်၏လီးထကြ ပို၍လုံးပတကြှီးသော လီးချောင်းကြီးကို မှငလြိုကရြသည်။

“အိုး-ရှင့်ဟာက ကြီးလိုကတ်ာ”

ကိုကိုတွေ မောငမြောငတ်ှေ မခေါတ်တသ်ေးသော ညဉြ့ငှကအြသဈစကစြကလြေးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုကပြှီး

“ ကိုယ့်နာမည် ကိုကိုဇောပြါ။ ကိုကိုလို့ပဲခေါပြါ။ မင်းကိုလည်း ညီမလေးလို့ပဲခေါမြယ်။ ဖြစ်တယမြဟုတလြား”

“ဟုတ်”

“ဂွင်းထုပေးနောျ”

မနှယေစြိုးက ခေါင်းလေးညိတပြှပြီး ဂွင်းထုပေးရင်း လီးဒဈအောကဖြကရြှိ မေးသိုင်းကြိုးနရောကို လကည်ှိုးလေးဖြင့် ပြတပြေးလိုကြ အပေါဖြကဒြဈနရောကို လကမြလကသ်ည်းလေးဖြင့် ကုတပြေးလိုကြ လုပန်လရေော လီးချောင်းကြီးမှာ အကြောကြီးများ ဖောင်းကြှကာ လီးထိပမြှ အရညကြှညမြွားပင် စို့လာလသည်ေ။ လီးချောင်းကြီးကို ဆုပကြိုငကြာ ကြင်းထုပေးရင်း

“ငါ့စောကဖြုတထြဲကို ဒီလီးကြီးနဲ့ ထိုးသှင်းပြီး ဆောင့်ဆောင့်လိုးတော့မှာပါလား”

ဟူသော အတွေးက မနှယေစြိုး၏ ရမျမကစြိတကြို ပို၍ထကြှလာစသည်ေ။ ကိုကိုဇောကြလည်း ကြင်းထုခံရင်း မနှယေစြိုး၏စောကဖြုတကြှီးကို ကောင်းကောင်းကလိပေးနလရေော နှစ်ယောကစြလုံး ထနလြာကြလပြေီ။

“လိုးတော့မယကြှာ–ကြိုငစြှပပြေး”

လကထြဲမှာကိုငထြားသော ကြနဒြုံးကို မနှယေစြိုးထံ ပေးလိုကတ်ော့

“ညီမလေး မစွပပြေးတတဘြူး ကိုကို”

“ကိုကိုစွပပြှမယ်–သချောကြည့်ထားနောြ။ ဒီအလုပလြုပရြင် ဒါတွတတေထြားရတယ် ညီမလေးရဲ့”

ကိုကိုဇောကြ ကြနဒြုံးအထုပကြိုဖောကကြာ သူ့လီးချောင်းကြီးမှာ စွပပြှသည်။ ထို့နောကတ်ော့ မနှယေစြိုးကိုလိုးဖို့ ပြငလြတေော့သည်။ အလိုးခံဖို့ ပကလြကလြှနပြေးထားသော မနှယေစြိုး၏ ပေါငလြုံးပြည့်ပြည့်ကြီးတွကေို ထောင်၍ကားလိုကပြှီး သူက ပေါငကြှားမှာ ဝငထြိုငလြိုကသ်ည်။ တကယတ်မ်း သူစိမ်းတဈယောကရြဲ့ အလိုးကိုခံရတော့မညဆြိုတော့ မနှယေစြိုး ရငဖြိုလာမိပြနသ်ည်။ သူမကိုလိုးချင်န်သေော ကိုကိုဇောြ၏ နှာထနန်သေော မကြန်ှာကိုကြည့်လိုကြ ။ သူမစောကဖြုတအြဝမှာ ခေါင်းတရမ်းရမ်းဖြစ်နသေော လီးချောင်းကြီးကို ကြည့်လိုကဖြှင့် ကြကသ်ီးတွထလောမိသည်။ ကြနဒြုံးစွပထြားသော လီးထိပကြှီးက သူမစောကဖြုတကြို ဖိပြီးတေ့လိုကခြွိနမြှာ ကြောထဲက စိမ့်ကနဲဖြစ်သှားပြီး ရငထြဲက လှိုကကြနဲဖြစ်သှားရသလို လကကြလေးတွကလေည်း အိပရြာခင်းကို ဆုပခြွရင်ေး အသကအြောင့်ထားလိုကမြိသည်။

အကြိမကြှိမ် အလိုးခံဖူးပြီမို့ လီးသှင်းရလှယစြရန်ေ ပေါငကြှီးနှစ်လုံးကိုလည်း ကားပေးလိုကမြိသည်။ ကိုကိုဇောကြ မနှယေစြိုး၏ စောကဖြုတန်ှုတခြမ်းသားတွကေို ဆှဲဖြဲကာ လီးဒဈကြီးမှုတအြောင် ထိုးသှင်းလိုကသ်ည်။

“ဗွဈဗွဈဗွဈ–ပြှတ်–အ–အား ကိုကို–“

အရညတ်ှရှေှဲနသေောလြည်း ကလေးမမှေးဖူးသေးသောကြောင့် ကဉွြးမှောင်းနဆေဲဖြစ်သော စောကဖြုတထြဲကို လီးဒဈကြီး မှုတဝြငသ်ှားသဖြင့် စောကဖြုတန်ှုတခြမ်းဝမှာ တင်းကနဲ ခံစားလိုကရြသည်။ စောကဖြုတကြိုဖြဲထားသော ကိုကိုဇောြ၏ လကတ်ှကေ မနှယေစြိုး၏ နို့ကြီးတွကေို ဆုပန်ယဖြစွည်ှဈကာ စောကဖြုတထြဲသို့ တဈလဈကြီးဝငန်ပြေီဖြစ်သော လီးချောင်းကြီးကို ဆကြ၍ထိုးသှင်းလိုကပြှနသ်ည်။။ အိပရြာခင်းကို ဆုပထြားသော မနှယေစြိုး၏ လကကြလေးတွကေ သူမနို့ကိုဖစွည်ှဈနသေော ကိုကိုဇောြ၏ လကတ်ှကေိုကိုငကြာ

“ဖြေး–ဖြေးဖြေးကိုကို–အား–အ”

ရှုံ့မဲ့နသေော မကြန်ှာလှလှလေးကိုကြည့်ရင်း ကိုကိုဇောြ ပို၍ရမျမကထြနလြာသည်။ ထိုသို့ရမျမကထြနလြာခွိနမြှာ ဖြစ်တတသ်ော ယောကြွားတို့၏ သဘာဝအတိုင်း ညှာတာစိတတ်ှေ ကင်းမဲ့သှားသော ကိုကိုဇောသ်ည် သူ၏လီးကြီးကို မနှယေစြိုး၏ စောကဖြုတထြဲသို့ အတင်းဖိဆောင့်ထိုးသှင်းလတေော့ရာ တဗှဈဗှဈ တပြှတပြှှတ် အသံများနှင့် မနှယေစြိုး၏ နာကငွစြှာ ငှီးငှူရင်း

“အ–အား–အီး–အဈအဈ– နာတယကြိုကို– နာတယ်– အား–“

ဟူသော ကြိတအြောသ်ံလေးသာ အခန်းထဲမှာ လှှမ်းမိုးနပြေီးနောကြ စကျကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် စောကဖြုတထြဲကို လီးတဆုံး ဝငသ်ှားလတေော့သည်။ သူမအလိုးခံဖူးသော လီးထကြ ပိုကြီးသော လီးချောင်းကြီးဖြင့် စောကဖြုတထြဲကို ခပကြှမ်းကြမ်း ထိုးသှင်းခံလိုကရြသော မနှယေစြိုးခငမြွာ တအင်းအင်းငှီးငှူရင်း ခေါင်းလေးကို ဘယည်ာရမ်းခါနဆေဲမှာပင် ကိုကိုဇောကြ အနားမပေးပဲ ဆောင့်လိုးလတေော့သည်။ အပျိုမဟုတသ်ောလြည်း ဒီလောကမှာ အသဈစကစြကကြလေးကို ဈေးဦးဖောကန်ရခွေင်းမို့ ကိုကိုဇောြ၏ စိတထြဲမှာ အပျိုစငကြို ပါကငဖြှင့်သလို ခံစားနရလေသည်ေ။

