အောစာအုပ်

မငွင်းကြေးနောျ

မငွင်းကြေးနောျ
ရေးသားသူ – ?????

အေးမှတသ်ူတဈယောကြ လငန်ှင့ကြှဲခဲ့တာ တဈနှစ်ကြောကြွောြ နှစ်နှစ်နီးနီးလောကရြှိပြီ။ လငဖြစ်သူက မလေးရှားဖကကြို အလုပထြှကလြုပရြင်း ပထမတော့ လစဉမြှနမြှန် ငှပေို့ပေးနရောက တဈနှစ်ခွဲခန့ကြှာတော့ ငှပေို့တာမမှနတ်ော့ဘဲ သုံးလေးလလောကြ ကြာမှ တဈခါလောကြ ကြုံသလို မစို့မပို့ ငှပေို့ပေးရင်း သတင်းလည်း မသိုးမသန့ြ ကြားလာခဲ့ရသည်။ ရခိုငမြတဈယောကန်ှင့ြ ဖြစ်နသလေိုလို အငဒြိုမတဈယောကန်ှင့ပြဲ ညားသလိုလို သတင်းကြားရသည်။ နောကပျိုင်း ချောကလြလောကအြထိ သူငှပေို့တာမွိုးလည်း မရှိတော့ခွေ။

သူ့ဖကကြ မမှနမြကနဖြစ်လာရာက သူတဈခေါကြ ပြနရြောကလြာခွိနမြှာ လငမြယားချင်ြး အကြီးအကယွြ စကားများကြရင်း အေးမှတသ်ူလည်း သူ့ကိုကြာရှင်းခွင့တ်ောင်း၍ အိမကြနေ အပြတပြင် ဆင်းခလွာခဲ့လိုကသ်ည်။

သူမသဘောထားက ပြတသ်ည်။ သဈစာမရှိသောယောကြွားကို တဈသကတ်ာလုံး ကြှနခြံပြီးမပေါင်းလိုတော့ဟုဆိုပြီး ဆှမွေိုးသားချင်ြးများက အမွိုးမွိုးနားခသွောလြည်း ဘယလြိုမှ တားမရတော့ခွေ။ အေးမှတသ်ူက ရုပရြညလြှသလောကြ စိတလြည်းတောတ်ောကြှီးသညဟြု ဆိုရမည်။ သူမဇာတိမှို့မှာလည်း နသညေဟြူ၍ မရှိတော့ဘဲ ခရီးမကြာခဏထွကြ၍ ထငသ်လိုသာနထေိုငရြင်း တဈခုလပမြဘဝ၏ အနာတရ စိတဒြဏရြာကို သူ့နည်းနှင့သ်ူ ကုစား၍သာ နလတေေော့သည်။

သူမမိဘတွကေ မရှိရှာကြတော့ပေ။ သူမအပျိုဖောဝြငစြအရှယမြှာပင် ရှေ့ဆင့န်ောကဆြင့ဆြုံးပါးသှားခဲ့ကြပြီး အေးမှတသ်ူမှာ မောငန်ှမခညွြးသကသ်ကြ ခုနဈယောကြ အဈမ ငါးယောကန်ှင့ြ မောငတ်ဈယောကရြှိသည်။ သူမက ချောကယ်ောကမြှောကြ နို့ညှာဖြစ်သည်။ အဈမသုံးယောကကြ အိမထြောငရြကသ်ားကကြုနကြှပြီး သူ့အိုးသူ့အိမန်ှင့ြ ဖြစ်ကြလကြြ သူမအထကကြ အဈမအပျိုကြီး နှစ်ယောကအြနကြ တဈယောကကြ ကြောင်းဆရာမ တဈယောကကြ အမွိုးသမီးအလှပြငဆြိုငဖြှင့ြ၍ အေးအေးလူလူ နထေိုငကြှသူများပဲ ဖြစ်သည်။

အားလုံးထဲမှာ သူမတဈယောကသ်ာ အိမထြောငရြေး ကံမကောင်းသလို ခွဗှပေေေါကကြာ လမ်းတကာ လွှောကလြည်၍ ဆိုးချင်တ်ိုင်းဆိုးနသေူမှာလည်း သူမတဈယောကသ်ာ ဖြစ်သည်။ ဘယမြောငဘြှား တဈယောကမြှလည်း သူမကို ပြောဆို ပဲ့ပြငန်ိုငစြှမ်း မရှိခွေ။ သူ့အလုပန်ှင့သ်ူ ရုန်းကနန်ရပြေီး သူမအောကကြ အငယဆြုံး မောငလြေးတဈယောကသ်ာ သူမနှင့ြ အပေါကအြလမ်းတည့ြ၍ ကနွဘြယအြိမသ်ား တဈယောကကြိုမှ အေးမှတသ်ူ မကြန်ှာသာမပေးဘဲ ထငရြာစိုင်း၍သာ နလသေည်ေ။

သူမ၏ မောငဖြစ်သူ အောငကြွောမြှာ ကြောင်းသားတဈယောကဖြစ်ပြီး ခုမှ ကိုးတန်းတကန်ဆေဲ ရှိသေးသည်။ အေးမှတသ်ူမှာ အသကြ ၁၆ နှစ်သမီးလောကမြှာ လငန်ောကလြိုကပြှေးပြီး အိမထြောငကြခွဲ့ခွင်းဖြစ်၍ သူမအသကမြှာ ယခုမှ ၁၈ နှစ်ကြောြ ၁၉ နှစ်ထဲ ဝငရြုံမွှသာ ရှိသေးသည်။

မောလြမှိုင် အဝေးပြေးဂိတမြှ ထွကလြာသည့ြ ကားတဈစီးပေါမြှာ အေးမှတသ်ူတဈယောကြ အဖောလြူရှယ် တဈယောကန်ှင့အြတူ နှစ်ယောကသ်ား ခုံချင်ြးဘေးချင်ြးကပလြကြြ စီးနင်းလိုကပြါလာသည်။ လူရှယမြှာ အသကြ အစိတ် ဝန်းကငွခြန့ဖြစ်ပြီး ခတ်ဆေနဆြန် ဝတစြားဆငယ်ငထြားသည်။ ကားစထွကလြာကတည်းက နှစ်ယောကသ်ားပြတသ်ီးပြတသ်ပ် လုပလြာခဲ့ကြပြီး ကောငလြေး၏ လကတ်ဈဖကကြ သူမ၏ မီနီစကပဝြတထြားသော ပေါငတ်နန်ှဈဖကအြကြားရှိ ပေါငခြှဆုံကြားထဲကို ထိုးသှင်းမှှနှေောကြ၍ နှူးဆှပေးလာသည်။

မုတ်တမကိုကြောြ၍ ပေါငမြှို့ရောကလြာခွိနမြှာ အေးမှတသ်ူ ဖီလငအြတကကြှီးတကန်ခွပြေေီ။ အဲယားကြန်း ဖြင့ထြားသော ကားထဲမှာ ဂွမ်းစောငတ်ဈထညကြို နှစ်ယောကလြုံအောင် ခွုံလိုကကြှပြီး အေးမှတသ်ူ ကိုယလြုံးကလေးက ကောငလြေး၏ ရငခြှငထြဲမှာ ဝငရြောကလြှဲလွောင်းရင်း သူမ၏ လကကြလေးတဈဖကကြလည်း ကောငလြေး၏ ပေါငကြှားတွငရြှိသည့ြ လိငအြင်ျဂါကို လကလြွှိုသှင်း၍ နှိုကကြာဆှကာ လကန်ှင့ြ တဖတဖြတ် ဂွင်းရိုကဆြောင့ကြာဖြင့ြ လုပပြေးလာသည်။

ဘီးလင်းမှာ နံနကစြာဝငစြားတော့ နှစ်ယောကအြတူ လူအလဈမှာ အိမသ်ာထဲဝငပြှီး မရမက တဈကြောင်းရအောငဆြှဲပြီးမှ နံနကစြာကို ခပသ်ုတသ်ုတ် စားလိုကကြှသည်။ အေးမှတသ်ူ ဒီအဖြစ်ကိုပဲတွေးပြီး ရငကြလေးတဖိုဖိုနှင့ြ ကြညန်ူးပီတိကလေး ဖြစ်၍ နပသေည်ေ။ ညနေ ၄ နာရီခွဲလောကမြှာ ရနကြုနရြောကတ်ော့ တည်းခိုခန်းတဈခုမှာ ဝငရြောကည်အိပ် တည်းခိုလိုကကြှသည်။

နှစ်ယောကသ်ား အခန်းအလယရြှိ ကုတငကြှီးပေါမြှာ ခရီးတဈလွှောကလြုံး တင်းလာခဲ့သမွှကို ဖြလွှေော့ကြလပြေီ။ အေးမှတသ်ူ ကိုယပြေါကြအဝတလြှှာတွေ အကုန် ခွှတပြဈလိုကသ်ည်။ သူ့ကောငလြေး၏ ရငခြှငထြဲတိုးဝင်၍ ခါးကိုတင်းတင်းဖကကြာ နှုတခြမ်းချင်ြး အတနကြှာသညအြထိ စုပန်မ်းနကြပြေီး …

“ကိုဇေ ခစွကြှစို့ကြာ သူသူ မအောင့န်ိုငတ်ော့ဘူး”

“ကိုယလြည်း တင်းနတောကြာပြီ သူသူ လုပကြှတာပေါ့ ”

ကိုဇဆေိုတဲ့ ခွာတိတကြ သူ့ဘောင်းဘီခါးပတကြို ဖြုတလြိုကပြှီး ဇဈကို အောကဆြှဲခကြာ ဘောင်းဘီခွှတလြိုကသ်ည်။ ဘောင်းဘီအောကမြှ သူ့လီးက မတမြတတ်ောင်၍နခွပြေေီ။ လုံးပတတ်ုတတ်ုတ် အရှည် ၆ လကမြခန့ရြှိပြီး ပြောငခြွောနကော တဆတဆြတ် တုနခြါလွှကြ အကြောတွေ ထောငထြနကြသေည်။

အေးမှတသ်ူ သူ့လီးကို ကုန်း၍ စုပပြေးသည်။ လီးဒဈတဝိုကကြိုလွှာဖြင့ြ ထိုးကာထိုးကာ ဆှပေးသည်။ လီးတဈချောင်းလုံးငုံကာ စုပန်မ်းပေးသည်။ သူကလည်း လကတ်ဈဖကကြ သူမနို့အုံအိအိကလေးတွကေို ခွနယေပြှီး ကနွတ်ဈဖကကြ သူမပေါငကြှားထဲနှိုကသ်ှင်းကာဖြင့ြ သူမအင်ျဂါဇပကြို ဆှကစားပေးသည်။ အေးမှတသ်ူ စောကရြညကြလေးများ စီးကလွာရပြီ ဖြစ်သည်။

“ကိုဇေ ထည့ပြေးတော့ကြာ ”

အေးမှတသ်ူ အပြတတ်င်းနသည်ေ။ ကိုဇလည်ေး သူမပေါငန်ှဈဖကကြို ဖြဲကားစလေိုကပြှီး သူကပေါငကြှားထဲမှာ ဆောင့ကြှောင့ဝြငထြိုင်၍ သူ့လီးကို သူမစောကပြတအြဝမှာတေ့ကာ စတငဆြောင့သ်ှင်းပစ်လိုကသ်ည်။

“ဇွပ် ဖြပ် ဘှပ် ”

“အ အ အိ အ ကောင်း ကောင်းတယ် ကိုဇေ ဆောင့ျ ဆောင့ျ ဟင်း ဟင်း ”

အေးမှတသ်ူ ခါးလေးကို အပြတကြော့ပေးသည်။ ကိုဇကေ ဆကကြာဆကကြာ ဆောင့လြိုးခလွှကရြှိသည်။ သူ့လီးက အေးမှတသ်ူ စောကခြေါင်းကလေးထဲကို အဆုံးထိစိုကဝြငပြှီး တဇွပဇြှပ် တဖြပဖြှပ် ဝငလြိုကထြှကလြိုကန်ှင့ြ တဖြည်းဖြည်း အရှိနရြသထကြ ရကာ နှစ်ယောကစြလုံး ကောင်းလာကြသည်။

ကိုဇမှော ခန်ဓာကိုယ် ပိနပြိနပြါးပါးသာ ဖြစ်ပမယေ့ြ လိုးဆောင့အြားတော့ တောတ်ောကြလေ ကောင်းလှသည်။ အတွေ့အကြုံလည်း စုံခဲ့ပုံရပသည်ေ။ လငန်ှင့ြ တဈနှစ်ကြောကြွောလြောကြ ပေါင်းပြီး လီးနှင့မြစိမ်းသူဖြစ်သော အေးမှတသ်ူကို အကြိုကတ်ှေ့ရလောကအြောငပြင် တဇပဇြပန်ှင့ြ ခပမြှနမြှန် ခပသ်ှကသ်ှကြ လိုးဆောင့ပြေးနိုငပြှီး သူမစောကခြေါင်းထဲတွငလြည်း ချောဆီကဲ့သို့သော သဘာဝအလွောကြ ထွကပြေါကြဆွင်းလာသည့ြ စောကရြညမြွားဖြင့ြ ရှှဲရှှဲစိုနပြေီ ဖြစ်လရော လီးအဝငအြထွကြ ကောင်းမှနခြွောမှေ့လာသညန်ှင့အြမွှ ပြတတ်ိုကမြှုကိုလည်း အပြည့အြဝ ပေးစွမ်းနိုငပြှီး ကာမအရသာကို ကောင်းစွာရရှိခံစားနရလေသည်ေ။

“ဇွပ် ဖတဘြတ် ဇွပ် ဗှပ် ဘုတ် ဘုတ် ဘတ် ဖတ် ဗှပ် စွိ စွပ် ဇွပ် ”

“အိအင့ြ အင်း အိ အိ အင့ြ အ အ အို့ အင့ြ အင်း ဟင့ြ ဟင့ြ ဆောင့ဆြောင့ြ ကိုဇေ အား ကောင်းလိုကတ်ာ လိုး လိုး စမ်းပါ အင့ြ အင့ြ ”

