တိတတ်ခိုးဒဏရြာ
ရေးသားသူ – ဘုံခုနှစ်ဆင့ျ
🏵️ အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကကြို မကြိုကြ မနှစ်သကပြါက မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပါ။ 🏵️
နားလညခြှင်းဟာ
ညနခင်ေးမိုးစကတ်ှလေို
တခွိနမြှာ
ကောဖြီသောကြ ဆင်းလိမ့မြယ်…။
………………………..
” ရိပ် ”
” ဟင် … ကိုကို ”
” ကိုမိုးစကျ ”
လူအုပကြှားထဲမှ ထွကပြေါလြာသောအသံကြောင့ြ မလရေိပန်ှင့ြ သုတ ပျိုငတ်ူလှည့ကြှည့လြိုကသ်ည်။
” ပြောရြှှငပြါစေ … ရိပ် ”
” ကိုကို လာတယန်ောြ … ညီမလေး ဝမ်းသာလိုကတ်ာ ကိုကိုရာ ”
ပန်းဆီရောင် ရငတ်ပိုင်းပြတအြင်ျကြီလေးနှင့ြ ဂါဝနအြရှညလြေး ဝတဆြငထြားသော ညီမဖြစ်သူအား ရငန်ှင့စြှာဖြင့ြ ကြည့်န်မေိသည်။ ညီမဖြစ်သူ မင်ျဂလာပြဲအား ခကခြကခြဲခဲ ဆုံးဖြတခြကြခြပြှီး လာခဲ့လိုကသ်ည်။
” ကိုမိုးစကြ မင်ျဂလာပါ … ကနွောတ်ို့ မင်ျဂလာဆောငကြို တကရြောကပြေးတဲ့အတွကြ ကြေးဇူးပါ ”
သုတ ကမ်းပေးသော လကအြား မိုးစကြ မမှငဟြနဆြောငလြိုကသ်ည်။ သုတ မကြန်ှာပကြန်စဉြေ မလရေိပကြ အဈကိုဖြစ်သူ လကမြောင်းအား ခွိတကြာ လှတန်သေော စားပြဲတဈလုံး၌ ခေါဆြောငသ်ှားခဲ့သည်။ မိုးစကမြကြလြုံးများ အရောငတ်ောကလြာကာ ညီမဖြစ်သူဘကြ ကြည့်လြိုကမြိသည်။ မလရေိပကြလည်း အဈကိုဖြစ်သူအား မကြလြုံးရှဲကြီးအားပင့ကြာ ပြနကြှည့လြိုကသ်ည်။
” လာ … ကိုကို … ဒီမှာထိုင် ”
မလရေိပမြှာ မိုးစကဘြေးဝငထြိုငရြင်း တဈရှူးတဈရှတ် စားပြဲခုံမှယူကာ မိုကစြကရြှေ့ရှိ မှောကထြားသော ဖနခြှကရြှညအြား သုတပြေးလိုကသ်ည်။
” ကြေးဇူးကြာ ရိပ် ”
မောငန်ှမနှစ်ယောကြ အပြနအြလှန် စူးစိုကကြှည့န်စဉြေ သုတဆီမှ စကားသံထွကပြေါလြာတော့သည်။
” မလရေိပ် … ငါ့ သူငယခြငွြးတွလောလို့ ဧည့ခြံလိုကြဦးမယ် ”
သုတမှာ စကားပြောပြီးချင်ြး မိုးစကတ်ို့ဘေးမှ ထထွကခြဲ့သည်။ မိုးစကရြော မလရေိပရြော သုတအား ဂရုမစိုကဖြစ်ပေ။ ခန်းမတွင်း တီးလုံးသံတိုးတိုးလေးနှင့ြ ရယမြောသံများကြား တဈယောကရြငခြုနသ်ံ တဈယောကြ နားထောငန်မေိသည်။
” ကိုကို … ညီမလေးရှင်းပြ … ”
” မပြောနဲ့ ကိုကိုသိတယ် … ရိပ် ”
မလရေိပစြကား မဆုံးခင် မိုးစကကြ ဖြတပြှောလိုကသ်ည်။
” ရိပ် … မပြောတ်ဲ့ခွိန် … ကိုကို့ဆီ အခွိနမြရှေးပြနလြာပါ ”
” ဟင့ျ … ဟင့ျ …… ကိုကိုရာ ”
” မငိုရဘူးလေ ရိပလြေး ”
မိုးစကြ အသင့ပြါလာတဲ့ လကကြိုငပြဝါနဲ့ မကြရြညတ်ခွို့ သုတပြေးနတေုန်း သုတ ပြနရြောကလြာခဲ့သည်။
” ကိုကို ပြနမြယ် … ရိပ် ”
” ကိုကို … ခဏ ”
ခန်းမအဝသို့ ရောကခြါနီး မလရေိပ် ပြေးလိုကလြာကာ အဈကိုဖြစ်သူအား ခပတ်င်းတင်းဖကကြာ နမ်းရှိုကပြဈလိုကသ်ည်။ သုတ ရငထြဲ တမွိုးခံစားနမေိပမယေ့ြ မောငန်ှမဆိုသည့ြ အသိကြောင့ြ မတားမှဈခဲ့ပေ။ မိုးစကဆြီမှ စကားသံထွကပြေါလြာပြနသ်ည်။
” သုတ … မင်း … ရိပကြို ရအောငယ်ူတာ … အောကတ်န်းကလွှန်းတယကြှာ ”
” ကနွောြ သူ့ကို တကယခြစွတ်ာပါ ကိုမိုးစကြ ”
” ငါ စောင့ကြှည့န်မှောပါ …။ ရိပ် … မပြောခြဲ့ရင် … ငါကိုယတ်ိုင် ပြနခြေါမြှာ ”
” အဟကြ ဟကြ … ခငဗြွားတို့က မောငန်ှမ အရင်းခေါကခြေါကတ်ှလေေ ”
” တိတစြမ်း … သုတ ”
မိုးစကကြ နောကမြကြည့်ပြဲပြောပြီး ညီမဖြစ်သူအား ခွာထုတကြာ ခန်းမတွင်းမှ ထွကခြှာသှားတော့သည်။ တဖြည်းဖြည်း အခွိနမြွားကုနဆြုံးလာကာ ပြနတ်ဲ့သူတွေ ပြနသ်ှားပြီမို့ ခန်းမအတွင်း ဆှမွေိုးလောကသ်ာ ကနွရြဈခဲ့ကြသည်။ မလရေိပတ်ို့ဘကမြှ သဘောမတူသဖြင့ြ မင်ျဂလာပြဲအား တဖကမြိတန်ှင့ြ ဆောငခြဲ့ကြရာ မကြာမှီ ဧည့ခြံပြဲပြီးဆုံးကာ သုတတို့ အိမသ်ို့ ရောကရြှိခဲ့သည်။ အိမထြိ သုတ သူငယခြငွြးများက လကဖြှဲပစ်စည်းများ သယယ်ူပေးကာ စားကြသောကကြှသည်။
” သုတ … ငါ နားချင်ပြှီဟာ ”
” နားလေ … မလရေိပ် … ငါတို့ မင်ျဂလာဦးခန်းလေး ငါလိုကပျို့မယ် လာလာ ”
မလရေိပမြှာ သုတ သူငယခြငွြးများအား အရေးမစိုကပြေ။ ဝတကြှတန်ေးကြေ ဆကဆြံရင်း သူမတို့ နရမေည့ြ အိပခြန်းသို့ ဝငလြာခဲ့သည်။
” ငါ့ သူငယခြငွြးတွေ ဧည့ခြံဦးမယ် မလရေိပ် ”
မလရေိပမြှာ သုတအား မကြည့်ပြဲ ခေါင်းတဈခကြည်ိတပြှလိုကသ်ည်။ သုတ အခန်းတွင်းမှ ထွကသ်ှားပြီးမှ ကုတငပြေါလြှဲရင်း အဖြစ်ပကြမြွားအား တွေးနမေိသည်။ သုတက သူမခစွသ်ူတော့ မဟုတပြေ။ သို့သောြ ခစွသ်ူအဖြစ်လကခြံရန် စဉြးစားဖူးသည်။ သူမသူငယခြငွြး သူဇာမှ မိတဆြကပြေးရင်း သုတနှင့ြ သိခဲ့ရသည်။ သုတက ဖြင့ပြှောခဲ့ပမယ်ေ သူမဘကကြ ခစွသ်ူအဖြစ် လကမြခံခဲ့ပေ။ သူမရငဘြတထြဲ နရောအပြည့ယ်ူထားသူမှာ အဈကိုဖြစ်သူ မိုးစကပြင် ဖြစ်နခေဲ့သည်။ လူ့ဘောငလြူ့စည်းများအောကြ မောငန်ှမဆိုသည့ြ တံတိုင်းကြီးအား မတွန်းလှနဝြံခဲ့ပေ။
မလရေိပမြှာ မောငန်ှမ သုံးယောကရြှိပြီး မိခငဖြစ်သူ ဆုံးပါးသှားသည့န်ောကြ ဖခငဖြစ်သူ ဦးမိုးမှင့မြှ ထိန်းသိန်းစောင့ရြှောကလြာခဲ့သည်။ ငယင်ယကြတည်းက အဈကိုဖြစ်သူမိုးစကမြှ အစစအရာရာ အလိုလိုကသ်ဖြင့ြ သူမကိုယတ်ိုင် အဈကိုဖြစ်သူအား ကြိတခြစွန်မေိသည်။
………………………………………
” ဟိတ် … ရိပလြေး ”
” ဟော … ကိုကို ပြနလြာပြီ ”
ခွံဝင်းတံခါးအား ဖြင့ပြေးရင်း အဈကိုဖြစ်သူအား ကြညလြိုကမြိသည်။ မကြန်ှာဝိုင်းဝိုင်း နှာတံစင်းစင်း ဆံပငခြပတ်ိုတိုနှင် ပြုံးလိုကတ်ိုင်း သှားထပကြလေးနှင့ြ အဈကိုဖြစ်သူအား ကြည့်မြဝ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ အားကစားဝတစြုံဖြင့ြ လမ်းလွှောကပြှနလြာသော အဈကိုဖြစ်သူ ဘောင်းဘီဂွကြားက အမှှောင်းလိုကထြနသညေကြို အနီးကပမြှငရြတိုင်း ရငခြုနသ်ံ မှနန်တေော့သည်။ အဈကိုဖြစ်သူ လကမြောင်းကြား ခေါင်းတိုးဝငကြာ အိမထြဲဝငလြာရင်း…
” ကိုကို့ဖို့ … ညီမလေး ပေါငမြုန့ကြှကြဥကြောြ … လုပထြားပေးတာ … ကောဖြီလည်း အဆငသ်င့ြ ”
” အယလြယ် … အာ့မို့ … ရိပလြေးကို … ကိုကိုက ခစွန်မေိတာ ”
ဧည့ခြန်းတွင်း စာပြဲခုံပေါြ ပေါငမြုန့စြားနတေုန်း အဈကိုဖြစ်သူအား ကောဖြီငှဲ့ပေးလိုကစြဉြ…
” ရိပလြေး … ဒယဒြီနဲ့မမ သှားပြီလား ”
” သှားပြီလေ ကိုကို …။ မမက … သူ့တို့ဆိုင် ပရိုမိုးရှင်းရှိလို့ အစောရီးထွကတ်ာ …။ ဒယဒြီက ကိုကိုမလာခငလြေး ထွကသ်ှားတာ ”
” အောြ … ဒီနေ့ ကိုကို အလုပန်ားတယ် …။ ရိပလြေးနဲ့ ဂိမ်းဆော့ရုံပဲ ”
” ဟေးးး … တကယန်ောြ ကိုကို ”
” တကယပြေါ့ … ရိပလြေးရ ”
မိုးစကလြည်း ကောဖြီလကစြသတပြှီး ညီမဖြစ်သူ ပါးပြငလြေးအား ရှှတကြနဲ့ နမ်းလိုကရြင်း ရချိုးမညဖြစ်ကြောင်းပြောကာ ဧည့ခြန်းအတွင်းမှ ထွကသ်ှားတော့သည်။ ခဏအကြာ ရချိုးခန်းမှ ရသေံများကြားနရသေဖြင့ြ မလရေိပ် ခွဖြဖြေနင်းကာ ရချိုးခန်းတံခါးနားကပခြဲ့သည်။ တံခါးက ခပဟြဟဖြစ်နသဖြေင့ြ ချောင်းကြည့်မြိရာ အဈကိုဖြစ်သူမိုးစကမြှာ ဘောင်းဘီတိုလေးဖြင့ြ ရချိုးနသညေကြို တွေ့လိုကရြသည်။ ကစွလြဈသော ကိုယလြုံးအပေါပျိုင်းမှ ရမွေားစီးကနွရော အောကပျိုင်း ဘောင်းဘီပေါသ်ို့ ရှှဲစိုသှားရသည်။ တဖြည်းဖြည်း ဘောင်းဘီက ရရှေှဲလာကာ အသားပေါကြပသ်ှားသဖြင့ြ မိုးစကပြေါငကြှားမှ လီးမှာ အမှှောင်းလိုကြ ထင်းနအေောင် မှငန်ရသေည်။ မလရေိပမြှာ အသကရြှူရပမြတတ် မကမြကမြောမော ကြည့်န်မေိသည်။
မိုးစကမြှာ ခန်ဓာကိုယတ်ဈခုလုံး ရှှဲသှားအောင် ခွိုးပြီး ဆပပြှာတိုကရြာ တဖြည်းဖြည်း ဗိုကသ်ားပေါြ သူ့လကန်ှဈဖကကြ ရောကရြှိလာသည်။ ဘောင်းဘီအား ပေါငလြယထြိလွှောခကြာ အောကစြိုကန်သေော လီးကြီးအား ဆှဲမလိုကပြှနသ်ည်။ ဆပပြှာအမှုပမြွားဖြင့ြ အရင်းမှအဖြားသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး လကဖြှင့ြ ပြတဆြှဲလိုကကြာ လီးထိပရြောကမြှ နောကသ်ို့ ဖြဲခလွိုကသ်ည်။ လကထြဲတွင် ဒဈကြီးမှာ ပြဲကားထွကလြာသညကြို ကြည့်ရြင်း ၁ဝ ခကြခြန့ြ ဂွင်းတိုကလြိုကသ်ည်။ လီးအရညပြှားတဈလွှောကြ အကြောပျိုင်းပျိုင်း ထလာရာ ဆပပြှာမှုပမြွားကြားမှ ခပဝြါးဝါး ပေါထြှကန်သည်ေ။ ထို့နောကြ ရဆကေမြခွိုးပဲ လီးတဝကလြောကမြှကိုငကြာ ခေါင်းလေးမော့ရင်း ပါးစပမြှ ညည်းသံလေးနဲ့အတူ ညီမဖြစ်သူနာမညလြေးအား ခပတ်ိုးတိုး ရရှတေန်ပြနေသ်ည်။
” အားးး … ရှီးးးးးးး … ရိပလြေးရယ် … ကောင်းလိုကတ်ာကြာ … အင်းဟင်းးးး ”
မလရေိပမြှာ အဈကိုဖြစ်သူလီးကြီး ကိုငဆြှကတည်းက ခန်ဓာကိုယတ်ဈခုလုံး တရှိန်းရှိန်းလေးဖြစ်နရော သူမနာမညလြေး ကြားလိုကသ်ောအခါ အောကပျိုင်းတဈခုလုံး ဆဈကနဲ ဆဈကနဲ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ခဏအကြာတွင် ပေါငကြှားထဲ နှေးကနဲ ဖြစ်လာကာ စောကရြညမြွား ထွကကြလွာခဲ့ရသည်။ မိုးစကြ ရချိုးခန်းမှထွကခြွိနတ်ှင် မလရေိပမြှာ နံရံအား ကြောမှီရင်း အသကမြွှင်းမွှင်းရှူနသညေကြို တွေ့လိုကရြတော့သည်။
” ဟင် … ရိပလြေး … ကိုကို့ စောင့န်တောလား ”
” အှန်း ”
” အောျ … အခန်းထဲက စောင့ျ… ရနတောကို … လာလာ ”
ကိုယလြုံးအောကပျိုင်းအား တဘကပြတထြားလကြြ ညီမဖြစ်သူအား အခန်းထဲခေါခြဲ့လိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ TV နှင့ြ ဂိမ်းစကြ ဂွှိုင်းကာ ညီမဖြစ်သူအား ဂိမ်းလကကြိုငခြလုပမြွား တပဆြငပြေးလိုကသ်ည်။ အိမတ်ှငမြို့ ဘောင်းဘီတိုလေး ဝတကြာ မောငန်ှမနှစ်ယောကြ ဂိမ်းဆော့နကြသေည်။ မလရေိပမြှာ ဂိမ်းဆော့နပမေယေ့ြ အဈကိုဖြစ်သူလီးကြီးအား မှငယ်ောငန်ကော စိတမြွား ဂနာမငှိမ် ဖြစ်နရသေည်။ နှစ်နာရီကြောကြွောထြိ ဆော့နရင်ေး မိုးစကမြှာ အိပခြငွလြာသဖြင့ြ ကုတငပြေါတ်ကကြာ မှေးရင်း အိပပြွောသ်ှားခဲ့သည်။
မလရေိပမြှာ ဂိမ်းဆော့နပမေယေ့ြ ရမျမကစြိတလြေးများက နိုးကြားနရော အဈကိုဖြစ်သူ အိပမြောကသွညန်ှင့ြ ဂိမ်းကစားတာရပပြှီး ကုတငန်ား တိုးကပလြာခဲ့သည်။ ပကလြကလြှန် အိပမြောကနွသေော မိုးစကမြကြန်ှာကို စူးစိုကကြှည့ကြာ တဖြည်းဖြည်း အောကဖြကသ်ို့ ရှေ့ကြည့်ရြင်း ဘောင်းဘီဂွကြားသို့အရောကြ အကြည့်မြွား ရပတ်န့သ်ှားခဲ့သည်။ အိမန်ရင်ေးမို့ ဘောင်းဘီတိုအပါးလေး ဝတထြားသဖြင့ြ မိုးစကပြေါငကြှားမှ ဘယဘြကသ်ို့ လိပတ်ငန်သေော အရာကြီးက အမှှောင်းလိုကြ ထနတေော့သည်။ မလရေိပမြှာ မကမြကမြောမောကြည့်ရြင်း မိုးစကဘြေးနား ကုတငပြေါသ်ို့ တငပြလှဲ ဝငထြိုငလြိုကသ်ည်။ အာခေါငမြွား ချောကကြပလြာရင်း အဈကိုဖြစ်သူမကြန်ှာအား ခဏပြနကြှည့ပြှီး သူမခေါင်းလေးမှာ ပေါငကြှားဆီသို့ တိုးကပန်ပြနေသ်ည်။ ဟင်းကနဲ ပင့သ်ကရြှိုကရြင်း အဈကိုဖြစ်သူ ပေါငကြှားထဲ မကြန်ှာအပကြာ ဖောင်းကြှနသေော အရာကြီးအား ကုန်းနမ်းလိုကသ်ည်။ သူမ နှစ်ခွိုကစြှဲလမ်းနသေော အဈကိုဖြစ်သူလီးကြီးအား ပါးပြငလြေးကပပြှီး ပြတသ်ပပြေးနမေိတော့သည်။
တဖြည်းဖြည်း မိုးစကလြီးကြီးက ဘောင်းဘီအတွင်းမှ ရုန်းကနထြကြှကာ မာလာခဲ့သည်။ မလရေိပတ်ဈယောကြ ရမျမကစြိတလြေးထနစဉြေ မိုးစကမြှာ ခါးအောကပျိုင်း တဈခုခု ဖိမိနသလေိုဖြစ်ကာ နိုးလာခဲ့သည်။ မကြလြုံးဖြင့ကြှည့ရြာ သူ့ပေါငပြေါသ်ို့ မလရေိပမြှာ မကြန်ှာအပထြားလကြြ သူမနှာခေါင်းမှ ဝငလြထွကေလြေ နှေးနှေးလေးက လီးအရညပြှားအား တိုးဝှေ့နသညေကြို ခံစားသိရှိလိုကရြသည်။
” ရိပလြေး ”
” အိုရျ … ကိုကို ”
မလရေိပ် မကြန်ှာလေး ရဲတကသ်ှားတော့သည်။ အဈကိုဖြစ်သူ အိပပြွောန်တေုန်း လီးအား ခိုးနမ်းရာ မိသှားသဖြင့ြ ဇပကြနဲ ကိုယလြုံးလေး ပြနမြတကြာ ခေါင်းလေးငုံ့ထားမိသည်။ မိုးစကမြှာ ပကလြကအြနထေားမှ အားယူထထိုငရြင်း ညီမဖြစ်သူခါးလေး ပြေ့ဖကကြာ ပန်းရောငသ်န်းနသေော ပါးပြငန်ုနုလေးအား နမ်းရှိုကလြိုကသ်ည်။ အတနကြှာအောင် ဘာမှမပြောပဲ နှစ်ဦးသား မကမြကမြောမော နမ်းနကြရေင်း မိုးစကဆြီမှ စကားသံထွကပြေါလြာသည်။
” ရိပ် ”
” ရှင် ”
” ကိုကို့ … လီးကြီး ကြည့်ခြငွလြား ”
” အာကြာ … ကြှတ် ”
မလရေိပမြှာ ရုတတ်ရကြ အဈကိုဖြစ်သူစကားကြောင့ြ မကြန်ှာမထားတတအြောငဖြစ်ကာ ခေါင်းလေးပြနင်ုံ့ရင်း လကဖြဝါးနှစ်ဖကအြား ပြတသ်ပန်မေိသည်။
” မရှကပြါနဲ့ … ရိပလြေးရဲ့ … လာ ဒီဘကတ်ိုး ”
မိုးစကကြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငအြနထေား ဆှဲလှည့လြိုကရြာ မလရေိပမြှာ အလိုကသ်င့လြေး လှည့ပြါလာသည်။ မကြန်ှာငုံ့ထားလကြြ ပါးလေးနှစ်ဖကမြှာ ရဲတွကန်ရသေည်။ ခွဖြေားလကဖြွားများ အေးစကလြာရင်း မိုးစကပြေါငကြှားအား စူးစိုကကြှည့န်မေိသည်။
” ဟာ … ကိုကိုကလည်းကြာ ”
ရုတတ်ရကြ မိုးစကရြငခြှငထြဲ ခေါင်းတိုးဝငလြိုကမြိသည်။ မိုးစကကြ ဘောင်းဘီအပေါအြနားစအား အောကသ်ို့ အနည်းငယဆြှဲခရွာ ပေါငကြှားမှ လီးကြီးအား အနီးကပ် မှငလြိုကရြသောကြောင့ဖြစ်သည်။
” ကြည့်လြေ… ရိပလြေး ”
” ဟင့အြင် … ပြနဖြုံးထားကြာ ”
” ရိပလြေးက အခုမှ ရှကန်တောလား … ရချိုးခန်းထဲတုန်းက ချောင်းကြည့်န်တောကို ”
” ဟင် … ကိုကို သိတယ် ”
” သိတာပေါ့ ရိပလြေးရ … ကိုကို အပြငထြှကပြှီး တဘကယ်ူတော့ … ရိပလြေးက ခေါင်းမော့ပြီး စောကပြတလြေးပြတန်တော ”
” အာ … ကိုကိုရာ ”
မလရေိပတ်ဈယောကြ ဘာပြောရမှန်းမသိတော့။ ရုတတ်ရကြ မိုးစကရြငခြှငမြှ ရုန်းထွကကြ အခန်းပြင် ထွကပြှေးသှားခဲ့သည်။ မိုးစကလြည်း ညီမဖြစ်သူနောကြ လိုကသ်ှားရာ မလရေိပမြှာ သူမအိပခြန်းလေးထဲဝငပြှီး တံခါးလော့ခပြဈလိုကတ်ော့သည်။
” ရိပလြေး … တံခါးဖြင့ပြါကြ … ရိပလြေး ”
…………………………………………………………
” ဒေါကျ … ဒေါကျ ”
” ကြှိ … ကြှီ ”
” မလရေိပ် … ငါ ဝငလြာပြီနောြ … ဂေ့ အေ့ ”
တံခါးဖြင့သ်ံနှင့အြတူ သုတ ဝငလြာသဖြင့ြ မလရေိပ် အတွေးလေးများ ပြတတ်ောကသ်ှားရသည်။ တိတဆြိတလြှန်းတဲ့ အိပခြန်းလေးထဲ အဝတအြစားခွှတသ်ံများ ကြားနရသေည်။ သုတမှာ ညဝတ် ဝတစြုံလဲရင်း သူမဘေး ဝငထြိုငလြိုကကြာ အသဈစကစြကြ ဇနီးချောလေးအား ကြညန်မေိသည်။ မလရေိပမြှာ အပေါမြကြန်ှာကကြကြို ကြည့်ရြင်း ငှိမသ်ကန်သည်ေ။ မကြန်ှာလေးမှာ မိတကြပဖြကြလြိုကသ်ောလြည်း သဘဝအတိုင်း လှပနပြေီး လညတ်ိုငဖြှေးဖြေးလေးပေါတ်ှငလြည်း အကြောစိမ်းလေးများ နရောယူထားကြသည်။ ညဝတ် လကတ်ကိုင်းအင်ျကြီလေးအောကတ်ှင် နို့အုံစူစူလေးက တင်းထုပန်ကော ခွကန်သေောခါးလေးအောကတ်ှင် ဖငသ်ားကြီးများက ကုတငပြေါတ်ှင် ကားထွကန်လကြေရြှိသည်။
သုတက ခေါင်းလေးညှတကြာ ခစွဇြနီးလေး မကြန်ှာအနှံ့ နမ်းရှိုကပြှီး လညတ်ိုငဖြှေးဖြေးလေးအား လွှာအပြားလိုကြ ပါးရိုးနားထိ ပင့ယ်ကလြိုကသ်ည်။ မလရေိပမြှာ သူစိမ်းယောကြြားတဈယောကြ၏ နမ်းရှိုကမြှုကို အေးတိအေးစကြ ဖြစ်နရသေည်။ စိတလြှုပရြှားခွင်း တုန့်ပြနခြှင်းမရှိ၊ လငမြယားမို့ ဝတ်တရားအရ ခံယူနသလေို ဖြစ်နခေဲ့သည်။ လညတ်ိုငအြလယန်ရောလေးအား နှုတခြမ်းဖြင့ြ ဆှဲစုပရြင်း သုတလကတ်ဈဖကကြ နို့အုံလေးများပေါြ ကရွောကလြာပြနသ်ည်။ မလရေိပမြှာ သုတဆီမှ အရကန်ံ့ ခပပြှင်းပြင်းမှလှဲ၍ ဘာမှမခံစားရပေ။
” မလရေိပ် ”
” ပြောလေ သုတ ”
သုတမှာ လညတ်ိုငလြေး စုပန်ရောမှခွာပြီး မလရေိပမြကြန်ှာလေးအား အနီးကပကြှည့ကြာ ခေါလြိုကသ်ည်။
” ငါတို့ … အဲဒီနေ့က … ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ကြပါဘူး ”
” ဘာာ … သုတ … နင် … နင် … ”
” အမှနအြတိုင်း ပြောတာပါဟ … ဂေ့ … အိခ့ြ ”
” နင် … မူးနတောမလား ”
” အေ့ … ငါ … ဂေ့ ……… မူးပမယ်ေ … အသိမလှတပြါဘူး … ”
” နငဟြာ … ဖြန်း … ဖြန်း …… ဝုန်း … အင့ြ ”
