အပိုင်းရှေးရန် – အပိုင်း (၁) ၊ အပိုင်း (၂) ၊ အပိုင်း (၃) ဇာတသ်ိမ်း
⚠️⚠️⚠️ မှတခြကြြ – အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကစြာပဆေိုသညမြှာ မိသားစု မောငန်ှမ သှေးသားရင်း အချင်ြးချင်ြး လိင်းဆကဆြံသော အကြောင်းအရာကို စိတကြူးပုံဖောြ ရေးသားထားခွင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့ြ မကြိုကြ မနှစ်သကပြါက မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပေးပါ။ ယခုဝတ်ထုမှာ စာပသဘေော ရေးသားခွင်း ဖြစ်သဖြင့ြ လိုကလြံအတုယူ ပြုလုပခြှင်းများ မပြုလုပပြါရန် မတ်ေတာရပခြံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️
ဆန်းတဲ့ဖူးစာ
ရေးသားသူ – ထူးခွား
🏵️အပိုင်း ( ၂ )🏵️
သူရိနမြကဆြေ့ဂွာမှ ဒေါခြငခြွိုဝင်း နှင့ြ ဆကခြခြကြြ နရင်ေး လူကလည်း အရမ်းကို တင်းလာ၊ ဒေါခြငခြွိုဝင်းကလည်း သူရိနန်ှင့ြ ရိုးပလေးကို ယဉပြါးလာနပြေီမို့ လကတ်ှေ့စွန့စြားရန် ဆုံးဖြတလြိုကလြသည်ေ။သူ့အနနှငေ့ြ ဒေါခြငခြွိုဝင်း နှင့ြ မကဆြေ့ဂွာ တခွိနလြုံး ပြောနတောဆိုတော့ သူမ ဘယအြခွိနတ်ှေ အိမမြှာ တဈယောကထြဲ ရှိတတသ်ည် ဆိုတာကို သူသိနပြေီးသား။ ထို့ကြောင့လြည်း ကြားရကတ်ဈရကြ သူ့ညီမဝမ်းကြဲလေး ကြောင်းသှားပြီး သူတို့ ကြူရှငအြတန်းတွေ မရှိသည့အြခွိန် မနကပျိုင်း ဒေါခြငခြွိုဝင်း အိမသ်ို့ သှားလသည်ေ။ သူရိန် ရောကတ်ော့ ဒေါခြငခြွိုဝင်းမှာ မီးဖိုထဲတွင် ထမင်းဟင်းခကြပြှီးခါစ ဖြစ်လသည်ေ။
“ဟဲ့ သား ဒီနေ့ အတန်းမရှိဘူး မဟုတလြား၊ ဘာကိဈစရှိလို့လဲ”
“အာ အနတ်ီခွိုကလည်း သားက ကိဈစရှိမှ လာရမှာလား”
“ဟယ် အဲဒီသဘောနဲ့ ပြောတာ မဟုတပြါဘူး။ တဈခုခုများ ကိဈစရှိနမလေားလို့ မေးတဲ့သဘောပါ။ အနတ်ီခွို့အိမကြ သားအိမပြဲလေ။ လာချင်တ်ဲ့အခွိနလြာ၊ သှားချင်တ်ဲ့အခွိန် သှားပါကြ”
“အင်း သားလည်း ဒီနေ့ ဘာမှ ထူးထူးထွထွေေ သှားစရာမရှိ၊ အလလေိုကရြမဲ့ သူငယခြငွြးတွကလေည်း အခုခွိနမြအားကြ၊ အိမမြှာလည်း ပငွြးနတောနဲ့ ထွကလြာခဲ့တာ၊ ”
“အင်း အာ့ဆိုလည်း အနတ်ီခွို အမဲသားလေး နှပထြားတယ်၊ ထမင်းစားသှားလိုကြ၊ အခုပဲ ကကြတ်ယ်”
“ဟာ ကြှနတ်ော့ြ အကြိုကပြေါ့၊ အဟီး၊ အခုတလော ဖဖေေ အိမမြှာ မရှိတော့ မမကေလေည်း ဟင်းကောင်းကောင်း မခကြတ်ာတောင် ကြာပြီ၊ ကြုံတုန်းလေး ဝါးလိုကြဦးမယ်”
“အင်း ဆာနပြေီလား ခဏစောင့မြလား၊ အနတ်ီ ဟင်းစောြ ခွှေးစောတ်ှနေဲ့မို့ ရလေေး အမှနခြွိုးလိုကမြလားလို့”
“အင်း ရပါတယ် အနတ်ီခွိုရဲ့၊ ကြှနတ်ောလြည်း မဆာသေးပါဘူး၊ အိမရြှေ့မှာ တီဗီကြည့်လြိုကြဦးမယ်၊ အနတ်ီခွို ရမေိုးခွိုးပြီးမှ စားကြတာပေါ့”
သို့နှင့ြ သူရိနတ်ဈယောကြ အိမရြှေ့ခန်းသို့ ထွကလြာကာ တီဗီဖြင့ထြားလိုကသ်ည်။ ထိုအခွိနမြှာပင် သူ့ဖုန်းက ဗှဈကနဲ တုနသ်ှားသည်။ သူရိနကြ ဖုန်းကို အသံပိတပြှီး ဗိုငဘြရိတသ်ာ လုပထြားသည်။ ဖုန်းကို ဖြင့ကြှည့လြိုကတ်ော့ ဆူးနှင်းဆီ မကဆြေ့ဖြစ်နသည်ေ။ ဟိုကြ အခုပဲ ရချိုးဦးမယဆြိုပြီး မကဆြေ့ဘယကြနေ ပို့တာဘာလိမ့ပြေါ့၊
👱♀️ဆူးနှင်းဆီ: မောင် အခုဘာလုပန်လေဲ
သူရိနလြည်း အမှနတ်ှေးလိုကသ်ည်။ အခုအခွိနဆြို ကြောကြိုကိုက အလုပထြဲရောကန်ပြေီ ဖြစ်သည်။ ပုံမှနဆြို ဒီအခွိန် သူတို့ ခကြလြေ့မရှိ၊ ညဘကမြှသာခကြလြေ့ရှိတာမို့ ဘာဖြစ်တာလဲဟု သိချင်လြာသည်။
👦ကြောကမြီးသှေး: မောင် အလုပထြဲမှာလေ၊ မက သိရဲ့သားနဲ့၊ ဘာထူးခွားလို့လဲ မ။
👱♀️ဆူးနှင်းဆီ: အင်း အာ့ဆို ခဏပဲ ပြောမယ်၊ ထူးခွားတာကတော့ သူရိန် အိမရြောကန်တယ်ေ။
👦ကြောကမြီးသှေး: ဟင် ဟုတလြား၊ ခါတိုင်းလည်း မတို့အိမလြာနကြေ မဟုတဘြူးလား။
👱♀️ဆူးနှင်းဆီ: ခါတိုင်းလာနကြအေခွိန် မဟုတလြို့လေ မောငရြဲ့
👦ကြောကမြီးသှေး: အင်း အိမမြှာ မတဈယောကထြဲလား
👱♀️ဆူးနှင်းဆီ: အင်း
👦ကြောကမြီးသှေး: ဆှဲစားလိုကတ်ော့ကြာ ရှုတတ်ယ် အဟီး။
👱♀️ဆူးနှင်းဆီ: အို မောငကြ ပြောလိုကတ်ော့ လှယလြှယလြေး၊ ဒီက တူအရင်းခေါကခြေါကကြှီးကို။
👦ကြောကမြီးသှေး: မောငပြှောပြီးပါရောလား သူက မကို ဖီးလန်တောပါဆို။
👱♀️ဆူးနှင်းဆီ: အို ဒါပမေဲ့ မကတော့ မစရဲပါဘူး။
👦ကြောကမြီးသှေး: မက လူကြီးလေ သူက ဘယစြရဲပါ့မလဲ။
👱♀️ဆူးနှင်းဆီ: သိဘူး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အရဲစွန့ရြငတ်ော့ မ… ငှင်းရင်းဘာရင်းနဲ့ လိုကလြွောလိုကမြယ်။ မကတော့ မစချင်ဘြူး မကြန်ှာပူတယ်၊ ရှကလြည်း ရှကတ်ယ်။
👦ကြောကမြီးသှေး: မကရော ဖီးမလာဘူးလားလို့
👱♀️ဆူးနှင်းဆီ: လာတာပေါ့၊ အခုတောင် အရညလြေး စိုနပြေီ ခစ်။
သူရိန့လြီးကြီး ဆတကြနဲ ဖြစ်သှားသည်။ ဟိုကြ အဲ့လိုတောငလြားဟု တွေးလိုကသ်ည်။
👦ကြောကမြီးသှေး: အာ့ဆိုလည်း မက မှောင်းလုပပြေးလိုကလြေ အဲတော့မှ ရလောမှာ။
👱♀️ဆူးနှင်းဆီ: အာ မသိတော့ဘူးကြာ၊ ကဲ သှားတော့မယ် ရချိုးတော့မလို့ ၊ မောငလြည်း အလုပပြှနလြုပတ်ော့ မှမှ ခစွတ်ယ်။
👦ကြောကမြီးသှေး: မှမှ ခစွတ်ယ် မောင် ဘိုင့ြ
သူရိန့်လီးကြီးမှာ အတွင်းခံအောကမြှ မာတောင် တောင့တ်င်းလာသဖြင့ြ လီးထိပပြင် နာလာရသည်။ ပုဆိုးအောကမြှ အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ခွှတခြလွိုကပြှီး သူ့လှယအြိပထြဲ ထည့လြိုကသ်ည်။ တီဗီကို မကြလြုံးက ကြည့်န်သေောလြည်း ခေါင်းထဲမှာ ဘာလုပရြမလဲ တွေးနမေိသည်။ ဧည့ခြန်းထဲမှာ သူတဈယောကထြဲမို့ လကကြို ပုဆိုးထဲ လွှိုထည့ကြာ ပူခွဈနသညေ့ြ သူ့လီးကြီးကို လကဖြှင့ြ ဖြဖြလေး ဆုပကြိုငကြာ တဈခကြခြှင်း ထုနမေိသည်။
ခဏကြာတော့ နောကဖြေးမှ ရချိုးခန်းတံခါးဖြင့ပြှီး လမ်းလွှောကလြာသည့ြ ခွသေံကြားရသည်။ နောကတ်ော့ အိပခြန်းတံခါးဖြင့ပြှီး ဝငသ်ှားသံကြားသည်။ သူရိန် ဆုံးဖြတခြကြခြလွိုကသ်ည်။ ဒီလောကြ အခွအနေဖြစ်ေနပြေီ နောကဆြုံး လုံးဝ ငှင်းဆနရြင် ကိုယ့ဖြုန်းကို ဖြင့ပြှလိုကပြှီး အနတ်ီခွိုနဲ့ ခကြန်တေဲ့ ကြောကမြီးသှေးဆိုတာ တကယတ်ော့ ကြှနတ်ောဗြလွို့ ပြောခလွိုကမြညဟြု တွေးလိုကသ်ည်။
သူရိန် ဧည့ခြန်းထဲမှ ထလိုကကြာ အနတ်ီခွိုတို့ အိပခြန်းရှိရာသို့ လွှောကလြာခဲ့လသည်ေ။ အခန်းတံခါးကို အထဲက လော့ခထွားလိမ့မြယဟြု ထငသ်ောလြည်း လကကြ တံခါးလကကြိုငကြို တွန်းကြည့်လြိုကတ်ော့ အလိုလို ပြင့သ်ှားသည်။
အခန်းထဲမှာ ဆံပငခြေါင်းလွှောထြားသဖြင့ြ ရစေိုလကစြကကြို ဒရိုငရြာနှင့ြ မှုတန်သေော အနတ်ီခွို၊ ကိုယမြှာက ရလေဲခံထမိနကြို ရငလြွှားထားသည်။ ထမိနအြသားကလည်းပါး အောကကြ ရစေိုကိုယလြုံးတို့ကလည်း ကိုယမြှာ တသားထည်းလို ကပန်တေော့ အနတ်ီခွို၏ ဂဈတာရှဈ ကိုယလြုံးအလှက ထင်းနသည်ေ။ သူရိန့အြကြိုကြ ဖငကြှီးကလည်း လုံးစကကြာ ကော့ကောကန်သည်ေ။
“ဟင် သူရိန် သား ဘာ……”
အခန်းတံခါးကို ဖြင့ပြှီး လမ်းလွှောကဝြငလြာသည့ြ သူရိန့ကြို လှည့ကြှည့ပြှီး အံအားသင့သ်ှားဟနရြှိသည့ြ ဒေါခြငခြွိုဝင်းကို ဆှဲပြီး သူမလကမြှ ဒရိုငရြာကို လှမ်းယူကာ ဘေးမှ စားပြဲပေါြ တငလြိုကသ်ည်။ သူ့ကို အံအားသင့ဟြနဖြှင့ြ ငေးကြည့်န်ဆေဲ ဒေါခြငခြွိုဝင်းကိုယလြုံးကို ဆှဲဖကကြာ သူမ နှုတခြမ်းလှလှလေးတွကေို သူရိနကြ သူ့နှုတခြမ်းအစုံဖြင့ြ ဖိကပန်မ်းလိုကသ်ည်။
ဒေါခြငခြွိုဝင်းက သတိဝငလြာသလိုဖြင့ြ ရုန်းဖို့ ကြိုးစားသောလြည်း သူရိနကြ တင်းကြပစြှာ ဖကထြားရင်းက သူမနှုတခြမ်းအစုံကို အားရပါးရ နမ်းစုပလြသည်ေ။ သူရိန်၏ မာတောငန်သေော လီးကြီးကလည်း ပုဆိုးအောကမြှ ထိုးထိုးထောငထြောငဖြှင့ြ ဒေါခြငခြွိုဝင်း ပေါငတ်န် ဗိုကသ်ား ဆီးခုံတို့ကို ထိုးထောကြ ပြတမြိနလသေည်ေ။ သူရိန့ရြငဘြတကြို အိကနဲ လာဖိမိသော ဒေါခြငခြွိုဝင်း ရငသ်ားအစုံကလည်း သူရိန့လြီးကြီးကို စတီးချောင်းအလား မာတောငလြာစခေဲ့လသည်ေ။
ဟနဆြောငပြနဆြောင် ရုန်းနသညေ့ြ ဒေါခြငခြွိုဝင်း တဈယောကြ ခဏအတွင်းမှာပင် သူရိန့ကြို ပြနလြညဖြကတ်ှယပြှီး ရမကကြှမ်းကြမ်း အနမ်းများဖြင့ြ ပြနလြညတ်ုန့်ပြနလြာတော့သည်။
“ပြှတဈြ..ပလတ်..ပြှတဈြ”
သူရိနကြ သူ့လွှာကြီးကို ဒေါခြငခြွိုဝင်း နှုတခြမ်းထဲကို ထိုးထည့ပြေးကာ သူမလွှာနှင့ြ ပြတဆြှဲပြီး သူမ လွှာကလေးကို ရအောင် ဆှဲစုပလြသည်ေ။ ဒေါခြငခြွိုဝင်းမှာ ဖီးကလေးခံရင်း မကြလြုံးလေး မှေးနရော၊ ကိုယလြုံး အေးကနဲ ဖြစ်သှားမှ သူမ ထမိနကြှင်းလုံး ပုံကြှတသ်ှားသညကြို သိလိုကရြသည်။
