အပိုင်းရှေးရန် – အပိုင်း (၁) ၊ အပိုင်း (၂) ၊ အပိုင်း (၃) ဇာတသ်ိမ်း
⚠️⚠️⚠️ မှတခြကြြ – အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကစြာပဆေိုသညမြှာ မိသားစု မောငန်ှမ သှေးသားရင်း အချင်ြးချင်ြး လိင်းဆကဆြံသော အကြောင်းအရာကို စိတကြူးပုံဖောြ ရေးသားထားခွင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့ြ မကြိုကြ မနှစ်သကပြါက မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပေးပါ။ ယခုဝတ်ထုမှာ စာပသဘေော ရေးသားခွင်း ဖြစ်သဖြင့ြ လိုကလြံအတုယူ ပြုလုပခြှင်းများ မပြုလုပပြါရန် မတ်ေတာရပခြံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️
ဆန်းတဲ့ဖူးစာ
ရေးသားသူ – ထူးခွား
🏵️အပိုင်း ( ၃ ) [ဇာတသ်ိမ်းပိုင်း]🏵️
ထိုနေ့က ဒေါသ်ီတာဝင်း ဝတလြာတာက၊ ဟိုတလော မင်ျဂလာဆောငတ်ဈခုကို သှားတုန်းက အဝတအြစားပင်။ ရငဖြုံးအင်ျကြီလကရြှညကြို အပေါပျိုင်း အတွင်းက ရှငမြှီးပုံစံ အောကခြံအထူသား နရောမှ လှဲ၍၊ ရငည်ှှန့ကြွော နှင့ြ လကမြောင်းတို့မှာ အမဲရောငန်ိုငလြှနဇြာ အသားပါးပါးလေးနှင့ြ၊ အတွင်းမှ အသားကို ထိုးယိုပေါကတ်ှေ့နရသေည်။ အတွင်းမှ ရှငမြှီးပုံစံ အောကခြံက ငှရေောငလြကလြကြ၊ အောကခြံထမိနကြလည်း အနကပြေါမြှာ ထိုငှရေောငအြသား ကန့လြန့အြကြားအကြားနှင့ြ အခွိတထြမိနပြုံစံ ဖြစ်သည်။
ထိုအဝတအြစားနှင့ြ ရိုကထြားသော ဓါတပြုံကို တွေ့ပြီး သူရိနကြ အရမ်းသဘောကသွဖြင့ြ တဈနေ့တော့ ဝတလြာခဲ့ရနပြှောထားခဲ့သည်။ ထိုအဝတအြစားကို ဒီအတိုင်း ဝတပြါက အိမကြလည်း မေးစရာ ဖြစ်နမညေစြိုးသဖြင့ြ ထိုနေ့ညနေ သူငယခြငွြးရဲ့ သမီးလေး စေ့စပပြှဲရှိတော့ အဲဒီကို သှားမည်၊ အတူသှားမည့ြ သူငယခြငွြးအိမ် ဝငမြညဟြု ပြောကာ အိမမြှထွကလြာခဲ့သည်။ လမ်းရောကမြှ သူမအဈမအိမ် အရငသ်ှားမည် ပြောပြီး လင်းသူကို သူရိနတ်ို့အိမ် မောင်းခိုင်းသည်။
လင်းသူကလည်း မလိုးရတာကြာပြီမို့ ဘိကို သှားလိုးကြရအောငဟြု ဒေါသ်ီတာဝင်းကို ပူဆာလသည်ေ။ ဒေါသ်ီတာဝင်းက အခွိနမြရဘူးဟုဆိုကာ လင်းသူကို စိတကြွနပေစြရန်ေ အင်းယားကနန်ား တဈနရောမှာ ကားထဲမှာပင် လီးစုပပြေးခဲ့ရသည်။ သူရိနတ်ို့ အိမရြောကတ်ော့ လင်းသူကို လာကြိုရမည့ြ အခွိနပြှောပြီး သှားချင်တ်ာသှားဖို့ ပြနလြှှတလြိုကသ်ည်။
သူရိနမြှာ ဒေါသ်ီတာဝင်းက သူဝတစြချင်ေသ်ည့ြ အဝတအြစား ဝတလြာတာမို့ အရမ်းကို သဘောကနွမေိလသည်ေ။ နိုငလြှနဇြာအမဲပါးပါးလေး အောကမြှ လကမြောင်းသား ပြည့ပြှည့ဖြှိုးဖြိုးလေးက သူရိန့ကြို အတောြ စွဲဆောငလြသည်ေ။ ကုတငစြောင်းပေါြ ထိုငန်သေော သူရိန့ကြို လီးစုပပြေးနသညေ့ြ ဒေါသ်ီတာဝင်းကို သူရိနကြ အင်ျကြီပေါမြှ နို့တွေ ဆုပကြိုငဖြို့ ကြိုးစားတော့ ဒေါသ်ီတာဝင်းက သူရိန့လြကတ်ှကေို တွန်းဖယပြဈလသည်ေ။ သူမပါးစပထြဲမှ သူရိန့လြီးကြီးကို ဆှဲထုတလြိုကပြှီးမှ၊
“ဟေး အဝတအြစား မခွှတပြဲ လုပခြငွတ်ယဆြိုရင် အဲ့လို မလုပန်ဲ့လေ၊ ဒီအဝတအြစားက ညနေဧည့ခြံပြဲသှားရဦးမှာ ကြကေုနလြို့ မရဘူး”
ဟု ပြောလိုကတ်ော့မှ သူရိနကြ၊
“အင်း သားတော့ ကိုယ့အြတတန်ဲ့ ကိုယစြူးနပြေီ၊ အဟီး၊ မကြန်ှာကရော ဘယလြိုလုပမြလဲ နှုတခြမ်းနီ မိတကြပတ်ှကေ၊”
“အဲဒါတွကေ ဒီကအသှား လမ်းမှာ ဝငပြှငမြှာ ခွိန်းထားပြီးပြီ ခစ်”
“ဟှန့ြ ဒါဆိုရငလြည်း ဒီပါးဖောင်းဖောင်းကြီးပဲ ကိုငတ်ော့မယ် ဟှန့ြ”
ဟု ပြောဆိုကာ ဒေါသ်ီတာဝင်း ပါးဖောင်းဖောင်းကြီးကို သူ့လကဖြဝါးဖြင့ြ ပြတကြိုငလြိုကသ်ည်။ ဒေါသ်ီတာဝင်းက သူ့ကို သဘောကစွှာ ရယမြောလိုကရြင်း လီးကြီးကို ပြနင်ုံ့စုပလြသည်ေ။ ခနအကြာတော့ သူရိန့လြီးကလည်း မတရားမာနပြေီမို့ စောကဖြုတကြို လိုးချင်လြာလပြေီ။
“ကဲပါ တောပြါပြီ တီဝင်း လီးစုပ် အရမ်းတောတ်ာ သားဟာ ထွကကြုနရြင် တီဝင်း အင်ျကြီတွပေေါြ ကကြုနရြင် အဲတော့မှ ကြတောထကြ ဆိုးသှားမယ်၊ လာလာ ထတော့ သား စောကဖြုတလြိုးချင်ပြှီ”
ဒေါသ်ီတာဝင်း ကြမ်းပေါမြှ ထလိုကတ်ော့ လကကြို ဆှဲကာ၊
“တီဝင်း ကုတငစြောင်းမှာ လကန်ှဈဖကထြောကပြှီး ဖငကြုန်းပေး၊ သား အနောကကြနေ ထမိနလြှနလြိုးမယ်”
ဒေါသ်ီတာဝင်းက သူရိနပြှောသလို ကုတငစြောင်းတွင် လကထြောကပြှီး အနောကကြို ကုန်းပေးလိုကတ်ော့ သူမဖငကြှီးက ကားတကလြာသည်။ သူရိနကြ ထမိနကြို အနားမှလှနကြာ ခါးပေါသ်ို့ ကြင်းလုံးတငလြိုကသ်ည်။ သူမက အတွင်းခံ ဗဒေါရောင် လေးကို ဝတထြားရာ သူရိနကြ အောကသ်ို့ ဆှဲခလွိုကသ်ည်။ သူမခွကငွြေးဝတသ်ို့ ရောကလြာသော အတွင်းခံကလေးကို ဒေါသ်ီတာဝင်းက ခွထေောကတ်ဈဖကစြီ မ ဖယကြာ ဘေးနားကြမ်းပြငသ်ို့ ခွထေောကန်ှင့ပြင် တွန်းဖယလြိုကပြှီး သူမ ပေါငန်ှဈလုံးကို ကားပေးလိုကသ်ည်။ သူရိနကြ ဒေါသ်ီတာဝင်း အနောကဖြကမြှ ထိုငခြလွိုကကြာ ဖငကြှီးနှစ်လုံးကို လကဖြှင့ဖြှဲရင်း အရညစြိုနပြေီ ဖြစ်သည့ြ စောကဖြုတကြှီးကို လကြလြိုကသ်ည်။
“အီး….အို့…ရှီးးးးး”
သူရိနကြ သူ့လကခြွောင်းထိပကြလေးဖြင့ြ ဒေါသ်ီတာဝင်း စောကစြေ့လေးကို ဖိပြတခြွပေေးနရင်ေးက စောကဖြုတန်ူတခြမ်းတွကေို လကြပြေးလိုကြ စောကခြေါင်းထဲ လွှာကို ထိုးထည့လြိုကြ၊ လုပပြေးနသည်ေ။ ထိုအခွိန် သူ့မကြစြေ့ရှေ့တည့တ်ည့ြ ရောကလြာသည့ြ ဖငပြေါကည်ိုညိုလေးကိုပါ လွှာဖြင့ြ လကြပြေးလိုကတ်ော့ ဒေါသ်ီတာဝင်း ကိုယလြုံးကြီး တွန့ကြနဲ ဖြစ်သှားရသည်။ သူမကို ဖငပြေါကြ လကြပြေးတာတော့ တခါမှ မခံဘူးခဲ့ခွေ။
သူရိနကြလည်း ဒီနေ့တော့ ဒေါသ်ီတာဝင်းကို ဖငလြိုးဖို့ ကြံရှယထြားတာမို့ ချောဆီရော ကြနဒြုံးရော ရှာထားခဲ့သည်။ သူ့ဘေးနားမှာ အသင့ယ်ူထားသော ချောဆီဘူးလေးကို ဒေါသ်ီတာဝင်း ဖငအြကြဲကြောင်းကြားသို့ ညှဈခလွိုကတ်ော့ ချောဆီလေးက ဖငအြကြဲကြောင်းမှ တဆင့ြ စီးဆင်းကာ ဖငအြပေါကဝြလေးတွင် အိုငလြာလသည်ေ၊၊
“ဟဲ့ ဘာတွတေုန်း သားရယ်”
“ချောဆီပါ တီဝင်းရဲ့ သားပြောထားတယလြေ၊ တီဝင်းကို ဖငလြိုးမယလြို့”
“ဟယ် ဖြစ်ပါ့မလားဟယ်၊ တီဝင်း တခါမှ အလုပမြခံဖူးဘူးနောြ”
“စိတသ်ာလွှော့ထားပါ တီဝင်းရဲ့၊ နာတယပြှောရင် သား ဆကမြလုပပြါဘူး”
သူရိနကြ ဒေါသ်ီတာဝင်း ဖငဝြလေးတွင် အိုငလြာသော ချောဆီတို့ကို သူ့လကမြဖြင့ြ ဖငပြေါကလြေးထဲသို့ ထိုးထိုးထည့ပြေးရင်း တဖကကြလည်း စောကစြေ့ကို အဆကမြပြတ် ကလိနသဖြေင့ြ ဒေါသ်ီတာဝင်းမှာ ဖငကြှီးတယမ်းယမ်းနှင့ြ ဖြစ်လာရသည်။ သူရိနကြ ဘယဘြကလြကခြလညဖြှင့ြ ဒေါသ်ီတာဝင်း ဖငပြေါကကြို ကရိုင်းလိုကြ ဆီထည့လြိုကြ ကရိုင်းလိုကဖြှင့ြ ဖငပြေါကကြို လုပပြေးနရော ဒေါသ်ီတာဝင်းမှာ တဖြည်းဖြည်းချင်ြး ခံလို့ကောင်းလာလသည်ေ။ နောကတ်ော့ လကည်ိုးပါပူး၍ ဖငပြေါကကြို ကရိုင်းရင်း ညာဘကလြကကြလည်း လကည်ိုးလကခြလညန်ှဈချောင်းဖြင့ြ စောကဖြုတကြို လိုးပေးနရော ဒေါသ်ီတာဝင်းတဈယောကြ အရမ်းကို ဖီးတကလြာရတော့သည်။
“အီးးးး အားးးး သားရယ် ဘယလြို လုပန်တောလဲ၊ လိုးပါတော့ကြာ တီဝင်း မနနေိုငတ်ော့ဘူး အီးးးးးး”
“ဘယအြပေါကကြို လိုးရမှာလဲ တီဝင်းရဲ့”
“ဘယအြပေါကြ ဖြစ်ဖြစ်ကြာ လိုးပါတော့ တီဝင်း မရတော့ဘူး ရှီးးးး ကြှတဈြ..”
“အခုလည်း လိုးနတောပဲ တီဝင်းရဲ့၊ လကန်ှဈချောင်းစီနဲ့ အပေါကန်ှဈပေါကလြုံးကို လိုးနတောပဲ”
“သား လီးကြီးနဲ့ လိုးတာကို ခံချင်န်ပြေီကြာ လုပပြါတော့”
“အောြ တီဝင်းက ကိုယ့တ်ူကလေးရဲ့ လီးကြီးနဲ့ ဖငပြေါကထြဲကို လိုးတာ ခံချင်န်ပြေီပေါ့လေ ဟုတလြား”
“အင်းပါကြာ ဟုတပြါတယ်…. အိ…. အိုး…. လုပပြါတော့.. တီဝင်းကို ဖငခြပြါတော့….. ရှီးးးးး ကြှတဈြ…..”
