ကိုလေးခစွတ်ဲ့ ညီမလေး
ရေးသားသူ – မိုကကြှီး ( SM )
🏵️အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကကြို မကြိုကမြနှစ်သကပြါက မဖဝရြှုပဲ ကြောသ်ှားပါ။🏵️
ကြှနတ်ော့န်ာမညကြ တာရာ။ အသကကြ 22 ။ ကြှနတ်ော့မြှာ သိပခြစွရြတဲ့ ညီမလေးတဈယောကရြှိတယ်။ သူ့နာမညကြ လမင်း။ ကြှနတ်ော့ထြကြ သုံးနှစ်ငယတ်ယ် ဆိုတော့ သူ့အသကကြ 19 ပေါ့။ ညီမလေးကလည်း ကြှနတ်ော့ကို သိပခြစွတ်ယ်။ ညီမလေးက အသားလေးကလည်း ဖြေးဥနတောမဟုတပြမေဲ့ ဖြူတဲ့အထဲပါတယ်။ အရပလြေးကတော့ ပုတဲ့ဘကန်ှယခြငွတ်ယ်။ ငါးပနှစ်ေလောကပြဲ ရှိတာကိုး။ ငါးရံ့ကိုယလြုံးလေးနဲ့ တငပြှည့် ရငပြှည့်လေးပါ။
ဘာလို့သိလဲ မမေးနဲ့နောြ။ အခန်းချင်ြးကပရြကြ နရတော။ အခန်းဖြဲ့ထားတာလည်း အထပသ်ားနဲ့။ အခန်းနံရံမှာ ပိုစတာကပတ်ယဆြိုပြီး ကောန်ဲ့မကပဘြူး စကူနဲ့ဆှဲထားတာ။ အခန်းထဲ ဝကအြူလှညဆြောငထြားတော့ အခွိနမြရှေး လှည့်ဖြုတ် မကြလြုံးကပပြှီး ချောင်းကြည့်ရုံပဲ။ ဖြုတရြလှည့်ရ အလုပရြှုပလြို့ တဈလုံးကို တမငဖြှုတထြားတဲ့အပြင် ဝကအြူလှည့်ခေါင်းနဲ့ ထိုးပြီး ခွဲ့ထားသေးတာ ကြည့်ရတာ အားမရလို့။
ညီမလေး ရချိုးပြီဆို ကိုယတ်ှကေ အခန်းထဲဝင် တံခါးပိတပြှီး မကြလြုံးကပ် အဆငသ်င့် စောင့်နတော။ ညီမလေး အခန်းထဲ စဝငလြာတာကနေ အဝတအြစား အပြည့်အစုံ ဝတပြှီးတဲ့အထိ အားပေးဖို့လေ။ သဘောလောကတ်ော့ ပြောပြမယ်။ မင်းချောင်းတာ မင်းပဲအရသာရှိမှာပေါ့လို့ အပြောမခံနိုငလြို့လေ။ ရချိုးပြီး အခန်းထဲကို စဝငလြာ တံခါးလေးပိတ် လော့ခပြှီးတာနဲ့ ညီမလေးက ကိုယမြှာပတထြားတဲ့ သဘတကြိုခွှတ် တဈကိုယလြုံး သုတတ်ာ။ သူ့အခန်းနဲ့သူ လှတလြှတလြပလြပဆြိုတော့ သီချင်ြးလေးညည်း ကိုယကြိုလှည့်ပြီး သုတတ်ာလေ။ နို့လေးတွကေ ဆူပြီး လုံးလုံးလေးတွေ။ ဘာနဲ့တိုင်းရမယမြှန်းမသိလို့ စိတမြှန်းနဲ့တိုင်းတာ ကြှနတ်ော့လြကတ်ဈဆုပ် အတိများ ဖြစ်နမလေားပဲ။
ဗိုကကြလေးက ခပြတ်ယလြို့ ပြောလို့ရပမေဲ့ မိန်းမသဘာဝ ဆီးခုံအထကမြှာတော့ နည်းနည်း ဆူတူတူလေးပေါ့။ အောကကြို ဆကဆြင်းကြည့်လို့ကတော့ တွေ့ရမယ် ကြကကြှကကြှင်းကြင်းလေး အမှှေးအမွှငဆြိုတာ ရေးရေးလေးပဲ။ စောကဖြုတလြေးကတော့ ဖောင်းဖောင်းလေး။ မတတ်ပရြပလြကြဆြိုတော့ အဝလေးကတော့ စိနတောပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခစွဖြို့ကောင်းတာကတော့ ရူးခါလောကအြောငပြဲ။ အခန်းနံရံကို ရိုကခြွိုးပြီး ဝငလြိုးပစ်ချင်စြိတကြို မနည်းမှိုသိပန်ရတော။ ဘောတွဆေို အမြဲတမ်းအောင့်နတောပဲ။
အဲ့လိုပြောလို့ ကြှနတ်ောကြ ငတပြှတန်တေဲ့ ကောငလြားဆိုတော့ မဟုတပြါဘူးဗွာ။ ညီမလေးကောင်းမှုနဲ့ စားကောင်းသောကကြောင်း စားနရတောပါ။ ဘာလို့ ညီမလေးကောင်းမှုလဲတော့ မမေးနဲ့နောြ။ မမေးခငကြ ပြောပြမဲ့ကောငမြို့ မမေးနဲ့ပြောတာ။
ညီမလေးမှာ အခစွဆြုံး သူငယခြငွြးမလေး တဈယောကရြှိတယ်။ သူ့နာမညကြ ခငသ်ူဇာ တဲ့။ ရင်းနှီးတဲ့သူတွကတေော့ သူသူပဲ ခေါကြှတယ်။ ကိုယလြည်း သူသူပဲ ခေါဖြစ်တယ်။ သူတို့က အလယတ်န်းကြောင်းသူဘဝတည်းက တွဲလာတာ။ ကိုယန်ဲ့လည်း ကြောင်းတူတော့ ကိုယန်ဲ့ပါ ရင်းနှီးနတောလေ။ ကိုယ့်မှာ ညီမလေးကို မုန့်သှားပို့ရင် နှစ်ယောကစြာ အမြဲဝယရြတယ်။ သူတို့က ပူးတွဲနတေော့လေ။ ဒါကြောင့် ညီမလေးကို ခစွလြှန်းလို့ အမြဲမုန့်ဝယကြွှေးဖို့အရေး ကိုယ့်မှာ အငတပြါခံပြီး ဝယကြွှေးခဲ့ရတာ။ အဲ့တုန်းကတော့ ဒါတွကေ အရင်းအနှီးတွေ ဖြစ်လာမယတ်ော့ မတွေးမိခဲ့ပါဘူး။ ညီမလေးရဲ့ အခစွဆြုံး သူငယခြငွြးက ကိုယ့်ညီမလေးပဲလို့ သဘောထားခဲ့တာကိုး။
သူသူကတော့ ပြည့်ပြည့်ဖောင်းဖောင်းလေးလို့ ပြောရမယ်။ ပြည့်ဆို အကုနပြှည့်တာဗွ။ နို့တွလည်ေး ညီမလေးထကြ ကြီးတယ်။ အိုးလေးကလည်း တင်းပြီး ကိုယလြုံးလေးက ပြည့်နတော။ အဆီလေး နည်းနည်းတော့ ရှိတာပေါ့။ အရမ်းကြီး ဝတဲ့အထဲ မပါလို့ တောသ်ေး။ အရပကြ ညီမလေးထကြ နှစ်လကမြလောကြ ပိုရှညတ်ော့ ပုံမှနလြောကြ ဆိုပါတော့။
သူတို့ ၁၈ နှစ်ပြည့်ပြီးခဲ့တဲ့ တဈနှစ်လောကမြှာ ကိုယန်ဲ့ စကြိုကတ်ာ။ ညီမလေးဆီက သတင်းစကားတွနေဲ့ စတာပါပဲ။ ညီမလေးနဲ့ ကိုယကြ အရမ်းလည်းခစွြ အရမ်းလည်း close ဖြစ်တယလြေ။ ညီမလေးက ကိုယ့်ကိုဆို အကုနပြှင့်ပြင့်လင်းလင်း ဘာမဆို ပြောနကြေ။ ဘာမဆိုဆိုတာ အကုနပြဲနောြ။ အဲ့လောကဆြို ပေါကလြိုကတ်ော့။
တဈနေ့ ညီမလေးကပြောတယ် ကိုလေးကို ပြောပြစရာရှိတယတ်ဲ့။ ကိုလေးဆိုလို့ ပြောပြဦးမယ်။ ကိုယတ်ှမှော မောငန်ှမ နှစ်ယောကတ်ည်းရှိတာ။ နောကထြပ် အဈကိုလည်းမရှိပဲနဲ့ ဘာလို့ ကိုလေးလို့ခေါတ်ာလဲ မေးဖူးတယ်။ မသိဘူးတဲ့၊ ကိုလေးလို့ခေါရြတာ ပိုသဘောကလွို့ အဲ့လိုခေါရြတာ ပိုရင်းနှီးတယ် ထငလြို့တဲ့။ ထားပါတော့ လိုရင်းဆကရြအောင်။ သူသူက ပြောတယတ်ဲ့၊ အခုနေ ရည်းစားလေး တဈယောကလြောကရြှိရင် ကောင်းမှာပဲတဲ့၊ အဲ့ရည်းစားက ကိုလေးဖြစ်မယဆြို အတိုင်းထကြ အလှနပြဲလို့ ပြောတာတဲ့။
အဲ့မှာစတွေ့တာပဲ။ ကိုယကြလည်း ကိုယ့်ညီမလေးရော သူသူရော နှစ်ယောကလြုံးကို ခစွလြိုကရြတာ လကကြုနပြဲ ဖြစ်နတောလေ။ ပြောရဦးမယ် ကြှားတာတော့ မဟုတဘြူး။ ကြှနတ်ောကြ အရပကြ ငါးပရှဈေ၊ ကြှကသ်ားတွဖေုထဈ၊ အသားက ဖြူဖြူ၊ လူလုံးကလှလှ၊ ယောကြြားပီသ စိတန်ှလုံးလှ ဆိုတဲ့ စိတကြူးထဲက ဇာတကြောငတ်ှကေို ပုံဖောန်ကြေ ပုံစံလို့တော့ မထငလြိုကန်ဲ့ဦးဗွ။ အရပကြ ငါးပခွေောကြ ပုတော့ မပုဘူးပေါ့ဗွာ။ အားကစားလည်း မလုပ်၊ ဘီယာလေးကလည်း ကြိုကတ်ော့ ဗိုကလြေးက ပြည့်တယဆြိုတဲ့ နောကမြှာ အဆီလေး နည်းနည်းတော့ ကပပြါနတောပေါ့။ အသားကလည်း ခတလြတလြတပြါပဲ။ ရုပခြွောတဲ့အထဲတော့ မပါပမေဲ့ ကြည့်ပြောရြှုပြောလြောကပြေါ့။ ဒါပမေဲ့ ခစွတ်ဲ့အမှငန်ဲ့ ကြည့်ရငတ်ော့ ခစွစြရာဖြစ်နမှော သဘာဝပေါ့။
ဒါကြောင့် ယောကြြားလေးတွနေဲ့ သိပမြရောထွေးတတတ်ဲ့ ညီမလေးတို့ သူငယခြငွြးနှစ်ယောကအြတွကတ်ော့ ကိုယသ်ာခန့်ချော ကိုယသ်ာယောကြြားပီသ ဖြစ်နတောလည်း ဖြစ်နိုငတ်ာပေါ့။ ထားပါ လိုရင်းမရောကြ ဖြစ်နမယ်ေ။ ကိုယလြည်း ဟနကြို့ဖို့လေး လုပပြှနပြှောရတာပေါ့။
“ဟုတလြို့လား ညီမလေးရယ်၊ ကိုလေးက ရုပကြလည်း ချောတာမဟုတ်၊ ပြီးတော့ ညီမလေးသူငယခြငွြးကို ညီမလေးလို သဘောထားလာခဲ့တာ၊ သူကလည်း သူ့အဈကိုလို သဘောထားတဲ့ပုံပါ”
လို့ ဆိုတော့ ညီမလေးက
“အာ ကိုလေးကလည်း မဟုတပြဲ ညီမလေးက ပြောမလား၊ ညီမလေးတို့ကြားမှာ လွို့ဝှကခြကြြ မထားကြေး နလောတာလေ၊ အခုကစပြီး ကိုလေးကိုလည်း ပြောရတော့မယ်၊ ကိုလေးနဲ့ ညီမလေးကြားမှာလည်း လွို့ဝှကခြကြြ မထားကြေးဆို သဘောတူမလား။”
“သဘောတူတာက ရပါတယ်၊ ကိုလေးမှာလည်း ညီမလေးကို လွို့ဝှကရြလောကတ်ဲ့ကိဈစလည်း မရှိပါဘူး။ ကြဲကြဲပြားပြားဖြစ်အောငတ်ော့ မေးရမယ်။ ဘယအြထိ ပြင့်လင်းမှာလဲ”
“လွို့ဝှကခြကြမြထားကြေးပါဆို အကုနပြှင့်လင်းရမှာပေါ့”
“ဟုတပြှီ ကိုလေး သဘောပေါကပြှီ။ ဒါပမေဲ့ သချောအောငတ်ော့ နည်းနည်းမေးကြည့်မယ်”
“ကိုလေးကလည်း ပြောသာပြော မေးသာမေးပါ”
“ခဏလေးစိတရြှညပြါ ညီမလေးရယ်။ ကိုလေးက ညီမလေးကို အရမ်းခစွတ်ာ။ ကိုလေး ပြောမှားဆိုမှား ဖြစ်မိပြီး ညီမလေးက စိတခြုသှားမှာ ကိုလေးကို စိမ်းသှားမှာ သမလေောကကြှောကလြို့ ကြိုကာနရတောပါ”
“ကဲပါ ကိုလေးရယ်။ လုံးဝစိတမြဆိုးဘူး။ ကိုလေးသိချင်သ်မွှ ဘာမဆို မေးလို့ရတယ်။ ညီမလေးလည်း မေးမှာ။ မေးသမွှ အမှနအြတိုင်း ဖြပေေးရမှာ အမေးခံရသူရဲ့ တာဝနပြဲ”
“ဟုတပြှီ ကိုလေးမေးခွန်းက ရိုင်းတာပါလည်း ရတယပြေါ့”
“ရတယ် ကြိုကသ်လောကြ ပြင့်ပြင့်လင်းလင်း ဒဲ့မေး ဒဲ့ဖြေ ဟုတပြှီလား”
အဲ့ဒါနဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း ညီမလေးကို မေးလိုကတ်ယ်။
“ညီမလေးမှာ ခစွသ်ူရှိလား”
“ခစွသ်ူတော့မရှိဘူး ရည်းစားတော့ရှိတယ်”
အဲ မဖြလေောကဘြူးထငတ်ာ ဖြတယေဟြ။ ကိုယတ်ောင် မသိလိုကရြဘူး။ ကိုကလည်း လှနခြဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ အလုပတ်ဈဖကန်ဲ့ဆိုတော့ သူတို့နဲ့ အဆကပြှတန်သလေို ဖြစ်နတောကိုး။ ညီမလေးနဲ့တောင် သိပပြှီး စကားများများ မပြောဖြစ်ဘူး ဖြစ်ခဲ့တာကိုး။
“ခစွသ်ူမရှိဘူး ရည်းစားရှိတယဆြိုတော့ ဘယလြိုကြီးတုန်း”
“ကိုလေးကလည်း အဲ့လောကလြည်း မထူပဲနဲ့။ ရည်းစားဆိုတော့ တွဲရုံပဲ ခစွလြို့မဟုတဘြူး ကြိုကလြို့ပဲ ထားလိုကတ်ော့”
“ဟုတပြါပြီ ဆကမြေးမယန်ောြ။ အဲ့ရည်းစားနဲ့ ဘာတွလေုပလြဲ”
“ကိုလေးပဲ မေးနတော။ ပြီးရင် ညီမလေး အလှည့်နောြ။ ပြောပြမယ် ဘယအြထိရောကလြဲဆိုတော့။ ကြိုကခြါစကတော့ လကလြေးပဲကိုငတ်ာ။ နောကတ်ော့ ပါးနမ်း နှုတခြမ်းနမ်း နို့နှိုကကြနေ အခုတော့ ပေါငကြှားကိုငအြဆင့်ထိ တိုးလာပြီ”
“အာ ပေါငကြှားကိုငဆြိုတော့ ဟိုအထိရော ရောကပြှီလား”
“ကိုလေးကလည်း ဒဲ့မေးဒဲ့ဖြေ ပြောပြီးသားလေ။ ရဲရဲမေးပါ။ ကိုလေးမေးတာမှနမြှ အမှနအြတိုင်းဖြမှော”
“ဟုတပြါပြီ ဒါဆိုလည်း ဒဲ့ပေါ့။ ကိုလေးဒဲ့က ညီမလေးဒဲ့ထကြ ကြမ်းမှာနောြ”
“ကြမ်းပါစေ ကြိုကတ်ယ်။ အမှနအြတိုင်းပြောရရင် ညီမလေးက အဲ့လိုပြောချင်တ်ာ။ ပြောရမယ့်သူကလည်း မရှိ။ သူစိမ်းနဲ့သှားပြောရင် ညီမလေးကို တဈမွိုးထငတ်ာလည်း ဖြစ်နိုငတ်ယ်။ တဈခုခုလုပလြိုကတ်ာလည်း ဖြစ်နိုငတ်ယလြေ။ ဒါကြောင့် ပြောချင်ပြမေဲ့ မပြောပဲနနရေတော။ အခုမှ ကိုလေးနဲ့မို့ စိတခြလွကခြွ ပြောရဲတာ”
“ဟုတပြါပြီ သူသူနဲ့ရော မပြောဖြစ်ဘူးလား”
“ပြောတယလြေ။ မိန်းမချင်ြးဆိုတော့ အားမရဘူး။ သူကလည်း ယောကြြားလေးအကြောင်း မသိ၊ ကိုယကြလည်း မသိ၊ မနူးမနပခြငွြးကိုး”
“ဟုတပြါပြီဗွာ။ ဒါဆိုလည်း ကိုယ့်ညီမလေးကို အိတသ်ှနဖြာမှောကြ ပြောပြဖို့ အသင့်ပါ။ အခုတော့ ညီမလေး အရငဖြှေဦး။ ပေါငကြှားနှိုကဆြိုတာ အဝတတ်ှေ အပြငကြလား။ ကြာပါတယ် ဒဲ့မေးပြီ။ ညီမလေးစောကဖြုတကြို လကန်ဲ့ကိုငတ်ာလား လိုးတဲ့အဆင့်ရော ရောကပြှီးပြီလား”
“Wow အဲ့လိုဒဲ့မေးစမ်းပါ ဖြမယ်ေ။ ညီမလေး စကပထြဲ လကထြည့်ပြီးတော့ ကိုငတ်ဲ့အဆင့် ရောကန်ပြေီ။ လကန်ဲ့တိုကရြိုကပြဲ လိုးတဲ့အဆင့်ထိတော့ မရောကဘြူး။ ညီမလေးက လကမြခံသေးဘူး။ ပန်းခွံထဲမှာမို့လေ ဟီးဟီး။ ဒီ့ပြငန်ရောဆိုရငတ်ော့ ညီမလေးလည်း မသချောဘူး။ ကိုလေး အပြဈမတငရြဘူးနောြ။ မလိမကြှေးလို့ ပြောထားလို့ အကုနပြှောပြတာ။”
