အပိုင်းရှေးရန် – အပိုင်း (၁) ၊ အပိုင်း (၂) ၊ အပိုင်း (၃) ၊ အပိုင်း (၄) ၊ အပိုင်း (၅) ၊ အပိုင်း (၆) ၊ အပိုင်း (၇) ဇာတသ်ိမ်း
ဧကရီရဲ့ ငရဲခန်း 🏵️(အပိုင်း ၆)🏵️
ရေးသားသူ – မောငအြောငမြွိုး
”ငါစိတပြှောင်းသှားပြီ။ အခုလောလောဆယ် ငါတို့ မင်းနဲ့ ရအတေူတူခွိုးချင်တ်ယ်။ ရချိုးခန်းကို ၅ မိနဈအတွင်း အရောကလြာခဲ့”
ဧပရယ် ဘယလြိုလုပရြမှန်းမသိ။ ဧပရယ့ဆြီတွင် ရငလြွှားရန် ထဘီသီးသန့မြရှိ။ ရချိုးလွှင် တဘကသ်ာ ပတသ်ှားပြီး ရချိုးခန်းထဲတွင် တုံးလုံးခွိုးလေ့ရှိသည်။ ယခုလည်း မတတန်ိုငတ်ော့ဟု စိတပျိုင်းဖြတကြာ အဝတအြစားများကို ခွှတ်၍ တဘကလြေးပတကြာ ရချိုးခန်းရှိရာသို့ ထွကလြာခဲ့သည်။
ရချိုးခန်းထဲတွငတ်ော့ မာလတို့ ၂ ဦးမှာ တံခါးပင် မပိတပြဲ တုံးလုံး ရချိုးနကြသေည်။ မာလတို့၏ လီးတံ ရှညရြှညမြွောမွော မဲမဲကြီးများမှာ ပြော့တွဲ၍ကနွသည်ေ။
”ဝငခြဲ့လေ ဘာရပကြှည့န်တောလဲ”
ဧပရယ် တုန့ဆြိုင်းသော ခွလှမြေးများဖြင့ြ ရချိုးခန်းထဲသို့ ဝငလြိုကသ်ည်။ ဧပရယ်၏ ဖြူဝင်းနသေော ရှှအေိုရောင် ရငည်ှှန့န်ှဈမှှာမှာ ပတထြားသော တဘကလြေးအပေါမြှ အိထွကန်သည်ေ။ မာလက ဧပရယ့ြ တဘကကြို ဆတကြနဲ ဆှဲဖြုတလြိုကသ်ည်။
”အို”
ဧပရယမြှာ ယခုတိုင် ရှကန်ဆေဲဖြစ်ပြီး ရငသ်ားများပေါတ်ှင် လကကြိုယှကြ ကာလိုကမြိသည်။ သို့သောြ မာလတို့ကတော့ ဖြူဖြေးတောင့ဖြှောင့ြ ချောမောလှန်းသည့ြ ဧပရယ့ကြိုယလြုံးလေးကို တွေ့သောအခါ လီးများတောငလြာကြပြနသ်ည်။ မာလက ဧပရယ့ြ ဝတလြဈစားလဈ ကိုယလြုံးလေးအား ရပန်ေးအောကသ်ို့ ဆှဲခေါလြိုကပြှီး ရအတေူခွိုးကြတော့သည်။
”ဟဲ ဟဲ ဆပပြှာရညလြေးက မှှေးနတောပဲ။ ငါ့လီးကို ဆေးပေးစမ်း”
ဧပရယမြှာ သောင်းစိန်၏ လီးမည်းကြီးကို ဆပပြှာရညဖြှင့ြ ပြတဆြေးပေးရသည်။
”လီးကို ရှေ့တိုးနောကဆြုတ် လုပပြေး။ ရှိးးးး အေးး အဲလို အဲလို။ အဲဒါကို ဂွင်းထုတယခြေါတ်ယ် မှတထြား ရှိးးး အားးး ကောင်းလိုကတ်ာ”
”ရှိးးးး ကောင်းလိုကတ်ာ ငါ့လီးတောငလြာပြီ ရပတ်ော့ မင်းကို နို့ကြားထဲလိုးမယ်”
”ဟွောင် သောင်းစိန် ခဏနေဦး သူ့ကို ဆပပြှာတိုကပြေးရဦးမယ်”
မာလက အရုပလြေးလို တောင့တ်ောင့လြေး ရပန်သေော ဧပရယ့ကြိုယလြုံးလေးအား ဆပပြှာတိုကပြေးတော့သည်။ ဧပရယ့န်ို့အုံတွကေို ပယပြယန်ယန်ယ် ပြတပြေးသည်။ ဧပရယ့ဖြငကြှား ပေါငကြှားများပါမကနွြ ဆပပြှာတိုကပြေးကြသည်။ ဧပရယ့န်ို့အုံတင်းတင်း နှစ်လုံးမှာ ဆပပြှာများဖြင့ြ ပြောငလြကန်သည်ေ။ ဧပရယ့ြ ဖငတ်ုံးများနှင့ြ တဈကိုယလြုံးမှာလည်း ချောမှတန်သည်ေ။
မာလက ဧပရယ့န်ို့နှစ်အုံကို ပြတန်ယန်သဖြေင့ြ ဧပရယမြှာ နို့သီးလေးများ ထောငထြလာသည်။ မာလမှာ နောကမြှနယန်ခွင်ေးဖြစ်၍ လီးတံမဲမဲကြီးမှာ ဧပရယ့ဆြငစြှယရြောင် ပေါငတ်ံနုနုနှစ်ချောင်းကြား ရောကန်ရော ဧပရယမြှာလည်း စိတထြနသဖြေင့ြ မာလ၏ လီးတံကြီးအား ပေါငန်ှဈချောင်းဖြင့ြ ညှပထြားမိသည်။
”ရှိးးး အဲ့လိုတင်းတင်းလေး စိထားပေး အားးး ရှိးးးးးး”
မာလက ဧပရယ့ပြေါငကြှားကို တဈခကြခြငွြး လိုးနသည်ေ။
”အားးး ရှိးးးးး ကောင်းလိုကတ်ာကြာ”
”ဟြောင် သောင်းစိန် ခဏ”
မာလက ပြောပြောဆိုဆို လီးကို ဧပရယ့ြ ဖငပြေါကကြဉွြးကဉွြးလေးထဲ ထိုးထည့လြိုကသ်ည်။
”အ”
မာလ၏ လီးတွငရြော ဧပရယ့ဖြငကြှားမှာပါ ဆပပြှာများဖြင့ြ ချောနသဖြေင့ြ လီးက လွှောကနဲ ဝငသ်ှားသည်။ ဧပရယမြှာ ကဉွြးကြပန်သေော ဖငပြေါကထြဲသို့ လီးတုတကြှီးက လွှောကနဲ ဝငလြာသဖြင့ြ မာလ၏ လကမြောင်းများကို နောကပြှနကြိုငထြားမိသည်။ မာလက ဧပရယအြား ဖငထြဲလီးသှင်းလကြပြင် ရချိုးဘဆငေထြဲသို့ ခေါသ်ှားသည်။ ထို့နောကြ မာလက အောကမြှ ဧပရယ့ဖြငထြဲ လီးထည့ထြားပြီး ဧပရယအြား ထိုငလြကြမြကတွကြ လကန်ောကပြှန် ထောကခြိုင်းလိုကသ်ည်။
”ရပြီ သောင်းစိန် ကောငမြကို နို့ကြားထဲလိုးတော့”
