လွှောကမြပြောရင် အဈမကြနပေပြါပြီ
ရေးသားသူ – ?????
သူမ လကသ်ီးဆုပန်ှင့ထြု ပေါငတ်ှင်းကြော ဆှဲလိမသ်ညကြို ကြောမြိုးအောင် တဟားဟားရယသ်ည်။ ဒေါခြွိုရီ မလုံမလဲနှင့ြ သူမမကြလြုံးရှဲကြီးများက ဂွောန်ီ့တဈကိုယလြုံးဆီ ဝေ့ဝဲရောကရြှိသှားသည်။ သူ့ပေါငကြှားရှိ လီးနရောကိုပါမကနွြ အလုံးစုံ သိမ်းကြုံးကြည့်ပြှီးဖြစ်သည်။ အကြည့်ရြဲသည်။ သူ ယောကျခမကို အပီခွုပပြှီး ဖြစ်မညဆြိုတာ ဟိုကောင် သဘောပေါကလြိုကပြါသည်။
“ကဲပါ ကြှနတ်ော့ကို အမှည်းပန်းကနပြေးဦး ဟွောင့ြ ဂွောန်ီ သောကမြှာသောကစြမ်းပါ တွန့ဆြုတဆြုတ် လုပမြနနေဲ့ မပြနန်ိုငရြငအြိပ် အဈမခွို မင်းကို စောင့ပြေးမယ် ”
“တောပြါတော့ ငကြောရြယ် သူတောင် အနခကေန်ပြေီ ငါ့မောင် စိတမြရှိနဲ့ ငါ့သားမကစြောကရြူးက အဲ့လိုပဲ ယောကျခမလည်း သားပြောမယားပြောနဲ့ မင်း မှငတ်ဲ့ကြားတဲ့အတိုင်းပဲ ဟှင်းးး ”
အရကတ်ဈခွကကြို မော့သောကပြှီး သူတို့အရကဝြိုင်း တဈဖကစြှန်းက အမှည်းပန်းကနကြို လေးဘကထြောကြ ကုန်းယူလိုကသ်ော ဒေါခြွိုရီ ဖငသ်ားအိအိကားကားကြီး နှစ်ဖကကြို ယောကြွားနှစ်ယောကြ၏ အကြည့်ကြ တဈပျိုငတ်ည်း ရောကရြှိသှားသည်။ ဟင်း လိုးချင်စြရာ။ အမြဲလိုးနရသေည့ကြွောမြိုးအောငပြင် လီးတောငလြာမိမှတော့ ဟိုကောငဂြွောန်ီ မတောငဘြဲ ဘယန်လေိမ့မြလဲလေ။
သူမကလည်း အထာနပသ်ည်။ သားမကဖြစ်သူ သူမကို သူ့သူငယခြငွြး တကျကစီဒရိုငဘြာနှင့ြ ဇာတလြမ်းထွငခြိုင်းနသညေ့ြ အဖြစ်ကို ခကြဆြိုတာနဲ့ နားခွကမြီးတောကပြှီး ကောင်းစွာ ရိပစြားမိပြီးလည်း ဖြစ်ပသည်ေ။
“သူ့အတွကြ ငှဲ့ပေးလိုကြဦး အဈမ…. ရခေဲရော ကုနပြှီလား ”
“ငါ ယူပေးပါ့မယ် ဟယ်….. စိတခြွ…. အေးအေးဆေးဆေးသာ သောကတ်ောမြူကြ ”
မခွိုရီ အရကင်ှဲ့၍ ဂွောန်ီ့ဖကလြှည့ကြမ်းပေးလိုကရြာ နှစ်ယောကြ အကြည့်ခြငွြး ဆုံကြသည်။ အလိုကသ်ိစွာထပြီး ရခေဲသတ်ေတာထဲက ရခေဲဗန်းကို သှားယူနတေုန်း ဂွောန်ီ့ကို ခွနှငေ့ကြန်၍ အခကြပြှလိုကတ်ော့ ဟိုကောင် ဖိုးကြိုင်းတုတ် ဖြစ်သှားရပြီ။ ဂွောန်ီထကာ သူမအနောကကြနေ ကပလြိုကသ်ှားရင်း …
“အဈမ… ပေး…. ကြှနတ်ောြ ကူသယပြေးမယ်…. ဖနခြှကရြော ထပပြေးပါဦး ”
“ဘယသ်ူ့အတွကမြို့လဲ ဖနခြှကကြ ”
“အဈမနဲ့ အေးစိုး တဈခွကစြီ…. နောကြ ရခေဲရထညေ့ဖြို့က တဈခွကလြေ ”
“အင်း ဒီအောကထြပကြ ဖနခြှကအြားလိုကမြယ် ”
ရခေဲဗန်းကိုကမ်းယူပြီး အောကထြပကြ အအေးပုလင်းများနှင့ြ အတူရှိနသညေ့ြ နေ့ခင်းက သောကလြကစြ အအေးဖနခြှကြ နှစ်ခွကကြို ကုန်းနှိုကယ်ူစဉြ ဂွောန်ီ၏ ခါးအရှေ့ပိုင်းက သူမတငပြါးအိအိ နှစ်ဖကအြကြားရှိ အကြဲကြောင်းအရာလေးဆီကို တည့တ်ည့မြတမြတ် ဖိထောကမြိလာပြီး ခါးအရှေ့ပိုင်းရှိ သူမအင်ျဂါဇပကြိုပင် မထိတထိကလေး ပြတဆြှဲမိသှားသည်။
ဟိုကောင် ကြောမြိုးအောင် ကြောခိုင်းပြီး မသိဟနဆြောငန်တေုန်း ဂွောန်ီ့ကိုယလြုံးကြီး သူမကိုယပြေါြ အုပမြိုးရောကရြှိလာကာ သူ့လကတ်ဈဖကကြ သူမခါးလေးကို အနောကဖြကကြနေ မသိမသာ သိုင်းဖကြ၍ ရငသ်ားအိအိနှစ်မှှှာကိုပင် မထိခလုတထြိခလုတ် လုပန်ပြေီ။
“ဂွောန်ီ…. ဘာ ဘာလိုချင်သ်ေးလဲ ဟင် ”
“ဒီမှာထည့ထြားတာ အသားတုတွလေား ”
“အစဈပါဟယ် သချောချင်ြ ကိုငကြှည့ပြေါ့ ”
“အင်း အင်း ဟင်း ”
ရခေဲသတ်ေတာထဲက အသားလား သူမရငအြုံအိအိကို ပြောခွင်းလား မကြဲပြားပါ။ လကကြတော့ တဈစုံတဈရာကို ပိုငစြိုးပိုငန်င်း စမ်းမိသှားတာ သချောပါသည်။
“အစဈပဲ အဟင်း ”
ဂွောန်ီ နို့အုံတဈဖကကြို ညှဈသည်။ သူမက ဂွောန်ီ့လကကြို မဖယရြှားသည့အြပြင် သူ့လကကြိုပါ အပေါကြနေ အသာအယာ အုပကြိုင်၍ ငှိမန်လေိုကသ်ည်။ ငှင်းဆနခြှင်း မရှိမှတော့ အဖြကေို သိရပြီလို့ထငသ်ည်။ နောကပြှနလြှည့ကြှည့ရြာ မကြန်ှာချင်ြး နီးနီးကပကြပပြင် ဖြစ်သှားပြီး တဈယောကြ ဝငလြေ ထွကလြကေို တဈယောကြ ရှူရှိုကမြိတော့သည်။
အမွိုးသမီးကြီး တင်းနမှန်ေးသိတော့ ဂွောန်ီ့ လကကြ ပိုတင်းကြပသ်ှားသလို နို့နှစ်လုံးကို အပီညှဈနယကြိုငပြှီး အောကမြှ သူ့လီးငပဲတုတတ်ုတကြှီးကလည်း သူမဖငသ်ားနှစ်ဖကကြှားထဲကို ပိုမိုမာတောငကြာ စိုကန်ဈတိုးဝငလြာသလိုပင်။ သူ့လီးက ကြောမြိုးအောငထြကတ်ော့ မလွော့လို့ မခွိုရီ စိတထြဲကနေ တွကဆြလိုကမြိပါသည်။
“အင်း ယုံပြီလား အသအချောဖိကြည့်ြ လတလြတဆြတ် မာနတေုန်းပဲ ဟင့ဟြင့ြ….. ဒီဖကကြ အသားတု အစဈကကတွော့ မနကဖြှနအြတွကြ ကြိုဝယထြားတဲ့ အမဲပေါငသ်ားတွပေါ ကြည့်ကြှည့မြလား ”
“ဟားးး မိုကတ်ယ် … ဟိုကောငကြှီး အားပိုရှိရင် ဒုကျခ … ပြစမ်းပါဦး အသားတွကေ ရဲတွတန်တောပဲ လတလြတဆြတဆြတကြှီးတွေ… ဟဲဟဲ ”
“ဘာ ဟဲဟဲလဲ… ယောကြွားပဲ အားရှိတော့ ကောင်းတာပေါ့ ….. အလုပလြုပန်ိုငတ်ယ် ”
“အလုပစြုံလား အဈမခွိုရီ ရဲ့ ”
“အင်း ဟင်းဟင်း….. သှား သူဘာထငန်လေို့လဲ မလှယဘြူးနောြ ”
“အို ရိုးရိုးပြောတာပါ ဆန်းဆန်း မတွေးပါနဲ့ ဟဲဟဲ ”
စကားစရှာ ပြောဆိုနရောက မထငမြှတဘြဲ အလုပဖြစ်မှန်း သိလိုကရြသည်။ ဂွောန်ီ အမဲသားတွေ စမ်းကိုငကြှည့ရြင်း လကတ်ဈဖကကြလည်း အနောကကြနေ လွှိုနှိုကပြှီး မဖြယမြရာ နရောအခွို့ကိုပါ လိုကလြံထိတွေ့ စမ်းသပလြာသည်။ တဈနည်း အကဲစမ်းလာသညဟြု ဆိုရမည်။
ဒေါခြွိုရီကို အခွိနတ်ိုလေးအတွင်းမှာ တဈကိုယလြုံး ရစရာမရှိအောင် ကိုငသ်ည်။ ရငသ်ားဆိုငအြိအိ နှစ်မှှာရော ပေါငကြှားရှိ အင်ျဂါဇပကြိုရော နှိုကကြိုငပြှတဆြှ၍ အကြိုအကြားမကနွြ လိုကလြံပြတသ်ပပြေးလိုကရြာ ဖငွြးကနဲ ဖငွြးကနဲ ကြကသ်ီးမှှေးညင်းများပင် ထောငထြလာပြီး ဏှာစိတတ်ှေ ထလာခဲ့ရလသည်ေ။ ထောကထြားသောလီးကို မခွိုရီ လကန်ောကပြှနစြမ်း၍ ဆုပကြိုငပြဈလိုကသ်ည်။
“အ”ကနဲ လသေံတိုးတိုးလေး သူ့ဆီက ထွကလြာတာ ကြားရသည်။ မခွိုရီလည်း စောကပြတမြှ စောကရြည် စဈကနဲ စိမ့ထြှကသ်ှားမိသလိုပင်။ သူမတို့နှစ်ယောကြ အပရိက အထိအတွေ့ အရသာခံနတော သိသိနှင့ပြင် ကြောမြိုးအောင် သောကခြငွစြိတကြို ထိန်းမရ။ စိတမြရှညန်ိုငတ်ော့။
“လုပပြါ ကြာတယ် ရခေဲစောင့န်တော….. ပြီးမှ ကိုယ့ဖြာသာ ဆကကြှ ဟုတလြား ”
“အံမယ် ငါက ဘာတွမွေား လုပန်တယ်ေ မှတလြို့လဲ”
“သိဘူးလေ ဟဲဟဲ ”
