အမှောငတ်ကာ့ အမှောင်
🏵️အပိုင်း (၃) [ဇာတသ်ိမ်း]🏵️
ရေးသားသူ – သာဒင်
⚠️အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ မကြိုကမြနှစ်သကပြါက မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပေးပါ။⚠️
“ပြောလေ ကိုကိုကလည်း ဈေးကိုငလြိုကတ်ာ ခစွလြေးက သိချင်လြှပြီ”
“ဟိုလေ ပေါကကြရပါကြာ အိပမြကထြဲမှာ ဟို အနတ်ီမာလေးကို သှားမကန်လေို့”
“ဘာ အနတ်ီမာလေး ဟုတလြား၊ ခိခိ။ ခစွလြေး မှုတပြေးနတောကို အနတ်ီမာလေး မှုတပြေးနတယေလြို့ ကိုကို အိပမြကမြကန်တယေပြေါ့လေ၊ အဟီး၊ ပေါပြှီ ပေါပြှီ။”
“ဟုတပြါဘူးကြာ ခစွလြေးကလည်း ၊ ဘာပေါပြှီလဲ၊ ကိုကို တဈခါမှ အဲ့လို မမကဖြူးပါဘူး ဆိုတာကို”
“ကိုကို့ တခါမှ စိတထြဲမှာ မပြဈမှားဖူးဘူးလား ပြော၊ အနတ်ီမာလေးက ဒီလောကြ ဟော့တာကို”
“ဟာ မပြဈမှားဖူးပါဘူး၊ ကိုယ့အြဒေါအြရင်းကြီးဟာကို၊ ခစွလြေးကလည်း အဲ့တာကြောင့ြ ထူးဆန်းတယ်၊ ပေါကကြရတွပေါလို့ ပြောတာပေါ့”
“ကိုကို့ အသိစိတကြ မသင့တ်ောလြို့ ထိန်းထားနပမေေဲ့ မသိစိတကြ ပြဈမှားမိနလေို့ ပြင့ထြှကသ်ှားတာနမှောပေါ့လို့”
တကယတ်ော့ အနတ်ီမာလေးက ကိုကိုကြော့ြ ဒေါလြေးအရင်း ဖြစ်သည်။ ကိုကိုကြော့အြဖဘကေမြှာ မှေးချင်ြးမောငန်ှမ ဆယယ်ောကရြှိလရော အနတ်ီမာလေးမှာ နံပါတ် ၉ ဖြစ်ပြီး ကိုကိုကြော့အြဖမှော နံပါတ်၂ ဖြစ်လသည်ေ။ ကိုကိုကြောြ ဘှဲ့ရတော့ စီးပြားရေးယူထားသူပီပီ ကိုယပျိုငအြလုပကြိုပဲ လုပခြငွလြရော သူ့အဖကေ သူ့ညီမအငယဆြုံးဆီသို့လှှတပြေးလိုကသ်ည်။ အနတ်ီမာလေးမှာ ပြဲရုံလုပင်န်းများ နှင့ြ ပြညပြပို့ကုနမြွား လုပကြိုငန်သေူဖြစ်ရာ ကိုကိုကြော့အြတွကြ အများကြီး အတွေ့အကြုံရလသည်ေ။
အနတ်ီမာလေး အမွိုးသားမှာ ဌာနကြီးတဈခုမှ အရာရှိ ဖြစ်လရော၊ အနတ်ီမာလေး၏ စီးပြားရေးမှာ ဝငမြပါ၊ အနတ်ီမာလေးကသာ ဦးဆောငလြုပန်ခွင်ေး ဖြစ်လသည်ေ။ ကိုကိုကြောြ ရောကလြာတော့ ကိုကိုကြောမြှာ အနတ်ီမာလေး၏ ညာလကရြုံး ဖြစ်လာခဲ့ရပြီ၊၊ ကိုကိုကြော့ကြို လုပင်န်းကိုငင်န်းသငပြေးရင်း အနတ်ီမာလေး၏ တိုငပြငဖြေါြ တိုငပြငဖြကလြည်း ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။ အနတ်ီမာလေးမှာ လူမှုဆကဆြံရေးကလည်း အလှနကြောင်း၊ လူက လည်း ထိုအခွိနကြ အလှနဟြော့ ခတ်ဆေနဆြနလြည်း ပြငတ်တသ်ဖြင့ြ တခွားစီးပြားရေးသမား များ အလယတ်ှင် အတောမြှ ပေါပြှူလာဖြစ်သူ ဖြစ်လသည်ေ။ သူခရီးသှားသည့ြ အခါတိုင်းလိုလိုပင် ကိုကိုကြောမြှာ လိုကပြါခဲ့ရသည်။
တူအရင်း ဖြစ်သဖြင့လြည်း သူတို့နှစ်ယောကြ သှားလာသည့အြခါ အနတ်ီမာလေးအတွကြ သင့တ်ောပြှီး အပြောခံရမည့ြ ဘေးမှ ကင်းလှတလြသည်ေ။ ကိုကိုကြောန်ှင့အြတူ လုပကြိုငန်ပြေီး အမြဲလို ခရီးထွကန်ရသေဖြင့ြ သူငယခြငွြးလို ဖြစ်နပြေီး ကိုကိုကြော့ကြိုလည်း တခွို့ကိဈစများကို အသိပေးထားသည်။ ထို့အတွကကြှောင့ြ အနတ်ီမာလေး အိမထြောင် အပြငဘြကကြ ဇာတလြမ်းတခွို့ကို ကိုကိုကြောကြ သိထားသည်။ တခါတလေ သူတို့ တူအရီး ဟောတ်ယမြှာ တဈခန်းထဲ အတူအိပကြှ၊ (တကယတ်ော့ တဈယောကြ တဈကုတငပြါ) သည့အြခါ၊ အနတ်ီမာလေး သူ့ ဘာညာကြိကြနဲ့ ထွကသ်ှား မိုးလင်းခါနီးမှ ပြနလြာ ၊ အရကန်ံ့လေး သင်းသင်း နှင့ြ။ နောကြ ကိုကိုကြောြ နိုးလို့ သူမနိုးသေး၊ ဂါဝနထြမိနတ်ှေ ပေါငရြင်းထိ လနပြှနန်တောတွလည်ေး ခနခန မှငဖြူးကြုံဖူးသည်။ လူပျိုအရှယ် ကိုကိုကြော့ြ စိတမြှာ သရိုးသရီ ဖြစ်မိခဲ့သေးသည်။ သို့သောြ ကိုယ့ြ အဒေါအြရင်း ဆိုသော စိတဖြှင့ြ စိတရြိုင်းတွကေို ခွိုးနှိမထြားခဲ့သည်။
ယခု ထိုအရာတွေ နှစ်အတောကြှာပြီးမှ အိပမြကထြဲ လာဖြစ်သညကြို သူ့ဘာသာ စဉြးစား အဖြထေုတန်မေိသည်။ တကယတ်ော့ ဖူးဝတရြညန်ှင့ြ ကြောစြိုးသောတ်ို့လိုပဲ သူနှင့ြ အနတ်ီမာလေးတို့နှစ်ယောကြ နှစ်ဦးတည်း ကြုံခဲ့ရသည့ြ အခွိနတ်ှေ အများကြီး ရှိခဲ့ဘူးသည်။ သူတို့ကတော့ တူအရီးအရင်းမို့ စိတထြဲမှာ အသှေးအသား တောင်းတသညကြိုပင် နှိပကြှပကြာ မသိချင်ယ်ောငဆြောငန်ခေဲ့ကြခွင်း ဖြစ်သည်။ ယခုလို ကြောစြိုးသောန်ှင့ြ ဖူးဝတရြညတ်ို့ အဖြစ်အပကြကြို မှငတ်ှေ့ ကြားရတော့ သူ့ မသိစိတတ်ှကေ ကြောစြိုးသောြ နရောကနေ ဝငကြှည့ရြင်းက သူငယစြဉကြ အောင်းထားသည့ြ အတွင်းစိတမြွား ပြနပြေါလြာသညလြားမသိ။ သူကိုယတ်ိုငပြင် မသိတော့။ ထို့ကြောင့လြည်း သူ့မိန်းမ ပြောလိုကသ်ည့ြ စကားကိုပင် ပြနမြခွပမေိတော့ခွေ။
“အင်း ထားပါတော့လေ၊ ခစွလြေး ပြောသလိုပဲ ဖြစ်တယပြဲ ထားပါတော့၊ ကိုကိုကတော့ ရှောငန်ိုငခြဲ့တယလြေ။ လူရယလြို့ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး အမြဲတမ်း သှေးသား၊ စိတဆြန်ဒအလို လိုကန်ရင်ေ၊ တခွား သတ်တဝါတွနေဲ့ အတူတူ ဖြစ်သှားတော့မှာပေါ့လို့ တဈယောကယ်ောကကြ ပြောဖူးသလိုပဲ၊ ဘယမြှာ ဖတမြိမှန်း မမှတမြိတော့ဘူး။ အဟီး။ ကိုယ် မလုပရြဲ လို့ ရှောငန်ိုငခြဲ့တာကိုပဲ ကြံဖန် ဂုဏယ်ူရတော့မလို ဖြစ်နပြေီ အဟီးး”
“ကိုကိုကလည်း မှားတယ် မှနတ်ယ်၊ ကောင်းတယ် မကောင်းဘူး၊ သင့တ်ောတ်ယ် မသင့တ်ောဘြူး ဆိုတာတွကေ နရော၊ အခွိန်၊ ယဉကြွေးမှု အဲဒါတွနေဲ့ ပဲ ဆိုငတ်ယလြို့ ခစွလြေးတော့ ထငတ်ာပဲ၊ တကယ် လူသားတွေ စပေါခြဲ့တဲ့ ကြောကခြတ်ကောလတုန်းကဆိုရင် လူတွဟော တိရဈဆာနတ်ှလေို နမှောပဲပေါ့။ မီးမမှှေးတတခြငတ်ုန်းက အစိမ်းစားခဲ့ရသလို၊ ကိုယ့ြ ဂူထဲ အတူနတေဲ့ မိန်းမဆို ဘာတောတ်ောြ ဟိုဟာ လုပမြယ် ဆိုတာပဲ ဖြစ်မှာပေါ့။ အဲဒီကနေ နှစ်ပေါင်း များစွာ ကြာတဲ့အထိ ရှငဘြုရငတ်ှေ လကထြကကြို ကြည့်ပြါလား”
“ကိုကို သိတယလြေ၊ ရှငဘြုရငတ်ှတေောင် သှေးရောမယ် ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြခကြန်ဲ့ ကိုယ့ဖြအတေူ အမကြေဲ ညီမတွေ အမွိုးတွကေို ယူကြသေးတာပဲ”
“အဲဒီခတ်ေ အခွိနကြတော့ အဲဒါတွကေ လုပသ်င့ြ တယ် အမှနတ်ှလေို့ ထငခြဲ့ကြတာပဲလေ”
“အခုထိလည်း တခွို့ ယဉကြွေးမှုတွမှော အဲဒါမွိုးတွေ ရှိနပေါသေးတယလြေ၊ အဲဒါတွေ ထားလိုကပြါတော့ ၊ အဲလိုမွိုးတွေ လွှောကတ်ှေးနတော ဖီးအောကပြါတယ်၊ လာခဲ့ ခစွလြေးရဲ့ ခရပြငေ့ကြို ခစွလြေးလငင်ယဆြီက ကိုကိုက ပြနကြှာကူလီ ရိုကြဦးမယ် အဟိ”
“ကိုကိုနောြ ဟင့ြ။ လာ အခန်းထဲ ပြနသ်ှားမယ် ဟိုမှာ အဖောရြော ချောဆီရောရှိတယ်”
ကိုကိုကြောန်ှင့ြ ဖူးဝတရြညတ်ို့ သူတို့ အခန်းသူတို့ ထပြီး ထွကလြာခဲ့ကြလသည်ေ။ အခန်းထဲသို့ ဝငတ်ာနှင့ြ ဖူးဝတရြညကြ ပြုံးစေ့စေ့ မကြန်ှာလေးဖြင့ြ ကိုကိုကြော့ကြို လှည့ကြှည့ကြာ
“အခု ဒီနေ့အဖို့တော့ ခစွလြေးက ခစွလြေး မဟုတတ်ော့ဘူးနောြ၊ ခစွလြေးက အနတ်ီမာလေး၊ ကိုကို က မောငကြိုကိုကြောြ၊ ဒါပဲနောြ ခစ်ခစ်”
“အာ.. ခစွလြေးကလည်း”
“နိုးနိုး ခစွလြေးကလည်း မလုပန်ဲ့၊ ဒါဟာ မစားကောင်းတဲ့ အသီးကို တရားဝငစြားတာနဲ့ အတူတူပဲ သိပအြရသာရှိတာ၊ ကိုကို လုပကြှည့ြ မယုံရင်၊ ဥပဒလကေတ်ဈလုံးခွားပေါ့ ခိခိ။ နိုငင်ံခွားက ဟိုစာအုပ် ဘာခေါလြဲ ဘယယ်ားလီးလီဂယ် ဆိုတာလေ။ ဥပဒလှတေရြုံ အသကပြှည့ရြုံ မိန်းကလေး ကိုယလြုံးတီးပုံတွပေါတဲ့ မဂျဂဇင်းလိုပေါ့။ ကိုကို တကယလြုပဖြို့ကလည်း ယဉကြွေးမှုအရ၊ ဘာသာရေးအရ မသင့တ်ောြ၊ ဒါပမေဲ့ အခုလို စိတန်ဲ့ ခံစားလိုကရြတော့ ပြီးပြည့စြုံသှားတာပေါ့”
“ဟာ ခစွလြေးကလည်း တမွိုးကြီးပဲ အဟီး”
“တမွိုးကြီးလုပမြနနေဲ့၊ ကိုကို တစါခုပြောစမ်း၊ ကိုကို နဲ့ အနတ်ီမာလေး အနီးစပဆြုံးဖြစ်ခဲ့တဲ့ အခွအနေတစေါခုကို၊ ကနွတ်ာ ခစွလြေး ဆကပြှောမယ်”
“အင်း ကိုကိုတို့က ခနခန အဲ့လို အခွအနေရေောကဖြူးတယ်၊ ခရီးမကြှံဖူးတာ၊ နောကဆြုံးအဆင့ထြိ မရောကပြဲ အနီးစပဆြုံးတဈခုကတော့…..
ထိုနေ့က သူတို့ တူအရီးနှစ်ယောကြ မန်တလေးဘကရြောကစြဉကြဖြစ်သည်။ ဟောတ်ယမြှာ တည်းတော့ ထုံးစံအတိုင်း ကြင်းဘကန်ှဈခုပါသော အခန်းတဈခန်း ယူထားခဲ့သည်။ သူတို့၏ ကာစတနမြာ တဈယောကကြ အမှတအြစွန်းအများကြီးရခဲ့သည့အြလုပတ်ဈခုအတွကြ ပါတီတဈခု ကငွြးပပေးခဲ့သည်။
ထိုရကပျိုင်းက အနတ်ီမာလေးမှာ အီစီကလီတဈကောငန်ှင့ြ ပြတသ်ှားတာ နှစ်လသုံးလလောကြ ရှိနပြေီး ဘှိုင်းဖရင့ြ လကမြဲ့ဖြစ်နသညေ့ြ အခွိနဖြစ်သည်။ သူတို့ တူအရီးနှစ်ယောကြ ပါတီမှာ ကောင်းကောင်း သောကခြဲ့ကြပြီး ဟောတ်ယပြှနလြာတော့ ရခွေိနကြိုကန်ကြပြေီ ဖြစ်သည်။
အခန်းထဲ ပြနရြောကတ်ော့ ကိုကိုကြောကြ အင်ျကြီလဲ ပုဆိုးနှင့ြ စွပကြယွဝြတန်တေုန်း အနတ်ီမာလေးက ရချိုးခန်းထဲ ဝငသ်ှားသည်။ ရချိုးခန်းထဲမှာ ဝုန်းဒိုင်း အသံကြားသဖြင့ြ ပြေးကြည့်တ်ော့ အတွင်းက ရချိုးခန်းမှနတ်ံခါးကို မှီကာ မလဲအောင် မနည်းထိန်းထားကာ ရပန်သေော အနတ်ီမာလေးကို တွေ့ရသည်။ မကြလြုံးတွကလေည်း မပြင့တ်ော့၊ ကိုကိုကြောကြ ကမန်းကတန်း သှားတွဲလိုကရြသည်။ အနတ်ီမာလေးမှာ အနခြငွသ်ညဆြိုသဖြင့ြ အိမသ်ာရှေ့မှာ ဒူးထောကန်တေုန်း ကြောကို ဖိနှိပပြေးရသည်။ အနတ်ီမာလေး ဆနပြှုတတ်ောတ်ောြ ရောင်းလိုကသ်ည်။ နောကတ်ော့ ရပြီဟု ဆိုကာ မတတ်တရြပသ်ည်။ ယိုငထြိုးနေ၍ ကိုကိုကြောကြ တွဲထူပေးရသည်။ ပြီးတော့ ပါးစပဆြေးဦးမည် ဆိုကာ ဘစငေမြှာ ရပသ်ည်။ ကိုကိုကြောကြ အနောကမြှ ဆကထြိန်းကိုငပြေးထားရသည်။
ထိုအခါမှ သတိပြုမိတာက အနတ်ီမာလေးက ညဝတအြင်ျကြီ ဇာပါးပါးလေး အနီရောငရြဲရဲကို ဝတထြားပြီး အတွင်းက ဘရာဇီယာ အမဲနှင့ြ အောကမြှ ကြိုးတဈချောင်းပငတ်ီ အမဲကို ဝတထြားတာ သတိပြုမိလိုကသ်ည်။ ပါတီတုန်းက ဆောမြိုကမြိုကလြေးတွကေို တွေ့ထားပြီး စိတကြှှနသေော ကိုကိုကြောလြည်း အရကရြှိနဖြှင့ြ သှေးနည်းနည်း ဆူလာသည်။ သူက အနောကကြ အနတ်ီမာလေး လကမြောင်းနှစ်ဖကကြို ထိန်းကိုငပြေးထားစဉြ အနတ်ီမာလေးက တဈခကြပြွို့လာကာ အနခြငွလြာလို့ ဘစငေပြေါြ ခေါင်းငုံ့လိုကရြာ သူ့ဖငကြှီးက အနောကသ်ို့ ကော့ထွကလြာပြီး ကိုကိုကြော့ြ ပေါငခြှံကို လာဖိကပလြိုကသ်ည်။
သှေးနှေးနသေော ကိုကိုကြော့ကြောငကြှီးက ဖြောင်းကနဲ ထောငထြှကလြာခဲ့သည်။ အတွင်းခံမရှိ ပုဆိုးတဈထပထြဲအောကမြှ မာတောငလြာသော ကိုကိုကြော့ကြောငကြှီးက အနတ်ီမာလေး ဖငလြုံးကြီး နှစ်လုံးကြားမှာ တိုးဝငသ်ှားခဲ့သည်။ သူ့ထိပဖြူးက အနတ်ီမာလေး ပငတ်ီပေါကြနေ ပေါငခြှကြားကို တိုးပြတသ်ှားသည်။ ကိုကိုကြောြ သှေးတွကေ ပိုဆူလာသည်။ အရကရြှိနကြလည်း သူ့ဆငခြှငတ်ုံတရားကို တွန်းလှနန်သည်ေ၊ သို့သောလြည်း ကိုယ့အြဒေါအြရင်းကြီးဆိုသည့ြ အသိက သူ့စိတရြိုင်းတွကေို ထိန်းခွူပထြားသည်။
အနတ်ီမာလေးမှာလည်း ငှိမင်ှိမမြနေ ယိုငထြိုးနတောက ရှေ့တိုးနောကဆြုတလြို ဖြစ်နတေော့ ကိုကိုကြော့ကြောငကြှီးမှာ အနတ်ီမာလေး ပေါငန်ှဈလုံးကြားမှာ တိုးဝငတ်ိုးထွကန်သလေို ဖြစ်နရသေည်။ နောကပြှီး သူ့ကောငကြှီး မာတောငန်သညေမြှာလည်း အပေါကြို ၄၅ ဒီဂရီထကမြက ထောငတ်ကန်တောမို့ အနတ်ီမာလေး ပေါငခြှကြားကို ထိပဖြူးက ထိုးထိုးပြတန်သလေို ဖြစ်နရသေည်။
အနတ်ီမာလေးကလည်း တကယမြူးပြီး ယိုငန်တောလား၊ တမငလြုပလြသလေားပင် မသိ၊ ဖငကြှီးက တရမ်းရမ်း ရှေ့တိုးနောကဆြုတ် ဘေးကိုရမ်းခါနသဖြေင့ြ ကိုကိုကြောမြှာ အနတ်ီမာလေး လကမြောင်းများကို ထိန်းကိုငထြားသည့ြ လကမြွားက ယောငရြမ်းကာ အနတ်ီမာလေး ခါးကငွကြငွလြေးကို ကိုငဖြကထြားမိလတေော့သည်။ ဘယလြောကတ်ောင် ကြာသှားသညမြသိ၊ ကိုကိုကြော့ြ ကောငကြှီးမှာ ယားယံလာပြီး ပုဆိုးထဲမှာ သုတရြညမြွား ပန်းထွကလြာပြီး၊ ကိုကိုကြောတ်ဈယောကြ ဒူးများ ညှှတခြှကခွေငွသ်လိုပင် လှိုကဖြိုပြီး တဈခွီပြီးသှားရတော့သည်။ ထိုအခါမှ အနတ်ီမာလေးလည်း ဘစငေမြှ ရဖြငေ့ြ ပါးစပဆြေးကြောပြီး အိပယ်ာဆီသို့ ထွကခြှာသှားတော့သည်။
အနတ်ီမာလေးတဈယောကြ သူ့ကုတငပြေါရြောကသ်ညန်ှင့ြ တုန်းကနဲ လှဲကာ အိပပြွောသ်ှားတော့သည်။ အိပမြပြောန်ိုငကြ ကိုကိုကြောြ။ အနတ်ီမာလေးကို သူ့ကုတငပြေါသ်ို့ တွဲကာ လှဲခသွိပပြေးလိုကတ်ော့ အနတ်ီမာလေးက အိပပြွောသ်ှားပမေဲ့ အိပန်ပေုံက ကြည့်ြဦး။ ဒူးထောငပြေါငကြား ပကလြကြ။ အပေါပျိုင်းက ညအိပဝြတအြင်ျကြီကလည်း ရငဘြတကြှဲကာ အောကကြ ဘရာဇီယာက မနိုငမြနှင်း ထိန်းပေးထားရလောကအြောင် ဖြံ့ဖြိုးထွားမို့လှသည့ြ နို့ကြီးတွေ အပေါပျိုင်းက ဖြေးနသည်ေ။ အောကကြလည်း လုံးတုတဖြှောင့စြင်းနသေော ပေါငတ်နဖြှေးဖြေးကြီးများခွဆုံက ပငန်ီ လကတ်ဖဝါးစာလေးအောကကြ ဖောင်းမို့မို့ စောကဖြုတကြှီး။ ကုတငဘြေးရပကြှည့ရြင်းမှ ခုနလေးတင် သုတထြှကသ်ှားသော သူ့လီးကြီး ပြနလြညမြာတောငလြာရသည်။
ကိုကိုကြောြ အနတ်ီမာလေးမကြန်ှာကို ကြည့်လြိုကတ်ော့ ကောင်းကောင်းအိပမြောကနွပေုံ တွေ့ရသညမြို့ ကုတငစြောင်းတွင် အသာထိုငလြိုကကြာ အနတ်ီမာလေး ပေါငခြှဆုံကို အနီးကပကြှည့လြိုကမြိသည်။ အနတ်ီမာလေး ပငတ်ီအနကလြေးမှာ ဖောင်းမို့နသေော နရောလေးတွင် အစိုကြကလြေးကို တွေ့ရသည်။ ကိုကိုကြောြ ကုတငပြေါတ်ကရြင်း ဒူးထောကကြာ အနတ်ီမာလေး ကားထားသော ပေါငန်ှဈလုံးကြား ဝငလြိုကသ်ည်။ သူ့လကတ်ဈဖကကြ ပုဆိုးလှနတ်ငကြာ သူ့လီးကြီးကို ဆုပကြိုငပြှတရြင်း ကြင်းတိုကလြွှကြ လကတ်ဈဖကကြ မှေ့ယာပေါထြောကရြင်း ခေါင်းကိုငုံ့ကာ အနတ်ီမာလေး အသားနှင့ြ မထိအောင် သတိထားပြီး အနံ့လိုကရြှူနမေိသည်။ အနတ်ီမာလေးမှာ အိပန်ရောက လှုပရြှားသှားသဖြင့ြ ကမနကြတမ်း ကိုယကြိုမတပြှီး နောကဆြုတလြိုကသ်ည်။ သို့သောလြည်း အနတ်ီမာလေးမှာ နိုးပုံမပေါြ အိပပြွောန်လွှကေန်ှင့ပြင် ပေါငန်ှဈလုံးကို ကားပြီး သူ့လကတ်ှကေ ပငတ်ီလေးထဲကို ထိုးထည့လြိုကသ်ည်။ ကိုကိုကြောြ အနတ်ီမာလေး မကြန်ှာကို လှမ်းကြည့်လြိုကတ်ော့လည်း မကြစြေ့တွကေို မှိတထြားတာတွေ့ရသည်။