သူရိနလြည်း လီးက အရမ်း မာတောင် တောင့တ်င်းနပြေီမို့ ကြနဒြုံးကို ဖောကကြာ လီးတနကြှီးမှာ စွပလြိုကသ်ည်။ စောကရြညတ်ှေ ရှဲအိုငန်သညေ့ြ ဒေါသ်ီတာဝင်း စောကဖြုတထြဲ လီးကို သုံးလေးခကြလြောကြ ထိုးထည့ြ လိုးပေးလိုကသ်ည်။ ပြီးမှ ဆှဲထုတကြာ သူလကန်ှဈချောင်းဖြင့ြ ကရိုင်းထားသဖြင့ြ ဟတတလေး ဖြစ်နသညေ့ြ ဖငပြေါကလြေးကို တေ့ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဖိသှင်းလိုကသ်ည်။
“အီးးးး နည်းနည်းနာတယ် သား၊ ဖြစ်ပါ့မလား၊ တောကြှာ … အိုးးးးး”
“အင်း… ခဏလေး .. တီဝင်း၊ သား ဖြည်းဖြည်းချင်ြးလုပမြှာပါ ”
သူရိနကြ သူ့လီးကြီး ဒေါသ်ီတာဝင်း ဖငပြေါကလြေးထဲ တိုးဝငသ်ှားတာကို ကြည့်ရြင်းက လီးကြီးပေါကြို လည်း ဖငအြဝကြှကသ်ားလေးက ညှဈထားတာ တင်းတင်းလေး ခံစားနရသေညကြို ဖီးခံနရင်ေး တဈလကမြစီ ရှေ့တိုး နောကဆြုတ် လိုးပေးနလေိုကသ်ည်။ တဈလကမ် ဆှဲထုတလြိုကြ တဈလကမြခွဲလောကြ ဖိသှင်းလိုကြ၊ လုပရြင်း လုပရြင်းက သူ့ဆီးခုံနှင့ြ ဒေါသ်ီတာဝင်း ဖငလြုံးကြီးတို့ ဖိကပမြိပြီး လီးကြီး ဖငပြေါကထြဲ တဆုံးထိ ဝငသ်ှားခဲ့ရလသည်ေ။
“အား သားလီးကြီး တဈချောင်းလုံး တီဝင်းဖငထြဲမှာ ပြည့ကြှပန်တောပဲကြယ် အီးးးး”
သူရိနကြ သူ့လီးကြီးကို ဒေါသ်ီတာဝင်း ဖငပြေါကထြဲ မှုတစြိမထြားရင်းက သူ့လကကြို ဒေါသ်ီတာဝင်း ပေါကရြှေ့မှ ပတကြာ စောကစြေ့ကို ဖိပြတပြှနသ်ည်။ ဒေါသ်ီတာဝင်း ဖငကြှီးက အငှိမမြနေ လူးလှန့လြာရသည်။ ဒေါသ်ီတာဝင်းဖငထြဲ လီးဝငန်တောကို အသားကလွာတော့မှ အသာအယာဆှဲထုတကြာ လိုးတော့သည်။ အရှိနရြလာတော့လည်း ဖငလြုံးကြီးနှစ်လုံးကို လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ဖြဲကာ အသားကုန် ဆောင့လြိုးတော့သည်။
“ဖြတ်..ဖလှတ်…ဖတ်…ဖတ်..”
“အ…အိ…..အု……အူးးးးး ….အ…….ရှီးးးးးးး”
“အိုး …. ကောင်းလိုကတ်ာ တီဝင်းရယ် တီဝင်း ဖငပြေါကကြ စေးကြပန်တောပဲ…အိုးးးးးးး”
“အင်းးးးး တီဝင်းလည်း ကောင်းလာပြီ… သား …. မှနမြှနလြေး… အီးးးးး”
“ဖြတ်….ဖတ်…..ဖြတ်…..ဖတ်…..”
“အား….. ကောင်းလိုကတ်ာ သားးးးးးး ပြီးးးးးးတော့မယ်…..”
“အင်းးးးး ရှီးးးးး”
သူရိနမြှာ လီးကြီးတအားတင်းလာပြီး ပြီးခါနီးကြတော့ ကြနဒြုံးထဲ မပြီးချင်တ်ာကြောင့ြ လီးကို ဒေါသ်ီတာဝင်း ဖငပြေါကထြဲက ကမန်းကတန်း ဆှဲထုတကြာ ကြနဒြုံးကို ဆှဲခွှတ် ကြမ်းပြငကြို ပစ်ခလွိုကသ်ည်။ သူ့လီးကြီးကို လကတ်ဈဖကကြ ဆုပကြိုငလြကြြ ဒေါသ်ီတာဝင်းစောကဖြုတထြဲ ဆောင့ထြိုးထည့လြိုကလြသည်ေ။
“ဖြတ်..ဖလှတ်..ဖတဖြတ်…”
နောကထြပ် ဆယခြကြြ ဆယင်ါးခကြလြောကြ အဆောင့မြှာတော့ လီးထိပကြ လရညမြွား ဖြှတကြနဲ ဖြှတကြနဲ ဒေါသ်ီတာဝင်း စောကခြေါင်းထဲ ပန်းထွကကြုနတ်ော့သည်။ ဒေါသ်ီတာဝင်းမှာလည်း ပူနှေးနှေးလရညမြွား သူမ စောကခြေါင်းထဲ စီးဝင်းလာသညန်ှင့ြ သူမ စောကစြေ့လေးမှာလည်း ကငွကြနဲဖြစ်ကာ တကိုယလြုံးတောင့တ်င်းလွှကြ ကာမအရသာ အထွတအြထိပသ်ို့ ရောကရြလတေော့သည်။
ကုတငပြေါြ တံတောငထြောကခြလွကြြ ကုန်းကာ နားနသေော ဒေါသ်ီတာဝင်းကိုယပြေါြ ထပကြာ မှောကလြွှကြ နားနသေော သူရိနတ်ဈယောကြ သူ့လီးကြီး ပြော့လာပြီး စောကဖြုတထြဲမှ ကြှတထြှကလြာမှ ထလိုကပြှီး ကြမ်းပေါမြှ သူ့ပုဆိုးကို ခွထေောကဖြှင့ြ ညှပမြယူလိုကသ်ည်။ ထိုပုဆိုးနှင့ပြင် ဒေါသ်ီတာဝင်း အဖုတ် ပေါငကြှားတို့တွင် ပကြေံနသေော စောကရြည် လရညတ်ို့ကို သုတပြေးလိုကလြသည်ေ။
“ဘယလြိုလဲ တီဝင်း ဖငအြလိုးခံရတာ ကြိုကလြား”
“အင်း တမွိုးကြီးပဲ၊ မကြိုကဘြူးလို့တော့ မပြောချင်ပြမေဲ့ ကြိုကသ်လားဆိုတော့လည်း မသိသေးဘူး၊ သားကရော”
“သားကတော့ လိုးလို့ကောင်းတယ်၊ တီဝင်းဖငပြေါကလြေးက စေးကြပန်တောပဲ၊ လီးကြီးကို တအားညှဈထားသလိုပဲ”
သူတို့နှစ်ယောကြ တဈခွီပြီးသှားတော့ ရချိုးခန်းသှား သန့ရြှင်းရေးလုပပြှီးနောကြ အိမရြှေ့ခန်းတွင် ခဏထိုငန်ားနကြစေဉြ တူအရီးနှစ်ယောကြ စကားပြောနကြခွေင်း ဖြစ်သည်။
“ဟှန့ြ မင်းကတော့ ကောင်းနေ၊ ဒီမှာတော့ တမွိုးကြီးပဲ ၊ လမ်းလွှောကရြငတ်ောင် ဖငပြေါကကြ နည်းနည်းနာနလေို့ ထိန်းလွှောကန်ရတော၊ ခုန ရဆေေးလိုကတ်ော့ စပတ်တတ်တပြဲ”
“ဆောရီးပါ တီဝင်းရယ်၊ တီဝင်း ဖငကြှီးက လိုးချင်စြရာကြီး ဖြစ်နလေို့ပါ”
“ဖငကြှီးတာနဲ့ လိုးချင်စြရာ ဖြစ်ရရောလား ဟှန့ြ”
“အင်းပေါ့ တီဝင်းရ၊ တီဝင်းဖငကြ ကြီးရုံမက လှလည်း လှတာကိုးလို့”
“အမလေးတောြ အဲလိုမွိုးသာဆို မမကိုလည်း နငလြိုးချင်မြှာပဲ၊ သူနဲ့ ငါနဲ့က အနောကကြ ကြည့်ရြင် ဘယသ်ူလဲဆိုတာ ခွဲမရဘူးလို့ လူတိုင်း ပြောကြတာပဲ ခစ်ခစ်”
“အာ လုပပြှီ တီဝင်းကလည်း၊ တခါတည်း မမေေ့ ကိုပဲ ခလုပတ်ိုကန်တောပဲ၊ ဘယလြိုဖြစ်နတောလဲ၊ အဲလောကရြှနရင်ေ လာ နောကတ်ဈခွီလုပြဦးမယ်၊ ဒီမှာပဲ လုပမြယ် ဆိုဖာပေါမြှာ”
“ဟာ မလုပန်ဲ့ကြာ၊ လာ အခန်းထဲ သှားလုပမြယ်၊ တီဝင်း ထမိနမြကြအေောင် ထမိနတ်ော့ ခွှတပြေးမယ် ခစ်”
“အင်း လာ သှားမယ်”
ဒေါသ်ီတာဝင်းက သူရိန့အြခန်းသို့ မသှားပဲ သူမအဈမဖြစ်သူ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းတို့ လငမြယား အိပခြန်းသို့ ဝငသ်ှားလသည်ေ။ သူရိနကြ သူ့ကို တီဝင်း တမငဆြှနမှန်ေး သိသောလြည်း သူလည်း ဖီးလာနသည်ေ။ သူ့ရှေ့မှ လွှောကသ်ှားနသညေ့ြ ဒေါသ်ီတာဝင်းကို ကြည့်ရြင်း သူ့အမဟေု တွေးကြည့်လြိုကမြိသညန်ှင့ြ လီးက မတရား တောငလြာခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့လြည်း သူ့အမတေို့ အိပခြန်းထဲ ရောကသ်ညန်ှင့ြ ဒေါသ်ီတာဝင်း ထမီကို အနောကမြှ ဆှဲခွှတခြလွိုကသ်ည်။ ဒေါသ်ီတာဝင်းကလည်း တခစ်ခစ် ရယကြာ ထမီကို ကြင်းလုံးခွှတခြခွဲ့ကာ သူမအဈမတို့ လငမြယားအိပသ်ည့ြ နှစ်ယောကအြိပ် ကုတငကြှီးပေါသ်ို့ တကကြာ လေးဖကထြောကပြေးလိုကသ်ည်။ သူရိနလြည်း အနောကမြှ တကလြိုကကြာ သူ့ပုဆိုးကို ကြင်းလုံးပုံခွှတခြဲ့ပြီး ကုတငပြေါတ်ကကြာ ဒေါသ်ီတာဝင်း အနောကမြှ နရောယူလိုကသ်ည်။ သူ့လီးကို လကတ်ဈဖကဖြှင့ကြိုငကြာ ဒေါသ်ီတာဝင်း စောကဖြုတဝြတွင် တေ့ကာ ဖိသှင်းလိုကသ်ည်။
“အင့ြ.. အီးးးး သားရယ် ဖြည်းဖြည်းကြယ်။ သားဖဖေေ မလိုးတာကြာလို့ မမေေ့စောကဖြုတကြ အပျိုလို ဖြစ်နတောကြယ် အဈ… အို့..”
ဒေါသ်ီတာဝင်းက သူ့အမေ ပုံစံဖြင့ြ သူ့ကို နောကပြှောငကြွီစယ် ပြောလိုကသ်ောလြည်း သူရိနအြဖို့မှာ တော့ သှေးတွေ ဆူတကလြာရသည်။ တီဝင်းက သူ့အမေ ကုတငကြှီးပေါမြှာ လေးဘကထြောကြ ကုန်းထားတော့ ညီအဈမချင်ြးမို့ အနောကမြှ ကြည့်လြိုကတ်ော့လည်း တပုံစံထဲ၊ ညုတုတု အသံကလည်း ခပဆြငဆြငမြို့ နဂိုကတည်းက စိတထြဲ မှန်းမိနသညေ့ြ သူရိနတ်ဈယောကြ ဂမူးရူးထိုးနှင့ြ တဖုံးဖုံး လိုးဆောင့န်မေိတော့သည်။
“အားးး သားလေးးးးး ကောင်းလိုကတ်ာ…. အိုးးးးး ဆောင့ြ.. ဆောင့ြ… ကြမ်းကြမ်းလေးးးးး အူးးးးး”
ခုန တဈခွီပြီးထားသဖြင့သ်ာ ခဏလေးဖြင့ြ ပြီးမသှားတာ ဖြစ်သည်။ သူရိန့စြိတတ်ှကေ တအားထနန်သဖြေင့ြ ဒေါသ်ီတာဝင်း ဖငလြုံးကြီးတွကေို သူ့ပေါငခြှံဖြင့ြ တဖန်းဖန်း ရိုကမြိအောငကြို ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးနလေိုကသ်ညမြှာ ဒေါသ်ီတာဝင်းပင် အရမ်းကောင်းသှားပြီး ကာမဆန်ဒ အထွတအြထိပသ်ို့ ရောကသ်ှားပြီး သူမစောကဖြုတ် အတွင်းသားတွေ နှင့ြ သူရိန့လြီးကို ဆုပပြေးနတေော့သည်။ သူရိနကြလည်း သူ့လီးကြီးကို တီဝင်း စောကခြေါင်းတွင်းက ဆုပကြိုငသ်လို ညှဈပေးနသဖြေင့ြ စိတကြို လွှော့ကာ လရညမြွား ပန်းထုတပြေးလိုကရြင်း ပြီးလိုကရြတော့သည်။
“အား ကြမ်းလိုကတ်ာကြာ၊ ကိုယ့အြမကေို ကိုယမြညှာဘူး တအားလိုးတာပဲ ခစ်ခစ်”
“အာ တီဝင်းကလည်းဗြာ၊ အဲဒါပဲ စနတောပဲ”
“အမယ် ငါ့ကိုကြတော့ စတယတ်ဲ့၊ ငါလည်း မမ ဟနဆြောငရြော နငဟြာကြီးက မာလာလိုကတ်ာ သံချောင်းကတောင် အဖခေါရြဦးမယ် ဟှန်း၊ နင့စြိတထြဲ ဘာဖြစ်နလေဲဆိုတာ ငါ မသိတာကြလို့”
……..…………………………………….
