အပိုင်းရှေးရန် – အပိုင်း (၁) ၊ အပိုင်း (၂) ဇာတသ်ိမ်း
⚠️⚠️⚠️ မှတခြကြြ – အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကစြာပဆေိုသညမြှာ မိသားစု မောငန်ှမ သှေးသားရင်း အချင်ြးချင်ြး လိင်းဆကဆြံသော အကြောင်းအရာကို စိတကြူးပုံဖောြ ရေးသားထားခွင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့ြ မကြိုကြ မနှစ်သကပြါက မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပေးပါ။ ယခုဝတ်ထုမှာ စာပသဘေော ရေးသားခွင်း ဖြစ်သဖြင့ြ လိုကလြံအတုယူ ပြုလုပခြှင်းများ မပြုလုပပြါရန် မတ်ေတာရပခြံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️
အမှောငထြဲက ခစွသ်ူတွေ (အပိုင်း – ၁)
ရေးသားသူ – Winn (BlackLotus)
အားလုံးပဲ ပြောရြှငန်ိုငမြဲ့ နေ့လေးဖြစ်ပါစလေို့ ခင် ဆန်ဒပြုပါတယ်။ နာမညကြတော့ ခငဖြုန်းရှှေ ပါ။ ညီအဈမနှစ်ယောကပြဲ ရှိပါတယ်။ ခငန်ဲ့ မမတငဖြုန်းရှှပေေါ့…။ ဖဖကေတေော့ မရှိတော့ဘူး ။ မမကေတေော့ ကနွြးကနွြးမာမာနဲ့ပဲ မမတငတ်ို့ မိသားစုနဲ့အတူနတယ်ေ။ ခငလြည်း အိမထြောငန်ဲ့ပါ။ ဒါပမေဲ့ အခုတော့ မရှိတော့ဘူး။ ဘယလြိုပြောရမလဲ… ခစ်..ခစ်..။ အခုလောလောဆယတ်ော့ အပျိုကြီး ပြနလြုပန်တယေလြို့ ပြောရမလား.. ဟင်.. ဟင်။
ခင့ရြဲ့ အဈမအကြီး ခင့ဆြီဖုန်းဆကလြာပါတယ်။ အကြောင်းကတော့ ရနကြုနကြို ကုမျမဏီကိဈစ အစည်းအဝေးတဈခု သှားစရာရှိတဲ့ ခင့ကြို ရနကြုနမြှာ ကြောင်းတကန်တေဲ့ တူတောမြောင် သူ့သားဆီ အိမကြနေ ပစ်စည်းလေးတခွို့ ထည့ပြေးလိုကခြငွလြို့တဲ့ ။ ပြီးတော့ အိမတ်ဈလုံးထဲမှာ သူ့သားတဈယောကထြဲ ဘယလြိုနထေိုင် စားသောကန်တယ်ေ ဆိုတာကိုလဲ သိချင်လြို့ ခင့ကြို ကုမျမဏီက စီစဉပြေးတဲ့ ဟိုတယမြှာမနပေဲ သူ့သားနဲ့အတူ တဈပတလြောကြ သှားနပေေးဖို့ ပြောလာတယ်။ အိမကြို လှမ်းနာကလွို့ အိမကြိုလည်း အတောလြှမ်းနပေါတတဲ့…။ ဒါနဲ့ ခရီးမထွတခြင် မမတငအြိမရြှိရာကို အရငဆြုံး သှားခဲ့ပါတယ်။ အိမလြုပစြားစရာတွေ အကြောအြလှောတ်ှေ အင်ျကြီအဝတအြစားတခွို့ ထည့ထြားတဲ့ အိတတ်ဈလုံးကို ခငန်ဲ့ လူကြုံထည့ပြေးလိုကပြါတယ်။
သားက ကြောင်းကိဈစတွေ သူ့အားကစားကိဈစတွနေဲ့ အခုတလော အိမသ်ိပမြကပန်ိုငဘြူး ဖြစ်နတယေတ်ဲ့ …။ ဒါကြောငတ်င် သူ့တိုကခြန်းသှားရင် သားဝသနန်ဲ့ မတွေ့မှာစိုးလို့ဆိုပြီး သားရဲ့ အိမခြန်းသော့တဈချောင်းကိုပါ တဈခါထဲ ထည့ပြေးလိုကပြါတယ်။ ပစ်စည်းတွတငေပြှီး ခငလြည်း ခရီးစထွကခြဲ့ပါတယ်။ ကားကတော့ ခငကြိုယတ်ိုငပြဲ မောင်းတယ်။ ဒရိုငပြါ မထားဘူး ။ အခုလို ရနကြုန်-မန်တလေး ဟိုကဝြေးလည်း ကိုယကြိုယတ်ိုငပြဲ မောင်းနကြလေေ…။ ကားပကြမြှာ ဘာညာ ဘာမှမကြောကဘြူး …။ ခငတ်ို့ ငယင်ယကြတည်းက ကားနဲ့ပတသ်ကတ်ဲ့ သိသင့သ်ိထိုကြ ဖြစ်တတတ်ာလေးတွကေို ရင်းနှီးကြှမ်းဝငအြောင် ဖဖကေေ တငပြေးထားတယလြေ…။ ကိုယ့်ကိုယကြိုလည်း ယုံကြညမြူတော့ အပြည့ရြှိပြီးသားပဲ။
ကားလေးမောင်းနရင်ေး လှနခြဲ့တဲ့နှစ်က ထူးခွားတဲ့ အဖြစ်လေးတွကေို သှားပြီး တွေးမိနပေါတယ်။ ခင့ြ ရဲ့ အိမထြောငရြေး အကြဲအပြဲ တွေ၊ ၃၄ နှစ်ပြည့ြ မှေးနေ့နဲ့ … အထူးခွားဆုံးကတော့ ခင့် တူတောမြောငရြဲ့ ထူးခွားတဲ့ အပြုအမူလေးတွေ အကြောင်းပေါ့….။
ဥပမာ အနနေဲ့ ပြောရရင် ပြီးခဲ့တဲ့နှစ် ကုမျမဏီရုံးပိတရြကြ တဈရကကြ မမတငတ်ို့အိမမြှာ ခငရြယ် မမရယ် ဝသနရြယ် မမရေယ်ေ ၄ ယောကြ မုန့ဟြင်းခါး လုပစြားကြပါတယ် ။ တင့ယ်ောကြာြး ကိုသန်းဝင်းကတော့ မရှိဘူး။ နယဘြကခြရီးထွတန်တယ်ေ။