“ကောင်းလား သူသူ ကိုယလြိုးတာ ကြိုကလြား ”

“ကောင်းတယ် တအားကောင်းတယ် လိုး လိုး မှနမြှန် သူသူ ပြီး ပြီးတော့မှာ အ အ”

သူမ အသကရြှူတောင် မမှနတ်ော့ဘဲ အဆကမြပြတ် ဆောင့လြိုးခိုင်းရင်း အခကြြ လေးငါးဆယမြက ထပမြံဆောင့လြိုး၍ ကိုဇရေော သူမပါ နှစ်ယောကသ်ား ပျိုငတ်ူပင် သုကရြညမြွားထွကကြာ ပြီးသှားကြတော့သည်။ မောမောနှင့ြ ကုတငပြေါမြှာ ဖလကပြှသှားကြသည်။ အတနကြှာမွှနားပြီး ရအတေူခွိုး ညနစောအတူဆင်းစားကြကာ အိပခြန်းထဲပြနဝြင်၍ နှစ်ယောကသ်ား အခစွဇြာတလြမ်း ပြနစြ နကြပြေနပြါသည်။

အေးမှတသ်ူ၏ စောကဖြုတ် ဖောင်းအိအိကလေးကို ကိုဇေ နမ်းစုပ်၍ ဘာဂွာကိုငပြေးသည်။ အေးမှတသ်ူ၏ စောကခြုံမို့မို့ကလေးမှာ အရှယန်ှင့မြလိုကအြောင် ဖုထဈဖောင်းကြှလွှကရြှိပြီး အမှေးအမှင် ခပပြါးပါးမွှသာ ဝိုင်းရံကာ ပေါကရြောကန်ကြလွှေကြ စောကပြတန်ှုတခြမ်းသားလေးများကမူ အပျိုစငစြောကပြတကြလေးလို တင်းတင်းစေ့လွှကရြှိတာတွေ့ရပသည်ေ။ သူမမှာ တဈစထကြ တဈစ ကိုဇနှငေ့ြ အပေးအယူညီမွှလာပြီမို့ သူက သူမစောကပြတကြို ယကဆြှပေးနခွေိနမြှာ သူမကလည်း ကိုဇေ့လီးကို ပြနလြညစြုပပြေး မှုတပြေးနသည်ေ။ သူမစောကပြတအြရညရြှှဲလာသလို ကိုဇလေီးလည်း မခံမရပန်ိုငအြောင် တင်းမာထောငထြ၍လာရလပြေီ။

“လိုးကြစို့ သူသူ အခစွကြလေး ”

ဒီတဈခါ စပြောလာသူကတော့ ကိုဇပေဲဖြစ်သည်။

“လိုးလေ ကိုဇေ စိတကြှိုကလြိုး မနကသ်ှားစရာရှိတယဆြို ဒီတဈညလုံး လိုးနိုငသ်လောကလြိုး သိလား ဟင်းဟင်း ”

အေးမှတသ်ူ သူ့လညတ်ိုငကြို မှီခို၍ ခပန်ှဲ့နှဲ့ကလေးပြောလိုကလြသည်ေ။

“ပေါငကြားပေး သူသူ ”

ကိုဇကပြေောရင်း အေးမှတသ်ူ ပေါငန်ှဈဖကကြို ပြဲပြဲကားကား လုပစြလေိုကကြာ သူ့လီးဒဈထိပကြို သူမ၏ စောကခြေါင်းလေးထဲသို့ စတငဆြောင့သ်ှင်းလိုကပြါသည်။

“ရတယ် ဆောင့ျ ဒီတဈခါ ကြမ်းကြမ်းလိုးပေး ကိုဇေ”

အေးမှတသ်ူ ဖငန်ှဈဖကကြို အပေါမြှောကကြှှပေးလွှကကြ ပြောလိုကသ်ည်။ ကိုဇေ တဇွပဇြှပ် တဖြပဖြှပန်ှင့ြ အသံထွကအြောင် ဆောင့လြိုးခလွိုကသ်ည်။ လီးကအရင်းထိ ဆောင့ဆြောင့ဝြငသ်ှားသဖြင့ြ အေးမှတသ်ူ စည်းစိမတ်ှေ့နရပြေီး ကိုဇေ၏ ခါးကို တအားဆှဲဖကကြာ အောကကြနေ ကော့ကော့ပေးနမေိပသည်ေ။ လီးဝငလြီးထွကြ မှနသ်ထကြ မှနလြာသည်။ အခကြန်ှဈဆယ် အစိတခြန့ြ စောကပြတပြူထူသှားအောင် ဆောင့လြိုးပေးလိုကရြင်း ကိုဇကေ သူမနို့အုံ တင်းတင်းအိအိ နှစ်ဖကကြို လကန်ှဈဖကန်ှင့ည်ှဈနယကြာ နို့သီးခေါင်းအခဲကလေးနှစ်ခုကို စို့စို့ပေးလိုကရြာ အေးမှတသ်ူ တောတ်ောလြေး အရသာတွေ့သှားရပြီး အောကကြနေ ပိုမို၍ ကော့ထိုးညှောင့ပြေးလာတာကို တွေ့ရသည်။

“ကောင်းတယ် ကိုဇေ အဲ့လို နို့ စို့စို့ပြီး လိုးပေးတာ သူသူကြိုကတ်ယ် သူသူ့ကိုလည်း နမ်းစမ်းပါဦး ”

“ကိုယ့လြီးကိုရော မကြိုကဘြူးလား သူသူ”

“ကြိုကလြို့ ခုလို အလိုး ခံနတောပေါ့လို့ သူသူက တခွားဘယသ်ူ့ကိုမှ ခံချင်တ်ိုင်းခံတာ မဟုတဘြူး ”

“ကိုယသ်ိပါတယ် သူသူရဲ့ ဒါကြောင့ြ ဒီလောကခြစွရြတာပေါ့ ”

“သှား သူခစွတ်ာက ဒီ … လီး … လီးကြီးနဲ့ … ဟင့ြ ဟင့ြ ”

သူသူ သူ့ကို ညာဖြီးပြောမှန်းကို ကိုဇသေိပါသည်။ တကယတ်ော့ သူမအကြောင်းကို သူတို့မှို့ကလေးမှ လူတောတ်ောမြွားများ အထူးသဖြင့ြ သကတ်ူရှယတ်ူ ခွာတိတ် တောတ်ောမြွားများ သိကြပါသည်။ အေးမှတသ်ူက လငကြှဲပြီးကတည်းက စိတလြပြေီး သူမစိတကြှိုကတ်ှေ့သူ မညသ်ူ့ကိုမဆို ကုန်းမည့ြ မိန်းကလေးသာဖြစ်ကြောင်း သူတို့တဈတွေ သဘောပေါကန်ကြပြေီးဖြစ်သည်။

ကိုဇကေ ရနကြုနမြှာ အလုပလြုပသ်ည်။ ကားဝပရြှော့တဈခုမှာ ဘောဒြီဆေးမှုတ် အလုပကြို လုပပြှီး နယရြှိမိဘအိမသ်ို့ ခတ်ေတခဏပြနလြာရာမှ သူမနှင့ြ တွေ့ဆုံမိကြခွင်း ဖြစ်သည်။

ဒီတဈရကန်ှဈရကအြတွင်း သူ့ခွင့ရြကစြေ့ပြီဖြစ်၍ အလုပထြဲကို ပြနဝြငရြမညဖြစ်သည်။ အေးမှတသ်ူကတော့ ရနကြုနမြှ အမွိုးအိမ် တဈအိမမြှာ ရကတ်ောတ်ောကြှာကြာ နထေိုင်ဦးမညဟြုဆိုသည်။ ဒီကြားထဲမှာ သူတို့နှစ်ယောကြ မကြာခဏ ခွိန်းတွေ့နိုငကြှဦးမညဟြု ကိုဇတဈေယောကြ အပိုငတ်ှကဆြထားပြီးလည်း ဖြစ်သည်။

ကိုဇေ လီးကိုအဆကမြပြတထြိုးသှင်းထိုးထုတလြုပရြင်း လရညထြှကခြငွလြာ၍ ခဏခိုးနားလိုကပြှီး ဖငကြိုငလြိုကြ နို့စို့ လိုကလြုပန်ပသေည်ေ။ နောကြ အတတတ်ဈမွိုးဆန်း၍ သူမဖငသ်ားနှစ်ဖကအြကြားရှိ စအိုပေါကထြဲသို့ လကကြို ထိုးနှိုကထြည့သ်ှင်းကာ ဖငပြေါကထြဲကိုဆောင့ဆြောင့ပြေးလိုကသ်ည်။

“အ အာ ကို …ကိုဇေ … ဟင် အ အ ဟင်း လိုး လိုးလေ သူသူ မနနေိုငတ်ော့ ဘူး အ ရှီး အိ အီးဟီး ”

ဖငပြေါကထြဲ လကန်ှိုကလြိုးခွင်းကထိရောကကြှောင်းကို ဆရာ့ဆရာများ ပြောကြားဖူးတာကို သတိရမိသှားသည်။ အေးမှတသ်ူကိုယတ်ိုငလြည်း ဖငမြခံဖူးပမယေ့ြ တဈမူထူးခွားသော အရသာကို ခံစားလိုကရြသဖြင့ြ ပိုမိုအလိုးခံချင်စြိတပြေါကပြှီး စောကပြတထြဲမှာ ပိုရှလာသလို ဖြစ်လာမိသည်။

ကိုဇလည်ေး အပြီးသတခြွိန် ရောကပြှီ ဆိုပြီး အသည်းအသနပြင် လီးတဈချောင်းလုံး ပူထူသှားအောင် အဆကမြပြတ် ဆောင့လြိုးခွ လိုကလြရော သူ့လီးက ကငွကြနဲကငွကြနဲဖြစ်သှားရပြီး သုကရြညတ်ှေ ဒလဟောကြီး သူမစောကခြေါင်းထဲသို့ ပန်းထွကဝြငရြောကသ်ှားရလတေော့သည်။ သူမ မပြီးခင် ရပလြိုကမြှာစိုး၍ အေးမှတသ်ူက …

“မရပန်ဲ့ ကိုဇေ ဆောင့ြ ဆောင့ြ မှနမြှနဆြောင့ပြေး အားအား ကောင်း ကောင်းတယ် လိုး လိုးလေ မှနမြှန် ဟင့ဟြင့ြ ”

ဆိုပြီး သူ့ကိုတအားဖကတ်ှယကြာဖြင့ြ သူမခါးကလေးကိုအောကမြှနေ၍ အဆကမြပြတကြော့ထိုးကာ ညှောင့လြိုးပေးနလရေော ကိုဇလည်ေး လီးကလရညထြှကတ်ာတောင် အနားမယူနိုငသ်ေးဘဲ အခကြန်ှဈဆယလြောကြ မီးပြင့မြတတ် လိုးဆောင့ပြေးလိုကရြင်း သူမ စောကခြေါင်းထဲက ဖစွကြာညှဈကာနှင့ြ စောကရြညတ်ှေ အလီလီပန်းထွကလြာတော့မှ တဈစခန်းရပမြိကြလတေော့၏။ နှစ်ယောကသ်ား ခဏအကြာ အနားယူကြပြီး နောကတ်ဈခွီထပဆြှဲကြပြနသ်ည်။

ဒီတဈကြိမကြတွော့ အေးမှတသ်ူက ကိုဇေ၏ကိုယလြုံးပေါကြနေ မှင်းထိုငတ်ကခြှထိုငရြင်း အပေါစြီးက လိုးဆောင့ြ ပေးလိုကလြသည်ေ။ အေးမှတသ်ူ၏ ရမျမကသ်ည်းထနမြှုနှင့ြ ဆန်ဒပြင်းပြမှုတို့က ကိုဇေ့ကို အံ့အားအသင့ကြှီး သင့စြခေဲ့ပြီး သူ့အနနှငေ့သ်ူမအပေါြ လကဖြွားပငခြါမိလသည်ေ။ ကိုဇေ နောကတ်ဈခွီထပလြိုးဖို့ အခွိနတ်ောတ်ောကြလေးယူလိုကရြသည်။ ဟိုင်းဝေးခရီးကို အတူနှငလြာခဲ့ကြတာချင်ြးအတူတူ သူက အေးမှတသ်ူထကပျို၍ ပငပြန်းနှမ်းနယန်သလေိုကြီးဖြစ်နသည်ေ။ ကိဈစပြီးစီးသှားကြတော့ နှစ်ယောကသ်ား ခွပစ်ေလကပြဈအိပမြောကသွှားခဲ့ကြလသည်ေ။

အေးမှတသ်ူ တဈရေးနိုးလာသည်။ သူမနဘေးကို လှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ ကိုဇကနှေဈခွိုကစြှာ အိပမြောကနွပသေည်ေ။ အပေါ့အပါးသှားချင်သ်လို ဖြစ်လာ၍ အိပခြန်းမှထွကကြာ သန့စြငခြန်းသှားလိုကပြှီး ဆေးကြောသန့စြငကြာပြနလြာတော့ ဧည့ခြန်းမှာ လူရိပလြူခွညတ်ှေ့တာနှင့ြ အပြငကြိုလှမ်းထွကလြာခဲ့မိသည်။ ဧည့ခြန်းမှာ လူသုံးလေးယောကရြှိနကြပြေီး တီဗှီဇာတလြမ်းတွဲတဈခုကို ထိုငကြှည့န်ကြသေည်။

တည်းခိုခန်းက ဧည့ကြှိုကောငလြေးနှစ်ယောကရြယ် ဧည့သ်ညဖြစ်ဟနတ်ူသည့ြ သကလြတပျိုင်း အမွိုးသားတဈယောကရြယ် တို့ ဖြစ်ကြသည်။ အသားခပလြတလြတ် ကိုယလြုံးခပတ်ောင့တ်ောင့န်ှင့ြ မကြလြုံးအကြည့်ကြ ရဲတင်းစူးရှလှတာကို အကဲခတလြိုကမြိသည်။