“သား သူရိန် မလုပန်ဲ့လေ၊ အို..ဟာ…မင်းးးးးးး”
သူရိနကြ သူ့ပုဆိုးကိုလည်း ခွှတခြလွိုကရြာ သူ၏ မာတောငန်သညေ့ြ လှံတနကြှီးအလား လီးကြီးက ဒေါခြငခြွိုဝင်း ဗိုကသ်ားကို သှားထိုးမိလသည်ေ။ အသကလြေးဆယကြွောြ၊ ကလေးတဈယောကအြမမေို့ အရမ်းမခပြယ်ပသ်ောလြည်း အပူကြီး မဟုတသ်ော ဗိုကသ်ား လုံးလုံးလေးကို လီးတနကြှီးက ထောကမြိလိုကသ်ည်။
ဒေါခြငခြွိုဝင်း၏ အခွံခွာထားပြီး အုန်းသီးအရှယ် နို့ကြီးတွကေ အပျိုလေးလို အရမ်းတင်းရင်း မနသေောလြည်း ပြော့မကနွေ အိအိလေးသာ ဖြစ်နသည်ေ။ ထောငမြတန်သေော နို့သီးခေါင်း ညိုညို တွကေ သူရိန့ရြငဘြတကြို လာထိုးထောကမြိနသည်ေ။ သူရိန့လြကတ်ှကေ ဒေါခြငခြွိုဝင်း ရငသ်ားအစုံကို အုပကြိုငကြာ ဆုပန်ှယပြေးနတေော့ ဒေါခြငခြွိုဝင်းမှာ မရုန်းတော့ခွေ။ မကြလြုံးလေး မှိတကြာ သူမ၏ ဆကဆြီနှုတခြမ်းလေးကိုသာ ဟဟ လေးထားလို့ မကြလြုံးလေးကို မှိတထြားလိုကသ်ည်။ သူရိနကြ ဒေါခြငခြွိုဝင်း နှုတခြမ်းတွကေို အားရပါးရ နမ်းစုပပြှီးတော့ ဒေါခြငခြွိုဝင်း နို့သီးခေါင်းများကို ကုန်းစို့ပြနရြာ ဒေါခြငခြွိုဝင်းမှာ ယိုငလြဲမလို ဖြစ်သှားရသည်။
ထိုအခါမှ သူရိနကြ ဒေါခြငခြွိုဝင်းကို ကုတငရြှိရာသို့ ဆှဲခေါလြာပြီး ကုတငပြေါြ ပကလြကလြှဲစလေိုကသ်ည်။ သူ့ကိုယပြေါမြှ ရှပအြင်ျကြီကိုလည်း ဆှဲခွှတကြာ အခန်းကြမ်းပြငပြေါြ လှှတပြဈလိုကသ်ည်။ ကုတငပြေါမြှာ ကိုယတ်ုန်းလုံးဖြင့ြ ပကလြကကြလေး ဖြစ်နရှောသော ဒေါခြငခြွိုဝင်းကို ငုံ့ကြည့်လြိုကမြိသည်။ ပုခုံးကြောရြုံရှညသ်ော ဆံပငတ်ို့မှာ ခေါင်းလွှောပြှီးစ မချောကတ်ချောကန်ှင့ြ မထူမပါး နှုတခြမ်းအစုံ နှုတခြမ်းနှင့ြ မေးစေ့ကြား ညာဘကကြ မှည့သ်ေးသေးလေး တဈစကြ၊ ဘယဘြကကြ ပါးခွိုင့လြေးတဈဖကန်ှင့ြ ဆကစြီ ဖြစ်လှန်းလှသည်။
ငယင်ယတ်ုန်းက သူ့ကို စာသငပြေးစဉကြ မာနလြိုကြ ဆူလိုကမြို့ ကြောကခြဲ့ရသည့ြ အနတ်ီခွို၊ အခုတော့ ပကလြကကြလေး သူ့ရှေ့မှာ မကြလြုံးတွကေို မှိတထြားသည်။ တူဖြစ်သူရှေ့ ကိုယလြုံးတီးနဲ့မို့ ရှကန်ဟနေတ်ူသည်။ မကြီးမသေး ရငသ်ားအစုံမှာ လကည်ိုးခန့တ်ုတသ်ည့ြ နို့သီးခေါင်း ညိုမဲမဲတွကေ မာတောငထြလို့။ ပေါငလြုံး တုတတ်ုတခြိုငခြိုငတ်ှကေ ဖြောင့စြင်းဝင်းမှတလြို့ ၊ ပေါငလြုံးနှစ်ခု ဆုံရာမှာတမှတအြမှှေးပါးပါးလေး ဖုံးနတေဲ့ စောကဖြုတဖြောင်းဖောင်းကြီး၊ အကြဲနရောမှာ ပန်းရောငရြင့ရြင့ြ အတွင်းသား တပိုင်းတစကို အရညကြှညလြဲ့နတော မှငန်ရသေည်။
ဘာမှမလှုပမြရှားပဲ ငှိမကြာ သူမကို ကြည့်န်သညေကြို ခံစားရသဖြင့ြ မကြလြုံးကို ဖြင့ကြှည့လြိုကသ်ည်။ သူရိနတ်ဈယောကြ သူမ တကိုယလြုံးကို တပမြကမြောသည့ြ မကြလြုံးအစုံဖြင့ြ ကြည့်န်သညေကြို တွေ့လိုကရြသဖြင့ြ ရှကသ်ှားသော ဒေါခြငခြွိုဝင်းက နီးစပရြာ စောငတ်ဈထညကြို ကောကယ်ူပြီး သူမကိုယပြေါတ်ငကြာ ဖုံးကြယဖြို့ ကြိုးစားလိုကသ်ည်။
“အို ဘာကြည့်န်တောလဲ ရှကစြရာကြီး”
“ဘာရှကစြရာ ကောင်းလို့လည်း အနတ်ီခွိုရာ၊ ဒီလောကလြှတဲ့ ကိုယလြုံးကို”
သူရိနကြ သူမလကထြဲမှ စောငကြို ဆှဲယူကာ ဘေးပြနဖြယလြိုကတ်ော့ ဒေါခြငခြွိုဝင်းက သူမ လကဖြွံများဖြင့ြ မကြလြုံးကို အုပထြားလိုကလြသည်ေ။ သူရိနကြ ကုတငခြှရင်ေးဘကမြှ တကကြာ ဒေါခြငခြွိုဝင်း ခွနှစ်ေဖကကြှားမှာ ဒူးထောကဝြငထြိုငလြိုကသ်ည်။ သူရိနကြ သူမခွထေောကန်ှဈချောင်းကို ခွဲလိုကတ်ော့ သူမကပင် ဒူးနှစ်ဖကထြောငကြာ ပေါငကြို ကားပေးလိုကသ်ည်။ စောကဖြုတပြေါမြှ အမှှေးတွကေ ကပကြှေးနှင့ြ ထရင်းထားပုံရသည်။ ပါးပါးလေးနှင့ြ တိတိရိရိ ဖြစ်နသည်ေ။
စောကဖြုတအြကြဲကြောင်း ဟဟလေးမှ စောကဖြုတ် နှုတခြမ်းလေး တဈဖတကြ ခပည်ိုညိုနှင့ြ တွန့လြိမလြိမလြေး ဖြစ်နသည်ေ။ သူရိနကြ သူ့မကြန်ှာကို ဒေါခြငခြွိုဝင်း စောကဖြုတန်ား ကပလြိုကတ်ော့ ရချိုးပြီးခါစမို့ ဆပပြှာနံ့ကလေး သင်းနသည်ေ။ စောကဖြုတကြှီးကို သူ့နှာခေါင်းကပမြိမှသာ စောကဖြုတန်ံ့ သင်းပြံ့ပြံ့ (အခွို့လူများအတွကတ်ော့ ညီစို့စို့) ကလေးရလသည်ေ။ သူရိနကြ သူ့လွှာကို ထုတပြှီး စောကဖြုတအြကြဲကောင်း အတွင်းသားနရောလေးကို လကြလြိုကသ်ည်။ ဒေါခြငခြွိုဝင်း ရှီးကနဲ ဖြစ်ကာ ဖငကြှှလာသည်။
သူရိနကြ သူ့လကခြလညထြိပဖြှင့ြ စောကစြေ့နရော ဖုကလေးကို ဖိပြှနရြင်း လွှာကြီးက စောကဖြုတအြကြဲကြောင်းတလွှောကန်ှင့ြ စောကခြေါင်းထဲ ဝငန်ိုငသ်လောကြ ထိုးထိုးထည့ရြင်း ဘာဂွာ မှုတပြေးနလရေော ဒေါခြငခြွိုဝင်းတဈယောကြ ဖငကြှီးကြှကာ ကြှကာ ထူးလှန့န်ပြေီး ပါးစပမြှလည်း ငှီးသံလေးတွေ ထွကန်ရသေည်။ နောကတ်ော့ စောကစြေ့လေး ကငွလြာလို့လားမသိ၊ သူမ စောကြစေ့လေးကို ဖိပြတန်သေော သူရိန့လြကကြို သူမလကဖြှင့ြ ဖိအုပကြာ ဆုပကြိုငထြားလိုကသ်ည်။ သူရိနကြလည်း ထိုလကကြို စောကြစေ့နရောမှ ဖယပြေးလိုကပြှီး နို့တွဆေီကို လှမ်းကာ အုပကြိုငလြိုကသ်ည်။ သူ့လွှာကြီးကိုတော့ စောကစြေ့လေးကို လကထြိပကြိုယစြား ထိုးကာ ဖိကာ လကြပြေးလသည်ေ။
နောကလြကတ်ဈဖကကြ လကည်ိုး၊ လကခြလညန်ှဈဖကကြိုလည်း ပူးကာ ဒေါခြငခြွိုဝင်း စောကပြတထြဲ ထည့ကြာ လိုးပေးလသည်ေ။ ဒေါခြငခြွိုဝင်း စောကဖြုတမြှာ စောကရြညတ်ှကေ စိမ့စြိုနပြေီမို့ သူ့လကန်ှဈချောင်းမှာ စေးကြပန်သေောလြည်း ချောမှတကြာ အဝငအြထွကြ လုပပြေးလို့ ကောင်းနလသေည်ေ။ သူရိန့လြကန်ှဈချောင်းက သူမစောကဖြုတထြဲ ဝငထြှကကြာ ဖင်းကားဖတ် လုပပြေးနရင်ေး နောကတ်ဈဖကကြလည်း သူမ နို့သီးခေါင်းများကို ခွလွှကြေ လွှာဖြင့လြည်း စောကစြေ့ကို လကြလြိုကြ နှုတခြမ်းဖြင့စြုပလြိုကြ လုပခြံနရရော၊ ဒေါခြငခြွိုဝင်း တဈယောကြ ဘယလြိုမှ မခံနိုငတ်ော့၊ တကိုယလြုံးကော့ပြနန်အေောင် လူးနလသေည်ေ။ သူမပါးစပမြှလည်း လိုးပေးပါတော့ဟု ပြောမထွကသ်ဖြင့ြ၊ သူရိန့ခြေါင်းမှ ဆံပငတ်ှကေိုသာ ကုတဆြှဲ ရင်း စောကဖြုတကြှီးနှင့ြ သူရိန့မြကြန်ှာကို တကတ်ကြ ပြတပြဈဖို့ ကြိုးစားနတေော့သည်။
သူရိနလြည်း ဒေါခြငခြွိုဝင်း စောကစြေ့ကို အားရအောင် စုပလြကြပြှီးတော့မှ မကြန်ှာကို ဒေါခြငခြွိုဝင်း စောကဖြုတမြှ ခွာလိုကသ်ည်။ ဒေါခြငခြွိုဝင်းမှာ မကြလြုံးပေါကြို သူမ လကဖြွံများဖြင့ြ အုပကြှယထြားဆဲ ဖြစ်သည်။ သူရိနကြ ဒေါခြငခြွိုဝင်းကိုယပြေါြ မှောကရြကကြ မိုးလိုကပြှီး လကတ်ဈဖကကြို သူမနံဘေးမှာ ထောကထြားလိုကရြင်းက နောကလြကတ်ဈဖကဖြှင့ြ သူ့လီးကို ဆုပကြိုငကြာ ဒဈဖူးဖြင့ြ ဒေါခြငခြွိုဝင်းစောကဖြုတ် အကြဲကြောင်းကို အထကအြောကြ စုနဆြန် ပြတတ်ိုကလြသည်ေ။ သူ့လီးထိပမြှ ရှေ့ပြေး အရညကြှညတ်ို့နှင့ြ ဒေါခြငခြွိုဝင်း စောကဖြုတမြှ စောကရြညကြှညတ်ို့ ပူးပေါင်းမိသဖြင့သ်ာ ချောခွှတပြှီး ပြတ်၍ ကောင်းလှသလို တဈခကြတ်ဈခကြြ ဒေါခြငခြွိုဝင်း စောကစြေ့ကို လီးထိပဖြှင့ြ သှားထိုးမိပါက အိကနဲ အသံလေး ထွကထြှကလြာလသည်ေ။
သူရိနကြ သူ့ဒဈဖူးကို ဒေါခြငခြွိုဝင်း စောကဖြုတအြကြဲကြောင်းမှာ တေ့ပြီး အသာဖိသှင်းလိုကတ်ော့ စေးစေးလေးဖြင့ြ ဝငသ်ှားသည်။ စောကရြညမြွား ရှှဲနသဖြေင့ြ အရမ်းအကြပကြှီး မဟုတသ်ောလြည်း ချောငခြွောငကြှီးလည်း မဟုတ်။ သူ့လီးတနကြှီးကို စောကခြေါင်းသား နူးနူးညံ့ညံ့တို့က နှေးထွေးကာ ရဈပတပြေးနသညေ့ြ ဖီးကို ခံစားနရသေည်။ အထူးသဖြင့ြ သူ့ဂွင်းဘုရငမ် အနတ်ီခွို့ စောကဖြုတထြဲ သူ့လီးထည့န်ရသေညဆြိုသည့ြ အသိက သူ့ကို ပိုပြီး ဖီးတကစြသည်ေ။ သူ့လီးကြီး နှစ်လကမြခန့ြ ဝငသ်ှားမှ လကကြလှှတလြိုကကြာ ကိုယကြို ဒေါခြငခြွိုဝင်းအပေါြ မှောကရြကမြိုးကြည့်လြိုကသ်ည်။
သူ့လကန်ှဈဖကကြ ဒေါခြငခြွိုဝင်း ဂွိုင်းအောကြ နံဘေးတဘကြ တဈခကြမြှာ ထောကထြားလကြန်ှင့ြ ဖငကြိုကော့ကာ လီးကို အသှင်းအထုတ် စလုပလြသည်ေ။ လီးကြီးမှာ တအိအိနှင့ြ မကြာခငအြတွင်း စောကဖြုတထြဲသို့ အဆုံးထိ မှုပသ်ှားရလသည်ေ။ ထိုအခါကြမှ ဆီးခုံခွင်းဖိကပကြာ လီးကို စောကဖြုတထြဲ စိမထြားရင်း ဒေါခြငခြွိုဝင်း နို့များကို ငုံ့စို့လိုကသ်ည်။ ဒေါခြငခြွိုဝင်းမှာ မကြလြုံးကို ကာထားလွှကြ ငှီးသံတိုးတိုးလေးသာ ပြုလရော သူရိနတ်ဈယောကြ ပြုံးမိလသည်ေ။ နို့တွေ အားရအောင် စို့ပြီးမှ ဒေါခြငခြွိုဝင်း မကြလြုံးကို ဖုံးထားသည့ြ လကဖြွံအောကမြှာ ပေါန်သညေ့ြ မေးစေ့နှုတခြမ်းနှင့ြ သူရိန် အရမ်းကြိုကသ်ော မှည့ကြလေးရှိရာကို သူ့လွှာကြီး ဖြင့ြ လကြလြိုကပြှနသ်ည်။
