ညီမပြီးတော့ အဈမ
ရေးသားသူ – Che
မိုးဟိန်းကို ယုံစားပြီး လိုကပြှေးလာမိတာ မှားပြီလားဟု ယုဇန နောငတ်ရနသည်ေ။ အရကမြူးရင် ရနရြှာတတသ်ည့် လငဖြစ်သူ အောငခြငကြို စိတကြုနပြှီး အရငကြတည်းက ကြာကူလီဟု နာမညကြှီးသည့် မိုးဟိန်းနှင့် မူဆယဘြကကြို လိုကပြှေးလာပြီး မိုးဟိန်းအဈမလငမြယားပိုငသ်ည့် မှို့စွနကြ ခွံတဈခွံမှာ အတူနကြသေည်။
မိုးဟိန်းအဈမ လငမြယားကတော့ မှို့ထဲမှာနတောမို့ မှို့စွနခြှံထဲမှာ လှတလြပလြှသည်။ မိုးဟိန်းအဈမလငမြယားကလည်း မိုးဟိန်းအကြောင်းသိနပြေီမို့ အပျိုကိုခိုးလာတာလား၊ အအိုကို ခိုးလာတာလားပင် မေးမနတေော့။
မိုးဟိန်းကလည်း ယုဇနကို မူဆယထြိ ခိုးလာပြီးကတည်းက နေ့ရောညပါ လိုးသည်။ သေးပေါကခြွိနပြင် မပေး။ သူကိုယတ်ိုငလြည်း အားဆေးတွေ ကြကြဥတွေ စပါကလငတ်ှေ သောကရြုံသာမက ရိုးရာတိုင်းရင်းဆေးတွေ ကာမအားတိုးဆေးတွပေါသုံးကာ ဆေးအစွမ်းနှင့် လိုးလသည်ေ။
လိုးရငလြည်း ရိုးရိုးမလိုး၊ ဖငရြော အဖုတရြော ပါးစပပြါ စုံအောငလြိုးသည်။ သူမောလို့ ခဏနားသည့်အခွိနမြှာလည်း ယုဇနမှာ အနားမရ။ အဖုတန်ှင့်ဖငကြို လီးတုတွေ vibrator တွေ တပပြေးထားလေ့ရှိသည်။ လငဖြစ်သူကိုတောင် ပစ်ပြီး လိုကပြှေးလာခဲ့သညမြို့ ယုဇနခငမြွာလည်း မိုးဟိန်းကို မလှနဆြနရြဲ။ မိုးဟိန်းပြုသမွှ နုနရသေည်။
ပိုဆိုးတာက မိုးဟိန်းက သူ့သူငယခြငွြးတွကေိုပါ ခွံထဲခေါလြာပြီး အရကအြတူတူ သောကလြေ့ရှိသည်။ သူငယခြငွြးတွရှေေ့မှာလည်း မိုးဟိန်းက မရှောင်။ ယုဇနကို ဖငတ်ှေ ရငတ်ှေ ကိုငတ်တသ်ည်။ ယုဇနရှကပြမေဲ့ မိုးဟိန်းကတော့ ရှကပြုံမရ။ မိုးဟိန်းသူငယခြငွြးတွကေို ကြည့်ရတာလည်း ဒါတွမှငေရြတာ ရိုးနပေုံရသည်။ ဘာမှထူးဆန်းပုံမရ။
မိုးဟိန်းအသောကလြှနပြှီး အိပပြွောသ်ှားလငွြ မိုးဟိန်းသူငယခြငွြးတွကေ ယုဇနကို တဈယောကတ်ဈလှည့်စီ တကလြိုးလေ့ရှိသည်။ မှို့စွနကြခွံထဲမို့ ယုဇန အောဟြဈ အကူအညီတောင်းလို့လည်း မရ။ တဈခါတဈရံလည်း ယုဇနကို ကိုယလြုံးတီးခွှတကြာ ကခိုင်းပြီး သူတို့ကဘေးက သီချင်ြးတိုငပြေးလေ့ရှိသည်။ တရားဝငယ်ောကြွားကိုပစ်ပြီး လငင်ယန်ှင့်လိုကပြှေးခဲ့သူမို့ ယုဇနလည်း မရှကန်ိုငတ်ော့။ ဝကမြလေးသဖြယ် မိုးဟိန်းနှင့် မိုးဟိန်းသူငယခြငွြးတွေ၏ အဖြဖြေောခြံဘဝ ရောကန်တေော့သည်။
သူ့သူငယခြငွြးတွေ အကြောင်းကို မိုးဟိန်းနိုးလာလို့လည်း ယုဇန မတိုငရြဲ။ ရှကတ်ာကြောင့်လည်း ပါသလို မိုးဟိန်းကြည့်ရတာလည်း တိုငလြည်း ထူးမည့်ပုံမပေါြ။ မိုးဟိန်းနှင့် မိုးဟိန်းသူငယခြငွြးတွကေ ဒီလိုလုပန်ကြလေားလို့တောင် ယုဇန သံသယဝငလြာသည်။
နောကန်ေ့တွမှော မိုးဟိန်းသူငယခြငွြးတွကေ အဆင့်တကလြာသည်။ ဘေးချင်ြးကပ် ခွံထဲက ခွံစောင့်အဘိုးကြီးကိုပါ ခေါပြှီး ယုဇနကို လိုးခိုင်းလေ့ရှိသည်။ အဘိုးကြီးပမေဲ့ လီးကလည်း မသေးသလို အားကလည်း လူငယတ်ှထကြေ တဈစကမြှမလွော့။ နာရီဝကလြောကကြို မနားတမ်း လိုးနိုငသ်ည်။ ယုဇနမှာသာ ဖုတလြိုကဖြုတလြိုကဖြစ်ပြီး ကနွခြဲ့ရသည်။
မှို့စွနကြခွံက မိုးဟိန်းတို့ သူငယခြငွြးတွအတွေကြ သုခဘုံသဖြယ် ဖြစ်နသည်ေ။ စားလိုကကြှ သောကလြိုကကြှ မူးလာလငွြ ယုဇနကို တဈယောကတ်ဈလှည့် တကလြိုးလိုကြ၊ အောကားတွထေဲက အတိုင်းအစမ်းထွငပြှီးလိုးလိုကြ၊ နှစ်ယောကည်ှပလြိုးလိုကြ လုပလြေ့ရှိကြသည်။ နေ့ဘကရြောကရြငတ်ောင် အိမမြပြနကြှတော့။ တဈယောကတ်ဈလှည့်စီ မှို့ထဲအရကသ်ှားဝယသ်ည့် တာဝနကြိုယူပြီး နေ့ရောညပါ သောကလြိုကြ၊ စားလိုကြ၊ မူးလိုကြ ဖြစ်သည်။
ယုဇနခငမြွာလည်း တဈနေ့လုံး အဝတကြိုမကပရြ။ ကိုယလြုံးတီးကြှတန်ှင့် သူတို့လီးယားလာတိုင်း ဖငကြုန်းပေးရသည်။ လီးစုပပြေးရသည်။ ပေါငဖြှဲပေးရသည်။
မိုးဟိန်းသူငယခြငွြးတွကေ တဈခါတဈရံ ဆောတ်ှပေါ ခေါလြာတတသ်ည်။ များသောအားဖြင့် ကြိုကကြုန်းတွေ အခကြေးငှပေေးရသည့် ပြည့်တနဆြာတွေ ဖြစ်သည်။ ထိုဆောတ်ှနှင်ေ့ ယုဇနကို အချင်ြးချင်ြး နှုတခြမ်းချင်ြးစုပခြိုင်းသည်။ အဖုတယ်ကခြိုင်းသည်။ သူတို့က ဘေးကနေ အရသာခံကြည့်ရင်း စိတထြနလြာလွှင် တကလြိုးကြသည်။
ယုဇန ယောကြွားတဈစု၏ အဖြဖြေောခြံ ပြည့်တနဆြာမလေး တဈယောကသ်ဖြယ် ဖြစ်နခွေိနမြှာ ယုဇနအဈမ ကလွာက နောကလြငန်ှင့် လိုကပြှေးသှားသည့် ညီမဖြစ်သူကို ညီမဖြစ်သူ၏တရားဝငယ်ောကြွား အောငခြငန်ှင့် နှစ်ယောကသ်ား လိုကရြှာကြသည်။ နောကတ်ော့ ကြာကူလီမိုးဟိန်း၏ သတင်းအစအနကိုရပြီး မိုးဟိန်းရှိသညဟြု ယူဆရသည့် မှို့ကို ထွကလြာခဲ့ကြသည်။