“လာ ညီမ ထိုငလြေ ”

“အောြ အင်း ဟုတကြဲ့ ”

“အိပမြပြောဘြူး ထငတ်ယ် ”

“တဈယောကတ်ည်းလား … ”

ဟူ၍ သူကဆကမြေးသည်။ သူမက အဖောပြါကြောင်း အိပပြွောန်ရောက တဈရေးနိုးမကြလြုံးတွကြေောငန်ေ၍ ထလာခဲ့တာဖြစ်ကြောင်းများ ပြောဆို၍ သူနှင့ြ နှစ်ယောကသ်ား လပေေးဖြောင့သ်ှားကြသည်။ အတနကြှာ ထိုငန်ကြရေင်း စကား တဈခွန်းစ နှစ်ခွန်းစ မေးလိုကဖြှလေိုကန်ှင့ြ ခွာတိတလြေးနှစ်ယောကကြ အိပခြွိနရြောကပြှီဆိုပြီး ဧည့ခြန်းစားပြဲတွကေို နရောခကြာ ဧည့ခြန်းကြမ်းပြငမြှာပင် စောငခြေါင်းမှီးခွုံ၍ အိပဖြို့ပြငန်ကြတော တွေ့လိုကရြတော့ …

“မင်းတို့ ဒီမှာ အိပကြှဖို့ လား ”

“ဟုတတ်ယ် အဈကို အဈကိုတို့ ဆကကြှည့ခြငွကြှည့လြေ ”

“ရတယ် ငါတို့လည်း အိပတ်ော့မှာ မင်းတို့အိပခြငွြ အိပကြှ ”

ဆိုပြီး သူကထလိုကတ်ာမို့ အေးမှတသ်ူလည်း သူ့နောကကြနေ ထပြနလြာခဲ့ရသည်။

“အခန်း ဘယလြောကလြဲ ”

“အခန်း၂၈ မှာပါ ”

“အိပတ်ော့မလို့လား ကိုယကြ ဒီဖကြ ၃၅ မှာ ”

“…… …… ”

“လာလညပြါလား တဈခုခု ဧည့ခြံမှာပေါ့ ”

အေးမှတသ်ူကို တဈကိုယလြုံးခွုံ၍ ကြည့်လြိုကသ်ော သူ့အကြည့်တ်ှကေ မရိုးဘူးဆိုတာတော့ သိသာလှန်းနသည်ေ။ ဒီအခွိနဆြို ကိုဇလည်ေး ကုလားသေ ကုလားမော အသကေောငလြို အိပမြောကနွလေောကပြှီ။ မနကန်အတေောမြှင့သ်ည့ြ အခွိနအြထိတောင် တောရြုံနှင့န်ိုးနိုငမြည့ပြုံ မပေါပြါခွေ။ အေးမှတသ်ူ သူ့ကိုခပစြူးစူးကလေးစိုကကြှည့လြိုကရြာက သူမ အရဲစွန့ြ၍…

“တကယ် ဧည့ခြံမှာလား သှားမယလြေ ”

“တကယပြေါ့ ညီမရဲ့ လာ … ”

သူမလကကြို မသိမသာဆှဲကိုငကြာ ခေါလြိုကတ်ာမို့ အေးမှတသ်ူ ရုတတ်ရကရြုန်းမလိုလုပမြိပြီးမှ စိတကြူးတဈမွိုး ပေါကကြာ မရုန်းတော့ဘဲ အသာငှိမ်၍ လိုကလြာခဲ့လိုကသ်ည်။ သူ့အခန်းတံခါးကို ဖြင့ြ၍ ဝငလြိုကသ်ည်။

“ထိုငလြညေီမ နာမညကြ ဘယလြို ”

“အောျ သူသူပါ … အဈကိုကရော”

“ကိုကိုနိုငပြါ … ကိုနိုင် … လို့ပဲ ခေါပြါ ”

“အဈကို တဈယာကတ်ည်း လား ”

“အင်း တဈယောကြ … ခုတော့ နှစ်ယောကပြေါ့ … ဟင်း … ဟင်း ”

“ဟင်း ဟင်း… ဟင်း … အဈကိုက ရယစြရာပြောတတသ်ားပဲ ”

သူက အေးမှတသ်ူအနားကိုကပလြာသည်။

“သူသူ ဘီယာသောကမြလား … ဒါမှမဟုတအြအေး… တဈခုခု ”

“အို နပေါ … ရပါတယ် … ဘီယာတော့ မဖြစ်သေးဘူး အဖောပြါလို့ အဟင်း…ဟင်း … အအေးကတော့ ဘာဖြစ်ဖြစ် ရပါတယ် ”

“သူသူ့အဖောကြ အိပပြှီလား ”

“အင်း ဟုတတ်ယ် … ခရီးပန်းလာလို့ … ကိုနိုင် … အ ဟင်း ဟင်း ”

အေးမှတသ်ူ ကိုယ့စြကားကိုယ် မလုံမလဲနှင့ြ ရယန်လေိုကသ်ည်။ သူက ဘာမှမဖြစ်သလိုနှင့ြ ဘီယာနှင့ြ အအေးဘူး သုံးလေးဘူးထုတကြာ အေးမှတသ်ူ ကိုတဈဘူး ကမ်းပေးသည်။ အေးမှတသ်ူအနားမှာ ကပ်၍ ထိုငလြိုကသ်ည်။ ကိုယခြန်ဓာချင်ြး ပူးပူးကပကြပ် ပေါငခြငွြးထိနမေိကြသည်။

အေးမှတသ်ူ စိတတ်ှေ လှုပရြှားနသည်ေ။ သူမစိတလြှုပရြှားနတော သူသိများသိနလမေလေား လို့ စိတထြဲက တွေးပူလိုကမြိသေးသည်။ အေးမှတသ်ူ ကိုယ့ကြိုကိုယ် ဟနကြိုယ့ဖြို့ ဆိုပြီး ကိုလာအအေးဘူး လကကြိုငကြှင်းကလေးကို အသာအယာ ဆှဲဖောကပြှီး အအေးကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြးစုပသ်ောကန်လေိုကသ်ည်။ သူမထငသ်ည့အြတိုင်းပင် သူက စကားစလာသည်။

“သူသူ အခွိနရြ ရဲ့လား … ဟင် ”

“အင်း ရ ပါတယ် ဘာ ဖြစ်လို့ ”

“စကားပြော ချင်လြို့ပေါ့ အဟင်း ဟင်း ”

သူ့မကြန်ှာက သူမအနားကို နီးနီးကပကြပရြောကရြှိလာသည်။ သူမ လကကြလေးတဈဖကကြို သူ့လကန်ှင့ြ မသိမသာကိုငစြမ်း၍ … ။ အေးမှတသ်ူ အသာကလေး ငှိမန်မေိသည်။

“ပြော လေ ရ … ပါတယ် … ”

သူမအသံက တိုးတိုးလေး …မဝံ့မရဲ လသေံမြိုး …။

“ဟိုလေ အကြာကြီးတော့ သူသူ မနရေဲပါဘူး တောကြှာ သူနိုးသှားရင် … ”

“ဒါဖြင့ြ ခဏလေး တဈနာရီ … နှစ်နာရီ …လောကဖြစ်ဖြစ် … ”

“အင် … အဈကို ကလဲ ”

“ပြှတ် … ပြှတ် … ”

“အ …… အာ …… အ အဈကို အှန်းးး …… ”

အေးမှတသ်ူ သူ့ရငခြှငထြဲသို့ ဘယန်ည်းဘယပြုံ ရောကရြှိသှားမှန်းတောင် ကိုယ့ကြိုကိုယ် သတိမထားမိလိုကပြါ။ သူမအသိဝငလြာခွိနမြှာတော့ သူမနှုတခြမ်းလှှာဖူးဖူးကလေးဆီသို့ ရှညလြွားလှသော ငှင်းဆနဖြို့ရန် ခကခြဲလှန်းသည့ြ သူ့အနမ်းများက ကရွောကလြွှကရြှိလပြေီ။ နှစ်ယောကသ်ား ကြာမှင့စြှာပင် အနမ်းရယောဉကြှောထဲ မွောပါနမေိကြသည်။ သူမနို့အုံ လုံးလုံးအိအိ နှစ်မှှှာကို သူ့လကမြွားက ဖစွလြိုကည်ှဈလိုကြ ဆုပကြိုငခြွနယေပြေးလွှကရြှိသည်။ သူမ ဘယလြိုမှပင် ရုန်းထွကလြို့မရ ရုန်းဖို့ အားအငတ်ှေ ကုနခြမ်းပြောကဆြုံးသှားသလို ဖြစ်နသည်ေ။

“သူသူ ”

“အင် … ”

“ကိုယ့ကြို အခွိန် နည်းနည်းလောကပြေးပါနောြ ဒီည …ပေါ့ ”

“ကို ရယ် … နောကန်ေ့ ကမွှ ပိုမကောင်းဘူးလား ဟင် မနကဖြှနဆြို သူသူ တဈယောကတ်ည်း ရှိမှာပါ”

“ဟင့အြင်း ဒီည … အခု ည … ”

“သှား … လူ ဆိုး …တောြ တောဘြီကြာ ဖယပြါ ဒီလကကြှီးက …ဟင့ြ ဟင့ြ ”

“ခစွြ ခစွတ်ယ် ခလေး ရယ် အရမ်း ခစွြ ”

အေးမှတသ်ူ သူ့ကုတငပြေါကြို တဈကိုယလြုံး ပျိုဆင်းသှားခဲ့ရသည်။ သူမကိုယပြေါကြ ညဝတအြင်ျကြီပါးကလေးမှာလည်း ကုတငအြောကကြှမ်းပြငဆြီ လှင့ဝြဲကလွို့ … ။ ဖြေးနုတင်းအိနသေော သူမ၏ အသားဆိုငအြိအိကလေးများက အဝတမြဲ့ခန်ဓာကိုယပြေါမြှာ သူ့နရောနှင့သ်ူ အခွိုးတကြ ဟီးလေးခိုနကြလွှေကြ … သူမ၏သဘာဝအလှကို ကိုကိုနိုငတ်ဈယောကမြှငလြို့ ရှုလို့ မဝနိုငအြောငပြဲ ရှိနလသေည်ေ။

သူ့ကိုယလြုံးကြီးက အေးမှတသ်ူရဲ့ကိုယပြေါမြှာ ထပမြှောကအြိပခြလွိုကရြင်း အနမ်းမိုးတွကေ သည်းထနစြှာ ရှာသှန်းနပသေည်ေ။ သူ၏လကကြှမ်းကြီးတွကေ သူမကိုယခြန်ဓာရှိ အသားဆိုငန်ုနုအိအိကလေးတွကေို မညှာမတာပင် ဆုပည်ှဈခွနယေကြာ လကသ်ရမ်းချင်တ်ိုင်း သရမ်းနကြသေည်။

နို့နှစ်လုံးကို ဘယည်ာတဈဖကစြီဆှဲဆှဲ၍ စို့ပေးသည်။ နို့သီးခေါင်းကလေးနှစ်ခုကို တပြှတပြှှတစြုပ်၍ လွှာနှင့တ်ဖတဖြတ် တို့ထိယကဆြှပေးသည်။ နောကြ သူမခါးလေးဆီကို လွှောဆင်းသှားပြီး ဝမ်းဗိုကသ်ားပြင် ခပရြှပရြှပကြလေးကို တယုတယမှှေးကြူ၍ ခကြတ်ိုငတ်ဝိုကကြို ယားကြိကြိကလေးဖြစ်အောင် လွှာနှင့ြ ထိုးသှင်းကာ မှှူဆော့ ကစားပေးနသည်ေ။ ထိုမှတဆင့ြ သူမ၏ဆီးခုံဆီသို့ ရောကရြှိလာပြီး ဆီးခုံတဝိုကကြို နမ်းစုပပြေးသည်။

သူမ၏မှေးညှင်းနုနု ကလေးများကို လကန်ှင့သ်ပတ်ငကြာ ဖောင်းဖောင်းကြှကြှဖြစ်နသေော စောကပြတမြကြန်ှာပြငကြယွကြို ပြှတကြနဲစုပလြိုကြ လွှာနှင့ယ်ကလြိုကလြုပလြာသည်။ စောကစြိထိပဖြူးကလေးကို စုပသ်ည် နမ်းသည်။ လွှာဖြင့ယ်ကယ်ကပြေးနသည်ေ။ စောကပြတအြကြဲကြောင်းတလွှောကကြို ထောငလြိုကြ သူ့လွှာပြားကြီးနှင့ြ အောကကြနအပေေါကြို ယကကြာသပကြာဖြင့ြ အခေါင်းကလေးထဲကိုပါ လွှာသှင်း၍ လှည့ပြတမြှှနှေောကကြာ ဆှပေးလိုကရြာ အေးမှတသ်ူ ဣန်ဒွပငေမြဆညန်ိုငအြောငဖြစ်ပြီး ကော့ကာတွန့ကြာနှင့ြ သူမစောကခြေါင်းကလေး ထဲက စောကရြညတ်ှကေ ပေါငခြှံတဝိုကသ်ို့ပင် အဆကမြပြတ် ယိုစီးကလွာခဲ့ရလသည်ေ။

သူမ၏စောကပြတတ်ဈခုလုံး အရညမြွားဖြင့ြ နူးအိရှှဲစိုလာတော့မှ သူ့လှုပရြှားမှုကို တဈစခန်းရပလြိုကပြှီး သူ့ခါးမှ ပုဆိုးကို ဖြလွှေော့၍ ခွှတခြလွိုကပြသည်ေ။ “အို ” အေးမှတသ်ူ မကြစြိရှေ့မှာမှငလြိုကရြသော လီးကြီးကအားရစရာကြီးပါပေ။ မဲမဲသဲသဲနှင့ြ ကိုင်းခရမ်းသီးကြီးလို တွဲလောင်းကြီးကနွပြေီး တောငမြတန်ခွေိနမြဟုတတ်ာတောငမြှ လီးလုံးပတန်ှင့အြလွားက ကြောခမွြးလောကစြရာကြီးဖြစ်နတောကိုတွေ့ရလသည်ေ။