သောင်းစိနမြှာ ဧပရယ် လကထြောကထြားသဖြင့ြ ရှေ့သို့ကော့ထွကန်သေော နို့အုံဖြူဖြူကြီးနှစ်လုံးကြားသို့ လီးကိုညှပလြိုကသ်ည်။
”ဟာ ခငဗြွားတို့တွဗွော လှနလြာပြီ”
ရချိုးခန်းအဝတွင် ဘယအြခွိနကြ ရောကန်မှန်ေး မသိသော ကောင်းကြောကြ ပြောလိုကခြှင်း ဖြစ်သည်။
”လီးလား မင်းဟာမင်း ကြည့်ခြငွကြှည့ြ မကြည့်ခြငွြ ထွကသ်ှား။ စောကပျိုတွေ လာမပြောနဲ့။ မင်းမိန်းမလည်း ငါတို့လိုးတာ ဖီးလာတယ် ဟဲဟဲ။ ဟုတတ်ယမြလား ခစွလြေး ဟင်းဟင်းဟင်း”
ဧပရယကြတော့ ဖငထြဲ လီးထည့ခြံထားရသဖြင့ြ ဘာမှမတတန်ိုင်။ ခေါင်းကိုသာငုံ့၍ ငိုနမေိသည်။ သောင်းစိနကြလည်း ကောင်းကြောရြှေ့တွငပြင် ဧပရယ့န်ို့ကြားကို လိုးသည်။ ဧပရယ့န်ို့သီး ပန်းနုရောငလြေးများကို ဆှဲလိမပြေးသည်။
”အ အ ဟင့ျ ဟင့ျ”
ဧပရယမြှာ ယောကြွားရှေ့တွငပြင် ကော့ပြံနသည်ေ။ ကောင်းကြောမြှာတော့ မိမိဇနီးချောလေးအား ကူလီနှင့ြ ဒရယဝြမတ်ို့က ဇိမပြှနပြေေ စိတတ်ိုင်းကြ ကာမခံစားနသညေကြို ရငန်ာနာ စိတကြှှကြှဖြင့ပြင် ကြည့်န်မေိတော့သည်။
————————————-
မာလက ထိုမှစ၍ နောကတ်ဈပတတ်ှငပြင် ကောင်းကြောန်ှင့ြ ဧပရယအြား အခန်းခွဲအိပခြိုင်းသည်။ ဧပရယမြှာ အိမန်ရင်ေးဆိုလွှင် အင်ျကြီဝတခြှင့မြရှိ။ အပြော့စား ညဝတဂြါဝနအြပါးလေးများ၊ ပါးလှှာတင်းကြပသ်ော ရှငမြီးအင်ျကြီလေးများနှင့ြ ဘောလြီ၊ ဘရာစီယာ စသညတ်ို့ကိုသာ ဝတရြသည်။ မာလမှာ ဧပရယကြိုလိုးသည့ြ ဗီဒီယိုကို တဈယောကတ်ည်း လကဝြါးကြီးအုပထြားသဖြင့ြ သောင်းစိန်၊ ခကြကြှီးနှင့ြ အခွားယောကြွားများမှာ မာလခွင့ပြှုမှသာ ဧပရယကြို လိုးနိုငသ်ည်။ မာလကတော့ ဧပရယ့ကြို နေ့တိုင်း ညတိုင်း လိုးပေးသည်။
ဒီနေ့လည်း ဧပရယ် ငှရေောငရြှငမြီးအင်ျကြီအပါးလေးကို တဈထပတ်ည်း တင်းကြပစြှာ ဝတထြားသည်။ လုံးအိနသေော ဧပရယ့န်ို့ကြီးများမှာ ရှငမြီးအင်ျကြီအောကမြှ ရုန်းကနထြှကန်ပြေီး နို့သီးခေါင်းလေးများမှာလည်း ထောငထြနသည်ေ။ မာလကတော့ ရှငမြီးအင်ျကြီအပြငမြှပင် ထငရြှားစွာ မှငန်ရသေော ဧပရယ့န်ို့ လုံးလုံးတင်းတင်းများကို စိတကြှိုကကြိုငသ်ည်။ ထို့နောကြ ဧပရယအြား ဖငအြပြောငသ်ားဖြင့ြ နောကမြှ တဈခကြခြငွြး ဇိမခြံလိုးနသည်ေ။
မာလက ဧပရယ့တ်ဈကိုယလြုံး အလှအပများကို နရောလပမြရှိအောင် နည်းပေါင်းစုံသုံး၍ ခံစားသည်။ ထို့နောကြ ဧပရယအြား ညစဉြ ကာမအရသာခံစားပြီး မယားတဈယောကလြို ပိုငစြိုးပိုငန်င်း ဖကအြိပသ်ည်။
———————————————–
”သမီးနဲ့သား အိမသ်ဈမှာ နရတော အဆငပြှလေား”
”ဟုတ် ဟုတ် ပြပေါတယ် အမေ”
”အေး အဆငမြပြတောရှိလည်း အမတေို့ အဖတေို့ကိုပြော။ ဒါနဲ့ အလုပသ်မား နှစ်ယောကကြ စိတခြရွရဲ့လား။ ခဏနေ မကောင်းတဲ့လူတွေ ဖြစ်နမှောစိုးလို့”
မာလနှင့ြ သောင်းစိနတ်ို့ကို အလုပသ်မားများထင်၍ ပြောခွင်းဖြစ်သည်။
”သှောြ ကုမျမဏီက သန့ရြှင်းရေးတွပေါ။ အိမမြှာ တဈခါတလမှေ ခေါခြိုင်းတာ”
”သှောြ ဒါနဲ့ နှလေေး ယောကြွားကို ဂွီတွကမွေနနေဲ့ဦးနောြ”
မမဒေါဂြွူလိုငစြိုးက ဧပရယ့ကြိုစ၍ ကောင်းကြောကြို မကြခြုံးပင့ပြှသည်။
”ဟာ မမကလည်း ဘာလို့ဂွီကရွမှာလဲလို့”
ကခေိုငမြှာ ဘာမှမပြော။ ရငဖြိုသလို စိတမြသန့သ်လို မှန်းကြပစြှာ ခံစားနရသေည်။
”အေးအေး ဒါဆို အမတေို့ ပြနတ်ော့မယန်ောြ”
”ဟုတ် ဟုတကြဲ့ပါခငဗြွ ဖြေးဖြေးနောြ”
ဒေါခြငသ်ဈ စိတထြဲတွင် အလုပသ်မား နှစ်ယောကကြို ဘယလြိုမှကြည့်မြရ။ ပုံစံတွကေိုက ကလကခွေေ ရုပမြွိုးတွေ။ သူ့သမီး ဂွူလိုငစြိုးကိုတောင် ပေါတ်ငကြှီး ရှိုးနကြသေည်။ ဘယလြိုကောငမြွိုးတွမှန်ေး မသိ။ မကြန်ှာတွကလေည်း ပြုံးဖြဲဖြဲနှင့ြ ကောကကြစွမြည့ြ ရုပမြွိုးတွေ။ အင်းလေ နောကမြှပဲ မောငကြောင်းကြောကြို ပြောတော့မယဆြိုပြီး ဒေါခြငသ်ဈ စိတကြူးလိုကသ်ည်။
————————————————
