အောစာအုပ်

အမှောင်တကာ့ အမှောင် (အပိုင်း ၁)

အမှောငတ်ကာ့ အမှောင်
🏵️အပိုင်း (၁)🏵️
ရေးသားသူ – သာဒင်

⚠️အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ မကြိုကမြနှစ်သကပြါက ‌မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပေးပါ။⚠️

ကြောစြိုးသောြ တဈယောကြ နပေူပြင်းတဲ့ နပေူတောမြှာ ပငွြးရိနသည်ေ။ အခုတလော အိမကြှီးတဈခုလုံးမှာ သူတဈယောကထြဲဆိုတော့ အလုပကြ ပြနရြောကတ်ာနဲ့ အငတ်ာနကပြေါမြှာပဲ တကဖြစ်နသည်ေ။ မှနမြာလူကြီးဆိုကတ်ှေ လွှောကဝြငပြှီး ပုံတွကြညေ့ြ စာတွဖတေန်ှင့ြ၊ ဂွေးပဲ ဇွတလြှိမ့န်မေိသည်။

အင်ျဂလိပလြိုလည်း တတသ်မွှ မှတသ်မွှတွေ မမေ့သှားအောင်၊ အင်ျဂလိပလြို ရေးထားသော အောစာပတွကေေိုလည်း တွေ့သမွှ လိုကဖြတသ်ည်။ မှနမြာအောစာပကေ သိပအြများကြီး မရှိလှ။ မှနမြာအောစာ ရေးသူတွကေို နာမညတ်ှေ ခရွေးရငတ်ောင် စာမကြန်ှာ တဈမကြန်ှာလောကပြဲ ရှိမည်။ ဒါတောင် တဈယောကထြဲက နာမညအြမွိုးမွိုး ခွဲရေးနတော ဘယန်ှဈယောကရြှိမလဲ မသိ။ အဲ့တော့ မှနမြာအောတွေ ဖတလြို့ ကုနသ်လောကြ ရှိသှားတော့ ဘိုအောတွကေို ဖတသ်ည်။ အဲဒီမှာ မှနမြာအောတွထေဲ ရှားပါးစာပဖြစ်ေသော အင်းစကခြေါြ သှေးသားနီးသူ အချင်ြးချင်ြး အခစွန်ယလြှနကြွူးသှားသည့ြ အကြောင်းတွေ ရေးထားသော စာတွကေို ဖတမြိလာသည်။

အထူးသဖြင့ြ အိန်ဒိယကုလား၊ ဘင်ျဂလား‌ဒေ့ရြှ ကုလားတွေ အင်ျဂလိပလြိုရေးထားသော အောစာပဆေိုကတ်ှမှော အတွေ့များသည်။ ပထမကတော့ ဟာ ဘာကြီးတွလေဲဟ လို့တွေးပြီး မဖတရြဲ၊ မဖတဖြစ်။ ပုံမှနအြောစာပတွေေ ရိုးလာတော့ အဲဒီလို ဆန်းဆန်းလေးတွကေို ဖတရြတာ ပိုဖီးလလြာသလို ရှိနသည်ေ။ နောကတ်ော့လည်း အဲဒါတွပေဲ ရှေးဖတဖြစ်လာသည်။

အခုလို နပေူပြင်းလို့ အပြငမြထွကခြငွသ်ည့ြ စနေ၊ တနင်ျဂနှလေိုနေ့မွိုး အိမကြှီးတဈလုံးထဲမှာ တဈယောကထြဲ နရတေော့ သူ့စိတတ်ှကေ ပိုထကြှလာသည်။ ကုလားတဈကောင် ရေးထားသော ဇာတလြမ်းတဈပုဒဖြတန်ပြေီး သူ့လီးကြီးကို ပငွြးရိပငွြးတွဲ့ ပြတန်ရောမှ ဇာတလြမ်းက အထွတအြထိပရြောကလြာလို့ သူ့လီးကြီးကလည်း မတရားတောငလြာသည်။

ဇာတလြမ်းထဲမှာ ကုလားက သူ့အဒေါြ ရချိုးတာကိုချောင်းကြည့်ပြှီး ဂွင်းထုရင်းမှ ချောလြဲပြီး ခေါင်းပေါကြ၊ သူ့အဒေါကြ အောသ်ံကြားလို့ ရချိုးခန်းက ကမန်းကတန်း ထွကလြာရော အခင်းမှာက သှေးတွနေဲ့ အောကကြ လီးတန်းလန်းနဲ့တွေ့၊ သူကလည်း သဘကကြိုရငလြွှားထားတော့ သူ့တူကို ဆှဲထူလိုကခြွိန် သဘကပြှေ၊ အဲဒါနဲ့ ဇာတလြမ်းဖြစ်သှားသည်။ သိပယ်ုတ်တိမရှိပမေဲ့ ဖတလြို့ကတော့ကောင်းသည်။

ဒီကုလားပုံဖောထြားသည့ြ သူ့အဒေါဆြိုတာက ဒေါလြေးဝတရြညရြဲ့ ဘောဒြီနဲ့ တဈပုံစံတည်း၊ နို့သိပမြကြီး၊ ခါးသေးသေးနှင့ြ ဖငလြုံးအကြီးကြီး။ ကြောစြိုးသောတ်ဈယောကြ သူ့လီးကြီးမှာ အရမ်းမာတင်းလာသဖြင့ြ ဆကမြပြတရြဲတော့၊ ဘေးနားမှာ တဈရှူးလည်းမရှိ၊ ပုဆိုးနဲ့လည်း မသုတခြငွတ်ော့။ ထို့ကြောင့ြ ကုလားထိုငမြှ အမှနထြပြီး ရချိုးခန်းထဲ ပြေးဝငခြဲ့သည်။ ဟိုကြ ရချိုးခန်းထဲမှာ အတွင်းခံဘောင်းဘီအနကကြလေး။ အနားသပတ်ှမှော ဇာနှင့ြ အလယမြှာသာ ပိတသ်ားအပြည့ြ။ သို့ပမေဲ့ လကတ်ဈဖဝါးစာတောင် မရှိ။ ဒေါလြေးဝတရြည် ဖငကြှီးနဲ့ ဆို ဖငကြှားထဲမှာပဲ ညှပန်မှော။

ကြောစြိုးသောြ ထိုပငတ်ီအနကကြလေးကို လှမ်းယူပြီး သူ့နှာခေါင်းဝမှာတေ့၍ အားရပါးရ နမ်းရှုံ့လိုကသ်ည်။ နောကတ်ော့ သူ့လီးကြီးပေါမြှာ အုပပြှီး ဂွေးဆကလြှိမ့တ်ော့သည်။ မကြာခငမြှာပင် သူ့လရညတ်ှကေ ဒေါလြေးဝတရြညပြငတ်ီထဲ တဖုတဖြုတ် ပန်းထွကသ်ှားတော့သည်။

အား လခွီး အမှနပြှနလြွှောထြားမှပဲ၊ တောကြှာ မနကဖြှန် ဒေါလြေးဝတရြညပြှနလြာလို့ တွေ့သှားရင် ငါတော့သလေိမ့မြယဟြု တွေးကာ ပငတ်ီလေးကို ဆပပြှာဖြင့တ်ိုကြ လွှောဖြှတကြာ တန်းမှာ ပြနလြှမ်းထားလိုကလြတေော့သည်။

အခု ကြောစြိုးသောန်သညေ့အြိမမြှာ သူ့ဒေါလြေးအငယဆြုံး ဝင်းပပ၏ သူငယခြငွြးအရင်းဖြစ်သူ ဒေါဖြူးဝတရြည်၏အိမပြင် ဖြစ်လသည်ေ။ ဒေါဖြူးဝတရြညခြေါြ ဒေါလြေးဝတရြညမြှာ အသကြ ၃၅ လောကသ်ာ ရှိသေးသောလြည်း ဌာနဆိုငရြာမှ ရာထူးကြီးကြီး ဖြစ်လရော နပြညေတ်ောမြှာ အိမတ်ဈလုံးရလသည်ေ။ သူ့ယောကြွားက ရနကြုနမြှာ စီးပြားရေးလုပသ်ည်။ နပြညေတ်ောမြှာ လိုကမြနနေိုင်။ ဒေါလြေးဝတရြညကြလည်း အတောခြရီးသှားရသည်။ နိုငင်ံတကာလည်းစုံသည်။ နပြညေတ်ောကြ ရုံးခွူပမြှာ တကရြသည့အြခွိနတ်ှမှော ဆိုရငတ်ော့ နပြညေတ်ောကြ အိမမြှာနသည်ေ။ အဲ့လို သူတဈယောကထြဲဆိုတော့ ကြောစြိုးသောကြို သူလည်း အဖောရြ၊ သူငယခြငွြး တူကိုလည်း ကြည့်ရြှုသည့သ်ဘောဖြင့ြ ခေါထြားနစသေည်ေ။ အလုပကြိုလည်း သူ့ဌာနမှာပင် သှင်းပေးထားသည်။

တကယတ်ော့ ကြောစြိုးသောမြှာ ဒေါလြေးဝတရြည် အတွကဆြိုလွှင် သူငယခြငွြးတူ ဆိုသည့ြ အဆင့ထြကြ အများကြီးပိုလသည်ေ။ ဝင်းပပ နှင့ြ ဝတရြညတ်ို့မှာ အိမခြငွြးကပရြကြ၊ အသကတ်ူ အတန်းတူ သူငယခြငွြးများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ဝင်းပပအဈကိုကြီး ကြောစြိုးသောတ်ို့အဖေ အိမထြောငကြတွော့ သူတို့ မှာ ငယင်ယလြေး ရှိသေးသည်။ ကြောစြိုးသောကြို မှေးတော့ တူကလေးကို ဝင်းပပတို့ သူငယခြငွြးနှစ်ယောကြ တောကလြွှောကထြိန်းခဲ့ကြရသည်။ ကြောစြိုးသောအြမကလေည်း အလုပလြုပတ်ော့ အိမမြှာ ကလေးထိန်းက ဝင်းပပသာရှိသည်။ ဝင်းပပဆီ အမြဲလာနတတေသ်ည့ြ ဝတရြည် အတွကကြလည်း ကြောစြိုးသောကြ သူ့တူကလေးလိုပင်။ သူ့လကပြေါမြှာ ကြီးလာရသညဆြိုပါက မမှားပေ။

ကြောစြိုးသောကြလည်း နိုငင်ံခွားထွကလြုပဖြို့ အစီအစဉရြှိလို့ ကြောင်းပြီးတာနဲ့၊ အင်ျဂလိပစြာ သငတ်န်းတွေ၊ ကြနပြှူတာ သငတ်န်းတွေ အကုနလြွှောကတ်ကထြားသည်။ ဒါပမေဲ့ အခွအနေအကြေောင်းကြောင်းကြောင့ြ ခတ်ေတစောင့စြားခွိနမြှာ အလကားနအလေကား ဒေါလြေးဝတရြည် ဌာနမှာ အလုပတ်ဈခု ဝငလြုပန်သည်ေ။ နတောလည်း ဖရီး၊ လခလေးလည်း အပိုရ၊ အစားအသောကတ်ောငမြှ သူတဈယောကထြဲရှိရငသ်ာ ဝယစြားရသည်။ ဒါတောင် သူခကြစြားရမှာပငွြးလို့ အိမမြှာက ထမင်းဟင်း ခကြပြှုတစြားသောကစြရာက အစုံရှိသည်။ ဒေါလြေးဝတရြညရြှိလွှင် ဒေါလြေးဝတရြညကြ ခကြသ်ည်။

ဒေါလြေးဝတရြညအြပေါြ သူ့စိတတ်ှေ မရိုးသားတော့၊ နောကပျိုင်းမှာ သူ့မကြလြုံးတွကေ ဒေါလြေးဝတရြညကြို လဈရငလြဈသလို ခိုးခိုးကြည့်န်မေိသည်။ သူ့ကို တူအရင်းလို စိတထြားသော ဒေါလြေးဝတရြညကြ သူတို့နှစ်ယောကထြဲ နသေောအိမမြို့ အိမန်ရင်ေးဆိုရင် လှတလြှတလြပလြပ် နလေေ့ရှိသည်။ အိမန်ရင်ေး အင်ျကြီဆိုရင် အောကကြဘရာဇီယာမပါပဲ ဝတတ်ာတို့၊ အသားပါးပါး တကိုယလြုံးပုခုံးမှ ခွဖြေားရောကြ ဂါဝနတ်ို့ ဝတလြေ့ရှိသည်။ ဘရာဇီယာမပါသောလြည်း ကလေးမရှိသေးသော၊ ဒေါလြေးဝတရြညန်ို့တွကေ သိပမြကြီးတော့ လှုပခြါရမ်းမနေ ပုံ့ပုံ့လေးသာနေ၏၊ တခါတလခမွြေးတာဖြစ်ဖြစ် ဘာကြောင့မြှန်းမသိပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နို့သီးခေါင်းလေး ခွှနန်ရငေသ်ာ အင်ျကြီအသားကို ထိုးဖောကထြှကတ်ော့မလို ဖြစ်နတတေသ်ည်။ သို့ပမေဲ့ ဖငကြှီးတွကတေော့ မရ၊ လမ်းလွှောကလြိုကလြွှင် တုနတ်ုန် တုနတ်ုနန်ှင့ြ နသည်ေ။ ဘယည်ာတော့ မရမ်း၊ အပေါအြောကတ်ော့ တောတ်ောလြေး လှုပရြှားသည်။

ကြောစြိုးသောြ ဒူးပငခြွောငခြငွသ်ှားသည်။ ပုဆိုးအောကမြှ ထောငမြတလြာသော ညီတောမြောငကြို ဒေါလြေးဝတရြည် မမှငရြအောင် ခါးကုန်းပြီး သှားရသည်။ နောကြ ဒေါလြေးဝတရြည်၏ လကတ်ော့ကို အလဈမှာ ဖြင့ကြှည့သ်ေးသည်။ ပတဈြဝပန်ှင့ြ လော့အငရြမှာမို့ ဖြင့မြရ၊ လကလြွှော့ထားခဲ့ရသည်။

သို့သောလြည်း တဈနေ့မှာတော့ သူ့အဖို့ အခွင့အြရေး ပေါလြာတော့သည်။ အဲဒါကတော့ ဒေါလြေးဝတရြည် လကပြတ်ော့မှာ အကဝြဲခေါမြလား မဲဝဲခေါမြလား ကောငတ်ှေ ကပတ်ော့သည်။ သူ့အပြောကတော့ ဘရောကဇြာကို ကလဈလုပလြိုကရြင် သူသှားချင်သ်ည့န်ရောသို့ သှားတော့သည်။ ကိုယရြိုကလြိုကသ်ည့လြိပစြာကို မသှား။ သူလည်းပေါကကြရ ဆိုကတ်ှေ သှားထားလို့ထငသ်ည်။ သူ့ရုံးက အိုငတ်ီကို မပြောရဲ၊ တူဖြစ်သူ ကြနပြှူတာသငတ်န်း တကဖြူးတယဆြိုလို့ ကြည့်ခြိုင်းသည်။ ကြောစြိုးသောကြ ဘာမှန်းခကြခြှင်းသိလိုကသ်ည်။ ဘယလြိုဖြရှင်ေးရမညဆြိုတာကိုလည်း သိပြီးပြီ။

သို့သောလြည်း ဒေါလြေးဝတရြည် ကြနပြှူတာကို သူမှှနှေောကခြငွသ်ေးတော့၊ ဒေါလြေးဝတရြညလြကပြတ်ော့ကို ဟတဒြရိုကတ်ဈခုလုံး စကနလြုပရြမည်။ ဗိုင်းရပစ်ြတွကေို စဈထုတရြမည်။ တဈရကလြောကတ်ော့ အခွိနပြေးပါဆိုတော့ အင်းလုပထြားလိုကြ ဆိုပြီး ပေးထားခဲ့သည်။ သူ့ရဲ့ လော့အငပြတဈြဝပကြို ပေးထားခဲ့ပြီး ရနကြုနဆြင်းသှားသည်။ ကြောစြိုးသောအြတွကြ ၂ ရကတ်ိတိ အခွိနရြလိုကသ်ည်။ ဒေါလြေးဝတရြည် လကပြတ်ော့ထဲက ပြူနာကောငတ်ှကေို ရှင်းလင်းပြီးသှားတာနဲ့ ဒေါလြေးဝတရြည်၏ ကြနပြှူတာကို မှှနှေောကတ်ော့သည်။ ဒေါလြေးဝတရြညသ်ှားကြည့်လြေ့ရှိတဲ့ ဝကဆြိုကတ်ှေ၊ သူဒေါင်းလုပထြားတဲ့ ဖိုငတ်ှေ၊ အကုနလြွှောကကြှည့သ်ည်။ သူလည်း ခသေူမဟုတဆြိုတာ တွေ့လိုကရြသည်။ ပြနဝြကဆြိုကတ်ှေ တောတ်ောမြွားများ သှားထားတာ တွေ့ရသည်။ ဒေါင်းလုတထြားတဲ့ ဖိုငတ်ခွို့တောင် တွေ့ရသေးသည်။