ကိုဇလေီးထကြ နှစ်ဆသုံးဆခန့ပြင် ပိုကြီးကာ ပိုရှညလြိမ့မြညဆြိုတာ ဗဒငေတ်ောငမြေးဖို့ မလိုတော့ပါခွေ။ အပြာဗှီဒီယိုကားတွထေဲက ကပျပလီလီး ရှညလြမွောကြီးတွကေို ပြေးမှငလြိုကမြိပသည်ေ။ သူက သူမအနားကို ကပလြာပြီး လီးကို ကိုငခြိုင်းသည်။ အေးမှတသ်ူ လကကြလေးတဈဖကြ သူ့လီးဆီကိုရောကရြှိသှားကာ လီးကို ဆုပကြိုငစြမ်းကြည့်လြိုကမြိသည်။

“ကြီးလိုကတ်ာ နောြ အဈကို့ဟာကြီး ”

“ကြိုကလြား သူသူ ”

အေးမှတသ်ူ ဘာမှမပြောဘဲ ဆိတဆြိတန်ရင်ေး သူ့ဟာကြီးကို လကန်ှင့ဆြုပဆြှဲယူလိုကကြာ သူမပါးစပထြဲ ထည့သ်ှင်း၍ နမ်းစုပပြေးလိုကသ်ည်။ လီးကြီးက ပါးစပန်ှင့မြဆန့အြောငဖြစ်နေ၍ အတောကြှီးကို ကြိုးစားပမ်းစား ထည့စြုပန်ရပေသည်ေ။ ရှညလြည်းအတောရြှည်၍ ၈ လကမြလောကအြထိ ရှိလိမ့မြညဟြုထငမြိသည်။

အေးမှတသ်ူ သူ့လီးတဈချောင်းလုံးကို မရမက စုပင်ုံကာ လွှာနှင့လြဒဈထိပကြနစပြေီး လီးချောင်းတလွှောကကြို အသှားအပြနယ်ကကြာယကကြာ ပေးသည်။ ဂွေးဥနှစ်လုံးကိုပါ တပြှတပြှှတစြုပ် လိုကတ်ော့ လီးကြီးက မဟားဒယားကြီးထွား မတတ်ောငလြို့လာလသည်ေ။

“အား ကောင်းတယ် စုပစြုပ် သူသူ ”

သူကြနပေအြောင် ဆကလြကစြုပင်ုံ ယကဆြှပေးလိုကရြင်းက အေးမှတသ်ူ မနတတေမြထိုငတ်တဖြစ်လာခဲ့ရ တာမို့

“ထည့လြိုကတ်ော့ အဈကိုရယ် လုပခြငွရြင် မှနမြှနလြုပ် ”

“သူသူ ထနပြေီလား ”

“အင်း ”

“ဒါဖြင့ြ ပကလြကအြိပလြိုကြ သူသူ ”

သူမ ပကလြကအြိပကြာ ဒူးထောငပြေါငကြားလုပပြေးလိုကသ်ည်။ သူ့လီးထိပကြှီးက သူမအစေ့ကလေးကို ဖိလှိမ့ထြိတိုကကြာဖြင့ြ စောကခြေါင်းအပေါကကြဉွြးကလေးကို တဈထဈချင်ြး တဈရဈချင်ြး စိုကန်ဈ ဆောင့ဝြငလြာခဲ့လသည်ေ။

“အာ့ အား ဖြေး …ဖြေး ဖြေး ကို နိုင် အ အ အိဟင့ြ အင့ြ ဟင့ဟြင့ြ ကြပ် ကြပတ်ယ် ”

“ဖြေးဖြေးပဲ လိုးမှာပါ သူသူရဲ့ ”

“ကို့ လီး အရမ်းကြီးတယ် ရှညလြည်းရှညတ်ယ် မတွေ့ဖူးဘူးကြာ သူသူ့ကို ညှာပြီး လိုးပေးနောြ ဟင့ြ ဟင့ြ ”

“လီးကြီးတာ မိန်းမတွအကြေိုကပြါ သူသူရဲ့ သူသူ မကြိုကဘြူးလား ”

“ဒါတော့ ဒါပေါ့ ကြိုကြ ကြိုကပြါ တယ် မ ခံ ဖူး ဘူး နာမယထြငတ်ယန်ောြ အဈကို ရယ် ”

အေးမှတသ်ူ ခွှေးတွပြေံလာခဲ့ရသည်။ သူ့လီးကြီး သူမစောကပြတထြဲ အပြည့အြသိပတ်ိုးဝငန်တောကို ကြည့်ရြင်း အေးမှတသ်ူ “ကြှတ် ” ချင်ခြငွြ ဖြစ်နမေိသည်။ တဈခကြန်ှဈခကြဖြိဆောင့လြိုကြ လီးကိုဒဈနားရောကတ်ဲ့အထိ ပြနဆြှဲထုတကြာ ဖြေးဖြေးချင်ြးထိုးထည့လြိုကလြုပ်၍ အထာနပကြာ ကြှမ်း နသေူပီပီ တဈဖကကြ အလိုးခံနသညေ့မြိန်းမသားဖြစ်သူ မနဈနာစအေောင် ချော့လိုးကလေးလိုးပေးနရော ခံရတာထငသ်လောကြ မဆိုးလှဘဲ ညငသ်ာစီးပိုးစွာဖြင့ြ လီးချောင်း၏ပြတတ်ိုကပြေးမှုကို ခံရင်း အရသာ တဖြည်းဖြည်း တွေ့လာရပါသည်။

“ကောင်းလား နာသေးလား ညီမ ”

“မ မနာဘူး အောင့ြ သကသ်ကြ ဖြစ်နတော …တဈခုပဲ … အဈကို အရမ်းတတတ်ာပဲကြာ … သူသူထငတ်ောင် မထငမြိဘူး … တခွားသူသာဆို သူသူ့စောကပြတကြှဲပြီ ထငတ်ယ် အဈကို ရယ် ”

“အဈကိုက ဒီလီးနဲ့ ပါကငဖြှင့ဆြိုလည်း ဖြင့ခြဲ့တာပဲ … စောကပြတ် မစုတမြပြဲအောငဂြရုစိုကပြှီးလိုးရတာပေါ့ … သူသူ … အဈကို့နဲ့နရတော သဘောကရွင် နောကန်ေ့လည်း ထပတ်ှေ့ကြမယကြှာ …အဈကို တွေ့ချင်သ်ေးလို့ပါ တကယပြှောတာနောြ ”

“သူသူလည်း မငွင်းဝံ့တော့ပါဘူး အဈကိုရယ် တွေ့ရပါစေ့မယ် သူသူ ကတိပေးပါတယ် ”

“တအားလိုးချင်လြာပြီ သူသူ နည်းနည်း အောင့ထြားလိုကန်ောြ အရမ်းကြီးတော့ မနာစရပေါဘူး ”

သူကပြောပြီး လီးတဝကလြောကကြိုသှင်း၍ ခပဆြတဆြတကြလေးလုပပြှီး ဆင့ကြာဆင့ကြာ ဖိဆောင့ခြလွိုကလြသည်ေ။

“အား ကို ရယ် ကောင်းလိုကတ်ာ နောြ အို အိုး လိုး လိုးစမ်းပါ အဈကို လိုး လိုး သူသူ ခံနိုငတ်ယ် စောကပြတကြှဲသှားလည်း မကြောကပြါဘူး ဆောင့သ်ာဆောင့ြ မှနမြှန် ”

“စွပ် ဗှပ် ဖြပ် စွပ် ဖတ် ပြပ် ဘုတ် ဘှတ် ဖတ် စွိ စွပ် ဇွပ် ”

စည်းခကြမြှနမြှနန်ှင့ြ လီးအဝငအြထွကပြှုရာ လိုးဆောင့ပြှတတ်ိုကသ်ံ စောကရြညသ်ံများက အတိုင်းသားပငထြှကပြေါလြို့ လာပသည်ေ။ အင့ကြနဲ အိကနဲ သူမနှုတမြှ ဗလုံးဗထွေး ညည်းတွားရရှေှတ် လိုကသ်ံများကလည်း တဈခကြတ်ဈခကြပြေါထြှကလြာရလွှကြ အေးမှတသ်ူ လီးအဝငကြောင်းအောငဆြိုပြီး သူမစောကပြတန်ှုတခြမ်းသားကလေးများကို လကန်ှဈဖကန်ှင့ဟြိုဖကဒြီဖကြ ဆှဲဖြဲပေးထားတာကိုပါ ကိုကိုနိုငတ်ှေ့မှငလြိုကရြပါသည်။

သူ့လီးက တင်းသထကြ တင်းလာနသည်ေ။ ပကတိ အပျိုစငစြဈစဈရဲ့စောကပြတကြို ပါကငဖြှင့န်ရသေည့ြ အလား ခံစားခကြခြငွြး ထပတ်ူကနွတောမို့ ရမျမကဇြောကပိုကြှ ပိုထနလြာခဲ့ရပြီး လရညမြွားပင် ထွကခြငွခြငွဖြစ်ကာ လီးထိပမြှာ အရညစြို့၍ လာခဲ့ရပသည်ေ။ သူ အခကြသ်ုံးလေးဆယလြောကြ ပစ်ဆောင့ခြလွိုကပြှီး အေးမှတသ်ူကို ခံနိုငစြှမ်းရှိမရှိ အကဲခတကြှည့လြိုကတ်ော့ သူမမှာ မကြလြုံးလေးမှိတကြာ အံတကြိတကြှိတန်ှင့ြ အောင့ခြံနတောကို တွေ့လိုကရြပြီး မိန်းကလေးတွရေဲ့ကဉွြးထဲကြပထြဲရောကခြွိနတ်ိုင်း ခံနိုငရြညစြှမ်းအား ရုတတ်ရကြ မှင့တ်ကလြာတတကြှပုံကို သတိရမိသဖြင့ြ သူမနာကငွမြှာကို အမှုမထားတော့ဘဲ ကိုယ့လြိုဘပြည့မြှောကြ အောငသ်ာ အာရုံစူးစိုကြ၍ သဲကြီးမဲကြီးပင် သူမစောကဖြုတကြလေးကို အဆကမြပြတပြင် ဖိလိုးပစ်လိုကလြတေော့သည်။

နာရီဝကခြန့ြ ကြာမှင့သ်ှားသည်။ ကိုနိုငအြဆောင့ကြောင်းကောင်းနှင့ြ လိုးဆောင့ပြေးနစဉေမြှာပင် အေးမှတသ်ူ စောကရြညတ်ှေ နှစ်ကြိမတ်ိတိ ထွကကြခွဲ့ရပြီး နှစ်ခွီပြီးလိုကရြကာ ယခုတဖန် သူဆကတ်ိုကလြိုးဆောင့မြှုနောကကြို တစိုကမြတမြတ် ထပမြံမွောပါ၍ နောကတ်ဈခွီကောင်းဖို့ အစပြုသလိုကြီး ဖြစ်နခေဲ့ရပြနပြါပြီ။ ကိုနိုငကြ သူမပေါငန်ှဈဖကကြိုထမ်းကာ အားပါပါနှင့ဆြောင့လြိုးခလွှကရြှိသည်။ သူ့လီးဒဈကြီးက အဝငန်ကသ်ထကန်ကလြာခဲ့ပြီး အေးမှတသ်ူ၏ သားအိမကြိုပင် ဝငရြောကဆြောင့မြိသှားသည်။

“အ နာ နာတယ် အကို လျှော့ လျှော့ပေးဦး ”

“လီးက အထဲရောကသ်ှားတာနဲ့ တူတယ် ”

“အား အရင်းထိ မလိုး လိုးနဲ့ဦး ကို နိုင် အောင့အြောင့သ်ှားတာ ရငခြေါင်းထဲအထိဆို့ ဆို့ သှားတာပဲ ”

“သူသူ မခံနိုငရြငပြှော လေ ကို လွှော့လိုးပေးမယ် နောြ ဟုတလြား ”

“အင်း ရပြီ ရပြီ ဒီအတိုင်းပဲ လိုးပေး အကိုရယ် အင်း အင်း အ အင့ျ အင်း ”

သူက လီးကို သုံးပုံနှစ်ပုံခန့ြ သူမခံသာရုံလောကြ လိုးပေးလိုကပြှီး အဝငအြထွကမြှနမြှနန်ှင့ြ နှစ်ယောကသ်ား စည်းစိမအြတွေ့ကြီးတွေ့လာခဲ့ကြသည်။

နောကထြပ် အခကြန်ှဈဆယလြောကဆြောင့ခြလွိုကရြင်း အေးမှတသ်ူစောကပြတထြဲမှာ တင်းကနဲတင်းကနဲ ဖြစ်ကာ အတွင်းသားလေးတွေ သူ့လီးကိုဖစွည်ှဈစုပဆြှဲ၍ ပြီးသှားခဲ့ရပြီး ကိုနိုငကြိုယတ်ိုငလြည်း သူမစောကခြေါင်းအတွင်းမှ တဈကြပစြီးပိုးစွာ ပြတတ်ိုကြ စုပဆြှဲမှု အရှိနကြှောင့ြ သုကကြှာကြာ ထိန်းမထားနိုငတ်ော့ဘဲ သူ့သုကရြညပြစွခြွှဲခွှဲများကို သူမ၏သားအိမထြဲသို့ တဗှဈဗှဈနှင့ြ အဆကမြပြတပြန်းလှှတထြုတလြိုကရြလေ၏။ အေးမှတသ်ူလည်း သူနှင့ပြှိုငတ်ူပင် တတိယအကြိမမြှောကြ ပြီးလိုကရြတာမို့ ခွကေုနလြကပြမ်းကလွို့ သှားသည်။