ဒေါခြငခြွိုဝင်းမှာ ပါးစပကြလည်း ထုတမြပြောသောလြည်း စောကဖြုတထြဲကတော့ အရမ်း အလိုးခံချင်န်ပြေီဖြစ်ရာ သူမဖငကြို မှေ့ယာမှ ကြှကာကြှကာ ပေးလသည်ေ။ သို့သောြ သူရိနကြ ဆီးခုံချင်ြး လိုကကြပထြားသဖြင့ြ လီးကြီးက စောကဖြုတထြဲ အဝငအြထွကြ မဖြစ်လာခွေ။ သူရိနကြ သူဘယဖြကလြကကြို ဒေါခြငခြွိုဝင်း နံဘေးတွင် တံတောငထြောကလြိုကပြှီး ညာဖကကြ ဒေါခြငခြွိုဝင်း မကြလြုံးကို ဖုံးထားသည့ြ လကဖြွံကို ဆှဲဖယလြိုကသ်ည်။ ဒေါခြငခြွိုဝင်းက သူမလကဖြွံကို ဆှဲဖယခြံရသညကြို မရုန်းပဲ အလိုကသ်င့ြ လွော့ပေးသောလြည်း မကြစြေ့ကိုတော့ မဖြင့ပြဲ ပိတထြားသေးသည်။ သူရိနကြ သူ့နှာခေါင်းနှင့ြ ဒေါခြငခြွိုဝင်း နှာခေါင်းတို့ကို ထိပြတလြိုကရြင်းက
“အနတ်ီခွို၊ မကြလြုံးကြီး ဘာလို့ ပိတထြားတာလဲ ဗွာ”
“အို ရှကတ်ာပေါ့ သားကလည်း”
“ဘာရှကစြရာ ရှိလို့လည်း အနတ်ီခွိုကလည်း ဗွာ၊ သားကို မခစွဘြူးလားလို့”
“ဟယ် တို့က တူအရီး အရင်းကြီးလဟော”
“တူအရီး အရင်းရော မခစွရြဘူးလား အနတ်ီခွိုကလည်း”
“မသိဘူးဟာ၊ နင့အြဖသော သိသှားရင် ငါ့ကိုသတမြှာ”
“ကြှနတ်ောတ်ို့က မပြောပဲ ဘယသ်ူသိမှာလည်း အနတ်ီခွိုရယ်၊ မကြလြုံးလေး ဖြင့ပြါဦး၊ အနတ်ီခွို့ မကြလြုံးလှလှလေး ကြည့်ပြှီး လိုးချင်လြို့ပါ”
“ဟယ် မိုကရြိုင်းလိုကတ်ာ”
“ဖြတ်”
ဒေါခြငခြွိုဝင်းက သူရိန့လြကမြောင်းကို သူမလကကြလေးဖြင့ြ ရိုကလြိုကကြာ မကြလြုံးအစုံကို ဖြင့လြွှကြ မကြမြှောငကြှုံ့ကာ သူရိန့ကြို ကြည့်လြိုကသ်ည်။ သို့သောလြည်း ထိုကဲ့သို့ လိုးချင်လြို့ပါဆိုသည့ြ စကားက ဒေါခြငခြွိုဝင်းကို ဓါတလြိုကသ်လို တုံ့ကနဲ ဖြစ်သှားကာ စောကရြညတ်ှေ စိမ့ထြှကလြာရသည်။ သူမ စောကဖြုတအြတွင်းသားတွေ လှုပသ်ှားတာ သူ့လီးကြီးမှာ ခံစားလိုကရြတော့ သူရိနတ်ဈယောကြ ခကြကြောင်းထိသှားမှန်း သိလိုကရြသည်။ သူက ပြုံလိုကပြှီး ဒေါခြငခြွိုဝင်းပါးလေးကို ရှှတကြနဲ နမ်းလိုကသ်ည်။
“သား ဘာလုပန်တောလဲကြာ အနတ်ီခွို မနတတေတ်ော့ဘူး”
“အင်းပါ သားက အနတ်ီခွို့ မကြလြုံးလှလှလေး တွကေို ကြည့်ပြှီး လိုးချင်တ်ာလေ”
“အာ သူ တောတ်ောြ ဆိုးတယကြှာ”
ဒီတဈခါတော့ ဒေါခြငခြွိုဝင်းက သူမ လကသ်ည်းကလေးဖြင့ြ သူရိန့ခြါးကို ဆိတလြိုကပြါသည်။ သူရိနလြည်း သူမစောကဖြုတထြဲမှ လှုပရြှလာသညကြို ခံစားမိသဖြင့ြ သူ့လီးကြီးကို ဆှဲထုတကြာ တဈခကြခြှင်း ဆောင့လြိုးတော့သည်။
“စွတ်..ဖတ်..ဖြတ်..ဖတ်”
“အိ….အား…..အူးးးး”
ဒီတခါတော့ ဒေါခြငခြွိုဝင်း မကြလြုံးတွကေို မပိတထြားတော့ပါ။ သူမကို မကြလြုံးချင်ြး တေ့တေ့ဆိုငဆြိုင် ကြည့်ကြာ အောကမြှ ဖငကြို ကော့ကော့ကာ လိုးနသညေ့ြ သူရိန့ကြို ပြနကြှည့ရြင်း အံကလေး ကြိတကြာ အလိုးခံနလသေည်ေ။ သူရိနကြ အားပါပါဖြင့ြ တဈခကြခြှင်း ဆောင့ဆြောင့လြိုးရင်းက၊ ခဏနားသည့အြခွိန် ဒေါခြငခြွိုဝင်း နှုတခြမ်းလေးကို စုပလြိုကြ၊ ပါးလေးကို နမ်းလိုကြ လုပရြင်းက နောကအြရှိနကြတော့ ဆောင့ခြကြတ်ှကေ မှနလြာသည်။ ပိုအားပါအောင် ဒေါခြငခြွိုဝင်း ဂွိုင်းအောကမြှ လကလြွှိုထည့ကြာ ပုခုံးကိုဆှဲပြီး ဆောင့လြသည်ေ။
ဒေါခြငခြွိုဝင်းကလည်း သူမ ပေါငလြုံးတွကေို သူရိန့ြ ခါးကို ညှပလြွှကြ သူမ ခွကငွြေးဝတန်ှဈခုကို သူရိန့ြ ဖငန်ောက့မြှာ ခွိတပြှီး ဆှဲဆှဲပေးလသည်ေ။ မကြာခင် ဒေါခြငခြွိုဝင်း မကြန်ှာလေးမှာ ရဲလာပြီး အံကလေးကို ကြိတကြာ သူရိန့ကြွောပြှငကြို တင်းတင်းလေး ဖကလြာသဖြင့ြ သူမ ပြီးတော့မညဆြိုတာကို သိလိုကသ်ည်။ သူရိနကြိုယတ်ိုငကြလည်း လီးကြီးမှာ တအားကို ဖောင်းတင်းနပြေီး ယားနလပြေေီ။
ဒေါခြငခြွိုဝင်း ကိုယလြုံးလေး တောင့သ်ှားပြီး မကြလြုံးတွေ စင်းကသွှားတော့ သူမ ကာမအရသာ အထွတအြထိပသ်ို့ ရောကပြှီဆိုတာ သိလိုကရြသဖြင့ြ ခပမြှနမြှနလြေး လေးငါးဆယခြကြြ ဆောင့လြိုးလိုကရြင်း စိတကြို လွှော့ပေးလိုကရြာ လီးကြီးထိပမြှ လရညမြွားက မီးသတပျိုကခြေါင်းမှ ရပန်ေးထုတလြိုကသ်လို ဒေါခြငခြွိုဝင်း စောကခြေါင်းထဲသို့ တဗှဈဗှဈ ပန်းထုတန်လတေေော့သည်။
” အား ကောင်းလိုကတ်ာ အနတ်ီခွိုရယ်”
သူတို့နှစ်ယောကသ်ား တင်းတင်းကြပကြှပ် တဈယောကကြို တဈယောကြ ဖကထြားကြပြီး နားနကြရောမှ ခဏကြာတော့၊ ဒေါခြငခြွိုဝင်းက သူရိန့ကြိုယကြို အသာတွန်းလိုကရြင်း
“သား ခဏဖယတ်ော့ကြာ သားကိုယကြှီးက လေးတယ်”
ဟု ပြောလိုကမြှ သူရိနလြည်း သတိရကာ ဒေါခြငခြွိုဝင်း ကိုယပြေါမြှ သူမဘေးသို့ လှိမ့ဆြင်းကာ ပကလြကလြှနခြလွိုကသ်ည်။ သူ့လီးကြီးကလည်း ဒေါခြငခြွိုဝင်း စောကဖြုတထြဲမှ လွှောကနဲ ထွကသ်ှားလရော ဒေါခြငခြွိုဝင်းမှာ ဟာကနဲ ရငလြှိုကဖြိုသှားရလသည်ေ။
“အို”
နောကြ သူမကိုယသ်ူမလည်း ကိုယတ်ုံးလုံးကြီး ဖြစ်နမှန်ေး သတိရသဖြင့ြ နီးစပရြာ စောငတ်ဈခုကို လှမ်းဆှဲပြီး ဖုံးဖို့ ကြိုးစားလသည်ေ။ သို့သောြ စောငမြှာ သူရိန့ကြိုယကြှီးက ပိနသဖြေင့ြ ဆှဲမရဖြစ်နသည်ေ။
“သား ဖယ်ဦးကြာ စောငယ်ူမလို့”
“ဘာလုပမြလိုလဲ အနတ်ီခွိုရ”
“ခွုံမလို့လေ ဒီလိုကြီး ကိုယလြုံးတီးနဲ့ သားရှေ့ မနတတေပြါဘူး”
“ဟာ အနတ်ီခွိုကလည်း အနတ်ီခွို့ စောကဖြုတထြဲ သားရဲ ဒီလီးကြီးနဲ့ လိုးတောငပြှီးနမှေ ရှကန်ရသေေးလား”
“အို ဘာမှမဆိုငဘြူး မနတတေပြါဘူးကြာ”
သူရိနကြလည်း ပထမဦးဆုံးအကြိမမြို့ အငှင်းမပြားတော့ပဲ စောငကြို ဆှဲလို့ရအောင် သူ့ကိုယကြို ကြှပေးလိုကသ်ည်။ စိတထြဲကတော့ အင်း နောကကြှရငတ်ော့ အနတ်ီခွို ကြှနတ်ော့ရြှေ့မှာ အရှကကြုန် သှားစရမေယဟြု ကြိမ်းဝါးလိုကပြါသည်။
သူရိနကြ အိပယ်ာပေါတ်ှင် တစောင်းလှဲကာ လကတ်ံထောငထြောကလြွှကြ သူ့ခေါင်းကို လကဖြဝါးဖြင့ြ ထိန်းမထားရင် ဘေးမှ သူမရငသ်ား အစုံနှင့ြ စောကဖြုတတ်ို့ကို စောငပြါးလေးဖြင့ြ ဖုံးကာ ပကလြကကြလေး မှိန်းနသေော ဒေါခြငခြွိုဝင်းကို ကြည့်န်လေိုကသ်ည်။ ဘေးမှ သူမကို စူးစိုကကြှည့န်သညေဟြု ခံစားရသဖြင့ြ ဒေါခြငခြွိုဝင်းတဈယောကြ ဘေးကို လှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ သူမ မကြန်ှာကို စူးစိုကကြှည့န်သေော သူရိန့ကြို တွေ့လိုကရြသည်။
“ဟာ ဘာကြည့်န်တောတုန်း၊ လူကို မမှငဖြူးတာကြနတောပဲ”
“ခစွလြို့ပါ အနတ်ီခွိုရာ၊ အနတ်ီခွို့ကို ကြှနတ်ောြ အရမ်းခစွတ်ာပဲ”
“ယုံပါဘူးကြာ မင်းခစွတ်ာက ငါသိပါတယ် ဟှန့ြ”
“တကယပြါ အနတ်ီခွိုရာ၊ ကြှနတ်ောြ ကြောကြိုကို့ ကို မနာလို ဖြစ်နရတော ကြာပါပြီ”
“အှန်း သိသားပဲ သား ဘာဖြစ်နသလေဲ ဆိုတာကို”
“ဟင် အနတ်ီခွိုက ဘယလြိုသိတာလဲ”
“ကြောကြိုကိုက အကုနပြှောပြတာကိုးလို့”
“ဟုတလြား ဘာတွေ ပြောပြတာလဲ၊ ဒီကောင် တောတ်ောြ ဆိုးတာပဲ၊ သူများ privacy ကို”
သူရိနကြ ခပတ်ညတ်ညဖြှင့ြ ဒေါခြငခြွိုဝင်း သူ့လှည့ကြှကတ်ှကေို မသိလောကဘြူးဟု တွေးကာ ဖိန့လြိုကသ်ည်။
“အံမယလြေး ဆရာကြီး၊ ဒီမှာ ကြောကြိုကိုက အနတ်ီခွို့ကို အကုနပြှောသှားပြီးသားပါနောြ၊ သူက ပိတထြားတာ သူပြောတယဆြိုတာ မပြောပါနဲ့တဲ့ ဟင်းဟင်း”
သူရိန့စြိတထြဲမှာတော့ ကြောကြိုကိုက သူပြောခိုင်းထားတဲ့အတိုင်း ပြောသှားတာပဲ။ ငါ့သူငယခြငွြး တောပြါပတယေဟြု တွေးပြီး ပြုံးနမေိသည်။ သို့သောလြည်း မှငန်ဲ့မှောင်းနှင့ြ
“ဟင် ဒီကောင် ကြှနတ်ော့အြကြောင်း အနတ်ီခွို့ကို ဘာတွေ လွှောကပြှောသှားတာလဲ”
“အခုထိ မသိချင်ယ်ောငဆြောငပြှီး လာဖိန့မြနနေဲ့ဟေ့၊း။ နင် ငါ့ကို အကောင့တ်ုနဲ့ လာခကြပြှီး နောကတ်ော့ ငါနဲ့ ရည်းစားဖြစ်အောငလြုပ်။ ငါ့ပစ်စည်းတွေ အကုနမြှငပြှီးတော့ ငါက လူတွေ့ချင်တ်ယပြှောတော့ ကြံရာမရလို့ ကြောကြိုကို့ ဓါတပြုံကို ငါ့ကိုပြပြီး နောကဆြုံး ကြောကြိုကိုနဲ့ လှှတပြေး။ ပြီးတော့ ငါ့ကို မင်းနဲ့ စိတပြါလာအောင် ကြောကြိုကို့ကို စည်းရုံးခိုင်းတာက အစ အကုနပြှောသှားခဲ့ပြီးပြီ ကဲ”