တဈနေ့ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းတို့ မှို့လေးတွင် နှစ်စဉလြုပန်ကြေ ဘုရားပြဲသို့ သှားနကြမေို့ သှားကြလသည်ေ။ နှစ်တိုင်းကတော့ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်း နှင့ြ ဒေါသ်ီတာဝင်းတို့ ညီအဈမမိသားစု လိုကသ်ှားလေ့ရှိသည်။ ဒီတခါတော့ ဦးစောစိုးမိုးကလည်း နယရြောကန်ေ၊ ဒေါသ်ီတာဝင်းယောကြွား ဦးအောငမြွိုး ကလည်း အလုပမြအားသဖြင့ြ၊ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းတို့ သားအမိနှင့ြ ဒေါသ်ီတာဝင်းတို့ သားအမိတို့သာ သှားကြလသည်ေ။
ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းတို့ မိဘများအိမမြှာ အကြီးကြီး ဖြစ်ပြီး သူတို့အတွကြ အခန်းများ ပြငထြားလသည်ေ။ ဒေါသ်ီတာဝင်း နှင့ြ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းတို့ ညီအဈမက တဈခန်း၊ စိုးသီရိဝင်း နှင့ြ မွိုးသီရိဝင်းတို့ ညီအဈမက တဈခန်း၊ သူရိနကြ တဈခန်း သပသ်ပအြိပဖြို့ ပြငဆြငပြေးထားလသည်ေ။ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်း နှင် ဒေါသ်ီတာဝင်းတို့မှာ မှေးချင်ြး သူတို့နှစ်ဦးသာ ရှိသဖြင့ြ သူတို့မိဘများမှာ သူတို့ဝမ်းကြဲ ညီမ အပျိုကြီးနှစ်ယောကဖြှင့သ်ာ နနကြေခွေင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့မှို့ ဘုရားပြဲမှာ နာမညကြှီးကာ အနီးအဝေး မှို့များမှ လာရောကကြှသော အငှိမ့ြ၊ ဇာတ်၊ စတိတရြှိုး စသညတ်ို့ဖြင့လြည်း စညကြားလှသည်။ သူရိနကြတော့ သူ့ဝမ်းကြဲ ညီအဈကိုတို့ဖြင့ြ ပြဲဈေး သှား အရကသ်ောကြ၊ ဖဲသုံးခပြြ၊ အနီထောင် စသဖြင့ြ ပြဲဈေးရှိ လောင်းကစားတို့ကို ဝငကြစားဖြင့ြ ပြောန်လသေည်ေ။
ဒုတိယညတွင် ဒေါသ်ီတာဝင်းတို့ ညီအဈမနှင့ြ တခွားဝမ်းကြဲ ညီအဈမတို့က ဇာတပြှဲသှားကြည့်ကြှမည်၊ ဒေါသ်ီတာဝင်း သမီးနှစ်ယောကန်ှင့ြ သူတို့ ဝမ်းကြဲ ညီအဈမတို့က စတိတရြှိုး သှားကြည့်ကြှမည် ဟု စီစဉထြားကြသည်။ သူရိနကြတော့ ထုံးစံအတိုင်း သူ့ကာစငမြွားဖြင့ြ အရကသ်ှားသောကမြညဟြု အစီအစဉြ လုပထြားလသည်ေ။
သို့သောြ ဒေါသ်ီတာဝင်းက သူရိန့ကြို ကပတ်ိုးလေး မှာထားသည်။ သူမ သှားခါနီးမှာ ခေါင်းကိုကသ်ညဟြု ဆိုပြီး ခနွန်ခေဲ့မည်၊ သူရိနလြည်း စောစောပြနလြာခဲ့ဖို့ မှာလိုကသ်ည်။ သူမ သမီးများလည်း စတိတရြှိုးသှားမညဖြစ်ရာ မနကတ်ဈနာရီ နှစ်နာရီလောကမြှ ပြနရြောကမြည်။ သူမတို့ ဘေးအခန်းမှ သူရိန့အြဖိုးအဖြားလည်း အိပန်လေောကပြှီ ဖြစ်ရာ၊ သူမတို့ အသံမထွကလြွှင် အလုပဖြစ်နိုငသ်ညဟြု မှာထားသည်။
သူရိန် သူ့အမေ မနကပျိုင်း ဘုရားပြဲအသှား ပြငဆြငထြားသည့ြ ရငဖြုံးအင်ျကြီ အကြပလြကရြှည်၊ မိတကြပရြောငန်ှင့ြ၊ အောကကြ ပိတောကခြှောကရြောင် ဗှောငပြေါမြှာ လှိုင်းပုံစံ အတွန့လြေးတွသောပါသည့ြ အခွိတထြမီကို ဝတထြားပြီး နကောမကြမြှနအြဝိုင်း အကြီးကြီး တပထြားသညကြို ကြည့်ပြှီး လီးတောငန်မေိသည်။ အပေါကြ ရငဖြုံးလကရြှည် အကပြကြှောင့ြ ဖောင်းမို့လုံးထနသေော နို့ကြီးများ၊ တင်းတင်းကြပကြှပ် ဆှဲဝတထြားသဖြင့ြ ကားစွင့န်သေော တငသ်ားကြီးများက သူ့ကို သှေးပူလာစသည်ေ။
ဒေါသ်ီတာဝင်းကို သူ့အမအဖြေဈ မှန်းကာ လိုးနခေဲ့သညမြှာလည်း ကြာပြီမို့၊ ယခု ခရီး အတူသှားရင်း နီးနီးကပကြပ် နနရေသေည့ြ သူ့အမကေို ကြည့်ကြှည့ပြှီး လိုးချင်စြိတတ်ှကေ တဖြားဖြား ထနရသေည်။ ထို့ကြောင့လြည်း ဒေါသ်ီတာဝင်းက သူ့ကို အစီအစဉြ ပြောလာတော့ သူ အတောဝြမ်းသာသှားခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဒေါသ်ီတာဝင်းကို လိုးရမှာဆိုတော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘလူးဘောဖြစ်မည့ြ ဒုကျခက ဝေးရမညပြေါ့။
ညဘကြ သူ့ကာစငမြွားနှင့ြ အရကသ်ှားသောကပြှီး ဘုရားဈေးတန်း လောင်းကစား သှားဆော့ကြမညဆြိုတော့ သူ နလေို့သိပမြကောင်း အရကလြည်း များသှားပြီ၊ အိမပြဲ ပြနအြိပတ်ော့မညဟြု ဆငခြွပေေးပြီး သူ့အဖိုးအဖြားအိမသ်ို့ သူရိနတ်ဈယောကြ အမှနပြှနလြာခဲ့လသည်ေ။ ညလည်း ဆယန်ာရီလောကြ ရှိပြီမို့ သူ့အဖိုးအဖြားတော့ အိပန်လေောကပြှီ မဟုတလြား။ သို့သောလြည်း တီဝင်း မှာထားသလို လိုရမယရြ အိမပြေါထြပသ်ို့ ခွဖြေားထောကြ တကလြာခဲ့လသည်ေ။
တီဝင်းရဲ့အခန်းထဲ ဝငလြိုကတ်ော့ အခန်းထဲမှာ မီးမရှိသဖြင့ြ မှောငန်သေောလြည်း မှနပြှတင်းပေါကမြှ ဝငလြာသည့ြ အပြငမြှ မီးရောင် ၊ လရောငတ်ို့ကြောင့ြ ဇာခွငထြောငထြဲ တစောင်းလေး အိပပြွောန်သေော တီဝင်းကို တွေ့လိုကရြသည်။ သူရိနလြည်း ကုတငပြေါြ အသာတကပြှီး တီဝင်းအနောကတ်ှင် လှဲလွောင်းလိုကသ်ည်။ သူ့လုံခညွကြိုဖြညပြှီး ကြင်းလုံးခွှတ် ကနထြုတလြိုကသ်ည်။ တီဝင်းကို သူ့အမအဖြေဈ စိတကြူးယဉကြာ မှန်းလိုးဖို့ နဂိုကတည်းက ဆုံးဖြတထြားတာမို့၊ သူ့စိတထြဲတွင် တီဝင်းအစား သူ့အမကေ အိပပြွောန်တောကို သူက မှားလိုးမိသည့ြ အဖြစ်ဟု ဇာတလြမ်း သူ့ဘာသာသူလုပကြာ ရငခြုနန်ရလေသည်ေ။
ထို့ကြောင့လြည်း သူက တီဝင်း ထမီအနားစလေးကို လှနပြှီး ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ပေါငပြေါြ ဆှဲတငလြာခဲ့သည်။ တီဝင်း၏ ပေါငလြုံးကြီးများကို သူ့လကဖြဝါးဖြင့ြ ပြတသ်တပြေးရင်းက ထမိနကြို ခါးပေါအြထိ ရောကအြောင် လှနတ်ငလြိုကသ်ည်။ တီဝင်းထံမှ ငှီးသံတိုးတိုးလေး ထွကလြာခဲ့သည်။ သူရိနကြ တီဝင်း ပေါငအြတွင်းသားလေးတွကေို ပြတပြေးရင်းက တီဝင်း စောကဖြုတကြှီးကို သူ့လကဖြဝါးဖြင့ြ အုပကြိုငလြိုကသ်ည်။ ဟိုကြ တီဝင်းက စောကဖြုတအြမှှေးတွတေောင် ရိပထြားပါလား။ ဟှန့ြ သူ့လငင်ယ် အကြိုကြ လုပလြိုကတ်ာကိုးဟု သူရိန် တွေးလိုကမြိသည်။
တီဝင်း သူ့ကို တခါပြောဖူးတာက ၊ လင်းသူက သူမ စောကဖြုတကြို အမှှေးပြောငအြောင် ရိတဖြို့ ခနခန ပြောသညဟြု ဆိုသည်။ လင်းသူက စောကဖြုတ် ပြောငပြှီး တောငကြတုံးကို အားရပါးရ လကြခြငွလြို့ဟု ဆိုသည်။ သို့သောလြည်း တီဝင်းက ရိတပြဈရမှာ ရှကသ်လိုမို့ အခွိနဆြှဲကာ ဆငခြွတွေေ ပေးထားသညဟြု ဆိုသည်။ အခုတော့လည်း လင်းသူ အလိုကိုလိုကပြှီး အမှှေးတွေ ရိတလြိုကတ်ာပါလား။ အိုကလေေ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စောကဖြုတကြ စောကဖြုတပြဲလဟေု တွေးရင်း သူရိနကြ တီဝင်းပေါငတ်ဈလုံးကို အပေါသ်ို့ အသာတွန်းတငလြိုကပြှီး ပေါငန်ှဈလုံးခွဆုံကြား မကြန်ှာအပလြိုကသ်ည်။
သူ လကန်ှင့ြ စမ်းပြတန်သဖြေင့ြ အရညကြှညတ်ို့ စိုစွတလြာပြီဖြစ်သော စောကဖြုတကြှီးကို အမှောငထြဲမှာပင် မှန်းပြီး သူ့လွှာဖြင့ြ တို့ကာ လကြလြိုကသ်ည်။ တီဝင်းကိုယကြလေး တွန့ကြနဲဖြစ်ကာ ငှီးသံတိုးတိုးလေး ထွကလြာကာ ကိုယလြုံးကို အသာလှိမ့ြ၍ သူရိန် လကြလြို့ အဆငပြှစရေန်ေ ပေါငန်ှဈလုံးကို ပိုကားပေးလိုကသ်ည်။ သူရိနကြ သူ့လွှာကြီးဖြင့ြ စောကဖြုတန်ှုတခြမ်း အတွင်းအပြငတ်ို့ကို လကြရြင်း လကခြွောင်းထိပကြလေးဖြင့ြ စောကစြေ့လေးကို ဖိခွပေေးလသည်ေ။ တီဝင်းဖငကြှီး ခါရမ်းလာလသည်ေ။ အသကရြှူသံတွလည်ေး ပြင်းလာခဲ့သည်။ စောကရြညမြွားကတော့ တစိမ့စြိမ့ဖြှင့ြ ပိုများလာရသည်။
တီဝင်းက သူရိန့ြ ဖနတ်ကဆြီကို သိနတောမို့ အသံမပေးတော့ပဲ သူရိန့ကြို မှန်းချင်သ်လို မှန်းဖို့ ခွင့ပြေးထားသလိုပင်။ သူရိနကြ စိမ့ကြလွာသည့ြ စောကရြညတ်ှကေို စုပလြိုကြ လွှာကို ထိုးထည့လြိုကြ၊ စောကစြေ့လေးကို ဖိပြတလြိုကြ လုပပြေးနရင်ေး အားနသညေ့ြ တခွားလကတ်ဈဖကကြ တီဝင်း ပေါငအြတွင်းသားလေးတွကေို ပြတပြေးနလသေည်ေ။ ထိုစဉမြှာပင် ပေါငအြတွင်းသားလေးတွကေို ပြတပြေးနသညေ့ြ သူရိန့ြ လကခြွောင်းထိပကြလေးက တဈစုံတဈခုကို သှားစမ်းမိလသည်ေ။ လကဖြွားတွင် ထဈပြီး အလညတ်ှင် ချောတောတော ဖီးရှိပြီး ထိုဧရိယာကလေးက လကမြလောကရြှိသည်။ သူ့ စိတထြဲမှ ထိုအရာသည် အနာရှှတကြလေးမှန်း ခကြခြငွြးသိလိုကသ်ည်။ ဒါဆိုရင်… ဟာ…။