နှစ်ယောကသ်ား ကိုယရြှိနသ်တပြှီး ဒေါခြွိုရီ ထမီပြငဝြတကြာ အရကဝြိုင်းထဲ ပြနရြောကလြာသည်။ မကြာမီ အေးအေးစိုးလည်း အပြငကြနေ ပြနလြာကာ ပါဆယဆြှဲလာသော အရကပြုလင်းနှင့ြ စားစရာအမှည်းထုပတ်ှေ အရကဝြိုင်းမှာ လာခပြေးလိုကသ်ည်။
“ငါးကငရြယ် အသည်းကြောန်ဲ့ ကြကခြှထေောကသ်ုတ်…. အမနေဲ့ စိုးနဲ့ စားဖို့ ဝယလြာတယ် ”
“အတောပြဲ ဒီယူလာခဲ့ ညည်းပါလာထိုင် ”
“တကယန်ောြ ကိုကြောြ ”
အေးအေးစိုး ယောကြွားဖြစ်သူကို မေးလိုကတ်ော့ ကြောမြိုးအောင် သူမကို ခေါင်းညိတခြေါလြိုကသ်ည်။
“လာစမ်းပါ ဒီည အားလုံး အကြဲအပြဲပေါ့ မနကြ အလုပန်ားရမယ့ြဥဈစာ…. ဟိုကောင် မပြနန်ိုငရြင် အိပခြိုင်းလိုကမြယ်….. မူးမူးနဲ့ အကုန် လွှောကတ်ိုကမြိလိမ့မြယ် ”
“စိုး အင််ကြီ လဲလိုကျဦးမယ် ”
အေးအေးစိုး အိပခြန်းထဲဝငပြှီး အိမန်ညအေိပအြဝတအြစားတဈစုံ လဲလှယဝြတဆြငလြိုကသ်ည်။ အပြငလြူ သူစိမ်းယောကြွားတဈယောကြ ရှိနပမေယေ့ြ သူမဝတလြာသညကြ ခါတိုင်းညဖကဝြတန်ကဖြှေဈသော ပေါငလြယလြောကအြထိသာရှိသည့ြ ညအိပဂြါဝနပြါးလေး တဈထညသ်ာ ဖြစ်သည်။ အတွင်းမှာ ဘာအခုအခံမှ မပါ၍ ဆကစြီကကြ ဆှဲဆောငန်ိုငစြှမ်း ရှိလသည်ေ။
အတနင်ယ် အရှိနရြနပြေီဖြစ်၍ ကြောမြိုးအောင် မကြစြိထဲမှာ မယားချောလေးအားကြည့်ရြင်း သူမနှင့အြတူ လိငဆြကဆြံလိုစိတတ်ှေ အတောကြလေး ပြင်းပြလာမိသည်။ သဝနတ်ိုတတသ်ူ မဟုတ်၍ မယားချောလေး၏ ပေါလြှငထြငရြှားနသေော ပငကြိုယအြလှကို တစိမ့စြိမ့ြ အရသာခံကြည့်န်ကော မှူတဈမှုနစြာမွှပင် အပြဈမှငခြှင်းလည်း မရှိပါခွေ။
အေးအေးစိုးက ကြောမြိုးအောငန်ှင့ြ ဂွောန်ီ အကြားကို ဝငရြောကြ ထိုငလြိုကြ၍ အမလေုပသ်ူက တဈဖကသ်ို့ အလိုကတ်သိ ဖယပြေးလိုကသ်ည်။ ဂွောန်ီရဲ့ တဈဖကမြှာ ကပထြိုငသ်ည်။ ပေါငခြငွြးထပမြိနပြေီး တဈဖကမြှာတော့ သူမနှင့ြ ကြောမြိုးအောငအြကြားမှာ တီဗှီစငတ်ဈခု ခွားနပသေည်ေ။
သူတို့လေးယောကြ အဖြဲ့ကပြှီး စကားတပြောပြောနှင့ြ သောကစြားရင်း ည ၁၁ နာရီအထိ အခွိနကြုနလြို့ ကုနမြှန်း မသိကြခွေ။ ကြောမြိုးအောငလြည်း ခေါင်းစိုကန်ပြေီ။
“ကိုကြောြ တအားမူးနလေား….. ဒီတဈခွကသ်ောကပြှီး ခဏနားရအောငလြေ ”
“ကောင်းတယ် အခန်းထဲမှာ သှားနားမယ် ”
“ဟင်း သိပါတယန်ောြ ဒီက သူမူးပြီဆိုတာနဲ့ … ဟင်းဟင်း ဟင်း ”
“ဟဲဟဲ ငါ့မယားလေး ငါ သတိရလို့ပါကြာ ”
“ကဲပါ သောကြ…. ဒီက ခဏလှဲချင်န်ပြေီ ”
“လှဲလေ ပေါငမြှာအိပ် ရတယ် ”
အေးအေးစိုး လငဖြစ်သူ ပေါငပြေါမြှာ ခေါင်းလေးတင်၍ လှဲအိပခြလွိုကရြင်း သူမခွထေောကန်ှဈဖကကြို ဂွောန်ီ့ကို မထိမိအောငဆြိုပြီး သူမဖကကြို ဆှဲယူကာ ဒူးတဈဖကထြောင် တဈဖကခြွ ပုံစံ လုပလြိုကပြါသည်။ သူမကိုယအြောကပျိုင်းမှ ဂါဝနစြကလေး လွှောကသွှားပြီး ဂွောန်ီရော အမဖြစ်ေသူ ဒေါခြွိုရီပါ သူမ၏ ပေါငကြှားမှ အောကစြလှတ်၍ လပဟြာသှားသော အသားဝါဝါဝင်းကလေးကို တွေ့လိုကမြိကြသည်။
ဖောင်းမို့ ကြှရှလကြရြှိသော သူမ၏ အင်ျဂါဇပ် မုန့ပြေါင်းကြီး တဈပြငလြုံး ဂွောန်ီတို့နှစ်ယောကြ ရှိရာဖကကြို လှည့ကြာ ဖြဲပြထားသလို ဖြစ်နပတေေော့သည်။ အင်ျဂါဇပ် အကြဲကြောင်းကလေးကမူ အရညအြနည်းငယ် စွတစြိုလို့နကော အပေါကဝြကလေး မဟတဟ အနအထေားမွိုး ရှိနတောကို တွေ့ရလသည်ေ။
ကြောမြိုးအောင် သူ့အရကခြှကကြို အပြည့ထြည့ပြှီး တစိမ့စြိမ့ြ မွှင်းသောကန်စဉေမြှာပင် ဂွောန်ီ သူမစောကပြတကြို ကြည့်ြ၍ အရသာခံရင်း သူ့လကတ်ဈဖကကြ မခွိုရီ ပေါငကြှားဆီ နှိုကကြိုငလြို့နပေါသည်။ မခွိုရီလည်း အလိုတူအလိုပါပင် ဂွောန်ီ၏ စောကဖြုတကြိုငန်သေော လကကြို သူမပေါငန်ှဈလုံးဖြင့ြ ဖစွည်ှပထြားလိုကရြင်း သူ့ပေါငကြှားကို လကတ်ဈဖကြ လွှိုဝငကြာ လီးကြီးကို သူမလကကြလေးနှင့ြ မသိမသာ ထိကိုင် စမ်းသပ်၍ အသာဖြဖြ ပြတသ်ီးပြတသ်ပ် ဆှနှိုးပေးနပသေည်ေ။
ကြောမြိုးအောင် မူးနပမေယေ့ြ ဒါကိုသိသည်။ သိလို့လည်း အခွိနဆြှဲ၍ တမငတ်ကာ လှှတပြေးထားခွင်း ဖြစ်သည်။ နှစ်ယောကသ်ားမှာ တဖြည်းဖြည်း အရှိနရြလာကြဟနတ်ူသည်။ ဒေါခြွိုရီကိုယလြေး တွန့ကြနဲ တွန့ကြနဲဖြစ်၍ သှားသလို သူမလကတ်ဈဖကကြ အရကခြှကကြို ဟနပြါပါကိုငရြင်း ကနွတ်ဈဖကဖြှင့ြ ဂွောန်ီ့လီးအား တလှုပလြှုပတ်ရှရှ အထကအြောကြ လွှောတိုကပြှီး စတင် ဂွင်းထုပေးနတောကို သတိထားမိလိုကသ်ည်။ ကြောမြိုးအောငလြည်း လီးတဈချောင်းလုံး တင်းသထကြ တင်းလာရပြီ ဖြစ်သည်။
“ကဲ ထ စိုးစိုး အခန်းထဲ ခဏဝငမြယ် ”
“အင်း အင်း စိုး တဈမှေးတောင် မှေးလိုကခြငွပြှီ ”
အေးအေးစိုး သူ့ပေါငပြေါကြနေ လူးလဲထပြီး ဂွောန်ီ့ မကြလြုံးအိမတ်ည့တ်ည့ြ အဓိပျပါယပြါပါ စိုကကြှည့လြိုကသ်ည်။ ဂွောန်ီ စူးစိုကကြှည့န်သေော သူမပေါငကြှားအတွင်းရှိ ဖုဖောင်းကြှရှနသော သူမ၏ စောကပြတအြလှမှာ မကြစြိပသာဒရှိစွာဖြင့ြ သူတို့နှစ်ယောကြ မှငကြှင်းရှေ့မှာ ထငသ်ာမှငသ်ာ ပေါထြှန်းလကြရြှိသညကြို သူမအနနှငေ့ြ သိနှင့ပြှီးလည်းဖြစ်သည်။ အမလေုပသ်ူကလည်း သမီးအကြောင်း အသိဖြစ်၍ သူမအောကစြလှတန်တောကို ဘာမှဝငပြှောမနဘေဲ မသိဟနပြှုကာ ဣန်ဒွမပေကြန်လသေည်ေ။
ဂွောန်ီ ရာဂဇော မကြှကြှအောငဆြိုပြီး တမငတ်ကာ စိတဆြှသည့အြနနှငေ့ြ အေးအေးစိုးက သူမအောကစြကို လှှတပြှထားခဲ့ခွင်းလည်း ဖြစ်ပသည်ေ။ အေးအေးစိုးနှင့ြ ကြောမြိုးအောငတ်ို့ လငမြယား တဈယောကခြါး တဈယောကဖြကပြှီး အိပခြန်းထဲကို ဝငရြောကသ်ှားသညကြို သူတို့နှစ်ယောကြ မကြစြိတဈဆုံး လိုကကြှည့န်ပြေီး ဂွောန်ီ မခွိုရီဖကကြိုလှည့ကြာ …
“ကဲ အဈမ ဒီတဈခွကြ သောကလြိုကြဦး ခွီးယာ့ဈ”
ပြောပြီး ဖနခြှကန်ှုတခြမ်းချင်ြး တေ့လိုကရြာက နှစ်ယောကပြှိုငတ်ူ မော့ခလွိုကသ်ည်။ အမှည်းလုပထြားသည့ြ အမဲနှပတ်ဈဖတကြို မခွိုရီ နှုတခြမ်းဆီ တယုတယ ခွံ့ကြှေးလိုကကြာ ဂွောန်ီက …
“အဈမ အိမသ်ာဘယမြှာလဲ ဆီးသှားချင်လြှန်းလို့ တင်းနပြေီ ဝိတန်ည်းနည်း လွှော့ချင်တ်ယ် ”
“လာလေ အဈမ လိုကပြှပေးမယ် ”
အိမန်ောကဖြကြ လွှောကဝြငလြာခဲ့ရာ အေးအေးစိုးတို့ အခန်းရှေ့ အရောကမြှာ အသံဗလံတွကေို စတငကြှားနရပြေီ ဖြစ်သည်။ ပုလှဘောဂွာ ဒါမှမဟုတ် အေးအေးစိုး အပေါကြနေ မှင်းစီးပေးနတောမွိုးလည်း ဖြစ်နိုငပြသည်ေ။ နှစ်ယောကသ်ား မသိချင်ယ်ောငဆြောင်၍ ခပတ်ညတ်ည် ဆကလြွှောကလြာကြကာ ဒေါခြွိုရီက အိမသ်ာကို ညှှနပြှလိုကတ်ော့ ဂွောန်ီလည်း အထဲဝငလြာခဲ့လိုကပြါသည်။
