အောစာအုပ်

ယောက္ခမချောချောနဲ့ ချွေးမလှလှ

ယောက်ခမချောချောနဲ့ ခြှေးမလှလှ
ရေးသားသူ – ဦးကြီး

မိန်းမတဈယောကဟြာ အနားမှာ အားကိုးအားထားပြုစရာ ယောကြွားသားတဈယောကြ မရှိရင် မတင့တ်ယလြှပါဘူး။ ဒါကြောင့လြည်း ရှေးလူကြီးတွကေ “ အလံမရှိတဲ့ ရထား ” ဟာ မသင့တ်ောဘြူးရယလြို့ အဆိုရှိခဲ့ကြတာကိုး။ မိန်းမတွထေဲက မိန်းမတဈယောကဖြစ်နတေဲ့ ကြှနမြဟာ အားကိုးအားထားပြုစရာ ယောကြွားတဈယောကကြို အပျိုဖြစ်ခါစကတည်းက ပေါင်းသင်းလကထြပယ်ူခဲ့ပါတယ်။

ဒါပမယေ့ြ ရှင်… ကြှနမြတို့ အိမထြောငသ်ကြ နှစ် (၂၀) လောကမြှာပဲ ကမွရဲ့အမွိုးသားဟာ အကဆြီးဒင့တ်ဈခုကြောင့ြ ဆုံးပါးသှားခဲ့ရပါတယ်။ ကမွဟာ ကလေးနှစ်ယောကအြမေ၊ အသကြ (၃၇) နှစ်အရှယန်ဲ့ မုဆိုးမဘဝကို ရောကရြှိခဲ့ရပါတော့တယ်။ ကမွယောကြွားက ကမွကို အတောလြေး ခစွပြါတယ်။ သူဆုံးပါးသှားတဲ့အခွိနထြိ ကမွကို စောင့ရြှောကခြဲ့တုန်းပါပဲ။ သူအကဆြီးဒင့ဖြစ်ပြီး ဆုံးသှားခဲ့ရတဲ့အတွကြ လွောကြှေးရတဲ့ငှနေဲ့ ကမွဟာ စကဆြန်းဖကမြှာ ကိုယပျိုင် အိမလြေးတဈလုံးကို ဝယယ်ူနိုငခြဲ့ပါတယ်။

အခုဆို ကမွရဲ့သားအကြီး မင်းမင်းတောင် အသကြ (၁၈) နှစ်ကြောြ လူပျိုပေါကအြရှယ် ရောကန်ခေဲ့ပါပြီ။ ပိုလွှံတဲ့ ငှလေေးနဲ့ ကမွတို့ မိသားစုသုံးယောကဟြာ လညပြတစြားသောကန်ိုငတ်ဲ့ အခွအနေေ ရှိပါတယ်။ သမီးအငယလြေးကလည်း အခုဆို ဒုတိယတန်းတကန်တေဲ့ အရှယတ်ောင် ရောကလြို့နပြေီ ဖြစ်ပါတယ်။

ကမွဟာ လငသ်ားဆုံးပါးသှားတဲ့ အခွိနကြစလို့ ကမွရဲ့စိတတ်ှကေို သားနဲ့သမီး အပေါမြှာပဲ ပုံထားခဲ့ပါတယ်။ လငဖြစ်သူမရှိတော့တဲ့ တဈနှစ်ကြောကြာလအတွင်း ကာမအရသာ၊ အထိအတွေ့တွနေဲ့ ကင်းကြာနခေဲ့ရပါတယ်။ ထိုကာလအတွင်း၌ ကာမစိတဆြန်ဒများ မကြာခဏ ဖြစ်ပေါတ်ောင့တ်မိသလို ရှိခဲ့သောလြည်း သားလူပျိုပေါကန်ဲ့ သမီးမကြန်ှာတို့ကို ထောကထြားပြီး အသဈရှာတာမွိုး၊ ကြယရြာမှာ ခိုးစားတာမွိုးတောင် မလုပခြဲ့ပါဘူးရှင်။

မိန်းမသားတဈယောကပြဲရှင်…။ အသကကြလည်း (၃၈) နှစ်တောင် မပြည့သ်ေးတဲ့ အရှယဆြိုတော့ ကမွသှေးသားတွကေ ထကြှသောင်းကနွြးတုန်းပေါ့။ လငန်ဲ့ နှစ်နှစ်ဆယလြောကပြေါင်းခဲ့တဲ့ မိန်းမတဈယောကရြဲ့အနားမှာ ယောကြွားသား မရှိတော့ တခါတရံ ခံစားထိတွေ့ခဲ့ဖူးတဲ့အရာကို တောင့တ်မိတာပေါ့ရှင်။

ဒါပမယေ့ြ ကမွရဲ့ ကာမဆန်ဒတွကေို ခွုပတ်ီးနခေဲ့ပါတယ်။ တခွို့မိန်းမတွေ ပြောပြောနတေဲ့ ကိုယ့စြောကဖြုတကြို ကိုယ့ဘြာသာပြတပြှီး အာသီသဖြတေဲ့ အပြုအမူမွိုးကိုတောင် ကမွ မလုပခြဲ့ပါဘူး။ တကယပြါ။ ဒါပမယေ့ြ ကမွတို့မိသားစု စကဆြန်းဘကကြို ပြောင်းပြီး အခွခနွေထေိုငခြဲ့တဲ့ အခွိနမြှာပဲ ကမွရဲ့စိတ်၊ ကမွရဲ့ဘဝ အခွအနေတွဟေော ကမွသားအကြီးကောင် မင်းမင်းကြောင့ြ ပြောင်းလဲခဲ့ရပါတော့တယရြှင်။

ကမွသား မင်းမင်းက ဒီရပကြှကထြဲ ပြောင်းလာပြီးတဲ့နောကြ လူပေါင်းစုံနဲ့ အပေါင်းအသင်းလုပတ်ယ်။ ပေါင်းသင်းတဲ့လူတွကလေည်း သူ့ထကကြှီးတဲ့လူတွေ များပါတယ်။ အဲ့ဒီထဲမှာမှ စိုးသီဟ ဆိုတဲ့ ကောငလြေးကို ကမွသားက အတောလြေး ခငမြင် ရှာပါတယ်။

စိုးသီဟက ကမွသားထကြ (၅) နှစ်လောကကြှီးတယ်။ ရပကြှကထြဲမှာ အခွတွရေေောင်းတဲ့အလုပလြုပတ်ဲ့ ကောငလြေးပါ။ သားက အဲဒီကောငလြေးကို အိမကြို ခေါခြေါလြာတတတ်ယ်။ အိမမြှာ စားကြ သောကကြှနဲ့ အမြဲလို ဝငထြှကသ်ှားလာ နခေဲ့ပါတယ်။ ဖခငရြဲ့ထိန်းသိမ်းမှု မဲ့သှားတဲ့သားက ကမွရဲ့ ပြောစကားကို သိပပြှီး အလေးမထားတော့ပါဘူးရှင်။ နောကပြှီး အိမရြဲ့စီးပြားရေး တဈစိတတ်ဈပိုင်းကို သားက တာဝနယ်ူထားပြနတ်ော့ ကမွဟာ သားကို ဖိဖိစီးစီး ပြောဆိုမရနိုငတ်ော့တဲ့ အခွအနေတွကြေေောင့ြ သားဖြစ်သူ အိမမြှာ သောကစြားနတောကိုတောင် ခွင့ပြှုပေးထားရပါတော့တယ်။

စိုးသီဟကို အိမပြေါခြေါလြာပြီး အိမမြှာပဲ စားကြသောကကြှ လှတလြှတလြပလြပန်ဲ့ လူငယသ်ဘာဝနကြတောကို ကမွ ကြညဖြှူစွာပဲ လှှတထြားလိုကမြိပါတယ်။ စိုးသီဟက ကမွကို “ အဈမ…အဈမ…” နဲ့ ရိုရိုသသေေ ပြောဆိုဆကဆြံပြနတ်ော့ စိုးသီဟကို ယုံကြညပြှီး သားကိုတောင် ပြောဆိုထိန်းသိမ်းပေးဖို့ အပခြဲ့မိပါတယ်။ ဒါပမယေ့ြ တခါတရံ စိုးသီဟရဲ့ အကြည့်တ်ှကေို ကမွ မကြိုကလြှပါဘူးရှင်။ သားလဈတဲ့အခွိနတ်ှမှောဆို ကမွကို စူးစူးရဲရဲ ကြည့်တ်တပြါတယ်။ ကနွတ်ဲ့အခွိနတ်ှမှောတော့ ကမွကို ပုံမှနပြှောဆို ဆကဆြံတာဆိုတော့ ကမွလည်း မသိကြိုးကြှံပြုထားမိပါတယ်။

ပြောရဦးမယရြှင့ြ….။ ကမွနာမညကြ အိချောဝေ ။ နာမညန်ဲ့လိုကအြောင် ထွားထွားအိအိနဲ့ ခပခြွောချော မိန်းမတဈယောကပြါ။ ကလေးနှစ်ယောကအြမေ မုဆိုးမဖြစ်နပမေယေ့ြ ကမွရဲ့ခန်ဓာကိုယကြ ဗိုကကြလေး နည်းနည်းပူတာကလှဲလို့ ရငအြစုံက မို့မောကြ တင်းရင်းနဆေဲပါပဲ။ ခါးကလည်း အဆီမရှိ သိမကြဉွြးပြီး တငသ်ားတွကလေည်း ကားစွင့တ်င်းရင်းနတေုန်းပါပဲ ရှင်။ ကမွကို ကမ်းလှမ်းခဉွြးကပတ်ဲ့ ယောကြွားတွေ ရှိနတေုန်းပါပဲ။ ပြောခဲ့သလိုပေါ့။ ကမွသား လူပျိုပေါကန်ဲ့ သမီးငယတ်ို့ကို ထောကထြားပြီး အသဈမရှာခဲ့တာပါ။