ခစွသ်ူချင်ြး အခစွန်ယကြွှံသလို ညငသ်ာစွာ လိုးပေးချင်သ်ောလြည်း ထနလြာပြီမို့ မညှာနိုငတ်ော့။ စောကဖြုတကြလည်း ကဉွြးမှောင်းနဆေဲမို့ လိုး၍ကောင်းလှန်းလှသလို သူဆောင့်လိုးလိုကတ်ိုင်း တအီးအီး တအားအား အသံလေးများထွကလြကြြ လူးလှန့်ကာ အလိုးခံပေးနသေော မနှယေစြိုး၏ ပုံစံလေးကလည်း “လိုးလှည့်ပါ ဆောင့်လှည့်ပါ” ဟု ဖိတခြေါန်သယေောင် ဖြစ်နလရေော ကိုကိုဇောလြည်း စိတရြှိလကရြှိ ဆောင့်ဆောင့်လိုးလတေော့သည်။

“ကောင်းလိုကတ်ာ ညီမလေးရယ်– အရမ်းကောင်းတယကြှာ”

ဟု ပြောရင်း ဆကတ်ိုကြ ဆောင့်ဆောင့်လိုးသည်။ မနှယေစြိုးမှာလည်း သူမ၏ နူးညံ့စိုအိနသေော စောကဖြုတအြတွင်းသားနုနုလေးတွကေို ပူနှေးမာကြောသော လီးချောင်းကြီးဖြင့် ပြတတ်ိုကန်မှေုကြောင့် သူစိမ်းယောကြွားတဈယောကကြ တကလြိုးခွင်းကို ခံနရသေညဟြူသော အတွေးပြောကပြှီး သူမဘဝမှာကြုံရသည့် ဒုတိယမှောကြ လီးတဈချောင်းက ပေးစွမ်းနသေော ကာမအရသာကို အသည်းတအေးအေး ရငတ်ဖိုဖိုဖြင့် ခံစားနလတေေော့သည်။ ငှကြေေးမလိုအပပြါပဲ မိမိ၏ ရညမြှန်းခကြတ်ဈခုအတွကြ ခန်ဓာကိုယ် အသှေးအသားတွကေို ငှဖြင်ေ့လဲလှယကြာ ညဉြ့ငှကဟြနဆြောငခြဲ့သော မနှယေစြိုးခငမြွာ ကောင်းကောင်းကြီး အလိုးခံနရပေပြေီ။

“အား—ဟင့်– အာ့ အာ့– အမလေး– ကိုကိုရယ်– အား– ကြမ်းလိုကတ်ာကြာ– အင့်အင့်အင့်– ညီမလေး နာတယ်- ကိုကို– အား-“

နာကငွမြှုကြောင့် ငှီးငှူမိသောလြည်း ထိုသို့လီးအသှင်းကြမ်းတာ အလိုးကြမ်းတာကို မနှယေစြိုး နှစ်ခွိုကလြှန်းလှသည်။ လီးကို ဒဈဖြားကနွရြုံမွှ ဆှဲထုတပြှီး အရှိနဖြှင့် ပြနဆြောင့်သှင်းလိုကတ်ိုင်း စောကစြေ့ခွှနခြွှနလြေးနှင့် စောကခြေါင်းအတွင်းပိုင်းမှ ခံစားရသောအရသာသည် စောကဖြုတအြုံမှတဆင့် ပေါငခြှံ၊ ထိုမှတဆင့် ခန်ဓာကိုယအြနှံ့အပြားသို့ ရောကရြှိသှားသလို ခံစားနရသေည်။ ပေါငကြှားမှာ ထိုငပြှီးလိုးနရောမှ သူမခန်ဓာကိုယပြေါြ မှောကခြကြာ ခပတ်င်းတင်းပြေ့ဖကပြှီး နို့တွကေိုစို့ပေးရင်း ပယပြယန်ယန်ယ် ဆောင့်ဆောင့်လိုးနသေော ကိုကိုဇောကြို သူမကလည်း ပြနလြညပြှေ့ဖကပြှီး သူ့ကြောပြငအြနှံ့ ပြတသ်ပကြုတခြှဈကာ တငပြါးကြီးတွေ အိပရြာနှင့် လှတသ်ှားသညအြထိ စောကဖြုတကြှီးကို ကော့ကော့ပေးနမေိသည်။

ကာမအရသာ အရှိနတ်ကလြာသော ကိုကိုဇောမြှာလည်း ချောမောလှပသလောကြ ဖြံ့ထွားတောင့်တင်းလှန်းလှသည့် မနှယေစြိုး၏ စောကဖြုတဖြောင်းဖောင်းကြီးကို လိုးရတာ လှနစြှာအရသာရှိနသည်ေ။ သူ့ရငခြှငအြောကမြှာ အလိုးခံနသေော ကောငမြလေးသည် ဟနဆြောငန်ခွင်ေး မဟုတပြဲ စိတပြါလကပြါ တုန့်ပြနန်တောကိုလည်း သူရိပမြိသည်။ ထိုအခါ သူ့အလိုးတွေ ပိုကြမ်းလာသည်။ မနှယေစြိုးလည်း ကော့ပြံငှီးငှူရင်း အလိုးခံနမေိတော့သည်။ နို့စို့နရောမှ နှုတခြမ်းစုပရြင်း နို့နှစ်လုံးကို စုံကိုငကြာ ဆောင့်ဆောင့်လိုးပြနရြာ သူမကလည်း သူ့နှုတခြမ်းတွကေို အငမ်းမရ ပြနစြုပမြိသည်။

“လိုးလို့ကောင်းလိုကတ်ာ ညီမလေးရယ်– အား– အား”

“ညီမလေးလည်း– ကောင်း– အာ့- ကောင်းတယ် ကိုကို– အင့်အင့်အင့်– ကိုကို– အား– ကိုကိုရယ်– အရမ်းကောင်းတယကြှာ– အာ့”

“တဈနေ့လုံး လိုးကြမယန်ောြ ညီမလေး”

“လိုး–အင့်–လိုးပါ ကိုကိုရယ်”

“ကောင်းလိုကတ်ဲ့ စောကဖြုတကြှီးကြာ– ခွှတတ်ောငမြခွှတခြငွတ်ော့ဘူး”

“အားအားအင့်–ကိုကို– ညီမလေး– ပြီး– ပြီးတော့မယ်– အာ့ အာ့ အား ကိုကိုရယ်– ကောင်း– ကောင်းလိုကတ်ာ– အား”

ကိုကိုဇောြ၏ ပြင်းထနကြှမ်းတမ်းသော ဆောင့်လိုးခကြတ်ှကေိုခံရင်း မနှယေစြိုး တဈခွီပြီးသှားရလသည်ေ။ သူမ ပြီးသှားသောလြည်း ကိုကိုဇောကြ မပြီးသေး၍ ဆကလြိုးနတောကို အလိုးခံပေးရသေးသည်။ ဒုတိယအခွီ မစခငမြှာတော့ စောကဖြုတအြလကြခြံလိုကရြသော မနှယေစြိုးလည်း ထကြှလာသော ရမျမကစြိတကြို မထိန်းနိုငတ်ော့ပဲ ကိုကိုဇောြ၏ လီးကြီးကို ပြန်၍စုပပြေးလိုကမြိတော့သည်။

ပထမဆုံးနေ့မှာပင် အိပရြာပေါမြှာ လေးခွီလိုးပြီး ပြနခြါနီးမှ ရအတေူတူခွိုးရင်း ရချိုးခန်းထဲမှာပင် နောကတ်ခွီ အလိုးခံလိုကရြပြနသ်ည်။ ရချိုးခန်းထဲမှ ပြနထြှကလြာကြပြီးနောကြ အဝတတ်ှေ ပြနဝြတန်ကြရေင်း

“ညီမလေးကို ဘယန်ေ့ထပတ်ှေ့လို့ရမလဲ”

“ညီမလေးက အမြဲမလုပဘြူး ကိုကို။ အခုတောင် ငှလေိုလို့ လုပမြိတာ။ ကိုကိုနဲ့ ပထမဆုံးပဲ”

“ပထမဆုံးဆိုတာ ကိုကိုသိပါတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် ထပလြိုးချင်သ်ေးတာ။ လိုးလို့မဝသေးဘူးလေ”

“အာ့ဆို နောကတ်ဈပတကြှာရင် ထပတ်ှေ့မယလြေ”

“အခု ကိုကိုတို့ ဆေးသှားစဈကြမယကြှာ”

“ဘာလုပဖြို့စဈမှာလဲ ကိုကိုရဲ့”