ဂွောန်ီ အပေါ့သှားပြီး အပြငပြှနထြှကလြာရာ မခွိုရီ မီးဖိုခန်းထဲမှာ မယောငမြလညန်ှင့ြ ရပလြကြြ ရှိနတော တွေ့ရတော့ သူမအနောကကြနေ သှားရောကြ သိုင်းဖကလြိုကပြှီး …
“မမရော အထဲသှားချင်သ်ှားလေ ”
“ဟင့အြင်း မသှားပါဘူး … မင်းကို စောင့န်တော ”
မခွိုရီ သူ့ဖကလြှည့လြာသည်။ ဘာစကားတဈခွန်းမှပင် ပြောဆိုနတေော့ဘဲ သူမလကန်ှဈဖကန်ှင့ြ ဂွောန်ီ့လညဂြုတကြို သိုင်းယှကဖြကတ်ှယကြာ အောကကြိုဖိနှိမ့် ဆှဲခလွိုကရြင်း မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ရငခြငွြးအပ် ပြေ့ဖကကြာဖြင့ြ သူမနှုတခြမ်း ဖူးဖူးတွဲတွဲကလေး နှစ်လှှာတို့ဖြင့ြ ဂွောန်ီ့နှုတခြမ်းများကို လာရောကထြိတွေ့ နမ်းစုပပြဈလိုကလြသည်ေ။ ဂွောန်ီကလည်း အားကမွခံပင် သူမကို တုံ့ပြနအြနမ်းပေးသည်။ မခွိုရီ ဘာကိုမှ ဂရုစိုကမြနတေော့ပေ။
သူမအနနှငေ့ြ ဂွောန်ီနှင့ြ အထိအတွေ့မှာ သာယာနပြေီး နှစ်ယောကသ်ား ပြေ့လိုကဖြကလြိုကြ နမ်းစုပလြိုကန်ှင့ြ အတနကြှာအောင် အတွေ့ရယဉေကြှောထဲ မွောပါနမေိကြသည်။ သူမအနနှငေ့ြ ဂွောန်ီ့ကို တိုးတိုးလေးကပပြှီး တဈခုပဲ တောင်းဆိုသည်။
“မောငလြေး ”
“ပြောလေ မမ ”
“မင်း ဒီအကြောင်း နှုတလြုံရမယန်ောြ ”
“စိတခြွ မမရယ် ကြှနတ်ောြ အသအချော ကတိပေးပါတယ် ”
“အဈမတို့ လကရြှိအနအထေားကို မင်းလည်း သိတဲ့ မှငတ်ဲ့ အတိုင်းပဲလေ…. တခွားလူကို နားမလညရြငန်ေ…. မင်းသူငယခြငွြးကိုတော့ နည်းနည်းလေးဖြစ်ဖြစ် နားလညပြေးဖို့လိုတယ်….. တကယလြည်း အားနာသင့ပြါတယ်…. အမှနပြှောရရင် အဈမတို့ သားအမိကို သူပိုငတ်ယလြေ ”
“ကြှနတ်ောြ နားလညပြှီးသားပါ မမရယ်…. မမကိုမှငပြှီး စိတမြထိန်းနိုငလြှန်းလို့ အတူတူ ပြောခြငွလြှန်းလို့သာ ခုလို … ”
“ဟိုး ရပြီ တောပြါတော့ ငါ့မောငရြယ်…. အပြငလြူ တဈယောကယ်ောကြ လွှောကမြပြောရငဘြဲ အဈမ ကြနပေပြါပြီ….. ကဲ သူပြနထြှကမြလာခငလြေး မင်း မမကို သဘောရှိပဲ … မင်း ဘာဖြစ်ချင်သ်လဲ မမကိုပြော ”
မခွိုရီ၏ စကားအဆုံးမှာ ဂွောန်ီ သူမခါးလေးကို ရုတတ်ရကြ ပြေ့ခွီပြီး အခန်းထောင့ြ တဈနရောဆီ ဦးတည် ခေါဆြောငလြာခဲ့ခွပြေီ။ နှစ်ယောကသ်ား မှတသ်ိပသ်ော အနမ်းများဖြင့ြ တဈဦးကိုတဈဦး ပြေ့ဖကန်မ်းရှုံ့နကြရောက လကမြွားက လွှို့ဝှကရြာ ကိုယအြင်ျဂါ အထကအြောကြ ရပဝြန်းများဆီကို မကြာခဏ ရောကရြှိ ပြတသ်ပပြေးလာကြသည်။ သှေးတွေ ဆူဝလောကြသည့အြလွောကြ အသကရြှူသံတွေ ပြင်းထနလြာခဲ့ကြပြီ။
“မမ ခွှတလြေ ”
“ဟင့အြင်း ခွှတဘြူး ဒီအတိုင်းပဲ ”
“ဒါဖြင့ြ အောကကြ လှနလြိုကြ ”
“အင်း ဒီလို … ရ ရပြီ မဟုတလြား ”
မခွိုရီက ထမီကို အောကကြနေ ပင့လြှနပြေးလိုကသ်ညန်ှင့ြ သူမပေါငတ်နန်ှဈဖကြ စတငဆြုံတွေ့ရာ ပေါငခြှဆုံနရောမှ ဖုဖုဖောင်းဖောင်းရှိကာ အမှှေးငုတတ်ိုမွှသာ ပေါကရြောကန်သညေ့ြ အဆီတဝင်းဝင်း ဖြစ်နသေော သူမစောကဖြုတကြှီးက ဂွောန်ီ့ မှငကြှင်းရှေ့မှောကမြှာ ဘှားကနဲ ပေါထြှကလြာရလပြေီ။ မခွိုရီ ထမီလှနပြေးရုံသာ မဟုတဘြဲ သူမအင်ျကြီကို ပင့မ် လှနတ်င်၍ ခွှတလြိုကရြာက ဘောလြီဝတဆြငထြားခွင်း မရှိသည့ြ သူမနို့အုံအိအိနှစ်လုံးကိုပါ ဂွောန်ီ့ကို လကန်ှဈဖကန်ှင့ြ ဖစွမြကိုငပြှလိုကပြါသည်။
ဂွောန်ီလည်း သူ့ပုဆိုးအား ခွှတလြိုကရြာ ပေါငကြှားမှ လီးတုတတ်ုတကြှီးက ကြောမြိုးအောငလြီးနှင့ြ နငလြားငါလား ဆိုသလိုပင် အလုံးအထညရြော အလွားရော ရှညရြှညထြှားထွား စံခွိနမြီမီ မတတ်ောငန်လကြေသ်ား ရှိနတောကို မခွိုရီ အသအချော မှငတ်ှေ့လိုကရြလသည်ေ။
လူမွိုးခွားသှေးစပသ်ူဖြစ်သည့ြ ဂွောန်ီ့လီးမှာ ငယစြဉကြတည်းက လီးထိပသ်ားရကေို ဖြတထြားဖူးဟနတ်ူသည်။ လဒဈသားရထေိပလြှနကြာ ဒဈကြီးက ပြူးတူးပြဲတဲ မှငန်ရသေညကြပင် အသည်းယားစရာ ဖြစ်နသည်ေ။
“ဟင်း ကုလားလီးအတိုင်းပဲ ကြောကစြရာ ”
“ကုလားလီး မဟုတဘြူး ဗမာလီးအစဈ ”
“သချောလား မမယုံအောငပြှော ဟင်းဟင်း ”
“တကယ် အဖစပေတ်ာ အမဗမော…. တဈအိမလြုံး ကြှနတ်ောကြလှဲရင် ငါးပါးသီလမှဲတယ် … သချောရင် ကြှနတ်ောခြိုင်းတာ မမလုပပြေးမလား ”
“ပြောလေ ဘာလဲ ”
“မမ ကြှနတ်ော့လြီးစုပပြေး ”
“စုပပြေးမယ် မောငလြေးလီးကို လရညထြှကတ်ဲ့အထိ မမ အပီအပြင် စုပပြေးမှာပါ လာခဲ့ ဒီကို ”
“နေဦး ကြှနတ်ောြ အရငမြှုတမြှာ မမစောကဖြုတကြို ရမဆေေးဘဲ မှုတခြငွတ်ယ် ”
“ဖြစ်ရပြနပြှီ အမှုတတ်ောတ်ောြ သနမြယ့ပြုံ ဟှင်း … ဒါဖြင့ြ စဈစတီနိုင်းပဲ လုပတ်ာပေါ့ မောငလြေး…. နှစ်ယောကလြုံး အဆငပြှအေောင် ပြောတာ ”
“အိုကေ မမစိတပြါရင် ပြဲပြတပြှီပဲ ”
ကြမ်းပြငမြှာပဲ အလုပဖြစ်ကြသည်။ ဂွောန်ီက ဒေါခြွိုရီကို သူ့မကြန်ှာပေါြ တကခြှထိုငခြိုင်းပြီး သူမစောကပြတကြို အောကမြှနေ၍ အပြတစြုပန်မ်းယကဆြှပေးသည်။ ဒေါခြွိုရီကိုယတ်ိုငလြည်း ဂွောန်ီ့ ခွရင်ေးဖကကြို မကြန်ှာမူကာ မှောကအြိပခြရွင်း သူ့ပေါငကြှားမှ လီးရှိရာကို မကြန်ှာအပပြှီး လီးကို အငမ်းမရ စုပပြေးလသည်ေ။
လီးစုပသ်ံ စောကပြတယ်ကသ်ံ များနှင့တ်ကြ တအိအိ တအင့အြင့ြ မခွိတငကြဲလေး ထွန့်လူးညည်းညူ၍နသေော မခွိုရီအသံက အခန်းတဈခန်းလုံးကို လှှမ်းခွုံလို့နလပြေေီ။ သူမပေါငန်ှဈဖကြ အကြားရှိ စောကဖြုတတ်ဈဝိုကဆြီမှ စောကရြညတ်ှကေ ရှှဲနဈစွာ ဒလဟော ယိုစီးထွကကြလွာသည်။ ဂွောန်ီလည်း မခွိုရီ၏ ပုလှအစွေမ်းဖြင့ြ လီးတောငသ်ထကြ တောငလြာကာ ပေါကကြှဲမတတပြင် ရှိတော့သည်။
“လိုးချင်ပြှီ လီးက တအားတင်းနပြေီ မမရယ် ”
“မမလည်း မင်းလုပတ်ာနဲ့ စောကဖြုတတ်ဈခုလုံး ရှှဲနပြေီ လိုးရငလြည်း ခုပဲလိုးရအောင် ”
“မမ ပကလြကလြှဲလိုကြ ရိုးရိုးပဲ လှလှေောကြှရအောင် ”
“ကောင်းပါပြီ … မင်းသဘောပဲ မောငလြေး ”
မခွိုရီ ကြမ်းပြငမြှာ ပကလြကြ ဒူးထောငပြေါငကြား ပုံစံအတိုင်း ခွထေောကန်ှဈဖကကြို ပြဲပြဲကားကားလေး လုပပြေးလိုကရြာ ဂွောန်ီလည်း သူမပေါငတ်န် နှစ်ဖကအြကြား ဝငရြောကန်ရောယူပြီး သူ့လီးထိပကြှီးကို မခွိုရီ စောကဖြုတအြဝမှာ လာရောကတ်ေ့ပေးလိုကသ်ည်။ လီးကို သူမစောကဖြုတအြဝမှာ တဈခကြန်ှဈခကြြ ထိုးမှှပစ်ေလိုကရြင်း သူက …