ယောကြွားနဲ့ တဈနှစ်ကြောြ ကင်းကြာနတေော့ ကမွရဲ့ အသှေးအသားတွေ၊ ခန်ဓာကိုယပြေါကြ အဖုအထဈ၊ အမို့အမောကြ၊ အကားအစွင့တ်ှကေ ပိုပြီး စိုပြတဈေရဈနတောပေါ့ရှင်။ ကမွရဲ့နုပျိုမှုတွကေို စိုးသီဟဆိုတဲ့ ကောငလြေးက မကြစြိကနွပေုံရပါတယ်။ ယောကြွားတိုင်းလိုလို တပမြကကြှတဲ့ ကမွခန်ဓာကိုယကြို အဲဒီကောငလြေးလည်း တပမြကမြိမှာပါ။ ဒါကြောင့ြ ကမွက စိုးသီဟရဲ့ အကြည့်တ်ှကေို မသိချင်ယ်ောငဆြောငပြှီး အလိုကအြထိုကြ ဆကဆြံနခေဲ့ပါတယ်။

ဖြစ်ချင်တ်ော့ စိုးသီဟက အဲဒီလောကန်ဲ့ မတင်းတိမန်ိုငဘြူးရှင့ြ။ တစထကတ်စ ပိုပိုပြီး ရဲတင်းလာပါတော့တယ်။ သားမရှိလည်း အိမကြို ဝငထြှကလြာတတပြါတယ်။ အထူးသဖြင့ြ ကမွသား အပြငသ်ှားတဲ့အခွိနတ်ှနေဲ့ ကမွသမီးငယ် ကြောင်းသှားနတေဲ့အခွိနတ်ှဆေို အိမကြို ရောကရြောကလြာပါတယ်။ အိမမြှာတဈယောကထြဲရှိနတေဲ့ ကမွကို စကားပြောရင်း ရယကြာ မောကာနှင့ြ ခွတေို့ လကတ်ို့တွေ လုပလြာပါတယ်။ အကြမ်းဖကတ်ာမွိုး၊ အနိုငကြငွ့ြ စောကြားတာမွိုး မဟုတတ်ော့ ကမွဘကကြလည်း သူ့ကို ခါးခါးသီးသီး မတုန့ပြှနခြဲ့မိပါဘူးရှင်။

နောကတ်ဈခကြကြ သားဖြစ်သူ မင်းမင်းက စိုးသီဟကို ဆရာတငပြှီး ခငမြငန်သလေို ကမွသမီးငယ် နှင်းဝလှငေလြေးကလည်း စိုးသီဟကို ခငမြငန်တောတွကြေောင့လြည်း ကမွက သူ့အပြုအမူတွကေို အပြဈမမှငမြိဘဲ အလိုကအြထိုကြ နနမေေိတာလည်း ပါတာပေါ့ရှင်….။

စိုးသီဟက လူပုံခပဖြှောင့ဖြှောင့ြ၊ ဒေါငကြောင်းကောင်းနဲ့ မိန်းကလေးတွကလွေောကတ်ဲ့ ရုပမြွိုး။ ဒါပမယေ့ြ နာမညပြကြရြှိနသေူ တဈယောကပြါ။ ရပကြှကထြဲမှာ အနကြောလာတော့ မိန်းမချင်ြး အတင်းပြောကြတဲ့ စကားဝိုင်းကနေ စိုးသီဟ အ ကြောင်းကို ကမွ သိခွင့ရြခဲ့ပါတယ်။ အကြောင်းက….

“ ဟဲ့ စန်းရီ… နင် မိဇငအြကြောင်း ကြားပြီးပြီလား….”

“ ဘာများတုန်း အဝင်းရဲ့….”

“ မိဇငကြ အခု ဟိုကောငလြေး စိုးသီဟကို ကုန်းနတယေဆြိုပဲ….”

မိန်းမတွေ အလုပမြရှိ အလုပရြှာပြီး ရပကြှကထြဲက အတင်းအဖငွြးမှနသ်မွှ စုပြောတတတ်ဲ့ ဒေါဝြင်းသန်းတို့ ခွံထဲမှာ နေ့လညခြင်း ဝိုင်းဖြဲ့နတေဲ့ဆီ အမှတတ်မဲ့ ရောကရြှိသှားတဲ့ ကမွဟာ စိုးသီဟဆိုတဲ့ နာမညပြါလာတာနဲ့ အသအချော နားထောငန်မေိပါတယ်။

“ မိဇငယ်ောကြွား ထွန်းရှှကေ ကိုယတ်ဈပိုင်း လဖြတေန်မှတေော့ ကောငမြက ဆာနပြေီပေါ့ဟဲ့….။ ဟိုနေ့က ပုဇွနတ်ောငဘြကကြ တည်းခိုခန်းထဲ မိဇငန်ဲ့ စိုးသီဟတို့ အတူတူ တွဲဝငသ်ှားတာ တွေ့လိုကတ်ယတ်ဲ့….”

“ ဟုတရြဲ့လား အဝင်းရယ်….”

“ အောြ… ငါက မဟုတတ်ဲ့ သတင်းကို ဘယတ်ုန်းက ပြောခဲ့ဖူးလို့လဲ….”

“ အဲဒီ စိုးသီဟ ဆိုတဲ့ ကောငလြေးက မမှင့ရြီနဲ့လည်း ဖြစ်သေးတယ် မဟုတလြား အဝင်းရဲ့….”

“ အေးလေ…. မမှင့ရြီက အခုပဉွြးမနားမှာ တာဝနကြလွို့ ပြောင်းသှားပြီဆိုတော့ သူတို့အကြောင်းကိုသိထားတဲ့ မိဇငကြ စိုးသီဟကို ဆှဲစိလိုကတ်ာနမှောပေါ့အေ….”

“ စိုးသီဟက ရုပကြလေး သနားကမားနဲ့ သူနဲ့ရှယတ်ူ ကောငမြလေးတွကေို မတွဲဘူးနောြ အဝင်း….။ တဈခုလပမြတို့ လငရြှိမိန်းမတို့နဲ့ပဲ အလုပဖြစ်နတယ်ေ…. အဟင်း…. ဟင်း….”

စိုးသီဟအကြောင်းတွကေ မကြားချင်မြှ အဆုံးပါပဲရှင်။ ဒါတောင် စိုးသီဟကို လငရြှိနလကြေန်ဲ့ ကြောငတ်ောငန်ှိုကခြငွန်တေဲ့ မိန်းမတွကေ တဈပုံကြီး ရှိနသေေးတယဆြိုပဲ။ ကောငလြေးက ဇလေးနဲ့ကိုးရှင့ြ။ စိုးသီဟရဲ့ ဇကို သိလာရတော့ ကမွဟာ စိုးသီဟနဲ့ ပတသ်ကဆြကဆြံနရတေဲ့ အခွအနေတွမှေော စိတထြဲလှုပခြတလြာမိပါတယ်။ သူက မုဆိုးမ၊ တဈခုလပ်၊ လငရြှိ မိန်းမတွနေဲ့ အလုပဖြစ်နကြေ လူဆိုတော့ ကမွကိုလည်း ဆိုတဲ့ အတွေးတွနေဲ့ပေါ့ရှင်….။

တဈနေ့မှာတော့ ကမွရဲ့ ဘဝတဈစိတတ်ဈပိုင်းကို ပြောင်းလဲသှားစမယေ့ြ အခွအနေနေဲ့ ခွလှမြေးတဈခုကို စတင် လွှောကလြှမ်းခဲ့မိပါတယ်။ အဲဒီနေ့က ကမွသား မင်းမင်းက အိမမြှာမရှိဘူး။ သမီးငယ် နှင်းဝလှငေန်ဲ့ ကမွပဲ အိမမြှာရှိနတေဲ့ အခွိနမြှာ စိုးသီဟ တဈယောကြ အိမကြို ရောကခြလွာပါတယ်။ နေ့လညပျိုင်းပေါ့ရှင်။

“ အဈမ… အိပခြန်းမီးမလင်းတော့လို့ဆို… မင်းမင်း ပြောလို့…. သူ မလုပတ်တလြို့ ကနွော့ကြို လုပပြေးပါဆိုတာနဲ့ ထွကလြာတာ….”

“ အောြ…. အေး… ဟုတတ်ယ်… မောငလြေးရဲ့…. အဈမလည်း မလုပတ်တဘြူး…. တဈခကြလြောကြ ကြည့်ပြေးပါဦးကြယ်…. မီးချောင်းကြှမ်းသှားတာလား မသိဘူး….”

စိုးသီဟက ကမွတို့ အိပခြန်းထဲ ဝငသ်ှားပါတယ်။ ကမွတို့ အိမကြ ပေ (၂၀)(၆၀) မှကြကေပြေါမြှာ ပဉွထြောငသ်ှပမြိုး တဈထပအြိမလြေးပုံစံပါ။ အိမထြဲမှာ အိပခြန်းနှစ်ခန်း၊ စတိုခန်းလို အခန်းကဉွြးတဈခန်းနဲ့ ဧည့ခြန်း၊ မီးဖိုချောငတ်ို့ ဖြဲ့စည်းထားပါတယ်။ မင်းမင်းက တဈယောကထြဲ တဈခန်းအိပပြှီး ကမွနဲ့ သမီးက တဈခန်းသပသ်ပ် အိပပြါတယ်။ မီးမလာတာက ကမွတို့ အိပခြန်းပါ။

“ အဈမရေ…. တဈခကြလြောကြ လာကူပါဦးဗွာ….”