ကလွာမှာ ယခငကြ ကြောင်းဆရာမတဈယောကဖြစ်ပြီး လငဖြစ်သူ သင်ျဘောသားနှင့် ရပြီးကတည်းက ဆရာမအလုပကြ ထွကလြိုကသ်ည်။ ယောကြွားဖြစ်သူ ထွန်းဇောြ ကမ်းတကသ်ည့်အခွိနကြလှဲလွှင် အားလပန်သညေမြို့ မတတ်ောသ်ူ ယုဇနယောကြွား အောငခြငန်ှင့်ပေါင်းကာ ယုဇနကို လိုကရြှာနခွင်ေး ဖြစ်သည်။
အမှနတ်ော့ ကလွာကိုယတ်ိုငလြည်း အောငခြငကြို သဘောမကြ။ အောငခြငန်ှင့် ယုဇနက အသကခြငွြးသိပမြကြာပမေဲ့ တဈခွိနလြုံး ပုလင်းထောငန်တတေသ်ည့် အောငခြငကြ အရကတ်နခြိုးနှင့် အနည်းငယ် ရုပရြင့်သလို ဖြစ်နသည်ေ။ ယခုလို မယားက လငင်ယန်ှင့်ပါသှားသည့် အခွိနမြှာတောင် အသောကကြ မပကြြ။ ကလွာ့မကြန်ှာကြောင့်သာ အရငကြလောကြ မသောကပြဲ ထိန်းနခွင်ေး ဖြစ်သည်။ ဒါတောင် ဘယအြခွိန် ခွကပြုန်းခခွလွာသည် မသိ။ ပါးစပမြှာ အရကန်ံ့လေးက သင်းနတတေသ်ည်။
ကလွာလည်း ယောကြွားဖြစ်သူက မှနမြာပြည် ပြနမြရောကသ်ေး၊ မိဘဆှမွေိုးတွကလေည်း နယမြှာမို့လို့ နယကြဆှမွေိုးတွမသေိခင် ယုဇနကို ပြနရြှာမညဆြိုသည့် အတွေးနှင့်သာ အောငခြငန်ှင့်အတူတူ လိုကရြှာနခွင်ေးဖြစ်သည်။ အောငခြင့်အကြည့်တွကေ တဈခွိနလြုံး သူမဖငတ်ှေ ရငတ်ှမှောသာ ရောကန်တတေသ်ညကြို ကလွာ သတိထားမိသည်။ ညီမဖြစ်သူကို ပြနရြှာတွေ့ဖို့ကသာ ပထမဦးစားပေးမို့ အောငခြငန်ှင့် အတတန်ိုငဆြုံး အဆငပြှအေောင် ဆကဆြံပေးနရခွေင်း ဖြစ်သည်။
ညီမဖြစ်သူရှိကတည်းက အောငခြငန်ှင့်ဆုံလွှင် ကလွာ့ဖငတ်ှေ ရငတ်ှကေို ခိုးခိုးကြည့်နကြေ။ တဈခါတဈလေ ယုဇနအိမသ်ှားလညလြို့ လူလဈတာနဲ့ အောငခြငကြ ကလွာ့ဖငကြို သူ့ပုဆိုးအောကကြ လီးနှင့် မတောတ်ဆလိုလိုနှင့် ပြတဆြှဲသှားတတသ်လို၊ လကန်ှင့်လည်း မတိတထိ ကိုငလြေ့ရှိသည်။
လငဖြစ်သူထွန်းဇောြ ကမ်းကပလြို့ မှနမြာပြည် ပြနရြောကလြွှင် ကလွာ့ကို သေးပေါကခြွိနတ်ောင် မရအောင် လိုးလေ့ရှိပမေဲ့ ကနွတ်ဲ့အခွိနတ်ှမှောတော့ ကလွာ့ခငမြွာ ဆာလောငမြှတသ်ိပလြှသည်။ သူမကို ကြာကူလီနှိုကဖြို့ ကြိုးစားနသည်ေ့ ယောကြွားပိုင်းလုံးတွဆေီ စိတမြညှတသ်ှားအောင် မနည်းကြိုးစားနခေဲ့ရသည်။
ယခုလည်း ယခငကြတည်းက သူမအပေါသ်ဘောထားမရိုးခဲ့သည့် ညီမဖြစ်သူ၏လင် အောငခြငန်ှင့် နီးနီးကပကြပ် ခရီးသှားရင်း ကလွာ့စိတတ်ှေ ဖောကပြှားချင်သ်လို ဖြစ်နသည်ေ။ ဖြစ်ချင်တ်ော့ မိုးဟိန်းနှင့် ယုဇနရှိနနေိုငသ်ညလြို့ သတင်းရသည့်မှို့ကို ရောကတ်ော့ မိုးခွုပန်ပြေီဖြစ်သည်။ ရနကြုနလြို ရှုပထြှေးသည့်မှို့ မဟုတပြမေဲ့ အခွိနကြလင့်နပြေီမို့ မနကကြှမှ ရှာတော့မညဟြု စိတကြူးကာ တည်းခိုးခန်းမှာ အခန်းငှားကြသည်။ တည်းခိုခန်း တောတ်ောမြွားများက လူပြည့်နပြေီး ရသည့်တည်းခိုခန်းမှာလည်း နှစ်ယောကခြန်းတဈခန်းသာ လှတတ်ော့လသည်ေ။
တည်းခိုခန်းဝနထြမ်းတွကေ ကလွာနှင့် အောငခြငကြို လငမြယားတွမှတေပြှီး ထိုအခန်းကိုယူရန် တိုကတ်ှန်းကြသည်။ တဈနေ့လုံး ခရီးပန်းလာသည့်အရှိနန်ှင့် ကလွာလည်း နောကထြပတ်ည်းခိုခန်း မရှာချင်တ်ော့တာကြောင့် ဖြစ်ချင်ရြာဖြစ်ဟု ဆုံးဖြတပြှီး ထိုနှစ်ယောကခြန်းကိုပဲ ယူလိုကတ်ော့သည်။ အရကခြိုးဝနသေည်ေ့ အောငခြင့်မကြန်ှာကတော့ ပြီတီတီနှင့် စိတထြဲ ကြိတကြှညန်ူးနပေုံရသည်။
တည်းခိုခန်းထဲရောကတ်ော့ ကလွာ ရချိုးချင်လြာတာနှင့် အောငခြင့်ကို တည်းခိုခန်းနှင့် မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် စားသောကဆြိုငကြနေ ခေါကဆြှဲကြောန်ှဈဘူး သှားဝယခြိုင်းပြီး အခန်းထဲက ပထုတလြိုကသ်ည်။ ပြီးမှ တံခါးကို အတွင်းကနေ လော့ခပြှီး ရချိုးခန်းထဲ ဝငလြာခဲ့သည်။
အိမမြှာရချိုးနကြအေတိုင်း ကလွာ ကိုယလြုံးတီးခွှတပြှီး ရပန်ေးအောကမြှာရပကြာ ခန်ဓာကိုယကြို ဆပပြှာနှင့် သန့်ရှင်းရေးလုပရြင်း ပေါငကြှားကို ပြတတ်ိုကန်သည်ေ။ လှနခြဲ့သည့်သုံးလ ထွန်းဇောြ သင်ျဘောပြနတ်ကသ်ှားပြီးကတည်းက အလိုးမခံရသည့် အဖုတမြို့ လကန်ှင့် နည်းနည်းလောကြ ထိလိုကတ်ာနဲ့ ယားတကလြာသည်။ လီးတုတွေ ခရမ်းသီးတွနှင်ေ့ အာသာဖြနကြေပေမေဲ့ လီးအရသာကို သိနသည်ေ့ အဖုတကြ လီးစဈစဈနှင့်ပဲ အလိုးခံချင်န်မေိသည်။
ရချိုးနရင်ေးကပင် စိတထြနလြာတာနဲ့ ကလွာ ပေါငကြှားကို လကခြွောင်းတွနှင်ေ့ ပြတသ်ပကြလိရင်း အာသာဖြနမေေိသည်။ ထူးကဲသည့် အရသာကြောင့် မကြတ်ောငလြေးတွေ မှေးစင်းပြီး အရသာခံနရင်ေး ပတဝြန်းကငွကြို တင်ျဒဂ မေ့လွော့နမေိသည်။ ရချိုးခန်းတံခါး ပြင့်လာတာကိုတောင် သတိမထားမိ။ တငပြါးတွကေို ကိုငတ်ာခံလိုကရြမှ ကလွာ အသိပြနဝြငလြာပြီး မကြလြုံးဖြင့်ကြည့်လိုကရြာ ခန်ဓာကိုယအြောငပျိုင်း ဗလာဟင်းလင်းနှင့် အောငခြငကြို တွေ့လိုကရြပြီး အားခနဲ လန့်ပြီး အောလြိုကမြိသည်။