မလရေိပမြှာ သုတအား ပါးနှစ်ခကြဆြင့ရြိုကကြာ တွန်းပစ်လိုကသ်ည်။ သုတတဈယောကြ ကုတငဘြေး လှနကြသွှားခဲ့ရသည်။ မူးလည်းမူးနကော ထငမြှတမြထားသောကြောင့ြ အငိုကမြိသှားခဲ့ရသည်။ သူမနှင့ြ ခစွသ်ူမဖြစ်ခဲ့ကြပေ။ မလရေိပ် သူငယခြငွြးတဈယောကြ၏ အကူအညီဖြင့ြ ခရီးရှညထြှကရြင်း ဟောတ်ညတ်ဈခုတွင် ကြိုတငကြှံစညကြာ ကြူးလှနခြဲ့သညပြုံစံလုပပြှီး လကထြပဖြို့ ပူဆာခဲ့သည်။ နောကပျိုင်း မလရေိပမြှာ ဖအဖြစ်ေသူ တားသည့ကြှားမှ အပျိုရညပြကြပြှီထငပြှီး သုတနှင့ြ လကထြပဖြို့ ခေါင်းညိတခြဲ့လိုကသ်ည်။ အဈကိုဖြစ်သူ မိုးစကန်ှင့ြ ကာမစည်းစိမမြွား ခံစားခဲ့ပမယေ့ြ အဆုံးထိ မရောကဖြစ်ကြပေ။ အဈကိုဖြစ်သူလီးအား မကမြကမြောမောဖြင့ြ စုပပြေးတတကြာ သူမစောကပြတလြေးအား အားရကြနပေသ်ညအြထိ အဈကိုဖြစ်သူအား ယကခြိုင်းခဲ့သည်။ မိုးစကမြှာလည်း ညီမဖြစ်သူ အကြိုကြ နပေေးခဲ့သည်။
ကံဆိုးမိုးမှောငကြသွော နေ့လို့ ပြောရမလားပဲ။ မလရေိပ်၏ငယသ်ူငယခြငွြး သူဇာမှ ဦးဆောငပြှီး သူငယခြငွြးတဈစု ချောင်းသာဖကသ်ို့ အပြောခြရီး ထွကခြဲ့ကြသည်။ အသှားတုန်းက သူဇာ၏ ကားတဈစီးတည်းဖြင့ြ သူငယခြငွြးတသိုကြ သှားခဲ့ကြသည်။ ပုသိမဘြကြ ခဏဝငကြှရာ စားသောကဆြိုငတ်ှင် သုတနှင့တ်ှေ့ပြီး ချောင်းသာသို့ပါလာခဲ့သည်။ မလရေိပမြှာ သူမအား ခစွရြေးဆိုထားသူမို့ သိပမြရောပဲ ပုံမှနလြေးသာ ဆကဆြံခဲ့သည်။
ချောင်းသာရောကတ်ော့ ကမ်းခွအနေီး ဟောတ်ညင်ှားကာ တည်းခဲ့ကြသည်။ ခဏနားပြီး ရကစေားကြကာ ကမ်းပေါပြှနတ်ကခြဲ့ကြသည်။ သူမတို့တည်းသည့်အခန်းတွင် နေ့လညစြာ စားအပြီး ထူးထူးဆန်းဆန်း အိပခြငွလြာသဖြင့ြ သူငယခြငွြးများ ကြောကကြလေးလေးဘကြ သှားရာ မလိုကန်ိုငတ်ော့ပေ။ သူမတို့ ငှားထားသော အိပခြန်းလေးထဲ နှစ်နှစ်ခွိုကခြွိုကြ အိပပြွောသ်ှားရာ ခန်ဓာကိုယအြား တဈစုံတဈခုက ဖိမိနသဖြေင် ပြနန်ိုးလာခွိန် ကိုယတ်ုံးလုံး ဖြစ်နတေော့သည်။ သူမအားခွ၍ အိပပြွောန်သေော သုတအားတွေ့ရာ ရုတတ်ရကြ ထထိုငလြိုကမြိသည်။ အဝတအြစားများ ပြနဝြတရြင်း သုတအား တဘုန်းဘုန်း ထုရိုကကြာ ငိုနမေိသည်။
အိမပြှနရြောကပြှီး တဈပတအြကြာတွင် ဖခငဖြစ်သူအား သုတနှင် လကထြပတ်ော့မညဖြစ်ကြောင်း ဖြင့ပြှောလိုကသ်ည်။ စေ့စပပြှဲနေ့တွင် သုတမိခငပြါလာရာ ဖခငဖြစ်သူနှင့ြ အတိတကြ ဖြစ်ရပမြွားကြောင့ြ စေ့စပပြှဲပကြခြဲ့ရသည်။ သို့သောြ လကထြပဖြို့အတွကြ သူမခေါင်းညိတခြဲ့သည်။ ဖခငဖြစ်သူ၏ ငှင်းဆနမြှုအား တွန်းလှနပြှီးမှ လကထြပခြဲ့ရာ မင်ျဂလာဦးညကြမှ အပျိုရညမြပကြသ်ေးကြောင်း သိရတော့သည်။
” အဟင့ျ ဟင့ျ … ဟင့ျ ”
” ငါ တောင်းပနပြါတယ် … ဟာ ”
” အခုမှ … တောင်းပနတ်ော့ … ဘာလုပရြမှာလဲ … သုတ ”
” အေးပါဟာ … မငိုပါနဲ့တော့ ”
သုတက ပြောရင်း သူမနား ပြနကြပကြာ မကြန်ှာလေးအား နမ်းမညအြပြု ဒုတိယကြိမ် တွန်းခံလိုကရြပြနသ်ည်။ ဒီတဈကြိမ် သုတ ဒေါသထွကခြဲ့ရသည်။
” တောကြ … နငဟြာ ”
” ငါ့နား မလာနဲ့တော့ … သုတ …၊ နင့ကြို ငါ ရှံတယဟြာ ”
” ဟာ … မလရေိပ် … ငါတို့ လကထြပထြားတာလဟော ”
” အေး… နင် … ကြံစညပြှီး ငါ့ကိုလကထြပတ်ာလေ … အဲတာ ဘာဖြစ်လဲ ”
” ဘာဖြစ်ရမှာလဲ … လကထြပတ်ာ လိုးဖို့ပေါ့ဟ … ဒီမှာလေ … ဒီလီးကြီးနဲ့ နင့ကြို လိုးဖို့ ”
သုတမှာ စကားပြောရင်း ဒေါသထွကလြာဟနဖြှင့ြ ညဝတဘြောင်းဘီအား အောကဆြှဲခကြာ လီးအား ကော့ပြလိုကသ်ည်။
” နင် … မမိုကရြိုင်းနဲနောြ … သုတ … အဟင့ြ ဟင့ြ ”
မလရေိပ် မကြရြညကြလွာတော့လည်း သုတ သနားမိပြနသ်ည်။ ဘောင်းဘီအား ပြနဆြှဲတငရြင်း အလွှော့ပေးသညပြုံစံဖြင့ြ ကုတငပြေါတ်ကကြာ မလရေိပအြား ကြောပေးအိပလြိုကတ်ော့သည်။ မူးလည်းမူးနသဖြေင့ြ ခဏအကြာတွင် အိပပြွောသ်ှားရင်း မင်ျဂလာဦးညအား ကုနဆြုံးသှားခဲ့ရသည်။
မနကခြင်း နရေောငခြှညဖြွော့ဖြော့လေး၏ အလင်းရောငန်ဲ့အတူ ပြတင်းတံခါးပေါကြ၌ ရပန်သေော ခစွဇြနီးလေးအား တွေ့လိုကရြသဖြင့ြ အိပရြာမှ အလူးအလဲ ထလိုကမြိသည်။ ညက သူငယခြငွြးများအား ဧည့ခြံရင်း အသောကမြွားသှားသဖြင့ြ ခေါင်းထဲက တဆဈဆဈ ကိုကခြဲနပြနေသ်ည်။ ခစွဇြနီးလေးနားသို့ တိုးကပသ်ှားရာ ဆံနှယမြွားအား နှစ်ဖကခြှဲကာ ရှေ့သို့ခထွားသဖြင့ြ ဂုတသ်ားဝင်းဝင်းလေးပေါမြှ မှှေးညှင်းစိမ်းလေးများအား မှငလြိုကရြသည်။ တီးရှပအြနကကြိုယကြှပလြေးဖြင့ြ ထမိနစြကပန်ီညိုလေးအတွင်းမှ ဖငသ်ားကြီးမှာ ကော့ထွကန်ရော သုတတဈယောကြ ပေါငကြှားမှလီးမှာ တင်းကနဲဖြစ်သှားရင်း တံတွေးမွိုခပြဈရသည်။
” မလရေိပ် … နိုးပြီလား ”
နောကကြှောဘကမြှ သုတအသံကြောင့ြ မလရေိပ် လှည့ကြှည့လြိုကသ်ည်။ မကြန်ှာနုနုပေါတ်ှင် မကြခြုံးထူထူလေးအောကမြှ မကြတ်ောငကြော့ကော့လေးများ ပုတခြတန်သည်ေ။ ပန်းဆီရောငပြါးပြငထြကတ်ှင် နာကငွမြှုကြောင် မကြရြညစြကလြေးများ တွယကြပန်သညေကြို တွေ့မှငလြိုကရြသည်။
” သုတ … ငါအပြငသ်ှားမလို့ … ကားသော့ပေး ”
” ဟင်… အစောကြီး … ဘယသ်ှား …… ”
” အပိုတွေ မပြောနဲ့ … သုတ ”
” ဟူးးး …… အေးပါဟာ … သော့က … ဧည့ခြန်းထဲက စားပြဲခုံပေါမြှာ ”
သုတမှာ သူ့အပြဈနဲ့သူမို့ ငှိမန်ပြေီး ပေါငသ်ားတုတတ်ုတလြေးများ လှုပခြတကြာ ဖငသ်ားကြီးများ ရမ်းခါထွကသ်ှားသော ဇနီးလေးအား ကြည့်ရြင်း ကနွရြဈခဲ့တော့သည်။ မလရေိပမြှာ သူမတို့အတွကြ သုတအမမှေ လကဖြှဲ့ပေးထားသော အာစီတဈထပတ်ိုကလြေးထဲမှ ကားဂိုဒေါငဘြကြ လွှောကလြာခဲ့သည်။ ထို့နောကြ ကားလေးဖြင့ြ ခွံဝထိမောင်းလာပြီး ခွံဝင်းတံခါးအား ဆင်းဖြင့ကြာ ဆိတင်ှိမရြပကြှကလြေးမှ လမ်းမကြီးအတိုင်း မောင်းထွကလြာခဲ့သည်။ လမ်းထိပတ်ှင် ညာဘကခြွိုးကာ မှို့တွင်းဘကြ ဦးတညလြိုကသ်ည်။ မနကခြင်းမို့ လူသှားလူလာ နည်းသေးသဖြင့ြ အေးအေးလူလူ မောင်းလာခဲ့သည်။
မီးပျိုငန်ှဈခုအား ခဏစောင့ရြင်း ဆိုင်းပုဒကြှီးများထောငထြားသော ဈေးတန်းဘကြ ကြေ့ဝငလြိုကသ်ည်။ တဖြည်းဖြည်း တီဗှီ ရခေဲသတ်ေတာ အဝတလြွှောစြကန်ှင့ြ အခွားအလကထြရောနှစ် ပစ်စည်းများရောင်းသော ဆိုငကြှီးတဈဆိုငရြှေ့သို့ ရောကလြာခဲ့သည်။ ဆိုငန်ှငမြကြန်ှာချင်ြးဆိုင် လမ်းမတဈဖကြ ကားလေးအား ဖြည်းညှင်းစွာ ထိုးရပရြင်း ကားပေါမြှ ဆင်းခဲ့လိုကသ်ည်။ ရှှေးမိုးစကြ ဆိုသော ဆိုင်းဘုတအြောကတ်ည့တ်ည့ြ လွှောကလြာရင်း မှနတ်ံခါးခပြကြှီးအား တွန်းဝငခြဲ့ရာ…
” ဟော … မမရိပ် ”
” ရိပလြေး … ရမ်းလှ ”
” ဆရာ့ဆီလာတာလား … မမလေး ”
ဆိုငမြှ ဝနထြမ်းမလေးများက သူမကို မှငလြိုကသ်ညန်ှင့ြ ဝိုင်းနှုတဆြကကြှသည်။ အားလုံးပြနပြှုံးပြရင်း ငှရှင်ေးကောငတ်ာ နောကကြွောဘကမြှ လှကေားအတိုင်း တကခြဲ့လိုကသ်ည်။ အပေါထြပရြောကတ်ော့ ဘယဘြကခြွိုးကာ အခန်းတဈခုရှေ့ရပပြှီး တံခါးဘေးမှ လူခေါဘြဲတီးက စပီကာနား ကပပြှောလိုကသ်ည်။
” ကိုကို … ညီမလေး ဝငခြဲ့မယ် ”
သူမပြောပြီးပြီးချင်ြး ခကြခြှင်းတံခါးပြင့လြာသဖြင့ြ အခန်းလေးထဲ ဝငခြဲ့လိုကသ်ည်။ စားပြဲခုံတဈခုတွင် ကြနပြွူတာဖြင့ရြင်း စာရင်းလုပန်သေော အဈကိုဖြစ်သူမိုးစကအြား မှငလြိုကရြသည်။
” ရိပလြေး ”
” ကိုကို ”
” အဆငပြှတယေမြလား ”
” အဟင့ျ … ဟင့ျ ”
အဈကိုဖြစ်သူရငခြှငထြဲ တိုးဝငကြာ ခပတ်င်းတင်း ဖကထြားလိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ သုတနှင့သ်ူမ ချောင်းသာတွင် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ပြောပြရင်း ရှိုကင်ိုနမေိသည်။ မိုးစကကြလည်း ညီမဖြစ်သူအား ပြနလြညထြှေးပြေ့ရင်း ခါးလေးဆှဲကာ ကိုယလြုံးချင်ြး ကပထြားလိုကသ်ည်။
” ဒါဆို … ညကမှ … ရိပလြေးတို့ ”
” ဟင့အြင်း … ကိုကို ”
” ဟမ် ”
” ဟုတတ်ယ် … ညကလည်း … ညီမလေး ငှင်းပစ်တာ ”
” အောြ … ရိပလြေးရယ် ”
မိုးစကမြှာ ညီမဖြစ်သူ ဖငသ်ားအိအိလေးအား ဆုပန်ယပြေးရင်း ဆကကြနဲ့ ကော့ထိုးမိသှားရသည်။
” ကိုကို ”
” ပြောလေ … ရိပလြေး ”
” ညီမလေး ဆန်ဒကို လိုကလြွောပေးကြာ ”
” အင်းပါ ရိပလြေးရဲ့ … ဘာဖြစ်ချင်လြဲ … သုတနဲ့ ကြာရှင်းချင်လြား … အခု စီစဉလြိုကမြယ် ”
” ကြာလည်း … ပတဝြန်းကငွကြ … ညီမလေးကို အပျိုလို့ မထငကြှတော့ဘူးလေ ”
” ဒါဆို … ကိုကိုက ဘာကူညီရမလဲ ”
” ညီမလေးကို … လိုးပေး ”
” ဟမ် ”
မိုးစကမြှာ အံ့သှမှငသ်ကသ်ှားရသည်။ ညီမဖြစ်သူ စောကပြတအြား စိတကြှိုကယ်ကခြှင့ရြပမယေ့ြ လိုးခွင့မြရခဲ့ပေ။ ခစွရြလှန်းသဖြင့ြ ညီမဖြစ်သူ ဆန်ဒအတိုင်း နပေေးခဲ့ရသည်။ မနေ့က မင်ျဂလာဆောငပြှီး ဒီနေ့မနကြ လိုးပေးဖို့ တောင်းဆိုလာသဖြင့ြ စဉြးစားမရ ဖြစ်နခေဲ့သည်။
” မဟမန်ဲ့ … ကိုကိုရ …။ သုတက ညီမလေးကို … ကြိုတငကြှံစညပြှီး လကထြပတ်ာ …။ ပညာပြနပြေးရမယ် ”
” အင်းပါ ရိပလြေးရ ”
မိုးစကစြကား ဆုံးသညန်ှင် မလရေိပမြှာ ဒူးထောကထြိုငခြလွိုကသ်ည်။ မိုးစကဘြောင်းဘီဇဈအား ဖြင့ရြာ အောကခြံဘောင်းဘီအတွင်းမှ ခွနသေေော အရာကြီးအား မှငလြိုကရြသည်။ အတွင်းခံအား ခွှတမြညအြလုပ်…
” ခဏ ရိပလြေး … ကိုကို့ သဈခွခွံလေးထဲ သှားမယလြေ …။ ဒီမှာဆို ခဏနေ ကာစတနမြာတွေ လာတော့မှာ ”
” အှန် … ခဏလေးကြာ … ခဏလေး ”
မလရေိပမြှာ အဈကိုဖြစ်သူလီးအား ဘောင်းဘီအပြငမြှ နမ်းရှိုကရြင်း လီးနံ့လေးအား ရှူနလေိုကသ်ည်။ ပါးပြငလြေးဖြင့ြ အာသာပြေ ပြတသ်ပပြှီးမှ မောငန်ှမနှစ်ယောကြ အောကထြပ် အရောင်းစငတ်ာသို့ ဆင်းခဲ့ကြသည်။
” ဆရာ … မင််ဂလာပါ ”
အရောင်းဝနထြမ်းများနှင် မနန်ဂွောမှတသ်ူတို့ တပျိုငထြဲ နှုတဆြကလြိုကကြှသည်။
” အားလုံးမင်ျဂလာပါဗွာ …။ ကိုမှတသ်ူ … ဒီနေ့ ကာစတနမြာတွလောရင် ဘရိတလြိုကဗြွာ …။ မနကဖြှန် ရှှေ့ခွိန်းလိုကပြါ ”
” ဟုတ် ဆရာ ”
မနန်ဂွောမှတသ်ူအား မှာရင်း မောငန်ှမနှစ်ယောကြ ထွကခြဲ့လိုကသ်ည်။ မှတသ်ူမှာ အိမထြောငသ်ညဖြစ်ပြီး သူ့ဆိုငတ်ှင် လုပသ်ကအြမှင့ဆြုံး လူတဈယောကဖြစ်သည်။ အမိန့န်ာခံတတပြှီး လုပရြညကြိုငရြည် ရှိသည်။ တဈခုပဲ သူ့မိန်းမပေါတ်ှင် အိမထြောငရြေးသုခ အပြည့အြဝ မပေးစွမ်းနိုငခြဲ့ပေ။ မိုးစကကြ မှတသ်ူမိန်းမ မစန်ဒာအား တဈလ လေးကြိမလြောကြ ကာမဆန်ဒများ ဖြည့ဆြည်းပေးတတသ်ည်။ မှတသ်ူက ရိပမြိသောလြည်း သူကိုယတ်ိုင် သဘောတူကြညဖြှူကာ မသိချင်ယ်ောငဆြောငထြားလိုကသ်ည်။ အိမယ်ာမရှိသော မှတသ်ူတို့ လငမြယားအား ရပကြှကလြေးတဈခုတွင် ပေ ၃ဝ ပေ ၅ဝ မှအလှေတလြေးဝယပြေးပြီး Rc တိုကလြေး ဆောကပြေးခဲ့သည်။ နမကေောင်း၍ ဆေးဖိုးဝါးခထုတလြငွြ လစာထဲမှ မဖြတပြဲ အလှတကြူညီပေးသည်။ မှတသ်ူဘကကြလည်း ကြေးဇူးရှငမြိုးစကအြား ကြေးဇူးဆပသ်ညသ်ဘောဖြင့ြ မိန်းမဖြစ်သူနှင့ကြိဈစအား လှဈလွူရှု့ထားလိုကတ်ော့သည်။
မှို့ထဲမှ မိန်းလမ်းမကြီးအတိုင်း မောင်းလာရင်း အရှေ့ထဲသို့ ထောငတ်ကကြာ မီးပျိုငအြရောကြ ညာဘကြ မှို့ပြငလြမ်းသို့ ခွိုးကြေ့လိုကသ်ည်။ မိနဈ ၂ဝ ခန့ြ မောင်းလာရာ အဝိုင်းပတ် ဂွလမ်းဆုံသို့ ရောကရြှိလာခဲ့သည်။ ထိုနရောမှာ မှို့ထဲမှို့ပြင် လမ်းခွဲနရောဖြစ်သည်။ မှို့ပြငဘြကြ ဦးတညလြိုကရြင်း လမ်းမဘေး မားကတအြသေးစားဆိုငလြေး၌ ခဏရပကြာ အခွိုရညဗြူးများနှင့ြ အရံသင့ြ စားသောကဖြှယရြာအခွို့ ဝငဝြယခြဲ့သည်။ ၁၅ မိနဈခန့ြ မောင်းပြီးမှ တိုကခြန်းများအစီအရီ ဆောကထြားသော တိုးခွဲ့မှို့သဈရပကြှကသ်ို့ ရောကရြှိလာသည်။ ပိုကဆြံခမွြးသာသောသူများ အပန်းဖြရန်ေ ဆောကထြားသော တိုကပြုလေးများအား မှငန်ရပြေီ။ သဈပငကြှီးနှစ်ပငကြှားမှ ကြေ့ဝငလြာရာ မိုးစကပျိုငဆြိုငသ်ော ခွံဝင်းလေးထဲ ရောကရြှိလာသည်။
” တီ တီ… တီ ”
ကားဟှန်းသံကြောင့ြ ခွံဝင်းအတွင်းမှ အသကြ ၅ဝ ကြောြ လူကြီတဈယောကြ ပြေးထွကလြာပြီး တံခါး လာဖြင့ပြေးသည်။
” ဟော … ဆရာ … ဖုန်းကြိုမဆကတ်ော့ … ဘာမှ လုပမြထားရဘူး ”
” ရပါတယ် … ဦးကြည် … ကနွောြ စားဖို့သောကဖြို့ ဝငဝြယခြဲ့ပါတယ် ”
ကားလေးမှာ တိုကပြုလေးရှေ့ထိ မောင်းဝငလြာရင်း တိုကဘြယဘြကြ သဈခွရုံဘေးနား ထိုးရပလြိုကသ်ည်။ ကားနားရောကလြာသော ဦးကြညအြား မိုးစကမြှ ၅ ထောငတ်န် ၅ ရှကြ ထုတပြေးကာ ညနစေောင်းမှ ပြနလြာရန် ပြောလိုကသ်ည်။ ဦးကြညမြှာ ဒီရပကြှကအြနီးမှ လူတဈယောကဖြစ်ပြီး တိုကခြန်းဆောကစြဉြ ကနထြရိုကမြှတဆင့ြ ရင်းနှီးကာ ခွံစောင့အြဖြစ် ခေါထြားလိုကသ်ည်။ မိုးစကဝြါသနာပါရာ သဈခွမွိုးစေ့များအား ပျိုးထားရာ သဈခွခွံအား ဦးကြညမြှ စောင့ရြှောကပြေးရလသည်ေ။
ဦးကြညထြှကသ်ှားပြီး မိုးစကတ်ို့ မောငန်ှမနှစ်ယောကြ တိုကပြုလေးထဲ ဝငခြဲ့ကြသည်။ တိုကြ၏ဘယဘြကခြှမ်း ဧည့ခြန်းလေးတွင်း ပရိဘောကပစ်စည်း အနည်းငယထြားကာ ညာဖကတ်ခွမ်းအား အနားယူရန် အိပခြန်းလေး ဖြဲ့ထားလိုကသ်ည်။ မိုးစကကြ ဝယယ်ူလာသော စားစရာသောကစြရာများ ဧည့ခြန်းအတွင်းမှ ရခေဲသတ်ေတာထဲ ထည့န်စဉြေ မလရေိပမြှာ ဟနမြဆောငန်ိုငတ်ော့ပေ။ ကုန်းကုန်းကြကြနှင့ြ အလုပရြှုပန်သေော မိုးစကြ ဘောင်းဘီဇဈဖြင့ကြာ အောကခြံဘောင်းဘီအား အောကဆြှဲခလွိုကသ်ည်။ ပေါငကြှားတွင်း တန်းလန်းဖြစ်နသေော အဈကိုဖြစ်သူလီးကြီးအား ဆှဲစုပန်တေော့သည်။
” အဟ … ရိပလြေးရယ် ”
လီးအား အငမ်းမရစုပန်သေော ညီမဖြစ်သူအား ပြေ့ခွီကာ အိပခြန်းတွင်း ဝငလြာခဲ့သည်။ အခန်းတွင်းရောကတ်ာနှင့ြ နှစ်ဦးသား အဝတအြစားများ ဆှဲခွှတလြိုကသ်ည်။ မိုးစကကြ လီးတန်းလန်းဖြင့ြ ပြတင်းပေါကဖြှင့ကြာ လိုကကြာများ ဘေးဆှဲကပလြိုကသ်ည်။ ပြတင်းပေါကမြှ နရေောငခြှညတ်ို့က ကုတငပြေါကြရွောကလြာရာ အခန်းလေးမှာ လင်းလကလြာခဲ့ရသည်။
” ကိုကို … လာကြာ ”
မလရေိပမြှာ လီးစုပခြငွလြှသဖြင့ြ လောနခေဲ့ရာ မိုးစကကြ ကလေးတဈယောကသ်ဖြယ် ပြတင်းပေါကန်ားမှ ပြေးလာရင်း ကုတငပြေါြ ပကလြကအြနထေားဖြင့ြ လှဲခလွိုကသ်ည်။ ခကြခြငွြးပဲ အဈကိုဖြစ်သူဘေး လေးဖကလြေးထောကကြာ လီးကြီးအား ကုန်းနမ်းလိုကသ်ည်။ နရေောငခြှညလြေးက မိုးစကလြီးပေါြ ကရွောကလြာသဖြင့ြ လီးအရညပြှားပေါမြှ အကြောစိမ်းလေးများ ထင်းနတေော့သည်။ လီးအရညပြှားမှာ ရှညသ်ဖြင့ြ ဒဈအားဖုံးအုပကြာ လီးထိပအြပေါကလြေး ပေါရြုံသာ ပေါန်တေော့သည်။
မလရေိပမြှာ အရင်းမှအဖြားထိ လွှာဖြင့ယ်ကပြှီး လကတ်ဖကဖြှင် ဆှဲထောငလြိုကသ်ည်။ လီးထိပအြရညပြှားလေးအား ဆှဲစုပပြှီးမှ ဒဈကြီးပေါအြောင် ဖြဲခလွိုကသ်ည်။ အရှည် ခုနှစ်လကမြခွဲလောကြ လီးကြီးမှ သူမလကထြဲတွင် ခကြခြငွြးမာလာခဲ့သည်။ ဒဈဖူးကြီးရဲတကလြာကာ မိုးစကထြံမှ ညည်းသံသဲ့သဲ့လေး ထွကလြာခဲ့ရပြနသ်ည်။ ဒဈနောကဖြွားကြားလေးထဲ လွှာထိပလြေးနှင့ြ ထိုးဆှကာ ကလိပြီး လီးတဝကခြန့ြ ပါးစပထြဲသှင်းကာ အထကအြောကြ ကစားပေးလိုကပြှနသ်ည်။
” ဟူးးး … ရှီးးး ……… ရိပလြေးရာ ”
လီးထိပအြား တပြှတပြှှတ် ဆှဲစုပရြင်း သူမနှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးက လီးအရင်းအောကမြှ လဥနှစ်လုံးအား တဈလုံးစီ စုပပြေးလိုကရြာ မိုးစကြ ခါးကော့လာရင်း အသံကယွလြောငစြှာ အောလြိုကရြသည်။
” အားးး … ကောင်းလိုကတ်ာ … ရိပလြေးရာ … အင်း ”
ဥလေးနှစ်လုံးအားစုပလြိုကြ ဒဈဖူးအားစုပလြိုကဖြှင့ြ တရစပကြလိနရော မိုးစကြ လီးတံတလွှောကြ ကငွတ်ကလြာပြီး လရညမြွား ဗစွကြနဲ့ ပန်းထွကကြုနတ်ော့သည်။ မလရေိပမြှာ လီးတဝကမြှကိုငပြှီး ဂွင်းထုမပြတ် ဒဈဖူးအား ဖမ်းငုံပစ်ရာ လရညပြူပူများ သူမပါးစပထြဲ ဝငရြောကလြာခဲ့သည်။ လရညမြွား ကုနစြငသ်ညအြထိ ဒဈဖူးအားမထုတပြဲ တပြှတပြှှတ် ဆှဲစုပထြားသည်။
” အားးးပါးပါး … ရ … ရ … ရပြီ ရိပလြေး … ကောင်းလိုကတ်ာကြာ ”