“မမ စောကဖြုတဖြှဲပေးထားနောြ ဒါမှ လီးအဝငလြှယမြှာ ”
“လိုးမှာသာ လိုးပါ မောငလြေးရယ်…. စိတခြွ မမ အဖုတပြှဲနအေောင် ဖြဲထားပေးပါ့မယ် ”
ပြောပြီး သူမဖြဲပေးလိုကတ်ော့ ဂွောန်ီလည်း သူ့လီးကို တဈခကြတ်ည်းနှင့ြ သူမစောကဖြုတထြဲ ဝငအြောင် အပေါစြီးကနပြေီး အားပါပါ ဖိဆောင့လြိုးခလွိုကတ်ော့သည်။ လီးကြီး သူမအဖုတထြဲမှာ ကြပသ်ိပလြှစွာဖြင့ြ ရငခြေါင်းထဲအထိ ထိုးဖောကဝြငရြောကသ်ှားသည်။ ကြီးလည်းကြီး ရှညလြည်းရှညလြှန်းလှသဖြင့ြ စောကခြေါင်းတဈခုလုံး ကြဲပြဲတော့မတတ် တင်းတင်းကြပကြှပကြှီး ဆန့ပြှဲထွကသ်ှားရကာ ဆီးခုံတဈခုလုံး အပေါမြောကကြှှတကလြာပြီး သူမရငည်ှန့ပြငလြွှင် အောင့တ်ောင့တ်ောင့ကြလေး ဖြစ်သှားရတော့သည်။
“အ အား စောကဖြုတတ်ော့ ပြဲပြီနဲ့တူတယ် ”
“ကြှနတ်ော့လြီး ကြိုကလြား အဈမ ”
“ကြိုကတ်ယ် နည်းနည်းတော့ လွှော့လိုးပါ မောငလြေးရယ်…. တဈခါတည်း ဆောင့ခြလွိုကတ်ာ…. အပျိုသာဆိုရင် ဆေးရုံကို တန်းကနဲ ရောကလြောကတ်ယ် ”
“အဈမစောကဖြုတကြ အပျိုအတိုင်းပဲနော ”
“ဟင်း ဟင်း ထငလြို့ပါကြယ် အဲလောကကြှပတ်ာ အဈမဟာကြောင့ြ မထငပြါဘူး မင်းလီး ကြီးလှန်းလို့ပဲ ဖြစ်မှာ ”
“အဈမကို ဟိုကောငမြိုးအောငကြှီး လိုးနကပြေဲ မဟုတလြား…. မငှင်းနဲ့နောြ အားလုံးသိတယ် အမရေော သမီးရော လိုးတာလေ ”
“တဈခါတဈလမှပေါ မောငလြေး သူ့မှာ မယားငုတတ်ုတ် ရှိနတောပဲ ”
“မယားရှိရှိ အဈမကိုလိုးရင် စောကပြတကြ ပြဲပြီးသား ဖြစ်ရမှာပေါ့… ဒီကောင့လြီးလည်း ကြီးတယ်…. တောရြုံစောလြေးဆိုရင် လကဖြွားတောငခြါရတယ် ”
“မင်းရော အတူတူပဲ မဟုတလြား ”
ဆိုပြီး …
“နေ့တိုင်းမလိုးပါဘူး တဈခါတဈလေ ဆယခြါတဈခါ လိုးတာပါ…. ဟိုးတုန်းကတော့ အဈမနဲ့သူ အမြဲလုပပြါတယ်…. နောကပျိုင်း တဈယောကန်ဲ့ တဈယောကြ ရိုးအီလာတာလည်း ပါမှာပေါ့ ”
“ဒါဆို သူနဲ့မလုပဖြစ်ရင် ကြှနတ်ောန်ဲ့ ဒိတလြုပရြအောင် နေ့ခင်းအားတာနဲ့ လာခဲ့မယ်…. အိမမြှာမတွေ့ချင်လြည်း အပြငတ်ဈနရော သှားလို့ရတယ် ”
“မင်း အဈမကို တကယစြိတရြှိလို့လား ”
“ရှိမရှိ မသိဘူး…. အဈမအိုးကြီး မှငတ်ာနဲ့ လိုးချင်လြာတာပဲ…. အဈမကို မှုတရြလိုးရမယဆြိုရင် ထမင်းမစား ဟင်းမစားဘဲလည်း လိုးနိုငတ်ယ် ဟဲဟဲ ”
“ကဲ ကိုအပြောကောင်း ဒီအတိုင်းလည်း ရပမြထားနဲ့ဦး ဆတတ်ငံ့ငံ့နဲ့…. ဟင်း… လုပ် လုပပြါ…. ဆောင့ြ နာနာလေးဆောင့ြ…. အင့ြ အ အ ဟုတ် ဟုတပြီ…. ကောင်း ကောင်းတယ် အင့ြ အင်းး ”
ဂွောန်ီ အပီတွယတ်ော့သည်။ သူ့ခါးကို ရှေ့တိုးနောကဆြုတ် လုပ်၍ မခွိုရီ၏ ပေါငန်ှဈဖကကြို ဖိဖြဲပြီး သူမစောကဖြုတကြို လီးသှင်းကာ တဈခကြခြငွြး တဈခကြခြငွြး တဖြောင်းဖြောင်း တဖြပဖြှပ် လိုးဆောင့သ်ံများ ထွကပြေါလြာအောငပြင် အသအလေဲ ဖိဆောင့လြိုးပေးနတေော့သည်။
မခွိုရီစောကဖြုတကြှီးမှာ သူ့လီးဝငသ်ှားခွိနမြှာ နှုတခြမ်းသားနှစ်ဖကကြ အဆမတန် ပြဲကား ဆန့ထြှကသ်ှားရပြီး လီးပြနထြုတလြိုကသ်ည့ြ အခါမှာတော့ လီးကြီးကြောင့ြ ပြဲလနသ်ှားသော နှုတခြမ်းသားနှစ်ဖကကြ ခကြခြငွြးပြနစြေ့မလာဘဲ အာတာကြဲပြဲ ဟဟဖြစ်၍ ကနွန်ခေဲ့ရသည်။ စောကရြညမြွားဖြင့ြ ပြဲအာ၍နသေော မခွိုရီ စောကပြတကြှီးမှာ ကြောမြိုးအောငလြီးရော ဂွောန်ီ့လီးပါ စံခွိနလြှန် လီးနှစ်ချောင်း တဈလှည့စြီ လိုးခဲ့သည့ြ ဒဏကြှောင့ြ နဂိုနပြနေမြရနိုငဘြဲ ဝါရင့ြ ဖာသညမြတဈယောကြ၏ စောကပြတကြဲ့သို့ မတနတ်ဆ လီးအဝငအြထွကြ ပြုမှုအောကမြှာ မှငမြကောင်းအောင် ကြဲပြဲစုတပြှတန်ခေဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
တဈနည်းဆိုရလွှင် သူမစောကပြတကြို ကြည့်ခြှင်းအားဖြင့လြည်း တဏှာဘယလြောကြ ထကသ်နပြှီး အဘယမြွှလောကအြထိ ထောင်းလမောင်း ကြအေောင် သူမ အလိုးခံခဲ့ဖူးသလဲဆိုတာ အတွေ့အကြုံ ရင့ကြကြသ်ူများအနနှငေ့ြ လှယလြင့တ်ကူ ခန့မြှန်းသိနိုငပြသည်ေ။
အခန်းထဲက နှစ်ယောကကြလည်း ပြနထြှကမြလာသေး။ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ ကြောမြိုးအောငကြ သူအခွင့အြရေးရအောင် တမငသ်ကသ်ကြ မယားဖြစ်သူနှင့ြ အခွိနဆြှဲလိုးနခွင်ေး ဖြစ်ကြောင်း သူနားလည် နပေါသည်။ ဂွောန်ီ အစားကောင်း စားခွင့ရြ၍ သူငယခြငွြး မိုးအောငကြို အလှနအြမင်း ကြေးဇူးတငမြိသှားရသည်။
ဒေါခြွိုရီကလည်း အပြငမြှာ ဒီအတိုင်း မှငရြတာထကစြာလွှင် လကတ်ှေ့မှာ သူထငတ်ာထကတ်ောင် ပိုပြီး အကိတကြှီး ကိတလြှသဖြင့ြ ဘယလြိုလိုးလိုး လိုးလို့ကို မဝနိုငပြါခွေ။ သူမတငပြါးကြီး နှစ်ဖကန်ှင့ြ နို့အုံအိအိနှစ်လုံးကို အားပါးတရ သူ့လကန်ှင့ြ ဖစွန်ယကြိုငဆြှဲပြီး မိနဈနှစ်ဆယလြောကြ ကြာအောင် အဆောင့ကြောင်းကောင်းနှင့ြ တရစပ် ဝေ့ဝိုကလြိုးဆောင့န်လရေော နှစ်ယောကစြလုံး ပြီးလုပြီးခင် အခွအနေကေို ဆိုကရြောကလြို့ လာကြသည်။ ဂွောန်ီက သူမပေါငန်ှဈဖကကြို ဖြဲပြီး အပေါစြီးကနေ လီးအောကစြိုကြ လိုးနည်းအတိုင်း တရစပ် ဖိလိုးပစ်နခွင်ေး ဖြစ်သည်။
“ဖြေးဖြေးသာသာ လိုးပါဟယ်… ကြှဲသတ် နှားသတ် လူကို သူ့လီးနဲ့ အသလေိုးသတတ်ာ ကနွတောပဲ…. ဘယကြတည်းကများ ငတန်သလေဲ မသိဘူး ဟင်း ”
“လူပျိုဆိုတော့ အဖုတင်တတ်ာပေါ့…. အဈမစောကဖြုတကြှီး အရမ်းလိုးလို့ကောင်းတယ် ”
“ဘယလြိုကောင်းတာလဲ ပြောပါဦး ”
“မပြောတတဘြူး ဖာခတွာနဲ့မတူဘူး…. ဖာဆို အဖုတခြွောငန်တော…. ခုဟာက လီးဝငရြုံ တဈကြပပြှီး စွိကနဲ စွိကနဲ စီးစီးပိုးပိုးနဲ့ လိုးလို့ အရမ်းကောင်းတာပဲ ”
“အော ဖာစောကပြတန်ဲ့တော့ ဘယတ်ူမှာလဲ ငါ့မောငရြယ်…. ဟိုဟာတွကေ တဈနေ့တဈနေ့ အယောကြ တဈရာ နှစ်ရာ မကအောင် ဆကတ်ိုကလြိုးနတော…. စောကပြတ် ဘတလြဘိုငလြိုကန်မှောပေါ့…. အဈမတို့က တဈလကသ်ုံးဆိုတော့ သန့သ်န့လြေးပါနောြ ”
“သိပါတယ် အဈမရယ်… ဒါကြောင့ြ အခစွပျိုရတာပေါ့…. ကဲ အဈမ ဖငကြို ဟိုဖကလြှည့ကြုန်းလိုကြ…. အဈမဖငကြကြီးပြီး အယန်တေော့ အနောကကြလိုးရင် ပိုအားရမှာပဲ ”
“ဟှင်း လူကိုညာပြီး ဖငပြေါကမြလိုးနဲ့နောြ ဒါပဲ ”
“လိုးသင့လြိုးမှာပေါ့ အဈမရဲ့ ”
“မလိုးရဘူး စောကပြတပြဲလိုး…. စောကပြတ် တအားရှလို့ ခုလို အလိုးခံချင်န်တော ကြာပြီ ”