အိပခြန်းထဲမှ စိုးသီဟရဲ့ အသံကြောင့ြ ကမွရော သမီးပါ အိပခြန်းထဲ ဝငလြာခဲ့ပါတယ်။ နှစ်ယောကထြဲဆိုရင် မသင့တ်ောဘြူးလို့ ထငတ်ဲ့အတွကြ သမီးကိုပါ အဖောအြဖြစ် ခေါသ်ှားခဲ့တာပါ။

“ ဒီမှာ ဆကထြားတဲ့ ဝါယာက ပကြန်တော အဈမ….။ ကတကြှေးလိုတယ်….။ နောကပြှီး မိန်းခလုတလြည်း ခပြေးထားပါဦး….”

“ သမီး နင့အြဈကိုကြီးကို ကတကြှေးယူပေးလိုကြ…. အမေ…မိန်းသှားခလွိုကမြယ်….”

“ အဈမက ဒီမှာနပြေီး ကနွော့ကြို ကူရမှာဗွ….။ နှင်းဝကေို မိန်းခခွိုင်းပြီး အဲဒီမှာ ခဏစောင့ခြိုင်းလိုကပြါလား….။ ဒီကရရင် လှမ်းပြောလိုကမြယ်…. မီးလာ မလာ စမ်းရအောင်….”

စိုးသီဟက ကမွသမီးကို အပြငဘြကမြိန်းရှိရာသို့ ပထုတလြိုကမြှန်း ကမွ ရိပမြိလိုကပြါတယ်။ ကတကြှေးယူပေးရင်း စိုးသီဟအနားမှာ ရပန်မေိပါတယ်။ အဲဒီမှာ စိုးသီဟက စတော့တာပါပဲ….။

“ အဈမ… ဒီကြိုးလေး ကိုငပြေးထား….”

“ အင်း… ဟို… ဓာတတ်ော့ မလိုကပြါဘူးနောြ….”

“ မလိုကပြါဘူး အဈမရဲ့….။ နှင်းဝကေို မိန်းခခွိုင်းထားတာပဲဟာ….။ နှင်းဝရေေ…. မိန်းကို သချောခထွားရဲ့လား….”

“ ဟုတ်… ခထြားတယ် အဈကိုကြီး….”

စိုးသီဟက အပြငဖြကမြှ နှင်းဝကေို သချောအောင် အောမြေးလိုကသ်ေးတယ်။ ပြီးမှ ကမွကို ဝါယာကြိုးတဈချောင်းကို ကိုငခြိုင်းထားပါတယ်။ ဝါယာကြိုးက ကမွအရပထြကြ နည်းနည်းမှင့တ်ဲ့နရောမှာ သှယထြားတာဆိုတော့ ကမွလကကြို အစွမ်းကုနမြှှောကပြှီး ဝါယာကြိုးကို ကိုငထြားရပါတယ်။ အဲဒီအခါမှာ ကမွရဲ့ရငအြစုံက လကမြှှောကထြားခွင်းကြောင့ြ မို့မောကကြှှတကန်ပြေီး မမှီမကမ်းနဲ့ ခွဖြေားလေး ထောကထြားပြနတ်ော့ တငသ်ားအစုံကလည်း ကော့တကကြောကခြွိတန်တောပေါ့ ရှင်။ အကယဒြမီရုပထြုလိုပေါ့။

အဲလိုအနအထေား ဖြစ်နတေဲ့ ကမွကို စိုးသီဟက တဈကိုယလြုံး သိမ်းကြုံးကြည့်ပြှီး တံတွေးကို မွိုခနွတော ကမွ မှငန်ရပေါတယ်။ ပြီးလည်းပြီးရော….

“ အို…”

ကမွနှုတကြ ခပတ်ိုးတိုးအသံလေး ထွကသ်ှားရပါတယ်။ သူက ကမွနောကတ်ည့တ်ည့မြှာ မတတ်ပရြပပြှီး ကမွဖငဆြုံကြီးကို တိုးဖိကပလြိုကတ်ာကြောင့ပြါ။ ပုဆိုးဝတထြားတာတောင် အတောလြေးရှေ့ကို ငေါထွကန်တေဲ့ သူ့လီးတနကြှီးနဲ့ ကမွဖငကြို ဖိကပလြို့ထားပါတယ်။ ကမွရငတ်ှေ တဒိန်းဒိန်း ခုနသ်ှားရသလို နားရှကဖြွားတွလည်ေး ပူထူသှားရပါတယ်။ သူ့ပုဆိုးအောကကြ ဟာကြီးက မနည်းမနောလားရှင်။ ဒီကြားထဲ မတထြောငပြှီး တင်းနသေေးပါတယ်။ အထိအတွေ့အရ စိုးသီဟရဲ့ လီးတနကြှီးဟာ အတောလြေးကြီးပြီး ရှညမြယဆြိုတာ ကမွ ခန့မြှန်းမိပါတယ်။

“ အဈမ… ကြိုးကို မလှှတလြိုကန်ဲ့နောြ…. ကနွောြ ပြနဆြကန်ပြေီ….”

စိုးသီဟက ကမွနောကန်ားကနေ ပုခုံးကိုကြောပြှီး ကမွနားရှကန်ားကပကြာ ပြောခွင်းဖြစ်ပါတယ်။ ကမွ ထူပူနပေါပြီ။ ရှကစြိတ်၊ ရငခြုနစြိတလြှုပရြှားမှုတွနေဲ့ ကမွဟာ သူပြောတဲ့အတိုင်း ပုံစံမပကြဘြဲ ဝါယာကြိုးကို ကိုငထြားပေးနမေိတော့ သူကလည်း ကမွဖငကြို သူ့လီးနဲ့ စိတကြှိုကကြို ဖိထောကထြားလို့ ရနတောပေါ့ရှင်….။

အခွိနကြ နှစ်မိနဈကြောကြွောလြေးပဲ ကြာသှားတာပါ။ ခဏနတေော့ လူချင်ြးပြနခြှာသှားပါတယ်။ ကမွရဲ့ နားရှကန်ားကိုကပပြှီး ကမွနားရှကကြို သူ့လွှာဖြားလေးနဲ့ မထိတထိ လှမ်းထိုးလိုကရြင်း….

“ အဈမ… ရပြီ… လှှတလြိုကတ်ော့လေ….”

လို့ ခပတ်ိုးတိုးလေး ပြောပါတယ်။ ကမွတဈကိုယလြုံး ကြကသ်ီးဖုလေးတွေ ထသှားပြီး ရငတ်ှလည်ေး အရမ်းကို ခုနန်မေိပါတယ်။

“ နှင်းဝရေေ…. မိန်းပြနတ်ငကြှည့ဟြေ့….”

စိုးသီဟက အပြငကြ ကမွသမီးကို အောပြှောလိုကသ်ံ ကြားမှ ကမွစိတကြို မနည်းပြနထြိန်းလိုကရြပါတယ်။ ကမွဟာ အထိအတွေ့ကြောင့ြ ကြောငရြပန်မေိတာကိုးရှင့ြ။ ကမွ စိုးသီဟရဲ့အကြံကို အခုမှ သချောနားလညလြိုကရြပါတယ်။ သူက ကမွသမီးကို အပြငမြှာ ပထုတထြားပြီး ကမွကို အပိုငကြိုငသ်ှားတာကိုးရှင့ြ။ တကယ့ကြို လူလညပြါပဲရှင်….။

“ အိုကေ….လင်းသှားပြီ….”

မီးက ပြနလြင်းသှားပါပြီ။ စိုးသီဟလည်း ပြနသ်ှားပါပြီ။ ကမွမှာတော့ စောစောက ထိတွေ့လိုကရြတဲ့ စိုးသီဟရဲ့ လီးတနကြှီးကြောင့ြ စိတထြဲမရိုးမရှနဲ့ နမထေိထိုငမြသာ ဖြစ်ကနွခြဲ့ရပါတော့တယရြှင်။

…………………………………………………………..

“ အဟင့ြ…. ဖြေးဖြေးလုပန်ောြ…. သမီး နိုးသှားမယ်….”

“ အင်းပါ…မမချောရဲ့….”

“ ဟှန်း… လူကို ညာညာပြီး လာအနိုငကြငွ့တ်ယ်… အိုး… ဟင့ြ… ဖြေးဖြေးသှင်းနောြ…. အင်း… ဟင့ြ….”