သူရိန့ခြေါင်းထဲ မိုကကြနဲပင် ဖြစ်သှားရသည်။ တီဝင်း ကိုယလြုံးကို နေ့ခင်းကြောငတ်ောင် အလင်းရောငမြှာပင် တကိုယလြုံး နိကပ် မှငဖြူးပြီး ၊ ဖငပြှနခြေါင်းပြန် သူ လကြဖြူး စုပဖြူးနမ်းဖူးခဲ့သူ ဖြစ်ရာ ဒီအနာရှတကြလေး ရှိနတောကို သူ သတိမထားမိ။ ပေါငအြတွင်းသား ဒူးခေါကကြှေး အထကြ တဈထွာလောကအြကြာ စောကဖြုတန်ား မရောကခြင် နရောလေးဖြစ်လရော၊ သူဘယလြိုမှ သတိမထားမိပဲ နမညေ့ြ နရော မဟုတခြွေ၊ နောကပြှီး အနာရှတကြ လောလောလတလြတ် ဖြစ်နသညေ့ဟြာမွိုး မဟုတ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီး အလယခြေါငမြှာ ဖောင်းပြီး ချောမှတန်သညေ့ြ အနာရှတမြွိုးဖြစ်သည်။
ဒီအခန်းထဲ အိပန်တော တီဝင်း မဟုတဘြူးဆိုတော့ သူ့အမမှေ လှဲ၍ မညသ်ူမွှ မဖြစ်နိုငတ်ော့ပြီ။ အဲဒါဆိုရင် တီဝင်းက ကနွန်ခေဲ့ရမည့ြ အစား၊ ဘာလို့ သူ့အမကေ ကနွန်ခေဲ့ရတာလဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခုလို အခန်းတဈခုထဲ၊ ညအမှောင် ဖိုနဲ့မ နှစ်ယောကထြဲ။ ပြီးတော့ အခုလို သူလုပန်တောကိုလည်း အသကရြှူသံပြင်းပြင်း၊ ငှီးသံသဲ့သဲ့နှင့ြ မကန့ကြှကြ မငှင်းဆနပြဲ အလုပခြံနသည်ေ။ ပြီးတော့ စောကဖြုတကြှီးက လည်း အရညတ်ှရှေှမ်းလို့ တစိမ့စြိမ့တ်ောင် ထွကကြနွသည်ေ။ သူ့အဖို့ ဘာလို့ နောကဆြုတတ်ှန့န်ှေးနဖေို့ အကြောင်း ရှိရမှာလဲ။
သူရိန် ကိုယ့ဘြကကြ ဆကတ်ိုးဖို့ ဆငခြွပေေါင်းများစွာ ခေါင်းထဲက စဉြးစားနရင်ေး လကကြလည်း စောကစြေ့လေးကို အဆကမြပြတ် ပြတ်။ လွှာကလည်း စောကဖြုတကြှီးကို လကြလြိုကြ စောကခြေါင်းထဲ ထိုးထည့လြိုကြ လုပပြေးနသည်ေ။ တီဝင်း မဟုတ် သူ့အမဟေု ထငရြသည့ြ အမွိုးသမီးကြီး ဖငကြ အငှိမမြနနေိုငတ်ော့၊ လူးကာ ရမ်းလာသည်။ သူရိန့အြတွကကြလည်း သူ့အမေ ဟူသော အတွေးက လီးကြီးကို ပေါကကြှဲလုမတတ် မာလာစခေဲ့သည်။
သူရိနကြ အမွိုးသမီးကြီး ပေါငလြုံးတဈဖကကြို အသာတွန်းလိုကတ်ော့ အမွိုးသမီးကြီး မှောကရြကြ ဖြစ်သှားသည်။ အိပယ်ာပေါမြှ ခေါင်းအုံးတဈလုံးကို ယူ၍ အမွိုးသမီးကြီး ဗိုကအြောကြ ပေါငရြင်းနားလောကကြို ထိုးထည့ခြုလိုကတ်ော့၊ ဖငလြုံးကြီးက ကြှတကလြာသည်။ သူရိနကြ အမွိုးသမီးကြီး ပေါငလြုံးကြီး နှစ်လုံးကို ဘေးတဖကတ်ခကြကြို တွန်းကာ ကားစပြေီး သူက ဒူးထောကလြွှကြ ပေါငခြှဆုံသို့ တိုးလာခဲ့သည်။ သူ့လီးကြီးကလည်း ကြံ့ကြီးတဈကောငရြဲ့ ဂွိုကြီးလို ကော့ထောငမြတန်ပြေီ။ အလင်းရောငကြ သိပမြကောင်းသောလြည်း ဝငရြမည့ကြငွြး ဘယမြှာလည်း ဆိုတာကိုတော့ အတွေ့အကြုံအရ သူရိန် သိနလပြေေီ။
အမွိုးသမီးကြီးရဲ့ စောကဖြုတအြဝ တည့တ်ည့ကြို လီးဒဈဖူးကြီး တေ့ကာ အသာဖိသှင်းလိုကသ်ည်။ ဒဈဖူးက စွိကနဲ စောကဖြုတန်ှုတခြမ်းသားထဲ နဈမှုပဝြငသ်ှားမှ သူရိနကြ အမွိုးသမီးကြီး ပေါငရြင်းနှစ်ဖကကြို တဖကတ်ခကြဆြီ ကိုငကြာ သူ့ကိုယဖြကသ်ို့ ဆှဲယူလိုကသ်ည်။ အမွိုးသမီးကြီးရဲ့ ဖငကြှီးက အနောကကြို ပါလာပြီး ပေါငရြင်းနှစ်ခုက သူရိန့ြ ပေါငပြေါြ ထပလြာပြီး သူရိန့လြီးကြီးက အမွိုးသမီး ကြီး၏ အရညစြိုရှှမ်းနသေော စောကဖြုတအြခေါင်းထဲသို့ တန်းတန်းမတမြတကြှီး ဝငသ်ှားတော့သည်။
“ဖစြျ…ဖြတ်….ပြှတ်..”
“အ…..ရှီးးးးးး….ကြှတဈြ”
အမွိုးသမီးကြီးဆီမှ အသံတိုးတိုးလေး ထွကလြာသည်။ သူရိန် နောကတ်ဈခကြြ အားပါပါနှင့ြ ဆှဲလိုကတ်ော့ သူ့လီးကြီးက စွတကြနဲဆို စောကဖြုတထြဲ အဆုံးထိ ဝငသ်ှားလသည်ေ။
“အ….. အိုးးးးးးးးး ဖြည်းးးးး ဖြည်းးးးး…. ကြှတဈြ… ကြှတဈြ….”
အား စောကဖြုတကြ စေးလှခွလေားဟု သူရိနသ်တိထားမိလိုကသ်ည်။ တီဝင်းထကြ စေးသည်။ နောကြ ပေါငရြင်းက အနာရှှတ်၊ သချောသည် တီဝင်း မဟုတတ်ော့တာ။ ဒီအမွိုးသမီးကြီးက မမသေောဖြစ်ပြီး အခုလို ငှိမခြံနတောဆိုရငတ်ော့ သူရိန့ြ အတွကကြတော့ ပိုတောင် ကောင်းသေးသည်။
သူရိနကြ သူ့ဆီးခုံနှင့ြ အမွိုးသမီးကြီး ဖငလြုံးကြီးများကို ထိကပထြားရကမြှ အမွိုးသမီးကြီး ပေါငရြင်း ကို သိုင်းဖကဆြှဲမလိုကသ်ည်။ အမွိုးသမီးကြီး ဖငဘြူးတောင်းထောငရြကြ ဖြစ်သှားရသည်။ ထိုအခါကြမှ ဖငလြုံးနှစ်လုံးကို သူ့လကဖြဝါး နှစ်ဖကဖြှင့ြ အားရပါးရ ဆုပကြိုငကြာ ဆောင့လြိုးတော့သည်။
“ဖလှတ်..ဖြတ်….ပြှတဈြ….ဗွိ…”
“အ…အ…..အ….အု….ရှီးးးးးး”
သူရိနကြ အားဖြင့ြ ပြင်းပြင်း တဈခကြဆြောင့လြိုကတ်ိုင်း အမွိုးသမီးကြီး ပါးစပမြှ အသံထွကထြှကလြာသည်။ သို့သောြ ခေါင်းအုံးနှင့ြ မကြန်ှာ အပထြားသဖြင့ြ အသံက ခပအြုပအြုပသ်ာ ထွကလြာသည်။ သူရိနကြ သူ့အမပေဲဟု စိတထြဲ တွကထြားသဖြင့ြ အားအငတ်ှေ တိုးပြီး အားရပါးရကို ဆောင့န်တေော့ရာ ကုတငပြင် သိမ့သ်ိမ့တ်ုနလြသည်ေ။ အမွိုးသမီးကြီးမှာလည်း ဖငကြှီး နောကပြှန် ကော့ကော့ပေးရင်းက အရမ်းကောင်းနမှန်ေး သူရိန် ခံစားမိနသည်ေ။ နောကတ်ော့ သူရိန် မပြီးခငလြေးမှာပင် အမွိုးသမီးကြီးမှာ ငှီးသံအရှညကြှီးနှင့ြ ကိုယလြုံးကြီး တောင့တ်င်းသှားကာ တဈခွီ ပြီးသှားရလသည်ေ။
အမွိုးသမီးကြီး စောကဖြုတထြဲမှ စောကရြညတ်ှကေ လည်း ရှှဲတကလြာသလို၊ အတွင်းသားများကလည်း သူရိန့လြီးကြီးကို ရဈပတ် ဆှဲစုပလြရော၊ တီဝင်းနှင့ြ မတူ၊ လီးကြီးကို လကဖြှင့ြ ဆုပကြိုငည်ှဈပေးနသလေို ဖြစ်နရော သူရိနလြည်း မထိန်းထားနိုငတ်ော့ ပဲ လရညမြွား အမွိုးသမီးကြီး စောကခြေါင်းထဲသို့ ပန်းထည့ပြဈလိုကမြိတော့သည်။ သူရိနမြှာ လီးကြီးကို စောကဖြုတထြဲ အဆုံးထိထည့ကြာ သူ့ပေါငခြှံနှင့ြ အမွိုးသမီးကြီး ဖငလြုံးကြီးတို့ ဖိကပထြားရင်း ငှိမန်လေိုကသ်ည်။ လီးထဲမှ လရညမြွား ထွကန်သညေမြှာ ရပသ်ှားတော့မှ သူတို့နှစ်ယောကသ်ား ထပလြွှကြ မှေ့ယာပေါသ်ို့ တစောင်းလဲကသွှားကြရတော့သည်။
သူရိနကြ အမွိုးသမီးကြီးခါးကို ဖကထြားရာမှ လကကြို အပေါဘြကြ ရှှေ့ပြီး အမွိုးသမီးကြီး ရငသ်ား တဈဖကကြို အုပကြိုငလြိုကကြာ ဆုပည်ှဈလိုကသ်ည်။ အမွိုးသမီးကြီးမှာ အတွင်းမှ ဘရာဇီယာ ဝတမြထားတော့ ထုထညကြှီးမားလှသည့ြ နို့အုံကြီးကို အိကနဲ ဆုပည်ှဈမိလသည်ေ။ သူရိနကြ ထိုအမွိုးသမီးကြီးကို အနောကဖြကမြှ ဖကထြားရင်း လညကြုတကြလေးကို နမ်းလိုကရြင်း။
“ကောင်းလိုကတ်ာ အမရယ်ေ၊ သားဘဝမှာ အလိုချင်ဆြုံးအရာကို ရလိုကတ်ာ၊ ဘာနဲ့မှကို နိုင်းယှဉမြရပါဘူးဗွာ”
အမွိုးသမီးကြီးက စောငပြါးပါးကို သူမမကြန်ှာမှာ ဖုံးရင်း အသံအုပအြုပဖြှင့ြ
“ငါ နင့အြမေ မဟုတဘြူးဟဲ့၊ တီဝင်း.. တီဝင်း သှားသှား ကိုယ့အြခန်းကိုယ် ပြနသ်ှားအိပတ်ော့”
“ဟားဟား.. မမကေလေည်း ကြှနတ်ော့ကြို ကလေးမှတလြို့လား လာအငန်တော။ မမနေေဲ့ တီဝင်းနဲ့ ဘောဒြီတူမယ်၊ အသံတူမယ်၊ အမှောငထြဲမှာ တခွားလူတွကေ ခွဲလို့ ရချင်မြှရမယ်။ ကြှနတ်ော့အြတွကြ ကတော့ တခွားစီပါပဲဗွာ ဟဲဟဲ”
အမွိုးသမီးကြီး ငှိမကြသွှားသည်။ သူမ ကိုယလြုံးကြီးကလည်း အနည်းငယ် တုနခြါနပြေီး အသကရြှူသံက မမှနခြငွတ်ော့။ သူမနို့ကို ကိုငန်ှယန်သေော သူရိန့ြ လကဖြနှောင့မြှာ သူမ နှလုံးခုနသ်ံကို ခံစားမိနရသေည်။ သူရိနကြ သူ့လီးကြီးကို အမွိုးသမီးကြီး စောကဖြုတထြဲမှ ဆှဲထုတလြိုကတ်ော့ အမွိုးသမီးကြီး အသံတိုးတိုးလေး ထွကသ်ှားသည်။ သူရိနကြ အမွိုးသမီးကြီးကို သူ့ဖကြ ဆှဲလှည့လြိုကသ်ည်။ မကြန်ှာပေါမြှ သူမလကဖြှင့ြ ဖုံးကြယထြားသော စောငကြို ဆှဲဖယပြှီး အမွိုးသမီးကြီးနှုတခြမ်းကို သူ့နှုတခြမ်းဖြင့ြ ဖိကပကြာ စုပန်မ်းလိုကသ်ည်။ အမွိုးသမီးကြီးက ပထမ ရုန်းကနသ်လို လုပသ်ောလြည်း နောကတ်ော့ သူရိန့ြ အနမ်းတွကေို တုံ့ပြနန်မ်းကာ သူရိန့လြညပြင်းကို သူမ လကတ်ှဖြငေ့ြ သိုင်းဖကလြာခဲ့သည်။
သူရိနကြ သူ့လကန်ှဈဖကစြလုံးကို အမွိုးသမီးကြီး ရငသ်ားအစုံကို ဆုပန်ှယပြေးနလေိုကသ်ည်။ နှုတခြမ်းခွင်း နမ်းနကြရောမှ ခွာလိုကကြှတော့မှ အမွိုးသမီးကြီးက အသံတိုးတိုးလေးဖြင့ြ
“သားက မမမှေန်ေး ဘယလြိုသိတာလဲ”
ဟု မေးလာသည်။ သူရိနလြည်း ထိုအခါကြတော့ သူ့ မှန်းဆခကြြ မှနသ်ှားသည့အြပြင် သူ အရမ်းလိုးချင်န်သေော အမကေို လိုးလိုကရြသဖြင့လြည်း အရမ်း ပြောသ်ှားခဲ့ရသည်။
“အင်း သားပြောရင် မမေေ စိတမြဆိုးရဘူးနောြ”
“အမလေး အခုလို အခွအနေေ ရောကန်တောကို ဘာက စိတဆြိုးစရာ ကနွသ်ေးလို့လဲ”
“အင်း ဒါနဲ့ နပေါဦး၊ မမကေေ ဘာလို့ တီဝင်း ဟနဆြောငရြတာလဲ၊ ဒါဆို တီဝင်းက…..”