သို့သောလြည်း အနတ်ီမာလေး လကခြွောင်းတွကေ သူ့ပငတ်ီလေးထဲ နိုကပြှီး လှုပရြှားနသည်ေ။ အိပပြွောန်ရင်ေးက ယောငပြှီး မာစတာဘေးရှင်း လုပန်တောလား။ သချောတာကတော့ သူ့စောကစြေ့လေးကို ပြတခြွနတေောကတော့ သချောသည်။ ကိုကိုကြောလြည်း အသကရြှူတွေ မှနလြာပြီး ထို အနတ်ီမာလေး လကလြှုပရြှားနတောကို ကြည့်ပြှီး သူ့လီးကြီးကို တင်းတင်းကြပကြှပ် ဆုပကြိုငကြာ ကြင်းထုနမေိလတေော့သည်။
မကြာခင် အနတ်ီမာလေးပါးစပကြ တအင့အြင့င်ှီးသံနှင့အြတူ သူ့ခါးလေးကော့တကကြာ ခွထေောကတ်ှေ ဆန့ထြုတရြင်း ငှိမကြသွှားလတေော့သည်။ ထိုအခွိနမြှာပင် ကိုကိုကြော့ြ လီးကြီးကလည်း ဒုတိယအကြိမမြှောကြ သုတရြညမြွား ပန်းထွကကြကြုနလြတေော့သည်။ ကိုကိုကြောမြှာ ဖီးအရမ်းတကသ်ှားသဖြင့ြ သူ့ပုဆိုးဖြင့ြ ခံလိုကဖြို့ပင် အခွိနမြမှီလိုကပြဲ အနတ်ီမာလေး ပေါငန်ှဈလုံးကြားမှ မှေ့ယာပေါသ်ို့ သူ့လရညမြွား တဖစွဖြစွြ ထွကကြသွှားလတေော့သည်။
“အဲဒါပါပဲ ခစွလြေးရယ်၊ အဟီး။ ကိုကိုက မနကကြှတော့ အနတ်ီမာလေး သူ့အိပယ်ာပေါကြ အစွန်းကြကတ်ှနေဲ့ အနံ့တွကေို ဘာများပြောလမလေဲလို့ တထိတထြိတပြမေဲ့ သူလည်း ဘာမှမပြော၊ ကိုယလြည်း ဘာမှမပြောပဲ မသိချင်ယ်ောငဆြောငခြဲ့ကြတာပေါ့၊ နောကပျိုင်း အဲလောကထြိ မနီးကပရြအောင် ကိုကိုက ရှောငခြဲ့ပါတယ်၊ နကြတေခါဆိုရငတ်ော့ ရှောငန်ိုငမြှာ မဟုတပြဲ မှားမိလိမ့မြယလြို့ ကိုကို ထငလြို့လေ။”
“ဟုတပြှီ ကိုကို ခဏလေး သှားရခွေိုုးခန်းထဲ ခဏသှားနလေိုကြ၊ ခစွလြေးက ထွကလြာတော့ဆိုမှ ထွကလြာခဲ့လိုကြ”
ကိုကိုကြောတ်ဈယောကြ ဖူးဝတရြညတ်ှန်းလှတလြိုကသ်ဖြင့ြ ရချိုးခန်းထဲသို့ ဘုမသိဘမသိ ဝငလြာခဲ့ရသည်။ စောစောက ဇာတကြှောင်းပြနခြဲ့ခွိနမြှာ သူ့အတွေးအာရုံထဲ ထိုစဉကြ ဖြစ်ရပတ်ှကေိုလည်း ပြနတ်ှေးမိနသဖြေင့ြ သူ့လီးကြီးကလည်း မာတောငန်ပြေီ ဖြစ်လသည်ေ။ ရချိုးခန်းထဲမှာ သေးပေါကတ်ော့တောင် အပြငပြန်းမထွကသ်ှားအောင် လကဖြှင့ြ ဆုပကြိုငရြင်း ခါးကိုလည်းကိုင်းကာ သချောပေါကယ်ူရသည်။ နောကတ်ော့ ရအေေးအေးဖြင့ြ ဖြန်းပကကြာ ဆေးလိုကသ်ဖြင့ြ နည်းနည်းတော့ ပြော့ကသွှားသည်။ ထိုစဉခြန အခန်းပြငမြှ ဖူးဝတရြညအြောခြေါသ်ံ ကြားလိုကရြသဖြင့ြ အခန်းပြငထြှကလြိုကရြာ ကုတငပြေါတ်ှင် ဖူးဝတရြညတ်ဈယောကြ ညဝတအြင်ျကြီဖရိုဖရဲနှင့ြ ဒူးထောငပြေါငကြား အိပလြွှကြ၊ ဘရာဇီယာအမဲ၊ ပငတ်ီအမဲကို ဝတထြားသည်။ ကိုကိုကြော့လြီးကြီး ဖြောင်းကနဲ မာတောငတ်ကလြာရသည်။ သူ့ကိုယသ်ူ ငယင်ယတ်ုန်းကအခွိန် ပြနရြောကသ်ှားသလိုပဲ။
ကုတငန်ားကပသ်ှားတော့ ဖူးဝတရြညကြ မကြလြုံးမှိတထြားတာတွေ့ရသည်။ ကိုကိုကြောကြ ပြုံးပြီး ကုတငပြေါတ်ကကြာ ဖူးဝတရြညပြေါငန်ှဈလုံးကြားကို ဝငလြိုကသ်ည်။ ထိုအခွိနမြှာ ဖူးဝတရြညထြံမှ ငှီးသံလေး မပီမသထွကပြေါလြာပြီး ဖူးဝတရြညလြကတ်ဈဖကကြ သူ့ပငတ်ီထဲကို တိုးဝငလြာပြီး သူ့အရသာဖူးလေးကို ဖိပြတန်သညေကြို တွေ့ရသည်။ ကိုကိုကြောြ စိတမြထိန်းနိုငတ်ော့။ ဖူးဝတရြညပြေါငန်ှဈလုံးကြားမှာ ကုန်းလိုကပြှီး ပငတ်ီလေးကို ခါးတဖကတ်ခကြမြှ သရညမြွှော့ကြိုးကို ကိုငကြာ ဆှဲခွှတလြိုကလြတေော့သည်။
ဖူးဝတရြည်၏ စောကဖြုတကြလေးမှာလည်း အရညတ်ှဖြငေ့ြ စိုစွတကြာ နှုတခြမ်း အဖတလြေးတွကေ ရှှမ်းလဲ့နကြသေည်။ ကိုကိုကြောကြ ဖူးဝတရြည် စောကဖြုတပြေါြ ပါးစပဖြှင့ြ အပလြိုကပြှီး သူ့လွှာတွဖြငေ့ြ နှုတခြမ်းလေးတွကေို ယကလြိုကသ်ည်၊ ပြီးတော့ လွှာထိပဖြှင့ြ ဖူးဝတရြည် အရသာဖူးလေးကို ထိုးဆှပြနလြသည်ေ။ ဖူးဝတရြညကြ မပီမသအသံလေးဖြင့ြ ငှီးတွားရင်းက ကိုကိုကြော့ြ ဆံပငတ်ှကေို ဆုပကြိုငကြာ သူ့ပေါငခြှဆုံဆီ ဆှဲသှင်းပြီး သူ့ဖငကြှီးကိုလည်း ကြှတကကြာ လှုပရြှားလသည်ေ။
“အား.. မောငကြွောြ၊..အနတ်ီမာလေးကို ဘယလြို လုပန်တောလဲကြာ”
ကိုကိုကြောြ ဖူးဝတရြည် စောကစြေ့လေးကို တပြှတပြှှတမြှညအြောင် ဆှဲစုပပြဈလိုကသ်ည်။ သူ့လီးကြီးကလည်း အရမ်းကို မာတောငတ်ောင့တ်င်းနပြေီမို့ သိပကြှာကြာ အခွိနမြဆှဲနိုင်၊ ဖူးဝတရြညကြိုယပြေါကြို တွားတွားတကလြိုကလြသည်ေ။ ဖူးဝတရြည် နို့သီးခေါင်းများကို သူ့နှုတခြမ်းလေးဖြင့ြ မနာတနာ ကိုကပြေးရင်း လကတ်ှကလေည်း နို့အုံကြီးများကို အားရပါးရ ဆုပန်ှယပြေးနလသေည်ေ။
“မောငကြိုကိုကြောရြယ်၊ မင်း အနတ်ီမာလေးကို သတန်တောလားကြာ၊ လိုးမှာဖြင့ြ လိုးပါတော့”
ကိုကိုကြောမြှာ ပါးစပမြှ စကားပင် မထွကန်ိုင်၊ အသကရြှူသံ အရမ်းပြင်းပြင်းနှင့ြ သူ့လီးကြီးကို လကတ်ဖကကြ ဆုပကြိုငကြာ ဖူးဝတရြည် စောကဖြုတအြဝမှာ တေ့၍ စွတကြနဲ ထိုးသှင်းပစ်လိုကလြတေော့သည်။
“အား… ကောင်းလိုကတ်ာ မောငကြိုကိုကြောရြယ်၊ မင်း အနတ်ီ့ကို ဘယအြခွိနထြဲက လိုးချင်န်တောလဲကြယ်”
ကိုကိုကြောြ စကားမပြောနိုငပြါ၊ အသကကြို တရူးရူး မှုတထြုတရြင်းက ဗိုကသ်ားကိုညှဈ ဖငကြိုကော့ကာ ဖူးဝတရြည် စောကဖြုတထြဲ သူ့လီးကြီးကိုသာ အားသှနခြှနစြိုကြ တဖန်းဖန်းမှညအြောင် ဆောင့လြိုးနလတေေော့သည်။ ဖူးဝတရြညလြည်း စကားမပြောနိုငတ်ော့ပါ၊ ကိုကိုကြော့ကြို ကုတတ်ှယ် ဖြစ်ညှဈပြီး သူ့ဖငကြှီးတွကေို ကော့ကာ ကော့ကာဖြင့ြ ကိုကိုကြော့ြ အဆောင့န်ှင့ြ တိုငပြငလြိုကကြာ လှုပရြှားပေးနလတေေော့သည်။
သိပမြကြာခငမြှာပဲ ကိုကိုကြောတ်ဈယောကြ ကာမ ဆန်ဒ အထွတအြထိပရြောကရြှိသှားကာ သုတရြညမြွား ဖူးဝတရြည် စောကခြေါင်းထဲ ပကဖြနွြးပစ်လိုကလြတေော့သည်။ ဖူးဝတရြညလြည်း ပူနှေးသော သုတရြညမြွား သူ့စောကခြေါင်းထဲ ဝငလြာသညန်ှင့ြ သူ့ အကြောများလည်း တင်းရင်းသှားကာ တခွီပြီးသှားလတေော့သည်။
ကိုကိုကြောတ်ို့လငမြယား တဈယောကကြို တဈယောကဖြကကြာ အိပမြောကသွှားကြပြီး၊ နေ့လည် ဗိုကဆြာလာကြမှ တရေးနိုးကြတော့သည်။ ထိုအခါကြမှ ရမေိုးခွိုးပြီး အိမမြှာလည်း ခကြရြမှာ ပငွြးသဖြင့ြ စားသောကဆြိုငတ်ဈခုသို့ ထွကစြားကြလသည်ေ။ ထိုညကလည်း ကိုကိုကြောြ ရနကြုနသ်ို့ မပြနခြင် နောကဆြုံးည ဖြစ်လရော သူတို့နှစ်ယောကမြှာ ယခုမှ ခွဲဖူးသည့ြ ညားခါစ လငမြယားလို ဖြစ်နကြပြေီး တဈယောကန်ှင့ြ တဈယောကြ ဖကထြားရင်း နမ်းမဝ ဖြစ်နကြလေသည်ေ။
ဖူးဝတရြညကြ အနတ်ီမာလေးနှင့ြ ပတသ်ကပြှီး စသောအခါတွင် ကိုကိုကြောတ်ဈယောကြ မကြန်ှာကြီးနီကာ ရှကကြိုးရှကကြန်း ဖြစ်ရလသည်ေ။ သို့သောလြည်း သူ့လီးကြီးကတော့ လိမမြရအောင် မာတောငလြာရလသည်ေ။
“ကိုတို့ ခွဲနခေဲ့ရတဲ့ ရကတ်ှကေို နှမှောမိသလို၊ အခုလည်း ခစွလြေးကို ခွဲပြီး မထားခဲ့ချင်တ်ော့ဘူးကြာ”
“ဖူးလည်း အဲလိုပါပဲ ကိုကိုရယ်၊ ဒါပမေဲ့ ကိုကိုနဲ့ အဲလိုမွိုး နားလညမြှုရတာ ဖူး အရမ်းဝမ်းသာပြီး ကိုကို့ ကိုလည်း အရမ်းခစွသ်ှားတယ်၊ ကိုကို လုပခြငွတ်ာကိုလည်း ပြင့ပြှင့လြင်းလင်းပြော၊ ဖူး နားလညပြေးမယ်”
ကိုကိုကြောကြ အခုမှတော့ အရငကြ ရှုပခြဲ့တာတွေ ပြနပြှောလို့ ဖူးဝတရြည် သူ့ကို ခွင့လြှတမြယ် မလှတမြယ် မသချောလို့ မပြောတော့ဘူးဟု ဆုံးဖြတလြိုကလြသည်ေ၊ သို့ပမေဲ့ အခုလို အခွင့ကြောင်းကိုတော့ လကလြှတမြခံ ချင်ပြေ။
“ကိုကို့ကို စိတမြဆိုးဘူးဆိုရငတ်ော့ တဈခု ပြောချင်တ်ယ်”
“ပြော ကိုကို”
“ဝင်းဝင်းသန်း သိတယမြဟုတလြား”
“သိတယလြေ၊ ကိုကို့ စကျကတရေီ မဟုတလြား၊ ဘာလဲ ကိုကို လိုးနတောလား”
ပထမတော့ ကိုကိုကြောကြ ဝှေ့လညကြှောငပြတ် လုပပြှီး ကိုကို့ကို ဖပေါပေးနတယ်ေ ကိုကိုလည်း စိတပြါတယ် ဘာညာ အာဦးမညလြို့ တွေးထားခဲ့သောလြည်း ဖူးဝတရြည်၏ ထိုကဲ့သို့ ဗှောငမြေးလိုကခြှင်းကြောင့ြ ကိုကိုကြောလြည်း မကြန်ှာပူပူနှင့ြ ခေါင်းငှိမ့လြိုကရြလသည်ေ။
“ဘယလြောကကြှာပြီလဲ”
“တဈပတလြောကပြဲ ရှိပါသေးတယ်”
“အင်းလေ ဖူးတောငမြှ တဈလလောကရြှိပြီဟာကို ကိုကို့ကို ခွင့လြှှတရြမှာပေါ့၊ ဒါပမေဲ့ ကိုကို၊ ဇာတလြမ်းတော့ မရှုတလြာစနေဲ့နောြ၊ ဆကခြန်ဲ့ စီးပြားရေး၊ အိမထြောငရြေးကို မပတသ်ကလြာစနေဲ့၊ ကိုကိုက နယကြွှံနပြေီမို့ ဖူး မပြောတော့တာ၊ ကိုကို့ အလုပထြဲကထကစြာရင် အပြငကြ အလုပန်ဲ့ မဆိုငတ်ဲ့သူနဲ့ လှုပရြှားတာ ပိုကောင်းမလားလို့၊ တခွား လောစူးတွေ ဘာတွနေဲ့ ရှုပန်ိုငလြို့လေ”
“အင်းပါ ကိုကို သဘောပေါကပြါတယ်၊ သူလည်း စေ့စပထြားတဲ့သူ ရှိပါတယ်၊ သူတို့ယူရင် ကိုကိုနဲ့လည်း ဇာတလြမ်းဆုံးပါပြီ”
“အင်းလေ ကိုကိုလည်း အရှယရြောကန်တေဲ့သူပဲ ကိုယ့အြန်တရာယကြို ကိုယသ်တိထားပေါ့၊ အဲ့တာပဲ ဖူးက သတိပေးချင်တ်ာပါပဲ၊ ကြောစြိုးသောကြလည်း မကြာခင် နိုငင်ံခွားထွကတ်ော့မှာပါ၊ ကဲ ဒီညရော အနတ်ီမာလေးကို ဘာလုပခြငွသ်ေးလဲ”
“ဟာကြာ ဖူး လုပတ်ာနဲ့ နောကြ အနတ်ီမာလေးကို တွေ့ရင် မကြန်ှာပူနရတေော့မှပဲ”
“ခိခိ မကြန်ှာပူတာထကြ ဒီလီးကြီးပူတာက ပိုဆိုးတယန်ောြ၊ ဟောကြည့်ြ အပြောပဲ ရှိသေးတယ် မာနပြေီ”
ဖူးဝတရြညကြ ပြောပြောဆိုဆိုနှင့ြ ကိုကိုကြော့ြ ပုဆိုးပေါမြှ လီးကြီးကို အုပကြိုငလြိုကရြာ လီးကြီးမှာ မာနသညေကြို တွေ့လိုကရြသဖြင့ြ ထိုသို့ပြောလိုကခြငွြးဖြစ်လသည်ေ။ ကိုကိုကြောမြှာ သူခိုးလူမိသလို မကြန်ှာကြီး ရဲကနဲ ဖြစ်သှားလသည်ေ။
“ကဲ ရှကမြနနေဲ့တော့ လာ ဒီတဈညပဲ ကနွတ်ော့တယ်၊ အနတ်ီမာလေးကို နောကပြေါကြ မဖြင့ခြငွဘြူးလား၊ သှား ဟိုအံဆှဲထဲမှာ အဖေါရြယ် ဂယွရြယရြှိတယ် သှားယူလာခဲ့၊ မောငကြိုကိုကြောြ ခစ်ခစ်”
ကိုကိုကြောမြှာ မကြန်ှာပူမိသောလြည်း သူစိတတ်ှကေ ထကြှလာပြီး လီးကြီးလည်း ထောငမြတန်ပြေီ ဖြစ်ရာ မငှင်းတော့ပဲ အံဆှဲဆီသို့ ထလာခဲ့တော့သည်။ ကိုကိုကြောြ ထသှားသညန်ှင့ြ ဖူးဝတရြညကြလည်း အကြံတဈခုရသှားပြီး သူ့အဝတအြစားတွကေို အကုနခြွှတပြဈကာ ညဝတအြင်ျကြီအပါးလေးကိုသာ အပေါကြ ဝတလြိုကလြသည်ေ။ ညဝတအြင်ျကြီလေးမှာ အမဲရောင် ခပပြါးပါးလေးဖြစ်ပြီး အရှညကြ ပေါငလြညလြောကသ်ာ ရောကလြရော ဖူးဝတရြည် ပေါငတ်နမြွားကို ထင်းထင်းလင်းလင်းကြီး မှငရြလသည်ေ။ အံဆှဲထဲမှ အဖေါန်ှင့ြ ဂယွြ ယူပြီး ကုတငဆြီ ပြနလြာသော ကိုကိုကြောလြကထြဲမှ ပစ်စည်းများကို လှမ်းယူပြီး မှေ့ယာပေါြ ခဏခထွားလိုကပြှီး ကိုကိုကြော့လြကကြို ဆှဲကာ
“ခဏလေး လာဦးဒီကို”
ဟုဆိုရင်း ရချိုးခန်းဘကသ်ို့ ထွကလြာခဲ့ရာ၊ ကိုကိုကြောတ်ဈယောကြ ဘုမသိဘမသိ လိုကလြာခဲ့ရလသည်ေ။ ရချိုးခန်းထဲတွင် ကိုကိုကြော့ကြို အနောကမြှာထားလွှကြ ဖူးဝတရြညကြ ဘစငေရြှေ့တွင် ရပလြိုကလြသည်ေ။ ဖူးဝတရြညကြ ဘစငေအြပေါြ မှနခြပြထြဲမှ သူ့နောကတ်ှင် ရပန်သေော ကိုကိုကြော့ြ မကြန်ှာကို လှမ်းကြည့်ပြှီး ပြောငခြွောခြွောဖြှင့ြ မကြစြေ့တဈဖကြ မှိတပြှလိုကရြင်းက
“မောငကြိုကိုကြောြ၊ အနတ်ီမာလေး အနခြငွလြို့ကြယ် ထိန်းပေးထားနောြ”
ဟု ပြောရင်း ဖငကြှီးကို ကုန်းကော့ပေးလိုကလြသည်ေ။ ထိုအခါမှ ကိုကိုကြောလြည်း သဘောပေါကသ်ှားလသည်ေ။ ပထမတော့ ရှကသ်လိုလို ဖြစ်မိသောလြည်း ဖငအြနောကကြို ကော့ပေးလိုကသ်ဖြင့ြ ကားစွင့တ်ကလြာသော ဖူးဝတရြည် ဖငကြှီးက အားရပါးရကြီးဖြစ်ပြီး နေ့ခင်းတုန်းက သူပြနတ်ှေးနမေိသော အနတ်ီမာလေး တငကြှီးနှင့ြ တပုံစံထဲ ဖြစ်နလရေော၊ သူ့လီးကြီးမှာ မတရားကို တောငတ်ကလြာရလသည်ေ။ ကိုကိုကြောကြ ဖူးဝတရြည် ခါးကငွကြငွလြေးကို ထိန်းကိုငရြင်း၊ သူ့လီးတနကြှီးဖြင့ြ ဖူးဝတရြည် ပေါငခြှဆုံကြားကို ထိုးသှင်းကာ ပြတလြတေော့သည်။
“ကိုကိုက အဲ့လို ထောကပြှတပြေးနတောလား အဲဒီတုန်းက”
ရုတတ်ရကြ သူ့ကို မှနထြဲမှာ ကြည့်န်ရင်ေး မေးလိုကသ်ော ဖူးဝတရြည် အမေးကို ကိုကိုကြောကြ ခေါင်းငှိမ့ကြာ ဖြလေိုကသ်ည်။
“အဲဒါဆိုရငတ်ော့ အနတ်ီမာလေး သချောပေါကသ်ိမှာပဲ ကိုကိုရေ၊ ဘယမြိန်းမမှ မသိပဲ မနဘေူး၊ ကိုကို့လီးကြီးက ဒီလောကြ အဖုတပြေါကြို လာထိုးပြတန်တေဲ့ဟာကို၊ သူလည်း စိတလြာနလေို့ ငှိမခြံနတောနမယ်ေ”
ကိုကိုကြောြ ဘာမှပြနမြပြောတော့ ဖူးဝတရြည် ညဝတအြင်ျကြီအောကန်ားစကို လှနတ်ငလြိုကကြာ ပေါငန်ှဈလုံးကြားမှ ပြူးထွကန်သေော စောကဖြုတကြှီးအဝမှာ သူ့လီးကြီးကို တေ့ကာ ဆောင့သ်ှင်းလိုကလြတေော့သည်။
“အား… အို… မောငကြိုကိုကြောရြယ် အရမ်းပဲကြယ် ဖြည်းဖြည်းလုပပြါကြယ်”
နောကတ်ော့လည်း ကိုကိုကြောကြ ဒူးကို ကြေးရင်းက အောကကြနေ ပင့ပြင့ဆြောင့န်သလေို၊ ဖူးဝတရြညကြလည်း ဘစငေန်ှုတခြမ်းကို သူ့လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ တင်းတင်းဆုပကြိုငကြာ ဖငကြှီးကို နောကသ်ို့ ကော့ကော့ပေးနလသေည်ေ။ ယခုအခါတော့ နေ့ခင်းတုန်းကလည်း လုပထြားကြသဖြင့ြ တောတ်ောန်ှင့ြ မပြီးကြခွေ။ ကိုကိုကြောကြ ဒူးလည်း ညှောင်းလာသဖြင့ြ
“ကုတငပြေါသ်ှားကြရအောငကြှယ်”
ဖူးဝတရြညကြ မလှုပမြရှားပဲ
“ဟင် ဘယလြိုခေါလြိုကတ်ယ် မောငကြိုကိုကြောြ”
ဟု ရဈနသဖြေင့ြ ကိုကိုကြောမြှာ တင်းနပြေီဖြစ်ရာ ပါးစပမြှ
“ကုတငပြေါသ်ှားကြရအောင် အနတ်ီမာလေးရယ်”
“မင်းက ကုတငပြေါသ်ှားပြီးရင် အနတ်ီမာလေးကို ဘာလုပမြှာလဲလို့”
“အနတ်ီမာလေးကို ဖငလြိုးမလို့လေ”
ဟိုကြ၊ ငါ့ပါးစပကြ အဲ့လိုထွကသ်ှားသလား၊ ကိုကိုကြောစြိတထြဲ တမွိုးကြီး ဖြစ်သှားရသည်။ သို့သောလြည်း ပါးစပကြတော့ နည်းနည်း အရသာတွေ့သလို ဖြစ်နရသေည်။ ကုတငပြေါရြောကတ်ော့ ဖူးဝတရြညကြ ဒူးထောကကြာ ခေါင်းအုံးပေါြ မကြန်ှာအပလြွှကြ ဖငဘြူးတောင်းထောငပြေးလသည်ေ။ ကိုကိုကြောလြည်း ကမန်းကတမ်း သူ့လီးကြီးမှာ အဖောကြို စွပ်၊ အဖောပြေါမြှာ ဂယွတ်ှသေုတ်၊ ဖူးဝတရြည်၏ ဖငလြုံးကြီးနှစ်ခုကြားမှ ခရပြငေ့ြ ညိုညိုလေးပေါလြည်းသုတ်၊ လကမြဖြင့ြ အတွင်းထဲသို့လည်း ဂယွတ်ှကေို သှတသ်ှင်း၊ ပြီးတာနှင့ြ သူ့လီးကြီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး စသှင်းတော့သည်။
“ဖြည်းဖြည်းချင်ြးနောြ မောငကြိုကိုကြောြ၊ အနတ်ီမာလေး ယောကြွားတောင် အဲဒီနရောကို မလုပဖြူးဘူး၊ အနတ်ီမာလေး ကြောကတ်ယကြှယ်”