သူမကလည်း ပြင့ပြှင့လြင်းလင်းပင် ရငဖြှင့ပြှောလိုကပြသည်ေ။ ဂွောန်ီကုန်းခိုင်းသလို ဖငကြို လေးဘကကြကြ မှောကခြုံရကကြုန်းပြီး ခွေးကုန်းပုံစံ နပေေးလိုကရြာ ဂွောန်ီလည်း သူမဖငသ်ားကားကားကြီး အနောကဖြကကြနေ စောကပြတထြဲကို လီးသှင်းပြီး ဖငန်ှဈဖကကြို အားရပါးရ ဆုပဆြှဲ၍ လိုးနပြနေလြသည်ေ။ လိုးခကြကြ ပြင်းထနပြကစြကလြှန်းလှသည်။
မခွိုရီလည်း သူမသားမကြ ကြောမြိုးအောင် လိုးသလို လိုးအားကောင်းပြီး လီးဝငလြီးထွကြ အနှုတအြသိမ်း မှနဆြနသ်ှကလြကကြာ အကြကစြေ့လှန်းလှသည့ြ ဂွောန်ီ့ လိုးဆောင့မြှုမှာ မိန်းမူးမေ့မွော လိုကပြါရင်း သူ့ဆောင့လြိုးခကြန်ှင့အြညီ သူမဖငသ်ား အိအိထွားထွားကြီး နှစ်ဖကကြို ကော့ဝိုကထြှန့လြူး၍ ဖငကြို နောကပြှန် တွန်းဆောင့ရြင်း အားပါးတရ ညှောင့ခြံပေးနမေိကာ ဂွောန်ီလည်း နောကထြပ် နာရီဝကန်ီးပါး မနားစတမ်း လိုးပေးလိုကသ်ဖြင့ြ မခွိုရီတဈယောကြ ဘယလြိုမှ မဟနန်ိုငတ်ော့ဘဲ နှစ်ခွီဆကတ်ိုကဆြိုသလို စောကရြညမြွား တဗှဈဗှဈပန်း၍ ပန်း၍ ထွကလြာခဲ့ရပြီး ကာမပန်းတိုငသ်ို့ အလီလီရောကရြှိကာ ကိဈစပြီး ရလတေော့၏။
ဂွောန်ီလည်း သူမစောကဖြုတထြဲမှာ လရညတ်ဈကြိမ် ထွကခြဲ့ပမယေ့ြ လီးအကြိန်းခံပြီး နောကထြပတ်ဈခွီကို ဟနမြပကြြ ဆကလြိုးပေးနခွင်ေး ဖြစ်သည်။ လိုးအားသနသ်ူမို့ သူ၏ ဆကဈြပါတနာ တဈယောကဖြစ်သော မခွိုရီကိုယတ်ိုင် သူပြီးခဲ့တာကို သတိမထားမိလိုကပြေ။ သူနှင့မြခွိုရီ ပထမအခွီကို မရှေးမနှောင်းပင် ပြီးခဲ့ကြသည်။
မခွိုရီ လကမြွားက သူ့ကြောပြငကြို ကုပကြပပြှီး ဖကတ်ှယလြာခွိနမြှာ သူကလည်း အဆကမြပြတ် အားသှန်၍ ဖိဆောင့လြိုးခလွိုကရြင်း နှစ်ယောကသ်ား ကာမအရသာကို အပြည့အြဝ ဇိမယ်ူ ခံစားလိုကကြှသည်။ နောကထြပ် ရှိသမွှ အားအငတ်ှေ အကုနည်ှဈထုတ်၍ တရစပ် လိုးပေးလိုကရြင်း တဈကြပလြှသော မခွိုရီ၏ စောကခြေါင်းအတွင်းမှ အတွင်းနှုတခြမ်းသား နုနုကလေးများ၏ ဖိကြိတပြှတတ်ိုကမြှုအားကြောင့လြည်း သိပအြကြာကြီး သုတမြထိန်းနိုငတ်ော့ဘဲ လိုးရင်း ဆောင့ရြင်း အခွိနအြနည်းငယခြန့ြ အကြာမှာ သူ့လရညတ်ှကေို မခွိုရီ စောကခြေါင်းထဲမှတဈဆင့ြ သားအိမဆြီအရောကြ တဗှဈဗှဈနှင့ြ အဆကမြပြတ် ပေါကကြှဲပန်းလှှတထြုတလြိုကရြလသည်ေ။
လရညပြူပူတွကြေောင့ြ မခွိုရီတဈယောကြ ရငထြဲမှာ နှေးကနဲ နှေးကနဲ ဖြစ်သှားကာ ကာမစည်းစိမကြို ပြည့ပြှည့ဝြဝပင် ရရှိသှားရပြနလြသည်ေ။
“အဈမ လီးစုပပြေးဦးနောြ ထပလြိုးချင်သ်ေးတယ် ”
“မမောဘူးလား ဂွောန်ီရယ် … မင်းလိုးတာ အားပါလှန်းတယ် ခံရတာတောင် စောကဖြုတကြွိန်းစပစြပန်ဲ့ တကတည်း နားခွိနလြေးတောင် ပေးတာ မဟုတဘြူး ”
“ဘာလဲ အလိုးမခံချင်တ်ော့ဘူးလား… ဒါဖြင့ြ အရကြ ထပသ်ောကကြှမလို့လား ”
“ဟင့အြင်း ဘယသ်ူပြောလဲ အလိုးမခံချင်ဘြူးလို့ … လိုးပါ မင်းလိုးနိုငသ်လောကြ ဆကလြိုးပါ… နောကလြေးခွီငါးခွီ လိုး…. စောကပြတကြှဲပါစေ အဈမ ကြိုကတ်ယ် … မင်းတဈညလုံးလိုးလည်း စောကပြတကြှဲကြဲ ဖငကြှဲကြဲ ရအောငခြံမှာပဲ… အရကသ်ောကတ်ာ နောကမြှသောကြ ”
“ကိုင်း ဒါဖြင့ြ … ဆကလြုပရြအောငလြေ မမ ”
” …… …… ”
မခွိုရီ လီးစုပပြေးသည်။ လီးမှနမြှန် တောငအြောငဆြိုပြီး ဂွောန်ီ့လီးကြီးကို လဒဈထိပလြုံးကနေ လချောင်းတဈလွှောကြ အသှားအပြန် လွှာနှင့သ်ိမ်းယကြ ပါးစပန်ှင့ြ တပြှတပြှှတ် မှိနရြညယ်ှကရြည် စုပ်၍ ဂွေးဥနှစ်လုံးကိုပါ တယုတယ ယကန်မ်းစုပဆြှပေးနသည်ေ။ လကန်ှင့လြည်း ရှေ့သှားနောကပြှန် အပြနအြလှန် ဂွင်းရိုကဆြောင့ပြေးသည်။ သူမအနနှငေ့ြ အတွေ့အကြုံများစွာရှိခဲ့ပြီး ပုလှမှေုတသ်ည့ြ အတတကြို ကာလကြာမှင့စြှာကတည်းကပင် ယဉပြါးထိတွေ့လာခဲ့ရသူ ဖြစ်လရော မခိုမကပ် ပညာလွှိုထားခွင်းပင် မရှိဘဲ တတသ်မွှ မှတသ်မွှ ပညာစုံသုံးပြီး စိတပြါလကပြါနှင့ြ ပယပြယန်ယန်ယ် လီးစုပပြေးနခွင်ေးလည်း ဖြစ်သည်။
“အော … သူတို့က ဒီလိုကိုး … လိုးပါ လိုးလိုး … ခံတဲ့သူလည်း စတနောအပြည့န်ဲ့ခံတယ်…. လီးလည်း အားရပါးရစုပ် စောကဖြုတပြှဲရှဲအောငလြည်းခံ…. လိုးတဲ့သူလည်း အသအကြေေ လိုးပေး ဆောင့ပြေး… ဒါပဲပေါ့ … အဟင်းဟင်း ဟင်း … ”
ရုတတ်ရကြ … သူတို့အနောကန်ားဆီက ကပပြှီး ပြောလိုကသ်ံကြောင့ြ နှစ်ယောကစြလုံး အကြီးအကယွြ လန့ဖြှတသ်ှားရသည်။
“ဟင် သမီးး ”
“မ မအေးစိုးးး … ”
ဂွောန်ီနှင့ြ မခွိုရီ နှစ်ယောကသ်ား တိုငပြငမြထားပါဘဲ နှုတမြှနေ၍ ပျိုငတ်ူလိုလို အသံထွကသ်ှားရပသည်ေ။ တအံ့တသှလည်း ဖြစ်မိသည်။ အေးအေးစိုး ဘယအြခွိနကြတည်းက သူတို့နှစ်ယောကအြနားကို ရောကရြှိလာသလဲ သူတို့မသိလိုကကြှခွေ။ နှစ်ယောကစြလုံး သဲကြီးမဲကြီး လိုးကြောရှညန်မေိကြရင်း တဈခွီပြီးခိုကြ ယခုလို လီးစုပန်ခွေိနမြှာပင် နှစ်ယောကသ်ား လကပြူးလကကြှပ် လူအမိခံလိုကရြခွင်းလည်း ဖြစ်သည်။
အေးအေးစိုးကိုယမြှာ အဝတအြစား ဖိုသီဖတသ်ီ မလုံမလဲနှင့ပြင် ဖြစ်သည်။ လငဖြစ်သူနှင့ြ စိတလြိုလကရြ အခစွပြှဲဝငပြှီး အပေါ့အပါး သှားမညဆြိုကာ အပြငထြှကလြာခဲ့ခွင်း ဖြစ်ဟနတ်ူသည်။
“နင် ဘယတ်ုန်းက ရောကန်တောလဲ ”
“ခုပဲလေ ဆယမြိနဈလောကပြဲ ရှိသေးတယ် ”
ဆယမြိနဈဆိုသော အတိုင်းအတာအရပင် သူမနှင့ဂြွောန်ီတို့၏ ဖြစ်ပကြပြုံ အလုံးစုံကို သမီးဖြစ်သူ ကောင်းစွာ မှငတ်ှေ့သှားနိုငပြှီဆိုတာ ဒေါခြွိုရီ အသအချော သိလိုကရြပါပြီ။
“ကြောမြိုးရော အိပပြှီလား ”
“ဒါပေါ့ အိပပြှီလေ … သုံးလေးခွီ လိုးပြီး လိုးလို့ဝတော့ အိပပြှီပေါ့ … နောကမြှ ပြနန်ိုးတော့မယ် … သောကထြားလိုကတ်ာလည်း တရားလှနဆြိုတော့ မဟနတ်ော့ဘူးနဲ့ တူတယ်”
အေးအေးစိုး သူ့အမကေို ပြောလိုကသ်ည်။ သူမမကြလြုံးများက မိခငဖြစ်သူလကထြဲမှာ ဆုပကြိုငရြင်းတန်းလန်း ရှိနသညေ့ြ ဂွောန်ီ့လီးကြီးကို မမှိတမြသုနသ်ော မကြလြုံးများဖြင့ြ စိုကင်ေးကြည့်လြကြြ ရှိပသည်ေ။ လီးကြီးက လဒဈထိပပြှင့ြ ကားကားကြီးဖြစ်၍ ကြောခမွြးစရာလည်း ကောင်းနပသေည်ေ။ လငဖြစ်သူ ကြောမြိုးလီးနှင့ြ နငလြားငါလား ရှိမညဆြိုတာ မှငရြုံနှင့ြ ခန့မြှန်းမိလိုကသ်ည်။
“ရှင့လြီးက ကြီးသားပဲ ဟင်းဟင်း ”