ဟိုကြ သှားပါပြီ၊ ခွေးမသား သဈစာဖောကြ၊ ငါ့ကို လုပကြှံသှားတာ ငါခံလိုကရြပြီ။ ဒါပမေဲ့ အနတ်ီခွိုကရော ငါ့ကို ဘာမှမပြောပဲနဲ့ ဘာလို့မသိချင်ယ်ောငဆြောငပြှီး ဆကခြကြန်ရတောလဲ။ ဒါဆိုရင် သူကလည်း ဖီးလလြာလို့ ပေါ့။ ဒါဆို ဒီနေ့ အဖြစ်အပကြကြိုလည်း သူကပဲ ငါ့ကိုပြနပြှီး ထောငခြွောကဆြငသ်ှားခဲ့တာပေါ့။
သလေိုကပြါတော့ကြာ။ ဒါကြောင့လြည်း ရှေးခတ်လေူကြီးတွကေ ပြောကြတာ မိန်းမမာယာ သဲကိုဖြာ ဆိုတာ စသဖြင့ြ အတွေးတွေ လွှောကရြောကကြုနသ်ဖြင့ြ ငိုငတ်ှတွေေ ဖြစ်သှားသော သူရိန့ကြို ကြည့်ကြာ ရယခြငွလြာသဖြင့ြ ဒေါခြငခြွိုဝင်းက ခစ်ကနဲ ရယကြာ မကြန်ှာကို တဈဖကလြှည့လြိုကလြသည်ေ။
ထိုအပြုအမူကြောင့လြည်း သူရိန့လြီးကြီးမှာ ဆတကြနဲ ပြနမြာတောငတ်ကလြာတော့သည်။ ဪ သူက ငါဖိန့န်မှန်ေး သိသိကြီးနဲ့ ငါ့ကို ပြနဖြိန့န်တောကို ခံခဲ့ရတာပါလား။ ဒါဆိုရင် ငါ မကဆြေ့ဂွာနဲ့ လိုးချင်သ်လို လိုးနခေဲ့တာကို သူကလည်း ဖီးလာလို့ တုန့ပြှနန်တော ဖြစ်မှာပေါ့ ဆိုတာကို အခုမှ သဘောပေါကသ်ှားတော့သဖြင့ြ ဒေါခြငခြွိုဝင်း ကိုယလြေးကို သူ့ဖကြ ဆှဲလှည့လြိုကရြင်း
“ဒါဆို အနတ်ီခွို သားမှန်းသိရကသ်ားနဲ့ မကဆြေ့ဂွာမှာ သား လုပခြငွသ်လို လုပန်တောကို လိုကလြွောနခေဲ့တာ သားကို တကယပြဲ ဖီးလရြှိနလေို့ပေါ့နောြ”
“ဟင့အြင်း မရှိပါဘူး၊ သူ့ကို သနားလို့ အလိုကသ်င့ြ ဖောပေးနခေဲ့တာ”
ဒေါခြငခြွိုဝင်း မကြန်ှာထားကို ကြည့်ကြတည်းက သူ့ကို တမငစြနမှန်ေး သိနတေော့ သူရိန့ြ စိတတ်ှကေ ပိုထလာရတော့သည်။
“မယုံပါဘူး အနတ်ီခွို ၊ ဒါပမေဲ့ သနားလို့ လိုကလြွောတာဆိုရငလြည်း အခု သားလုပခြငွတ်ာကို လိုကလြွောပေးတော့”
“ဟင် ဒီထကပျိုပြီး ဘာလိုကလြွောပေးရဦးမှာလဲ၊ လူလည်း တကိုယလြုံး ကုနန်ပြေီဟာကို”
“မကုနသ်ေးပါဘူး ခိခိ”
“သှား ပေါကကြရတွေ လွှောကပြှောမနနေဲ့ မရဘူး ဒါပဲ”
ဒေါခြငခြွိုဝင်းက တဈခုခု သဘောပေါကသ်ှားပုံဖြင့ြ မကြန်ှာလေး နီမှန်းသှားကာ ခေါင်းကို တဖကလြှည့လြိုကသ်ည်။ ကိုယလြုံးကိုပါ တစောင်းလှိမ့ပြှီး သူရိန့ကြို ကြောပေးလိုကသ်ည်။ သူရိနကြ သူမ အနောကမြှ ကပ်၍ လညကြုတကြလေးကို နမ်းလိုကပြှီး လကကြ စောကအြောကမြှ တိုးဝငလြကြြ သူမဂွိုင်းကို လွှိုကာ ရငသ်ားတဈဖကကြို လှမ်းအုပကြိုကလြိုကသ်ည်။ ထိုနို့တဈလုံးကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဆုပန်ှယပြေးရင်းမှ မာတောငလြာသော သူ့လီးကြီးကို ဒေါခြငခြွိုဝင်းဖငကြှား အမှှောင်းလိုကြ ကပလြိုကသ်ည်။
“ဟယ် သူ့ဟာကြီးက မာလာပြနပြှီ၊ ဒုကျခပါပဲ”
“အဲဒါ သုခပါ အနတ်ီခွိုရယ် ခစ်ခစ်”
သူအုပကြိုင် ဆုပန်ှယန်သေော ဒေါခြငခြွိုဝင်းနို့ကြီးမှ နို့သီးကလေး မာတောငလြာသညကြို လကဖြဝါးတွင် ဖီးလခြံစားရသဖြင့ြ သူမလည်း ဖီးလပြှနလြာနပြေီ ဖြစ်ကြောင်း သူရိန် သိလသည်ေ။
“ကြောကြိုကိုကရော အနတ်ီခွို့ကို အကုနလြုပသ်ှားတာလား”
“မသိဘူး မပြောဘူး၊ အာ့တွေ လာမေးမနနေဲ့လေ”
“အင်းပါ အင်းပါ ဆောရီးပါ၊ အနတ်ီခွို့ကို ခစွလြှန်းလို့သာ ဒီကောင့န်ဲ့ ခွိတပြေးလိုကရြတာ၊ နို့မို့လို့ကတော့ ဟင်း ဒီကောင် အနတ်ီခွို့ကို လကဖြွားနဲ့တောင် မတို့ရပါဘူး”
သူရိနကြ စကားလည်းပြောရင်း သူ့လီးကြီးကို ဒေါခြငခြွိုဝင်း ပေါငန်ှဈလုံးကြား ဖင်အောကမြှာ ထိုးထည့ရြင်း ပေါငကြှားကို လိုးပေးနသည်ေ။ ခုန သူ့လရညတ်ှနှငေ့ြ ဒေါခြငခြွိုဝင်း စောကရြညတ်ို့ကြောင့ြ ထိုကြားမှာ စေးကပကြပ် ဖြစ်နသည်ေ။ သူတို့နှစ်ယောကလြုံးမှာ ညာဘကကြို စောင်းအိပန်ကြခွေင်း ဖြစ်သဖြင့ြ သူရိနကြ ဒေါခြငခြွိုဝင်းကိုယပြေါမြှ စောငကြို ခါးထိလှနတ်ငပြှီး ဘယဘြကပြေါငကြို ရှေ့သို့ တွန်းတငလြိုကတ်ော့ ဒေါခြငခြွိုဝင်း စောကဖြုတကြှီးမှာ ပေါငန်ှဈလုံးကြားမှ ဟတတ ပေါလြာလသည်ေ။
သူရိနကြ သူ့လီးကို လကဖြှင့ကြိုငကြာ စောကဖြုတအြကြဲကြောင်းဝမှာ တေ့လိုကသ်ည်။ ဒေါခြငခြွိုဝင်းက ဘာမှမပြော လီးဝင် အဆငပြှစရေနေသ်ာ သူမ ဖငကြှီးကို အနောကသ်ို့ ကော့ပေးလိုကသ်ည်။ သူရိနကြ သူ့ဘယပြေါငန်ှင့ြ ဒေါခြငခြွိုဝင်း ဘယဘြကပြေါငကြို လိုကထြိကပပြှီး လီးကြီးကို အောကမြှ ကောထြိုးလိုကရြာ ဒေါခြငခြွိုဝင်း စောကဖြုတထြဲ တန်းတန်းကြီး ဝငသ်ှားလသည်ေ။
“အာ့ အိုကြာ သားကလည်း အရမ်းကြီးပဲ ၊ ရှီးးးးးး ဖြည်းဖြည်းကြာ”
သူရိနကြ ဒေါခြငခြွိုဝင်းခါးကို သိုင်းဖကလြကြြ ဗိုကစြူစူလေးကို လကဖြဝါးဖြင့ြ အုပကြိုငပြှီး ဆှဲကာ စိမပြှနပြေဖြငေ့ြ လိုးလသည်ေ။
“ပြှတ်..ပလှတ်,,ဖတ်,,ဖြတ်,,ဖတ်,,”
လိုးရင်းဖြင့ြ နှစ်ယောကသ်ား အရှိနရြလာကြတော့ အသကရြှူတွေ မှနလြာကြသည်။ သူရိနလြည်း ထိုပုံစံဖြင့ြ ကပလြိုးနရသေညကြို အားမရတော့ ၊ သူ့လီးကို အဆုံးထိ သှင်းလိုကပြှီး သူ့ဆီးခုံနှင့ြ ဒေါခြငခြွိုဝင်း ဖငလြုံးကြီးကို ဖိကပထြားရင်းက ဒူးထောကကြာ ထိုငလြိုကသ်ည်။ တခွိနထြဲမှာပဲ ဒေါခြငခြွိုဝင်း ခါးကိုလည်း ဆှဲမလိုကသ်ဖြင့ြ ဒေါခြငခြွိုဝင်းမှာ ဖငဘြူးတောင်းထောင် ပုံစံ ဖြစ်သှားရသည်။
“လေးဘကထြောကလြိုကြ အနတ်ီခွို၊ သား အနတ်ီခွို့ကို ဒေါ့ကီဆှဲချင်လြို့”
ဒေါခြငခြွိုဝင်းကလည်း သိပါသည်။ အလိုကသ်င့ြ သူမဖငကြှီးကို မှှောကြ ၊ တံတောငကြို ထောကကြာ လေးဘကကြုန်းပေးလိုကသ်ည်။ သူရိန့အြဖို့တော့ အခွိုရှာ သကာတွေ့ ဆိုသလိုပင်၊ သူတခွိနလြုံး ပြဈမှားကာ လိုးချင်န်ရသေော ဒီဖငကြှီးမှာ အခုတော့ သူ့ရှေ့မှာ ဝင်းကနဲ ရောကန်လပြေေီ။ လေးဘကထြောကလြိုကသ်ဖြင့ြ အနောကမြှ ကြည့်လြငွြ ဂဈတာရှိတပြမာ ခါးသေးပြီး လုံးကားထွကလြာသော ဖငကြှီးမှာ ဝင်းမှတန်သည်ေ။ သူရိနကြ ဒေါခြငခြွိုဝင်း ပေါငအြရင်းကို လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ဆှဲကာ အနောကမြှ အားပါပါဖြင့ြ ဆောင့လြိုးတော့သည်။
“ဖြတ်..ဖတ်….ဖြတ်…ဖတ်”
သူရိနမြှာ သူ့လီးညိုတုတတ်ုတကြှီး ဒေါခြငခြွိုဝင်း စောကဖြုတထြဲ ဝငထြှကန်သညေကြို ငုံ့ကြည့်ရြင်းက အမှငအြရသာရော အထိအတွေ့ အရသာပါ ပူးတွဲ ခံစားနရလေသည်ေ။ သူ အားရပါးရ ဆောင့လြိုကတ်ိုင်း သူ့ပေါငရြင်းနှင့ြ ဒေါခြငခြွိုဝင်းဖငလြုံးတို့ ဖန်းကနဲ ရိုကမြိလို့ အိကနဲဖြစ်သှားရတဲ့ ဖီးလရြော၊ သူ့လီးကြီးကို နှေးထွေးစွာ ရဈပတထြားသည့ြ ဒေါခြငခြွိုဝင်း စောကခြေါင်းအတွင်းသား တွရေောက အရမ်းကို အရသာရှိနလသေည်ေ။
ဒေါခြငခြွိုဝင်းလည်း သူမ တူအရင်းခေါကခြေါကကြ သူမကို တကလြိုးနတော ခံစားနရသေည့ြ ဖီးလအြပြင် နဂိုက ခပထြနထြန်၊ သှေးသားကလည်း အကောင်းဆုံးအခွိန်၊ ယောကြွားနှင့ဝြေး၊ ကြောကြိုကိုနှင့လြည်း ဝေးခဲ့ပြီမို့ ဆာနတောနှင့ြ အတောြ ဖြစ်နတောမို့ မကြာခငမြှာပင် ဒုတိယမှောကြ ကာမဆန်ဒ အထွတအြထိပသ်ို့ ရောကသ်ှားရပြနပြါသည်။
သူရိနလြည်း နောကမြကပြါ။ သူ့လီးကြီးကို ဒေါခြငခြွိုဝင်း စောကခြေါင်း အတွင်းသားတွကေ ဆုပည်ှဈပေးသလို ခံစားရတာနှင့ြ လီးကြီးကလည်း ပေါကကြှဲမတတ် တင်းမာနပြေီမို့ စိတကြို လွှော့လိုကကြာ လရညမြွား ဒေါခြငခြွိုဝင်း စောကခြေါင်းထဲ ပန်းထုတလြိုကရြင်း ပြီးလိုကလြတေော့သည်။
” အား ကောင်းလိုကတ်ာ အနတ်ီခွိုရယ်”
သူတို့ နှစ်ယောကစြလုံး မောပန်းကာ နားလိုကကြှပြီးတော့ ဗိုကဆြာလာကြသဖြင့ြ ဒေါခြငခြွိုဝင်း ခကြပြှုတထြားသော ထမင်းဟင်းတို့ဖြင့ြ မှိနရြညယ်ှကရြည် စားသောကကြှသည်။ ပြီးတော့ နှစ်ယောကသ်ား အိမရြှေ့ခန်းတွင် ဆိုဖာပေါြ ပူးကပထြိုငကြာ ခစွသ်ူရည်းစားသဖြယ် ဖကထြားကြရင်း ဖြင့ြ တီဗီကြည့်န်ကြသေည်။
“အနတ်ီခွိုက အရမ်းဟနဆြောငကြောင်းတယန်ောြ”
“အံမယ် ဘာဖြစ်လို့တုန်း”
“ကြောကမြီးသှေးဆိုတာ သားမှန်းသိတာတောင် ခပတ်ညတ်ညပြဲ ဆကခြကြန်တယ်ေ၊ ပြီးတော့ အပြငမြှာလည်း မသိချင်ယ်ောငဆြောငန်တယ်ေ”
“ဪ တို့က ဟေ့သား မင်း ကြောကမြီးသှေးဆိုတာ ငါသိတယ်၊ လာ သှားလိုးရအောငလြို့ ပြောရမှာလား ကဲ”
“ဟားဟား အဲလိုတော့ မဟုတဘြူးလေ၊ ဆိုလိုတာက မကြန်ှာ တစကကြလေးမှ မပကြဘြူးလို့ ပြောတာ”
“အဲဒါက ကိုယကြ လူကြီးကိုး၊ ဒါနဲ့နပေါဦး မင်းလေးကရော ငါ့ကို ဘယအြခွိနကြတည်းက ပြဈမှားနတောလဲ”
“အဟီး အဲဒါကတော့ အနတ်ီခွို သားတို့နဲ့ လာနတေဲ့ အခွိနကြတည်းကပဲ”
“ဟယတ်ောြ၊ အဲတုန်းက ကိုယကြတော့ သားကို ကလေးလို့ပဲ ထငန်တော ကြည့်စြမ်း၊ သူတောတ်ောြ အတတကြောင်းတွေ တတန်တောပေါ့၊ အဲဒီကတည်းက..”