“အင်းပါ၊ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး လုပမြှာပါ၊ နာရငပြှောနောြ”
ပြောသာ ပြောနသည်ေ။ ချောဆီတွေ အရှိနန်ှင့ြ သူ့လီးကြီးက တဝကလြောကဝြငသ်ှားပြီ။ ခွေးမသားကြောစြိုးသောြ ငါ့မိန်းမဖငကြို ဘယလြောကတ်ောင် ခထွားပြီးပြီလဲ မသိဘူး၊ သူများတွေ ပြောသလောကတ်ောင် မကြပတ်ော့ဘူးဟု ကိုကိုကြောြ စိတထြဲ တွေးလိုကမြိသေးသည်။ သို့သောလြည်း ကြပတ်ာကတော့ ကြပပြါသေးသည် ။ နောကတ်ော့ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး အဝငအြထွကလြုပပြှီး လိုးနသညေ့အြခွိနမြှာတော့ ကိုကိုကြောတ်ဈယောကြ မကြစြေ့ကို မှိတပြှီး အတွေးထဲမှာ အနတ်ီမာလေးဖငကြို လိုးနသညေဟြု တွေးနမေိတော့သည်။
ထို့ကြောင့ပြဲလားမသိ သိပမြကြာလိုကြ လီးကြီးမှာ တအား မာတင်း လာပြီး ပိုလည်း ကြပတ်ည်းလာလသည်ေ။ ခပပြှင်းပြင်းလေး အမှနဆြောင့လြိုကမြိပြီး သုတရြညတ်ှေ ထွကသ်ှားကာ တခွီပြီးသှားရလတေော့သည်။
ကိုကိုကြောြ ရနကြုနပြှနသ်ှားတော့ နောကန်ေ့ညမှာ ထုံးစံအတိုင်း ကြောစြိုးသောတ်ဈယောကြ ဖူးဝတရြည် ကုတငပြေါြ ရောကလြာတော့သည်။ ဖူးဝတရြညမြှာ ကိုကိုကြောန်ှင့ြ ပြင့လြင်းသှားခဲ့ရပြီး၊ နဂိုထဲကလည်း တဈယောကန်ှင့ြ တဈယောကြ ခစွခြဲ့ကြသူများမို့ အခုတော့ လှမ်းသလိုလိုတောင် ဖြစ်မိလသည်ေ။ သို့သောလြည်း ကြောစြိုးသောြ၏ အလိုးအမှုတမြွားကြောင့လြည်း စိတတ်ော့ နည်းနည်းဖြေ လို့ ရနပသေည်ေ။
ကြောစြိုးသောကြလည်း ဖူးဝတရြည် စိတထြား နည်းနည်းပြောင်းနသညေကြို သတိထားမိသည်။ သို့သောလြည်း သူက ယာယီခစွသ်ူ မဟုတလြား၊ ပြောလြို့ရတုန်း ပြောထြားလိုကမြညဟြု အတွေးဖြင့ြ သိပစြပစြပစြုစု မတွေးမမေးတော့ပဲ ဒီအတိုင်းပင် အလိုကသ်င့ြ နလေိုကလြသည်ေ။ ကိုကိုကြောြ ရောကန်သညေ့ြ ကာလအတွင်း၌ ကြောစြိုးသောတ်ဈယောကြ ရုံးတွင် သူနှင့ြ အဖြဲ့ကနွသေော၊ ညိုဝင်းအောင် အခန်းမှာ သှားနလသေည်ေ။
ညိုဝင်းအောငမြှာ ဒေါဖြူးဝတရြည် အောကမြှ ဝနထြမ်းတဈဦး ဖြစ်ပြီး ကြောစြိုးသောထြကြ အသကအြနည်းငယသ်ာ ကြီးလသည်ေ။ ညိုဝင်းအောငကြ အိမထြောငကြသွညမြှာ တဈနှစ်ခန့သ်ာ ရှိသေးသည်။ သူ့မိန်းမမှာ မောလြီဇောဟြု ခေါပြှီး နပစ်ြမ တဈဦး ဖြစ်လသည်ေ။ သူတို့လငမြယားမှာ ခပဟြော့ဟော့ ဖြစ်ပြီး နှစ်ယောကစြလုံးလည်း ထနကြှသူများ ဖြစ်သည်။
ကြောစြိုးသောန်ှင့ြ သူတို့ အတူတူ အရကထြိုငသ်ောကန်ကြရေင်းကပင် လငမြယားနှစ်ယောကြ ဟိုကိုငဒြီဆှ လုပရြင်း၊ တခါတလေ ကြောစြိုးသောကြို တဈယောကထြဲ ထားခဲ့ကာ အခန်းထဲ ဝငလြိုးကြသည့အြခါမွိုးလည်း ရှိသေးသည်။ မောလြီမှာ ငယလြည်းငယ် ကရငမြပီပီ အသားအရညမြှာ ဝင်းနပြေီး မကြန်ှာဝိုင်းစကစြကြ၊ ဖငပြှားပြားကားကား ပေါငတ်နတ်ုတတ်ုတ် နို့ကြီးကြီးမို့ ကြောစြိုးသောကြ မသိမသာ ခိုးကြည့်ပြှီး တင်းခဲ့ရသည့ြ အခွိနတ်ှလည်ေးရှိသည်။ တခါတလေ ညိုဝင်းအောင် အမူးလှနပြှီး ဒေါင်းသှားခွိနမြှာ ကြောစြိုးသောန်ှင့ြ မောလြီတို့ နှစ်ယောကတ်ည်း ကနွခြဲ့သည့ြ အခွိနမြွိုးတွင် ကြောစြိုးသောတ်ဈယောကြ စိတလြှုပရြှားရလသည်ေ။
မောလြီက ကရငမ် နပစ်ြမဖြစ်သဖြင့ြ အနအထေိုင် ရဲတင်းသည်။ အိမန်ရင်ေးဆိုလွှင် ဘောင်းဘီတို၊ ဟော့ပင် သို့မဟုတ် ဂါဝနတ်ို့ကို ဝတလြေ့ရှိသဖြင့လြည်း ပိုပြီး စိတထြဲ ကလိလိ ဖြစ်နမေိသည်။ နောကြ သူတို့နှစ်ယောကထြဲ ရှိသည့အြခွိနမြွားတွင် မောလြီက စကားပြောလွှင် ဒူးပုတပြေါငပြုတ် ပြောတတလြေ့ရှိသည်။ ကြောစြိုးသောြ စိတထြဲမှာတော့ မောလြီက ပြင့လြင်းတာလား၊ သူ့ကို မှူဆှယတ်ာလား ဆိုတာကို မသဲကြဲသေးခွေ။ သို့သောလြည်း သူ့စိတထြဲမှာတော့ မောလြီ့ကို လိုးချင်စြိတတ်ှေ တဖြားဖြား ပေါပြေါကန်သဖြေင့ြ မောလြီတို့ အိမသ်ို့ ခွကလွေကြရြှိနလသေည်ေ။
ထိုသို့ဖြင့ြ ဒေါဖြူးဝတရြညန်ှင့ြ ကြောစြိုးသောတ်ို့ နှစ်ယောကြ တဈယောကကြို တဈယောကြ ဖြင့မြပြောကြသောလြည်း သူတို့ကြားတွင် အနည်းငယ် သှေးအေးစ ပြုလာကြသည်။ ထိုအခွိနအြတွင်းမှာပင်၊ ဒေါဖြူးဝတရြညမြှာ ရာထူးတိုးပြီး၊ ရနကြုနမြှ တိုင်းရုံးတွင် ထိုငရြဖို့ ဖြစ်လာတော့သည်။ ကြောစြိုးသောမြှာလည်း မကြာခင် လပိုင်းတွင်း နိုငင်ံခွားထွကဖြို့ရာ သချောသလောကြ ဖြစ်နရော လကရြှိ နပြညေတ်ောမြှာပင် နောကဆြုံးရကအြထိ လုပသ်ှားရန် ဆုံးဖြတပြှီး ကနွန်ခေဲ့တော့သည်။
ဒေါဖြူးဝတရြညမြှာ ယခုမှ ကိုယ့အြိမ် ကိုယ့ယ်ာနှင့ြ ပြနန်ခွငေ့ရြပြီး၊ ကိုကိုကြောန်ှင့လြည်း နားလညမြှုရခဲ့ ပြီးပြီမို့၊ လငမြယားနှစ်ယောကြ ပြောပြွောရြှှငရြှှင် ဖြစ်နကြလေသည်ေ။ တဈနေ့ သူတို့နှစ်ဦး ခစွပြှဲဝငရြင်း နားနကြရေင်းက ဖူးဝတရြညကြ
“ကိုကို အခု ဝင်းဝင်းသန်းနဲ့ရော လုပဖြစ်ကြသေးလား”
“ဟင့အြင်း၊ ခစွလြေး ပြနရြောကလြာပြီးမှ ကိုကိုတို့ မလုပဖြစ်ကြတာ ကြာပြီ”
“ဒီကို ခေါလြာပြီး တဈခါလောကလြုပပြါလား၊ ခစွလြေး ချောင်းချင်လြို့”
“ဟာ ခစွလြေးကလည်းကြာ”
“ဘာခစွလြေးတုန်း၊ သူ့တုန်းကတော့ ခစွလြေးကို ချောင်းပြီးတော့”
“ခစွလြေး တကယပြှောတာလား၊ “
“တကယပြေါ့လို့၊ ဒီအပတဝြိအန်း ခစွလြေး နပြညေတ်ောြ ခဏသှားမယလြို့ သူ့ကိုပြောပြီး ခေါလြာခဲ့၊ ခစွလြေး ကလော့ဆကထြဲ ပုန်းပြီးချောင်းမယ်”
“အိုကလေေ”
ကိုကိုကြောလြည်း နည်းနည်းတော့ တကကြှှသှားသည်၊ မိန်းမ ခွင့ပြှုခကြဖြှင့ြ တခွား မိန်းကလေးတဈယောကကြို လုပရြဦးမည့အြပြင်၊ မိန်းမလည်း ချောင်းကြည့်န်ေဦးမညဆြိုတော့ စိတတ်ှေ ထလာရသည်။ ဖူးဝတရြညကြလည်း ဒါကိုသတိပြုမိသည်၊
“ကဲ ကြည့်ြ တွေးလိုကတ်ာနဲ့တောင် ကိုကို့ကောငကြှီး ထလာပြီ အဟိ။ သူတောတ်ောြ မလုပခြငွရြှာဘူး”
………………………………………………….
ဝင်းဝင်းသန်းမှာ အသကန်ှဈဆယ့င်ါးနှစ်အရှယ် ထောငထြောငမြောင်းမောင်းနှင့ြ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကြ တောတ်ောလြှသူ ဖြစ်လသည်ေ။ ထို့ကြောင့လြည်း ကိုကိုကြောကြ တခွားအရညအြချင်ြးတွကေို ကြောဖြှတကြာ သူ့ကို ခန့ထြားခဲ့ခွင်း ဖြစ်လသည်ေ။ ခန့ပြှီး တဈလအတွင်းမှာပင်၊ ဝင်းဝင်းသန်းမှာ စေ့စပထြားသူ ရှိလွှကဖြှင့ြ ကိုကိုကြောန်ှင့ြ ငှိလသည်ေ။ ဝင်းဝင်းသန်း နှင့ြ စေ့စပထြားသူမှာ စဈတပမြှ ဗိုလကြှီးတဈယောကဖြစ်ပြီး ယခုတော့ နိုငင်ံခွားသို့ နိုငင်ံတောစြားရိတဖြှင့ြ ပညာသင် သှားရောကန်လသေည်ေ။ ဗိုလကြှီးမွိုးသန့ြ နှင့ြ ဝင်းဝင်းသန်းတို့မှာ အှနလြိုင်းပေါမြှသာ ဗီဒီယို၊ အောဒြီယို မကဆြေ့တို့ဖြင့ြ sex chat သာ လုပန်နေိုငကြှရာ စိတတ်ှထနေသေော ဝင်းဝင်းသန်းနှင့ြ သူ့ကို သှားရညကြနွသေော ဘောစိ ကိုကိုကြောတ်ို့ ငှိသှားကြလသည်ေ။
ဗိုလကြှီးမွိုးသန့ကြလည်း နိုငင်ံခွားမှာ အခွိနတ်ောတ်ောရြနသေူပီပီ နိုငင်ံတကာမှ ဗမာမများကို ဖေ့ဈဘုတမြှ ရှာကာ အပရြင်း လိုကကြွူးနသေူ ဖြစ်ရာ မိန်းမပေါင်းများစွာနှင့ြ sex chat နသေူ ဖြစ်လသည်ေ။ သူ မထငမြှတသ်ညကြတော့ သူ့ဆောကြို သူ့ဆောဘြော့ဈက လိုးနခွင်ေးပင် ဖြစ်တော့သည်။
ကိုကိုကြောြ သူ့အိပခြန်းထဲကို ဝင်းဝင်းသန်း ခေါလြာတော့ ဖူးဝတရြညတ်ဈယောကြ သော့ခတထြားသော အဝတဘြီဒိုထဲမှာ၊ ခွေးခွလေေးတဈခုပင် ယူထားပြီး ထိုငကြာ ချောင်းနလသေည်ေ။ ဝင်းဝင်းသန်းမှာ အပေါကြ အသားပါးပါး အဖြူနှင့အြနကြ ပြောကကြွားလိုလို ဘလော့ဈအင်ျကြီဝတထြားပြီး အောကကြတော့ အနကရြောင် စကတကြှပကြှပလြေးကို ဝတထြားသည်။ စကတကြ သိပအြတိုကြီးတော့မဟုတ် ဒူးဖုံးရုံ အရှညဖြစ်သည်။ စကတကြှပကြှပလြေးမို့ သေးကငွသ်ော ခါးအောကမြှ ကားစွင့လြာသော တငသ်ားအလှကို ထင်းကနဲ မှငန်ိုငလြသည်ေ။
အခန်းထဲရောကသ်ညန်ှင့ြ ကိုကိုကြောကြ ကုတငစြောင်းမှာ ထိုင်းလွှကြ ဝင်းဝင်းသန်းကို ဆှဲခေါကြာ သူ့ပေါငန်ှဈလုံးကြားတွင် ရပစြလကြြေ နှုတခြမ်းချင်ြး စုပန်မ်းလတေော့သည်။ ဝင်းဝင်းသန်းက ကိုကိုကြော့ပြုခုံးပေါကြို သူ့လကကြလေးတင်၍ အနမ်းများကို တုန့်ပြနန်သေောလြည်း ကိုကိုကြော့ြ လကတ်ှကတေော့ ဝင်းဝင်းသန်းစကတမြှ ဇဈကို စမ်းကာ ဆှဲခွှတခြလွိုကလြသည်ေ။ ဝင်းဝင်းသန်းက ဖူးဝတရြည် ချောင်းနသေော ဘီရိုဘကကြို ကြောပေးထားသညမြို့ ဝင်းဝင်းသန်း စကတ် ကြမ်းပေါပြုံကသွှားတော့ လုံးဝိုင်းစကန်သေော တငသ်ားကစွကြစွလြေးတွေ ကြား ဖငကြှားညှပ် အတွင်းခံဘောင်းဘီ ပိုးသား ပန်းရောငလြေးကို တွေ့လိုကရြတော့ သူ့ကို ကိုကိုကြောြ ဝယပြေးထားသည့ြ ဗဈတိုးရီးယားစီးကရကြ နှင့ြ တပုံစံထဲဖြစ်ပြီး အရောငသ်ာ ကြဲကြောင်း ခကြခြငွြးသိလိုကသ်ည်။
ဟှန့ြ ဒါလည်း ကိုကို ဝယပြေးထားတာပဲ ဖြစ်မညဟြုတွေးလိုကမြိသည်။ ဝင်းဝင်းသန်း ဖငလြုံးလေးများ မှာ သူ့ထကစြာလွှင် သေးသေးကစွကြစွြ၊ ပေါငတ်နမြွားမှာလည်း ဖြောင့စြင်းပြီး သူ့ပေါငလြုံးများထကြ အနည်းငယ် သေးသှယပြရော ဖူးဝတရြညတ်ဈယောကြ မနာလို ဖြစ်မိရလသည်ေ။ ငါ့ပေါငလြုံးတွေ နည်းနည်းတုတန်တယ်ေ၊ ငါဂငွပြှနသ်ှားမှ ရမညဟြုလည်း စိတထြဲ တေးထားလိုကသ်ည်။
ဝင်းဝင်းသန်းမှာ စကတကြွှတသ်ှားသောလြည်း အတွင်းခံဘောင်းဘီကို မခွှတသ်ေး၊ ကိုကိုကြောကြ သူ့အပေါဘြလော့ဈအင်ျကြီ ခွှတပြေးနသညေကြို လကန်ှဈဖကြ မှှောကပြေးလိုကပြှီး ဘရာဇီယာကိုတော့ ကိုယတ်ိုငခြွှတလြိုကလြသည်ေ။ ဝင်းဝင်းသန်း နို့ကြီးများမှာ သူ့ထကပျိုပြီး အလုံးကြီးသညကြို တွေ့လိုကရြပြနသ်ဖြင့ြ ဖူးဝတရြညတ်ဈယောကြ နှုတခြမ်းစူသှားမိပြနသ်ည်။
နောကတ်ော့ တကိုယလြုံးမှာ ပနတ်ီလေးကလှဲပြီး အဝတအြစား ဘာမှမရှိတော့သော ဝင်းဝင်းသန်းတဈယောကြ ကြမ်းပေါမြှာ ဆောင့ကြှောင့လြေး ထိုငရြင်း ကုတငစြောင်းထိုငန်သညေ့ြ ကိုကိုကြော့ြ လီးကြီးကို ဘောင်းဘီဇဈဖြုတကြာ ပုလှေ စကိုငန်တေော့သည်။
သူ့ထကစြာလငွြ အစစအရာရာ ပျိုပြဈနသေော ဝင်းဝင်းသန်း တဈယောကြ သူ့ယောကြွားကို ပုလှမှေုတပြေးနသညေကြို ကြည့်ရြင်း မနာလိုဖြစ်မိသည့ြ ဖူးဝတရြညမြှာ မိမိနှင့ြ ကြောစြိုးသောတ်ို့ လိုးနတေုန်း ကိုကိုကြောြ ချောင်းကြည့်န်ရသေည့ြ အဖြစ်ကို သှားတွေးမိလိုကပြှီး ကိုယခြငွြးစာသှားမိလသည်ေ။
အားကောင်းမောင်းသန် လူငယလြေးတဈယောကြ မိမိ မိန်းမကို လိုးနသညေကြို ချောင်းကြည့်န်ရသေည့ြ ကိုကိုကြောတ်ဈယောကြ မညသ်ို့ ခံစားနရမေလဲ၊ မိမိလိုပဲ မနာလိုစိတတ်ှေ ရှိနမှော သချောသည်။ သို့သောလြည်း ခစွရြသော မယားကို အလိုလိုကကြာ ပြောပြါစတေော့ဟု လှှတထြားပေးပြီး ခွင့လြှှတစြိတထြားသည့ြ ကိုကိုကြော့ကြို ပို၍ပင် ခစွမြိသှားတော့သည်။
ကိုကိုကြောကြ သူ့လီးကြီးကို နှုတခြမ်းအစုံဖြင့ြ ဖိကပကြာ စုပရြင်း ခေါင်းကို နိမ့လြိုကြ မှင့လြိုကဖြှင့ြ ပုလှမှေုတပြေးနသေော ဝင်းဝင်းသန်း၏ခေါင်းမှ ဆံပငအြုပထြဲကို လကတ်ဈဖကဖြှင့ြ ထိုးဖြဆော့နရင်ေး နောကလြကတ်ဈဖကကြလည်း ဝင်းဝင်းသန်း၏ နို့ကြီးများကို ဆုပန်ှယန်လသေည်ေ။ နောကြ သတိရသှားဟနန်ှင့ြ ဖူးဝတရြညခြွောင်းကြည့်န်သေော ဘီရိုဖကြ လှမ်းကြည့်ကြာ ပြုံးပြီး မကြစြေ့တဈဖကြ မှိတပြှလိုကလြသည်ေ။
ခဏအကြာမှာ ကိုကိုကြောကြ ဝင်းဝင်းသန်းကို ဆှဲထူ မတတ်တရြပခြိုင်းလိုကပြှီး သူ့ဘောင်းဘီ အတွင်းခံတို့ကိုလည်း ဆှဲခွှတကြာ ကြမ်းတဈနရောကို လှမ်းပစ်လိုကပြှီး ဝင်းဝင်းသန်း အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို သူကိုယတ်ိုငပြင် ခွှတပြေးလိုကသ်ည်။ နောကတ်ော့ သူက ကုတငစြောင်းတွင် ပြနထြိုငလြိုကပြှီး ဝင်းဝင်းသန်းကို တဈခုခု ပြောလိုကသ်ည်။
ဝင်းဝင်းသန်းက ဖူဝတရြည် ရှိနရောဘကကြို လှည့လြိုကတ်ော့ ဖူးဝတရြညတ်ဈယောကြ ရုတတ်ရကြ ထိတသ်ှားသည်။ ကိုကိုကြောြ ဘာများ ပြောလိုကတ်ာလဲပေါ့။ သို့သောလြည်း ကိုကိုကြောကြ ဝင်းဝင်းသန်းခါးလေးကို ဆှဲပြီး သူ့ပေါငပြေါထြိုငခြိုင်းတော့မှ သဘောပေါကသ်ှားသည်။ ဝင်းဝင်းသန်းက သူ့ပေါငန်ှဈလုံးကို ကားကာ အောကမြှ ထောငမြတန်သေော ကိုကိုကြော့ြ လီးကြီးကို သူ့လကကြလေးဖြင့ြ ထိန်းကိုငရြင်း သူ့စောကဖြုတဝြမှာ တေ့ကာ အသာလေး ထိုငခြလွိုကလြသည်ေ။ ဝင်းဝင်းသန်း စောကဖြုတလြေးမှာ အမှှေးအမှှင် ပြောငရြှင်းနပြေီး ချောနသဖြေင့ြ ဝကဈြ (ဖယောင်း) ဖြင့ြ အမှှေးအမှှငမြွား ဖယရြှင်းထားပုံရသညဟြု ဖူးဝတရြည် တွေးလိုကသ်ည်။ သူကတော့ ဖယောင်းဖြင့ြ လုပပြါက တအားနာသညဟြု ကြားဖူးသဖြင့ြ မလုပရြဲပဲ တဈပတ် နှစ်ခါလောကသ်ာ ရိတလြသည်ေ။ ကိုကိုကြောသ်ာ ထိုသို့ ပြောငရြှင်းနသေော အဖုတမြွိုး ကြိုကသ်ညဆြိုပါက အနာခံပြီး ဝကဈြသှားလုပရြင် ကောင်းမလားလည်း တွေးနမေိသည်။
ထိုအခွိနမြှာပင် ကိုကိုကြောကြ ဝင်းဝင်းသန်း သူ့ပေါငပြေါြ ကြှလိုကထြိုငခြလွိုကဖြှင့ြ လုပပြေးနသညေကြို အရှိနရြစရန်ေ ဝင်းဝင်းသန်းခါးလေးကို သူ့လကဖြှင့ြ ကိုငပြေးထားလသည်ေ။ ဝင်းဝင်းသန်း ဆောင့ခြသွည့ြ အရှိနကြှောင့ြ သူ့နို့ကြီးများမှာလည်း ခုနပြေါကလြှုပရြမ်းနလသေည်ေ။ ဖူးဝတရြညလြည်း ကိုကိုကြောတ်ို့နှစ်ယောကြ လုပန်သညေကြို ကြည့်ရြင်း စောကဖြုတမြှာ အရညစြို့လာလသည်ေ။ ခနနတေော့ ကိုကိုကြောတ်ဈယောကြ အရှိနရြလာပြီး ထိုပုံစံကို အားမရတော့သဖြင့ြ ကုတငပြေါမြှ ထလိုကလြသည်ေ။
တကယတ်ော့ ဖူးဝတရြည် မကြစြိတည့တ်ည့တ်ှင် သူ့လီးကြီး ဝင်းဝင်းသန်း စောကဖြုတထြဲ ဝငထြှကန်သညေကြို မှငရြအောင် အခုန ပိုဇရှင်ေးကို သုံးခွင်းဖြစ်လသည်ေ။ စိတထြလာတော့ အားမရ။ ထို့ကြောင့ြ ဝင်းဝင်းသန်းကို ကုတငစြောင်းမှာပင် ကုန်း၍ ကုတငပြေါြ တံတောငထြောကန်စပြေေီး အနောကဖြကမြှနေ သူ့လီးကြီးကို ထိုးထည့ကြာ ဆောင့လြတေော့သည်။ ထိုပုံစံဖြင့ြ တဈခွီပြီးသှားတော့ ဘီရိုထဲမှာ ကိုယ့အြဖုတကြို ပြတန်သေော ဖူးဝတရြညလြည်း တခွီပြီးသှားရသည်။