“အင်းပါကြယ် အပြဈမတငပြါဘူး။ အခုလိုသိရတော့ ကိုလေးလည်း ပြောသင့်တာ ပြောပြလို့ရတာပေါ့။ ညီမလေး အခုအခွအနေထကေတ်ော့ မပိုနဲ့ဦး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ညီမလေးစကားအတိုင်းပဲ ရည်းစားမို့လို့။ ခစွသ်ူလည်းမဟုတ် လကထြပမြဲ့သူလည်း မဟုတသ်ေးပဲ ဒီအထိရောကတ်ာတောင် လှနလြှပြီ။ ရှေ့ဆကမြတိုးနဲ့ဦးနောြ။ နောငအြခါ ညီမလေး တကယခြစွရြတဲ့သူ လကထြပမြဲ့သူ တွေ့တဲ့အခွိနမြှ အဲ့သတင်းက ပေါလြာခဲ့ရင် ညီမလေးအပေါြ ထိခိုကမြှာစိုးလို့”
“အင်းပါ ကိုလေး။ ညီမလေး နားလညပြါပြီ။ သူ့ကိုလည်း အဆကဖြှတလြိုကတ်ော့မယ်။ အခု မလိုတော့ဘူးလေ”
“ဘယလြို မလိုတာလဲ”
“အရငကြ ဘာလိုလို့လဲ ပြောခဲ့တယလြေ။ ယောကြြားလေးအကြောင်းသိချင်ရြင် ယောကြြားလေးဆီကပဲ သိရမှာပေါ့။ ဒါကြောင့် ရည်းစားထားလိုကတ်ာ။ အခုက ကိုလေးဆီပဲ အကုနမြေးတော့မယလြေ”
“ဟုတပြါပြီဗွာ။ အဆကဖြှတတ်ာလည်း အရမ်းကာရော မလုပန်ဲ့နောြ။ ပေါငကြှားကိုငအြဆင့် ရောကပြှီးမှ လိုးတဲ့အဆင့် ရောကတ်ော့မယ် သချောပေါကရြမယ် တွေးထားမှာပဲ။ ညီမလေးကို ငှိုးပြီး ပြူနာရှာနမယ်ေ”
“အဲ့လောကတ်ော့ ရပါတယ်။ ညီမလေး နပပြါတယ် မပူနဲ့။ သူနှိုကတ်ာ မနေ့ကပဲ။ ညီမလေးက ရုန်းနတေဲ့ကြားက ရအောငန်ှိုကတ်ာ။ အဲ့ဒါကိုပဲ အကြောင်းပြပြီး ဖြတလြိုကမြယ်။ ပြူနာ မတကလြောကပြါဘူး။”
“ဟုတပြါပြီ ညီမလေးဇာတ် ညီမလေးနိုငရြင် ပြီးရော”
“အခု ညီမလေးအလှည့်။ ကိုလေး ဖြဖေို့သာပြငပြတေော့။ မေးစရာတွကေ အများကြီး”
“ကောင်းပါပြီဗွာ ကြိုကတ်ာသာမေးတော့”
“အရငဆြုံး သူသူကိဈစက စမေးမယ်။ ကိုလေးရော သူသူ့ကို ခစွလြား”
“ညီမလေးစကားပဲ ယူသုံးရတော့မယ်။ ခစွလြားဆိုရင် ခစွသ်ူလို လကထြပမြဲ့သူလိုတော့ မခစွဘြူး။ ညီမလေးလို ခစွခြဲ့တယ်။ ကြိုကလြားဆိုရငတ်ော့ ကြိုကတ်ယ် တွဲကြည့်ချင်တ်ယ်”
“မဆိုးပါဘူး တွဲကြည့်ပြီး ဘာတွလေုပဖြို့ထိ တွေးထားလဲ”
“အစကတော့ အဲ့လိုမွိုးအထိ မတွေးထားခဲ့တော့ ကြိုတွေးထားတာတော့ မရှိဘူးလေ။ ကိုလေးက ရည်းစားလည်း မထားခဲ့ဖူးဘူး။ အခုပြောနရင်ေး တွေးမိသလောကဆြိုရငတ်ော့ အဆုံးထိ လုပခြငွတ်ာပဲ”
“ဘယလြိုအဆုံးထိတုန်း”
“လကကြိုငပြါးနမ်းကနေ လိုးတဲ့အထိပေါ့ကြယ်”
“အိုကေ အဲ့အဖြကြေိုကတ်ယ်။ သူသူကလည်း အဲ့အထိ လိုချင်တ်ာပဲ။ ညီမလေးတို့ သူငယခြငွြး အချင်ြးချင်ြး ပြောဆိုဆှေးနှေးပြီးသား။ ညီမလေးတို့ အဲ့ဒီအတွေ့အကြုံကို ခံစားဖူးချင်မြိတယ်။” (ကိုလေးသာ စိတပြါရင် ညီမလေးကိုလဲ လိုးလို့ရပါတယ်။ ညီမလေးရဲ့ရငထြဲ လှှမ်းမိုးထားတာလည်း ကိုလေးပါပဲ။ ကိုလေးကို ခစွလြှန်းလို့ ဘယလြောကအြထိ ဘယလြိုအနအထေားအထိ ခစွမြိနမှန်ေးကို မသိတော့ဘူး။ ကိုလေးသာ တောင်းဆိုရင် ဘာမဆို လိုကလြွောဖို့ အသင့်ပဲ ဆိုတာတော့ စိတထြဲကနပေဲ ပြောဖြစ်လိုကပြါတယ်။)
“ညီမလေးကလည်း ခံစားဖူးချင်တ်ယပြေါ့”
“အမှနအြတိုင်းဝနခြံရရင် အင်း ပေါ့”
“အခုပဲ ကောငလြေးကို အဆကဖြှတတ်ော့မယဆြို”
“ကိုလေးစကား နားထောငတ်ာလေ။ တကယခြစွတ်ဲ့သူနဲ့ တွေ့ရင် အမည်းစကြ ကနွမြှာစိုးလို့” ( ကိုကိုနဲ့ဆို ဘာအမည်းစကမြှ ကနွမြှာ မဟုတဘြူး။ ကိုယ့်ညီမလေးအကြောင်း သူများကိုပြောမှာမှ မဟုတတ်ာ။ ဒါလည်း စိတထြဲက အတွေးလေးပါပဲ )
“အေးပါ ညီမလေးရယ်။ နားထောငပြေးတယဆြိုလို့ ပိုခစွရြပါတယ်။ ညီမလေး သိလိုသမွှလည်း ကိုလေး ဖြပေေးမယန်ောြ”
အဲ့လိုနဲ့ ကိုယတ်ှမေောငန်ှမကြား ဘာမဆို ပြင့်လင်းခဲ့ကြတယ်။ သူကြုံတွေ့ရသမွှ ကိုမသိတာမရှိ။ ကိုယကြှုံတွေ့ရသမွှ သူမသိတာမရှိ။ ခွှင်းခကြလြေးတော့ ရှိတာပေါ့။ အဲ့လိုပြင့်လင်းပြီးနောကမြှ ညီမလေးကို ချောင်းတာက စမိတာ။ အရငကြ အဲ့လိုအတွေးလည်း မရှိ၊ ညီမလေးကိုခစွတ်ာလည်း အဖြူထညသ်ကသ်ကပြါ။ သူစိမ်းကောငတ်ဈယောကကြ ကိုယ့်ညီမလေးစောကဖြုတကြို လကကြှီးနဲ့ ကိုငသ်ှားတယ် ကြားတော့ အဲ့တုန်းက လီးတောင် တောင့်သှားတာ။ ပေါငကြှားမနည်းညှပထြားခဲ့ရတာ။ ညီမလေး မကြည့်လို့ မမှငသ်ှားတာပဲ ကံကောင်း။ ဒီကောငကြိုငသ်ှားတဲ့ ညီမလေးရဲ့ စောကဖြုတလြေးကို မှငဖြူးချင်သ်ှားရာကနေ ချောင်းကြည့်ခွင်း လမ်းစဥတ်ှေ စခဲ့ရတာပဲ။
ပထမဆုံး ချောင်းကြည့်တဲ့နေ့က ညီမလေး အိပန်တေဲ့အခွိနကြှီး ပေါန်တောလည်း ဘာမှမရှိပါဘူး။ တဈခုပဲ ညီမလေးက အတွင်းခံတွမဝေတပြဲ အိပတ်တတ်ာဆိုတော့ ဘောင်းဘီအပြော့လေးက ပကလြကအြိပန်တေဲ့ ညီမလေးရဲ့ဆီးခုံမှာ အိကပန်တယ်ေ။ အပေါပျိုင်းလည်း ဒီအတိုင်းပဲ ထိကပန်တောလေး မှငရြတော့ လီးက တောငမြကဖြှဈခဲ့ရတာ။ အခုကြတော့ နပသ်ှားပြီလေ။ ချောင်းကြည့် ကြှမ်းကငွအြဆင့်ရောကဖြို့ ရရှညေလြေ့လာခဲ့ရတာ။ ညီမလေး ဘယအြခွိနမြှာ တဈကိုယလြုံးခွှတမြယ်၊ ဘယအြခွိနမြှာ အတွင်းခံတွေ ခွှတမြယ် သိနတေော့ ညီမလေးတဈကိုယလြုံး ကိုယမြသိတာမရှိ မမှငဖြူးတာမရှိ။ တဈခုပဲ မထိမကိုငရြသေးတာ တဈခုပဲ။ ဒါကလည်း စည်းတဈဖကြ ခွားထားတာကိုး။ အခုတော့ အငတ်ာနကတ်ှသေုံး ပြန်းဆိုဒတ်ှကြည်ေ့ အောစာအုပတ်ှေ ဖတတ်တလြာတော့ အင်းစကဆြိုတာ နားလညလြာတယ်။ နားလညလြာတဲ့နောကြ စမ်းသပခြငွတ်ာလည်း ဖြစ်လာတယ်။ မစရဲသေးတာ ခကန်တော။
ထားပါတော့ အရဈတွေ ရှညန်တယ်ေ ဖြစ်မှာစိုးလို့ အဓိကဆီ သှားကြတာပေါ့။ ဒါလည်း အစပျိုးလေးတော့ ပါမယန်ောြ။ ညီမလေးကပဲ ဇာတည်ှှန်းရေး ဒါရိုကတ်ာလုပပြှီး သူသူနဲ့ ခွိန်းပေးပါလရေော။
“ကိုလေးလုပရြမှာ တဈခုတည်းနောြ။ ကိုလေး သူသူ့ကို ခစွန်ပေါတယ် ပြောရုံပဲ။ အားလုံး အေးဆေး”
လို့ ကြှနတ်ော့ကြိုမှာပြီး ပန်းခွံထဲ သူသူနဲ့ ကြှနတ်ော့ကြို ထားခဲ့ပြီး သူက ရခေဲမုန့်သှားဝယမြယဆြိုပြီး လဈသှားတယ်။ ကိုယကြ အဲ့မှာစတွေ့တာ ခွတွတေေုန် လကတ်ှတေုနလြို့ ပြောင်းပြနဖြစ်နလေားဆိုပြီး သူသူ့ကို ကြည့်မိတော့ သူက ပိုတောငတ်ုနန်သေေးတယ်။
“သူသူ”
“ရှင်”
“ကိုလေး ပြောစရာရှိလို့”
“ဟုတ် ကိုလေး”
“ကိုလေး ပြောဖို့ အားယူနတောကြာပြီ။ ဘယလြိုစပြောရမှန်းမသိလို့ ဘယကြစရမှန်းမသိဘူး။”
အဲ့မှာ သူသူက သူ့ကိုယသ်ူ ပြနအြားတင်းလိုကသ်လားပဲ။ သူပဲ ဦးဆောငမြှဖြစ်မယ် တွေးမိတာလည်း ဖြစ်နိုငပြါတယ်။
“ကိုလေး ဘာပြောချင်လြဲ သူသူသိပါတယ်။ လမင်း အကုနပြှောပြပြီးပြီ။ ဒါပမေဲ့ ကိုလေး မပြောမချင်ြးတော့ အတညမြဖြစ်ဘူးလေ။ ကိုလေးက မေးမှ သူသူက ဖြရမေဲ့သူလေ။ ကိုလေးမှာ မေးစရာမရှိရင် ပြောစရာမရှိရင် လမင်းလာရင် ရခေဲမုန့်စားပြီး ပြနကြှတာပေါ့ ကိုလေးရယ်”
“အဲ့လိုမဟုတဘြူး ကဲပါ သူလေး နားထောငန်ောြ။ အခုကစပြီး သူလေးလို့ပဲ ခေါတ်ော့မယ်။ သူလေးကို ကိုလေး ခစွတ်ယ်။ သူလေးရော ကိုလေးကို ခစွတ်ယမြို့လား”
“ကိုလေး သိနတောပဲမို့လား။ မိလမင်းက ဖောကသ်ညခြထွားမှာပေါ့”
“မရဘူးလေ သူလေးဖြမှေ အတညဖြစ်မှာလေ”
“ဒါဆိုလည်း ဖြမယ်ေ။ သူသူက ကိုလေးကို အရငခြစွရြတာပါနောြ”
“ဝမ်းသာလိုကတ်ာ သူလေးရယ်။ စွကြ…”
ဘာစွကလြဲ မမေးနဲ့။ အငှိမ့်ထဲကလိုပဲ ပုခုံးလေး တန်းဖကတ်ာ ပန်းခွံထဲဆိုတော့ ပါးလေးပါ တဈခါတည်းနမ်းတာ။ အရှိနတ်ငထြားတဲ့ သဘောပေါ့။ အမှန် စီးရုံးရတော့မယလြေ။ လိုချင်တ်ဲ့ အခွအနေကေို မှနမြှနသ်ှားဖို့ပေါ့။ ဒီမောငမြှာ ညီမလေးရဲ့ ခန်ဓာကိုယလြေးကြည့်ပြီး လီးတောင် ဘောအောင့်နရတော ကြာပြီလေ။
အဲ့လိုနဲ့ သူသူနဲ့ ကြှနတ်ောြ ရည်းစားဖြစ်တယပြေါ့။ ကို့ယအြတွကတ်ော့ ညီမလေးက တကယ့် ဒါရိုကတ်ာကြီးပါ။ ခွိန်းတွေ့ဖို့ရော သူသူကို သူ့အိမကြနေ ထုတပြေးဖို့ရော ဘယန်ရောသှားမယ် ဘယလြိုရှောငပြေးရမယ် သူ့ဘာသာ အကုန် အကြကခြထွားတာ။ တောပြါပရေဲ့ ခစွည်ီမလေး။
ရည်းစားဖြစ်ပြီး တဈပတလြောကမြှာ ညီမလေးနဲ့ စကားပြောဖြစ်တယ်။ ကိုယဖြစ်ချင်တ်ာလေးကိုပေါ့။
“ညီမလေးရေ ပြောစရာရှိတယ်”
“အင်း ကိုလေး ပြောလေ”
“ကိုလေးတို့ချင်ြး ရငမြဖြင့်ဖြစ်တာ ကြာပြီနောြ။ ပြောစရာလေးတွေ ရှိလို့”
“ဟုတ် ကိုလေး ပြောလေ”
“ကိုလေး သူလေးနဲ့ လှတလြှတလြပလြပ် တွေ့ချင်လြို့”
“အခုရော မလှတလြပလြို့လား။ ညီမလေး ရှောငပြေးတာပဲလေ”
“အဲ့လိုမဟုတဘြူး နှစ်ယောကတ်ည်း လှတလြှတလြပလြပကြှီး တွေ့ချင်တ်ာ”
“ကိုလေးက ဝေ့နတယ်ေ။ သချောမပြောရင် မလုပပြေးဘူး” (ဟုတတ်ယ် ကိုလေး ဘာဖြစ်ချင်န်တယ်ေ ဘာပြောချင်န်တယ်ေ သိတာပေါ့။ ဒဲ့ပြောမှ မိလမင်းတို့က အားရတာ။ ကိုလေးနဲ့ အဲ့လိုတွေ ဒဲ့ပြောပြီးရင် ညဆို အခန်းထဲမှာ ရှယသ်ိမ်းထားတဲ့ သခွားသီးနဲ့ မိတဆြကရြတာ အရမ်းအားရတာလေ။ စိတထြဲကနေ ကိုလေး ကိုလေးလို့ ညည်းပြီး ထိုးထည့်ရတာ ဘာနဲ့မှ မလဲနိုငတ်ဲ့ အရသာ ခံစားရတာ။ ဘာနဲ့မှ မလဲနိုငဘြူးဆိုတဲ့အထဲ လီးအစဈတော့ မပါဘူးပေါ့။ အထူးသဖြင့် ကိုလေးလီးပေါ့ )
“အာ့ဆိုလည်း သချောနားထောင်။ ကိုလေး သူလေးကို လိုးချင်လြို့ တဈနရောကို ခေါသ်ှားချင်တ်ယ်။ ကူညီပေးနောြ”
“အင်း အဲ့လိုဒဲ့ပြောရင် ကူညီပေးရမှာပေါ့။ ပြီးရငလြည်း အကုနပြှနပြှောပြမယလြို့ ကတိပေးရမှာနောြ”
“အင်း ပေးတယ်။ သည်၏မလှဲ ပြနပြှောပြမယကြှာ။ ဘယတ်ော့ရမလဲသာပြော”
“သုံးရကအြတွင်း ရစရမေယ်။ အခွိနဘြယလြောကြ ကြာမလဲ”
“အဲ့ဒါတော့ ကိုလေးလည်း မသိဘူး။ နှစ်နာရီလောကဆြို လုံလောကမြယထြငတ်ာပဲ”
“အိုကလေေ ဖြစ်စရမေယ်။ နပေါဦး ကိုလေးက အတွေ့အကြုံ ရှိလို့လား။ လုပရြော လုပရြဲလို့လား”
“ညီမလေးရယ် ကိုလေးက ယောကြြားအစဈပါ။ အကုနန်ားလညပြါတယ်။ အငတ်ာနကမြှာလည်း သငဆြရာ မှငဆြရာတွေ ပေါမှပေါ။ ဆိုဒပြေါင်းစုံ လေ့လာထားတာ”
“ဟုတပြါပြီ သုံးရကအြတွင်း ဖြစ်စရမေယ်” ( ဆိုဒအြစုံဆိုတော့ အင်းစကြ အကြောင်းတွလည်ေး သိမယထြငတ်ယန်ောြ။ ညီမလေးကြ နည်းနည်းလေးတောင် ထည့်မတွေးမိဘူးလားကြယ်။ အရမ်းရိုးသားဖြူစငလြှန်းတဲ့ ကိုလေးရယ်) (အဖြစ်မှနမြသိသေးလို့ အထငကြှီး လေးစားလှန်းတဲ့ အတွေးပေါ့ 😁😁 )
အဲ့လိုနဲ့ နှစ်ရကမြှောကန်ေ့မှာ ညီမလေးကောင်းမှုနဲ့ ဆုံခဲ့ရပါတယ်။ ဗိုလအြောငကြွောလြမ်း အလယဘြလောကကြ တည်းခိုခန်းပြောရမလား ဟိုတယပြှောရမလားပဲ။ ဟိုတယလြို့တော့ ရေးထားတယ်။ ကြဥြးတော့လည်း တည်းခိုခန်းသာသာပေါ့။ မိုတယဆြို ပိုမှနလြောကမြယထြငတ်ယ်။ နှစ်နာရီ စကရြှငယ်ူပမေဲ့ တဈနာရီခွဲကြောလြောကမြှာ ပြနထြှကလြာခဲ့ကြတယ်။ ညီမလေးကတော့ ဘဏတ်ဈခုဘေးက ကောဖြီဆိုငလြေးမှာ ကောဖြီသောကြ wifi သုံးရင်း စောင့်နတော။ သူသူကတော့ ရှကကြိုးရှကကြန်းနဲ့ မိုတယကြ ဆင်းလာတာနဲ့ ကားငှားပြီး တန်းပြနသ်ှားတယ်။ ညီမလေးကို ဒီနေ့ ရငမြဆိုငရြဲလို့တဲ့။
ကောဖြီဆိုငထြဲဝငလြာတော့ လကထြောငပြှတဲ့ ညီမလေးကို တန်းတွေ့တာပါပဲ။
“လာ ကိုလေး ကောဖြီသောကမြလား”
“ကိုလေး သံပရာရညပြဲ သောကမြယ်”
“ဟုတတ်ာပေါ့ ကိုလေးမောလာတာ ဟီးဟီး”
“ဘာဟီးဟီးလဲ မိလမင်း ဟီးလာထနေ”
“အံမာ ဆန်ဒပြည့်သှားတော့ ညီမလေးကို ဟောကလြားငန်းလားနဲ့”