“တကယကြ ဂွင်းစထုတတခြါစ လရညထြှကစြပဲ ရှိသေးတာ အနတ်ီခွိုရ၊ အဲတော့ အနတ်ီခွိုက ဆကဆြီလည်းဖြစ်၊ ကိုယ့အြနားမှာလည်း အနီးကပရြှိနတေော့ မှန်းမိတာပေါ့ ၊ အဲဒီအခွိနမြှာ ကြှနတ်ောြ ဂွင်းထုတိုင်း မှန်းမိတဲ့ မိန်းမတွထေဲမှာ အနတ်ီခွိုက ထိပဆြုံးတန်းကပဲ အဟိ”
“ဟှန့ြ နှာဘူးလေး၊ ငယင်ယကြတည်းက နှာဘူးကတွာ”
“နှာဘူးကတော့ အခုထိကတ်ုန်း ခိ”
သူရိနကြပြောရင်း ဒေါခြငခြွိုဝင်း နှုတခြမ်းလေးကို ကဈလုပပြေးလိုကသ်ည်။ လကကြလည်း ဒေါခြငခြွိုဝင်း နို့တွကေို အင်ျကြီပေါကြပင် ဆုပန်ှယန်ပြနေသ်ည်။ ဒေါခြငခြွိုဝင်းကလည်း အင်ျကြီအောကမြှာ ဘရာမဝတထြားသဖြင့ြ နို့ကို တိုကရြိုကကြိုငန်ရသေလိုပင်။ သူရိန်၏ ပြနလြညမြာတောငလြာသော လီးကြီးကို ဒေါခြငခြွိုဝင်းက ပုဆိုးခါးပုံစ ဖြညလြိုကရြင်း သူမလကကြလေးဖြင့ြ ဆုပကြိုငလြိုကသ်ည်။ သူရိနကြ ဒေါခြငခြွိုဝင်း နှင့ြ နှုတခြမ်းချင်ြး စုပန်မ်းနရောက ခွာလိုကပြှီး။
“အနတ်ီခွို ကြှနတ်ော့ြ လီးစုပပြေးပါလားဟင်”
ဒေါခြငခြွိုဝင်းက မကြစြောင်းလှလှလေး တဈခကြထြိုးရင်းက သူမခေါင်းလေးကို ငုံ့ပြီး သူရိန့ြ ဒဈဖူးကြီးကို လွှာထိပကြလေးဖြင် လကြလြိုကသ်ည်။
“အား …ရှီးးးး..အနတ်ီခွိုရယ်.. ကောင်းလိုကတ်ာ”
ဒေါခြငခြွိုဝင်းက သူမ နှုတခြမ်းအစုံကို ဝလုံးပုံလေး လုပရြင်းက ဒဈဖူးကြီးကို သူမနှုတခြမ်း နှင့ြ ငုံခဲလိုကသ်ည်။ လွှာလေးဖြင့ြ ဒဈအရဈကို လှည့ပြတလြကြပြှီးတော့ ဒဈဖူးကြီးကို ဖြဖြလေး စုပလြိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ သူမနှုတခြမ်းတွကေို လီးတနကြှီးပေါမြှာ တင်းတင်းစေ့လွှကြ မကြန်ှာကို နိမ့ကြာ မှင့ကြာဖြင့ြ လွှောတိုကပြေးသည်။
သူရိနတ်ဈယောကြ သူ့လီးထိပမြှာ ခံစားနရသေည့ြ ဒေါခြငခြွိုဝင်းခံတွင်းမှ နှေးထွေးမှု၊ လီးတနပြေါမြှာ စေ့ပြီး ဂွင်းတိုကပြေးသလို ဖြစ်နရတေဲ့ ဒေါခြငခြွိုဝင်းရဲ့ နူတခြမ်းလှှာတို့က သူ့ကို ကောင်းကငဘြုံရောကန်သလေား ထငရြအောငကြို ကောင်းနပသေည်ေ။ သူ့လကတ်ှကလေည်း ဒေါခြငခြွိုဝင်း အင်ျကြီအောကအြနား ဗိုကသ်ားပေါမြှ လွှောဝငကြာ နို့တွကေို ကိုငန်ှယပြေးနလသေည်ေ။ ဒေါခြငခြွိုဝင်း လီးစုပ် ပညာမှာလည်း သိပမြခလှသေဖြင့ြ သူရိန့လြီးကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်းချင်ြး တင်းမာဖောင်းပြလာပြီး လရညမြွား ထွကခြငွလြာခဲ့သည်။
“အနတ်ီခွို တောတ်ော့ မရတော့ဘူး ကြှနတ်ောြ ထွကကြုနတ်ော့မယ်”
ဒေါခြငခြွိုဝင်းက သူမပါးစပကြို သူရိန့လြီးမှ မဖယပြဲ သူမလကကြိုသာ မှှောကပြှီး လကသ်ီးဆုပလြွှကြ လကမြထောငပြှလိုကသ်ည်။ ဆိုလိုသညမြှာ ထွကပြါစေ အဆငပြှသညေဆြိုသည့ြ သဘော။
သူရိန် အရမ်းဝမ်းသာသှားသည်။ သူ တဈခါမှ ပုလှမှေုတခြံရင်း ပါးစပထြဲမှာ လရညမြထွကဖြူးခဲ့။ ဖာသညမြပင် မလုပပြေးဖူးခဲ့သညမြို့ မကြလြုံးကို စုံမှိတ်၊ လကန်ှဈဖကကြ ဒေါခြငခြွိုဝင်း နို့ကြီးတွကေို ဆုပကြိုငရြင်းက လရညမြွားကို ပနထြုတပြဈလိုကမြိလတေော့သည်။
ဒေါခြငခြွိုဝင်းကလည်း ထွကလြာသမွှ လရညမြွားကို တဂွကဂြှကန်ှင့ြ မွိုခပြဈလသည်ေ။ လရညထြှကတ်ာ ရပသ်ှားခွိနမြှာပင် ဆကလြကပြှီး တဈစကမြကနွအြောင် စုပပြဈလိုကသ်ည်။ ပြီးမှ အနည်းငယပြွော့သှားပြီဖြစ်သော သူရိန့လြီးတနကြို တဈချောင်းလုံး ပြောငစြငအြောင် လကြပြေးလိုကလြသည်ေ။
“အား ရှားလပါး ကောင်းလိုကတ်ာ အနတ်ီခွိုရယ်၊ အနတ်ီခွိုကလှဲရင် ကနွတ်ဲ့ဆှမွေိုးတွေ အကုနမြေ့သှားတာပါပဲ”
“ခွိ နငဟြာလေ ကြံကြံဖနဖြန် ပြောတတတ်ယ်”
သို့နှင့ြ သူရိနန်ှင့ြ ဒေါခြငခြွိုဝင်းတို့ နှစ်ယောကြ ခစွသ်ူရည်းစား ပူပူနှေးနှေး နှစ်ယောကလြို မိုးမမှင် လမမှေင် ခစွခြန်းဝငခြဲ့ကြသညမြှာ လေးငါးချောကလြပင် ရှိခဲ့လပြေီ။ အရငကြလိုတော့ တဈနေ့ လေးငါးခွီ မလိုးဖြစ်တော့။ တဈပတကြို သုံးလေးခါတော့ အခွင့အြရေးရလငွရြသလို လိုးဖြစ်ကြသည်။
သူရိန် လိုးချင်န်သေော ခငခြွိုဝင်း ဖငပြေါကကြို လည်း ပါကငဖြှင့ကြာ လိုးခွင့ရြခဲ့လသည်ေ။ သို့သောြ ဖြစ်ချင်တ်ော့ ဒေါခြငခြွိုဝင်းရဲ့ ယောကြွားဖြစ်သူ ဦးသန်းစိနဝြင်းမှာ ရနကြုနရြုံးခွူပသ်ို့ ရာထူးတိုးဖြင့ြ ပြနရြောကလြာသဖြင့ြ အရငကြလို လှတလြှတလြပလြပ် လိုးမရတော့ခွေ။ ယောကြွား မရှိခွိန်၊ သမီး မရှိခွိန်၊ ကြူရှင် ကလပစ်ြများ မရှိခွိန် စသဖြင့ြ ရှောငရြသဖြင့ြ လုပရြကိုငရြဖို့ အခွင့အြရေး နည်းလာလသည်ေ။
နောကသ်ူရိနမြှာ ကုမျမဏီတဈခုတွင် အလုပရြသှားသဖြင့ြ ကြူရှင် သှားမပြဖြစ်တော့သညကြ ဒေါခြငခြွိုဝင်း နှင့ြ ဝေးကြာသလို ဖြစ်သှားရသည်။ သူရိန့ကြို ကုမျမဏီမှာ အလုပသ်ှင်းပေးသူက သူရိနအြမရေဲ့ ညီမဖြစ်သူ ဒေါသ်ီတာဝင်း၏ယောကြွား ဦးအောငမြွိုး ဖြစ်သည်။ ကုမျမဏီမှာ နိုငင်ံခွားကုမျမဏီဖြစ်ပြီး လစာလည်းကောင်းသဖြင့ြ သူရိနမြှာ တခွား အပိုအလုပလြည်း လုပစြရာ မလိုတော့ခွေ။ သို့သောလြည်း ဒေါသ်ီတာဝင်း၏သမီးငယ် မွိုးသီရိဝင်းကိုတော့ စာသှားပြပေးနရလေသည်ေ။
ဒေါသ်ီတာဝင်းမှာ သမီးနှစ်ယောကရြှိလရော တဈယောကကြ တကျကသိုလတ်ကန်ပြေီး နောကတ်ဈယောကကြ ဆယတ်န်းဖြစ်သည်။ ဆယတ်န်းကြောင်းသူ မွိုးသီရိဝင်းကို သူ စာသှားပြပေးနသညေမြှာ ဒေါသ်ီတာဝင်း ကြေးဇူးကို ပြနဆြပသ်ည့သ်ဘော သာမက ထိုကလေးမလေးများမှာ သူငယစြဉကြတည်းက ထိန်းကြောင်းပေးလာခဲ့ရသော ညီမတဈဝမ်းကြဲများ ဖြစ်သဖြင့လြည်း သူကိုယတ်ိုငကြ အောငမြှငစြချင်ေလြို့ ဖြစ်ပသည်ေ။
တဈခုပဲ ပြောစရာရှိတာကတော့ အမဲသား စားဖူးသှားသဖြင့ြ နှားမှငရြင် လကည်ိုးထိုး ဆိုသလို၊ အဖေ့ညီမအငယ် ဒေါခြငခြွိုဝင်းကို စားဖူးထားတော့ ယခု အမေ့ညီမ ဒေါသ်ီတာဝင်းအပေါြ အမှငမြှာ ယခငကြနှင့ြ မတူတော့ခွင်းပင် ဖြစ်လသည်ေ။ ယခငကြ ကိုယ့အြမညေီမမို့ သချောပင် မကြည့်မြိခဲ့သော ဒေါသ်ီတာဝင်းကို ယခု ဒေါခြငခြွိုဝင်းနှင့ြ ဖြစ်ခဲ့ပြီးသည့ြ နောကပျိုင်း ၊ သူမအိမကြိုလည်း အဝငအြထွကြ များလာသညန်ှင့အြမွှ သူရိန့မြကြလြုံးက သတိထား ကြည့်မြိလာခဲ့တော့သည်။ ထိုအခါမှ ဒေါသ်ီတာဝင်း ဘယလြောကကြိတပြှီး ဘယလြောကြ ဆကဆြီဖြစ်သညဆြိုတာကို သူရိနတ်ဈယောကြ မကြမြှောကတ်ှေ့ရလတေော့သည်။
ဒေါသ်ီတာဝင်းမှာ ဒေါခြငခြွိုဝင်းလို ခပသ်ှယသ်ှယမြဟုတ်၊ တုတတ်ုတခြိုငခြိုင် ဖြစ်သည်။ သူရိန့အြမေ နှင့ြ လုံးတူ ဆိုကတ်ူလောကရြှိမည်။ သူတို့က ညီအဈမမို့ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကခြငွြး ဆငသ်ည်။ မကြန်ှာကပြုံလည်း ဆငသ်ည်။ သို့သောြ သူရိန့အြမကေ မကြန်ှာထား တင်းသည်။ ဒေါသ်ီတာဝင်းက တော့ မကြန်ှာခွိုသည်။ လူခစွလြူခင် ပေါသည်။ သူမကိုယတ်ိုငကြလည်း ဌာနဆိုငရြာမှာ အရာရှိတဈဦး ဖြစ်သလို သူမယောကြွားဖြစ်သူ ဦးအောငမြွိုးမှာ လည်း တပမြှ အငှိမ်းစားယူပြီး အရပသ်ားအဖြစ်ဌာနဆိုငရြာတွင် အရာရှိတဈယောကြ ဖြစ်နသေူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့လြည်း သူတို့ မိသားစုက နည်းနည်းတော့ ရလွှေံသည် ဆိုရမည်။ အိမမြှာ ကားနှစ်စီးရှိပြီး ကားဒရိုငဘြာတဈဦး ရှိလသည်ေ။ နှစ်ထပတ်ိုကြ ခွံနှင့ြ ဝန်းနှင့ြ ခွံထဲတွင် ကားဂိုဒေါငန်ှင့ြ အလုပသ်မားတန်းလွား တွဲလွှကြ ထားလသည်ေ။
သူရိနမြှာ တဈပတကြို သုံးရကလြောကြ အဆငပြှသညေ့ြ အခွိနမြွားတွင် ဒေါသ်ီတာဝင်းတို့ရဲ့ တိုကသ်ို့သှားကာ ညီမငယကြို စာသှားပြပေးလသည်ေ။ တခါတလေ စနနေေ့လိုမွိုး ပိတရြကဆြိုလွှင် မိသားစု အစုံအလင် တွေ့ရတတသ်ည်။ သို့သောလြည်း သူရိနကြ သူလည်း အလုပပြိတသ်ည့ြ စနေ၊ တနင်ျဂနှလေိုမွိုး ရကကြို ရှောငလြသည်ေ။ သူလည်း လုပစြရာရှိတာ လုပလြို့ရ၊ ဒေါသ်ီတာဝင်းတို့ အိမမြှာလည်း လူရှုတတ်တသ်ညမြို့ ဖြစ်နိုငလြငွြ ကြားရကတ်ှမှော သှားလေ့ရှိသည်။
အခုတလော သူရိနမြှာ သူတို့ကုမျမဏီမှာ အတူလုပန်သညေ့ြ သူနှင့ရြှယတ်ူ co-worker တဈယောကန်ှင့ြ တွဲမိနသည်ေ။ ထို့ကြောင့လြည်း ထိုသူငယခြငွြးမှာ ထွန်းထွန်း ဟူ၏. ထွန်းထွန်းနှင့ြ ဘီယာသောကလြိုကြ ဖဲခလွိုကန်ှင့ြ ပေါင်းဖြစ်နသည်ေ။
ထွန်းထွန်း မိဘများမှာ နိုငင်ံခွားနှင့မြှနမြာ အိမြဦးကြမ်းပြင် ကူးလူးနသေူမို့ တခါတရံ သူတို့အိမတ်ှင် သူတဈယောကထြည်း ရှိလရော သူက ဖဲဝါသနာရှငမြို့ တခွားလူတွကေို ဖိတပြှီး ဖဲခလွေ့ရှိသည်။ သူရိနမြှာ ဖဲကို ဒီလောကြ ဝါသနာမပါသောလြည်း၊ ဘီယာ အရကတ်ို့ အလွှံပါယရြှိတာကြောင့ြ ထွန်းထွန်းအိမသ်ို့ ရောကဖြစ်နလသေည်ေ။
ထွန်းထွန်းတို့အိမမြှာ သီးသန့ရြပကြှကကြလေးလို ဖြစ်ပြီး လမ်းသှယလြေးများကြောင့ြ ကားအဝငအြထွကလြည်း နည်းသည်။ အိမတ်ိုင်းမှာ လည်း ခွံစည်းရိုးတွနှငေ့ြ သီးသန့ြ ရိပမြှုံလေးတွမေို့ ကားသံ လူသံမကြား တိတဆြိတပြှီး privacy ရှိလှပသည်ေ။