အေးအေးစိုး အနားကို လွှောကလြာပြီး သူမလကကြ ဂွောန်ီ့လီးကြီးရှိရာကို ရောကရြှိ ကိုငစြမ်းကြည့်လြိုကသ်ည်။ လီးကြီးမာတောငပြှီး တဆတဆြတ် တုနခြါနကော သူမလကအြတွင်းကနေ အတင်းကာရော ရုန်းထွကတ်ော့မလိုပင် ဖြစ်နပသေည်ေ။ အေးအေးစိုး ဂွောန်ီ့လီးကို သူမလကန်ှင့ြ ဆုပကြိုငကြာ အပေါကြနေ အောကဖြကကြို လေးငါးခကြြ ဂွင်းရိုကဆြောင့ပြဈလိုကသ်ည်။ လဒဈသားရေ ပြဲလနကြာ လီးမဲမဲသဲသဲကြီး စကာ့ဒဒြုံးကညွြ တဈစင်းလို မိုးသို့မွှောကြာ မားမားမတမြတကြှီး မတတ်ောငလြို့နပေုံမှာ သူမပေါငကြှားထဲရှိ စောကပြတကြိုပင် အရညစြဈကနဲ ထွကကြလွာအောင် အထူးပင် ဆှဲဆောငန်ိုငစြှမ်း ရှိနပသေည်ေ။
“အ အား အရမ်းမလုပန်ဲ့နောြ လီးပြဲသှားဦးမယ် ”
“အာ့ကတွော့ ကြောကတ်ယပြေါ့ … သူများသားသမီးကို စောကပြတ် မကြဲကြဲအောင် ဆှဲဖြဲ လိုးပေးတဲ့အခါကတွော့ အားမနာပါးမနာ ဟှင်း ဟှင်းး ”
အေးအေးစိုးပြောရင်း သူမကိုယပြေါမြှာ ဝတဆြငထြားသည့ြ ညအိပဂြါဝနကြို ကိုယပြေါကြနေ အသာအယာ လွှောခွှတခြလွိုကလြသည်ေ။ အောကခြံမပါသော ဝတစြုံကြောင့ြ တဈကိုယလြုံးနီးပါး ဟင်းလင်းဖြင့ြ ပေးလိုကသ်လို ဖြစ်သှားသည်။
“အေးစိုး နင် နင် နောြ … အတင့မြရဲနဲ့ နင့လြင် … နိုးလာရင် ”
“အိုးးး ဂရုစိုကလြို့… ကိုယ့စြောကပြတန်ဲ့ ကိုယခြံတာ ကိုယလြိုးတာ ဘာဖြစ်မှာမို့လို့လဲ … အမရေော သူနဲ့ အမိခံရမှာ မကြောကဘြူးလား ဟင်း ဟင်း ဟင်း ”
“အို ငါက သူ့မယားမှ မဟုတတ်ာ ဘယလြီးနဲ့ လိုးလိုးပေါ့ ဘာကို ကြောကရြမှာလဲ ”
“ဒါဖြင့ြ ရပြီ… အမေ ဘေးမှာ အသာဖယန်ေ … ဂွောန်ီ ရှင် ဒီလာခဲ့လေ ”
အေးအေးစိုး မိမှေးတိုင်းဖမှေးတိုင်း တဈကိုယလြုံး အဝတကြင်းမဲ့စွာဖြင့ြ ဝတလြဈစားလဈပင် ဖြစ်နပြေီ။ ဖုထဈကြှရှ၍ ရငသ်ားတငသ်ား ဖြိုးဖြိုးပြည့ပြှည့ြ စိုပြကြေော့ရှင်း အခွိုးကလွှစွာဖြင့ြ ခုနဈလှှာနတမြိမယလြေး တဈယောကလြို လှချင်တ်ိုင်း လှကာနသေော သူမကို ဂွောန်ီတဈယောကြ ခေါတ်ောတဈသိန်းအား မကသော မကြလြုံးကြီးများဖြင့ြ အရသာခံ စိုကင်ေးကြည့်လြကြြ ရှိပသည်ေ။
အေးအေးစိုး ကိုယကြို ခပကြော့ကော့လေး လုပပြှီး သူ့အလာကို စောင့ကြှိုနရော ဂွောန်ီကလည်း မဆိုင်းမတွပင် အနားရောကလြာပြီး သူမခါးကို သူ့လကကြှီး နှစ်ဖကန်ှင့ြ ရဈသိုင်းပြေ့ဖကြ၍ နှုတခြမ်းချင်ြး စုပန်မ်းနမေိကြသည်။ ဂွောန်ီ့လကကြ မှနဆြနလြှစွာဖြင့ြ အေးအေးစိုး ရငသ်ားအိအိနှစ်မှှှာအား လကတ်ဈဖကကြ ဆုပည်ှဈကိုငကြာ နယပြေးရင်း မတတ်ပရြပလြကြကြ သူမနို့ကို တဈလှည့စြီ ကုန်းစို့ပေးနသည်ေ။ ကနွလြကတ်ဈဖကကြတော့ သူမပေါငကြှား တိုးဝငပြှီး အေးအေးစိုး စောကဖြုတကြို အပြတပြင် ပြတန်ှိုကဆြှနှူးပေးနပပြေေီ။
အေးအေးစိုးလည်း နို့အစို့ခံ စောကပြတန်ှင့ဖြငသ်ား အနှိုကခြံရင်း ဂွောန်ီ၏ လီးကြီးကို လကန်ှင့ြ အားပါးတရ ဆုပည်ှဈဖစွန်ယ်၍ ဂွင်းတိုကပြေးနပသေည်ေ။ အမလေုပသ်ူ မခွိုရီခငမြွာ ဘာလုပဘြာကိုငရြမှန်းမသိ။ ဂွောန်ီ့အနောကကြနေ သူ့ကြောပြငကြယွကြှီးကို တယုတယ ပြေ့ဖကပြှတသ်ပပြေးနမေိရင်း စုံတွဲနှစ်ယောကြ၏ အဟုနတ်ညီးညီး ရုန်းကြှ ထကသ်န်၍နသေော ရမျမကမြီးကို ပိုမိုဆူကြှ အားကောင်းလာအောင် သူမကိုယတ်ိုင် ကူညီလိုကပြါ အားဖြည့ပြေးနမေိတော့သည်။
နှစ်ယောကသ်ား မတတ်ပရြပလြကြြ အပျိုငအြဆိုင် ပြေ့ဖကြ နမ်းစုပန်ကြရောက ကြမ်းပြငပြေါကြို တဖြည်းဖြည်းချင်ြး လဲပျိုကသွှားရလပြေီ။ ဂွောန်ီက အပေါြ … အေးအေးစိုးက အောကြ … နှစ်ယောကထြပမြိလကြသ်ား ဖြစ်သှားကြသည်။
“အို့ အို့ ဂွောြ ဂွောန်ီ … အင့ြ အင့ြ အင်း အင်းးး … ဟင်း အင့ြ ဟင်းးးး ဟင်းးးးးး … ”
သူတို့နှစ်ယောကထြံမှ ညိုးညိုးညကည်ကြ အိုးအိုးအင့အြင့ြ အသံဗလံများက ထိန်းမနိုငသ်ိမ်းမရ ထွကပြေါလြာကြသည်။ အောဝတ်ထုရေးဆရာ တဈဖြစ်လဲ ကြောမြိုးအောင် တဈယောကလြည်း သူကိုယတ်ိုင် အရကအြမူးလှနပြှီး ခွေးသခွေးမော အိပမြောကကြာ ယောကျခမနှင့ြ မယားဖြစ်သူကို အကာအကြယ် မပေးနိုငခြှင်းလား ဒါမှမဟုတ် သူကပဲ ဒီအဖြစ်တွကေို တမငတ်ကာ မသိချင်ယ်ောငဆြောငန်ခွင်ေးလား ဆိုတာကိုတော့ ကာယကံရှငဖြစ်သည့ြ သူကိုယတ်ိုငမြှသာလွှင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြဲကြဲပြားပြား သိနိုငမြည် ဖြစ်ပသည်ေ။
ဒီ့နောကပျိုင်း အဖြစ်အပကြတ်ှကေ မှနဆြနစြှာ ဖြစ်ပေါသ်ှားခဲ့သည်။ ဂွောန်ီ့ လီးငပဲ တုတတ်ုတကြှီးက အေးအေးစိုး၏ အရညမြွားဖြင့ြ ခွှဲကြိ စွတစြိုလို့နသေော စောကပြတမြုန့ပြေါင်းလေးထဲကို စွိ ဇွပကြနဲ ထိုးဖောကြ တိုးဝငလြို့သှားကာ … တဇွပဇြှပ် တဖြပဖြှပ် စောကဖြုတန်ှင့လြီး စတင် မိတဆြကြ တွေ့ဆုံမိရာမှ အသံဗလံများ မှညဟြီး ထွကပြေါလြာရလကြြ ဝငခြညွထြှကခြညွြ အဆကမြပြတ် လိုးဆောင့ပြေးနပြေီ ဖြစ်သည်။ ပိနပြိနပြါးပါး ခွတေံလကတ်ံရှညရြှညန်ှင့ြ မထငမြှတအြောငဘြဲ လိုးအားဆောင့အြား အလှနကြောင်းသူဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဖောင်းဖောင်းရှရှ ဖြစ်နသေော ပေါငကြှားရှိ အင်ျဂါဇပ် တဈခုလုံးကို ပိပြားသှားမတတ် အပေါစြီးကနေ ဖိကာဖိကာ ထပတ်လဲလဲ မနားစတမ်း လိုးဆောင့ပြေးနိုင် နပသေည်ေ။
“စွတ် ဖြတ် ဖြပ် စွိ ဇွပ် စွတ် ဖြတ် ဖြပ် ဗှပ် ဗလပလြပ် ဘုတ် ဘတ် ဗှိ ပြှတ် ဗှှတ် ဘှတ် ဖြပ် ဗှပ် ”
“အ အိ အိ အင့ျ အဟင့ျ ဟင့ျ အင့ျ … အင်းး အင့ျ အင်းး အင်းး … ကိုဂြောျ …အ ဆောင့ျ ဆောင့ျ ကြမ်းကြမ်းဆောင့ျ လိုး လိုးစမ်း … အ အိ အီးး အားးး … ကောင်းး ကောင်းတယ် အ အရမ်း … ကောင်းတယ် အ အားးး ”
“ကြိုကြ ကြိုကလြား … ကိုယလြိုးတာ ကြိုကရြဲ့လား …အေးစိုး ”
“ကြိုကတ်ယ် အရမ်းကြိုကြ တအားမိုကြ … စောကရြမ်းကြိုကတ်ယ် လီးတဈချောင်းလုံး ဝင် ဝငအြောငလြိုး အ ကြပ် ကြပ် လိုကတ်ာ …ဟင်း ဟင်း မထငရြဘူး ဂွောန်ီ … လီးတအားကြီးတယ် ကြောမြိုးအောင် လီးနဲ့ လိုးပုံချင်ြး မတူဘူး တဈယောကတ်ဈမွိုးစီပဲ … လိုး လိုးသာလိုး … ကြှနမြကို လိုးပြီးမှ အမေ့ကို ထပလြိုးချင်လြိုး … ဟုတပြှီလား ”
“စိတခြွ လိုးပေးမယ် တဈယောကပြှီးတဈယောကြ အရညလြိုကန်အေောငကြို လိုးပေးမှာ ဟဲ ဟဲ ”