အထကပြါ စကားသံတွကေ ကမွအိချောဝနေဲ့ စိုးသီဟတို့ ပြောနကြတေဲ့ စကားသံတွပေါ။ ဘယန်ရောမှာလဲဆိုတော့ ကမွရဲ့အိမ်၊ ကမွသား မင်းမင်းရဲ့ အိပခြန်းထဲမှာပါပဲ။ ဘယလြိုတွေ ဖြစ်ကုနတ်ာလဲဆိုတော့… စိုးသီဟက အိမထြောငသ်ညမြိန်းမ၊ တဈခုလပ်၊ မုဆိုးမ စတဲ့ မိန်းမတွရေဲ့ အထာကို တောတ်ောန်ပတ်ဲ့ ကောငလြေးပါ။ ဘယလြိုကိုငတ်ှယပြှောဆို ပူးကပရြမလဲဆိုတာ သူကောင်းကောင်း ကြှမ်းကငွပြါတယ်။ ကမွကို အထိအတွေ့တွနေဲ့ ဖြားယောင်း သိမ်းသှင်းခဲ့တာပါ။

ကမွအိပခြန်းထဲမှာ မီးကြိုးဆကပြေးတုန်းက အပြုအမူလိုမွိုးတွနေဲ့ အထိအတွေ့တွပေေးပြီး ကမွရဲ့ စိတတ်ှကေိုနှူးဆှလို့ ကမွကို အပိုငသ်ိမ်းသှားခဲ့တာပေါ့ရှင်…။ လငသ်ပြေီး ယောကြွားနဲ့ ကင်းကြာနတေဲ့ကမွ၊ သှေးသားတွေ ဆူဖြိုးထကြှနတေဲ့ ကမွဟာ စိုးသီဟရဲ့ အထိအတွေ့တွကေို ကြာရှညတ်ောင့ခြံနိုငစြှမ်းမရှိခဲ့ဘဲ စိုးသီဟပြုသမွှ နုရတဲ့အခွအနေကေို ရောကခြဲ့ရပါတော့တယရြှင်။ နောကပြှီး သားဖြစ်သူက အိမသ်ိပမြကပတ်ာလည်း ပါတာပေါ့ရှင်။

သားမရှိတာကို အခွင့ကြောင်းယူပြီး အတွေ့တွနေဲ့ ဖြားယောင်း။ နောကဆြုံး ကမွကို တကလြိုးသှားတဲ့ အခွအနေကေို ရောကခြဲ့ရပါတော့တယ်။ ကမွဟာ သမီးကြောင်းသှားနတေဲ့အခွိနမြှာ စိုးသီဟ ရောကလြာပြီး မီးဖိုချောငမြှာ အလုပမြွားနတေဲ့အခွိန် စိုးသီဟက နည်းနည်းလေး အငအြားသုံးပြီး တကလြိုးသှားခဲ့တာပါပဲရှင်။ ကမွ အစက ငှင်းဆနရြုန်းကနပြါသေးတယ်။ ဒါပမယေ့ြ သူ့လီးကြီးနဲ့ ကမွစောကဖြုတကြို တေ့မိလိုကတ်ဲ့အခွိန် နောကပျိုင်းမှာတော့ ကမွကိုယတ်ိုငကြ သူလိုးတာကို အလိုတူအလိုပါ ခံခဲ့မိတာပါရှင်။ သူ့လီးကြီးကို ဟိုတုန်းက ထိတွေ့ခဲ့ဖူးတာကြောင့ြ တကယ့စြောကဖြုတကြိုဖြဲပြီး လိုးသှင်းပြီဆိုတဲ့ အခွိနရြောကတ်ော့ ကမွကိုယတ်ိုင် အားရပါးရကြီးကို ဖြဲကားခံခဲ့မိပါတော့တယ်။

အဲဒီနေ့က မီးဖိုချောငကြှမ်းပြငမြှာပဲ စိုးသီဟက ကမွကို ပကလြကလြှန် ပေါငကြားခိုင်းပြီး တကလြိုးသှားတာကို ခံခဲ့ရပါတယ်။ သူက မှနမြှနဆြနဆြနန်ဲ့ ခပကြှမ်းကြမ်းပဲ သူလည်းပြီး ကမွလည်းပြီးအောင် တကသ်ုတရြိုကလြိုးသှားခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီနောကပျိုင်းမှာတော့ စိုးသီဟ အခွင့သ်င့တ်ိုင်း ကမွကို ဖြုတတ်ော့တာပါပဲရှင်။ ဖြစ်ချင်တ်ော့ ကမွသား မင်းမင်းကလည်း အဲဒီရကတ်ှမှော အိမပြှနမြလာတဲ့ရကတ်ှေ တောတ်ောမြွားပါတယ်။ စိုးသီဟကို မေးကြည့်တ်ော့ ဆောကြှီးတဈဗှနေဲ့ငှိပြီး အဲဒီဆောကြှီး ခရီးထွကသ်ှားတဲ့နောကကြို ပါသှားတယလြို့ သိရပါတယ်။ ကမွသားကို ကမွပြောလို့ မနိုငဘြူးလေ။

နောကပြှီး သားက ကိုယ့စြီးပြားကိုယရြှာပြီး ကိုယ့ထြမင်းကိုယစြားနတေဲ့သူဆိုတော့ ကမွရဲ့စကားကို သားက သိပပြှီး အလေးမထားတော့တာလည်း ပါတာပေါ့ရှင်။ သားပြနမြလာတဲ့ ရကတ်ှမှော ညတိုင်းလိုလို စိုးသီဟက အိမကြိုလာပါတယ်။ ကမွသမီး အိပတ်ဲ့ အခွိနပြေါ့ရှင်။ စိုးသီဟက ကမွကို နောကဖြေးတံခါးကို ဖြင့ခြိုင်းထားတယ်။ သူလာချင်တ်ယဆြိုရင် အဲဒီတံခါးကနေ ဝငလြာပြီး ကမွကို နိုးတယ်။ ပြီးရင် တဈဖကခြန်းက ကမွသား မင်းမင်းအိပတ်ဲ့ အိပခြန်းထဲမှာ ကမွကို လိုးတော့တာပါပဲ။ ကမွကလည်း မှှနန်ပြေီလေ။ လီးပြတန်တေဲ့အခွိနမြှာ ကာမမှာ ဆရာတဈဆူလို ကြှမ်းကငွလြှတဲ့ စိုးသီဟနဲ့တွေ့ပြီး စိုးသီဟ ပြုသမွှနုရတဲ့ အခွအနေကေို ရောကခြဲ့ရတာပေါ့ရှင်။

စိုးသီဟကို ကမွ အစွဲကြီးစွဲမိသှားတာပါ။ သူနဲ့တွေ့မှ ကမွဘဝမှာ နှစ်နှစ်ဆယလြောကြ ပေါင်းခဲ့ဖူးတဲ့ လငကြိုတောင် မလုပပြေးခဲ့ဖူးတဲ့ နည်းလမ်းမွိုးတွနေဲ့ စိုးသီဟ စိတတ်ိုင်းကဖြှဈအောင် လိုကလြုပပြေးခဲ့မိတဲ့အထိ စိုးသီဟကို ကမွ စွဲလမ်းမိခဲ့တာပါ။ အခုလည်း ထုံးစံအတိုင်း ကမွသား မင်းမင်းမရှိတော့ သူ့အိပခြန်းထဲမှာ စိုးသီဟနဲ့ ကမွ ခွိန်းတွေ့နကြတောပေါ့ရှင်။

“ ဟင့ြ…. မောငလြေး…. သှင်းတော့လကြော…. အဲလိုကြီး စောကစြိကို လီးနဲ့ ကောကြောထြိုးနတေော့ စောကစြိက တအားကငွလြာပြီ….”

စိုးသီဟက ကမွရဲ့ပေါငန်ှဈဖကကြို ဖြဲခိုင်းထားပြီး ဒကောကခြှကကြို လကန်ဲ့ ဆှဲကိုငခြိုင်းထားပါတယ်။ အဲဒီတော့ ကမွဟာ ပကလြကအြနအထေားနဲ့ ပေါငကြှီးနှစ်ဖကကြို ဖြဲကားပေးထားနရတေဲ့ အနအထေား ရောကန်ရတောပေါ့ရှင်။ သူက ကမွ ရဲ့ ပေါငကြှားထဲဝငပြှီး ပေါငဖြှဲပေးထားလို့ ပြဲအာနတေဲ့ ကမွစောကပြတကြှီးကို သူ့လီးဒဈကြီးနဲ့ ပယပြယန်ယန်ယ် ထိုးတိုကပြှတန်တေော့ ကမွမှာ မရိုးမရှနဲ့ လူးပြံနရတောပေါ့ရှင်။

ကမွအောကမြှာ လူးပြံနတောကိုမှငတ်ော့ စိုးသီဟ အတောလြေး သဘောကနွပေုံပါပဲ။ ဒီကြားထဲ ကမွရဲ့ အင်ျကြီရငဘြတကြှယသ်ီးတွကေို ဖြုတထြားတော့ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နတေဲ့ ကမွရဲ့ ရငအြစုံကိုလည်း သူကတဈခါတဈခါ လှမ်းဆှဲပြီး ညှဈပေးနပြနေပြါသေးတယ်။ ကမွ မနနေိုငအြောင် ရှထနရပေါပြီ။ စောကဖြုတထြဲမှာလည်း စောကရြညကြှညတ်ှကေ ဒလဟောကို စိမ့ထြှကန်တောကြောင့ြ သူ့လီးကြီးနဲ့ ထိုးတိုကဖြိပြတန်တေဲ့အခါ တပြဈပြဈနဲ့ အသံတွကေို ထွကပြေါန်ရပြေနပြါတယ်။

“ ဟင့ြ… မောင်…. မောငရြယ်…. လိုးပါတော့ကြာ…. မမ တအားရှနပြေီ… သိရဲ့လား….”