ဒေါင်းထားတာတွကေ များသောအားဖြင့ြ ဂပြန် ကားတွေ ဆငဆြာတွနှငေ့ြ၊ ဒါပမေဲ့ များသောအားဖြင့ြ ကားတွကေ ဂပြနအြိမရြှငမ် အိမမြှာ ထမင်းခကြဟြင်းခကြလြုပရြင်းတို့ ကြမ်းတိုကြ အခန်းရှင်းတို့ လုပရြင်းတို့ဖြင့ြ အိမမြှာရှိနသညေ့ြ၊ ခဲအိုတို့၊ တူတို့၊ ဘာတောမြှန်းမသိသည့ြ ကောငလြေးတို့နှင့ြ ဖြစ်ကြတာများသည်။ ကာတွန်းရုပရြှငတ်ဈခုတောင် တွေ့လိုကသ်ေးသည်။ သူ့အမရေော အဒေါရြောကို ကြောင်းသားအရှယ် ဂပြနကြောငလြေးက ဆောသ်ော ကာတွန်းဖြစ်သည်။ နောကတ်ဈခုက ဇာတလြမ်းတွရှေိသော ဆိုကမြွားဖြစ်သည်။ အင်ျဂလိပလြို ရေးထားသော၊ ဆိုကမြွား အတောန်ှံ့သည်။ ကြောစြိုးသောတ်ောင် တခွို့ဟာတွေ မသိလို့ လိပစြာတွေ ကူးထားလိုကရြသေးသည်။ သူကြည့်ဖြူးသော ဆိုကြ ၂ ခုလည်းတွေ့သည်။ ထိုဆိုကတ်ှကေ အတောစြုံသည်။ အကြောင်းအရာမွိုးစုံရှိသည်။ အထူးသဖြင့ြ အင်းဆကဟြု ခေါသ်ော သှေးသားရင်းတွေ အချင်ြးချင်ြးဖြစ်သော ဇာတလြမ်းတွေ အများကြီးရှိသည်။

ကြောစြိုးသောြ ရငတ်ှေ တုနလြာသည်။ ဒေါလြေးဝတရြညရြော ဒါတွေ စိတဝြငစြားတာလား။ စိတကြ အဲလိုသံသယဝငလြာတော့ ကြနပြှူတာကို တခါထပပြှီး ပိုကစြိတတ်ိုကရြှာလိုကသ်ည်။ အဲတော့မှ ဇာတလြမ်းဖိုငတ်ှေ စုထားသော တဈနရောကို တွေ့ရသည်။ မိန်းမကြီးတွနှငေ့ြ ကောငလြေးငယင်ယလြေး ဇာတလြမ်းမွိုးတွေ၊ အမနှငေ့သ်ား ဇာတလြမ်းတွေ၊ ဒေါလြေးနှင့တ်ူ ဇာတလြမ်းတွေ။ ဇာတလြမ်းကောင်းကောင်းလေးတွကေို ဖိုဒါတဈခုအောကမြှာ စုထားတာ တွေ့လိုကရြသည်။

ကြောစြိုးသောြ သူ့ဖရကဒြရိုကထြဲ အကုနကြူးထားလိုကသ်ည်။ နောကမြှ အေးအေးဆေးဆေး သူ့ကြနပြှူတာမှာ ဖတကြှည့မြည် စိတကြူးသည်။ သူ့လို ဒေါလြေးဝတရြညကြို လိုးချင်န်သေူအဖို့တော့ ထိုဇာတလြမ်းတွမှော တောငပြှီးရင်း တောငစြရသေော ဇာတလြမ်းတွဖြစ်ေမှာ သချောသည်။

ဒေါလြေးဝတရြည် ပြနရြောကလြာတော့ ဟနမြပကြပြင် သူ့လကပြတ်ော့ကို ဗိုင်းရပစ်ြရှင်းပြီးပြီဟု ပြောကာ ပြနပြေးလိုကလြသည်ေ။ ကြောစြိုးသောတ်ဈယောကြ ဒေါလြေးဝတရြညမြှာ သူ့လိုပင် တဏှာကြောတင်းသူမှန်း သိသှားပြီ ဖြစ်သောလြည်း ဘယလြိုကနေ ဘယလြိုဝငရြမှန်းမသိ ဖြစ်နရသေည်။ သူ့အပေါမြှာ အဒေါရြင်းလို စိတထြားခဲ့သူ ဆိုတော့ ဒေါလြေးဝတရြညကြို ကနွောလြိုးချင်တ်ယဆြိုပြီး ဝငဖြို့ဆိုတာ ဘယလြိုမှ မဖြစ်နိုင်။ သူ့ဒေါလြေး ဝင်းပပကို ဖုန်းဆကတ်ိုငလြိုကတ်ာနဲ့ပင်၊ ကိုယ့ကြိုယကြို သတသ်ချင်ေလြောကအြောငပြင် အရှကကြှဲလိမ့မြည်။

ကြောစြိုးသောြ အားအားနေ အငတ်ာနကထြဲ လွှောကလြိုကဖြတန်ရင်ေးဖြင့ြ ဒရိုကရြှိ ဆိုသော အနဒြရိုကြ အကပြလီကေးရှင်း တဈခုကို တွေ့လိုကရြသည်။ ကိုယ့အြနဒြရိုကဖြုန်းမှာ အငစြတောလုပထြားလိုကလြွှင်၊ နကဝြပတ်ဈခုတွင်းမှာ ရှိသော ကြနပြှူတာ၊ တယလြီဖုန်း စသညတ်ို့ကို ကိုယ့ဖြုန်းမှာ လာမှငန်ရသေည့ြ အပလီကေးရှင်းဖြစ်သည်။ ( အဲဒါက နောကပျိုင်းဝကဆြိုကတ်ှမှော https:// မဖြစ်ခငကြ ဖြစ်သည်။)

ကြောစြိုးသောြ ထိုအပလီကေးရှင်းကို သူ့ဖုန်းမှာ အငစြတော လုပထြားလိုကသ်ည်။ နောကန်ေ့ညမှာပင် ကြောစြိုးသောမြှာ နှစ်လုံးထီပေါကသ်လို ခံစားလိုကရြသည်။ အဖြစ်ကဒီလို။ ညဖကတ်ိုင်း ဒေါဖြူးဝတရြညရြှိသည့န်ေ့တွမှော သူတို့ တူအရီးနှစ်ယောကြ ထမင်းစားပြီးသညန်ှင့ြ တီဗီရှေ့မှာထိုငကြှသည်။ အစီအစဉြ ကောင်းကောင်း မကောင်းကောင်း ထိုငကြှည့ကြှသည်။ အစီအစဉြ သိပမြကောင်းလွှင် ဒေါဖြူးဝတရြညကြ သူ့လကပြတ်ော့တဈလုံးဖြင့ြ အလုပလြုပသ်လား၊ ဖဘ လုပသ်လားမသိ တဂွောကဂြွောကြ လုပန်တတေသ်ည်။

ကြောစြိုးသောြ ဒရိုကရြှိ အငစြတောလုပပြှီး နောကည်ဖြစ်သည်။ ထုံးစံအတိုင်း တီဗီရှေ့ထိုငန်စဉြေ ဒေါဖြူးဝတရြညကြလည်း လကပြတ်ော့နှင့ြ ရိုကန်သည်ေ။ ကြောစြိုးသောြ သူ့ဖုန်းက အပလီကေးရှင်းကို ဖြင့ပြှီး သူ့ဒေါလြေးဝတရြညကြှနပြှူတာကို ကြည့်လြိုကတ်ော့ ဂွီတော့ခကြန်တော တွေ့လိုကရြသည်။

ဒေါလြေးဝတရြည် အကောင့ကြ သူ့နာမညအြရင်းမဟုတခြွေ။ ဇိုဝီ ဆိုလားဘာလား၊ ဘိုလိုခကြန်ကြတော၊ ဟိုတဈဖကကြတော့ အိုငကြှန်းပုံကြည့်ရြတာ ခေါင်းမှီးခွုံလေးနှင့ြ လိုကေးရှင်းက ကြာလနလြနပြူဆိုတော့၊ မလေးရှားမပဲ ဖြစ်မည်။ AAKIFAH အကီးဖာ တဲ့။

ဒေါလြေးဝတရြညကြ မလေးရှား ခဏခဏ သှားရတော့ ဟိုမှာဆုံပြီး ရင်းနှီးလာသည့ြ သူငယခြငွြးဖြစ်မည် ထငရြလသည်ေ။

AAKIFAH: ဟဲ့ နငကြ အခုထိ အဆငမြပြသေေးဘူးလား။

ZOEY: ဟင့အြင်း။

AAKIFAH: ငါပြောတဲ့အတိုင်း မလုပဘြူးလား၊ နင့ကြှနပြှူတာထဲကို သူသချောကြည့်ဖြို့ ခွင့ပြေးလိုကလြား။

ZOEY: အင်း။ ငါ သူနဲ့ ငါ့လကတ်ော့ကို ထားခဲ့တာ နှစ်ရကတ်ောင်၊ ငါခရီးထွကသ်ှားလိုကတ်ယလြေ။

AAKIFAH: အဲဒါဆိုရငတ်ော့ သူသချောပေါကြ လွှောကကြှည့မြှာပါ နင့ကြှနပြှူတာကို။ ငါ့တုန်းကလည်း အဲလိုပဲလေ ခစ်ခစ်။

ZOEY: ပြောစမ်းပါဦး နငအြရငကြ ပြောတာ အကြမ်းဖငွြးပဲ ငါသိတယ်။ အသေးစိတ် ပြောစမ်းပါဦး။

AAKIFAH: ဟာနငကြလည်း ငါက ငါ့ကြနပြှူတာကို လော့အငပြတဈြဝပတ်ောင် မထားဘူး၊ ကြနပြှူတာအကြောင်း ဘာမှမသိသလို ဘာလိုလိုနဲ့၊ ဟိုပြနဝြကဆြိုကတ်ှဝငေပြှီး ဟဈစထရီလည်းကလီးယား မလုပခြဲ့ဘူးလေ။ ငါ့ယောကကြွားရဲ့တူ ဟာမကြ သုံးလို့ရအောင် ထားထားပေးခဲ့တယ်။

ZOEY: အင်း ဟာမကကြ ကြည့်သ်ှားတယဆြိုတာ နငဘြယလြိုသိလဲ။

AAKIFAH: နငကြလည်း နင့ြ ဟဈစထရီက ဒိတကြို ကြည့်လြိုကရြငသ်ိတာပဲ၊ နငကြှည့ပြှီးတဲ့ ရကစြှဲ နာရီထကြ နောကကြပြှီး ဝငထြားတာတွကေ သူဝငတ်ာပေါ့ဟ။

ZOEY: အေး ဟုတသ်ားပဲ ငါလည်းကြည့်ကြှည့ြဦးမယ်၊ ခစ်ခစ်၊ ဆကပြှောပါဦး နငန်ဲ့ ဟာမကကြ ဘယလြိုအခွအနေေ ရောကန်ပြေီလဲ။

AAKIFAH: အို ငါတို့က အဆငပြှသှေားတာ ကြာလှပြီပဲ၊ ခုမနကကြတောင် ငါ့ယောကြွား ရုံးသှားဖို့ အိမကြ ထွကသ်ှားတာနဲ့ သူက ငါ့ဝတရြုံ ( အမွိုးသမီးခေါင်းမှီးခွုံ ဝတလြေ့ရှိသော ဂါဝနရြှညကြှီး ) ကို ခါးထိလှနပြှီး ထမင်းစားပြဲပေါြ ငါ့ကိုကုန်းခိုင်းပြီး ဆောတ်ာပဲ။ အခု ငါ့နောကပြေါကကြိုတောင် သူက ဆောန်ပြေီ။ အဲဒီနောကပြေါကကြို ငါ့ယောကြွားတောင် တဈလမှ တဈခါလောကြ ငါက ပေးလုပတ်ာ၊ အခုသူက နေ့တိုင်းလိုလို ဆောန်တယ်ေ၊ ခစ်ခစ်။

ZOEY: ဟယကြောငမြရယ် ကြမ်းလိုကတ်ာ နငကြလည်း

AAKIFAH: အံမယ် နငကြ မကြုံဖူးလို့ပါ၊ လူငယတ်ှကေ ငါတို့ ယောကြွားတွလေို မဟုတဘြူးကြ၊ ပစ်စည်းသာ မသာရငန်ရမေယ် သကလြုံက တခွားစီ၊ နောကြ နိုးဆှဖို့ကလည်း သိပအြများကြီးမလိုဘူး၊ ခကြခြငွြးကို ဒေါငကြနဲဖြစ်တာ သူတို့က၊ ခစ်ခစ်။

ဒေါဖြူးဝတရြည် နှင့ြ သူ့သူငယခြငွြး အကီးဖာတို့နှစ်ယောကြ ပစွပြစွန်ှဈနှစ် ပြောနကြသေည့ြ ခကြတ်ှကေ ကြောစြိုးသောကြို တကိုယလြုံး သှေးတွေ ဆူပြကစြပြေီး၊ သူ့ငယပြါကြီးမှာလည်း မတရားကို ထောငမြတန်လတေေော့သည်။ သူ့စိတထြဲက လည်း သူ့ကို ဒေါလြေးဝတရြည် ဆန်ဒရှိနသည်ေ ဆိုသညမြှာ တကယပြဲလား။ ဒါမှမဟုတ် သူ့သူငယခြငွြးဆီက သူနှင့ြ သူ့ယောကြြားတူတို့ အကြောင်း ကြကကြှကကြှင်းကြင်းပြောတာ ကြားချင်လြို့ ညဏဆြငပြှီး ပြောနသလေား၊ မသချောဖြစ်နသည်ေ။ သချောသညကြတော့ ဒေါလြေးဝတရြညကြ မစမချင်ြး သူကတော့ ဘာမှမလုပရြဲ ဆိုတာပင်။

တဈနေ့တော့ ဒေါဖြူးဝတရြည် အလုပကြ နယစြပဒြသကေ မှို့တွကေို ခရီးထွကဖြို့ ကိဈစပေါလြာသည်။ ဒေါဖြူးဝတရြညကြ သူ့အလုပတ်ှင် ကြောစြိုးသောကြို သူ့တူအရင်းဟု ပြောထားသည်။ လူသူ အပြောမခံရစအေောင် ဖြစ်လသည်ေ။ ထိုအခါမှာ သူ့ဝနထြမ်းလည်းဖြစ်၊ တူလည်းဖြစ်သော ကြောစြိုးသောကြို သူနှင့လြိုကခြဲ့စရန်ေ အစီအစဉလြုပလြိုကသ်ည်။ ဌာနဆိုငရြာက ကားနှင့သ်ှားတော့ ကားဒရိုငဘြာ ဦးလေးထူး နှင့ြ ကြောစြိုးသောတ်ို့က ရှေ့မှာ၊ ဒေါဖြူးဝတရြညကြ အနောကကြ ထိုငပြှီး သှားကြသည်။ ကားလမ်း အဆကအြသှယသ်ိပမြရှိသော ဒသတွေမေို့ ကားလမ်းမှာ ကားသိပမြရှိသောလြည်း လမ်းမှာ ဆိုးလှသမို့ ခရီးသိပမြတွငကြယွြ။ ပထမဆုံးမှို့လေးသို့ ညနစေောင်းမှ ရောကသ်ည်။

ဌာနဆိုငရြာ လူကြီးများတည်းသည့ြ အရာရှိရိပသ်ာ တဈခုမှာ အဆငသ်င့ကြှိုနကြသေည့ြ လူစုက ထမင်းဟင်းများ ပြငဆြငပြေးထားသဖြင့ြ ကမန်းကတန်း ရမေိုးခွိုးပြီး စားသောကကြှသည်။ မနကဖြှနအြတွကြ စည်းဝေးမည့ြ အစီအစဉြ အကြမ်းဖငွြးပြောပြပြီး လူတွေ ပြနသ်ှားကြသည်။

ကားဒရိုငဘြာ ဦးလေးထူးက အရာရှိရိပသ်ာစောင့ြ ဝနထြမ်းများအိပသ်ော အဆောငမြှာ အိပသ်ည်။ ဒေါဖြူးဝတရြညခြေါသ်ည့ြ သူ့ဒေါလြေးဝတရြညန်ှင့ြ ကြောစြိုသောတ်ို့က အရာရှိရိပသ်ာ အိပဆြောငတ်ဈမှာ အိပကြှသည်။ ထိုအိပဆြောငမြှာလည်း အကြီးကြီးပင်၊ ဧည့ခြန်း တဈခန်းနှင့ြ၊ အိပခြန်းလေးခန်းရှိသည်။

ဒေါလြေးဝတရြညန်ှင့ြ ကြောစြိုးသောတ်ို့က တဈယောကတ်ဈခန်း နရောယူထားကြသည်။ ဒေါလြေးဝတရြညကြ သူတို့နှစ်ယောကထြည်း ကနွခြဲ့တော့ ကြောစြိုးသောကြို ခေါပြှောသည်။ သူက ကြောစြိုးသောကြို သား ဟုပဲခေါသ်ည်။