တဈနေ့တော့ ထိုသို့သော နေ့များထဲမှ တဈနေ့ ၊ ထွန်းထွန်းအိမမြှာ ဖဲဝိုင်းကလည်းကောင်းနေ လူလည်း ပြည့န်တောမို့ သူလည်း ထိုငန်စရောမလိုသဖြင့ြ တီဗီထိုငကြှည့ရြင်း ဘီယာသောကန်လသေည်ေ။ နောကတ်ော့ ရုပရြှငတ်ဈကား ပြီးသှားတော့ ငှီးစီစီ ဖြစ်လာတာမို့ အိမအြပေါထြပ် ဝရံတာမှ အပြငဘြကကြ သဈပငတ်ောရိပမြွားကို ထွကကြှည့ရြင်း လညှင်ေးထွကခြံလသည်ေ။ ထိုစဉမြှာပင် ထွန်းထွန်းတို့အိမန်ှင့ြ ကပရြကြ အိမဝြင်းထဲသို့ ကားတဈစီး ဝငသ်ှားသညကြို တွေ့လိုကရြသည်။
ဟင် အဲဒါ ဒေါသ်ီတာဝင်းတို့အိမကြ ကားမှန်း သူသိလိုကသ်ည်။ ကားမှာ ကပထြားသော စတဈကာ တဈခုကြောင့ြ ဖြစ်သည်။ သူတို့ အသိတွဆေီကို လာတာလား မသိဘူးဟု တွေးမိရင်း ၊ နောကကြှမှ သူရောကလြွှင် မေးကြည့်မြညဟြု တေးထားလိုကသ်ည်။ ထိုနေ့ ဖဲဝိုင်းပြီးသှားတော့ လူတွေ ပြနသ်ှားကြပြီး သူနှင့ြ ထွန်းထွန်းတို့ ဘီယာသောကြ တီဗီကြည့်န်ရင်ေးက
“ဟေ့ ကိုထွန်းထွန်း ခငဗြွားတို့ ဘေးကအိမကြ လူတွနေဲ့ သိလား”
ဟု မေးလိုကတ်ော့ ထွန်းထွန်းက
“ဘယဘြကကြလည်း ခေါင်းရင်းဘကကြလား ခွရင်ေးဘကကြလား”
“ခွရင်ေးဘကကြ”
“ဟိုးအရငကြ လူတွကေ ပြောင်းသှားကြပြီ၊ အခု လူတွကေ ပြောင်းလာတာ တဈနှစ်လောကပြဲ ရှိသေးတယ်၊ တကယကြ ငါ့မိဘတွကေ သိပမြကြိုကကြှဘူး၊ ဒါပမေဲ့ သူတို့ကလည်း သိပပြူညံပူညံ မဟုတတ်ော့ ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုကတ်ာ”
“ဟင် ဘာလို့ မကြိုကကြှတာလဲ”
“ခွိ.. အဲဒီအိမကြ စပါယရြှယ် ဘိလိုမွိုးကြ၊ သမီးရည်းစားတွေ ၊ စုံတွဲတွေ ဟောတ်ယမြသှားချင်တ်ဲ့ လူတွကေ ဒီမှာလာနှပကြှတာ၊ အဟီး လူတိုင်းတော့ လကမြခံဘူး ၊ ခွိတပြေးတဲ့လူရှိမှ ရတာ၊ ဈေးလည်းကြီးတယ်။ ကားပါကငကြလည်း အနောကဖြကမြှာဆိုတော့ လူမမှငဘြူး၊ နောကပြှီး တောရြုံလည်း ဒီရပကြှကထြဲ ဘယသ်ူလာလို့လဲ ၊ ငါသာ ကံဆိုးတာ၊ ဆောပြင့လြာပြီး ဘိက ကိုယ့အြိမဘြေးဆို ဘယလြို လုပလြို့ရမလဲ ဟားဟား”
“အောျ အဲလိုလား”
“အင်း နပေါဦး မင်းကရော ဘာလို့ မေးတာလဲ”
“အင်း ငါသိတဲ့ ကားတဈစီး အဲဒီခွံထဲ ဝငသ်ှားလို့ပါ၊ ငါထငတ်ာ သူ့အသိအိမမြို့လို့လားလို့ ”
“မဟုတဘြူး ဘိလာတာပဲ ဖြစ်မယ်၊ ဝငသ်ှားတာ ဘယလြောကကြှာပြီလဲ”
“အင်း မင်းတို့ ပြဲမပြီးခငဆြိုတော့ တဈနာရီကြောကြွောလြောကတ်ော့ ရှိမယထြငတ်ယ်”
“အင်း ဒါဆိုရငတ်ော့ မသချောတော့ဘူး ၊ များသော အားဖြင့ကြ တဈနာရီဆကရြှင်၊ နှစ်နာရီ ဆကရြှင် စသဖြင့ြ ယူကြတာဆိုတော့ မင်းတွေ့တဲ့ အခွိနကြနေ တဈနာရီတိတိ သို့မဟုတ် နှစ်နာရီတိတိလောကဆြို ပြနထြှကတ်ာကို တွေ့ရမှာပဲ”
“ဟုတလြား ဒါဆိုရငတ်ော့ နှစ်နာရီ နီးပါးရှိနပြေီ”
“ဒါဆိုရငလြည်း လာကြာ ငါတို့ ဝရံတာမှာ ထွကသ်ောကပြှီး စပစြုရအောင်၊ အထဲမှာ ဘယသ်ူပါသလဲပေါ့ ခိခိ”
“အင်း စမ်းကြည့်တ်ာပေါ့”
သူတို့နှစ်ယောကြ ဝရံတာမှာ ထွကထြိုငကြာ သောကန်ကြလေသည်ေ။ ထိုစဉမြှာပင် ဒေါသ်ီတာဝင်းတို့အိမမြှ ကားကလေး ထွကလြာလသည်ေ။ ကားပေါမြှာ ဒရိုငဘြာက ရှေ့မှာထိုင်၍ ဒေါသ်ီတာဝင်းက နောကမြှထိုငလြွှကြ ပါသှားလသည်ေ။
ထွန်းထွန်းက အဲဒီကားလားဟု မေးသောလြည်း သူရိနကြ မဟုတဘြူးဟုသာ ဖြလေိုကသ်ည်။ သူရိန့ြ ခေါင်းထဲမှာ တွေးစရာတွေ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဒေါသ်ီတာဝင်းက တခွားဘဲတဈပြနှငေ့ြ ခွိန်းထားပြီး လာတာလား၊ အဲဒါက ဘယလြိုမှ မဖြစ်နိုငခြွေ။ ဒါဆို အိမကြဒရိုငဘြာကို ဘာလို့ အသိပေးမလဲ။ ထိုဘဲကားနှင့ြ လာလိုကရြုံပေါ့။ နောကပြှီး ဒေါသ်ီတာဝင်း တို့ကား ထွကသ်ှားပြီးခွိနမြှာ ဘယကြားမှ ထပမ် ထွကတ်ော့ခွေ။ သူရိန် သံသယဝငလြာခဲ့သည်။ ဒေါသ်ီတာဝင်းများ သူတို့အိမကြ ဒရိုငဘြာနှင့ြ ဖြစ်နေ သလား။ သူရိန့လြီးကြီး ခကြခြှင်း မာတောငလြာခဲ့သည်။
ဒေါသ်ီတာဝင်းမှာ မကြန်ှာခွိုပြီး သဘောကောင်းသောလြည်း တောတ်ောလြေး သန့သ်န့ပြှန့ပြှန့ြ နတတေသ်ူ ဖြစ်သည်။ ဌာနဆိုငရြာမှာလည်း အရာရှိ တဈဦးမို့ လကအြောကင်ယသ်ား တပည့တ်ပန်းလည်းပေါသည်။ အိမမြှ ဒရိုငဘြာနှင့ြ ဖြစ်နိုငသ်ညဟြု ယောငလြို့မှပင် တွေးမိစရာမရှိသော အမွိုးသမီးကြီး ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ ဒရိုငဘြာကိုလင်းသူကိုလည်း သူရိနသ်ိသည်။ သူ့ထကြ လေးငါးနှစ်သာကြီးမည့ြ အညာသား ဖြစ်သည်။ ထိုအိမမြှာ ကားဒရိုငဘြာ အဖြစ် နလောသညမြှာ ကြာလှခွပြေီ။ ဒေါသ်ီတာဝင်းယောကြွား ဦးအောငမြွိုးဘကမြှ ရပဆြှရပေမြွိုး မကင်းသူမို့လည်း အိမမြှာ လူယုံအဖြစ် အောကခြှသေိမ်း အကုနလြုပန်သေူ တဈယောကလြည်းဖြစ်သညမြို့ စွပစြှဲရခကကြှီးဖြစ်သည်။
သို့သောလြည်း သူကိုယတ်ိုငပြင် သူ၏ ဒေါလြေးဖြစ်သူ အနတ်ီခွိုနှင့ြ ဖြစ်ခဲ့တာဆိုတော့ ယောကြွားနှင့ြ မိန်းမ ဘယသ်ူမဆို ဖြစ်နိုငသ်ညဆြိုတာကိုတော့ သူလကခြံသည်။ ထို့ကြောင့လြည်း ပိုသချောအောင် အကဲခပမြညဟြု တေးထားလိုကသ်ည်။
နောကပျိုင်း ဒေါသ်ီတာဝင်းတို့အိမသ်ှားပြီး ညီမလေးကို စာသငပြေးလို့ သူ့အဒေါြ ရှိနခွေိနမြွားတွင် သူရိန် တဈယောကြ အခွအနေကေို အကဲခပကြှည့သ်ောလြည်း ဘာမှမထူးခွား၊ ဒေါသ်ီတာဝင်းကို အကဲခပရြင်းကကို ပိုပိုပြီး လိုးချင်စြိတပြေါကလြာရသည်။ ထိုကြားထဲ အိမမြှာလည်း သူနှင့ြ သူ့အမေ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းတို့ နှစ်ယောကထြဲသာ ရှိကြပြီး သူက ထမင်းစားခွိန် မမှန်၊ ပုံမှန် မဟုတသ်ဖြင့ြ သူ့အမကစေပြီး မှညတ်ှနတ်ောကတ်ီး လုပလြာသညကြို ခံနရသေည်။
တခါတုန်းက သူဂွင်းထုနတော သူ့အမနေဲ့ တန်းတိုး ပြီးကတည်းက သားအမိနှစ်ယောကြ မကြန်ှာပူပြီး မကြန်ှာချင်ြး ကောင်းကောင်း မဆိုငမြိသညမြှာ ကြာလှပြီ။ မေးထူးခေါပြှောလောကြ ဖြစ်ခဲ့သောလြည်း သူ့အဖေ နယပြှောင်းသှားပြီးကတည်းက အိမမြှာ နှစ်ယောကထြည်းဆိုတော့ မပြောမဖြစ် ပြောဆိုကြရင်းမှ တဖြည်းဖြည်း အသားကလွာကြပြီ။ သို့သောြ သူရိနမြှာ အလုပအြပြောင်းအလဲအဖြစ် သူငယခြငွြး အသဈတွနေဲ့ တွဲလာတာလည်းဖြစ်တော့ ခါတိုင်းလို အိမမြှာပုံမှန် ထမင်းမစားဖြစ် ဖြစ်နရသေည်။ သူ့အမကေ ညနပေိုင်းဆို မိသားစုဆုံ ထမင်းစားဖို့ အမြဲတမ်း သတိပေးသည်။ နေ့လညစြာကတော့ ရုံးပိတရြကတ်ှမှသော အတူစားကြရသညမြို့ ညနစော အတူမစားဖြစ်လွှင် မိသားစုခွင်း ဆုံစရာ အကြောင်းမရှိတော့ဟု ပြောသည်။
ဒေါခြငခြွိုဝင်းမှာလည်း ယခု ယောကြွားက ပြနရြောကန်သဖြေင့ြ ယခငကြလို လိုးချင်သ်လို လိုးလို့မရနိုငတ်ော့၊ တခါတလေ တဈလလောကန်မှေ တဈခါလောကသ်ာ အပြငတ်ဈနရောတွင် ခွိန်းပြီးလိုးခွင့ရြလရော၊ သူရိနတ်ဈယောကြ ဆာလောငန်လသေည်ေ။ သူရိနလြည်း သူ့အမေ မှညတ်ှနတ်ောကတ်ီးမှုကြောင့ြ အိမမြှာ အတတန်ိုငဆြုံး ညနစောစားခွိန် ပြနလြာနိုငအြောင် ကြိုးစားရလသည်ေ။
ယခု ဒေါသ်ီတာဝင်းကို သူ စိတလြာနသဖြေင့ြ တဈခွိနလြုံး သူ့စိတထြဲ ဒေါသ်ီတာဝင်းကို မှန်းကာ ထုမိနလရေော၊ သူ့အမကေ ဒေါသ်ီတာဝင်းနှင့ြ တောတ်ောတ်ူသညကြို ယခုမှ သူသတိထားမိလသည်ေ။ နှစ်ယောကစြလုံး ဘောဒြီက အတူတူလောကဖြစ်ပြီး သူ့အမကေ နို့တွေ ပိုပြီးလုံးကြှကာ ကြီးသညကြို သတိထားမိသည်။ ဒေါသ်ီတာဝင်းကတော့ သူ့အမထကြေ ဖငကြှီးသညကြို သတိထားမိသည်။ သို့သောလြည်း တကယတ်မ်းကြတော့ သူ့အမနှငေ့ြ ဒေါသ်ီတာဝင်းတို့ကို မကြန်ှာဖုံးစွပပြှီး ခွဲခိုင်းလွှင် သူခွဲနိုငသ်ညကြ အသားအရညပြင် ဖြစ်လိမ့မြည်။
သူ့အမကေ အသားဖြူ၍ ဒေါသ်ီတာဝင်းက အသားအနည်းငယ် ညိုသည်။ အညိုကြီးမဟုတသ်ောလြည်း သူ့အမလေောကတ်ော့ ဖြူဝင်းမနခွေေ။ ထို့ကြောင့လြည်း တခါတရံ သူ ဒေါသ်ီတာဝင်း ကို မှန်းကာထုနရင်ေးက ပြီးခါနီးအခွိနလြောကတ်ှင် သူ့အမပေုံက ပေါလြာတတလြရော စိတကြို မနည်း ပြောင်းပြီး တခွားမိန်းမတွကေို လိုကမြှန်းပစ်လိုကရြလေ့ရှိသည်။ သို့သောလြည်း ကြာလာတော့ သူ့ကိုယသ်ူ ပြနဆြငခြွပေေးမိသည်။ မှန်းထုတာပဲ တကယလြုပတ်ာမှ မဟုတတ်ာ နပေါစတေော့ စိတထြဲ ဖီးလာလို့ ပေါလြာတဲ့သူ ဘယသ်ူဖြစ်ဖြစ် ထုမယကြှာဟု ဆုံးဖြတလြိုကလြသည်ေ။
ဒေါသ်ီတာဝင်းတို့ကားကို ထွန်းထွန်းတို့ ဘေးအိမမြှာ တွေ့ရသညမြှာ စနနေေ့ နေ့လညပျိုင်းမို့ သူ့ဝမ်းကြဲညီမလေးကို မေးကြည့်လြိုကတ်ော့ သူမအမေ သူ့သူငယခြငွြးတွနှငေ့ြ ပိုကာသှားဆှဲသညဟြု ဆိုသည်။ စနနေေ့ ထိုအခွိနဆြို အပတစြဉြ သှားနကြဟေုဆိုသည်။ ထိုကြောင့လြည်း နောကစြနနေေ့တွင် ထွန်းထွန်းအိမသ်ို့သှားကာ ဝရံတာမှ အကဲခပကြှည့ရြာ ဒေါသ်ီတာဝင်းတို့ကားကို တွေ့ရပြနသ်ည်။ ဒီတဈခါလည်း နှစ်နာရီခန့ကြှာပြီးမှ ထွကသ်ှားသညကြို တွေ့ရသည်။
သူရိန် အကြံထုတရြပြီ။ သူ့မှာ နိုငကြှကရြပြီ ဖြစ်သောလြည်း အဒေါအြရင်းကြီးဆိုတော့ ဘယလြို လုပရြမလဲ၊ ဒေါသ်ီတာဝင်းနှင့ြ နှစ်ယောကတ်ည်း အနှောကအြယှကကြင်းကင်း စကားပြောလို့ ရနိုငမြည့န်ရောနှင့ြ အခွိန်၊ ပြီးရင် ဘယလြိုစည်းရုံးရမလဲ၊ ဦးနှောကစြားနတေုန်း၊ မထငမြှတပြဲ အခွင့အြရေးပေါလြာခဲ့ရသည်။