မိုးစကပြှောမှ လီးအား ပါးစပမြှထုတကြာ ထရပလြိုကသ်ည်။ ပကလြကလြှနလြကြဖြစ်နသေော အဈကိုဖြစ်သူ ရငဘြတပြေါထြိုငရြင်း ခေါင်းအား ပေါငန်ှဈဖကဖြှင့ြ ညှပထြားလိုကသ်ည်။ ဒါက မလရေိပ် လုပန်ကြေ သူမအကြိုကပြင် ဖြစ်သည်။ အရညစြို့နသေော သူမစောကပြတလြေးအား မိုးစကပြါးစပန်ား ကပပြေးလိုကသ်ည်။ မိုစကမြှာ ညီမဖြစ်သူ စောကခြေါင်းလေးအား ပါးစပဖြှင့တ်ေ့ကာ တဈခကြစြုပလြိုကသ်ည်။ ပြီးမှ စောကပြတအြကကြှဲကြောင်းလေးအတိုင်း အပေါပြင့ယ်ကကြာ စောကစြိနီတာရဲလေးအား ဆှဲစုပပြဈသည်။
” အင့ျ … အမေ့ … ကိုကိုရယ် … အ ”
စောကဖြုတဘြေးနှုတခြမ်းသား နှစ်ဖကမြှာ ဖောင်းကြှလာပြီး စောကစြိလေးက ပြူးထွကလြာခဲ့သည်။ မလရေိပ် စောကစြိမှာ သာမနမြိန်းကလေးများထကြ ကြီးမားသည်။ လကသ်န်းလုံးခန့ရြှိပြီး ကာမစိတထြကြှနစဉြေ တဇပဇြပန်ှင့ြ စောကစြိမှာ တောငန်တတေသ်ည်။ မိုးစကမြှာလည်း တခွားမိန်းမစောကပြတမြွား ယကပြေးရာတွင် လွှာဖြားဖြင့ြ ထိုးတငပြှီးမှ စောကစြိအား စုပခြှင့ရြသည်။ ညီမဖြစ်သူစောကစြိမှာ ရှာစရာမလိုပဲ ပါးစပထြဲ ခပပြှည့ပြှည့လြေးမို့ စိတကြှိုကကြလိပေးနိုငခြဲ့သည်။ စောကစြိအား ဆှဲစုပပြှီး ပါးစပထြဲရောကမြှ လွှာဖြင့လြိပကြာ ဝိုကဆြှဲလိုကလြငွြ မလရေိပမြှာ ပေါငလြေးတဇပဇြပတ်ုနကြာ စောကရြညမြွား ပန်းထုတလြေ့ရှိသည်။ အခုလည်း လေးကြိမမြှောကြ စောကရြညမြွား ပန်းထုတအြပြီး ခေါင်းလေးမော့တကကြာ အောဟြဈနတေော့သည်။
” အားးး … ထွကပြှနပြှီ… ကိုကိုရာ … အမလေးးး … အ… အ ”
အောဟြဈညည်းငှူရင်း ဘေးသို့လိမ့ခြကြာ နို့အုံလေး နိမ့လြိုကမြှင့လြိုကဖြှင့ြ အသကမြွှင်းရှူနသည်ေ။ ခဏနားပြီး လီးအားတောငမြတလြာအောင် ကိုငဆြှလိုကသ်ည်။ မကြန်ှာနုနုလေးတွေ ခွှေးအနည်းငယစြို့ကာ အနားယူနသေော ညီမဖြစ်သူပါးပြငလြေးအား တဈခကြန်မ်းလိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ အပေါမြှခွကာ လီးထိပဖြှင့ြ စောကပြတအြကကြှဲကြောင်းလေးအား ပြတဆြှဲပေးလိုကသ်ည်။ စင်းနသေော မလရေိပ် မကြလြုံးလေးပြင့လြာကာ အပေါမြှ ခွထားသော အဈကိုဖြစ်သူအား စိုကကြှည့လြိုကသ်ည်။
” ကိုကို … လိုးတော့မှာလားဟင် ”
ညီမဖြစ်သူ၏ ရမျမကသ်ံတိုးတိုးလေးကြောင့ြ လီးထိပကြ ဆဈကနဲဖြစ်ကာ စောကခြေါင်းပေါကထြဲ ဒဈဖူးမှုပကြာ ဖိခလွိုကသ်ည်။
” ဗစြျ … အားးး … ကိုကို ……… ဖြည်းဖြည်းနောျ ”
နှုတ်းခမ်းဖူးဖူးလေးအား တေ့စုပရြင်း ခါးအားဖြင့ြ ထပဖြိခလွိုကရြာ…
” ဗစွြ … ဖောကြ …… အ …… သပေါပြီ ……… အမလေးးး နာလိုကတ်ာ … ကိုကိုရာ ”
အပျိုမှေး ပေါကထြှကသ်ှားသဖြင့ြ မလရေိပမြှာ စောကခြေါင်းတွင် ပူကနဲဖြစ်ကာ လန့အြောန်တေော့သည်။
” ဗစွြ … …အ … ဘှတ် … ဘှတ် … အားးး အားးးးး … နာလိုကတ်ာ ကိုကိုရာ ”
” ခဏပါ … ရိပလြေးရ … ဖြပ် … ဘှတ် … အောင့်ခံလိုကြ … ကိုကိုလိုးရတာ … အင့ြ …ဘှတ်… ဘှတ် … ကောင်းနလေို့ပါကြာ ”
မလရေိပမြကြန်ှာလေးမှာ နဖူးကြောများထလာရင်း ခွှေးစေးများ ပြံလာရသည်။ အောကန်ှုတခြမ်းလေးအားကိုကကြာ လကကြလေးနှစ်ဖကကြ ကုတငပြေါရြှိ အိပယ်ာခင်းအား ကစွန်အေောင် ဆုပကြိုငထြားနမေိသည်။ ခံစမ်း… မလရေိပ်…၊ နငသ်ိပခြစွတ်ဲ့ နင့အြဈကိုလေ…၊ အခုလိုးနတော နင့အြဈကို…။ သူမကိုယသ်ူမ အားပေးရင်း အဈကိုဖြစ်သူ လိုးခကြမြွားအား အံကြိတခြံနလေိုကသ်ည်။ လီးစဝငဝြငခြှင်း စောကခြေါင်းအတွင်း တင်းကြပန်ပမေယေ့ြ တဖြည်းဖြည်း စောကရြညကြှညမြွား ထွကလြာသဖြင့ြ အနည်းငယ် နာကငွမြှု သကသ်ာခဲ့ရသည်။ တဖြည်းဖြည်း လီးအရညပြှားနှင့ြ စောကခြေါင်းအတွင်းသားများ ပြတဆြှဲနသညေကြို ခံစားသိရှိလာရပြနသ်ည်။ မိုးစကမြကြန်ှာအား မော့ကြည့်ရြာ အဈကိုဖြစ်သူမှာလည်း နားထငမြှတဆင့ြ ခွှေးစေးမွာက ပါးပြငထြိ စီးကနွသညေကြို မှငလြိုကရြသည်။ သူမလကလြေးဖြင့ြ မိုးစကခြွှေးစေးလေးများအား သပခြကြာ ပေါငလြေးအား မသိမသာ ထပဖြှဲပေးလိုကတ်ော့သည်။
” ရိပ် ”
” ဘှတ် … ဘှတ် … ”
” အ အ … ကို…ကို … ပြော…လေ ”
” နာသေးလား … ဟင် ”
” နည်းနည်းတော့ နာသေးတယ် … ကိုကိုရာ … အီးးး …… ရှီးးးး … ”
စကားပြောနပမေယေ့ြ မိုးစကမြှာ အလိုးမရပပြေ။ တဈခကြခြငွြး ဖိလိုးပေးနသည်ေ။ နှစ်ဦးသား စကားပြော ခဏရပကြာ ပုံမှနလြိုးနရင်ေး မိုးစကကြ ခပပြှင်းပြင်း ၁ဝ ခကြလြောကြ ဆှဲဆောင့လြိုကသ်ည်။ မလရေိပ် လကလြေးနှစ်ဖကြ မှှောကတ်ကလြာရင်း ကုတငပြေါထြောကထြားသော မိုးစကလြကမြောင်းအိုးများအား ညှဈကိုငလြိုကတ်ော့သည်။ မိုးစကမြှာ ညီမဖြစ်သူ ခံနိုငလြာသညကြို ရိပမြိကာ လီးအား ဒဈဖြားအထိထုတပြှီး အရှိနန်ှင့ြ လီးအရင်းထိ ပစ်ဆောင့လြိုကသ်ည်။
” အားးး … ကိုကိုရယ် ”
မလရေိပ် ရငဘြတလြေး မော့တကသ်ှားတော့သည်။ ဒီမှငကြှင်းက မိုးစကအြကြိုကြ ဖြစ်သည်။ နောကတ်ဈကြိမ် ၃ ခကြလြောကြ ပစ်လိုးရင်း ဆီးခုံးချင်ြးကပသ်ညအြထိ ဖိထားလိုကသ်ည်။ မလရေိပမြှာ လီးဝငလြာတိုင်း သူမသားအိမဝြထိ လီးထိပကြ ဆောင့မြိသဖြင့ြ နာလည်းနာ ကောင်းလည်းကောင်း ဖြစ်နရသေည်။ ရငဘြတလြေးမှာ ကော့တကလြာလိုကြ ပြနကြသွှားလိုကမြို့ မိုးစကကြ ကြည့်ရြင်း ကာမစိတမြွား ပိုကြှနရသေည်။ နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးအား ဖိစုပရြင်း ရုတတ်ရကြ မနားတမ်း လိုးပစ်တော့သည်။ မလရေိပမြှာ ရှေ့သို့ညှတကြလွာသော အဈကိုဖြစ်သူအား တင်းကြပန်အေောငဖြကကြာ ခွနှစ်ေဖကအြား ခါးပေါတ်ငကြာ ခွိတထြားလိုကတ်ော့သည်။ ထို့နောကြ မိုးစကြ၏ မနားတမ်းလိုးခကြမြွားအား အလိုကသ်င့ြ ပြနဆြောင့ပြေးလိုကသ်ည်။
” ဒုတ် … ဗစွြ … အားးး … ကောင်းတယ် ကိုကိုရာ … ညီမလေး ခံနိုငလြာပြီ … ဟုတတ်ယ် ဆောင့ဆြောင့ြ … အ … ရှီးးးးးး … လိုးလိုးးး ကိုကို ”
မလရေိပစြကားကြောင့ြ မိုးစကမြှာ မေးကြောများထောငလြာရင်း ပယပြယန်ယန်ယ် ပစ်ပစ်လိုးတော့သည်။
” ဘှတ် ဘှတ် ဘှတ် … ဖြပ် … အင့ြ … ဗှိ … ဖြပ် … ကောင်းလိုကတ်ာ ရိပလြေးရာ … ”
မလရေိပမြှာ စောကရြညမြွားပန်းထုတရြင်း ဆောင့လြိုးပေးဖို့ တောင်းဆိုရင်း အောဟြဈညည်းတွားနတေော့သည်။ မိုးစကမြှာလည်း တဖုန်းဖုန်းပစ်လိုးရင်း ညီမဖြစ်သူ စောကပြတလြေးက ညှဈပေးလာသဖြင့ြ လီးတံတဈလွှောကြ ယားတကလြာရာ နောကဆြုံးတဈခကြြ ပစ်လိုးရင်း လရညမြွား ပန်းထုတပြဈလိုကရြသည်။
” ကိုကိုရယ် ”
” ရိပလြေးရယ် ”
မကမြကမြောမော နှုတခြမ်းချင်ြးတေ့စုပကြာ မိုးစကကြ ညီမဖြစ်သူဘေး လဲခပြဈလိုကသ်ည်။ ခဏသာနားပြီး မလရေိပမြှာ မိုးစကလြီးအား ပြနစြုပပြေးလိုကရြာ လီးကြီးက ပြနမြတလြာခဲ့တော့သည်။
” ကိုကို … လိုးပေးဦးကြာ ”
မလရေိပမြှာ လီးအရသာ သိသှားသညန်ှင့ြ ထပမြံအလိုးခံချင်လြာခဲ့သည်။ ထို့နောကြ ညနအထေိ မပြနမြချင်ြး နှစ်ဦးသား မီးကုနရြမ်းကုန် လိုးကြရာ မလရေိပမြှာ စောကရြညမြွား အကြိမကြှိမ် ပန်းထွကခြဲ့ရသည်။ ဗိုကဆြာလာလငွြ လမ်းမှဝငဝြယလြာသော မုန့န်ှင့ြ အခွိုရညမြွား စားသောကကြာ ခဏနားပြီး ထပလြိုးခဲ့ကြသည်။ မိုးစကမြှာလည်း ညီမဖြစ်သူ အလိုကြ တောင်းတိုင်း လိုးပေးခဲ့သည်။ ညနပေိုင်း အနည်းငယမြှောငမြှ မှို့ထဲရှိ သူ့ဆိုငသ်ို့ ပြနလြာခဲ့ကြသည်။ မလရေိပမြှာလည်း ဆိုငန်ှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငရြပထြားသော သုတကားလေးအား မောင်းကာ ပြနထြှကသ်ှားတော့သည်။
အိမရြောကရြောကခြငွြး သုတ နှုတဆြကန်သညေကြို ခေါင်းညိတပြှကာ သူမတို့အိပခြန်းတွင်းဝငကြာ အနားယူနလေိုကသ်ည်။ သုတမှာ ပေါငအြနည်းငယကြှ၍ ဝငလြာသော ဇနီးဖြစ်သူအား နောကမြှကြည့်ရြင်း သကပြှင်းခလွိုကမြိတော့သည်။
………………………………………………..
မိုးစကမြှာ ည ၉ နာရီခွဲလောကတ်ှင် ဆိုငပြိတကြာ ပြနမြအိပတ်ာ ကြာပြီဖြစ်သော အိမသ်ို့ ပြနလြာခဲ့သည်။ ဧည့ခြန်းတွင်းအထိ အဈမဖြစ်သူအသံရော ဖအဖြစ်ေသူအသံရော မကြားရပေ။ မောငန်ှမနှစ်ယောကမြှာ အောကထြပတ်ှင် ကိုယ့အြခန်းနှင့ကြိုယ် နကြပြေီး ဖအဖြစ်ေသူ ဦးမှတအြောငမြှာ အပေါထြပမြှာပဲ နလသေည်ေ။
မိုးစကမြှာ ရမေိုးခွိုးပြီး အိပခြန်းထဲ အဝတအြစားလဲကာ အဈမဖြစ်သူအိပခြန်းအားကြည့်ရြာ မတွေ့သဖြင့ြ အိမအြပေါထြပသ်ို့ တကခြဲ့လိုကသ်ည်။ ဖခငဖြစ်သူနဲ့လည်း ညီမဖြစ်သူကိဈစနှင့ြ ပတသ်ကပြှီး စကားအနည်းငယ် များထားကြသည်။ အပေါထြပရြောကလြငွြ ဖခငဖြစ်သူ အိပခြန်းဆီသို့ ခွဖြဖြေနင်းကာ လွှောကလြာခဲ့သည်။
” ဒယဒြီရယ် … ညနကလေည်း ထမင်းစားနည်းတာ … အခု နှားနို့လေး သောကြဦးနောြ ”
အဈမဖြစ်သူ မိုးသူဇာရဲ့ အသံတိုးတိုးအား ကြားလိုကမြိသည်။
” တခွားသူနဲ့ဆို ငါသဘောတူပါတယ် သမီးရာ …။ အခုဟာက ခငခြငသ်ူရဲ့သားနဲ့မှ ယူရတယလြို့ …။ တောကကြှာ … ဟိုကောင် မိုးစကလြည်း အဲ့ဒီမင်ျဂလာဆောငကြို သှားတယ် ကြားတယ် ”
” အင်းပါ ဒယဒြီရယ် … ရိပလြေးလည်း မတတသ်ာလို့ လကထြပလြိုကပြုံပါ ”
မိုးစကလြည်း သူ့အကြောင်းပါလာသဖြင့ြ ခကြခြငွြးမဝငသ်ေးပဲ အခန်းဝမှ နားထောငန်လေိုကသ်ည်။ မလရေိပ် မင်ျဂလာဆောငသ်ို့သှားရာ ဖခငဖြစ်သူမှာ သိရှိသှားပုံရသည်။ ဖခင် တားနသညေ့ကြှားမှ အခစွရြဆုံး ညီမလေးမို့ သှားဖြစ်အောင် သှားခဲ့သည်။ ညီမဖြစ်သူယောကျခမ သုတမိခင် ဒေါခြငခြငသ်ူနှင့ြ ဖခငတ်ို့ အတိတကြပြူနာက ဘာမှန်းစဉြးစားမရခဲ့ပေ။ အခန်းတွင်းမှ စကားသံများ ငှိမသ်ှားသဖြင့ြ အောကထြပပြှနဆြင်းရန် ဟနပြှငလြိုကသ်ည်။ တဈနကေုန် ညီမဖြစ်သူအား လိုးပေးထားရသဖြင့ြ ပငပြန်းနရော အနားယူဖို့ လိုအပပြသည်ေ။ အောကသ်ို့ပြနဆြင်းရန် ဟနပြှငရြင်း ဖခငဖြစ်သူ အခွအနေအေား သိချင်သ်ေးသဖြင့ြ ဟနသေော တံခါးကြားမှ အသာကြည့်လြိုကရြာ မှငကြှင်းက ထူးဆန်းနတေော့သည်။
” ဟင် ”
လှကကြနဲ့ အာမဋေိတသ်ံလေး ထွကသ်ှားရသည်။ ဖခငဖြစ်သူမှာ စာကြည့်စြားပြဲခုံဘေးမှ ကုလားထိုငတ်ဈလုံးပေါတ်ှင် ထိုငပြှီး ပေါငန်ှဈချောင်းအား ဖြဲထားပေးသည်။ အဈမဖြစ်သူ မိုးသူဇာမှာ ဦးမှတအြောငပြေါငကြှား ဒူးထောကလြကြဖြှင့ြ လီးအား ဂွင်းတိုကပြေးနသည်ေ။ ဦးမှတအြောငကြ ခေါင်းမော့ကာ မကြန်ှာကကြမြွားအားကြည့်ရြင်း တဈခုခု တွေးနပေုံရသည်။ အတနကြှာမှ အဈမဖြစ်သူ မိုးသူဇာ၏ စကားသံ ပြနကြှားရတော့သည်။
” ဒယဒြီ ”
” ဟေ…သမီး ”
” ဘာတွေ တွေးနတောလဲ … ဒါကြီးလည်း ကြည့်ပြါဦး … ခခြြ ”
မိုးသူဇာမှာ ညီမဖြစ်သူအတွကြ ခံစားနရသေော ဖခငဖြစ်သူအား ဂွင်းထုပေးရင်း စိတသ်ကသ်ာဖို့ ကြိုးစားနပေုံရသည်။ မိုးစကြ ချောင်းကြည့်န်တေုန်းမှာပင် မိုးသူဇာက မတတ်ပရြပကြာ အပေါအြင်ျကြီနှင့် ဘရာစီယာလေးအား ခွှတပြဈလိုကတ်ော့သည်။ ထို့နောကြ ခုံပေါထြိုငန်သေော ဖခငဖြစ်သူမကြန်ှာအား သူမနို့နှစ်လုံးကြား ဆှဲကပလြိုကသ်ည်။ ဦးမှတအြောငခြေါင်းအား ခပဖြှဖြပြတသ်ပပြေးရာ ဦးမှတအြောငမြှာ မိခငရြငခြှငထြဲ ပြနရြောကသ်လို မိုးသူဇာ နို့လေးအား တဖကပြှီးတဖကြ စို့နတေော့သည်။ နို့စို့ရင်း ဦးမှတအြောငလြကန်ှဈဖကကြ သမီးဖြစ်သူ ကြောပြငအြား ပြတသ်ပပြေးကာ ထမိနလြေးအား ဖြညခြလွိုကသ်ည်။ ဗိုကသ်ားထူထူဖြေးဖြေးလေးအောကမြှ စောကမြှှေးအုံမဲမဲကြီး ထွကပြေါလြာခဲ့သည်။ လကတ်ဖကကြ သမီးဖြစ်သူပေါငကြှားထဲအရောကြ မိုးသူဇာဆီမှ ရမျမကသ်ံ ခပတ်ိုးတိုးလေး ကြားလိုကရြသည်။
” အာ … ဒယဒြီရယ် ”
ပေါငသ်ားတုတတ်ုတလြေးနှစ်ဖကလြုံး ဆကကြနဲ့ တုနသ်ှားကာ ဖခငဖြစ်သူ လကကြောကဝြတလြေးအား အုပကြိုငထြားမိသည်။ ဦးမှတအြောငမြှာ နို့သီးခေါင်းလေးများအား တဖကဆြီ စုပပြေးရင်း အောကဖြကသ်ို့ ရှေ့လာခဲ့သည်။ သမီးဖြစ်သူ ခကြပြေါကလြေးအား လွှာဖြင့ြ ထိုးကလိပေးရင်း ခုံပေါမြှအောကသ်ို ဒူးထောကြ ထိုငလြိုကတ်ော့သည်။ မိုးသူဇာမှာ ဖခငဖြစ်သူခေါင်းအား လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ထိန်းကာ သူမပေါငကြှားတည့တ်ည့ြ ဆှဲကပပြေးပြနသ်ည်။
” အ ……… ရှီးးးး ………… ဟူးးးးးးး ”
မတတ်ကရြပလြကြြ အနအထေားဖြင့ြ ပေါငန်ှဈဖကအြား ထပခြွဲကာ ဦးမှတအြောငန်ှုတခြမ်းနှင့ြ သူမစောကဖြုတလြေး လှတထြှကသ်ှားမှာ စိုးရိမန်ပေုံဖြင့ြ အတင်းဖိကပထြားတော့သည်။
” အားဟားးး ……… ဒယဒြီရယ် …… ဟုတတ်ယကြှာ … အစိလေးစုပထြား … အားးး ……… အ ……… အင်းဟင်းးးးးး ”
ဖငသ်ားကြီးများပါ တုနလြာကာ ဖခငဖြစ်သူမကြန်ှာအား သူမစောကပြတလြေးဖြင့ြ ကော့ထိုးပစ်လိုကတ်ော့သည်။ ဦးမှတအြောငမြှာလည်း သမီးဖြစ်သူ အကြိုကြ သိရှိထားလသည်ေ။ ဇနီးဖြစ်သူ ဆုံးကတည်းက နောကအြိမထြောငမြပြုပဲ နလောရာ ပထမဆုံး အရှယရြောကလြာသော မိုးသူဇာအား မိုးစကန်ှင့ြ မလရေိပ် မရှိခွိန် သူ့အိပခြန်းထဲမှာပင် နင်းနှိပခြိုင်းရင်း ဖမ်းလိုးလိုကသ်ည်။ မိုးသူဇာမှာ ခစွသ်ူရည်းစားလည်း မထား၊ အိမထြဲအိမပြှင် မထွကပြဲ နလောရာ ဖခငဖြစ်သူ၏ အထိအတွေ့များအောကတ်ှင် အရညပြွောခြဲ့ရသည်။
ပထမဆုံး အလိုးခံရစဉြ ဖအဖြစ်ေသူနှင့မြို့ ရှကရြှံထိတလြန့ခြဲ့ပမယ်ေ့ တဖြည်းဖြည်း လီးကြီးအား စွဲလမ်းနှစ်ခွိုကလြာရာ နောကပျိုင်း သူမကိုယတ်ိုငကြ အလိုးခံချင်လြာတော့သည်။ အခုလည်း သူမစောကစြိလေးအား ဆှဲစုပထြားသော ဖခငဖြစ်သူမကြန်ှာအား စောကရြညမြွားဖြင့ြ ကော့ပန်းပစ်လိုကတ်ော့သည်။ စောကရြညမြွား ကုနစြငသ်ညအြထိ ဖခငဖြစ်သူ ဦးမှတအြောင်၏ မကြန်ှာအနှံ့ သူမစောကပြတလြေးဖြင့ြ ဆှဲဆှဲပြတရြင်း လိုးပေးဖို့ တောင်းဆိုနတေော့သည်။
” အင့ြ … ပလှပ် … အားဟားးးး ……… ဒယဒြီ … လိုးပေးတော့ … ရှီးးး အားးးးးးးး ”
ဦးမှတအြောငအြား ဆှဲမှကာ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် မတတ်ပအြနအထေားဖြစ်မှ ဖခငဖြစ်သူမကြန်ှာပေါမြှ သူမစောကရြညလြေးများအား လွှာဖြင့ြ အပြားလိုကြ ပြောငစြငသ်ှားအောင် ယကပြေးလိုကသ်ည်။ ဦးမှတအြောင်၏ ထောငမြတန်သေောလီးအား သူမစောကပြတအြကကြှဲကြောင်းလေးအတိုင်း ၅ ခကြလြောကြ အထကအြောကပြှတကြာ လီးထိပကြို စောကခြေါင်းပေါကအြား တေ့ပေးလိုကတ်ော့သည်။ ဦးမှတအြောငမြှာ သမီးဖြစ်သူ ခါးလေးအား စုံကိုငရြင်း ခပကြှမ်းကြမ်းပင် ဆှဲလိုးပစ်လိုကသ်ည်။ မိုးသူဇာကလည်း ဖခငဖြစ်သူလီးကြီး အရှိနဖြှင့ဝြငလြာတိုင်း သူမဖငသ်ားကြီး နောကဆြုတအြားယူကာ ပြနဆြောင့ပြဈသည်။
” ဘှတ် … ဗစွဗြစွြ …… ဒုတ် …… အ ……… ဒယဒြီ …… ဆောင့ဆြောင့ြ … ဘှတ် ဘှတ် …… အင့ြ … ဖြပ် … ဗစွြ …… အားးးး ရှီးးး … ရလား သမီး …… ဗှိ ဘှတ် … ဖလှပ် … အင်း … ကောင်းတယ် … ဒယဒြီ …… လိုးလိုး ……… အားဟားးး ……. စောကဖြုတလြေးထဲ … အီစိမ့န်တောပဲ … ဒယဒြီရာ ……… ဒုတ် … … အ ……… ဘှတ် …… ဘှတ် …… အားပါးပါးးး ကောင်းတာ သမီးရာ …… အင့ြ …… ဒယဒြီလီးကြီးကို … ညှဈပေးနတောလားးး …… အီးးး ……… ဗစွြ …… ဘှတ် ဖလှပ် ……… လိုး… လိုးးးး … နာနာလေး …… ဆောင့လြိုး ဒယဒြီ … သမီးပြီးတော့မယ် …… အင်းဟင်းး … ခဏလေး … သမီး ထိန်းထား ဒယဒြီလည်း ပြီးတော့မှာ …… ဘှတ် ဗှှတ် …… အားးးးးးး … အ ……… ဖြပ် ဖြပ် … မ … ရ… တော့ဘူး …… အားးးး သမီး … ထွကကြုနပြှီ ……… ရှီးးးးးး … ကောင်းလိုကတ်ာ ဒယဒြီရာ …… ဘှတ် ဘှတ် … ဘှတ် … အားးးး …ဒဟဒြီလည်း ထွကြ … ထွကြ …… အားးး ဟားးးး ……… ထွကြ…ပြီ …… သမီးးး … ဟူးးးးးး ”
မိုးစကမြှာ ဖအဖြစ်ေသူနှင့ြ အဈမဖြစ်သူတို့ မီးကုနယ်မ်းကုန် မတတ်ပလြိုးနကြပေုံကို ကြည့်ရြင်း သူ့လီးကြီးမှာလည်း တင်းကနဲ ဖြစ်လာရသည်။ အဈမဖြစ်သူ၏ ရမျမကထြနပြုံကိုလည်း မှငလြိုကရြသညမြို့ ဖန်းတီးပြီးလိုးရန် စဉြးစားမိလိုကသ်ည်။ အခန်းထဲတွင် ငှိမသ်ကသ်ှားသဖြင့ြ မိုးစကလြည်း အိမအြောကဆြင်းကာ သူ့အိပခြန်းသို့ ပြနလြာပြီး ကုတငပြေါလြှဲခရွင်း အိပပြဈလိုကတ်ော့သည်။
……………………………………….