“မဟုတပြါဘူး ညီမလေးရယ်။ ကိုလေးပြောတာ နည်းနည်းမာသှားရင် sorry။ ကိုလေး ဒေါသနည်းနည်း ထွကလြာလို့ပါ”
“ဘာလို့လဲ ကိုလေး။ အဆငမြပြဘေူးလား။ သူသူက လကမြခံလို့လား။ အခု သူသူရော မပါလာပါလား”
“မဟုတပြါဘူး သူလေးက ကိုလေးအကြိုကြ အကုနလြိုကလြွောတယ်။ ခုနက ကားငှားပြီး ပြနသ်ှားတာ။ ညီမလေးကို ရှကလြို့တဲ့”
“ဟှန်း သူသူမ အခုမှ လာရှကပြှနတယ်ေ။ သူပဲ ဇာတလြမ်းတွစခေဲ့ပြီး ဟှင်း”
“တကယ် နှဖူးတွေ့ဒူးတွေ့ကြတော့ ရှကတ်ာပေါ့။ ပထမဆုံးအကြိမကြိုး။ ကဲပါ ပြနကြှရအောင်”
“ကိုကိုပဲ သည်၏မရှေး ပြနပြှောပြမယဆြို”
“အင်းလေ အိမကြှမှ သချောပြောပြမယ်။ ဆိုငထြဲမှာ ကောင်းမလား ညီမလေးရယ်”
“ဪ ဟုတသ်ား။ ဒါဆိုလည်း ပြနကြှစို့”
အဲ့လိုနဲ့ အိမပြှနရြောကတ်ော့ ညီမလေးက စကားပြောဖို့ ချောင်းနတောပေါ့။ နည်းနည်း အရဈရှညလြိုကြဦးမယ် စိတမြဆိုးကြေးနောြ။ အင်းဆကြ တဈခု ဖြစ်လာဖို့ အရမ်းမလှယကြူဘူးလေ။ ဖြေးဖြေးချင်ြး ဖြစ်လာရတာကို စိတရြှညန်ောြ ကို့လူတို့။ အရဈရှညမြယ် ဆိုတာက ကြှနတ်ောတ်ို့ လူငယတ်ှအကြေောင်းပဲ ပြောနတော မိဘမဲ့တွေ ထငမြှာ စိုးလို့ပါ။
အိမမြှာ မိသားစုလေးယောကရြှိတယ်။ အဖကေ ရနကြုန်-မန်တလေး express ထောငထြားတာ။ သူက ကိုယတ်ိုငလြိုကြဦးစီးတယ်။ သူကိုယတ်ိုငကြ ခရီးသှားရတာ ဝါသနာပါလှန်းလို့။
အမကတေော့ အိမရြှငမြပါပဲ။ အဝေးသင် ဒုတိယနှစ်တကန်တေဲ့ ညီမလေးနဲ့ အဝေးသင် ဥပဒေ နောကဆြုံးနှစ်ဖြပြေီး တတသ်ိပညာ ဗလခွာနဲ့ သိမကြှီးစွေး D ရုံက လွှပစြဈပစ်စည်းဆိုင် တဈဆိုငမြှာ ဂိုထောငစြာရေး အမညခြံ ပစ်စည်းအထုတအြသှင်း လုပန်တေဲ့ သားတောမြောငတ်ို့ကို ခကြပြှုတကြွှေးမှေး လွှောဖြှတ် သန့်စင် လူအရောငထြုတပြေးနတေဲ့ အိမရြှငမြပေါ့။ ညီမလေးကလည်း အဝေးသငဆြိုတော့ စာမေးပြဲဖြခေါနီးမှ အနီးကပတ်ကရြတယ်။ ခုနတေော့ အခပေးကြူရှငတ်ှပေဲ သှားနတော။ တဈပတမြှ သုံးရကလြောကပြဲ သငရြတာဆိုတော့ အမလည်ေး အရေးတကြီး လုပပြေးစရာ မရှိပါဘူး။ အဲ့တော့ အမလည်ေး စိတပြါရင် အဖနေဲ့ လိုကသ်ှားတာ။
မန်တလေးမှာ အမေ့ရဲ့ယောင်းမ အဖေ့ရဲ့ညီမလည်း ရှိတော့ တဈခါတဈလေ လိုကလြညတ်ဲ့ သဘောပေါ့။ ထားပါတော့ အရေးကြီးတဲ့ဆီ ပြနဆြကကြှတာပေါ့။ ညီမလေးက ချောင်းနတေုန်း အမကပြေောရော
“ဒီနေ့ အမေ နင့်တို့အဖနေဲ့ လိုကသ်ှားမှာ။ နငတ်ို့မောငန်ှမရော လိုကမြလား။ နငတ်ို့အဒေါကြ မေးနလေို့တဲ့။ နင့်အဖပြေောတာ ကြာနပြေီ”
“သားကတော့ မလိုကဘြူးမမေေ။ မနကဖြှနမြနကြ ပစ်စည်းအသဈတွေ ရောကမြှာမို့ ဂိုထောငကြ သားမရှိလို့မရဘူး။ အလုပပြိတရြကကြှုံမှပဲ လိုကတ်ော့မယ် မမေေ”
“ကောင်းပါပြီရှင် သမီးကရော”
“သမီးလည်း မလိုကတ်ော့ဘူး။ မမလေည်ေးသှား သမီးလည်းသှားရင် ကိုလေး မနကြ ထမင်းခွိုင့်တို့ ညနပြန်ေ ညစာစားဖို့တို့ ဒုကျခရောကမြှာပေါ့။ ပြီးတော့ သမီးလည်း မနကဖြှန် ကြူရှငရြှိတယလြေ။ ဒါကြောင့်”
“ကဲ ဟုတပြါပြီ။ ဒီမောငန်ှမ တည့်အောငလြည်း နကြေ။ သမီးကိုလေးအတွကြ ထမင်းခွိုင့်တို့ ညစာတို့အတွကြ မမေေ လုပပြေးထားပြီးသားပါ။ သမီးက ပြနန်ှှေးပြီး ပြငပြေးလိုကရြုံပဲ။ ဟုတပြှီလား”
“ဟုတ်”
ပျိုငတ်ူကို ဖြမေိတာ။ အဲ့လိုနဲ့ ညခုနဈနာရီလောကမြှာ ဖဖကေေ မမေေ့ကို လာခေါသ်ှားပါလရေော။ ကားက ညရှဈနာရီခွဲ ထွကမြှာလေ။ မမတေေို့ ထွကသ်ှားတာနဲ့ အိမတ်ံခါး ခွံတံခါး အကုနပြိတ် ဧည့်ခန်းထဲကို ညီမလေးက လကဆြှဲခေါပြါလရေော။
“ဖြေးဖြေးလုပပြါ ညီမလေးရယ်။ ကိုလေး ဘယမြှမသှားပါဘူး”
“မရဘူး သိချင်လြှပြီ။ မေးဖို့အရေး စောင့်လိုကရြတာ မမေေ မသှားမချင်ြး။ ကဲ ပြောတော့”
“ဘယကြစပြောရမှာလဲ”
“ညီမလေးနဲ့ လမ်းခွဲပြီး ဟိုတယပြေါြ တကတ်ဲ့ဆီကနေ စပြောတော့”
“ဟုတပြါပြီ”
အခုကစပြီး ပြောပြတဲ့ပုံစံမဟုတပြဲ ကိုယတ်ိုငကြှုံတွေ့တာကိုပဲ ရေးပြမယဗြွာ။ ခုဏက အဲ့အခန်းတွေ ကြောလြိုကတ်ာ ညီမလေးကို ပြနပြှောပြတဲ့အခါ ထပန်မှောစိုးလို့။ ညီမလေးကို ပြောပြနတေုန်းက ပိုအရေးကြီးတာမို့ပဲ မှတပြါဗွာ။
ညီမလေးက ကောဖြီဆိုငဘြကြ လဈသှားပြီ ကိုတွကေ ဟိုတယထြဲ ဝငမြယပြေါ့။ သူလေးရဲ့ လကလြေးကို ကိုငထြားတော့ ခွှေးစေးတွပေါ ထွကပြှီး တုနန်ရှောတာ။ ကိုကပဲ အတင်းဆုပပြှီး အားပေးရတာပေါ့။ ဧည့်ကြိုကောငတ်ာ ရောကတ်ာနဲ့ နှစ်နာရီစကရြှင် ယူလို့ရလားမေးတာနဲ့ ရတယ် ဆိုပြီး ငှရှင်ေး တန်းပြီးလိုကပျို့ပေးတာ။ မှနမြှနဆြိုတော့ တောသ်ေးတာပေါ့။ အခန်းရောကတ်ော့ လိုအပတ်ာရှိရင် ဖုန်းကနေ မှာလို့ရပါတယ်။ အခုလိုတာရှိလည်း မှာလိုကလြို့ရပါတယ် ပြောလို့ ကုတန်ှဈဗူးနဲ့ ရသန်ေ့နှစ်ဗူး အမှနလြေး လာပို့ပေးပါ မှာလိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ ဖဲမှှေ့ယာ ပြောရမှာပေါ့။ အဲ့ပေါမြှာ သူလေးနဲ့ တူတူထိုငပြှီး ပုခုံးလေးဖကထြားတယ်။ ဘာမှ မဘာသေးဘူး။ ရသန်ေ့နဲ့အအေး လာပို့ရင် အရှိနပြကြမြှာ စိုးလို့။
အောကကြ ငပဲကတော့ ဘာပြောကောင်းမလဲ။ ဘာပြောပြော မကောင်းဘူး ဖြစ်နပြေီ တင်းတောင့်နတောပဲ။ ဒေါကဒြေါကဆြို တံခါးထဖြင့်၊ ရသနေ့န်ဲ့ အအေးကို ဗန်းနဲ့ထည့်လာတော့ ဗန်းလိုကလြေးယူပြီး စားပြဲပေါတ်င် တံခါးလော့ခပြှီးတာနဲ့ ဘာမှပြောမနဘေူး တဈကိုယလြုံး ရှိသမွှ အကုနခြွှတခြွ ကနထြုတပြဈတာ။ ငပဲကို အတွင်းခံက ဖိထားလို့ နာနပြေီလေ။ သူလေးက လိုကကြောကပြှီး ခေါကပြေးရှာတယ်။
“ထားလိုကပြါ သူလေး။ ပြီးမှ ပြနဝြတမြှ ကောကမြယ်။ သူလေးလည်း ခွှတလြိုကလြေ။ ကြကေုနရြင် ပြနဝြတဖြို့ အဆငမြပြေ ဖြစ်နမယ်ေ”
“ခဏစောင့်နောြ ကိုလေး။ ရချိုးခန်းထဲ သှားလဲ လိုကမြယ်”
“ကိုလေးကို ရှကမြနပေါနဲ့တော့ သူလေးရယ်။ အခုလာတာ ဘာအတွကလြဲ သူလေးလည်း သိနတောပဲ”
“သိတာက ဟုတပြါတယ်။ သဘကလြေးတော့ လဲပါရစေဦး ကိုလေးရယ်”
“ကဲပါ ကိုလေး ကူခွှတပြေးမယန်ောြ”
“သဘောပါတဲ့ ကိုလေးလူဆိုးရေ”
ခွှတရြတာလည်း မခကပြါဘူး။ အပေါပျိုင်းကလည်း ကိုယတ်ှဝတေတ်ဲ့ တီရှပလြိုမွိုးဆိုတော့ ခေါင်းကကြောြ ခွှတလြိုကရြုံပဲ။ ပေါလြာပါပြီဗွာ ဘရာပန်းရောငလြေး၊ အင်ျကြီကလည်း ပန်းရောင်၊ ရငခြုနစြဖြယလြေး ဝတလြာရှာတာ။ အောကကြ စကပ် အနကလြေးကလည်း သားရညကြှိုးလေးနဲ့ ထငတ်ာပဲ သချောတော့ နားမလညဘြူး အတင်းခွှတခြတွာ ဘာခွိတမြှ ရှာမနဘေူး ကြှတကြလွာတာပါပဲ။ အတွင်းခံလေးကလည်း ဇာပန်းရောငလြေးဗွာ။ ရှုစားမနအေားပါဘူး ခွှတတ်ော့တာပဲ။
သူလေးက လကထြဲကိုငခြါးတဲ့ သဘကကြို အတင်းပတတ်ာ။ ဒီကောငကြ မရတော့ဘူး။ မှှေ့ယာပေါြ တွန်းလှဲပြီး ကဈဆငဆြှဲပစ်တာ။ သူလေးကလည်း အပြနအြလှနပြါပဲ၊ ရှကတ်ာက ရှကတ်ာ၊ ရငခြုနတ်ာက ရငခြုနတ်ာ၊ ဒါလုပရြင် ဒါပြနလြုပရြမယမြှန်းတော့ သိပြီးသား ခတ်သေမီးပျိုဆိုတော့။ ကြှနတ်ော့ြ လကတ်ှကေိုလည်း အငှိမမြထားပါဘူး။ နှစ်ဘကလြုံးက နို့တွေ အတင်းကိုငတ်ာ။ ကိုငကြိုကိုငရြမယလြို့တော့ မသတမြှတထြားပမေဲ့ ကိုငပြေးရတယလြို့တော့ မှတသ်ားထားမိတာကိုး အောစာပေ ဆရာများရဲ့ ကြေးဇူးပေါ့။
ဘေးတိုကဆြိုတော့ ခွတဈေဖကကြို လှမ်းခွပြီး ကိုယ့်ဘကကြို အတင်းဆှဲယူတာပေါ့။ သူလေးက နည်းနည်းတောင့်ထားတယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ လကတ်ဈဖကန်ဲ့ စောကဖြုတလြေးကို နှိုကတ်ော့ အရညတ်ှကေ ခွှဲကြိနပြေီ။ အစကတော့ တွေးထားတာ ပထမဆုံးအကြိမမြှာ စောကဖြုတလြေးကို ယုယုယယ နမ်းပြီးမှ လိုးမယပြေါ့။ အမှတတ်ရလေးဖြစ်အောင်။ အခုတော့ မရတော့ဘူး ငပဲက တင်းတောငန်တောကလည်း တဈကြောင်း၊ အရညတ်ှေ ခွှဲကြိနပြေီဆိုတော့ ရှံသလိုလို ဖြစ်မိတာလည်း တဈကြောင်းကြောင့် တန်းလိုးလိုကဖြို့ပဲ တွေးမိတော့တယ်။
ဒါကြောင့် နှုတခြမ်းချင်ြး နမ်းနတော ရပပြှီး ကိုယကြငုတတ်ုတထြထိုင် သူ့ဖငအြောကထြဲ ခေါင်းအုံးခုတာပေါ့။ ဒါလည်း ဆရာသမားများရဲ့ စာပကေို သချောလေ့လာခဲ့တဲ့ ကြေးဇူးပဲပေါ့။ ကို့ငပဲကလည်း စာပတွထေေဲပါသလို ရှဈလကမြလောကရြှညပြှီး ပကစြီပုလင်းလောကြ တုတန်တောမှ မဟုတတ်ာ။ အရှညကြ ငါးလကမ် စွန်းစွန်းလောကပြဲရှိတာ။ လုံးပတကြတော့ အနတေောလြောကပြေါ့။ ထွားကြိုင်းတဲ့အထဲ မပါသလို လူစဥမြမှီတဲ့အထဲကလည်း မဟုတ်။ ရှိသင့်သလောကပြေါ့။ ဒါလောကဆြို ကိုယ့်ဆရာတွေ ခန့်မှန်းတတမြှာပါ။ အဲ့လိုဆိုတော့ ခေါင်းအုံးခုခွင်းက အများကြီး အထောကအြကူပေးတာပေါ့။
အခွိနတ်ှေ ဆိုင်းမနတေော့ဘူး နှစ်နာရီပဲရှိတာ။ အခုတင် နာရီဝကလြောကြ ကုနန်ပြေီ အတွေးထဲမှာပေါ့။
သူလေးပေါငကြှားထဲ ဒူးထောကဝြငလြိုကတ်ယ်။ ပေါငလြေးနှစ်ဖကကြို လကန်ဲ့ ကားလိုကတ်ယ် ဆိုရငပြဲ သူလေးက မကြန်ှာကို လကန်ဲ့အုပပြှီး ငံ့လင့်နတောလား ရှကန်တောလားပဲ။ စောကဖြုတလြေးကို ဖြဲကြည့်တော့ အရညလြေးတွနေဲ့ တောကပြနသလေို ပန်းရောငလြေး သန်းနတယ်ေ။ လကတ်ဈချောင်း ထိုးထည့်ကြည့်တော့ လွှောလွှောလွှူလွှူပဲ ဝငသ်ှားတယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ နှစ်ချောင်းပူးပြီး နည်းနည်း ကလိုင်းကြည့်တ်ော့ နာလို့လား ကောင်းလို့လားတော့မသိ ဒူးတွကေ ကြှကြှတကလြာတယ်။ အခုဆို သူလေး ဒူးထောငပြေါငကြား ဖြစ်နပြေီ။
ကိုယလြည်း မရတော့ဘူး။ တောငမြတန်တေဲ့ ကိုယ့်လီးလေးကို ကိုင်၊ စောကဖြုတ် အကြဲကြောင်းလေး တဈလွှောကြ သုံးလေးခါလောကြ ပြတပြေးပြီး စောကစြိလို့ ထငတ်ဲ့နရောကို ဘတဘြတန်ဲ့ လေးငါးခကြလြောကြ ရိုကပြေးလိုကတ်ာ သူလေးမှာ နည်းနည်း လူးလှန့်လာတယ်။ အခုထိ ဘာတုန့်ပြနသ်ံမှတော့ မကြားရသေးဘူး။ သူလေးစောကဖြုတလြေးကလည်း အမှှေးအမွှငကြင်းကင်းနဲ့ ခစွစြရာလေး။ မနေ့ညကမှ ရှင်းလင်းထားပုံရတယ်။ ခုနတေော့ အရှိနကြှောင့်လား နဂိုလန်လေားတော့မသိ စောကဖြုတလြေးက ဖောင်းထနတော မုန့်ပေါင်းမွိုးလို့ ပြောကြတဲ့ အထဲက ဖြစ်မယ်။
နှုတခြမ်းသားလေးကို ဘယလြကရြဲ့ လကည်ိုးလကမြလေးနဲ့ဖြဲ၊ ညာလကန်ဲ့ လီးထိပခြေါင်းလေး ကိုငပြှီး တေ့ပြီးတာနဲ့ ဖြေးဖြေးချင်ြး ဖိသှင်းတာ ထိပကြတော့ လွှောလွှောလွှူလွှူ ဝငသ်ှားတယ်။ တဝကလြောကရြောကတ်ော့ အပျိုမှေးတွေ ဘာတွမွေား တဈနမလေားဆိုပြီး စိတကြ ထငန်သေေးတာ ဘာမှ မထောကပြါဘူး။ ကြပလြာတဲ့ ခံစားခကြပြဲ ခံစားရတယ်။ ရှေ့တိုးလေ ပိုကြပလြေ။
“အာ့ ကိုလေး နာတယ်”
အခုမှပဲ သူလေးအသံ စကြားရတယ်။
“အင်းပါ သူလေး။ ခဏပဲနောျ ပြီးရင် မနာတော့ဘူး”
“ကိုလေးက သိတယ် ကြှမ်းနပြေီပေါ့။ သူလေးက ဘယန်ှဈယောကမြှောကလြဲ”
ဆိုပြီး လုပရြော။ ကိုယလြည်း တဝကသ်ာသာမှာ ရပတ်ယလြည်း မဟုတ်၊ အတင်းလည်း ထိုးမသှင်းပဲ နှဲ့တယဆြိုရုံလေး နှဲ့ရင်း၊ စိတအြပြောင်းအလဲလေး လုပပြေးဖို့ စကားလေးပြောမှရမယ် တွေးမိတယ်။ နို့မို့ဆို ကိုယ့်ငပဲက အဆုံးမဝငသ်ေးပဲ ပြီးချင်န်ပြေီ။ အဲ့လိုကြီးဆို ရှကလြို့ဆုံးမှာ မဟုတတ်ော့ဘူးလေ။