ထိုနေ့က ကိုကိုကြောန်ှင့ြ ဝင်းဝင်းသန်းတို့ လိုးနကြသေညကြို ကြည့်ရြင်းဖြင့ြ ဖူးဝတရြညတ်ဈယောကြ တခါမှ မခံစားခဲ့ဘူးသော ခံစားမှုတဈမွိုး ဖြစ်ပေါလြာရသည်။ အဲဒါကတော့ ဝင်းဝင်းသန်း၏ နို့ကြီးတွကေို ကိုငကြှည့ြ စို့ကြည့်ခြငွစြိတပြေါလြာရခွင်းပင်။
နောကတ်ခွီ ကိုကိုကြောန်ှင့ြ ဝင်းဝင်းသန်းတို့ ကုတငပြေါမြှာ လှကြေီးထိုး ပုံစံဖြင့ြ လုပကြှတော့ ဝင်းဝင်းသန်း၏ ကိုယခြန်ဓာ အစိတအြပိုင်းတွကေိုသာ ဖူးဝတရြညတ်ဈယောကြ စိတဝြငတ်စား ကြည့်မြိခဲ့သလို သူ့စောကဖြုတမြှာလည်း အရညတ်ှေ ရှှဲခဲ့ရသည်။ သူများ လကဈြဘီယံ အငုံ့စိတရြှိနသလေား ဟု ကိုယ့ကြိုယကြိုပင် တွေးစပြုလာမိလသည်ေ။ ထိုနောကပျိုင်း ဖူးဝတရြည် ကိုကိုကြော့ကြို တူးအငဝြမ်း မိန်းမနှစ်ယောကန်ှင့ြ သူတဈယောကထြည်း မလုပခြငွဘြူးလာဟု ဆှပေးရာ ကိုကိုကြောကြ လုပခြငွတ်ာပေါ့ဟု ဝနခြံလာသည်။ ဖူးဝတရြညကြ သူနှင့ြ ဝင်းဝင်းသန်း နှစ်ယောကြ ဆိုရငရြော ဆိုတော့ ဖူးဝတရြညမြကြန်ှာကို အတညလြား သူ့ကို လာစားနတောလားဟု အကဲခတလြသည်ေ။ ဖူးဝတရြည် အတညပြှောနမှန်ေးသိတော့ အင်းဟု ဝနခြံသည်။ ဒါပမေဲ့ သူက ဖြစ်နိုငမြညမြထငဟြု ဆိုလသည်ေ။ ဖူးဝတရြညကြ သူ့တာဝနထြား၊ သူစီစဉမြညဟြု ပြောလိုကလြသည်ေ။
နောကပျိုင်းတွင် ဖူးဝတရြညကြ ဝိအန်းတို့ ဟောလီးဒေးတို့တွင် ရှော့ပင်းသှားဖို့ အဖောလြိုသညဆြိုပြီး ဝင်းဝင်းသန်းကို ခေါကြာ အပြငထြှကကြှလသည်ေ။ ဝင်းဝင်းသန်းကလည်း ဘော့ဈအမွိုးသမီးဆိုတော့ လိုကပြေးရလသည်ေ။ မိန်းမအချင်ြးချင်ြး ရှော့ပင် အတူတူ သှားကြ၊ အပြငကြို အတူတူ သှားနကြသေညဆြိုတော့ ခဏအတွင်းမှာပင် ညီမအရင်းအလား ခငမြငသ်ှားကြတော့သည်။
ခငမြငသ်ှားပြီးတော့ နောကပျိုင်းတွင် ဖူးဝတရြည် က လိငကြိဈစများကို ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း ပြောလာရာ ဝင်းဝင်းသန်းက ပထမတော့ ရှကန်သေေးသည်။ နောကတ်ော့လည်း သူလည်း ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း ပြောဆိုလာတော့သည်။ သို့သောလြည်း နငင်ါ့ယောကြွားနဲ့ ဖြစ်နတောမလား ငါသိပါတယ် ဟု ပြောပြီး ပေါတ်ငကြှီး ဇာတကြှောင်းဖို့က အခွိနအြတောယ်ူရဦးမည် ဖြစ်ရာ၊ ရုပရြှငတ်ှထေဲမှာ ဖြစ်နကြေ ဇာတကြှောင်းမွိုးသာ ခွိုးမလားဟု ကိုကိုကြောန်ှင့ြ တိုငပြငလြိုကလြသည်ေ။
သို့ဖြင့ြ သူ့ပလနကြို ကိုကိုကြော့အြား ပြောပြရာ ကိုကိုကြောကြ ပထမ စဉြးစားနပြေီး နောကတ်ော့ သဘောကကြာ လကခြံသှားလတေော့သည်။ သို့ဖြင့ြ ပထမတဈခေါကတ်ုန်းကလိုပင်၊ ဖူးဝတရြည် စနေ၊ တနင်ျဂနှေ နပြညေတ်ောြ သှားမညဟြု သတင်းလှှင့ပြှီး၊ ကိုကိုကြောကြ ဝင်းဝင်းသန်းကို အိမသ်ို့ ခေါလြာခဲ့တော့သည်။ ဝင်းဝင်းသန်းမှာလည်း ဒေါဖြူးဝတရြည် ပြနရြောကန်သဖြေင့ြ ကိုကိုကြောဖြှင့ြ လှတလြှတလြပလြပ် မလုပရြသညမြှာ ကြာပြီမို့ ကိုကိုကြော့အြိမသ်ို့ အစောကြီး ရောကလြာတော့သည်။
ကိုကိုကြောကြလည်း ဝင်းဝင်းသန်းကို အပြေ့အဖကြ အနမ်းအစုပတ်ို့ ဖြင့ြ အရှိနရြအောင် ဆှပေးပြီး ဝင်းဝင်းသန်း တကကြှှလာတော့ ဝင်းဝင်းသန်းကို ကိုယလြုံးတီးခွှတပြှီး ကုတငပြေါမြှာ ပကလြကလြှနကြာ လကန်ှင့ြ ခွထေောကတ်ို့ကို ကုတငတ်ိုငဖြှင့ြ ကြိုးခညွကြာ ကားယားဆန့န်စလေသေည်ေ။ ထိုသို့ ပြုလုပခြှင်းမှာ ပထမအကြိမ် မဟုတတ်ော့သဖြင့ြ ဝင်းဝင်းသန်းအတွကြ မဆန်းတော့ခွေ။ တခါတလေ တွင် သူက ကိုကိုကြော့ကြိုလည်း ထိုသို့တုပထြားပြီး သူ့စိတကြှိုကြ အပေါမြှ ပုလှမှေုတ် မှင်းစီး လုပတ်တလြသည်ေ။
ကုတငပြေါမြှာ ကားယားပကလြကြ ကြိုးဖြင့ြ ခွီခံထားရသော ဝင်းဝင်းသန်းကို ကိုကိုကြောကြ ဘာဂွာ ကောင်းကောင်းပေးလတေော့သည်။ ဝင်းဝင်းသန်းခငမြွာ ကော့နအေောင် ခံစားနရပြေီး ပါးစပမြှလည်း အသံမွိုးစုံထွကအြောင် ငှီးငှူနရှောလသည်ေ။ ကိုကိုကြောကြ
“အင်း ဒီကောငမြလေး အဲ့လောကတ်ောင် အသံထွကရြသလား”
ဟုနောကသ်လို မကြမြှောငကြို တမငကြှုပမြေးလရော ဝင်းဝင်းသန်းက ညုတုတု အသံလေးဖြင့ြ
“ကိုကြီးက အဲလောကြ ဝင်းဟာလေးကို အားရပါးရ ယကန်တော ဝင်း ဘယခြံနိုငမြလဲ ကိုကြီးရဲ့”
ဟု ပြနပြှောလသည်ေ။ ကိုကိုကြောကြ ၊
“အင်း အဲ့လိုဆိုရငတ်ော့ ဒီထကကြောင်းတာတွေ လာဦးမယ် အသံမထွကန်ိုငအြောင် ခဏတော့ လုပထြားမှ ရတော့မယ်”
ဟုဆိုတာ ကြမ်းပြငမြှာ ကနွသေော ဝင်းဝင်းသန်း၏ ပငတ်ီလေးကို လုံးထွေးပြီး ဝင်းဝင်းသန်းပါးစပထြဲ ထိုးထည့လြိုကလြသည်ေ။ ပြီးတော့ ခေါင်းအုံးစွပတ်ဈထပကြို ခွှတကြာ ပါးစပပြေါမြှ ပိတစြည်းလိုကလြသည်ေ။ ဝင်းဝင်းသန်းမှာ အသံမထွကန်ိုငတ်ော့ပဲ မကြလြုံးလေးဖြင့သ်ာ စကားပြောနိုငတ်ော့လသည်ေ။ ထိုနောကြ ကိုကိုကြောကြ ဝင်းဝင်းသန်း နို့ကြီးတွကေို တဈခကြလြောကစြီ စို့လိုကပြှီး
“အရေးထဲ ဗိုကကြနာလာတယ်၊ ခနလေးနောြ ခစွြ”
ဟုပြောကာ အိမသ်ာထဲ ဝငလြိုကလြသည်ေ။ အိမသ်ာပြတင်းပေါကမြှ အသာဖြင့ပြှီး လကယ်မ်း အခကြပြှလိုကကတ်ော့ လမ်းဘေးတဈနရောမှာ ကားရပပြှီး စောင့ကြှည့န်သညေ့ြ ဖူးဝတရြညကြ အိမသ်ို့ ကားမောင်းကာ အမှနဝြငလြာခဲ့လသည်ေ။ ကိုကိုကြောြ အိမသ်ာထဲမှာ ငုတတ်ုတထြိုငန်သညေ့ြ အခွိနလြေးတွင်းမှာပင် ဖူးဝတရြညတ်ဈယောကြ အိမထြဲသို့ ရောကလြာပြီး သူတို့ အိပခြန်းရှိရာ တန်းဝငလြာခဲ့လသည်ေ။
အိပခြန်းထဲဝငလြာသော ဖူးဝတရြညတ်ဈယောကြ သူတို့ ကုတငပြေါမြှာ ကားယားကြီး ကြိုးခညွခြံထားရသော ဝင်းဝင်းသန်းကို တွေ့လိုကရြတော့၊ အတောအြံအားသင့သ်ှားပုံ အကတ်ငပြေးလိုကလြသည်ေ။ ဝင်းဝင်းသန်း တဈယောကလြည်း ဖူးဝတရြည် အခန်းထဲကို ဝငလြာတာ တွေ့လိုကရြသဖြင့ြ မကြလြုံးများ ပြူးကယွသ်ှားလသည်ေ။ သို့သောလြည်း သူ့ပါးစပမြှာ အသံထွကမြရသဖြင့ြ တဝူးဝူးသာ ဖြစ်နရလေသည်ေ။ ဖူးဝတရြညကြ ခနသာ အံ့အားသင့ယ်ောငဆြောငပြှီး ဝင်းဝင်းသန်းကို ပြုံးပြလိုကရြင်း၊ သူ့လကည်ိုးကို ပါးစပမြှာ ကန့လြန့ထြောင်၍ တိတတ်ိတန်ဟေု အခကြပြှလိုကလြသည်ေ။ ပြီးတော့ ရချိုးခန်းတံခါးဘကကြို မေးဆပပြှပြီး ကိုကိုကြောြ အထဲမှာလားဟု အမူအယာဖြင့ြ မေးလိုကရြာ ဝင်းဝင်းသန်းက ခေါင်းငှိမ့ပြှရှာသည်။
ဝင်းဝင်းသန်းမှာ ကိုယလြုံးတီး ကားယားပကလြကဖြှင့ြ မလှုပရြှားနိုငပြဲ ဖူးဝတရြညရြှေ့ ရောကန်ရခွေင်း ဖြစ်လရော အလှနတ်ရာမှ ရှကရြှာပြီး မကြန်ှာတဈခုလုံးလည်း ပန်းနုရောငပြှေးလွှကြ ရှိလသည်ေ။ ထိုအခါမှ ဖူးဝတရြညကြ သူယခငကြ ပုန်းနခေဲ့ဖူးသော ကလော့ဆကထြဲသို့ ဝငကြာ တံခါးကို အတွင်းမှ ဆှဲစိလိုကလြသည်ေ။ ဖူးဝတရြည် ကလော့ဆကထြဲ အရောကြ မကြာခငမြှာပင် ကိုကိုကြောကြ ရချိုးခန်းထဲမှ ထွကလြာခဲ့သည်။ ဝင်းဝင်းသန်းက ခေါင်းရမ်းပြီး မကြလြုံးပြူးပြနသညေကြို ကိုကိုကြောကြ မသိချင်ဟြနဆြောငကြာ
“အင်းပါကြာ ခစွကြလည်း ကိုကြီးက ခစွဝြအောင် ကြှေးမှာပေါ့။ အခုတော့ ခဏလေး သည်းငှီးခံလိုကြဦးနောြ”
ဟုပြောရင်း ဝင်းဝင်းသန်း ပေါငကြှားဝငကြာ ဝင်းဝင်းသန်း စောကဖြုတကြို ကုန်းမှုတလြတေော့သည်။ ကိုကိုကြောြ ဘာဂွာအစွမ်းပြနခွေိနတ်ှင် ဝင်းဝင်းသန်းမကြလြုံးမှာ ဖူးဝတရြည် ပုန်းနသေော ကလော့ဆကကြိုသာ မကြလြုံးအပြူးသား ကြည့်န်မေိသည်။ ကိုကိုကြောကြ အတင်းမှုတန်သေောလြည်း ကိုယ့ဘြော့ဈမိန်းမ ကလော့ဆကထြဲမှာ ချောင်းနသည်ေ ဆိုတာကို သိနရတေော့ ဝင်းဝင်းသန်း အီလညလြညကြှီး ဖြစ်နရလေသည်ေ။ ရှကစြိတ်၊ ကြောကလြန့စြိတတ်ို့ဖြင့ြ ရောပြှန်းနပြေီး ကာမအရသာကို ကောင်းကောင်းခံစားလို့ မရနိုင် ဖြစ်နရလေသည်ေ။
ထိုအခွိနမြှာပင် ဖူးဝတရြညကြ ကလော့ဆကထြဲမှ ထွကလြာရာ ဝင်းဝင်းသန်းမှာ ဘာဖြစ်မှာလဲဟု ဖူးဝတရြညကြိုသာ စောင့ကြှည့န်မေိလသည်ေ။ ဖူးဝတရြညကြ သူ့ကိုယပြေါမြှ အဝတအြစားများကို ခွှတခြလွိုကတ်ော့ ဝင်းဝင်းသန်းတဈယောကြ မကြလြုံးတွေ ပြူးထွကလြာရသည်။ ထိုအခွိနမြှာပင် ကိုကိုကြောကြ သူ့ပေါငကြှားမှ ကုန်းထကာ သူ့ကို လိုးတော့မလို့ ပြငလြရော ဝင်းဝင်းသန်းက မကြလြုံးပြူး မကြဆြံပြူးဖြင့ြ ကိုကိုကြော့ကြို သူ့မေးဖြားလေးဆပကြာ ဖူးဝတရြညရြှိရာသို့ ထိုးပြလသည်ေ။ ထိုအခါမှ ကိုကိုကြောကြ လှည့ကြှည့လြိုကမြိသည်။
“ဟင်၊ ခစွလြေး ဘယလြိုဖြစ်ပြီး”
ကိုကိုကြောကြ အကရြှငအြပြည့ဖြှင့ြ ဝင်းဝင်းသန်းကိုယပြေါမြှ ကုန်းထမညပြှုသောလြည်း ဖူးဝတရြညကြ အသာဖိတွန်းလိုကပြှီး
“ဘာအခုမှ ခစွလြေး လုပမြနနေဲ့၊ ကိုယလြုပစြရာရှိတာ ဆကလြုပ်”
ဟု ပြောလိုကကြာ ကုတငပြေါြ တကလြာခဲ့လသည်ေ။ ဖူးဝတရြညကြ ကုတငပြေါတ်ကပြှီး ဝင်းဝင်းသန်းပါးစပမြှ စည်းထားသညမြွားကို ဖြပေေးလိုကတ်ော့၊
“မမ ကမွ တောင်းပနပြါတယ်၊ ကမွကို ခွင့လြှှတပြါ”
“အို တောင်းပနစြရာ မလိုပါဘူးကြယ်၊ အဝင်းက ခစွစြရာလေးပဲ၊ ကိုကိုက တောတ်ောြ အကောင်းကြိုကတ်တတ်ယန်ောြ”
ဟု ပြောရာ ဝင်းဝင်းသန်းမှာ နားမလညန်ိုငသ်ော မကြလြုံးများဖြင့ြ ငေးကြည့်န်မေိတော့သည်။ နောကတ်ော့ ကိုကိုကြော့ြ ရငဘြတကြို အသာတွန်းလိုကပြှီး
“ကဲ အခု ခစွလြေးအလှည့ြ ကိုကို ခဏဖယ်”
ဟု ဆိုကာ ဝင်းဝင်းသန်းပေါငန်ှဈလုံးကြား ဒူးထောကဝြငလြိုကလြသည်ေ။ နောကတ်ော့ ဖူးဝတရြညကြ သူ့နူတခြမ်းအစုံကို ဝင်းဝင်းသန်း နှုတခြမ်းအစုံပေါသ်ို့ ဖိကပလြိုကလြသည်ေ။ နှစ်ယောကစြလုံးမှာ သူတို့၏ ပထမဦးဆုံး အတွေ့အကြုံ ဖြစ်ကြသောလြည်း နူးညံ့လှသည့ြ အထိအတွေ့ မိန်းကလေး အနံ့အသကြ အမှှေးနံ့သာများက ယောကြွားများနှင့ြ မတူသဖြင့ြ ထူးဆန်းသော ခံစားမှုကို တွေ့ကြရလသည်ေ။ သူတို့ နို့ကြီးများလည်း တဈဦးနှင့တ်ဈဦး မထိတထိ ဖြစ်နသဖြေင့ြ နို့သီးခေါင်းချင်ြး ပြတမြိသည့အြခါ ကြကသ်ည်းလေးများပင် ထသညထြိ ခံစားလိုကရြလသည်ေ။
သို့ဖြင့ြ မကြာခငအြတွင်းမှာပင် တဈယောကန်ှင့ြ တဈယောကြ နို့ကြီးများ ဖိကပသ်ှားရအောင် ဖူးဝတရြညကြ မှောကထြပခြလွိုကပြှီး ဝင်းဝင်းသန်း မကြန်ှာအနှံ့ကို နမ်းရှုံ့မိနလတေေော့သည်။ ကိုကိုကြောကြတော့ တခါမှ မတွေ့ဖူးသည့ြ မိန်းမနှစ်ယောကြ ထပလြကြြ တဈယောကကြို တဈယောကြ နမ်းရှုံ့နကြသေည့ြ မှငကြှင်းကြောင့ြ လီးကြီးလည်း ပိုမာလာသဖြင့ြ ဖငကြုန်းကုန်းလေး ဖြစ်နသေော ဖူးဝတရြည် အနောကဖြကမြှာ ဝငပြှီး နရောယူလိုကလြတေော့သည်။
သူ့နောကမြှာ ကိုကိုကြောြ ရောကန်မှန်ေးသိသော ဖူးဝတရြညကြ ဖငကြလေးကို ကော့ပြလိုကရြာ ကိုကိုကြောကြလည်း လကမြနှေးပါ သူ့လီးကြီးကို လကဖြှင့ြ ဆုပကြိုငလြကြြ ဖူးဝတရြည် စောကဖြုတထြဲသို့ ထိုးထည့ခြလွိုကလြသည်ေ။ ဖူးဝတရြညန်ှုတခြမ်းလေးမှ ငှီးသံလေး ထွကသ်ှားပြီး ဖငကြှီးကိုလည်း အလိုကသ်င့ြ ကော့ပေးလသည်ေ။ ဝင်းဝင်းသန်းလည်း သူ့ကိုယပြေါမြှာ ဘာဖြစ်နသလေဲ ဆိုတာကို သိနရသေဖြင့ြ စိတတ်ှေ ပိုထလာရတော့လသည်ေ။
ခနအကြာတွငတ်ော့ ကိုကိုကြောကြ ဆောင့လြိုးလိုကြ ဖူးဝတရြညန်ှင့ြ ဝင်းဝင်းသန်းတို့ နို့ကြီးများမှာ ဖိကပလြကြြ ပြတသ်ှားလိုကဖြစ်နပရေော သုံးဦးစလုံး ကာမဆန်ဒများ အတော့ကြို တကကြှှလာကြလတေော့သည်။ အမွိုးသမီးနှစ်ဦးလည်း တဈယောကကြို တဈယောကြ နှုတခြမ်းချင်ြး နမ်းစုပန်ရောက ဖူးဝတရြညကြ ကိုကိုကြော့ကြို ခနရပခြိုင်းပြီး ဝင်းဝင်းသန်းကို ကြိုးဖြညပြေးခိုင်းလိုကလြသည်ေ။ ဝင်းဝင်းသန်း လကတ်ှေ ခွတွေေ လှတလြပသ်ှားမှ ဝင်းဝင်းသန်းကို သူနှင့ြ ဆဈစတီနိုင်းပုံစံ ပြုစကော သူအရမ်း မှုတခြငွန်သေော ဝင်းဝင်းသန်း၏ ဖယောင်းဖြင့ြ အမှှေးဖယထြားသော စောကဖြုတဖြောင်းဖောင်းကြီးပေါြ မကြန်ှာအပလြိုကလြသည်ေ။ ကိုကိုကြောကြတော့ မှောကရြကသ်ား သူ့မိန်းမ နောကမြှာ ပြနန်ရောယူကာ လီးကြီးကို ပြနထြည့လြသည်ေ။
ယခု အခွိနမြှာတော့ အောကမြှ ပကလြကလြေး ဖြစ်နသေော ဝင်းဝင်းသန်း မကြန်ှာပေါသ်ို့ သူ့ဂွေးဥနှစ်လုံးက ပြတတ်ိုကပြေးလကြရြှိလရော ဝင်းဝင်းသန်းက သူ့လကဖြှင့ြ လှမ်းကိုငလြွှကြ ဘောများကို စုပပြေးနတေော့သည်။ ကိုကိုကြောခြငမြွာ အမွိုးသမီး နှစ်ယောကစြလုံးဖြင့ြ တဈခွိနထြဲ လုပန်ရသေလို ဖြစ်တာမို့ အရမ်းကို ပြီးချင်န်မေိရာ အမှနမြပြီးသှားအောင် စိတကြိုထိန်းကာ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး အခွိနယ်ူစောင့န်ရလေသည်ေ။ ဝင်းဝင်းသန်းကလည်း သူ့စောကဖြုတကြို နူးညံ့သော နှုတခြမ်းလေးအစုံက ဖိကပပြှီ လွှာကလေးဖြင့ြ ကစားနသညေကြ ယောကြွားများ ဘာဂွာမှုတသ်ညန်ှင့ြ မတူသဖြင့ြ အတောပြင် အရသာတွေ့နရလေသည်ေ။
ဖူးဝတရြညကြလည်း အခုမှပင် လုပဖြူးသောလြည်း နူးညံ့ချောမှတန်သေော စောကဖြုတလြေးကြောင့ြ အတွေ့အကြုံ အသဈရကာ အားရပါးရပင် ဂွာပေးနမေိလတေော့သည်။ နောကတ်ော့ ဖူးဝတရြညကြ အောကမြှ ဝင်းဝင်းသန်းက အပေါမြှ ၊ အခုနပုံစံအတိုင်း ပြောင်းပြနလြုပကြာ ကိုကိုကြောကြ ဝင်းဝင်းသန်းကိုလိုး၊ ဖူးဝတရြညကြ ကိုကိုကြော့ြ ဘောကို စုပ် လုပလြသည်ေ။ ထိုအခါမှာတော့ ကိုကိုကြောတ်ဈယောကြ မထိန်းနိုငတ်ော့ပါ။ အရမ်းကို အရှိနတ်ကလြာပြီး တဖန်းဖန်း ဆောင့ကြာ ဝင်းဝင်းသန်း စောကဖြုတထြဲမှာ လီးကြီးကို ထိုးကပဖြိသှင်းရင်း သုတရြညတ်ှေ လှတလြိုကရြလတေော့သည်။
ဝင်းဝင်းသန်းမှာလည်း ကိုကိုကြောန်ှင့အြတူ ပြီးသှားသောလြည်း ဖူးဝတရြညကြတော့ အခုမှ အရှိနတ်ကတ်ုန်းမို့၊ ဝင်းဝင်းသန်း၏ ဖြံ့ဖြိုးလှသော နို့ကြီးများကို သူ့လကကြလေးဖြင့ြ ဆုပန်ှယရြင်းက နို့သီးခေါင်းလေးများကို တပြှတပြှှတ် စို့နမေိလသည်ေ။ ဝင်းဝင်းသန်းက သူ့ဘော့ဈမိန်းမကို ဆံပငအြုပကြှား လကထြိုးထည့ကြာ ဆော့ကစားရင်းက အခုလေးတင် အထွတအြထိပ် ရောကသ်ှားသည့ြ ကာမ အရသာကို တစိမ့စြိမ့ြ ခံစားနလသေည်ေ။
ရချိုးခန်းထဲ သေးပေါကပြှီး သူ့လီးကြီးကို ရဆေေးပြီး ထွကလြာသော ကိုကိုကြောတ်ဈယောကြ အမွိုးသမီးနှစ်ဦး ဖကပြှီး တဈယောကကြို တဈယောကြ နမ်းရှုံ့နတော မှငရြတော့ စိတတ်ှေ ပြနထြလာလသည်ေ။ သို့သောလြည်း သူ့ညီတောမြောငကြ တော့ မထနိုငသ်ေးခွေ။ ကုတငပြေါတ်ကကြာ အမွိုးသမီးနှစ်ဦးဘေး အိပယ်ာပေါမြှာ လှဲလွောင်းရင်း ကြည့်ကြောင်းကောင်းနှင့ြ ကြည့်န်မေိတော့သည်။