” ဝူးးးးး … ဖူးးးးး … ဖလူးးးး … ဖူးးးး … ဂွတ် … ပစြျ … ဂလု ဂလု ”
” ကြိုကလြား … သုတ ”
” ဂလူးးး လူးးးး လူးးးးး … ဖူးးး းးးး … အင်း ကြိုကတ်ယ် … ဖူးးး ဖလူးးး … ဂလု ”
သုတမှာ ကြမ်းပြငပြေါြ ပကလြကလြှနလြကြြ အနအထေားဖြင့ြ မလရေိပစြောကပြတလြေးထဲမှ ပန်းထွကလြာသော စောကရြညမြွားအား မဟားဒယား မွိုခပြဈနရသေည်။ မလရေိပမြှာ သုတ၏ ရငဘြတပြေါထြိုငကြာ သူမစောကပြတန်ှင့ြ သုတပါးစပအြား တေ့ကာ စောကရြညမြွားပန်းထုတရြင်း မေးနတေော့သည်။
” ဘာကို ကြိုကတ်ာလဲ … သချောဖြေ … အင့ြ ”
” မလရေိပရြဲ့ … စောကရြညတ်ှကေို … ကြိုကတ်ာ ”
” ခလြြးးး … ခလြြးးး …… နောကဆြို အဲ့လိုဖြနေောြ ကြားလား … ရော့ ”
မလရေိပမြှာ ပြောပြီးပြီး သူမစောကစြိအား သုတပါးစပန်ား တေ့ပေးလိုကသ်ည်။ စောကစြိမှာ သာမနမြိန်းမများထကကြှီးကာ လကသ်န်းလုံးလောကြ ရှိနသညေမြို့ သုတမှာ ကလေးငယ် နို့စို့သလို တပြှတပြှှတန်ှင့ြ ဆှဲစုပန်သည်ေ။ လကထြပတ်ာ သုံးပတကြွောလြာပမယေ့ြ မလရေိပမြှာ သုတအား လိုးခွင့မြပြုပေ။ သူမစောကဖြုတအြား စိတတ်ိုင်းကြ ယကခြိုင်းကာ စောကရြညမြွားသာ သောကခြိုင်းခဲ့သည်။ သူမ ကာမစိတထြကြှခွိနတ်ှင် အဈကိုဖြစ်သူ မိုးစကဆြိုငသ်ို့သှားပြီး အလိုးခံပစ်လိုကသ်ည်။ သုတ က သူမအား လိမလြညလြကထြပခြဲ့သညကြို မကြနပေသ်ဖြင့ြ ပညာပြနတေော့သည်။
သုတမှာလည်း သူ့အပြဈနဲ့သူမို့ ငှိမန်ရသေည်။ မလရေိပ် စိတဆြိုးပြီး လမ်းခွဲမှာကို သမတေတ် ကြောကရြှံမိသည်။ ထို့ကြောင့ြ မလရေိပ် စိတတ်ိုင်းကြ နပေေးခဲ့ရာမှ တဖြည်းဖြည်း လိငကြွှနသ်ဖြယ် ဖြစ်လာရသည်။
” တောတ်ော့ … သုတ … ငါ့ဖငကြိုယကတ်ော့ ”
ပြောပြီး သူမဒူးခေါင်းလေး ရှေ့သို့တိုးကာ သုတပါးစပန်ှင့ြ ဖငပြေါကလြေးအား တေ့ပေးလိုကပြှနသ်ည်။ သုတမှာ စောကစြိအားစုပပြေးရင်း ပါးစပန်ား ဖငဝြနီညိုလေးက ရောကရြှိလာသဖြင့ြ လွှာဖြားလေးထုတကြာ ဖငပြေါကလြေးအား ထိုးကလိလိုကသ်ည်။
” အားပါးပါးးးး … မိုကတ်ယ် … သုတရာ … အိုးးးး ရှီးးးးးး ”
သုတက ဖငဝြလေးအား လွှာအပြားလိုကယ်ကလြိုကြ လွှာထိပလြေးအား စုခွှနကြာ ထိုးသှင်းလိုကန်ဲ့မို့ မလရေိပမြှာ ဇိမတ်ှေ့နရသေည်။
” သုတ … နင့လြွှာကို ထောငထြားစမ်းဟာ ”
” ဘာလို့လဲ … မလရေိပ် ”
” ဖြန်း … စကားမများနဲ့ … သုတ … ငါခိုင်းတာလုပပြေးဖို့ နငသ်ဘောတူပြီးသား ”
မလရေိပမြှာ သူမဖငပြေါကလြေးအား လကြပြေးနသေော သုတအား ပါးရိုကပြဈလိုကသ်ည်။ ပြီးမှ ထောငပြေးထားသော သုတလွှာဖြားလေးအား ဖငဝြနှင့တ်ေ့ကာ ဖိထိုငလြိုကတ်ော့သည်။ ဖိထိုငခြွိနတ်ှင် လွှာမှာ ဖငထြဲသို့ အကုနမြဝငပြဲ ခေါကကြသွှားသဖြင့ြ မလရေိပမြှာ ဖငလြေးအား အနည်းငယကြှှပြီး ဖိပြတန်တေော့သည်။ သုတမှာ မလရေိပဖြိခတွိုင်း စောကပြတအြုံကြီးက နှာခေါင်းပေါြ ဖိမိနသဖြေင့ြ အသကရြှူကြပလြာရသည်။ သို့သောြ လွှာကိုအားထည့ကြာ ထောငပြေးထားရပြနသ်ည်။ ခစွဇြနီးလေးစိတတ်ိုင်းကြ လိုကလြွောပေးနရသေည်။ လီးဖြင့မြလိုးရလည်း လွှာနှင့လြိုးခွင့ရြသညဟြု သဘောထားကာ တောငခြံထားလိုကရြသည်။ တခါတခါ နှာခေါင်းထိပကြ စောကခြေါင်းထဲထိ ဝငသ်ှားသဖြင့ြ မလရေိပ်၏ လကကြနွစြောကရြညမြွားက နှာခေါင်းပေါကသ်ို့ ဝငလြာခဲ့ပြနသ်ည်။ အတောကြှာမှ ခစွဇြနီးလေးမှာ စောကရြညမြွား ဒုတိယအကြိမ် သူ့မကြန်ှာအား ပန်းထုတန်တေော့သည်။
” အားးး လားးး လားးး … ကောင်းလိုကတ်ာ … သုတရာ … နောကတ်ခါ ဖငပြါယကပြေးရမှာနောြ ကြားလား ”
” အေးပါဟာ … ဟူးးး ”
မလရေိပမြှာ ဖငဇြိမတ်ှေ့သှားရာ အဈကိုဖြစ်သူမိုးစကအြား ဒီတခါဆုံလငွြ ဖငလြိုးခိုငဖြို့ ဆုံးဖြတခြကြခြလွိုကတ်ော့သည်။ မတတ်ပထြရပရြာ သူမစောကခြေါင်းတွင်း စောကရြညမြွားက သုတမကြန်ှာရော ရငဘြတပြေါရြော စီးကသွှားတော့သည်။ ကုတငပြေါမြှ သူမ စကပအြဟောင်းနှင့ြ စောကပြတလြေးအား သုတကြာ ကုတငဘြေး ထိုငခြလွိုကသ်ည်။
” ကဲ … သုတ … ငါ့ရှေ့ ပကလြကလြှနန်လေိုကြ ခါတိုင်းလိုပေါ့ ”
သုတမှာ ကုတငဘြေး မလရေိပရြှေ့၌ ပကလြကလြှနလြှဲခလွိုကသ်ည်။ မလရေိပ်၏ ခွထေောကဖြွား နုနုဖြေးဖြေးလေးက သူလီးအား ထိုးဆှပေးနရော စောကပြတန်ှင် ဖငယ်ကပြေးကတည်းက လီးကထနရော ခဏနှင့ြ မတလြာခဲ့သည်။ သုတလီးအား မလရေိပကြ ကုတငပြေါထြိုငလြကြန်ဲ့ပင် သူမခွဖဝေါးနှစ်ဖကအြား စုကာ ညှပထြားပြီး အထကအြောကြ ကစားပေးလိုကသ်ည်။ သုတမှာ ခစွဇြနီးလေးက ခွဖဝေါးဖြင့ြ ဂွင်းတိုကသ်လို လုပပြေးတိုင် ကြာကြာမခံနိုငခြဲ့ပေ။ ခဏလေးဖြင့ြ သုတရြညမြွား ထွကကြခွဲ့ရသည်။
” ကောင်းလား … သုတ ”
” အင်း … ကောင်းတယဟြာ … ခဏ ညှပထြားပေးပါဦး ”
သုတမှာ ပြောရင်း လီးအားညှပထြားသော မလရေိပခြှဖမေိုးလေးနှစ်ခုအား စုကိုငကြာ ခါးကော့ထိုးလိုကမြိသည်။
…………………………………………..
ကြီးကယွခြန်းနားလှသော တိုကကြှီး၏ အိမအြပေါထြပ် ဧည့ခြန်းအတွင်း ဒေါခြငခြငသ်ူမှာ သားဖြစ်သူ၏ ရငဖြှင့စြကားသံများအား စူးစိုကန်ားထောငန်လကြေရြှိသည်။ TV တွင် ဟာသအစီအစဉြ လာနသေောလြည်း မကြည့်ဖြစ်ပေ။ ဂငယပြုံသဏျဍန် ဆိုဖာအဝိုင်းကြီးပေါတ်ှင် သားဖြစ်သူ သုတအား ရငခြှငထြဲပြေ့ကာ ခေါင်းလေးအား ခပဖြှဖြ ပြတပြေးနလေိုကသ်ည်။ အမှနတ်ော့ ဒေါခြငခြငသ်ူ ကလည်း မလရေိပမြှာ ဦးမှတမြောငသ်မီးမှန်း သိသညန်ှင့ြ သုတအား လကထြပရြန် တားမှဈခဲ့သည်။ နောကဆြုံး သားဖြစ်သူအား ခငပြှန်းဖြစ်သူဆုံးကတည်းက အလိုလိုကြ အခစွပျိုခဲ့သဖြင့ြ မင်ျဂလာပြဲအား ခွင့ပြှုခဲ့သည်။ သို့သောြ ခွှေးမနှင့ြ အတူမနချင်ေသ်ဖြင့ြ သားဖြစ်သူအား အိမတ်ဈလုံးသပသ်ပ် ဝယပြေးထားခဲ့သည်။
သားဖြစ်သူမှာ မင်ျဂလာဆောငပြှီး တဈလလောကမြှ သူမဆီပေါလြာပြီး ရငဖြှင့န်တေော့သည်။ ဆိုဖာခုံကြီးပေါတ်ှင် အင်ျကြီကြယသ်ီးနှစ်လုံးဖြုတကြာ သူမနို့ကြီးများ ထုတပြေးထားသည်။ သုတမှာ မအဖြစ်ေသူနို့တဈဖကအြား ညှဈခွရင်ေး တဖကအြား စို့နတေော့သည်။ နို့စို့နရင်ေး ဇနီးဖြစ်သူမှ အလိုးမခံကြောင်း စောကပြတသ်ာ ယကခြှင့ပြေးကြောင်း တခါတခါ အိမမြှ မနကအြစောကြီးထွကကြာ ညနစေောင်းမှ ပြနလြာတတကြှောင်း မိခငအြား ပြောပြလိုကသ်ည်။ စကားအဆုံးတွင် ဒေါခြငခြငသ်ူမှာ သားဖြစ်သူ၏ လီးအား ပုဆိုးပေါမြှ ပြတသ်ပပြေးကာ နှစ်သိမ့ပြေးနသည်ေ။
” သားရယ် … ယူထားတဲ့ မိန်းမပဲ … တကလြိုးလိုကလြကြော ”
” မလှယဘြူး မာမီရ … အတင်းတကလြိုးရင် လငမြယားကြဲမယ် ပြောနတော ”
” မာယာတွပေါ သားရဲ့ …။ အမလည်ေး မိန်းမပါ …။ မှတထြားသား … စောကဖြုတထြဲ လီးမဝငခြငသ်ာ … မူနကြတော … လီးဝငသ်ှားရင် ဘယမြိန်းမမှ မငှင်းတော့ဘူး… အဟင်း ”
စကားပြောရင်း သုတလီးအား ဂွင်းထုပေးနရော ဒေါခြငခြငသ်ူလကထြဲ လီးက မာထငလြာခဲ့သည်။
” အမလေး … မာမီ့သား လီးလေး … တအားကို မာနပေါလား …။ ဘယလြောကမြွား လိုးချင်ရြှာမလဲနောြ ”
” မာမီရယ် … သားမလိုးရတာ … ကြာနပြေီလေ ”
” ကဲ … မာမီ့ဆီလာတုန်း … အဝလိုးသှား ”
ဒေါခြငခြငသ်ူမှာ ခကြခြငွြး ခုံပေါတ်ှငလြှဲခကြာ သူမထမိနအြား ခွှတန်စဉြေ သုတမှာ မနနေိုငသ်ဖြင့ြ ရုတတ်ရကြ တကလြိုးလိုကတ်ော့သည်။ ခငပြှန်းဆုံးကတည်းက အခစွတ်ှေ ပုံအပထြားသော သားဖြစ်သူအား အစွမ်းကုန် အလိုလိုကခြဲ့သည်။ တဈညတွင် လကြေီးမိုးကြီး တိုကခြတန်ရော သားဖြစ်သူမှာ မူးရူးပြနလြာခဲ့သည်။ အိပခြန်းထဲထိတွဲခေါရြင်း အဝတအြစားများလဲပေးရာ နှစ်ဦးသား ကုတငပြေါြ ဖရိုဖရဲ ပစ်ကသွှားခဲ့သည်။ ထို့နောကြ သုတမှာ မအဖြစ်ေသူအား မူးမူးနှင့ြ လိုးပစ်လိုကသ်ည်။
သုတမှာ မူးနသဖြေင့ြ အသိစိတလြှတကြာ လိုးနသေောလြည်း သူမက သားအရင်းခေါကခြေါကြ ရကရြကစြကစြကြ လိုးနသညေကြို မကြရြညမြွားဖြင့ြ ကြိတခြံခဲ့ရသည်။ အစပိုင်းတွင် လူ့ဘောငလြူ့စည်းမဉွြးများကြောင့ြ ရှကရြှံ့ထိတလြန့န်ပမေယေ့ြ နောကပျိုင်း ဝေးကြာနသေော လီးအရသာအား နှစ်နှစ်ခွိုကခြွိုကြ ခံစားပစ်လိုကတ်ော့သည်။ တဈပတ် ၃ ကြိမလြောကြ သုတအိမပြှနရြောကသ်ညန်ှင့ြ သူမကိုယတ်ိုင် လီးအားဆှဲစုပကြာ အလိုးခံတော့သည်။ သုတ အိမထြောငကြသွှားကတည်းက ကာမစိတမြွား ဆာလောငန်ရော အခုမှ ပြနလြညရြရှိခဲ့ရသည်။ သုတမှာလည်း ဇနီးဖြစ်သူအား မလိုးရသဖြင့ြ မိခငဖြစ်သူအား တရကြမ်း လိုးနတေော့သည်။
” ကောင်းတာ … မာမီရာ … ဘှတ် …… ဘှတ်…… အားးး …… ရှီးးးးးးး … အင့ျ ”
” အင်း … လိုးလေ … သားလေး …… အားရအောငလြိုး …… မာမီပိုငဆြိုငသ်မွှက သားအတွကပြဲ … ဒီစောကဖြုတကြှီးကလည်း … သားလေးအတွကပြဲလေ ”
သားဖြစ်သူ၏ အားပါသော လိုးခကြမြွားအား ဒေါခြငခြငသ်ူက ပြနဆြောင့ပြေးနလေိုကသ်ည်။ လီးအရင်းထိဝငလြာတိုင်း ဒဈဖူးက သားအိမဝြအား တဒုတဒြုတ် လာဆောင့န်ရော ဒေါခြငခြငသ်ူမှာ စောကပြတအြတွင်းမှ ကငွတ်ကလြာရသည်။ သုတမှာလည်း ခွှေးများရှှဲနှစ်နကော မိခငဖြစ်သူအား မနားတမ်း ဖိလိုးနလေိုကသ်ည်။ သားအမိနှစ်ယောကလြုံး ကာမစည်းစိမကြ ဝေးနသဖြေင့ြ ကြာကြာတောင့မြခံနိုငကြှပဲ သုတရြညမြွား ပျိုငတ်ူပန်းထုတလြိုကကြှတော့သည်။ ခဏနားပြီး ဒေါခြငခြငသ်ူမှာ အဝတစြားများခွှတပြဈလိုကရြင်း ဆိုဖာခုံအောကြ ဒူးထောကလြိုကသ်ည်။ သားဖြစ်သူ၏ လီးပေါပြပြနေသေော စောကရြညန်ှင့ြ လရညမြွားအား ပြောငစြငန်အေောင် ယကပြေးနသည်ေ။ သူမလကဖြဝါးပေါတ်ငကြာ သုတလီးအား မကမြကမြောမောဖြင့ြ ကြည့်န်ရင်ေး ဒဈဖူးအား ဆှဲငုံပစ်လိုကပြှနသ်ည်။ လကကြလည်း အဆကမြပြတ် ဂွင်းထုပေးရင်း ဒဈဖူးအား လွှာဖြင့လြိပကြာ ပတကြစားပေးရာ သုတလီးမှာ ပြနထြောငလြာခဲ့ရပြနသ်ည်။ သူမမကြန်ှာလေး တဈခကြပြှုံးကာ ခုံပေါပြှနတ်ကပြှီး သားဖြစ်သူအား တကခြှလိုကသ်ည်။ လီးထိပအြား သူမစောကခြေါင်းပေါကထြဲ ထည့ကြာ ဖိခပြဈလိုကသ်ည်။ ဖြည်းဖြည်းနှင့ြ ပုံမှနလြေး တဈခကြခြငွြး ဆောင့ပြေးနသည်ေ။
” ကောင်းလား … သားလေး ”
” အင်း … မာမီ … ခပကြှမ်းကြမ်းလေး ဆောင့ပြေးပါ့လား ”
” ဆောင့ပြေးမှာပါ သားရဲ့ … မလိုးတာကြာတော့ သားလီးက မာမီစောကပြတထြဲ တင်းကြပန်သေေးလို့ပါ ”
” ဒါဆို … အရညလြေးရှှဲလာအောင် … သားယကပြေးမယလြေ … သားမကြန်ှာပေါခြှလိုကြ ”
ဒေါခြငခြငသ်ူမှာ သားဖြစ်သူစကားကြောင့ြ ဒူးလေးထောကကြာ သုတခေါင်းနား တိုးကပသ်ှားသည်။ သူမစောကဖြုတကြှီးအား သားဖြစ်သူပါးစပန်ှင့တ်ေ့ကာ အယကခြံနလေိုကသ်ည်။ စောကရြညမြွားစို့လာစဉြ သုတမကြန်ှာပေါမြှ သူမစောကဖြုတအြား ခွာကာ ဒူးထောကရြကြ နောကပြှနဆြုတလြိုကတ်ော့သည်။ ထို့နောကြ သားဖြစ်သူ စိတတ်ိုင်းကြ အပေါမြှ ခပကြှမ်းကြမ်း ဆောင့ခြနွသည်ေ။ သူမဖငသ်ားကြီးများအား မှှောကကြာ တဖုန်းဖုန်းနှင့ြ ခေါင်းလေးမော့ကာ ခွလိုးနတေော့သည်။
” ဘှတ် … ဗစွြ … ဘှတ် …… ဖြပဖြှပ် …… အ …… ကောင်း လား သား လေး ”
” အင့ျ အင့ျ …… ရှီးးးးးးး … ကောင်း လိုကျ တာ …… မာမီရာ ”
သုတ မပြနမြချင်ြး ဒေါခြငခြငသ်ူမှာ စိတကြှိုကြ အလိုးခံပေးသည်။ သူမကိုယတ်ိုငလြည်း သားဖြစ်သူလီး အနည်းငယ် ပြော့သှားလငွြ ခကြခြငွြးပြနမြာလာသညအြထိ စုပပြေးရင်း အပေါမြှ ခွလိုးပေးလိုကသ်ည်။ ပြနခြါနီးတွင် လေးဖကကြုန်းကာ သုတအား နောကမြှ လိုးခိုင်းလိုကသ်ည်။ ဘဲဥပုံဆိုဖာခုံပေါတ်ှင် သူမတို့သားအမိ၏ သုတရြညမြွား ရှှဲနှစ်နခေဲ့ရသည်။ နှစ်ဦးလုံး၏ ခန်ဓာကိုယတ်ှင် လရညန်ံ့ စောကရြညန်ံ့များ မှနထြူနကော သုတမှာ ရချိုးပြီး မိခငဖြစ်သူအိမမြှ ထွကခြဲ့လိုကြ၏။ ကားလေးဖြင့ြ လမ်းမကြီးအတိုင်း မောင်းနှငလြာရင်း ဘီယာဆိုငဝြငထြိုငကြာ သူတို့လငမြယားနသေော အိမသ်ို့ ပြနလြာခဲ့တော့သည်။
ပငပြန်းလေးလံသော ခွလှမြေးများဖြင့ြ အိပခြန်းထဲအရောကြ ကုတငပြေါတ်ှင် နှစ်နှစ်ခွိုကခြွိုကအြိပပြွောန်သေော ခစွဇြနီးလေးအား မှငတ်ှေ့လိုကရြသည်။ လကတ်ကိုင်းအင်ျကြီအနကလြေးနှင့ြ ပေါငတ်ဝကထြိသာဖုံးသော စကပအြပြော့သားလေးက ပေါငရြင်းလိပတ်ကန်သည်ေ။ မကြန်ှာချောချောလေးတွင် ခွှေးစေးအနည်းငယထြှကန်ကော ဆံနှယလြေးများမှာလည်း ရငဘြတပြေါြ ခွှေးစေးများနှင့ကြပလြကြြ ခန်ဓာကိုယ် ကောကကြှောင်းများက အထင်းသား ပေါလြှငန်လသေည်ေ။ အနားသို့တိုးကပသ်ှားရင်း ဇနီးဖြစ်သူခွရင်ေးဘကြ ဝငထြိုငကြာ ပေါငရြင်းထိလှနတ်ကန်သေော စကပအြပြော့လေး အောကမြှ အတွင်းခံဘောင်းဘီအနကလြေးအား ဘေးသို့ ဆှဲဖယကြှည့မြိသည်။ စောကပြတန်ှုတခြမ်းသားရဲရဲလေးမှ သုတရြညတ်ဈခွို့ ထွကန်ရော အတွင်းခံဘောင်းဘီဂွကြားလေးထဲ ပကပေန်သညေကြို တွေ့လိုကရြပြနသ်ည်။
သုတတဈယောကြ ခစွဇြနီးလေး စောကဖြုတထြဲမှ သုတရြညအြကြောင်းစဉြးစားရင်း ညအတောန်ကသ်ှားခဲ့ရသည်။ အတွေးများအားဖြတကြာ ကြိတမြှိတအြိပရြာ မလရေိပဆြီမှ ရမှေှေးနံ့အသဈတဈမွိုး ရရှိလိုကရြသည်။ မနကပျိုင်း သုတ အိမမြှထွကသ်ှားပြီး မအဖြစ်ေသူနှင့ြ လိုးနစဉြေ မလရေိပမြှာလည်း အဈကိုဖြစ်သူမိုးစကအြား ဖုန်းဆကခြေါြ၍ တဈနကေုန် အလိုးခံခဲ့သညကြို သုတတဈယောကြ မသိရှိလိုကတ်ော့ပေ။
………………………………..…………
ဒေါခြငခြငသ်ူမှာ သားဖြစ်သူ သုတ ပြနသ်ှားပြီး ခဏ အကြာ သူမအိပခြန်းထဲ အနားယူရင်း အတွမွေားက ဟိုရောကဒြီရောကြ ဖြစ်နရသေည်။ သုတမှာ မိန်းမယူထားပြီး အခုထိ မလိုးရသေးကြောင်း ပြောပြသဖြင့ြ သူမစိတထြဲ ဘဝငမြကြ ဖြစ်နရသေည်။ မိမိ အမုန်းဆုံးလူရဲ့သမီးကို သဘောမတူတဲ့ကြားက ယူပြီး မလိုးရတာတော့ သားဖြစ်သူအတွကြ ခံပြင်းနမေိသည်။ မလရေိပ်… နင် ဘယလြိုမိန်းမမွိုးလဲ ငါသိချင်လြာပြီ။ သူမကိုယသ်ူမ ပြနပြှောရင်း အတွေးများက အတိတကြို တွန်းပို့နတေော့သည်။ တကယတ်ော့ မလရေိပအြဖေ ဦးမှတအြောငန်ှင့ြ ဒေါခြငခြငသ်ူတို့မှာ ငယရြည်းစားများဖြစ်ကာ ကံကြမျမာ စေ့စားခကြအြတိုင်း ဝေးကြာခဲ့ရလသည်ေ။
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
တကျကသိုလန်ှောကဆြုံးနှစ် ကြောင်းသားကြောင်းသူများ အပြောဘြုရားဖူးထွကခြဲ့ကြရာ မိုးလေးတဖြဲဖြဲဖြင့ြ ပုသိမမြှို့ထဲသို့ ဝငရြောကလြာခဲ့တော့သည်။ ကားပေါဆြူညံနကော တဈယောကတ်ဈပေါကြ အောဟြဈသံများ ခပမြှူးမှူးသီချင်ြးသံများ ထွကပြေါန်လကြေရြှိသည်။ နှစ်ယောကတ်ှဲထိုငခြုံများ ဖြစ်သဖြင့ြ ကိုယ့လြူနဲ့ကိုယ် အချင်ြးချင်ြးတွဲထိုငခြဲ့ကြရာ နောကဆြုံးခုံတွင် မှတအြောငန်ှင့ြ ခငခြငသ်ူတို့ထိုငပြှီး ရှေ့ခုံတွင် သူမတို့၏ အခစွဆြုံးသူငယခြငွလြေး မဖေူးလှိုငမြှာ တခွားတဈယောကန်ှင့ြ တွဲထိုငလြကြြ လိုကပြါလာခဲ့သည်။
” ကိုအောင် ”
” ပြောလေ…ခင် ”
” မိဖူးကို ပြောထားဦး… ထမင်းဆိုငရြပရြင် ပိုကဆြံအိတ် တဈခါထဲယူဖို့… ကားပေါထြားခဲ့မှာစိုးလို့ ”
မဖေူးလှိုငမြှာ မှတအြောငရြှေ့တည့တ်ညမြို့ ခငခြငသ်ူထကြ ပိုနီးသဖြင့ြ မှတအြောငကြ ပုခုံးတို့ရင်း ကပပြှောလိုကသ်ည်။ မဖေူးလှိုငမြှာ နောကလြှည့ရြင်း လှမ်းစလိုကသ်ည်။
” အေးပါ ကိုအောငရြယ် … နငတ်ို့သာ ကိုယ့ဟြာကိုယ် ဂရုစိုကကြှ … ခခြြ ”
” မသာမ … ငါက အကောင်းစတနောနဲ့ ပြောနတောကို ”