“ သား ညကရွင် ဒေါလြေးအခန်း လာအိပန်ောြ၊ ဘယသ်ူမှတော့ မသိစနေဲ့၊ လူသိလို့မကောင်းဘူး။ ဒါပမေဲ့ ဒေါလြေး တဈယောကထြဲ အိပရြမှာ စိတထြဲ တမွိုးကြီးမို့၊ သူတို့က မီးလည်းမရှိဘာမရှိ၊ နောကြ အနောကဘြကကြ တောကြီးကလည်း နကန်ကန်ဲ့ အသံတွကေ ကြောကစြရာကြီး၊ ဒေါလြေး ကြောကတ်တမြှန်းလည်း သူများကို မသိစချင်ေလြို့ သားကို တမငခြေါလြာတာ”

“ ဟုတကြဲ့ ဒေါလြေး သားလာခဲ့မယ် “

ဟုတတ်ော့လည်း ဟုတသ်ည်၊ ကြောစြိုးသောတ်ောင် နည်းနည်းတော့ လန့သ်ည်။ အိမကြှီးတဈလုံးထဲ နှစ်ယောကထြဲ၊ အနောကဘြကကြ တောကြီးကလည်းသဈပငကြှီးတွေ အများကြီး၊ လကလေည်း ညနဘကေကြစလို့ နည်းနည်းလေး ပြင်းလာတော့ အသံတွကေ တရှဲရှဲနှင့ြ။ ဒါပမေဲ့ သူ့ဒေါလြေးဝတရြညန်ဲ့ အိပယ်ာတဈခုထဲ အတူအိပရြမယဆြိုတော့ ရငတ်ှခေုနပြှီး လီးကတောငလြာသည်။ အကြကကြောင်းတော့ ပေါပြှီပေါ့။ ဒီတဈခါမှ မတီးရရင် ငါ့ထကမြိုကတ်ဲ့ကောင် ရှိပါဦးမလားလို့ တွေးသည်။

ညကိုးနာရီလောကကြှတော့ အရာရှိရိပသ်ာဝင်းထဲက မီးစကရြပသ်ှားသည်။ ဒေါလြေးဝတရြညကြ ဖယောငတ်ိုငမြီးနှင့ြ ခဏစာဖတန်သေေးသည်။ ကြောစြိုးသောကြ အကြံသမားမို့ သူ့အခန်းက ခေါင်းအုံးပဲ ယူလာခဲ့သည်။ ဒေါလြေးဝတရြညကြလည်း ဘာမှမပြော။ နောကတ်ော့ အိပကြှမညဆြိုပြီး ဖယောငတ်ိုငမြီးပိတလြိုကတ်ော့ မှောငလြိုကတ်ာပိန်းလို့၊ ညမိုကည်လည်းဖြစ်တော့ ပိုဆိုးသည်။ ဒေါဖြူးဝတရြညကြလည်း စောငမြယူလာတာ ဘာမှ မပြော၊ ခွငထြောငခြွ၊ ဖယောငတ်ိုငမြီး မှုတလြိုကပြှီးတော့သူ့စောငကြိုပဲ ကြောစြိုးသောအြတွကြ မွှခွုံပေးလိုကသ်ည်။ ပြီးတော့သူတို့နှစ်ယောကြ တဈယောကန်ှင့တ်ဈယောကြ ကြောပေးအိပကြှသည်။ ကြောစြိုးသောြ ၏ရငခြုနခြကြကြတော့ ကြောကစြရာ၊ ရငခြုနသ်ံကယွလြှန်းလို့ ဒေါလြေးဝတရြညမြွား ကြားသှားမလားဟုပင် စိုးရိမန်မေိသည်။

ပထမ ခပကြှာကြာလေးနရောမှ ကြောခွင်းထိမိသည်။ ဒေါဖြူးဝတရြညကြ မလှုပတ်ော့ ကြောစြိုးသောလြည်း ဒီအတိုင်းလေး နလေိုကသ်ည်။ နည်းနည်းလေးလည်း အေးလာပြီမို့ တဈယောကကြိုယင်ှေ့လေး တဈယောကမြွှပြီး နှေးနသမေို့ ဇိမကြသွလိုလည်း ဖြစ်နသည်ေ။

ကြောစြိုးသောြ သူ့ဖငကြို အနောကန်ည်းနည်းကော့လိုကတ်ော့ ဒေါလြေးဝတရြည်၏ ဖငအြသားကြီးများကို အိကနဲ သှားထိသည်။ နဂိုထဲက တောငန်သေော သူ့လီးကြီးမှာ ခါရမ်းသှားရသည်။ အတောလြေးလည်း ညနကလြာပြီ၊ ကြောစြိုးသောြ အိပမြပြောသ်ေး၊ ဒေါလြေးဝတရြညဆြီက အသကရြှူသံကို မှနမြှနကြှားနရတေော့ အိပပြွောန်ပြေီလို့ ထငရြသည်။

ကြောစြိုးသောြ တွေးသည်။ ဒေါလြေးဝတရြည် သူ့သူငယခြငွြး မလေးရှားမနှင့ြ ပြောနတော တကယလြား၊ ဟိုမိန်းမဆီက ဇာတလြမ်းတွေ ကြားရအောငပြဲ ဟနဆြောငပြှောနတောလား သူမသိ။ ဗမာအမွိုးသမီးတဈဦးအနနှငေ့ြ ဒါမွိုးတွကေို စိတထြဲရှိပါ့မလား။ ဆိုလိုတာက ကိုယ့တ်ူအရင်းလို ဖြစ်နသေော သူ့အပေါမြှာ ဟိုစိတတ်ှပေေါတ်ာမွိုး။

ကြောစြိုးသောအြတွကကြတော့ အခုအခွိနမြှာ အခွင့အြကောင်းဆုံးပဲ၊ အခုမှ မစမ်းသပရြင် ဘယတ်ော့မှ သိရတော့မှာ မဟုတဟြု စဉြးစားကာ ဒေါလြေးဝတရြညကြို ကြောပေးအိပန်ရောကမှ သူ့ကိုယကြို တပတလြှည့လြိုကသ်ည်။ ဒေါလြေးဝတရြညရြဲ့ ကိုယန်ံ့လေးကလည်း စောငအြောကမြှာ သင်းနသည်ေ။ သူ့ကိုယကြို ဒေါလြေးဝတရြည် အနားကို တိုးကပလြိုကတ်ော့ လုံခွညအြောကမြှ ထောငမြတန်သေော သူ့လီးကြီးက ဒေါလြေးဝတရြညတ်ငပြါး ကြီးကို ထိသှားသည်။

ခဏကြာအောင် ထိထားသောလြည်း ဒေါလြေးဝတရြညကြ မလှုပမြရှား။ ကြောစြိုးသောြ သူ့ပုဆိုးကို ဖြညလြွှော့ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဆှဲတငလြိုကတ်ော့ ခါးပေါမြှာ ကြင်းလုံးတကလြာပြီး သူ့လီးကြီးလည်း လှတလြှတလြပလြပ် ဖြစ်သှားသည်။ အိပရြင်းနဲ့ သူ့ဘာသာ တကလြာတာလို့ ဆငခြွပေေးလို့ ရတာပဲလဟေု၊ ကိုယ့ဘြာသာတွေးနသည်ေ။

ကြောစြိုးသောြ ဒေါလြေးဝတရြညကြွောကို အသာခညွြးကပလြိုကသ်ည်။ ဘယဘြကကြို စောင်းလကြြ သူ့ကို ကြောပေးကာ ကြေးကြေးလေး အိပန်သေော ဒေါလြေးဝတရြည်၏ကိုယန်ှင့ြ သူ၏ကိုယကြို ဇွန်းနှစ်ချောင်းထပသ်လို ကပလြိုကသ်ည်။ သူ၏ တင်းမာထောငမြတန်သေော လီးကြီးက ဒေါလြေးဝတရြည်၏ ဖငလြုံးကြီးနှစ်လုံးကြားကို အမှောင်းလိုကြ အောကမြှ သှားကပန်သည်ေ။ ကြောစြိုးသောြ ၏ ရငခြုနသ်ံ တဒိန်းဒိန်းမှညန်ပေုံမှာ ကြမ်းလှန်းလှသဖြင့ြ၊ သူ့ရငဘြတန်ှင့ကြပန်သေော ဒေါလြေးဝတရြညကြွောပြင် သှားတုနန်မှောကိုပင် စိုးရိမရြလောကသ်ည်။

ဒေါလြေးဝတရြညဝြတထြားသည့ြ ဂါဝနအြရှညအြသားမှာ ပြော့လှန်း၊ ပါးလှန်းလှသဖြင့ြ ကြောစြိုးသောြ လီးကြီးမှာ အသားကို တိုကရြိုကထြိနရသေလိုခံစားနရသေည်။ ကြောစြိုးသောမြှာ မကြုံစဖူးအခွင့အြရေးကြောင့ြ မှိန်းပြီး ထိုအတိုင်းလေး နနသေေောလြည်း နည်းနည်းကြာလာတော့ ဒီထကပျိုပြီး လိုချင်လြာမိသည်။

ဒေါလြေးဝတရြည် ညအိပခြွိန် ဝတန်ကြဂေါဝနအြရှညကြှီးကို သူမှငန်ကြဖြေဈသည်။ ထိုဂါဝနကြှီးမှာ ဂွိုင်းပြတဖြစ်ပြီး ပုခုံးပေါမြှခွသလေုံးနားထိ တဆကတ်ည်း ပြပြကြီးဖြစ်လသည်ေ။ ထို့ကြောင့ြ အမှောငထြဲမှာ လှမ်းစမ်းလိုကတ်ော့ ဂါဝနစြကို သူဆုပကြိုငမြိသည်။ ဆှဲကြည့်လြိုကတ်ော့လည်းအလိုကသ်င့ပြါလာသည်။ ကြည့်ရြတာ ဒေါလြေးဝတရြညလြည်း အိပရြင်းနှင့ြ ဂါဝနကြ ဒူးလောကပြေါငလြောကြ တကလြာလို့လားမသိ၊ ဂါဝနကြို ဆှဲယူလိုကတ်ော့ ရိုးရိုးပိတစြ အလှတလြိုပဲ ပါလာသည်။

ကြောစြိုးသောကြ သူ့ကိုယကြို အသာနောကယ်ို့လိုကပြှီး ဂါဝနစြကို သူ့လီးရှေ့မှ မတငလြာပြီး၊ ဒေါလြေးဝတရြည် ခါးပေါသ်ို့ တငလြိုကဖြို့ ကြိုးစားသည်။ လိုချင်တ်ဲ့ နရောလောကြ ရောကခြါနီးမှ ဂါဝနစြက တင်းကနဲ ဖြစ်သှားသည်။ ဒေါလြေးဝတရြညခြှထေောကကြ ဖိထားလို့ဖြစ်မည်။ ဆကမြဆှဲရဲ ခဏလေး ငှိမန်လေိုကသ်ည်။ ကြာကြာတော့ မစောင့န်ိုင် နည်းနည်းလေး ဖိဆှဲလိုကတ်ော့ ပါလာသည်။ အမှောငထြဲမှာပမေဲ့ ဒေါလြေးဝတရြည် ဖငပြေါကြိုတော့ ဂါဝနစြကို ကြောတ်ငလြိုကန်ိုငပြှီ ဆိုတာကို မှန်းလို့ရသည်။ ထိုအခါမှ အခုန ဇွန်းနှစ်ချောင်းထပသ်လိုပုံ ပြနကြပလြိုကပြှနသ်ည်။

အား.. ရှလဘား… သူ့လီးကြီးနှင့ြ ဒေါလြေးဝတရြည် ပေါငအြတွင်းသားတို့ အသားချင်ြးထိသှားတာ သူ့ခေါင်းထဲ မိုကကြနဲတောင် ဖြစ်သှားရသည်။ သုတရြညတ်ှေ ခကြခြှင်းထွကပြှီး ပြီးချင်စြိတပြင် ပေါကသ်ှားမိသည်။ ကြောစြိုးသောြ သူ့စိတကြို သူထိန်းကာ သူ့လီးကြီးကို ဒေါလြေးဝတရြညပြေါငခြှဆုံပေါငန်ှဈလုံးကြားတွင် အသာမှုပန်ှံပြီး မလှုပမြရှားပဲနလေိုကလြသည်ေ။

သူ့လီးကြီး၏ အထိအတွေ့ကြောင့ြ ဒေါလြေးဝတရြည် အတွင်းခံဘောင်းဘီ ဝတထြားတာကို သိရသည်။ အတွင်းခံဘောင်းဘီကလည်း ဘာအသားလဲတော့ မသိ၊ ချောချောခွှတခြွှတ် အေးအေးစကစြကလြေးနှင့ြ၊ သူ့လီးကြီးမှ အပူဓါတကြို အနည်းငယအြေးခမွြးစလသေည်ေ။ အတောကြှာကြာလေး မလှုပမြရှား မှိန်းနလေိုကရြင်းမှ ကြောစြိုးသောြ သူ့ဖငကြို အသာကော့ကာကော့ကာဖြင့ြ ညှောင့ကြှည့လြသည်ေ။ သိုသောလြည်း သိပအြားမရသဖြင့ြ ဒေါလြေးဝတရြည်၏ သိမကြငွန်သေော ခါးလေးကို အသာဖြဖြလေး လကတ်ငလြိုကလြသည်ေ။ ထိုအခါမှ ဒေါလြေးဝတရြညလြည်း အသကမြှနမြှနရြှူနသညေ့အြသံ ပြောကန်သညေကြို သတိထားမိလိုကလြသည်ေ။ ကြောစြိုးသောကြတော့ အခု အတောကြို မှနန်ပြေီမို့ သိပဂြရုမစိုကမြိတော့ပေ။ ဒေါလြေးဝတရြညခြါးလေးကို အသာထိန်းကာ၊ သူ့ဖငကြို ကော့ကော့ပြီး ဒေါလြေးဝတရြညပြေါငကြှားကို ညှောင့ပြေးနလတေေော့သည်။

တခကြတ်ခကြြ ကော့ထိုးလိုကသ်ော သူ့လီးဒဈကြီးက ပငတ်ီခွဆုံက အမှှောင်းကြီးကို ပြတပြှတမြိသှားသည်။ သူ့လီးထိပကြပဲ ရှေ့ပြေးအရညကြှည် ထွကတ်ာလား၊ ဒေါလြေးစောကဖြုတကြပဲ အရညရြှဲလာတာလားမသိ၊ ပငတ်ီမှာ စိုလို့နလပြေေီ။ ခဏနတေော့ ကြောစြိုးသောြ ဘာကိုမှ မတွေးတော့ပြီ၊ သူ့ပေါငခြှံကို အိကနဲအိကနဲ လာဖိနသေော ဒေါလြေးဝတရြည် ဖငသ်ားကြီးတွနေဲ့၊ သူ့လီးကြီး ပြတသ်ပန်သေော ဒေါလြေးဝတရြည် ပေါငအြတွင်းသားတွရေဲ့ အတွေ့အထိကို ကောင်းကောင်းခံစားပြီး ညှောင့န်မေိတော့သည်။ မကြာခငမြှာပဲ သူ့လီးတနကြှီးမှ သုတရြညတ်ှေ တဖုတဖြုတပြန်းထွကကြာ တဈခွီပြီးသှားလတေော့သည်။

—————————————–

“ ဟေ့ သား ကြောကြွောြ ထတော့ မိုးလင်းနပြေီ၊ ဟိုလူတွေ မလာခင် ကိုယ့အြခန်းကို ပြနသ်ှားအိပတ်ော့”

ထိုအသံနှင့အြတူ သူ့ကိုလှုပန်ိုးလာသောအခါမှ ကြောစြိုးသောြ နိုးပြီး ကမန်းကတန်းထကာ ခါးပေါတ်ကလြုံးနသညေ့ြ လုံခွညကြို ဆှဲဆန့ဝြတ်၊ ခေါင်းအုံးကို အမှနယ်ူပြီး သူ့အခန်းရှိရာ ထွကလြာခဲ့တော့လသည်ေ။ အခန်းထဲက နာရီကြည့်လြိုကတ်ော့ မနကလြေးနာရီပဲ ရှိသေးသည်။ သူ့လီးကြီးမှာလည်း မာတောငန်သည်ေ။ ညတုန်းက သူ ဒေါလြေးဝတရြညပြေါငကြှားထဲ သုတရြညလြှတလြိုကတ်ာပဲမှတမြိသည်။ ဘယလြိုအိပမြောကသွှားမှန်း မသိလိုကြ။ တဈနေ့လုံး လမ်းကြမ်းမှာ ကားစီးလာရလို့ပငပြန်းတာရယ်၊ စိတလြှုပရြှားလို့ ပငပြန်းတာရယ်၊ သုတလြှှတလြိုကတ်ာရယ်၊ အကုနပြေါင်းပြီး လူမှာ တုန်းကနဲ အိပပြွောသ်ှားတာပဲ ဖြစ်မည်။ အခုတော့ လီးကြီးက တောငန်ပြေီ၊ အိပလြည်းရမှာမဟုတတ်ော့။

သူ့အခန်းက ရချိုးခန်းအိမသ်ာ တွဲရကအြခန်းဆီသို့ ဖယောင်းတိုငန်ှင့သ်ှားသည်။ သူရချိုးခန်းရောကခြွိနမြှာ မီးစကန်ိုးသံကြားပြီး မီးလင်းလာခဲ့သည်။ ရချိုးခန်းထဲက ဆပပြှာမှှေးတုန်းကို ရဆှတ်ေ၊ သူ့လကန်ဲ့ပြတပြှီး သူ့လီးကြီးကို ကိုငကြာ ဒေါလြေးဝတရြညကြို မှန်းပြီး ဂွလှေိမ့လြိုကတ်ော့သည်။.