အောငခြငကြ ခကြခြငွြး သနမြာလှသည့် လကတ်ှနှင်ေ့ ကလွာ့ပါးစပကြို အတင်းဖိပိတလြိုကပြှီး ကလွာ့ကိုယန်ား အတင်းတိုးကပကြာ ကလွာ့ဖငန်ှဈလုံးကြားကို သူ့လီးနှင့် ထောကထြားလိုကသ်ည်။ တဈခါမှ မလိုးဖူးသေးသည့် အိမထြောငသ်ည် မိန်းမတဈယောကြ၊ အထူးသဖြင့် မိမိမယားဖြစ်သူ၏ အဈမဖငကြို လီးနှင့်ထောကထြားရသည် ဆိုသည့် အသိကြောင့် လီးက တဆတဆြတ် တောငလြာသည်။
တဈယောကထြဲ တဈကိုယရြည် အာသာဖြနခွေေိနမြှာ သူခိုးလူမိသလို ဖြစ်သှားသည့် ကလွာလည်း ဘာလုပလြို့ ဘာကိုငရြမှန်းမသိ၊ တဈကိုယလြုံး ထူပူနသည်ေ။ ထိုအခွအနေကေို အခွင့်ကောင်းယူပြီး အောငခြငကြ ကလွာ့ခန်ဓာကိုယကြို ရချိုးခန်းနံရံနား အမှနဖြိကပလြိုကကြာ ကလွာ့အဖုတထြဲ သူ့လီးကို သသခွေောခွာခွိနပြှီး ထိုးထည့်လိုကတ်ော့သည်။
အလိုးမခံရတာကြာပြီ ဖြစ်တာကြောင့် အောငခြင်၏ စံခွိတမြှီလီးနှင့် မညှာမတာ ဆောင့်ထိုးခံလိုကရြသည့်အခါ ကလွာတဈယောကြ အပျိုမလေးတဈယောကလြို နာကငွသ်ှားပြီး အောရြန် ကြိုးစားလိုကသ်ည်။ အောငခြငကြ ကလွာ့လကန်ှဈဖကကြို နောကပြှနဆြှဲယူကာ သူ့ညာဘကလြကန်ှင့် စုခွုပထြားရင်း ကလွာ့ပါးစပကြိုလည်း မအောန်ိုငအြောင် သူ့ဘယလြကန်ှင့် အတင်းဖိပိတထြားသည်။ ကလွာ့အဖုတထြဲ သုံးပုံတဈပုံလောကြ ဝငသ်ှားသည့် လီးကိုတော့ အားမလွှော့ပဲ အဆုံးထိဝငအြောင် ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းပင် ထိုးသှင်းလိုကသ်ည်။ နာလှန်းသဖြင့် ကလွာ အဖုတကြှဲပြဲသှားပြီလားတောင် ထငမြှတရြသည်။
အောငခြငကြတော့ လီးအဆုံးထိ ဝငသ်ှားသညန်ှင့် တရစပ် ဖိလိုးတော့သည်။ ရပန်ေးက ပန်းထွကန်သည်ေ့ ရကြေောင့် နှစ်ယောကစြလုံး တဈကိုယလြုံး ရတွရှေေှဲစိုနသည်ေ။ မိန်းမတဈယောကကြို ခွုပလြိုးရသည့် အရသာက ဘာနှင့်မှမတူအောင် အောငခြင့်အတွကြ အရသာရှိလှန်းလှသည်။ အခုတဈလော မယားဖြစ်သူလည်း လငင်ယန်ှင့် လိုကသ်ှားသဖြင့် မလိုးရတာလဲးည်း ကြာပြီဖြစ်ရာ အောငခြင် နှားသိုးကြိုးပြတ် ဇွတလြိုးရင်း အခကြင်ါးဆယကြွောြ ဆောင့်လိုးအပြီးမှာတော့ ဆကမြထိန်းထားနိုငတ်ော့ပဲ ကလွာ့အဖုတထြဲ သုတရြညတ်ှေ ပန်းထည့်ကာ အထွတအြထိပ် ရောကသ်ှားတော့သည်။
အောငခြင့်သုတရြညတ်ှကေ များလှန်းသဖြင့် ကလွာ့အဖုတထြဲကပင် ပြနထြှကလြာသည်။ သုတရြညတ်ဈစကမြှ မကနွတ်ော့သညအြထိ ကလွာ့အဖုတထြဲမှာ လီးကိုစိမထြားပြီး အားရတော့မှ အောငခြင် လီးကို ပြနဆြှဲထုတလြိုကပြှီး ကလွာ့ကို လှှတပြေးလိုကသ်ည်။ ကလွာကတော့ လူမဆနစြှာ အတင်းအဓမျမ အလိုးခံလိုကရြသဖြင့် ဝမ်းလည်းနည်း နာလည်းနာနှင့် ရချိုးခန်းကြမ်းပြငပြေါလြှဲရင်း ရှိုကကြာငိုနတေော့သည်။
ကလွာ့ကိုကြည့်ပြီး ကြနပေန်သည်ေ့ အောငခြငကြတော့ နောကတ်ဈခွီစရန် သူ့လီးကို လကန်ှင့်ပြနဆြှပေးရင်း ရချိုးခန်းထဲက ထွကသ်ှားသည်။ ရချိုးခန်းထဲ ပြနဝြငလြာတော့ အောငခြင့်လကထြဲမှာ ဖုန်းတဈလုံး ပါလာသည်။ အောငခြင် ဖုန်းကငမြရာကို ဖြင့်ကာ ကိုယလြုံးတီးခွှတန်ှင့် ကလွာ့ကို ပုံစံမွိုးစုံ ရှုထောင့်မွိုးစုံကနေ ရိုကကြူးမှတတ်မ်းတငတ်ော့သည်။
ဖုန်းကငမြရာက ဖြတခြနဲ ဖြတခြနဲ မီးအလင်းရောငကြှောင့် ကလွာ ခကြခြငွြးသတိပြနဝြငလြာပြီး အောငခြင့်လကထြဲက ဖုန်းကိုလုရန် ကြိုးစားသည်။ အောငခြငကြ နောကကြိုခုနရြှောငလြိုကပြှီး
“ဟဲဟဲ ဒါမွိုးဘယရြမလဲ၊ ခငမြွားပုံတွေ အကုနရြိုကထြားပြီးသှားပြီ။ ဒီပုံတွေ ပြန့်မသှားစချင်ေရြင် ကြုပခြိုင်းတဲ့အတိုင်း လုပရြမယ်။ မလုပရြင် အခုခကြခြငွြး ခငဗြွားယောကြွားရဲ့ facebook acc ထဲရော၊ ခငဗြွားသူငယခြငွြးတွရေဲ့ acc တွထေဲရော ပို့ပစ်လိုကမြယ်”
ဟု ခွိမ်းချောကလြိုကသ်ည်။ အောငခြင့်စကားကြောင့် ကလွာ တွေးစရာတွေ ပေါလြာသည်။ ဒီပုံတွသော ပြန့်ကုနလြို့ကတော့ ရှေ့ရေးမတွေးရဲစရာ။ ပုံတွပြန်ေ့ပြီး ဘဝပကြမြှာထကစြာရင် ဒီလို လူမသိသူမသိ တည်းခိုခန်းလေးထဲမှာ အောငခြငလြုပသ်မွှ ခံလိုကတ်ာပဲ တောြဦးမညဟြု ဆုံးဖြတလြိုကသ်ည်။
အောငခြင် ဖုန်းကို သချောပြနသ်ှားသိမ်းထားလိုကပြှီး ရချိုးခန်းထဲ ပြနလြာသည်။ အောငခြငပြှုသမွှ နုဖို့ ဆုံးဖြတထြားသည့် ကလွာက ရခွေိူုးခန်းကြမ်းပြငပြေါြ လေးဘကထြောကြ ဖငကြုန်းကာ ဆီးကြိုနသည်ေ။ ခကြခြငွြးပြောင်းလဲသှားသည့် ကလွာ့ကိုကြည့်ပြီး အောငခြင် အောငန်ိုငသ်ူကြီးတဈယောကလြို ပြုံးကာ
“ဒီလိုဆိုတော့လည်း ခငဗြွားက အပြောင်းအလဲ မှနသ်ားပဲဗွ။ အခုကြတော့လည်း ခွေးမလေးလိုပဲ”
ပြောရင်းဆိုရင်း ကလွာ အရှကကြုနသ်ှားစရန်ေ ကလွာ့ဖငဖြှေးဖြေးကြီးတွကေို အောငခြင် ဖြန်းခနဲ ဖြန်းခနဲ ရိုကလြိုကသ်ည်။ ကလွာ့ဖငမြှာ အောငခြင့်လကဝြါးရာကြီးတွေ ထငကြုနသ်ည်။ ရှကလြည်းရှကြ ဒေါသလည်း ထွကန်သည်ေ့ ကလွာက