“ကြနဒြုံးနဲ့လိုးရတာ အားမရဘူး။ ကိုကိုက ညီမလေးကို ဒီအတိုင်းလိုးချင်တ်ာ။ ဆေးစဈပြီးလို့ နှစ်ယောကစြလုံး ကနွြးမာရေးကောင်းရင် ကြနဒြုံးမသုံးပဲ ဒီအတိုင်း လိုးကြမယကြှာ”

သို့နှင့်ပင် ပြငပြဓါတခြှဲခန်းတဈခုမှာ ဆေးသှားစဈလိုကကြှသည်။ သုံးရကကြှာမှ အဖြသေိရမညမြို့ နှစ်ယောကသ်ား ပြနထြှကလြာကြရင်း

“ညီမလေး ဖုန်းနံပါတပြေးလေ။ အဲ့နေ့ကြရင် ဆုံရအောင်”

“ကိုကို့ဖုန်းနံပါတပြေးခဲ့။ ညီမလေး လှမ်းခေါပြေးမယ်”

နှစ်ယောကသ်ား လမ်းခွဲခဲ့ကြပြီးနောကမြှ မနှယေစြိုးက ဖုန်းတဈလုံးနှင့် ဆင်းကဒတ်ဈခုဝယကြာ ကိုကိုဇောထြံ လှမ်းဆကပြှီး ဖုန်းနံပါတ် ပေးထားလိုကသ်ည်။ သူမ သုံးလကစြ ဖုန်းနံပါတကြိုတော့ ဒီလောကမှာ ဒီအလုပအြတွကြ မသုံးချင်ြ။ အိမပြှနရြောကတ်ော့ ကိုကိုဇောပြေးလိုကသ်ော ငှနှစ်ေသောင်းကို စာအိတကြလေးနှင့်ထည့်ပြီး ရကစြှဲတပကြာ သိမ်းထားလိုကသ်ည်။ စာအိတထြောင့်ကလေးမှာ သူမအလိုးခံခဲ့ရသော အကြိမရြကေိုပါ ၅ ဟု ရေးမှတထြားလိုကလြသည်ေ။ သူမ ဒီအလုပလြုပတ်ာ ငှအတွေကမြှ မဟုတတ်ာလေ။

………………………………………………………..

ခွိန်းထားသည့်နေ့မှာ ဓါတခြှဲခန်းကို နှစ်ယောကအြတူသှားပြီး အဖြသှေားယူသည်။ ဘာရောဂါမှ မရှိကြသဖြင့် ထိုနေ့မှာတော့ ကြနဒြုံးမသုံးပဲ လိုးဖြစ်ကြလသည်ေ။ မနှယေစြိုး၏ စောကဖြုတထြဲကို သူ့လီးရညတ်ှေ ပန်းထည့်ခံခဲ့ရသည်။ အပြာကားတွကြည်ေ့လိုကြ၊ တဈယောကန်ှင့်တဈယောကြ ပြတသ်ပန်ှိုးဆှကလိလိုကြ၊ စိတတ်ှထလောကြတော့ ထပလြိုးလိုကန်ှင့် လီးရညတ်ှေ တခွီပြီးတခွီ အထည့်ခံခဲ့ရသည်။ ထိုသို့ လီးရညတ်ှေ ပန်းထည့်ခံရတာကို မနှယေစြိုးလည်း နှစ်ခွိုကလြသည်ေ။ ဆေးထိုးထားပြီးသားမို့ ကိုယဝြနရြှိလာမှာကိုတော့ ပူစရာမလိုခွေ။

ပထမနေ့တုန်းကလိုပင် အိပရြာပေါမြှာ လေးခွီ ရချိုးခန်းထဲမှာ တခွီ လိုးသည်။ လေးကြိမမြှောကြ ဆုံတွေ့စဉမြှာလည်း အိပရြာပေါမြှာ လေးခွီလိုးပြီး ရချိုးခန်းထဲ ရောကခြဲ့ကြသည်။ ပကြေံနသေော စောကဖြုတန်ှင့်လီးကို အပြနအြလှန် ဆေးကြောပေးကြပြီးနောကြ ရချိုးကြရင်း သူမတကိုယလြုံးအနှံ့ ဆပပြှာတိုကပြေးမညဆြိုကာ တငပြါးနှင့်ပေါငခြှံတွကေို အရငဆြုံး ဆပပြှာတိုကပြေးရင်း သူမစအိုထဲသို့ လကခြလယတ်ဈချောင်း ထိုးနှိုကလြိုကသ်ည်။ မနှယေစြိုး တွန့်သှားပြီး ရငထြဲမှာ ထိတကြနဲ ဖြစ်သှားခွင်းနှင့်အတူ

“အို့ ဘာလုပတ်ာလဲ ကိုကိုရဲ့”

“ညီမလေးကို ဖငလြိုးချင်တ်ယကြှာ”

“အာ–ဟင့်အင်း– ဟင့်အင်း– အဲ့ဒါတော့မဖြစ်ဘူး ကိုကို– ညီမလေးမခံရဲဘူး– ခံလည်းမခံဖူးဘူး– ဟင့်အင်း– ဟင့်အင်း– အို– အာ့– ကိုကို-“

သူမငှင်းဆနန်ရင်ေးမှာပင် လကည်ှိုးတဈချောင်းကပါ ပူး၍ဝငလြာသည်။ ဆပပြှာတွနေဲ့ဆိုတော့ တင်းကနဲ ဖြစ်သှားသောလြည်း မနာသေး။ သူမကို တကယဖြငလြိုးတော့မညဆြိုတာ သိလိုကပြှီမို့ မနှယေစြိုး ရှေ့ကိုရုန်းထွကသ်ည်။

“ကိုကို–မလုပန်ဲ့နောြ–ညီမလေးမကြိုကဘြူး–ဖယ်”

“မကြိုကလြည်း လိုးမှာပဲ– ညီမလေး မကြိုကပြမေဲ့ ကိုကိုကြိုကတ်ယ်–“

ကိုကိုဇောကြ မနှယေစြိုးကို အတင်းပြေ့ဖကကြာ ရချိုးခန်းကြမ်းပြငပြေါြ လှဲခလွိုကသ်ည်။

“ဟင့်အင်း–မလုပပြါနဲ့– မလုပပြါနဲ့ ကိုကိုရယ်– ညီမလေး ကြောကလြို့ပါ– အဲ့လိုမလုပပြါနဲ့- ဟင့်ဟင့်”

ဖငလြိုးခံရမှာကို ထိတလြန့်ကြောကရြှံ့သဖြင့် မနှယေစြိုး ရုန်းကနပြှနသ်ည်။ နှုတမြှလည်း တောင်းပနသ်ည်။ သို့သောြ ကာမဘီလူးစီးနပြေီဖြစ်သော ကိုကိုဇောကြ အလွှော့မပေးပဲ ရချိုးခန်းကြမ်းပြငပြေါမြှာ မှောကလြကြသ်ားလေး ဖြစ်နသည်ေ့ မနှယေစြိုး၏ခန်ဓာကိုယပြေါြ တကခြှကာ သူမ၏စအိုလေးထဲသို့ လီးထိုးသှင်းဖို့ ကြိုးစားနသည်ေ။ စအိုဝကို ပူနှေးသော လီးချောင်းကြီးက လာတေ့လိုကသ်ညန်ှင့် ကြကသ်ီးဖြန်းဖြန်းထကာ မနှယေစြိုးက ရုန်းကနန်သဖြေင့် လီးက စအိုထဲသို့မဝငပြဲ ချောခြွောထြှကသ်ှားသည်။

“တောင်းပနပြါတယ် ကိုကိုရယ်– ညီမလေးကို အဲ့လိုမလုပပြါနဲ့– အဟင့်ဟင့်– ကြောကတ်ယ်– အာ– ဟင့်အင်း–”

“ခဏလေးပါ ညီမလေးရယ်– ညီမလေးဖငကြို ကိုကို အရမ်းလိုးချင်န်လေို့ပါ– မရုန်းစမ်းပါနဲ့– ရုန်းလည်း ကိုကိုက ရအောငလြိုးမှာ”

“ညီမလေးမခံရဲဘူး ကိုကို– လှှတ်– ညီမလေးကိုလှှတပြါ– ကိုကိုပြီးအောင် ညီမလေး စုပပြေးပါ့မယ်– အာ့”