ထိုနေ့က တဈနေ့လုံး ကြောစြိုးသောြ စိတပြူနရသေည်။ ဒေါလြေးဝတရြည် ဘယတ်ော့ ပေါကကြှဲပြီး သူ့ကို ဆူမလဲဟု တထင့ထြင့န်ှင့ြ တွေးနရော ညနေ ထမင်းစားခွိနရြောကသ်ညအြထိ ဘာမှ မထူးခွားတော့မှ၊ စိတသ်ကသ်ာရာ ရသှားလသည်ေ။ သူ့စိတထြဲမှာ ညက ဒေါလြေးဝတရြည် တကယအြိပပြွောန်တောလားဟု တွေးစပြုလာတော့သည်။ ညနဘေးဘကြ ထမင်းစားရင်း ဒီမှို့မှာ ကိဈစမပြတသ်ေးသဖြင့ြ တဈညအိပရြမညဆြိုတာသိတော့ ကြောစြိုးသောြ ပြောန်မေိသည်။ ဒီညလည်း သူ့ကို မခေါရြငတ်ောင် ခပတ်ညတ်ညပြဲ သှားအိပမြညဟြု စိတကြူးထား၏။

ညမိုးခွူပလြို့ ဝနထြမ်းများပြနသ်ှားပြီး သူတို့နှစ်ယောကထြဲ ကနွန်ခွေိနမြှ ကြောစြိုးသောြ ခေါင်းအုံးကိုယူကာ ဒေါလြေးဝတရြညအြခန်းထဲ ဝငသ်ှားလိုကသ်ည်။ ဒေါလြေးဝတရြညကြ စာဖတန်ရောမှ သူ့ကို မော့ကြည့်ရြင်း နာရီကို တဈခကြကြှည့လြိုကသ်ည်။

“ အောြ ကိုးနာရီတောငထြိုးပြီပဲ၊ အင်း အိပမြှပါ၊ ဒီနေ့လည်း တဈနေ့လုံး ပငပြန်းထားတယ်“

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့ြ သူ့လကထြဲက စာအုပကြို စားပြဲပေါတ်င်၊ သူ့မကြမြှနကြို ခွှတလြိုကပြှီး၊ ရချိုးခန်းထဲ ဝငသ်ှားလသည်ေ။ ကြောစြိုးသောကြ ကုတငပြေါတ်ကပြှီး သူ့ခေါင်းအုံးကို နရောခပြှီး လှဲနလေိုကသ်ည်။ ခဏနတေော့ မကြန်ှာသဈ၊ ခွလကေဆြေးပြီး ရချိုးခန်းထဲက ထွကလြာသော ဒေါလြေးဝတရြညကြို တွေ့ရလသည်ေ။

“ ကဲကဲ ခွငထြောငကြို သချောဖိ ခွငမြဝငအြောင်”

တူအရီးနှစ်ယောကြ ခွငထြောငအြနားကို မှေ့ယာအောကဖြိကြပြီးမှ ဘေးက ဖယောင်းတိုငကြို လှမ်းမှုတင်ှိမ်းလိုကသ်ည်။ ကြောစြိုးသောြ သူ့ကိုယသ်ူ မလောမိစရန်ေ၊ စိတကြို ငှိမစြရန်ေ၊ စိတထြဲမှာ တဈမှ တဈရာထိ ရတွကေန်လေိုကသ်ည်။ ဘယန်ှဈခေါကမြှန်းတောင် မသိတော့။ ဒေါလြေးဝတရြညကြ သူ့ကို ကြောပေးလို့ ထုံးစံအတိုင်း အိပန်သည်ေ။ အသကရြှူသံကလည်း ပုံမှနလြို့ထငတ်ော့ လုပင်န်းစဖို့ပြငသ်ည်။

ဒီတခါတော့ သူ့ပုဆိုးကို ခါးပေါလြှိမ့မြတငတ်ော့ ခွရင်ေးကို ခွထေောကဖြှင့ြ အသာတွန်းခပြဈလိုကသ်ည်။ ဒေါလြေးဝတရြညန်ား မကပမြှီမှာပဲ ဂါဝနအြနားစလေးကို ဆှဲလှနပြှီး ခါးပေါရြောကအြောင် အသာတငလြိုကသ်ည်။ ဒီညတော့ မနေ့ကလို ဖိထားတာမွိုးတောင် မခံစားလိုကရြ လွှောလွှောရှူရှူပင်။ ပြီးမှ ဒေါလြေးဝတရြညန်ောကကြွောကို ဇွန်းနှစ်ချောင်းထပသ်လို သှားကပလြိုကသ်ည်။

“ ဟိုကျ “

ကြောစြိုးသောြ ဟိုကကြနဲ ဖြစ်သှားရသည်။ သူ၏ ထောငမြတန်သေော လီးကြီးက မွှောလြင့ထြားတာသလို မနေ့ကလို ချောခွှတခြွှတအြသား အတွင်းခံဘောင်းဘီလေး၊ သို့သောြ ယခုခံစားလိုကရြတာက အမှှေးအမှငကြှမ်းကြမ်းလေးတွေ၊ ဒေါလြေးဝတရြည် အတွင်းခံဝတမြထားပါလား ဒေါလြေးဝတရြည်၏ ဖငလြုံးကြီးနှစ်လုံးကြား ကြောစြိုးသောြ၏လီးကြီးက တိုးဝငသ်ှားပြီး အသားချင်ြးထိတွေ့လိုကရြသည့ြ အရသာက ရှိန်းဖိန်းသှားသည်။ ဒေါလြေးဝတရြညစြောကဖြုတကြှီးက အပူငှေ့နှေးနှေးကိုပင် သူ့လီးချောင်းကြီးပေါမြှာ ခံစားလိုကရြသည်။

ကြောစြိုးသောြ သူ့ကိုယကြို ခွရင်ေးဘကအြသာလေးလွှောဆင်းလိုကတ်ော့ သူ့လီးတနကြှီးက လေးဆယ့င်ါးဒီဂရီ ထောငတ်ကလြာသည်။ သူက ဖငကြိုကော့ကာ အပေါကြို အသာလေးထိုးကြည့်လြိုကတ်ော့၊ သူ့လီးထိပကြ အမှှေးအမှှငတ်ှကြေားက စိုစိုစွတစြှတ် အသားအိအိလေးကို သှားထောကမြိသည်။ ဒေါလြေးဝတရြည်၏ စောကဖြုတဝြမှန်း သူသိလိုကသ်ည်။

ကြောစြိုးသောကြ သူ့ဒူးတဈချောင်းကို ဒေါလြေးဝတရြညပြေါငန်ှဈလုံးကြား ထိုးထည့ပြှီး သူ့ဖငကြို ကော့ကာကော့ကာ၊ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ညှောင့ရြင်းဖြင့ြ သူ့လီးထိပဖြူးမှာ ဒေါလြေးဝတရြည်၏ စောကဖြုတအြဝထဲသို့ ကြမ်းသီးလုံးခန့် ဝငသ်ှားလသည်ေ။ ဒေါလြေးဝတရြည်၏ စောကဖြုတမြှာလည်း စိုစွတန်ှေးထွေးနလရေော၊ ကြောစြိုးသောအြတွကကြ အခုအခွိန် သူ့နဖူးသနတေဖြှင့ြ ခွိနထြားတာတောငမြှ အသခေံပြီး ဆကလြိုးတော့မှာ ဖြစ်လသည်ေ။

ကြောစြိုးသောကြ ဒေါလြေးဝတရြည်၏ ခါးလေးကို သူ့လကဖြှင့ထြိန်းကိုငရြင်း သူ့လီးကြီးကို အရှိနဖြှင့ထြိုးထည့လြိုကရြာ ဒေါလြေးဝတရြည်၏ စောကဖြုတထြဲ လေးပုံသုံးပုံခန့ြ ဝငသ်ှားလသည်ေ။ နူးညံ့နှေးထွေးလှသော ဒေါလြေးဝတရြည်၏ စောကဖြုတတ်ှင်းမှ အသားနုလေးများက သူ့လီးကြီးကို ဖြဖြလေး ဆုပကြိုငထြားသလိုဖြစ်နရော အရသာ အလှနရြှိလှပသည်ေ။ ကြောစြိုးသောကြ ကိုယဟြနအြနအထေားကို အသာပြငပြှီး နောကထြပတ်ိုး၍ ဖိတွန်းလိုကရြာ သူ့လီးတနကြှီးမှာ ဒေါလြေးဝတရြည်၏ စောကဖြုတထြဲ အဆုံးနီးပါးဝငသ်ှားတော့သည်။ သူ့ပေါငခြှံမှာလည်း ဒေါဖြူးဝတရြည်၏ ဖငသ်ားစိုငကြှီးများက အိကနဲနအေောင် လာဖိကပန်လတေေော့သည်။

ဒေါလြေးဝတရြညဆြီမှ လပြင်ေးတဈခကြြ ရှိုကလြိုကသ်လို အသံကြားလိုကရြပြီး ကြောစြိုးသောြ သူ့ခါးကိုငထြားသောလကပြေါြ လကဝြါးဖြင့ြ လာအုပကြာ တဈခကြည်ှဈကိုငလြိုကသ်ည်။ သို့သောလြည်း လကကြို ခကြခြှင်းပြနရြုတသ်ှားသည်။ ကြောစြိုးသောအြတွေးကတော့ ဒေါလြေးဝတရြည် အိပခြငွဟြနဆြောငထြားရာကနေ ရုတတ်ရကြ သတိလကလြှတသ်ှားတာဖြစ်မညဟြု ထငမြိသည်။ ထို့ကြောင့လြည်း သူ့စိတတ်ှကေ ရဲတင်းသှား၏။ သူလည်း လိုချင်န်တောပဲလေ၊ ငါတို့ နှစ်ဦးသဘောတူပဲလို့ တွေးပြီး အသာဖြေးချော့လုပမြနတေော့။ ဒေါဖြူးဝတရြည်၏ ခါးလေးကို သူ့လကန်ှဈဖကန်ှင့ြ ဆုပကြိုငကြာ အားရပါးရကို ကော့ညှောင့လြတေော့သည်။

“ စွတ် ဖတ် စွတ် ဖုတ် ဖေါကျ ဖေါကျ”

ဒေါဖြူးဝတရြည်၏ စောကဖြုတထြဲမှလည်း အရညမြွားရှှဲနသဖြေင့ြ သူ့လီးကြီး ဝငထြှကတ်ိုင်း အသံတွကေ မှညန်ပသေည်ေ။ မနေ့ညက ဒေါလြေးဝတရြညပြေါငကြှားမှာ တဈခွီ၊ မနကကြ ရချိုးခန်းထဲမှာ ဂွလှေိမ့လြိုကတ်ာက တဈခွီမို့ ကြောစြိုးသောတ်ဈယောကြ တောတ်ောန်ှင့မြပြီး။ ဒေါဖြူးဝတရြည်၏ ဖငကြှီးများမှာလည်း ကြောစြိုးသောြ အဆောင့န်ှင့အြညီ ကော့ကော့ပေးလာသည်။ မကြာမှီမှာပင် ဒေါဖြူးဝတရြညတ်ဈယောကြ ခွထေောကမြွား ဆန့တ်န်းလွှကြ ကာမအရသာ အထွတအြထိပကြို ရောကသ်ှားပုံရလသည်ေ။ ကြောစြိုးသောလြည်း မထိန်းထားတော့ပဲ သူ့လီးကြီးမှ သုတရြညမြွားကို ဒေါလြေးဝတရြည် စောကဖြုတထြဲသို့ ပကဖြှန်းပြီး ပြီးဆုံးလိုကရြလတေော့သည်။

———————————-

“ကိုကြောြ၊ ကိုကြောြ ရောကပြှီ ထတော့လေ”

ကားဆရာဦးလေးထူး သူ့ကို လှုပန်ိုးတော့မှ ပဲ ကြောစြိုးသောြ နိုးလာခဲ့ရသည်။ အပြငကြို ကြည့်လြိုကတ်ော့ ညနတေောငစြောင်းနပြေီ။ ဒီမနကကြ ထုံးစံအတိုင်း သူ့ကို ဒေါလြေးဝတရြညကြ နိုးပြီး ကိုယ့အြခန်းပြနခြိုင်းတော့ မနကလြေးနာရီ၊ နောကတ်ော့ ခုနဈနာရီလောကြ ပြနထြ၊ ရမေိုးခွိုး မနကစြာစား၊ ပြီးတော့ ဒေါလြေးဝတရြညကြ ရုံးကို ခဏသှား။ မှာစရာရှိတာမှာ ဆှေးနှေးစရာရှိတာတွေ ဆှေးနှေးပြီး နေ့လညစာစား။ ပြီးတာနဲ့ ထိုမှို့လေးက ထွကလြာခဲ့ကြသည်။ ညတုန်းက ဒေါလြေးဝတရြည် စောကဖြုတထြဲ တဈခွီပြီးသှားပြီးနောကြ ပငပြန်းပြီးအိပပြွောသ်ှား၊ မနကကြှတော့ အိပရြာက မထချင်ထြချင်ထြ။ နောကတ်ော့ ပငွြးစရာ ကောင်းလောကအြောင် စောင့န်ရတေော့ ကားစထွကပြှီး မကြာခငမြှာပင် အိပပြွောသ်ှားတော့သည်။ အခုတော့ သူတို့ သှားရမည့ြ မှို့ကလေးတောင် ရောကန်ပြေီ။

“ သားကလည်း ညဘကြ မအိပရြတာကြနတောပဲ”

ဒေါလြေးဝတရြညကြ စသလိုလိုနှင့ြ ပြောလိုကသ်ောစကားကို ကြောစြိုးသောကြလည်း ရီးယကြွဲကြဲဖြင့ြ။

“ဟုတတ်ယ် ဒေါလြေး၊ အိပယ်ာပြောင်းလို့လား မသိဘူး၊ အိပမြပြောဘြူး”

ဒေါလြေးဝတရြည် အမူအယာကတော့ ဘာမှမဖြစ်သလိုပင်၊ သူ့ကို လာကြိုကြသူများနှင့ြ စကားလှည့ပြှောရင်းက သူတို့တည်းရမည့ြ အရာရှိရိပသ်ာ၏ ဧည့ခြံခန်းမသို့ လွှောကသ်ှားကြလသည်ေ။ ဒေါလြေးဝတရြညတ်ို့ စကားပြောနကြခွေိနတ်ှင်၊ ကြောစြိုးသောန်ှင့ြ ဦးလေးထူးတို့က ဒေါလြေးဝတရြညန်ှင့ြ သူတို့ပစ်စည်းများကို အရာရှိရိပသ်ာတွင်း သူတို့အတွကြ နရောခထွားသော အခန်းများသို့ သယယ်ူခဲ့ကြလသည်ေ။ ထိုအရာရှိရိပသ်ာကတော့ လင်းလင်းရှင်းရှင်းနှင့ြ နှစ်ထပ် အဆောကအြဦး ဖြစ်လသည်ေ။ ထိုမှို့လေးမှာ မနေ့ကထကစြာလွှင် မီးရေ အဆငပြှကော နည်းနည်းအဆင့မြှင့သ်ော မှို့လေးလည်း ဖြစ်လသည်ေ။ အရာရှိရိပသ်ာမှာလည်း မှို့လည်‌ခေါငမြှာမို့ မနေ့ကလို ဒေါလြေးဝတရြညကြ ကြောကသ်ညဟြု ဆင်‌ခွပေေးလို့ မရတော့ခွေ။

သို့သောလြည်း တခါစားဖူးနသေော ကြောစြိုးသောကြ အဖိုးတနသ်ော တဈညကို လကမြလှတခြငွပြေ။ ဦးလေးထူးက ထုံးစံအတိုင်း ဝန်းထမ်းအိမယ်ာတွမှော အိပဖြို့ထွကသ်ှားပြီး သူတို့ နှစ်ယောကထြဲသာ အပေါထြပမြှာကနွတ်ော့ ဒေါဖြူးဝတရြညအြခန်းသို့ တံခါးသှားခေါကလြသည်ေ။

“ ဒေါကြ ဒေါကြ ဒေါကြ… ဒေါလြေး”

“ အေး သား ကြောစြိုးသောြ ဘာလိုချင်လြို့လဲ”

“ သားဒီညရော ဒေါလြေးနဲ့ လာအိပလြို့ရမလား၊ “

ခဏအသံတိတသ်ှားသည်။ နောကတ်ော့မှ

“ အင်း လာချင်လြာခဲ့လေ၊ ဒါပမေဲ့ သားအခန်းကို ခွငထြောငတ်ှခွေ တံခါးကိုပိတပြှီးမှ လာခဲ့နောြ”

“ ဟုတကြဲ့ ဒေါလြေး”