အဲ့ဒီနေ့က ဝသနတ်ယောကြ ထူးခွားနတယ်ေ..။ ခင့ကြို ကြကကြှည့ကြှကကြှည့န်ဲ့။ ပထမတော့ သာမနပြဲကြည့်တ်ယ် ထငထြားတာ ။ အဲလိုလည်း မဟုတဘြူး။ သူကြည့်ရြငလြည်း ခင့ရြဲ့ ရငသ်ားတွေ တငပြါးတွကေိုပဲ မကြစြိကြှတကြမွတတကြို ကြည့်တ်ာ။ အဲ့လိုတွေ ကြည့်ကြှည့ပြှီးရင် အိမသ်ာထဲကို ခဏခဏ ဝငဝြငသ်ှားပါရော…။ အဲဒါ ဘာအဓိပျပာယလြဲဆိုတာ ခင် ကောင်းကောင်း သဘောပေါကပြါတယ်။ မမ တငကြတော့ ဘယလြိုမှ သတိထားမိတဲ့ပုံမပေါကဘြူး။ သူလုပစြရာရှိတာတွကေိုပဲလုပလြို့ ခကြပြှုတကြှောလျှောလြို့ ဘာမှသတိထားမိပုံ မပေါဘြူး။
ဒီလို ဆယကြွောသ်ကလြေးများ ကြီးပြင်းလာတဲ့ သဘာဝကို ခငကြောင်းကောင်း သဘောပေါကပြါတယ်… ။ သူတို့အသကအြရှယလြို အခွိနအြခါမွိုးဟာ လပြလေေေး ဖြည်းဖြည်း ဖြတတ်ိုကသ်ှားတာတောင် လိုကခြံစားပြီး ထိလှယရြှလှယ် ခံစားလှယတ်ဲ့ အသကအြရှယဆြိုတာ။
ခင့ကြို ဝသန် အဲလိုတွကြညေ့တ်ော့ အိမပြှနရြောကတ်ာနဲ့ မှနရြှေ့ ရပလြို့ ခင့တ်ဈကိုယလြုံးကို ခွဆေုံးခေါင်းဆုံး ပြနပြှနကြှည့မြိတယ်။ ခင့ြ အသကကြ အခု ၃၅ နှစ်ထဲမှာ အသားဖြူတယ်။ အရပ် ၅ ပေ ၅ ရှိတယ်။ ကိုခန်ဓောအလေးခွိန် ၁၂၅ ပေါငရြှိတယ်။ ရငတ်ို့ တငတ်ို့ကတော့ အကြီးကြီးတွေ မဟုတဘြူး သူ့ကောကကြှောင်းနဲ့သူတော့ တင့တ်င့တ်ယတ်ယရြှိတယ်။ အိမထြောငကြဖြူးတယ် …။
ဒါပမေဲ့ အဲဒီယောကြာြးနဲ့ ၁ နှစ်ကြောကြွောသ်ာ ပေါင်းပြီး တရားဝင် ကြာရှင်းခဲ့တယ်။ သဘောထားချင်ြး မတိုကဆြိုငတ်ာလား ဘာလားတော့ မသိဘူး။ ခငသ်ူနဲ့ ဆကပြေါင်းလို့ မရတော့တာ သချောသလောကရြှိနလေို့ ကြာရှင်းပြတစြဲခဲ့ကြတာပေါ့။
ဒီလို အိမထြောငကြှဲပြီး သိပမြကြာခငမြှာပဲ ခင့ကြို လကထြပခြငွလြို့ နိုငင်ံခွားရှိ မမေေ့ အမွိုးဘကကြ လူတဈယောကြ လာပြီး တောင်းရမ်းဖူးတယ်။ ခင် အိမထြောငရြေးဆိုတာကို စိတကြုနန်တေဲ့ အခွိနလြည်းဖြစ် စိတတ်ှလည်ေး အရမ်းရှုပထြှေးနတောကြောင့ြ ခင် ငှင်းပယခြဲ့လိုကမြိတယ်။ မမနေေဲ့ မမတငကြတော့ အဲလို ငှင်းလိုကလြို့ ခင့ကြို တဈပတလြောကြ စကားတောင် မပြောကြဘူးလေ။
ဟုတလြည်း ဟုတပြါတယ်။ ခင့ကြို လကထြပခြငွတ်ယ့ြ ပုဂျဂိုလကြ နိုငင်ံခွားက စတော့တွေ အများကြီးပိုငတ်ယလြို့ ပြောတယ် ဘောစိကြီးပေါ့…။ မမတေေို့ ဆှမွေိုးအတိုင်းအဝိုင်းထဲမှာဆိုရင် မကြန်ှာတောတ်ောကြှီးတယလြို့ ပြောတာပဲ…။ ခငလြည်း သချောမသိဘူး..။ ကိုမှင့ြ အသုံးမကလွို့သာ ကြာရှင်းလိုကရြတာ အရငခြစွသ်ူ သံယောဇဉကြ မကုနသ်ေးတော့ ခင် စိတရြှုပလြို့ ကိုယ့်ကို တညင်ှိမအြောင် လုပန်တေဲ့ အခွိနန်ဲ့လည်း တိုးသှားတော့ ခင် ငှင်းပယခြဲ့ရတယလြေး။ သူတို့ဘကကြ ဘယလြောကခြမွြးသာလို့ ဘယလြောကမြကြန်ှာကြီးတယဆြိုတာလည်း ခင် သချောတော့ မသိပါဘူး။
ဒါနဲ့ ဝသနတ်ဈယောကြ မမတို့အိမမြှာ မုန့ဟြင်းခါလုပစြားတဲ့နေ့က သူ ခင့ကြို အဲလိုတွေ ချောင်းချောင်းကြည့်န်တောတွကေို မသိသလိုပဲ နပေေးလိုကမြိတယ်။
ခင် တဈခုပြောချင်တ်ာက ဝသနတ်ဈယောကြ ဘာကြောင့ြ သူ့အဒေါအြရင်းကိုမှ ဒီလိုစိတတ်ှနေဲ့ ခံစားနရတောလဲ၊ ဘာလို့ အဒေါအြရင်းကို စိတဝြငစြားနရတောလဲ….၊ သူ့ရုပရြညကြ အဆိုးကြီး မဟုတတ်ဲ့အပြင် အရမ်းကို ကြည့်ကြောင်းပြီး ယောကြာြးပီသတဲ့ လူချောလေးတဈယောကပြါ။ ခန်ဓာကိုယကြလည်း အားကစား အရမ်းလုပထြားလို့ အရှယန်ဲ့ မလိုကအြောင် တောင့တ်င်းလှပတဲ့ ခန်ဓာကိုယအြခွိုးအစားရှိတဲ့ သူတဈယောကြ…။
သူ့လိုပုံမွိုးနဲ့ မိန်းမချောလေးတွကေို ခေါင်းခေါကပြှီး ရှေးလို့ရနရေဲ့သားနဲ့ ကမွလို အသကြ ၃၀ ကြောပြှီဖြစ်တဲ့ တဈလငကြှာ တဈခုလပ် သူ့အဒေါအြရင်းခေါကခြေါကကြိုမှ ဒီလို ဖိုမစိတမြွိုးနဲ့ စိတဝြငစြားနရတောလဲ… မစဉြးစားတတအြောငပြဲ ဖြစ်ရပါတယ်။ သား ဝသန် အသကကြ ဒီနှစ်ထဲမှာဆို ၂၁ နှစ် ကြောသ်ှားပြီလေ။ ခငကြလည်း သူအဲ့လို အပြုအမူမွိုးတွေ လုပပြှလာရင် အခန်းထဲဝငပြှီး ကိုယ့်ကိုယကြို မှနထြဲ ခွဆေုံးခေါင်းဆုံး ပြေးပြေးကြည့်မြိတယ်…။ ကိုလည်း ဘာတွလေုပလြို့ လုပမြိလဲ မသိတော့ပါဘူး။