တဈနေ့ သူရိန့အြမေ ကားအကစြီးဒန့ဖြစ်ကာ ခွကငွြေးဝတအြရိုး နည်းနည်းအကသ်ှားသဖြင့ြ ကြောကပြတတ်ီး စီးလိုကရြသည်။ အိမမြှာလည်း သူရိနကြ မလုပတ်တ် မကိုငတ်တမြို့ အိမမြှာ အဝတလြွှောြ ခကြပြှုတဖြို့ မိန်းမတဈယောကကြို ခေါထြားရသည်။ ထိုအမွိုးသမီးက မနကလြာ ညနပြန်ေ လာလုပပြေးသည်။ သူ့အမကေ အိမရြှေ့ ပကလြကြ ကုလားထိုငမြှာ ထိုငရြငထြိုင်၊ မထိုငရြင် အိပယ်ာထဲ လှဲနရသေည်။ ဒေါသ်ီတာဝင်းက သူမအဈမ သတင်းကြားတော့ အိမလြာမေးသည်။ အခွအနေေ သိသှားတော့ သူမရုံးပိတရြကတ်ိုင်း လာနပေေးသည်။ မနကဆြို သူမဒရိုငဘြာက ကားနှင့ြ လာခပြေးခဲ့ပြီး နေ့လည် ညနေ စသဖြင့ြ လာခေါမြှ ပြနသ်ည်။
အိမမြှာ ခိုင်းဖို့ခေါထြားသည့ြ အမွိုးသမီးက ကြားရကတ်ှမှောသာ လာသညမြို့ ထိုနေ့မွိုးတွင် သူကိုယတ်ိုင် သူမအဈမအတွကြ ခကြပြှုတပြေးသည်။ သူတို့ ညီအဈမနှစ်ယောကြ စကားစမှည် ပြောသည်။ သူရိန့အြမေ အိပပြွောသ်ှားသည့ြ အခွိနမြွိုးတွင် သူမက အိမရြှေ့ခန်းတွင် တီဗီထိုငကြှည့တ်တသ်ည်။
သူရိနလြည်း သူ့အမကေို တဈယောကထြည်း မဖြစ် အောငဆြိုပြီး သူကလည်း အိမမြှာပဲ နနသေည်ေ။ ထို့ကြောင့ြ သူ့အမေ တရေးတမောအိပခြွိနတ်ှင် သူနှင့ြ ဒေါသ်ီတာဝင်းတို့ နှစ်ယောကတ်ည်း ရှိနကြသေည်။ သို့သောြ ဖြစ်ခါစ တဈပတလြောကကြတော့ သူ့အမစေိတကြှောင့ြ ဘာမှမလုပဖြစ်၊ တဈပတလြောကကြှာပြီးတော့ အသားကသွှားတော့ ဒေါသ်ီတာဝင်းကို လိုးချင်စြိတကြ ပြနထြလာသည်။
နေ့လညခြင်းတဈခု ထုံးစံအတိုင်း သူ့အမေ အိပပြွောသ်ှားတော့ ဒေါသ်ီတာဝင်းကို သူရိနကြ ပြောစရာရှိလို့ဟုဆိုကာ သူ့အခန်းထဲသို့ ခေါလြာခဲ့သည်။ ဒေါသ်ီတာဝင်းက အဖြူရောင် ပြောင် ရငဖြုံးလကရြှည် နှင့ြ အောကကြလည်း အဖြူရောငပြေါမြှ ပန်းအပြင့တ်ှေ စီထားသည့ြ ထမိနကြို တင်းတင်းလေး ဝတထြားသဖြင့ြ ဖငလြုံးကြီးက ကားစွင့တ်ကန်သည်ေ။
“တီဝင်းနဲ့ လင်းသူနဲ့ ဖြစ်နကြတောကို သားသိတယ်”
“ဟင်”
အခန်းထဲရောကသ်ညန်ှင့ြ သူရိနလြည်း ပြောခလွိုကတ်ော့သည်။ ဒေါသ်ီတာဝင်း မကြန်ှာပကြသ်ှားသည်။ သို့သောြ အသံကို ထိန်းရင်းက
“သား ဘာကိုပြောနတောလဲ တီဝင်း မသိဘူး”
“တီဝင်းနဲ့ ကိုလင်းသူတို့ စနနေေ့တိုင်း သှားလိုးနကြတေဲ့ ဘိကို သားသိတယလြို့ ပြောတာ တီဝင်း”
ဆကပြှီးလိမလြို့ မရတော့ဘူးဆိုတာ သိသှားတော့ ဒေါသ်ီတာဝင်းမကြန်ှာ ညိုးကသွှားသည်။ တူဖြစ်သူကိုလည်း မကြန်ှာချင်ြး မဆိုငရြဲသဖြင့ြ မကြန်ှာကို တဖကလြှည့လြိုကသ်ည်။ နောကတ်ော့ ရဲဆေးတငပြှီး သူရိန့ဘြကကြို လှည့လြိုကကြာ သူရိန့လြကကြို ဆှဲပြီး
“သား တီဝင်း တောင်းပနပြါတယ်။ တီဝင်းမှာလည်း အကြောင်းရှိလို့ပါ၊ ဒါပမေဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တီဝင်း မှားပါတယ်။ သား ဘယသ်ူ့ကိုမှ မပြောပါနဲ့လို့ တီဝင်းတောင်းပနပြါရစေ၊ သားစိတအြလိုကြ ဖြစ်စရပေါမယ်”
“သား စိတမြကောင်းဘူး တီဝင်းရယ်”
“တီဝင်းလည်း စိတမြကောင်းပါဘူး သားရယ်၊ ဒါပမေဲ့ သား လွှောကပြှောလိုကရြင် တီဝင်းတို့တွေ ကိုယ့ပြေါငကြိုယ် လှနထြောင်းသလိုပဲ ဖြစ်တော့မှာပေါ့ သားရယ်၊ တီဝင်း မှားပါတယ်၊ အဈ အီး ဟီးးးး ရှှတဈြ”
ဒေါသ်ီတာဝင်းက သူရိန့ကြိုဖကပြှီး ငိုလသည်ေ။ သူရိနမြှာ ဒေါသ်ီတာဝင်းကို အလိုကသ်င့ြ ထွေးဖကထြားလိုကတ်ော့ ဒေါသ်ီတာဝင်း နို့ကြီးတွကေ သူ့ရငဘြတမြှာ အိကနဲ နသည်ေ။ သူက ဒေါသ်ီတာဝင်း ကြောကလေးကို သူ့လကဖြဝါးဖြင့ြ ပြတသ်တန်လေိုကရြင်းက
“သား စိတမြကောင်းဘူး ဆိုတာက တီဝင်းကို နှမှောလို့ပါ တီဝင်းရယ်၊ လင်းသူမှလား တီဝင်းကလည်း”
သူရိနကြ ပြောရင်းဆိုရင် သူ့လကဖြဝါးတွကေို ဒေါသ်ီတာဝင်း ကြောမှတဆင့ြ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး လွှောဆင်းကာ ဒေါသ်ီတာဝင်း တငပြါးကားစွံစွံကြီးပေါြ တငလြိုကသ်ည်။ ပထမ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ပြတပြေးနရင်ေးကမှ အသာအယာ ဆုပန်ှယလြသည်ေ။ ထိုအခါမှ ဒေါသ်ီတာဝင်းက သတိထားမိသှားကာ သူရိန့ြ ရငခြှငမြှ ခွာထွကဖြို့ ကြိုးစားလသည်ေ။ သို့သောလြည်း သူရိနကြ မလှတပြေးသေးပဲ ဆကဖြကတ်ှယထြားရင်းက၊
“တီဝင်း အဲဒီကိဈစကိုသာ အနကြယမြွိုး သိသှားရင် ဘယလြိုဖြစ်မယ် ထငသ်လဲ”
“အမလေး သူ့ကိုတော့ တီဝင်းက ဂရုမစိုကပြေါင်၊ သူ့ကြောင့ပြဲ အဲလိုဖြစ်ကြရတာ”
ဒေါသ်ီတာဝင်းရဲ့ တငပြါးအိအိကြီးများ၏ အထိအတွေ့ကြောင့ြ မာတောငလြာသော သူရိန့လြီးကြီးမှာ ဒေါသ်ီတာဝင်း ဗိုကသ်ားများကို ထိုးထောကန်လပြေေီ။ ဒေါသ်ီတာဝင်းကလည်း သူ့တူ လကန်ှင့ြ လီးတို့၏ အပြုအမူကြောင့ြ သဘောတော့ ပေါကလြိုကလြပြေီ။
“သူရိန် သား ဘာတွလေုပန်တောလဲ”
“တီဝင်းကို သား နှမှောလို့ပါ၊ လင်းသူလို ကောငမြွိုး နဲ့ ဖြစ်မဲ့အစား သားကိုပဲ ပေးလိုးလိုကပြါလား တီဝင်းရယ်”
“ဟှန့ြ ထငသ်ားပဲ၊ နငတ်ို့ ယောကြွားတွဟောလေ၊ စောကပြတဆြိုရင် ပြီးရော၊ ဘယသ်ူ့ စောကပြတပြဲ ဖြစ်ဖြစ် ဟုတလြား”
ဒေါသ်ီတာဝင်း၏ အပြောအဆိုကြောင့ြ သူရိနပြင် တွန့ကြနဲ ဖြစ်သှားရသည်။ ဟိုကြ ဘာတွေ ပေါကကြှဲကုနပြလဲဟဟု တွေးမိသည်။ သို့သောလြည်း အရှိနမြပကြြ
” ဟုတပြါဘူး တီဝင်းရယ်၊ တီဝင်းကို သား နဂို ကတည်းက ခစွခြငွန်တောပါ၊ လင်းသူနဲ့ ကိဈစက တိုကဆြိုငပြှီး သား သိသှားရတာပါ။ သား တီဝင်းကို ဘလကမြေးလလြည်း မလုပခြငွပြါဘူး”
ဒေါသ်ီတာဝင်းမှာလည်း လသေံ အနည်းငယ် ပြော့ ကသွှားပြီး။
“ကဲပါ သား ဘာလိုချင်သ်လဲဆိုတာ တီဝင်း သိပါတယ်။ တီဝင်းလည်း အခုပဲ စဉြးစားပြီးပြီ။ တီဝင်း မှာလည်း ရငဖြှင့ရြမဲ့သူ မရှိဘူး။ အာ့ကြောင့ြ အဲ့လို ကိဈစတွေ ဖြစ်ခဲ့ရတာပါ။ အခု တီဝင်း ရငဖြှင့ရြမဲ့သူ တွေ့ပြီ၊ သားကို တီဝင်း အကုနပြှောပြမယ်။ သား အဲဒီကိဈစတွကေို ပါးစပလြုံနောလြို့ပဲ တီဝင်း ပြောချင်တ်ယ်”
“အင်းပါ တီဝင်းကလည်း၊ သားက ကလေးမှ မဟုတတ်ော့တာ”
“ကလေးမဟုတမြှန်း သိပါတယ်၊ ဒီကောငကြှီးက နည်းတဲ့ကောငကြှီးမှ မဟုတတ်ာ ဟှန့ြ”
သူရိနမြှာ ဒေါသ်ီတာဝင်းကိုသာ လိုးချင်လြှန်းသဖြင့ြ ကြံစညမြိခွင်း ဖြစ်သဖြင့ြ ဒေါသ်ီတာဝင်း အကုနဖြှင့ြ ပြောပြမယ် ဆိုတာကိုပင် ဂရုမစိုကတ်ော့။ ဒေါသ်ီတာဝင်း နှုတခြမ်းအစုံကို ကဈဆငစြပေးတော့သည်။ ဒေါသ်ီတာဝင်းကလည်း သူ့ကို ပြနဖြကတ်ှယကြာ အနမ်းတုန့်ပြနလြသည်ေ။ သို့ဖြင့ြ ခဏတာအတွင်း တူဝရီးနှစ်ယောကစြလုံး မိမှေးတိုင်း ဖမှေးတိုင်း ကိုယလြုံးတီးဘဝသို့ ရောကသ်ှားကြလသည်ေ။
ဒေါသ်ီတာဝင်းကို ကုတငပြေါြ ပကလြကလြှဲစကော သူမ ပေါငလြုံးကြီးနှစ်လုံးကြား သူရိန် ဝငလြိုကသ်ည်။ ဒေါသ်ီတာဝင်း စောကဖြုတကြှီးမှာ အမှှေးအမှှငတ်ို့က မထူမပါး ဖုံးထားသောလြည်း ဖောင်းဖောင်းဖြစ်လသည်ေ။ သူရိနကြ စောကမြှှေးတို့ကို သူ့လကထြိပကြလေးများဖြင့ြ ဖယပြှီး စောကဖြုတန်ှုတခြမ်းသား တွန့တ်ှန့လြေးများကို လကဖြှင့ြ ထပဖြှဲလိုကရြာ နီရဲရဲ အတွင်းသားလေးများကို မှငရြလသည်ေ။ သူရိနကြ သူ့လွှာကြီးဖြင့ြ ထိုးလကြလြိုကတ်ော့ ဒေါသ်ီတာဝင်းမှာ တွန့ကြနဲ ဖြစ်သှားသည်။
သူမလကမြွားဖြင့ြ သူရိန့ခြေါင်းကို ပြတပြေးနရင်ေးက တရှီးရှီးနှင့ြ ငှီးသံလေး ပေးနလသေည်ေ။ သူရိနကြ သူမစောကစြေ့ကို လကခြွောင်းထိပကြလေးဖြင့ြ ဖိပြတပြေးရင်း စောကခြေါင်းထဲ လွှာကို ထိုးထိုးထည့တ်ော့ ဒေါသ်ီတာဝင်း ဖငကြှီးက မှေ့ယာမှ ကြှတကလြာလသည်ေ။ သူရိနမြှာ သူ့လီးလည်း တောငန်ပြေီမို့ သူ့ကိုယကြို တပတလြှည့လြိုကကြာ ဆဈစတီနိုင်းပုံစံ လုပလြိုကသ်ည်။ ဒေါသ်ီတာဝင်းကလည်း အတွေ့အကြုံရှိသူ ပီပီ၊ သူမ မကြန်ှာပေါဝြဲကာ တန်းလန်းကြီး ဖြစ်နသညေ့ြ သူရိန့လြီးကြီးကို လကဖြှင့ြ ဖမ်းဆုပကြာ သူမပါးစပဖြှင့ြ ငုံစုပလြိုကလြသည်ေ။
သူတို့ နှစ်ယောကစြလုံးမှာ တူအရီးချင်ြး လုပန်ကြသေညဆြိုတာကိုလည်း အသိစိတမြှာရှိနတေော့ ပိုပြီးဖီးတကြ နကြလေသည်ေ။ ဒေါသီတာဝင်း စောကဖြုတမြှာ အရညတ်ှကေ စိမ့ထြှကကြနွပြေီး သူရိန့ြ လီးကြီးကလည်း ဒေါသ်ီတာဝင်း ပါးစပထြဲတွင် အရမ်းကို မာတောင် တောင့တ်င်းဖောင်းကားလာလသည်ေ။ သူရိနကြ သူ့ပါးစပကြို ဒေါသ်ီတာဝင်း စောကဖြုတမြှ ခွာလိုကပြှီး။
“တီဝင်း ကြှနတ်ောြ တီဝင်း ပါးစပထြဲမှာ မပြီးချင်သ်ေးဘူး၊ ပထမဦးဆုံးအနနေဲ့ စောကဖြုတကြိုပဲ လိုးချင်တ်ယ်”
ဟု ပြောကာ ထလိုကတ်ော့ ဒေါသ်ီတာဝင်းလည်း သူရိန့လြီးကြီးကို သူမပါးစပထြဲ ငုံထားရာမှ လှှတပြေးလိုကသ်ည်။ သူရိနကြ ဒေါသ်ီတာဝင်း ပေါငန်ှဈလုံးကြားဝငကြာ သူ့လီးကို ဒေါသ်ီတာဝင်း စောကဖြုတဝြမှာ တေ့လွှကြ ဖိသှင်းကာ သူမအပေါြ အုပမြိုးပြီး မကြန်ှာကို ငုံ့ကြည့်လြိုကသ်ည်။
“အင်း ကြှနတ်ောကြ ဒီဘဝမှာတော့ ကြှနတ်ော့အြနတ်ီ လှလှလေးကို လိုးရဖို့ဆိုတာ အိပမြကပြဲလို့ ထငထြားတာ အခုတော့ အဟီး”
“အံမယ် ပိုပြီ ကိုပို၊ လူကို ဘာလို့ အဲ့လိုကြည့်န်တောလဲ ရှကစြရာကြီး”
သူရိနကြ သူ့လီးကြီးကို ဒေါသ်ီတာဝင်း စောကဖြုတထြဲ အဆုံးထိသှင်းကာ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ပြနဆြှဲထုတလြိုကြ ပြနသ်ှင်းလိုကန်ှင့ြ အရှိနယ်ူပြီးမှ တဖြည်းဖြည်းချင်ြး အရှိနတ်ငကြာ ဆောင့လြိုးတော့သည်။
“ဖြတ်…ဖြတ်..ဖတ်..ဖတ်..စွိ..”