ကြောစြိုးသောြ အတောပြွောသ်ှားသည်။ သူ့အခန်းပြန်၊ ခွငထြောငကြိုခွ ခွငထြောငထြဲမှာ စောငကြို လူအိပန်သကေဲသို့ လုံးပြီး အပုံလေးလုပထြားခဲ့၊ ပြီးမှ တံခါးကို အသာစေ့ပြီး ဒေါဖြူးဝတရြညအြခန်းသို့ အမှနပြှနလြာခဲ့လသည်ေ။

“ ဒေါကဒြေါကြ.. ဒေါလြေး”

“ အေး တွန်းလိုကြ ဂလန့မြခထွားဘူး”

ကြောစြိုးသောကြ ဒေါဖြူးဝတရြညအြခန်းတံခါးကို အသာလေး တွန်းဖြင့ပြှီး အခန်းထဲ ဝငလြိုကသ်ည်။ ဒေါလြေးဝတရြညကြ ကုတငဘြေးက မှနတ်ငခြုံရှေ့မှာ ထိုငရြင်း မကြန်ှာကို သနပခြါးရကြေဲပြတန်သည်ေ။ ညအိပဝြတဂြါဝနပြါးပါးလေး ဝတထြားပြီး ဆံပငအြုပကြောင်းကြီးကို ဖြညကြာ ဖားရားခထွားသညမြှာ ခါးလညန်ားထိ ရောကန်သည်ေ။

“ သား အခန်းတံခါးကို ဂလန့ခြခွဲ့လိုကလြေ”

“ ဟုတကြဲ့ ဒေါလြေး”

ကြောစြိုးသောြ လီးကြီးမှာ ပုဆိုးအောကမြှ ထောငထြလာသည်။ ဒေါလြေးဝတရြည် မှငသ်ှားမှာစိုးသဖြင့ြ ကြောစြိုးသောြ ကိုယကြို ကိုင်းကိုင်း ကိုင်းကိုင်းဖြင့ြ လုပကြာ ကုတငဆြီသို့ လွှောကသ်ှားလိုကသ်ည်။ ကုတငဆြီသို့ ရောကသ်ောြ သူ့ခေါင်းအုံးကို ဒေါလြေး ဝတရြညခြေါင်းအုံးနားမှာ ယှဉခြပြှီး လှဲလိုကသ်ည်။ ပကလြကတ်ော့ မလှနရြဲ သူ့ပုဆိုးအောကကြ ကောငကြှီးက တောငန်တော ဘယလြိုမှ လဲမှာ မဟုတ်။ဒေါလြေးဝတရြညထြိုငန်သေောဘကကြို ကြောပေးကာ အသာလေး ကြေးကြေးလေး အိပန်လေိုကသ်ည်။

ခဏနတေော့ ဒေါလြေးဝတရြည် ကုတငပြေါရြောကလြာတာ သူသိလိုကသ်ည်။ မီးချောင်းကြီးလည်း ပိတလြိုကပြှီ။ သို့သောြ ဒီတခါတော့ ခေါင်းရင်းမှာ မီးလုံးမှိနမြှိနလြေးတဈလုံး ရှိနသည်ေ။

“ ကဲ ကိုယတ်ောလြေး ခွငထြောငအြနားတွကေို မှေ့ယာနဲ့ ဖိဦး၊ တောကြှာ ခွငဝြငန်မှေ သှေးလှူနရေဦးမယ်”

ထိုအခါမှ ထပြီး ကြောစြိုးသောြ ဒေါလြေးဝတရြညန်ှင့ြ အတူတူ ခွငထြောငအြနားတွကေို မှေ့ယာအောကြ ထိုးထည့ကြှရသည်။ ခွငထြောငတ်ှင်း နီးနီးကပကြပဆြိုတော့ ဒေါလြေးဝတရြညဆြီမှ သင်းပြံ့တဲ့ အနံ့လေးက ကြောစြိုးသောြ စိတတ်ှကေို တအားထစခေဲ့သည်။ ဟေ့ကောင် စိတကြိုထိန်း အောင့ထြားဦး၊ ရှှေဥနတေဲ့ ငန်းကို မသတလြိုကန်ဲ့ဦး ဆိုပြီး ကိုယ့ကြိုယကြို ပြနဆြုံးမနရသေည်။ ပြီးတော့ အိပယ်ာပေါန်ှဈယောကစြလုံး လှဲခလွိုကပြှီး မတိုငပြငပြဲနှင့ြ တဈယောကကြို တဈယောကြ ကြောပေးအိပလြိုကကြှသည်။ ရာသီဥတုလေးကလည်း အေးသညမြို့ စောငတ်ဈထညကြို လှှားကာ နှစ်ယောကခြှုံထားကြသည်။ ကြောချင်ြးက မထိတထိ။ ခဏနတေော့ ကိုယင်ှေ့တွကြေောင့ြ နှေးလာကြသည်။

ကြောစြိုးသောတ်ဈယောကကြတော့ အိပမြပြောြ။ ထုံးစံအတိုင်း ဒေါလြေးဝတရြည် အသကရြှူသံမှနမြှနဖြှင့ြ အိပပြွောမြည့အြခွိနကြို စောင့န်လသေည်ေ။တကယကြ သူလည်းမသိပါ။ ဘယအြခွိန် ဒေါလြေးဝတရြည် အိပပြွောမြညဆြိုတာကို။ ဒါပမေဲ့ သူသိတာကတော့၊ အရငည်တွကေ သူလုပခြဲ့တာကို ဒေါလြေးဝတရြည် မသိပဲနမည်ေ မဟုတပြါ။ သို့သောလြည်း အတိအလင်း ဆိုတာကတော့ ခွင့ပြှုလိုကမြညဆြိုပါက ကြီးတဲ့သူမှာက အပြဈရှိမည်။ မသိချင်ယ်ောငဆြောငန်ပေါက အပြဈလှှတသ်ည်။ ငါအိပပြွောန်တော ဘာမှမသိလိုကဘြူး ဆိုလို့ရသည်။ မနကလြင်းနသညေ့အြခွိနတ်ှငလြည်း ဘာမှမဖြစ်သလို နလေို့ရသည်။ ငါမသိဘူးပေါ့။ သူ တကယအြိပပြွောလြား အိပမြပြောဘြူးလားဆိုတာလည်း ဘယလြို သကသ်ပြမေလဲ။ အဲဒါကြောင့ြ ဘယလြိုလုပလြုပ် အိပပြွောခြငွယ်ောငဆြောငန်တောပဲ ဖြစ်မညဟြု တွကဆြလိုကသ်ဖြင့ြ သိပတ်ော့ မလန့တ်ော့ပါ။ သို့သောလြည်း အိပယ်ာပေါတ်ကတ်ကခြှင်း ဂါဝနလြှန် လုပရြမှာတော့ မရဲသေးသဖြင့ြ အခွိနစြောင့န်ခွင်ေးသာ ဖြစ်ပါသည်။

ခဏနတေော့ သူတစောင်း ဖိအိပထြားသောဘကကြ ပူလည်းပူလာ ညှောင်းလည်းညှောင်းလာလို့ ဒေါလြေးဝတရြညဘြကကြို လှည့လြိုကသ်ည်။ စောငကြိုလည်း ခါးနားအထိ တွန်းခလွိုကသ်ည်။ ဒေါလြေးဝတရြညခြှုံထားသည့ြ အပိုင်းကလည်း သူတွန်းခလွိုကလြို့ အောကရြောကသ်ှားပြီး ဒေါလြေးဝတရြညခြါးနားမှာ ရောကသ်ှားသည်။ ဂါဝနအြရှညလြကပြှတဝြတထြားလို့ ညမီးရောငလြေး အောကမြှာတောင် ဒေါလြေးဝတရြည် လကမြောင်းလုံးတွကေ ဝင်းနသည်ေ။ အိအိဖောင်းဖောင်းလေးတွေ။ ခါးလေးက နှိမ့ကြသွှားပြီး တငပြါးနရောက ကားတကန်သည်ေ။ တောငတ်န်းတွကေို အဝေးကနကြညေ့န်ရသေညန်ှင့ြ တူလသည်ေ။

ကြောစြိုးသောြ အသံမကြားအောင် အသာလေး ထထိုငပြှီး စောငကြို ခွရင်ေးဘကတ်ို့ အသာတွန်းခလွိုကသ်ည်။ ခွသလေုံးသားလောကထြိ ဖုံးနသေော ဂါဝနပြွော့ပြော့ ပြပြကြီးကို အနားမှကိုငကြာ အပေါလြှနတ်ငလြိုကသ်ည်။ လုံးကစွပြှည့ဖြောင်းသော ခွသလေုံးသားလေးများ၊ လုံးဝန်းချောမှတန်သေော ပေါငတ်နမြွား ပေါလြာသည်။ ဂါဝနအြနားစက ပေါငရြင်းနား ရောကန်သေောလြည်း အတွင်းခံကို မတွေ့ရသဖြင့ြ ဒီနေ့လည်း ဒေါလြေးဝတရြညအြတွင်းခံဝတမြထားဆိုတာ သိလိုကရြသည်။

ဂါဝနအြနားစကို ခါးနားအထိ လှနတ်ငလြိုကသ်ောလြည်း တစောင်းအိပန်တောမို့ ပြည့ဖြှိုးလုံးဝန်း ဖြောင့စြင်းလှပသည့ြ ပေါငတ်နန်ှင့ြ ဖငလြုံးကြီးများကိုသာ တွေ့ရသည်။ ဒေါလြေးဝတရြည် ခါးလေးကို အသာဆှဲလှနခြလွိုကရြာ ဒေါလြေးဝတရြညမြှာ ပကလြကအြနအထေားလေး ဖြစ်သှား၏။ မကြလြုံးတွကတေော့ မှိတလြို့ အသကလြည်း မှနမြှနရြှူနေ၏။

ကြောစြိုးသောကြ သိပမြကြောကတ်ော့၊ သူ့အတွေ့အကြုံအရ ဘာမှဖြစ်မှာ မဟုတသ်ညကြို သူသိနပြေီ။ အဲဒါလည်း တမွိုးကောင်းသညဟြု တွေးနမေိသည်။ အိပခြငွယ်ောငဆြောငန်ခွင်ေးဖြင့ြ အသိအမှတပြှုရာမရောကြ။ သူမသိ ကိုယမြသိပေါ့။ တဈယောကန်ဲ့ တဈယောကလြည်း မသိချင်ြ ဟနဆြောငန်ခွင်ေးဖြင့ြ နေ့ခင်းဘကကြတွော့ မကြန်ှာပူစရာမလို၊ အဲဒီအကြောင်းလည်း ပြောနစရော မလိုတော့ပေ။ သူ့ဘကကြလည်း လုပခြငွတ်ာ လုပန်ရောတာမို့၊ အရမ်းကို အဆငပြှနလေသေည်ေ။

ဒေါလြေးဝတရြညပြေါငန်ှဈလုံးကို အသာခွဲ၊ သူ့ပုဆိုးကိုလည်း ကြင်းလုံးခွှတပြဈလိုကပြှီး၊ ပေါငန်ှဈလုံးကြား ဒူးထောကန်ရောယူလိုကသ်ည်။ ဒေါလြေးဝတရြညရြဲ့ အမှှေးပါးပါးလေးတွကေို လကန်ဲ့ဖယလြိုကတ်ော့ နှုတခြမ်းညိုညိုလေးနဲ့ အတွင်းသား နီတာရဲ စောကဖြုတကြှီးကို တယုတယ နမ်းလိုကမြိတယ်။ ညီစို့စို့လေးပမေဲ့ ခဏလေးနဲ့ နှာခေါင်းယဉသ်ှားသည်။ အဲဒီ ညီစို့စို့အနံ့လေးကပဲ ကြောစြိုး သောရြဲ့ စိတတ်ှကေို တအား ထကြှစလောသည်။

ကြောစြိုးသောကြ အဖုတန်ူတခြမ်းသား တွန့တ်ှန့လြေးတွကေို လွှာနဲ့ ယကလြိုကတ်ော့ ဒေါလြေးဝတရြညကြိုယလြေး တဈခကြတ်ှန့သ်ှားတာ သတိထားမိသည်။ ကြောစြိုးသောကြ ကြားဖူးနားဝရှိသမွှ ဘာဂွာမှုတန်ည်းမွိုးစုံနဲ့ မှုတတ်ော့သည်။ ဒေါလြေးဝတရြညရြဲ့ စောကစြေ့နရော ဖုဖုလေးကို လွှာထိပန်ဲ့ ဖိထိုးတော့ ဒေါလြေးဝတရြညကြိုယလြုံးကြီး တွန့လြိမတ်ကလြာသည်။ သူ့စိတထြင် ဒေါလြေးဝတရြညဖြငကြှီးတောင် အိပယ်ာပေါကြနေ ကြှတကလြာသလိုပဲ။

ဒေါလြေးဝတရြညရြဲ့ စောကဖြုတထြဲက စောကရြညတ်ှကလေည်း တစိမ့စြိမ့ြ စီးကလွာရာ ကြောစြိုးသောမြေးစေ့တွမှော စေးကပကြုနသ်ည်။ ကြောစြိုးသောကြ သူ့လွှာကို စောကဖြုတအြတွင်းထဲ ပိုထိုးထည့လြို့ရအောင် ဒေါလြေးဝတရြညပြေါငလြုံးကြီးတွကေို လကန်ှင့တ်ှန်းပြီး ကားလိုကသ်ည်။ စောကခြေါင်းသား နုနုလေးတွကေို လွှာဖြင့ြ ထိုးနှကပြှီးတော့ စောကစြေ့ကို လွှာထိတဖြှင့ြ တခါပြနထြိုးပြနလြရော မကြာခငမြှာပင် ဒေါလြေးဝတရြည် ကိုယလြုံးကြီးတောင့တ်င်းသှားကာ ပေါငတ်နတ်ှကေိုပါ ဆန့ထြုတပြဈလိုကရြာ ကာမဆန်ဒ အထွတအြထိပ် ရောကသ်ှားပြီဆိုတာ သိလိုကရြသည်။

ကြောစြိုးသောြ လီးကြီးမှာလည်း အတောမြာနပြေီမို့ ကုန်းထပြီး ဒေါလြေးဝတရြညပြေါငန်ှဈလုံးကြားမှာ ဒူးထောကထြိုငလြိုကသ်ည်။ မာတောင် တောင့တ်င်းနသေော ကြောစြိုးသောြ လီးချောင်းကြီးမှာ ဒေါလြေးဝတရြညအြဖုတဝြနှင့ြ တန်းနလပြေေီ။ ဒေါလြေးဝတရြညမြှာ ထုံးစံအတိုင်း မကြလြုံးတွကေို မှိတထြားသည်။ သူအိပပြွောန်တော မဟုတမြှန်း ကြောစြိုးသောြ ကောင်းကောင်းသိပါသည်။ ကြောစြိုးသောြ အနနေဲ့ကလည်း အဲ့လို အိပပြွောခြငွယ်ောငဆြောငန်တောကတော့ လောလောဆယ် ကောင်းသလိုပဲ ခံစားမိသည်။ သို့သောလြည်း ကြောစြိုးသောကြ ဒေါလြေးဝတရြည်၏ နှုတခြမ်းထူထူကြီးတွကေို စုပန်မ်းချင်န်သည်ေ။ သူနမ်းလိုကရြင် ဘာဖြစ်မှာလဲ၊ ဒေါလြေးဝတရြညကြှိုကမြှ ကြိုကပြါ့မလား။

ကြောစြိုးသောြ သူ့လီးကြီးကို လကဖြှင့ဆြုပကြိုငကြာ ဒေါလြေးဝတရြည် စောကဖြုတဝြကို တေ့လိုကသ်ည်။ အခုနက သူယကထြားခဲ့သဖြင့ြ သူ့တံတွေးတွရေော ဒေါလြေးဝတရြညရြဲ့ စောကရြညတ်ှရေော ပေါင်းပြီး အရညရြှှမ်းနသဖြေင့ြ သူ့ ဒဈဖူးက အလှယတ်ကူပင် နဈဝငသ်ှားသည်။ ကြောစြိုးသောြ သူ့လီးကြီးကို အဆုံးထိရောကအြောင် ဖြည်းဖြည်းဖိသှင်းပြီး ဆီးခုံချင်ြးကပသ်ှားမှ နားလိုကသ်ည်။ လကတ်ဈဖကကြို မှေ့ယာပေါထြောကပြှီး နောကလြကတ်ဈဖကဖြှင့ြ ဒေါလြေးဝတရြညဂြါဝနကြှိုးသိုင်းလေးကို ပုခုံးပေါမြှ လွှောခလွိုကသ်ည်။ ဘရာဇီယာ ဝတမြထားသဖြင့ြ နို့ကြီးတွကေ ဝင်းကနဲပေါလြာသည်။ နို့သီးခေါင်းလေးတွကတေော့ ညိုညိုလေးတွေ ခဲတနဖြငကြ ခဲဖကြကြလေးတွလေို ထောငထြနသည်ေ။