“မဟုတပြါဘူး သူလေးရယ်။ သူလေးက ကိုလေးအတွကြ ပထမဆုံးပါ။ ကြှမ်းနတောလည်း မဟုတဘြူး။ ကိုလေးလည်း ခတ်လေူငယလြေ။ စာပတွေေ movies တွကတေဆင့် အားလုံး သိနနေိုငတ်ာပဲကြယ်”
“အင်းပါ ကိုလေးရယ်။ သူလေးအတွကလြည်း ကိုလေးက ပထမဆုံးမို့ ကိုလေးရဲ့ ပထမဆုံး ဖြစ်ချင်ဇြော လောဘနဲ့ မေးမိတာပါ”
“အင်းပါ ကိုလေး နားလညတ်ယ်။ အခုကော နာသေးလား”
“မနာတော့ဘူးလိုပဲ။ လုံးဝ မနာတာလည်း မဟုတဘြူး။ ဘယလြိုပြောရမလဲ မသိဘူး”
“မသိရင် မပြောပြနဲ့။ ကိုလေး ရှေ့ဆကတ်ိုးမယန်ောြ”
“ကိုလေး သဘောပါ”
အဲ့ဒါနဲ့ ဖြေးဖြေးချင်ြး တွန်းထည့်တာ ဆီးခုံချင်ြး ကပမြိပြီ။ ဖြေးဖြေးပြနထြုတ် ဖြေးဖြေးပြနထြည့် အသာလေး လိုးပေးနမေိတယ်။ အခကြရြလေေး နည်းနည်းများလာတော့ အဝငအြထွကြ ပိုချောလာတယ်။ ကိုယကြလည်း ပြီးချင်လြာပြနရြော။ အခုမှ စလိုးတာ နှစ်မိနဈ အလှနဆြုံးလောကပြဲ ရှိသေးတာ ခဏရပထြားလိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ သူလေးအပေါမြှောကပြှီး ပါးနမ်း ကဈဆငဆြှဲလုပတ်ာပေါ့။
အဲ့လိုတွေ ပြောပြနတေဲ့ အခွိနမြှာ ညီမလေးကို ကြည့်ရတာ စိတန်ဲ့ကိုယန်ဲ့ မကပတ်ော့ဘူး။ ကိုယ့်အထင် သူကိုယတ်ိုင် သူလေးနရော ဝငခြံစားနလေား မသိပါဘူး။ ကိုယတ်ှေ အောစာပေ ဖတသ်လိုပေါ့။ ဖတန်တေဲ့အခွိန် မင်းသားက ကိုယအြမှဲဖြစ်နပြေီး မင်းသမီးကလည်း ကိုယတ်ှေ အခုတလော မကြစြိကမွိတဲ့ ကောငမြလေးတွေ ဖြစ်နတတေတ်ာမွိုးပေါ့။ ဒီဘကကြ အခွအနေလေေး အစီရငခြံတာပါ။
“ကိုလေး”
“ပြောလေ သူလေး”
“ကိုလေး ပြီးချင်န်တောကို အတင်းထိန်းနရတောလား”
သူက ကိုယ့ထြကြ ပိုနပန်တယ်ေ။ ခတ်သေမီးပျိုတွမွေား။
“အင်း.. ကိုလေးဝနခြံပါတယ်။ ဒါက ကိုလေးအတွကြ ပထမဆုံး အထိအတွေ့ ဖြစ်နတေော့ ဘယလြိုမှ ထိန်းမရဘူး ဖြစ်နတော”
“ပြီးအောငလြုပလြိုကပြါ ကိုလေးရယ်။ အခွိနရြှိပါသေးတယ်။ ကိုလေး စိတပြါရင် သူလေးက ထွကမြပြေးပါဘူး။”
“ကိုလေးက မှနလြိုကတ်ာဆိုပြီး သူလေး အထငသ်ေးသှားမှာစိုးလို့ပါ”
” ဪ ကိုလေးရယ်။ သူလေးလည်း အဲ့လောကြ မအပါဘူး။ အဲ့လောကတ်ော့ နားလညပြါတယ်။ ပြီးလိုကန်ောြ ကိုလေး။ အထဲမှာ ပြီးချင်လြည်းရတယ်။ သူလေး ဆေးဝယထြားပြီးသား”
“ခစွဖြို့ကောင်းလိုကတ်ဲ့ သူလေးရယ်”
အဲ့မှာ ထောင်းနမောင်းထတော့တာပဲ။ နသိုးကြိုးပြတခြေါမြလား အားရပါးရ ပေါငန်ှဈဘကကြိုငပြှီး ဆောင့်တာ။ အခကြသ်ုံးလေးဆယလြောကြ ဆောင့်ပြီးတာနဲ့ သူလေးစောကဖြုတ် အဆုံးထိကပ် ဆီးစပခြငွြးထိပြီး တအားကို ဖကထြားမိတော့တယ်။ သူလေးကလည်း ကိုယ့်ကို ဖကလြို့။ ငပဲကတော့ တွန့်ကာတွန့်ကာနဲ့ သှနန်တေုန်းပဲ။ အားရလောကအြောင် သှနပြှီးမှ ဘေးကို လှဲခမွိတော့တယ်။ အဲကြန်းက အတနအြသင့် အေးနတောတောင် နှစ်ယောကလြုံး ခွှေးတပျိုကပြှိုကန်ဲ့။ ကိုယ့်သုတရြညတ်ှကေ သူလေးစောကဖြုတထြဲကတဆင့် ပြနကြလွာတယ်။ ခေါင်းအုံးပေါမြှာ ကြကလြို့။ အဲ့ကြမှ ပါးလေးနမ်းရင်း မေးမိတယ်။
“သူလေး ပြီးရဲ့လား”
“သူလေးလည်း မသိဘူး။ အတူနနတေေုန်းကတော့ စိတတ်ှကေ ကယောကကြယကပြဲ။ ပြီးလား မပြီးလားတော့ မသိဘူး”
တဲ့ဗြာ။ အေးရော။
“လာ ရသှေားခြိုးရအောင်”
“ကိုလေးခြိုးနှင့် ကိုလေးပြီးမှ သူလေးခြိုးမယ်”
“အဲ့လိုဆို အခွိနတ်ှေ နှမှောစရာပါကြယ်။ ကိုလေးတို့က လိုးပြီးနပြေီပဲ။ အရှကကြုနတ်ဲ့အဆင့် ရောကန်ပေါပြီ။ လာနောြ”
ဆိုပြီး လကကြနေ အတင်းဆှဲမှ ထလိုကလြာတယ်။ ဒါတောင် သဘကကြို ယူပတန်သေေးတယ်။
“ပတမြနပေါနဲ့”
ဆိုပြီး အတင်းဆှဲခေါြ ရချိုးခန်းထဲရောကမြှ shower tap လေး ကိုငပြှီး ဖနွြးပေးလိုကတ်ယ်။
“အ”
“ဘာဖြစ်လို့လဲ သူလေး”
“စပလြို့”
ခုဏလိုးတုန်းက မအောဘြူး။ ရဖနွြေးမှ စပလြို့အောတ်ာ။ ငါ့နယန်ောြ ငါစွမ်းမှ စွမ်းရဲ့လားတောင် တွေးမိတယ်။ ပြီးအောငလြည်း မလုပပြေးမိ။ ကိုယ့်အတွကြ သကသ်ကလြို ဖြစ်သှားလား တွေးမိသှားတယ်။
“ကိုလေး”
“ဟင်”
“ဘာလို့ ငိုငသ်ှားတာလဲ။ သူလေးကို စိတပြကြသ်ှားတာလား”
“မဟုတရြပါဘူးကြယ်။ ကိုယ့်အကြောင်းကို တွေးမိတာပါ”
“ပြောပြ”
“အင်းပါ ပြောပြမယ်။ ကိုလေး ရဖနွြေးရင်း ပြောပြမယ်။ သူလေးက အထဲအထိ သချောနှိုကဆြေးနောြ”
“အင်း ဘာလို့လဲ”
“အကြောင်းရှိလို့ပေါ့။ ပြီးရင် သိရမယန်ောြ”
“ဟုတပြါပြီ”
ခုဏငိုငသ်ှားတဲ့ အကြောင်းကို ပြောတော့
“ကိုလေး အောကားတွလည်ေး အများကြီး ကြည့်ဖူးတယ်။ အောစာအုပတ်ှလည်ေး အများကြီး ဖတဖြူးတယ်။ သူလေးက ကိုလေးကို လိမမြှာမဟုတတ်ာလည်း သိတယ်”
“အင်း အခုဘာဖြစ်လို့လဲ။ သူလေးတောင် လန့်လာပြီ”
“ဪ ဒီလိုပါ။ ကိုလေးက အပျိုမှေးကို အတင်းထိုးဖောကရြမယ် ထငတ်ားတာ ဘာမှမရှိဘူးလို့ ခံစားရတယ်။ ပြီးတော့ ကိုလေးလိုးနတေုန်း ပထမ စသှင်းခါစက နာတယ် တဈခါပဲပြောတယ်။ သူလေး တဈခကြမြှ မအောဘြူး။ ရဆေေးမှ စပလြို့ ထအောတ်ယ်။ အဲ့မှာ ကိုလေးတွေးမိတာ စာတွကေ မှားတာလား၊ သူလေး မအောတ်ာကရော ကိုလေးစွမ်းဆောငရြည် အားနည်းလို့လား တွေးမိသှားတာပါကြယ်”
“ဪ ကိုလေးရယ်။ သူလေးက အပျိုအစဈပါ။ ကိုလေးက ပထမဆုံးပါ။ ဒါကိုတော့ ယုံပါနောျ”
“ကိုလေး သူလေးကို ယုံပါတယ်။ တကယပြဲ ယုံတာပါကြယ်”
“အပျိုမှေးအကြောင်း သူလေးသိသလောကြ ပြောပြရရင် သူလေးက ဆယန်ှဈသမီးလောကကြတည်းက စကဘြီးစီးလာတာလေ။ ပြီးတော့ သူလေးတို့ ကြိုးခုန် ထုတဆြီးတိုး ဘာညာ ဆော့ခဲ့ဖူးတယလြေ။ ငယင်ယကြ အဲ့လိုဆို သူ့ဘာသာ ပြတသ်ှားတတတ်ယတ်ဲ့။ ပြီးတော့ ကိုလေး သံသယရှင်းအောင် ဝနခြံရရင် သူလေး သခွားသီးနဲ့ အာသာဖြဖေူးတယ်။ ခဏခဏပေါ့။ သူလေးတို့လည်း တိုးတကလြာတဲ့ ခတ်ကြေီးမှာ အောစာတွဖတေမြိ၊ porn site တွေ ကြည့်မိ၊ အာသာဖြတောတွလည်ေး မှငဖြူးနတေော့ လကတ်ည့်စမ်းမိတာတွေ ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် နမှောပါကြယ်။ ကိုလေး လုပန်တေုန်းက မအောဘြူးဆိုတာလည်း မကောင်းလို့ မဟုတပြါဘူး။ ခုဏက ပြောတယလြေ။ စိတတ်ှကေ ကယောကကြယကပြဲ ဆိုတာ ကောင်းနတောကို ပြောတာပေါ့ ကိုလေးရယ်။ အောတ်ာကတော့ သူလေးလည်းမသိဘူး။ အဲ့လိုလုပတ်ိုင်းလည်း အောတ်ာမဟုတပြါဘူး။ movies တွကတေော့ ဆှဲဆောငန်ိုငအြောင် များများအောပြေးတဲ့ သဘောလို့ ကြားဖူးတယ်”
“အဲ့လိုလား ပြီးတာပါပဲ။ ကိုလေးက ကိုယ့်ကိုယကြို အပြဈတငခြငွန်တော”
“ကဲပါ မတငန်ဲ့တော့ ဆေးလို့လည်းပြီးပြီ ပြနထြှကကြှစို့။ သဘကြ ပတလြိုကတ်ော့မယ်”
“မပတန်ဲ့တော့ သူလေးရယ်။ ခုဏက အရှိနတ်ကန်တော သသခွေောခွာ ပြည့်ပြည့်ဝဝ မရှုစားရသေးဘူး”
“ကဲ ကိုလေးသဘော။ သူလေးလည်း ရှကမြနတေော့ပါဘူး။ ကိုလေး အားမရ ဖြစ်နမှောစိုးလို့”
“ခစွဖြို့ကောင်းလိုကတ်ဲ့ ခစွသ်ူလေး”
——————————————-
“အာ့ဆို နှစ်ယောကလြုံး ကိုယတ်ုံးလုံးနဲ့ နတောပေါ့”
“အင်းလေ အဲ့အခန်းကနေ ပြနထြှကတ်ော့မယဆြိုမှ ပြနဝြတတ်ာ”
“မိသူသူ… ထွကလြာတုန်းကတော့ တွေ့ရမှာ ရှကသ်လေး ဘာလေးနဲ့။ ဟှန်း တွေ့ဦးမယ်။ ပြီးတော့ ပြနလြာတာလား”
“မဟုတဘြူး နောကတ်ဈခါ လိုးသေးတယ်။ ပြောပြမယ်”
“ပြော ခရစေေ့တွင်းကြ”
အိပယ်ာပေါြ သူလေး ပကလြကလြှနလြိုကတ်ာနဲ့ ကိုယကြ သူ့ပေါငကြှား ဝငန်ရောယူလိုကတ်ယ်။
“ကိုလေး လုပတ်ော့မလို့လား မှနလြှခညွလြား ကိုလေးဟာက လုပလြို့ရပြီလား”
“မဟုတပြါဘူး သူလေးရယ်။ သူလေးနဲ့ကို ဒီနေ့လေး အမှတတ်ရဖြစ်အောင် ကိုလေးလုပမြလို့ တွေးထားတာလေး အခုလုပပြေးမယန်ောြ”
ပြောပြောဆိုဆို ပေါငလြေးကားပြီး ခေါင်းလေးနှိမ့်လိုကတ်ာနဲ့ ရနံ့လေးတဈခုကရတာ။ ပြီးမှ သိရတာ သူလေးက ph5 ဆိုတာနဲ့ ဆေးတာတဲ့။ ရနံ့လေးက မဆိုးဘူး ပြောရမယ်။ မှှေးတေးတေးလေးပေါ့။ စောကဖြုတလြေး အသာလေးဖြဲတော့
“ကိုလေးရယ် ဘာတွလေုပန်တောလဲ။ သူလေး ရှကလြာပြီ။ ဖြဲမကြည့်ပါနဲ့ကြယ်”
ကိုယကြ ဘာမှပြနမြပြောနဘေူး။ လွှာနဲ့ အပြားလိုကြ လကြခြလွိုကတ်ာ သူလေး ထွန့်ထွန့်လူးသှားတယ်။
“အ ကိုလေး ဘာတွလေုပန်တောလဲ။ သူလေး ငရဲကြီးတော့မှာပဲ”
“မကြီးပါဘူးကြယ်။ သူလေး အများကြီး ကြည့်ဖူးမှာပေါ့။ ဒါမွိုးက sex partners တွမှော လုပရြိုးလုပစြဥလြောကပြဲ ရှိပါတယ်”
“မလုပပြါနဲ့ ကိုလေးရယ် ရှံစရာမို့ပါ”
“ရှံစရာမကောင်းပါဘူးကြယ် ခစွစြရာတောင် ကောင်းသေး။ မှှေးလည်းမှှေးတေးတေးနဲ့။ သူလေး ခုဏက ဘာသုံးလိုကတ်ာလဲ”
“PH5 သုံးလိုကတ်ာ။ ကိုလေး အခုလိုလုပပြေးမယ် သိလို့ မဟုတပြါဘူး။ သူလေးဟာကနေ အနံ့တွဘောတွေ ထွကရြင် ကိုလေး ရှံရှာသှားမှာစိုးလို့ ယူလာတာပါ”
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခုသုံးထားတာ အရမ်းကောင်းတယ်။ ကိုလေး သဘောကသွှားတယ်။ ကိုလေးလည်း အနံ့အသကြ နံမယပြဲထငတ်ားတာ။ အခုက အဲ့လိုမဟုတလြို့ ကြနပေတ်ယ်”
အဲ့လိုနဲ့ ပြောတာရပပြှီး စောကဖြုတလြေးကို လကြပြေးနလေိုကတ်ယ်။ သူလေးကတော့ ပေါငကြိုကားလိုကြ စိလိုကန်ဲ့ မနတတေသ်လိုပဲ။ ခေါင်းကိုလည်း အတင်းတွန်းနတော။ ကိုယကြမရတော့ဘူး အရှိနတ်ကလြာပြီ။ ခုဏကလိုးတဲ့ အပေါကလြေးထဲ လွှာကို ဝငန်ိုငသ်လောကသ်ှင်းပြီး လွှာနဲ့လိုးပေးတာ သူလေးတော့ အရှငလြတလြတ် နတပြှညရြောကန်သလေိုပဲ ကိုယ့်လကလြေးတွကေို ဆုပလြို့ ငှိမန်တေော့တယ်။ စောကဖြုတလြေးထဲက အရညတ်ှေ တောတ်ောကြှီး စီးကလွာမှ ကိုယလြည်း ကိုယ့်ကိုယကြို သတိထားမိတယ်။ ကိုယ့်လီးကလည်း တောငမြတန်ပြေီ။
“သူလေး”
“ရှင်”
“နောကတ်ဈခွီ လိုးကြရအောငန်ောြ”
“ကိုလေးသဘောလို့ ပြောထားတယလြေ”
“ဒါဆို လေးဖကကြုန်းပေးနောြ”
“ခုဏလိုပဲ မဟုတဘြူးလား”
“ပုံစံလေးတော့ ပြောင်းမယလြေ။ ပထမဆုံးအကြိမခြငွြးအတူတူ သိသင့်တာလေးတွေ သိရတာပေါ့”
“အင်းပါ ကိုလေးသဘော”
ဆိုပြီး ကုန်းပေးရှာပါတယ်။ ကိုယကြ နောကကြနေ အနိမ့်အမှင့် လိုတာလေးညှိပြီး တေ့တွန်းလိုကတ်ယဆြိုရငပြဲ စီးစီးပိုငပျိုငလြေးနဲ့ တိုးဝငပြါလရေော။ သတိထားမိတာကတော့ ခုဏကထကြ ပိုကြပတ်ယဆြိုတာပဲ။ ဒီအနအထေားကြောင့် ဖြစ်မယထြငတ်ယ်။ အဲ့မှာပိုဆိုးတာ။ ဒုတိယအကြိမကြတော့ ကြာမယထြငထြားတာ အခုလည်း ထိန်းမရပြနဘြူး။ ဆယခြကြလြောကဆြောင့်ပြီး ရပထြားရပြနရြော။ မရပထြားရင် ပြီးသှားမှာ အသအချောပဲဆိုတော့ သူလေးကလည်း တဈခါနှစ်ခါကနေ များလာတော့ သိတယ်။
“ကိုလေးရယ် အခုက ပထမအခေါကပြဲ။ သူလေးမပြီးရင် နပေါစေ။ သူလေးက ပြီးတာမပြီးတာလည်း နားကိုမလညတ်ာပါ။ ကိုလေး စိတကြှိုကပြဲ လုပလြိုကန်ောြ”
“အင်းပါ သူလေးရယ်။ နောကတ်ဈခါ အဲ့လို မဖြစ်စရဘေူးနောြ။ ဒီတဈခါတော့ ခွင့်လှှတတ်ော့ကြယ်”