ခင့ြ စိတတ်ှဟောလည်း အနယမြကသွေးဘူး ။ ယောကြာြးနဲ့ ကြာရှင်းထားတာလည်း သိပမြကြာသေးတော့ တညင်ှိမအြောင် လုပန်ရတေဲ့အတွကြ စိတတ်ှကေ သိပပြှီး နသောထိုငသ်ာ မရှိသေးတဲ့ သဘောလို့ပဲ ပြောရမလား… သိပအြဆငမြပြသေေးဘူးပေါ့။
အဲလိုကြာရှင်းထားတုန်းက မမတငတ်ို့အိမမြှာ တောတ်ောကြှာကြာ နခေဲ့တယ်။ ခင့ကြိုယပျိုင် အိမတ်ဈလုံး မဝယဖြစ်ခငအြထိလို့ ပြောရမှာပေါ့။
တဈနေ့ ဝသန် ရနကြုနကြနေ ကြောင်းခဏပိတလြို့ ပြနလြာပါတယ်…။ သူပြနလြာတော့ ခငကြ သူ့အခန်းမှာ နနတေောလေ။ သူ့အတွကြ ဘုံပြောကသ်ှားတာပေါ့…။ ဝသနအြခန်းထဲမှာပဲ ခငန်ဲ့ အတူအိပဖြို့ ဝသန့ကြို ပြောသေးတယ်…။ ကောငလြေးက အိပခြငွန်တေဲ့ပုံပဲ …။ ဒါပမေဲ့ ဝသန် ခငန်ဲ့အတူ အိပခြှင့ြ မရလိုကပြါဘူး။ မမတငကြ မအိပခြိုင်းဘူးလေ ။
“အို .. မင်းတို့ တူဝရီးနှစ်ယောကြ ကုတငတ်ဈလုံးထဲ ကြပကြကြပန်ဲ့ ဘယလြိုအိပလြို့ရမလဲ။ အိပန်ရင်ေး ကုတငပြေါကြ ပြုတကြမွှဖြင့ြ အကြဲကြဲအပြဲပြဲတွေ ဖြစ်ကုနမြှာပေါ့ …။ သားက လာတုန်းခဏ အိမရြှေ့ ဆိုဖာပေါြ အိပလြိုကပြါကြယ် နောြ.. သားလေး”
လို့ မမတငကြ ပြောလာတော့မှ သူပြောန်ရောကနေ စိတအြိုကသ်ှားသလို ပုံစံလေး ဖြစ်သှားတာ ခင် သတိထားလိုကမြိတယ်။ ခငလြည်း ဘာမှမပြောတော့ပဲ သူတို့ သားအမိနှစ်ယောကကြှား ပြုံးစိစိသာ လုပန်မေိတော့တယ်။ မမတငကြလည်း သူ့သား အရှယရြောကန်ပြေီဆိုတာကို သဘောပေါကတ်ဲ့ပုံရှိတယ်။ ဒါကြောင့လြည်း ခငန်ဲ့ ပေးမအိပရြဲတာလည်း ဖြစ်မှာပါ။ ဟုတတ်ော့လည်း ဟုတတ်ယ်။ သား ဝသနရြဲ့ ကုတငကြ နည်းနည်းမှင့တ်ယ်…။ တဈယောကအြိပကြုတငဆြိုတော့ နည်းနည်းလည်း ကဉွြးတယလြေး။ ဒါနဲ ဝသနကြ
“ တီတီခင် သားအခန်းမှာပဲ အိပလြိုကပြါ …။ သား ဆိုဖာပေါမြှာပဲ အိပလြိုကမြယ်”
ဆိုတော့.. အဲဒီည ခငလြည်း ဝသန့အြခန်းမှာပဲ ဆကအြိပလြိုကတ်ယ်…။ ညသန်းခေါငကြွောလြောကြ ၁ နာရီ ထိုးလောကလြည်း ရောကရြော ခငတ်ရေးနိုးပြီး မကြလြုံးဖြင့အြကြည့်ြ ..
“အမလေး”
ခင် ကြကသ်ီးတွေ ထပြီး လှန့ဖြှန့သ်ှားလိုကတ်ာ မပြောပါနဲ့။ ခင့ြ ညဝတဂြါဝနလြေးက ခင့ြ ဗိုကသ်ားအထိ လှနတ်ကန်တယ်ေ သိလာ…။ ခင့ြ အတွင်းခံ အဖြူလေးက ပေါလြို့။ အတွင်းခံက အရမ်းပါးတော့ ခင့ြ ပစ်စည်းအကြဲကြောင်းရာလေးက သဈသဈရဈရဈလေး ပေါလြို့ ။ ခင် အရမ်းလန့သ်ှားတယ် …။ ခငကြ ညဝတ် ဂါဝနဇြာပါလေးတွေ ဝတအြိပတ်တတ်ယ်…။ တခါတလတေော့ ထမီနဲ့ပဲအိပတ်ယ်။ အခုလိုတော့ အပေါထြိ လှနတ်ကန်ရလေောကအြောင် ခင် အအိပမြကြမ်းဘူးဆိုတာ ခင့ကြိုယ် ခငသ်ိတယ်။
အိပရြာပေါကြဆင်းပြီး တံခါးသှားကြည့်တ်ော့ တံခါးက ခပဟြဟလေး ပြင့န်တယ်ေ။ ခင် ညက တံခါဂဂွြ မထိုးခဲ့မိဘူးဆိုတာ အခုမှ စဉြးစာမိတော့တယ်။ ခင် သဘောပေါကလြိုကပြါပြီ။ ဒါ ဘယသ်ူ့လကခြကြလြဲဆိုတာ။
အဲဒီည ခင် အိပလြို့မရတော့လို့ စဉြးစားနရင်ေးက ရဆောသလို ဖြစ်လာတာနဲ့ ရခေဲသတ်ေတာရှိရာ မီးဖိုခန်းဘကကြို ထွကလြာခဲ့မိတယ်။ မီးဖိုခန်းထဲရောကတ်ော့ ဝသနတ်ဈယောကြ ရဖနေခြှကလြေးကိုငလြို့ ထိုငခြုံတဈလုံးပေါြ ထိုငန်လရေေဲ့…။ ခငလြည်း အိပခြငွမြူးတူးပုံစံနဲ့ ဝသန့ကြို ဘာမှမပြောပဲ ရခေဲသတ်ေတာရှိရာကို လာခဲ့လိုကပြှီး သတ်ေတာထဲက ရဘေူးကိုထုတ် ဖနခြှကတ်ဈလုံးထဲထည့ပြှီး သောကခြလွိုကတ်ယ်။ ရဘေူးပြနထြည့ရြင်း ဝသနဘြကကြို ခင် လှည့လြိုကတ်ယ်…။
“ သား ဝသန် မအိပသ်ေးဘူးလာ။ ညနကန်ပြေီလေး သားရဲ့”
“ ဟုတတ်ယ် တီတီ …။ သား သိပအြိပမြရတာနဲ့ ထထိုငန်မေိတာ”
“ဟင်… ဘာလို့လဲသားရဲ့ … ကြိုးစားပြီး အိပလြိုကပြါ သားရယ်… မိုးလည်း တောတ်ောခြွုပန်ပြေီ”
သားဝသန် အိပမြရတဲ့ အကြောင်းကို ခငလြည်း သိနတယေဆြိုတာကို ဝသနတ်ဈယောကြ ရိပမြိတဲ့ပုံမပေါဘြူး…။
“ဟုတကြဲ့ တီတီ”