“အိ….အ…..အိ…..အီးးးးးး ရှီးးးးးး”
သူရိနမြှာ လိုးကောင်းကောင်းနှင့ြ အဆကမြပြတ် ဆောင့ကြာ လိုးနသဖြေင့ြ အခွိနမြကြာလိုကပြဲ ပြီးချင်လြာသည်။ ဒေါသ်ီတာဝင်းလည်း မကြလြုံးလေး မှေးစင်းရင်းက သူရိန့လြကမြောင်းတွကေို ဆုပကြိုငရြင်း ငှီးတွားလာသည်။
“အား သူရိန် မှနမြှနလြေး.. တီဝင်း ပြီးတော့မယ်… အိုးးးး ရှီးးးးးးးး အီးးးးးးးး”
ဒေါသ်ီတာဝင်းလည်း အပြီး သူရိနကြလည်း သူလီးကြီးထဲမှ လရညတ်ှကေို ပန်းထုတကြာ ပြီးလိုကတ်ော့သည်။
“အား ကောင်းလိုကတ်ာ တီဝင်းရယ် အီစိမ့သ်ှားတာပဲ”
သူရိနကြ သူ့လီးကြီးကို တီဝင်းစောကဖြုတထြဲမှ မထုတသ်ေးပဲ စိမထြားရင်း နှစ်ယောကဖြကကြာ နားနကြလေသည်ေ။ ခဏတာ နားလိုကရြင်း အမောပြသှေားမှ သူရိနကြ ခုဏစကား ပြနကြောကလြသည်ေ။
“တီဝင်း ခုဏတုန်းက လင်းသူနဲ့ ကိဈစကို ဘယသ်ူ့ကို မှ မပြောပါနဲ့လို့လည်း ပြောတယ်၊ အနကြယမြွိုး သိသှားမှာကြတော့လည်း ဂရုမစိုကဘြူးတဲ့၊ သူ့ကြောင့ပြဲ အဲလို ဖြစ်ရတာဆိုတာလေး ပြနရြှင်းပြစမ်းပါဦး”
“အင်း အဲဒီကိဈစကို ပြောချင်န်တော အသည်းထဲမှာ ယားနတောပေါ့ သားရဲ့၊ တီဝင်းမှာ ဘယသ်ူ့ကိုမှ ရငဖြှင့လြို့ မရဘူးလေ၊ ဘယသ်ူ့ကို သှားပြောပြော ကိုယ့မြိသားစုပဲ အရှကတ်ကြဲ အကြိုးနည်းနဲ့ ဒုကျခရောကရြမှာလေ။ အခုကြတော့ သားကို မိသားစုချင်ြးဆိုတော့ ပြောလို့ရသှားပြီ၊ တီဝင်း ရငဖြှင့ရြမဲ့သူ ရပြီလို့ ပြောတာ”
“အင်း သားဆီကတော့ ဘယကြိုမှ သတင်းမပေါကစြရပေါဘူး စိတခြပြါ၊ တီဝင်းက သားရဲ့ အဒေါအြရင်းကြီးဟာကို”
“အင်း ဒီလိုသားရေ၊ မင်း အနကြယမြွိုးက ခွေးကငွ့ခြှေးကြံ လုပတ်ာက စတာပါပဲ”
“ဟင် ဘယလြို ဘယလြို”
ဒေါသ်ီတာဝင်း ပြောပြသည့ြ အကြောင်းအရာကို နားထောငပြှီး သူရိနတ်ဈယောကြ ပါးစပအြဟောင်းသား ဖြစ်သှားခဲ့ရသည်။ မဖြစ်ပဲ ခံနိုငပြါ့မလား၊ သူက သူ့အဒေါတ်ှကေို လိုးနရတော သူ့ကိုယသ်ူ ဟတကြိုး အင်းဆကခြစွသ်ူဟု ဂုဏယ်ူနတော။ အခုတော့ သူ မထငမြှတသ်ည့ြ အဖြစ်အပကြကြို သူ့အဒေါကြိုယတ်ိုငကြ ပြောပြတာ ကြားလိုကရြတော့ တကိုယလြုံး ကြကသ်ည်းထကာ သှေးတွေ ပူတကလြာသည်။
ဒေါသ်ီတာဝင်း အပြောအရတော့ သူ့ယောကြွား ဦးအောငမြွိုး၊ သူရိန့အြခေါြ အနကြယမြွိုးက ၊ သူနှင့ြ ဒေါသ်ီတာဝင်းတို့၏ သမီးကြီး စိုးသီရိဝင်းနှင့ြ ဖြစ်နသညေတ်ဲ့။ သားအဖအင်းစကြ ဟတကြိုးကြီးပါလား။ သူတို့နှစ်ယောကြ အနအထေိုင် အရမ်း ပူးကပလြှန်းတာကို မသင်ျကာသဖြင့ြ လိုကခြွောင်းရာမှ အပြငဟြောတ်ယ် တဈခုကို သှားတာကို တွေ့လိုကရြသည်။ နောကတ်ော့ သူမ အလုပကြိဈစနှင့ြ အိမပြှနန်ောကကြမွညဆြိုပြီး သူမတို့ အခန်းထဲက အဝတဘြီရိုထဲ ပုန်းနရင်ေး ချောင်းတော့ သမီးကြီးကို သူမတို့လငမြယား အိပသ်ော ကုတငကြှီးပေါြ တွင် သူမယောကြွားက ပကပြကစြကစြကြ လိုးနတောကို မကြမြှငတ်ှေ့လိုကရြလသည်ေ။
သမီးဖြစ်သူကို ငှဲ့ညှာပြီး ဘယလြို ဖြရှင်ေးရမှန်းမသိ ဖြစ်နစဉြေ၊ သူမနှင့ြ အနီးကပန်သညေ့ြ ဒရိုငဘြာ လင်းသန့ရြဲ့ မိန်းမကလည်း ကလေးမှေး၊ လင်းသန့ကြ သူမကို နဂိုကတည်းက ခိုးခိုးကြည့်န်သညေကြို သတိထားမိသော ဒေါသ်ီတာဝင်းကလည်း ယောကြွားကို အရှဲ့တိုကခြငွသ်ဖြင့ြ မှောင်း ပေးလိုကသ်ည်။ လင်းသူကလည်း မိန်းမ ကလေးမှေးပြီးခါစ ငတန်တောနှင့ြ လိုးဖြစ်သှားကြသည်။
သူမ ဘဝတလွှောကလြုံး သူမယောကြွား၏ လီးတဈချောင်းတည်းဖြင့သ်ာ ခံဖူးသော ဒေါသ်ီတာဝင်းတဈယောကြ ရှဲ့ရင်းကမှ လင်းသူရဲ့ အလိုးအဆောင့တ်ှေ အပေါြ စွဲလန်းသှားရသည်။ ထို့ကြောင့လြည်း သူမ ယောကြွားနှင့ြ သမီးကြီးတို့ကို သူမ သိနတော မပြောတော့ပဲ ၊ လင်းသူနှင့သ်ာ ဆကစြခန်းသှားနမေိတော့သညမြှာ ယခုအခွိနအြထိပင် ဖြစ်တော့သည်။
ဒေါသ်ီတာဝင်း ဇာတလြမ်းပြီးတော့ သူရိန့လြီးကြီးမှာ သံချောင်းကြီးအလား မာတင်းနလပြေေီ၊ အဖေ နှင့သ်မီး အင်းစကမြှာ သူ့လိုလူတောင် ဟဲဗီးကြီး ဖြစ်နရသေည် မဟုတပြါလား၊ ဒေါသ်ီတာဝင်းကလည်း သိလိုကသ်ည်။
“ဟှန့ြ နင့ဟြာက သူတို့နှစ်ယောကအြကြောင်း သိလိုကတ်ာနဲ့ ခကြခြှင်းကို မာတောငလြာပါလား ”
“အင်းပေါ့ တီဝင်းကလည်း၊ တွေးကြည့်ရြုံနဲ့ လီးတောင် ပေါကကြှဲတော့မယ် တီဝင်းရယ်၊ လေးဘကထြောကပြေးပါလား တီဝင်းကို ဒေါ့ကီ ဆှဲချင်လြို့”
“ဟယ် ဘာဆိုငလြို့လဲ ”
“ဆိုငတ်ော့ မဆိုငပြါဘူး တီဝင်းရယ်၊ တီဝင်း ဖငကြှီးကို ကြည့်ပြှီး ကြှနတ်ောြ နောကကြနေ ခွေးလိုး လိုး ချင်န်တော ကြာလှပါပြီ”
“ဟယ် စကားပြောတွကလေည်း မိုကရြိုင်းလိုကတ်ာ၊ အင်းလေ မထူးပါဘူး၊ ငါတို့ အမွိုးတွကေ ခွေးမွိုး တွပေဲဟာ၊ အဖကေ သမီးကိုလိုး ၊ တူက အဒေါကြို လိုးနဲ့၊ ဟင်း သားက အမကေို လိုးဖို့ပဲ ကနွတ်ော့တယ်”
“ဟာဗြာ တီဝင်းကလည်း”
ဒေါသ်ီတာဝင်း စကားက သူရိန့ကြို မိုးကြိုးမှနလြိုကသ်လိုပင် တုနတ်ကသ်ှားကာ လီးကြီးမှာ တဆတဆြတ် ခါတုနတ်ကသ်ှားရသည်။ သူရိန်၏ မာတောင် တောင့တ်င်းနသေော လီးကြီးကို ငုံ့ကြည့်ရြင်း ဒေါသ်ီတာဝင်းက တခစ်ခစ် ရယလြိုကကြာ။
“အင်း ကြည့်ပြါလား ဒါလေးပြောလိုကတ်ာနဲ့ သူ့လီးကြီးက ဒုံးပြံကြီးလို ဖြစ်နလေိုကတ်ာ ခွိ၊ တကယ် လိုးချင်န်မှန်ေး အသိသာကြီး ဟင်းဟင်း၊ ငါ့အဈမ နင့အြမကေ ငါ့ထကတ်ောင် နို့ကြီးပြီး ဖငကြလည်း တောင့သ်ေးတာ၊ လူတိုင်းက နောကပြှနကြှည့ရြတယ်၊ နငလြိုးချင်တ်ာလည်း ငါ အပြဈမပြာပါဘူး ခိ”
“ဟာဗွာ တီဝင်းကလည်း ကြှနတ်ော့ကြို ငရဲကြီးအောင် ပေါကကြရတွေ မပြောနနေဲ့။ လုပပြေးဗွာ လေးဘကထြောကပြေးတော့”
ဒေါသ်ီတာဝင်းက ကိုယကြို တပတလြှိမ့လြိုကပြှီး မှောကရြာမှ ဖငကြုန်းပြီး လေးဘကထြောကထြလိုကသ်ည်။ နဂိုကမှ ကားစွင့န်သေော ဖငလြုံးကြီးများက ကားစွင့တ်ကလြာခဲ့သည်။ ပေါငလြုံးကြီး နှစ်လုံးကြားမှ စောကဖြုတ် ဖောင်းဖောင်းကြီးက စောကရြညတ်ှနှငေ့ြ ခုနက လရညတ်ှတေို့ဖြင့ြ အရညလြဲ့နသည်ေ။ သူရိနကြ သူ့လီးကြီးကို ကမူးရူးထိုးပင် ထိုးသှင်းထည့လြိုကရြာ ဒေါသ်ီတာဝင်းပင် အောသ်ှားရသည်။
“အား….အီးးးး ဖြည်းဖြည်းးးးးးကြာ ရှီးးးး”
သူရိနကြတော့ မကြားတော့ပါ။ ဒေါသ်ီတာဝင်း ဖငလြုံးကြီးနှစ်ခုကို ကိုငလြွှကြ နောကမြှ အားရပါးရ ဆောင့လြိုးနတေော့သည်။ မကြန်ှာမမှငရြလွှင် ဘယသ်ူမှန်း ခွဲမရနိုငသ်ည့ြ တီဝင်းနှင့ြ သူ့အမေ ဘယသ်ူ့ကို မှန်းလိုးနသလေဲ ဆိုတာကိုတော့ သူရိနမြှတပါး မညသ်ူမွှ သိနိုငမြည် မဟုတပြေ။
ဒေါသ်ီတာဝင်းနှင့ြ သူရိနတ်ို့ နှစ်ယောကမြှာ အတိုငအြဖောကြ ညီသလို ကာမရမကမြွားကလည်း ပြင်းထနလြှသဖြင့ြ အတွဲညီညီ လိုးဖြစ်နကြသေည်။ ဒေါသ်ီတာဝင်းကလည်း သူ့အဈမအကြောင်းပြကာ သူရိနတ်ို့အိမသ်ို့ အမြဲလာသည်။ လာသည့အြခွိနကြ လည်း သူရိနရြှိနမညေ့ြ အခွိနမြွိုး ဖြစ်သည်။
ဒေါသ်ီတာဝင်းမှာ ဖြင့မြပြောသောလြည်း သူမ ယောကြွားနှင့ြ သမီးတို့ ဖြစ်ကြသညကြို သူမအနနှငေ့ြ တကယတ်မ်းက ဒေါသဖြစ်တာထကြ တဏှာဆန်ဒတွေ ထကြှလာတာက ပိုနသညေကြို သူမ ကိုယတ်ိုင် သူမ သိလသည်ေ။ သူမ ငယစြဉကြ သူမအဖပေေါြ ဆန်ဒတွေ ဖြစ်ပေါခြဲ့ဖူးသောလြည်း ထိုစဉကြ ထိုသို့သော အဖြစ်အပကြဆြိုတာ ကြားပငမြကြားဖူးသော ကိဈစရပမြို့၊ သူမစိတကြူးနှင့ြ ကိုယ့ဟြာလေး ကိုယပြှတကြာ ဆန်ဒတွကေို ဖြဖြေောကခြဲ့ရသည်။ အခုတော့ သူမ စိတကြူးယဉခြဲ့တာတွကေို သူမသမီးက အကောငအြထညဖြောြ တကယလြုပန်တေော့ သူမ မနာလိုဝနတ်ို ဖြစ်ရရုံမက ကာမ ရမကတ်ှကလေည်း တိုးပြားထလာရသည်။
ထို့ကြောင့လြည်း သူမလင် ဖောကပြှနလြို့ သူမလည်း ဖောကပြှနသ်ညဟြု အကြောင်းပြကာ လင်းသူကို ရလောမှောင်းပေးလုပရြင်း အလိုးခံခဲ့တာဖြစ်သည်။ အခုတော့ တူဖြစ်သူနှင့ြ လိုးဖြစ်သှားသညဆြိုတော့ သူမ၏ အင်းစကြ ဆန်ဒကလည်း ဖြည့ဆြည်းပြီးသား ဖြစ်နရတေော့သည်။ ထို့ကြောင့လြည်း ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းခွထေောကြ ပြနကြောင်းသှားပြီးတာတောငမြှ စနတနေင်ျဂနှလေို နေ့မွိုးတွမှော အကြောင်းမရှိ အကြောင်းရှာ သူရိနတ်ို့ အိမလြာပြီး၊ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်း လဈတာနှင့ြ သူရိနန်ဲ့ လိုးလေ့ရှိလသည်ေ။
တဈနေ့ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်း သူမသူငယခြငွြး အလှူ သို့ သှားလရော သူရိနကြ ဖုန်းဆကပြှောသဖြင့ြ ဒေါသ်ီတာဝင်း စောစောစီးစီး ရောကလြာလသည်ေ။ သူတို့နှစ်ယောကြ ဆုံတာနှင့ြ ထုံးစံအတိုင်း နှုတခြမ်းချင်ြး စုပန်မ်းကြပြီး ဒေါသ်ီတာဝင်းက ကုတငစြောင်းတွင် ထိုငန်သညေ့ြ သူရိန့ရြှေ့တွင် ဒူးထောကထြိုငကြာ သူရိန့လြီးကို စုပပြေးလသည်ေ။ သူရိနန်ှင့ြ သူမတို့ တဈယောကအြကြောင်း တဈယောကြ တောတ်ောကြို သိနကြပြေီမို့ ထိုနေ့က သူရိန် ဝတခြိုင်းလိုကသ်ည့ြ ဝတစြုံကို ဝတလြာခဲ့သည်။ ပြီးတော့ သူရိနကြ ကိုယတ်ုံးလုံး လုပရြတာထကြ အဝတအြစားအပြည့အြစုံကို လှနလြုပရြတာကို ပိုကြိုကမြှန်းလည်း သိနပြေီမို့ အဝတအြစား မခွှတပြဲ ဒီအတိုင်းပင် လီးကို စုပပြေးလိုကသ်ည်။
အပိုင်း (၃) [ဇာတသ်ိမ်း] ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