“ဪ ကိုလေးရယ်။ ပြီးမပြီးသာ မသိတာပါ။ ကိုလေးနဲ့ အခုလိုနရတော သူလေး သဘောကမွိပါတယ်။ ကိုလေးလည်း သဘောကတွယဆြို သူလေး ကြနပေပြါပြီ”
“ခစွဖြို့ကောင်းလိုကတ်ဲ့ ခစွသ်ူလေးရယ်”
ကိုယလြည်း မရတော့ဘူး။ ခါးကနကေိုငပြှီး အားရှိသလောကြ ဆောင့်ပစ်တော့တာ။ မကြာသောအခွိနလြေးမှာပဲ တဈကိုယလြုံးက အားမာနတ်ှေ လီးကြောထဲရောကသ်ှားသလို အရှိနန်ဲ့ သူလေးစောကဖြုတထြဲတိုးဝင် သုတရြညတ်ှေ ပန်းနမေိတော့တယ်။ သုတရြညပြန်းရင်းနဲ့ ကပည်ှောင့်နသေေးတာပေါ့။ မပြော့မချင်ြး။ ခဏနေ ပြော့ကသွှားမှ ဆှဲထုတပြှီး နှစ်ယောကသ်ား လှဲနမေိတော့တယ်။
“ကိုလေး အဆငပြှရေဲ့လား”
“ဪ သူလေးရယ်။ ကိုလေးက မေးရမဲ့သူပါ”
“ခစွသ်ူချင်ြးပဲကြယ်။ ဘယသ်ူမေးရမယ် မသတမြှတထြားပါဘူး။ သူလေးက ကိုလေး အဆငပြှတောပဲ ကြားချင်မြိလို့ပါ”
“အရမ်းကို အဆငပြှတောပါကြယ်။ သူလေးကိုလည်း အရမ်းခစွတ်ယ်။ ကြေးဇူးလည်းတငတ်ယန်ောြ။ ကိုလေးကို လိုကလြွောပေးတာရော နားလညပြေးတာရောအတွကြ”
“သူလေးလည်း ဝမ်းသာပါတယ်။ သူလေးရဲ့ ပထမဆုံး အတွေ့အကြုံကို ကိုလေးကို ပေးခွင့်ရတဲ့အတွကပြါ”
“အင်းပါ သူလေးရယ် အရမ်းခစွတ်ယ်”
“ကိုလေး အခု ကြနပေပြှီမို့လား။ ရဆေေးပြီး အဝတအြစားဝတ် သှားကြစို့နောြ။ လမင်းခငမြွာ စောင့်နရမှော အကြာကြီး။ ပြီးတော့ သူလေး ဒီကထွကတ်ာနဲ့ ကားငှားပြီး ပြနတ်ော့မယ်။ လမင်းကို လောလောဆယ် မကြန်ှာချင်ြးမဆိုငရြဲဘူး။ ရှကလြို့”
“အင်းပါကြယ် ဒါဆိုလည်း ပြနကြှစို့”
အဲ့လို သည်၏မကနွြ ခရစေေ့တွင်းကြ ညီမလေးကို ပြောပြပြီးမှ ညီမလေးလည်း အတွေးတွထေဲက ပြနထြှကလြာသလိုပဲ။ သူ့ပါးလေးတွကေို နီနတောပဲ။ ကိုယ့်ကိုကြည့်တဲ့ အကြည့်တွကေိုလည်း ဘာမှန်း မဝခွေဲတတခြဲ့ဘူး။
“အင်း ပြီးပြီဆိုလည်း ညီမလေး သှားအိပတ်ော့မယ်”
“ကောင်းပါပြီကြယ် good night ညီမလေး အိမမြကလြှလှမကပြါစကြယ်ေ”
“ဟုတ် you too ကိုလေး”
အဲ့လိုနဲ့ သူလည်း သူ့အခန်းထဲဝင်၊ ကိုယလြည်း ကိုယ့်အခန်းထဲဝငပြေါ့။ ညီမလေး အိပတ်ော့မယဆြိုတော့ အတွင်းခံတွဘောတွေ ခွှတတ်ော့မှာကို သိနတေော့ နံရံနားပြေးကပ် ချောင်းသေးတာ။ ညီမလေးက တံခါးလော့ခပြှီးတာနဲ့ တဈကိုယလြုံး ခွှတခြပြဈတာ။ ပြီးမှ ဂါဝနအြတိုလေးပဲ သီးသန့်ဝတပြှီး အိပယ်ာပေါတ်ကြ ပကလြကလြှနလြိုကမြှ ချောင်းနတောကို ရပလြိုကတ်ော့တယ်။ ကိုယလြည်း ဒီနေ့ ပန်းထားတာဆိုတော့ အိပယ်ာထဲဝင် မကြလြုံးလေး မှေးရုံရှိသေး အိပပြွောသ်ှားတာပဲ။ အတွင်းခံခွှတတ်ာလောကပြဲ စောင့်ကြည့်တော့ ညီမလေး သခွားသီးနဲ့ နှစ်ပါးသှားတာကို မသိလိုကရြတော့ဘူးပေါ့။ အရငအြကြိမတ်ှမှောလည်း ဒီအတိုင်းပဲ ညီမလေး အတွင်းခံခွှတပြှီး အိပယ်ာဝငသ်ှားပြီဆို ဆကမြချောင်းတော့တာ။
လမင်းလည်း အိပယ်ာထဲရောကတ်ာနဲ့ ဂါဝနအြတိုလေးကို ဗိုကထြိဆှဲတင် မနေ့ကမှ အမေ့စွေးခွင်းထဲက ယူဖြကထြားတဲ့ စပါယရြှယ် သခွားသီး စဈသညတ်ောလြေးကို အစားထိုး အသုံးခနွမေိတယ်။ အရငကြ အာသာဖြရင်ေ သခွားသီးကို စောကဖြုတအြမှှောင်းပေါပြဲ ပြတပြှီး အဝလေး ဝငတ်ယဆြိုရုံ သှင်းရဲတာ။ ဒီနေ့တော့ မရတော့ဘူး။ လေးလကမြလောကထြိကို အသှင်းအထုတ် လုပမြိတယ်။ စိတထြဲမှာလည်း ကိုလေးလီးကြီးလို့ပဲ သဘောထားနမေိတယ်။ ကိုလေးနဲ့သူသူ လိုးတဲ့အကြောင်း ပြနစြဥြးစားပြီး သူသူ့နရောကနေ အစားဝငလြုပန်မေိတယ်။ တဈကိုယလြုံး ရှိန်းရှိန်းဖိန်းဖိန်းနဲ့ အထွဋအြထိပ် ရောကသ်ှားရတဲ့ အထိပဲ။
အဲ့နောကပျိုင်း ကြှနတ်ောြ ညီမလေးကောင်းမှုနဲ့ သူသူလေးနဲ့ တောတ်ောလြေး လိုးဖြစ်ခဲ့တယ်။ အခုဆို တဈနှစ်နီးပါး ရှိလာခဲ့ပြီ။ နှစ်ပတတ်ဈခါ တဈလတဈခါ ညီမလေးက ခွိန်းပေးတယ်။ ပြီးရင် အကုနပြှနပြှောပြပေါ့။ ကိုယကြလည်း လုပသ်ကရြင့်လာတော့ ထိန်းသင့်တာ ထိန်းနိုငလြာပြီ။ ဒါပမေဲ့ ညီမလေးကို ပြနပြှောပြတိုင်းတော့ သုတမြထိန်းနိုငလြို့ ခဏလေးနဲ့ ပြီးပြီး ပြနခြဲ့ရတယခြညွြးပဲ ပြောပြမိတယ်။ ဒါကလည်း ကိုယ့်ရညရြှယခြကြန်ဲ့ ကိုယပြေါ့။ အကြောင်းလေးတွေ ရှိလို့ဆိုပါတော့။
ကြှနတ်ောြ သူသူလေးနဲ့ ကာမကိဈစ ပတသ်တလြိုကရြရင် ဆန်ဒပြည့်မှောကြ အာသာပြမယေလြို့ ထငထြားတာ။ အခုခွိနထြိ စိတထြဲ အာသာမပြဘေူး ဖြစ်နတယ်ေ။ တကယတ်ော့ ညီမလေးကို ကိုယကြ အာသာရှိနတော ကြာလသေိရလေ ဖြစ်လာတယ်။ ဒါကြောင့် ဆငကြှံကြံနတော။ ညီမလေးဘကကြ ဖြစ်နတေဲ့ အခွအနေတွကေေိုလည်း ကိုယကြ မသိဘူးလေ။ ပြူနာတကမြှာပဲ အသကြေောကန်မေိတာကိုး။
အဲ့လိုနဲ့ အခွိနကြောင်းကို စောင့်နခေဲ့တာ အဲ့ဒီနေ့က ရောကလြာခဲ့ပါပြီ။ တဈနှစ်ပတလြုံး အိမမြှာပဲ ကပန်တေဲ့ မမကေေ မနကဖြှန် မန်တလေး လိုကသ်ှားမယ်၊ ကိုတွကလေည်း မလိုကဘြူး ငှင်းပြီးပြီ၊ အကြောင်းပြခကြမြွိုးစုံနဲ့ပေါ့။ ဒီတဈခါ မမကေေ တဈရကခြှားသှားရတဲ့ ကားနဲ့ တန်းပြနမြလာဘူး၊ သုံးရကန်ပြေီးမှ ပြနလြာမှာ။ အဲ့တော့ ဆငကြှံကြံပြီလေ။
အလုပကြနေ နေ့တဝကန်ားပြီး ပြနလြာခဲ့တယ်။ ညီမလေးကို စကားပြောဖို့ ချောင်းနတော။ နေ့လည် နှစ်နာရီလောကြ မမေေ တရေးအိပန်တေော့ အသာတံခါးသှားခေါကလြိုကတ်ယ်။ ညီမလေးက တံခါးလာဖြင့်တာနဲ့
“ပြောစရာရှိလို့ ဧည့်ခန်းထဲ ခဏလိုကခြဲ့”
“ဟုတ် ကိုလေး အရေးကြီးလို့လား”
“အင်း အရေးကြီးတယတ်ော့ မဟုတပြါဘူး။ ကိုလေး ရငဖြှင့်စရာရှိလို့”
ညီမလေးက လိုကလြာရှာပါတယ်။
“ကဲပြော ဘာတွမြေား ပြောစရာရှိတုန်း”
“ကိုလေး မနကဖြှန် သူသူနဲ့ ခွိန်းထားတယ်”
“ဪ ဒါများ ဘာထူးလို့တုန်း။ ဒီလိုပဲ သှားနကြပေဲဟာ”
“ထူးတာရှိတယလြေ။ ကိုလေး ဆေးတဈမွိုး ရထားတယ်။ အရမ်းထနပြှီး အရမ်းကြာတယတ်ဲ့။ မနကဖြှန် သူသူ့ဆီသှားရင် သောကသ်ှားပြီး အပီကြမ်းမှာ။ ကိုကိုလည်း တဈခါမှ မသုံးဖူးတော့ ဘယလြိုအခွအနေေ ရှိမလဲတော့ စိတလြှုပရြှားမိတယ်။ အဲ့ဒါလေး ပြောပြချင်လြို့ပါကြယ်”
“အင်းပါ အခုလိုပြောပြတာ ကြေးဇူးပဲ။ ပြီးရင် ဆေးသုံးပြီး လုပတ်ဲ့အခွအနေလေေးပါ ပြောပြဦး။ ညီမလေးလည်း သိချင်တ်ယ်”
“ပြောပြမှာပေါ့။ ညီမလေး သသခွေောခွာကြီးကို သိရစမယ်ေ”
“ကိုလေးပြောတာကြီးက တမွိုးပဲ။ ဆေးသုံးပြီး သူသူ့ကို လိုးမဲ့ကိဈစ ဒီကဘယလြို သသခွေောခွာကြီး သိရမှာတုန်း”
“ထားပါလေ ပြောပြတော့ သိရမှာပေါ့”
“ကိုလေး ပြောစရာကုနပြှီလား။ ညီမလေး အခန်းပြနတ်ော့မယ်”
“အင်း ကုနပြါပြီ။ အဲ့ဒါလေး ညီမလေးကို ပြောပြချင်န်လေို့ လာခေါတ်ာ”
“ဟုတ် သှားပြီ”
ဒီလိုနဲ့ ညရောကတ်ော့ မမလေည်ေး ခရီးသှားခါနီး မှာသှားသေးတယ်။
“သားရေ ညဘကြ လဘကရြည် ထွကသ်ောကမြနနေဲ့ဦး။ အိမမြှာ ညီမလေး တဈယောကတ်ည်း ဖြစ်နမယ်ေ”
“စိတခြမွမေေ။ မမေေ ပြနမြလာမချင်ြး အလုပကြလှဲရင် အပြငမြထွကဘြူး”
ကြှနတ်ောြ လိုတာတွလည်ေး အကုနဝြယထြားပြီးသားလေ။ တားဆေးကအစ အားဆေးအဆုံးပေါ့။ ဒီညအတွကြ ကြကြဥနှစ်လုံးနဲ့ ဂရငဆြိုဒါအပြင် အောရြာမင်းဂွီလေးပါ ဝယထြားတယ်။ အိပခြါနီး ညီမလေး အတွင်းခံခွှတမြဲ့ အခွိနတ်ောင် ဒီညမချောင်းဖြစ်ဘူး။ မနကဖြှနမြှလို့ပဲ တေးထားပြီး ကြကြဥဂရငဆြိုဒါလေးသောကြ ပြန်းဆိုဒတ်ှလွှေောကကြှည့် အောရြာလေးအှနပြှီး အိပလြိုကတ်ယ်။ မနကရြှဈနာရီလောကမြှထ မကြန်ှာသဈ ဝတကြောင်းစားလှ လဲပြီး နောကဖြေးဝငလြိုကတ်ော့ ညီမလေးက ထမင်းကြောပြေးထားပြီး ပြငပြေးထားတာနဲ့ ထမင်းကြောလြေး လှေးနတေုန်း ညီမလေး ဘေးနားရောကလြာတယ်။ ကိုယကြလည်း ထမင်းကြောြ မစားခင် ကြကြဥနဲ့ ဂရငဆြိုဒါ ကိုယတ်ိုငဖြွောပြှီး ဘေးခထွားတာ သူလာမှ သောကပြှလိုကတ်ယ်။
“အမလေး ကိုလေးကတော့ ဒီနေ့ အရမ်းတွေ မောင်းတငန်ပေါလား။ သူသူမတော့ ဒီနေ့ ထောင်းနမောင်း ကြတေော့မယ် ထငတ်ယ်”
“တဈနှစ်လုံး အားမရခဲ့သမွှ ဒီနေ့ အားရစရမေယလြို့ ကိုလေး တွေးထားမိလို့ပါကြယ်”
“ဟုတပြါပြီ ကိုလေး ပြောပြါစနေောြ”
“ကြေးဇူး ခစွည်ီမလေး”
ညီမလေးကို ပါးလေးဆှဲလိမ် ခေါင်းလေးပုတလြိုကပြှီး ထလိုကတ်ယဆြိုရငပြဲ ညီမလေးက ဘေးလေးရို့ပေးတယ်။ ကိုယကြတော့ တမင် ညီမလေးနို့ကို တံတောငန်ဲ့ထိပြီး ညီမလေးလညပြင်းကို နောကကြနမ်းသလိုလိုနဲ့ ညီမလေးဖငလြေးကို ခုဏက ထမင်းကြောစြားရင်း အတွေးတွနေဲ့ တောငန်ပြေီဖြစ်တဲ့ ကိုယ့်ငပဲနဲ့ ပြတဆြှဲခဲ့တယ်။ ညီမလေးကို ဒီလိုလုပမြိတာ ဒါပထမဆုံးပဲ။ ဒီနေ့က အဆုံးစွနအြထိ တွေးထားတာလေ။ ကိုယ့်ရဲ့ စွန့်စားခန်းကြီးက ဒီနေ့ အကောငအြထညဖြောမြှာ။
ကိုလေး ငါ့ဖငကြို လီးနဲ့ ပြတဆြှဲမိသှားတာပဲ။ ပြတဆြှဲရုံမဟုတပြဲ ဆှဲလိုးလိုကပြါတော့လား ကိုလေးရယ်။ ညီမလေးလည်း သူသူ့လို အရသာအဖြာဖြာ ခံစားဖူးချင်န်ပေါပြီ။ ကိုလေးပြောခဲ့ပြီးကတည်းက ဘယရြည်းစားမှ မထားတော့သလို ခစွရြမဲ့သူကလည်း မတွေ့မိပါဘူး။ ကိုလေးထကြ ပိုခစွရြမဲ့သူက အခုထိကို မတွေ့နိုငတ်ာ။
“ကိုလေးသှားတော့မယ်။ တံခါးတွေ သော့ခတခြဲ့မယန်ောြ။ နေ့လညလြောကြ ပြနလြာမယ်။ အကုန် ပြောပြမယန်ောြ”
“ဟုတကြဲ့ပါ ကိုလေး။ ညီမလေးလည်း စာကြည့်ရင်း စောင့်နပေါ့မယ်”
အဲ့လိုနဲ့ အပြငထြှကလြာ လဘကရြညဆြိုငမြှာ တဈနာရီခွဲလောကြ အခွိနဖြှုန်းလိုကတ်ယ်။ အမှနတ်ော့ သူသူနဲ့လည်း မခွိန်းထားပါဘူး။ ဒီနေ့ရဲ့ပစ်မှတကြ ညီမလေးလေ။ မုဒိန်းလိုပုံစံ မဖြစ်ရဖို့နဲ့ အဆုံးစွနထြိကို ဖြေးဖြေးချင်ြးဆှဲခေါဖြို့ ဒီတဈခါ ကိုယတ်ိုငဒြါရိုကတ်ာလုပ် ဇာတည်ှှန်းရေးထားတာ။ ခဏနေ အဖြသေိရတော့မှာပါ။ အောငမြှငမြယလြို့လည်း ခံစားနရတေယ်။ ညီမလေးကလည်း ကိုယ့်ကို ခစွလြည်းခစွသ်လို သူလည်း ကာမကိဈစ ခံစားဖူးချင်န်တော ကိုယ့်ကို ခဏခဏ ပြောပြဖူးတာကိုး။ တဈခုပဲ အင်းစကဆြိုတဲ့ အကြောင်းတော့ တဈခါမှ မဆှေးနှေးဖူးဘူး။ ညီမလေး ပြန်းဆိုဒတ်ှကနေတေော့ ဖတဖြူးနပေါစပေဲ ဆုတောင်းရတာပေါ့။
အခွိနကြပြှီလို့ ကိုယ့်ဘာသာ ဆုံးဖြတပြှီးတာနဲ့ အိမကြိုပြန် တံခါးတွေ သော့ပြနခြတပြှီး အိမထြဲဝငလြာတော့ ညီမလေးက သူ့အခန်းထဲမှာပဲ။ ကိုယလြည်း တံခါးသှားခေါကလြိုကတ်ယ်။ ညီမလေး ထွကလြာတော့ ကြည့်မိတာ အတွင်းခံတွေ တဈခုမှ မဝတထြားပုံပဲ။ ဂါဝနအြပြော့လေးနဲ့ ရှိုကဖြိုကြီးငယတ်ှေ အကုနမြှငန်ရတေော့ တဈခါတည်း တန်းလိုးပစ်ချင်စြိတကြို မနည်းအောင့်ထားရတယ်။ အောကကြ ငပဲကလည်း တောငထြှကန်တော ဘောင်းဘီထဲတောင် ဖောင်းထွကန်တယ်ေ။ ညီမလေးက အံ့သှတဲ့အကြည့်နဲ့ စကားစပါလရေော။
“ကိုလေး မှနလြှခညွလြား ဘာဖြစ်လိုလဲ”
“ဘာဖြစ်ရမှာလဲ ညီမလေးရယ်။ သူသူက ဒီနေ့ မလာဖြစ်ဘူးတဲ့။ သူ့အမနေဲ့ ဘယလြိုကသ်ှားရမယဆြိုလားပဲ။ ခုဏကမှ ဖုန်းဆကတ်ယ်။ ကိုလေးကလည်း ဆေးသောကမြှာတွေ ဘာတွေ ကြိုမပြောထားမိဘူး။ အခုတော့ ကိုလေးမှာ ဟကကြော့ဖြစ်ပြီ။ ဆေးကလည်း သောကပြှီးလို့ အရှိနကြ တကန်ပြေီ”
“ကိုလေး ဘယလြိုလုပမြလဲ”