ဒါနဲ့ ဝသန် ဖနခြှကလြေးခလွို့ ဧည့ခြန်းရှိရာကို ထွကသ်ှားတော့တယ်။ အဲနောကြ ခငလြည်း အခန်းထဲပြနလြာ တံခါဂကြထြိုးလို့ အိပရြာပေါတ်ကြ ဟိုဟာစဉြးစား ဒီဟာစဉြးစားနဲ့ ခငလြည်း အိပမြရတော့ဘူး ..။ သိပမြကြာပါဘူး သား ဝသန် အိပန်တေဲ့ ဧည့ခြန်းထဲကနေ ညည်းညူသံ သဲသဲလေး ထွကလြာတယ်… ။ ဘာများလဲဆိုပြီး အိပရြာပေါကြ ထ ပြီး တံခါးအသာဖြင့လြို့ ဧည့ခြန်းထဲကို တိုးတိုးလေး လမ်းလွှောကသ်ှားရင်း ဝငသ်ှားမိတာ တွေ့လိုကရြတဲ့ မှငကြှင်းကြောင့ြ ခင် တဈညလုံး အိပရြာပေါြ တဈယောကထြဲ နမထေိထိုငမြသာကို ဖြစ်လို့။ ဘာများထငလြဲ .. အမလေး သား ဝသနတ်ဈယောကြ သူ့ငယပြါလေးကို ဆုပကြိုငပြှီး အားရပါးရ ပြတန်လေိုကတ်ာ။
ကိုမှင့ရြှိစဉကြ ခင့်ကိုလုပလြို့ ခငကြ စိတမြပါဘူး ပငလြည်းပငပြန်းနတယေလြို့ ပြောလိုကရြင် ကိုမှင့တ်ဈယောကြ သူ့လိငတ်ံကြီးကို ခင့ပြဈစည်းထဲက ထုတလြိုကတ်ယ်။ နောကပြှီး… ဝသန် အခုလုပသ်လိုပဲ သူ့ပစ်စည်းကြီးကို ဆုပကြိုငပြှီး အပေါအြောကြ ပြတပြေးနတတေတ်ယ်။ ခငကြ ကိုမှင့ြ အဲလိုလုပတ်ာကို ဘာလုပတ်ာလဲလို့မေးတော့ ကိုမှင့ကြ ဒါယောကြာြးလေးတွေ မိန်းမနဲ့ မဆကဆြံပဲ ကိုယ့်ကိုယကြို အာသာဖြတော တဈနည်းအားဖြင့ပြှောရင် ဂွင်းတိုကတ်ယခြေါတ်ယ် ခင့ရြဲ့လို့ ကိုမှင့ြ ပြောပြဖူးတယ်။
………………………………………………………
ဒါဆို သား ဝသန် ဂွင်းတိုကလြို့ အာသာဆန်ဒ ဖြဖြေောကန်တောပါလား ဆိုပြီး ခငလြည်း မကြလြုံးလေး အပြူးသားနဲ့ ကြည့်န်မေိရော..။ ငယင်ယတ်ုန်းက တွေ့ဖူးတဲ့ ဝသန့ြ ငယပြါလေးက အခုတော့ ရှညပြှီး အလုံးကလည်း ကြီးလိုကတ်ာမှ ခင့ယ်ောကြာြး ကိုမှင့ထြကြ နှစ်ဆနီးပါးလောကတ်ောင် ကြီးမယ်..။ ကိုယ့်မကြလြုံးတွေ ကိုယမြယုံနိုငအြောငဖြစ်ပြီး ပါးစပအြဟောင်းသား မကြလြုံးအပြူးသားနဲ့ ကြည့်န်တေုန်… သားဝသန် တဈယောကြ ပါစပကြနေ
“အား…အားးး…အ.”
ဆိုတဲ့ အသံတွထွကေလြာပြီး သူ့ငယပြါထဲကနေ သုတရြညတ်ှေ တပြှတပြှှတန်ဲ့ လပေေါြ ပြနတ်ကလြို့ သှားကုနပြါရော…။ သူ့ဗိုကကြ အရဈအရဈ ကြှကသ်ားတွပေေါြ သုတရြညတ်ှေ ဖြန်းပကထြားလိုကသ်လို သုတရြညတ်ှေ ပြနကြလွာတယ်…။ သူ့တဈကိုယလြုံးလည်း တဆတဆြတတ်ုနလြို့။
ခငလြည်း တအံ့တသှနဲ့ မကြတ်ောငမြခတပြဲ ကြည့်ကြောင်းကောင်းနဲ့ ကြည့်ရြင်း မှငတ်ကမြိနမေိတယ်….။ ထွားလာလိုကတ်ဲ့ ကောငလြေး။ ကြည့်ပြါဦး သူ့ငယပြါလေးက အခုတော့ တကယ့ကြို ကြီးမားတဲ့ ယောကြာြးတနဆြာကြီးကို ဖြစ်လို့။
ခငလြည်း သတိပြနဝြငလြာပြီး ကိုယ့်အခန်းထဲကို အသာလေး ပြနဝြင် တံခါးဂကြထြိုးလို့ အိပရြာပေါြ တကလြဲနလေိုကပြါတယ်။ မကြစြိထဲမှာလည်း သား ဝသနရြဲ့ လိငတ်ံကြီးက ပြနကြိုဖြောကလြို့ မရတော့ဘူး…။ ကြိုးစားပြီး ဘယလြောကအြိပအြိပ် အိပလြို့မရတာ မိုးလင်းထိပဲ။ အမလေး ဘုရားဘုရား… လို့ စိတထြဲမှာလည်း ရရှတေလြိုကမြိတယ်။
နောကတ်ဈခေါကကြ ဝသန် သင်ျကြနကြွောင်းပိတလြို့ အိမခြဏပြနအြလာ မမတငယ်ောကြာြး ဝသန့ြ အဖဘကေကြ အမွိုးတွေ လာလညကြှတယလြေ။ အိမမြှာ ဧည့သ်ညတ်ှတည်ေးတော့ အိပခြန်းများများစားစား မရှိတဲ့ မမတငတ်ို့အိမမြှာ ဝသနအြဖို့ အိပစြရာမရှိ ဖြစ်သှားပါရောလား…။ ဒါနဲ ဝသနကြို မမတငကြ ခင့အြိမမြှာ ညအိပဖြို့ လှှတလြိုကတ်ော့တာပေါ့။ အဲဒီအခွိနမြှာတော့ ခင် ကိုယပျိုငအြိမတ်ဈလုံး ဝယပြှီးသှားပြီလေး။
အဲဒီည ခင် ကုမျမဏီမှာ စိတရြှုပ် အလုပရြှုပခြဲ့သမွှ အိမရြောကတ်ယဆြိုရငပြဲ ခင့ြ အခန်းထဲကို အမှနဝြင်၊ ကိုယပြေါကြ အဝတအြစားတွေ အားလုံးကို ခွှတ်၊ အတွင်းပစ်စည် အပြငပြဈစည်း တဈခုမှမကနွအြောင် ခွှတပြှီး ရချိုးခန်းထဲဝင် ရကေို အဆုံးထိဖြင့လြို့ ရပန်ေးလေးနဲ့ ရစချိုးတော့တယ်။ ရချိုးနရင်ေးက ပိုကပြေါသ်ှယထြားတဲ့ ရပန်ေးလေးကိုဖြုတ် ခင့ြ ကိုယခြန်ဓာအနံ့ ရပန်ေးနဲ့ လိုကပြန်းလို့ တိုကခြွှတဆြေးကြော နမေိတာပေါ့…။ နို့တွေ ဟိုကြားဒီကြား ကြားမှနသ်မွှ နိုကပြှီး အားရှိပါးရှိ ပြတသ်ပခြွိုးနရင်ေးက ဖီလငယ်ူနတေဲ့အခွိန် … မကြလြုံးလေး ဟဟ ဖြင့အြမိမှာ … အမလေး ဝသနတ်ဈယောကြ ရချိုးခန်းတံခါး ခပဟြဟလေးကြားကနေ ရပလြို့ ခင့ကြို ဝါးစားတော့မတတ် ကြည့်န်လရေေဲ့….။ ခငတ်ာ ထအောလြိုကရြင် တူနဲ့ အဒေါကြှား တဈယောကမြကြန်ှာ တဈယောကြ မကြည့်ရြဲပဲ မကောင်းမကောင်းတွေ ဖြစ်မှာစိုးလို့ မသိသလို မကြလြုံးလေးပြနမြေးပြီး ဆကခြွိုးနမေိတယ်။