ကမွ မရှကမြကြောကန်ဲ့ စိုးသီဟကို လိုးပေးဖို့ တောင်းပနမြိပါတော့တယ်။ ပတဝြန်းကငွြ လူမှငကြှင်းတွမှော စိုးသီဟက ကမွကို ရိုးရိုးတန်းတန်း အဈမလို့သာ ခေါပြမယေ့ြ နှစ်ယောကသ်ား တွေ့ဆုံလိုးကြတဲ့ အခွိနမြှာဆို စိုးသီဟက ကမွကို ‘ မမချော ’ လို့ ခေါလြေ့ရှိပြီး အလိုးခံမိတဲ့ အခွိနမြှာတော့ ‘ မောင် ’ လို့ ခေါမြိပါတယ်။

စိုးသီဟနဲ့တွေ့မှ ကမွလည်း အရှကကြုနရြတယလြို့ ပြောရမလိုပါပဲရှင်။ ညဈညဈညမ်းညမ်း တဈတဈခွခွ စကားတွကေို အလိုးခံရင်း ပြောတတလြာတယ်။ တဈခါမှ ပြောမထွကခြဲ့ဖူးတဲ့ အပြောအဆိုအသုံးအနှုန်းတွကေို ပြောမိလာခဲ့ပါတယ်။ အဆိုးဆုံးကတော့ ကမွ လီးစုပတ်တလြာတာပဲရှင်။ ကမွရဲ့ လငသ်ားကိုတောင် တဈခါမှ လီးမစုပပြေးခဲ့ဖူးတဲ့ ကမွ စိုးသီဟနဲ့တွေ့မှ ကမွလီးစုပခြငွလြာအောင် လီးစုပတ်တသ်ှားအောင် သူက ဖြားယောင်းသိမ်းသှင်းခိုင်းစနေိုငခြဲ့ပါတယ်။ သူကလည်း မိန်းမတွရေဲ့အထာကို ကောင်းကောင်းနပသ်ူမို့ သူ့ရဲ့ စခေိုင်းမှုတွအေောကမြှာ ကမွ ငှင်းမရနိုင် ဖြစ်ခဲ့တာပါပဲရှင်။

အဲဒီတုန်းက စိုးသီဟက ကမွကို လှကြေီးထိုး ရိုးရိုးပုံစံနဲ့ တကလြိုးနတေဲ့အခွိနပြါ။ သူ့ဖငကြို ကြှကြှပြီး ဆောင့ခြလွိုးလိုကတ်ိုင်း ကမွဟာ နင့ကြနဲ နင့ကြနဲနအေောင် ခံရတာကောင်းလှန်းလို့ တဟင်းဟင်းနဲ့ ငှီးပြီး ကမွရဲ့ရငအြစုံကို ကော့ကော့တငပြှီး အလိုးခံနမေိပါတယ်။

“ အင်း…. ဟင်း… ဟင်း… ကြှတ်… ကြှတ်…. အင်း…. ဟင်း….”

“ မမချော….ကောင်းလား….”

စိုးသီဟက အလိုးအဆောင့မြပကြြ ကမွကို မေးပါတယ်။ ကမွ ခေါင်းကိုညိတပြှပြီး ဖငဆြုံကြီးကိုလည်း ကော့ကော့ ပေးနမေိပါတယ်။ ရငအြစုံကလည်း ကော့တငပြေးနမေိတော့ ကမွရဲ့နို့အုံကြီးတွဟော မို့မောကတ်ကန်တောပေါ့ရှင်။

စိုးသီဟက ကမွနို့ကြီးတွကေို လကဝြါးနဲ့ အုပကြိုငပြှီး ခပတ်င်းတင်းညှဈဆှဲရင်း ဆောင့ဆြောင့ပြှီး လိုးပေးနပေါတယ်။ ကမွ တောတ်ောကြို ဖီးလတ်ကန်မေိတာပါ။ နှုတကြနေ တရှီးရှီးနဲ့ အသံထွကအြောင် ငှီးမိပြီး အလိုးခံရတဲ့ ကာမအရသာကို ခံစားနမေိပါတယ်။ အဲဒီအခွိနမြှာပဲ စိုးသီဟက ကမွပါးစပပြေါကထြဲကို သူ့ရဲ့လကန်ှဈချောင်းပူးကာ ထိုးသှင်းပေးလိုကပြါတယ်။

“ ပြှတ်…. ပြှတ်… အှန်း…. ဟင်း…. ဟင်း…. ပြှတ်….”

ကမွပါးစပထြဲဝငလြာတဲ့ လကန်ှဈချောင်းကို ကမွ အငမ်းမရနဲ့ စုပယ်ူနမေိပါတယ်။ မိန်းမတိုင်း စောကဖြုတထြဲ လီးသှင်းအလိုးခံနရတေဲ့အခွိနမြှာ အခုလို ပါးစပထြဲ လကည်ိုးတို့ လကခြလယတ်ို့ လာထည့ရြင် အငမ်းမရနဲ့ကို စုပယ်ူတတကြှတာ ခညွြးပါပဲ။ မယုံရင် ရှငတ်ို့ မိန်းမတဈယောကကြို လိုးနရင်ေး အဲဒီမိန်းမ ဖီးလတ်ကန်တေဲ့အခွိနမြှာ လုပကြှည့ြ။ သချောပေါကကြို အငမ်းမရနဲ့ စုပယ်ူလိမ့မြယ်။

ကမွ အဲလိုအငမ်းမရ ဖြစ်နပေုံကို စိုးသီဟက အပေါစြီးမှ လိုးဆောင့ရြင်းနဲ့ စီးမိုးကြည့်ပြှီး သဘောအကကြှီး ကလွို့နပေါတယ်။ ကမွ မရှကန်ိုငတ်ော့ပါဘူး။ အရမ်းကို ဖီလငတ်ကပြှီး အလိုးခံလို့ ကောင်းနတောကိုး ရှင့ြ။

“ မမချော… ကန်ောျ လိုးပေးတာ ခံလို့ ကောင်းရဲ့လား….”

“ ပြှတ်… အှန်း…. ပြှတ်… အင်း…. ဟင်း…. ပြှတ်….”

ကမွ သူ့ရဲ့လကန်ှဈချောင်းပူးကို စုပရြင်း မပီမသအသံနဲ့ ပြနဖြှမေိပါတယ်။

“ ကနွော့ြ လကခြွောင်းတွကေို အလိုးခံနရင်ေး စုပန်ရတော ကြိုကလြား….”

ကမွ ကြိုကတ်ယဆြိုတဲ့အကြောင်း ပြနဖြှမေိပြနပြါတယ်။

“ မမချော…. လီးစုပဖြူးလား…”

“ ဟှန့အြှန်း….”

ပါးစပထြဲက လကတ်ှကေို အစုပရြပပြှီး ကမွ ပြနဖြှရပေါတယ်။ ကမွမှာ တကယလြည်း လီးမစုပခြဲ့ဖူးတာကိုး။ လီးစုပတ်ယဆြိုတာကို စကားအဖြစ်သာ ကြားဖူးနခေဲ့ပြီး တဈခါမှ မစုပဖြူးဘူးလေ။

“ အခု ကနွောလြိုးပေးနရင်ေး ပါးစပထြဲက လကန်ှဈချောင်းကို လီးလို့သဘောထားပြီး စုပကြှည့စြမ်း…. မမချော ပိုပြီး အရသာတွေ့လာလိမ့မြယ်…. လီးကြီးကို စုပန်တယေလြို့ တွေးပြီး စုပကြှည့စြမ်း….”

“ ဖြတ်…. ဖတ်…. ဖတ်… အင့ျ… ဟင့ျ… ဟင်း…. ပြှတ်…. ပြှတ်…. အှန်း…. ဟှန်း….”

စိုးသီဟက ကမွရဲ့စိတတ်ှကေို အစွမ်းကုန် ထနပြှင်းလာအောင် စကားလုံးတွနေဲ့ နှူးဆှပြီး ကမွပါးစပထြဲက လကန်ှဈချောင်းပူးကိုလည်း ကမွပါးစပထြဲ သှင်းလိုကထြုတလြိုကန်ဲ့ စောကဖြုတကြို လိုးသလို လှုပရြှားပေးနပေါတယ်။ စောကဖြုတထြဲကိုလည်း ခုနက လိုးနဆေောင့န်တေဲ့ အရှိနထြကပြှင်းတဲ့ ဆောင့ခြကြတ်ှနေဲ့ ဆောင့ဆြောင့ပြှီး လိုးပါတော့တယ်။

ကမွမှာ စောကဖြုတထြဲ နင့န်င့န်ဲနဲဝငလြာတဲ့ လီးကြောင့ြ ပူထူကငွဆြိမ့ပြှီး အရသာကောင်းလှန်းလို့ စိုးသီဟပြောတဲ့အတိုင်း သူ့လကန်ှဈချောင်းကို လီးအမှတန်ဲ့ အငမ်းမရ တပြှတပြှှတမြှညအြောင် စုပပြေးနမေိပါတော့တယ်။ စိုးသီဟကလည်း ကမွအရမ်းဟော့နပြေီမှန်းသိတော့ ပြင်းထနအြားပါတဲ့ ဆောင့ခြကြတ်ှနေဲ့ ပကပြကစြကစြကြ မညှာတမ်းကို ဆောင့လြိုးပါတော့တယရြှင်။ စိုးသီဟ ဆောင့ခြကြတ်ှကေ အားပါပြီး ပြင်းထနလြှန်းလှတာကြောင့ြ သူ့လီးရှညရြှညကြှီးထိပကြ ဒဈထိပကြှီးနဲ့ ကမွသားအိမကြို တဒုတဒြုတန်ဲ့ လာထိုးတိုကန်ပေါတယ်။ ကမွလေ မကြစြိကိုစုံမှိတပြှီး စိုးသီဟလကကြို လီးတဈချောင်းအဖြစ် မှငယ်ောငခြံစားပြီး အငမ်းမရ စုပန်ရင်ေး စောကဖြုတထြဲက လီးကိုလည်း အတွင်းသားတွနေဲ့ အတင်းဆှဲညှဈပေးနမေိပါတယ်။

“ ဖတ်….ဖတ်…ဖြတ်….ဒုတ်…ဖတ်….”

“ ပြှတ်…. ပြှတ်…. အှန့ျ…. ပြှတ်… အင့ျ…. ဟင့ျ…. ဟင်း…. အှန့ျ…. ပြှတ်…. အှန်း…. ဟှန်း….”