“မသိတော့ဘူးကြယ်။ ကိုလေးဘာသာ ကြိုးစားပြီး အာသာဖြကြည်ေ့ရတော့မှာပေါ့”
ဆိုပြီး အခန်းကိုယစြီ ပြနဝြငခြဲ့ကြတယ်။ ကိုလေးရယ် အခုနေ ကိုလေးသာ ညီမလေးကို အတင်းလုပရြင် ညီမလေး ငှင်းလည်းမငှင်းဘူး။ ကြကြနေပေန်ပကြှီး ခံယူလိုကမြှာပါကြယ်။ စိတထြဲကတွေးရင်း စောကဖြုတလြေးကို ရှရှလေး ပြတန်မေိတယ်။ စောကစြိလေးကလည်း ထိလိုကတ်ာနဲ့ ကြိန်းနတောပဲ။ ကိုလေးကိုကြည့်ရတာ အင်းစကကြို မသိတာလား လကမြခံတာလား မသိပါဘူး။ ဒီလောကြ တဈနှစ်ပတလြုံး မောငန်ှမနှစ်ယောကြ sex အကြောင်းတွေ ပြန်းဆိုဒအြကြောင်းတွေ ကိုလေးနဲ့သူသူ လိုးတဲ့အကြောင်းတွေ ပြောလာတာတောင် လမင်းကို တဈခါမှ ပစ်မှားချင်တ်ဲ့ပုံမပြဘူး။ ဒီမနကြ မတောတ်ဆ ထိမိတာလေး တဈခုက ပထမဆုံး ဖြစ်ခဲ့တာလေ။ ကိုလေး သနားပါတယ်။ ကိုယကြတော့ သှားစလို့ မရဘူးဆိုတော့ ကိုယ့်ဘာသာပဲ အာသာပြလေေး ပြတန်မေိတော့တယ်။ ဒီနေ့အတွကြ သခွားသီးကလည်း ဖယထြားမိတာ မရှိဘူး။ လီးအစဈကြီးက ဒီနေ့လာမယဆြိုတာလည်း အခုထိ မသိရသေးရှာဘူးလေ။ စိတလြေးတောင် ညိုးနှမ်းနမေိတယ်။
ဒီလိုနဲ့ တွေးနရင်ေး ဆယမြိနဈလောကမြှာ ကိုလေး တံခါးလာခေါကပြှနတ်ယ်။ ပြီးသှားပြီထငပြါရဲ့။
“ညီမလေး ကိုလေး အာသာဖြတော ဘယလြိုမှမရဘူး ဖြစ်နတယ်ေ။ ကိုလေးကို တဈခုလောကြ ကူညီပါလား”
“ဘယလြိုကူညီရမှာလဲ ကိုလေးရယ်”
“ကိုလေး ညီမလေးနို့လေးတွကေို ကြည့်ပြီး အာသာဖြရင်ေ ပြီးလောကမြယထြငတ်ယ်။ ကူညီပါလားကြယ်”
“ရှကစြရာကြီး ကိုလေးရယ်။ ညီမလေးတို့က မောငန်ှမတွလေေ”
ကိုလေး အဲ့လိုပြောလာတော့ ဒီကလည်း မူရတာပေါ့ကြယ်။ ပြောလာတာနဲ့ တန်းပြီး ခွှတပြှလိုကလြို့တော့ မသင့်ဘူးလေ။ ကိုလေးဘကကြ အတင်းစလာမှ လကခြံမယလြို့ ကိုယ့်ဘာသာ ဆုံးဖြတထြားမိတာကိုး။
“လုပပြါ ညီမလေးရယ်။ ရှကစြရာမလိုပါဘူး။ ညီမလေးနို့လေးတွကေ ခစွဖြို့ကောင်းတယ်။ ညီမလေးရဲ့ နို့လေးတွကေိုကြည့်ပြီး ကိုလေး အာသာဖြနကြေေ။ လှယလြှယန်ဲ့ ပြီးတတလြို့ပါ”
“ဟင် ကိုလေးက ဘယတ်ုန်းက ညီမလေးနို့ကြည့်ပြီး အာသာဖြတောတုန်း။ ညီမလေး ဘယတ်ုန်းက ပြမိလို့လဲ”
“ညီမလေးရဲ့နို့လေးတွေ ကြည့်တာကတော့ နေ့တိုင်းပါကြယ်။ အာသာဖြတောကတော့ တဈခါတရံပေါ့။ ညီမလေး ရချိုးပြီးရင် အခန်းထဲဝငတ်ာနဲ့ တဈကိုယလြုံးခွှတပြှီး သဘတန်ဲ့သုတတ်ိုင်း ကိုလေး အခန်းထဲကနေ ချောင်းကြည့်ခဲ့မိတာ”
“ကိုလေး လူဆိုး တဈခါမှလည်း မပြောပြခဲ့ဘူး။ မထိနခြနွကြှေးဆိုပြီးတော့”
“ဒါကိုတော့ ဘယလြိုမှ မပြောပြသင့်ဘူး ထငလြို့ပါကြယ်။ ညီမလေးကို တဈခါလောကြ ချောင်းကြည့်မိပြီး ခစွစြရာကောင်းလှန်းတဲ့ ညီမလေးကိုယလြုံးလေးကို နေ့တိုင်းမှငခြငွမြိလို့ နောကမြချောင်းရတော့မှာစိုးလို့ ထိနခြနွမြိပါတယကြှယ်။ နောကပြှီးမှ ညီမလေးကြိုကတ်ဲ့ အပြဈပေးပါ။ အခုတော့ ကိုလေးဒုကျခကို ကူညီပါကြယန်ောြ။ ကိုလေးမှာလည်း ညီမလေးပဲ အကူအညီ တောင်းစရာရှိလို့ပါ”
“ကဲပါ ညီမလေးခစွတ်ဲ့ ကိုလေးအတွကပြဲ။ ညီမလေး ကူညီရမှာပေါ့။ အခု ဒီမှာပဲ ပြရမှာလား”
“ညီမလေးအခန်းထဲပဲ ဝငမြယကြှယ်။ ညီမလေးက အိပယ်ာပေါမြှာ ပကလြကလြေးပြပေးနောြ။ ကိုလေးက ကြည့်ပြီး ဆကလြုပမြယ်”
“ကဲ ဒါဆိုလည်းလာ”
ရငတ်ှခေုနလြိုကတ်ာနောြ။ လမင်းခစွတ်ဲ့ ကိုလေးကို လမင်းရဲ့ အလှအပတွထေဲက တဈခုကို ပြရတော့မှာပါလားလို့။ အိပယ်ာပေါြ ပကလြကလြှနပြှီး ဂါဝနလြေးကို လကန်ဲ့ဖြဲလို့ နို့လေးဖောထြားပေးတယ်။ လညပြင်းပေါကကြ အရမ်းမကယွတ်ော့ တဈဖကပြဲ ပြလို့ရတယလြေ။ ဒါကြောင့် တဈဖကပြဲ ပြထားရတယ်။ ကိုလေးကတော့ ဘောင်းဘီပါခွှတခြပြှီး မမှိတမြသုနကြှည့်လို့ သူ့လီးကြီးကို ညာလကန်ဲ့ ဂွင်းတိုကန်တော ငေးနမေိတယ်။ အကြောတွေ ထောငန်တေဲ့ လီးကြီးက ရငခြုနစြရာ။ အဲ့လီးကြီး လမင်းစောကဖြုတထြဲထည့်ပြီး လိုးခံရရငလြို့ တွေးမိပြီး တံတွေးတွပေဲ မှိုခနွမေိတယ်။
“ညီမလေး နှစ်ဖကလြုံးပြကြာ”
“မရဘူးလေ ကိုလေးရယ်။ လညပြေါကကြ ကြဥြးနတော”
“ဒါဆိုလည်း ခွှတလြိုကလြကြယ်ေ”
“အာ အောကမြှာလည်း ဘာမှခံဝတမြထားဘူး။ ခွှတလြိုကရြင် ကိုလေး အကုနမြှငကြုနမြှာပေါ့”
“ကိုလေး မှငန်ကြပေါကြယ်။ ပိုပြီး မထူးတော့ပါဘူး။ ကိုလေးကို မခစွဘြူးလား”
“သိတော့ဘူး ကိုလေးရယ် တကယဒြုကျခပါပဲ”
“ညီမလေး အဆငမြပြရင်ေ ရပါတယကြှယ်။ ကိုလေး ထွကသ်ှားပေးပါ့မယ်။ ညီမလေးကို ဒုကျခမပေးချင်ပြါဘူး”
“အဲ့လိုပြောတာ မဟုတပြါဘူး ကိုလေးရယ်။ သူသူမ အလှဲကြောင့် ကိုလေး ဒုကျခရောကရြတယလြို့ ပြောတာပါ။ ကိုလေး အဆငပြှအေောငလြုပန်ောြ။ အောကပျိုင်းလည်း ကိုလေးကြည့်တော့ ပိုပြီးမှနမြှန် ပြီးချင်လြည်း ပြီးမှာပေါ့”
လို့ပြောပြီး ဂါဝနကြို ခေါင်းကဆှဲခွှတပြှီး ပကလြကပြှနလြှနပြေးထားမိတယ်။
ဒီကကောငကြ မရတော့ဘူး။ အိပယ်ာပေါတ်ကြ ဘေးနားကပပြှီး နို့လေးတွကေို လကတ်ဈဖကန်ဲ ဆုတခြွေ၊ ကနွတ်ဈဖကကြတော့ ဂွင်းထုချင်ယ်ောငဆြောငပြှီး ဆှပဲဆှပေးနတော ပိုပိုပြီး မာတောငလြာတာပေါ့။ ဒီတဈခါတော့ ဘာမှ ကြိုမပြောတော့ပဲ လကကြို ညီမလေးရဲ့ စောကဖြုတလြေးဆီ အုပကြိုငလြိုကတ်ယ်။ အမှှေးအမွှင် အမြဲရိတထြားတာလား ဆေးနဲ့ခွှတထြားလားမသိတဲ့ ညီမလေးစောငဖြုတလြေးက ဖောင်းမို့မို့လေးနဲ့ အိညကန်တယ်ေ။ ကိုငရြတာတောင် တကယ့်ကို အရသာရှိလှပါဘိ။
“အာ ကိုလေး အဲ့ဒါတော့ မကိုငန်ဲ့လေ”
“မထူးတော့ပါဘူး ညီမလေးရယ်။ သူများသူစိမ်းတောင် ပေးကိုငခြဲ့ဖူးတာပဲ။ ကိုလေးလည်း ကိုငပြါရစတေော့နောြ”
“သူစိမ်းက ဘာမှမဖြစ်ဘူး။ ကိုလေးနဲ့ ညီမလေးက မောငန်ှမတွလေေ”
“မောငန်ှမတွေ လိုးတာတွတေောင် အခုရှိနပေါပြီကြယ်။ အင်းစကဆြိုတာ ညီမလေး မကြားဖူးသေးဘူးလား”
“ကြားတော့ကြားဖူး ဖတဖြူးပါတယ်။ ဒါတွကေ တကယမြရှိလောကပြါဘူး စိတကြူးယဥတ်ှနမှေောပါ ကိုလေးရယ်”
“ဒါတော့ မသိဘူးကြယ်။ အခုခွိနမြှာ ဒါတွေ မစဥြးစားနိုငတ်ော့ဘူး။ ကိုလေးဒုကျခနဲ့ ကိုလေးမို့ပါကြယ်”
ကိုလေးလကကြှီးကလည်း လှှတပြေးမဲ့ပုံမပေါြ၊ ကိုငလြည်းကိုငလြကစြနဲ့ မထူးတော့ပြီမို့ ပြောမနတေော့ဘူး။ စိတထြဲမှာတော့ ဘာဖြစ်ချင်န်မှန်ေးကို မသိတော့တာ။ အခုနေ ကိုလေးက တကလြိုးလည်း ပေါငကြားပေးမိရုံကလှဲရင် ဘာမှ တုန့်ပြနမြိမယ် မထငတ်ော့ပါဘူး။ အုပကြိုငန်ရင်ေးကနေ လကခြလယတ်ဈချောင်းပါ ထိုးထည့်နပြေီ။ ကိုလေးကို မကြစြောင်းပဲထိုးကြည့်တော့ ကိုလေးအကြည့်တွကေ ခွင့်လှှတတ်ော့ ခွင့်ပြုတော့ကြယလြို့ ပြောနသယေောင် မကြစြောင်းပဲထိုးပြီး ငှိမန်ပေေးလိုကတ်ော့တယ်။
“ညီမလေး အဆငမြပြသေေးဘူးထငတ်ယ်”
“ဘာဖြစ်ပြနပြှီလဲ ကိုလေးရယ်။ တဈကိုယလြုံး ကိုလေးစိတကြှိုကြ မှငန်ရရေုံမက တဈကိုယလြုံး ကိုငတ်ှယန်ရပြေီလေ”
“ဟုတတ်ော့ ဟုတပြါတယကြှယ်။ အခုက ဆေးအရှိနကြှောင့်လည်းပါမယ်၊ သူသူ့ကို လိုးနကြမေို့ တောရြုံ ဂွင်းထုတာက မတိုးတော့တာလည်း ပါမယထြငတ်ယ်။ ဒီအတိုင်းတော့ မပြီးလောကတ်ော့ဘူး”
“အာ့ဆို ဘယလြိုလုပမြတုန်း ဘာလုပပြေးရမှာလဲ”
ကိုယကြလည်း တဈဆင့်ချင်ြးပဲသှားမှာ။ ညီမလေးက လိုးတော့လို့ မပြောမချင်ြး မလိုးဘူးလို့ ဆုံးဖြတထြားတာလေ။ အဲ့တော့ နောကတ်ဈဆင့်ပေါ့။
“ဒီလိုလုပပြါလား ညီမလေး။ ပေါငလြေးနှစ်ဖကြ စိထားပေး။ ကိုလေးက အဲ့ပေါငကြှားကို စောကဖြုတလြိုးသလိုမွိုး လိုးမယကြှာ။ ဒါဆို ပြီးလောကမြှာပါ။ ဒါလေးပဲ လုပပြေးတော့နောြ”
“ခကပြှီ ကိုလေးရယ်။ ကိုလေး ညီမလေးစောကဖြုတကြို လိုးမှာတော့ မဟုတပြါဘူးနောြ။ ပေါငကြှားကိုပဲနောြ ”
“အင်းပါကြယ် ညီမလေး လကမြခံတာ ဘာကိုမှ ကိုလေး မလုပပြါဘူး”
“အင်း ဒါဆိုလည်း လုပတ်ော့။ မှနမြှနပြှီးလိုကပြါတော့နောြ ကိုလေး”
ပြောပြီး ပေါငလြေးစိထားပေးရှာတယ်။ ကိုယလြည်း အပေါကြနတကေပြှီး ပေါငကြှားကို လီးထည့်ပြီး ညှောင့်တော့တာပေါ့။ တမငသ်ကသ်ကကြို အပေါကြို ပင့်ပင့်ပြီးညှောင့်တော့ ညီမလေးစောကဖြုတ် အဝကို လီးထိပခြေါင်းက သှားသှားထိမိတာပေါ့။ ညီမလေးစောကဖြုတကြလည်း အရညတ်ှေ တွဲကနွပေါပြီ။ မကခွံနိုငမြလား ဒီလောကန်ည်းလမ်းပေါင်းစုံနဲ့ နူးနတောကိုး။
“ကိုလေး ကိုလေးလီးက ညီမလေးစောကဖြုတကြို လာလာထိတယ် အောကဘြကကြို လုပလြေ”
“အားပါ ပါသှားလို့ပါ ညီမလေးရယ်။ အမှနအြတိုင်းပြောရရင် ပေါငကြှားကို လိုးနတောက ဘာမှမခံစားရပဲ ညီမလေးစောကဖြုတလြေးကို သှားထိမိတဲ့အခွိနမြှ ကိုလေး ဖီးလတ်ကတ်ာ။ ထိရုံလေးနဲ့တောင် ကိုလေးခံစားရတာ အရသာရှိလိုကတ်ာကြယ်။ လိုးသာလိုးလိုကရြရငလြို့ ကိုလေး တွေးနမေိပြီ။ ကိုလေး ရပလြိုကတ်ော့မှ ဖြစ်တော့မယ် ထငတ်ယ်။ ရှေ့ဆကရြင် ကိုလေး မထိန်းနိုငတ်ော့ဘူး။ ညီမလေးစောကဖြုတထြဲ ထည့်ပြီး လိုးမိတော့မယ် ”
“ရပလြိုကရြင် ကိုလေး အဆငပြှသှေားမလား။ အခုရပလြိုကလြို့ ရပြီလား”
“အဆငတ်ော့ပြမလေားကြယ်။ ဘယအြခွိနထြိ ဒီလိုတောငန်မလေဲ ကိုလေးလည်း မသိဘူးလေ။ အခုဆို ပေါကထြှကတ်ော့မလားတောင် ထငရြတယ်။ ညီမလေးကြည့်လေ အကြောတွကေ အရမ်းထောငထြနတော”
“ခကပြါလား ကိုလေးရယ်။ ညီမလေးတို့က မောငန်ှမအရင်းတွနေောြ။ မလုပသ်င့်ဘူး ထငတ်ာပဲ။ အမှနတ်ိုင်းပြောပြရရင် ညီမလေးကလည်း ကိုလေးလိုးတာ ခံပေးချင်မြိပါတယ်။ အင်းစကဆြိုတာ စိတကြူးယဥတ်ှပေဲလို့ ထငမြိပြီး မဖြစ်သင့်ဘူးလို့ပဲ ခံစားရလို့ပါ။ အခုနေ ကိုလေးနရော အခွားသူစိမ်းဆို ညီမလေးကတောင် တကခြှပြီး လိုးမိမလားပဲ။ ညီမလေးစောကဖြုတထြဲလဲ မယိုးမယှနဲ့ ဘာဖြစ်ချင်န်မှန်ေးကို မသိတော့တာ”
“ဒါဆိုလည်း ကိုလေး လိုးပါရစတေော့ ညီမလေးရယ်။ ညီမလေးပြောသလို စိတကြူးယဥတ်ှဆေိုလည်း ကိုလေးတို့က လကတ်ှေ့စလိုကကြှတာပေါ့။ ကိုလေးလည်း ထိန်းလို့မရတော့ဘူး။ ညီမလေး ပေါငလြေးကားပေးလိုကပြါတော့နောြ”
“ညီမလေး မတားချင်တ်ော့ဘူး ကိုလေးရယ်။ ဒီကိဈစကိုသာ အထူးလွို့ဝှကပြေးပါတော့။ ကိုလေး သဘောရှိသာ လိုးလိုကပြါတော့နောြ”
“ဝမ်းသာလိုကတ်ာ ညီမလေးရယ်။ ကြေးဇူးလည်း အထူးတငပြါတယ်။ ကိုလေးလုပမြိတဲ့ အမှား၊ ကိုလေးဒုကျခကို ညီမလေး ကယတ်ငပြေးတာပါနောြ”
“ကိုလေးကို အရမ်းခစွလြို့ပါကြယ်”
ဆိုပြီး ပေါငလြေးကားပေးရှာတယ်။ ပါးလေးကို ခစွမြှတန်ိုးမှုအပြည့်နဲ့ အရငန်မ်းပြီးမှ ကိုယ့်လီးလေးကို ညီမလေးစောကဖြုတဝြမှာ တေ့ပြီး ဖြေးဖြေးချင်ြးပဲ ထိုးသှင်းမိတယ်။ ကြပကြှပတ်ည်းတည်းပမေဲ့ တအိအိနဲ့ အဆုံးနားအထိ ဝငသ်ှားတာပါပဲ။ ဒီတဈခါတော့ နပသ်ှားပြီ။ ညီမလေး အပျိုမစဈတော့ဘူးလား ဘာညာ မမေးတော့ဘူး။ သူကလည်း သူသူလိုပဲ ငယင်ယကြတည်းက စကဘြီးစီး ဆော့ကစားလာတော့ သခွားသီး ခရမ်းသီး ဘာညာလည်း လုပတ်တန်မှောပဲဆိုတာ သိခဲ့ပြီလေ။ အဆုံးထိကပသ်ှားတော့ ဘာမှ မလုပသ်ေးဘူး။ ညီမလေးမကြန်ှာလေးကိုပဲ ခစွစြနိုးနဲ့ ငေးနမေိတယ်။ ညီမလေးကလည်း မကြန်ှာလေးက နည်းနည်းတော့ ရှုံ့နပမေေဲ့ ကြညကြှညလြငလြငလြေး ရှိနတောပါပဲ။