ခငကြလည်း ခငပြဲ။ ဝသန် အိမမြှာရှိနတောကို သတိမထားပဲ အရငလြို တဈယောကထြဲ လှှတလြှှတလြပလြပ် အခန်းတံခါးတွဘောတွေ ပိတမြနပေဲ ဒီအတိုင်း လုပန်မေိတာပေါ့။ တောတ်ောကြှာကြာ ခငလြည်း ခွိုးနရင်ေးက ရပန်ေးလေးကိုပိတ် တဘကလြေးကို လှမ်းယူလို့ ရချိုးခန်းအဝကို မကြန်ှာမူလိုကတ်ဲ့ အခွိန် ဝသန် မရှိတော့ဘူး … သူထွကသ်ှားပါပြီ ။
ရချိုးပြီး တဘကလြေးနဲ့ ရသေုတန်ရင်ေးက စဉြးစားရင်း ရှကစြိတတ်ှေ ဝငလြာမိတယ်။ အဲဒီညလည်း ဝသန့ြ အခန်းထဲကနေ … အာသာဖြရင်ေးက ထွကလြာတဲ့ အသံသဲသဲကို ကြားနရတေယ်…။ အသံတွကေို နားစွန့ရြင်း စောငအြောကကြ ပစ်စည်းလေးကို လကန်ိုကလြိုကတ်ဲ့ အခွိနမြှာတော့ အကြဲကြောင်းလေး တဈခုလုံး အရညတ်ှရှေှဲလို့။
ခင့ြ ကိုယ့်ကိုယကြို ရှကလြဲရှကြ … ငါကပါ ဒီလိုစိတတ်ှေ ဘာလို့ လိုကဖြစ်နရတောလဲ။ ကိုယ့်တူက ကိုယ့်အပေါြ အဲလိုစိတတ်ှေ ဖြစ်နတောကို ဆုံးမရမယ့ြ အစား ကိုယကြိုယတ်ိုငကြပါ အရသာလိုကခြံနတေော့ ကိုယ့်ကိုယကြိုလည်း ရှကြ အံ့လည်းအံသှမိတယ် သိလား။ စိတလြည်းတိုမိတယ်။ အဲဒီညအဖြစ်တွကေို ဘယလြိုလုပရြမယမြှန်း မသိတာနဲ့ ခငလြည်း အမှုမဲ့အမှတမြဲ့ ခင့ြ စိတထြဲပဲထားလိုကတ်ယ်။
ဒီလိုနဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က ဖြစ်ပကြခြဲ့သမွှတွကေို ပြနတ်ှေးလို့ ကားလေးမောင်းလာရင် တောငင်ူမှို့လေးကိုတောင် ရောကလြို့လာပါပြီရှင်။ တောငင်ူမှာ ခဏနားပြီး ဆကထြှကလြာခဲ့လိုကတ်ယ်။
နောကတ်ဈနေ့ မနကအြရောကမြှာတော့ ရနကြုနကြို ခင် ချောမောစွာပဲ ရောကလြာခဲ့ပါတယ်။ ဝသနရြှိတဲ့ ကြနဒြိုရှိရာကို အရငမြောင်းသှားလိုကတ်ယ်။ ရောကတ်ော့ ကားကို တိုကခြန်းအောကြ ပါကငမြှာထိုးပြီး ဓာတလြှကေားကတဆင့ြ ဝသန့အြခန်းနံပါတ် အတိုင်း အပေါကြို တကသ်ှားလိုကပြါတယ်။
ဝသန့ြ အခန်းတံခါးရှေ့လည်းရောကရြော လူခေါဘြဲလကြို နှစ်ခကြဆြင့န်ှိပပြှီး ခေါကြှည့ပြါသေးတယ်…။ လာမဖြင့ပြေးပါဘူး..။ နောကတ်ဈခကြြ ထပန်ှိပပြှီး ခေါကြှည့တ်ာ လာမဖြင့တ်ာနဲ့ မမတငပြေးလိုကတ်ဲ့ သော့ထုတပြှီး ဝသန့ြ အခန်းထဲကို ဝငလြိုကပြါတယ်.။
ထငတ်ဲ့အတိုင်းပဲ တူတောမြောင် မောငဝြသနတ်ဈယောကြ မရှိပါဘူး။ ဒါနဲ့ ခငလြည်း ခရီးကလည်း ပန်းပန်းနဲ့ဆိုတော့ … ရချိုးမိုးခွိုးပြီး တရေးလောကြ အိပလြိုကမြယဆြိုပြီး… ပါလာတဲ့ အိတကြိုခွ အဝတစြားရှိသမွှခွှတပြှီး တဘကလြေးထုတလြို့ ရချိုးခန်းရှိရာဘကကြို ထွကခြဲ့လိုကတ်ယ်။ ဝသနတ်ဈယောကြ ယောကြာြးလေးလို့သာပြောသာ တဈယောကထြဲ အတောြ့ကို နတတေထြိုငတ်တတ်ဲ့ ကောင်းလေးပဲလို့ … သန့ရြှင်းသပရြပန်တေဲ့ သူ့ဧည့ခြန်းလေးကို ကြည့်လြို့ စိတထြဲ တူတောမြောငကြို ခွီးကြူးနမေိတယ်။
ဒါနဲ့ သူ့အိပခြန်းထဲကိုလည်း ဝငလြိုကရြော အိပရြာတွကလေည်း သပသ်ပရြပရြပန်ဲ့ အဝတအြစားဗီရိုတွေ စာအုပစြငတ်ှေ အခန်းထဲမှာရှိတဲ့ သူ့အားကစားပစ်စည်းတွေ နံရံကပ် ပိုစတာတွေ အားလုံး သူ့နရောနဲ့သူ နသေားတကပြါပဲ။ အရငကြ အိမမြှာနတေုန်းကဆို ဝသနတ်ဈယောကြ သူ့အခန်းကို အမလေုပသ်ူ ရှင်းရငရြှင်း မဟုတရြင် ခင့မြမေေ သူ့အဖြားကိုယတ်ိုင် ဝငဝြငရြှင်းပေးရတာပေါ့။ အခုတော့ ကြည့်ပြါဦး တောလြိုကတ်ဲ့ တူလေးဆိုပြီး ဝသန့ကြို ခွီးကြူးနမေိတယ်။
………………………………………………………….