ကြောစြိုးသောြ အသာငုံ့ပြီး စုပလြိုကရြာ ဒေါလြေးဝတရြညကြိုယလြုံးက တဈခကြြ တွန့ကြနဲ ဖြစ်သှားသည်။ မကြလြုံးတွကေ မှိတထြားသောလြည်း မကြခြှံတွကေ လှုပလြာသည်။ အသံမထွကအြောင် ကြိတမြှိတန်ရသေလိုမွိုး။ ကြောစြိုးသောြ ဂရုမစိုကတ်ော့ နို့ကြီးတွကေို ဘယည်ာတဈလှည့စြီ အားရပါးရစုပသ်ည်၊ လကဖြဝါးဖြင့ြ ဆုပန်ှယသ်ည်။ ဒေါလြေးဝတရြညရြဲ့ စောကဖြုတထြဲ စိမထြားသော ကြောစြိုးသောလြီးတနကြှီးကို စောကဖြုတအြတွင်းသားတွကေ ရှစိရှစိညှဈပေးနတော ခံစားနရသေည်။ ဒေါလြေးဝတရြည် သူ့ကို လှုပရြှားခိုင်းနပြေီ ဆိုတာ သိလိုကသ်ည်။

ကြောစြိုးသောြ ဖငကြိုကြှကာ တဈခကြခြငွြး စပြီး အသှင်းအထုတ် လုပပြေးလိုကသ်ည်။ အရှိနကြို တဖြည်းဖြည်းချင်ြး မှှင့တ်ငပြေးလိုကသ်ည်။ ဒေါလြေးဝတရြည် အောကန်ှုတခြမ်းလေးကို ဖိကိုကထြားတာ တွေ့လိုကရြသည်။ ကြောစြိုးသောြ သူ့လကန်ှဈဖကကြို ဒေါလြေးဝတရြည် ဂွိုင်းအောကမြှ လွိုကာ ပုခုံးကို ဆှဲ၍ဆောင့သ်ည်။ အားရပါးရဆောင့သ်ည်။ ဒေါလြေးဝတရြည် ပေါငလြုံးကြီးတွကေ ကြောစြိုးသောခြါးကို ညှပပြှီး ခွဖနှေောင့တ်ှကေို ကြောစြိုးသောြ ပေါငအြနောကခြွိတပြှီး ဆှဲသှင်းလာသည်။ အရှိနရြလာတော့ ကြောစြိုးသောလြည်း တအားကောင်းနနပြေေီ။ ဒေါလြေးဝတရြညလြည်း နှုတခြမ်းလေး ဟတတဖြင့ြ အသကရြှူတွေ မှနန်သည်ေ။

စိတကြူးတဈခုပေါကလြာသော ကြောစြိုးသောကြ ဟတတဖြစ်နသေော ဒေါလြေးဝတရြည် နှုတခြမ်းအစုံကို သူ့ပါးစပဖြှင့ြ ဖိကပပြှီး စုပလြိုကသ်ည်။ အခုအခွိနမြှာ ဘာပဲလုပလြုပ် ရမညဆြိုတာကို ကြောစြိုးသောြ သိနသည်ေ မဟုတလြား။ စိတထြဲကတော့ တထိတထြိတကြတော့ ရှိနသေေးသည်။ ဒါ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ဒေါလြေးဝတရြညရြဲ့ နှုတခြမ်းကို နမ်းဖူးခွင်းပဲ မဟုတလြား။ တောကြှာ ထပြီးကောပါက စားနရသေည့ဟြာလေး ငတသ်ှားမှာလည်းစိုးသည်။

ဒေါလြေးဝတရြညရြဲ့ နူတခြမ်းတွကေ ခွိုမှိနလြှသည်။ ပထမတော့ သကြားလုံးလေး စုပသ်လို စုပလြိုကသ်ည်။ နောကတ်ော့ ပိုရဲလာပြီး သူ့လွှာကြီးကို ဒေါလြေးဝတရြညပြါးစပထြဲ ထိုးထည့ပြှီး လွှောကမြှှကြညေ့သ်ည်။ ဒေါလြေးဝတရြညရြဲ့ လွှာလေးကို ထိုးဆှကြည့်သ်ည်။

ပထမတော့ ဘာမှတုန့ပြှနမြှု မရှိသောလြည်း ရုတတ်ရကြ ကြောစြိုးသောလြွှာကို ပြနစြုပလြိုကတ်ာ ခံစားလိုကရြသည်။ ကြောစြိုးသောြ လီးတနကြှီးလည်း တုနခြါသှားရသည်။ ကြောစြိုးသောြ ဝမ်းသာအားရ ဒေါလြေးဝတရြညလြွှာလေးကို သူ့လွှာနှင့ပြှတသ်ည်။ ဒေါလြေးဝတရြည် ပါးစပထြဲမှာ လွှံလာတဲ့ အရညတ်ှကေိုပါ စုပပြဈလိုကသ်ည်။ အောကပျိုင်းမှာလည်း သူ့ဖငကြို ကော့ကာ ကော့ကာ တဈခကြခြငွြး ဆောင့ဆြောင့လြိုးပေးနမေိသည်။

ဒေါလြေးဝတရြညရြဲ့ လကတ်ှကေ သူ့ကြောပြငကြို ဘယအြခွိနထြဲက ဖကတ်ှယန်မှန်ေးပင် မသိလိုကရြ။ ကာမအရသာ အထွတအြထိပကြို ရောကသ်ှားတော့ နှစ်ယောကစြလုံး တဈယောကကြို တဈယောကြ တင်းတင်းကြပကြှပ် ဖကထြားသညကြိုသာ သတိထားမိတော့သည်။ သို့ပမေဲ့ ဒေါလြေးဝတရြညရြဲ့ မကြလြုံးတွကတေော့ ပိတလြို့ထားဆဲ။ ကြောစြိုးသောကြ ဒေါလြေးဝတရြညန်ှုတခြမ်းလေးကို တဈခကြြ ဖြဖြလေး နမ်းလိုကပြှီး သူ့ကိုယပြေါမြှ ဘေးကို လှိမ့ဆြင်းလိုကသ်ည်။ သူ့လီးကြီးကလည်း ပြော့နပြေီမို့ လရညမြွားနှင့အြတူ လွှောထွကလြာသည်။ ပေါငမြှာ စေးကပကြပ် ဖြစ်နသေောလြည်း ထရမှာလောလောဆယ် နားချင်သ်ေးတာမို့ ခဏနပန်လေိုကသ်ည်။ နောကတ်ော့ အသာထလိုကပြှီး ရချိုးခန်းထဲသှားကာ သူ့လီးကြီးကို သချောဆေးကြောလိုကသ်ည်။

ရချိုးခန်းထဲမှ သဘကအြသေးလေးတဈခုကို တခွမ်းရဆှတ်ေ နည်းနည်းညှဈခလွိုကပြှီး ယူလာခဲ့သည်။ ပကလြကပြငရြှိနသေေးသော ဒေါလြေးဝတရြညရြဲ့ အဖုတန်ှင့ြ ပေါငခြှဆုံနရောကို သဘကရြစေိုပိုင်းဖြင့ြ သချောသန့စြငပြေးလိုကသ်ည်။ ပြီးမှ ချောကသ်ည့အြပိုင်းလေးဖြင့ြ သုတကြာ ရချိုးခန်းထဲ ပြနသ်ှားထားလိုကသ်ည်။ ပြီးတော့မှ ခွငထြောငထြဲ ပြနဝြငလြာတော့ ဒေါလြေးဝတရြညရြဲ့ ဂါဝနကြ သူ့ကိုယလြုံးကို လုံလုံခွုံခွုံ ပြနဖြုံးရကသ်ား ဖြစ်နပြေီ။ ကြောစြိုးသောလြည်း သူတို့နှစ်ယောကကြိုယလြုံးပေါကြို စောငပြါးလေး ဖုံးကာ ခွုံလိုကသ်ည်။ သူ့ကို ကြောပေးပြီး ကြေးကြေးလေး အိပန်သေော ဒေါလြေးဝတရြညခြါးလေးကို အနောကမြှ အသာဖကရြင်း သူလည်း မကြလြုံးမှိတမြှေးလိုကရြာ ခဏအတွင်းမှာပင် အိပပြွောသ်ှားတော့သည်။

ကြောစြိုးသောြ အိပယ်ာက ရုတတ်ရကြ နိုးလာသည်။ သူ့ဘေးမှ လှုပရြှားမှုကြောင့ဖြစ်သည်။ ပထမတော့ အိပခြငွမြူးတူးနှင့ြ ဘာမှန်းမသိ နောကမြှ ဒေါလြေးဝတရြည် ထသှားတာကို သတိထားမိလိုကသ်ည်။ ရေးခွိုးခန်းထဲ ဝငသ်ှားတာဆိုတော့ ရှုးပေါကခြငွလြို့ တရေးနိုးထပေါကတ်ာဖြစ်မည်။ ကြကတ်ှနသ်ံ သဲ့သဲ့တော့ ကြားနရပြေီ အလင်းရောငတ်ော့ မရှိသေး။ အာရုံတကစြ မနကလြေးနာရီကြောြ ငါးနာရီ ပတဝြန်းကငွလြောကြ ဖြစ်မညဟြု ခန့မြှန်းမိသည်။ သူ့လီးကြီးမှာလည်း မာတောင် တောင့တ်င်းနသညေကြို သတိထားမိသည်။ စိတလြာလို့တော့ မဟုတ်၊ ညဘကကြ အားရပါးရဆှဲခဲ့ပြီးတော့ ကြေးကြေးလေး အိပန်မေိလို့လား။ သူအရငကြ ညဖကဂြှလှေိမ့ကြှမ်းသှားရငလြည်း မနကအြိပယ်ာထမှာ လီးကြီးက မာတင်းနတတေသ်ည်။ အကြောညှောင်းတာလား ဘာလားမသိ။ ခနနတေော့ ပြနပြှီး ပြော့ကသွှားတတသ်ည်။

အခုကတော့ ဒေါလြေးဝတရြညအြိပယ်ာထဲမှာ ရောကန်ပြေီး ညကလည်း ဆောပြှီးပြီ။ အခု သူပြနလြာရငလြည်း ဆောဖြို့ ဆန်ဒရှိနသညေဆြိုတော့ ပြနကြမွညမြထင်။ ရာသီဥတုကလည်း မနကပျိုင်းတောင် အိုကစြပစြပမြို့ ကြောစြိုးသောကြ ကိုယပြေါကြ စောငကြို ဖယခြလွိုကပြှီး ပုဆိုးကိုပါ ကြင်းလုံးကြှတ် ကနခြွှတပြဈလိုကသ်ည်။ သူ၏ မာတောငန်သေော လီးကြီးကို လကဖြှင့ြ ဖြဖြလေး ဆုပကြိုငကြာ တဈခကြန်ှဈခကြြ ဆောင့ပြေးလိုကသ်ည်။

ရချိုးခန်းတံခါးပြင့လြာတာ တွေ့ရသဖြင့ြ ပကလြကလြှနကြာမကြလြုံးကို မှိတထြားလိုကတ်ော့သည်။ မကြခြှံကြားမှ မှေးမှေးလေးလုပကြာ ဒေါလြေးဝတရြည် ကုတငဆြီသို့ ပြနလြာသညကြို ကြည့်န်မေိသည်။ သူ့စိတထြဲမှာတော့ သူအိပခြငွယ်ောငဆြောငန်လွှင်ေ ဒေါလြေးဝတရြညကြလည်း သူ့ကို တကလြုပရြငလြုပ်၊ မလုပရြငလြည်း ပုလှမွေား ပေးမလားလို့ အတွေးနှင့ြ ဖြစ်လသည်ေ။ သို့သောြ ဒေါလြေးဝတရြည် ခွငထြောငထြဲ ဝငလြာပြီး အလံတိုငကြှီးလို ထောငမြတန်သေော သူ့လီးတနကြှီးကို စူးစူးစိုကစြိုကကြှည့လြိုကြ၊ သူ့မကြန်ှာကို ကြည့်လြိုကြ လုပန်ပြေီး၊ မထိမကိုငပြဲ ကြောစြိုးသောဘြေးမှာ အသာလှဲလွှောင်းလိုကသ်ဖြင့ြ ကြောစြိုးသောတ်ဈယောကြ နည်းနည်းတော့ စိတပြကြသ်ှားရသည်။ ဒေါလြေးဝတရြညကြ ဘာသဘောလဲ သူစဉြးစားလို့ မတတတ်ော့။

သူလုပန်တေုန်းမှာ မကြလြုံးမဖြင့ြ အိပခြငွယ်ောငဆြောငသ်ညကြ ဟုတပြါပြီ သူ့ကို တရားဝင် ခွင့မြပြုချင်လြို့ပေါ့။ အခု သူအိပခြငွယ်ောငဆြောငန်တေော့ ရော ကိုယ့ကြို လာလုပမြပေးတာက ဘာလို့လဲ။ ကြောစြိုးသောခြေါင်းထဲ အလင်းတဈခု လကသ်ှား၏။ အင်း သူကငါ့ကို မယုံလို့နမှောပဲ။ သူလုပပြေးနတေုန်း ငါကမကြလြုံးဖြင့လြိုကရြင် သူဘယလြိုမှ ငှင်းလို့ မရတော့ဘူး။ ငါတို့နှစ်ယောကြ ဖြစ်ခဲ့ကြတာမှာ သူမသိပါဘူး ဆိုတာကို ငှင်းလို့မရနိုငတ်ော့ဘူး။ အဲ့ဒါကြောင့ြ ငါသူ့ကို ဘာလုပလြုပ် သူက အိပခြငွယ်ောငဆြောငန်ပြေီး သူကိုယတ်ိုငကြတော့ ငါ့ကို မလုပတ်ာဖြစ်မယ်။

ထိုသို့ အတွေးပေါကသ်ှားပြီးနောကြ ကြောစြိုးသောစြိတထြဲ လူငယပြီပီ မခံချင်စြိတကြလေးလည်း ဖြစ်သှား၏။ အေးလေ ဒီလိုမွိုး ကစားချင်တ်ယ် ဆိုရငလြည်း သိကြသေးတာပေါ့ကြာဟု စိတထြဲတွေးပြီး အိပယ်ာပေါြ ထထိုငလြိုကသ်ည်။ ပကလြကကြလေး အိပန်သေော ဒေါလြေးဝတရြည် ဂါဝနစြကို လှနတ်ငလြိုကပြှီး ပေါငန်ှဈလုံးကို ရဲရဲတင်းတင်းပင် ကားလိုကသ်ည်။ ဒေါလြေးဝတရြည် အိပပြွောမြှာ မဟုတသ်ေးဘူး ဆိုတာကို သူကောင်းကောင်းသိသည်။ နောကတ်ဈခုက မကြာခငမြှာ မိုးလင်းလာတော့ မည် သူတို့မှာ အခွိနသ်ိပမြရှိတော့။

ဒေါလြေးဝတရြညရြဲ့ ပေါငန်ှဈလုံးကြားဝငလြိုကပြှီး စောကဖြုတလြေးကို ငုံ့နမ်းလိုကသ်ည်။ အခုမှ ဆပပြှာမှှေးဖြင့ြ ဆေးလာလို့ထငသ်ည်။ ဆပပြှာနံ့သင်းသင်းလေး မှှေးနသည်ေ။ ကြောစြိုးသောြ သူ့လွှာဖြားဖြင့ြ နူတခြမ်းသား တွန့တ်ှန့လြေးတွကေို ယကလြိုကသ်ည်။ နောကတ်ော့ စောကစြေ့လေးကို လွှာထိပဖြှင့ြ ဖိလှိမ့ကြာ လှည့ပြတကြစားလိုကသ်ည်။ နောကတ်ော့ စောကစြေ့လေးကို သူ့လကည်ိုးလေးဖြင့ြ ဖိပြတခြှပေေးနရင်ေးက သူ့လွှာကို စောကခြေါင်းအတွင်းသားနုနုလေးတွေ ထိတို့ယကပြေးနမေိသည်။

ဒေါလြေးဝတရြည် စောကရြညလြေးတွေ စို့လာသညမြို့ ညီစို့စို့အနံ့လေး ထွကလြာသည်။ ခဏလေးနှင့ြ ကြောစြိုးသောြ နှာခေါင်းယဉသ်ှားသည်။ ထိုအနံ့က သူ့တဏှာစိတကြို ပိုကြှစတောကိုလည်း သတိထားမိသည်။ ဒေါလြေးဝတရြည် ပေါငန်ှဈလုံးကလည်း သူ့လွှာ ပိုပြီး သှင်းလို့ဝငန်ိုငရြန် ကားပေးလာသည်။ ဖငကြှီးတွကလေည်း အငှိမမြနေ လှုပရြှားလာသည်။ ဒေါလြေး ဝတရြညစြိတကြှှလာပြီ ဆိုတာကို သူသိလသည်ေ။ သူက အဲဒီအခွိနကြို စောင့န်တော မဟုတလြား။