“နာလား ညီမလေး”
“နည်းနည်းတော့ နာတယ် ကိုလေး။ ဒါပမေဲ့ မခံမရပန်ိုငလြောကအြောငတ်ော့ မဖြစ်ပါဘူး”
“ညီမလေးရယ် ခစွလြိုကတ်ာကြယ်။ ကိုလေး ဆောင့်တော့မယန်ောြ ”
“အင်း စစချင်ြး အရမ်းတော့ မဆောင့်နဲ့နောြ။ ဖြေးဖြေးလုပပြေးဦး။ ပြဲကြဲကုနမြှာစိုးလို့ ”
“အင်းပါကြယ်။ ကိုလေးခစွတ်ဲ့ ညီမလေးရဲ့ စောကဖြုတလြေးကို ကိုလေးက ယုယုယယလေး လိုးမှာပါကြယ်”
ပြောလည်းပြော စဆောင့်နပြေီ။ ဖြေးဖြေးချင်ြး အထုတအြသှင်းလေးနဲ့ ဆောင့်တာပေါ့။ မခံနိုငမြှာစိုးလို့ အများကြီးတောင် ပြနမြထုတဘြူး။ နည်းနည်းလေးပဲ ထုတပြှီး ပြနသ်ှင်းတာ။ ညီမလေးက နဂိုကတည်းက အရညရြှဲနပြေီးသားဆိုတော့ ကြပန်ပမေေဲ့ ဆောင့်ရတာလည်း အဆငပြှတယ်ေ။ ပထမဆုံးမို့ အရမ်းနာတာ ဘာညာလည်း ရှိပုံမရဘူး။ ကိုရှှသချေားတို့ ကြေးဇူးတွလည်ေး ပါမှာပေါ့။
အဲ့လို နည်းနည်းဆောင့်ရာကနေ များများထုတဆြောင့်လာတာ အခုဆို တဝကလြောကထြုတပြှီး ဆောင့်တဲ့အဆင့် ရောကန်ပြေီ။ ညီမလေးကတော့ သူသူနဲ့မတူဘူး။ ကို့ရဲ့ ဆောင့်ခကြတ်ှမှော စည်းခကြလြိုကသ်လိုလေး ညည်းပြီးခံတာ။
“ညီမလေးရယ် ကောင်းလိုကတ်ာ။ ကိုလေးဘဝမှာ အားအရဆုံးနဲ့ အကောင်းဆုံးတွကေို ခံစားနရတေယကြှယ်”
“အပိုတွေ ကိုလေးရယ်။ သူသူနဲ့ ဒီလောကတ်ောင် လိုးလာခဲ့တာပဲ။ ညီမလေးက အခုမှ ပထမဆုံးအကြိမပြါ။ ဒါတောင် မဖြစ်မနမေို့ လိုးရတာကိုများ”
“မဖြစ်မနေ မဟုတဘြူး ညီမလေးရဲ့။ ဖြစ်အောငန်ပြေီး လိုးတာလေ”
“ကိုလေးပြောတာ သဘောမပေါကဘြူး”
“သဘောပေါကအြောင် ပြောပြဆို ပြောပြမယ်။ ကိုလေး လိုးနတောကို မရပခြိုင်းဘူးလို့ ကတိပေး”
“မရပခြိုင်းပါဘူးကြယ်။ အခုနေ ကိုလေးက ရပမြယဆြိုလည်း ညီမလေးက အတင်းဖကပြှီး အလိုးခံပေးတော့မှာပါ”
“တကယန်ောြ ကတိ”
“ကတိကြာ ပြောတော့။ အလိုးလည်း မရပန်ဲ့၊ ပြောလည်းပြော၊ ဆကလြည်းဆောင့်ပေး။ နည်းနည်း ပိုအားထည့်ပြီး ဆောင့်ပေးတော့”
“အိုကေ ညီမလေး အားရစရမေယန်ောြ”
ဆိုပြီး ပိုအားထည့်ဆောင့်ပေးရင်း
“တကယတ်ော့လေ အခုဖြစ်လာတာတွကေ ကိုလေး ရညရြှယပြှီး လုပတ်ာပါ။ ညီမလေးရဲ့ တဈကိုယလြုံးကို နေ့တိုင်းမှငန်ရပြေီး လိုးချင်န်တော နှစ်ပေါကန်ပေါပြီကြယ်”
“တကယကြှီးလား ”
“တကယကြှီးပေါ့။ ကိုလေး သူသူကို လိုးနရပေမေဲ့ အားရတယလြို့ မခံစားရဘူး။ ညီမလေးကိုပဲ လိုးချင်န်မေိတယ်။ ညီမလေးကို မလိုးရမချင်ြး ဆန်ဒပြည့်တယလြို့ မခံစားရဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီနေ့အစီအစဥကြို ကိုလေးဆှဲခဲ့တာ။ သူသူနဲ့ ခွိန်းထားတယဆြိုတာလည်း မဟုတဘြူး။ ဆေးသောကပြှီး ထနန်တောလည်း မဟုတဘြူး။ ညီမလေးကို လိုးချင်တ်ဲ့စိတန်ဲ့ အောတ်ိုထနန်တော”
“ကိုလေးလူဆိုး အစတည်းက မပြောဘူး။ ကိုလေးက ညီမလေးကို လိုးရမှ ဆန်ဒပြည့်မယလြို့ ပြောပြီး လိုးရငလြည်း ညီမလေးက အလိုးခံပေးမိမှာပါ။ ညီမလေးလည်း ကိုလေးလိုးပေးတာကို စိတထြဲကနေ တောင့်တနမေိတာ ကြာခဲ့ပါပြီကြယ်။ မောငန်ှမအရင်းဆိုတဲ့ စည်းတွချေားထားလို့ မှိုသိပသ်ိမ်းဆည်းထားရတာ။ အဲ့လိုသာ သိခဲ့ရရင် အခွိနတ်ှကေုနခြဲ့မှာ မဟုတဘြူးကြယ်။ ကုနသ်ှားတဲ့အခွိနတ်ှေ နှမှောလိုကတ်ာ။ ပြီးမှဆကပြှောတော့ ကိုလေးရယ်။ ညီမလေး ပြီးချင်န်ပြေီ။ အသားကုန် ဆောင့်ပေးတော့”
” အိုကေ ကြိုကပြှီလေ။ ကိုလေးကလည်း အားရပါးရ ဆောင့်ချင်န်တော”
“ဆောင့် ကိုလေး စိတကြှိုကဆြောင့်”
ပြောလည်းပြော သူ့ခွထေောကလြေး နှစ်ဖကကြလည်း ကိုယ့်ခါးကိုခွပြီး ခွိတဆြှဲခနွတော ကြောပြငကြိုလည်း အတင်းကြီးဖကထြားတာ။ ဒီမောငအြရှိနတ်ကပြှီး မီးကုနယ်မ်းကုန် ဆောင့်နမေိတာ။ ညီမလေး မကြလြုံးတွမှေေး အတင်းကြီးဖကြ လူးခါပြီးတော့ ပြီးသှားပါလရေော။ ပြီးနမှန်ေးသိပမေဲ့ ညီမလေး ပြည့်ပြည့်ဝဝ ခံစားရအောင် ခုဏလောကြ မပြင်းတဲ့နှုန်းနဲ့ အသှင်းအထုတ် ဆကဆြောင့်ပေးနမေိတယ်။ ညီမလေး ငှိမကြသွှားတော့မှ ကိုယပြါ ညီမလေး ဖကထြားတဲ့အတိုင်း ငှိမန်ပေေးမိတာပေါ့။ ညီမလေးက မကြလြုံးလေးပြင့်လာပြီး
“ဘာဖြစ်သှားမှန်းကို မသိပါဘူး ကိုလေးရယ်။ လဟောနယထြဲ ရောကသ်ှားသလိုပဲ။ ခံစားလို့ ကောင်းလိုကတ်ာ”
“အဲ့ဒါ ကာမအရသာပဲပေါ့ ညီမလေးရယ်။ နောကလြည်း ကိုလေးကို ပေးလိုးပါနောြ”
“အင်းပါ ကိုလေးရယ်။ နောကလြည်း အလိုးခံမယ်။ အခုလည်း ကိုလေး မပြီးသေးဘူးမို့လား။ ပြီးအောင် လိုးလိုကလြေ။ အကြောတွေ ပေါကထြှကကြုန်ဦးမယ် ဟီးဟီး”
“အဲ့အကြောတွကေ ဘယတ်ော့မှ ပေါကမြထွကဘြူး။ အဲ့ထဲက သုတရြညတ်ှကသော ညီမလေးစောကဖြုတလြေးထဲ ပန်းထွကလြာမှာ ”
“ကိုလေးက အထဲမှာပြီးမလို့လား။ ညီမလေး ဗိုကကြှီးသှားရင် အကုနပြှူနာတွေ တကကြုနမြှာပေါ့”
“သမေဲ့နေ့အထိ ပြငဆြငထြားတယ် ”
ကြောဟြိန်းလသေံနဲ့ပြောပြီး ဘေးမှာ ခွှတခြထွားတဲ့ ဘောင်းဘီထဲက ဆေးလေးပါ ထုတပြှလိုကတ်ယ်။ အီးဇီးတူးဆိုလား ဘာလားပဲ။
“ကိုလေး လူလညကြှီး။ အကုနပြှငဆြငထြားတယ် ကိုယ့်ညီမအရင်းလေးကို လိုးဖို့”
“ဟုတတ်ယ် ပြငဆြငထြားတယ်။ နောကလြည်း ပြငဆြငပြေးမှာ အမြဲတမ်းလိုးရဖို့။ အခု ကိုလေးပြီးအောင် လိုးတော့မယ်။ ကိုလေး အားအရဆုံးပုံစံလေးနပေေး”
“အင်း ဘယလြိုလဲ ”
“ဖငကြုန်းပေး ဒေါ့ကီစတိုငပြေါ့”
ပြောပြီး ကိုယလြည်း မခွှတရြသေးတဲ့ လီးကိုခွှတပြှီး ဘေးခဏဖယပြေးတာနဲ့ ညီမလေးက ကုန်းပေးရှာတယ်။
“ကဲဒီမှာ ကိုလေးစိတကြှိုကြ ဆောင့်လိုးပတေော့”
ကိုယလြည်း အနိမ့်အမှင့်လေးညှိ၊ ညီမလေး ဒူးထောကထြားတာလေး နည်းနည်းဖြဲပြီး၊ ကိုယကြတော့ ဒူးလေးကို ပူးပြီးထောကလြို့ စောကဖြုတဝြလေးကို လီးလေးအသာတေ့ ဖြေးဖြေးချင်ြး အဆုံးထိထိုးထည့်လိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ ဖြေးဖြေးချင်ြးပဲ စိမပြှီး လိုးပေးနမေိတုန်း တဖြေးဖြေးချင်ြး အရှိနကြို တငလြာတာပေါ့။ ကိုယ့်ညီမအရင်းလေးကို လိုးနရတေဲ့ဖီးလကြ ဘယသ်ူ့ကိုမှ ပြနမြပြောပြချင်ဘြူး အင်းစကတ်ှေ များလာမှာစိုးလို့။ ဘာနဲ့မှကို မလဲနိုငတ်ဲ့ အရသာပါလေ။
“ကိုလေး ညီမလေး ထပပြှီးချင်လြာတာလား မသိဘူး။ ပိုပြင်းပြင်း ဆောင့်လိုးပေးပါလား”
ညီမလေးကိုခစွတ်ာ အဲ့ဒါပဲ။ သူက ရှကမြနတတေဘြူး။ တဈတဈခွခွတွေ ဒဲ့ပြောတတတ်ာ။ အခုမှ ပထမဆုံး အလိုးခံဖူးပမေဲ့ ရှိနမြနဘေူး။ လိုးပေး ဆောင့်ပေးနဲ့ အားရစတော။ ကိုယကြလည်း အဲ့လိုပြောပြီး လိုးနရရေင် ပိုထနတ်ဲ့ကောငမြွိုး။ မောငန်ှမတွေ စိတတ်ှတေူနတောလည်း ဖြစ်မှာပေါ့။
အရှိနတ်ငပြှီး မီးကုနယ်မ်းကုန် ဆောင့်လိုးပစ်တာ အခန်းထဲ ဆူညံနတောပဲ။ မမတေေို့ မရှိလို့သာ တောသ်ေး။ ရှိရင် အိပန်ရင်ေးတောင် တန်းသိမဲ့ အခွအနေေ။ ညီမလေး ဖငလြုံးနဲ့ ကိုယ့်ပေါငလြုံး၊ ညီမလေး စောကဖြုတအြောကပျိုင်းနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့လဥ ရိုကခြံသံတွကေ တဖန်းဖန်းနဲ့။ ညီမလေးကလည်း စိတထြဲရှိသလို ညည်းပြီး အလိုးခံတာ ဂပြနမြတွနေီးပါးပဲ။ ကိုယ့်မှာလည်း ဆောင့်လေ အရှိနတ်ကလြေ လိုးရတာ အားရလနေဲ့။ ညီမလေးဆီက
“အှန်း ဟှန်း ပြီးပြီ ကိုလေးရေ ”
လို့ အသံကြားပြီး မရှေးမနှောင်းမှာတင် ကိုယလြည်း ညီမလေးစောကဖြုတလြေးကို အတင်းဖိကပပြှီး သုတရြညတ်ှေ တဖြောဖြော ပန်းထုတန်မေိတော့တယ်။ ပန်းထုတလြို့ အားရပြီဆိုမှ ညီမလေးခါးကို ဆှဲထားတာ လှှတပြေးမိတော့တယ်။ ညီမလေးလည်း မှောကယ်ကလြေး ငှိမလြို့။ ကိုယလြည်း ဘေးကဝငလြဲပြီး ညီမလေးကို ဖကထြားမိတာ အတောလြေးကြာမှ ညီမလေးက မှိန်းနရောက မကြလြုံးဖြင့်ပြီး လကလြေးထောကထြပြီး
“ကိုလေးရေ ထဦး အိပယ်ာခင်းတွေ အကုနပြကြေံနပြေီ လွှောမြှရတော့မယ်”
” နေဦး မလွှောန်ဲ့ဦး။ ကိုလေး လိုးလို့မဝသေးဘူး။ ညနမှေ လွှောန်ောြ။ ခဏနေ တဈခွီထပလြိုးချင်သ်ေးတယ်”
“အမ် ကိုလေးကလည်း အခုလေးတင် လိုးပြီးတာလေ တောသ်င့်ပြီမို့လား”
“မတောန်ိုငသ်ေးပါဘူး။ ကိုလေး စိတကြူးယဥထြားတာတွေ အများကြီး။ ခုဏက ပထမဆုံးအကြိမ် လိုးရဖို့အရေးမို့ လိုးတဲ့ဆီကို အတင်းခညွြးကပန်ရတော မပြည့်စုံသေးဘူး။ ကိုလေးက ညီမလေးစောကဖြုတလြေးကို ယုယုယယနဲ့ လကြပြေးချင်သ်ေးတယ်။ လကြပြေးပြီးမှ တဈခွီထပလြိုးချင်သ်ေးတယ်။ ဒါကြောင့်မို့ပါကြယ်။ ဒီတဈခွီ လိုးပြီးရငတ်ော့ ကိုလေး မရှုပတ်ော့ဘူးနောြ။ တဈခွီလောကြ ပေးလိုးပါဦး ခစွည်ီမလေးရယ်”
“အဲ့လိုလား ဒါဆိုရငတ်ော့ စိတဝြငစြားတယ်။ ညီမလေးလည်း စောကဖြုတလြကြခြံရတဲ့ အရသာကို ခံစားဖူးချင်တ်ာ။ ကိုလေး လုပပြေးမယတ်ော့ မထငမြိဘူး။ ညီမလေးလည်း ကိုလေးကို လီးပြနစြုတပြေးမယ်။ ကိုလေး သငပြေးပေါ့”
“ဒါမှ ငါ့ညီမလေး။ အဲ့လိုပြင့်လင်းတာလေးကို ခစွတ်ာ ”
“ဒါဆိုလည်း ရသှေားဆေးလိုကြဦးမယ် ပပြနေတောပဲ ”
“သချောပြောငအြောငဆြေး အထဲထိနှိုကဆြေး”
“စိတခြွ ပြောငအြောငဆြေးပါ့မယ်။ ph5 ပါ သုံးလိုကမြယ်”
“ဆောငထြားတယပြေါ့”
“ဆောငထြားတာပေါ့။ ဒါက မိန်းကလေးတွအတွေကြ လိုအပတ်ယ်။ အနံ့အသကအြတွကရြော သန့်ရှင်းမှုအတွကရြောပေါ့။ ကိုလေးလည်း သချောဆေးလိုကြဦး ”
“အင်းပါ အတူတူဆေးတာပေါ့။ တဈယောကတ်ဈလှည့် ဆေးပေးကြမလား”
“လာလေ ပိုမိုကတ်ာပေါ့”
အဲ့လိုနဲ့ သူ့ကို ကိုယကြဆေးပေး၊ ကိုယ့်ကို သူကဆေးပေးနဲ့ ပြောစြရာလေးပါ။ ဆေးကြောပြီးတာနဲ့တင် ကိုယ့်လီးက ပြနတ်ောငခြငွန်ပြေီ။ မာတောငန်တောတော့ မဟုတဘြူးပေါ့။ ညီမလေးစောကဖြုတလြေး ကိုငပြှီးဆေးပေးရ လကန်ဲ့ဖြဲပြီး အထဲပါ နှိုကဆြေးရတော့ အရှိနကြ ပြနရြချင်န်ပြေီ။ ညီမလေးလကလြေးဆှဲပြီး အိပယ်ာပေါြ ပြနတ်ငပြှီးတာနဲ့ ခွထေောကကြစပြီး သဘကလြေးနဲ့ သုတပြေးလာတာ၊ စောကဖြုတလြေးကိုကြောပြှီး ဗိုကတ်ှေ နို့တွပေါ သုတပြေးပြီးမှ စောကဖြုတလြေးကို ဖြဖြလေး ယုယုယယ သုတပြေးတာ။ အထဲထိဖြဲပြီး တို့သုတပြေးပြီးတာနဲ့ သဘကြ ဘေးခပြှီး ညီမလေးကို ဆှဲထူ ထိုငလြကြလြေး နှုတခြမ်းချင်ြး စုတန်မ်းတာ။ ညီမလေးကလည်း ဆရာတဈဆူအလားပဲ တုန့်ပြနခြကြတ်ှကေ။ ကိုယ့်လွှာ့က သူ့ပါးစပထြဲရောကလြိုကြ ပြနထြုတတ်ာနဲ့ သူ့လွှာက အောတ်ိုလိုကလြာ ကိုယ့်ပါးစပထြဲ ရောကလြိုကန်ဲ့ အဲ့မှာတင် အရသာတွကေ တင်းကြမ်းဗွာ။ ကြနပေလြောကအြောင် နမ်းပြီးမှ ညီမလေးနို့လေးတွကေို လကဝြါးလေးအုပပြှီး ဖိခလွိုကတ်ာ ပကလြကလြေး ပြနဖြစ်သှားတာပေါ့။ ညီမလေးပေါငကြှားထဲ နရောယူပြီး ပေါငလြေးကို လကန်ဲ့တွန်းပြီး ကားလိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ ညီမလေးစောကဖြုတလြေးကို လကလြေးနဲ့ အသာဖြဲပြီး စိမပြှနပြေေ ရှုစားနမေိတယ်။