ကိုနိုငရြော သူမပါ အတောကြလေးမောသှားခဲ့ကြပြီး အနားယူရင်း အေးမှတသ်ူ ဘီယာတဈဘူးကို စုပသ်ောကန်လေိုကသ်ည်။ ကိုဇသောသိလွှင် သူမကို မယုံသင်ျကာဖြစ်မညလြားမသိ။ မတတန်ိုငပြေ။ သူမအနနှငေ့ြ ကိုဇထကေစြာလွှင် ယခုလို ကိုနိုငလြို အရှယရြောကပြှီး လိငမြှုဆိုငရြာ အတွေ့အကြုံလည်း ပိုမိုရင့ကြကြသ်ည့ြ ယောကြွားဆနဆြန် အကြမ်းရော အနုရော စွယစြုံရသည့ြ သူ့လိုလူစားမွိုးနှင့ြ အခစွရြယောဉကြှောထဲ မွောပါရတဲ့အဖြစ်ကို ပိုပြီး အလေးသာနမေိကြောင်းကို အမှနအြတိုင်းပင် ဝနခြံရတော့မည် ဖြစ်ပါသည်။

ခဏအနားယူကြပြီး မိနဈအနည်းငယကြှာတော့မှ ကိုနိုငန်ှင့သ်ူမ ခုနငကြအတိုင်းနောကတ်ဈခွီထပဆြှဲကာ ကာမစည်းစိမကြို အပြတပြင် ခံစားလိုကကြှသည်။ ကိုနိုငကြ သူမကို ကုတငစြောင်းမှာ ကန့လြန့ဖြှတ် လှဲအိပစြပြေီး သူက ကုတငအြောကကြှမ်းပြငမြှာ ရပလြကြသ်ားပုံစံအတိုင်း သူမပေါငန်ှဈဖကကြို ပြဲပြဲကားကားလုပကြာ သူမစောကဖြုတထြဲလီးသှင်း၍ ဆောင့လြိုးပေးလိုကခြှင်းဖြစ်သည်။ ဒီနည်းက လီးအဝငပျိုနကသ်လောကြ ပိုပြီးတော့လည်း ထိထိမိမိရှိလှပသည်ေ။ နာရီဝကကြွောလြောကြ ကာမဆကဆြံမှုက အေးမှတသ်ူကို တဈခွီမက ပန်းတိုငသ်ို့ ရောကရြှိသှားစသည်ေ။

အေးမှတသ်ူ ကိုနိုင်၏အခန်းမှပြနလြာတော့ မနကြ ၃ နာရီပင် ထိုးပြီးနပြေီ။ သူမ၏အဖြစ်သနဈကို အိပမြောကနွရှောသော ကိုဇေ တဈယောကကြတော့ဖြင့ြ ဘာတဈခုကိုမွှပင် သိနိုငစြှမ်းရှိမညမြဟုတပြါခွေ။

မနကြ ၈ နာရီလောကမြှ ကိုဇတဈေယောကြ နိုးလာသည်။ မိုးလင်းကြီးထဲမှာလင်းဆှဲတဈခွီထပဆြှဲကာ သူမကိုနှုတဆြကြ၍ ကိုဇေ သူ့အလုပခြှငရြှိရာကို ပြနသ်ှားသည်။ သူမကို မကြာခဏ ဖုန်းအဆကအြသှယလြုပမြညဖြစ်ကြောင်းလည်း ပြောသှားသေးသည်။ အေးမှတသ်ူလည်း ခုမှပင် ပိုပြီးလှတလြပသ်ှားသလို ခံစားလိုကရြလသည်ေ။

နံနကစြာကို တဈယောကတ်ည်းစားသောကပြှီး အိပခြန်းထဲမှာ အနားယူအိပစြကလြိုကကြာ နေ့ခင်း ၁ နာရီလောကကြမွှ အိပယ်ာကပြနန်ိုးထလာခဲ့သည်။ ကိုယလြကသ်န့စြငကြာ အဝတအြစားသဈတဈစုံကို လဲလှယဝြတဆြငပြှီး သူမခွလှမြေးများက ကိုကိုနိုငရြှိရာ အခန်းနံပါတ် ၃၅ ဆီသို့ တရှေ့ရှေ့လှမ်းလွှောကြ လာခဲ့လွှကြ …။ ကိုနိုငကြ သူမရောကလြာမှာကို ကြိုသိနသညေ့အြလား အိပခြန်းထဲမှာ အသင့စြောင့ကြှိုလွှကရြှိသည်။

“သူသူ လာလေ ဝငခြဲ့ ”

ကိုကိုနိုငကြ လှမ်းခေါလြိုကကြာ ကုတငပြေါကြနေ လကကြို အသာကမ်းပေးလိုကသ်ည်။ အေးမှတသ်ူလည်း သူ့နဘေးမှာ ထိုငခြလွိုကရြာက သူ့ရငခြှငထြဲမှာ အသာအယာပင် ဝငရြောကြ လဲလွောင်းနလေိုကသ်ည်။ ကိုကိုနိုငကြ ဝီစကီ တဈခွကပြှီးတဈခွကသ်ောကြ၍ ငှိမ့န်ပြေီး သူမကိုလည်း ဘီယာတဈဘူးဖောကပြေးလိုကကြာ နှစ်ယောကသ်ား ကုတငကြှီးပေါမြှာ အတူတကြ ဆကရြကမြင်းစည်းစိမ် ခံစားလိုကကြှသည်။

အေးမှတသ်ူ တောတ်ောကြလေး မူးရီသှားခဲ့သည်။ သူမကိုယပြေါကြ အင်ျကြီအဝတအြစားတွကေို ဘယလြိုကနဘယေလြို ခွှတမြိသှားမှန်းမသိတော့ခွေ။ သူမမှာ ကုတငကြှီးပေါတ်ှင် ဝတလြဈစားလဈ အနအထေားအတိုင်း စန့စြန့ကြှီး လဲလွောင်းနလွှကြေ ရှိလပြေီ။ သူမ၏ ထွားထွားအိအိကလေး တင်းကြှလွှကရြှိသော နို့အုံနှစ်မှှှာကို ကိုနိုငကြအားပါးတရ ဆုပည်ှဈကာဖြင့ြ တဈလှည့စြီ ခွနယေပြေးနပြေီး နို့သီးတွကေို စို့ပေးနသည်ေ။ သူမပေါငခြှဆုံရှိ စောကပြတမြို့မို့ ဖောင်းဖောင်း ကလေးကို သူ့လကဖြှင့ြ ထိုးကာနှိုကကြာ ပြတဆြှပေးရင်း စောကရြညတ်ှေ တရှှဲရှှဲယိုစီးကြ လာအောင် ပြုလုပပြေးနသည်ေ။ သူသူ အမူးလှနကြာ မကြခြှံတွမဖြေင့န်ိုငအြောင် လေးလံနပမေယေ့ြ ကိုယကြလေးကမူ ကော့ပြံ၍ ထွန့လြူးနရှောပါသည်။

“သူသူ အိပခြငွန်ပြေီလား ”

“ဟင့အြင်း နည်းနည်း မူးနလေို့ ဟင်းဟင်း ကို ကို နိုင် ဖကထြားစမ်းပါ သူသူ့ကိုနမ်းပါဦး ကိုရဲ့ ”

“ခစွတ်ယ် သူသူရယ် မင်းလေးက သိပလြှတာပဲ ”

“ကိုနိုင် ”

“ဟင် သူသူ ဘာလဲ ”

“ထည့ပြေးတော့ ကိုနိုငရြယ် … သူသူ လိုချင်န်ပြေီ ”

“အင်း ဟင်း ဟင်း … သူသူ စိတကြှိုကဖြစ်စရမှောပေါ့ ”

ကိုနိုငကြပြောပြီး သူ၏တောငမြတန်ပြေီဖြစ်သော လီးဒဈထိပဖြူးကြီးကို အေးမှတသ်ူ၏ စောကပြတ် အခေါင်းပေါကကြလေးထဲသို့ ဖိနှစ်ကာ ထိုးဆောင့ထြည့လြိုကလြသည်ေ။

အေးမှတသ်ူ ကော့ကနဲဖြစ်သှားပြီး သူမပေါငတ်နန်ှဈဖကကြို ဖြဲကားပေးလိုကသ်ည်။ လီးကြီးက တရှိနထြိုးကြီးထိုးဆောင့ဝြငလြာပြီး လီးအရင်းထိ ဆောင့သ်ှင်းပစ်လိုကတ်ာမို့ သူမစောကခြေါင်းအပေါကကြဉွြး ကလေးထဲသို့ တဈကြပစြှာတိုးဝငလြာရသည့အြထဲ လီးထိပဖြူးကြီးက သူမစောကခြေါင်းအတွင်းမှ သားအိမကြိုပင် ပေါကထြှကသ်ှားမတတ် ထိုးဆောင့ခြလွိုကသ်လို ဖြစ်သှား၍ ရငခြေါင်းထဲမှာ စပဖြငွြးဖငွြးကြီး ဖြစ်ပေါခြံစားလိုကရြပြီး ကိုနိုင့ရြငဘြတကြို လကကြလေးနှစ်ဖကြ စုံကန်၍ တွန်းထားလိုကမြိလသည်ေ။

“အ … နာ … နာ လိုကတ်ာ အောင့သ်ှားတာပဲ ကိုရယ် အ ရှီး အီး ”

“နည်းနည်းအောင့ထြားပါ သူသူရဲ့ ကိုယ့ြ လီးက အရင်းထိ စိုကဝြငသ်ှားလို့ နမှောပေါ့ နောကြ ကငွ့သ်ားရလာရင် ကောင်းသှားမှာပါ ”

“ဟင်း သပြေီထငတ်ယ် ကိုနိုငရြယ် အသကရြှူကြပသ်ှားတာပဲ လိုးရငလြည်း ဖြေးဖြေးလိုးပါ ကိုရဲ့”

“ကဲပါ ဖြေးဖြေးပဲ ကဲ ”

ကိုနိုငကြ သုံးလေးခကြထြပမြံ၍ ညှောင့ဆြောင့ရြင်း လီးကို ခုနကလို တဖြည်းဖြည်းအရင်းရောကအြောင် လိုးပေးနသည်ေ။ စောကပြတတ်ဈခုလုံး စုတပြှဲတော့မတတ် နှုတခြမ်းသားတွေ တင်းကနဲပင် ဖြစ်သှားသည်။ အေးမှတသ်ူ အံကြိတ်၍ အောင့အြည်းခံနလေိုကသ်ည်။

“ဖောကျ ဖောကျ ဘှပ် ဘုတ် စွပ် ဇွပ် ဗွိ ပြှတ် ဗွှတ် ဘုတ် ဗှပ် ”

သူမ၏ ရှှဲနဈနပြေီဖြစ်သော စောကရြညတ်ှကြေောင့ြ လီးအဝငသ်ိပမြခကလြှတော့ဘဲ တဈတဈကြပကြှပန်ှင့ပြင် လီးကြီး အဝငအြထွကြ တဖြည်းဖြည်း မှနလြာသည်။ အရညသ်ံ တဗှပဗြှပန်ှင့ြ ဆူညံစွာ ထွကပြေါလြာရပြီး နင့ကြနဲနင့ကြနဲနအေောင် ထိထိမိမိခံစားရသည့ဝြဒနောကို တဈစတဈစကငွ့သ်ားရလာခဲ့သည်။ ကိုနိုငကြ သူမကို ပြီးပြီးရောလိုးခွင်းမွိုးမဟုတဘြဲ သူမစောကပြတကြို လီးအဝငကြောင်းအောငဆြိုပြီး အပေါကဝြခွဲ့ထွငသ်ည့အြနနှငေ့ြ လီးကို ဘယလြှည့ြ ညာလှည့ြ လှည့ပြတမြှှနှေောကြ၍ နှဲ့ကာနှဲ့ကာဖြင့ြ ဆောင့လြိုးပေးနခွင်ေးဖြစ်ရာ အေးမှတသ်ူအနနှငေ့ြ အနည်းငယအြခံရခကသ်လိုဖြစ်နပြေီး စောကပြတကြိုလည်း ပိုမို၍ ရှစထစေသလေိုဖြစ်နပေါသည်။ သူမစောကခြေါင်း အပေါကဝြကလေးကလည်း ဟဟပြဲပြဲ အာတာကြဲကလေးဖြစ်ကာ လီးဝငပြေါကပျိုကယွလြာသည်။

နာလည်းနာ ကောင်းလည်းကောင်းဆိုသလို စောကစြိကို လီးကြီးက မကြာခဏ ခလုတတ်ိုကမြိသလို ဖြစ်ဖြစ်သှား၍ နာကငွမြှုဒဏကြို သတိမေ့ပြီး သူမကိုယတ်ိုငပြင် စောကပြတကြို ကော့ကော့ကြှကြှလုပ်၍ ပေးနမေိပသည်ေ။ လီးအဝငန်ကသ်လောကြ စောကပြတတ်ဈခုလုံးလည်း လကန်ကန်ှင့သ်ားကောငမြမွှ သည့န်ှယ် လီးချောင်းကြီးကသပလြွှိုသှင်းသလိုဖြစ်နတောမို့ အာတာကြဲစောကပြတမြှာပို၍ပင် ဟဟပြဲပြဲကြီး ဖြစ်လွှကြ လီးကြီးဝငလြိုကထြှကလြိုကတ်ိုင်း တဇွပဇြှပ် တဗှပဗြှပန်ှင့ြ စောကရြညသ်ံများက သူမလိုဏခြေါင်းလေး ထဲကနေ ဆူညံစွာထွကပြေါန်ပတေေော့သည်။

“အား လိုး လိုး တအား လိုးတော့ ကိုနိုင် သူသူ နည်းနည်းခံနိုငလြာသလိုပဲ အား အရှီး ကောင်း ကောင်းလိုကတ်ာ ကိုနိုင့လြီးကြီးက တကယ့ကြို ကြီးလှန်းလိုကတ်ာကြယ် ဟင့ဟြင့ြ ရှယဆြိုဒကြှီးပဲ ထငတ်ယ် ဟင်း ဟင်း ”

“ကောင်းလား သူသူ ကိုယလြိုးပေးတာ ဘယလြိုနလေဲ ”