ဒေါဂြွူလိုငစြိုးမှာလည်း ခသေူမဟုတ်။ အသကကြ ၂၅ နှစ်တိတိ။ ရုပရြညကြတော့ ဧပရယ့လြိုပင် ချောမောသည်။ တောင့ဖြှောင့သ်ည်။ ယောကြွားများ ဝိုင်းဝိုင်းလညန်သေောလြည်း စိုးဆောကလြုပရြေး လုပင်န်းပိုငရြှင် ဂွူလိုငစြိုးက မညသ်ူ့ကိုမွှ အရောမဝငခြဲ့။ ဒေါဂြွူလိုငစြိုးမှာ အိန်ဒွပြညေ့ြ၍ မှနမြာဆနဆြန် လှပသည်။ လှသညဆြိုသညထြကြ ချောမောသညဆြိုလွှင် ပိုမှနလြိမ့မြည်။
ဒီနေ့ ဒေါဂြွူလိုငစြိုး ဧပရယ့အြိမသ်ို့ ကြေးအိုးဝယလြာသည်။ တံခါးဝတွင် ဧပရယ့ဖြိနပန်ှင့ြ ယောကြွားစီး ကြကပြေါငဖြိနပ် နှစ်ရံကို တွေ့လိုကြ၍ စိတထြဲ တဈမွိုးဖြစ်သှားသည်။ ဧပရယ့ကြို အောခြေါလြိုကဖြို့ စိတကြူးသောလြည်း မခေါဖြစ်။ အနည်းငယဟြနသေော အခန်းတံခါးဝမှ ချောင်းကြည့်မြိသည်။
လားလား ဒေါဂြွူလိုငစြိုး ရုတတ်ရကြ ထိတလြန့သ်ှားသည်။ အိမထြောငကြတွာမှ မကြာသေး။ ဒီကောငမြလေး ဘာဖြစ်သှားပါလိမ့ြ။ မှငရြသော မှငကြှင်းမှာ အသားမည်းမည်း ယောကြွားကြီးတဈယောကကြို ဧပရယကြ အပေါမြှ တကဆြောင့ပြေးနသည်ေ။ ဒါတငမြကသေး။ အခွားယောကြွားတဈယောကကြိုလည်း လီးစုပပြေးနသေေးသည်။
မာလနှင့ြ ခကြကြှီးတို့ နှစ်ယောကမြှာ ဧပရယ် ပြောင်းလဲလာသဖြင့ြ အလှနကြွနပေန်ကြသေည်။ ယခငကြ ဧပရယ့ကြိုလိုးလွှင် မုဒိမ်းကငွ့န်ရသေလို ဖြစ်သည်။ ယခုရကပျိုင်းတွငမြှ ဧပရယ် အလှနပြှောင်းလဲလာသည်။ မာလတို့ ရောကလြာလွှင် အသာတကြည် ကုန်းပေးလေ့ရှိသည့အြပြင် တုန့ပြှနပြုံများမှာလည်း အလှနအြားပါလှသည်။ ယနေ့ဆိုလွှင် အပေါမြှပင် တကဆြောင့ပြေးနပြေီ ဖြစ်သည်။
ဟင် လီးကြီးတွကေ နည်းတာကြီးတွေ မဟုတ်။ ဧပရယကြတော့ ကာမအရသာများကို အစွမ်းကုန် ခံစားတတန်ပြေီ။ ဒေါဂြွူလိုငစြိုးမှာ ဧပရယကြ အပေါမြှ တကဆြောင့န်ခွင်ေးဖြစ်၍ ဝငရြနလြည်း မရဲ။ ဖုန်းလည်းဆကလြို့မရ ဖြစ်နသည်ေ။
ဒေါဂြွူလိုငစြိုး ကြည့်ရြင်းနှင့ပြင် ပေါငဂြှကြားပန်းလေးထဲမှ ရှစိရှစိ ဖြစ်လာသဖြင့ြ ထဘီပေါမြှပင် အသာပြတန်မေိသည်။ သို့သောြ အားမရသလို ဖြစ်လာသောကြောင့ြ ထဘီစကတ် အနီလေးကို ခွှတခြလွိုကသ်ည်။ လုံးဝန်းတင်းအိနသေော တငသ်ားကြီးများက အသားရောငဖြွော့ဖြော့ ပငတ်ီထဲမှ တဈဝကခြန့ြ ရုန်းထွကန်သည်ေ။ ပေါငတ်ံဖြူဖြူ သှယသ်ှယလြေးနှစ်ချောင်းကလည်း သှားရယေိုစရာ။
ဒေါဂြွူလိုငစြိုး အခန်းထဲသို့ ချောင်းကြည့်ြ၍ ပငတ်ီထဲသို့နှိုကြ၍ ပြတန်မေိသည်။ ဒေါဂြွူလိုငစြိုးမှာ အပြငပြန်းတွင် အိန်ဒွသေိကျခာများကို အလှနသ်တိထားနရသေဖြင့ြ ဤကဲ့သို့ ကြုံသောအခါ ဖုံးဖိထားသော ကာမစိတမြွားမှာ တားမရအောင် ပေါကကြှဲလာတော့သည်။ အခန်းထဲတွငတ်ော့ မာလက သူ့လကကြှမ်းကြီးဖြင့ြ ဧပရယ့န်ို့အုံ ဖြူဖြူဝင်းဝင်း တင်းတင်းလေးနှစ်အုံကို ဆုပန်ယန်သည်ေ။ နို့သီးခေါင်းနုနုလေးများကို လကကြှမ်းကြီးဖြင့ြ ပြတသ်ောအခါ ဧပရယ့်ကြောလေး ကော့ကော့သှားသည်။
ဒေါဂြွူလိုငစြိုး အားမရသဖြင့ြ ရငဖြုံးအင်ျကြီ ကြကသ်ှေးရောငလြေးကိုပါ ခွှတပြဈလိုကပြှီး နို့တွကေို ဘောလြီပေါမြှ နယန်မေိသည်။ ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ နို့အုံတင်းတင်းကြီးနှစ်အုံမှာ အသားရောငခြွိတ် ၅ ခုတပ် ဇာဘောလြီထဲမှ လွှံထွကန်သည်ေ။ သေးသှယသ်ော ခါးလေးမှာလည်း အဆီပိုလုံးဝမရှိ။ ဒေါဂြွူလိုငစြိုးမှာလည်း တကိုယတ်ည်း စိတဖြှရင်ေး ဖီလငတ်ှေ တကန်သည်ေ။
ထိုစဉြ မမွှောလြင့ပြဲ မာလ အခန်းထဲမှ ထွကလြာသဖြင့ြ ဒေါဂြွူလိုငစြိုး အမှနပြှေးမိပြေးရာ ပြေးသောလြည်း မလှတတ်ော့။ မာလက ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ လကတ်ဈဖကကြို ပိုငပျိုငန်ိုငန်ိုင် ဆှဲခေါသ်ှားတော့သည်။
”ဟင်းဟင်း ဒီမှာတဈယောကြ စိတတ်ှအရေမ်းကြှနလေို့ သူ့ဆန်ဒတွကေို ဖြည့ဆြည်းပေးလိုကရြအောင်”
”ရှင် ရှငတ်ို့ လှှတန်ောြ ဒါ ဒါ မတရား မုဒိမ်းကငွ့တ်ာပဲ”
”ဟားဟား မင်းကတော့ ဥပဒတွဘေောတွေ တွကပြှီး မုဒိမ်းကငွ့တ်ာလို့ ပြောမှာပဲ။ ဒါပမယေ့ြ မင်းလည်း တအားခံချင်န်တောပဲ ဟင်းဟင်း”