” ဟဲ့ စောကပျိုတွမပြေောနဲ့။ နင် ငါ့ကို လိုးချင်န်တော မဟုတလြား။ လိုးစရာရှိတာလိုး။ ပြီးရင် ပုံတွပြနေဖြကြပြေး။ မဟုတလြို့ကတော့ ဒီအခန်းထဲမှာတင် နင့်ကိုသတပြှီး ငါထောငထြဲဝငပြဈမယ် ”
ဟု ကြိမ်းဝါးလိုကလြသည်ေ။
“ဒီလောကတ်ော့ ဘယလြှယမြလဲဗွာ။ ခငဗြွားညီမက ကြုပကြိုပစ်သှားတော့ ကြုပမြှာ လိုးစရာမရှိပဲ တောတ်ောထြနန်ပြေီဗွ။ အဲ့တော့ ခငဗြွား ကြုပမြယားအဖြစ် ဒီတဈညနပေေးရမယ်။ အဲ့တာမှ ဖကြပြေးမယ်။ ကြညကြှညဖြှူဖြူ နပေေးရမှာနောြ။ မတတသ်ာလို့ ဖငကြုန်းပေးရတဲ့ပုံစံမွိုး လုပရြငတ်ော့ ခငဗြွားဘာသာ ကြုပကြို သတခြငွသ်တ်၊ ကြုပကြတော့ ပုံတွေ အကုနဖြှန့်ပစ်မှာပဲ”
ကလွာလည်း မတတသ်ာတော့သည့်အဆုံး
“ကောင်းပြီ နင် ကတိတညပြါစေ”
ဟုပြောရင်း အောငခြင့်ရှေ့ ဒူးထောကကြာ အောင့်ခငပြေါငကြှားက လီးကို စစုပလြတေော့သည်။ လငဖြစ်သူ သင်ျဘောသားထွန်းဇောြ မှနမြာပြညပြှနရြောကတ်ိုင်း နိုငင်ံတဈကာက ဆောတ်ှဆေီကရလာတဲ့ အတွေ့အကြုံတွနှင်ေ့ သေးပေါကခြွိနမြရအောင် သငပြေးထားလေ့ရှိရာ ကလွာ၏ လီးစုပစြှမ်းရညကြလည်း မခလှေ။ လီးထိပမြှိုပြင့်သဖြယ် ဒဈဖူးကြီးကို လွှာဖြားလေးနှင့် ဝိုကလြိုကရြာ အောငခြငတ်ဈယောကြ ရှီးခနဲရရှတေရြင်း သုတထြှကခြငွသ်လိုတောင် ဖြစ်သှားသည်။ အောငခြင့်နရောမှာသာ လူပျိုပေါကြ ကောငလြေးတဈယောကဆြိုလွှငတ်ော့ ကလွာ့လီးစုပပြညာကို တောင့်ခံနိုငမြညမြဟုတ်။
ကလွာကလည်း အောငခြင့်လီးကို မရပမြနား ဘောတွကေို ငုံလိုကြ၊ လီးပတလြညကြို လွှာနှင့်ယကလြိုကြ၊ လီးတဈဆုံးဝငတ်ဲ့အထိ ပါးစပထြဲ ထိုးသှင်းလိုကန်ှင့် အောငခြင့်စိတတ်ိုင်းကြ ပြုစုပေးနလသေည်ေ။ ဒီကြားထဲ အောငခြင့်ဖငကြှားကိုပါ မရှံမရှာ လွှာနှင့် ထိုးယကပြေးလရော အောငခြင့်မှာ အပေါစား မိန်းမပကြတ်ှဆေီကပင် မရနိုငသ်ည့် အရသာကို မရီးဖြစ်သူ ကလွာ့ဆီမှ လှယကြူစွာ ရရှိနလသေည်ေ။
ခဏနတေော့ အောငခြငလြည်း ပြီးချင်လြာတာကြောင့် ကလွာ့ခေါင်းကို ဆံပငကြနေ စုကိုငကြာ ပေါငကြှားထဲ အတင်းဖိသှင်းပြီး ညှောင့်လိုးလသည်ေ။ ကလွာ အသကရြှူကြပသ်ှားပမေဲ့ ဒါမွိုးက လငဖြစ်သူနှင့် ကောင်းကောင်းအတွေ့အကြုံရှိထားသညမြို့ အောငခြင် သူမပါးစပထြဲ ပြီးတော့မညအြထငန်ှင့် အောင့်နလေိုကသ်ည်။ တကယ့်လကတ်ှေ့မှာ အောငခြငကြ ကလွာ့ပါးစပထြဲ အပြီးမခံ။ လေးငါးခကြလြောကြ ကလွာ့ပါးစပကြို ညှောင့်လိုးပြီး လီးကို ခကြခြငွြး ပြနဆြှဲထုတလြိုကသ်ည်။ ပြီးတာနှင့် ကလွာ့ကို ရချိုးခန်းထဲကနေ ကုတငပြေါခြေါသ်ှားပြီး ကုတငပြေါြ လှဲစပြေီး ဒူးထောငပြေါငကြားခိုင်းလိုကသ်ည်။
ကလွာလည်း လီးကြောရှညလြှသည့် အောငခြင့်စိတတ်ိုင်းကြ လုပပြေးရင်း အောငခြင် စောစောကလို အတင်းခွုပမြလိုးပဲ နှစ်ယောကလြုံး အရသာရှိအောင် ကောင်းကောင်းလိုးပေးရင် ကောင်းမှာပဲဟု စိတထြဲတွေးနမေိသည်။ ကလွာ ဆုတောင်းပြည့်သညဟြု ဆိုရမလား။ အောငခြင် တန်းမလိုးသေးပဲ ကလွာ့ပေါငကြှား မကြန်ှာအပပြှီး ကြမ်းစားနကြေ လွှာကြမ်းကြီးနှင့် ကလွာ့အဖုတကြို ထိုးယကလြတေော့သည်။ အဖုတယ်ကမြခံရတာ ကြာနပြေီဖြစ်သည့် ကလွာတဈယောကြ ကြယတ်ှေ လတွေ မှငသ်ှားသလားတောင် ထငမြှတရြအောင် ကောင်းလှန်းလှသည်။ မိမိကို အောငခြင် အကြပကြိုင် လိုးနတောလို့တောင် မတွေးမိတော့ပဲ ကောင်းလှန်းသဖြင့် အောငခြင့်ခေါင်းက ဆံပငတ်ှကေို အားမလိုအားမရ ပြတသ်ပရြင်း သူမပေါငကြှားထဲ အောငခြင့်ခေါင်းကို ဖိခနွမေိသည်။
မိန်းမကြောနပသ်ည့် အောငခြငကြလည်း ကလွာ လငဖြစ်သူ သင်ျဘောတကန်လေို့ ပြတလြပန်မှန်ေး ဆာနမှန်ေး ကောင်းကောင်းရိပမြိတာကြောင့် စောစောကတော့ စိတထြငတ်ိုင်း ဇွတလြိုးခဲ့မိပမေဲ့ အခုတော့ ကလွာပါ စိတပြါလာအောင် ပြုစုပေးနသည်ေ။ ခဏနတေော့ ကလွာ မရတော့၊ ပြီးချင်လြာသည်။
ကလွာလည်း အောငခြင့်လို ကာမအတွေ့အကြုံစုံပမေဲ့ အောငခြင့်လောကတ်ော့ တောင့်မခံနိုင် ပြီးချင်လြာသည်။ အောငခြငကြတော့ မရပသ်ေးပဲ ကလွာ့အဖုတကြို လွှာနှင့် တရစပ် ယကန်လသေည်ေ။ ကလွာ သည်းမခံနိုငတ်ော့တာကြောင့်
“အား ကောင်းတယ် ယကပြဈ ယကပြဈ ”
ဟု ရရှတေရြင်း အောငခြင့်ခေါင်းကို သူမပေါငကြှားထဲ ဖိသှင်းရင်း မကြာခင် အထွတအြထိပရြောကကြာ တဈခွီပြီးသှားလတေော့သည်။ ကလွာ့အဖုတကြ ကာမရညကြှညတ်ဈခွို့ အောငခြင့်ပါးစပထြဲ ဝငကြုနရြာ အောငခြင် မရှံမရှာပင် မွိုခလွိုကလြသည်ေ။ လငဖြစ်သူထွန်းဇောတ်ောင် အဖုတယ်ကရြုံသာ ယကပြေးပြီး မွိုမခသွည့် သုတရြညတ်ှကေို မွိုခပြဈလိုကသ်ည့် အောငခြင့်ကိုကြည့်ရင်း ကလွာ အံ့သှနသည်ေ။ အဖုတယ်ကလြို့ ဝသှားသည့် အောငခြင် စလိုးရန် ပြငလြတေော့သည်။