ကြောစြိုးသောြ ဒေါလြေးဝတရြညကြိုယပြေါကြို ပြောင်းပြနတ်ကခြှလိုကသ်ည်။ ဆိုလိုတာက ဒေါလြေးဝတရြညရြဲ့ ခွထေောကတ်ှဖကေကြို မကြန်ှာပြုပြီး ခွလိုကခြှင်းဖြစ်သည်။ သို့သောြ ကိုယပြေါမြှာတော့ တကမြထိုငပြါ။ ဒေါလြေးဝတရြညရြဲ့ ကိုယတ်ဖကတ်ခကြမြှာ ဒူးထောကလြိုကသ်ည်။ နောကတ်ော့ သူ့ခေါင်းကို ငုံ့ပြီး လွှာဖြားဖြင့ြ စောကစြေ့လေးကို ထိုးပေးပြန်၏။ ပြီးမှ သူ့ကိုယကြို နောကသ်ို့ တဖြည်းဖြည်းဆုတကြာ ဒေါလြေးဝတရြညကြိုယပြေါမြှောကရြကြ လေးဖကထြောကအြနအထေားရအောင် လုပလြိုကသ်ည်။ အခုတော့ သူ့လီးကြီးက ဒေါလြေးဝတရြည် မကြန်ှာပေါဝြဲနခွပြေေီ။

သူ့လီးကြီးကို လကတ်ဖကဖြှင့ကြိုငရြင်း ဒေါလြေးဝတရြည် နှုတခြမ်းလှှာမှာ တေ့ပေးလိုကသ်ည်။ ဒေါလြေးဝတရြညကြ သှားကို စေ့ထားသည်။ ကြောစြိုးသောကြ သူ့လီးထိပဖြှင့ြ ဒေါလြေးဝတရြညန်ှုတခြမ်းတလွှောကကြို ပြတသ်ပပြေးလိုကသ်ည်။ နောကြ လကတ်ဈဖကဖြှင့ြ ဒေါလြေးဝတရြည် စောကစြေ့လေးကို ဖိပြတထြည့လြိုကရြာ အကနဲ အသံနဲ့အတူ ဒေါလြေးဝတရြည် ပါးစပပြှင့သ်ှားသည်။ ထိုအခါမှ လီးကြီးကို ဒေါလြေးဝတရြညပြါးစပထြဲ ဝငသ်လောကြ ထိုးထည့ပြှီး သူ့ပါးစပကြိုလည်း ဒေါလြေးဝတရြည် စောကပြတဆြီ ထိကပလြိုကသ်ည်။ အခုတော့ ဘာတတန်ိုငသ်ေးလဲ ကြောစြိုးသောတ်ဈယောကြ ဒေါလြေးဝတရြညကြို သူလိုချင်သ်ည့ြ ဆဈစတီနိုင်းပုံစံ မရရအောင် ဖနတ်ီးနိုငခြဲ့လပြေီ။

ကြောစြိုးသောကြ ဒေါလြေးဝတရြည် စောကပြတကြို မှိနရြညရြှကရြည် ယကပြှီး စောကစြေ့ကလေးကို သူ့လကထြိပကြလေးဖြင့ြ ပြတသ်တပြေးနခွေိနမြှာ ဒေါလြေးဝတရြညပြါးစပကြလည်း သူ့လီးကြီးကို တပြှတပြှှတ် စုပပြေးနလပြေေီ။ ကြောစြိုးသောတ်ဈယောကြ သူ့လီးကြီးကို ဒေါလြေးဝတရြညစြုပပြေးနသညေဆြိုသည့ြ အသိကြောင့ြ ခကြခြငွြးပင် ပြီးချင်သ်ှားသောလြည်း အတင်းကို ထိန်းထားလသည်ေ။

သူက ဒေါလြေးဝတရြည် အရမ်းစိတတ်ကကြှှလာမည့အြခွိနကြို စောင့န်လခွေင်ေး ဖြစ်လသည်ေ။ သူ့လွှာနှင့ြ သူ့လကမြွား၏ မနားမနေ ကစားပေးမှုကြောင့ြ ဒေါလြေးဝတရြညတ်ဈယောကြ ဖငကြှီးတယမ်းယမ်း အိပယ်ာပေါမြှ မှှောကမြှှောကတ်ကလြာပြီး သူ့လီးကြိးကိုလည်း အားရပါးရ စုပန်သညေ့ြ အခွိနကြှတော့မှ စိတကြို လွော့ခလွိုကတ်ာ သုတရြညမြွားကို လှှတထြုတပြဈလိုကလြတေော့သည်။

ဒေါလြေးဝတရြညအြဖို့လည်း ရှေးခယွစြရာလမ်းမရှိတော့၊ သူ့ကိုယသ်ူပင် သတိမထားမိ၊ ပါးစပထြဲ ပန်းထည့လြာသော ပူနှေးနှေး သုတရြညမြွားကို မွိုခပြဈလိုကမြိပြီး သူကိုယတ်ိုငလြည်း တဆတဆြတ် တုနတ်ကကြာ ကာမအရသာ အထွတအြထိပသ်ို့ ရောကရြှိခံစားသှားရလတေော့သည်။

မနကကြှတော့ ထုံးစံအတိုင်း ဒေါလြေးဝတရြညကြ မှို့နယလြူကြီးများနှင့ြ မိတငတ်ှလေုပန်တေော့ အလုပမြရှိသော ကြောစြိုးသောြ တဈယောကြ နေ့လညစြာ စားပြီးသညန်ှင့ြ အိပင်ိုကလြာလသည်ေ။ ညကလည်း သိပမြအိပဖြစ်၊ ဒေါဖြူးဝတရြညန်ှင့ကြလည်း နှစ်ခွီပြီးထားတော့ လူက အလိုလို နှပခြငွန်သည်ေ။ နောကတ်ဈခကြကြ မနကစြာ စားကြသည့အြခွိနတ်ှင် ဒေါလြေးဝတရြည် မကြန်ှာသိပမြကောင်း၊ မကြန်ှာထားက တင်းနသည်ေ။ ကြောစြိုးသောကြိုလည်း ရှိသညလြို့ပင် အမှတမြထားသလိုပင်။

ဘာလို့လဲ စဉြးစားနမေိသည်။ ညက မပြောမဆို သူ့ပါးစပထြဲ သုတရြညတ်ှေ ပန်းထည့ပြဈလိုကမြိလို့ပဲလား။ အဲဒါတဈခုပဲ ထူးခွားတာ လုပမြိသည် မဟုတလြား။ စောကဖြုတကြတော့ မပြောမဆို လုပန်တောပဲ ဘယန်ှဈရကြ ရှိသှားပြီလဲ။ ကြောစြိုးသောြ ညဈညဈဖြင့ြ အိပပြဈလိုကသ်ည်။

ညနစေောင်း ဒေါလြေးဝတရြညပြှနလြာပြီး ညနစော စားကြတော့လည်း မကြန်ှာက တင်းတင်းမို့၊ ကြောစြိုးသောြ မနတတေတ်ော့၊ သူလုပလြိုကတ်ာ နည်းနည်းများ လှနသ်ှားလို့လားဟု တွေးနမေိသည်။ သို့သောြ ညဦးပိုင်းရောကလြာသည့ြ အခွိနမြှာတော့ ကြောစြိုးသောြ လူငယပြီပီ မခံချင်စြိတကြလေး ပေါလြာ၏။ ဒေါလြေးဝတရြညတ်ဈယောကြ သူလိုးနတောကို သိသိကြီးနှင့ြ ငှိမခြံနသေောလြည်း သူ့ကို အသိအမှတမြပြု၊ မနေ့ညက သူ့ပါးစပထြဲ သုတရြညတ်ှေ ပန်းထည့လြိုကတ်ော့မှ မကြမနေပဖြှင့ြ မကြန်ှာထားတင်းပြနသည်ေ။ နပေါစပေေါ့ သောကဂြရုစိုကလြို့ တောပြှီ၊ ဒီည မသှားတော့ဘူး။ ငါလည်း အခုခရီးစဉမြှာ သူ့ကို စောကဖြုတထြဲ ၂ ခါ၊ ပါးစပထြဲ တဈခါ လိုးပြီးပြီ၊ တောပြှီပေါ့ ဒီလောကဆြို။ ထိုသို့သော အတွေးပေါင်းစုံဖြင့ြ ကြောစြိုးသောတ်ဈယောကြ သူ့အခန်းထဲက ကုတငပြေါတ်ှင် တလူးလူး တလိမ့လြိမ့ြ ဖြစ်နေ၏။

ဒေါဖြူးဝတရြညအြနနှငေ့ကြလည်း မနေ့ညက ကိုယ့ဘြာသာ ကာမစိတတ်ှေ အရမ်းတကကြှှသှားပြီး ကြောစြိုးသောြ လီးကြီးကို အားရပါးရ စုပလြိုကမြိသည်။ ပထမတော့ ကောငလြေးကို သူမသိဘူးဟု ဟနဆြောငကြာ အလိုးခံလိုကမြည်၊ နောကတ်ော့ မိမိ မလိုချင်တ်ော့ သူ့ကို အနားကပ် မခံလိုကလြွှင် ပြီးရောဟု တွကထြားခဲ့သည်။ သို့သောလြည်း မနေ့ညက အဖြစ်အပကြကြှောင့ြ အခုတော့ ဘယလြိုမှ ငှင်းလို့မရနိုငတ်ော့။ သူ့ပါးစပကြ အားရပါးရ စုပခြဲ့တာကို ငှင်းလို့ မရတော့။ နောကတ်ဈခုက သူ့အမွိုးသားပင် သူ့ပါးစပထြဲမှာ သူအပြီးမခံခဲ့။ အခုတော့ တူအရှယကြောငလြေး လီးကြီးမှ သုတရြညတ်ှကေို မွိုခခွဲ့လိုကရြသည်။ အဲ့တာကို ညဘကန်ှာတင်းနစဉေကြ ဘာမှမဖြစ်သလိုပမေဲ့ မနကအြိပယ်ာထတော့ တွေးတွေးပြီး ဒေါပြနမေိသည်။ ထို့ကြောင့ြ မကြန်ှာက မကောင်း။ ဒီညတော့ တောပြှီဟု စဉြးစားထားသည်။

သို့သောလြည်း ညဦးပိုင်းရောကတ်ော့ စိတပြှသှေားပြီး အဖုတကြလည်း စပြီး ယားလာသည်။ သှေးက ပြနတ်ောင်းတလာသည်။ ကောငလြေးများ လာလမလေားဟု တမွှောမြွှောြ ဖြစ်ရသည်။ အောကကြ အတွင်းခံပငတ်ီ ဘရာ အကုနခြွှတပြှီး ထုံးစံအတိုင်း ညဝတအြင်ျကြီလေး ဝတပြှီးတော့ လညတ်ိုင် လကကြောကဝြတတ်ို့ကို ရမှေှေး ဖြန်းလိုကသ်ည်။ နောကတ်ော့ လိုရမယရြ ဟု တွေးကာ ဂါဝနကြို လှနပြှီး ပေါငကြှားသို့ ရမှေှေး တဈခကြန်ှဈခကြြ ညှဈဖြန်းလိုကသ်ည်။

နောကတ်ော့ ဒေါဖြူးဝတရြည် အိပယ်ာပေါလြှဲကာ စာအုပတ်ဈအုပ် ကောကကြိုငကြာ လှနလြောဖတကြှည့န်သည်ေ။ နားကတော့ တံခါးခေါကသ်ံ ဘယတ်ော့များ ကြားရမလဲဟု စွံ့ထားလိုကမြိသည်။ အတွေးထဲမှာတော့ မနေ့ညက ကြောစြိုးသောြ သူ့စောကဖြုတကြို ကောင်းကောင်းယကပြေးနတေုန်း သူက ကြောစြိုးသောလြီးကြီးကို အားရပါးရ စုပပြေးနတောကို တွေးမိနပြေီး စောကဖြုတထြဲမှ နည်းနည်း စိုတိုတို ဖြစ်လာ၏။ သူဒီလောကထြိ ရောကအြောင် လမ်းစထွငလြာခဲ့ပြီးမှ ဘာလို့ ရိုကခြခွငွရြတာလဲဟု ကိုယ့ကြိုယကြို တွေးစပြုလာသည်။ ကိုယကြ အကြီးပဲ တဈခုခုဆို ကိုယကြ စခေါမြှပေါ့လေ။ လူငယကြတော့ ကြောကမြှာပေါ့လဟေုလည်း တွေးလာသည်။ ညဆယန်ာရီလောကကြှတော့ ဂဏှာမငှိမတ်ော့။

ဒေါဖြူးဝတရြည် သူ့အခန်းတံခါးကို အသာလေးလှပကြာ လူသှားစင်ျကြနတ်ဖကခြှမ်း၊ သူ့အခန်းနှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငကြ ကြောစြိုးသောအြခန်းရှိရာလွှောကသ်ှားလိုကသ်ည်။ အခန်းရှေ့ တံခါးဝမှာ ရပကြာ အခန်းတံခါးကို အသာလေးခေါကလြိုကသ်ည်။

“ သားရေ၊ ကိုကြောြ.. အိပပြှီလားကြယ့ြ”

ကြောစြိုးသောကြလည်း ပထမပိုင်းကသာ စိတတ်ိုနသလေို ဖြစ်သောလြည်း ညဘကရြောကတ်ော့ အရငည်တွကေ ဖကခြဲ့ လိုးခဲ့ရတာတွကေို ပြနလြှမ်းနပြေီး ဒေါလြေးဝတရြညအြခန်းကို ထသှားချင်စြိတပြေါကန်လပြေေီ။ သို့သောလြည်း မကြန်ှာပုပသ်ိုးသိုးကို ကြောကတ်ာက တကြောင်း၊ မခေါပြဲလည်း မသှားရဲတာက တကြောင်းမို့၊ စာအုပတ်ဈအုပကြို ကိုငကြာ ပုဆိုးခွုံထဲမှ လီးကိုသာ အသာအယာ သူ့လကဖြဝါးဖြင့ြ ပြတသ်တန်မေိလသည်ေ။ ထိုအခွိနမြှာပင် အခန်းဝမှ တံခါးခေါကသ်ံ ကြားလိုကရြခွင်း ဖြစ်လသည်ေ။

“သားရေ ကိုကြောြ အိပပြှီလားကြယ်”

ကြောစြိုးသောြ ကုတငပြေါမြှ ကမန်းကတန်းထသှားကာ အခန်းတံခါးဖြင့လြိုကသ်ည်။ အခန်းဝမှာတော့ ဒေါဖြူးဝတရြည်၊ သူညဖကအြိပလြွှငဝြတန်ကြေ ညဝတဂြါဝနအြရှည် အဝါရောင် ပါးပါးလေးဖြင့ြ ရပန်သည်ေ။ ပထမ တဈယောကန်ှင့တ်ဈယောကြ ဘာပြောရမှန်းမသိ ရုတတ်ရကြ အန်းတန်းတန်း ဖြစ်နကြသေည်။ ကြောစြိုးသောကြ အပေါကဝြမှ ကိုယကြို ဘေးသို့ဖယပြေးလိုကရြင်း

“လာလေ ဒေါလြေးဝတရြည်၊ သားမအိပသ်ေးပါဘူး စာဖတန်တော”

ဟုပြောလိုကတ်ော့ ဒေါဖြူးဝတရြည် အခန်းထဲ ဝငလြိုကပြှီး ဘာရယမြဟုတ် ကုတငဘြေးသို့ လွှောကသ်ှားလိုကသ်ည်။ ကြောစြိုးသောကြ ဒေါဖြူးဝတရြည် နောကဖြကမြှ တဈလုံးစီ ခါရမ်းပြီး သှားသော တငပြါးဆုံကြီးများကို ကြည့်ရြင်း သူ့အခန်းတံခါးကို ပြနပြိတကြာ ဂလန့ထြိုးလိုကလြသည်ေ။ နောကတ်ော့ ဒေါလြေးဝတရြညအြနောကဘြကသ်ို့ အမှနလြိုကသ်ှားလိုကသ်ည်။ ဒေါလြေးဝတရြညကြ ကုတငန်ားရောကမြှ ကြောစြိုးသောဖြကြ ပြနလြှည့ပြှီး

“သားက ဘာစာအုပဖြတ်.. အု”

အနောကမြှ ကပရြကပြါလာသော ကြောစြိုးသောကြ ဒေါလြေးဝတရြညကြို ဆှဲဖကကြာ နှုတခြမ်းချင်ြး ငုံစုပပြဈလိုကသ်ည်။ နှစ်ဦးစလုံး၏ ဖြင့မြပြောပဲ ဖိနှိပထြိန်းကြပထြားသော စိတတ်ှကေ ပြင့ထြှကကြကြုနတ်ော့သည်။ တဈယောကန်ှင့ြ တဈယောကြ အငမ်းမရ နမ်းစုပမြိကြရင်း၊ ကြောစြိုးသောရြဲ့ လကတ်ှကလေည်း ဒေါလြေးဝတရြည် တငသ်ားတွကေို ဆုပကြိုင် ဖစွည်ှဈ နှယန်မေိတော့သည်။ ခနကြာတော့ မောလွှသှားသော ဒေါလြေးဝတရြညကြ သူ့နှုတခြမ်းတွကေို ကြောစြိုးသောြ ပါးစပမြှ ခွာလိုကပြှီး အသကအြောင့ထြားသမွှကို မဝတဝ ရှူနရင်ေးမှ

“ ဒေါလြေးတို့ မမှားသင့ဘြူးနောြ သား”

“ ဘာလို့လဲ ဒေါလြေးရယ်၊ သား ဒေါလြေးကို ခစွန်မေိပြီ”

“ ဟင့အြင်း ဒေါလြေးမှာက အိမထြောငန်ဲ့လကြယ်ေ၊ နောကပြှီး သားက ဒေါလြေးရဲ့ တူအရင်းလို သားအရင်းလိုပဲဟာကို”