“ ဖတ်…. ဖတ်… အ…. အ…. မမချောရာ…. ကနွော့ြ လီးကို ဆှဲညှဈပေးထား…. လုပ်…. လုပ်…. ဖငကြှီးကိုလည်း ကော့ကော့ပေး…. ဟုတပြှီ…. အ…. အား…. အီး….. အ….”

စိုးသီဟ ဆောင့ဆြောင့လြိုးနတေဲ့အသံ၊ ကမွ အငမ်းမရနဲ့ ဏှာထနပြှီး လကကြို တပြှတပြှှတန်ဲ့ စုပယ်ူနမေိတဲ့အသံ၊ စိုးသီဟတဈယောကြ ဖီလငတ်ှတကေပြှီး ညည်းညူအောဟြဈနတေဲ့ အသံတွကေ တိုးတိုးကြိတကြှိတန်ဲ့ အခန်းထဲမှာ ထွကပြေါန်ပေါတယ်။ ခဏကြာတော့ စိုးသီဟရဲ့ခါးက ဆတကြနဲဖြစ်သှားပြီး ကမွစောကခြေါင်းထဲ ပူခနဲ ဖြစ်သှားကာ သူ၏ လရညတ်ှကေို ပန်းထုတပြဈလိုကပြါတော့တယ်။

ကမွ စောကခြေါင်းတဈလွှောကြ ပူနှေးသှားတဲ့အတွေ့၊ သူ့ရဲ့ အဆုံးသတ် ဆောင့ခြကြပြှင်းပြင်းကြောင့ြ ကမွလည်း တဈခွီပြီးသှားရပြနပြါတယ်။ စိုးသီဟက တဈခွီပြီးသှားတော့ ကမွဘေးမှာ အမောဖြဝငေလြှဲရင်း ခဏနားနပေါတယ်။ ဒါပမယေ့ြ လကတ်ဈဖကကြ ကမွရဲ့ နို့အုံထွားထွားကြီး တဈဖကပြေါကြိုတငပြှီး ကမွနို့သီးခေါင်း ထွားထွားကြီးတွကေို ကိုငကြစားလို့နပေါသေးတယ်။ ကမွ စိုးသီဟရဲ့ ရငခြှငထြဲ တိုးဝငလြိုကပြှီး သူ့ကိုဖကထြားလိုကမြိပါတယ်။ ကမွ သူ့ကို အရမ်းစွဲလန်းပြီး ခစွမြိနတောကိုးရှင့ြ။

“ မမချော….ပြီးသှားရဲ့လား….”

“ အို… ဘာတွလောမေးနတောလဲ…. မသိဘူး… သှား….”

ကမွရှကသ်ှားရပြီး သူ့ရငခြှငထြဲ ခေါင်းကို တိုးဝငန်မေိပါတယ်။ သူက ကမွရဲ့လကတ်ဈဖကကြို ဆှဲယူပြီး သူ့လီးကို ကိုငခြိုင်းပြနပြါတော့တယ်။ ကမွကလည်း မကိုငခြငွကြိုငခြငွပြုံစံနဲ့ပဲ စိတပြါလကပြါ ကိုငပြေးနမေိပြနပြါတယ်။

“ မမချော…. ကန်ောျ လိုးပေးတာ ကောင်းရဲ့လား….”

“ အို… မောငကြလဲ….”

“ ဖြနေောြ…. မဖြရင်ေ နောကတ်ဈခါ တကလြိုးပစ်လိုကမြှာ….”

“ အင်း…. အင်း…. ကောင်းတယ်…. ဘာမှန်းလဲ မသိဘူး…. လူကို သိပအြနိုငကြငွ့တ်ာပဲ…. အရမ်းဆိုးတယ်….”

ကမွ ရှကရြှံ့သလိုလေးဖြရင်ေး သူ့ကို ခစွစြနိုးနဲ့ အပြဈတငစြကားဆိုမိပါတယ်။ သူနောကတ်ဈခါ ထပလြိုးမှာကို အပြဈမှငတ်ာ မဟုတပြါဘူးရှင်။ နောကတ်ဈခါ ထပလြိုးမယဆြိုလည်း ကမွခံဦးမှာပါပဲ။

“ မမချော…. ကနွော့ကြို လီးစုပပြေးပါလား….”

“ အာ…. မစုပခြငွပြါဘူး…. တဈခါမှလည်း မစုပဖြူးဘူး….”

“ လုပပြါ မမချောရာ…. စုပပြေးပါ…. ကနွောြ မချော နှုတခြမ်းလေးတွနေဲ့ စုပပြေးတာကို ခံချင်လြို့ပါ….”

စိုးသီဟက ကလေးတဈယောကလြို ကမွကို ပူဆာလို့နပေါတယ်။ ကမွနို့ကြီးတွကေို ဖစွည်ှဈလိုကြ၊ ကမွ တငသ်ားကြီးတွကေို ဆုပကြိုငဖြစွည်ှဈလိုကန်ဲ့ အတင်းကို လီးစုပခြိုင်းနပေါတော့တယ်။ ကမွကိုယတ်ိုငလြည်း တဖြေးဖြေးနဲ့ လီးစုပဖြို့ကို စိတပြါလာသလို ဖြစ်လာရပါတယ်။ ခုနအလိုးခံနရင်ေး သူ့လကန်ှဈချောင်းကို လီးအမှတန်ဲ့ အားပါးတရ စုပခြဲ့ဖူးတဲ့ ဖီလငကြို ပြနအြမှတရြပြီး နောကဆြုံးတော့ သူ့သဘောဆန်ဒအတိုင်း လီးစုပပြေးဖို့ လိုကလြွောမိပါတော့တယရြှင်။

“ မင်း…. တောတ်ောဆြိုးတယသ်ိလား….။ မမ အဲလို တဈခါမှလုပဖြူးတာ မဟုတဘြူး….”

“ အင်းပါ… မမချောရာ… ကနွော့ကြိုခစွရြင် စုပပြေးပါတော့နောြ….”

နောကဆြုံးတော့လည်း ကမွ သူ့လီးကို ပါးစပထြဲငုံပြီး မစုပတ်တစြုပတ်တန်ဲ့ စုပပြေးမိတော့တာပါပဲ။ အဲဒီနောကမြှာတော့ စိုးသီဟက လီးစုပခြံရင်း ကမွကို လီးစုပန်ည်းတွသငေပြေးရင်း သူ့စိတကြှိုကကြို စုပခြိုင်းပါတော့တယ်။ အဲဒီကစလို့ စိုးသီဟက ကမွကို လာလိုးတိုင်း သူ့လီးကို ကမွကိုယတ်ိုငကြ စိတပြါလကပြါနဲ့ ဆှဲစုပမြိတော့တာပါပဲရှင်။

အခုလည်း သူ့ကို ကမွလီးစုပပြေးပြီးလို့ အလိုးခံဖို့ ပကလြကလြှန် ပေါငဖြှဲပြီး ဒကောကခြှကကြို ဆှဲမကာ စောကဖြုတကြှီးကို အစွမ်းကုန် ကော့တငဖြှဲကားပေးထားတာပါ။ ဒါကို သူက မလိုးပေးသေးဘဲ ကမွ စောကဖြုတပြှဲပြဲကြီးကို သူ့လီးဒဈကြီးနဲ့ ထိုးတိုကပြှတဆြှပြီး ကမွရဲ့ ရမျမကဆြန်ဒတွကေို ထကြှသထကြ ထကြှအောင် ပြုလုပပြေးနပေါတယ်။

“ မောင်…. လိုးထည့လြိုကပြါတော့ မောငရြယ်…. မမ စောကဖြုတထြဲ မင်းလီးကြီးကို လိုးထည့လြိုကပြါတော့…. အဟင့ြ … ဟင့ြ…. မမ မနတတေတ်ော့ဘူး…. ဟင်း…. လိုးပါတော့နောြ….”

ကမွ ဘယလြိုမှ မခံစားနိုငတ်ော့ပါဘူးရှင်။ လီးစုပပြေးနတေုန်းကတည်းက စိတတ်ှေ ထကြှနခေဲ့ခွင်းကြောင့ြ အလိုးခံမည့ြ အခွိနရြောကပြှနတ်ော့ မလိုးပေးသေးဘဲ ရှထနအေောင် ဆှပေးနလတေေော့ ကမွနှုတကြ မရှကမြကြောကန်ဲ့ပဲ လိုးပေးဖို့ တဈတဈခွခွ ဖြင့ဟြပြောပြီး တောင်းဆိုလိုကမြိပါတော့တယ်။ ကမွရဲ့ အငမ်းမရ ဏှာထနန်တေဲ့ပုံနဲ့ တဈတဈခွခွ စကားသံကို ကြားရမှငရြတော့မှ စိုးသီဟက သူ့လီးကြီးကို ကမွစောကခြေါင်းပေါကဝြသို့ တေ့ပြီး တရှိနထြိုး ဆောင့လြိုးသှင်းပစ်လိုကပြါတော့တယရြှင်….။

“ ဖြတ်…ဒုတ်….”

“ အ… ဟင်း…. မောငရြယ်….”

…………………………………………………….