ကလွာ့အဖုတ် အကကြှဲကြောင်းတဈလွှောကကြို လီးထိပဒြဈဖူးကြီးနှင့် အပေါအြောကြ ပြတဆြှဲလိုကလြသည်ေ။ လီးအရသာ ပြတလြပန်သည်ေ့ ကလွာတဈယောကြ ပါးစပကြနေ တဟင်းဟင်း ညည်းသံတွပင်ေ ထွကပြေါလြာသည်။ စောစောက အတင်းခွုပလြိုးတာမို့ ကာမအရသာ မခံစားလိုကရြပဲ အခုမှ စတငခြံစားနရခွေင်း ဖြစ်သည်။ အောငခြင့်လီးက တဖြည်းဖြည်းနှင့် ကလွာ့အဖုတအြတွင်းသို့ တိုးဝငလြာတော့သည်။
ကလွာကလည်း အားကမွခံ လီးဝငလြှယအြောင် ပေါငကြို အစွမ်းကုန် ဖြဲထားပေးလရော မကြာခင် လီးမှာ အဆုံးထိ ဝငလြာလတေော့သည်။ အောငခြင် တဖြည်းဖြည်း အရှိနရြလာပြီး လီးကို ထုတလြိုကြ သှင်းလိုကန်ှင့် ဆောင့်လိုးလသည်ေ။ စောစောကလိုတော့ နှားသိုးကြိုးပြတ် လိုးတာမွိုး မဟုတတ်ော့ပဲ ကလွာပါ ကာမအရသာကို တင်းပြည့်ကပြပြှည့် ခံစားနိုငအြောင် ဂရုစိုကြ လိုးပေးလသည်ေ။ လိုးနရင်ေး ညီမဖြစ်သူ ယုဇနထကြ သိသိသာသာထွားသည့် ကလွာ့နို့တွကေိုလည်း ဖိကိုငဆြုပန်ယရြင်း နို့သီးခေါင်းလေးတွကေိုပါ ဖိခွပေေးနရော ကလွာတဈယောကြ အရှငလြတလြတ် နတပြှညရြောကန်တေော့သည်။
စောစောကတည်းက လီးစုပခြံထားရသည့် အရှိနကြှောင့် ကြာကြာဆကမြလိုးနိုငတ်ော့သည့် အောငခြငလြည်း ခပသ်ှကသ်ှကြ အခကြသ်ုံးဆယလြောကြ ဆောင့်လိုးရင်း နောကတ်ဈကြိမ် အထွတအြထိပ် ရောကသ်ှားပြနလြသည်ေ။ ကလွာ့အဖုတထြဲကိုလည်း သုတရြညတ်ှေ ပန်းထည့်လိုကပြှီး ကလွာ့ရငဘြတပြေါြ လှဲခကြာ လီးကို အဖုတထြဲမှာ စိမထြားရင်း အနားယူနလသေည်ေ။
အောငခြငန်ှင့် တဈပျိုငတ်ည်းလောကြ ပြီးသှားသည့် ကလွာလည်း အောငခြင့်ကိုယလြုံးကို တင်းနအေောင် ဖကထြားရင်း အထွတအြထိပရြောကသ်ည့် အရသာကို ခံစားနလသေည်ေ။ ဒုတိယအခွီမှာတောင် အောငခြင့်သုတရြညတ်ှကေ များလှန်းလှရာ ကလွာ့အဖုတကြနေ စီးကလွာပြီး အိပယ်ာခင်းတွပေါ ပကေုနလြသည်ေ။ အမောပြသှေားတော့မှ ကလွာ့ရငခြှငထြဲက ရုန်းထွကလြိုကရြင်း အမောဖြရန်ေ အောငခြင် ကုတငခြှရင်ေးက စားပြဲခုံပေါတ်ငထြားသည့် အရကပြုလင်းကိုသှားဆှဲကာ တဈကြိုကြ မော့ခလွိုကလြသည်ေ။
အမှနတ်ော့ ကလွာ အခန်းတံခါးကို လော့ခပြှီး ရချိုးနခွေိန် အောငခြငမြှာ အရကန်ှင့်အမှည်းတွကေို တည်းခိုခန်းနှင့် မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် စားသောကဆြိုငကြနေ ခပသ်ှကသ်ှကြ သှားဝယလြာပြီး အခန်းပြနရြောကတ်ော့ တည်းခိုခန်းမနန်ဂွောကို အခန်းထဲ သော့မေ့ကနွခြဲ့လို့ဟုဆိုကာ master key နှင့် ဖြင့်ခိုင်းပြီး ဝငလြာခွင်းဖြစ်သည်။ အခန်းတံခါးကိုသာ လော့ခထွားပြီး ရချိုးခန်းတံခါးကို သချောလော့မခထွားမိသည့် ကလွာ အောငခြင့်လကခြုပထြဲက ရဘဝေကို ရောကရြှိသှားခဲ့လပြေီ။
အရကသ်ောကရြင်း နည်းနည်းအမောပြလောတော့ ဝယလြာသည့် ကြှကသ်ားကငတ်ဈတုံးကို နှိုကမြှည်းလိုကပြှီး ကလွာ့ကိုလိုးရန် ကုတငဘြကြ ပြနလြှည့်လိုကလြသည်ေ။ ဒီည အောငခြင့်ကို သချောပြုစုပေးဖို့ ဆုံးဖြတထြားသည့်ကလွာ ကုတငပြေါမြှာ ဖငဖြူးတောင်းထောငပြေးထားပြီး အဖုတကြို လကတ်ဈဖကန်ှင့် ဖြဲပြထားကာ အောငခြင့်ကို နောကတ်ဈခွီလိုးရန် ဖိတခြေါန်လသေည်ေ။ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသှားသည့် ကလွာ့အပြုအမူတွကြေောင့် အောငခြင် အကြနပေကြှီးကြနပေရြင်း ကုတငပြေါြ နောကတ်ဈကြိမ် တကသ်ှားပြနလြသည်ေ။
စောစောကအတိုင်း တန်းမလိုးသေးပဲ ကလွာ့အဖုတကြို အရငယ်ကပြှီးမှ ကလွာကိုယတ်ိုင် ဖြဲပေးထားသည့် အဖုတထြဲကို မှစေိုကလြိုးနည်းနှင့် လိုးခွဲလတေော့သည်။ လိုးနရင်ေးက ကလွာ့စအိုဝကိုလည်း လကခြွောင်းနှင့် ကလိပေးနပြေီး အဖုတကြို အခကြင်ါးဆယလြောကြ လိုးအပြီးမှာတော့ ဖငကြို လိုးပြနလြသည်ေ။ လငဖြစ်သူကောင်းမှုနှင့် ဖငခြံသည့် အရသာကို ကောင်းကောင်းသိသည့် ကလွာလည်း မငှင်းပဲ ဖငပြေးခံလသည်ေ။
အဖုတန်ှင့်မတူပဲ ညှဈအားကောင်းလှသည့် စအိုအတွင်းသားတွကြေောင့် အောငခြင် ကြာကြာတော့ တောင့်မြခံနိုင်။ အခကြသ်ုံးဆယလြောကြ ဆောင့်လိုးပြီး ကလွာ့ဖငထြဲကိုပဲ သုတရြညတ်ှေ ပန်းထည့်လိုကတ်ော့သည်။ ကလွာတဈယောကြ ဖငကြှဲမတတ် ခံလိုကရြပမေဲ့ ဖငမြခံရတာလည်း ကြာပြီဖြစ်တာကြောင့် တောတ်ောလြည်း ကြနပေသ်ှားသည်။
ထိုနေ့ည နောကထြပန်ှဈခွီလောကြ ထပလြိုးအပြီးမှာတော့ အောငခြငရြော ကလွာရော ပငပြန်းသှားပြီး ဆန်ဒလည်း ပြည့်ဝသှားတာကြောင့် တဈယောကကြိုတဈယောကြ ဖကကြာ ကိုယတ်ုံးလုံးတွနှင်ေ့ အိပပြွောသ်ှားတော့သည်။