သူရိန် စကားပြောနရင်ေး ရပသ်ှားရသည်။ သူပြောမည့ြ အကြောင်းအရာက သူ့အမေ သိပြီးလောကပြှီ ဆိုတာကို ရိပစြားမိသှားသည်။
“အင်း မမနေေဲ့ တီဝင်းတို့ လကဝြါးခွင်း ရိုကထြားတာလား အခုလို ဖြစ်အောင်”
“ခစ်ခစ် မဟုတပြါဘူးကြယ် အဖြစ်အပကြကြ ဒီလိုပါ”
တကယတ်ော့ ဒေါသ်ီတာဝင်း နှင့ြ သူရိနတ်ို့ ဖြစ်နကြသေညဆြိုတာကို ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်း ရိပမြိနခေဲ့တာ ကြာပါပြီ။ သူမ ကားအကစြီးဒန့ဖြစ်ပြီး ဒေါသ်ီတာဝင်း အိမလြာနကတေည်းက သူမအိမတ်ှင် နေ့ခင်းနပေူပူမှာ လရညန်ံ့ စောကရြညန်ံ့တွကေ သိုးကနဲ သန့ကြနဲ ရနခေဲ့ရသည်။ သူ့သားဖြစ်သူမှာ ဂွင်းထုပြီး လုံခွညမြလွှောသ်ည့ြ အသကအြရှယ် နှင့ြ ထိုကာလ မွိုး လှနခြဲ့သညမြှာ ကြာလပြေီ။ ထို့ကြောင့လြည်း အိမတ်ှင်းမှာ တဈခုခုတော့ ဖြစ်နပြေီ ဆိုတာကို သူမ သိလိုကသ်ည်။ ထို့ကြောင့လြည်း နောကပျိုင်း သူမ ခွထေောကကြောင်းတော့ အိပပြွောခြငွယ်ောင် ဆောငပြှီး ချောင်းလသည်ေ။
ထိုအခါမှ သူမ အိပပြွောခြွိနမြှာ သူမ၏သားဖြစ်သူ နှင့ြ သူမညီမတို့ ခစွပြှဲခင်းနကြသေညကြို သိလိုကရြသည်။ ပထမကတော့ ဒေါသ ဖြစ်သေးသည်။ သူမ သားဖြစ်သူ လူပျိုနုနုထွတထြှတလြေးကို သမီးနှစ်ယောကအြမေ၊ သူ့အဒေါအြရင်းက ဆှဲစားနတောကို မကြမနေပ် ဖြစ်လို့ ဖြစ်သည်။ သို့သောလြည်း သူမကိုယတ်ိုငကြ သှေးသားတောင်းတတုန်း အရှယ်၊ လငဖြစ်သူက နယပြှောင်းသှားပြီး ကာမဆန်ဒ မပြည့မြဝပဲ လိုအပန်ခွေိနမြှာ အနီးကပ် အရင်းအခွာ နှစ်ဦးက ကာမ ဆကဆြံနသညေကြို သိလိုကရြသဖြင့ြ ဒေါသနှင့အြတူ မနာလိုစိတ်၊ တဏှာစိတတ်ှကလေည်း ထကြှလာရသည်။ သို့သောလြည်း မညသ်ို့ မညပြုံစ၍ ပြောရမည် မသိဖြစ်နသည်ေ။
တဈနေ့ အလှူတဈခုသှားပြီး ပြနလြာတော့ သူမ အိပယ်ာမှာပင် အစွန်းအကြကန်ှင့ြ အနံ့ ရလိုကသ်ည်။ အိမကြို ဒေါသ်ီတာဝင်း လာသှားမှန်းလည်း သိလိုကရြတော့ ဒေါသဖြစ်ဖြစ်နှင့ြ ပြောစရာရှိလို့ ဆိုပြီး သူရိန် မရှိသည့အြခွိန် ခေါလြိုကသ်ည်။ ထိုအခွိနကြှမှ ထိပတ်ိုကရြငဆြိုင် ဖြင့မြေးပြီး သူသိနကြေောင်း ပြောပြလိုကတ်ော့မှ ဒေါသ်ီတာဝင်းက ဝနခြံပြီး သူမ နှင့ြ သူရိန် ဘယလြို စဖြစ်ခဲ့ကြသညကြို သူမ ယောကြွား သမီးနှင့ဖြစ်ပုံ၊ သူမကိုယတ်ိုင် လင်းသူ နှင့ြ ဖြစ်နပေုံ စသဖြင့ြ အကုနဝြနခြံလိုကသ်ည်။ နောကတ်ော့ တဆကတ်ည်းပင် သူရိနကြ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းကို စိတဝြငစြားနပြေီး သူမကို ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းလို့ သဘောထားကာ လိုးနတောဟု ပြောပြလိုကသ်ည်။ ထိုအခါကြတော့ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်း ကိုယတ်ိုငပြင် ရငသ်ိမ့တ်ုနကြာ စောကရြညတ်ို့ စိမ့ကြလွာရလသည်ေ။
သူရိန်၏ အကြည့်တ်ို့ သူမနှင့ြ အတူနစဉြေ မူမမှနမြှု တို့ကို အခုမှ ပြနစြဉြးစားရင်း သဘောပေါကသ်ှားရသည်။ နောကတ်ော့ တဖြည်းဖြည်း နှင့ြ ဒေါသ်ီတာဝင်း၏ နားခမွှုကြောင့ြ သူလည်း စိတပြါလာခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့လြည်း ယခု ခရီးစဉမြှာ သူရိန့ကြို အံအားသင့အြောင် လုပမြညဟြု နှစ်ဦးသား အကြကခြွ စီစဉခြဲ့ခွင်း ဖြစ်သညဟြု ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းက ပြောပြလိုကလြသည်ေ။ သူရိနမြှာ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်း ဇာတကြှောင်းပြနန်ခွေိနမြှာ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်း အင်ျကြီကို ကြယသ်ီးဖြုတလြိုကပြှီး သူမ နို့ကြီးတွကေို ဆုပန်ှယန်လသေည်ေ။ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းက
“ကဲ ပြောပါဦး တီဝင်း မဟုတမြှန်း ဘယလြိုသိတာလဲ ဆိုတာ”
“ဟဟ သားက တီဝင်းကို လိုးနတော ကြာပြီလေ၊ တီဝင်း တကိုယလြုံးမှာ သား မမှငဖြူးတဲ့နရော မကိုငဖြူးတဲ့ နရော မရှိဘူး၊ ပထမဆုံးက တီဝင်းမှာ မမေေ့ ပေါငအြတွင်းဘကကြ အနာရှတကြလေး မရှိဘူး။ အဟီး၊ နောကပြှီး တီဝင်းစောကဖြုတကြ မမေေ့ လောကမြကြပဘြူး၊ တီဝင်းနို့တွကလေည်း မမေေ့ လောကြ မကြီးဘူး၊ အဟီး၊ နောကထြပ် ထပပြှောရဦးမလား”
“အမလေးတောြ တောပြါပြီ၊ တကတည်း ပြောလိုကတ်ာ နားရှကစြရာတွေ”
“အမလေး အခုမှ ဘာရှကစြရာရှိလို့လဲ မမရေေဲ့၊ ပြပါဦး ဒီရှကတ်ဲ့ မကြန်ှာလေး”
သူရိနကြ သူ့အမေ မေးစေ့လေးကို လှမ်းမပြီး မကြန်ှာကို မော့စကော၊ နှုတခြမ်းထူထူကြီးကို ဖိစုပန်မ်း လိုကသ်ည်။ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းကလည်း ပြနန်မ်းလာသည်။ သူရိနကြ သူ့လွှာကြီးကို သူမပါးစပထြဲ ထိုးထည့ပြေးတော့လည်း သူမလွှာကလေးဖြင့ြ ပြတသ်ပရြင်း စုပပြေးသည်။ သူရိနကြ သူ့ကိုယကြို ပကလြကကြလေး ဖြစ်အောင် တွန်းပြီး သူက သူမကိုယပြေါြ မှောကတ်ကလြိုကသ်ည်။ သူရိနကြ ကုတငခြေါင်းရင်းမှာ မီးခလုပကြို လှမ်းပြီး ဖြင့လြိုကသ်ည်။ မကြန်ာကကြမြှ နှစ်ပမေီးချောင်း အလင်းရောငကြ အခန်းထဲမှာ ဖြေးကနဲ ဖြစ်သှားသည်။
“အို ဟဲ့ ဘာလို့ မီးကြီးကို ဖြင့လြိုကရြတာလဲ”
“မမေေ့မကြန်ှာလေး မှငခြငွလြို့ပါ မမရေယ်ေ”
“အာ.. သားကို မှေးကတည်းက မှငဖြူးနတေဲ့ မကြန်ှာကိုများ ”
“မတူဘူးလေ မမရေေဲ့၊ အခုက မမေေ့ မကြန်ှာကို ကြည့်ပြှီး လိုးချင်တ်ာ”
“ဟာ သှားကြာ၊ ဒီမှာ အရှကတ်ောင် မပြသေေးတဲ့ဟာကို သူ သိပဆြိုးတာပဲ”
“အဲလို ရှကန်တောလေးကိုက ခစွစြရာလေးပါ မမကေလေည်း”
“တောတ်ော့ သှားကြာ၊ ခေါတ်ော့ မမဆေေိုပြီး မဟုတတ်ာတွေ လုပန်တယ်ေ”
“ခစွလြို့ပါ မမရေယ်ေ၊ ဒီမှာကြည့်ြ မမေေ့ကို ခစွခြငွလြို့တဲ့ သား ကောငကြှီးကတောင် အရမ်းမာနပြေီ”
သူရိနကြ သူ့အမလကေကြို ဆှဲကာ သူ၏ မာတောင် တောင့တ်င်းနသေော လီးကြီးပေါသ်ို့ တငပြေးလိုကသ်ည်။
“အာ သူ့ဟာကြီးက ကြီးလိုကတ်ာ၊ အာ့ကြောင့ြ တို့ဟာလေးထဲ ပြည့န်ှကန်တောပေါ့”
“အဲလောကမြကြီးပါဘူး မမရေယ်ေ ပုံမှနပြါပဲ”
“သိဘူး မမေေ ကြုံဖူးတာက သားဖဖပေေဲလေ၊ သူက အဲလောကမြှ မကြီးတာ၊ ပြီးတော့ သူနဲ့တောင် မအိပဖြစ်တာ ဘယလြောကကြှာနပြေီလဲလို့”
“အင်း ဖဖေေ နယရြောကသ်ှားလို့ မဟုတလြား”
သူရိန် နှင့ြ စကားပြောနရင်ေး ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းက သူရိန့လြီးကြီးကို သူမလကဖြဝါးလေးဖြင့ြ ဆုပကြိုငကြာ ဂွင်းထုပေးနသည်ေ။ သူရိန့ြ လီးကြီးကလည်း သူမလကထြဲမှာ တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွား မာတောငလြာခဲ့သည်။
“ဟင့ြ အင်း သားဖဖေေ နယမြသှားခငကြတည်းက ဘာဖြစ်လို့လဲ မသိဘူး၊ သူက အဲဒါတွေ စိတကြုနသ်ှားတာလား မမေေ့ အပေါမြှာပဲ စိတမြလာတော့တာလား မပြောတတဘြူး”
“ဟုတလြား အသကကြှီးသှားလို့လား မသိဘူးနောြ၊ သားသာဆိုရငတ်ော့ နေ့တိုင်းကို လိုးမှာ”
“အပိုတွေ၊ သူလည်း နောကကြှာရင် ရိုးသှားမယ့် ဟာကြီးကို၊ ယောကြွားတွကေ အဲလိုပဲ ထငပြါတယ်၊ အဝင်းယောကြွားပဲ ကြည့်ပြါလား”
“ယောကြွားအားလုံးက အတူတူ မဟုတပြါဘူး မမကေလေည်း ၊ ကြှနတ်ောကြ မမေေ့ကို တသကလြုံး ခစွသ်ှားမှာ၊ အခုတောင် ထပခြစွခြငွန်ပြေီ”
သူရိနကြ ပြောပြောဆိုဆို နှင့ြ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်း နို့ကြီးတွကေို ကုန်းစို့လိုကသ်ည်။ သူ့ဒူးဖြင့လြည်း သူ့အမေ ပေါငကြှီးနှစ်လုံးကို ခွဲစကော ပေါငန်ှဈလုံးကြားထဲ ဒူးထောကကြာ လီးကြီးကို စောကဖြုတဝြ ခွိနပြေးလိုကသ်ည်။ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းကလည်း သူမ ဒူးနှစ်လုံးကို ထောငကြာ ပေါငကြို ဖြဲကားပေးလိုကသ်ည်။ သူမလကတ်ှကေ ဆုပကြိုငထြားသော သူရိန့ြ လီးကြီးကို သူမ စောကဖြုတဝြသို့ တေ့ပေးလိုကသ်ည်။ သူရိနကြ နို့တွကေို စို့နရောမှ မကြန်ှာကို မော့လိုကပြှီး ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်း နှင့ြ မကြလြုံးချင်ြး တေ့တေ့ ဆုံကြည့်ရြင်းက လီးကြီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဖိသှင်းလသည်ေ။
ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းမှာ သူမစောကဖြုတထြဲ တင်းတင်းကြပကြှပ် တိုးဝင် လာသည့ြ လီးကြီးကို မကြလြုံးလေး စင်းလွှကြ ဖီးခံရင်းမှ သူရိန့မြကြလြုံးတွကေို ခပစြူးစူးလေး ပြနစြိုကကြှည့န်လေိုကသ်ည်။ သူရိနကြလည်း ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းကို မကြလြုံးချင်ြးမလှှဲပဲ စိုကကြှည့ရြင်းမှ လီးကြီးကို ဆောင့သ်ှင်းခလွိုကသ်ည်။
“ဗြိ…စွိ…ဖြတ်…..ဖတ်”
“အ….ရှီးးးးး ဖြည်း..ဖြည်း..ကြာ ”
ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်း နှုတခြမ်းကလေး တွန့သ်ှားပြီး သူ့ကို ရီဝသေော မကြလြုံးတွနှငေ့ြ စိုကကြှည့န်တော ဆကဆြီ ဖြစ်လှန်းလှသဖြင့ြ သူရိန့ြ လီးကြီးမှာ စောကဖြုတထြဲမှာပင် တင်းကနဲဖြစ်အောင် ဖောင်းကား တကလြာရသည်။ သူရိနကြ သူ့လကန်ှဈဖကကြို ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်း ဂွိုင်းအောကမြှ လွှိုကာ ပုခုံးနှစ်ဖကကြို ဆှဲလွှကြ အားပြင်းပြင်း နှင့ြ အဆကမြပြတ် ဆောင့လြိုးတော့သည်။ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းကလည်း အံကလေး ကြိတကြာ မကြမြှောငလြေး တွန့လြွှကကြ သူရိန့ြ မကြလြုံးတွကေို စေ့စေ့ကြည့်ရြင်း သူမ စောကဖြုတကြို ကော့ကော့ပေးကာ သူရိန့အြလိုးကို ပြနတ်ုန့ြ ပြနလြသည်ေ။
သူ့အမေ စောကဖြုတမြှာ စောကရြညမြွားနှင့ြ ခုနက မှ သူပြီးလို့ ထုတထြားသည့ြ သုတရြညတ်ခွို့တို့ကြောင့ြ ချောမှေ့နသေောလြည်း အတွင်းသားတွကတေော့ စေးကြပတ်ုန်းမို့ လိုးလို့ အရသာ ရှိလှပသည်ေ။ ကိုယ့ကြိုလည်း ဆကဆြီကကြ မကြလြုံးအစုံဖြင့ြ မမှိတမြသုံကြည့်ရြင်း အံလေးကြိတကြာ ခံနသဖြေင့ြ ဘယလြိုမှ ဖောမြပြနိုငအြောင် ကောင်းသော ဖီးလကြိုလည်း သူရိနတ်ဈယောကြ ခံစားနရသေည်။ သူ့ရငဘြတအြောကမြှ မထိတထိ ဖြစ်နသေော နို့ကြီးများကလည်း လှုပရြှားကာ မာတောငန်သေော နို့သီးခေါင်းများက သူ့ရငဘြတကြို လာထိပြတန်ကြသေည်။
ခုနကလေးကမှ တခွီပြီးထားတာမို့ သူရိနကြ တောတ်ောန်ှင့ြ မပြီး နိုငခြွေ။ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းကသာ ဆယမြိနဈလောကကြှာတော့ မကြလြုံးမှိတသ်ှားပြီး သူမပေါငကြှီးနှစ်လုံးကို သူရိန့န်ံဘေးသို့ ညှပပြှီး သူမကိုယကြှီးတဈခုလုံးလည်း တောင့တ်င်းကာ ဒုတိယအကြိမမြှောကြ ပြီးသှားရသည်။ သူမ စောကခြေါင်းထဲမှ အတွင်းသားနုနုကလေးများက သူရိန့လြီးကြီးကို ဆုပည်ှဈပေးနပြနေသ်ည်။ ဒီတခါတော့ သူရိနကြ မပြီးနိုငသ်ေးတာမို့ ဆကကြာ ဆောင့လြိုးနသဖြေင့ြ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းအဖို့ တခါမှ မကြုံဘူးသော ကာမစည်းစိမကြို ရရှိနရလေသည်ေ။
နောကထြပ် မိနဈနှစ်ဆယလြောကြ ဆောင့ပြှီးတော့ လည်း မပြီးသေးပဲ ခါးအနည်းငယ် ညှောင်းလာသဖြင့ြ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းကိုယပြေါြ အသာမှောကလြွှကြ နားရင်း အမောဖြနလေေိုကသ်ည်။
“သား မပြီးသေးဘူးမလား ဆကလြုပလြေ”
“အင်း ခဏနားတာ မမလေည်ေး အမောဖြေဦးလေ”
“သား ညှောင်းရင် မမေေ ဟိုဟာ.. အင်း.. ဟိုလို.. လုပပြေးမယလြေ”
“ဘယဟြာလဲ မမေေ”
“မမေေ ပါးစပန်ဲ့ လုပပြေးမယလြို့ ပြောတာ”
“အင်း ကောင်းတာပေါ့၊ သားက မမေေ မလုပပြေးလောကဖြူး မှတလြို့”
“အမလေး လူကို လုပခြငွသ်လို လုပပြှီးတော့ ခုမှ လာပြီး၊.. ကဲထပါ သူ့ကိုယကြှီးက အလေးကြီးကို”
သူရိနကြ သူ့အမေ စောကဖြုတထြဲမှ သူ့လီးကြီးကို ဆှဲထုတလြိုကပြှီး ကုတငခြေါင်းရင်း နံရံကို မှီကာ ခွဆင်ေးထိုငလြိုကသ်ည်။ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းက ပကလြကအြနအထေားမှ ကုန်းထကာ ပုဆဈထုပထြိုငရြင်း သူရိန့လြီးကြီးကို သူမ လကကြလေးဖြင့ြ ဆုပကြိုငရြင်း တဈခကြန်ှဈခကြြ ထုပေးလိုကသ်ည်။ နောကတ်ော့ နှုတခြမ်းကို ဝလုံးပုံစံလေးဝိုင်းကာ လီးကြီးကို တေ့သှင်းလိုကသ်ည်။ သူမ အာခံတွင်းမှ နှေးထွေးသော အထိအတွေ့က သူရိန့လြီးကြီးကို ပြနလြည်း မာတင်းလာစခေဲ့သည်။
သူမက ပါးစပအြတွင်းမှ သူရိန့လြီးကြီးကို စုပရြင်း ခေါင်းကိုလည်း အနိမ့အြမှင့ြ လုပပြေးတော့ သူရိန် မှာ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်း ပါးစပကြို လိုးနရသေလို ဖြစ်နခေဲ့ရသည်။ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းမှာ ဒေါသ်ီတာဝင်း နှင့စြာလွှင် ပုလှမကြှေမ်းမှန်း သိရပမေဲ့၊ မိမိ အမအရေင်းက လုပပြေးနသည်ေ ဆိုတာရယ်၊ ကိုယ့အြတွကြ မလုပတ်တပြမေဲ့ လုပပြေးနသညေဆြိုတာရယကြှောင့ြ သူရိန့အြတွကတ်ော့ အငမြတနကြို ကောင်းနရလေသည်ေ။
သူရိနကြ သူ့လီးကို အစုပခြံနရင်ေးက ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်း မကြန်ှာပေါမြှ ဆံစလေးများကို ဖယရြှားကာ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်း ပါး မေးစေ့ နားရှကတ်ို့ကို ပြတသ်ပ် ကိုငတ်ှယပြေးနလသေည်ေ။ ငါးမိနဈ ဆယမြိနဈခန့ြ လုပပြေးပြီးတော့ လုပန်ကြေ မဟုတသ်ဖြင့ြ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းမှာ အာလည်းညှောင်း ဇကလြည်း ညှောင်းလာရသည်။ ထို့ကြောင့လြည်း သူရိန့လြီးကြီးကို သူမပါးစပမြှ ခွှတပြှီး လကကြလေးဖြင့ြ ထုပေးနလသေည်ေ။ သူရိနကြလည်း သဘောပေါကသ်ဖြင့ြ ပြနတ်ော့ မစုပခြိုင်း၊ သူမှာ အကြံတဈခုရလာသဖြင့ြ
“လာ မမေေ ဒီမှာခဏလေး ပကလြကလြှဲနားလိုကြဦး၊ သား အပေါကြနေ လုပပြေးမယ်”
ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းက ပကလြကကြလေး လှဲလိုကတ်ော့ သူရိနကြ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်း ရငဘြတပြေါြ တကခြှလသည်ေ။ သူ့လီးတနကြှီးကို ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်း နို့နှစ်လုံးကြားမှာ နရောခလွှကြ လီးတနကြှီးပေါြ တံတွေးထွေးခလွိုကသ်ည်။ ပြီးမှ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်း နို့နှစ်လုံးကို သူ့လကန်ှဈဖကန်ှင့ြ ဘေးမှ တွန်းကာ လီးကို ညှပထြားရင်းဖြင့ြ လိုးတော့သည်။
“အာကြာ သားကလည်း ကြံကြံဖနဖြနကြှာ၊ လူကို ထငသ်လို လွှောကလြုပန်တယ်ေ”
“အဟီး သားက အဲလိုလုပခြငွန်တော ကြာပါပြီ၊ သားလုပခြဲ့ဖူးတဲ့ အမွိုးသမီးတွထေဲမှာ အဲလိုလုပလြို့ ရအောင် နို့ကြီးတဲ့လူ တဈယောကမြှ မရှိသေးလို့ လုပမြရလို့ ”
“ဟှန့ြ ဒီအရှယလြေးနဲ့ မိန်းမတွေ ဘယန်ှဈယောကတ်ောင် လုပဖြူးနပြေီလဲ မသိဘူး ဆရာကြီးပဲ”
သူရိနမြှာ ပထမဆုံးအကြိမ် နို့ကြားကို လိုးရတာလည်းဖြစ် အောကကြ ပကလြကဖြှင့ြ မကြန်ှာထားညှတုတု သူ့အမကေို လုပန်ရတောမို့ ဒီတခါတော့ တကယပြှီးချင်လြာခဲ့သည်။ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို လကဖြှင့ြ ဖစွည်ှဈရင်း လီးကို တအားထိုးပြတလြရော လီးထိပမြှ လရညမြွား တပြှတပြှှတ် ပန်းထွကကြုနတ်ော့သည်။ လရညမြွားမှာ ဒေါယဉလြှိုငဝြင်း မေးစေ့ နှုတခြမ်း နှာခေါင်း မကြခြှံပါးပြင် စသညတ်ို့မှာ စငထြှကြ ပကြေံကုနတ်ော့သည်။
“အားးးး အိးးးးးးးး ထွကြ.. ထွကကြုနပြှီ… အိုးးးးးး ”
သူရိန် နှင့ြ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းတို့မှာ အပြငထြှကပြှီး ရချိုးခန်းမှာ သန့စြငဆြေးကြောကြပြီး၊ ဒေါသ်ီတာဝင်းတို့ ပြနမြလာသေးသဖြင့ြ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်း အခန်းသို့ ပြနဝြငပြှီး အိပယ်ာပေါတ်ှင် နှစ်ဦးသား ဖကကြာ နားနကြသေည်။
“အား မမရေယ်ေ ခစွလြို့ကို မဝနိုငပြါလား”
“ဟှန့ြ ဘာမမလေေဲ၊ မမေေ မမဆေေိုပြီး အဲဒါတွေ လုပလြို့ ရမလား၊ ဒါက ကိုယ့အြမကေိုယ် ခစွတ်ဲ့ အခစွလြား”
“မမေေ့ကို အမတဈေယောကလြိုရော မိန်းမတဈယောကလြိုရော ခစွတ်ယ်၊ သားအခစွကြ ၅၂၈ နဲ့ ၁၅၀၀ ပေါင်းပြီးတော့ မမေေ့ကို ၂၂၂၈ အခစွန်ဲ့ကို ခစွတ်ာ အဟိ”
“ကိုပိုလေး အပြောတောတ်ောကြောင်း၊ ဒါနဲ့ နပေါဦး ကိုယ့အြမအပေေါြ အဲလိုမွိုးစိတတ်ှေ ဘယကြတည်းက ပေါန်တောလဲ ပြောစမ်းပါဦး”
“အင်း တကယကြ ဒီဘုရားပြဲမှာ စခဲ့တာပါပဲ။ သား ဆယတ်န်းလောကကြလေ။ ဒီပြဲကို လာတုန်းပေါ့။ မမနေေဲ့ ဖဖရေယ်ေ သားရယလြေ ဘုရားဈေးထဲ တိုးခွေ့သှားကြတုန်းကပေါ့။ အဲတုန်းက မမဝေတေထြားတဲ့ အဝတအြစားတောင် မှတမြိနသေေးတယ်”
“ဟုတတ်ယ် တကယ်”
“အင်းပေါ့၊ မီးခိုးရောကြ ဇာအသားပါးပါးပေါမြှာ အမဲပန်းပြင့ကြလေးတွနေဲ့ ရငဖြုံးအင်ျကြီ၊ အောကကြလည်း ဆငတ်ူအရောင် ဗှောငထြမိန်၊ အနားမှာပဲ အမဲလေးတွေ ဖောကထြားတာ၊ ကြပန်ထေုပန်တော အင်ျကြီရော ထမိနရြော။ ပြီးတော့ ဖဖကေေ ရှေ့ကနေ အလောတကြီးသှား၊ လူတွကတေိုးတော့ မမကေေ သားကို လာတွယဖြကပြှီးသှားတော့ မမေေ့ အသားတွကေ အိစကန်တောပဲ၊ သားလီးက တအားကို တောငန်တော၊ အဲဒီပြဲဈေးကပြနတ်ော့ ဒီအိမမြှာပဲ အိမသ်ာထဲ ပြေးဝငပြှီး ဂွင်းထုပစ်လိုကရြတယ်။ နောကပျိုင်း အိမန်ရင်ေး မမကေေ ဘရာမဝတ် အတွင်းခံမဝတပြဲ နတောတွေ ကြည့်ကြှည့ပြှီး ခဏခဏ ထုဖြစ်နတောလေ။ အဲဒီတုန်းကတည်းကပေါ့၊ စိတထြဲက အမြဲလိုးနခေဲ့တာ”
“ဟယတ်ော့၊ အမလေး အဲတုန်းက ကိုယ့သ်ားကို ကလေးလေးပဲ မှတန်တော၊ အဲ့လိုစိတမြွိုး ရှိမှန်း သိတောင် မသိခဲ့ဘူး”
“အင်း သားလည်း မမေေ့ကို ပြနမြေးရဦးမယ်၊ မမကေေ တီဝင်းနဲ့ စကားပြောပြီးတော့ လူချင်ြးလည်း နခေဲ့တာဆိုတော့ သိချင်ရြုံ အဆင့တ်ော့ မဖြစ်နိုငဘြူး၊ မမလေည်ေး သားအပေါမြှာ အဲလို ဖီးလ် ရှိနတယ်ေ မဟုတလြား”