“မရဘူးကြာ– ဖငပြဲလိုးမယ်– ဖငအြလိုးခံကြည့်ပြီးရင် ညီမလေးကြိုကသ်ှားမှာပါ”

“မခံရဲဘူး အဟင့်ဟင့်–မလုပပြါနဲ့–အာ–အာ–“

ပြောရင်းရုန်းရင်းဖြင့် လီးဒဈကြီးက ဖငထြဲမှုတဝြငသ်ှားသည်။ စအိုဝမှာ မီးစနှင့်ထိုးလိုကသ်လို ပူကနဲ ခံစားလိုကရြသဖြင့် မနှယေစြိုး ခါးလေးကို လိမလြိုကရြာ လီးဒဈကြီးက ပြှတကြနဲ ပြနကြွှတထြှကသ်ှားသည်။ ကိုကိုဇောကြ တဏှာအရှိနဖြှင့် ပိုမိုသနမြာလာခွိနမြှာ မနှယေစြိုးက ရုန်းကနအြားပြော့လာသည်။ ငှယေူထားသဖြင့် လီးလည်းစုပပြေးသလို စောကဖြုတကြိုလည်း အကြိမကြှိမ် အလိုးခံပေးပြီးပြီမို့ ဒီလိုမုဒိမ်းအကငွြ့ခံရလိမ့်မညဟြု သူမ မထငခြဲ့။ လီးသှင်းရ ပိုလှယစြဖေို့ ကိုကိုဇောကြ လကည်ှိုး လကခြလယန်ှင့် လကသ်ူကြှယပြါပူးပြီး စအိုထဲကို လေးငါးခကြြ ဆောင့်ထိုးလိုကပြှနသ်ည်။

“အ အ အား မလုပပြါနဲ့- အ–“

သူက မနှယေစြိုး၏ တောင်းပနစြကားတွကေို အမှုမထားပဲ စအိုထဲကို လီးထိုးသှင်းပြီး မုဒိမ်းကငွြ့ဖို့သာ ကြိုးစားနပြနေသ်ည်။ မနှယေစြိုး တောင်းပနရြင်း ရုန်းကနရြင်း ခွကေုနလြကပြမ်းကလွာသည်။ ရုန်းကနမြှုတွေ အားပြော့လာသည်။ နောကဆြုံးမှာတော့ တောင်းပနရြင်း ငှင်းဆနရြင်းနှင့်ပင် စအိုလေးထဲကို လီးအသှင်းခံလိုကရြတော့သည်။ စအိုဝလေးမှာ လီးတေ့မိသညန်ှင့် အတင်းဖိထိုးသှင်းလိုကခြှင်းမို့ လီးဒဈသာမက လီးတဝကခြန့်အထိ ဗှဈကနဲ ဝငသ်ှားသည်။

“အာ့–အားအား–အ”

နာကငွစြှာ အောလြိုကသ်ော အသံလေးမဆုံးမီ ကနွန်သေော လီးတဝကကြိုပါ အတင်းထိုးသှင်းခံလိုကရြလရော စအိုလေးထဲသို့ လီးတဆုံးဝငသ်ှားပြီး မနှယေစြိုး၏ ခန်ဓာကိုယလြေးမှာ တဆတဆြတ် တုနန်သလေို စအိုထဲကို လီးအသှင်းခံရသည့် နာကငွမြှုကြောင့် မကြရြညတ်ှေ ပိုးပိုးပေါကပြေါကြ ကလွာသည်။ ဖငကြို မရမက မုဒိမ်းကငွြ့ဖို့ ကြိုးစားလိုကရြသည့် ကိုကိုဇောလြည်း ဖငထြဲကို လီးသှင်းလိုကပြှီးမှ မနှယေစြိုး၏ ကြောပြငလြေးပေါြ ဖိမှောကလြိုကပြှီး ဖငထြဲကို လီးချောင်းကြီး တဈလဈကြီးဝငန်သေော အနအထေားဖြင့်ပင် ဖငထြဲမှာ လီးကိုစိမထြားကာ ခဏနားလိုကသ်ည်။ မနှယေစြိုးခငမြွာမှာတော့ တရှုံ့ရှုံ့ဖြင့် ငိုနရေုံမှအပ ဘာမှမတတန်ိုငတ်ော့ခွေ။

အနည်းငယ် အမောပြသှေားသညန်ှင့် ကိုကိုဇောကြ လီးချောင်းကြီးကို စ၍ အသှင်းအထုတပြှုလာသည်။ ကဉွြးမှောင်းတင်းကြပန်သလေောကြ နှေးထွေးအိစကန်ူးညံ့သော စအိုအတွင်းသားလေးတွကေို လီးချောင်းမာမာကြီးက ပြတတ်ိုကလြှုပရြှားလာတော့ မနှယေစြိုး နာကငွစြှာဖြင့် အသံထွကြ၍ အောမြိသည်။

“အီးဟီးဟီး–နာတယ်– နာတယကြိုကိုရဲ့– ညီမလေး မခံနိုငဘြူး– အား– ဖြေးဖြေး– အား– အဟင့်ဟင့်– သပြေီ– အား– ကြပတ်ယ်– အအား– အဟင့်ဟင့်– အားအာ့ အာ့”

ခမ်းနားသော ဟိုတယကြှီး၏ ရချိုးခန်းလေးထဲမှာ မုဒိမ်းအကငွြ့ခံနရသေော မနှယေစြိုး၏ နာကငွစြှာ ငှီးငှူငိုရှိုကန်သေံကို အပြငမြှ မကြားနိုငသ်ောကြောင့် ကိုကိုဇောကြ ဆကတ်ိုကပြင် ဆောင့်ဆောင့်လိုးလတေော့သည်။

“အ အား အမလေး– အား– ဖြေးဖြေးလိုးပါ ကိုကိုရယ်– အာ့– ညီမလေးကို သနားပါဦး– အား အဟင့် ဟင့်”

မနှယေစြိုး ငိုရင်းရှိုကရြင်း ဖငလြိုးခံနရလေသည်ေ။ ဘယလြီးမှ မဝငဖြူးသေးသော ဖငပြေါကလြေးကို မုဒိမ်းကငွြ့ပြီး ပါကငဖြှင့်နရခွေင်းမို့ ကိုကိုဇောြ အားရကြနပေန်မေိသည်။ ငါးမိနဈခန့် စိတရြှိလကရြှိ ဆောင့်လိုးလိုကပြှီး သုတမြထွကသ်ေး၍ မာတောငန်ဆေဲ လီးချောင်းကြီးကို ဖငထြဲမှ ဆှဲခွှတလြိုကသ်ောလြည်း မနှယေစြိုးခငမြွာ ရချိုးခန်းကြမ်းပြငပြေါမြှာ မှောကလြကြသ်ားလေးဖြင့်သာ တသိမ့်သိမ့် ငိုရှိုကန်သည်ေ။ ဖငထြပလြိုးလည်း ငှင်းဆနရြုန်းကနမြည့်ဟန် မရှိတော့။ ဦးကြိုးသှားပြီဖြစ်သော မနှယေစြိုးကိုပြေ့ကာ အိပရြာပေါြ ပြနခြေါလြာလိုကသ်ည်။ ကုတငစြောင်းမှာ ကိုယတ်ပိုင်းတငပြှီး ပေါငကြှီးနှစ်လုံးကို ထောင်၍ကားလိုကကြာ မနှယေစြိုး၏ စအိုဝလေးကို လီးဖြင့် ထပတ်ေ့လိုကပြှနသ်ည်။

သူ့လီးချောင်းကြီးနဲ့ တဆုံးထိုးသှင်းပြီး ဆောင့်ဆောင့်လိုးတာကို ခံထားရလို့ ပူထူနာကငွန်တေဲ့ စအိုဝလေးကို လီးထိပကြှီးနဲ့ လာတေ့ပြနပြါပြီ။ ကမွယောကြွားကိုတောင် မပေးခဲ့တဲ့ဖငကြို အခုတော့ ပါကငအြဖြင့်ခံလိုကရြပါပြီ။ ဆကပြှီး ရုန်းကနန်လည်ေး အားချင်ြးမမွှတာရယ် သူက ခုနကလို မရမက အတင်းလိုးမှာ သချောနတောရယကြှောင့် ကမွ မရုန်းတော့ပါဘူး။ နာကငွမြှုကြောင့် ငိုရှိုကရြင်း မကြရြညတ်ှစေီးကနွတေဲ့ ကမွကို သူက ညှာမှာမဟုတတ်ော့ပါဘူး။