သားဖြစ်သူ မင်းမင်းမရှိတုန်း စိုးသီဟနဲ့ ထငတ်ိုင်းကြဲနမေိတဲ့ ကမွ မထငမြှတဘြဲ သားပြနရြောကလြာတော့ ကိုယရြှိနသ်တရြပါတော့တယ်။ အိမထြောငသ်ည် မိန်းမ၊ လငရြှိတဲ့ မိန်းမတွကေိုတောင် ကြာခိုနတေဲ့ စိုးသီဟကလည်း အတွေ့အကြုံ ရင့ကြကြသ်ူပီပီ ဘယသ်ူမှ မရိပမြိအောင် ကမွထကတ်ောင် ဟနဆြောငကြောင်းနပေါသေးတယ်။ ကမွကို မသိကြိုးကြှံပြုပြီး ခပတ်န်းတန်းနဲ့ ဆကဆြံနခေဲ့ပါတယ်။

ကမွသား မင်းမင်းက အိမကြိုပြနလြာတာ တဈယောကထြဲ မဟုတဘြူးရှင့ြ။ မိန်းမပါ ခိုးလာတာပါ။ လှယဉမြင်း တဲ့။ နာမညကြ အပြံစား။ လူကလည်း အမိုကစြားပါပဲ။ လှယဉမြင်းက ကမွထကြ (၁၀) နှစ်ပဲ ငယပြါတယ်။ သားထကဆြို (၁၀) နှစ်နီးပါး ကြီးတာပေါ့။ လူက အရပအြမောင်းကောင်းပြီး တောင့တ်ောင့ဖြှောင့ဖြှောင့န်ဲ့ ရှှဘေိုမင်းကြိုကြ အဆကအြပေါကြ ပိုငရြှငပြေါ့ရှင်။ ကမွရဲ့ အခွိုးအစားနဲ့ဆို သိပတ်ောင် မကြာလှပါဘူး။

လှယဉမြင်းက ဆိုရှယကြတွယ်။ ပေါင်းသင်းပြောဆို ဆကဆြံတဲ့နရောမှာ ပြင့လြင်းတယ်။ ကမွရဲ့သားနဲ့ ပတသ်ကတ်ဲ့သူဆိုတော့ ကမွနဲ့ ခွှေးမတောန်ပမေယေ့ြ ကမွကို “ အဈမ ” လို့ပဲ ခေါဝြေါပြှောဆိုပါတယ်။ ကမွကို ယောကျခမတဈယောကပြုံစံမွိုး ရှိနန်တောမွိုး မရှိပါဘူး ရှင်။

သားက ကမွကို မိခငတ်ဈယောကလြို မဆကဆြံဘဲ သူငယခြငွြးပေါင်း ပေါင်းတာဆိုတော့ ထွလေီကာလီတွေ ပြောခွင်း မရှိကြတော့ဘဲ လှယဉမြင်းကို သားရဲ့မိန်းမအဖြစ်နဲ့ အသိအမှတပြှုပြီး နနခေေဲ့ကြပါတော့တယ်။ ကမွတို့မိသားစုက ကမွရဲ့ ခငပြှန်းဆုံးပြီးနောကပျိုင်း သူငယခြငွြးပေါင်း ပေါင်းကြကာ လှတလြှတလြပလြပ် နကြသေဖြင့ြ သားအမိဆကဆြံရေး ယောကျခမနဲ့ခွှေးမ ဆကဆြံရေးတွေ မရှိကြတော့တာပါ။

ကမွသား မင်းမင်းကလည်း အပြငကြို မထွကတ်ော့ပါဘူး။ သူ့ရဲ့အသဈစကစြကြ မယားအနားမှာ အခွိနပြှည့ြ ကပန်တေော့တာပါပဲရှင်။ သားရှိနတောကြောင့ြ ကမွမှာ စိုးသီဟနဲ့လည်း မတွေ့ဖြစ်တော့ပါဘူး။ သားမရှိတဲ့ အခွိနတ်ှတေုန်းက စိုးသီဟနဲ့ သောင်းကနွြးခဲ့ကြတာကို ပြနစြဉြးစားရင်း အိပမြပြောန်ိုငမြှုတွနေဲ့ ရငဆြိုငလြာရပါတော့တယ်။ ကမွမှာ သားဖြစ်သူကြောင့ြ ကာမငတမြှတမြှုကို ခံစားနရသေည့အြပြင် နောကထြပ် ဒုကျခတဈမွိုးကိုလည်း ခံစားနရပြေနပြါသေးတယ်။

မင်းမင်းက အခုမှ အသကြ (၁၈) နှစ်သာသာ ရှိသေးတဲ့ လူပျိုပေါကြ။ ယူလာတဲ့ မိန်းမက သူ့ထကအြသကကြှီးပြီး အဆကအြပေါကြ အရမ်းတောင့တ်ဲ့မိန်းမ။ အဝတအြစားတွေ အောကမြှာတောင် ရုန်းကြှချင်န်တေဲ့ လှယဉမြင်းရဲ့ နို့အုံကြီးတွေ၊ တငသ်ားကြီးတွကေ ကမွသားကို အရူးအမူး ဖြစ်စတေဲ့ပုံပါပဲ။ နေ့ခင်းကြောငတ်ောင် လှယဉမြင်းအနားကပပြှီး ဟိုနှိုကဒြီနှိုကြ၊ ဟိုပြတဒြီပြတတ်ှေ လုပလြားလုပရြဲ့၊ တခါတရံ အိပခြန်းတံခါး မပိတကြှဘဲ နှုတခြမ်းချင်ြးစုပန်ကြနေဲ့ နတောထိုငတ်ာ မဆငခြငွကြှပါဘူး။

ပိုဆိုး တာက ညဘကတ်ှမှောပါ။ ကမွကလည်း ကိုယ့အြကြောင်းနဲ့ကိုယ် အိပမြပြောဖြစ်နတေဲ့အခွိန်။ ကမွတို့အခန်းနဲ့ သုံးထပသ်ား တဈခပြသ်ာခွားတဲ့ ဘေးအခန်းက မင်းမင်းတို့ လငမြယားကြောင့ြ ကမွမှာ အနရေ ပိုခကစြရပေါတယ်။ ကမွ သမီးငယကြတော့ ဘာသိမှာလဲရှင်။ ကမွနဲ့ စိုးသီဟ သားဖြစ်သူမင်းမင်း မရှိတုန်း အဲဒီအခန်းထဲမှာ မီးကုနယ်မ်းကုန် လိုးကြဆောကြှတာတောင် မနိုးတဲ့ဥဈစာ။ ကလေးပီပီ တခွိုးထဲ အိပတ်ာပေါ့။ ကမွမှာသာ သူတို့အခန်းထဲက အသံတွကေိုကြားပြီး ဒုကျခပိုရောကန်ရတောပေါ့ရှင်။

ကမွတို့သားအမိနှစ်ယောကြ အိပခြန်းထဲဝငပြှီး မီးမှိတလြိုကတ်ာနဲ့ မကြာဘူး မင်းမင်းနဲ့ လှယဉမြင်းတို့လည်း သူတို့ အခန်းထဲ ဝငကြှတော့တာပါပဲ။ ပြီးရင် ကမွကို ဒုကျခပေးမယ့ြ အသံတွေ ကြားရတော့တာပါပဲ ရှင်။ ကမွကလည်း အစကတည်းက လောငခြငွန်တေဲ့ မီးလိုဖြစ်နတေဲ့အခွိန် သူတို့အခန်းထဲက အသံတွကေ ကမွရဲ့ရမျမကမြီးကို လောငစြာကြှေးနသလေို ဖြစ်နရပေါတယ်။

ကမွခွှေးမ လှယဉကြွေးက ကြည့်ရြတာ ဇရကတ်ောငပြံကြိုးမနဲ့ တူပါတယ်။ မိန်းမချင်ြး သိတာပေါ့ရှင်။ ဘယသ်ူဌေးရဲ့ မယားငယလြုပပြှီး ငှတွခွေေူစားရင်း ကမွသားလို နုနုထွဋထြှဋလြေးကို အမ်းကုန်းလုပပြှီး အပိုငခြညွထြားလိုကတ်ဲ့ပုံပါပဲ။ ဒါပမယေ့ြ ကမွစိတထြဲမှာက ကမွသားအတွကြ စိတပြူချင်ြးမရှိတာ အမှနပြါ။ အတိုင်းသား ကြားနရတေဲ့ အသံတွကေ ကမွကို စိတဂြယောကဂြယကြ ဖြစ်စရသေလို ကမွရဲ့ခွှေးမ လှယဉမြင်းရဲ့ ကာမမှု အတွေ့အကြုံနဲ့ ဝါတို့ကို ကမွ သိနိုငလြောကတ်ဲ့အ ထိ ကမွသားနဲ့ ခွှေးမက အထိန်းအကြပမြရှိ သောင်းကနွြးလှန်းလှပါတယ်။

“ ခစ်…. ခစ်…. မောငကြလည်း…. အို…. အ… ဟိတ်…. စောကစြိကို အရမ်းမစုပန်ဲ့လေ… အိုး… ယားတယ်…. အ… ဟင့ြ… မောင်… အင်း…. ဟင်း…. မောငရြယ်…. မောင့လြွှာကြီးက…. အ… အိုး…. အမလေး…. မောင်…. အင်း… စောကခြေါင်းထဲထိ ယကပြေးကြာ…. ဟင့ြ…. ဟုတပြှီ…. အ… ဟင့ြ…. အ… အား…. မောငရြယ်….”