ထိုအခွိနတ်ှင် အရှိနအြတောရြနပြေီး သူ့ဆန်ဒမပြည့သ်ေးသော ဖူးဝတရြညကြ ကိုကိုကြော့ြ လီးကြီးကို လှမ်းဆှဲကာ လကဖြှင့ြ တဈခကြန်ှဈခကြြ ဂွင်းတိုကပြေးလိုကလြသည်ေ။ ထို့နောကြ အနည်းငယ် ပြော့နသေေးသောလြည်း သှေးပူစ ပြုလာပြီ ဖြစ်သော ကိုကိုကြော့ြ လီးကြီးကို ကုန်းကာငုံ့စုပရြင်း ပုလှေ စပေးလသည်ေ။
ဝင်းဝင်းသန်းမှာလည်း ဖူးဝတရြညကြို ကိုယခြငွြးစာသောကြောင့ြ လေးဘကထြောကကြာ ကိုကိုကြော့ြ လီးကို ကုန်းစုပန်သညေ့ြ ဖူးဝတရြညအြနောကမြှ ပေါငန်ှဈလုံးကြားကို ပကလြကလြှနကြာ ခေါင်းဝငတ်ိုးရင်း ဖူးဝတရြည်၏ စောကဖြုတကြှီးကို ယကပြေးလိုကလြသည်ေ။
ကိုကိုကြောကြ ဖူးဝတရြည် ခေါင်းမှ ဆံပငလြေးများကို ဖြကာ ဆော့ကစားနရင်ေးက ဖူးဝတရြည် နို့လုံးများကို လကဖြှင့ြ မှီသလောကြ ကုန်းကာ ဆုပည်ှဈပေးနလသေည်ေ။ ဖူးဝတရြည်၏ နှေးထွေးနူးညံ့သော အာခံတွင်းမှ တစဈစဈ စုပပြေးနမှေုနှင့ြ အမွိုးသမီးနှစ်ယောကြ လုံးထွေးနမှေုက သူ့လိငတ်နကြှီးကို တဖြည်းဖြည်းချင်ြး မာလာစခေဲ့လသည်ေ။
ဖူးဝတရြညမြှာလည်း တဖြည်းဖြည်း မာတင်းလာသော လိငတ်နကြှီးကြောင့ြ သူ့ပါးစပထြဲ အဆုံးထိ ထည့မြရသဖြင့ြ ခေါင်းကိုမော့ကာ ကိုကိုကြော့ကြို ကြည့်ရြင်းက သူ့ပါးစပထြဲမှ ကိုကိုကြော့လြီးကြီးကို တအားစုပပြေးလိုကလြသည်ေ။ နောကမြှ ထထိုငလြိုကပြှီး
“ခစွလြေးကို လိုးပေးတော့ ကိုကို၊ ခစွလြေး ပြီးချင်ပြှီ”
ဖူးဝတရြညကြ လေးဘကထြောကပြေးလိုကတ်ော့ ကိုကိုကြောကြ အနောကဖြကမြှာ ကုန်းထလိုကသ်ည်။ ဝင်းဝင်းသန်းက ကိုကိုကြော့ြ လီးကြီးကို ကိုငပြေးကာ ဖူးဝတရြည် စောကဖြုတဝြတင် တေ့ပေးလိုကသ်ည်။ ကိုကိုကြောကြ ဖူးဝတရြညကြို ဒေါ့ကီစတိုငဖြှင့ြ စဆောင့လြိုးသည့ြ အခွိနမြှာတော့ ဝင်းဝင်းသန်းက ကိုကိုကြော့ြ လဥကြီးများကို လကဖြှင့ြ ဆုပကြိုင် ဆော့ကစားပေးရင်း နောကတ်ဈဖကကြ ခါရမ်းနသေော ဖူးဝတရြည် ရငသ်ားများကို ဆုပန်ှယပြေးနတေော့သည်။
ကိုကိုကြောမြှာ ခုနကလေးမှ တခွီပြီးထားသဖြင့ြ တောတ်ောန်ှင့ြ မပြီးနိုငခြွေ။ ဝင်းဝင်းသန်းက ဖူးဝတရြညဗြိုကအြောကမြှ လကလြွှိုကာ ဖူးဝတရြည် အရသာဖူးလေးကို လကထြိပလြေးဖြင့ြ ဖိပြတ်ခွပေေးလိုကသ်ည့ြ ခနတွင် ဖူးဝတရြညတ်ဈယောကြ အောဟြဈကာဖြင့ြ ကာမအရသာ အထွတအြထိပသ်ို့ ရောကသ်ှားလတေော့သည်။
ဖူးဝတရြညတ်ဈယောကြ အားအငကြုနခြမ်းသှားလို့ နှုံးသှားသဖြင့ြ မှေ့ယာပေါသ်ို့ မှောကလြှဲခလွိုကတ်ော့ ကိုကိုကြော့လြီးကြီးမှာ ဖူးဝတရြည် စောကဖြုတထြဲမှ လွှောကနဲ ထွကလြာခဲ့ပြီး တန်းလန်းကြီးဖြစ်နတေော့သည်။ ဝင်းဝင်းသန်းမှာ သူ့ဘော့ဈ ဖြစ်အငကြို ကြည့်ပြှီး ရယခြငွလြာသဖြင့ြ ခွိကနဲ ရယမြိလသည်ေ။
“ဘာရယတ်ာလဲ အဝင်း၊ ဒီမှာ သူများ ဒုကျခရောကတ်ာကို ကြည့်ပြှီး သဘောကနွတယေပြေါ့လေ။ လာ ငါ့ကို အဆုံးသတပြေး”
“ဟှန်း ကိုကြီးဟာက ပကြေံနတောပဲဟာ၊ သှားဆေးလာခဲ့ ဝင်းမှုတပြေးမယ်”
“ဟာ အခုတော့ သှားမဆေးချင်သ်ေးပါဘူး၊ လာခဲ့ လာ ဒီမှာ ဖူးအပေါမြှာခွပြီးတော့ လေးဘကထြောကပြေး”
ဝင်းဝင်းသန်းလည်း ကိုကိုကြောြ ပြောသည့အြတိုင်း ကိုကိုကြောရြှေ့ မှောကလြကြလြဲကာ အမောဖြနသေေော ဖူးဝတရြညပြေါငတ်ဖကတ်ခကြမြှ ဒူးထောကြ လေးဖကထြောကရြင်း ကိုကိုကြော့ကြို ဖငကြုန်းပေးလိုကလြသည်ေ။ ဝင်းဝင်းသန်း နို့ကြီးများမှာ ဖူးဝတရြညကြွောပြငကြို သှားဖိမိနလသေည်ေ။ ကိုကိုကြောကြ သူ့လီးကြီးကို ဝင်းဝင်းသန်း စောကဖြုတအြဝတွင် တေ့ပြီး သှင်းလိုကလြသည်ေ။
ကိုကိုကြောကြ အနောကကြ ဆောင့လြိုကတ်ိုင်း ဝင်းဝင်းသန်း နို့သီးခေါင်းနှစ်ခုမှာ ဖူးဝတရြညကြွောပြငကြို သှားသှားပြတန်သဖြေင့ြ ဝင်းဝင်းသန်းတဈယောကလြည်း ဖီးပြနတ်ကလြာရသလို၊ ကိုကိုကြောကြလည်း မိန်းမနှစ်ယောကြ ထပရြကသ်ား ဆောန်ရသေဖြင့ြ ကခွါနီး အရှိနပြှနတ်ကလြာရလသည်ေ။ ဝင်းဝင်းသန်းက သူ့လကန်ှဈဖကကြို ဖူးဝတရြည် ရငဘြတအြောကထြည့ပြှီး နို့ကြီးများကို လကဖြှင့ြ ဆုပန်ှယ် ပေးနလသေည်ေ။ ဝင်းဝင်းသန်းဖငကြှီးမှာ ကိုကိုကြော့ြ အဆောင့ကြို ပြနပြှနကြော့ပေးလာသည့ြ အရှိန် မှနလြာသညမြို့ ဝင်းဝင်းသန်းလည်း ပြီးတော့မည် ဆိုတာကို ကိုကိုကြောြ သိလိုကသ်ည်။ ထို့ကြောင့လြည်း စိတကြို လွှော့ အရှိနကြိုမှင့ရြင်း တအားဆောင့ပြေးလိုကသ်ည်။
“အ..အ…အီး…….”
ကိုကိုကြော့ြ လိငတ်နကြှီးမှ သုတရြညမြွား ဝင်းဝင်းသန်း စောကဖြုတထြဲသို့ အရှိနပြှင်းပြင်းနှင့ြ တိုးဝငသ်ှားတော့သည်။ ဝင်းဝင်းသန်းလည်း ကိုယလြုံးလေး တောင့တ်င်းသှားပြီး သူ့အဖုတအြတွင်းသားလေး များက ပြစိပြစိလုပန်ခွင်ေးက ကိုကိုကြော့ြ လိငတ်နကြှီးထဲမှ သုတတ်ှကေုနသ်ှားအောင် ညှဈပေးနသလေို ဖြစ်နလသေည်ေ။ ခနနတေော့ သူတို့နှစ်ယောကစြလုံး အရုပကြှိုးပြတ် ဖူးဝတရြညကြိုယပြေါပြိကသွှားရာ
“အမလေး သပေါပြီတော့၊ လေးလိုကတ်ာ”
ဟု ဖူးဝတရြညအြောသ်ံကြောင့ြ ဘေးသို့ လိမ့ခြလွိုကပြှီး တဟီးဟီး ပျိုငတ်ူရယမြောမိလိုကကြှလသည်ေ။ နောကတ်ော့ သူတို့ သုံးယောကစြလုံး၏ ပထမဦးဆုံး အတွေ့အကြုံဖြစ်သော သရီးဆမ်းမို့ အတွေ့အကြုံအသဈလေးပေါြ မိန်းမော ပီတိဖြစ်ကာ မှိန်းနကြလေတေော့သည်။
ဖူးဝတရြညန်ှင့ြ ဝင်းဝင်းသန်း အဲဒီနောကပျိုင်းမှာတော့ အတော့ကြို ရင်းနှီးသှားကြသည်။ ပုလင်းတူဗူးဆို့လို့ပဲ ပြောမလား၊ ဝါသနာတူ အကြိုကတ်ူ သမားတွမေို့ နှစ်ကိုယကြှား ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း ပြောလို့ ဆိုလို့ရသည့ြ ဒီလို မိန်းကလေး သူငယခြငွြးမွိုးဆိုတာ ဗမာအမွိုးသမီးထဲမှာ ရဖို့က မလှယကြူလှခွေ။
( နောကပျိုင်းအငတ်ာနကြ အရမ်းခတ်စေားလာခွိနတ်ှငတ်ော့၊ ထိုသို့ သော သူငယခြငွြးမွိုးက ရဖို့ လှယလြာမညဟြု စိတထြဲ ထငမြိပါသည်၊ ဤကား စာရေးသူ၏ စကားခပြြ။)
သူတို့နှစ်ယောကြ အတွကြ ကိုကိုကြောြ မသိစချင်ေသ်ည့ြ လွို့ဝှကစြကားလေးများပင် ပြောဖြစ်ကြလသည်ေ။ ဝင်းဝင်းသန်းကို ဖူးဝတရြညကြ သူနှင့ြ ကြောစြိုးသောတ်ို့ အဖြစ်အပကြြ၊ ကိုကိုကြောြ သိသှားကာ ချောင်းကြည့်တ်ာတို့ကို ပြောပြတော့ ဝင်းဝင်းသန်းတဈယောကြ ဖီးအရမ်းတကပြှီး ကိုယ့အြဖုတကြို ပြတကြာပင် တခွီပြီးသှားခဲ့ရသည်။ ဖူးဝတရြညကြ ထိုအကြောင်း သူပြောပြသညကြို ကိုကိုကြောကြို ပြနမြပြောဖို့ တားလိုကသ်ညမြှ စ၍ သူတို့ နှစ်ယောကကြှားမှာ အတွင်းကကြ ပိုရင်းနှီးသော သူငယခြငွြးနှစ်ဦး အဖြစ်သို့ တဈဆင့်တကြ သှားကြလတေော့သည်။
ထိုအခါတွင် ဝင်းဝင်းသန်းဆီမှလည်း သူ့လွို့ဝှကခြကြမြွား ပြင့အြနထြှကကြလွာလသည်ေ။ တကယကြ ဝင်းဝင်းသန်းမှာ သူ့အမွိုးသား နှင့ြ မစေ့စပမြှီက ရော၊ စေ့စပကြှောင်းလမ်းပြီးမှရော ကိုကိုကြောန်ှင့ြ မဖြစ်ခငထြိ အဖဲယား ဟုခေါသ်ော အခစွရြေး နယကြွှံမှု အတွေ့အကြုံတွေ ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ကိုကိုကြောန်ှင့ြ ဖြစ်နသညေ့တ်ိုင် ထိုသူများနှင့ြ ပြတပြှတစြဲစဲလားဆိုတော့လည်း မဟုတခြွေ။ အမြဲတမ်းလို ဖြစ်နသည်ေ မဟုတသ်ောလြည်း တခါတလေ ဆုံရငတ်ော့ ဖြစ်တတသ်ေးသည် ဟုဆိုသည်။
ဝင်းဝင်းသန်း အပြောကြောင့ြ ကြောစြိုးသောကြိုတောင် သတိရမိသလို ဖြစ်သှားသည်။ ဝင်းဝင်းသန်းကို ပြောကြည့်ရြာ ဝင်းဝင်းသန်းကလည်း စိတဝြငစြားသည်၊ သူက ဖူးဝတရြညထြကြ ငယသ်ည့အြပြင်၊ သူ့ထကတ်ောင် ငယသ်ည့ြ ကြောစြိုးသောြ အကြောင်း ဖူးဝတရြညဆြီမှ ကြားရသမွှမှာ စိတဝြငစြားစရာမို့၊ သူလည်း လိုကသ်ှားပြီး သုံးပြင့ဆြိုင် တဈခါလောကြ ဆှဲလိုကခြငွသ်ေးသည်။
ကိုကိုကြော့ကြို အသိပေးပြီး သှားရမလား၊ မသိအောင် လွို့ဝှကပြှီးသှားရမလား အဲ့ဒါကိုပဲ စဉြးစားရဦးမညဟြု တိုငပြငထြားကြသည်။ ဝင်းဝင်းသန်း အတွေ့အကြုံမှာလည်း အလှန် စိတဝြငစြားစရာ ကောင်းလှပသည်ေ။ တကယကြ သူအပျိုရညပြကြခြဲ့ရသညမြှာ သူ့အဈမဝမ်းကြဲ တဈယောကြ၏ ယောကြွားနှင့ြ ဖြစ်လသည်ေ။ သူ့အဈမဝမ်းကြဲမှာ သူ့ထကြ တဈနှစ်၊ နှစ်နှစ်လောကသ်ာ ကြီးသဖြင့ြ သူငယခြငွြးလို နခေဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။ ထို အဈမ ဗိုလကြှီး သူရမောငန်ှင့ြ ယူတော့ သူပင် သတို့သမီးအရံ လုပပြေးခဲ့ရသည်။ နောကတ်ော့လည်း ထို အဈမလငမြယား ဘယသ်ှားသှား သူက လိုကပြါလေ့ရှိသည်။ ဘုရားဖူးတို့၊ ပြောပြှဲစားတို့၊ အစရှိသည် တို့ ဖြစ်သည်။
သူရမောငကြ သူ့ကို ဟိုထိဒီကိုငစြမ်းတော့ သူက ရိုးရိုးသားသားပင် ထငခြဲ့သည်။ သူ့ဘကကြတော့ အပျိုလေးဆိုတော့ စိတလြှုပရြှားခဲ့သည်။ သို့သောလြည်း အဈမဝမ်းကြဲကို အရမ်းခစွသ်ည့ြ ယောကြွားဆိုတော့ သူက ယုံခဲ့သည်။ သူကသာ စိတတ်ှေ မရိုးသားခဲ့သာ သူရမောငကြတော့ သူ့ကို ညီမလေးတဈယောကလြို ခငခြဲ့သညဟြု သူတကယထြငခြဲ့မိသည်။ တခါတလေ သူတို့လငမြယား ခစွစြခန်းထကြသညတ်ို့ကို အသံကြား၊ အရိပအြမှှေ့ မှငသ်ညတ်ို့ကလည်း သူ့ ကာမဆန်ဒတွကေို နိုးကြှားလာခဲ့စလသေည်ေ။ နောကြ အဈမ ကိုယဝြနရြှိလာတော့ သူက အဈမနားမှာ သှားနပေေးရသည်။ သူငယခြငွြးလိုမို့ သူ့ကိုလည်း အဈမက အားကိုးသည်။
သူရမောငကြ အဈမ အလဈတွင် သူ့ကို သှေးတိုးစမ်းသလိုမွိုးတွေ ကိုယတ်ှယထြိတွေ့တာတွေ လုပလြာတော့ စိတထြဲမှာ ဪ သူ့မိန်းမ ကိုယဝြနရြှိနတေော့ သူ စိတပြှလကေပြွောကြ လုပန်တောပဲလဟေု ဖြတွေေးနမေိသည်။ အဈမကိုတောင် မပြောရဲ တောကြှာ သူ့ကိုယသ်ူ ပဏာယူတယ် သူ့ယောကြွားကို ယိုးစွတတ်ယလြို့ အပြောခံရမှာစိုးလို့ ဖြစ်သည်။ သို့သောလြည်း အဲ့လိုမနချင်ေတ်ာမို့ သူတို့အိမကြ နေ ပြနခြှာဖို့ ပြငတ်ော့သည်။ ထိုသို့ မထွကခြှာခငမြှာပင် တဈနေ့ အဈမလည်း မရှိတုန်း သူနှင့ြ သူရမောင် အိမမြှာ နှစ်ယောကထြဲ ရှိနစဉြေ၊ ကိုသူရမောင်၏ အတင်းကငွ့ကြှံမှုကို ခံလိုကရြသည်။ ဝင်းဝင်းသန်း ရုန်းရင်းကနရြင်းနှင့ြ နောကပျိုင်း သူ့သှေးသားများကလည်း တောင်းဆိုမှုကြောင့ြ အလိုကသ်င့ပြင် သူရမောင် ခေါဆြောငရြာ ခစွရြယဉေကြှောမှာ မှောလိုကမြိသည်။ ပြီးသှားတော့ သူ့ကိုယသ်ူလည်း နောငတ်ရသဖြင့ြ အိမမြှ ဆင်းသှားဖို့ကြံသောလြည်း အပြော့ဆှဲ သူရမောငကြ သူ့ကို တောင်းပနသ်ည်။ သူ့မိန်းမ ကိုယဝြနန်ှင့ြ အခွားကနွြးမာရေး အခွအနေကြေောင့ြ ပြတလြတန်ရသေဖြင့ြ သူ ကြံမိကြံရာ လုပမြိခွင်းဖြစ်ကြောင်း သူ့ကို ခွင့လြှှတရြနန်ှင့ြ အိမမြှာပဲ ဆကန်ဖေို့ ၊ သူနောကကြို လုံးဝ ဆငခြှငပြါမည့ြ အကြောင်းတို့ ဖြစ်သည်။
ဝင်းဝင်းသန်းမှာ ကိုယ့အြပြဈလည်းပါနသလေိုမို့ နောကကြို လုံးဝဆငခြှငပြါမညဆြိုသည့ြ စကားကို ယုံပြီး သဘောတူလိုကမြိလသည်ေ။ သို့သောလြည်း အစရှိ တနှောငန်ှောင် ဆိုသလို၊ ကစွန်းပငကြလည်း ငှိချင်န်တောမို့၊ နောကပျိုင်း အကြိမကြှိမ် ထပဖြစ်မိလတေော့သည်။ သူ့ကိုယသ်ူ ဖြသေိမ့န်မေိသညကြ သူရမောင် တခွားမိန်းမတွနှငေ့ြ သှားဖြစ်နမညေ့အြစား သူနှင့ြ ဖြစ်လိုကသ်ညကြ သူ့အဈမအတွကြ နောကကြှောင်းအေးရမည်၊ သူက သူရမောင် ကာမ မီးကို ဝငင်ှိမ်းပေးရသညဟြုပင်။ နောကတ်ော့ သူရမောငဆြီ လာလာနသေော သူရမောင် သူငယခြငွြး ဗိုလကြှီးတဈဦးက သူ့ကို ခစွရြေးဆိုလာပြီး သူ့အဈမကလည်း သဘောတူ ထောကခြံသောကြောင့ြ သူတို့ နှစ်ယောကြ သမီးရည်းစား ဖြစ်လာကြရသည်။
ဝင်းဝင်းသန်းအမွိုးသားက နိုငင်ံခွား ပညာတောသ်ငသ်ှားဖို့ ရှိသဖြင့ြ ပြနလြာမှ လကထြပကြှရန် သဘောတူပြီး စေ့စပကြှောင်းလမ်းမှုသာ ပြုလုပခြဲ့ကြလိုကသ်ည်။ စေ့စပကြှောင်းလမ်းပြီး သူနိုငင်ံခွား မထွကမြှီမှာ သူတို့နှစ်ယောကြ အကြိမကြှိမ် အိပခြဲ့ကြသညဟြု ဆိုလသည်ေ။
နောကတ်ဈယောကကြတော့ သူ့အဒေါယ်ောကြွား ဟု ဆိုသည်။ ထိုလူကြီး၊ ဦးဌေးအောငမြှာ တကျကသိုလတ်ဈခုမှ ဒေါကတ်ာဘှဲရ ပရောဖြကဆြာတဈဦး ဖြစ်လသည်ေ။ ဝင်းဝင်းသန်း ကြောင်းပြီးတော့ အလုပမြဝငခြင် မာစတာတကန်စဉြေ ဖြစ်သည်။ သူ့စေ့စပကြှောင်းလမ်းပြီးခွိနမြှာ ဘှဲ့ရပြီး အလုပဝြငဖြို့ ကြိုးစားနခွေိနဖြစ်သည်။ အလုပန်ည်းနည်းပါးပါး စမ်းလုပပြှီး မာစတာဆကတ်ကမြှ အလုပမြှာ နရောကောင်းကောင်းလး ရနိုငမြညဟြု တွေးမိလာလို့ ကြောင်းပြနတ်ကခြှင်း ဖြစ်လသည်ေ။
သူယူနသညေ့ြ မာစတာတန်းများမှ ဘာသာရပတ်ဈခုကို ပို့ခနွသေူ ပါမောကျခတဈဦးဖြစ်သူ ဦးဌေးအောင် အိမသ်ို့ ဝငထြှကမြိပြနလြသည်ေ။ သူ့ကို တူမလေး သမီးလေး တဈယောကလြို ခငတ်ာပါပဲလဟေု တွေးရင်းက အနီးကပ် အထိအတွေ့တွကေို သတိမထားမိလိုကခြွိနမြှာပင် စားနကြေ ကြောငဖြားကြီး လကသ်ို့ ကဆွင်းသှားရလသည်ေ။ ဘာလို့ ကြောငဖြားကြီးလို့ ဝင်းဝင်းသန်းက စွတစြှဲရသလဲဆိုတော့ ယောကြွားနှစ်ယောကြ အတွေ့အကြုံရှိပြီးသား ဝင်းဝင်းသန်းတောင် သူ့လကထြဲ ယကို ဘယလြိုဘယပြုံ ကသွှားမှန်းမသိပဲ သူ့ကုတငပြေါြ ရောကသ်ှားရတာမို့လေ။ အဲ့လူကြီးရဲ့ အခစွြ စခန်းဖြင့တ်ာကလည်း တမွိုးတဖုံဆန်းလို့ ဝင်းဝင်းသန်း တဈယောကြ အဒေါယ်ောကြွား ဖြစ်လွှကန်ှင့ပြင်၊ ကြုံရငကြှုံသလို ခစွပြှဲဝငခြဲ့မိကြလသည်ေ။
နောကဆြုံးတဈယောကကြတော့ ကိုကိုကြောြ၊ ကိုယ့ရြဲ့ဘော့ဈလည်း ဖြစ်၊ သဘောကလည်းကောင်း၊ မိန်းမကလည်း အဝေးတဈနရော ရောကန်တေော့ သနားမိပြီး၊ ဖြစ်သှားကြလသတေည်းပေါ့။