စအိုဝကို လီးနဲ့လာတေ့ပြီးမှ ပြနခြှာလိုကပြှီး ကြမ်းပြငပြေါြ ဒူးထောကထြိုငခြလွိုကကြာ ကမွစောကဖြုတကြိုဖြဲပြီး လွှာနဲ့လကြန်ပြနေပြါတယ်။ စောကစြေ့လေးကို နို့စို့သလိုစို့ရင်း စောကဖြုတထြဲကို လကန်ှဈချောင်းနဲ့ တစွပစြှပ် ထိုးနှိုကလြိုကြ၊ အဲ့ဒီလကတ်ှကပေဲ စောကခြေါင်းထဲမှာ လှည့်ပတမြှှနှေောကလြိုကန်ဲ့ လုပန်တေော့ ဘယမြိန်းကလေးက နနေိုငတ်ော့မှာလဲရှင်။ ကမွလည်း လူးလှန့်လာရပြနတ်ာပေါ့။ စောကဖြုတထြဲက ထွကလြာတဲ့ အရညကြှညတ်ှနေဲ့ သူ့ပါးစပကြ ထွကလြာတဲ့ တံတွေးတွဟော စောကဖြုတအြကြဲကြောင်းတလွှောကြ စီးကသွှားပြီး စအိုဝလေးမှာ ရှှဲရှှဲစိုနပေါပြီ။

အဲ့ဒီတော့မှ စောကဖြုတထြဲကို ကလိနတေဲ့ လကန်ှဈချောင်းအနကြ လကခြလယကြ စအိုထဲကိုကလိပြီး လကည်ှိုးက စောကခြေါင်းထဲကို ပြနထြည့်ကာ စောကဖြုတကြိုရော ဖငကြိုပါ လကန်ှဈချောင်းနဲ့ လိုးပေးနပေါတယ်။ စောကစြေ့နဲ့ စောကဖြုတအြကြဲကြောင်းနဲ့ စောကစြေ့ကိုလည်း မနားတမ်း လကြပြေးနတောမို့ ကမွစောကဖြုတထြဲက ရှတကလြာပြီး ဖငထြဲကလည်း နာတာလိုလို ကောင်းတာလိုလို ခံစားလာရပါတယ်။ ခုနတုန်းက ရချိုးခန်းထဲမှာ ဖငလြိုးခံခဲ့ရသလို နာကငွရြုံသကသ်ကြ မဟုတတ်ော့ပါဘူး။ ကမွ တဟင့်ဟင့် ဖြစ်လာတော့မှ သူ့လကပြေါြ တံတွေးထွေးခကြာ ကမွဖငထြဲကို ထည့်ပြနပြါတယ်။ ပြီးတော့ သူ့လီးချောင်းကြီးကိုလည်း တံတွေးတွရှေှဲအောင် ဆှတပြှီးမှ လီးနဲ့တေ့ပြီး ထိုးသှင်းလိုကပြါတယ်။

“ပြှတ် ဗွိဗွိဗွိ– ဗွှတ်– အားအား- အာ့ဟ– ဖြေး– ဖြေးဖြေးသှင်းပါ ကိုကိုရယ်- အား– အား– အမလေး”

လီးဒဈကြီး ဗှဈကနဲ ကြှံဝငလြာတော့ ဖငဝြလေးမှာ မီးစနဲ့ထိုးလိုကသ်လို ပူကနဲ ခံစားလိုကရြပြနပြါတယ်။

“အား– အမလေး– နာတယ်– နာတယကြိုကို– အမလေး– ကြဲတော့မှာပဲ– အဟင့်ဟင့်– ရှီး– အား ကြှတကြွှတ်”

ဖငဝြလေးမှာ တံတွေးတွနေဲ့ စောကဖြုတထြဲကထွကတ်ဲ့ အရညတ်ှေ ရှှဲနဈနပမေေဲ့ ဖငထြဲကို လီးအသှင်းခံရတာကတော့ နာတာပါပဲရှင်။ သူက ကမွပေါငကြှီးနှစ်လုံးကို တွန်းတငလြိုကတ်ော့ စအိုဝလေးဟာ အသုံးတောခြံဖို့ အသင့်အနအထေား ဖြစ်သှားပုံရပါတယ်။ သူက ထပပြှီးထိုးသှင်းလိုကတ်ော့ ဒဈဝငပြှီးသား လီးချောင်းကြီးဟာ ဖငထြဲကို ကြပကြှပသ်ပသ်ပန်ဲ့ တိုးဝငလြာပါတယ်။ လီးဒဈကြီး စသှင်းသလောကြ မနာတော့ပမေဲ့ စအိုအတွင်းသားတွကေို လီးဒဈကြီး ပြတတ်ိုကထြိုးခွဲဝငလြာတာကြောင့် အောင့်သကသ်ကြ ခံစားနရပေါတယ်။ လီးတဝကကြွောကြွောလြောကြ အိကနဲဝငလြာပြီး ထပဖြိသှင်းခွိနမြှာတော့ ဖငထြဲကို လီးအသှင်းခံရတဲ့ဒဏကြ နာကငွလြာပြနတ်ာကြောင့် သူ့ပေါငကြို လကန်ဲ့တွန်းထားရင်း

“တောြ– တောပြါတော့ ကိုကိုရယ်– ညီမလေး နာလှပြီ– အဟင့်ဟင့်– မခံနိုငတ်ော့လို့ပါ– ထပမြသှင်းပါနဲ့တော့– အား–အား”

ခုနက ဖငထြဲကို အတင်းထိုးသှင်းပြီး ခပကြှမ်းကြမ်း အလိုးခံထားရတဲ့ဒဏကြှောင့် အခုတခါ ထပသ်ှင်းတော့ ပိုပြီးနာသလို ခံစားရပါတယ်။ လီးအသှင်းခံရင်း ထွန့်ထွန့်လူးနတေဲ့ ကမွကိုကြည့်ပြီး လီးဒဈသာကနွတ်ဲ့အထိ ဆှဲထုတကြာ တံတွေးတွေ ထပထြှေးခပြှီး ပြနထြိုးသှင်းလိုကတ်ော့ အိကနဲ လွှောကနဲ လီးတဆုံး ဝငသ်ှားပါတော့တယ်။ ဖငခြေါင်းထဲမှာ ကြပသ်ိပပြှီး အောင့်တောင့်တောင့် ဖြစ်နပမေေဲ့ ခုနကလောကြ မနာတော့ပါဘူး။

ပြည့်သိပတ်င်းကြပန်တေဲ့ အထိအတွေ့ကြောင့် တရှီးရှီးနဲ့ စုပသ်ပင်ှီးငှူနခေိုကမြှာပဲ သူက ကမွကို ဖငလြိုးလာပါတော့တယ်။ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် အနအထေားမို့ ရမျမကထြနထြနန်ဲ့ ဖငလြိုးနတေဲ့ သူ့မကြန်ှာကို ကမွမှငန်ရသေလို တင်းကြပန်ာကငွမြှုကြောင့် ရှုံ့မဲ့ပြီး ဖငအြလိုးခံနရတေဲ့ ကမွမကြန်ှာကိုလည်း သူမှငန်ရမှောပါပဲ။ လေးငါးခကြလြောကြ ဖငလြိုးလိုကြ ။ သူ့လီးချောင်းကြီးပေါြ တံတွေးထွေးခလွိုကြ လုပရြင်း ဖငထြဲမှာရှှဲလာတော့ အသှင်းအထုတ် မှနလြာရုံမက ဆောင့်ဆောင့်ပြီး လိုးလာပါတယ်။ တံတွေးတွနေဲ့ ရှှဲနဈနတေော့ လီးထိပန်ဲ့ အဆောင့်ခံရတိုင်း အောင့်သှားတာကလှဲပြီး နာကငွမြှုလည်း မရှိတော့ပါဘူး။

သူ့လကတ်ှကလေည်း ကမွစောကစြေ့ကို အဆကမြပြတပြှတပြေး ခွပေေးနတောကြောင့် ဖငလြိုးခံရလို့ နာကငွတ်ာတွပြေောကပြှီး ပေါငခြှံတဝိုကမြှာ ဘယလြိုပြောရမှန်းမသိတဲ့ ခံစားမှုအသဈကို ကြုံရပါတော့တယရြှင်။ ဖငလြိုးခံနရတေယဆြိုတဲ့ အသိကလည်း ကမွရဲ့ရမျမကစြိတတ်ှကေို ပိုပြီးထကြှလာစပေါတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် သူကြမ်းသမွှကို တအားအား အောရြင်း ငှီးရင်း ကြနပေစြှာ ဖငလြိုးခံနမေိရာက