”အို မသိဘူး လှှတ် လှှတ် ရှငတ်ို့တွေ ညီမလေးကို ဘာလုပထြားကြတာလဲ။ သူ့မှာ ယောကြွားရှိတယလြေ။ ရှငတ်ို့ လူစိတမြရှိကြဘူးလား”
”ဟားဟား မင်းညီမကိုတော့ လီးအရသာပြပြီးပြီ။ အခု မင်းငှိမင်ှိမခြံရင် ကောင်းမယ်။ မင်းစောကဖြုတကြို ငါ့လီးနဲ့လိုးမယ်”
ပစွပြစွန်ှဈနှစ် ပြောခလွိုကသ်ဖြင့ြ ဒေါဂြွူလိုငစြိုးမှာ မာလ၏ လီးတံကြီးကိုကြည့်ရြင်း ရငဖြိုသှားမိသည်။ ပန်းလေးထဲမှ ဆှဲညှဈမိသည်။
”ကဲ ကောငမ် လေးဖကထြောကလြိုကစြမ်း”
”ရှင် ဟို ဟို”
”ဟိုတွေ ဘာတွေ မလုပန်ဲ့ ကောငမ်။ လေးဖကကြုန်းထားစမ်း”
”ရှင် ဟုတ် ဟုတကြဲ့ရှင့ြ”
ဒေါဂြွူလိုငစြိုးမှာလည်း ကာမဆိပမြွား အလှနတ်ကန်ပြေီဖြစ်၍ ကြမ်းပြငပြေါတ်ှင် လေးဖကကြုန်းထားလိုကသ်ည်။
”ကဲ ခကြကြှီး မင်းဧပရယကြို ကောင်းကောင်းလိုးထားလိုကြ။ ငါ ဒီဆောကြို ဖြုတပြေးလိုကြဦးမယ်”
မာလက ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ သေးသှယသ်ော ခါးလေးကိုဖကြ၍ ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ ဖငဆြုံ တင်းတင်းအိအိကြီးကို ပေါငခြှံဖြင့ြ ဖိကပလြိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ ဖြူဝင်းနသေော ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ လညကြုတလြေးကို လွှာဖြင့ယ်ကသ်ည်။
ဒေါဂြွူလိုငစြိုးမှာ အစဉအြမှဲ စိတကြူးယဉခြဲ့ရသည့အြတိုင်းပင် မတူမတန် အသားမည်းမည်း ကူလီကြီးနှင့ြ လိငဆြကဆြံရတော့မညဖြစ်၍ ပငတ်ီလေး ရှှဲစိုအောင် အရညတ်ှေ ထွကန်သည်ေ။ သို့သောြ တဈခါမှ လိငမြဆကဆြံဖူးသဖြင့ြ သူစိမ်းယောကြွားကြီးရှေ့တွင် ကုန်းပေးနရသေဖြင့ြ အလှနရြှကရြှံ့နရော ချောမောလှပသော မကြန်ှာလေးမှာ ပန်းရောငသ်န်းနသည်ေ။
မာလက ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ ပငတ်ီထဲသို့ လကန်ှိုကြ၍ အဖုတကြို မထိတထိ ဖြဖြလေး အုပကြိုင်၍ ပြတပြေးရာ ဒေါဂြွူလိုငစြိုးမှာ မာလ၏ လကကြှမ်းကြီးနှင့ြ မိမိ၏ ပေါငခြှံအား ဖငကြှီးကော့ကော့ကာ အတင်းလိုကကြပန်မေိသည်။ မာလက ရုတတ်ရကြ လကန်ှဈချောင်းပူး၍ ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ အဖုတလြေးထဲသို့ ထိုးထည့လြိုကသ်ည်။
”အ ဟင့ျ ဟင့ျ အင်း ဟင်း”
ဒေါဂြွူလိုငစြိုး ညည်းသံလေးများ ထွကလြာသည်။ မာလက ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ ဘောလြီနှင့ြ စီတီကြား လှတန်သေော ခါးသားဝင်းဝင်းလေးကို လကကြှမ်းကြီးဖြင့ြ ပြတကြိုငသ်ည်။ ဒေါဂြွူလိုငစြိုးမှာ ဖငကြှီးသလောကြ အဖုတကြဉွြးသည်။ မာလ၏ လကခြလယကြိုပင် မနည်းထည့ရြသည်။
”ပြှတ် ပြှတ် အို့ အို့ ဟင့ျ”
မာလက ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ အစိလေးကို ကောင်းကောင်းပြတပြေးသည်။
”အ အ အားးဟင့ျ ဟင့ျ ရှိးးး ပြှတ် ပြှတ် ပြှတ်”
ဒေါဂြွူလိုငစြိုးတဈယောကြ ကော့ပြံသှားပြီး အဖုတထြဲမှ အရညမြွားကို ညှဈထုတလြိုကမြိသည်။ ကာမဆန်ဒများ တဈခွီပြည့ဝြသှားသဖြင့ြ ဒေါဂြွူလိုငစြိုး ပုံမှနစြိတ် ပြနဝြငလြာသည်။ ဒီလို ကူလီမွိုးကို အပျိုစငဘြဝ ဘယလြိုမှမပေးနိုင်။
”ကဲ ဘောလြီခွှတလြိုကပြါဦး မင်းကို လီးနဲ့ လိုးပေးတော့မယ်”
”တောပြှီ ကြှနမ် ရှငတ်ို့လုပတ်ိုင်း မခံနိုငဘြူး။ ရှငတ်ို့ ပြနတ်ော့”
”ဟားဟား ခစွလြေးက ဘာစိတကြောကတ်ာလဲ လာပါ”
ဒေါဂြွူလိုငစြိုး အဝတအြစားများကို ကကြနွန ပြနဝြတသ်ည်။
”ရှငတ်ို့ အခုပြနသ်ှားရင် ရှငတ်ို့ကို ပြသးူနာ မလုပဘြူး။ ပြန် အခုပြန်”
”ရှငတ်ို့ ဒီလောကလြုပတ်ာတောင် တရားလှနန်ပြေီ။ ပြနတ်ော့လို့ ပြောနတော မပြနသ်ေးဘူးလား”
”ဟ ငါတို့ကိုများ နှာထနတ်ဲ့ ကောငမြက လာအမိန့ပြေးနသေေးတယ်”
”ရှငတ်ို့မပြနရြင် ကြှနမ် ရဲခေါမြှာနောြ”