ဒါနဲ့ သူ့အခန်းလေးကိုဖြတလြို့ ရချိုးခန်းထဲရှိရာကို ဝငလြိုကပြါတယ်။ တဈညလုံးလည်း ကားမောင်းထားတာဆိုတော့ ပငကြလည်းပငပြန်းနဲ့ ဆိုတော့ ရမေိုးခွိုးပြီး တရေးလောကအြိပဖြို့ စဉြးစားမိတယ်။ ရေးပန်းလေးဖြင့လြို့ တဈကိုယလြုံးကို နရောမကနွြ တိုကခြွှတဆြေးကြောပြီး ရချိုးနလေိုကမြိရော…။ ရချိုးပြီးလို့ ရချိုးခန်းကအထွကြ …တဘကလြေး တဈထညတ်ာ ခင့ြ ကိုယပြေါမြှာရှိတယ် သိလား…။
“အမလေး….. ဪ… အသံမပေးဘာမပေးနဲ့ ဝသနရြယ်… တီခင် လန့ဖြနွ့သ်ှားတာပဲ…။ ဘယတ်ုန်းကတည်းက အိမပြှနရြောကန်တောတုန်းဟဲ့…”
ကိုတောခြွော တူတောမြောင် ဝသနတ်ဈယောကြ ရချိုးခန်းဝကို ရောကလြို့နတယေလြေ ။ ဝသနကြ
“ခုနမှရောကန်တော တီတီရဲ့ …။ ဒီအခွိနဆြို တီခင် အိမရြောကန်လေောကပြှီဆိုတာ သိလို့ ကြောင်းကပြနခြဲ့တာ။”
“ ဟုတလြား။ တီလည်း ရောကတ်ာ မကြာသေးဘူး…။ ရောကရြောကခြငွြး မင်းဆီ အရငလြာတာပဲ ..။ ကုမျမဏီက လူတွနေဲ့တောင် မဆကသ်ှယရြသေးဘူး….။ မမတငကြ သားနဲ့အတူ တဈပတလြောကန်ဖေို့ မှာလိုကတ်ယ်…။ အဲဒါကော သိလား”
“သိပါတယ်.. တီခငရြယ်…။ သား မမနေေဲ့ ဖုန်းရပြီးပါပြီ…။ တီခင် ရနကြုနလြာမယဆြိုတာ မမကေပြေောလို့ သိပြီးသား…။ တီ ဒီမှာနဖေို့လည်း မမေေ့ကို သားပြောလိုကတ်ာ .. တီရဲ့”
ကြည့်စြမ်း ဒီကောငလြေး သူနဲ့ တဈပတလြောကြ အတူတူနဖေို့ သူကိုယတ်ိုင် မမတငကြို ပြောလို့ စီစဉထြားတာကိုး။ တောတ်ောမြလှယတ်ဲ့ တူတောမြောငပြဲလို့ ခင့ြ စိတထြဲ ရရှတေန်မေိပါတယ်။
သူ့နဲ့များ တဈပတလြောကြ ဘယလြို အတူတူ အိမတ်ဈလုံးထဲမှာ နှစ်ယောကထြဲ ဘယလြိုနရမေလဲ…။ ခငန်ဲ့ တဈပတန်ီးနီး အတူနမယေ့ြ ယောကြာြးတဈယောကဟြာ တူတောမြောငဖြစ်ပမေဲ့လည်း ခင့ကြို ဆန့ကြငွဘြကြ လိငတ်ဈယောကလြို သဘောအမှငမြွိုးနဲ့ သဘောကနွတေဲ့ သူဆိုတော့ တဈပတတ်ောင် ဘယလြိုနရမေလဲလို့ ခငလြည်း စဉြးစားနမေိတယ်။ အခုမှတော့လည်း မထူးတော့ပါဘူး… နရေုံပဲရှိတာပေါ့ …။
“ ဟုတပြါပြီ ကိုတောခြွောရယ် နပေေးပါ့မယ်”
လို့ ခင် သူ့ကို ပြုံးလို့ ပြောလိုကမြိတယ်။ အဲလိုပြောလိုကတ်ော့ ဝသနတ်ဈယောကြ မှိုရတဲ့ မကြန်ှာနဲ့ ခင့ကြို ကြနပေပြှုံး ပြနပြှုံးပြနလရေေဲ့ …။
လူတဈယောကကြ တဈယောကကြို ပြုံးပြတယဆြိုတာ အမွိုးမွိုးရှိတယန်ောြ…။ လူတွေ ပြုံးပြုံးပြတယဆြိုတာ ရညရြှယခြကြြ အများကြီးရှိတယ်….။ လူတဈယောကကြ ကိုယ့်ကို လိုလို့လား၊ မလိုလို့ ပြုံးတာလား၊ မခွိပြုံး ရှဲ့ပြုံး စောင်းပြုံး လူတွကဘေယလြိုစိတရြှိလို့ ဘာရညရြှယခြကြရြှိလို့ ထွကလြာတဲ့ မကြန်ှာဘေးနဲ့ အပြုံးလေးတွကေို ကြည့်လြို့ လူအကဲခပ် ပညာကို ခငကြ တဖကကြမ်းခပ် တတမြှှောကထြားတာနောြ.. ဟဲဟဲ..။ အထငတ်ော့မသေးလိုကန်ဲ့…။
အခု ဝသနပြှုံးတဲ့ အပြုံးက ခငသ်ိတယ်။ သူဘာကို သဘောကနွလေဲ ဘာကိုတော့ဖြင့် လုပခြှင့ရြတော့မယဆြိုတာကို တွေးလို့ ပြောန်တေဲ့ အပြုံး။ စကားတွပြေောရင်း ဝသနန်ဲ့ခင် တဈယောကကြိုတဈယောကြ မကြလြုံးချင်ြးဆိုငကြှည့ပြှီး ၁ မိနဈလောကြ ငှိမသ်ှားကတွယ် .. သိလား။
ဝသနန်ဲ့ အတူတူနရမေယဆြိုတော့ နည်းနည်းတော့ ကြောကမြိတယ်…။ ဟုတတ်ယလြေး သူက ခင့ကြို အဒေါတ်ဈယောကလြို သဘောထားပြီး ခစွန်တောမှ မဟုတတ်ာ….။ ပြီးရင် ခငကြလည်း ခင့တ်ူလေးလို ယောကြာြးပီသတဲ့ လူချောလေးကို နည်းနည်းတော့ ရငခြုနမြိခဲ့ဖူးတဲ့သူ ….။ ဒါပမေဲ့ ဒီလို မတင့တ်ောတ်ဲ့ ကိဈစကို ခင့ခြေါင်းထဲကနေ ဘယလြိုမှလည်း လကခြံမှာ မဟုတဘြူး။ ဘာအခွင့အြရေးမှလည်း ပေးမှာ မဟုတဘြူးလို့ စိတထြဲကနတေော့ ပြောနမေိတာပေါ့။
သား ဝသနကြလည်း အခွင့အြရေးကို အလှတယ်ူတတတ်ဲ့ လူစားမွိုးတော့ မဟုတပြါဘူး။ ဒါပမေဲ့ အခွင့ရြေးရရငတ်ော့ လကလြှတခြံတတတ်ဲ့ သူတဈယောကလြည်း မဟုတတ်ာတော့ သချောတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခင့ြ သဘောပါ။ ခင် အနအထေိုင် ဆငခြငွပြှီး နရင်ေ ဘာမှဖြစ်လာစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ လကခြုပဆြိုတာ တဈဖကထြဲတီးလို့ မမှညဘြူး။ နှစ်ဖကတ်ီးမှ မှညတ်ဲ့ အမွိုးပဲလေ။ ပြီးရင် ဒီလောကြ ကြီးမားကယွဝြန်းတဲ့ ကြနဒြိုတိုကခြံထဲမှာ ဖိုနဲ့မ နှစ်ယောကထြဲ ။ သူကြိတကြွှနတေေဲ့ သူ့အဒေါန်ဲ့ တဈပတကြှီးများတောင် အတူတူနရမှောဆိုတော့ …. ခင့ြ အတွကြ စဉြးစားရမယ်။ အနအထေိုင် ဆငခြငွရြမယလြေ..။ ကိုယကြအကြီးပဲ မဟုတလြား….။
မကြလြုံးချင်ြးစုံရပလြို့ ပြောနကြရေင်းက … ခငလြည်း မကြန်ှာကို တဈဖကလြှဲလိုကပြှီး…. ဒါနဲ့ ခင့ြ ကိုယပြေါမြှာ တဘကလြေး တဈထညသ်ာ ပတထြားတာကို အခုမှ သတိထားမိတော့တယ်…
“ သားဝသန် တီတီခင် အခန်းထဲမှာ ခဏအနားယူလိုကြဦးမယန်ောြ”
လို့ ပါစပကြပြောရင်း ခပမြှနမြှနလြွှောကလြို့ ဝသန့ကြို လှည့ကြှည့မြနတေော့ပဲ ခငအြိပရြမယ့ြ အခန်းထဲကို သုတခြှသငေခြဲ့မိတယ်…။ အိပခြန်းထဲရောကတ်ော့ တံခါးလေးကိုပိတ် ပတထြားတဲ့ တဘကလြေးကို ခွှတခြလွိုကပြှီး ခင့ြ အိပထြဲက အတွင်းခံ ပငတ်ီလေးကို ယူပြီး ဝတမြယရြှိသေးတယ်…
“ဒုန်း… ဒုန်း.. ဒုန်း….”