မနကြ ဝလေီဝလင်ေးလောကမြှာ အောငခြင် နိုးလာပြီး ကလွာ့ကို ပုစွနတ်ုပကြှေး မှိန်းလိုးပြနသ်ည်။ နောကတ်ော့ ကလွာ့အဖုတထြဲ သုတရြညတ်ှေ ပန်းထည့်လိုကပြှီး အားရသှားတော့မှ ရချိုးခန်းထဲဝငကြာ ရချိုးလသည်ေ။
အောငခြင် ရချိုးနတေုန်း ကလွာ အိပယ်ာထဲက ထလာပြီး အောငခြင့်ဖုန်းကိုယူကာ အထဲက ဓာတပြုံတွကေို ဖကြရြန် လုပလြသည်ေ။ ဖုန်း password ကို ဖြင့်မရဖြစ်နတေုန်း ရချိုးခန်းတံခါးပြင့်လာပြီး တဈကိုယလြုံး ရတွရှေေှဲစိုနသည်ေ့ အောငခြင် ကိုယတ်ုံးလုံးနှင့် ထွကလြာလသည်ေ။
“ဟဲဟဲ ခငဗြွားလုပမြယဆြိုတာ ရချိုးနရင်ေး ကြုပ် စဉြးစားမိလို့ ရချိုးရင်းတန်းလန်း ထွကလြာတာ။ တောသ်ေးတယ် ကြုပထြငတ်ဲ့အတိုင်းပဲ။ ကြုပ် မှနပြလေို့ပေါ့”
ဟု အောငန်ိုငသ်ူကြီးတဈယောကလြို ပြောရင်း ကလွာ့လကထြဲက ဖုန်းကို ဆှဲယူလိုကလြသည်ေ။ ကလွာလည်း အောငခြင့်လကထြဲက ဖုန်းကို ပြနလြုရန် ကြိုးစားရင်း
“နငပြှောတော့ လငမြယားလို တဈညနပေေးရင် ပုံတွဖကြေပြေးမယဆြို။ အခု နင့်ကတိတညတ်ော့လေ”
“ဒါကတော့ ညက ခငဗြွားကိုစမ်းချင်လြို့ အဲ့လိုပြောလိုကတ်ာဗွ။ ဒါပမေဲ့ ခငဗြွားကြည့်ရတာ ညက ကြုပန်ဲ့လိုးရတာ ပြောပြုံရပါတယ်။ ကြုပလြီးလည်း ခငဗြွားယောကြွားလီးထကတ်ော့ မညံ့ပါဘူး။ ဟုတတ်ယမြလား။ ကဲပါ ပြောလကစြနဲ့ တဈခွီလောကြ စုပပြေးပါဦး”
ပြောရင်းဆိုရင်း အောငခြင် ကလွာပုခုံးတွကေို လကန်ှင့်ဖိခပြှီး ကလွာမကြန်ှာနှင့် သူ့လီး တဈတန်းထဲဖြစ်အောငလြုပကြာ တဈဆကထြဲ ကလွာ့ပါးစပထြဲ သူ့လီးကို ထိုးထည့်လိုကလြသည်ေ။ အောငခြင့်စကားတွအေောကမြှာ မငှင်းဆနန်ိုငဖြစ်နပြေီး နတဝြငသ်ညလြို ကတုနကြယငန်ှင့် စိတန်ှင့်ကိုယ် မကပသ်လို ဖြစ်နသည်ေ့ ကလွာ အောငခြင့်လီးကို အလိုကသ်င့်ပင် စုပပြေးနမေိတော့သည်။ အောငခြငကြတော့ ကလွာ့ခေါင်းကို ပေါငကြှားထဲ ဖိသှင်းထားရင်း အောငန်ိုငသ်ူကြီးတဈယောကသ်ဖြယ် အရသာခံနလသေည်ေ။
ခဏနတေော့ အောငခြင် တဈခွီပြီးသှားပြီး ကလွာလည်း အောငခြင့်သုတရြညတ်ှကေို တဈစကမြကနွြ နို့သောကသ်လို မွိုခလွိုကလြသည်ေ။ လရညသ်ောကန်သည်ေ့ ကလွာ့ကိုကြည့်ရင်း အောငခြင် တဈခကြပြှုံးလိုကပြှီး
“ကဲလာ ရအတေူခွိုးရအောင်။ ရချိုးခန်းထဲမှာ ခငဗြွားကို ဆကပြှုစုပေးမယ်။ ခငဗြွားလငမြရှိတုန်း ကြုပကြို ခငဗြွားလငလြို့ သဘောထား။ ဘယသ်ူမှ မသိနိုငပြါဘူး”
ဟုပြောရင်း ရချိုးခန်းထဲ ဆှဲခေါသ်ှားလတေော့သည်။ ရခွေိုခန်းထဲက ရပန်ေးအောကမြှာ အောငခြင် ကလွာ့အဖုတကြို ယကပြေးလသည်ေ။ ခဏနတေော့ ပြနထြနလြာသည့် ကလွာ အောငခြင့်ကို ရချိုးခန်းကြမ်းပြငပြေါလြှဲခိုင်းပြီး စိတလြိုလကရြ တကဆြောင့်လသည်ေ။ ဒီလိုနှင့် ရချိုးလို့လည်းဝ၊ လိုးလို့လည်းဝမှ နှစ်ယောကသ်ား ရချိုးခန်းထဲက ထွကလြာခဲ့ကြလသည်ေ။
ထိုနေ့အဖို့တော့ ကလွာ ညီမဖြစ်သူကို မရှာနိုငစြှမ်းတော့။ ထမင်းစားခွိနလြောကသ်ာ အပြငထြှကပြှီး အောငခြငန်ှင့် အခန်းထဲမှာ နှစ်ယောကထြဲ ခစွတ်ိုကပြှဲ ဆငန်ှှဲကြလတေော့သည်။
နောကတ်ဈနေ့မှာတော့ အောငခြငန်ှင့ြ ကလွာလည်း ခစွလြို့ဝသှားကြပြီမို့ ယုဇနကို လိုကရြှာကြလသည်ေ။ ကံကောင်းထောကမြစွာ မိုးဟိန်း၏ အသိတဈယောကန်ှင့တ်ှေ့ပြီး အောငခြငကြ အရကတ်ိုကပြှီးမေးရာ မိုးဟိန်းနှင့ြ ယုဇနတို့ ခစွစြခန်းခရွာ မှို့ပြငခြှံနရောကို သိကြလသည်ေ။ တဈဆကထြဲ ထိုခွံထဲမှာ မိုးဟိန်းရောင်းရင်းတွပေါ ရှိနတတေသ်ညကြို သိရသည့အြတွကြ အောငခြင် ရဲတွပေါခေါသ်ှားရန် ကလွာ့ကို အကြံပေးလသည်ေ။
ကလွာကတော့ ညီမဖြစ်သူ လငန်ောကလြိုကပြှေးသည့ြ ကိဈစဖြစ်သည့အြတွကြ ရဲတွပေါ ပါလာလွှင် လူသိရှငကြှားဖြစ်မှာစိုးသဖြင့ြ ထိုအကြံကို ငှင်းဆနလြသည်ေ။ အောငခြငအြတွကကြတော့ နောကလြငန်ှင့ြ လိုကပြှေးသှားသည့ြ ယုဇနကို ပြနရြတာ မရတာက အရေးမကြီးတော့။ မရီးဖြစ်သူ ကလွာ့ကို အပိုငခြွုပထြားနိုငပြှီမို့ ယုဇနပြနပြါလာလွှင် ကလွာ့ကို စားခွင့ပြင် နည်းသှားဦးမညလြို့ တွေးနလသေည်ေ။ ဒါပမေဲ့ ကလွာစိတခြမွြးသာအောင် ဆိုငတ်ဈဆိုငမြှာတွေ့သည့ြ လူမိုကရြုပပြေါကသ်ည့ြ အရကသ်မားနှစ်ယောကကြို အရကတ်ိုကပြှီး အပိုငပြေါင်းလသည်ေ။ ထိုလူမိုကတ်ှလည်ေး အမှနတ်ော့ မှို့ခံတွေ မဟုတ်။ ရနကြုနမြှု ပြသနာတကလြို့ လာရှောငန်သညေ့ြ လူတွဖြစ်ေလရော မကြာခင် အောငခြငန်ှင့ြ ရင်းနှင်းသှားပြီး အောငခြင် အကူအညီတောင်းသည့အြတိုင်း ကူညီကြလသည်ေ။