ခငခြငသ်ူက ဝငပြှောရင်း သုံးယောကသ်ား ရယမြိကြသည်။ မှတအြောငန်ှင့ြ ခငခြငသ်ူမှာ သာမနမြိသားစုမှ ပေါကဖြှားလာသူများဖြစ်ကြပြီး မဖေူးလှိုငမြိဘများမှာ မွိုးရိုးလိုကခြမွြးသာကြပြီး ရတနာလုပင်န်း လုပကြိုငကြှသည်။ မှတအြောငန်ှင့ြ မဖေူးလှိုငမြှာ တဈရပကြှကထြဲဖြစ်ကာ အိမခြငွြး ၅ အိမသ်ာခွားသည်။ မှတအြောငဖြခငမြှာ မဖေူးလှိုငတ်ို့အိမတ်ှင် လူရုံဒါရိုငဘြာ သဘောမွိုးနလောခဲ့သညမြှာ မှတအြောငတ်သကပြင် ဖြစ်သည်။ မဖေူးလှိုငမြိဘများက မှတအြောင် ပညာရေးကို ထောကပြံ့ပေးသလို စာမလိုကန်ိုငသ်ော မဖေူးလှိုငအြား မှတအြောငကြ မသိတာ နားမလညတ်ာများ ပြနရြှင်းပြပေးရသည်။ မှတအြောငအြပေါတ်ှင် တူသားတဈယောကလြို သဘောထားကာ သမီးဖြစ်သူ မဖေူးလှိုငအြား စောင့ရြှောကခြိုင်းခဲ့သည်။ နောကဆြုံးနှစ်တွင် မဖေူးလှိုငမြှာ ခစွသ်ူငယခြငွြး ခငခြငသ်ူနှင့ြ မှတအြောငအြား မိတဆြကပြေးရာ နောကဆြုံး မှတအြောငန်ှင့ြ ခငခြငသ်ူတို့ ခစွသ်ူဘဝ ရောကခြဲ့ကြသည်။
မကြာခင် သူမတို့စီးလာသော အိပစြပတကြားကြီးမှာ ထမငဆြိုငကြှီးတဈဆိုငရြှေ့တွင် ထိုးရပလြိုကသ်ည်။ ကားရပလြိုကသ်ညန်ှင့ြ ကြောင်းသားကြောင်းသူများ ကိုယ့အြဖြဲလေးနဲ့ကိုယ် ဆင်းသှားကြရာ မှတအြောငတ်ို့ ၃ ယောကကြ နောကဆြုံးမှ ဆင်းခဲ့ကြသည်။ ထမင်းဆိုငအြတွင်း ၃ ယောကသ်ား တဈခုံထိုငပြှီး ထမင်းဟင်းမှာပြီး စားသောကကြှသည်။ ထမင်းစားပြီး မှတအြောငမြှာ ကတွင်းခဉွလြာသဖြင့ြ ဆေးလိပတ်ဈပြဲ မှာသောကရြာ ဆေးလိပန်ှဈလိပ် အကုနတ်ှင် ကားဆီမှ အဖြဲ့ခေါင်းဆောငကြ ထမင်းစားပြီးသူများ ကားပေါတ်ကရြန် လကကြိုငစြပီကာ အသေးလေးဖြင့ြ အောန်တေော့သည်။
မှတအြောငတ်ို့ ကားပေါတ်ကပြှီး ခဏအကြာတွင် လူစုံပြီဖြစ်သဖြင့ြ အဖြဲ့ခေါင်းဆောငကြ ဒီနေ့ပုသိမတ်ှင် ညအပကြှပြီး မနကစြောစော ချောင်းသာဖကထြှကရြန် အောပြှောနပြနေသ်ည်။ ကြောင်းသားကြောငသ်ူ ၄ဝ နီးပါး တည်းရန် တည်းခိုးခန်းရှာပြီး ယောကြြားလေးသပသ်ပ် မိန်းကလေးသပသ်ပ် နှစ်ယောကခြန်းများ စီစဉပြေးတော့သည်။ ခငခြငသ်ူနှင့ြ မဖေူးလှိုငမြှာ တည်းခိုခန်းဒုတိယထပ် အစွနခြန်းတွငကြရွာ မှတအြောငမြှာ သူမတို့နှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငအြခန်းအား သူငယခြငွြးတဈယောကန်ှင့ြ ခွိန်းယူလိုကတ်ော့သည်။
အခန်းတွင်း မှတအြောငဝြငတ်ော့ နှစ်ယောကခြန်းပမယေ့ြ ကုတငန်ှဈလုံးထားရှိကာ နံရံဘကတ်ှင် ကပထြားသညကြို တွေ့လိုကရြသည်။ ကုတငန်ှဈလုံးအလယတ်ှင် မှနတ်ငခြုံတဈခုရှိပြီး ဘေးနှစ်ဖကတ်ှင် အဝတအြစားထည့ရြန် အပိတအြဖြင့လြုပရြသော သတ်ေတာပုံစံပုံးလေးများမှာ သော့တွဲများ တပဆြငထြားလသည်ေ။ မှနတ်ငခြုံနှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငတ်ှင် နံရံကပထြားသော ကိုယလြုံးပေါမြှနတ်ဈခပြရြှိပြီး မှနခြပြဘြယဖြကဘြေးတွင် ၅ ပေ ၈ ပခနေ့ရြှိသော ရချိုးခန်း တွဲလကြပြါရှိလသည်ေ။ မှတအြောငန်ှင့ြ အခန်းဖောသ်ူငယခြငွြးမှာ အဝတအြစားအိတမြွား ကိုယ့ဘြကကြိုထည့ရြင်း သောခတပြှီး တဈလှည့စြီ ရချိုးကြသည်။ ရချိုးပြီး မှတအြောငမြှာ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငအြခန်းဘကြ ခငခြငသ်ူတို့အိပခြန်းသို့ ထွကလြာခဲ့လိုကသ်ည်။ လကကြိုငဘြုအားလှည့ကြှည့ရြာ အတွင်းဘကမြှ လော့ခမွထားသဖြင့ြ အလှယတ်ကူ ပြင့သ်ှားတော့သည်။
အိပခြန်းတွင်းဝငလြာရာ ကုတငတ်ဈလုံးပေါတ်ှင် ခငခြငသ်ူမှာ အိပပြွောန်ပြေီး မဖေူးလှိုငမြှာ ရချိုးခန်းဝငန်ပေုံဖြစ်သည်။ ခငခြငသ်ူ ခွရင်ေးဘကဝြငထြိုငကြာ ပေါငလြယထြိလှနန်သေော ထမိနအြောကန်ားစလေးအား ပေါငရြင်းထိ ဆှဲတငလြိုကရြာ ဘေးတစောင်း ဒူးတဈဖကြ ကြေးအိပန်သဖြေင့ြ ပေါငကြှားမှ အောကခြံဘောင်းဘီ အနီရောငလြေးအား တွေ့လိုကရြသည်။ ဘောင်းဘီဂွကြားဘေးတွင် စောကမြှှေးများ တိုးထွကန်ကော အလယတ်ှင် ဖောင်းကြှနတေော့သည်။ မှတအြောငမြှာ ခါးအနည်းငယည်ှတကြာ စူးစိုကကြှည့ရြင်း ခငခြငသ်ူပေါငကြှားသို့ လကအြလှမ်း ရချိုးခန်းတံခါးပြင့သ်ံနှင့အြတူ မဖေူးလှိုငမြှာ ခန်ဓာကိုယဗြလာဖြင့ြ တဘကလြေး ပုခုံးပေါတ်ငကြာ ထွကလြာတော့သည်။
” ဟာ … မိဖူး ”
” ဟင် … ကိုအောင် … အိုရကြှာ ”
ပုခုံးပေါမြှ တံဘကလြေးအား အမှနဆြှဲကာ သူမရငသ်ားလေးများအား ကာထားလိုကမြိသည်။ မှတအြောငမြကြလြုံးများက သူမနို့အုံလေးမှတဆင့ြ ပေါငကြှားဆီသို ရှေ့သှားရာ စောကမြှှေးအုံလေးအား လကဖြှင့ြ ဖုံးအုပထြားမိတော့သည်။ မကြန်ှာလေး ရဲတကလြာကာ တဖကလြှည့လြိုကသ်ဖြင့ြ သူမဖငလြေးအား လှည့ပြှသလို ဖြစ်သှားပြနသ်ည်။ ရုတတ်ရကမြို့ လုပမြိလုပရြာ လွှောကလြုပန်ရော မှတအြောငအြား သူမ မိမှေးတိုင်းဖမှေးတိုင်း ကိုယလြုံးလေးအား လှည့ပြတပြှသလို ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ အိပခြန်းတွင်း မှတအြောငရြောကန်သညေကြို မသိပဲ ခငခြငသ်ူလည်း အိပပြွောန်သဖြေင့ြ မဖေူးလှိုငမြှာ ရချိုးပြီး ကိုယတ်ုံးလုံး ထွကလြာခဲ့မိတော့သည်။ မှတအြောငမြှာလည်း ငယင်ယကြတည်းက အတူကြီးပြင်းလာခဲ့သော သူငယခြငွြးလေး၏ ကိုယလြုံးတီးအလှအား ပထမဆုံးအကြိမမြှငဖြူးသညမြို့ စူးစိုကကြှည့န်မေိတော့သည်။
” ဟယ် … မိဖူး … ငါ့ခစွသ်ူကို ဖငလြှနပြှနတောလား … ခခြြ ”
” ဟင် ”
” ဟာ … မိသူ … နင့လြငရြောကန်မှန်ေး မသိတာဟေ့ ”
အမှနတ်ော့ ခငခြငသ်ူမှာ မဖေူးလှိုင် ရချိုးခန်းဝငပြှီး သူမရော ရချိုးချင်လြာသဖြင့ြ အိပရြာမှထလိုကရြာ တံခါးဖြင့သ်ံနှင့အြတူ မှတအြောငဝြငလြာသဖြင့ြ ပြနပြှီး အိပခြငွယ်ောငဆြောငန်လေိုကသ်ည်။ သူမ အကြံမှာ မှတအြောငလြာနမ်းသညန်ှင့ြ ဘှားကနဲ ချောကလြှန့ရြနဖြစ်သည်။ သို့သောြ မှတအြောငမြှာ မနမ်းပဲ သူမခွရင်ေးဝငထြိုငကြာ ထမိနအြား လှနကြှည့န်သဖြေင့ြ အိပခြငွယ်ောငဆြောငကြာ လှတထြားလိုကသ်ည်။ မှတအြောငန်ှင့ြ အဆုံးထိ မရောကသ်ေးပမယေ့ြ သူမအဖုတလြေးအား ယကပြေးဖူးသည်။ သူမကိုယတ်ိုငလြည်း မှတအြောငလြီးအား ဂွင်းထုပေးခဲ့ဖူးသည်။ မှတအြောငကြ လိုးခွင့တ်ောင်းနသညေမြှာ သုံးလေးကြိမ် ရှိနပြေီ။ သူမလည်း ခစွသ်ူကို ပေးချင်န်ရော အခါအခွင့ြ စောင့မြွှောန်မေိသည်။ သူမအစီစဉမြှာ အနီးအနား တခွားတည်းခိုခန်းတွင် အခွိနပျိုင်းအခန်းယူကာ မှတအြောငတ်ောင်းဆိုမှုကို လိုကလြွောရနဖြစ်သည်။ အခုဟာ သူမထမိနလြေး လှနကြှည့န်တေုန်း မဖေူးလှိုင် ရချိုးခန်းမှ ထွကလြာသဖြင့ြ အရှိနပြကြသ်ှားခဲ့ရတော့သည်။
” အံမယ် … ငါ့လငဆြိုလည်း သဘောထားကြီးပါတယအြေ… ဟဲ့ … နငယ်ူချင်ရြင် ယူလေ … ခခြြ ”
ခငခြငသ်ူမှာ အရင်းနှီးဆုံး ပြောမနာဆိုမနာ သူငယခြငွြးမို့ စနရင်ေး တခိခိနှင့ြ ရယန်တေော့သည်။ သို့သောြ သူမစလိုကမြိသော စကားလုံးမှာ နောငတ်ခွိနတ်ှင် အမှနတ်ကယ် ဖြစ်သှားရသညကြိုတော့ ထိုစဉကြ ခငခြငသ်ူ မတွေးမိခွေ။ မဖေူးလှိုငမြှာ ရှကလြည်းရှကြ ခမွြးလည်းခမွြးလာပြီမို့ ခငခြငသ်ူတို့ဘေးမှ ဖြတကြာ သူမကုတငဆြီ အမှနသ်ှားရင်း သူမခွှတထြားခဲ့သော ထမိနအြဟောင်းအား အမှနရြငလြွား ဝတလြိုကရြတော့သည်။
” ခခြြ … အားပါးပါးးးး … ဘောဒြီက မိုကတ်ယကြှာ ”
” ကဲပါ … ခငရြယ် … သိပမြစပါနဲ့တော့ … မိဖူး ရှကန်ပေါပြီ ”
မှတအြောင် ပြောလိုကမြှ ခငခြငသ်ူမှာ မကြန်ှာပိုးသတကြာ ငှိမသ်ှားတော့သည်။ မဖေူးလှိုငမြှာ သူမတို့ကြောပေးရင်း ခေါငခြှောကရြန် တဘကဖြှင့ြ ဆံနှယမြွားအား သုတန်တေော့သည်။
” ကိုအောင် … ခဏစောင့ြ … ခင် ရချိုးလိုကြဦးမယ် … ပြီးမှ ဟိုနားဒီနား လွှောကလြညကြှတာပေါ့”
ခငခြငသ်ူ ရချိုးခန်းဝငသ်ှားမှ မှတအြောငလြည်း မဖေူးလှိုင် ကုတငန်ားသှားကာ မကြန်ှာပူပူနှင့ြ စကားပြောနလေိုကသ်ည်။
” ဆောရီး မိဖူးရာ … ငါလည်း နငရြချိုးနမှန်ေး မသိလို့ ဝငလြာမိတာ ”
” အာ … ရပါတယဟြ … အဲ့ဒီကိဈစ မပြောနဲ့တော့ ”
မဖေူးလှိုငမြှာ မကြန်ှာလေး ရဲတကသ်ညကြို ကြောပေးထားရင်း တဘကသ်ုတန်သညေမြို့ မှတအြောငတ်ဈယောကြ မမှငလြိုကတ်ော့ပေ။ မှတအြောငမြှာ မဖေူးလှိုင်၏ ကော့ထွကန်သေော ဖငကြှီးအား အနီးကပကြှည့ရြင်း စိတထြဲတရှိန်းရှိန်းလေး ဖြစ်နမေိသည်။ ပုခုံးသားဖြေးဖြေးလေးအောကကြ ရငလြွားထားလကြြ ထမိနလြေးမှာ ရစေိုနသေော ကိုယလြုံးအား ကပသ်ှားသဖြင့ြ ခွကန်သေောခါးလေးအောကမြှ ဖငသ်ားကြီးများမှာ အတိုင်းသား မှငန်ရတေော့သည်။
” ကိုအောင် … ဟိုဘကလြှည့ဟြာ … ငါ အဝတစြား လဲချင်လြို့ ”
မဖေူးလှိုငစြကားသံ ထွကပြေါလြာမှ မှတအြောငလြည်း ခငခြငသ်ူ ကုတငန်ား ပြနသ်ှားကာ ကြောပေးထိုငန်လေိုကသ်ည်။ ခဏအကြာ ခငခြငသ်ူ ရချိုး အဝတစြားလဲပြီး သုံးယောကသ်ား တည်းခိုခန်းအောကထြပ် ဆင်းခဲ့ကြတော့သည်။ တည်းခိုခန်း အပြငထြှကလြိုကသ်ညန်ှင့ြ တကျကစီကားလေးများ တန်းစီနသညေကြို တွေ့လိုကရြပြနသ်ည်။ အစွနဆြုံးကားလေးအား ငှားကာ ပုသိမတ်ဈမှို့လုံး လွှောကပြတကြှည့ရြင်း ညစာစားပြီးမှ တည်းခိုခန်းသို့ ပြနလြာခဲ့ကြသည်။ မှတအြောင် သူ့အခန်းသူ ဝငသ်ှားခွိန် ခငခြငသ်ူနှင် မဖေူးလှိုငတ်ို့လည်း သူမတို့ အိပခြန်းထဲ ဝငသ်ှားကြတော့သည်။ အခန်းထဲရောကရြောကခြငွြး ညဝတဝြတစြုံလေးများလဲကာ ကိုယ့ကြုတငပြေါကြိုယ် အနားယူလိုကကြှသည်။
ခငခြငသ်ူမှာ မှို့ထဲလွှောကလြညရြင်း မှတအြောင်၏ အကြိမကြှိမတ်ောင်းဆိုမှုကို နားထဲမှ မထွကပြေ။ သူမတို့တည်းခိုခန်း မနီးမဝေးရှိ အခွားတည်းခိုခန်းသို့ ဒီည အတူအိပရြန် တောင်းဆိုထားသည်။ ကုတငပြေါလြူးလိမ့ရြင်း မဖေူးလှိုငကြုတငဘြကြ ကြည့်မြိလိုကသ်ည်။ ကုတငပြေါမြှဆင်းပြီး မဖေူးလှိုငကြုတငဘြကလြွှောကကြာ ပကလြကလြေး ဖုန်းပြတန်သေော မဖေူးလှိုငကြိုယလြုံးလေးအား ခွလိုကတ်ော့သည်။ ခငခြငသ်ူ လကကြလေး တဈဖကမြှာ မဖေူးလှိုငန်ို့အုံလေးအား ခပဖြှဖြအုပကြိုငလြိုကရြင်း သူမကိဈစအား တိုငပြငလြိုကတ်ော့သည်။
” မိဖူး ”
” ပြောလေ … မိသူ ”
” ဟိုဟာကြာ … ကိုအောငကြ ”
” အင် … ကိုအောငကြ ဘာဖြစ်လဲ … ပြော ”
မဖေူးလှိုငမြှာ ဖုန်းပြတရြင်း စကားပြောနသဖြေင့ြ ခငခြငသ်ူမှာ အားမလိုအားမရ ဖြစ်ကာ နို့အုံလေးအား ခပတ်င်းတင်း ညှဈခွလေိုကတ်ော့သည်။
” အမလေး … မသာမ ယှမနနေဲ့ … နာတာဟာ ”
” နငကြ ငါ့စကားမှ သချောနားမထောငတ်ာ ”
” ဟောတောြ … ပြောဆို မပြောပဲနဲ့ … နို့လာညှဈနတော … ငါ့ဟာတွလည်ေး နငကြှိုကသ်လိုလုပန်တော…. ငါရည်းစားထားရင် ငါ့ရညစြားဖို့တောင် ကနွမြယမြထငဘြူး ”
” ခခြြ … ဒါကတော့ ငါ့သူငယခြငွြးလေးကို ခစွလြို့ပေါ့ဟ ”
ခငခြငသ်ူမှာ စကားပြောရင်း သူမလကကြလေးအား မဖေူးလှိုင် ပေါငကြှားထဲ ရှေ့ပစ်လိုကသ်ည်။
” အင့ျ … ပြှတ် … ပြောလဟော ”
မဖေူးလှိုငမြှာ ပေါငလြေးမသိမသာဖြဲရင်း ခငခြငသ်ူနှုတခြမ်းအား ပြှတကြနဲ့ဆှဲစုပကြာ သူမဖုန်းလေးအား ကုတငပြေါခြထွားလိုကတ်ော့သည်။ ခငခြငသ်ူလကကြလေးက မဖေူးလှိုငပြေါငကြှားထဲ ခပဖြှည်းဖြည်း လှုပရြမ်းနကော…
” ဒီလို မိဖူးရ … ကိုအောငကြ … တခွားတည်းခိုခန်းကို ငါနဲ့အတူအိပဖြို့ ပြောနတောဟ ”
” ဟူးးး ရှီးးးးးး … နငတ်ို့ကလည်းဟာ တခွားကြောင်းသားတွသေိကုနမြှဖြင့ြ … အင့ြ … ရှီးးးးးးး ”
” သူ တောင်းထားတာ ကြာပြီဟ … ငါလည်း အခွင့အြရေးရရင် ပေးဖို့ ကတိပေးထားတာ ”
မဖေူးလှိုငမြှာ သူမပေါငကြှားထဲမှ ခငခြငသ်ူလကကြလေးအား ညဝတဘြောငဘြီးအတွင်းထဲ ထည့ပြေးရင်း ခါးလေးဆကကြနဲ့ တဈခကြကြော့ကာ…
” ဒီအခန်းထဲ ခေါလြိုကဟြာ … နငတ်ို့ကုတငပြေါြ လုပကြှပေါ့ … အ … ရှီးးးးး ”
” ဖြစ်ပါ့မလား မိဖူးရဲ့ … နင့ကြို အားနာတယဟြ … ”
” ဟူးးး ရှီးးး … ရ … ရ … ရပါတယ် … ရှီးးးးး … ဟ ”
” ကြေးဇူးဟာ … မိဖူး … ဗွိ … ဗွိ … ပြကျ … အင့ျ ”
ခငခြငသ်ူမှာ စကားပြောရင်း ခါးကော့တကလြာသော မဖေူးလှိုငပြေါငကြှားထဲ သူမလကကြလေး ခပကြှမ်းကြမ်း လှုပပြေးလိုကတ်ော့သည်။
” အ … အဟင့ြ … အီးးးးး ရှီးးး … ရ ပြီ … အားးး ……… ထွကြ ထွကပြှီဟာ … ဟူးးးးးးး ”
မဖေူးလှိုငမြှာ သူမဘောင်းဘီအတွင်းမှ ခငခြငသ်ူလကကြလေးအား အပြငမြှဖိကိုငကြာ ခါးလေးအား အစွမ်းကုနမြှှောကရြင်း ဘုန်းကနဲ့ ကုတငပြေါပြဈကသွှားတော့သည်။ ထို့နောကြ ခငခြငသ်ူနှုတခြမ်းလေးအား ဖိစုပကြာ ခပတ်င်းတင်းဆှဲဖကထြားတော့သည်။ ခဏအကြာတွင် ခငခြငသ်ူမှာ သူမကုတငဆြီပြနလြာပြီး မှတအြောငဆြီသို့ ဖုန်းဆကခြေါလြိုကတ်ော့သည်။
………………………………………………
” ကလဈ … ကြှီ ကြိ ”
တံခါးဖြင့သ်ံနှငအြတူ မှတအြောင် ဝငရြောကလြာသည်။
” လာ ကိုအောင် … ဒီဘကျ ”
ခငခြငသ်ူမှာ သူမကုတငပြေါြ မှတအြောငရြောကသ်ညန်ှင့ြ ပါးစပခြငွြးတေ့ကာ စုပန်တေော့သည်။ မှတအြောငလြကန်ှဈဖကကြ ခငခြငသ်ူ့ကိုယလြုံးလေးအား ခပတ်င်းတင်း ဖကထြားလိုကသ်ည်။ မှတအြောင် ပုဆိုးကြားလကသ်ှင်းကာ ဆှပေးရင်း ခါးပုံစ ဖြညကြာ ပုဆိုးအား ခွှတန်သဖြေင့ြ မှတအြောငမြှာ မဖေူးလှိုငကြုတငဘြကြ မေးဆကပြှလိုကသ်ည်။ ခငခြငသ်ူက ရပါတယဆြိုသညပြုံစံဖြင့ြ မကြလြုံးတဈဖကမြှိတပြှကာ ပုဆိုးအား ခွှတခြပြဈသည်။ မှတအြောငလြည်း ခငခြငသ်ူ့အား ကုတငပြေါပြကလြကလြှဲစကော ပေါငန်ှဈချောင်းအားဖြဲရင်း မကြန်ှာအပလြိုကတ်ော့သည်။
” ရှီးးးးးး … အ … ယကယ်ကြ … အင်းးဟင်းးး ”
မဖေူးလှိုငမြှာ ခငခြငသ်ူတို့ဘကြ ကြောပေးထားသောလြည်း ရမျမကည်ည်းသံများ ကြားနရသေဖြင့ြ စိတထြဲ မရိုးမယှလေး ပြနဖြစ်လာတော့သည်။
” အင်း … ဟုတတ်ယ် … စုပ် စုပ် … အစိလေးစုပပြေး … အားလားးး ကောင်းလိုကတ်ာကြာ ”
ခငခြငသ်ူမှာ ကာမစိတမြွား တကလြာကာ မဖေူးလှိုငရြှိနသညေကြို သတိမရတော့ပဲ အသံကယွကြယွဖြှင့ြ ညည်းတွားနသည်ေ။ မှတအြောငမြှာ စောကရြညမြွား စိမ့လြာအောင် ယကပြေးပြီး အပေါမြှ ခွကာ ဖိလိုးလိုကတ်ော့သည်။
” ဗစြျ … ဘှတ် … ဖလှပ် … ဗစြျ ဗစြျ ”
” အားးး အားးးး … နာတာ ကိုအောငရြယ် ”
” ခဏလေးပါ ခငရြယ် … ဘှတ် ဘှတ် ဘှတ် ”
ခငခြငသ်ူမှာ အစပိုင်း အပျိုးမှေးပေါကသ်ှားသဖြင့ြ နာကငွသ်ောလြည်း နောကပျိုင်း မှတအြောငလြိုးခကြမြွားအား ခံနိုငလြာခဲ့သည်။ အတောကြှာကြာ နှစ်ယောကသ်ား ညည်းတွားရင်း မနားတမ်းလိုးနရော ခငခြငသ်ူမှာ ခါလေးကော့တကလြာရင်း စောကရြညမြွား ပန်းထွကလြာတော့သည်။
” ဟူးးးးး ရှီးး … ကို အောင် ရယ် ”
မှတအြောငမြှာ ခငခြငသ်ူပြီးသှားမှ အခကြြ ၃ဝ ခန့ြ ဖိလိုးရင်း လရညမြွားပန်းထည့လြိုကသ်ည်။ အသံများ ငှိမသ်ကသ်ှားပြီး တောတ်ောကြှာမှ မဖေူးလှိုငလြည်း ဆီးအောင့ထြားရသဖြင့ြ ကုတငပြေါမြှ ဆင်းကာ ရချိုးခန်းဘကြ လွှောကခြဲ့လိုကသ်ည်။ ရချိုးခန်းအဝင် ခငခြငသ်ူ့ကုတငဘြကြ ကြည့်မြိရာ မှတအြောငမြှာ ပကလြကလြှနအြိပပြွောန်ရော လီးကြီးမှာ ဆီးခုံးပေါလြှနကြာ ဗိုကပြေါကြပန်သညေကြို တွေ့မှငလြိုကရြတော့သည်။ သူမကြည့်န်စဉြေ ခငခြငသ်ူကိုယလြုံးလေး လှုပလြာပြီး မှတအြောငအြား ခွလိုကရြာ လီးအား ပေါငဖြှင့ဖြိမိသဖြင့ြ စိတထြဲ မချင့်မြရဲ ဖြစ်မိသှားသည်။ ရချိုးခန်းထဲ သေးဝငပြေါကပြှီး သူမကုတငဘြကပြှနလြာရာ အိပမြပြောတ်ော့ပေ။ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ မှတအြောင်၏ လီးကြီးမှာ မကြလြုံးထဲ ပေါပြေါလြာခဲ့ရသည်။