“ကောင်းတယ် အကို သူသူ ကြိုကတ်ယ် လိုးပါ လိုးပေးစမ်းပါ စိတကြှိုကသ်ာလိုး အဈကိုရယ် ”

အေးမှတသ်ူ တငပြါးနှစ်ဖကကြို ကော့ပြံကာမှောကကြှှပေးရင်း စောကပြတအြဝကယွလြာသညန်ှင့အြမွှ ကိုနိုငဆြောင့လြိုးသမွှကို ခါးစည်းခံနရောမှ အလိုးလည်းခံနိုငလြာသည်။

ကိုနိုငကြလည်း သူမတငပြါးနှစ်ဖကကြို အောကကြနေ ပင့မ်၍ အိုးပင့ဆြောင့န်ည်းဖြင့ြ မီးပြင့မြတတ် လိုးဆောင့ပြဈလိုကကြာ အခကြလြေးငါးဆယမြက တရစပလြိုးခွင်းမို့ အေးမှတသ်ူ ဘယအြခွိနပြှီးသှားမှန်း တောင် မသိလိုကတ်ော့ခွေ။ သူမစောကရြညတ်ှေ ရှှဲနဈစွာ ယိုစိမ့စြီးကလွာရလသည်ေ။ ကိုနိုငကြ လီးကြီးတဈချောင်းလုံးကို အရင်းထိစိုကဝြငသ်ှားအောင် ထိုးသှင်းနှစ်မှှုပ်၍ စောကပြတထြဲကို မှှေ့ဆောင့ပြေးနသည်ေ။ တဈဖကကြလည်း သူမနို့အုံနှစ်ဖကကြို စို့၍စို့၍ပေးလိုကသ်ေးသည်။

အေးမှတသ်ူ၏ စောကပြတကြလေးမှာ လီးဝငလြီးထွကဒြဏခြကြကြှောင့ြ စောကပြတန်ှုတခြမ်းသားတွေ ပြဲပြဲလန်၍ သှားသလိုတောင် ထငမြှတရြပသည်ေ။ နှုတခြမ်းသားတွကေ ပြင့အြာ၍ပငန်သည်ေ။ ကိုနိုငကြ ဆောင့ရြင်းလိုးရင်း သူမဖငစြအိုကိုပါ ဖြဲဟ၍ လကသ်ှင်းကာ ထိုး၍ဆောင့ြ၍ ပေးနလေိုကသ်ေးသည်။

“အ အာ တဈမြိုးကြီး အဈကိုရယ် ”

အေးမှတသ်ူ အသံကလေးထွကလြာရပြနသ်ည်။ သူမ၏ဖငပြေါကကြိုပါ နှိုကကြာ လိုးခွင်းမို့ ဖငရြောစောကပြတပြါ အလိုးခံရသလိုကြီးဖြစ်ပြီး ကာမဒီရတွေေ တရိပရြိပ် ပြနတ်ကလြာခဲ့ရကာ စောကပြတထြဲလီးဝငသ်ည့အြရသာကို သည်းခွခေိုကမြွှ အီဆိမ့အြောငခြံစားလာရပြနပြါသည်။

ကိုနိုငကြ နာရီပိုင်းလောကကြှာမှင့အြောင် အခွိနဆြှဲလိုးနိုငသ်ူဖြစ်လရော အေးမှတသ်ူ နောကတ်ဈခွီပငပြှီးဖို့ အသင့ဖြစ်နရလေပြေီ။ လီးကြီး ကို လိုးလိုကန်ားလိုကြ နှုတခြမ်းစုပ် နို့စို့လုပ်၍ သူမဖငသ်ားအိအိနှစ်ဖကကြို ဆှဲဆှဲပြီး လိုးပေးလိုကရြာ ကိုနိုငသ်ုကရြညတ်ှေ ထွကပြှီး တဈခွီပြီးသှားခွိနတ်ှင် အေးမှတသ်ူလည်း ဆန့င်ငထြှန့လြူးကာ တဈခွီလိုကပြါ၍ ပြီးလိုကရြပြနလြသည်ေ။

အိပခြန်းထဲရှိကုတငပြေါတ်ှင် လဲလွောင်းအနားယူရင်း နှစ်ယောကသ်ားအမောဖြေ၍ ယမကာရည် သောကသ်ုံး မှီဝဲလိုကကြှပြနသ်ည်။ အေးမှတသ်ူ မူးပြီးရင်းမူးသည်။ အခစွမြူး အရကမြူးရော ရမျမကမြူးပါ မူးသည်။ တဈညဉ့တ်ာလုံး ကိုနိုငန်ှင့သ်ူမ ရမျမကရြယောဉကြှောထဲမှာ ဘယလြောကအြထိ မွောပါခဲ့မိသလဲ ဆိုတာကိုတောင် အေးမှတသ်ူတဈယောကြ ဝိုးတိုးဝါးတားမွှသာ မှတမြိတော့သညအြထိပါ။ ကိုကိုနိုင် တိုကသ်မွှ ဘီယာတွေ သူမအတောမြွားများသောကခြဲ့သည်။ ကိုကိုနိုင်၏ တနဆြာကြီးကို သူမ အပီအပြင် ကုန်းမှုတပြေးခဲ့သည်။ ကိုကိုနိုင်၏ ကိုယပြေါမြှာ သူမ မှင်းစီးသလိုစီးခဲ့သည်။ နောကဆြုံး သူကုန်းဆိုကုန်း၍ သူမှောကဆြိုမှောကြ သူလှနဆြိုလှန် စလေိုရာခိုင်းစနေိုငသ်ော ကောပြတအြရုပကြလေး တဈရုပလြို သူမ သာယာနမေိခဲ့ပါသည်။

တဈနည်းအားဖြင့ြ သူမအနနှငေ့ြ ကိုကိုနိုင်၏ ကာမကြေးကြှနမြလေးတဈယောကလြို့ ဆိုလွှငတ်ောင် မှားလိမ့မြညမြထငပြါခွေ။ သညအြထိပင် အေးမှတသ်ူတဈယောကြ ကိုကိုနိုင်၏လီးကြီးကို အစွဲကြီးစွဲ ခဲ့မိပသည်ေ။ ကိုနိုငန်ှင့သ်ူမ ဆကဆြံခဲ့တာ တဈခွီမက ဘယန်ှဈခွီဘယန်ှဈလီ တိုငခြဲ့သလဲ ဆိုတာကိုလည်း သူမ မသိပါခွေ။

မနကကြတွော့ တဈကိုယလြုံးကိုငအြရိုကခြံထားရသလိုဖြစ်ပြီး စောကပြတတ်ဈခုလုံး ပူကြိန်းနသည်ေ။ ဖငစြအိုဝကလေးလည်း နာနေ ကြိန်းနပသေည်ေ။ ကိုနိုငကြိုအကြိုးအကြောင်း ပြနမြေးတော့လည်း ရယကြွဲကြဲသာ လုပန်လသေည်ေ။ အေးမှတသ်ူ အူထဲအသည်းထဲကနေ ယားကြိကြိဖြစ်ကာ သူ့တဈကိုယလြုံးကို ကုပဖြဲ့ပစ်ချင်လြာသည်။

“လူဆိုးကြီး လူကိုမူးအောငတ်ိုကပြှီး ထငသ်လို အနိုငကြငွ့တ်ယ် ဟှင်း ”

“ပြောစြရာမကောင်း ဘူးလား သူသူရဲ့ ”

“အင်း … ဘာကောင်းတာလဲ သူဘယန်ှဈခါလုပလြို့လုပမြှန်းမသိ ဟင့ြ ဟင့ြ ”

အေးမှတသ်ူ သူ့ရငဘြတကြိုမနာကငွအြောငထြုရိုကြ၍ သူ့ကိုယလြုံးကြီးကို ခပတ်င်းတင်းပင် ပြေ့ဖကထြားလိုကမြိပါသည်။

ကိုနိုငကြ အမှနတ်ော့ ရနကြုန် မန်တလေးတဈခွငမြှ ကုနသ်ညလြောကမှာ ဂငွလြိုမှှေ့နိုငသ်ူပါ။ နယစြပဖြကကြို ကုနစြညစြလှယတ်ှေ အတငအြပို့ လုပတ်ာကအစ အေးဂငွ့သ်ဘောမွိုး ကငွလြညန်ှံ့စပစြှာဖြင့ြ လုပင်န်းစုံ လုပကြိုငန်ိုငသ်ူတဈယောကြ ဖြစ်သည်။ ငှရှေှငသ်ူဖြစ်သညန်ှင့အြမွှ အပြောအြပါးလည်း အလှနမြကကြာ မိန်းမလိုကစြားသည့ဖြကမြှာ နာမညတ်ဈလုံးနှင့န်သေူ တဈယောကဖြစ်သည်။ သူ့အဆကအြသှယတ်ှကေ ပေါသည်။

ကုနကြုနပြှောရလွှင် အေးမှတသ်ူလို မလညမြဝယ် ခွာတိတမြကလေး တဈယောကကြို မှောင်းထဲရောကအြောင် သူ ပို့ပစ်နိုငသ်လို စငပြေါရြောကအြောင် မှတေောငမြှှောကပြေးနိုငစြှမ်း ရှိသူလည်းဖြစ်သည်။ အေးမှတသ်ူ သူနှင့ြ တဈရကြ နှစ်ရကအြကြာ နထေိုငလြာတော့ သူ့အကြောင်း ပိုသိလာခဲ့ရသည်။ သူမနှင့ဆြကဆြံခွိနတ်ိုင်း ကိုနိုင် သူမကို မသိမသာချော့မော့နားသှင်းသည်။

“သူသူ ဒီလို ကိုယ့န်ဲ့ နရတောပြောလြား ”

“ပြောတ်ယ် ကိုနိုင် သူသူ ဘာဖြစ်လို့လဲ မသိဘူး ”

“ကိုယ့ဆြေး … မိလို့ ဖြစ်မှာပေါ့ ”

“ဘာဆေးလဲ လီး …လီးဆေးလား … လီးကြီးကြီးနဲ့ ဆေး ဟုတဖြူးလား …ခိ ခိခိ ”

“ကိုယ့ြ လီးကိုကြိုကလြား သူသူ့ကို ဒီလောကလြိုးပေးနတော သူသူကိုယလြိုးတာ ရိုးမသှားဘူးလား ဟင် … သူသူ ”

“ကို လိုးချင်သ်လောကလြိုး ကိုယ် လိုးတာသူသူ ကြိုကတ်ယ် တဈနေ့လုံးတဈညလုံးလိုးလည်း သူသူ ခံမယ် ဒီလိုနရတော ပြောလြည်း ပြောတ်ယ် ဟင်း ဟင်း ဟင်း ”

“သူသူ က ကိုယထြငတ်ာထကတ်ောင် ခံနိုငရြညရြှိသားပဲ ဟင်းဟင်း … သူသူ့စောကပြတကြလေးက အရှယကြလေးနဲ့ မလိုကအြောငလြည်း လီးမကတ်ယ် လီးကြိုကတ်ယ် အလိုးလည်း ခံနိုငတ်ယ် ဒါနဲ့ … သူသူ့ကို အဈကိုပြောစရာရှိတယ် … ”

ဆိုပြီး …

“ပြော လေ ကိုနိုင် … ဘာလဲ ”

သူက စကားမစခင် နိဒါန်းပျိုးသည့အြနနှငေ့ြ အေးမှတသ်ူ စောကပြတကြလေးကို အပီအပြငန်ှိုကြ၍ ဆှ၍ အရညထြှကအြောင် ကိုငန်လေိုကသ်ေးသည်။ သူမကို အရှိနတ်ကအြောငဆြှပြီး စောကခြေါင်းကလေးထဲက စောကရြညတ်ှေ တစိမ့စြိမ့ယ်ိုကကြာ တောတ်ောကြလေး ဖီလငတ်ကလြာတော့မှ သူ့စကားကို ပြနဆြကသ်ည်။

“သူသူ နောကတ်ဈယောကြ လိုးတာ ခံချင်လြား … ခံချင်ရြင် ကိုယ့ကြိုပြော … လကဖြွားငှမသေီးချင်ဘြူးလား … ”

ဆိုပြီး …သူ့အဆကအြသှယတ်ှအကြေောင်းပြောပြ၍ ခပထြောထော အကောငကြှီးတွနှငေ့ြ သူတို့အလိုကြ ဆကဆြံလွှင် ဒီတဈသကပြူစရာမလိုဘူးဆိုပြီး သူခွိတပြေးခဲ့သည့ြ တိတတ်ိတပြုန်းဇာတလြမ်းလေးတွအကြေောင်း သူမနားဝငအြောင် ဇာတစြုံခင်း၍ ပြောပြနကော …

“သူသူ စိတဝြငစြားမယဆြိုရင် ကိုယဖြနတ်ီးပေးနိုငတ်ယ် နှုတလြည်း လုံစရမေယ် ငှကေို ဖောဖောသီသီသုံးနိုင် ဖြုန်းနိုငသ်ူတွကြေားမှာ သူတို့ အကြိုကသ်ာ ကိုယကြလိုကလြွောနိုငရြင် ကနွတ်ာကတော့ ကိုယ် လကည်ှိုးညှှနတ်ဲ့အတိုင်း ဘာမဆိုဖြစ်လာမှာပဲ …သူသူရေ …”

သူသူ ခတ်ေတငှိမသ်ကသ်ှားရပြီး …

“သူသူ စဉြးစားပါသေးတယ် စိတည်ဈတယ် … ဘာလုပရြမှန်းမသိပါ ဘူး အဈကိုရယ် ”

“ဒီနေ့ ကိုယ့မြိတဆြှတဈေယောကြ ခွိန်းထားတာရှိတယ် သူသူ မီးစငကြှည့ကြဖို့ လိုတယ် သူ နမယေဆြိုရင် နပေေါ့ ဘယလြိုသဘောရသလဲ ”