ဂွောန်ီ ပြောလည်းပြော သူ့လိုးအားကိုလည်း လုံးဝမလွှော့ဘဲ ဇယဆြကသ်ကဲ့သို့ တဖြပဖြှပ် တဗှပဗြှပ် ဖိဆောင့လြိုးခပြေးနပသေည်ေ။ အေးအေးစိုးက သူမပေါငတ်နန်ှဈဖကကြို ဂွောန်ီ့ကြောပြငပြေါြ ပစ်တငလြိုကရြင်း သူ့တဈကိုယလြုံးကို ခွနှစ်ေဖကအြကြားမှာ ဖစွည်ှပဆြှဲယူ၍ ဂွောန်ီ့ခါးကို တင်းတင်းကြပကြှပ် ပြေ့ဖကကြာ အောကကြနေ သူမစောကပြတကြို အားပါးတရ ကော့ကာကော့ကာ ညှောင့ခြံပေးနပသေည်ေ။
ဂွောန်ီ အေးအေးစိုးကို လိုးရင်းက အနားရောကလြာသည့ြ မခွိုရီ၏ နှုတခြမ်းကို လှမ်းစုပကြာ သူမနို့နှစ်လုံးကို ခဲရာခဲဆဈ ဖစွန်ယပြေးနသည်ေ။ သူ့လကတ်ဈဖကကြ မခွိုရီ၏ ခါးအောကပျိုင်းဆီ လွှောဆင်းသှားပြီး စောကပြတန်ှိုကြ ဖငန်ှိုကလြုပကြာ ဆှပေးနပြနေရြာ မခွိုရီလည်း စောကပြတတ်ရှရှနှင့ြ အလိုးခံလိုစိတမြွား တဖြားဖြားပင် ဖြစ်ပေါလြာရလတေော့၏။ မခွိုရီ ဟနမြဆောငန်ိုငဘြဲဖြစ်ကာ သမီးဖြစ်သူကို ကုန်းနမ်းလိုကသ်ည်။ အေးအေးစိုးလည်း သူမလညဂြုတကြို ဖိဆှဲခွ၍ အမလေုပသ်ူကို တုံ့ပြနအြနမ်းပေးနသည်ေ။ သားအမိနှစ်ယောကြ ရမျမကသ်ှေးတွေ ထိန်းမရအောငဘြဲ တပြကပြှကြ လှုပရြှားနိုးထကာ ဆူဝအေုံကြှလကြြ ရှိနခွပြေေီ။
“အ အမေ သ သမီး နို့ကို စို့ … စို့ပါလား ”
“အင် အင်း အင်း … စို့ပေးမယ် ”
သမီးဖြစ်သူရဲ့ နို့အုံအိအိ နှစ်လုံးကို မအလေုပသ်ူက ဖစွန်ယကြိုင်၍ စို့ပေးသည်။ သူမဖငကြှီး ကုန်းကုန်းကြကြနှင့ြ နို့ကုန်းစို့ပေးနပေုံက ဂွောန်ီသာ အေးအေးစိုးကို လိုးရင်းတန်းလန်း မဟုတဘြူးဆိုလွှင် ဒေါခြွိုရီ့ဖငကြို ခုချင်ခြငွြးလကင်င်း ကောကလြိုးမိမှာ အမှနပြဲဖြစ်သည်။ ဂွောန်ီထနန်သလေောကြ အေးအေးစိုးကလည်း သူ့နည်းတူ ထနန်သည်ေ။ ပကပြကစြကစြကြ အပေးကောင်းလှန်းနသည်ေ။ သူ့လီးဒဈကြီးကို အထကရြောအောကရြော နဘေးဘယည်ာ လှည့ပြတရြဈဝိုကြ ထိုးမှှကော လိုးပေးရင်း လီးအရင်းထိ သူမသားအိမကြို ဒုတဒြုတထြိ ထိမိအောငပြင် အားပါပါ ဆောင့ဆြောင့ခြပြေးနခွေိနမြှာ အေးအေးစိုး ကိုယတ်ိုငလြည်း စိတမြထိန်းနိုငဟြနဖြှင့ြ ဖငကြှီးနှစ်ဖကကြို ကြမ်းပြငပြေါြ တဈတောငလြောကပြင် ကြှအောင် အစွမ်းကုန် ပင့မြှှောကြ၍ ဝကဝြကကြှဲမွှ အလိုးခံပေးနပသေည်ေ။
အရှိနရြလာသညန်ှင့အြမွှ သူမစောကပြတကြ တဆဈဆဈတရှရှ ပိုးမွိုးရှဈဆယ် တိုကခြိုကခြှင်းကို ခံရသလို ဖြစ်လာပြီး တဈကိုယလြုံး ဣန်ဒွမဆေယန်ိုငလြောကအြောင် တွန့လြိမကြော့ပြံထွန့လြူးလာရလကြြ သူမခါးလေးကို တဆတဆြတ် ဆန့င်ငကြော့ထိုး ခံညှောင့ြ လိုးပေးလိုကရြင်း စောကခြေါင်းလေးထဲကနေ စောကရြညမြွားကို တဗှဈဗှဈ ပန်းညှဈထုတကြာ ပထမတဈခွီကို နိဂုံးမခွုပခြငွဘြဲ ခွုပလြိုကရြလသည်ေ။
သူမ မောမောနှင့ြ ခွကေုနလြကပြန်းကြ၍ ပြော့ခွသှေားပြီး ဂွောန်ီ သူ့လီးကို စောကပြတထြဲကနေ ဆှဲခွှတထြုတ်၍ သူမပါးစပန်ားတိုးကပကြာ လီးကို စုပခြိုင်းလိုကရြာ အေးအေးစိုးလည်း စိတပြါလကပြါနှင့ြ သူ့ဆန်ဒအလိုကို မငှင်းဘဲ စုပပြေးရှာသည်။ လီးကိုပါးစပထြဲမှာ ရှေ့တိုးနောကဆြုတ် လိုးသလို လုပပြေးရင်း လကန်ှင့လြည်း ဂွင်းရိုကဆြောင့ပြေးလိုကရြာ လရညတ်ှေ တပြှတပြှှတ် ပန်းထွကြ၍ ပါးစပထြဲကနေ ပြည့လြွှံရုံမက အပြငကြိုပါ ယိုဖိတစြီးကလွာကာ သူမရငဘြတတ်ဈခုလုံး ဂွောန်ီ့လရညတ်ှေ ရှှဲနဈစွာ ပကြေံသှားရလသည်ေ။
ဂွောန်ီ သူ့ဝတ်တရားရှိသည့အြတိုင်း လုံးဝအနားယူခွင်း မရှိသေးဘဲ မခွိုရီကို လေးဘကထြောကြ မှောကခြုံရကြ ဖငကြုန်းထောငခြိုင်းပြီး အနောကကြနေ သူမစောကပြတထြဲကို သူ့လီးသှင်း၍ လိုးသည်။ မခွိုရီ၏ ဖငသ်ား စွင့စြှင့ကြားကားကြီး နှစ်ဖကကြို အနောကကြနကြညေ့ရြင်း မာနတ်ကပြှီး လိုးချင်တ်ိုင်း လိုးရသည့ြ အဖြစ်မှာ ဂွောန်ီ့အဖို့ ရတောင့ရြခဲသော အခွင့အြရေးမွိုးပင် ဖြစ်ပသည်ေ။
အေးအေးစိုးလည်း ခွပေုလှရေိုး ဆိုသလောကြ အလိုးသနလြှန်းလှသော ဂွောန်ီ့လိုးပုံကို နဘေးကနေ အသာစောင့ကြှည့ရြင်း ရမျမကဇြော မပြပြေောကန်ိုငအြောင် ဖြစ်ကာ သူမစောကပြတကြို လကန်ှင့ြ အသာဖြဖြ ပြတသ်ပပြေးနမေိလကြြ ရှိလတေော့သည်။ တဈခွီအလိုးခံပြီးဖြစ်သော သူမစောကပြတမြှာ ထပမြံ၍ စောကရြညမြွား ရှှဲစိုလာကာ ယောကြွားတဈယောကြ၏ အလိုးကို နောကတ်ဈကြိမခြံဖို့ရန် အသင့ဖြစ်လာပပြေီ။
ဂွောန်ီလည်း လိုးကောင်းကောင်းနှင့ြ မခွိုရီ နို့အုံနှစ်လုံးကို လကလြွှိုဆှဲကာ သူဖငသ်ားနှစ်ဖကကြို ဖိဖြဲ၍ စောကပြတကြို တရစပ် ဖိလိုးပစ်လိုကပြှီး သူ့လီးထိပမြှ လရညတ်ှကေို မခွိုရီ သားအိမထြဲသို့ တဗှှတဗြှှတ် ပန်းလှှတထြုတပြဈလိုကလြသည်ေ။
တဈခွီစီ လိုးပြီးသှား၍ သုံးယောကသ်ား အဝတအြစားပြနဝြတပြှီး အိမရြှေ့ခန်းထွကကြာ ထပမြံ၍ အရကသ်ောကန်ကြသေည်။ မကြာမီ … အိပခြန်းထဲကနေ အိပမြှုနစြုံဖြားထလာပြီး သူတို့ရှိရာကို ဒယိုင်းဒယိုင် လွှောကလြှမ်းလာသော ကြောမြိုးအောငကြို တွေ့လိုကရြကာ ကြောမြိုးအောငကြ သူတို့သုံးယောကလြုံးကို အဓိပျပါယပြါပါ ပြုံး၍ကြည့်လြိုကရြင်း …
“ကဲ ဘယလြိုလဲ ဝိုင်းက ကောင်းတုန်းပါလား ပြောရြော ပြောကြှရဲ့လား ”
“ပြောတ်ယ် ဒီည ဘယလြောကသ်ောကသ်ောကြ မမူးဘူး ”
အေးအေးစိုးက ဖုံးဖုံးဖိဖိလေး လုပပြှောလိုကရြင်း ဂွောန်ီလည်း စကားရောသော ဖောသောနှင့ြ ကြောမြိုးအောငဆြီ အရကခြှကတ်ဈခွကြ ကမ်းပေးလိုကရြာက …
“ကြောမြိုး ထိုငကြှာ ထပလြုပရြအောင် ”
“အိုခေ ပြနဆြကတ်ာပေါ့ ရလည်ေးနည်းနည်းကနွပြေီ အတောပြဲ ”
ပြောရင်း ကြောမြိုးအောင် မခွိုရီနှင့ြ အေးအေးစိုး နှစ်ယောကအြကြားမှာ ဝငထြိုငခြလွိုကကြာ အရကခြှကကြိုယူ၍ ကောကမြော့ခလွိုကလြသည်ေ။ မိန်းမလုပသ်ူက သူ့ကို အမှည်းတဈဖတ် လာ၍ ခွံ့ကြှေးသည်။ မကြာမီ အရကဝြိုင်းကလေး ပြနလြညစြိုပြသှေားရပြီး စကားသံတွေ ရယမြောသံတွနှငေ့ြ စောစောတုန်းကအတိုင်း ပြနလြည် အသကဝြင် စညပြငလြာကြလသည်ေ။
အေးအေးစိုး လငတ်ောမြောင် အနားကပပြှီး သူ့ပေါငပြေါမြှာ လှဲအိပခြကြာ မူးချင်ယ်ောငဆြောငသ်ည်။ သူမလကတ်ဈဖကကြ ကြောမြိုးအောင် ပေါငကြှားကို လွှိုဝငပြှီး သူ့လီးကို နှိုကစြမ်းပေးနသည်ေ။ မိန်းမအနားကပရြလို့ပဲလားမသိ ဟိုကလည်း လီးတောငခြငွခြငွြ ဖြစ်နပြေီ။
“နင် မူးပြီလား အေးစိုး အိပခြငွပြှီလား ”
“ဟင်းဟင်း ရတယ် နည်းနည်းမှိန်းချင်လြို့ … ကို ဝအောငသ်ာ သောကပြါ စိုး ဒီကပဲ စောင့မြယ် ကို့အနားမှာ နပေေးမယ် ”