ဟိုတွေးဒီတွေး တွေးနရင်ေ ကြှိကနဲ့ ကုတငလြှုပသ်ံကြားရသဖြင့ြ သူမကိုယလြုံးအား ခငခြငသ်ူ၏ ကုတငဘြကလြှည့ရြာ ခငခြငသ်ူမှာ သူမကုတငဘြကြ ကြောပေးရင်း မှတအြောငလြီးအား စုပပြေးနသညေကြို တွေ့လိုကရြတော့သည်။ အတောကြှာကြာစုပပြှီးမှ ခငခြငသ်ူမှာ မှတအြောငအြပေါမြှ တကဆြောင့န်သည်ေ။ ခေါင်းလေးရမ်းလိုကြ တဟင်းဟင်း ညည်းလိုကန်ဲ့ အားရပါးရ ဖိဆောင့ကြာ တခကြတ်ခကြြ မဖေူးလှိုငကြုတငအြား လှမ်းကြည့်န်ပြနေသ်ည်။ မဖေူးလှိုငမြှာ မကြလြုံးလေးမှိတရြင်း ငှိမန်လေိုကသ်ည်။ အပေါမြှခွလိုးရင်း အကငွ့မြရှိသဖြင့ြ ပေါငမြွားညှောင်းလာကာ ဆောင့အြားလွော့သှားခွိန် မှတအြောငဆြီက အသံ ခပတ်ိုးတိုး ကြားလိုကရြပြနသ်ည်။
” ခင် … မောရင် ခဏနားလေ … ကိုအောင် နောကကြလိုးမယ် … လေးဖကကြုန်းလိုကန်ောြ ”
ခငခြငသ်ူမှာလည်း မှတအြောငစြကားအဆုံး ဘေးလှဲခကြာ ခကြခြငွြးလေးဖကထြောကပြေးလိုကသ်ည်။ မှတအြောငမြှာ ခငခြငသ်ူဖငကြှီးအား စုံကိုငရြင်း နောကဖြကမြှ ဒူးထောကကြာ တဖုန်းဖုန်း ဆောင့လြိုးနတေော့သည်။ မဖေူးလှိုငမြှာ ခငခြငသ်ူတို့ လိုးနပေုံများအား ကြည့်ရြင်း သူမအဖုတလြေးအား ပြတခြွကော စောကရြညမြွား ပန်းထွကလြာတော့သည်။ ခငခြငသ်ူတို့ ဒုတိယအခွီပြီးမှ သူမလည်း အိပပြွောသ်ှားရသည်။
အခန်းပြင် ဆူညံသံများကြောင့ြ မဖေူးလှိုငန်ိုးလာရာ ခငခြငသ်ူကုတငပြေါတ်ှင် မှတအြောင် မရှိတော့ပေ။ အိပယ်ာထကာ ခငခြငသ်ူကုတငဘြကြ ကူးလာလိုကရြာ ဖငပြှောငလြေးနှင့ြ ခပကြှေးကြေးအိပန်သေော ခငခြငသ်ူအား တွေ့မှငလြိုကရြသည်။ ဖငကြှားမှ ပြူထွကန်သေော ခငခြငသ်ူအဖုတလြေးမှာ သှေးစသှေးနများကပကြာ စောကမြှှေးလေးများပါ နီကြောငကြှောငလြေး ဖြစ်နတေော့သည်။
” ဟဲ့ … မိသူ … ထတော့ … ချောင်းသာဘကသ်ှားဖို့ လုပရြဦးမယ်…. တခွားသူတွေ နိုးနပြေီဟ ”
မဖေူးလှိုင် အသံကြောင့ြ ခငခြငသ်ူမှာ ထထိုငရြင်း ကုတငပြေါမြှ သူမထမိနလြေးအား ဆှဲယူကာ ရငလြွားရင်း မဖေူးလှိုငအြား တဟီးဟီးဖြင့ြ ရယပြှနလေိုကသ်ည်။
” အေးပါ … မိဖူးရဲ့ … ညက အိပရြေးပကြလြို့ပါဟ ”
” မသာမ … တဈညလုံး အလိုးခံမှတော့ အိပရြေးပကြရြောပေါ့ …… ခိခိ ”
” ကိုအောင် ဘယအြခွိန် ထသှားတာလဲ ငါဖြင့ြ မသိလိုကပြါဘူး ”
” ငါလည်း မသိပါဘူး မိသူရဲ့… ငါလည်း အခုမှ နိုးတာ … ထဟာ နောကကြနွမယ်ေ ”
သူမတို့နှစ်ဦး ရချိုးဖီးလိမ်းပြီး အခန်းပြငထြှကစြဉြ တခွို့ကြောင်းသားကြောင်းသူများ အခန်းသော့ခတကြာ အထုပအြပိုးများနှင့ြ အောကထြပဆြင်းနသညေကြို တွေ့လိုကရြတော့သည်။ မှတအြောငလြည်း သူ့၏အခန်းထဲမှ အဝတအြစားအိတကြိုငပြှီး ထွကလြာရာ…
” ကိုအောင် … ကားထွကတ်ော့မှာလား ”
” ဟုတတ်ယ် … ခငတ်ို့ကမှ ရချိုးခွိနရြသေးတယ် … ကိုအောငကြ … ရမချိုးရသေးဘူး ဟီးးး ”
ခငခြငသ်ူနှင့ြ မဖေူးလှိုငမြှာ သူမတို့အိပခြန်းထဲ ပြနဝြငပြှီး အဝတအြစားအိတမြွားယူကာ အောကသ်ို့ဆင်းလာခဲ့လိုကတ်ော့သည်။ အောကရြောကတ်ော့ ကားထွကဖြို့ အဖြဲ့ခေါင်းဆောငမြှ အောန်သဖြေင့ြ မုန့မြစားလိုကရြပဲ ကားပေါတ်ကခြဲ့လိုကရြသည်။ ကားပေါရြောကပြှီး ခဏနမှေ မှတအြောငတ်ဈယောကြ ပလာတာနဲ့ပဲ ပါဆယထြုပလြေး ကိုငတ်ကလြာတာ မှငလြိုကရြတော့သည်။
” ဟယ် … ဒါမွိုးကြ … ကိုအောငကြ ဘယဆြိုးလို့ ”
စားနစဉြေ သူမတို့၏ လေ့လားရေးကားကြီးမှာ စတငထြှကခြှာတော့သည်။ ပုသိမမြှိုမှထွကရြာ လယကြှင်းများ လမ်းဘေး လူနအဆေောကအြုံများ သဈပငကြှီးများ တရိပရြိပ် ကနွန်ရဈေခဲ့သည်။ နာရီဝကအြကြာတွင် ကားထွကခြါစ ဆူညံနသေော စကားပြောသံ ရယမြောသံများ တိတဆြိတသ်ှားကာ အိပတ်ဲ့သူက အိပ်၊ တခွို့က ဖုန်းကြည့်ရြင် ငှိမန်ကြတေော့သည်။ ကားနောကဆြုံးခုံတွငထြိုငန်သေော ခငခြငသ်ူမှာလည်း မှတအြောငပြုခုံးအား မှီပြီး မှေးနရင်ေး သူမဘယလြကလြေးမှာ တဖြည်းဖြည်း မှတအြောငပြေါငကြှားထဲ ရောကရြှိသှားရသည်။ ကားယိမ်းလိုကပြှုလိုကဖြှင့ြ ခငခြငသ်ူလကမြှာ မှတအြောငပြေါငကြှားထဲ အလိုအလွောကြ ပြတပြေးသလိုဖြစ်သှားရာ မှတအြောငလြီးကြီး ထောငမြတလြာတော့သည်။ ခငခြငသ်ူမှာလည်း မှေးနရောမှ သူမလကထြဲ အုပကြိုငထြားမိသော မှတအြောငလြီးကြီးမာလာတော့ မကြလြုံးလေးဖြင့ကြာ ကြည့်လြိုကမြိသည်။
” ကိုအောင် … ထနတောလား … ကားပေါမြှာကြာ ”
” အင်း … ခင့လြကကြ ပြတပြေးသလိုဖြစ်နတေော့ ထလာတာပေါ့ ”
” သှားပါ … သူ့ဟာသူ … တောငန်တောကို … ဟှန့ြ ”
” ခင် ”
” ရှင် ”
” စုပပြေးပါ့လား … ကိုအောင် တအားတင်းနလေို့ ”
” ဟာကြာ … ဘေးမှာ လူတွနေဲ့လေ ”
” ဘေးခုံက အိပန်ပေါပြီ ခငရြဲ့ … ရှေ့က မိဖူးတို့ ခုံလည်း ငှိမန်တော အကုနအြိပန်တော … စုပကြှာ ခငကြလည်း ”
” ကဲ…ဒါဆိုလည်း … နောကကြ … စောငလြေးယူပြီး ကြယထြားပေး ”
မှတအြောငလြည်း ကားအတွင်း အဲယားကြန်းဖြင့ထြားတာမို့ ခမွြးလာလငွခြှုံဖို့ အသင့ပြါရှိသော နောကကြွောမှီမှ စောငအြပါးလေးဆှဲယူကာ နှစ်ယောကစြလုံး ကိုယတ်ပိုင်း ခွုံထားလိုကသ်ည်။ ခငခြငသ်ူမှာ ခေါင်းလေးကို စောငအြတွင်း တိုးဝငကြာ မှတအြောင်၏ ခါးပုံစလေးအားဖြညခြပြှီး လီးထိပလြေးအား စငုံလိုကတ်ော့သည်။ သို့သောြ မှတအြောငလြီးဆီမှ စောကခြွီးနံ့ လရညန်ံ့များ စူးကနဲ့ သူမနှာခေါင်းထဲ ဝငရြောကလြာသဖြင့ြ ခေါင်းလေး စောငခြှုံအတွင်းမှ ပြနပြေါလြာတော့သည်။ မကြန်ှာလေး ရှုံ့မဲ့ကာ မှတအြောငအြား ပြောဆိုနပြနေသ်ည်။
” ကိုအောင့လြီးက နံဆောန်တောပဲ ”
” မနကကြ ရမချိုးလိုကရြတော့ မဆေးမိတာ ခငရြဲ့ ”
” ဟှန့ျ ”
ခငခြငသ်ူမှာ ဒုတိယအကြိမ် စောငခြှုံထဲ ခေါင်းဝငကြာ အသကအြောင့ပြှီး ပြနစြုပပြေးနလေိုကသ်ည်။ တဖြေးဖြေး လီးနံ့က ယဉလြာကာ မကမြကမြောမောပင် တပြှတပြှှတန်ှင့ြ စုပပြေးနမေိတော့သည်။ ၁၅ မိနဈကြောကြွောတ်ှင် မှတအြောငလြကတ်ဈဖကမြှာ စောငအြတွင်းဝငလြာကာ သူမခေါင်းလေးအား ဖိထားလိုကပြှီး လရညမြွား ပန်းထုတလြိုကသ်ည်။ သူမခေါင်းလေးအား ဖိထားသဖြင့ြ ပါးစပထြဲဝငလြာသမွှ လရညမြွား တဂွတဂြှတမြွိုခရွင်း လီးတဈချောင်းလုံးအား ပြောငစြငအြောင် ယကပြေးလိုကရြသည်။
” ဟူးးး ရှီးးး … ကောင်းလိုကတ်ာ ခငရြယ် ”
ခငခြငသ်ူမှာ စောငအြတွင်းမှ ခေါင်းလေးပြနထြှကလြာရင်း အမောဖြကော မှတအြောငပြုခုံးအားမှီရင်း အိပပြွောသ်ှားတော့သည်။ ပုသိမမြှ မနကြ ၉ နာရီခွဲလောကကြ ထွကလြာရာ နေ့လည် ၁၂ ထိုးခါနီးလောကြ ချောင်းသာသို့ ရောကရြှိခဲ့ကြသည်။ အဖြဲ့ခေါင်းဆောငမြှာ ရောကတ်ာနှင့ြ မနကဖြှန် မနကြ ၁ဝ နာရီ ကားပြနထြှကမြှာမို့ စုရပသ်ို့ ၉ နာရီခွဲ အရောကလြာကြရန် အောပြှောနတေော့သည်။
မှတအြောငန်ှင့ြ ခငခြငသ်ူတို့နှစ်ယောကမြှာ ချောင်းသာကမ်းခွနှငေ့န်ီးသော ဟောတ်ယတ်ှင် နှစ်ယောကခြန်းတဈခန်းနှင့ြ တဈယောကခြန်းတဈခန်း ငှားလိုကကြှသည်။ မဖေူးလှိုငမြှာ ငှကြေေးပြည့စြုံသူမို့ ကမ်းနှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငကြပလြကြြ ဟောတယကြှီးတွင် ငှားပေးလိုကသ်ည်။ အိပခြန်းတွင်း ခဏနားကာ ထမင်းထွကစြားပြီး တရေးတမော အိပကြှရာ ညနေ ၃ နာရီလောကြ မှတအြောငလြာနိုးမှ ခငခြငသ်ူနှင့ြ မဖေူးလှိုငမြှာ ဘောင်းဘီတိုလေးများနှင့ြ ထွကလြာခဲ့ကြသည်။ ညနေ ၅ နာရီခွဲလောကထြိ ရဆေော့ပြီးမှ ပြနလြာခဲ့ကြသည်။
ညပိုင်းရောကတ်ော့ မှတအြောငမြှာ ခငခြငသ်ူတို့ အိပခြန်းအား ညမအိပတ်ော့ပဲ ၁ဝ နာရီလောကြ ဝငသ်ှားကာ ခငခြငသ်ူအား ရချိုးခန်းထဲခေါြ၍ နံရံလကထြောကခြိုင်းပြီး တခွီလိုးပြီး ပြနလြာခဲ့လိုကသ်ည်။ နောကရြကမြနကတ်ှင် လေ့လာရေးအပြောခြရီးစဉြ ပြီးဆုံးသဖြင့ြ ကားကြီးမှာ မိမိဌာနသေို့ ပြနလြာရာ ကြောင်းဝင်းထဲ စုရပန်ရောအရောကြ သူငယခြငွြးများ တဈဦးနှင့တ်ဈဦး နှုတဆြကကြာ ခွဲခွာကြတော့သည်။ မှတအြောငန်ှင် မဖေူးလှိုငမြှာ တရပကြှကထြဲမို့ ခငခြငသ်ူအား နှုတဆြကန်ကြသေည်။ သို့သောြ မှတအြောငန်ှင့ြ ခငခြငသ်ူမှာ အပြီးနှုတဆြကလြိုကရြကြောင်း ထိုစဉကြ မသိလိုကကြှတော့ပေ။
ကြောင်းပြီး၍ ၃ လ အကြာ ခငခြငသ်ူဆီသို့ သတင်းဆိုးတဈခု ဝငရြောကလြာတော့သည်။ မှတအြောငန်ှင့ြ မဖေူးလှိုငမြှာ မမွှောလြင့ပြဲ လကထြပတ်ော့မည့ြ သတင်းပင် ဖြစ်လသည်ေ။ ကြောင်းပြီးပြီးချင်ြး မှတအြောငမြှာ အလုပရြှာမရသေးသဖြင့ြ ဖခငဖြစ်သူနှငအြတူ မဖေူးလှိုငအြဖေ ဦးလှိုငဘြှား၏ လုပင်န်းတွင် ယဉမြောင်းဝငလြုပခြဲ့သည်။ လူရင်းတွမေို့ ဦးလှိုငဘြှားမှာလည်း အလုပရြုံပြခန်းမှ အိမပြှနရြမည့ြ အကြောင်းကြီးငယကြိဈစများ ပေါပြေါကလြာလငွြ မှတအြောငအြား ခိုင်းလေ့ရှိသည်။ ပြူနာဖြစ်သောနေ့တွင် ဦးလှိုငဘြှားမှာ လလေံရထားသော ကြောကစြိမ်းတုံးများနှင့ြ ပတသ်ကသ်ော အရေးကြီး စာရှကစြာတမ်းများ ပြနယ်ူခိုင်းလိုကသ်ည်။ အိမအြောကတ်ှင် အိမအြကူများ တခွားအလုပသ်မားများ အလုပရြှုပန်သဖြေင့ြ မဖေူးလှိုငအြမေ ဒေါခြငမြေဦးအား အောခြေါရြာ အသံမကြားရသဖြင့ြ မှတအြောငမြှာ အိမအြပေါထြပအြထိ တကခြဲ့လိုကသ်ည်။ ခါတိုင်းလည်း ဝငထြှကန်သဖြေင့ြ မဖေူးလှိုငမြိဘတွေ အိပခြန်းဆီသို့ လွှောကလြာရာ မဖေူးလှိုငအြိပခြန်းထဲမှ ညည်းသံများ ကြားလိုကရြသဖြင့ြ အမှတတ်မဲ့ ဝငလြာခဲ့လိုကသ်ည်။
မဖေူးလှိုငမြှာ ခမွြးတုနကြာ တဟင်းဟင်းညည်းကာ ဖြားနသညေကြို တွေ့ရသဖြင့ြ ကုတငဘြေးဝငထြိုငကြာ နဖူးအား စမ်းကြည့်လြိုကမြိသည်။ မဖေူးလှိုငပြါးစပမြှ တဟင်းဟင်းညည်းကာ ခမွြးနကြေောင်းညည်းနသေောလြည်း ကိုယလြုံးမှာ ပူကကြန်တေော့သည်။ တကိုယလြုံးတုနန်သဖြေင့ြ အလိုအလွောကြ သူငယခြငွြးမလေးအား ဖကထြားပေးမိရာ မဖေူးလှိုငမြှာလည်း မှတအြောငအြား ပြနလြညဖြကထြားရင်း ညည်းငှူနပြနေသ်ည်။ မကြတ်ောငကြော့ကြီးများ အဖြင့အြပိတလြုပကြာ မှတအြောငမြကြန်ှာအား အားယူကြည့်န်ရင်ေး ချောကကြပန်သေော နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးမှာ ဟ လာခဲ့သည်။
” ကိုအောင် လား ”
” အေးလေ မိဖူးရ … နင့အြဖခေိုင်းလို့ အိမပြှနပြှီး စာရှကစြာတမ်း လာယူတာ … အနတ်ီ့လည်း မတွေ့ဘူး … အိမပြေါတ်ကလြာတော့ နငဖြွားနတော တွေ့တော့တာပဲ ”
” အင်းဟင်းဟင်းးး … ဟုတတ်ယဟြာ … ခမွြးတာ … ကိုအောငရြယ် ”
” ဆေးခန်းသှားမလား … မိဖူး … ငါလိုကပျို့ပေးမယလြေ ”
” အခမွြးပြမှေ သှားမယဟြာ… ငါ့ကို အခု ဖကထြားပေးဦး ”
မှတအြောငမြှာ မဖေူးလှငအြား ကိုယလြုံးချင်ြးကပသ်ညအြထိ ဖကထြားပေးရာ အိပခြန်းတွင်း နှစ်ယောကထြဲဆိုသော အသိက နှစ်ဦးလုံးရငမြှာ တဖိန်းဖိန်း တရှိန်းရှိန်းလေးဖြစ်ကာ အလိုအလွောကြ နှုတခြမ်းချင်ြး စုပမြိကြတော့သည်။ မဖေူးလှိုငမြှာ ကိုယလြုံးလေးတုနန်သဖြေင့ြ ရငဘြတလြေးက မှတအြောငအြား ပြတသ်ပပြေးသလို ဖြစ်နရသေည်။ သူငယခြငွြးဆိုသော အသိစိတလြှတထြှကကြာ နှစ်ဦးသား မကမြကမြောမော နမ်းနမေိကြသည်။ မှတအြောငမြှာ မဖေူးလှိုင်၏ ချောကကြပန်သေော နှုတခြမ်းလေးအား စိုစွတသ်ှားသညအြထိ လွှာဖြင့လြိပကြာ ဆှဲစုပန်ရော မဖေူးလှိုင် လကတ်ဈဖကကြ ကုတငပြေါတ်စောင်းထိုငရြင်း ဖိထားသော မှတအြောငခြါးအား ဆှဲကပန်ပြနေသ်ည်။ မှတအြောငမြှာ နှုတခြမ်းချင်ြး အနမ်းမပကြြ သူ့ကိုယလြုံးအား ကုတငပြေါရြှေ့ကာ မဖေူးလှိုငအြား ဘေးတိုကအြနထေားဖြင့ြ ခွထားလိုကတ်ော့သည်။ နို့အုံလေးအား ခပဖြှဖြ အုပကြိုငရြင်း မှတအြောငလြကမြှာ မဖေူးလှိုင် ဗိုကသ်ားလေးအား ပြတရြင်း ဆီးခုံးနား အရောကြ…
” ကြှီ … ကြှိ ”
” အမလေးတောြ … ဘယလြိုတွေ ဖြစ်နကြတောလဲ ”
” ဟင် … မမေေ ”
” ဟာ … အနတ်ီ ”
” သရပေေါအြိပ် … သရနေားစားတဲ့ကောငပြါလား … မှတအြောင် ”
” ဟို … အနတ်ီ … ကနွောြ … ရှင်း ရှင်း … ရှင်းပြ …… ”
” ဖြန်းးးးးးး ”
” အားးးး ”
ဒေါခြငမြေဦးမှာ ကုတငန်ားလွှောကလြာရင်း ကုတငပြေါမြှဆင်းကာ သူမအား ရှင်းပြဟနပြှုနသေော မှတအြောငအြား စကားမဆုံးခင် ပါးရိုကပြဈတော့သည်။ ဒေါခြငမြေဦး အောသ်ံကြောင့ြ အောကထြပမြှ အလုပသ်မားတဈခွို့ တကလြာရာ မှတအြောငအြား ဝိုင်းဝန်းထိုးကြိတတ်ော့သည်။ မဖေူးလှိုငမြှာ ကြောငကြှည့န်ရောမှာ စူးစူးဝါးဝါး အောဟြဈကာ သတိလဈ မေ့မွောသှားရသည်။
” မလုပကြှပါနဲ့ … ရပ် ရပ် … အခုရပန်ောြ … ရှင် တို့ … ရပ် ရပ် … ”
” ဟဲ့ … သမီးလေး … သတိလဈသှားပြီ … လုပကြှပါဦး ”
ထိုအခွိန် မှတအြောငမြှာလည်း ဝိုင်းဝန်းထိုးကြိတ် ခံရသဖြင့ြ မကြလြုံးများ ဝဝေါးလာကာ မေ့မွောသှားတော့သည်။
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
” အားးးး … ကြှတ် ကြှတ် ”
” ဟော … ကိုအောင် သတိရလာပြီလား ”
” ဟင် … မိဖူး … ငါ ငါဘယရြောကန်တော ”
” ဆေးရုံမှာ … ကိုအောငရြဲ့ ”
မှတအြောငမြှာ တဖြည်းဖြည်း မဖေူးလှငန်ှင့ြ ကိဈစအား ပြနလြညမြှတမြိလာရာ…
” အနတ်ီရော … မိဖူး … ဆရာဦးလှိုငဘြှားကရော ဘာပြောလဲ ”
” မမကေေ … ကိုအောင့ကြို အစပိုင်း ထောငခြမွယပြှောနတော…. ကိုအောင့်အဖကေိုလည်း အလုပထြုတမြယပြေါ့ ”
” ဟာ ”
” မဟာပါနဲ့ … ကိုအောငရြဲ့ … နောကပျိုင်း အဖကေ သူ့အလုပသ်မားတွေ မှငသ်ှားတာရော ကိုအောင့်ရဲ့ ရိုးသားကြိုးစားမှုတွကြေောင့ရြော ပေးစားဖို့ သဘောတူလိုကပြါပြီ ”
” တောပြါသေးရဲ့ … ဟူးးးး ”
” မိသူကိုတော့ … နင့ဘြာသာရှင်းပြလိုကြ … မိသူနဲ့ ဖြစ်ခဲ့တာတွေ ငါခွင့လြှတပြါတယဟြာ ”
မှတအြောငမြှာ ဆေးရုံးဆင်းပြီး ၂ ပတအြကြာ ခငခြငသ်ူအား ရှင်းပြရန် ခငခြငသ်ူတို့အိမရြှေ့အရောကြ ကားအဖြူလေးတဈစီး ရပထြားသညကြို တွေ့လိုကရြတော့သည်။ ခငခြငသ်ူတို့ မိသားစုမှာလည်း သာမနလြကလြုပလြကစြားများမို့ ထရံကာသှပမြိုး အိမလြေး ဖြစ်သည်။ ဧည့သ်ညရြောကန်တောလား တွေးရင်း အိမထြဲထိဝငလြာခဲ့ရာ ဧည့ခြန်းထဲ လူရိပလြူရောင် မမှငတ်ှေ့ရပေ။ နာမညအြောမြလို့ ပြငလြိုကခြွိန် ဧညခြန်းနှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် အခန်းလေးထဲမှ ညည်းသံလေးများကြောင့ြ မအောတ်ော့ပဲ အခန်းတံခါးနား တိုးကပကြာ အတွငဘြကအြား ထရံပေါကလြေးထဲမှ ချောင်းကြည့်လြိုကမြိသည်။ မှငလြိုကရြသည့ြ မှငကြှင်းကြောင့ြ မှတအြောငမြှာ ဒေါသ ထောင်းကနဲ့ထွကလြာရာမှ ကိုယ့အြဖြစ်ကိုယ် ပြနတ်ှေးမိပြီး စိတလြွှော့လိုကရြတော့သည်။
အခန်းလေးထဲ ကုတငပြေါတ်ှင် ခငခြငသ်ူမှာ ဒူးထောငပြေါငကြားလေးဖြစ်နပြေီး အသားမဲမဲ ခပဝြဝ လူတဈဦးက သူမပေါငကြှားထဲ ဒူးထောကန်ရောယူကာ လိုးနသညေကြို မှငလြိုကရြလသည်ေ။ ခကြခြငွြး ပြနထြှကလြာရင်း နောကရြကမြှ အကြိုးအကြောင်းစာရေးကာ သူငယခြငွြးတဈဦးအား ပို့ခိုင်းလိုကရြာ ခငခြငသ်ူမှာ မှတအြောငဆြီမှ စာအား ဖတကြာ အစိတစြိတအြမှှာမှှာ ဆှဲစုပရြင်း မဲ့ပြုံးပြုံးထားလိုကတ်ော့သည်။ မှတအြောငန်ှင့ြ မဖေူးလှိုင် လကထြပပြှီး တဈလအကြာတွင် ခငခြငသ်ူလည်း သူဋျဌေးတဈဦးနှင့ြ အိမထြောငပြှုလိုကလြသည်ေ။
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
” ကလင် လင် လင် … ကလင် လင် ”
သားဖြစ်သူ သုတ ပြနသ်ှားပြီးကတည်းက ကုတငပြေါမြှေးရင်း အတိတကြိုတွေးနမေိသော ဒေါခြငခြငသ်ူမှာ ခေါင်းရင်းမှ ဖုန်းမှညသ်ံကြောင့ြ အတွေးစများ ပြတတ်ောကသ်ှားရတော့သည်။
” ဟဲလို … အမိန့ရြှိပါ ”
” မမခငလြား … ညီမလေး စိမ်းစိမ်းပါရှင် … မမရိုစီတို့က နိုငင်ံခွားမသှားခင် တဈပြဲလောကြ ဆှဲမလို့ လူခေါခြိုင်းနတော … ပြဲလှတယ် နောြ … ၁၀ဝ ပြ ကစားကြမှာ ”
” OK လေ … စိမ်းလေး … ညီမ ခွံမှာပဲမလား … အခွိနကြရော ”
” ဟုတ် … မမခင် … ခွံမှာပဲ … ည ၁ဝ နာရီကနေ မနကြ ၆ နာရီ ဘရိတပြဲ ”