“ တီတီ နေ့လညစြာ ဘာစားချင်လြဲ …။ ကနွောြ စီစဉပြေးထားမယ်…။ တီတီနိုးတာနဲ့ တဈခါထဲ စားလို့ရအောင်”
ဒါနဲ့ ခငလြည်း ပငတ်ီလေးကို ခင့တ်ငပြါး သဈသဈရဈရဈလေးပေါြ အသာလေး ဆှဲဝတလြို့
“ ရပါတယ် သားရယ်။ သားစားသလိုပဲ တီတီအတွကြ လုပထြားလိုကပြါ…။ တီတီအတွကြ အရေးမကြီးပါဘူး”
“ ဒါဆိုလဲ …. သား စီစဉထြားလိုကမြယ်..။ တီတီအနားယူလိုကြဦးနောြ..”
“ဟုတပြါပြီ ရှင့ြ…”
လို့ ခင် ပြနဖြှလေိုကတ်ယ်။
……………………………………………………………..
သား ဝသနတ်ဈယောကြ အဲလိုပြောပြီး ထွကသ်ှားပါရော..။ ခငလြည်း ဘောလြီဝတ် တီရှပပြါးပါးလေး တဈထညန်ဲ့ လုံခညွကြောကစြှပပြှီး ဆံပငတ်ှကေို ချောကအြောင် တဘကန်ဲ့ နာနာလေး သုတန်မေိတယ်။ ဆံပငရြခွေောကအြောင် သုတန်ရင်ေး အခန်းဝရနတ်ာကနေ ထွကကြှည့လြိုကတ်ာ သားရဲ့ ကြနဒြိုခန်းကနေ ရနကြုနတ်ဈမှို့လုံးကို တွေ့ရတယ်။ ဒီကောငလြေး အိမဝြယတ်ာ တောတ်ောန်ရောရှာတတတ်ာပဲလို့ စိတကြ ခွီးကြူးမိသေးတယ်။
ဆံပငတ်ောတ်ောြ ချောကသ်ှားတော့မှ အိပရြာပေါြ အသာလဲပြီး မကြလြုံးလေး တဈခကြမြှိတလြိုကတ်ာနဲ့ ခရီးပန်းလို့လားမသိ အိပပြွောသ်ှားပါရော။
“ဒုန်း … ဒုန်း…. တီခင်… ဒုန်း… ဒုန်း…. တီ… ထတော့လေ ညနေ ၅ နာရီတောငခြှဲနပြေီ..”
ဝသနလြာနိုးသံကြားလို့ ခေါင်းရင်းက နာရီလေးလှမ်းယူလို့ ကြည့်မြိတယ်…။ ဟုတပြါ့တောြ အိပပြွောသ်ှားလိုကတ်ာ ညနေ ၅ နာရီတောင် ထိုးနပေါရောလား…။ ဆကအြိပလြို့တော့ မဖြစ်ဘူး ထဦးမှပဲ ဆိုပြီး အိပရြာက လူးလဲထလိုကမြိတယ်။
“သား ဝသန် … တီတီ အခုလာခဲမယ်.. စောင့န်နေောြ… မကြန်ှာသဈ သှားတိုကလြိုကြဦးမယ် ..”
“ဟုတကြဲ့… ဟုတကြဲ့.. တီတီ … တီခင် စားဖို့ ဝယထြားပြီးပြီနောြ”
ခငလြည်း ရချိုးခန်းထဲဝင် သန့ရြှင်းရေးလုပပြှီး မီးဖိုခန်းထဲ ထွကလြာလိုကတ်ယ်…။ မီးဖိုခန်းထဲ ရောကတ်ော့ သားဝသန် အလုပရြှုပန်တယ်ေ…။ ဟင်းတွေ ပန်းကနတ်ှထေဲထည့ြ ဟိုဟာယူ ဒီဟာယူနဲ့ပေါ့။
သား ဝသနကြ တဈယောကထြဲနတေော့ အပြငမြှာပဲ ထမင်းစားတာလေး…။ တခါတလေ အိမကြို ပါဆယဆြှဲလာပြီး သူ့အခန်းထဲမှာပဲ စားတယ်။ ကြောင်းကိဈစတွနေဲ့ပဲ အလုပမြွားနတေဲ့ ဝသနတ်ဈယောကြ ကြောင်းမှာ သူငယခြငွြးတွနေဲ့ ဖြစ်သလို တွေ့တဲ့နရော ဝငစြားမယ် အစားအသောကအြတွကြ အစီအစဉြ စနဈတကြ စားခွိနသ်ောကခြွိန် ဇယားဆှဲထားပုံ မပေါဘြူး။ အခု သူ့အဒေါြ ခင့ကြို ထမင်းဟင်း ခကြှေးနတေဲ့ ပုံကိုပဲကြည့်ြ ပြာယာကိုခတန်တောပဲ။ ဒါနဲ့ ခင် ချောင်းတဈခကြြ ဟန့လြိုကပြှီး
“အ..ဟမ်း”
ဝသန် ခင့်ကို ပြနလြှည့်ကြည့်တ်ယ်။
“ ဟာ တီတီလာပြီ … အဆငသ်င့တ်ော့ ဖြစ်နပြေီ တီခင် … လာ စားရအောင်”
ခငလြည်း ခုံတဈလုံးပေါြ ထိုငလြိုကပြှီး ဝသန့ကြို ပြုံးလို့ကြည့်န်မေိတယ်။ အောြ.. ငါ့တူတဈယောကြ မိဘအိမမြှာတုန်းက လကဆြေးစားခဲ့ပြီး အခု သူတဈယောကထြဲနတေော့မှ အမလေး… ထမင်းစားဖို့အရေး အလုပတ်ှရှေုပလြို့ ဆိုပြီး ခငတ်ှေးရင်း သဘောကြ ပြုံးကြည့်မြိနတောပေါ့။ ဒါကို သူက
“ တီတီ … ကနွော့ကြို ဘာလို့ ရယန်တောလဲ..”
“ ဘာမှ ဟုတပြါဘူးကြယ်။ ငါ့တူလေးကို သဘောကနွလေို့ပါ ..။ တီ ဗိုကဆြာပြီကြား စားကြရအောင် ”
“ အင်.. စားမယ် တီတီ ..”
လို့ပြောပြီး ထိုငခြုံတဈလုံးဆှဲယူပြီး ခင့အြနားမှာ သူထိုငလြိုကတ်ယ်…။ လာထိုငတ်ာကလည်း အရမ်းကပန်လေို့… ခငကြ
“ အောြ.. သားရယ် အဲလောကကြပထြားမှတော့ တီ ဘယလြို ထမင်းစားမလဲကြဲ့ … ခစ်.. ခစ်”
လို့ ပြောတော့မှပဲ
“ ဟုတသ်ားပဲ .. အရမ်းကပန်တောကြီးကို .. ဟီဟီ.. စောတီး.. စောတီး…. တီတီ…”
ဆိုပြီး ခင့ကြို စပဖြှဲဖြဲ အပြုံးနဲ့ ပြနပြှောလို့ … ဝသန် ခင့ကြို ဟင်းတွေ ထည့ပြေးတော့တာပဲ။
“စား တီတီ… သားက အခုလို အိမမြှာ တကူးတက ဝယစြားတာ မဟုတဘြူး … တီတီရှိလို့သာ။ သားတဈယောကထြဲဆို ကြောင်းသှားရင်း မှို့ထဲ သှားရင်း အဲလိုပဲ .. ကြုံရာထိုငစြားလိုကတ်ာ”
“ သားရတယ်.. တီ့ကို ဟင်းတွေ ထည့ပြေးမနနေဲ့ .. တီမစားနိုငဘြူး…”
လို့ပြောရင်း ထမင်းစားကြတော့တယ်။ ထမင်းစားရင်းက
“သား ဝသန် မင်းအဲလိုတွေ အပြငမြှာ လွှောကဝြယစြားနတယ်ေ… သန့လြားမသိ မသန့လြားမသိကြယ်…”
“ အောြ.. တီတီကလည်း သားက သန့ရြှင်းတဲ့ဆိုငပြဲ စားတာပေါ့…။ မသန့ရြှင်းရင် မစားပါဘူး…။ သား အသန့ကြှိုကတ်ာလည်း တီတီ သိရဲ့သားနဲ့ ..”