“ကိုလေးရေ အဲ့လောကမြကြည့်နဲ့လကြော မမှငဖြူးတာလည်း မဟုတပြဲနဲ့။ ခုဏတင် ရဆေေးတုန်း တဈခါဖြဲကြည့်သေးတယလြေ”
“အင်းပါကြယ် ကြည့်လို့ကိုမဝ ရှုလို့ကိုမငွီး ဖြစ်နလေို့ပါ ”
“ကိုလေးကနေ ကိုပိုလေး ဖြစ်လာပြီနောျ”
“မပိုပါဘူး လိုတောငလြိုသေး ဟားဟား”
လကလြေးနဲ့ ဖြဲထားတဲ့ စောကဖြုတလြေးကို လွှာအပြားလိုကန်ဲ့ လကြတ်ငပြဈလိုကတ်ာ ညီမလေး ကော့တကသ်ှားတာပဲ။ ကိုယလြည်း ခစွရြတဲ့ညီမလေးရဲ့ ပန်းရောငသ်န်း အတွင်းသားလေးတွကေို စိမပြှနပြေေ လကြပြေးနမေိတာ စောကစြိနရောလေးကိုလည်း နှုတခြမ်းနှစ်ခုနဲ့ဖိပြီး ဆှဲဆုတပြဈတာ ညီမလေး လူးခါနတောပဲ။
“ညီမလေး ခံစားလို့ကောင်းလား”
“ကောင်းတာလား ဘာလားတော့ မသိဘူး။ ခံစားရတာတော့ စုံနတောပဲ။ ကိုလေးခေါင်းကို တွန်းထုတခြငွစြိတရြော ဆှဲထားချင်စြိတရြော စုံနတောပဲ။ ညီမလေး ရူးတော့မယထြငတ်ယ်”
“ရူးလောကအြောငကြောင်းတာ နမှောပေါ့ကြယ်။ မကြလြုံးလေးမှိတပြှီးသာ ခံစားလိုကတ်ော့”
တကယ့်ကို ဇိမဆြှဲပြီး လုပပြေးနမေိတာပါ။ လကမြလေးနှစ်ဖကန်ဲ့ဖြဲပြီး လွှာကို တတန်ိုငသ်မွှခွှနလြို့ ထိုးထည့်ပြီး လိုးပေးတဲ့အခွိနမြှာတော့ မရတော့ဘူး ညီမလေး လူးခါနပြေီ။ အရညတ်ှကလေည်း တောကလြွှောကန်ီးပါး စီးကနွတော။ ကိုယ့်လွှာပေါလြည်း ဘာအရသာမှန်းကိုမသိဘူး။ ခါးသကသ်ကလြား ငံကြိကြိလားပဲ။ ညီမလေး လူးခါနတောကိုကြည့်ပြီး ပီတိတွရေော အားရကြနပေတ်ာတွရေော ခံစားနရတောတော့ အမှနပြဲ။
အဲ့အခွိနမြှာပဲ ညီမလေးက ခွထေောကန်ှဈချောင်း ကိုယ့်ပုခုံးပေါကြ ကြောလြို့ ကိုယ့်ခေါင်းကို ခွခွငေန်ဲ့ဆှဲခွိတပြှီး သူ့စောကဖြုတလြေးနဲ့ ကိုယ့်လွှာကို အကြာမခံနိုငတ်ော့ဘူးဆိုတဲ့ အထာနဲ့ အတင်းဖိကပတ်ော့တာ။ ကိုယလြည်း သူ့ပေါငလြေးတွကေို လကလြေးနဲ့ထိန်းပြီး လွှာကို အပေါအြောကြ လကြပြေးလိုကတ်ာ ညီမလေး လူးခါပြီး ပြီးသှားပုံပဲ တွန့်လိမန်တေော့တာ။ တောတ်ောလြေးကြာမှ ခွထေောကကြ အားတွေ လွော့သှားတယ်။ ကိုယလြည်း ညီမလေးခွထေောကလြေးတွေ ဆှဲဖယပြှီး အိပယ်ာပေါြ ပြနခြပြေးလိုကတ်ော့ မကြလြုံးလေးမှိတပြှီး ဝငသ်ကထြှကသ်ကကြို အတင်းရှူနရတေဲ့ပုံ။ ရငဘြကလြေးတွတေောင် ဖုတလြိုကဖြုတလြိုကန်ဲ့ ကြှတကန်တော။ ခဏလောကန်မှေ ပုံမှနလြေး ပြနဖြစ်လာပြီး မကြလြုံးလေးဖြင့်လို့ ကိုယ့်ကို မမှိတမြသုန် ကြည့်နတေော့တာ။
“ဘယလြိုဖြစ်သှားမှန်း မသိတော့ပါဘူး ကိုလေးရယ်။ ကနတ်ော့နောြ ခုဏက ခွထေောကန်ဲ့ အတင်းခွိတမြိတာ”
“ရပါတယကြှယ် ဒီလိုဖြစ်မယမြှန်း ကိုလေး သိပြီးသားပါ။ ကိုလေး ကြနပေအြားရမိပါတယ်။ ညီမလေးကို အခုလိုလေး လုပပြေးရလို့ပေါ့”
“တကယကြွေးဇူးပါ ကိုလေးရယ်။ လောကစည်းစိမလြို့ ဘာလို့ပြောကြလဲ သဘောပေါကလြိုကရြသလိုပါပဲ”
“အခု ညီမလေး ပြနလြုပပြေးမယလြေ။ ဘယလြိုလုပပြေးရမလဲ ကိုလေးက ပြောပြပေးပေါ့”
ကိုယလြည်း အိပယ်ာပေါတ်ကြ ပကလြကလြေးလှနပြှီး
“ကိုလေး ခုဏလုပသ်လိုပဲ ကိုလေးပေါငကြှားမှာ ဒူးထောကထြိုငလြိုကြ။ ပြီးတော့ ကိုလေးရဲ့လီးကို စုပလြုံးလို့သာ သဘောထားပြီး စမ်းကြည့်လိုကြ”
“အိုကေ သဘောပေါကပြှီ ”
ပြောပြောဆိုဆို နရောယူပြီး ကိုလေး ဒဈထိပလြေးကို ငုံပြီးစုပကြှည့်တယ်။ တဈမွိုးလေးပါပဲ။ အဲ့ဒါနဲ့ ထိပလြေးကိုပဲ ငုံလိုကစြုပလြိုကြ လုပပြေးနမေိတယ်။
“ညီမလေး ရသလောကင်ုံပြီး စုပပြေးလေ”
“ကိုလေးပဲ စုပလြုံးစုပသ်လိုဆို”
“ကိုလေးက သဘောကို ပြောတာလကြယ်ေ။ ညီမလေးကလည်း မသိတာကြနတောပဲ။ အများကြီး မှငဖြူးထားပြီးသားမို့လား”
“ဟီးဟီး သိပါတယ် ကိုလေးကို ခစွလြို့စနတော။ ကိုလေးက စုပလြုံးလိုဆိုလို့ လုပပြှတာ”
အခုမှ တကယစြုတပြေးမိတော့တာ။ အားရပါးရ ငုံပစ်တာ အဆုံးနား မရောကတ်ရောကထြိပဲ။ ဥတွပေါ လကြလြည်းလကြြ ငုံပါငုံပေးပစ်တာ။ ပြီးမှ လီးချောင်းကို နှုတခြမ်းနဲ့စုပလြို့ အပေါအြောကြ သှကသ်ှကကြစားတော့ ကိုလေးလီးက အကြောတွပေါ ထောငထြလာပြီး ကိုလေးက ခါးပင့်ပြီး လိုကဆြောင့်လာတာ။ ကိုယကြလည်း မလွှော့ပါဘူး အားရပါးရ စုပပြေးနတော။ ရုတတ်ရကြ ကိုလေးက သူ့လီးကို အတင်းဆှဲထုတလြာတယ်။
“ဘာလို့လဲ ကိုလေး ပြီးအောငလြုပပြေးမယလြေ ”
“ဟင့်အင်း မပြီးချင်ပြါဘူး။ ကိုလေးသုတရြညကြို ညီမလေး စောကဖြုတလြေးထဲပဲ ပြီးချင်တ်ာ။ လိုးပြီးတော့ပဲ ပြီးမယကြှယ်။ အခု ကိုလေးကို့ အပေါကြနေ လိုးပေး ”
“အင်း မှင်းစီးထွကရြမှာပေါ့”
“ကိုလေးညီမလေးကလည်း အပျိုမို့သာနောျ။ မသိတာမရှိပဲ ဟားဟား”
“ကိုလေးညီမလေးပဲဟာ အကုနလြေ့လာထားတာပေါ့”
“ကဲပါ လာ တကခြဲ့တော့ ညီမလေး မှင်းစီး ဘယလြောကတ်ောလြဲ ကြည့်ရတာပေါ့”
ညီမလေးက မတတ်ပရြပလြို့ ကိုယ့်ဗိုကန်ား ခွတကလြာပါတယ်။ ထိုငမြယလြုပတ်ဲ့အခွိန်
” မထိုငန်ဲ့ဦး ညီမလေး ကိုလေး မကြန်ှာနားအထိ လွှောကလြာခဲ့ ဒီအတိုင်းလေးပဲ ”
“ကိုလေးရယ် ငရဲတွကေ ကြီးသထကျ ကြီးနပေါ့မယ် ”
“ကိုလေးခိုင်းတာပဲကြယ် ငရဲမကြီးပါဘူး။ အဲ့အနအထေားလေး ကိုလေးကြည့်ချင်လြို့။ အရငကြချောင်းရင် ညီမလေးအဖုတလြေးက အခုလို ကားယားခွထားရလို့ ဟနတေဲ့ပုံလေး မမှငဖြူးလို့လေ”
“ကဲပါ စိတကြှိုကြ ရှုစားတောမြူပါ”
တဈလှမ်းခွင်း လှမ်းလာတဲ့ ပုံစံအနအထေားလေးက ဘယလြိုပြောပြရမှန်း မသိဘူး ခစွဖြို့ကောင်းနရေော။ မနနေိုငလြို့ ပေါငလြေးနှစ်ဖကကြိုငပြှီး ဆှဲခွ၊ စောကဖြုတလြေးကို ပါးစပန်ရော တည့်ပြီး ထပလြကြပြေးမိပြနတ်ယ်။ ညီမလေးကတော့ ငှင်းဖို့လည်း မတွေးတော့ဘူးထငပြါရဲ့။ ငှိမပြှီး အလိုကသ်င့်လေး နပေေးနတယ်ေ။ ကိုယကြတော့ အရှိနသ်မားလေ မရတော့ဘူး။
ညီမလေးဖငကြနေ လကန်ဲ့ပိုကဆြှဲပြီး ညီမလေးစောကဖြုတန်ဲ့ မကြန်ှာအနှံ့ကို ပြတပြဈမိတော့တာ။ အရငကြ ကြားဖူးပါတယ်။ မိန်းမကြီးတွေ ရနဖြစ်တဲ့အခါ မကြန်ှာကို စကပြတန်ဲ့ ပြတလြိုကမြယဆြိုတာ ဒါမွိုးကိုပြောတာ ထငပြါရဲ့။
“ကိုလေး ဘာတွလေုပန်တောလဲ။ ညီမလေးတော့ သချောပေါကြ ငရဲကြီးတော့မှာ ဖယတ်ော့”
ဆိုပြီး အတင်းရုန်းထွကမြှ လှှတပြေးမိတော့တယ်။ ညီမလေးကလည်း လွှားဖြားကနသော ရုန်းထွကတ်ာပါ လီးဖြားကနတေော့ ရုန်းမထွကပြါဘူး။ ကိုယပြေါတ်ကထြိုငလြို့ လီးချောင်းကို ကိုငပြှီးတော့ တေ့နပြေီ ဖိခနွပြေီ။ အဆုံးထိဝငသ်ှားတာနဲ့ ဖိဆောင့်နတောများ ကောင်းဘှိုငမြလေးအလားပဲ။ ခါးအားကလည်း သနပြါ့။ သူ့ဘာသာဆောင့်ပြီး သူ့ဘာသာ ညည်းနသေေးတာ။ ပထမတော့ ကိုယလြည်း ငှိမခြံနပေေးတာ သူအားရပမေဲ့ ကိုကအားမရသလို ခံစားလာရတော့ မရတော့ဘူး။ ကိုယပြါ လကန်ောကပြှနထြောကထြပြီး သူဆောင့် ကိုယဆြောင့် ဆောင့်တော့တာ။ သူလည်းမလွှော့ ကိုလည်းမလွှော့ဘူး။ အသံတွလည်ေးစုံ အရညတ်ှလည်ေးကလွို့ မီးပြင့်မတတပြဲ။ အဲ့လိုဆောင့်နရင်ေး
“ညီမလေး ပြီးချင်လြာပြနပြှီ။ ကိုလေး ပကလြကပြှနန်ပေေး။ ညီမလေးဘာသာ ဆောင့်ပြီး ပြီးချင်လြို့”
ကိုယ့်မှာ ပကလြကပြှနလြှနပြေးရတယ်။ သူက ဖိမဆောင့်တော့ဘူး။ ရှေ့တိုးနောကဆြုတန်ဲ့ အတင်းကို ဖိပြတတ်ော့တာ။ စောကဖြုတအြတွင်းသားလေးတွကလေည်း အတင်းကို ညှဈထားသလိုပဲ ကောင်းလိုကတ်ဲ့ အရသာလေး။ တဖြေးဖြေး ပြတဆြှဲရင်းကနေ ကိုယ့်အပေါြ မှောကကြလွာပြီး ငှိမသ်ှားပြနတ်ယ်။ ကိုယလြည်း ညီမလေးကို အသာလေး ဘေးတွန်းခွ မှောကယ်ကလြေးထား ခါးအောကထြဲ ခေါင်းအုံးလေးခုလို့ အပေါကြနေ တကမြှောကပြှီး ညီမလေး လကန်ဲ့ လှမ်းဖြဲပေး၊ ဒီတိုင်းလေး လိုးချင်လြို့ ညီမလေးလည်း လကန်ောကပြဈပြီး ဖြဲပေးမှ လီးကိုစမ်းတေ့ပြီး လိုးဆောင့်တာ။ ညီမလေးကတော့ ပငပြန်းလို့လားမသိ မကြလြုံးလေးမှိတ် မှိန်းခံနတော။ ကိုယလြည်း တကသ်ုတရြိုကြ အားရပါးရဆောင့်ပြီး သုတရြညတ်ှေ တဖြောဖြော ပန်းထည့်မိပါတော့တယ်။
“ညီမလေးရေ အရမ်းခစွတ်ာပဲကြယ်”
“ညီမလေးကလည်း အရငကြထကကြို ပိုခစွမြိပြီကြယ်”
ပြီးတော့ ညီမလေးကို ဖကထြားရင်း တူတူလှဲနမေိတယ်။ ညီမလေးကို ပကလြကပြုံစံပြောင်းအောင် တွန်းပြီ လှည့်ပေးပြီးမှ နို့လေးတွကေို ခွပေေးရင်း
“ညီမလေး ကိုလေးလိုးပေးတာ ကောင်းရဲ့လား။ နောကလြည်း ကိုလေးတို့ ဒီလိုနကြမေယမြို့လား”
“နမှောပေါ့ ကိုလေးရယ်။ တဈတကစြားလည်း ကြကသ်ှန်၊ နှစ်တကစြားလည်း ကြကသ်ှနပြဲလေ”
“ဝမ်းသာလိုကတ်ာကြယ်။ အရငလြို လိုးရဖို့အရေး နှစ်ပတ် တဈလ မစောင့်ရတော့ဘူး။ စိတရြှိရင် ဂွင်းထုပြီး အာသာဖြရတေဲ့နေ့တွေ ထားခဲ့လို့ရပြီပေါ့နောြ”
“မမေေ ပြနလြာရငတ်ော့ မရတော့ဘူးလေ။ ပြူနာတကမြှာပေါ့”
“လောလောဆယလြည်း မမေေ ပြနမြလာသေးသလို မမေေ ပြနလြာပြီးရငလြည်း လှတတ်ဲ့အခွိနတ်ှေ ရှိပါတယကြှယ်၊ ညီမလေးကသာ လကခြံပေးဖို့ အရေးကြီးတာ”
“အခုလိုဖြစ်ပြီးမှတော့ လကမြခံပဲ မနနေိုငပြါဘူး။ အခွင့်အရေးသာ ရလို့ကတော့ အခွိနမြရှေးသာ လာခဲ့။ ညီမလေးကလည်း အခွင့်အရေးချောင်းနမှော။ အဲ့ကြမှ ညီမလေးရေ ကိုလေး မရတော့လို့ပါ မလုပန်ဲ့။ လိမခြွိုးပစ်မှာ”
“အောငမြလေး လာခဲ့စမ်းပါ။ ညီမလေးအတွကဆြို အမြဲတမ်းထနပြှီးသား ဖြစ်နစရေမေယ် ”
“ဟုတပြါပြီ အခုတော့ ရချိုးပါရစတေော့။ အိပယ်ာခင်းတွလည်ေး လွှောမြှရတော့မယ်”
“ညီမလေး အိပယ်ာခင်းက လျှော်မှာဆိုတော့ ဒီညတော့ ကိုလေးအခန်းမှာ လာအိပလြိုကတ်ော့နောြ”
“ဟင်း တကယမြလှယတ်ဲ့ ကိုလေး။ ဒီညမရှုပတ်ော့ဘူး ပြောထားပြီးတော့”
“စိတခြွ ကိုလေးက ပြောပြီးရင် တညပြါတယ်။ ဆယ့်နှစ်နာရီကြောသ်ှားရငတ်ော့ နောကန်ေ့ကူးသှားပြီလေ။ အဲ့ဒါဆို ကိုလေးစကား တညပြှီးသား ဖြစ်ပြီပေါ့”
“ဟုတကြဲ့ပါတဲ့ရှင်။ ဆယ့်နှစ်ကြောရြင် ကိုတောလြေး သဘောရှိပါတဲ့”
“ဟားဟား အဲ့ဒါတွေ ခစွရြတာ။ လာ ရအတေူတူ သှားခွိုးစို့”
“ကိုလေးရေ ရလေေးတော့ လှတလြှတလြပလြပ် ခွိုးပါရစတေော့။ ညကြမှ ကိုလေး သဘောရှိလုပတ်ော့။ နားခွိနလြေးလည်း ပေးပါဦး”
“အင်းပါကြယ် သဘောပါ။ ကိုလေးက ခစွလြို့ဟာ။ ကိုလေးခစွတ်ဲ့ဒဏကြို မခံနိုငဘြူးပေါ့”
“ခံနိုငပြါသတဲ့ရှင် ခံလည်းခံသှားပါမယတ်ဲ့ရှင်”
“ဟားဟား ဒါမှ ကိုလေးခစွတ်ဲ့ ညီမလေးကြ”
တကယတ်ော့ အဲ့ညက ဆယ့်နှစ်အထိလည်း တကယမြစောင့်နိုငခြဲ့ပါဘူး။ ဆယန်ာရီမထိုးခငကြတည်းက ပြဲပြနကြှမ်းခဲ့ကြတာ စိတတ်ူကိုယတ်ူ သူထနကြိုထန် သူဒဲ့ ကိုယဒြဲ့တွပေေါ့။ နောငဘြယလြို ဖြစ်လာမလဲ မသိပမေဲ့ အခုခွိနလြေးတွကေိုတော့ အမှတတ်နိုးနဲ့ ဘဝမှာ အပြောဆြုံးအခွိနကြလေးတွအဖြေဈ ထာဝရ သိမ်းဆည်းထားတော့မှာပါလေ။
ပြီးပါပြီ။
အလညွြးသင့်ရင် နောကထြပဇြာတလြမ်းလေးတွေ ကြိုးစားရေးပေးပါဦးမယ်။
ကြိုးစားလကြျ
မိုကကြှီး (SM)