ဖူးဝတရြညကြ ဝင်းဝင်းသန်း ပြောပြတဲ့ သူ့ရဲ့ ဇာတလြမ်း ကိုနားထောငပြှီး စဉြးစားမိသည်။ သူကိုယတ်ိုငလြည်း ဝင်းဝင်းသန်းကို သူနဲ့ ကြောစြိုးသောြ ဇာတလြမ်း ပြနပြှောပြတဲ့ အခွိနမြှာ၊ သူက ယောကြွားနဲ့ ဝေးနရတေယ်၊ တဈအိမထြဲမှာ လူပျိုပေါကြ ကောငလြေးနဲ့ နနရေတေယ်။ နောကပြှီးတော့ အဲဒီကောငလြေးက သူ့ကို ဘယလြို စလာတယ်။ ဥပမာ သူအိပပြွောန်တေုန်း လာပြီးကိုငတ်ာပြုတာ၊ အိပပြွောန်တေုန်း ဘာဂွာလာမှုတတ်ော့ စိတကြလည်း လိုနတေုန်း ဖြစ်သှားရတယလြို့ ပြောပြခဲ့တယ်။ သူကစပြီး မှူဆှယတ်ာ၊ သူ့ကြနပြှူတာကို ပေးကြည့်တ်ာ၊ ခရီးသှားတုန်း သူ့အိပယ်ာပေါြ တမငခြေါသ်ိပတ်ာ၊ သူအိပပြွောခြငွယ်ောငဆြောငတ်ာ။ နောကြ ကြောစြိုးသောြ အခန်းတံခါးခေါကပြှီးတောင် အိပယ်ာပေါသ်ှားအိပတ်ာ၊ အဲ့တာတွကေို တော့ တမငခြနွထြားခဲ့တယ် မဟုတလြား။ အဟိ။
ဆိုတော့ သူ့ကိုယသ်ူ ကြောစြိုးသောရြဲ့ ထောငခြွောကထြဲ ကခွဲ့ရသလို၊ ကိုယ့ကြိုယကြို သားကောငလြေး တဈကောငလြို ပုံဖေါခြဲ့တာပဲလေ။ဝင်းဝင်းသန်းရဲ့ ဇာတလြမ်းတွကေိုလည်း ဖူးဝတရြညကြ ဝင်းဝင်းသန်းပြောတဲ့ အတိုင်း နားထောငပြှီး သူ့ဖကကြနေ ဘာဖြစ်နိုငတ်ယ် ဆိုတာပဲ ပြနတ်ှေးကြည့်လြိုကမြိတယ်။ အဟိ။ သူလည်း တောတ်ောထြတာပဲလို့သာ ကောကခြကြဆြှဲမိသညပြေါ့။
သို့သောင်ှားလည်း သို့သောင်ှားပေါ့။ အခုလိုမွိုး လိငကြိဈစလေးတွေ ပြင့ပြှင့လြင်းလင်းပြော နောကြ ကိုယ့ကြိုယလြုံးလေး လှအောင် ဘယလြို လေ့ကငွ့ခြန်းတွေ လုပရြမယဆြိုတာကိုလည်း လေ့လာရ။ ရှော့ပင်းတွေ အတူတူ သှားကြနဲ့ဆိုတော့ တောတ်ောလြေးကိုခငတ်ဲ့ သူငယခြငွြးအရင်းတွေ ဖြစ်လာခဲ့ကြရတော့သည်။
ဖူးဝတရြညမြှာ ရနကြုနပြှနရြောကပြှီးတော့ ကြောစြိုးသောအြဒေါြ ဝင်းပပနှင့လြည်း ပြနလြည် တွဲမိနခေဲ့လသည်ေ။ ဝင်းပပနှင့ကြ ငယသ်ူငယခြငွြး အရင်းဖြစ်သောလြည်း ယခုလကရြှိ အတွင်းကကြ ရင်းနှီးနသေော ဝင်းဝင်းသန်းလိုတော့ မဟုတခြွေ။ နောကတ်ဈခုက ကြောစြိုးသောန်ှင့ြ ကိဈစက ဘယလြိုမှ ဖြင့ပြှော၍ မရနိုငတ်ာမို့ ထို အမှောငပျိုင်းကိုတော့ ပြင့လြင်း၍ မရတော့ပေ။
အစိုးရ ရုံးပိတရြကတ်ဈခုတွင် ရကရြှညပြိတရြာ၊ အားနသေော ဝင်းပပကို သူနှင့ြ နပြညေတ်ောြ သုံးလေးရကလြောကြ လိုကမြလားဟု မေးလိုကရြာ သူလည်း တဈခါမှ မရောကဖြူးသဖြင့ြ လိုကမြညဟြု ပြောလသည်ေ။ သို့ဖြင့ြ ဖူးဝတရြညတ်ဈယောကြ ကြောစြိုးသောအြတွကြ ဟိုးအရငကြတည်းက သူခထွားသည့ြ ပလနတ်ဈခုကို အကောငအြထညဖြေါဖြို့ ဆုံးဖြတလြိုကလြသည်ေ။ ကိုကိုကြော့ကြိုလည်း သူဝင်းဝင်းသန်းကိုပါ ခေါသ်ှားချင်ကြှောင်း ပြောလိုကရြာ ကိုကိုကြောကြ သဘောတူသဖြင့ြ သူ့အစီအစဉကြို ခေါင်းထဲမှာ သချောအကြကခြကြာ စိတလြှုပရြှားနလတေေော့သည်။
နပြညေတ်ောသ်ို့ အမွိုးသမီးသုံးယောကြ ထွကခြှာလာကြတော့ ဝင်းဝင်းသန်းကို ဝင်းပပနှင့ြ မိတဆြကပြေးပြီး ဝင်းဝင်းသန်းက ကိုကိုကြော့ြ အလုပကြိဈစတဈခုဖြင့ြ လိုကလြာခွင်းဖြစ်ကြောင်း ဟောတ်ယတ်ဈခုမှာ တည်းမညဖြစ်ကြောင်း ပြောပြထားလသည်ေ။
နပြညေတ်ောရြောကတ်ော့၊ ဝင်းဝင်းသန်းမှာ ဟိုတယတ်ဈခုသို့ တကျကစီဖြင့ြ ထွကသ်ှားပြီး ဖူးဝတရြညန်ှင့ြ ဝင်းပပတို့က သူတို့အိမသ်ို့ လာခဲ့ကြလသည်ေ။ ကြောစြိုးသောမြှာ ဖူးဝတရြညကြို မလုပရြသညမြှာ ကြာပြီမို့၊ တွေ့တာနှင့ြ လီးကြီးမှာ တောငန်ပြေီ ဖြစ်သောလြည်း သူ့အဒေါပြါလာသဖြင့ြ ၊ လှုပရြှားမရသေးပဲ အခွင့ကြောင်းကို စောင့မြွှောန်လသေည်ေ။ ညဘကအြိပတ်ော့လည်း သူ့အခန်းကိုများ ဖူးဝတရြည် ရောကလြာမလားဟု မွှောန်သေောလြည်း ပေါမြလာသဖြင့ြ အိပပြွောအြောင် ဂွင်းထုပစ်လိုကရြလသည်ေ။
နောကန်ေ့ မနကကြှတော့ သူတို့ အပြငခြဏသှားဦးမည် ဖြစ်ပြီး ကြောစြိုးသောကြို အိမမြှာ စောင့န်ခေဲ့ရနမြှာခဲ့လိုကသ်ည်။ နောကြ ကြောစြိုးသောကြိုလည်း ဝင်းပပ မမှငအြောင် မကြန်ှာရိပပြှလိုကရြာ ကြောစြိုးသောတ်ဈယောကြ ဝမ်းသာသှားပြီး အိမမြှာပင် စောင့န်ခေဲ့လသည်ေ။
“ဟဲလို”
သူ့ဖုန်းက တုနခြါလာလို့ ကြောစြိုးသောြ ဖုန်းကိုငလြိုကတ်ော့ ဖူးဝတရြည် ဖြစ်နသည်ေ။
“မောငလြား၊ ဖူးပါ၊ ဖူးခနနရင်ေ အိမရြောကတ်ော့မယ်၊ ဖူးပြောတာ သချောနားထောင်၊ မောင် ဖူးတို့ အခန်းထဲသှား ဖူးအံဆှဲထဲက မကြစြိပိတတ်ဲ့ အပြားလေးကို ယူပြီး မကြလြုံးပေါစြီးထားလိုကြ၊ ဒီတဈခါ ကစားမဲ့ဂိမ်းကို ဖူးက ဦးဆောငမြယန်ောြ၊ ပြီးတော့ ကိုယတ်ုန်းလုံးခွှတ်၊ ပြီးရင် တကိုယလြုံးကို စောငပြါးပါးလေး ခွုံထား၊ ဖူးဝငလြာရင် စကားလုံးဝ မပြောရဘူးနောြ၊ မကြလြုံးက အပတကြိုလည်း မဖြညရြဘူး။ အဲဒါတွေ မလုပရြင် ဆကမြကစားတော့ဘူး။ “
‘အင်းပါကြာ ဖူးက ဘယအြခွိနရြောကမြှာလဲ၊”
“ဖူး အခု ခနနဆေိုရောကတ်ော့မှာ၊ မောင် ရယဒြီဖြစ်လောကတ်ဲ့အခွိန် အိမထြဲဝငလြာမှာ”
“အိုကေ”
ကြောစြိုးသောကြ ဖူးဝတရြညပြှောသည့အြတိုင်း တကိုယလြုံး အဝတအြစားတွေ ခွှတလြိုကပြှီး အံဆှဲထဲမှ တွေ့သော မကြလြုံးပိတသ်ည့ြ ပိတစြလေးကို ခေါင်းမှာ စွပလြိုကသ်ည်။ ထို မကြန်ှာဖုံးလေးမှာ နေ့ခင်းဖကြ သို့မဟုတ် အလင်းရောင် စူးသည့န်ရောတွင် အိပသ်ောအခါ အသုံးပြုဖို့ လုပထြားခွင်း ဖြစ်ပြီး သားရမွှေော့ကြိုးလေးနှင့မြို့ ခေါင်းပေါစြှတလြိုကသ်ညန်ှင့ြ ခပြခြပြယ်ပယ်ပ် ကပန်တေော့သည်။ ပြီးတော့ ဖူးဝတရြည် အိပယ်ာပေါြ ပကလြကလြှနလြှဲလိုကသ်ည်။ မလိုးရသညမြှာ ကြာပြီဖြစ်လို့ လှမ်းနသေော ဖူးဝတရြည် ကိုယလြုံးကို မကြစြေ့ထဲ မှငယ်ောငလြာရင်း မာလာသော သူ့လီးကြီးကို လကဖြှင့ြ ဆုပကြိုငကြာ တဈခကြြ နှစ်ခကြြ ဆောင့ပြေးလိုကသ်ည်။ ပြီးမှ ဖူးဝတရြညပြှောသလို စောငပြါးပါးလေးဖြင့ြ တကိုယလြုံးကို လညပြင်းထိဖုံးကာ ခွုံထားလိုကတ်ော့သည်။
ခနအကြာတွင် အိမတ်ံခါးဖြင့သ်ံ ကြားရပြီး အိမထြဲ ဝငလြာသည့ြ ခွသေံကို ကြားလိုကရြရာ၊ ဖူးဝတရြည် ပြနရြောကလြာပြီ ဆိုတာကို သိလိုကရြသည်။ မကြစြိအဖုံးကို အသာလှပ်၍ ချောင်းကြည့်ခြငွသ်ောလြည်း ဖူးဝတရြည် ဘာကစားမှာလဲ ဆိုတာကို သိချင်လြှသဖြင့ြ အသာမှိန်းကာ ငှိမင်ှိမလြေး နလေိုကလြသည်ေ။ အခန်းထဲသို့ ဝငလြာသော ခွသေံတရှပရြှပကြို ကြားရပြီး သူ့ကုတငန်ားတွင် ရပသ်ှားသည်။ နောကတ်ော့ သူ့လကကြောကဝြတ် တဈဖကကြို ကြိုးပြော့ပြော့လေး တဈချောင်းဖြင့ြ ခညွန်တောကို ခံစားနရသေည်။ အမှှေးနံ့က ဖူးဝတရြည် သုံးနကြေ ရမှေှေးမို့ ဖူးဝတရြညမြှန်း သူသိနသည်ေ။
ဖူးဝတရြညန်ှင့ြ ကြောစြိုးသောတ်ို့ မှာ ညားခါစ လငမြယားလို နခေဲ့ကြတာမို့ တဈယောကန်ှင့ြ တဈယောကမြှာ အနံ့အသကမြွား တောတ်ောရြင်းနှီး နကြခေဲ့သည် မဟုတပြါလား။ နောကတ်ော့ ကြောစြိုးသောတ်ဈယောကြ သူ့လကန်ှဈဖကစြလုံးကို ကြိုးဖြင့ြ တုပကြာ ခေါင်းရင်းမှ ကုတငတ်ိုငဖြှင့ြ ဆှဲခညွခြံထားရလပြေီ။ ထိုအခါမှာ ဖူးဝတရြညမြှာ ခွသေံတရှပရြှပဖြှင့ြ အခန်းပြငသ်ို့ ပြနထြှကသ်ှားသံကြားလိုကရြသည်။
ကြောစြိုးသောကြ အင်း ဖူးဝတရြည် ဘာများ မေ့ကနွခြဲ့လို့ ပြနသ်ှားယူတာလဲဟု တွေးနလေိုကသ်ည်။ ခနကြာတော့ အခန်းထဲ ပြနဝြငလြာသံကြားရသည်။ ပြီးတော့ ကုတင် သိမ့ကြနဲ ဖြစ်သှားသည်။ သူကုတငပြေါြ ရောကလြာပြီပေါ့။ နောကတ်ော့ သူ့ ကိုယပြေါခြှုံလှှမ်းထားသော စောငကြို ခွရင်ေးဘကမြှနေ၍ ခါးအထိ လှနတ်ငလြိုကသ်ညကြို သိလိုကရြသည်။
အတွေးတွဖြငေ့ြ စိတလြှုပရြှားနသေော ကြောစြိုးသောြ လီးကြီးမှာ မာတောင် တောင့တ်င်းနလပြေေီ။ သူ့ပေါငန်ှဈလုံးကြား အိထွေးသော အသားလေးတွကေ ဖိကပလြာသဖြင့ြ သူပေါငန်ှဈလုံးကြားထဲ ဖူးဝတရြညဝြငလြာသညဟြု ခံစားလိုကရြသည်။ လကဖြဝါးနုနုလေးက သူ့လိငတ်နကြှီးကို ဆုပကြိုငပြှီး နှေးထွေးသော အာခံတွင်းထဲ သူ့ဒဈကြီး ဝငသ်ှားတော့ ကြောစြိုးသောြ ဖငကြိုပင် ကော့ကာ ထိုးလိုကမြိသည်။ သို့သောလြည်း ဖူးဝတရြညကြ တံတောငလြေးဖြင့ြ သူ့ပေါငတ်ှကေို ဖိထားသဖြင့ြ မအောငမြှငလြိုကခြွေ။
ခနအတွင်းမှာပင် ကြောစြိုးသောတ်ဈယောကြ နူးညံ့လှသော လွှာ၊ အာခံတွင်းတို့ အထိအတွေ့ လီးတဈချောင်းလုံးကို စဈကနဲ စဈကနဲ နအေောင် တဈခကြတ်ဈခကြြ စုပခြံရခွင်း စသညတ်ို့ ဖြင့ြ ပုလှေ အစွမ်းပြနသညေကြို ခံစားနရတေော့သည်။ ကြောစြိုးသောြ စိတထြဲမှာတော့ ဖူးဝတရြညတ်ဈယောကြ သူ့ကို ပညာအသဈအဆန်းတွေ ပြနသညေဟြု ခံစားနရလေသည်ေ။ ဖူးဝတရြည် သူ့ကို ပုလှမှေုတပြေးဖူးသည့ြ အကြိမမြှာ မရတွကြေ နိုငလြောကတ်ော့သဖြင့ြ ယခုအခါ ပုလှကေ တမွိုးဆန်းသဈနသညေဆြိုတာကို သူခကြခြငွြးသိလိုကသ်ည်။ ဒါကြောင့လြည်း ဖူးဝတရြညကြ ပညာပြချင်သ်ဖြင့ြ သူ့ကို လှုပရြှားမရအောင် ကြိုးခညွပြှီး မကြစြိပိတစြခေိုင်းထားသညဟြု တွေးကာ ပြုံးလိုကမြိလသည်ေ။
ကြောစြိုးသောမြှာ ဖူးဝတရြညကြို တောင်းတနမေိသညမြှာ ကြာတာက တဈကြောင်း၊ ဆန်းသဈသော ပုလှပညောကြောင့လြည်းကောင်း၊ ဖငတ်ကြှကြှဖြင့ြ ဖြစ်ကာ သုတရြမွေား ခနလေးဖြင့ြ ထွကမြသှားရအောင် ကြိုးစားထိန်းနရလေသည်ေ။ သို့သောလြည်း ဖူးဝတရြည် လကတ်ှကေ သူ့ဂွေးဥကြီးတွကေို ပြတသ်တဆြော့ကစားပေးရင်း နောကတ်ဈဖကကြ လကခြွောင်းထိပကြလေးမှာ စိုစိုစွတစြှတဖြှင့ြ ကြောစြိုးသောြ ဖငပြေါကလြေးကို လာကလိလိုကတ်ော့ ကြောစြိုးသောတ်ဈယောကြ ဘယလြိုမှ ထိန်းထားလို့ မရတော့ခွေ။ သူ့ဖငကြှီးကို ကော့ကာ ဖူးဝတရြညပြါးစပထြဲ ဆောင့ကြာထိုးထည့လြိုကရြင်း သုတရြညတ်ှကေို ပန်းထုတပြဈလိုကမြိတော့သည်။ ဖူးဝတရြညပြါးစပမြှလည်း ထွကလြာသမွှ သုတရြတွကေေို မလှတတ်မ်း စုပယ်ူပစ်လိုကပြှီး ကြောစြိုးသောြ လိငတ်နကြှီး မပြော့မြမာ ဖြစ်သှားပြီး သုတရြညတ်ှေ ပန်းထွကတ်ာ ရပသ်ှားသညအြထိ စုပရြကြ ပေးနလသေည်ေ။ ထိုစဉမြှာပင်
“မောင် ဘယလြိုနလေဲ လီးစုပခြံရတာ တောတ်ောြ အရသာရှိသှားလား”
ဟု မေးလိုကသ်ော ဖူးဝတရြညအြသံကြောင့ြ ကြောစြိုးသောတ်ဈယောကြ အသကရြှူမှားသှားပြီး နှလုံးခုနပြင် ခနရပသ်ှားသညဟြု ထငလြိုကရြလသည်ေ။ အဘယကြှောင့ဆြိုသောြ ဖူးဝတရြည်၏ အသံမှာ သူ့အိပန်သညေ့ြ ကုတငဘြေးနား ခေါင်းရင်းဘကန်ားလောကမြှ ထွကလြာခွင်းဖြစ်ပြီး နောကပြါးစပတ်ဈခုက သူ့လီးကြီးကို စုပန်သေေးတာကြောင့ပြင် ဖြစ်တော့သည်။
“ဟင် ဖူး၊ ဒါဆိုရင် မောင့လြီးကြီးကို စုပန်တောက ဘယသ်ူလဲဟင်”
“ဖြည်းဖြည်းပေါ့ မောငရြယ်၊ ဘယသ်ူဆိုတာက ဘာအရေးကြီးလို့လဲ၊ ကောင်းလား မကောင်းလားပဲ ပြောပါဦး”
ကြောစြိုးသောြ စိတတ်ှကေ ဒုန်းစိုင်းကာ စဉြးစားနလပြေေီ၊ ဖူးဝတရြညကြ အနတ်ီဝင်းနှင့ြ တူတူလာခဲ့တာ၊ အခု သူ့လီးကို စုပန်တေဲ့ မိန်းမဆိုတာက အနတ်ီဝင်းမှ လှဲလို့ ဘယသ်ူဖြစ်နိုငမြှာလဲ။
“ဟိုဟို တီဝင်းလား သားကို စုပပြေးနတော”
“ဟေ့ မောင် ဖူးဘာပြောထားသလဲ၊ အခု မေးနတော အရငဖြှပေါဦး၊ ပြီးရင် ပြောပြမှာပေါ့”
“အင်း အရမ်းကောင်းပါတယ်၊ ဖူးရယ်၊ တီဝင်း တကယပြဲ သားဟာကို စုပပြေးနတောလား”
“ကဲ မောငကြ ပြောလေ ကဲလပေါလား၊ မမေးပါနဲ့ ဆိုတာကို မရဘူး၊ ဒဏပြေးတဲ့အနနေဲ့ မကြလြုံးစည်းထားတာ မဖြညပြေးသေးဘူး၊ ခိခိ။ ကဲ အဝင်း သူ့ ဟာကြီး ဘယလြိုနလေဲ”
ကြောစြိုးသောြ ပေါငန်ှဈလုံးကြားမှ အမွိုးသမီးဆီမှ ဘာသံမှ ထွကမြလာခွေ။ သို့သောလြည်း သူ့တီဝင်း စုပပြေးခဲ့သည် ဆိုသော အတွေးဖြင့ြ စိတတ်ှေ လှုပရြှားလာသော ကြောစြိုးသောလြီးကြီးမှာ ခကြခြငွြးလိုလို ပြနမြာလာသညကြို ဆုပကြိုင် လှုပရြမ်းပြနသညေကြို သိလိုကရြလသည်ေ။
“အောြ ခကြခြငွြးကို ပြနမြာလာပါလား၊ ဘယလြောကတ်ောငမြှ လုပခြငွန်လေဲ မသိဘူး။ ကဲ အဝင်းရေ မှင်းစီး ပေးလိုကစြမ်းပါဦး အဲ့ဒီကောငကြှီးကို၊ မာနဒြီလောကထြနတောကို ဆုံးမလိုကစြမ်းပါ။ “
ဖူးဝတရြည်၏ စကားအဆုံးမှာ သူ့ပေါငရြင်းမှ အမွိုးသမီးက သူ့ကိုယပြေါခြှပြီး ဆောင့ကြှောင့ထြိုငလြိုကသ်ညကြို ကြောစြိုးသောြ သိလိုကရြသည်။ မကြာခငမြှာပင် သူ့လိငတ်နကြှီးမှာ ပူနှေးစိုစွတသ်ော ကတ်တီပါသား နုနုလေးများထဲသို့ တိုးဝငသ်ှားသညကြို ခံစားလိုကရြလသည်ေ။ ကြောစြိုးသောခြငမြွာ အသံလေးပငထြှကကြာ ငှီးမိရှာတော့သည်။
“အား …. ကောင်းလိုကတ်ာ တီဝင်းရယ်.. စိမ့န်တောပဲ.. ကြေးဇူးပါပဲ ဖူးရယ်”
နောကတ်ော့ ဖူးဝတရြည် ကြောစြိုးသောြ မကြန်ှာပေါတ်ကခြှပြီး သူ၏ စိုစွတစြှတ် စောကဖြုတကြှီးကို ကြောစြိုးသောြ ပါးစပဝြမှာ ကပလြိုကသ်ည်။ ကြောစြိုးသောကြ အလိုကသ်သိပင် လွှာလေးထုတပြှီး ဖူးဝတရြည် စောကဖြုတကြို ထိုးဆှရင်း ယကပြေးနသည်ေ။ ဖူးဝတရြညကြ ကြောစြိုးသောြ လကမြွားကို ကြိုးခညွထြားတာ ဖြညပြေးလိုကပြှီးမှ ဆောင့ကြှောင့ထြိုငလြွှကြ ကြောစြိုးသောြ ဘာဂွာကို ကောင်းကောင်းကြီး အရသာခံနတေော့သည်။ ကြောစြိုးသောြ၏ လှတသ်ှားသော လကမြွားကလည်း ဖူးဝတရြည် တငပြါးဆုံကြီးများကို ဆုပည်ှဈဆော့ကစားရင်းက ဖူးဝတရြညကြို ဘာဂွာ ကောင်းကောင်းပေးတော့သည်။
ကြောစြိုးသောမြှာ ဘာဂွာကို ကောင်းကောင်းပေးနသေောလြည်း သူ့ပေါြ မှင်းစီးနသညေ့ြ စောကဖြုတကြှီးကိုသာ ဖီးက လာနလသေည်ေ။ ထို့ကြောင့လြည်း ဖူးဝတရြည် အမှနပြှီးရအောင် သူ့လွှာထိပဖြှင့ြ ဖူးဝတရြည် စောကစြေ့ကို အတင်းဖိထိုးလသည်ေ။ စိတတ်ှထကြေှနသေော ဖူးဝတရြညလြည်း အလှနပြင် ဖီးတကလြာကာ စောကဖြုတထြဲ လီးကြီးထည့ြ အလိုးခံချင်လြာတော့သည်။ ထို့ကြောင့လြည်း
“အဝင်း ဒီရှေ့ကိုလာ ကိုယတ်လှည့စြီးဦးမယ်”
ဟုပြောကာ နရောချင်ြးလဲကြလသည်ေ။ ဖူးဝတရြညကြ သူ့စောကဖြုတဝြတွင် ကြောစြိုးသောြ လီးကြီးကို တပကြာ အသာထိုငခြလွိုကသ်ည်။ ကြောစြိုးသောြ ပါးစပန်ှားမှာလည်း စိုစိုစွတစြှတ် အနှံ့လေး တဈခုဖြင့ြ စောကဖြုတတ်ဈဖုတ် ရောကလြာကြောင်း မကြစြိက မမှငရြသောလြည်း သိလိုကသ်ည်။ သူ့ရငဘြတပြေါမြှာ ဖငကြိုရှှေ့ရင်းဖြင့ြ သူ့ပါးစပပြေါြ လာဖိကပလြိုကသ်ညန်ှင့ြ ကြောစြိုးသောလြည်း ပါးစပကြိုဖြင့ကြာ လွှာကို ထုတလြိုကမြိသည်။ သူ့ပုခုံး တဖကတ်ခကြမြှာ ဒူထောကထြားသော ပေါငလြုံး နှစ်လုံးကို ပြတပြေးနရင်ေးက ကြောစြိုးသောြ ဘာဂွာ ပေးတော့သည်။ သူဘာဂွာပေးနသေော မိန်းမဆီမှ ငှီးသံလေး သဲ့သဲ့ ထွကလြာခဲ့သည်။
ကြောစြိုးသောလြကကြ အလိုလိုပင် သူ့မကြလြုံးတွကေို ဖုံးထားသော အဝတစြအမဲပေါြ ရောကသ်ှားကာ ဆှဲဖယပြဈလိုကရြင်း ထိုအဖုတပျိုငရြှငမြိန်းမကို မော့ကြည့်လြိုကမြိသည်။