“အားအား– ကိုကို– အား– ကောင်းလိုကတ်ာ ကိုကိုရယ်– ညီမလေး ပြီး– ပြီးပြီ– အားအား– ကိုကိုရယ်– အမလေးးးးးးး”

ကမွစောကဖြုတထြဲက အရညတ်ှေ ပန်းထုတလြိုကပြှီး တခွီပြီးသှားရပါတော့တယ်။

———————————————

မနှယေစြိုး ဖငအြလိုးခံရင်း တခွီပြီးသှားအောင် ပညာပြ၍ လိုးပေးလိုကပြှီးနောကြ ဖငထြဲဝငန်သေော လီးကို ကြှတထြှကမြသှားအောင် အသာထိန်းပြီး ကုတငပြေါြ တကလြာလိုကသ်ည်။ မနှယေစြိုးကလည်း အလိုကသ်င့်လေး ခန်ဓာကိုယအြနအထေားပြငပြေးရင်း နှစ်ယောကသ်ား ကုတငပြေါအြရောကမြှာ မနှယေစြိုး၏ ခွသလေုံးဖြေးဖြေးလေး နှစ်ဘကကြို သူ့ပုခုံးပေါထြမ်းတငပြှီး သူမကိုယပြေါြ မှောကခြလွိုကတ်ော့ မနှယေစြိုး၏တငပြါးကြီးက အိပရြာနှင့်လှတသ်ှားသည်။ လီးချောင်းကြီးကတော့ ဖငထြဲမှာ တဈလဈကြီးဝငန်ဆေဲ။ ထို့နောကတ်ော့ မနှယေစြိုး၏ ဖြံ့ထွားမို့မောကတ်င်းအိနဆေဲ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို စုံကိုငဆြုပန်ယဖြစွည်ှဈရင်း မညှာမတာ ဖငလြိုးလတေော့သည်။ ရမျမကထြနန်ခေိုကမြှာ ဖငလြိုးတာကို ခံနိုငသ်ောလြည်း တခွီပြီးသှား၍ စိတပြှနခေေိုကမြှာ ပယပြယန်ယန်ယ် အဆောင့်ခံရလသေောအခါ

“အား–အား– ဖြေး–အင့်– ဖြေးဖြေး– အမလေး– အင့်အင့် အဟင့်– ကိုကို– အ– ညီမလေး မခံ– မခံနိုငတ်ော့ဘူး– ဟူး– အင့်အင့်အင့်– အမလေးလေး– သပေါပြီ ကိုကိုရယ်– အဟင့်ဟင့်– တောြ–ပါ– တော့– အာ့– အားအားအား”

ကာမဘီလူးစီးနပြေီဖြစ်သော ကိုကိုဇောကြ မနှယေစြိုး၏ တောင်းပနသ်ံ ငိုရှိုကသ်ံတွကေို ဂရုမစိုကပြဲ ဘယလြီးမှ အသှင်းမခံဖူးသေးသော အသဈစကစြကြ ဖငလြေးကို အားရပါးရ ဆောင့်ဆောင့်လိုးရင်း ပါကငဖြှင့်နလတေေော့သည်။ ဆေးစဈပြီးသည့်နောကပျိုင်းမှာ ကြနဒြုံးလည်း မသုံးကြတော့သဖြင့် နူးညံ့အိစကန်ှေးထွေးသော စအိုအတွင်းသားနုနုလေးတွကေို အကြောင်းပျိုင်းပျိုင်းထနသည်ေ့ လီးချောင်းမာမာကြီးက တိုကရြိုကထြိတွေ့ ပြတတ်ိုကန်မှေုကြောင့် ကိုကိုဇောလြည်း မထိန်းနိုငတ်ော့ပဲ မနှယေစြိုး၏ဖငထြဲသို့ လရညမြွား ပန်းထည့်လိုကလြတေော့သည်။

“အား–အား–ကောင်းလိုကတ်ာ ညီမလေးရယ်– အား”

ကိုကိုဇောြ၏ တဈလကကြိုငဖြစ်နသေော မနှယေစြိုးခငမြွာ ထိုနေ့က ဖငကြို ၂ ခွီအလိုးခံလိုကရြပြီး ဖငလြိုးခံရသော အရသာကို သိသှားရသည်။ ကိုကိုဇောကြ မနှယေစြိုးကို ဖငကြိုပါလိုးလိုကရြသဖြင့် ထိုနေ့က ငါးသောင်းပေးလိုကသ်ည်။ ခပကြှမ်းကြမ်းလေး ပါကငအြဖြင့်ခံလိုကရြသဖြင့် သုံးရကခြန့်တော့ စပဖြငွြးဖငွြး ဖြစ်နခေဲ့သေးသောလြည်း တွေ့နကြအေတိုင်း တဈပတတ်ဈကြိမ် ပြနဆြုံပြီး လိုးကြသည့်အခါ ကိုကိုဇောြ၏ နှိုးဆှကလိမှုမှာမှောပါပြီး ကိုကိုဇောကြ ဖငလြိုးတာကို ကြနပေစြှာ အလိုးခံပေးမိပြနသ်ည်။ ထိုနေ့ကတော့ ငှကြေေးမပါပဲ အလကား လိုးလှှတလြိုကခြှင်း ဖြစ်သည်။

သူမဆီကို ကိုကိုဇောကြ ဖုန်းလှမ်းဆကပြှီး ဒီတဈပတ် မတွေ့ဖြစ်သေးကြောင်း၊ ငှအနေည်းငယ် ကြပန်ကြေောင်း၊ အဆငပြှသည်ေ့ရကမြှာ ထပဆြုံချင်သ်ေးကြောင်း လှမ်းပြောရာ

“ကိုကိုဆန်ဒရှိရင် လာခဲ့လေ– ဟိုတယခြပဲ ယူခဲ့ပါ– ညီမလေး နပေေးပါ့မယ်”

ဟု သူမကစပြောပြီး လိုးဖြစ်ခဲ့ကြခွင်း ဖြစ်သည်။ ဒီတခါမှာတော့ ကိုကိုဇောကြ ကဝေိုငဂြယွပြါယူလာပြီး မနှယေစြိုးဖငကြို ကောင်းကောင်းလိုးပေးလိုကပြှနသ်ည်။ ငှအတွေကမြဟုတပြဲ ရညရြှယခြကြတ်ဈခုကြောင့် ဒီလမ်းကိုရှေးခယွခြဲ့သော မနှယေစြိုးသည် နောကသ်ုံးရကအြကြာမှာ နောကတ်ဈယောကန်ှင့် ပါသှားပြနသ်ည်။

ဒီတခါတော့ ဟိုတယမြဟုတပြဲ ကြနဒြိုကြီးတဈခုမှာ ဖြစ်သည်။ ကိုကိုဇောြ၏ လီးထကပျိုကြီးသော ခုနဈလကမြခန့်ရှညပြှီး လုံးပတကြ လကကြောကဝြတခြန့်ရှိသည့် လီးချောင်းကြီးဖြင့် သုံးခွီဆကတ်ိုကြ စိတရြှိလကရြှိ လိုးတာကိုခံလိုကရြသော မနှယေစြိုးတဈယောကြ အမောဖြရင်ေး မှေးကနဲ အိပပြွောသ်ှားရာမှ စကားသံများကြား၍ နိုးလာခွိနမြှာ နောကထြပ် ယောကြွားနှစ်ယောကကြို ထပတ်ှေ့လိုကရြသည်။