” လာမယလြေ … ညီမ ”
ဒေါခြငခြငသ်ူမှာ ကုမျပဏီပိုငရြှငဘြောစိနှင့ြ အိမထြောငကြပြှီး သုတ ၁ဝ တန်းနှစ်တွင် ခငပြှန်းဖြစ်သူ ဆုံးပါးသှားခဲ့တော့သည်။ မှတအြောင် လာရှင်းပြသောနေ့တွင် အခန်းထဲ အလိုးခံခဲ့တဲ့သူမှာ သူမခငပြှန်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ခငပြှန်း မရှိတော့ပမယေ့ြ ကနွရြဈသော စည်းစိမြဥဈစာများမှာ ဆယသ်ကစြားမကုနသ်ဖြင့ြ ဒေါခြငခြငသ်ူမှာ အခုထိ အပူအပငမြရှိ ဖဲဝိုင်း ကြေးကြီးခွိန်းဝိုင်းများ အပြင်းပြေ လှည့ပြတကြစားနတေော့သည်။
………………………………………
” တူ……တူတူ …တူ……တူတူ ”
” ဟဲလို … မိုးသူဇာပါ ”
” မမ … ကနွောပြါ မိုးစကြ ”
” ဟင် … မောငလြေးလား ”
” အင်း … မမ … အ အားးး … ဒယဒြီက ဘာတဲ့လဲ … ရိပလြေးကိဈစ … ရှီးးးးးး ကနွော့ဖြုန်းမှန်း သိမှာစိုးလို့ ကဒပြှောင်းဆကလြိုကတ်ာ ”
” ဒယဒြီက သူ့အပြဈပေးတာ ခံနိုငမြှ အိမပြှနလြာတဲ့ မောငလြေးရေ ”
” တကယလြား မမ … ဟူးးး အခု ဘေးနားးး အားးး ရှီးးး … ရိပလြေး ရှိ … အ … ”
” ရိပလြေးက … နင့ြ အနားမှာလား ဖုန်းပေးလိုကြ မမ စကားပြောမလို့ ”
” မကြီး … ပြှတ် ပြှတ် … သမီး ပါ ”
” ရိပလြေး ဒယဒြီ ကြနပေအြောင် မကြီး မနည်းပြောထားရတာ … သူက အပြဈပေးမှာနောြ ”
” အှန်း ပါ … ပြှတ် … ပလှတ်… မကြီးရဲ့ … ပြှတဈြ ”
” ဟဲ့ … နငရြော မိုးစကရြော စကားပြောတာ တအားအား တပြှတပြှှတ် နဲ့ ”
” ခခြြ … ခခြြ … သမီး ရခေဲချောင်း စုပန်တော မကြီးရ ”
” အောြ … အေးအေး … စုပစြုပ် အရညတ်ှေ အပြငမြထွကစြနေဲ့ … ခွေးမလေး ဟှန့ြ ”
မလရေိပမြှာ သူမ အဖြစ်ပကြမြွားအား အဈမဖြစ်သူ မိုးသူဇာအား အကုနပြှနပြှောပြထားသည်။ သူမအား သုတက လိမလြညလြကထြပခြဲ့ပုံ အဈကိုဖြစ်သူမိုးစကကြိုပဲ ပန်းဦးစွပခြဲ့ပုံ အခုထိ သုတအား အလိုးမခံသေးကြောင်း အမှနအြတိုင်း ရငဖြှင့ထြားသည်။ ဖခငဖြစ်သူ ဦးမှတအြောငမြှာ ဒေါခြငခြငသ်ူ သားနှင့လြကထြပရြမလားဆိုပြီး သူမအား စကားမပြောတော့ပဲ အိမရြိပမြနင်းရနပြါ စည်းကမ်းသတမြှတလြိုကသ်ည်။ ဖခငဖြစ်သူ စိတဆြိုးပြရန်ေ အဈကိုဖြစ်သူ မိုးစကန်ှင့ြ အဈမဖြစ်သူ မိုသူဇာတို့အား အကူအညီတောင်းကာ ပြောခိုင်းထားသည်။ ဒီနေ့မနကြ မိုးစကအြား အဈမဖြစ်သူမိုးသူဇာဆီ အကြိုးအကြောင်းမေးခိုင်းရင်း မိုးစကဆြိုင်၏ ရုံးခန်းထဲတင် ဘောင်းဘီဇဈဖြုတကြာ လီးစုပပြေးလိုကတ်ော့သည်။ တဈခွီလိုးပြီးသညန်ှင့ြ မိုးစကမြှာ အဆုံးသတသ်ောလြည်း မလရေိပမြှာ ဒုတိယအခွီ ကုန်းချင်န်ပြနေသ်ည်။
” အားမှေးထား ရိပလြေးရ … နကဖြှန် ဒယဒြီက အပြဈပေးမယဆြိုတာ လိုးမလို့နမှော ”
” အင်းပါ ကိုကိုရဲ့ … ညီမလေး ကိုကို့လီးကို အားရအောင် စုပြဦးမယလြေ ”
” ကဲ … စုပရြုံပဲနောြ … ကိုကိုက လိုးမပေးတော့ဘူး ”
မိုးစကမြှာ ညီမဖြစ်သူ၏ ရမျမကစြိတအြား သိနသဖြေင့ြ မကြလြုံးလေး မှိတန်လေိုကသ်ည်။ မလရေိပမြှာ ထပမြံအလိုးခံချင်သ်ောလြည်း မိုးစကမြှာ အံကြိတကြာ လီးစုပခြံရင်း ပြနလြညမြတုန့ပြှနတ်ော့ပေ။ မိုးစကလြီးထိပမြှ ပန်းထွကလြာသော လရညပြူပူများအား တဂွတဂြှတမြွိုခရွင်း အဈကိုဖြစ်သူလီးကြီးအား တရှှတရြှှတန်မ်းပြီးမှ ပြနသ်ှားတော့သည်။
နောကန်ေ့ မနကြ ၁ဝ နာရီကြောကြွောတ်ှင် မိုးစကမြှာ မလရေိပတ်ိုကသ်ို့ လာခေါကြ ဖခငဖြစ်သူ ဦးမှတအြောင် အိမအြား မောင်းခဲ့လိုကသ်ည်။ ခွံတံခါးအား မလရေိပဆြင်းဖြင့ကြာ မရောကတ်ာကြာပြီဖြစ်သော နအေိမအြား ငေးမောကြည့်န်မေိသည်။ အိမရြှေ့မှနရေောအလှတ် ဘယဘြကခြှမ်းတွင် သူမစိုကထြားသော နှင်းဆီပငမြွား စံပယပြငမြွား အဖူးအပြင့မြွားနှင့ြ ဝဆောနသည်ေ။ ညာဖကခြှမ်းတွင် ဖခငဖြစ်သူ ဦးမှတအြောင်၏ ပန်းပုရုပမြွား သဈပင် ပငစြညန်ှင့ြ ပြုလုပထြားသော စားပြဲခုံများ အရာအားလုံး အရငအြတိုင်းပငဖြစ်သည်။ တိုကကြှီးစငဝြငအြောကမြှ အဈကိုဖြစ်သူ မိုးစကြ၏ ကားဟှန်းသံကြောင့ြ ခွံတံခါးဆီသို့ ပြနသ်ှားရင်း တံခါးပိတကြာ အိမထြဲသို့ လွှောကလြာခဲ့သည်။ အင်ျကြီကိုယကြှပအြပါးအနကန်ှင့ြ ဒူးဖုံးစကပအြပါးလေး ဝတဆြငကြာ လမ်းလွှောကလြာစဉြ အင်ျကြီကိုယကြှပလြေးအတွင်းမှ နို့အုံလေးမှာ စူထွကပြှီး နရေောငကြှောင့ြ နို့သီးခေါင်းလေး ဖုနသညေကြို ခပရြေးရေး မှငန်ရသေည်။ စကပလြေးအတွင်းမှ ဖငသ်ားကြီးများ ယိမ်းကာနှဲ့ကာဖြင့ြ အိမထြဲရောကရြှိလာခဲ့သည်။
” ဒေါကြ … ဒေါကဒြေါကြ ”
” ရိပလြေး ရောကပြှီလား ဝငခြဲ့ … မိုးစကကြ အပြငမြှာနခေဲ့ ”
အခန်းတွင်းမှ မိုးသူဇာ၏ စကားကြောင့ြ မိုးစကမြှာ အခန်းပြင်၌ ကနွရြဈခဲ့တော့သည်။ အခန်းတွင်းဝငလြိုကရြာ မိခငဖြစ်သူ၏ အလှပြငမြှနတ်ငခြုံကြီးမှာ အရငအြတိုင်း နဂိုနရောတွင် ရှိနပြေီး ဖခငန်ှင့မြိခင် တွဲရိုကထြားသော ဓာတပြုံမှာ ဘေးသို့ကပထြားသညကြို တွေ့မှငလြိုကရြသည်။ နှစ်ယောကအြိပ် ကြှန်းကုတငကြှီးပေါတ်ှင် ဖခငဖြစ်သူ ဦးမှတအြောငမြှာ စွပကြယွလြကပြှတန်ှင့ြ အောကပျိုင်းဘာမှ ဝတမြထားပဲ ကုတငခြေါင်းရင်းဘကြ ကြောမှီကာ ပေါငန်ှဈချောင်းအား ဖြဲထိုငန်သည်ေ။ အဈမဖြစ်သူ မိုးသူဇာမှာလည်း အင်ျကြီနှင့ဂြါဝနအြတို ဝမ်းဆကအြဖြူရောင် အပါးလေးဝတကြာ ဖခငဖြစ်သူ ပေါငကြှားထဲ ပကလြကအြနထေားဖြင့ြ လှဲနသညေကြို မှငလြိုကရြသည်။
” အငယမ် … နင့အြပြဈ နငခြံဖို့ လာတာ သချောပြီလား ”
” ဟုတ် ဒယဒြီ ”
မလရေိပမြှာ ပြောပြီးသညန်ှင့ြ ကုတငန်ားလွှောကသ်ှားရာ အနီးကပကြှည့လြိုကမြှ ဖခငဖြစ်သူပေါငကြှားမှ လဥနှစ်လုံးမှာ အဈမဖြစ်သူမိုးသူဇာ၏ နဖူးပေါတ်ငန်ကော လီးတနကြှီးမှာ မိုးသူဇာမကြန်ှာပေါြ အလွားလိုကကြပန်ပြေီး မေးစေ့နားတွင် ဒဈဖူးနီညိုကြီးက ငိုကကြနွသညေကြို တွေ့မှငလြိုကရြ၏။ ဟိုးအရငကြ မိခငဖြစ်သူ၏ အဖုတရြော ဖငရြော ပကပြကစြကစြကလြိုးခဲ့သော လီးကြီးအား ပထမဆုံးအကြိမ် အနီးကပ် မှငလြိုကရြတော့သည်။ အဈမဖြစ်သူ မိုးသူဇာ၏ ဇာအပါးလေးအတွင်းမှ နိ့သီးခေါင်းမဲမဲလေးနှင့ြ ပေါငရြင်းကြားမှ စောကမြှှေးအုံ အမဲကြီးအား ထပမြံမှငတ်ှေ့မိရာ မလရေိပစြောကဖြုတလြေးမှာ ဆဈကနဲ ဖြစ်သှားရသည်။
” မိုးသူဇာ … ဒယဒြီ မှာထားတဲ့ဟာ ယူလာခဲ့ ”
ဦးမှတအြောင် စကားကြားသညန်ှင့ြ မိုးသူဇာမှာ ကုတငခြှရင်ေးအောကဖြကမြှ စတီးဇလုံကြီးတဈခု မ လာပြီး ကုတငပြေါတ်ငထြားလိုကသ်ည်။
” ရိပလြေး အဝတတ်ှေ အကုနခြွှတ် ကုတငပြေါတ်ကလြိုကြ ”
” ဟုတ် … မကြီး ”
အဈမဖြစ်သူစကားကြောင့ြ မလရေိပမြှာ ကိုယတ်ုံးလုံးခွှတကြာ ကုတငပြေါြ တကထြိုငလြိုကသ်ည်။ မလရေိပ်၏ တင်းထုပန်သေော နို့အုံလေးများ ခါးသေးကဉွလြေးအောကမြှ ကော့ထွကအြိစကန်သေော ဖငသ်ားကြီးများအား ကြည့်ရြင် ဦးမှတအြောငန်ှင့ြ မိုးသူဇာမှာ တံတွေးမွိုခလွိုကရြတော့သည်။ ဦးမှတအြောငမြှာလည်း သမီးဖြစ်သူ၏ ကိုယလြုံးအလှကို ပထမဆုံးအကြိမ် အနီးကပမြှငလြိုကရြကာ စိတထြဲ ရှိန်းတိန်းတိန်းလေး ဖြစ်နရသေည်။ ဦးမှတအြောငမြှာ သမီးငယဖြစ်သူ မလရေိပ်၏ ကိုယလြုံးအားကြည့်ရြင်း သမီးကြီးဖြစ်သူ မိုးသူဇာယူပေးသော ဇလုံကြီးထဲ လကန်ှိုကလြိုကသ်ည်။ လကထြဲပါလာသော အရာကြီးမှာ ဇလုံထဲမှ ဘေးသို့အရောကြ ဖုတကြနဲ့ အိပယ်ာခင်းပေါြ ပြုတကြကြာ တွန့လြိမန်တေော့သည်။
” အမလေးးး … မှှှေ မှှှေ … မှှှကြေီးမလား ဒယဒြီ ”
” ခလြြးးး … မှှှမဟေုတပြါဘူး ရိပလြေးရ … ငါးရှဉ့ပြါဟာ … ဒယဒြီလိုချင်တ်ဲ့ အတုတကြို သချောဈေးကြီးပေးဝယထြားရတာ ”
အရှည် နှစ်ပခနေ့ရြှိ ငါးရှဉ့ကြှီးမှာ အိပယ်ာခင်းပေါတ်ှန့လြိနန်ကော အတုတမြှာ ဦးမှတအြောင် လီးအတုတထြကြ မသေးပေ။ ကိုယလြုံးအဝါပေါြ နီညိုရောငသ်န်းနသေော ငါးရှဉ့ကြှီးအား ဦးမှတအြောငမြှာ ခါးက ညှပဖြမ်းရင်း သူခွှတထြားသော ပုဆိုးနှင့ြ ငါးရှဉ့ကြိုယလြုံးအား ရခွေောကအြောင် သုတပြဈနသည်ေ။ အတောကြှာမှ လကထြဲလူးလှန့န်သေော ငါးရှဉ့အြား ခေါင်းနောကန်ားညှပကြိုငကြာ မိုးသူဇာအား ကုတငဘြေး မှနတ်ငခြုံပေါမြှ လေးထောင့ဘြူးလေး ယူခိုင်းလိုကသ်ည်။
မလရေိပမြှ ဖခငလြုပသ်မွှလိုကကြှည့န်ရော ဦးမှတအြောငမြှာ မိုးသူဇာအား လေးထောင့ဘြူးလေး ဖြင့ခြိုင်းပြီး ကြနဒြုံးအလှတ် ၅ ခု ထုတခြိုင်းလိုကသ်ည်။ ငါးရှဉ့ခြေါင်းမှ ကြနဒြုံးများစွပပြှီး ထောငကြှညရြာ ငါးရှဉမြှာ မနတတေသ်ဖြင့ြ ပိုပြီး လူးလှန့န်တေော့သည်။ အားရကြနပေစြှာ ကြည့်လြကြြ နောကထြပ် ပလပစြတိတ် အကြညလြေးဖြင့ြ ထည့ထြားသော ကြနဒြုဲးတဈခု ထပမြံထုတခြိုင်းလိုကပြှနသ်ည်။ နောကဆြုံးစွပလြိုကသ်ော ကြနဒြုံးမှာ ဘေးပတပြတလြညတ်ှင် ဂေါလြီများပါရှိနသည်ေ။ ငါးရှဉ့ကြှီးမှာ မှန်းကြပလြာသဖြင့ြ ခပမြှနမြှနလြေး လူးလှနန်ရော ဦးမှတအြောငမြှာ ငါးရှဉ့ခြေါင်းမှနေ၍ ၆ လကမြခန့ခြှာကာ ကိုယလြုံးအား အဝတစြအပြော့စား ခပထြူထူဖုံးထားသော သံညှပဖြှင့ြ ညှပပြဈလိုကတ်ော့သည်။
” မလရေိပ် ပကလြကလြှနလြိုကြ နင့ကြို အပြဈပေးတော့မှာ ”
” ရှင် … ဒယဒြီ … ဟို ဟို ဟိုလေ ”
” ကြာတယဟြာ အပြဈမခံချင်ြ သှားတော့…. နငန်ဲ့ ဒီအိမန်ဲ့ ပတသ်ကစြရာ မလိုတော့ဘူး ”
” အပြဈခံမှာပါ ဒယဒြီရယ် ”
မလရေိပမြှာ နဖူးခွှေးလေးများ စို့လာရင်း ပကလြကလြေး လှနကြာ မကြလြုံးလေး မှိတထြားလိုကတ်ော့သည်။ ဦးမှတအြောငမြှာ သမီးကြီးဖြစ်သူ မိုးသူဇာအား မကြရြိပပြှလိုကရြာ မိုးသူဇာမှာ မလရေိပခြေါင်းအား ဒူးထောကပြှီး ပေါငဖြှင့ည်ှပကြာ လကန်ှဈဖကအြား နောကလြှနဖြိထားလိုကသ်ည်။ ဦးမှတအြောငမြှာ မလရေိပအြား ဒူးထောငပြေါငကြား အနအထေားဖြင့ြ စောကပြတအြကကြှဲကြောင်းလေးထဲ့ သံညှပအြရှညမြှကိုငကြာ ငါးရှဉ့ခြေါင်းအား တေ့လိုကတ်ော့သည်။ ငါးရှဉခြေါင်းမှာ ဘယည်ာ အထကအြောကြ လှုပရြမ်းနသဖြေင့ြ စောကဖြုတလြေးအား ထိုးခွဲသလိုဖြစ်ကာ မလရေိပ် ညည်းသံလေးများ စတငပြေါထြှကလြာရသည်။ တခကြတ်ခကြြ ငါးရှဉ့ခြေါင်းမှာ စောကစြိထိပလြေးအား လာလာထိနသဖြေင့ြ ခွမလေေးများ ကုတလြာရသည်။ စောကပြတတ်ပြငလြုံးအား ၅ မိနဈခန့ြ ဟိုထိဒီထိဖြင့ြ စောကရြညမြွား ပြကလြာခဲ့ရသည်။ ခါးလေးတွန့လြာကာ ဖငလြေးမသိမသာ ကြှတကန်တေော့သည်။
ဦးမှတအြောငမြှာ သမီးဖြစ်သူ ဖငလြေးကြှအတကြ သံညှပလြေးအား ဆှဲမှှောကထြားသဖြင့ြ မလရေိပ် စောကပြတလြေးမှာ ငါးရှဉ့ခြေါင်းဖြင့လြှတကြာ အသဲယားနရတေော့၏။ ခါးလေးညှောင်း၍ ဖငအြား အိပယ်ာခင်းပေါပြှနခြစွဉြ ဦးမှတအြောငမြှာ အရညရြှှဲနသေော စောကခြေါင်းပေါကလြေးထဲ ငါးရှဉ့ခြေါင်းအား ထိုးထည့လြိုကတ်ော့သည်။
” အီးးး … ဒယဒြီရယ် … ရှီးးးးးး ”
ငါးရှဉ့မြှာ စောကခြေါင်းထဲ ခေါင်းမှုပသ်ညန်ှင့ြ အတွင်းဘကြ တိုးခွေ့ဝငသ်ှားရာ ငါးရှဉ့ကြိုယပြေါမြှ စွပထြားသော ကြန်းဒုံးအတွင်းမှ ဂေါလြီများက စောကခြေါင်းအတွင်းသားများအား ခွိတဆြှဲသှားတော့သည်။ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝငသ်ှားရာ ၆ လကမြခန့အြကြာတွင် အဝတစြအပြော့သား ခပထြူထူအုပကြာ ညှပထြားသော သံညှပန်ရောရောကတ်ော့ ရှေ့ဆကမြတိုးနိုငတ်ော့ပေ။ စောကခြေါင်းတွင်း လူးလှန့န်ရော တဖြည်းဖြည်း မလရေိပမြှာ အသဲခိုကအြောင် ခံစားလာရ၏။ စောကခြေါင်းအပြည့ြ နရောယူထားလကြြ ငါးရှဉ့ကြှီးမှာ လူးလှန့န်သဖြေင့ြ အတွင်းသားများအား လီးဖြင့ထြိုးမှှသညေထြကြ အဆပေါင်းများစွာ ခံစားနရသေည်။ ခန်ဓာကိုယတ်ဈခုလုံး လထေဲမွောလှင့န်ရသေလို ရငထြဲ တလှပလြှပ် အသိစိတမြွား လှတထြှကမြသှားအောငထြိန်းရင် စောကရြညမြွား ပန်းထုတန်ရပြေနသ်ည်။
” အမလေးးး … ဒယဒြီရယ် လိုးမှာဖြင့ြ လိုးပါတော့ … သမီး မခံနိုငတ်ော့ပါဘူး … အဟင့ြ ဟင့ြ … အီးဟီးး ”
မလရေိပမြှာ တကိုယလြုံး ကော့ပြံနကော ဖခငဖြစ်သူ ဦးမှတအြောငအြား လိုးပေးဖို့ အောဟြဈနရသေည်။ ပေါငသ်ားလေးများတုနန်ကော အပေါမြှှောကထြားစဉြ ဦးမှတအြောငမြှာ ခွနှစ်ေဖကပြူးကာ ခွုပထြားလိုကပြှနသ်ည်။ ငါးရှဉ့မြှာ စောကခြေါင်းတွင်း လူးလှန့န်စဉြေ မလရေိပမြှာ မခံနိုငတ်ော့ပဲ ညှဈပေးမိရာ ပိုဆိုးနရေ၏။ ငါးရှဉ့ကြှီးမှာ ညှဈခံရလေ ပိုရုန်းလဖြစ်ေကာ စောကခြေါင်းအတွင်းသားများအား ငါးရှဉ့ကြိုယပြေါစြှပထြားသော ကြနဒြုံးမှ ဂေါလြီများက ပြတဆြှဲသလို ဖြစ်နရသေည်။
” သပေါပြီ သပေါပြီရှင် …အမလေးးး အားးး အားးးး … အမလေးးး မခံနိုငတ်ော့ပါဘူးးး ဒယဒြီရဲ့ … အားးး … ထွကြ ထွကြ ထွကပြှနပြှီ …… အားးးးး အ ”
ဦးမှတအြောငမြှာ သူသဘောမတူသောလူနှင့ြ ဇွတအြတင်းလကထြပသ်ှားသော သမီးဖြစ်သူ၏ ခံစားနမှေုကို ကြည့်ရြင်း တဈခကြပြှုံးလိုကတ်ော့သည်။ ပေါငကြှားမှ ထောငမြှနန်သေော လီးထိပအြား တံတွေးထွေးခကြာ ပေါငမြှှောကြ၍ခွုပထြားသော မလရေိပ်၏ ခွထေောကန်ှဈချောင်းအား ဒူးကြေး၍ ပြနဖြှဲပစ်လိုကြ၏။ ငါးရှဉ့ကြိုယလြုံးပိတန်သေော စောကခြေါင်းပေါကြ၏ အောကဖြကြ ဖငဝြနီညိုလေးအား ဒဈဖူးဖြင့ြ တေ့ကာ လီးအရင်းထိ ဖိလိုးလိုကတ်ော့သည်။
” အားးး အမလေးးး … ထုတ် ထုတပြေးပါ ဒယဒြီ … ငါးရှဉ့ကြှီးထုတပြှီး သမီးစောကဖြုတလြေးပဲ လိုးပါ့လား အမလေးးး နာတာ ဒယဒြီရယ် ”
ဦးမှတအြောငမြှာ မလရေိပစြကားအား အသိအမှတမြပြုပဲ သမီးကြီးဖြစ်သူ မိုးသူဇာအား မလရေိပမြကြန်ှာအား မကြစြပစ်ပြလိုကတ်ော့၏။ မိုးသူဇာမှာ ဖခငဖြစ်သူ၏ စိတကြို သိနသညေ့အြလား သူမပေါငဖြှင့ည်ှပထြားသော ညီမဖြစ်သူ၏ မကြန်ှာပေါခြှကာ အောဟြဈနသေော ပါးစပလြေးအား စောကပြတဖြှင့ြ ဖိအုပထြားလိုကတ်ော့သည်။
” အမလေးးး … အ အု ဖလှပ် ဖူးးး ဝရူးးး ဖူးးး ဖလူးးးး ”
မလရေိပမြှာ အောရြင်းတန်းလန်း သူမပါးစပပြေါကအြား အဈမဖြစ်သူက စောကဖြုတဖြှင့ြ ဖိအုပလြိုကသ်ဖြင့ြ ထပမြအောန်ိုငပြဲ တဝူးဝူး တဖူးဖူး ဖြစ်နရတေော့သည်။ ဦးမှတအြောငမြှာ မလရေိပ်၏ ပေါငန်ှဈဖကအြား ဒူးကောကကြှေးနရောမှ လှနဖြိကာ ဖငပြေါကလြေးအား ရကရြကစြကစြကြ ပစ်ပစ်လိုးလိုးနတေော့၏။ မလရေိပတ်ဈယောကြ စောကပြတလြေးထဲ ငါးရှဉ့ကြိုယလြုံးကမှှနရေင်ေး ဖငပြေါကလြေးအား မနားတမ်းလိုးခံရကာ အရသာနှစ်မွိုး တပျိုငထြဲ ခံစားရင်း စောကရြညမြွား တဗှန်းဗှန်း မကြာခဏ ပန်းထုတန်ရတေော့သည်။ သူမ ပါးစပပြေါကလြေးအား ဖိထားသော အဈမဖြစ်သူစောကဖြုတကြှီးမှလည်း အရညမြွားစိမ့ထြှကန်ရော တဂွတဂြှတ် မွိုခပြဈနရသေေး၏။
ဦးမှတမြောငမြှာ အခကြြ ၁၀ဝ ကြောခြန့ြ ဖငပြေါကလြေးအား ဆောင့လြိုးရင်း ငါးရှဉ့အြား မလရေိပ် စောကခြေါင်းတွင်းမှ ဆှဲထုတပြေးလိုကတ်ော့သည်။ ငါးရှဉ့ကြိုယလြုံး ကြှတထြှကသ်ှားသညန်ှင့ြ မလရေိပစြောကခြေါင်းအတွင်းမှ စောကရြညမြွား ထောငပြန်းထွကလြာရာ ဦးမှတအြောင် ရငဘြတမြှပေါငကြှားထိ စောကရြညမြွား ရှှဲနှစ်သှားရတော့သည်။
သမီးဖြစ်သူ စောကပြတလြေးအားကြည့်ရြင်း လီးတနတ်လွှောကြ ကငွတ်ကလြာကာ ဖငထြဲစိမထြားသော လီးကြီးထိပမြှ လရညမြွား တဖြောဖြော ပန်းထုတန်မေိ၏။ မိုးသူဇာမှာလည်း ညီမဖြစ်သူမလရေိပ်၏ စောကရြညမြွား ဒူးထောကထြားသော ဖခငဖြစ်သူ၏ ရငဘြတအြား ထောငပြန်းနသညေကြို ကြည့်ရြင်း သူမစောကစြိလေးအား လကဖြှင့ဖြိခွကော စောကရြညမြွား မလရေိပမြကြန်ှာပေါြ ပန်းထုတလြိုကရြတော့သည်။