“အင်း ဒီအခွအနေေ ရောကန်မှတေော့ မမေေ လည်း မလိမတ်ော့ပါဘူး၊ သားကိုလည်း ရှကစြရာမှ မလိုတော့တာ။ မမေေ စိတတ်ှေ ထွပြေားလာတာကတော့ သားကို ပြောခဲ့သလို သားဖဖကေေ မမေေ့ အပေါမြှာ အဲ့လိုစိတ် မရှိတော့တာက စတာပဲ။ အဲ့ဒီအခွိနမြှာ မမကေေ လိုနတယေလြေ၊ မမေေ့ သှေးသားတွကေ တောင်းတနတယ်ေ၊ မှနမြာတွဆေိုတော့ ကိုယ့ယ်ောကြွားကိုယတ်ောင် အဲဒါလိုနတယေဆြိုတာကို ဖြင့ပြှောရမှာ နှုတလြေးနမေိတယ်။ ပြောလိုကရြင် သူ အထငသ်ေးသှားမလား ဆိုတာက လငမြယားချင်ြးမှာတောင် ရှိနတယ်ေ။ အဲတော့ မမလေည်ေး အပျိုဘဝတုန်းကလို ကိုယ့ဘြာသာကို လကန်ဲ့ စိတဖြှဖြေောကတ်ဲ့ အကငွ့ရြလာတော့တယ်။ လကန်ဲ့ စိတဖြှဖြေောကတ်ယ် ဆိုပမေဲ့ ဒီအတိုင်းကြီး ဖြဖြေောကလြို့ မရဘူးလေ၊ သားတို့ ပြောသလို မှန်းတယဆြိုတာမွိုးပေါ့။ ဒါပမေဲ့ မိန်းကလေးဆိုတော့ ကိုယ့စြိတကြူးထဲ ဇာတလြမ်းဖောပြှီး ကိုယကြှိုကတ်ဲ့ မင်းသားတို့ မောဒြယဘြှိုင်းလေးတို့ ကိုယ့ကြိုလိုးနတယေလြို့ တွေးပြီး စိတဖြှဖြေောကရြတာပေါ့။ မမကေေ စာဖတဝြါသနာလည်းပါတော့ အငတ်ာနကမြှာလည်း လွှောကဖြတရြင်းက တိတတ်ခိုးဆိုကကြို ရောကသ်ှားတယ်”
“ဟိုကြ မမလေည်ေး တိတတ်ခိုးရောကတ်ယ်၊ ကြှနတ်ောလြည်း အဲမှာ စာရေးနတယ်ေ၊ ထားပါတော့ မတောကတ်ခေါကပြါ”
“ဟင် ဟုတလြား ဘာလဲ ကလောငန်ာမညကြ”
“ကြောကမြီးသှေးပါ၊ မမသေေိမှာ မဟုတပြါဘူး၊ တဈပုဒစြ နှစ်ပုဒစြပါ၊ ဆကပြှောပါဦး”
“အင်း အဲဒီမှာ လမင်းကြီးရေးတဲ့ အကငွ့ဆြိုးလေး တဈခုရဲ့ အကြိုးဆကဆြိုတာ သှားဖတမြိတယ်”
“အင်း သိတယ်၊ ခရီထွကကြှရင်း သူ့အမကေို မိန်းမ နဲ့ မှားပြီး လိုးမိတဲ့ ဇာတလြမ်းလေ”
“အင်း အဲဒါဖတမြိပြီးတော့ အိပမြကတ်ောငမြကတ်ယ်၊ သားက အိမထြောငကြပြှီးတော့ မမေေ့ကို သားမိန်းမနဲ့ မှားပြီး လိုးလိုကတ်ာတဲ့၊ အဟီး အိပမြကကြနိုးတော့ မေ့မေ့ပိပိမှာ အရညတ်ှကေို ရှှဲနတော သေးပေါကခြလွိုကမြိတဲ့ အတိုင်းပဲ”
“အဟိ အဲဒါ ဘယအြခွိနလြောကကြလဲ”
“သား အခန်းထဲမှာ ဂွင်းထုနတောကို ပကပြင်းမတိုးခငကြလေးတငပြေါ့ ဟီဟိ”
“အင်း အဲတုန်းက မမေေ ပကပြင်းတိုးသှားတာ သားမှာ ပြောရြမလို လန့ရြမလို ကြီး ခစ်ခစ်”
“အဲမှာ ပိုဆိုးသှားတာပေါ့၊ မမကေေ တကယတ်မ်း အပြငမြှာ ယောကြွားတနဆြာဆိုလို့ သားဖဖေေ တဈယောကထြဲကိုပဲ မှငဖြူးတာလေ၊ သားဟာကြီး တွေ့လိုကတ်ော့ စိတတ်ှတေောင် ကယောငခြှောကခြှား ဖြစ်သှားတယ်။ ကြီးလိုကတ်ာကြီးလို့၊ ငါ့ဟာလေးထဲများ လာထိုးထည့ရြင် ကြဲထွကသ်ှားမလား မသိဘူး ဆိုပြီး ခွဖြေားလကဖြွားတောင် အေးသှားတယ်၊ ဒါပမေဲ့ ညကြတော့ အိပမြကပြါလရေော၊ အဲဒီဟာကြီးနဲ့ မမေေ့ကို လာလုပတ်ယဆြိုပြီး ခစ်ခစ်”
“ဟဟ အဲတုန်းကသာ သိလိုကလြို့ကတော့ ဖဖေေ အိမမြှာမရှိတာနဲ့ သား ဝငလြိုးမိမှာပဲ ခစ်”
“အင်း အဲနောကပျိုင်းတော့ သားကို စိတကြူးပြီး ကိုယ့ကြိုယကြို အာသာဖြတော အလေ့အကငွ့လြို ဖြစ်သှားတယ်၊ နောကတ်ော့ အဝင်းနဲ့ ဖြစ်နတော သိသှားတော့ မနာလိုဖြစ်ပြီး စိတဆြိုးတာပေါ့။ နောကတ်ော့ အဝင်းက သူ့ယောကြွားအကြောင်းပြောပြတော့ သူ့ကိုလည်း စိတမြဆိုးတော့ဘူး ၊ မမလေည်ေး သားနဲ့ ဖြစ်ချင်ရြင် ဖြစ်လို့ရတာပဲ ဆိုတဲ့ အသိဝငလြာတယလြေ၊ နောကပျိုင်းကတော့ သားသိပြီးတဲ့ အတိုင်းပေါ့”
“အင်း အဲလိုသိရတော့လည်း အဲဒီ ကုနလြှနခြဲ့တဲ့ အခွိနတ်ှေ နှမှောစရာကြီးနောြ အဟီး၊ စောစောကသာ သိခဲ့ရရင် အခွိနတ်ှေ ပိုရမှာပဲ ”
“အမလေး ကိုပို၊ အဲတုန်းက သူက ဘယမြိန်းမနဲ့ ဖြစ်နမှန်ေးမသိ၊ လူကိုလာပြီး အာနတယ်ေ၊ သူ့ဟာကြီးကိုငထြုနတေုန်းက ဖုန်းတဈလုံးနဲ့ အလုပရြှုပန်တော မသိဘူးများမှတလြို့လား၊ ဘယမြိန်းမလည်း ဆိုတာတော့ စပစြုမနတေော့ပါဘူး”
“ခစ်ခစ် မစပစြုဘူး ဆိုပမေဲ့ မမေေ သိချင်န်တယ်ေ မဟုတလြား”
“သား ပြောရငတ်ော့ မမေေ သိရတာပေါ့လေ၊ မပြောရငလြည်း ရပါတယ်”
“အင်း သားပြောပြရငတ်ော့ မမေေ အံ့သှမလား မသိဘူး ခစ်ခစ်၊ အဲတုန်းက သားနဲ့ ခကြန်တော အနတ်ီခွိုပါ”
“ဟယ်”
“အင်း သားရဲ့ ဖူးစာရှငတ်ှကလေည်း ဆန်းတယ် ပြောရမလား မသိဘူး၊ အဒေါအြရင်း နှစ်ယောကန်ဲ့ အမအရေင်းနဲ့ကို ဖြစ်ရတာပဲ ခစ်ခစ်”
“အမလေး ကိုယ့ဘြာသာ လီးသရမ်းတာကိုများ ဖူးစာလုပန်ရသေေးတယ်၊ တခါတည်း မပြောချင်ဘြူး၊ နောကထြပ် ဘယဆြှမွေိုးတွေ လိုးဖူးသေးလဲ ပြောစမ်းပါဦး တဈလကစြထဲ”
“အဲဒါပါပဲ မမရေယ်ေ ၊ မမေေ အပါအဝင် စုစုပေါင်း သုံးယောကပြါပဲ၊ ဒါပမေဲ့ မမေေ သိလား”
“ဘာသိရမှာလဲ”
“အဲဒီသုံးယောကထြဲမှာ မမေေ့ကို အခစွဆြုံးဆိုတာ”
“ဟှန့ြ ယုံပါဘူး၊ လွှာအရိုးမရှိ လွှောကပြှောနတောတွေ”
“ဒီမှာကြည့်ြ မမေေ့ကို ခစွလြို့မဝဘူးဆိုတာ ကဲ ယုံပြီလား”
သူရိနကြ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းလကကြို ဆှဲကာ သူ့လီးကြီးပေါြ တငပြေးလိုကသ်ည်။
“ဟဲတော့ သူ့ဟာကြီးက ပြနမြာနပြနေပြှီ၊ အဲလိုကြီးလား၊ သားဖဖဆေေိုရင် တဈခါပြီးရင် နောကတ်ဈပတ် နှစ်ပတလြောကမြှ တဈခါ ပြနမြာတော့တာ”
သူရိနတ်ို့ တတိယအခွီ လိုးပြီးတော့ နှစ်ယောကစြလုံး မောပန်းပြီး သူတို့ကိုယသ်ူတို့ သတိမထားမိလိုကကြှပဲ အိပပြွောသ်ှားကြတော့သည်။ သူရိနတ်ဈယောကြ သူ့လီးကို တဈယောကယ်ောကြ စုပပြေးနတောကို အိပမြကလြို ဖြစ်နပြေီး လီးက တကယကြို မာတောငလြာတော့ နိုးလာခဲ့ရသည်။ သူတို့ အိပပြွောသ်ှားတုန်းက မီးချောင်းပင် မပိတမြိသဖြင့ြ အခု သူ့လီးကို စုပပြေးနသေူမှာ တီဝင်း ဖြစ်နကြေောင်း တွေ့လိုကရြသည်။
“ဟင် တီဝင်းတို့တောင် ပြနလြာပြီလား”
“ခစ် အင်းပေါ့၊ ဒီသားအမိတွေ ဘယလြောကတ်ောင် ကဲကြသလဲ မသိဘူး၊ မီးတောင် မပိတန်ိုငပြဲ အိပပြွောန်ကြတော၊ ဘယသ်ူမှ ဒီအခန်း လာမစပစြုလို့ တောတ်ော့တယ် ဟှန်း”
သူရိနမြှာ တရေးအိပထြားသညမြို့ အားပြနပြှည့ပြှီး သူ့လီးကြီးကလည်း ဒေါသ်ီတာဝင်း အစုပအြမှုတအြောကမြှာ ပြနမြာလာခဲ့ရသည်။ ဒေါသ်ီတာဝင်း က သူရိန့လြီးကြီးကို မာတောင် တောင့တ်င်းနအေောငမြှုတပြှီးမှ ထပြီး သူမထမိနကြို လှနကြာ သူရိန့ပြေါငပြေါြ ခွဆောင့ကြှောင့ြ ထိုငလြိုကသ်ည်။ ဒေါသ်ီတာဝင်းက သူရိန့လြီးကို သူမလကဖြှင့ြ ထိန်းကိုငရြင်း သူမ စောကဖြုတဝြတွင် တေ့သှင်းကာ ဖြည်းဖြည်းချင်ြးထိုငခြလွိုကသ်ည်။ လီးကြီး တဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဝငသ်ှားပြီး အဆုံးထိ သူမစောကဖြုတထြဲ မှုပသ်ှားမှ ဖငလြုံးကြီးများ သူရိန့ပြေါငလြုံးပေါြ ထိုငခြကြာ သူမ လကန်ှဈဖကကြို သူရိန့ြ နံဘေး တဖကတ်ခကြမြှာ ထောကလြိုကသ်ည်။
သူရိနအြဖို့ကတော့ သူ့မမကေေ ဘေးမှာ အိပပြွောန်ပြေီး သူ့တီဝင်းက သူ့အပေါြ မှင်းလာစီးနတော ကို တွေးမိပြီး သဘောကကြာ ဖီးလည်းတကလြာလသည်ေ။ သူ တဈခါမှ အိပမြကပြင် မမကဖြူးသည့ြ အခွအနေမွေိုး မဟုတလြား။ ညီအဈမနှစ်ယောကကြို တဈအိပယ်ာထဲမှာ လိုးရပြီ၊ ညီအဈမတောငမြှ ရိုးရိုး မဟုတ်၊ ထိုနှစ်ယောကကြ သူ့အမေ နှင့ြ သူ့အဒေါတ်ို့၊ သူ့လောကြ ကံကောင်းတဲ့သူ ကမျဘာပေါြ မှာ ရှိပါမလားဟုပင် တွေးမိရင်း ပြုံးလိုကမြိသည်။
ဒေါသ်ီတာဝင်းက သူမလကန်ှဈဖကကြို အားယူပြီး ဖငကြှီးကို ကြှကာ နှိမ့ကြာဖြင့ြ သူရိန့လြီးကြီးကို လိုးလသည်ေ။ ကုတငပြေါမြှ လှုပလြှုပ် လှုပလြှုပ် ဖြစ်လာသဖြင့ြ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းလည်း နိုးသှားပြီး သူ့သားပေါြ တကလြိုးနသညေ့ြ သူ့ညီမကို မီးချောင်း အလင်းရောကအြောကမြှာ တွေ့လိုကရြသည်။
“ဟယ် ကောငမ် အရှကကြိုမရှိဘူး ကြည့်စြမ်း ကိုယ့တ်ူကို သူ့အမရှေေ့ကြီးမှာ ”
“ခစ် မမကရော ကိုယ့သ်ားအရင်းနဲ့ သောင်းကနွြးလိုကကြှတာ မီးတောငမြပိတန်ိုငပြဲ အိပပြွောသ်ှားတာမလား”
ဒေါသ်ီတာဝင်းမှာ အင်ျကြီအဝတအြစား မခွှတသ်ေးပဲ ထမိနလြှနပြှီးတော့ တကခြှလိုးနခွင်ေးဖြစ်ရာ ညီအဈမချင်ြးတော့ မကြန်ှာမပူရခွေ။ အခုပူလည်း နောကတ်ော့ အေးဆေးဖြစ်သှားမှာပါဟု သူရိနကြ တွေးလိုကမြိသည်။
သူရိန့လြကကြ သူ့အမေ နို့များဆီသို့ စောငအြောကမြှ တွားတွားပြီး ရောကသ်ှားခဲ့သည်။ သူ့လကဖြဝါးတွကေ သူ့အမနေို့တွကေို ဆုပန်ှယပြေးနတေော့ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းက သူမကိုယလြေးကို တစောင်းလိမ့လြိုကရြင်း သူရိန့ကြို မကြန်ှာချင်ြးဆိုငလြိုကသ်ည်။
“ဒီကောငလြေးဟာလေ ဒီလိုပုံနဲ့ဆို အားပြတပြှီး ဒုကျခတော့ ရောကတ်ော့မှာပါပဲ”
“ခိခိ မမကေလေည်း ဒီလောကန်ဲ့တော့ ဘာမှမဖြစ်လောကပြါဘူး ဟားဟား ”
သူရိနကြ ရယမြောရင်းက သူ့အမေ ကိုယလြေးကို ဆှဲကာ နှုတခြမ်းချင်ြးး စုပန်မ်းလိုကသ်ည်။ သားအမိ နှစ်ယောကြ နှုတခြမ်းချင်ြး စုပန်မ်းနကြသေညကြို ကြည့်ရြင်း ဒေါသ်ီတာဝင်းမှာ သူရိန့လြီးကြီးပေါြ ဆောင့ခြကြတ်ှေ မှနလြာရတော့သည်။
ထိုမနကအြထိ သူရိန် နှင့ြ ညီအဈမနှစ်ယောကတ်ို့ တူးအငဝြမ်း ဆှဲလိုကကြှပြီး သူရိန် လီးမတောငန်ိုငတ်ော့မှ သူ့အခန်းသူ ပြနသ်ှားအိပလြတေော့သည်။
………………………………….