ဒီလိုနှင့ြ အောငခြင်၊ ကလွာနှင့ြ လူမိုကန်ှဈယောကတ်ို့ တကျကစီတဈစီးငှားပြီး မိုးဟိန်းစတည်းခနွသညေ့ြ မှို့ပြငခြှံထဲသို့ ထွကလြာခဲ့ကြသည်။ အောငခြငလြည်း လိုရမယရြ သားလှီးဓားတဈချောင်းကို ခါးကြားထိုးလာခဲ့သည်။ အောငခြငတ်ို့ ခွံနားရောကသ်ှားသည့အြခွိနကြ နေ့ခင်းနေ့လညမြို့ မိုးဟိန်းနှင့ြ သူ့သူငယခြငွြးတဈသိုကမြှာ ကိုယလြုံးတီးခွှတတ်ှနှငေ့ြ အိပမြောကနွလသေည်ေ။ တဈယောကတ်ဈလှည့စြီ ဝိုင်းလိုးတာခံထားရသည့ြ ယုဇနလည်း ခန်ဓာကိုယမြှာ အဝတမြကပန်ိုငပြဲ ကိုယလြုံးတီးခွှတန်ှင့ြ အိမရြှေ့ဧည့ခြန်းထဲက အရကဝြိုင်းနံဘေးမှာတင် အိပပြွောန်လသေည်ေ။
အောငခြင် တကျကစီကို ခွံနှင့ြ မလှမ်းမကမ်းမှာ ရပထြားခဲ့ပြီး ခွံထဲကို သတိနှင့ြ ဝငရြောကလြာခဲ့သည်။ ခွံတံခါးကို သချောပိတမြထားပဲ စေ့ရုံသာစေ့ထားပြီး အိမတ်ံခါးမကြီးမှာလည်း ဟောင်းလောင်းပြင့န်လရေော အောငခြငတ်ို့လူစူအတွကြ အခုအခွိနထြိ အရာရာ အဆငပြှနလေသေည်ေ။ အနီးအနားခွံတွမှောလည်း ခွံစောင့တ်ဈယောကသ်ာ ထားသည့ြ ခွံတွဖြစ်ေကြရာ ခွံစောင့အြများစုမှာလည်း နေ့ခင်းနေ့လည် အိပစြပအြနားယူနသညေမြို့ အောငခြငတ်ို့လူစုကို ဘယသ်ူမှ သတိမထားမိကြ။
ဧည့ခြန်းထဲရောကတ်ော့ အောငခြငပြင် မကြလြုံးပြူးသှားသည်။ မိမိမယား ယုဇနမှာ ယောကြွားလေးငါးယောကကြှားထဲ ကိုယလြုံးတီး ခွပစ်ေလကပြဈ အိပပြွောန်လသေည်။ ထိုအခွိန် အခန်းထောင့မြှာ အရကရြှိနန်ှင့ြ မှောကန်သညေ့ြ မိုးဟိန်း တဈရေးနိုးလာပြီး အနားက အရကပြုလင်းကို ကောကဆြှဲရင်း အောငခြငတ်ို့လူစုကို သတိထားမိသှားလသည်ေ။ အောငခြင် အဖောခြေါလြာသည့ြ လူမိုကန်ှဈယောငအြနကြ တဈယောကမြှာ မိုးဟိန်းကို ခကြခြငွြးမှတမြိသှားပြီး
“ခွေးမသား ငါ့မယားကို ခိုးသှားတဲ့ကောင်၊ နောကဆြုံးတော့တွေ့ပြီ၊ သပတေေော့ ”
ဟုပြောရင်းဆိုရင်း ဘယအြခွိနထြဲက ဝှကပြှီး ယူဆောငလြာခဲ့မှန်းမသိသည့ြ မောင်းခဓွားနှင့ြ မိုးဟိန်းကို ပြေးထိုးခလွသည်ေ။ ထိုလူမိုကန်ှင့ြ မိုးဟိန်းမှာ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကခြငွြး ခွနအြားချင်ြး သိပမြကြာပမေဲ့ သတိလကလြှတဖြစ်နပြေီး အရကရြှိနမြပြသေေးသည့ြ မိုးဟိန်း အလဈအငိုကြ ခံလိုကရြလသည်ေ။ ထိုလူမိုကကြလည်း တဈခကြထြဲနှင့ြ အားမရ၊ ဓားကို တဈခကြပြှီးတဈခကြြ ဆင့ထြိုးလသည်ေ။ တဈဖြည်းဖြည်းနှင့ြ မိုးဟိန်းမှာ အောသ်ံပင် မထွကန်ိုငတ်ော့ပဲ ထိုလူမိုကြ၏ အင်ျကြီစကို ကစွကြစွပြါအောင် ဆုပကြိုငထြားရင်း ခွလေဲကသွှားလသည်ေ။
မိုးဟိန်း၏အသံကြောင့ြ ကနွသ်ည့ြ မိုးဟိန်းအပေါင်းအဖောတ်ှေ အိပပြွောန်ရောက အိပခြငွမြူးတူးနှင့ြ ထလာကြလသည်ေ။ ထိုအခါ ကနွန်သေေးသည့ြ ဒုတိယလူမိုကကြ အခန်းထောင့မြှာ ထောငထြားသည့ြ တုတတ်ဈချောင်းကို ပြေးဆှဲကာ ခေါင်းထောငလြာသည့ြ မိုးဟိန်းသူငယခြငွြးတွေ၏ ခေါင်းတွကေို တဈယောကပြှီးတဈယောကြ ရိုကခြလွသည်ေ။ အများနှင့တ်ဈယောကပြမေဲ့ အရကရြှိနမြပြသေေးသည့ြ မိုးဟိန်းသူငယခြငွြးတွမှော ပြနမြှောကကြုနလြသည်ေ။
အောငခြငလြည်း ထငထြားတာထကြ ကြောကဖြို့ကောင်းနသညေ့ြ အခွအနေတွကြေေောင့ြ ဒီခွံထဲက မှနမြှနထြှကသ်ှားဖို့ကိုသာ ရညရြှယပြှီး အိပပြွောန်သညေ့ြ ယုဇနကို အတင်းနိုးလသည်ေ။ အနားမှာ ခွှတပြုံထားသည့ြ ထဘီနှင့အြင်ျကြီကို အမှနဝြတခြိုင်းပြီး အိမထြဲကထွကရြန် ပြငလြသည်ေ။ အဈမဖြစ်သူနှင့ြ ယောကြွားဖြစ်သူပါ ရောကရြှိနတောကြောင့ြ ယုဇနတဈယောကြ ခေါင်းပငမြဖောန်ိုငအြောင် ကြောကလြည်းကြောကြ ရှကလြည်းရှကန်လသေည်ေ။ အထူးသဖြင့ြ အောငခြင် ခါးကြားထိုးထားသည့ြ သားလှီးဓါးကို တွေ့သှားပြီး ကြောကကြှောကန်ှင့ြ လငင်ယမြိုးဟိန်းကို အကူအညီတောင်းရန် လှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့မှ သှေးအိုငထြဲ အသကင်ငန်သညေ့ြ မိုးဟိန်းနှင့ြ ခေါင်းကို အရိုကခြံထားရသည့ြ ဒဏရြာကိုယစြီနှင့ြ မှောကန်သညေ့ြ မိုးဟိန်းသူငယခြငွြးတွေ၏ အဖြစ်ကိုတွေ့ကာ သှေးပကြပြှီး သတိလဈသှားလတေော့သည်။
အောငခြငလြည်း မယားဖြစ်သူ၏ ခန်ဓာကိုယကြို ပုခုံးပေါတ်ငထြမ်းပြီး အိမထြဲက ထွကပြှေးလရော တဈခွိနလြုံး ဘာလုပရြမှန်းမသိ ဖြစ်နသညေ့ြ ကလွာလည်း အောငခြင့န်ောကကြ ပြေးလိုကလြသည်ေ။ လူစိတပြွောကန်သညေ့ြ လူမိုကန်ှဈယောကကြတော့ အောငခြငတ်ို့ကိုပင် သတိမထားနိုငတ်ော့။ တဈယောကကြ အသကပြွောကလြုနီးနီးဖြစ်နသညေ့ြ မိုးဟိန်းကိုယပြေါြ တကခြှကာ ဓားနှင့ြ ဆကကြာဆကကြာ ထိုးနသလေို၊ ကနွတ်ဈယောကကြလည်း မိုးဟိန်းသူငယခြငွြးတွေ ပြနထြမလာနိုငအြောင် လုပန်လသေည်ေ။
ခွံပြငမြှာရပထြားသည့ြ တကျကစီကားသမားကတော့ ခွံတွင်းက အခွအနေတွကေေို မရိပမြိသေး။ ခွံကြီးကလည်း ကယွသ်လို ခွံတံခါးဝနှင့ြ အိမတ်ံခါးဝကြားမှာလည်း အတောလြေးခွားတာကြောင့ြ ခွံထဲက တောရြုံတနရြုံ အသံလောကကြ ခွံပြငကြို ရောကမြလာခွင်းဖြစ်သည်။