တဈဖကခြန်းကအတွဲက ဘေးခန်းမှာ အမတဈေယောကလြုံး ရှိနတောကိုတောင် ဂရုပြုကြပုံမပေါဘြဲ သောင်းကနွြးနကြပေါတယ်။ အသံတွကြေောင့ြ သားဖြစ်သူ လှယဉမြင်းရဲ့စောကဖြုတကြို အပီအပြင် ယကပြေးနကြေောင်း ကမွ ရိပစြားလိုကမြိပါတယ်။ ကမွသားအတွကြ ရငန်ာနရမေယ့အြစား ကမွစိတတ်ှကေ သှေးသားတွေ လှုပခြတပြှီး ကာမစိတတ်ို့ ဟုန်းခနဲ ထကြှလာရပါတယ်။

စိုးသီဟ ပြောခဲ့ဖူးတဲ့ စကားတဈခွန်းကြောင့ပြေါ့ ရှင်။ ကမွကို စောကဖြုတယ်ကပြေးမယဆြိုတဲ့ စကား ကြောင့ပြေါ့။ စိုးသီဟက ကမွကို အခုခွိနထြိတော့ မယကပြေးဖူးသေးပါဘူး။ ဒါပမယေ့ြ ကမွမှာတော့ စိုးသီဟရဲ့ စောကဖြုတ် ယကပြေးမှုကို ဘယတ်ော့များ ခံစားရမလဲဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ အမြဲရငခြုနန်ခေဲ့မိပါတယ်။ ဒါပမယေ့ြ စိုးသီဟ ကမွကို လာလိုးတိုင်း သူ့လီးကိုသာ စုပခြိုင်းပြီး တကလြိုးသှားတတတ်ာကြောင့ြ ကမွမှာ စောကဖြုတအြယကခြံရတဲ့ အရသာကို မခံစားဖူးသေးပါဘူး။ ထို့ကြောင့ြ အကြောင်းတိုကဆြိုငပြှီး ကမွသားက လှယဉမြင်းကို စောကဖြုတယ်ကပြေးနတေဲ့ အသံကို ကြားရတော့ အလိုလို ဖီလငတ်ကပြှီး ကာမစိတတ်ှေ ထကြှနရတေော့တာပါ။

“ ပြှတ်…. ပြိ… ပလပ်…. ပြှတ်…. ရှလှတ်…. ပြကျ…. ပြှတ်…. ပြှတ်…. ပြကျ….”

“ အင်း…. ဟင်း… မောင်…. မောငရြယ်…. ခစွလြိုကတ်ာကြယ်…. ဟင့ြ…. ထိုးထည့စြမ်းပါ…. မောင့လြွှာကြီးကို မမ စောကခြေါင်းထဲ ထိုးထည့စြမ်းပါ…. အင်း…. ဟင်း…. အ… ရှီး…. ကြှတ်…. ကြှတ်…. ကောင်းလိုကတ်ာ…. မောငရြယ်…. အင်း…. ဟင်း….”

တဈဖကခြန်းက အသံသဲ့သဲ့က ကမွနားထဲကို တရှိနထြိုးဝငန်ပေါတယ်။ ကမွ မနနေိုငတ်ော့ပါဘူးရှင်။ အိပယ်ာက အသာထပြီး နံရံကို နားနဲ့ ဖိကပရြင်း အစွမ်းကုန် နားစွင့ထြားမိပါတယ်။ သူတို့အခန်းရှေ့မှာ သှားချောင်းရင် မသဲမကြဲတော့ မှငန်ိုငပြမယေ့ြ မသင့တ်ောဘြူးလေ။ ကမွရဲ့သား သူ့မိန်းမကို လိုးမှာကို အမလေုပတ်ဲ့သူက ချောင်းကြည့်လြို့ ဘယသ်င့တ်ောပြါ့မလဲ။ ဒါကြောင့ြ အသံတွကေိုပဲ နားထောငခြံစားပြီး ကိုယ့ဘြာသာ ဖီလငယ်ူဖို့ပဲ ကြိုးစားနရတောပေါ့ရှင်။

“ မောင်… မောင်…. အ… ယကြ… နာ နာတယ်…. အ… မမ ထွကခြါနီးပြီ…. အ… ဟင့ြ… အ… အီး… မောင်…. မခွာလိုကန်ဲ့နောြ…. မမ စောကဖြုတကြို ငုံစုပထြားတာ အရမ်းကောင်းတယ်….. အ…. ဟင့ြ…. ဟင်း…. အရညတ်ှေ ထွကတ်ော့မယ် မောင်… အ… ထွကပြှီ… ထွကပြှီ…. စုပ်…. ခပပြှင်းပြင်းစုပ်…. အ… အား…. ဟင်း….”

ကမွခွှေးမ လှယဉမြင်းရဲ့ အောဟြဈညည်းတွားပြီး ကာမဖီလငတ်ကန်သေံတွကေ အရမ်းကို တဈတဈခွခွ ရှိလှပါတယ်။ နောကပြှီး ကမွသားကိုလည်း သူမက ကာမမှုမှာ ဦးဆောငထြားပုံပါပဲ။ ကမွအတွေးအာရုံထဲမှာတော့ လှယဉမြင်းက စောကဖြုတကြှီးကို ဖြဲပေးထားပြီး ကမွသား ယကပြေးနတောကို ဖြဲကားခံပြီး စောကရြညတ်ှေ ထွကလြာလို့ ကမွသားကို ပါးစပန်ဲ့ စုပခြိုင်းနပေုံကို မှငယ်ောငန်မေိပါတယ်။

လှယဉမြင်းက အတောကြို ဏှာထနလြိမ့မြယဆြိုတာ ကမွ သိလိုကရြပါတယ်။ နောကပြှီး ကာမဆန်ဒ အရမ်းကိုပြင်းပြပြီး ခပကြှမ်းကြမ်း၊ ခပဆြန်းဆန်း ပုံစံတွနေဲ့ ကာမအရသာကို ခံစားရတာ သဘောတွေ့ပုံပါပဲရှင်။ ဒါကြောင့လြည်း အမြဲတန်းလိုလို လီးတောငန်တတေတ်ဲ့ လူပျိုပေါကအြရှယလြေးကို အပိုငကြိုငလြိုကတ်ာပဲလို့ ကမွတွေးမိလိုကပြါတယ်။

ကမွစိတထြဲမှာ လှယဉမြင်းတဈယောကြ အခုလို ကာမအရသာခံစားတာကို နားလည် စာနာပေးနမေိရုံမက အားကသွလိုပင် ခံစားနရပေါတယ်။ လှယဉမြင်း ခံစားရသလို စောကဖြုတအြယကခြံသည့ြ အရသာကိုလည်း ကမွ ခံစားနချင်ေမြိပါတယ်။ ကမွရဲ့ လငအြသဈကလေး စိုးသီဟ ယကပြေးတာကိုပေါ့ရှင်။ တဈဖကခြန်းထဲက အသံတွကေ ခဏတော့ ငှိမသ်ှားတယ်။ ခပတ်ိုးတိုး စကားပြောသံကိုတော့ ကြားလို့နရပေါတယ်။

“ မမ… လီးစုပပြေးမယဆြို….”

“ အင်းပါ… မောငရြဲ့… မမ မောသှားလို့ပါ…. ဒါနဲ့ မောင်….”

“ ဘာလဲ…မမ…”

“ မမ… စောကဖြုတထြဲက ပြီးသှားတဲ့ အရညတ်ှကေို မောင်… မှိုခလွိုကတ်ာလား…. ဟင်…”

“ အင်းလေ…. မမ ရဲ့…. မမ အရညတ်ှကေ မောင့ြ ပါးစပထြဲ အကုနဝြငကြုနတ်ာလေ….”

“ မောငရြယ်…. အရမ်းခစွသ်ှားပြီသိလား… ရှှတ်….”

“ စုပပြေးတော့ မမရာ…. မောင့လြီးက အရမ်းတောငန်ပြေီ…. ပြီးရငလြည်း လိုးရဦးမှာ….”

ကမွသားနဲ့ ခွှေးမတို့ရဲ့ ပြောစကားသံတွကေ ပြင့လြင်းပြီး တဈတဈခွခွ ရှိလှပါတယ်။ ကြားနရတေဲ့ ကမွ ရမျမကစြိတကြို မထိန်းနိုငအြောင် ထကြှစရပေါတယ်။ ဒါကြောင့ြ ကမွခွထေောကန်ှဈချောင်းကို စင်းလိုကပြှီး ကားထားလိုကပြါတယ်။ ပြီးတော့ ထဘီကိုလှနပြှီး ကိုယ့စြောကဖြုတကြို ပြနပြှတပြေးနမေိပါတော့တယ်။

“ ပြှတ်…. ပြှတ်… အု…. ပြှတ်…. အှန်း…. ပြှတ်…. အု… အု…. ပြှတ်… အင်း…. ဟင်း…. မောင်… အရမ်းကော့မတငန်ဲ့ကြာ…. မောင် ပင့ကြော့လိုကတ်ော့…. မမ အာခေါငကြို မောင်းလီးဒဈကြီးက လာထိုးရင် ပျို့ပျို့သှားရော… စုပရြတာ အဆငမြပြေ တော့ဘူး…. ပြှတ်…. ပြှတ်….”

တပြှတပြှှတ် လီးစုပန်တေဲ့ အသံနဲ့အတူ လှယဉမြင်းရဲ့ စကားသံကြောင့ြ ကမွသားကို လှယဉမြင်း လီးစုပပြေးနပြေီဆိုတာ သိလိုကရြပါတယ်။ လှယဉမြင်းရဲ့ လီးစုပပြေးနသေံတွကြေောင့ြ ကမွစိတတ်ှဟော စိုးသီဟရဲ့ လီးတနကြှီးဆီကို ရောကရြှိသှားပြီး သူ့လီးကြီးကို စုပပြေးခဲ့ဖူးတဲ့အကြောင်းတွေ ပြနတ်ှေးရင်း ကမွစောကဖြုတကြို ခပကြှမ်းကြမ်းပြတကြာ ထကြှနတေဲ့ ကမွရဲ့ ရမျမကစြိတတ်ှကေို ပြလေိုပြငှေား ကြိုးစားနရပေါတော့တယရြှင်….။

ပြီးပါပြီ။