သူမကို ဝိုင်းလိုးကြတော့မညဆြိုတာကို ရိပမြိလိုကပြှီမို့ ကုတငပြေါမြှ အလန့်တကြား ဆင်းပြေးရန် ကြံသောလြည်း အသံလုံနသည်ေ့ ကြနဒြိုခန်းကြီးထဲမှာ ကာမဘီလူးသုံးကောင်၏လကမြှ သူမ မလှတတ်ော့ခွေ။ လီးသုံးချောင်းက မတိမ်းမယိမ်း အကြီးကြီးတွေ။ တဈယောကကြ ဂေါလြီငါးလုံး ထည့်ထားသေးသည်။ ကြောကရြှံ့ထိတလြန့်စွာဖြင့် မနှယေစြိုး တောင်းပနသ်ောလြည်း အခွီးနှီးသာ။ စိုပြဖြေံ့ထွားတောင့်တင်းသလောကြ ချောမောလှပသော မနှယေစြိုးကို စိတရြှိလကရြှိ အမဲဖကြကြှလတေော့သည်။ လီးက ကြီးရသည့်ကြားထဲမှာ ဂေါလြီတွပေါထည့်ထားပြီး ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း လိုးကြသဖြင့် စောကဖြုတအြတွင်းသားတွကေို ဂေါလြီတွေ၏ ပြတတ်ိုကမြှုကြောင့် ပြန်းပဲ့ကုနသ်ောကြောင့် စောကဖြုတထြဲမှ သှေးများပင် ထွကလြာလသည်ေ။

နောကထြပရြောကလြာသူတွကေ သူမကို တဈယောကြ ၂ ခွီစီ လိုးကြတာကို လိမ့်နအေောင် ခံလိုကရြပြီး ကုတငပြေါမြှာ တဖကသ်ို့စောင်း၍ ခွခွလေေေးလှဲနရင်ေး တသိမ့်သိမ့် ငိုရှိုကန်သေော မနှယေစြိုး၏ ခန်ဓာကိုယအြလှအပတွကေို မကြစြေ့စားပြဲထိုငရြင်း ဘီယာသောကန်ကြသေေးသည်။ သူတို့အချင်ြးချင်ြး ပြောစကားတွအရေ သူမကို ခေါလြာသူက တုတကြှီး၊ ဂေါလြီလီးပိုငရြှငကြ လနဘြား၊ နောကတ်ဈယောကကြ ခွေးသိုး။ နာမညအြရင်းတွတေော့ သူမ မသိ။ နာမညပြှောငတ်ှနှင်ေ့ ခေါပြှောနတောကိုသာ ကြားရခွင်းဖြစ်သည်။

ခဏအကြာမှာ လနဘြားက ကုတငပြေါတ်ကလြာပြီး မနှယေစြိုးကို ပကလြကဆြှဲလှနလြိုကသ်ည်။

“တောကြှပါတော့ အဈကိုတို့ရယ်– ကမွ မခံနိုငတ်ော့လို့ပါ– ပိုကဆြံလည်း မပေးပါနဲ့တော့– ကမွ ပြနပြါရစေ”

သူမ၏တောင်းပနမြှုတွေ အရာမထငပြှန်။ သူမ၏ခန်ဓာကိုယပြေါြ လနဘြားက မှောကခြပြှီး မနှယေစြိုး၏ စောကဖြုတဖြောင်းဖောင်းကြီးထဲသို့ သူ့ဂေါလြီ လီးကြီးဖြင့် ထိုးသှင်းလိုကပြှနသ်ည်။

“အား–အမလေး–အီး–အဈအဈ”

မနှယေစြိုး မေးလေးမော့သှားပြီး အံကြိတအြောသ်ည်။ ဂေါလြီတွဖြင်ေ့ ပြတတ်ိုကထြားသော စောကဖြုတအြတွင်းသားတွကေို ထပမြံ၍ ဂေါလြီတွကေ ပြတတ်ိုကပြှနရြာ အသဲခိုကအြောင် နာကငွလြှန်းလှလသည်ေ။ တုတကြှီးဆိုသူ ခေါဆြောငရြာသို့ လိုကခြဲ့မိတာ မှားပြီဆိုတာကို မနှယေစြိုး သိလိုကခြွိနမြှာ ဘာမှလုပလြို့မရတော့။ သူတို့ဝိုင်းလိုးသမွှကို အလိုးခံရုံသာ ရှိတော့သည်။

ယခုပင် လံဘားဆိုသူ၏ ဂေါလြီလီးကြီးက သူမစောကဖြုတထြဲကို သုံးကြိမမြှောကြ ဝငလြာပြနခြွပြေီ။ သူမ အလိုမတူသောလြည်း သူမ ခွင့်မပြုသောလြည်း လနဘြားက ဆောင့်ဆောင့်လိုးခွပြေီ။ ပြန်းပဲ့ထားသော စောကဖြုတအြတွင်းသားလေးတွကေ သှေးတွေ ထပမြံစိမ့်ထွကလြာသည်။ သူမနို့တွကေိုလည်း လနဘြားက ဆုပန်ယဖြစွည်ှဈသည်။ စောကဖြုတထြဲကရော နို့တွပေါ နာကငွလြှန်းလှသဖြင့် ငှီးငှူငိုရှိုကန်ရသေော မနှယေစြိုးခငမြွာ စောကဖြုတအြလိုးခံနရတောကို ဘာမှမတတန်ိုငသ်ောလြည်း နို့တွနောနတောကို သကသ်ာလိုသကသ်ာငှား နို့ကိုငထြားသော လနဘြား၏ လကတ်ှကေို ဆှဲဖယဖြို့ ကြိုးစားသည်။

ထိုအခိုကမြှာပင် တုတကြှီးက သူမအလိုးခံနရပေုံကို ဖုန်းဖြင့် ဗီဒီယိုရိုကန်လရေော မကြန်ှာကို လကဝြါးလေးဖြင့် အုပထြားလိုကရြသဖြင့် နို့နယန်သေော လနဘြားလကတ်ှကေို မဖယန်ိုငတ်ော့။ ပိုကဆြံပေးပြီး လိုးတာမို့ လနဘြားက မညှာမတာ ပကပြကစြကစြကြ လိုးသည်။ မကြန်ှာအုပထြားသော လကတ်ှကေို ဆှဲဖယကြာ သူ့ရငခြှငအြောကမြှာ ကော့ပြံရှိုကင်ိုနသေော မနှယေစြိုး၏ နှုတခြမ်းလှလှလေးကိုလည်း အငမ်းမရစုပသ်ည်။ လညတ်ိုငဖြှေးဖြေးနှင့် ရငည်ှန့်တွသောမက နို့အုံကြီးတွမှောပါ သှေးခွေဥရာတွေ ညိုမဲကုနသ်ညအြထိ စုပသ်ည်။

ငါးမိနဈခန့် ဆကတ်ိုကြ ဆောင့်ဆောင့်လိုးလိုကပြှီး ခဏနားလိုကသ်ည်။ သူမကို ရကစြကစြှာလိုးနသေော လနဘြား၏မကြန်ှာကို မော့ကြည့်ရင်း ရှူ၍မဝခဲ့သော အသကကြို ရှိုကြ၍ရှိုကြ၍ ရှူလိုကစြဉမြှာပင် လနဘြားက မနှယေစြိုး၏ ပြည့်တင်းသောခန်ဓာကိုယလြေးကို တင်းတင်းပြေ့ဖကကြာ စောကဖြုတထြဲဝငန်သေော လီးချောင်းကြီး ကြှတထြှကမြသှားအောင် ထိန်းပြီးလှိမ့်လိုကရြာ လနဘြား၏ကိုယပြေါမြှာ မနှယေစြိုးက ခွလကြသ်ားနှင့် ရငခြငွြးအပထြားသလို ဖြစ်နတေော့သည်။ သူမကို အပေါမြှ ဆောင့်လိုးခိုင်းမညဟြု မနှယေစြိုး ထငလြိုကသ်ည်။

ထိုစဉြ သူမကိုခေါလြာသော တုတကြှီးက မနှယေစြိုး၏ စွင့်ကားသော တငပြါးကြီးများကို အနောကမြှခွလိုကရြာ သူမအထင် တကတ်ကစြငလြှဲပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် ကြုံရတော့မည့်အဖြစ်ကို ရိပမြိလိုကစြဉမြှာပင် သူမ၏တငပြါးကြီးနှစ်လုံးကို ဆှဲဖြဲကာ စအိုဝလေးပေါသ်ို့ ပစွခြွှဲခွှဲအရညတ်ှေ ညှဈခတွာ သိလိုကသ်ည်။ (ဖငလြိုးရာတွငသ်ုံးသည့် ကဝေိုငဂြယွတ်ှမှန်ေး နောကမြှ သူမ သိရသည်)

“မလုပ်– မလုပပြါနဲ့ အဈကိုရယ်– ကမွကို အဲ့ဒါတော့ မလုပပြါနဲ့– အာ့- အို– အိုး- ကမွကြောကလြို့ပါ– မလုပ်– အာ– အာ”