“ဟင်၊ အဈမက ဘယသ်ူလဲ”
“ဟောတော့ မကြစြိပြင့သ်ှားပြီ၊ “
ထိုမိန်းမက အပြုံးလေးဖြင့ြ ပြောလိုကသ်လို၊ သူ့ခါးပေါကြ ဖူးဝတရြညဆြီမှလည်း အသံထွကလြာခဲ့သည်။
“ခစ်ခစ်။ အဝင်း နာမညကြ ဝင်းဝင်းသန်းတဲ့၊ ဖူးရဲ့ သူငယခြငွြးလေ မောင်၊ မောင် စိတကြူးယဉန်တေဲ့ အနတ်ီဝင်း မဟုတပြမေဲ့ မောင် တူးအငဝြမ်းတော့ လုပရြပြီပေါ့”
“အင်း ဖူး ကနွော့ကြို ပညာပြတာပဲ အဟီး။ ဒါပမေဲ့ ကနွောြ စိတမြဆိုးပါဘူး၊ အဈမဝင်းက တောတ်ောခြွောတာပဲ ခိခိ”
“ကြေးဇူးတငပြါတယရြှင်၊ “
ဝင်းဝင်းသန်းက ကြေးဇူးတငစြကားပြောရင်းက သူ့စောကဖြုတကြို ကြောစြိုးသောပြါးစပန်ား ထိုးကပလြိုကသ်ဖြင့ြ ကြောစြိုးသောခြငမြွာ စကားမပြောနိုငတ်ော့ပဲ ဘာဂွာအလုပကြို ဆကလြုပရြလတေော့သည်။
ကြောစြိုးသောမြှာ သူထငသ်လို အနတ်ီဝင်း မဟုတတ်ော့၍ ဖီးအနည်းငယ် အောကသ်ှားသောလြည်း ခပခြွောချော ခပတ်ောင့တ်ောင့ြ အမွိုးသမီးတဈယောကြ ဖြစ်နသဖြေင့ြ အာရုံတမွိုးဖြင့ြ ဝင်းဝင်းသန်းကို ဘာဂွာကောင်းကောင်း ပေးနလတေေော့သည်။ နောကတ်ော့ သူတို့ သုံးယောကြ တဈလှည့စြီ ခွာလပတလြည် လုပကြှရင်း သရီးဆမ်း အတွေ့အကြုံကို ကောင်းကောင်းကြီး ခံစားနကြပေတေော့သည်။ သို့သောလြည်း တအားထနပြှီး လောလောဆယ် ယောကြွားနှင့ြ ဝေးကာ လှတလြပရြေးရနသေော မိန်းမနှစ်ဦး၏ အလိုကို ဖြည့ဖြို့တော့ ကြောစြိုးသောြ မတတန်ိုငရြှာပေ။ သူ့ကိုယသ်ူလည်း သူသိသညမြို့၊ ဖူးဝတရြညကြို သူက အဆိုတဈခု တငသ်ှင်းလိုကသ်ည်။
“ဖူး မောင့သ်ူငယခြငွြးတဈယောကရြှိတယ်၊ သူ့ပစ်စည်းက တောတ်ောလြေး အောငတ်ယ်၊ သူ့ကိုပါ ခေါလြိုကရြမလား၊ သူ့မိန်းမလည်း ပါရငပြါပါစပေေါ့၊ ဘယလြို သဘောရလဲ။”
ဖူးဝတရြညန်ှင့ြ ဝင်းဝင်းသန်းတို့ တဈယောကမြကြန်ှာ တဈယောကကြှည့ကြာ ပြုံစေ့စေ့ဖြင့ြ ခေါင်းငှိမ့လြိုကကြှလသည်ေ။ ထိုအခါမှာ ကြောစြိုးသောကြ ညိုဝင်းအောငကြို ဖုန်းလှမ်းဆကလြိုကကြာ အကြိုအကြောင်း ပြောပြလိုကလြသည်ေ။
ညိုဝင်းအောငမြှာ ယခငတ်ုန်းက သူတို့ ဌာနက ဘော့ဈမကြီး ဖြစ်သော ဖူးဝတရြညကြို အရငကြတည်းက သှားရညကြကြာ လိုးချင်န်သေူဖြစ်ရာ ခကြခြှင်းကို လာခဲ့လသည်ေ။ မောလြီကတော့ အလုပဆြင်းနရသေညမြို့ မလိုကလြာနိုငပြေ။ ညိုဝင်းအောင် ရောကလြာတော့ ကြောစြိုးသောတ်ို့မှာ ခနတဖြုတန်ားပြီး ရမေိုးခွိုးပြီးခါစ အဝတအြစားလဲပြီး နေ့လညစြာ မုန့ပြဲသရစောများ စားသောကန်ကြခွေိန် ဖြစ်လသည်ေ။
ဧည့ခြန်းဆိုဖာပေါမြှာ ထိုငပြှီး စားသောကစြကားပြောနကြသေည့ြ ဝိုင်းသို့ ဝငထြိုငပြှီး အလိုကသ်င့ြ စကားပြောနရသေောလြည်း ရချိုးပြီးစ သနပ်းခါး ပါးပါးလေး လိမ်းပြီး ဆံပငဖြားလွှားခကြာ သန့ပြှန့န်ကြသေော အကိတကြှီးနှစ်ယောကကြို ကြည့်ရြင်းက ညိုဝင်းအောငတ်ဈယောကြ လီးက အတော့ကြို တောင့တ်င်းနပြေီ ဖြစ်လသည်ေ။ သို့သောလြည်း ကိုယ့အြရာရှိဟောင်းတဈဦး ဖြစ်ခဲ့သူမို့ အတင်းမဝငရြဲသေးပဲ အရိပအြခွေ ကြည့်န်ရလေသည်ေ။ ဒါကို အထာပေါကသ်ော ကြောစြိုးသောကြ
“ဖူး မောင့သ်ူငယခြငွြး ဒီအိမတ်ဈခါမှ မရောကဖြူးဘူး လိုကပြှပေးပါဦးလား”
ဟု ပြောလိုကရြာ ဖူးဝတရြညကြလည်း
“အိုကလေေ၊ လာ မောငည်ိုဝင်းအောင်”
ဟု ပြောကာ အိပခြန်းရှိရာ အပေါထြပသ်ို့ တကသ်ှားလသည်ေ။ ညိုဝင်းအောငကြလည်း အနောကမြှ လိုကသ်ှားရင်း ရှေ့မှ ကားစွင့န်သညေ့ြ တငသ်ား ကြီးများကို ကြည့်ရြင်း တံတွေးများပင် မွိုခမွိလတေော့သည်။ ဖူးဝတရြညကြ အိပခြန်းထဲ လှမ်းအဝငမြှာပင် အနောကကြ ကပပြါလာသော ညိုဝင်းမောငကြ လှမ်းဖကလြိုကကြာ ဖူးဝတရြညန်ို့ကြီးများကို အုပကြိုငလြိုကလြသည်ေ။ ဖူးဝတရြညကြလည်း နောကပြှနလြှည့လြိုကရြာ သူတို့နှစ်ဦးသား ပါးစပခြငွြး ဂဟဆကေကြာ စုပန်မ်းနကြပြေီး တဈယောကအြဝတအြစားကို တဈယောကြ အမှနခြွှတပြဈနမေိကြလတေော့သည်။ ကြောစြိုးသောန်ှင့ြ ဝင်းဝင်းသန်းတို့မှာလည်း ဖူးဝတရြညတ်ို့ တကသ်ှားပြီး မကြာခငမြှာပင် အနောကမြှ လိုကလြာခဲ့ကြရာ သူတို့ အိပခြန်းအဝရောကတ်ော့ မှငလြိုကရြသည့ြ မှငကြှင်းက သူတို့ ကိုပါ စိတတ်ှေ တကကြှှကုနတ်ော့သည်။
အိပခြန်းတွင်းမှာ ညိုဝင်းအောငကြ ကိုယလြုံးတီးမတတ်တရြပလြွှကြ သူ့ရှေ့မှာ ဒူးထောကပြှီး ညိုဝင်းအောင် လီးကြီးကို အားရပါးရ စုပန်သေူ ဖူးဝတရြည်။ ညိုဝင်းအောငကြ ဖူးဝတရြည် ဆံပငအြုပကြှီးထဲ လကထြိုးထည့ဖြှကာ ဆော့ကစားနသလေို ဖူးဝတရြညကြလည်း ညိုဝင်းအောင် လိနတ်နကြှီးကို အရင်းက လကဖြှင့ြ ဆုပကြိုငကြာ အဖြားပိုင်းကို ပါးစပမြှာငုံလွှကြ ခေါင်းကို နှိမ့ခြွီမှင့ခြွီဖြင့ြ ပုလှပေေးနလသေည်ေ။ ကြောစြိုးသောန်ှင့ြ ဝင်းဝင်းသန်းတို့လည်း အဝတအြစားတွေ ကမန်းကတန်း ဆှဲခွှတပြဈလိုကတ်ော့သည်။ ကြောစြိုးသောကြ ညိုဝင်းအောငဘြေးမွာ ယှဉရြကြ သှားရပလြိုကပြှီး ဝင်းဝင်းသန်းကို မကြစြိတဈဖကြ မှိတပြှလိုကလြသည်ေ။
“ကဲ ဒီအမွိုးသမီးနှစ်ယောကရြဲ့ ပုလှစွမြေးကို ကြည့်ရြအောင်၊ ဘယသ်ူကို အရငပြှီးအောင် မှုတန်ိုငမြလဲ ဆိုတာ”
ဖူးဝတရြညကြ ပါးစပထြဲမှာ ညိုဝင်းအောငလြီးကြီး အပြည့အြသိပကြှားထဲမှ ကြောစြိုးသောကြို မော့ကြည့်ကြာ မကြစြောင်းလှလှလေး ထိုးလိုကလြသည်ေ။ ဝင်းဝင်းသန်းကလည်း နှစ်ခါမပြောရပါ ကြောစြိုးသောရြှေ့ အမှနဒြူးထောကလြာပြီး ကြောစြိုးသောြ၏ မမာမပြော့လီးကြီးကို ကိုငကြာ သူ့နှုတခြမ်းလေးဖြင့ြ နမ်းလိုကလြသည်ေ။ နောကတ်ော့ အမွိုးသမီးနှစ်ဦး၏ လီးစုပသ်ံ တပြှတပြှှတကြသာ အခန်းထဲတွင် ထွကပြေါလြာနတေော့သည်။
ဖူးဝတရြည် နှင့ြ ဝင်းဝင်းသန်းတို့ကို ညိုဝင်းအောင် နှင့ြ ကြောစြိုးသောတ်ို့နှစ်ယောကြ ပုံစံမွိုးစုံ ပြောင်းကာ လိုးကြဆောကြှလသည်ေ။ ညနစေောင်း ရောကတ်ော့ ဖူးဝတရြညကြ ဝင်းပပ ပြနလြာတော့မညဖြစ်၍ ညိုဝင်းအောင် နှင့ြ ကြောစြိုးသောတ်ို့ကို ညိုဝင်းအောငအြိမသ်ို့ ပြနသ်ှားအိပရြင်း တဈညတာ အနားယူဖို့ ပြောလသည်ေ။
ဖူးဝတရြညန်ှင့ြ ဝင်းဝင်းသန်းတို့ ရမေိုးခွိုး အဝတအြစားလဲပြီး ညနစောစားပြီး အခွိနလြောကတ်ှင်၊ ဝင်းပပကို သူ့မိတဆြှတဈေယောကကြ ပြနလြိုကပျို့ပေးသဖြင့ြ အိမပြှနရြောကလြာတော့သည်။ ဝင်းဝင်းသန်း နှင့ြ ဝင်းပပမှာ နပြညေတ်ောြ အလာကတည်းက ရင်းနှီးလာကြသညဖြစ်၍ ဖူးဝတရြည် အိမရြောကန်သညေကြို ဝင်းပပက အထူးအဆန်း မဖြစ်တော့ပေ။ ဖူးဝတရြညအြား ကြောစြိုးသောြ ဘယရြောကန်လေဲဟု မေးသောြ၊ ဖူးဝတရြညကြ ဒီညသူ့သူငယခြငွြးအိမ် သှားအိပမြညဟြု ပြောသှားကြောင်းဖြလေိုကလြသည်ေ။ ဝင်းဝင်းသန်းကို ကြောစြိုးသောအြခန်းမှာ အိပစြပြေီး ဖူးဝတရြညန်ှင့ြ ဝင်းပပတို့က ဖူးဝတရြညအြခန်းတွင် အိပဖြို့ ပြငလြသည်ေ။
ဝင်းဝင်းသန်းက အိပခြငွလြို့ ဒီနေ့ စောစောအိပမြညဟြု ပြောကာ သူ့အခန်းထဲ ဝငသ်ှားတော့မှ ဖူးဝတရြညန်ှင့ြ ဝင်းပပတို့ ရနကြုနမြှာတုန်းက တန်းလန်း မပြောဖြစ်ခဲ့သည့ြ စကားစကို ဆကရြလတေော့သည်။
“ဟဲ့ အဝင်းရဲ့ ပြောစမ်းပါဦး၊ နင့ပြှောလကစြကို နင့ယ်ောကြွား ကိဈစလေ”
“အေးဟာ ပြောရမှာလည်း တမွိုးကြီးပါ၊ နငန်ဲ့ ငါက သူငယခြငွြး အရင်းကြီးမို့ ပြောတာ။ နောကြ နငတ်ို့ လငမြယား ကြည့်ရြတာလည်း အခုခွိနထြိ ခစွခြစွခြငခြငန်ဲ့ တကယ့ကြို ပြောစြရာကောင်းတဲ့အိမထြောငလြေး ဆိုတော့ နင့ဆြီက အကြံညဏလြည်း တောင်းချင်လြို့ပေါ့”
“ဟယ် ကောငမြကလည်း ပြောမဲ့ဟာ စကားခံနပြနေပြါပြီ၊ ပြောစမ်းပါအေ့ ဒီမှာ လှတလြှတလြပလြပ် ရှိတုန်းလေး”
“နငကြတော့ ကောငမ် ကဲလိုကတ်ာလို့ ထငမြှာပဲ၊ ဒါပမေဲ့ ငါကလည်း အဲဒီစီးကရကကြို အောင်းမထားချင်ဘြူး၊ အဲ့ဒါကြောင့ြ ပြောချင်တ်ာ ၊ ပြောရမဲ့သူဆိုလို့ နငပြဲရှိတယ်”
“အင်းပါဟာ နငကြလည်း ရဈလိုကတ်ာ ပြောမှာ ဖြစ်ပြောတာ မဟုတဘြူး”
“အင်း ဒီလိုကြာ၊ ငါ ကိုအောင့ကြှယရြာမှာ ဖောကပြှနမြိခဲ့တယ်”
“ဟေ စိတဝြငစြားလာပြီ၊ ဒီတေးပြောကြာ”
“ဟာနငကြလည်း အရေးထဲ၊ အဲ့လို အိမထြောငသ်ညမြက ဖောကပြှနတ်ယဆြိုတာ နင့စြိတထြဲ ဘယလြိုမှ မနဘေူးလား”
“မနပေေါငကြှာ သူ့အကြောင်းနဲ့သူတော့ ရှိမှာပေါ့၊ နင့ကြိဈစသာ အရငပြှောစမ်းပါ”
ဝင်းပပကိဈစမှာ ပိုပြီး စိတဝြငစြားစရာကောင်းသညဟြုပင် ဖူးဝတရြညကြ ထငမြိလသည်ေ။ ဘာကြောင့လြဲဆိုတော့ သူအဖဲယားဖြစ်ခဲ့သညမြှာ သူငယခြငွြးတူ ဖြစ်ခဲ့သောလြည်း ဝင်းပပ အဖဲယားဖြစ်ခဲ့သူမှာ ဝင်းပပ ယောကြွား၏တူလေး ဖြစ်သောကြောင့ပြင် ဖြစ်လသည်ေ။ နောကပြှီး ကောငလြေးမှာ ကြောစြိုးသောထြကပြင် ငယသ်ေးသည်။
ဝင်းပပတို့ လငမြယားမှာ သားလေး လေးနှစ်လောကအြရှယတ်ှင် ဝင်းပပယောကြွား ကိုအောငအြောင့ြ ညီငယဖြစ်သူ ဖြိုးမောငကြ သူတို့နှင့အြတူ လာနလသေည်ေ။ ကိုအောငအြောင့မြိဘများမှာ မှဈဝကြှန်းပေါြ မှို့လေးတဈခုမှဖြစ်ပြီး ဖြိုးမောင် ဆယတ်န်းရောကတ်ော့ အမှတကြောင်းအောင် ကြူရှငယ်ူရန် စသဖြင့ြ ရနကြုနပျို့ကာ အဈကိုကြီးအိမမြှာ နခေိုင်းလိုကခြငွြး ဖြစ်လသည်ေ။ ဖြိုးမောငလြေးမှာ ဆယတ်န်းကြောင်းသားသာ ဆိုသောလြည်း ထောငထြောငမြောင်းမောင်းနှင့ြ အားကစားလိုကစြားသူမို့ တောင့တ်ောင့တ်င်းတင်း ရှိလှသည်။
ထိုကာလများအတွင်း ကိုအောငအြောငကြလည်း အလုပတ်ှမွေားလှကာ အိမသ်ို့ ပုံမှနမြပြနန်ိုင် တခါတရံလည်း မိုးခွူပည်နကသ်န်းကောင်။ တခါတလေ ခရီးထွကသ်ညဆြိုတာ သုံးလေးရကြ။ ဖြိုးမောငကြ လည်း သူတို့သားလေးကို ကြောင်းကြိုကြောင်းပို့ လုပပြေး အိမစြောင့ပြေး နရင်ေးက အဖိုနှင့အြမ နီးနီးကပကြပ် တဈအိမထြဲ နနရေတေော့ ဖြိုးမောငတ်ဈယောကြ အကြည့်တ်ှကေ မရိုးသားတော့မှန်း ဝင်းပပက သိသည်။ သူကိုယတ်ိုငကြရော၊ ကလေးမရခငတ်ုန်းက အခစွကြှမ်းခဲ့ကြသလောကြ သူတို့ လငမြယားနှစ်ယောကြ ဆကဆြံဖြစ်သည့ရြကကြ လကခြွိုးရလေို့တောင် ရမည့ကြိန်းဆိုတော့ သူလည်း စိတတ်ှကေ ဟိုလိုလို ဒီလိုလို ဖြစ်နရသေည်။ သို့သောလြည်း လူကြီးဆိုတော့ စိတကြို ထိန်းထားကာ ကိုအောငအြောင့ကြို စိတပြှနထြလာမလားဟု အဝတအြစားဆကဆြီတွေ ဝတန်ှင့ြ ကြိုးစားသောလြည်း ကိုအောငအြောငကြ စိတမြလာပဲ ဖြိုးမောငကြ ပိုဖီးတကလြာသည်။ အိမမြှာ အခွင့အြရေးရရင် ရသလို ဝင်းပပကို ဟိုထိဒီထိလုပလြာသည်။
ဝင်းပပက ကိုအောငအြောင့ကြို တိုငပြှောဖို့ကြတော့လည်း ဖြိုးမောငကြို သနားမိသည်။ ဘာမဟုတတ်ာလေးနှင့ြ ကောငလြေး ပညာရေး ဒုကျခရောကရြဦးမည်။ နောကြ သူကိုယတ်ိုငလြည်း ဘာဂလိုတိုတိုလေး နရတော စိတခြမွြးသာသလို ရှိနသည်ေ။ သို့သောလြည်း တဈနေ့ ကိုအောငအြောင် သူ့နောကကြှယမြှာ ဖောကပြှားနသညေဆြိုတာကို သံသယဖြစ်လိုကရြသည့တ်ဈနေ့ သူ့စိတတ်ှေ ရှုပထြှေးကုနတ်ော့သည်။
ကိုအောငန်ှင့ြ ဝင်းပပတို့ အကြီးအကယွြ စကားများကြသည်။ ဝင်းပပ စွပစြှဲသညမြွားကို ကိုအောငအြောငကြလည်း ဘူးခံငှင်းသည်။ ထိုနေ့က သောကြာနေ့ညမို့ ကလေးက ဝင်းပပ မိဘတွေ ခေါသ်ှားသည်။ ထိုညမှာပင် ကိုအောငအြောငကြ အိမကြ ထွကသ်ှားသည်။ ထိုညက ဖြိုးမောင် အိမပြှနရြောကလြာတော့ ဝင်းပပတဈယောကထြဲ ငိုနတောကို တွေ့ရသည်။ အကြိုးအကြောင်းမေးကြည့်ပြှီး သူ့အဈကိုကို ဖုန်းခေါတ်ော့ မင်း အိမမြှာပဲ ကလေးနဲ့ မင်းအဈမကို စောင့ပြေးလိုကြ၊ ငါ တဈရကန်ှဈရကြ စိတပြှမှေ ပြနခြဲ့မယဟြုမှာသည်။ ဆိုတော့ ဖြိုးမောငကြ ဝင်းပပကို စိတသ်ကသ်ာရအောင် ဖြောင်းဖသွည် နှစ်သိမ့ပြေးသည်။ တဈအိမလြုံးမှာ သူတို့နှစ်ယောကထြဲ စိတရြှုပထြှေးနသညေ့ြ ဝင်းပပ နောကဆြုံးတော့ ဖြိုးမောငန်ှင့ြ ခစွတ်လင်းခေါဖြစ်သှားတော့သည်။
ကြောငခြံတွင်းပကြန်ှင့ြ ဇရကတ်ောငပြံကြိုး ခေါမြလား။ ငတမြှတန်သညေ့ြ ဝင်းပပနှင့ြ မုနထြနသေော လူပျိုပေါကတ်ို့ တွေ့သှားကြသည်။ တဈညလုံး လိုးလိုကကြှတာ မိုးလင်းခါနီးမှ မောပန်းပြီး အိပမြောကသွှားသည်။ နမှငေ့မြှ ပြနန်ိုးလာသောလြည်း နောကပြှနဆြုတဖြို့ လမ်းမမှငတ်ော့၊ ဝင်းပပနှင့ြ ဖြိုးမောငတ်ို့ အခစွလြမ်းပြင့သ်ှားခဲ့လပြေီ။ အိမထြဲက ဘယမြှမထွကတ်ော့ပဲ တဈနေ့လုံး ပုံစံမွိုးစုံဖြင့ြ လိုးကြသည်။ အာသာပြသှေားတော့ ဝင်းပပ သူ့လငကြိုလည်း ပြူနာမရှာတော့။ သို့သောလြည်း ကြာလာတော့ သူ့ကိုယသ်ူ စိတမြလုံဖြစ်လာသည်။
ဖြိုးမောင် ဆယတ်န်းဖြပြေီးတော့ သူ့အိမပြှနသ်ှားသည်။ ဝင်းပပ စဉြးစားနပြေီ ၊ ဇာတလြမ်းထပမြဆကတ်ော့ရန် ဖြစ်သည်။ ထိုကိဈစကို ယခု ဖူးဝတရြညကြို ပြောပြနခွင်ေး ဖြစ်လသည်ေ။
“နငင်ါ့ကို စပစြလူးမလို့ တွေးနပြေီမလား”
“အံမယ် နငကြ ဒီတဈယောကထြဲနဲ့ ဖြစ်ဖူးတာလေးများ”
“ဟယ် နငကြရော ဘယန်ှဈယောကန်ဲ့ ဖြစ်ဖူးလို့လဲ”
ဖူးဝတရြညကြ ကြောစြိုးသောအြမညကြို ခနွထြားကာ သူ့လကအြောကမြှ လူပျိုလေးတဈယောကဟြု ပြောပြကာ သူ့ယောကြွားသိသှားသည့အြကြောင်း၊ နောကြ သူ့ယောကြွားနှင့ြ ဝင်းဝင်းသန်း အကြောင်း၊ သူနှင့ြ သူ့ယောကြွား၊ ဝင်းဝင်းသန်းတို့ သရီးဆမ်းအကြောင်းများ ပြောပြလိုကရြာ ဝင်းပပမှာ မကြလြုံးပင် ပြူးသှားတော့သည်။
“ဟင် နငကြ တောတ်ော့ကြို ကဲတာပဲ ဟှန့ြ၊ ငါက ငါ့ကိုယင်ါ ကဲလှပြီထငန်တော”
“ခစ်ခစ် ဒီနေ့ မနကကြလည်း နငမြရှိတုန်း ငါတို့ ဘဲနှစ်ပြနေဲ့ ဖိုးဆမ်းကြတယ် ဒီအိမမြှာ”
“ဟင် ဟုတလြား ဘယကြဘဲတွလေဲ၊”
“ငါ့အလုပကြဘဲလေးတွပေါ စိတခြရွပါတယ်။ နငပြါချင်ရြင် မနကဖြှန် ခွိန်းလိုကမြယလြေ”
“ငါက သူများတွနေဲ့ မလုပရြဲပါဘူး ဟယ်၊ ရှကပြါတယ်”
“ဟဲ့ ရပါတယ်၊ နငလြည်း နင့ဘြာသာ ဘဲတဈပြနေဲ့ အခန်းတဈခန်းမှာလုပ်၊ ငါကလည်း တခွားဘဲနဲ့ တခွားအခန်းမှာလုပ်၊ ပြီးမှ ဘဲချင်ြး ခွိန်းလိုကမြှာပေါ့ ဟ”
“ဟယ် နင့ဟြာကလဲ ရငတ်ုနစြရာကြီး”
ထိုသို့ပြောနသေောလြည်း ဝင်းပပတဈယောကြ စိတဝြငစြားနပေုံပေါသ်ညကြို တွေ့ရသဖြင့ြ
“အေးလေ မနကကြှမှ အသေးစိတ် ဆကပြှောတာပေါ့”
ဆိုကာ အိပယ်ာဝငလြိုကကြှလသည်ေ။
………………………………………………….