ဒေါဂြွူလိုငစြိုးမှာ အဝတအြစားဝတရြင်း စကားပြောနခွင်ေး ဖြစ်သည်။ မိမိကို မိမိဘာကြောင့ြ ဒီလောကဖြစ်သှားမှန်း နားမလညန်ိုင်။ ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ လကခြွောင်းလေးများမှာလည်း တုနရြငန်သည်ေ။ ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ အင်ျကြီမှာ အပေါပျိုင်း ဇာစဖြစ်၍ ဘောလြီကြိုးနှစ်ချောင်းနှင့ြ ရငည်ှှန့ဝြင်းဝင်းကို တွေ့နရသေည်။ မာလ စိတမြထိန်းနိုင်။
ဒီလို ဖြူဖြူတောင့တ်ောင့ကြို ပါးစပန်ားရောကပြှီးမှ မစားရလွှင် မာလ ရာဇဝင် ရိုင်းတော့မည်။ မာလ အခွိနမြဆိုင်းပဲ ဒေါဂြွူလိုငစြိုးအား ရငခြှငထြဲ ဆှဲသှင်း၍ နို့နှစ်အုံကို အားရပါးရ နယတ်ော့သည်။
”အို အို ဘာလုပတ်ာလဲ လှှတပြါ”
”ရှကမြနပေါနဲ့ မင်းကို အင်ျကြီခွှတပြှီးတောင် မှငဖြူးနပြေီပဲ ဟဲဟဲ”
”အို မသိဘူး လှှတ် လှှတ်”
မာလက ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ ပါးစပထြဲသို့ သံပုရာသီးတဈလုံးထည့ြ၍ အဝတဖြှင့ြ စီးထားလိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ အင်ျကြီကို ခွှတလြိုကသ်ည်။
”အု အု ဖြန်း ဖြန်းးး”
”ကောငမ် နှာထတုန်းက ထပြီးတော့ ဗှိ ဗှဈ”
မာလက ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ အင်ျကြီအား ဆှဲဖြဲလိုကသ်ည်။ ဧပရယမြှာလည်း ခကြကြှီး၏ ပယပြယန်ယန်ယ် လိုးခွင်းကို ခံနရသေဖြင့ြ ကာမရယောဉကြှောတွင် မွောနသည်ေ။ မာလက ဒေါဂြွူလိုငစြိုးအား အင်ျကြီဖြင့ြ လကပြှနခြညွထြားလိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ ထဘီစကတလြေးကို ခွိတဖြှုတလြိုကသ်ည်။ လုံးဝန်းသှယဆြင်း၍ ဖြူဝင်းနသေော ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ ပေါငတ်ံ၂းနှစ်ချောင်းမှာ မာလကို စိတပျိုကြှစသည်ေ။
မာလက ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ ခွနှစ်ေဖကကြိုလည်း အနီးရှိ အဝတမြွားနှင့ြ ခညွြ၍ ခွနှငေ့လြကကြို နောကပြှနကြော့ကော့လေး ပူးခညွထြားလိုကရြာ ဒေါဂြွူလိုငစြိုး ဘာမှမတတန်ိုငတ်ော့။ မာလက ဒေါဂြွူလိုငစြိုးအား ပငတ်ီကို အောကသ်ို့ဆှဲခွ၍ ကုတငပြေါတ်ှင် တစောင်းတငထြားလိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ တင်းစိနသေော ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ အဖုတထြဲသို့ ပယပြယန်ယန်ယ် နှိုကပြေးတော့သည်။
ဒေါဂြွူလိုငစြိုးမှာလည်း စိတပြှနထြလာသဖြင့ြ အရညမြွား ထွကလြာသည်။
”အ အ ရှိးးး အ ပြှတ် ပလှပ် ပလပ် ပလပ် ဟင့ဟြင့ြ”
ဒေါဂြွူလိုငစြိုးတဈယောကြ ဖဲမှေ့ယာကြီးပေါတ်ှင် ကော့ပြံနသည်ေ။ ဧပရယကြတော့ ခကြကြှီး၏ လီးတံမည်းမည်းကြီးကို နှုတခြမ်းဖူးလေးဖြင့ြ ပယပြယန်ှယန်ှယ် စုပပြေးနသည်ေ။
မာလက ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ ဘောလြီခွိတမြွားကို ဖြုတ်၍ ဘောလြီခွှတလြိုကသ်ည်။ ဝင်းအိလုံးတင်းနသေော နို့ဖြူဖြူတင်းတင်းကြီး နှစ်လုံးမှာ မာလ၏လီးကို ၉၀ ဒီဂရီ တောငမြတစြသည်ေ။ ထို့ပြင် သေးကငွသ်ော ခါးလေးအောကမြှ လုံးတင်းအိစကန်သေော တငသ်ားစိုငကြှီးနှစ်တုံးမှာလည်း လှပလှန်းနသည်ေ။
”ကဲ မင်းကို လိုးတော့မယ်”
မာလကသူ၏ လီးမည်းကြီးအား ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ အဖုတဝြတွင် တေ့လိုကသ်ည်။
”ဗွဈ ဗွှတ် ဖြတ် အ အ အားး ဟင့ျ ဟင့ျ ဟင့ျ”
ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ အဖုတထြဲသို့ မာလ၏လီးကြီး တဈဝကခြန့ြ ဝငသ်ှားသည်။ အပျိုမှေးကိုပါ လီးဖြင့ြ ထိုးခွဲလိုကရြသဖြင့ြ မာလ ကြနပေသ်ှားသည်။ ထို့နောကြ ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ နို့နှစ်လုံးကို ကိုငရြင်း လီးကို အဆုံးထိ ထည့ထြားလိုကသ်ည်။ သှေးစို့စို့လေး ထွကလြာသဖြင့ြ ဒေါဂြွူလိုငစြိုး ပါကငဖြှင့ခြံလိုကရြသည်။
ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ နို့အုံကြီးများမှာ ဧပရယထြကြ အနည်းငယ် ကြီးသည်။ တင်းပြီး လုံးအိနပြေီး လကဝြါးထဲမှ လွှံထွကန်သည်ေ။ မာလက ဒါမွိုးဆို ကြိုကမြှကြိုကြ။ ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ဂွုံနယသ်လို နယရြင်း လိုးတော့သည်။
”ပြှတ် ဗွှတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဖောကျ ဖောကျ”
ဆီးစပခြငွြး ထိခတသ်ံတို့က စည်းခကြကြွ ထွကပြေါန်သည်ေ။ ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ နုနယခြွောမောသော မကြန်ှာလှလှလေးကို လွှာဖြင့ယ်ကသ်ည်။ ဧပရယကြတော့ ခကြကြှီး၏ လိုးဆောင့မြှုအောကတ်ှင် ကာမအရသာများကို အစွမ်းကုန် ခံစားနသည်ေ။
ထိုစဉတ်ှငပြင် ကံဆိုးမလေး ထကကြခေိုငမြှာ နားကြပလြေးတပ်၍ အခန်းတံခါးဝသို့ ကြကတ်ိ ရောကခြလွာတော့သည်။ ဧပရယန်ှင့ြ ဂွူလိုငစြိုးတို့နှစ်ယောကြ ပကပြကစြကစြကြ အလိုးခံနရပေုံကို တွေ့၍ ကခေိုင် ကြောငကြှည့န်မေိသည်။
”ဟဲဟဲ အနုလေးပါလား”
”ဟွောင် ခကြကြှီး မင်းဒီနှစ်ယောကကြို ကိုငလြိုကြ။ ငါ အနုလေးကို ဆှဲလိုကြဦးမယ် ဟဲဟဲ”
”ဗွှတ်”
မာလက ပေါကကြှဲမတတ် တောငန်သေော လီးကြီးအား ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ အဖုတထြဲမှ ဆှဲထုတလြိုကသ်ဖြင့ြ ဒေါဂြွူလိုငစြိုး၏ အဖုတလြေးမှာ ပြစိပြစိနှင့ြ ဟစိစိလေး ဖြစ်နသည်ေ။ အတွင်းသားလေးတွကေ ရဲနသည်ေ။
”ခစွလြေး ဟဲဟဲ အင်ျကြီခွှတထြားလိုကလြေ လိုးရအောင်”
ထကကြခေိုငမြှာ ရုတတ်ရကြ ဆှံ့အနမေိသည်။ အဈမနှစ်ယောကလြုံး ပယပြယန်ယန်ယ် လိုးခံနရတောလေ။ မာလ၏ လကကြှီးက ထကကြခေိုင်၏ နို့တွကေို နယန်သည်ေ။ ထကကြခေိုငမြှာ နဂိုကြောကတ်တသ်ူလေးမို့ ဘာမှမပြောရဲ။
ကခေိုငမြှာ ဧပရယန်ှင့ြ ရုပအြတောတ်ူသည်။ ချောလည်း အလှနခြွောသည်။ နူးညံ့သိမမြှေ့ ယဉကြွေးသည်။ အသကြ ၁၈ နှစ် ဖြစ်သည်။
မာလ ဒီကောငမြလေးကိုတော့ မယားအဖြစ် တဈဦးတည်း အပိုငသ်ိမ်းဖို့ ဆုံးဖြတလြိုကသ်ည်။
”ဟွောင် ခကြကြှီး။ ငါမည်းကြီးကို ဖုန်းဆကခြေါထြားတယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောကြ ဒီနှစ်ယောကကြို လိုးထားလိုကြ။ ငါ အပြငသ်ှားဦးမယ်”
ခကြကြှီးကတော့ ချောမောတောင့တ်င်းလှန်းသော အမွိုးသမီး နှစ်ယောကကြို စိတကြှိုကြ လိုးရတော့မညဖြစ်၍ အလှနပြွောန်သည်ေ။
မာလက ကြောကရြှံ့နသေော ထကကြခေိုင်၏ လကန်ုနုလေးကို ဆှဲ၍ ကားထဲထိုငခြိုင်းသည်။
”ဟင့ြ ဟင့ြ ဦး သမီးကို ဘယခြေါသ်ှားမလို့လဲဟင်”
ထကကြခေိုငခြငမြွာ ကြောကလြှန်း၍ တုနန်သည်ေ။ မာလ ဘာမှမပြော။ ထကကြခေိုင်၏ စလှန်းကားအနီလေးကို မှို့ပြငရြှိ ဧပရယ့ထြံမှ ယူထားသော ငှဖြငေ့ြ ဆောကထြားသည့ြ တိုကလြေးထဲသို့ ခေါသ်ှားသည်။ တိုကလြေးမှာ လမ်းမနှင့ြ အလှနဝြေးသည့အြပြင် ဘေးပတလြညတ်ှငလြည်း မှကရြိုင်းတောများသာ ရှိသည်။
ထကကြခေိုင်၏ လကန်ုနုလေးကိုဆှဲ၍ အခန်းထဲ ခေါသ်ှားပြီး တံခါးပိတလြိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ အရုပလြေးကဲ့သို့ ငေးကြည့်န်သေော ထကကြခေိုငအြား အဝတမြွား စခွှတတ်ော့သည်။
ထကကြခေိုငမြှာ ကြောကကြှောကန်ှင့ြ ရုန်းရှာသောလြည်း ကလေးလေးကဲ့သို့ ဖြစ်နရော မာလက ဖီးခံ၍ခွှတသ်ည်။ ထကကြခေိုင်၏ ခါးသားချောချောမှတမြှတလြေးကို လကကြှမ်းကြီးဖြင့ြ ကိုငဖြကထြားရင်း ဗီဇအတိုင်း လီးကို ကခေိုင့ဖြငတ်ှင် ဖိ၍ ဖီးခံသည်။ ထကကြခေိုင်၏ ဖငလြေးမှာ အဈမများလောကြ မကြီးသေးသောလြည်း လုံးဝန်းလှပလှန်းပြီး အိစကန်ရော မာလအကြိုကြ ဖြစ်သည်။
မာလက တဟင့ဟြင့ြ ငိုနသေော ထကကြခေိုင်၏ နောကမြှနေ၍ မို့ဖောင်းနသေော နို့အုံလေးကို ဇိကနဲ ညှဈလိုကသ်ည်။
”ဟင် ရှင် ရှငဘြာလုပတ်ာလဲ လှှတ် လှှတ်”
”ဟားဟား ခစွလြေးရာ မင်းအဈမကိုလိုးတာ မှငကြတည်းက ခစွဆြာနမှော ကိုယသ်ိပါတယ်။ မရုန်းစမ်းပါနဲ့။ ကောင်းအောင် လုပပြေးမှာပါ”
”ဟင့ြ ရှင် လှှတ် ရှငန်ောြ အင့ြ”