“အဈကို နိုင် ကောင်းမယထြငသ်လို လုပပြါ … သူသူတော့ အိမကြထွကလြာပြီးကတည်းက ဘာတဈခုမှ မညမြညရြရ မဖြစ်ထွန်းဘဲနဲ့တော့ … အိမ် မပြနခြငွပြါဘူး ”

“ကောင်းပြီလေ သူသူ့အတွကြ အကြိုးမယုတစြရဘေူး တဈခုတော့ပြောထားမယ် ဘာလုပလြုပ် ကိုယ် ပြောသလိုသာ လုပ် … သူသူ မသိတာ ရှိရင် ကိုယသ်ငပြေးမယ် ဟုတပြှီလား ”

အေးမှတသ်ူ ခေါင်းကိုအသာညိတလြိုကမြိပါသည်။ သူ့ရငခြှငထြဲတိုးဝငပြှီး ခေါင်းလေးကိုမှီနှဲ့ကာဖြင့ြ … သူ့ခါးကိုဖကတ်ှယလြိုကရြင်း …

“သူသူလေ ခုမှ ကိုနိုင့လြို လူနဲ့ တွေ့လို့ … ယောကြွားတွကေို ဘယလြိုဆကဆြံရမယဆြိုတာ … သိလာတယ် အရငကြတော့ ကိုယ့ကြိုကိုယ် … အတောဟြုတလြှပြီလို့ ထငခြဲ့မိတာပါ ”

“ဒါတောင် သူသူ ကိုယ့ထြကြ ဆိုဒကြှီးတဲ့သူနဲ့ မတွေ့ဖူးဘူး မဟုတလြား ဟင်းဟင်း ”

“ဟင်း အဲဒါ တော့ ကြောကတ်ယ် အဈကိုရယ် အဈကို့လိုလူနဲ့တောင် ဒီက မခွိအောငခြံရတဲ့ဥဈစာ ဒီထကဆြိုးလို့ ကတော့ သူသူ အသကဘြယန်ားက ထွကရြမှန်းတောင် သိမှာမဟုတဘြူး အဟင်း ဟင်း ဟင်း ”

အေးမှတသ်ူ ပြောပြီး ရှကရြှကန်ှင့ြ ရယန်လေိုကမြိသည်။ ကိုနိုငကြ သူမခါးလေးကို ပြေ့ဖကလြိုကပြှီး သူမနှုတခြမ်းကလေးတွကေို တအားစုပန်မ်းနလေိုကပြှနသ်ည်။ အေးမှတသ်ူ သူ့အနမ်းအောကမြှာ မလူးသာမလှန့သ်ာ ဖြစ်သှားခဲ့ရသည်။ သူမကိုယပြေါကြအင်ျကြီပါးကလေးကို လှနခြွှတပြဈလိုကရြာက အေးမှတသ်ူ၏နို့ နှစ်လုံးကို သူ့လကန်ှဈဖကန်ှင့ည်ှဈနယ်၍ နို့သီးတွကေို စို့စို့ပေး လိုကသ်ည်။ နို့သီးခေါင်းကလေးတွကေိုတဈလှည့စြီ ကိုကခြဲစုပင်ုံ၍ ပါးစပထြဲမှာ ပြှတပြှှတန်ှင့မြှညအြောင် စို့ပေးလိုကတ်ော့ အေးမှတသ်ူ ကိုယကြလေးကော့တကလြာသည်။

သူ့လကမြွားက သူမ၏ပေါငကြှားထဲသို့ လွှိုဝငသ်ှားပြီး အင်ျဂါစပဖြောကြးအိအိကလေးကို အသာစမ်း၍ နှိုကပြှတပြေးနပြနေပြါသည်။ အေးမှတသ်ူ အတောကြလေး ရှလာသည်။ ထလာသည်။ တဖြည်းဖြည်း ဖိုနှင့မ် အထိအတွေ့အာကမြှာ သူမ ထနခြငွတ်ိုင်း ထနလြာခဲ့ရပြနပြှီ။

ဒီလောကြ နေ့ညဆကကြာ အခစွန်ယကြွှံနလကြေန်ှင့တ်ောင် ရာဂနတပြူးပြီး ရမျမကသ်ည်းထနန်မေိတဲ့ ကိုယ့အြဖြစ်ကို ကိုယ် အေးမှတသ်ူကိုယတ်ိုငပြငလြွှင် နားမလညတ်တအြောင် ဖြစ်နမေိပသည်ေ။ ဒီအခွိနမြှာ ကိုနိုငမြလိုးဘဲ တခွားသူ တဈယောကယ်ောကလြိုးခိုင်းမညဆြိုလွှငလြည်း သူမ အလိုးခံမိမှာအမှနပြဲ ဟု အေးမှတသ်ူ စိတထြဲက တွေးလိုကမြိသေးတာ့သည်။

“ကိုနိုင် သူသူ လီးစုပပြေးမယကြှာ ဒီနားအိပလြိုကပြါ ”

“ကောင်းပြီ ဒါဖြင့ြ သူသူ ကိုနိုင့မြကြန်ှာပေါြ ဖငခြှထိုငလြိုကြ ကိုနိုငလြည်း သူသူ့စောကပြတယ်ကပြေးချင်တ်ယ် ”

နှစ်ယောကသ်ား ( ၆၉ ) ပုံစံနပြေီး တဈယောကပြဈစည်းကို တဈယောကကြ နှူးဆှပေးကြလွှကြ ရငခြုနသ်ံတွေ မှနသ်ထကမြှနလြာခဲ့ကြပြနသ်ည်။ အးမှတသ်ူ စောကပြတထြဲက စောကရြညတ်ှေ အိုငထြှန်းကာ စီးကလွာသည်။

အေးမှတသ်ူကိုယလြုံးက သူ့ကိုယပြေါမြှာ မကြန်ှာတည့တ်ည့အြပေါစြီးကနေ ခွထိုငခြထွားသလိုဖြစ်ကာ သူမစောကပြတန်ှင့ြ သူ့မကြန်ှာကို ပြတပြေးသလိုကြီး ဖြစ်နရပြေီး ကိုနိုငကြ အောကမြှနေ၍ စောကပြတကြို လကသ်ှင်းနှိုကလြိုကြ စောကစြိကလေးကိုရော စောကခြေါင်း တဈလွှောကကြိုပါ ပါးစပန်ှင့တ်ပြှတပြှှတစြုပရြင်း လွှာနှင့ြ မရှံမရှာပင် ယကလြိုကသ်ပလြိုကြ နှူးဆှလိုကြ လုပပြေးနတောမို့ သူမအခေါင်းကလေးထဲကနေ မခံမရပန်ိုငအြောင် တရှရှဖြစ်လာခဲ့ရပြီး အရညမြွားထိန်းမနိုငသ်ိမ်းမရ ယိုစိမ့ြ စီးကလွာခဲ့ရတာပဲ ဖြစ်လသည်ေ။ တဈဖကကြလည်း အေးမှတသ်ူ သူ့လီးကို အပီအပြငစြုပပြေးနရသေေးသည်။

ကိုနိုငလြီးကြီးက သံချောင်းကြီး တဈချောင်း မတမြတထြောငထြားသလို တုတခြိုငသ်နစြှမ်းစွာဖြင့ြ မတတ်ောငန်ပြေီဖြစ်ပြီး လဒဈထိပဖြူးကြီးမှာ သူမတံတွေးများဖြင့ခြွောမှတပြှောငလြကကြာ အပြူးသားအပြဲသားကြီး သူမစိတကြို ညှို့ငငဆြှဲဆောငန်သလေို ဖြစ်ကာ နပတေေော့သည်။ သူ့လီးကိုယထြညကြှီးကတော့ အကြောအပျိုင်းပျိုင်းထကာ ကြောခမွြးလောကစြရာ ဖြစ်နသည်ေ။ အေးမှတသ်ူ ဘယလြိုမှ အောင့မြနနေိုငတ်ော့ခွေ။

“လိုး ချင်ပြှီ ကိုရယ် သူသူ အထဲမှာ တအား ရှနပြေီ သိလား ”

“ဖငကြုန်းပေး သူသူ ကိုယအြနောကကြနေ လိုးပေးမယ် ”

ကိုနိုငကြ သူမကို လေးဘကထြောကရြကသ်ား ဖငကြုန်းစလေိုကကြာ ဖငန်ောကကြနပြေီး ပြူးပြူးကလေး ထွကပြေါန်သေော အေးမှတသ်ူ၏စောကပြတကြို သူ့လီးဖြင့ြ အသအချောတေ့ခွိနပြှီး လိုးဆောင့ခြလွိုကလြသည်ေ။

“ဇွပ် ဖြတ် ဖြပ် ဗွိ ပြှတ် … ဇွပ် ဘုတ် … ဗှပ် ”

လိုးသံဆောင့သ်ံ စောကရြညသ်ံများက အဆကမြပြတပြင် ပေါထြှကလြာသည်။ အေးမှတသ်ူ ဖငန်ှဈဖကကြို ကော့ကော့ကလေးလုပပြှီး ကိုနိုင်၏လီးကြီးဆောင့လြိုးသှင်းမှုကို အရသာယူ၍ ခံစားနပသေည်ေ။ ကိုနိုငလြီးက အရင်းထိ ဇွပ် ဗှှတ် …ဘုတ် ဗှပ် … ဇွပ် ပြှတ် ဗှှတ် ဆိုပြီး စောကဖြုတလြိုဏသ်ံ ပေးလွှကြ စည်းခကြမြှနမြှနန်ှင့ြ အဝငအြထွကပြှုလွှကရြှိသည်။

သူမ ရငထြဲ နင့ကြနဲ နင့ကြနဲ အသကရြှူမှား မတတ် ခံစားနရပေမယေ့ြ အေးမှတသ်ူ ဒီအရသာကို မကမြကမြောမောရှိလှသညပြဲ ဖြစ်သည်။ သူ့လီးထိပကြှီးက သူမ သားအိမဆြီသို့ပင် တကတ်ကဆြောင့န်သလေို ခံစားနရပြေီး တဈခကြတ်ဈခကြြ စူးကနဲအောင့ကြနဲဖြစ်ကာ ကာမသှေးတွပေိုပြီး ဆူစကြှစေသလေိုကြီးဖြစ်လာပသည်ေ။

“ကောင်းတယ် အကို ရယ် ဆောင့ြ ဟင်း… ဟင်း မှနမြှန် အား အ ကောင်း ကောင်းလိုကတ်ာ အ အင့အြင့ြ … သူသူ့ … ဖငကြို ဆှဲဆှဲပြီး လိုးပေးစမ်းပါ … အား အား ထိ ထိတယ် ”

ဆိုပြီး နှုတမြှတစာစာ ရရှတေမြှညတ်မ်းလွှကြ ကိုနိုင့ကြို အသည်းအသနပြင် ဆောင့လြိုးခိုင်းနပသေည်ေ။ သူမကိုယကြို ကုတငပြေါမြှာဝမ်းလွားထိုးမှောကအြိပခြပြှီး ဖငဘြူးတောင်းထောငမြတတ် ကုန်းကုန်းကြကြကြီး လုပ်၍ ကိုနိုင်၏လိုးဆောင့မြှုကို အံတကြိတကြှိတခြံစားနလေိုကပြါသည်။ ကိုနိုငလြည်း သူမဖငအြနောကကြနေ အခကြလြေးဆယင်ါးဆယမြက ထငတ်ိုင်းကြဲကာ စကသ်နတေပြဈသလို ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးပေးလိုကရြင်း သူမဖငပြေါကကြလေးထဲကို လကည်ှိုး လကခြလယန်ှဈချောင်းပူးနှိုကြ၍ ထိုးဆောင့ပြေးလိုကပြှနတ်ော့ အေးမှတသ်ူ အိ ကနဲလန့ဖြပြအြောပြှီး …

“အား ဘယလြို လုပလြိုကတ်ာလဲ အဈကိုရယ် ဖငကြိုလိုး ချင်သ်ေးလို့လား ဟင်း ဟင်း …”

“အဲဒါ ဖီလငပြဲ မဟုတ် လား သူသူ နောကတ်ော့ သူသူဖငခြံတတလြာလိမ့မြယ် ဖငရြော စောကပြတရြော လိုးတာမွိုးမှ ပိုပြီး ဇိမရြှိတယ် လို့ ခေါတ်ယ် သူသူရဲ့ ဟင်း ဟင်း ”

“အို မသိဘူး လိုးလိုး ကြာ စောကပြတကြိုပဲ ဝအောင် လိုးစမ်းပါဦး သူသူ ပြီးချင်န်ေ ပြီ …အားဆောင့ြ ဆောင့ပြါဆို မှန်ုမှန် လေး ဆောင့လြိုးပေး … အင်း အင့ြ အင့ြ …”

အေးမှတသ်ူ အကြောကအြကနပြှောရင်း သူ့ကိုဆကဆြောင့ခြိုင်းနတောမို့ သူလည်း အေးမှတသ်ူပြီးအောင် ဆိုပြီး အခကြသ်ုံးလေးဆယမြက သူမ၏ဖငကြို သူ့လကန်ှဈဖကန်ှင့ဖြိဖြဲ၍ ဇယဆြကသ်လို အဆကမြပြတ် ဆောင့လြိုးပေးလိုကရြာ သူမ ဖငသ်ားအိအိ နှစ်ဖကကြ အနောကကြို ကောကခြွိတန်အေောင် ကော့ကော့ခံ ပေးလိုကရြင်း စောကခြေါင်းလေးထဲက တဖစွဖြစွန်ှင့ြ စောကရြညတ်ှေ ဒလဟောကြီးပင် ပန်းထွကသ်ှား ရလတေော့သည်။