“ဒါပမေဲ့ တကယ့အြရင်းမှ မဟုတတ်ာလေ၊ သားတို့ က ဒီလောကအြဆင့ရြောကန်မှပေဲ ဒေါလြေးရယ်”

ပါးစပကြသာ ဆငခြွတွဖြေငေ့ြ ငှင်းနသေောလြည်း ဒေါဖြူးဝတရြည် ပေါငခြှစုံမှာတော့ အရညတ်ှေ ရှဲနပေါပြီ။ ကြောစြိုးသောြ ပုဆိုးအောကမြှ လီးကြီးကလည်း ထိုးထောငထြလို့ သူ့ပေါငတ်ှေ ဗိုကတ်ှကေို ဟိုထိုးဒီထိုး ထောကမြိနပြေီ မဟုတပြါလား။ ကြောစြိုးသောကြ ဒေါဖြူးဝတရြညကြို သူ့ကုတငစြောင်းပေါဖြငထြိုငကြလွေးဖြစ်အောင် အသာလေး လမ်းကြောင်းပေးလိုကသ်ည်။ ဒေါဖြူးဝတရြည် လညတ်ိုင် အနံ့ကို နမ်းရှုံ့ပေးရင်းမှ ညဝတဂြါဝနပြုခုံးကြိုးကို ပုခုံးပေါမြှာ အသာလွှောခရွင်း ဘရာဇီရာဂွိတကြို ဖြုတလြိုကသ်ည်။ လှတလြပသ်ှားသော နို့ကြီးတွကေို ငုံစုပပြေးလိုကတ်ော့ ဒေါဖြူးဝတရြညတ်ဈယောကြ ငှီးသံလေးထွကလြာသည်။

ကြောစြိုးသောခြေါင်းမှ ဆံပငတ်ှထေဲ ဖူးဝတရြညလြကခြွောင်းတွေ ထိုးထည့ရြင်း ကုတခြှဈပေးနမေိသည်။ ကြောစြိုးသောကြ နို့ကြီးတွကေို ကုန်းစို့ပေးနရင်ေးက သူ့ပုဆိုးကို ကြင်းလိုကပြုံခွှတခြလွိုကသ်ည်။ ဒေါဝြတရြညဂြါဝနကြို မတငရြင်း အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို ဆှဲခွှတတ်ော့ ဒေါဖြူးဝတရြညကြ ဖငကြို အသာလေးကြှပေးမိသည်။ အခုတော့ ကုတငစြောင်းမှာ ပေါငကြားထိုငန်တေဲ့ ဒေါဖြူးဝတရြညရြဲ့ ပေါငန်ှဈလုံးကြားမှာ လီးကြီးထောကလြို့ မတတ်ပမြကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ရပန်တောက ကြောစြိုးသောြ။

‌ဒေါဖြူးဝတရြညန်ို့တွကေို ဘယတ်ဖကြ ညာတလှည့ြ စို့နရင်ေးက သူ့လီးကြီးကို လကတ်ဖကန်ဲ့ ကိုငထြိန်းရင်း အရညတ်ှေ စိုစွတန်ပြေီဖြစ်တဲ့ ဝတရြညရြဲ့ စောကဖြုတအြဝကို တေ့ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ကော့သှင်းလိုကတ်ော့သည်။ အခုတော့ ကုတငစြောင်းမှာ ထိုငပြှီး သူ့လညကြုတကြို လကန်ှဈဘကန်ဲ့ ခိုထားတဲ့ ဒေါလြေးဝတရြညကြို ပေါငန်ှဈဖကမြပြီး မတတ်တ် ရပလြကြြ ကောင်းကောင်းကြီးကို အားရပါးရ လိုးနမေိတော့သည်။ ပြင့်လင်းသှားပြီဖြစ်တဲ့ ခစွသ်ူနှစ်ဦးတို့ရဲ့ ငှီးတွားသံ၊ အသကရြှူသံပြင်းပြင်းတွေ၊ အရညရြှှဲရှှဲနဲ့ တဈခကြတ်ဈခကြြ လခေိုလို့ ထွကတ်ဲ့အသံ၊ ဆီးခုံချင်ြးရိုကသ်ံ၊ စတဲ့ အသံတွသော တိတဆြိတတ်ဲ့ ညဘကြ၊ ဘိုတဲ အခန်းတဈခုမှာ လှုပခြါလို့ နပေါတော့သည်။

အဲဒီညက ဒေါဖြူးဝတရြည် သူ့အခန်းပြနသ်ှားမအိပဖြစ်တော့ပါဘူး။ ကြောစြိုးသောကြ သူ့ကို ကုတငစြောင်းတငလြိုးပြီး တဈခွီပြီးတော့ ကုတငပြေါတ်ကြ တဈယောကကြို တဈယောကဖြကပြှီး နားကြပါသည်။ ခနနတေော့ ကြောစြိုးသောြ လီးကြီးပြနမြာလာတော့ လှကြေီးထိုး ပုံစံနဲ့ တဈခွီလိုးကြပါသည်။ အဲဒီအခွီအပြီးမှာတော့ နှစ်ယောကစြလုံး အိပမြောကသွှားကြပါတော့သည်။

မနကြ မိုးလင်းခါနီးကြမှ ပြနန်ိုးလာတော့ အားပြနပြှည့န်တေဲ့ ကြောစြိုးသောကြ ဒေါဖြူးဝတရြညကြို လေးဘကထြောကခြိုင်းပြီး ဒေါ့ကီစတိုင် ဆှဲလိုကသ်ည်။ အဲဒီအခွီပြီးလို့ ခဏနားပြီးမှ ဒေါဖြူးဝတရြည် ကိုယ့အြခန်းကို ပြနခြဲ့ရသည်။ အဲဒီနေ့က ဒေါဖြူးဝတရြည် ခရီးစဉလြည်း ဆုံးပြီမို့ နပြညေတ်ောကြို ပြနခြဲ့ကြပါတော့သည်။

အိမပြှနရြောကတ်ော့ အိမကြှီးတဈလုံးလုံးမှာ နှစ်ယောကထြဲဆိုတော့ သူတို့မှာ ညားခါစလငမြယား ဟန်းနီးမှန်းထွကသ်လို ဖြစ်နကြသေည်။ ဒေါဖြူးဝတရြညမြှာ ခပထြနထြနဖြစ်ပြီး အားကောင်းမောင်းသန် အရှယကြောင်း ကြောစြိုးသောလြို ကောငလြေးနှင့ြ ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း လိုးဖြစ်နပြေီဆိုတော့ ပိုပြီး ထနသ်ထကြ ထနလြာရသည်။ စားရသည့ကြလေး ပိုငတသ်ညဆြိုသလို ဖြစ်နကြရေသည်။

ညနစေောင်း ထမင်းစားပြီးတာနှင့ြ သူတို့ နှစ်ယောကြ အငတ်ာနကမြှ ပြနဆြိုကတ်ှကေို ဖြင့ကြှည့ပြှီး စိတထြလာကြလွှင် လိုးကြပြနသ်ည်။ ထိုကားတွထေဲမှ ပုံစံတွလည်ေး စုံပြီ ဆိုတော့ အသဈအဆန်းကို ရှာကြပြနသ်ည်။ တူးအငဝြမ်းတို့ အောဂီဟုခေါသ်ော အုပစြုလိုကြ လိငဆြကဆြံတာတို့ကြတော့လည်း ဒေါဖြူးဝတရြညကြ သူ့ဂုဏသ်ိကျခာနဲ့မို့ မစမ်းသပရြဲ၊ ဆိုတော့ ဘီဒီအကဈြအမကြို စမ်းကြည့်ရြကောင်းမလားဟု ကြောစြိုးသောကြ မေးတော့ ဒေါဖြူးဝတရြညကြ လုပကြှည့လြဟေု ခွင့ပြေးလိုကလြသည်ေ ။

တဈနေ့ ကြောစြိုးသောြ အလုပမြှ စောစောပြနပြှီး သူလိုချင်သ်ည့ြ ပစ်စည်းလေးများကို ရှာဝယကြာ အိမမြှာ ပြနစြောင့န်လေိုကသ်ည်။ ဒေါဖြူးဝတရြည် အလုပမြှ ပြနလြာတော့ အိမပြေါကဝြမှ စီးကြိုပြီး နှုတဆြကအြနမ်းပေးသည်။ အိမရြှေ့တံခါးမကြီးကို ပိတပြှီးသညန်ှင့ြ ထုံးစံအတိုင်း သူတို့နှစ်ယောကြ ဆိုဖာပေါထြိုငပြှီး နှုတခြမ်းချင်ြးစုပကြာ နမ်းကြသည်။ ကြောစြိုးသောကြ ဒေါဖြူးဝတရြည် နို့ကြီးတွကေို အင်ျကြီပေါမြှ ပင် ဆုပန်ှယသ်ည်။ အစပိုင်းတုန်းက ဒေါဖြူးဝတရြညကြ မကြိုကြ၊ သူ့အင်ျကြီတွေ ကြကေုနမြှာစိုးလို့ အဝတအြစားလဲပြီး သို့မဟုတ် ခွှတပြှီးမှ ကိုငခြိုင်းသည်။ နောကတ်ော့ လငမြယား လုံးလုံးလို ဖြစ်လာကြတော့ ကြောစြိုးသောကြ အဲလို ရုံးအဝတအြစားတို့၊ ယူနီဖောင်းတို့ ဝတထြားလွှင် ပိုစိတထြမှန်းသိတော့ ခွင့လြှှတလြာရတော့သည်။

ကြောစြိုးသောကြလည်း ဒေါဖြူးဝတရြညကြို အလုပမြှ ပြနလြာလွှင် အဝတအြစားခကြခြှင်း မလဲစရေ၊ သူတခွီလိုးပြီးမှ လဲရမညဟြု ပြောထားသည်။ ထို့ကြောင့ြ ဒီနေ့လည်း ထုံးစံအတိုင်း နို့ကြီးတွကေို အင်ျကြီပေါမြှပင် နယ်၊ ဖငကြှီးတွကေိုလည်း ထမိနပြေါမြှပင် လကဖြှင့ြ ဆုပခြွလသေည်ေ။ အခုတော့ သူတို့နှစ်ယောကထြဲ ရှိခွိနတ်ှင် မောင် နှင့ြ ဖူး ဟူ၍ တဈယောကန်ှင့တ်ဈယောကြ ခေါကြှလသည်ေ။

“ကဲ မောင် ဒီနေ့ ထူးထူးခွားခွား စမယဆြို ဘာလဲ ပြောပါဦး”

“ဒီလို ဖူး၊ မောင် စဉြးစားထားတာ ပြောမယန်ောြ၊ ဖူးကြိုကမြှ လကခြံ၊ ဖူးမကြိုကရြငလြည်း မလုပန်ဲ့၊ ဒီပြင့ဟြာတဈခု စမ်းတာပေါ့”

“ မောင် စိတကြူးထားတာလေး အရငပြှောပါဦး၊ အဲဒါနားထောငပြှီးမှ ဆုံးဖြတကြှမယလြေ”

“ကောင်းပြီ ဒီလိုလေ မောငတ်ို့ တဈခါပြောဘူးတဲ့ ဘီဒီအကဈြအမ် ဆိုတာလေ ဘောင်းဒေ့၊ စလေ့အနမြာစတာလေ။ အဲတော့ မောငန်ဲ့ ဖူးနဲ့ စလေ့ဗန်ဲ့ မာစတာ ဂိမ်းဆော့မယလြေ။ သခငန်ဲ့ ကြှနပြေါ့။ တဈယောကတ်ဈလှည့စြီ လုပမြယလြေ။ တဈပတခြှားပေါ့။ ဒီအပတ် မောငကြ သခငဆြိုရင် ဖူးက ကြှန်၊ နောကအြပတ် ဖူးက သခငဆြိုရင် မောငကြ ကြှန်။ သခငပြှောသမွှကို ကြှနကြ နားထောငရြမယလြေ။ အဲ့ဒါလည်း ဒီအိမအြတွင်းမှာပဲ လုပမြယလြေ။ အဲ့ဒီ စည်းကမ်းက အိမတ်ံခါးက ထွကတ်ာနဲ့ ပြယသ်ှားမယလြေ”

“ခစ်ခစ် ကောင်းသားပဲ၊ ဖူးက ဘာလုပရြမှန်းမသိဘူး ဆိုတော့ မောငကြ ဒီအပတ် သခငစြလုပလြေ၊ ဖူးက အဲဒီကမှ သငမြှာပေါ့”

“မောငလြည်း လုပဖြူးလို့တော့ မဟုတဘြူး၊ စာအုပတ်ှထေဲ ဖတဖြူးတာပဲလေ အဟီး”

“အဲတော့ ဘယတ်ော့စမလဲ”

“ဖူးသဘောတူရင် အခု စမယလြေ”

ဒေါဖြူးဝတရြည် မကြခြုံးလေး တဖကပြင့ပြှီး စိတဝြငတ်စားဖြင့ြ ကြောစြိုးသောကြို ကြည့်လြိုကသ်ည်။ ဟှန့သ်ူဘယတ်ုန်းက ကြိတကြှံထားသလဲ မေးခွန်းထုတတ်ဲ့ မကြလြုံးတွနေဲ့ပေါ့။

“စလေ ကဲ အခု ဖူးဘာလုပပြေးရမလဲ”

“အင်း အခွခေံစည်းမဉွြး အရငပြှောပြမယ်၊ တဈပတလြုံး မဆော့ဘူးကြာ၊ နို့မို့ ပငွြးသှားမယ်၊ တဈပတကြို သုံးရကလြောကြ ဆော့မယ်၊ တဈယောကြ ကို တဈပတစြီ သခငလြုပကြှေး ။ သခငဖြစ်တဲ့သူကို သခငလြို့ပဲ ခေါရြမယ်၊ သခင် ဖြစ်တဲ့သူက သူ့ကြှနဖြစ်တဲ့သူကို ကြိုကသ်လို ခေါခြှင့ရြှိတယ်။ သခငပြှောတဲ့ဟာကို ကြှနဖြစ်တဲ့သူက အကုနန်ားထောငရြမယ် ဆငခြွမတေကရြဘူး။ သခငကြ မကြိုကရြင် အပြဈပေး ဆုံးမ နိုငခြှင့ရြှိမယ်။ ရကမြစေ့ခင် ကစားတာကို တောပြှီလို့ ပြောလို့မရဘူး။ ကစားတဲ့ ရကမြဟုတပြဲ ရိုးရိုးရကတ်ှမှောမှ ဆကကြစားမယ် မကစားတော့ဘူး ဆိုတာကို ဆှေးနှေးမယ်။ သဘောတူလား။”

“အင်း စိတဝြငစြားစရာပဲ အဟိ”

“ဒါဆို ဒီနေ့က ဗုဒျဓဟူး၊ ဒီနေ့က စမယဆြိုရင် သောကြာနေ့မှာ တဈယောကြ အလှည့ပြှီးမယ်။ စနတနေင်ျဂနှကေိုတော့ ရိုးရိုးပဲနမယ်ေ၊ ကြားရကြ နောကအြပတမြှာ စချင်တ်ဲ့ရကမြှာစ ကဲ ဘယလြိုလဲ”

“အင်း ဟုတပြါပြီ အဲဒါလည်းကောင်းတာပဲ၊ စနေ၊တနင်ျဂနှဆေို ဒီပြငအြလုပတ်ှရှေိတယ်၊ ဆိုရှယကြိဈစတွလည်ေးရှိသေးတယ်၊ ကောင်းပါတယ်၊ ကြားရကတ်ှပေဲ”

“ဟုတပြှီ သဘောတူမယဆြိုရင် စမယ်၊ ဖူး အဝတအြစားတွေ အကုနခြွှတလြိုကတ်ော့ တဈစမှ မကနွန်ဲ့”

“အင်း”

သူတို့နှစ်ယောကကြ ဒီအိမတ်ဈအိမလြုံးမှာ နရောလပမြကနွအြောင် လိုးခဲ့ကြဖူးတာမို့ ဒီလို ဧည့ခြန်းကြီးမှာ အဝတအြစားခွှတခြိုင်းတာလောကကြတော့ မဆန်းဘူးဆိုတော့ ဒေါဖြူးဝတရြညကြ သူ့အဝတအြစားတွကေို စခွှတလြသည်ေ။ အဝတအြစားတွေ အကုနကြွှတသ်ှားပြီး ကိုယလြုံးတီး ဖြစ်သှားတော့ ရုံးသှာရင်း ထုံးထားသည့ြ ဆံထုံးကိုလည်း အိမန်ရင်ေး ဖားလွှားခဖြှဈအောင် ဖြညခြမွလိုလုပတ်ော့

“ မလုပန်ဲ့ ဆံပငပြုံကို ဒီအတိုင်းပဲထား၊ ရော့ အဲဒါလေးတွေ ဝတလြိုကြ”

ဒေါဖြူးဝတရြညကြ ကြောစြိုးသောြ လှမ်းပေးလိုကသ်ော အရာများကို ကြည့်လြိုကသ်ည်။

🏵️ အမှောငတ်ကာ့ အမှောင် (အပိုင်း ၂) ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ 🏵️