အောငခြငလြည်း လူမိုကန်ှဈယောကကြို စောင့မြနတေော့ပဲ ကားသမားကို အတင်းမောင်းခိုင်းကာ ပြေးလသည်ေ။ တည်းခိုခန်းကို ပြနရြောကတ်ာနှင့ြ အောငခြင် ပစ်စည်းတွေ ခကြခြငွြးသိမ်းပြီး ရသည့ကြားနှင့ြ ရနကြုနကြိုပြနရြန် ပြငလြသည်ေ။ ခွမကေိုငမြိ လကမြကိုငမြိ ဖြစ်နသညေ့ြ ကလွာလည်း အောငခြငခြိုင်းသည့အြတိုင်း အဝတတ်ှေ မှနမြှနထြည့ကြာ တည်းခိုခန်းစရိတတ်ှကေို ခပသ်ှကသ်ှကြ ရှင်းလသည်ေ။
တည်းခိုခန်းရောကပြှီး ခဏနမှေ ယုဇန ပြနသ်တိရလာပြီး အောငခြင့ကြိုတွေ့ကာ ကိုယတ်ိုငကြ အမှားလုပထြားသညမြို့ ကြောကကြှောကန်ှင့ြ ထွကပြှေးမညလြုပလြသည်ေ။ အောငခြင် ယုဇနကို အမှနခြွုပထြားပြီး လညပြင်းကို ဓားနှင့ထြောကကြာ
“နင့လြငင်ယတ်ော့ သူများသတလြို့ သပြေီ။ နငပြါ ငါ့လကန်ဲ့ မသချင်ေရြင် ငါတို့နဲ့ပြနလြိုကခြဲ့။ စောကပြါးစပကြိုလည်း ပိတထြား။ ကလနကြဆနတ်ှေ လုပလြို့ကတော့ ဒီဓားနဲ့ နင့ဗြိုကထြဲ သှင်းပြီးသား”
လို့ ခွိန်းချောကလြသည်ေ။ ထိုအခါမှ ယုဇနလည်း အောငခြငန်ှင့ြ အဈမဖြစ်သူကလွာတို့ ခိုင်းသည့အြတိုင်း ကြောကကြှောကန်ှင့ြ လုပပြေးလတေော့သည်။
ထိုနေ့ညနေ ပထမဆုံး ရနကြုနပြှနသ်ည့ြ အဝေးပြေးကားကို ခကြခြငွြးလကမြှတဖြှတပြှီး အောငခြငတ်ို့ ထိုမှို့က ထွကလြာခဲ့ကြလသည်ေ။ ကံကောင်းထောကမြစွာပင် ကားမထွကခြငအြထိ ထိုမှို့ပြငခြှံထဲက လူသတမြှုအကြောင်း မှို့ထဲမှာ ပြောသံ လုံးဝမကြားရ။ ရနကြုနပြှနရြောကပြှီးမှ သတင်းစာထဲမှာ ပါလာသညမြှာ ထိုအမှုဖြစ်ပြီး နောကတ်ဈနေ့မနကလြောကမြှ ခွံချင်ြးကပလြကြကြ ခွံစောင့တ်ဈယောကြ ခွံထဲအလညလြာရင်း သှေးအိုငထြဲ ဓားဒဏရြာဗလပြနှင့ြ အသကပြွောကန်သညေ့ြ မိုးဟိန်းနှင့ြ ခေါင်းကို တုတန်ှင့အြရိုကခြံထားရပြီး ပါးစပပြါမကနွြ တဈကိုယလြုံး ကြိုးတုပခြံထားရသည့ြ မိုးဟိန်းသူငယခြငွြးတွကေို တွေ့လသည်ေ။
မိုးဟိန်းသူငယခြငွြးတွကလေည်း အိပခြငွမြူးတူး ဖြစ်နတေုန်းမှာ ခေါင်းကို အရိုကခြံရပြီး သတိလဈကုနခြှင်း ဖြစ်သည့အြတွကြ သူတို့ကိုသမပြီး သူတို့သူငယခြငွြးကို သတသ်ှားသည့ြ သူတွအကြေောင်း ဘာမှသချောမမှတမြိကြ။ ထိုခွံရှေ့ကို ကားနှင့ပျို့ပေးခဲ့သည့ြ တကျကစီသမားကလည်း အောငခြငတ်ို့လူစု လကခြကြမြှန်း ရိပမြိပမေဲ့ အမှုပတမြှာစိုးသည့အြတွကြ ရငေုံနှုတပြိတသ်ာ နလသေည်ေ။ အနီးနားက ခွံစောင့တ်ှထေဲမှာလည်း အောငခြငတ်ို့လူစူကို ဘယသ်ူမှ သတိမထားမိလိုကကြှသဖြင့ြ အမှုမှာ ခွရောပြောကန်လတေေော့သည်။
ထိုအကြောင်းတွကေို သတင်းစာထဲမှာဖတပြှီး အောငခြင် တောတ်ောလြေး စိတကြွနပေသ်ှားသည်။ ဒီအတိုင်းဆို ဟိုလူမိုကန်ှဈယောကကြိုလည်း မိဖို့မလှယ်။ ထိုလူမိုကန်ှဈယောကကြလည်း ခဏသာ တွေ့ဖူးလိုကသ်ည့ြ အောငခြငတ်ို့ကို မှတမြိမှာ မဟုတသ်ည့အြတွကြ တကယလြို့ သူတို့အဖမ်းခံရလငွတ်ောင် ပြသနာမရှိနိုငဟြု ကိုယ့မြှန်းခွနှငေ့ကြိုယ် ကြနပေန်လသေည်ေ။
အောငခြင့အြဈမကတော့ သူ့မောငဖြစ်သူသပြေီး ယုဇန ခွံထဲက ပြောကသ်ှားသည့အြတွကြ ယုဇနကို သံသယဝငပြမေဲ့ သူ့မောငကြ သူများမယားကို အရငခြိုးပြေးလာတာ ဖြစ်သည့အြတွကြ တဈရှကကြနှစ်ရှကြ မဖြစ်အောင် ရငေုံနှုတပြိတန်ကော မိုးဟိန်းသူငယခြငွြးတွကေိုလည်း ယုဇနအကြောင်း ရဲတွကေိုမပြောရန် နှုတပြိတထြားလသည်ေ။
ရနကြုနပြှနရြောကသ်ှားသည့ြ အောငခြငကြတော့ ကလွာနှင့န်ှပလြိုကြ၊ အိမပြေါပြှနရြောကလြာပြီဖြစ်သည့ြ တရားဝငမြယား ယုဇနနဲ့ နှပလြိုကန်ှင့ြ ဇိမကြနွလသေည်ေ။ ကလွာ့ယောကြွား သင်ျဘောသားကလည်း ကမ်းကပဖြို့ တောတ်ောလြေး လိုသေးသည့အြတွကြ အောငခြင့အြတွကြ အတောလြေး လှတလြပန်လသေည်ေ။ အထူးသဖြင့ြ လငင်ယန်ှင့ြ ပြေးသှားသည့ြ ယုဇနကို မရီးဖြစ်သူ ကလွာ့မကြန်ှာကြောင့သ်ာ အိမပြေါခြေါတ်ငထြားရသည်။ စိတထြဲကတော့ မနှစ်မှို့တော့လရော မနကမြိုးလင်းတာနှင့ြ ကလွာ့တိုကခြန်းဆီသှားပြီး ကလွာနှင့ြ ပြောပြါးလသည်ေ။ တဈခါတဈရံ ကလွာ့တိုကခြန်းမှာပင် ညအိပခြငွြ အိပလြသည်ေ။ ကလွာရော ယုဇနရောကို အပြာကားတွထေဲကလို ညီအဈမနှစ်ယောကလြုံး three some ဆှဲရင် ကောင်းမလား တွေးမိပမေဲ့ မလုပဖြစ်။ အဓိကကတော့ ယုဇနအပေါြ စိတကြုနန်ပြေီဖြစ်ရာ တဈခါတဈရံ စိတပြေါကပြေါကန်ှင့ြ တကလြိုးတာကလှဲလွှင် ဖီးလမြလာတော့တာကြောင့ြ ဖြစ်သည်။
အဈမဖြစ်သူနှင့ြ ယောကြွားတို့၏ ဇာတလြမ်းကို မသိရှာသည့ြ ယုဇနခငမြွာတော့ ကိုယ့အြပြဈနှင့ကြိုယမြို့ အောငခြင့ကြို ဘာမှပြနမြပြောရဲပဲ ငှိမသ်ာခံနရလေသည်ေ။ အထူးသဖြင့ြ သှေးအိုငထြဲ လဲနသညေ့ြ မိုးဟိန်း၏အဖြစ်ကို မကြလြုံးထဲ ပြနပြှနမြှငပြှီး အတိတတ်ဈဆခွေောကန်တေော့သည်။
ပြီးပါပြီ။