မနှယေစြိုး ငှင်းဆနသ်ောလြည်း တုတကြှီး၏ လကခြလယကြ စအိုထဲကို စွပကြနဲ ဝငလြာသဖြင့် သူမ “အာ့” ကနဲ ဖြစ်သှားရသည်။ ဖငကြိုပါ ဝိုင်းလိုးကြတော့မည့်အဖြစ်ကို ကြုံရခွပြေီ။ ဖငထြဲဝငန်သေော လကခြလယန်ှင့် စအိုအတွင်း လှည့်ပတမြှှနှေောကကြာ လေးငါးခကြခြန့် ဆောင့်ဆောင့်ထိုးလိုကသ်ဖြင့် ”အို–အို” ဟု အသံလေး ထွကသ်ှားရပြနသ်ည်။ ထို့နောကြ လကခြလယကြို ဆှဲထုတပြှီး စအိုဝမှာ ကဝေိုငဂြယွဗြူးကိုတေ့ကာ ဖငထြဲသို့ ညှဈထည့်လိုကသ်ည်။ သူမအောကမြှာ ပကလြကဖြစ်နသေော လနဘြားက တင်းကြပစြှာဖကထြားသဖြင့် မနှယေစြိုး ရုန်း၍မရခွေ။

သူမ စိတပြငမြကူးဖူးသော လီးချောင်းကြီးများဖြင့် ဖငဝြိုင်းလိုးတာကို ခံရတော့မှာမို့ ကြောကလြှန်းလှသဖြင့် သူမခန်ဓာကိုယလြေးမှာ တဆတဆြတ် တုနရြငန်ရသေည်။ တုတကြှီးက သူ့လီးချောင်းကြီးမှာပါ ကဝေိုငဂြယွတ်ှေ လိမ်းလိုကပြှီး မနှယေစြိုး၏ တငပြါးဖြေးဖြေးကြီးနှစ်လုံးကို လကဖြဝါးတွဖြင်ေ့ တဖကတ်ခကြအြုပကြိုငကြာ လကမြနှစ်ဘကကြ ဖငကြိုဖြဲပြီး စအိုဝလေးကို လီးထိပဖြှင့် တေ့လိုကသ်ည်။ မနှယေစြိုး အိပရြာခင်းကို လကဖြှင့်ဆုပကြိုငကြာ အံကိုတင်းတင်းကြိတလြိုကမြိသည်။ တုတကြှီး၏ လီးဒဈကြီးက ဖငထြဲသို့ ဗှဈကနဲ ဝငလြာသည်။

“အားလားလား–အား အ”

ကဝေိုငဂြယွတ်ှေ ရှိနတောတောင် ဖငကြှဲမတတ် တင်းကြပစြှာ ခံလိုကရြသည်။ ကိုကိုဇောန်ှင့် ဖငလြိုးခံခဲ့ဖူးပြီမို့ စအိုကိုရှုံ့မထားပဲ ဖငကြိုဖြင့်ပေးထားလိုကသ်ည်။ တုတကြှီးက မနှယေစြိုး၏ဖငထြဲသို့ သူ့လီးချောင်းကြီး တဆုံးဝငအြောင် တထဈချင်ြး ဖိသိပလြှည့်သှင်းလတေော့သည်။ မနှယေစြိုးခငမြွာ တအီးအီး တအားအားအောရြင်း ဖငထြဲကို လီးအသှင်းခံနရသေည်။ လီး သုံးပုံနှစ်ပုံခန့် ဝငသ်ှားခွိနမြှာ စအိုအတွင်းသားတနရောကို လီးထိပကြှီးဖြင့် ဖိထိုးမိသောကြောင့် နာကငွအြောင့်သကမြှုကို ခံစားလိုကရြသဖြင့် မနှယေစြိုး ခါးလေးကုန်းတကလြာသည်။

“ခါးကိုခွကထြားလေ”

“နာတယ် အဈကိုရဲ့– ကမွနာလှန်းလို့ပါ– အဟင့် ဟင့်”

“ဟာ– ဒီလောကတ်ောငဖြစ်လှတာ– ကဲဟာ– ကဲဟာ”

ရာဂထနန်ပြေီဖြစ်သော တုတကြှီးက မနှယေစြိုး၏ခါးလေးကို ပြနဖြိခပြှီး ဖငထြဲမှာ တဈလဈကြီးဝငန်သေော လီးချောင်းကြီးကို အတင်းဆောင့်ဆောင့် သှင်းပစ်လိုကရြာ

“အ–အား–အမလေး–သပေါပြီ–အီးဟီးဟီး–ဟီး”

ဖငထြဲမှာ ငုတစြိုကခြံလိုကရြသလို ဖြစ်သှားသော မနှယေစြိုးခငမြွာ ခွုံးပြဲခွ ငိုကြှေးလတေော့သည်။ ပိုးပိုးပေါကပြေါကကြလွာသော မကြရြညစြကမြွားသည် သူမအောကမြှာ ပကလြကအြနအထေားဖြင့် ရှိနသေော လနဘြား၏ မကြန်ှာပေါသ်ို့ကသွည်။ ထိုအခါ စီးကနွဆေဲ မကြရြညမြွားကို လနဘြားက မှိနရြညယ်ှကရြည် လွှာဖြင့်လကြသ်ည်။ ထို့နောကမြှာတော့ လနဘြားနှင့် တုတကြှီးတို့က စောကဖြုတန်ှင့်ဖငကြို တပျိုငန်ကည်ှပလြိုးတာကို အလူးအလဲ ခံရလတေော့သည်။

တဈယောကပြှီးတဈယောကြ ဖငတ်ကလြိုးလရော တုတကြှီး၊ လနဘြားနှင့် ခွေးသိုးတို့၏ လီးသုံးချောင်းလုံး သူမဖငထြဲ အသှင်းခံလိုကရြသည်။ လနဘြား၏ ဂေါလြီငါးလုံးထည့်ထားသော လီးချောင်းကြီးဖြင့် ဖငထြဲသို့ထိုးသှင်းပြီး အလိုးခံရခွိနမြှာတော့ စအိုထဲမှ သှေးများပါ ထွကလြာပြီး မနှယေစြိုး မခွိမဆံ့ နာကငွမြှုကြောင့် သတိလဈမတတ် ခံစားရလသည်ေ။ အောပြငမြအောန်ိုငတ်ော့ပဲ “အင်–အင်” ဟူသော အသံကလေးသာ ထွကန်ိုငတ်ော့သည်။

ထိုနေ့က ရမျမကပြှင်းထနသ်ော သူတို့သုံးယောကြ ဝိုင်းလိုးကြသဖြင့် ကာမငရဲကို လိမ့်နအေောင် မရှုမလှ အလူးအလဲခံရပြီး သူမနထေိုငရြာ တဈထပတ်ိုကကြလေးသို့ ပြနရြောကပြှီးနောကြ အိပရြာထဲမှ မထနိုငပြဲ သုံးလေးရကခြန့် နလေိုကရြလသည်ေ။ အိမဖြောအြဒေါကြှီးကတော့ အသေးစိတ် မသိသောလြည်း မနှယေစြိုး မခွိမဆံ့ အလိုးခံခဲ့ရတာကိုတော့ ရိပမြိလသည်ေ။ သို့သောြ မနှယေစြိုး၏ကြေးဇူးတွေ သူမအပေါမြွားလှသဖြင့် ပေါကကြှားမှာကိုတော့ မပူရ။ အိမထြောငကြှဲပြီးနောကြ သူမအတွကရြခဲ့သော တိုကခြန်းတွေ၊ လုံးချင်ြးအိမတ်ှေ၏ ငှားရမ်းခဖြင့်ပင် သုံးမကုနသ်ော မနှယေစြိုးသည် နောကအြိမထြောငလြည်း မပြုချင်သ်ေးပဲ လှတလြပစြှာနရင်ေး သှေးသားဆန်ဒတွကေ တောင်းဆိုလာသောအခါ ယောကြွားတို့၏ လီးပေါင်းစုံ၊ လိုးနည်းပေါင်းစုံတို့ကို ခံစားချင်လြာသဖြင့် ညဉြ့ငှကအြဖြစ် ဟနဆြောငခြဲ့ခွင်း ဖြစ်လသည်ေ။

ယခုတော့ သူမ အလိုမတူပဲ မုဒိမ်းဝိုင်းကငွြ့တာကိုပါ မရှုမလှ ခံလိုကရြပြီးနောကြ ခွငှေိမသ်ှားလတေော့သည်။

ပြီးပါပြီ။