သူတို့ အိမပြှနရြောကကြှတော့ သူရိနမြှာ သူ့အခန်းမှာ သူ မအိပတ်ော့၊ သူ့မိဘများ အခန်းမှာသာ ညအိပတ်ော့သည်။ သူ့မိဘများ၏ နှစ်ယောကအြိပကြုတငကြှီးပေါမြှာ သူ့အမနှငေ့ြ ပုံစံမွိုးစုံ ဆကဆြံကြသညမြှာ ညားခါစ လငမြယားနှစ်ဦး အတိုင်းပင်။
တဈညတွင် သူတို့နှစ်ယောကြ အခစွကြှမ်းကြပြီးတော့ ထုံးစံအတိုင်း တဈယောကကြို တဈယောကဖြကကြာ အနားယူရင်း စကားစမှီ ပြောနကြလေသည်ေ။
“သားဖဖေေ ဒီသင်ျကြနပြိတရြကြ ပြနလြာမယတ်ဲ့၊ ခွင့လြည်း မယူတာကြာလို့ အလုပကြ စုစုပေါင်း နှစ်ပတ် ပေးထားတယတ်ဲ့”
“ဟင် အဲဒီနှစ်ပတလြုံးလုံး သားက မမနေေဲ့ ခွဲနရတေော့မှာလား”
“အင်းပေါ့ ဒီမှာက လငကြှီးနဲ့ရှင့ြ၊ ဘယ့န်ှယ် လငကြှီးနဲ့ မအိပပြဲ သားနဲ့ လာအိပန်လေို့ ရမလား”
“သားက လငပြဲ ဖြစ်လိုကခြငွတ်ာပဲ မမရေော”
“တောပြါကြာ၊ သားက မခွိုရော အဝင်းကိုရော မယားဖြစ်စချင်ေတ်ာ မဟုတဘြူးလား”
“မဟုတပြါဘူး မမရေော၊ အနတ်ီခွိုက သား လူပျို ပေါကဘြဝ စွဲမိစွဲရာ စွဲလို့ ကြံမိတာပါ၊ တီဝင်းကလည်း တကယကြ လင်းသူနဲ့ ဖြစ်နတေုန်းပါ၊ သူ့ ဟာက မမေေ့လောကြ မကောင်းပါဘူး အဟိ၊ နည်းနည် ချောငခြငွတ်ယ်”
“ဟယ် ကိုယ့အြမကေို အဲလိုပြောစရာလား”
“ဟင် အခုလိုအခွိနမြှာ မမေေ မဟုတတ်ော့ဘူးလေ၊ သားရဲ့မယား ဖြစ်နပြေီဟာကို”
“အင်းပါ ဟုတပြါပြီတောြ၊ အဝင်းက ပြောတယ် လင်းသူဟာကြီးက တောတ်ောကြှီးတယတ်ဲ့၊ ပြီးတော့ ဒုတပြတလြညမြှာလည်း ဂေါလြီတွေ ထည့ထြားတာတဲ့”
“ဟုတလြား သားကိုကြတော့ မပြောဘူး အဲဒါတွေ၊ ဒါကြောင့ြ တီဝင်းဟာက သားအတွကြ နည်းနည်း ချောငန်တောပေါ့ ”
“အင်း မမေေ့ကိုတော့ ပြောပြတယ်၊ သားကိုတော့ တူအရင်းကို လုပရြတယဆြိုတဲ့ ဖီးကြောင့တ်ဲ့၊ လင်းသူကတော့ သူစွဲနတောဆိုပဲ”
“ဟုတလြား မမရေေော စမ်းကြည့်ခြငွလြား၊ ကိုလင်းသူနဲ့ စမ်းချင်စြမ်းကြည့်လြေ၊ သား စိတမြဆိုးပါဘူး၊ နည်းနည်းတော့ မနာလို ဖြစ်မှာပေါ့”
“အမလေး မစမ်းချင်ပြေါငတ်ောြ၊ ကိုယ့သ်ားနဲ့ကိုယ် အိမတ်ှင်းထဲမှာပဲ ဘယလြောကကြောင်းသလဲ၊ အခု အဝင်းတောင် နည်းနည်း စိတည်ဈနရတေယ်”
“ဟင် ဘာလို့လဲ”
“လင်းသူက မွိုးသီရိဝင်းကို ဘာလိုလို လုပန်လေို့တဲ့၊ ကောငမြလေးကလည်း ပါချင်ခြငွြ ဖြစ်နလေို့”
“ဟင် ဒီကောငမြလေးက ငယင်ယလြေး ရှိသေးတာကို”
“ဆယတ်န်းစာမေးပြဲတောင် ဖြပြေီးပြီလေ ဘယင်ယတ်ော့မလဲ ခစ်ခစ်၊ သူ့ညီမလေးကိုကြတော့ သူ ဝနတ်ိုနတယ်ေ၊ အမေ့ကိုကြတော့ သှားစမ်းကြည့်ပြါလားတဲ့ ခစ်ခစ်”
“မမေေ ပြောလို့ပါ၊ မမေေ့ကို သူများနဲ့ ပေးမစားချင်ပြါဘူး၊ မမေေ သားအတွကြ ကလေးတဈယောကလြောကြ မှေးပေးပါလား ၊ မမနေေဲ့ ကလေးယူချင်လြို့ ၊ မမေေ့ယောကြွား စဈစဈ ဖြစ်ချင်တ်ယ်”
“ဟယ် မဖြစ်နိုငတ်ာ ဒီအသကအြရှယကြှီးနဲ့ သူများတွေ အပြောခံနရမှောပေါ့”
“အာ့ဆိုလည်း သားကို ယောကြွားလို့ခေါတ်ော့၊ သားလည်း မိန်းမပဲ ခေါတ်ော့မယ်”
“ခေါလြေ ဒါဆိုလည်း၊ ခေါတ်ာကတော့ ဘယသ်ူမှ မသိမကြားပဲဟာ ရပါတယ်”
“မဟုတဘြူး လူကြားထဲမှာ ခေါခြိုင်းမှာ”
“ဟယ် မရပါဘူး ဘယဖြစ်မလဲ ပြူနာတွေ တကကြုနမြှာပေါ့”
“အို သားတို့ကို မသိတဲ့ ပတဝြန်းကငွမြှာပေါ့၊ ဘယသ်ူမှ သားတို့ကိုမသိတဲ့ ပတဝြန်းကငွြ တဈခုမှာလေ”
“အင်း အာ့ဆိုရငတ်ော့ ရမှာပါ”
“အင်း ခစွတ်ယ် မိန်းမရယ်”
“မိန်းမကလည်း ယောကြွားကို ခစွပြါတယ်”
………………………….
သူရိန့အြဖေ ဦးစောစိုးမိုးမှာ သင်ျကြနတ်ှင်း အိမပြှနရြောကလြာလသည်ေ။ ရောကခြါစ တဈည မိန်းမနှင့ြ ခွဲနရတော ကြာသဖြင့ြ တဈခွီ ကောင်းကောင်းလိုးလိုကသ်ည်။ သို့သောလြည်း လူငယခြှသှကြေ အားကောင်းမောင်းသန် လီးကြီးကြီး သူရိနန်ှင့ြ လိုးနခေဲ့တာမို့ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းတဈယောကြ အာမစွတ် လွှာမစွတ် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သူရိနကြလည်း သူငယခြငွြးတွေ နှင့ြ ထွကသ်ှားခဲ့သည်။ သူ့အဖေ လှတလြှတလြပလြပ် ကဲလို့ရအောင် ဖြစ်သည်။ ညဘကြ မိုးခွူပမြှ ပြနရြောကလြာတော့ ဧည့ခြန်းထဲ မှာ ထိုငစြောင့န်သေော သူ့အမေ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းကို တွေ့ရလသည်ေ။
“ဟင် မမေေ မအိပသ်ေးဘူးလား၊ ဖဖရေေော”
“သားဖဖေေ မောပြီး အိပသ်ှားပြီ”
“ဟင် ဘာလို့ မောရတာတုန်း”
“သားကို ပြောသားပဲ၊ သားဖဖကေေ တဈခါဆိုရင် ပြီးပြီပဲ၊ သူမပြနခြင် နှစ်ပတအြတွင်း တဈခါလောကြ လုပဖြစ်ရငတ်ောင် ကံကောင်းပဲ”
သူရိနကြ သူ့အမနေား တိုးကပသ်ှားရင်းက ကိုယလြုံးကို သူ့ရငခြှငထြဲ ဆှဲသှင်းကာ၊ နှုတခြမ်းချင်ြး ကပစြုပန်မ်းလိုကသ်ည်။ သူ့လကကြလည်း ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်း ဖငကြှီးများကို ဆုပကြိုငဖြစွည်ှဈလိုကရြင်း
“အဲလို ဆကဆြီဖြစ်ပြီး ဒီလောကအြိစကန်တေဲ့ အကိတကြှီးကို ယူထားပြီး စိတကြွနပေအြောင် မလုပပြေးနိုငတ်ော့လည်း ဒီက လငင်ယကြလေးက ဖြည့စြှမ်းပေးရတော့မှာပေါ့လေ”
သူရိနကြ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်း ခါးလေးကို ဖကကြာ သူ့အခန်းသို့ ခေါဆြောငလြာခဲ့လသည်ေ။
…………………………………
နောကတ်ဈနေ့ည ဦးစောစိုးမိုး သူငယခြငွြးများ အိမလြာပြီး သောကကြှတော့ သူရိနလြည်း အမှည်း ဝငစြားရင်းက ဘီယာ တဈလုံးနှစ်လုံး ဝငသ်ောကလြသည်ေ။ သူတို့က အပြင်းများ ခကြှသဖြင့ြ ဝိုင်းသိမ်းတော့ ဦးစောစိုးမိုးက ဒေါင်းနလပြေေီ။ ဦးစောစိုးမိုး သူငယခြငွြးတွေ ပြနသ်ှားကြတော့ သူရိန် နှင့ြ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းတို့ နှစ်ယောကြ ဦးစောစိုးမိုးကို တွဲခွီကာ အိပခြန်းထဲ ခေါလြာပြီး ကုတငပြေါြ လှဲသိပပြေးလိုကသ်ည်။ နောကတ်ော့ ကုတငဘြေးမှာပင် ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းကို သူရိနကြ ဆှဲဖကကြာ နမ်းစုပလြသည်ေ။
“ဟယ် ဟဲ့ နင့အြဖေ နိုးသှားမယလြေ”
“အမလေး မမကေလေည်း အဖလေား ဒီလို အခွအနေမွေိုးမှာ နိုးမှာ၊ အခုခွိန် နာဂဈဝငလြာတောင် နိုးမှာ မဟုတဘြူး”
ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းကလည်း သိပါသည်။ သို့သောလြည်း လငဖြစ်သူ အနားမှာထားပြီး သားဖြစ်သူ အလိုးခံရမညဆြိုတော့ စိတလြှုပရြှားမိသညပြေါ့။ နဂိုကတည်းက ထိုအကြကကြို ချောင်းနသေော သူရိန့ြ ရနကြတော့ ရှောငမြလှတတ်ော့ပါ။ ဦးစောစိုးမိုး အိပပြွောန်သညေ့ြ ကုတငစြောင်းကို ကိုငကြာ ကုန်းပေးနသညေ့ြ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းကို ထမိနလြှနကြာ အနောကမြှ အားရပါးရ လိုးနတောကတော့ သူရိန် တဈယောကပြဲပေါ့။
သူရိနတ်ဈယောကြ ဂပြန် အင်းစကကြားတွထေဲမှာ သူ့အမကေို အဖမသေိအောင် အိမထြဲ အဖရှေိနရကေန်ဲ့ ကပတ်ိုးလိုးတာတွေ၊ ပုလှမှေုတခြိုင်းတာတွေ၊ သူက ဘာဂွာပေးတာတွေ ၊ စတာတွကေိုတော့ ရေးမပြတော့ပြီ၊ ဂပြနကြားတွေ ရှာကြည့်ပြှီး သူရိနတ်ော့ အဲ့လိုလုပန်ပြေီလို့ သာ စာဖတသ်ူများ တွေးယူကြပါကုန်။
…………………………….
သူရိန့အြဖေ ပြနသ်ှားပြီးတော့ သူရိနတ်ို့သားအမိ တိုးခရီးစဉတ်ဈခုနှင့ြ ဂွှိုင်းကာ ချောကည် ခုနှစ်ရကြ ခရီးထွကခြဲ့ကြသည်။ သူတို့ကိုယသ်ူတို့ လငမြယားဟု ပြောထားကြသည်။ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းမှာ အရှယတ်င် နုငယသ်ောလြည်း သူရိနထြကြ ကြီးမညမြှန်း လူတွကေ မှန်းဆမိကြသည်။ သားအမိလို့တော့ ထငသ်ူ ရှိကောင်းရှိနိုငမြည် ဖြစ်သောလြည်း မညသ်ူမှတော့ မယိုးစွဲရဲကြပေ။ သူရိန် ဖြစ်စချင်ေသ်ည့ြ အတိုင်း ထိုခရီးစဉတ်လွှောကလြုံး ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းက သူရိန့ကြို ယောကြွားဟုခေါပြှီး သူရိနကြလည်း ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းကို မိန်းမဟု ခေါြ ခဲ့ကြသည်။
လမ်းတွင် အနည်းငယ် စပစြုလိုသည့ြ အဒေါကြှီးတဈယောကကြ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းကို ကပတ်ိုးလေး သူတို့နှစ်ယောကြ ဘယလြို အိမထြောငကြခွဲ့ကြတာလဲဟု မေးလသည်ေ။ ဒေါယ်ဉလြှိုငဝြင်းက ကမွတို့ နှစ်ယောကရြဲ့ ဖူးစာကတော့ ဆန်းတဲ့ဖူးစာပါပဲလို့သာ ရယသ်လို မောသလိုနှင့ြ ပြောခဲ့လိုကလြတေော့သည်။
ပြီးပါပြီ။