“ဟင်း သိပလြိမျမာလိုကတ်ဲ့ မိန်းမ ဟားဟား … အေးပါ ဒီတဈပိုင်းကုနရြင် အခန်းထဲဝငတ်ာပေါ့ ”
“ဟုတ် အဈကို ”
အေးအေးစိုး ပေါငပြေါလြှဲအိပရြင်း ညောင်းညာလာဟနန်ှင့ြ သူမခွထေောကန်ှဈဖကကြို ခပဆြန့ဆြန့ကြလေး ဖြဲကားထုတလြိုကလြသည်ေ။ သူမဂါဝနလြေးက ဒူးအထကဆြီ လှနတ်ကသ်ှားသည်။ ဧည့ခြန်းမှာ ဖြင့ထြားသော လပနေကြာအရှိနန်ှင့ြ ဂါဝနစြကလေး တလူလူလှင့လြို့ … သူမစောကပြတကြ လသလေပခြံနရကော မပေါတ်ဈခကြြ ပေါတ်ဈခကြြ။
ဂွောန်ီလီးက ပါးပြင်းထောငခြငွလြာသည်။ လိုးလို့မဝသေး။ ဒီတဈခွီတော့ သူမစောကဖြုတရြော ဖငကြိုပါ အားရပါးရ လိုးလိုကမြညဟြုလည်း စိတထြဲကနေ ကြိတပြှီး ကြုံးဝါးလိုကမြိလသည်ေ။
“ဂွောန်ီ မင်း အိပဖြို့ အိပယ်ာ … အဈမကို ပြငခြိုင်းလိုကမြယ် ”
“ရတယ် မပူနဲ့ ငါက ဖြစ်သလို အိပလြို့ရတယ် ”
“ဟ ဖြစ်မလား ငါ့အိမလြာတဲ့ ဧည့သ်ညပြဲ…. အဈမ ကြည့်လြုပပြေးလိုကြ… မင်းလည်း မသောကန်ိုငရြင် ခဏနားလိုကြဦး ”
“လာလေ မောငလြေး အဈမမင်းအတွကြ အနောကခြန်းမှာ မှေ့ယာခင်းပေးမယ်…. ဒီည သောကတ်ာလည်းများပြီ ခဏနားဦးမှပေါ့… အမူးလှနရြင် အလုပမြဆင်းနိုငဘြဲ ဖြစ်နေဦးမယ်…. လာ အဈမနဲ့ လိုကခြဲ့ ”
မခွိုရီ နားခသွည်။ အထာနှင့ြ ပြောခွင်းလည်း ဖြစ်ပသည်ေ။
“ဟုတကြဲ့ မမ ခွို ”
ဒေါခြွိုရီ၏ လှုပလြီလှုပလြဲ့ ခါယမ်းသှားသော တငပြဆုံ အိအိထွားထွားကြီးရဲ့ အနောကကြနေ ဂွောန်ီတဈယောကြ ထပခြပြမြကြာ လိုကပြါလာခဲ့လသည်ေ။ ကြောမြိုးအောင် အရကခြှကကြို ရမရေောဘဲ ဒီအတိုင်း နိဈသကသ်ကြ ဇိမယ်ူစုပသ်ောကရြင်း သူတို့နှစ်ယောကြ ထွကသ်ှားရာကို ပြုံးတုံ့တုံ့လုပကြာ လိုကကြှည့န်မေိပသည်ေ။
“ကို ကြောျ “
“ဘာလဲ မိန်းမ ရဲ့ ”
“အခန်းထဲဝငမြယ် လိုးရအောငကြှာ ကို့ဟာရီး စိုးအထဲမှာ စိမထြားလိုကခြငွတ်ယ် ”
“စိတခြွ တဈညလုံး စိမပြေးမယ် … ဒီည စိုး … ပြောတ်ယမြဟုတလြား ”
“အင်း ပြောတ်ယ် …မူးမူးနဲ့ ဘာလွှောကလြုပမြိမှန်းတောင် မသိဘူး ”
“ဟားဟား … ဟား …မသိတာကောင်းတယ် … မူးရင် ထနလြာတယ် ယောကြွားမိန်းမ ဘယသ်ူမဆိုပဲ ယုံတယမြဟုတလြား … အရကဟြာ အဖုတကြို တအားရှလာစတယ်ေ ဒုတကြိုလည်း ထစတယေတ်ဲ့…. လိုးချင်စြိတပြေါလြာရင် ဘယသ်ူမှ မှားတယမြှနတ်ယ် မစဉြးစားမိတော့ဘူး ”
“ကို့ ဒုတကြှီးကတော့ အဲဗားတောငပြဲ ဒီက မနည်းမှီအောင် လိုကရြတာပါနောြ ”
“မိန်းမစောကပြတလြည်း အရညလြိုကလြာပြီဆို ကပျပလီလီး မှင်းလီးတောင် အရှုံးပေးရမယ် စောကပြတကြ ခံနိုငရြညရြှိသမှ သံနဲ့လုပထြားတာကနွတောပဲ ဟဲဟဲ ”
“ဟှင်း ပြောတော့မယ်…. ကဲ ထ ထပါဆို ဒီက အရမ်းဆာနပြေီ ”
“…… …… ”
“…… …… ”
နှစ်ယောကသ်ား တဈယောကခြါးတဈယောကဖြကြ၍ အခန်းထဲ ဝငလြာခွိနမြှာ အနောကဖြကြ အခန်းဆီမှ တဈစုံတဈရာ ပြုတကြသွံလို ဒိုင်းကနဲ အသံတဈခု ကြားလိုကရြသည်။ သူတို့နှစ်ယောကြ ဒါကို လုံးဝသတိမထားနိုငကြှတော့။ ရာဂစိတကြှောင့ြ အားလုံးမှှနထြူပြီး အသိစိတကြို အမှောငဖြုံးစခေဲ့ပြီ။
အနောကခြန်းထဲမှာတော့ မခွိုရီနှင့ြ ဂွောန်ီ နှစ်ယောကသ်ား မခွိုရီ၏ ကုတငပြေါမြှာ လူးကာလှိမ့ကြာ ကာမစိတကြှှ အခစွန်လနထြချင်တ်ိုင်း ထနကြပြေီး ဂွောန်ီ မခွိုရီ ထမီကို အနောကကြနေ ဆှဲလှနပြှီး သူမဖငသ်ားအနောကကြနေ ပြူးပြူးကြီး ထွကပြေါန်သေော စောကဖြုတပြှငကြှီးထဲကို သူ့လဒဈ ထိပပြှဲကြီး ထိုးနှစ်ဖိစိုကြ၍ ဆောင့ခြလွိုကသ်ည်။ ဂွောန်ီ တောတ်ောြ တင်းနပြေီ။ စောကဖြုတကြို လိုးရင်း ဆောင့ရြင်း မခွိုရီ၏ ဖငစြအိုဝ ပြူတဈတဈကလေးကို လကမြနှင့ြ လှည့ပြတ် ထိုးနှိုကဆြှ၍ အပေါကခြွဲ့ပေးလိုကကြာ ဖငကြိုပါလိုးဖို့ ပြငလြိုကသ်ည်။
စောကဖြုတထြဲက လီးကို ဆှဲထုတလြိုကပြှီး သူမဖငပြေါကထြဲကို သူ့လဒဈကြီး မရမကသှင်း၍ ဖိလိုး ဆောင့ခြလွိုကရြာ လီးကြီးတဈဝကလြောကြ ကြှံနဈ စိုကဝြငသ်ှားသလို မခွိုရီလည်း အားကနဲ လန့ဖြပြအြောရြင်း သူမကိုယကြို ရှေ့တဈလှမ်းစာတိုးပြီး ရုန်းထွကလြိုကရြာ အရှိနမြထိန်းနိုငဘြဲ ကုတငအြောကကြို ဝုန်းကနဲ ပြုတကြသွှားသည်။
“အိုး မမ ”
ဆိုပြီး ဂွောန်ီ လှမ်းဆှဲလိုကပြမယေ့ြ မမီလိုကြ။ မခွိုရီ နဖူးနှင့ြ ကြမ်းပြင် ဒိုင်းကနဲ ဆောင့မြိပြီး နဖူးမှာ အာလူးသီး ထွကသ်ှားရလသည်ေ။ ဂွောန်ီ ကပြာကယာ အောကဆြင်းပြီး သူမကို ပြေ့ထူသည်။
“အား ကြှတ် ကြှတ် ”
“မမ ဘာဖြစ်သှားသေးလဲ ”
“ဟင့ြ မင်း … အရမ်းလုပတ်ာကိုး … မပြောမဆို စောကဖြုတလြိုးရာကနေ ဖငလြိုးတော့ မမလည်း လန့လြန့န်ဲ့ ရုန်းရင်း အရှိနလြှနသ်ှားတာ ကုတငတ်ိုင် ဖမ်းမမိလိုကဘြူး ”
“ဖြစ်မှဖြစ်ရလေ… မှန်း သိပန်ာနလေား …ကြှနတ်ောြ မှုတပြေးမယ် ”
“ရတယ် မမှုတန်ဲ့ မှုတခြငွြ စောကပြတန်ဲ့ဖငပြဲ မှုတပြေး ဟင့ြ ဟင့ြ … ဖငလြိုးချင်ရြငလြည်း အစောကတည်းက လိုးမယ် ပြောရောပေါ့ ”
“ကဲပါ မမရယ် မမ ဘာမှမဖြစ်ဘူးဆိုရင် ကြှနတ်ောြ ဆကလြိုးချင်တ်ယ် ”
“ဘာလိုးမှာလဲ ဖငလြိုးမှာလား ”
“အင်း ဖြစ်တယ် မဟုတလြား ”
“ဖြစ်ပါတယ် ခုနကလို တအားတော့ မထည့န်ဲ့ ”
ဂွောန်ီ ထငတ်ိုင်းကြဲလပြေီ။ ဒေါခြွိုရီ၏ စူတူတူကလေး မပြင့တ်ပြင့ြ ပြင့ဟြနလကြေရြှိသော ဖငစြအိုပေါကကြလေးထဲသို့ သူ့လီးကို တဈဆုံး စိုကကြာ အပီအပြင် ဖိဆောင့လြိုးသှင်းလကြြ ရှိခွပြေီ။ ဖငခြံရတာ မကြိုကလြှပမယေ့ြ ဖငခြံကငွ့ရြှိပြီးဖြစ်၍ ဒေါခြွိုရီအဖို့တော့ မထောင်းတာလှခွေ။ ဂွောန်ီ၏ လီးဝငလြီးထွကြ အတိုင်းလိုကပြှီး ဖငစြအိုကို ဖြင့ခြံပေးနသည်ေ။
ဂွောန်ီလည်း ဖငအြပေးကောင်းလှသော ဒေါခြွိုရီ၏ နောကပြှန် ညှောင့လြိုးမှုများကို အခိုကကြှီးခိုကမြိသှားရလသည်ေ။ သူ့အနနှငေ့ြ မထငမြှတဘြဲ အလကား လိုးခွင့ရြခဲ့သော မခွိုရီ၏ ဖငန်ှင့စြောကပြတကြို ဝကဝြကကြှဲ လိုးပြီးလွှင် သမီးဖြစ်သူ ကြောမြိုးအောင်၏ မယားချောလေး အေးအေးစိုးကို ထပမြံ၍ သူမစောကပြတရြော ဖငရြော ဖြင့ဖြို့ အခွိနယ်ူ အားမှေးရဦးမည် ဖြစ်သည်။ ဒီတဈညတော့ သူတို့ မိန်းမသားနှစ်ယောကလြုံးကို အပြတအြသတ် လိုးရပလေိမ့်မည်။ အခွင့သ်ာတုန်း ရတုန်းရခိုကမြှ မဆောလြိုကရြလွှင် သူ့လောကြ မိုကမြဲမည့သ်ူ ဒီကမျဘာမှာ ရှိနိုငမြှာ မဟုတတ်ော့ခွေ။
ပြီးပါပြီ။