မာလက ထကကြခေိုင်၏ နို့နှစ်လုံးကို ညှဈကိုငထြားပြီး ကုတငရြှိရာသို့ ဆှဲခေါသ်ှားတော့သည်။
”ကောငမ် ကုန်းစမ်း ကုတငပြေါကြို ဖြန်း”
”အင့ျ ဟင့ျ”
မာလက ထကကြခေိုငအြား ကုတငစြောင်းတွင် ဖိ၍ ကုန်းခိုင်းထားပြီး နောကမြှလီးဖြင့ြ ဖိထောကထြားသည်။ မာလ၏ ပုဆိုးကြှတသ်ှားသဖြင့ြ မည်းနကတ်ောငမြတန်သေော လီးတံကြီးမှာ ထကကြခေိုင်၏ ဖငသ်ားအိအိနှစ်လုံးကြား အမှှောင်းလိုကြ ဖိဝငသ်ှားတော့သည်။ ထကကြခေိုငမြှာ အတင်းရုန်းကနန်သဖြေင့ြ မာလ၏ လီးကြီးအား ဖငဖြှင့ြ ဖိပြတပြေးသလို ဖြစ်နသည်ေ။
”ရှိးးး အားးး ကောငမ် ဖငတ်ှကေ တင်းအိနတောပဲ။ မင်းကို ကောင်းကောင်းလိုးပေးရမယ်”
ထကကြခေိုငမြှာ အတင်းရုန်းကနန်သေောလြည်း မာလက လကပြှနခြွုပထြားပြီး ထကကြခေိုင်၏ အင်ျကြီအား ဆှဲခွှတသ်ည်။ ထကကြခေိုငမြှာ အတင်းရုန်းကနန်သဖြေင့ြ ခွှတ်၍မရ။
”ဗွိ ဗွိ ဟင့ျ အင့ျ”
မာလက ထကကြခေိုင်၏ အင်ျကြီအား ကြောဖကမြှ ဆှဲလိုကရြာ ပြဲသှားပြီး တင်းယင်းနသေော ဘောလြီလေး ပေါလြာသည်။ ထကကြခေိုင်၏ ကြောပြငလြေးမှာ တင်းယင်းဖြူနုနပြေီး ဘောလြီမှာလည်း အပြော့စားဖြစ်ရာ အသားတွင် ကပန်သည်ေ။
”ကောငမ် ကောင်းအောငလြိုးပေးမှာ။ အေးအေးဆေးဆေးခံရင် နှစ်ယောကလြုံး ကောင်းမယ်’
”ဟင့ြ မလုပပြါနဲ့ လှှတပြါ သမီးမှာ ခစွသ်ူရှိပါတယ် ဟင့ြ”
”ဖြန်းဖြန်း ကောငမ် အင်ျကြီခွှတမြယ် ငှိမင်ှိမန်စမြေး ဖြန်း ဗှိ”
မာလက ထကကြခေိုငအြား အင်ျကြီခွှတလြိုကသ်ည်။ ထကကြခေိုင်၏ ကိုယလြုံးလေးမှာ ဖြူဝင်းအိစကန်သည်ေ။
”ရှိးးး နို့တွကေ အိနတောပဲ အားး ရှိးးး”
မာလက အပေါပျိုင်းတွင် ဘောလြီလေးသာကနွတ်ော့သော ထကကြခေိုင်၏ နို့နှစ်အုံကို ဘောလြီပေါမြှ ညှဈပေးသည်။ ထကကြခေိုင်၏ နို့နှစ်လုံးမှာ ကြှဲကောသီးအသေး တဈခွမ်းခန့ရြှိရာ မာလလကတ်ဈဖဝါးစာ ကြောသ်ည်။ မာလက ထကကြခေိုင်၏ တင်းအိဖြူဝင်းလှသော အပျိုနို့နှစ်လုံးကို ညှဈပေးသည်။
”အ အ လှှတပြါ ဟင့ြ ကယကြှပါဦးရှင် ဒီမှာ ဖြန်းဖောင်း အင့ြ ဟင့ြ ဟင့ြ”
မာလက ထကကြခေိုင်၏ လညကြုတသ်ားနုနုလေးကို ရိုကခြလွိုကပြှီး စကတခြွိတကြို ဖြုတခြလွိုကသ်ည်။
”ဒီလောကအြောခြငွတ်ဲ့ ကောငမ် အောအြောငကြို လိုးပေးမယ်”
မာလ၏ လီးမည်းကြီးမှာ ထကကြခေိုင်၏ တငစြိုငအြိအိနှစ်လုံးကြားတွင် ပငတ်ီအဖြူရောင် အပါးလေးသာခံပြီး ဖိဝငန်ရော မာလမှာ အလှနအြရသာတွေ့နသည်ေ။ မာလက ထကကြခေိုငအြား လကပြှနခြွုပထြားပြီး ပငတ်ီဆှဲခွှတသ်ည်။ ထကကြခေိုင်၏ လုံးဝန်းသော ပေါငတ်ံနှစ်ချောင်းမှာ မာလ၏ ကိုယလြုံးကြီး တိုးဝငန်သဖြေင့ြ ကားကားလေး ဖြစ်နသည်ေ။ မာလက သူ၏ မည်းနကရြှညလြွားသော လီးတံကြီးအား ထကကြခေိုင်၏ အပျိုအဖုတလြေးနှင့ြ မိတဆြကပြေးသည်။ ထကကြခေိုင်၏ ရငည်ှှန့လြေးကိုလည်း အတင်းဆုပန်ယသ်ည်။
”ပြှတ် ပြှတ် ရှိးးး အိုးးး ကုတသ်ားလေးတွကေ နုလိုကတ်ာ ရှိးးး”
ထကကြခေိုငမြှာ အတင်းရုန်းကနန်သဖြေင့ြ မာလ လှယလြှယန်ှင့ြ ပငတ်ီခွှတမြရ ဖြစ်နသည်ေ။ မာလ စိတမြရှညတ်ော့။
”ငှိမင်ှိမန်စမြေး ကောငမ် ဖြောင်း ဖြောင်း”
“အင့ျ ဟင့ျ ဟင့ျ”
မာလက ထကကြခေိုင်၏ လညကြုပလြေးအား နှစ်ခကြဆြင့ြ ရိုကခြလွိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ ထကကြခေိုင်၏ ပငတ်ီလေးကို အောကသ်ို့ ဆှဲခလွိုကတ်ော့သည်။ ဖြူနုနပြေီး ပန်းနုရောငသ်န်းနသေော အပျိုအဖုတလြေး ပေါလြာသည်။ အတွင်းသားလေးများက နီရဲနသည်ေ။ တငသ်ားနှစ်လုံးမှာလည်း တင်းယင်းလုံးဝန်းနသည်ေ။
”ဟင်း ဟင်း မရုန်းပါနဲ့တော့ ကောငမြရာ မင်းရုန်းလည်း အပိုပဲ ဟားဟား”
မာလက ပြောပြောဆိုဆို ထကကြခေိုင်၏ ခါးနှဲ့လေးအား မလှုပန်ိုငအြောင် ကိုငထြားပြီး လထဈကြီးနှင့ြ ထကကြခေိုင်၏ အပျိုအစိ နီနီရဲရဲလေးအား ဆှဲပြတပြေးလိုကသ်ည်။
” အ အ ဟင့ြ မ မလုပပြါနဲ့ ဟင့ဟြင့ြ ကြှနမြမှာ ခစွသ်ူရှိပါတယ် ဟင့ြ”