သူမစောကရြညထြှကသ်ှားခွိနန်ှင့တ်ဈပျိုငန်ကတ်ည်းမှာပဲ သူကိုယတ်ိုငလြည်း လီးတဈချောင်းလုံး မခံမရပန်ိုငစြှာ ကငွဆြိမ့တ်ကလြာခဲ့ရပြီး လရညပြူပူတွကေို သူမစောကခြေါင်းကလေးထဲသို့ ဗှဈကနဲဗှဈကနဲနအေောင် ညှဈပန်းထုတလြိုကရြလသည်ေ။ အေးမှတသ်ူက သူ့လီးကို မခွှတခြိုင်းသေးဘဲ သူမစောကခြေါင်းကလေးထဲမှာ ခတ်ေတခဏ စိမထြားစရင်ေး လီးအရသာကို ဇိမယ်ူခံစားနလေိုကသ်ေးသည်။ အတနကြှာတော့မှ လူချင်ြးခွာလိုကကြှပြီး … နှစ်ယောကသ်ားမှာ တောတ်ောကြလေးပန်းသှားကြပြီမို့ အိပခြန်းထဲက ကုတငကြှီးထကမြှာ တဈရေးတဈမော အိပစြကကြာ အနားယူလိုကကြှသည်။

ညနစေောင်းလောကမြှာ ကိုကိုနိုင့ြ မိတဆြှေ ကိုသိုကထြှန်းဆိုသူ ရောကရြှိလာသည်။ အညာသားဖြစ်ပြီး အသားညိုညို အရပအြမောင်းကောင်းကောင်း ကိုယလြုံးကိုယပြေါကတ်ောင့တ်င်းသူဖြစ်ကာ စတိုငကြကြပြင် ဝတစြားထားသည်။ မကြလြုံးအကြည့်ကြမူ ရဲတင်းလှပြီး အေးမှတသ်ူကို ကြည့်သ်ောအကြည့်မြှာ သားကြည့်မြယားကြည့်ြ ဟုပငပြှောရလမလေားမသိပေ။ အတနကြှာအောင် သူတို့နှစ်ယောကြ သူမ နားမလညသ်ည့ြ အလုပစြကားများ ပြောဆိုနကြပြေီး ကိုနိုငကြ သူနှင့အြေးမှတသ်ူကို မိတဆြကပြေးလိုကသ်ည်။

“အေးမှတသ်ူတဲ့ လား တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ် ”

“ကြှနမြလည်း ဝမ်းသာပါတယ် ”

သူက အေးမှတသ်ူကို လကကြမ်းပေးသည်။ နှစ်ယောကသ်ား လကဆြှဲနှုတဆြကကြာ တဈယောကကြို တဈယောကအြဓိပျပါယပြါပါ ကြည့်လြိုကကြှသည်။

“ကဲ တဈခုခု စားလိုကကြှရအောင် ကိုသိုကြ သောကမြယမြဟုတလြား ”

“အိုကေ ကိုယကြ အဲဗား ရယဒြီ ပဲ ဟဲဟဲ ”

အေးမှတသ်ူက …

“အဈကိုတို့နှစ်ယောကသ်ောကမြယဆြို အရငသ်ှားလိုကကြှလေ သူသူ ရချိုးပြီးမှ လိုကဆြင်းခဲ့မယ်”

ပြောလိုကတ်ော့ ကိုနိုငကြ …

“အိုကေ မှနမြှနလြေးလုပန်ောြ ”

ဆိုပြီး နှစ်ယောကသ်ား အောကထြပရြှိ စားသောကခြန်းဆီ ဆင်းသှားလိုကကြှသည်။ အေးမှတသ်ူ ရပန်ေးအောကမြှာ တဝကြီးရစေိမ်၍ ခွိုးလိုကသ်ည်။ လူလည်း အတောကြလေး လန်းဆန်းသှားပြီး အခန်းထဲဝငကြာ အဝတအြစားများလဲလှယဝြတဆြင်၍ အောကထြပကြို ဆင်းလာခဲ့လိုကပြါသည်။ သူတို့ နှစ်ယောကကြ တောတ်ောကြလေးတော့ အရှိနရြနကြပြေီ။ အနကရြောငကြိုယကြပြအြင်ျကြီနှင့ြ ပေါငလြယအြထိရောကန်သညေ့ြ တိုနံ့နံ့ မီနီစကပကြလေးဝတကြာ လှချင်တ်ိုင်း လှနသေော သူမကို သူတို့နှစ်ယောကြ မကြစြိစားပြဲထိုငကြာ ရှုစားနကြသေည်။

မစားသောကခြင် တဈခုခုသောကြဦးဆိုပြီး အေးမှတသ်ူအတွကြ ဝိုငတ်ဈပုလင်းမှာပေးလိုကသ်ည်။ သုံးယောကသ်ားအတူ ထိုငကြာ စားကြသောကကြှသည်။ အေးမှတသ်ူက ကိုနိုငန်ှင့ကြိုသိုကထြှန်းနှစ်ယောကအြကြားမှာ ထိုငန်ခွင်ေးဖြစ်၍ သူတို့နှစ်ယောကစြလုံးနှင့ြ ကိုယလြုံးချင်ြး မကြာခဏ ထိမိတိုကမြိသှားရသည်။

ပြောလိုကကြှသည့အြကြောင်းအရာတွလည်ေးစုံလို့ ။ စောဖြှုတသ်ည့အြကြောင်းတွေ ဘယစြောကြိုဘယလြိုကိုငတ်ယ် ဘယကြတေီဗှီက စောကြမိုကတ်ယစြသညဖြှင့ြ ဏှာထဖြယရြာတွခညွြေးပဲမို့ အေးမှတသ်ူအဖို့ နားရှကမြိပမယေ့ြ မကြားချင်ဘြဲနှင့ြ ကြားနရပေါသည်။ ဝိုငကြလေး တထွထွေေ ရီဝလောပြီမို့လည်း ယောကြွားနှစ်ယောကကြ ပေါငတ်နကြိုပြတသ်ပလြိုကြ နို့ ကိုငလြိုကြ ဖငကြို နှိုကလြိုကလြုပန်တောကိုပင် မတားမိတော့ဘဲ အတွေ့အာရုံကြောမှာ နဈမွောသာယာ၍ နမေိလသည်ေ။

ကိုသိုကထြှန်း၏လကတ်ဈဖကကြ သူမပေါငခြှဆုံကြားထဲကို ရောကရြှိလာသည်။ မီနီစကပကြလေးအောကမြှ နပြေီး ဖုဖုဖောင်းဖောင်းကလေးဖြစ်နသညေ့ြ သူမအဖုတန်ရောကလေးကို စမ်းကိုငလြာခွင်းဖြစ်သည်။ သူမကိုယကြလေး တွန့ကြနဲ ဖြစ်လို့သှားသည်။

“အေးဆေး သောကပြါ အဈကိုရယ် ”

အေးမှတသ်ူ မူနှဲ့နှဲ့ကလေးပြောမိသည်။

“အခန်းပြနရြောကရြင် တွေ့မယလြေ မငှင်းကြေး နောြ ”

“အင်းပါ ကိုနိုင့ြ ကိုပြော … ကိုနိုင် စိတဆြိုးရင် သူသူ …တာဝနမြယူဘူး နောြ ဟင်း ဟင်း ”

ကိုနိုငကြလည်း သူတို့နှစ်ယောကကြိုကြည့်ြ၍ ရယန်သည်ေ။ ကိုသိုကထြှန်း ပိုပြီး ရင်းထလာသည်။

“အပေါပြှနပြှီး ဆှဲရအောင် ကိုနိုင် အရကန်ဲ့ မှည်းစရာတွေ ယူသှားကြတာပေါ့ ”

“ဟင် ဘာဆှဲမှာလဲ အဈကိုရဲ့”

အေးမှတသ်ူမကြန်ှာသကလေေးနှင့မြေးတော့ ကိုသိုကထြှန်း ဟကကြနဲရယလြိုကပြှီး

“အောြ ကိုယ့အြခန်းမှာကိုယ် အားရပါးရ သောကမြယလြို့ ပြောတာလေ ဟင်း ဟင်း ”

ဆိုပြီး ကိုနိုငဖြကကြို လှည့ကြာ …

“ကဲ လုပပြါ ကိုနိုငရြဲ့ ခပမြှနမြှန် ဒိုးရအောင် ”

ကိုနိုင် ခေါင်းညိတလြိုကသ်ည်။

“ဒါပဲပေါ့ ကိုယတ်ို့အတွကရြော ဒီက သူသူအတွကလြည်း လုပပြေးရဦးမယ် ”

ဆိုပြီး ဝိတတ်ာလေးကိုခေါယ်ူကာ လိုအပသ်ညမြွားကို မှာကြားလိုကပြှီး အားလုံးကို ပါဆယယ်ူ၍ အပေါထြပ် အိပခြန်းဆီ ပြနလြညခြွီတကလြာခဲ့ကြပါသည်။ အခန်းထဲရောကတ်ော့ ပုလင်းတွေ ဖနခြှကတ်ှပြငေကြှပြီး သူတို့နှစ်ယောကသ်ား သောကကြှစားကြသည်။ ကိုနိုငကြ အေးမှတသ်ူအတွကလြည်း ဝီစကီ တဈခွကင်ှဲ့ပေးသည်။ သူမလည်း သူကမ်းပေးသမွှ မငှင်းဝံ့ပါခွေ။

ခါးသကသ်ကအြရသာကို မကြစြိမှိတ်၍ ဇွတအြတင်းပင် သောကမြွိုခလွိုကလြသည်ေ။ တဈခွကြ … ပြီးတော့ နောကြ တဈခွကြ … ဒီညအဖို့ သူမ ရီဝနမှေဖြေဈမညဆြိုတာကို အေးမှတသ်ူ ကောင်းကောင်းကြီး သဘောပေါကန်ပေါသည်။ ကိုသိုကထြှန်း လုပင်န်းစပြီ။ သူမအနားကိုကပလြာပြီး ခါးသိမကြလေးကို စွေ့ကနဲ ပြေ့ဖကလြိုကကြာ သူမနှုတခြမ်းကို သူ့နှုတခြမ်းများဖြင့ြ ဖိကပ်၍ နမ်းစုပပြဈလိုကသ်ည်။ အေးမှတသ်ူလည်း သူ့ကိုပြနလြညန်မ်းလိုကပြါသည်။

သူ့လကမြွားက သူမကိုယပြေါမြှ အသားဆိုငအြိအိကလေးတွကေို နရောအနှံ့လိုကလြံကိုငတ်ှယကြာ ဖစွလြိုကြ ညှဈလိုကြ ပြတသ်ပလြိုကလြုပန်ပသေည်ေ။

“ခွှတလြိုကပြါ သူသူရယ် … ”

“အင် … အဈကိုကလဲ … ”

အေးမှတသ်ူ ခပရြှကရြှကန်ှင့ြ ရုန်းမလို ဖယမြလို ဟနလြုပန်သေေးသည်။ ကိုနိုငတ်ဈယောကြ မနသောတော့ဘဲ သူတို့နှစ်ယောကဆြီ ထလာခဲ့လိုကပြှီး …

“ကဲပါ သူသူ ရယ် ငှင်းမနပေါနဲ့ ကိုနိုင့လြူကို ဒီတဈညတော့ လိုကလြွောပေးလိုကစြမ်းပါ ”

ဆိုပြီး ပြောလိုကတ်ော့ အေးမှတသ်ူ ဘယလြိုမှ မတတသ်ာတော့ဘဲ သူမအကြီင်ျကိုခွှတပြေးလိုကရြသည်။ အပေါအြင်ျကြီ ပြီးတော့ ဘရာစီယာကြိုးကလေးကို ဖြုတလြိုကသ်ည်။ သူမ ရှှရငေအြစုံက ဘရာစီယာအောကမြှ နေ၍ ဘှားကနဲ ခုနပြေါကထြှကလြာပြီး ကိုနိုငကြတဈဖကြ ကိုသိုကထြှန်းကတဈဖကြ ဆုပန်ယကြာ ဖစွလြိုကြ ညှဈလိုကလြုပလြာသည်။ ကိုနိုင့ြ လကကြ သူမ၏ မီနီစကပလြေးကို အောကမြှနေ၍ ပင့လြှနတ်ငပြဈလိုကကြာ အတွင်းခံဘောင်းဘီကလေးကို ဆှဲခွှတပြေးနပြနေသ်ည်။

“အို ကို နိုင် ရယ် အဟင့ျ … ဟင့ျ ဟင့ျ … ”

အတွင်းခံဘောင်းဘီကြှတသ်ှား၍ အမှေးအမှှငခြပပြါးပါးကလေးတွအကြေားမှ အေးမှတသ်ူ၏ စောကဖြုတ် ဖောင်းမို့မို့ကလေးက ခါးအထကဆြီ လနတ်ကန်သေော စကပအြောကကြနေ အကြင်းသားအရှင်းသားကြီး ပေါထြှကလြာသညကြို တွေ့လိုကရြပြနပြါသည်။

ကိုနိုင် သူမစောကပြတကြလေးကို လကန်ှင့အြသာအုပကြိုငကြာ ပြတဆြှပေးလိုကသ်ည်။ သိုကထြှန်းကမူ သူမ၏နို့ နှစ်လုံးကို တဈပြနစြီ တဈလှည့စြီကုန်းစို့ ၍နို့ အုံကလေးကို သူ့လကဖြဝါးကြမ်းကြီးများဖြင့ြ အားမလိုအားမရ ဆုပလြိုကြ ညှဈလိုကန်ှင့ြ ဖစွန်ယပြေးနသည်ေ။ သူသူ ဘယလြိုမှ မခံစားနိုငတ်ော့ခွေ။

“အို အို အဈကို အဈကို ရယ် ယား ယားတယ် သူသူ မနတတေတ်ော့ဘူးကြာ ”

တဈကိုယလြုံးတွန့လြိမကြာ ထွန့လြူးညည်းတွားရင်းနရင်ေးက သူမ ကုတငပြေါကြို လဲပျိုကသွှားခဲ့ရလပြေီ။ ယောကြွားနှစ်ယောကကြလည်း သူမအနောကကြနေ ကုတငပြေါကြို အသီးသီးတကလြာခဲ့ကြသည်။ အပီကိုငကြှသည်။ သူမတဈကိုယလြုံး ရစရာကိုမရှိအောင် စိတရြှိလကရြှိ နယပြဈလိုကကြှသည်။

ပြီးပါပြီ။