အခန်းပြငမြှ အစအဆုံး ချောင်းနသေော မိုးစကမြှာလည်း ၂ ခွီဆကတ်ိုကြ ဂွင်းထုကာ အခန်းနံရံအား မှီရင်း အမောဖြနရေေ၏။ မလရေိပမြှာ မွော့နသဖြေင့ြ ညပိုင်း ယောကြြားဖြစ်သူ သုတ ဖုန်းဆကခြွိန် မိုးသူဇာမှ ဖအဖြစ်ေသူနှင့ြ အဆငပြှအေောငလြို့ ဒီည အိမမြှာပဲ ညအိပခြိုင်းမညဖြစ်ကြောင်း ပြနလြညဖြှဆေိုနသည်ေ။ သုတမှာ ဇနီးဖြစ်သူ၏ အဖြစ်မှနကြို မသိပဲ မိုးသူဇာအား ယောကျခထီးနှင့ြ ဇနီးအား ပြနလြညသ်င့မြှတအြောင် ကူညီပေးသဖြင့ြ ကြေးဇူးတငကြှောင်း တဖြဖြပြောကာ ဖုန်းခသွှားတော့သည်။
………………………………………………
” ရိပလြေး … ထတော့လေ မုန့စြားရအောင် ”
” ကြှတကြွှတ် … အ … မထချင်သ်ေးဘူး ကိုကိုရာ ”
” အောကကြ တအားနာနတောလား ”
” ဟုတတ်ယ် ကိုကိုရဲ့ … မနေ့က ဖငရြော အဖုတရြော ဒယဒြီ မတရားလိုးထားတာ ”
မနကလြင်းလင်းချင်ြး မိုးစကမြှာ ညီမဖြစ်သူ မလရေိပအြား လာနိုးနသည်ေ။ မလရေိပမြှာလည်း မနေ့က ဦးမှတအြောင်၏ ရကရြကစြကစြကြ လိုးခကြမြွားကြောင့ြ ဖငရြော စောကဖြုတရြော ကြိန်းနကော ထထိုငဖြို့အတွကြ အနိုငန်ိုင် ဖြစ်နရသေည်။ မိုးစကမြှာ မလရေိပ် ခေါင်းရင်းဘကြ တငပြလှဲဝငထြိုငကြာ ပါးပြငလြေးအား ပြတသ်ပပြေးနလေိုကသ်ည်။ မလရေိပမြှာ သူမမကြန်ှာအနီး လာထိုငတ်ော့ မိုးစကြ ဘောငဘြီးအတွင်းမှ ဖုထွကန်သေော အရာကြီးအား ကြည့်ကြာ လကဖြှင့ြ အုပကြိုငလြိုကသ်ည်။
” ကိုကို … ရိပလြေးကို လိုးချင်န်တောလား ”
” ရိပလြေးမှ အဆငမြပြတော နပေါစကြော ”
” အောကကြမရပမယေ့ြ … ရိပလြေး ပါးစပကြို လိုးလေ ကိုကို ”
မလရေိပမြှာ အဈကိုဖြစ်သူ၏ ပေါငလြယန်ားလေး သူမမကြန်ှာအား တိုးကပကြာ ပါးစပလြေး ဟပေးလိုကသ်ည်။ မိုးစကမြှာ မနေ့ကတည်းက လိုးချင်န်သဖြေင့ြ ဟနမြဆောငတ်ော့ပေ။ စောကဖြုတမြလိုးရလည်း ပါးစပလြိုးမညဟြု ဆုံးဖြတကြာ ကိုယလြုံးတစောင်းထား၍ မလရေိပမြကြန်ှာနှင့ြ သူ့ပေါငရြင်းအား ဆှဲကပလြိုကြ၏။ ဘောင်းဘီဇဈဖြင့ကြာ လီးထိပအြား ညီမဖြစ်သူပါးစပထြဲ ထည့ပြေးလိုကတ်ော့သည်။ မလရေိပမြှာ အောကပျိုင်းကြိန်းစပန်ပမေယေ့ြ အဈကိုဖြစ်သူ၏ လီးကြီးပါးစပထြဲ တိုးဝငလြာခွိန် အားရပါးရ စုပပြေးတော့သည်။ မိုးစကမြှာ ခါးလေးလှုပကြာ ဖြည်းဖြည်းလိုးနစဉြေ အခန်းတံခါး ပြင့ြ၍ ရနှေေးဇလုံလေးကိုငကြာ ဝငလြာသော အဈမဖြစ်သူ မိုးသူဇာ အားတွေ့လိုကရြတော့သည်။
” အမလေး … ရိပလြေးရယ် ညည်းကလည်း မလှယပြါဘူး … မိုးစကြ နငကြလည်း ညီမလေး ဒီလောကြ အလိုးခံထားရတာကို မသိတတပြါလား ”
” ဟာ … မမ ”
မိုးသူဇာမှာ ညီမဖြစ်သူ မလရေိပပြါးစပထြဲ တဝကခြန့ဝြငထြှကန်သေော မောငဖြစ်သူ မိုးစကြ၏ လီးကြီးအား အနီးကပ် ထိုငကြှည့လြိုကသ်ည်။ မလရေိပမြှာ စကားပြနမြပြောနိုငပြဲ မိုးစကလြီးအား စုပပြေးနေ၏။ ခဏအကြာမှ အဈမဖြစ်သူ မိုးသူဇာအား စကားပြောလိုကတ်ော့သည်။
” မကြီး … ကိုကို့ကို အလိုးခံလိုကပြါ့လား… သမီးဟာက ကြိန်းစပန်လေို့ ”
” အမလေးတောြ … သူလိုးချင်ရြင် သူပြောလိမ့မြယ် … ရိပလြေးက ဘာလို့ ပြဲစားလုပန်တောလဲ ဟှန့ြ ”
” ကနွောလြည်း လိုးချင်တ်ာပေါ့ မမရ … ဒယဒြီဆူမှာ ကြောကတ်ာပါဗွာ ”
” ဘာဆိုငလြို့ ”
” ဒယဒြီက တောကြှာနေ မမကို လိုးရမလားဆိုပြီး ကနွောြ့ပါ မခေါမြပြော ပြနဖြစ်နမှော … မမကို သူလိုးနကြလေေ ”
” အာ … မိုးစကြ … နငန်ောြ … ကိုယ့အြဈမကိုယ် ဒီလိုပြောစရာလား ”
” သိပါတယ် မမရယ်… ဒယဒြီ တခွားမိန်းမတွနေဲ့ ရှုပမြှာစိုးလို့ မမ အလိုးခံနတောမလား ”
” ကဲပါ ခဏရပကြှပါဦး ရိပလြေးဟာလေး ရနှေေးအုပပြေးမလို့ ”
မိုးသူဇာမှာ ပြောလည်းပြော ညီမဖြစ်သူ မလရေိပ် ဒူးဒေါင်းနားဝငထြိုငကြာ ဒူးထောငပြေါငကြား အနအထေားလေးလုပပြှီး အဖုတန်ှင့ြ ဖငဝြလေးအား ရနှေေးဝတလြေး အုပပြေးလိုကသ်ည်။ မလရေိပမြှာ မိုးစကလြီးအား ကိုငထြားရင်း အဈမဖြစ်သူ လုပပြေးသမွှ ငှိမန်လေိုကသ်ည်။ ၅ မိနဈခန့ြ ရနှေေးအုပပြှီး မိုးသူဇာ ပြနထြှကမြညအြလုပ် မိုးစကကြ တားထားလိုကသ်ည်။ ကုတငခြှရင်ေးဘကြ ဘောငတ်န်းအား လကထြောကခြိုင်းပြီး မတတ်ပရြပ် အနအထေားဖြင့ြ ဖငကြှီးအား ကော့ခိုင်းလိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ မိုးစကမြှာ အဈမဖြစ်သူနောကမြှ နရောယူကာ ဖငကြှားမှ ပြူးထွကန်သေော အဖုတထြဲ ဒဈဖူးဖြင့ြ တေ့ကာ ဆှဲလိုးလိုကတ်ော့သည်။
မိုးသူဇာမှာ မကြလြုံးလေးမှိတရြင်း မိုးစကလြိုးသမွှ အလိုကသ်င့ြ ခံနလေိုကသ်ည်။ တဖြည်းဖြည်း လီးအရသာတွေ့လာရာ ခါးလေးခွကပြှီး ဖငကြှီးအား အစွမ်းကုန် ကော့ပေးလိုကပြှနသ်ည်။ မိုးစကမြှာ အဈမဖြစ်သူ၏ ဖငသ်ားဖြေးဖြေးအိအိကြီးအား ဆုပန်ယပြေးကာ လီးအရင်းထိ ပစ်ပစ်ဆောင့န်တေော့သည်။ တခကြတ်ခကြြ နောကပြှနဆြောင့ပြေးသော မိုးသူဇာ၏ အပေးကောင်းမှုကြောင့ြ ကြာကြာမလိုးနိုငပြဲ လရညမြွား ပန်းထွကကြုနတ်ော့သည်။
” အားးး မမရယ် … ကနွောြ ထွကပြှီ ”
မိုးသူဇာမှာ တန်းလန်းကြီး ကနွန်ခေဲ့သည်။ မိုးစကမြှာ လိုးပြီးသညန်ှင့ြ သူ့ဆိုငသ်ို့ ထွကသ်ှားတော့သည်။
” မကြီး မပြီးသေးဘူး မလား ”
” အင်းပေါ့ ရိပလြေးရဲ့ ”
” ဒယဒြီနဲ့ သှားလိုးလေ … ခခြြ ”
တကယလြည်း မိုးသူဇာမှာ အိပရြာမထသေးသော ဖခငဖြစ်သူဦးမှတအြောင်၏ လီးအား ထောငမြှတန်အေောငစြုပကြာ အပေါမြှခွလိုးရင်း သူမ ကာမစိတအြား ဖြညလြွော့ခဲ့ရသည်။ ၃ ရကလြောကမြှ မလရေိပလြည်း သကသ်ာလာရာ အိမပြှနဖြို့ စီစဉရြသည်။ မိသားစု မနကစြာ စားအပြီး ဦးမှတအြောငမြှ သမီးငယမြလရေိပအြား ရယရြယမြောမောဖြင့ြ အရငလြို စကားပြနပြှောနတေော့သည်။
” မီးငယလြေး ဒီနေ့ ပြနမြှာဆို ”
” ဟုတ် ဒယဒြီ … သုတကလည်း ဖုန်း ခဏခဏ ဆကန်ပြေီ ”
” အေးပါ … ဒီနေ့ကစပြီး သမီး လာချင်တ်ဲ့အခွိန် လာလို့ရပြီ… သမီးတဈယောကထြဲနောြ သမီးယောကြြား မပါဘူး ”
” အင်းပါ ဒယဒြီရဲ့ ”
” ရိပလြေး မကြီးတော့ လိုကမြပို့တော့ဘူး… မိုးစကပြဲ လိုကပျို့လိမ့မြယ် ”
” ရပါတယ် မကြီးကလည်း ”
စားသောကပြှီး မိုးသူဇာမှာ အပြငသ်ှားစရာကိဈစ ပေါလြာသဖြင့ြ ကားတဈစီးယူကာ ထွကခြှာသှားတော့သည်။ မိုးစကမြှာလည်း ဆိုငမြှ ဖုန်းဆကသ်ဖြင့ြ ထွကသ်ှားရာ မလရေိပန်ှင့ြ ဦးမှတအြောငတ်ို့ သားအဖနှစ်ဦးသာ ကနွရြဈခဲ့ကသွည်။ ဦးမှတအြောငမြှာ မလရေိပ် စိတပြေးထားသော ပန်းသီးတဈပန်းကန် ကုနမြှ သူ့အိပခြန်းတွင်း ဝငရြောကသ်ှားတော့သည်။ မလရေိပမြှာ အခွိုပြဲပန်းကနမြွား သိမ်းဆည်းပြီး သူမအိပခြန်းတွင်းဝငကြာ လှဲရင်း ဖခငဖြစ်သူနှင့ြ သုတအမတေို့အကြောင်း စဉြးစားနမေိသည်။ ကုတငပြေါလြူးလိမ့ရြင်း အိပမြပြောသ်ဖြင့ြ ဦးမှတအြောင် အိပခြန်းဆီသို့ ဝငလြာခဲ့လိုကတ်ော့သည်။ ခဏအကြာ ဦးမှတအြောင် အိပခြန်းတွင်း မလရေိပမြှာ ညဝတအြင်ျကြီလေးနှင့ပြင် ဖခငဖြစ်သူ ကိုယလြုံးအားခွကာ သူမ အဖြစ်အပကြမြွားအား ပြောပြရင်း လီးကြီးအား ပြတသ်ပန်သည်ေ။
” ဟမ် … ဒါဆို … မီးငယလြေး ယောကြြားက အခုထိ မလိုးရသေးဘူးပေါ့ ”
” အင်းပေါ့ ဒယဒြီရဲ့ … သမီးကို လိမည်ာပြီး လကထြပထြားလို့လေ …. ဒါပမယေ့ြ … သမီး ဟာလေးက … ဟို ဟို ”
” ခခြြ … အပျိုမစဈဘူး ပြောမလို့မလား …”
” သမီးဟာလေးကို … ကိုကိုပဲ လိုးခွင့ရြတာ ဒယဒြီရဲ့ … ဟိုနကမှေ ဒယဒြီ လိုးရတာပါ ”
” ဟာ … မအဘေေး မိုးစကြ သှကလြှခညွလြား ”
” အံမယ် … မကြီးကိုကြ … ဒယဒြီက အရငလြိုးရတာပါနောြ ”
” ဟုတတ်ယ် မီးငယရြ … ဒယဒြီကို အပြငမြှာ မိန်းမ မရှုပရြဘူး … သမီးကြီးက သူပဲ အလိုးခံတာ ”
” ဒယဒြီကို သမီး မသိတာ မေးချင်လြို့ ရမလား ”
” မေးလေ ”
ဦးမှတအြောငမြှာလည်း သမီးဖြစ်သူ မလရေိပဘြကြ ကိုယလြုံးလှည့ရြင်း စောကပြတလြေးအား အုပကြိုငကြာ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ကြည့်လြိုကတ်ော့သည်။
” သုတ အမနေဲ့ ဒယဒြီနဲ့က ရနင်ှိုးတွေ ရှိခဲ့ကြလို့လား ”
” ဟူးးးး ”
” ဟို … ဒယဒြီအဆငမြပြလည်ေး မပြောပါနဲ့… သမီးက သိချင်လြို့ပါ ”
မလရေိပမြှာလည်း ဖခငဖြစ်သူ လီးကြီးအား ဒဈကြီးကားလာအောင် ဖြဲခရွင်း လီးအရင်းမှ ကိုငကြာ ဗိုကပြေါြ တဘတဘြတ် ရိုကန်လေိုကသ်ည်။
” ဒီအကြောင်းတွေ ဒယဒြီ မပြောချင်ပြမယေ့ြ သမီးက ပတသ်ကန်တေော့ ပြောပြပါမယ် ”
ထို့နောကြ ဦးမှတအြောငမြှာ သုတအမေ ဒေါခြငခြငသ်ူနှင့ြ ငယရြည်းစားဖြစ်ကြောင်း အပြောခြရီးထွကရြင်း လိုးဖြစ်ကြကြောင်း ကြောင်းပြီးလို့ အပြနတ်ှင် မလရေိပတ်ို့၏ မိခငဖြစ်လာမညသ်ူ ဒေါမြဖေူးလှိုငန်ှင် မမွှောလြင့ပြဲ လကထြပဖြစ်ခဲ့ကြောင်း အကုနပြှောပြလိုကသ်ည်။ သူ့အဖြစ်အပကြတ်ှကေို ရှင်းပြဖို့ သှားခွိန် ဒေါခြငခြငသ်ူမှာ နအေိမ်၌ပင် လူတဈယောကအြား အလိုးခံနသညေကြို မှငခြဲ့ရကြောင်းပြောရာ ဦးမှတအြောငအြသံက တိမဝြငသ်ှားတော့သည်။
” ဟင် ဒယဒြီက အရငမြှားတာကိုး ”
” ဒါပမယေ့ြ … ဒယဒြီက သမီးတို့အမနေဲ့ လကမြထပပြဲ ခငခြငသ်ူ့ကို ခိုးပြေးဖို့ စီစဉထြားတာလေ ”
” ဒေါကျ ဒေါကျ ဒေါကျ …”
” တကယလြား ဒါတွကေ တကယလြား …”
“ကိုအောင် တံခါးဖြင့ပြါဦးရှင် ”
” ဟင် ”
” ဒါ ဒါ … ခငခြငသ်ူပဲ သမီးရ ”
မလရေိပမြှာလည်း ဖခငဖြစ်သူ လီးကြီးအား ကိုငထြားရာမှ အမှနလြှတလြိုကပြှီး ညဝတအြင်ျကြီလေးအား ဆှဲဆန့လြိုကသ်ည်။ ဦးမှတအြောငမြှာလည်း ပုဆိုးကို ကကြနွန ပြနဝြတကြာ ကုတငပြေါမြှဆင်းရင်း အခန်းတံခါးအား ဖြင့ပြေးလိုကတ်ော့သည်။
” ဟင် … သုတ ”
” ဟုတတ်ယ် မလရေိပ် နငပြှနမြလာလို့ ငါလိုကလြာတာ ”
” ခင် ”
” ကိုအောင် ”
ဒေါခြငခြငသ်ူမှာ သားဖြစ်သူနှင့ြ ခွှေးမအား ဂရုမစိုကန်ိုငတ်ော့ပဲ ဦးမှတအြောငရြငခြှငထြဲ ပြေးဝငကြာ တရှုံ့ရှုံ့ငိုနတေော့သည်။
” ခုန ကိုအောငပြှောတာတွေ တကယလြား … ကိုအောင် ပြောပါဦး အဟင့ြ ဟင့ြ ”
” တကယပြါ ခငရြယ် … ဒါပမယေ့ြ ကိုယလြာတော့ ”
” အဲ့တုန်းက ခငလြည်း ကိုအောငကြို ရှဲ့ချင်တ်ာနဲ့ အမတေို့ အဖတေို့ သဘောတူတဲ့သူနဲ့ နမေိတာပါ… သူက တခွားသူ မဟုတပြါဘူး … သုတရဲ့ ဖခငပြါပဲ ကိုအောင် ”
ဦးမှတအြောငန်ှင့ြ ဒေါခြငခြငသ်ူမှာ ခပတ်င်းတင်း ဖကထြားရင်း ပတဝြန်းကငွအြား မေ့လွော့နခေဲ့သည်။ ဦးမှတအြောငမြှာ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ဖကထြားရင်း သမီးဖြစ်သူဆှပေးထားသော လီးကြီးမှာ အရှိနမြသပေဲ ဒေါခြငခြငသ်ူ ဗိုကသ်ားပေါတ်ှင် အမှှောင်းလိုကြ ထောကမြိနသည်ေ။ ဒေါခြငခြငသ်ူ လကတ်ဖကမြှာလည်း မသိမသာလေး သူမဗိုကအြားထောကထြားသော လီးကြီးနား တိုးကပလြာသည်။
” ကဲ … ဒယဒြီနဲ့ အနတ်ီတို့ လှတလြှတလြပလြပပြှော သမီးတို့ အပြငကြ စောင့န်လေိုကမြယ် ”
မလရေိပမြှာ သုတအား မကြရြိပပြှရင်း ဖခငဖြစ်သူ အခန်းမှ ထွကလြာခဲ့တော့သည်။ မလရေိပန်ှင့ြ သုတ ထွကသ်ှားမှ ဒေါခြငခြငသ်ူ၏ လကတ်ဖကမြှာ လှတလြှတလြပလြပ် ဦးမှတအြောင် လီးကြီးအား ကိုငတ်ှယခြှင့ရြတော့သည်။
” ကိုအောင့်ဟာက အရငအြတိုင်းပဲနောြ မာထငန်တေုန်း ”
” အရငအြတိုင်းပါပဲ ခငရြယ် … အခုထိ လိုးနိုငပြါသေးတယ် ”
” အိုရျ … သှား ”
” ဒါနဲ့ ကိုယန်ားမလညတ်ာ မေးမလို့ … ခင့ကြို တခွားတဈယောကန်ဲ့တွေ့ပြီး နောကရြကြ ကိုယ့်အသိတဈယောကန်ဲ့ စာပို့ပြီး ရှင်းပြထားတာ အဲဒါ ”
” ကိုအောငစြာကို အဖနေဲ့အမကေ ဖြောကပြဈတာနမှောပေါ့ … သုတ အဖနေဲ့ပဲ သူတို့က လကထြပစြချင်ေတ်ာလေ … သူက လူခမွြးသာတဈယောကမြို့လေ ”
” အောျ ”
” ကဲပါ … စိတည်ဈစရာတွေ တွေးမနပေါနဲ့တော့ … အခု … ကိုအောငလြည်း မိန်းမ မရှိတော့ဘူးမလား… ခငလြည် ယောကြြားမရှိတော့ဘူးလေ ”
” ဒါဆို ”
” အာ … အခွိနမြရှေး လိုးလို့ ရတာပေါ့ ခခြြ ”
” အခု လိုးမယ် ကြာ ”
” ဟှန့ျ ”
ဦးမှတအြောငမြှာ ငယခြစွြဦး ဒေါခြငခြငသ်ူ၏ ကိုယလြုံးလေးအား ကုတငပြေါပြှေ့တငရြင်း အဝတအြစားများ ခွှတပြေးလိုကသ်ည်။ ဒေါခြငခြငသ်ူမှာလည်း ဦးမှတအြောင်၏ အဝတအြစားများ ပြနခြွှတပြေးကာ ကုတငပြေါြ ပကလြကလြှန် လှဲပစ်လိုကသ်ည်။
” ခငကြ ဗိုကခြေါကလြေး ထွကန်တောက လှဲရင် အရငအြတိုင်းပဲကြာ ”
” ရှင့ြ လီးကြီးကလည်း အရငတ်ိုင်းပါပဲ ထိပကြှီးက ကော့တကန်တော ကြည့်ပြါဦး ”
ဦးမှတအြောငမြှာ ပကလြကဖြစ်နသေော ဒေါခြငခြငသ်ူ၏ ရငဘြတအြား ခွကာ နှုတခြမ်းပေါသ်ို့ ဒဈဖူးကြီး တေ့ပေးလိုကသ်ည်။
” ပြှတ် … ပလှပ် ကောင်းလိုကတ်ာ ကိုအောငရြယ် … ခငလြေ ဒီလီးကြီး မစုပရြတာ ကြာလှပြီနောြ ”
” စုပလြေ … ခငရြဲ့ … နောကဆြို ဒါကြီးက ခငအြပိုင် ရမှာပါ … ရှီးးးးးး ”
ထိုအခွိန် အခန်းပြငမြှ ချောင်းကြည့်န်သေော သုတမှာ အံ့သှပြီးရင်း အံ့သှနကော မအဖြစ်ေသူ၏ ပါးစပထြဲ ဝငထြှကန်သေော ဦးမှတအြောငလြီးကြီးအား စိုကကြှည့န်မေိတော့သည်။
” မလရေိပ် … နင့အြဖကေ ငါ့အမေ ပါးစပကြို လိုးနပြေီဟ ”
” ရှုး တိုးတိုး … သုတ … သူတို့နှစ်ယောကကြ နငမြမှေးခငကြတည်းက လိုးဖူးပြီးသားပါ ”
စိတလြှုပရြှားနသေော သုတ၏ ပေါငကြှားထဲမှ လီးအား မလရေိပကြ အုပကြိုငလြိုကသ်ည်။ သုတအား ငှိမင်ှိမကြှည့ရြန် ခွဟနေလြကဟြန် ပြရင်း လီးထိပအြား ညှဈခွပေေးလိုကသ်ည်။ သုတမှာ မအဖြစ်ေသူ၏ ညည်းသံများအား နားထောငရြင်း လီးက မာထငန်ရသေည်။ ဦးမှတအြောငမြှာ ပကလြကလြှနပြေးသော ဒေါခြငခြငသ်ူ၏ ခွနှစ်ေဖကအြား ပုခုံးပေါတ်ငကြာ အားစိုကလြိုးနပြနေသ်ည်။ ခပကြှာကြာလိုးပြီးမှ ခွထေောကန်ှဈဖကအြား ကုတငပြေါြ ပြနခြရွင်း ပေါငန်ှဈခွမ်းဖြဲကာ အပေါမြှ ဖိလိုးပစ်သည်။ လိုးနရင်ေး ဦးမှတအြောငမြှာ လီးအားဆှဲထုတရြင်း စောကစြိလေးအား တဘတဘြတ် ရိုကပြှီး မေးနေ၏။
” ကောင်းလား ခင် ”
” ကောင်းတာပေါ့ ကိုအောငရြယ် ”
” ကြိုကလြား လီးကြီးကို ”
” ကြိုကတ်ယ် မခံရတာကြာပြီ ဒါကြီးကို ကြာကြာလေး လိုးကြာ ”
ဦးမှတအြောငမြှာ လိုးလိုကြ မေးလိုကဖြှင့ြ ဒေါခြငခြငသ်ူမှာ စောကရြညမြွား ၂ ကြိမ် ပန်းထွကန်တေော့သည်။ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ဖိလိုးနရောမှ ဦးမှတအြောငမြှာ ဒေါခြငခြငသ်ူအား လေးဖကကြုန်းခိုင်းလိုကပြှန်၏။ ဒေါခြငခြငသ်ူမှာ သူမကိုယလြုံးအား ရှေ့သို့ ပြားနအေောင် အိပယ်ာခင်းနှင့ကြပကြာ ဖငကြှီးအား ထောငပြေးထားလိုကသ်ည်။ ဦးမှတအြောငမြှာ ဖငကြှားအောကမြှ ဖောင်းကြှနသေော အဖုတကြှီးအား ဒဈဖူးဖြင့ြ အထကအြောကြ ပြတဆြှဲရင်း ဖငသ်ားကြီးအား တဖြန်းဖြန်း ရိုကပြဈနသည်ေ။
” အ … ရှီးးးးးးး … လိုးလေ ကိုအောင် ”
” ဗစြျ ဗစြျ … ဘှတ် ရှီးးး ”
” အားးးးး ကောင်းလိုကတ်ာ ကိုအောငရြယ် ဆောင့ဆြောင့ြ … နာနာလေး ဆောင့ြ … ရှီးးးးး ”
ဦးမှတအြောင် ပစ်ဆောင့တ်ိုင်း ဒေါခြငခြငသ်ူမှာ ခေါင်းလေးလှနတ်ကန်ရတေော့သည်။ သုတမှာ မိခငဖြစ်သူက အားရကြနပေစြှာ ပကပြကစြကစြကြ လိုးခံနသညေကြို ကြည့်ရြင် လရညမြွား တဖြောဖြော ထွကကြကြုနတ်ော့သည်။ မလရေိပ် လကခြွောင်းလေးများ လရညမြွား ပပြကေုနရြ၏။
” အားးး … ငါ ပြီးပြီ မလရေိပ် ”
” နငကြ ထိန်းမှ မထိန်းနိုငတ်ာ ”
” ဟူးးး နင့ကြို ငါ အခုထိ မလိုးရသေးဘူးဟာ ”
” သုတ … နင် ငါ့ကို … လိုးရတော့မှာပါ ဟယ် ”
” တကယလြား မလရေိပ် ”
မလရေိပမြှာ သူမလကခြွောင်းကပန်သေော သုတ လရညမြွားအား လွှာဖြင့ယ်ကပြှရင်း ခေါင်းညိတပြှလိုကတ်ော့သည်။ ခဏအကြာတွင် အိပခြန်းအတွင်း မှ ဒေါခြငခြငသ်ူ၏ ကယွလြောငသ်ော အောဟြဈသံနှင့အြတူ ဦးမှတအြောင်၏ အံကြိတလြိုးသံကြီး ရှေ့ဆင့န်ောကဆြင့ြ ထွကပြေါလြာတော့သည်။
ပြီးပါပြီ။