”အေး မင်းခစွသ်ူကို မေ့ထားလိုကြ။ အခု ငါမင်းကို လိုးမှာ။ ငါက မင်းယောကြွားပဲ”
မာလ အခွိနမြဆိုင်းတော့။ လထဈကြီးအား အပျိုအဖုတလြေးထဲသို့ တဈထဈချင်ြး ထိုးထည့လြိုကသ်ည်။ ထကကြခေိုငမြှာ နာကငွလြှန်းသဖြင့ြ ကြောပြငလြေး ကော့တကလြာသည်။
”ဗွှတ် ဗွဈ အင့ျ အ အ”
မာလက လထဈကြီးအား တဈထဈချင်ြး ဆောင့ထြည့သ်ည်။
”ကောငမ် လီးလို့ ရုန်းနသေေးတာလား။ ရော့ကြာ ရော့ ဗှဈ ဖြတ် ဗှဈ ဟင့ြ ဟင့ြ”
မာလ၏ လီးတံကြီးမှာ ထကကြခေိုင်၏ အပျိုမှေးလေးကို ထိုးခွဲပြီး ၄ ပုံ ၃ ပုံခန့ြ ဝငသ်ှားသည်။ ထကကြခေိုငကြား အတင်းရုန်းကနန်ဆေဲပင် ဖြစ်သည်။ ထကကြခေိုင်၏ အပျိုစငအြရညမြွား သှေးစများနှင့ြ ရော၍ မာလလီးတွင် ပလောသည်။
”ရှိးးး အားးး နို့တွကေ အိနတောပဲ ရှိးးးး”
”ဗွှတ် ဖြတ် ဗွဈ အင့ျ ဟင့ျ”
မာလ၏ လီးတံကြီးမှာ ထကကြခေိုင်၏ အပျိုအဖုတလြေးထဲသို့ အဆုံးထိ ဝငသ်ှားတော့သည်။ မာလ၏ ပေါငခြှံမှာ ထကကြခေိုင်၏ လုံးဝန်းတင်းယင်းအိစကသ်ော တငသ်ားနှစ်လုံးနှင့ြ ဖိကပမြိနသည်ေ။ မာလက ထကကြခေိုင်၏ ဘောလြီခွိတမြွားကို တဈခုချင်ြး ဖြုတခြလွိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ စိတပြှောင်းသှားဟနဖြှင့ြ ဘောလြီခွိတမြွားကို ပြနတ်ပလြိုကသ်ည်။
မာလက ထကကြခေိုင်၏ ဘောလြီကြိုးနှစ်ချောင်းကို ကိုင်၍ သှင်းလကြပြင် မှင်းစီးတမ်း ကစားမညဟြုဆိုကာ ခွံတဈပတပြတသ်ည်။ ထကကြခေိုငမြှာ ကူလီကြီးတဈယောကြ၏ လီးသှင်း၍ လုပခြငွတ်ိုင်း လုပမြှုကို ခံနရသေည်။ မာလက ထကကြခေိုငအြား အိမအြပြငဘြကတ်ှငပြင် အားရပါးရ လိုးတော့သည်။ ထကကြခေိုင်၏ ဘောလြီခွိတမြွားကို ပါးစပဖြှင့ြ ကိုကဖြှုတသ်ည်။ ထို့နောကြ ထကကြခေိုငအြား ဘောလြီခွှတ်၍ နို့နှစ်လုံးကို ညှဈကိုငကြာ အားရပါးရ လိုးတော့သည်။
”ဗှဈ ဖြတ် ဗှှတ် ဖောကြ ဖောကြ ဖောကြ ရှိးးး အူးးး ကောင်းလိုကတ်ာ ရှိးးးး”
ထကကြခေိုငမြှာ အဈမအိမ် လာလညမြိခဲ့ရာမှ အချောငအြလိုးခံနရသေည်။ မာလက ထကကြခေိုငအြား လိုးရင်းတန်းလန်း ရာဘာခွံထဲသို့ ခေါသ်ှားသည်။
”ရှိးးး ဟင်းဟင်း မင်းကို ငါ ကလေးမှေးအောင် လုပပြေးမယ်။ ရှိးးး အားးး ကောင်းလိုကတ်ာ”
ထကကြခေိုင်၏ ချောမှတန်ူးညံ့သော အသားစိုငမြွားကို ကိုငရြင်း လိုးသည်။ ထကကြခေိုငမြှာလည်း မရုန်းနိုငရြှာတော့။ မာလ၏ ဆောင့ခြကြမြွားတွင် ကာမအရသာများကို ခံစားနရသေည်။
”ဟင်းဟင်း မင်း ငါလိုးတိုင်းခံရမယ်။ မဟုတလြို့ကတော့ အဖုတကြို ဓားနဲ့ဖြဲပြီး သတပြဈမယ် ကြားလား ကောငမ်”
”ဗှှတ် ဗှှတ် ဖောကြ အင့ြ ဟင့ြ ဖောကြ ဖောကြ ရှင် ဟင့ြ ရှင် ကြှနမြကို ဖောကဖြတဖြတ် ဖကြဆြီးရုံနဲ့ အားမရသေးဘူးလား ဟင့ြ ဟင့ြ”
”စောကစြကားမရှညန်ဲ့။ ငါလိုးတိုင်း မခံဘူးဆိုရင် အခုလိုးတာပြီးတာနဲ့ မင်းစောကဖြုတကြို ဓားနဲ့ဖြဲပြီး သတမြှာ”
မာလကတော့ ထကကြခေိုငအြား လိုးရုံမက အပိုငကြှံလပြေီ။ ဒီလို ဖြူဖြူချောချော မိန်းကလေးကို လိုးချင်တ်ိုင်း လိုးလို့ရအောင် လုပန်ပြေီ။ မိနဈ ၂၀ ခန့ြ ကြာသောအခါ မာလ အသှင်းအထုတ် အလှနမြှနလြာသည်။
”အ အ ရှိးးး မိန်းမရေ ကိုယပြှီးတော့မယ် အ ရှိးးးး ထွကပြှီ ထွကပြှီ”
မာလက ထကကြခေိုငအြား ရငခြှငထြဲဆှဲဖကထြား၍ လရညမြွားကို ထကကြခေိုင်၏ သားအိမထြဲသို့ ဦးဦးဖြားဖြား ပန်းထုတလြိုကတ်ော့သည်။ ထကကြခေိုငမြှာလည်း မာလ၏ လီးတံကြီးကို လရညတ်ဈစကမြှ မကနွအြောင် ပန်းလေးထဲမှ ရဈပတစြုပယ်ူရင်း ကာမအထွတအြထိပကြို ရောကရြှိသှားတော့သည်။
”ဟင်းဟင်း ညနကရွေင် ငါမင်းကို ဖုန်းဆကလြိုကမြယ်။ ဟင်းဟင်း ဘာညာကြံမယတ်ော့ မစဉြးစားနဲ့။ ငါ့မှာ ဓားအမြဲပါတယ်”
ထကကြခေိုင် မတတန်ိုငတ်ော့။ ထိုနေ့ကလည်း တဈနေ့လုံး မာလလုပသ်မွှ ခံရသည်။ မာလက ဖငရြော အဖုတရြော အကြိမကြှိမ် လိုးပေးသည်။
(အပိုင်း ၇ ဇာတသ်ိမ်းပိုင်း) ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