မနကကြှတော့ ဝင်းပပက မလုပခြငွဟြု အတင်းငှင်းသောလြည်း ဖူးဝတရြညကြ စိတရြှညလြကရြှည် ဇာတလြမ်းမွိုးစုံပြောပြ စည်းရုံးသဖြင့ြ ဝင်းပပမှာ စမ်းကြည့်ခြငွစြိတပြေါကလြာခဲ့ရသည်။ နောကဆြုံးတော့ ဖူးဝတရြညကြ ဝင်းပပကို နငအြခွအနေကြညေ့လြိုကြ မလုပခြငွဘြူးဆို ဟင့အြင်းသာ ပြောလိုကြ လုပစြရာမလိုဘူး ဆိုတော့မှ ဝင်းပပက အိုကလေေ အခွအနေေ အရပေါ့ဟု ပြောကာ လကခြံလိုကလြသည်ေ။
ဖူးဝတရြညကြ သူစီစဉစြရာရှိသညမြွားကို စီစဉလြိုကပြှီး မနကစြာ စားသောကပြှီးသညန်ှင့ြ ဝင်းပပကို အိမမြှာ ခဏစောင့ြ သူတို့ အပြငခြဏသှားစရာရှိသညဟြု ပြောသည်။ နောကတ်ော့ ဝင်းဝင်းသန်းနှင့အြတူ ကားဂိတမြှာ ကိုကိုကြော့ကြို သှားခေါလြာပြီး အစီအစဉကြို အိမအြပြနလြမ်းမှာ ပြောပြလာရာ ကိုကိုကြောမြှာ အရမ်းကို စိတလြှုပရြှားလာလသည်ေ။
“ငါ့မိန်းမကတော့ကြာ တဈခုပြီးတဈခု မရိုးနိုငပြါလား ဟဲဟဲ၊ ယောကြွား အတွကလြည်း သိတတတ်ာလေး ရှိနတေော့ ခစွန်ရတောပေါ့ “
ဟုပြောရင်း ကားမောင်းနသေော ဖူးဝတရြည် နို့ကို လှမ်းညှဈလိုကပြှီး ပါးလေးကို ရှှတကြနဲ နမ်းလိုကလြသည်ေ။ အိမရြောကတ်ော့ ဖူးဝတရြညကြ ကိုကိုကြောတ်ို့ကို ခနနခေိုင်းပြီး အိမပြေါအြရငတ်ကသ်ှားကာ ဝင်းပပကိုခေါလြွှကြ သူနှင့ြ ကြောစြိုးသောကြို ကိုကိုကြောခြွောင်းသော အခန်းကဉွြးလေးသို့ ခေါသ်ှားလသည်ေ။ နောကတ်ော့ အသံမထွကန်ဲ့ သူပြနလြာခဲ့မညဟြုပြောကာ အောကပြှနဆြင်းလာခဲ့လသည်ေ။
နောကတ်ော့ ကိုကိုကြောန်ှင့ြ ဝင်းဝင်းသန်းတို့ကို အိုကေ အခကြပြှကာ သူက ဝင်းပပ ပုန်းနသညေ့ြ အခန်းသို့ ဝငခြဲ့လသည်ေ။ ဝင်းပပဩမှာ နားမလညန်ိုငသ်ေးသောလြည်း ဖူးဝတရြညကြ အသံမထွကဖြို့အခကြပြှကာ အပေါကမြွားမှ တဖကသ်ို့ ချောင်းဖို့ အခကြပြှပြီး သူလည်း ချောင်းကြည့်လြတေော့သည်။
ဖူးဝတရြညတ်ို့ အိပခြန်းထဲသို့ ဝငလြာသော ကိုကိုကြောန်ှင့ြ ဝင်းဝင်းသန်းတို့ကို မှငလြိုကရြတော့ ဝင်းပပတဈယောကြ အလှနအြံ့သှသှားပြီး ဖူးဝတရြညကြို လှည့ကြှည့လြသည်ေ။ ဖူးဝတရြညကြ ဝင်းပပ ကိုပြုံးပြီး ခေါင်းငှိမ့ပြှလိုကသ်ည်။ ဝင်းပပက ဖူးဝတရြညပြေါငကြို သူ့လကသ်ီးဆုပလြေးနှင့ြ လှမ်းထုလိုကလြသည်ေ။ နောကတ်ော့ စိတဝြငတ်စား ဆကခြွောင်းလသည်ေ။
အခန်းထဲမှာကား ကိုကိုကြောန်ှင့ြ ဝင်းဝင်းသန်းတို့မှာ တယောကန်ှင့ြ တယောကြ ရမကပြငွြးပြသောြ အနမ်းတွေ ဖြင့ြ နမ်းနကြရေင်းက တယောကြ အဝတအြစားများကို တယောကြ ခွှတပြေးနကြသေည်။
ကိုကိုကြောန်ှင့ြ ဝင်းဝင်းသန်းတို့ မှာ တဈယောကအြထာ တဈယောကြ သိနကြပြေီမို့ အလှနကြို ကြည့်ကြောင်းသော အပြာကားတဈကား ကြည့်န်ရသေလို ဖြစ်နရော ဝင်းပပတဈယောကြ စောကဖြုတကြှီးမှာ အရညတ်ှေ စိုလာပြီး ကိုယ့ကြိုယကြို မထိမိအောင် သတိထားနရလေသည်ေ။ ကိုကိုကြောကြ ဝင်းဝင်းသန်း ပေါငန်ှဈလုံးကြားထဲ ခေါင်းထိုးဝငပြှီး ဘာဂွာမှုတပြေးနတေော့ ဝင်းပပမကြန်ှာမှာ ရမကသ်ှေး လား ရှကသ်ှေးလားမသိ ဖြန်းနပြေီး ဘေးနားမှ ဖူးဝတရြညကြို သူ့လကသ်ီးဆုပလြေးဖြင့ြ လှမ်းထုလိုကပြှနလြသည်ေ။
ဖူးဝတရြညကြလည်း နောကသ်လိုဖြင့ြ ဝင်းပပ နို့များကို လှမ်းညှဈလိုကလြသည်ေ။ ဝင်းပပက လကကြို ပြနပြုတထြုတပြှီး မကြမြှောငကြုတပြှလိုကလြသည်ေ။ ခနနတေော့ ဝင်းပပကို သူပြနလြာခဲ့မယ် အပြငမြထွကန်ဲ့နောဟြု မှာကာ ထွကသ်ှားတော့သည်။
ဖူးဝတရြည် အိမအြောကထြပရြောကတ်ော့ အိမရြှေ့မှာ စောင့န်သေော ညိုဝင်းအောငကြို တွေ့လိုကရြသည်။ ညိုဝင်းအောငကြ ဖူးဝတရြညကြို ဆှဲဖကကြာ နမ်းရှုံ့လိုကလြသည်ေ။ ဖူးဝတရြညကြလည်း တုန့ပြှနန်မ်းလိုကပြှီးမှ လူချင်ြးခဏ ခွာလိုကလြသည်ေ။ ညိုဝင်းအောငကြ ပြုံးရင်း
“မမကို မနေ့ကလို လိုးခွင့ရြလိမ့မြယလြို့ ကြှနတ်ောတ်ခါမှ မထငခြဲ့မိဘူး၊ မှန်းတာကတော့ အကြိမပြေါင်းများစွာ ေးမှန်းခဲ့တာပေါ့ မမရယ်”
“ခိခိ အင်း ဒါပမေဲ့ အခုလောလောဆယ် မောငည်ိုဝင်းအောငကို နောကထြပ် မမတဈယောကန်ဲ့ မိတဆြကပြေးမယ်၊ သူနဲ့ အဲဒီအခန်းလေးထဲကနေ တို့ကို ချောင်းပေါ့၊ အဟိ။ တို့ မခေါမြချင်ြး ထွကမြလာခဲ့နဲ့နောြ”
“ဟုတကြဲ့မမ”
ဖူးဝတရြညန်ှင့ြ ညိုဝင်းအောငတ်ို့နှစ်ယောကြ ဝင်းပပ ပုန်းနသညေ့ြ အခန်းလေးသို့ ဝငသ်ှားကြသည်။ ဝင်းပပတဈယောကြ ဖူးဝတရြညန်ှင့အြတူ ယောကြွား တဈယောကြ ပါလာသဖြင့ြ ရုတတ်ရကြ ရှကလြည်းရှကြ လန့လြည်းလန့သ်ှားသည်။ သို့သောလြည်း တဖကခြန်းမှ ကိုကိုကြောန်ှင့ြ ဝင်းဝင်းသန်းတို့ ပြဲက လည်း ကြမ်းနပြေီမို့ ဝင်းပပလည်း စိတတ်ှထနေပြေီ ဖြစ်လသည်ေ။ ဖူးဝတရြညကြ လသေံတိုးတိုးဖြင့ြ ဝင်းပပကို ညိုဝင်းအောငန်ှင့ြ မိတဆြကပြေးပြီး ခနနကြရေနပြှောကာ အခန်းပြငထြှကပြှီး တံခါးပိတထြားခဲ့လသည်ေ။
နောကတ်ော့ ကိုကိုကြောန်ှင့ြ ဝင်းဝင်းသန်းတို့ လိုးနကြသေည့ြ အိပခြန်းတွင်းသို့ ဝငသ်ှားတော့သည်။ ဝင်းဝင်းသန်းကို ဒေါ့ကီဆှဲနသေော ကိုကိုကြော့ကြို ဖူးဝတရြညကြ နှုတခြမ်းချင်ြး တဈခကြစြုပန်မ်းလိုကပြှီးမှ ပြနခြှာကာ သူ့ကိုယပြေါမြှ အင်ျကြီအဝတအြစားတို့ကို စခွှတလြတေော့သည်။
ညိုဝင်းအောငကြ ဝင်းပပကိုယကြို အသာသိုင်းဖကလြိုကသ်ည်။ ဝင်းပပမှာ ရုတတ်ရကြ လန့သ်ှားပြီး မော့အကြည့်ြ ညိုဝင်းအောငကြ ဝင်းပပနှုတခြမ်းအစုံကို ငုံစုပလြိုကသ်ည်။ ဝင်းပပမှာလည်း တဈဖကခြန်းမှ လိုးပြဲကို အတောကြှာကြာ ချောင်းထားသဖြင့ြ ဆန်ဒတွလည်ေး ထကြှနပြေီဖြစ်ရာ ညိုဝင်းအောငအြဖို့က ဝင်းပပကို စည်းရုံးဖို့ရာ မခကလြှပါ။
ဝင်းပပက ညိုဝင်းအောငကြို ပြနလြညသ်ိုင်းဖကလြာတော့ ညိုဝင်းအောငလြကတ်ှကေ ဝင်းပပ၏ ပြလွှေော့နသေော ထမိနအြောကမြှ အတွင်းခံကို ဖြတသ်န်းကာ ဝင်းပပ စောကဖြုတကြှီးကို လှမ်းကိုငလြိုကလြသည်ေ။ ဝင်းပပ စောကဖြုတကြှီးမှာ တခွိနလြုံး စိတတ်ှေ ထနရသေဖြင့ြ အရညတ်ှေ စိုရှှဲပြီး ဖောင်းထနပြေီး အထိမခံ လောကပြင် စန်းစန်းတင့ြ နပရေော ဝင်းပပတဈယောကြ အသံလေးထွကပြှီးပင် ငှီးငှူရှာလသည်ေ။
ညိုဝင်းအောင်၏ ကြှမ်းကငွလြှသော လကမြွားကြောင့ြ ဝင်းပပတဈယောကြ အဝတအြစားတွေ အကုနကြွှတသ်ှားရသလို ညိုဝင်းအောငကြလည်း သူ့ပုဆိုးကို ကနခြွှတပြှီး ရှပအြင်ျကြီကိုပဲ ခွှတပြဈလိုကလြသည်ေ။ ဝင်းပပနို့ကြီးများကို ကုန်းစို့ရင်းမှ ညိုဝင်းအောငကြ သူ့လကခြွောင်းဖြင့ြ ဝင်းပပ စောကဖြုတထြဲကို ထိုးထည့ြ လှုပရြှားနရော ဝင်းပပ မှာ ကော့လနလြှုပရြှားနမေိလသည်ေ။
ဝင်းပပက မအောင့အြီးနိုငတ်ော့သဖြင့ြ ညိုဝင်းအောင် လကတ်ှကေို ဆှဲဖယပြှီး ညိုဝင်းအောငကြို သူ့ကိုယပြေါြ ဆှဲတငလြိုကလြသည်ေ။ ညိုဝင်းအောငကြလည်း ဝင်းပပပေါငန်ှဈလုံးကြား နရောယူလွှကြ သူ့လီးကြီးကို ဝင်းပပ၏ အရညစြိုရှှဲနသေော စောကဖြုတဖြောင်းဖောင်းကြီး အဝတွင် တေ့ကာ ထိုးထည့လြိုကလြတေော့သည်။
“…စွတ်..ဖတ်…ဖတ်..”
“..အ…အားး…အု..အု..”
အရညမြွားဖြင့ြ ရှဲနသေောလြည်း ညိုဝင်းအောင် ၏ ထွားကြိုင်းလှသော လီးကြီးကြောင့ြ ဝင်းပပတဈယောကြ နဈကနဲ ခံစားလိုကရြလသည်ေ။ သို့သောလြည်း ရမကဆြန်ဒတွကေ မိုးထိအောင် လောငန်ပြေီမို့ ကောင်းလိုကတ်ာဟု စိတထြဲမှာ တွေးလိုကမြိလသည်ေ။ ဝင်းပပကလည်း သူ့ပေါငလြုံးကြီးနှစ်လုံးကို ကားနိုငသ်လောကြ ကားပေးရင်း ဖငကြှီးကို မှှောကကြာ မှှောကကြာဖြင့ြ ပြနည်ှောင့ပြေးနလသေည်ေ။
ညိုဝင်းအောငကြလည်း ဝင်းပပ ဖငကြှီးနှစ်လုံးကို လကဖြှင့ြ ဆှဲကိုငရြင်း ဆောင့န်ပရေော စိတကြှှနသညေမြှာ ကြာပြီဖြစ်သော ဝင်းပပအနဖြငေ့ြ ခနတွင်းမှာပင် ပြီးသှားရလသည်ေ။ ညိုဝင်းအောငမြှာလည်း နောကထြပ် လေးငါးဆယခြကြဆြောင့ပြှီး ဝင်းပပစောကဖြုတထြဲ သုတရြမွေား ပန်းထည့ကြာ တခွီပြီးသှားရလသည်ေ။ သူတို့နှစ်ယောကြ တဈယောကကြို တဈယောကဖြကကြာ နားနကြရေင်းမှ ခနနတေော့ တဈဖကခြန်းသို့ ထချောင်းကြပြနသ်ည်။ တဖကခြန်းထဲမှာလည်း ပြဲက ကြမ်းနဆေဲ။
ကိုကိုကြောြ၊ ဝင်းဝင်းသန်း နှင့ြ ဖူးဝတရြညတ်ို့က တော့ အတွဲညီကြသည်။ သူတို့သုံးယောကြ သရီးဆမ်းလည်း မကြာမဏဆှဲလေ့ရှိသဖြင့ြ တဈဦးနှင့ြ တဈဦး ပြောနစရောပငမြလို တဈဦးဘာလိုသညဆြိုတာကို တဈဦးသိနကြလေသည်ေ။ ယခု ဝင်းပပတို့ ချောင်းကြည့်လြိုကသ်ည့ြ အခွိနတ်ှင်၊ ဝင်းဝင်းသန်းမှာ ကုတငခြေါင်းရင်း နံရံကို မှီလွှကြ ဒူးထောငပြေါငကြား ထိုငန်ပြေီး ဖူးဝတရြညကြ ဝင်းဝင်းသန်း ပေါငန်ှဈလုံးကြား ခေါင်းတိုးဝငကြာ ဖငဘြူးတောင်းထောငလြွှကြ ဝင်းဝင်းသန်း စောကဖြုတကြို ယကန်ပြေီး သူ့ကို အနောကဖြကမြှ ကိုကိုကြောကြ အားရပါးရ လိုးနလသေည်ေ။
ကိုကိုကြောမြှာ ခုနကမှ ဝင်းဝင်းသန်းစောကဖြုတထြဲ ပြီးထားသဖြင့ြ တောတ်ောန်ှင့ြ မပြီးနိုင် ဖြစ်နရသေည်။ ခနနတေော့ သူတို့ ပုံစံပြောင်းကြပြနသ်ည်။ ကိုကိုကြောကြ ဖူးဝတရြညစြောကဖြုတကြို ယကြ၊ ဖူးဝတရြညကြ ဝင်းဝင်းသန်း စောကဖြုတကြို ယကြ၊ ဝင်းဝင်းသန်းက ကိုကိုကြော့ြ လီးကို စုပ်၊ သုံးပြင့ဆြိုင် လုပကြှပြနသ်ည်။ နောကဆြုံးတော့ ကိုကိုကြောကြ သူ့သုတရြညတ်ှကေို ဖူးဝတရြညပြါးစပထြဲ ပန်းထည့ရြင်း ပြီးသှားတော့သည်။
ထိုအခွိနမြှာပင် ညိုဝင်းအောငန်ှင့ြ ဝင်းပပ တို့မှာလည်း စိတတ်ှေ ပြနထြလာပြီး နောကတ်ခွီဆှဲကြဖို့ ပြနစြကြလသည်ေ။ သူတို့နှစ်ယောကြ တဈယောကန်ှင့ြ တဈယောကြ ဖကန်မ်းကာ နှုတခြမ်းချင်ြး စုပန်မ်းနကြနေစဉေမြှာပင် သူတို့ အခန်းတံခါးပြင့ပြှီး ဖူးဝတရြည် ဝငလြာခဲ့လသည်ေ။ ထိုအခါတွငတ်ော့ ဝင်းပပမှာ အသားကသွှားပြီ ဖြစ်သဖြင့ြ သိပမြရှကတ်ော့ပေ။ ဖူးဝတရြညကြ ညိုဝင်းအောငလြကကြို ဆှဲကာ
“ကဲကဲ လာပါ အဝင်းက အဲ့လိုတဈယောကထြဲ မောငပျိုငစြီးထားလို့ ဘယရြမလဲကြာ၊ ကိုယတ်ို့ မင်းသားက လောလောဆယ် ခွာဂငွသ်ှင်းနရပြေီ၊ အားပြည့အြောင် စောင့ရြဦးမှာ၊ အဝင်းက တို့နဲ့ အတူတူ ရှယပြါဦးကြာ၊ လာလာ ဟိုအခန်းကို သှားရအောင်”
ထိုသို့ဖြင့ြ ဝင်းပပတို့ အခန်းထဲတွင် ယောကြွားနှစ်ယောကြ မိန်းမသုံးယောကြ အဝတအြစား ကင်းမဲ့စွာဖြင့ြ ပြောပြါးနကြလေသည်ေ။ ဝင်းပပမှာ အစပိုင်း အနည်းငယ် ရိုးတို့ရှန်းတန့ြ ဖြစ်နသေေးသောလြည်း နောကပျိုင်းကြတော့ ရင်းနှီးသှားကြပြီးတကည်ီလကည်ီ လိုးကြ မှုတကြှ လုပန်ကြကေုနလြတေော့သည်။
ခဏအကြာတွင် ဖူးဝတရြညကြ နာရီကို တဈခကြလြှမ်းကြည့်လြိုကကြာ အခန်းထဲမှ ခနထွကသ်ှားလိုကသ်ည်။ နောကတ်ော့ အိမအြောကထြပကြို ဆင်းကာ တံခါးမကြီးကို ဖြင့လြိုကတ်ော့ တံခါးဝမှာ ရပန်တောက ကြောစြိုးသောြ။ ကြောစြိုးသောကြ သူ့ကို ကိုယလြုံးတီးဖြင့ြ တံခါးလာဖြင့ပြေးသော ဖူးဝတရြညကြို အံ့သှသော သဘောကသွော အပြုံးဖြင့ြ ကြည့်လြိုကရြင်း
“ဖူး ဘယလြိုလဲ ပြဲကြမ်းနကြပြေီလား”
ဟု ပြောရင်းမှ သူ့ရငခြှငထြဲ ဆှဲဖကလြိုကလြသည်ေ။ ဖူးဝတရြညကြလည်း ကြောစြိုးသောန်ှုတခြမ်းကို တဈခကြန်မ်းလိုကရြင်းမှ
“အင်းပေါ့၊ ဒါပမေဲ့ ဖူးက မောင့ကြို စောင့န်တောလေ၊ မောငလြာမှ ပိုပြီးပြဲစညမြှာပေါ့”
“ဒါများ ဖူးကလည်းကြာ အစောကြီးထဲက ပြောရောပေါ့၊ မောင့ကြို ဒီအခွိနမြှ လာဆိုလို့ မောငကြ အခုမှလာရတာ၊ မောင့ကြောငကြှီးတောင် ကြည့်ကြှည့ြဦး၊ တဈမနကလြုံး တောငန်လေို့ ညှောင်းတောငည်ှောင်းနပြေီ”
“ဟင့ြ ဒါဆို ဖူး အကြောလွှော့ပေးမယလြေ”
ဖူးဝတရြညကြ ပြောပြောဆိုဆို ဧည့ခြန်းတွင်းမှာပင် ကြောစြိုးသောရြှေ့ ဒူးထောကခြလွိုကပြှီး ကြောစြိုးသောြ ပုဆိုကို ဆှဲခွှတခြကြာ အတွင်းခံဘောင်းဘီကိုပါ ဆှဲခွှတလြိုကလြသည်ေ။ ကြောစြိုးသောမြှာ လှပကကြသ်ရရှေိလှသော ဖူးဝတရြညမြကြန်ှာလေး နှင့ြ နှုတခြမ်းလှလှလေးက သူ၏မာတောငန်သေော လီးကြီးကို ငုံစုပလြိုကသ်ညကြို အားရကြနပေစြှာ ငုံ့ကြည့်န်ရင်ေးက သူ့ရှပအြင်ျကြီကြယသ်ီးများကို ခွှတကြာ ဆိုဖာပေါြ လှမ်းပစ်တငလြိုကလြသည်ေ။ နောကတ်ော့ လကတ်ဈဖကဖြှင့ြ သူ့လီးအရင်းကို ဆုပကြိုငရြင်း နှုတခြမ်းအစုံကို သူလီးတနကြှီးမှာ တင်းတင်းစေ့လွှကြ ခေါင်းကို နိမ့ခြညွမြှင့ခြညွြ ပုလှပေေးနရှောသော ဖူးဝတရြည် ခေါင်းလေးကို ထိန်းကိုငရြင်း ဇိမယ်ူနလသေည်ေ။ သူ၏လီးကြီးမှာ ဖူးဝတရြည်၏ ကြှမ်းကငွလြှသော ပုလှကြေောင့ြ အရမ်းကို တင်းမာလာပြီး ပေါကကြှဲလုမတတဖြစ်လာတော့ ကြောစြိုးသောကြ ဖူးဝတရြည် လကမြောင်းလေးကို ဆှဲပြီး ထခိုင်းလိုကလြသည်ေ။
“ဖူး မောငမြရတော့ဘူး ဖူးပါးစပထြဲ နောကမြှ ပြီးတော့မယ်၊ အခု ဖူး စောကဖြုတလြေးကို လိုးချင်ပြှီကြာ”
ဟု ပြောလိုကသ်ည်။ ဖူးဝတရြညကြလည်း ပြုံးရင်းက
“လိုးလမေောင်၊ လာ ဖူးတို့ အခန်းထဲ သှားကြမယ်၊ ဟိုမှာ ဝင်းဝင်းသန်းတို့လည်း ရှိတယ်၊ ပြောပြွောပြါးပါးပေါ့”
ထိုသို့ဖြင့ြ ကြောစြိုးသောတ်ဈယောကြ ကိုယလြုံးတီး လီးတန်းလန်းဖြင့ြ ဖူးဝတရြညခြေါရြာနောကြ လိုကလြာခဲ့လသည်ေ။ ဖူးဝတရြညတ်ို့ အခန်းထဲကို ရောကသ်ှားတော့ ကုတငပြေါမြှာ လုံးထွေးနကြသေော ယောကြွားနှစ်ယောကြ နှင့ြ မိန်းမနှစ်ယောကတ်ို့ကို တွေ့လိုကရြလသည်ေ။
ကြောစြိုးသောတ်ဈယောကြ ညိုဝင်းအောငကြို ပြုံပြလိုကပြှီး ကိုကိုကြော့ကြိုတော့ အားတုန့်အားနာဖြင့ြ သှားဖြဲပြလိုကမြိသည်။ သို့သောလြည်း အမွိုးသမီးနှစ်ယောကမြှ တဈယောကကြို တွေ့လိုကရြသည့အြခွိနမြှာတော့
“ဟင် အနတ်ီဝင်း”
.
.
.
ပြီးပါပြီ။