“ ဟုတပြါတယ်.. မောငသ်န့ရြှင်းလေးရယ်…။ ဒီက စိတပြူလို့ ပြောတာကို “
ခငလြည်း တူတောမြောငကြို မကြစြောင်းလေး တဈခကြပြဈပြီး ပြနပြှောလိုကမြိတယ်။
“သားက .. ကြောင်းဘယလြောကထြိ တကရြဦးမှာလဲ .. ဟင်”
“သားလား… သားနောကထြပ် ၂ နှစ်လောကတ်ော့ တကရြဦးမယ် … တီတီရဲ့”
“ဟုတလြား… ဒါဆို သိပမြလိုတော့ဘူးပဲ …။ ကြောင်းပြီးရငကြော ဘာဆကလြုပမြှာလဲ?”
“သားကြောင်းပြီးရင် … အမရေိကတော့ သှားချင်တ်ယ်..။ အဲမှာ အလုပလြုပခြငွတ်ယ် တီတီ”
“ကောင်းပါတယ် သားရယ် …။ ဒါဆို စာများများကြိုးစားနောြ…။ အခုကော တင်းနဈရိုကသ်ေးလာ ?”
“ ရိုကတ်ာပေါ့ တီတီရဲ့။ အဲဒါကတော့ training ပြတလြို့ မဖြစ်ဘူးလေ…။ ကိုယလြကလြုပရြှားမှု တဈခုခုရှိမှပဲ…။ မဟုတရြင် သားက ထိုငန်ရတောများတယ်”
ဟုတလြည်း ဟုတပြါတယလြေ …။ သား ဝသနကြိုကြည့်ပြါဦး။ တကယ့ြ athletic ဘောဒြီမွိုး …။ အရင် ယောကြာြး ကိုမှင့န်ဲ့များ ဘာမှမဆိုင် …။ ကိုမှင့ကြ ငပိန်…။ ဒီကြားထဲ ဆေးလိပကြ သောကသ်ေးတယ်…။ ဘာမှသုံးမရဘူး …။ ခငလြည်း မစီမဆိုင် ခင့အြရငယ်ောကြာြးနဲ့ ဝသန့ကြို နှိုင်းယှဉကြှည့မြိနတယ်ေ…။ ဒါနဲ့
“ ကောင်းတာပေါ့ သားရယ်။ အဲလို အားကစားလည်းလုပ် …။ ပညာလည်း ထူးခွှနအြောငလြုပမြှ အဖကဖြကကြ ပြည့စြုံတဲ့ ယောကြာြးကောင်းတဈယောကဖြစ်မှာ သိလား…။ တီတီတို့ကတော့ အားကစားလည်း မလုပန်ိုငတ်ော့ပါဘူး”
“တီတီကလည်း .. အားကစားမလုပဘြူးသာဆိုတယ် ..။ တီတီ့ကိုယခြန်ဓာက တကယ့အြနဈဗွ… ဟဲဟဲ”
“ ဟင်.. ကောငလြေး ကိုယ့်အဒေါကြိုနောြ.. ငါထုလိုကရြ… ခွေးစုတလြေး”
“ ဟုတလြို့ပြောတာပေါ့ တီတီရယ်..။ တီခငကြ ယောကြာြးတာရတာ ကလေးမယူရသေးဘူးဆိုတော့ … တကယ့ြ လုံးကြီးပေါကလြှ အပျိုလေးတဈယောကလြိုပဲ… သိလား…။ ဝသနကြ အမှနပြှောတာ… စိတဆြိုးလား”
ဟုတတ်ော့လည်း ဟုတပြါတယလြေး… ခစ်.. ခစ် …။ သားဝသန် ကိုယ့်အဒေါကြို အဲ့လိုပြောလို့ စိတဆြိုးဟနသ်ာဆောငရြတာ… ရငထြဲမှာတော့ သဘောတွကလွေို့ ပီတိတွဖြောလို့ .. ကြနပေမြိနတော…။ မကြန်ှာကလည်း သူအဲ့ဒီလိုပြောလို စိတဆြိုးဟနဆြောငန်တေဲ့ ကြားထဲက … ပြုံးဖီးဖီးလေးလုပမြိတယ်။
“ အမလေး…. ကိုယ့်အဒေါကြို လာမှှောကန်တယ်ေ…။ တဈခုခုလိုချင်လြည်း ပြောပါနောြ ..။ မှှောကန်စရော မလိုဘူး…။ ခကြခြငွြး ဝယပြေးလိုကမြယ် သိလား”
“သားကလည်း …တဈခုခုလိုချင်တ်ာများ တီတီ့ကို မှှောကပြှောမှရမှာလား…။ သား တီခင့ဆြီက ဘာမှမလိုချင်ပြါဘူးဗွာ…။ သား လိုချင်တ်ာလည်း တီတီ ပေးနိုငမြယ် မထငပြါဘူး”
“သားက ဘာလိုချင်လြို့လဲ …။ တီ တတန်ိုငတ်ာဆိုရင် ကြိုကတ်ာပြော ခကြခြငွြးဝယပြေးလိုကမြယ် ငါ့တူလေးကို”
လို့ပြောပြီး ဝသန့မြကြန်ှာလေးကို ကြည့်လြိုကတ်ယ်။ ခုနက ပြောပြွောရြှှငရြှှငန်ဲ့ စကားပြောနတေဲ့ ဝသန့မြကြန်ှာလေး ညိုးသှားပြီး ခင့ကြို စိုကကြှည့န်လရေေဲ့…။ ခငလြည်း သူနောကန်တယေထြငပြှီး ပြုံးစိစိလုပပြှောနရင်ေးက … ဝသနတ်ဈယောကြ ခင့ကြို ပြနမြပြုံးပြဘူး…။ စိုကလြို့ပဲ ကြည့်န်တယ်ေ။ ခငလြည်း သူ့ကို တဈခကြြ အကဲခကပြှီး … ဒီကောငလြေးတော့ ဒီလိုမတောတ်ဲ့ အကြည့်တ်ှနေဲ့ သူ့အဒေါကြို ကြည့်န်ပြနေပြါပြီဆိုပြီး စိတထြဲပြောလို့ ခေါင်းလေးငုံ့ထားလိုကမြိတယ်။
ရုတတ်ရကဆြိုသလိုပဲ ခင့လြကကြလေးကို ဝသန် လာကိုငလြိုကပြါရော…။ ခင် လန့သ်ှားတယ်။ ခဏတော့ အကိုငခြံနပြေီး သတိဝငလြာမှ လကကြို ပြနဆြှဲယူလိုကတ်ယ်။ ပြီးအရညရြှှမ်းတဲ့ မကြလြုံးလေးတွနေဲ့ ခစွစြရာအရမ်းကောင်းတာပဲ သိလား … ခင့ကြိုကြည့်န်တေဲ့ သူ့မကြလြုံးတွကလေေ…။ ခငလြည်း ခဏတော့ စိုကကြှည့မြိနလေိုကသ်ေးတယ်…။ ပြီးမှ
“ သား ဝသန် မင်းဘာတွဖြစ်ေနတောလဲကြာ…။ အခုပဲ ပြောရြှှငန်ရောကနေ ဘာလို့ အဲလိုမကြန်ှာကြီး ညိုးသှားရတာလဲ…။ တီ ဘာပြောမှားသှားလို့လဲ”
“ မဟုတပြါဘူး တီခင်…။ သား ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး…။ ဒီလိုပါပဲ … ဘာရယမြဟုတပြါဘူး”
ဝသန် ခင့ကြို ညာနပမေေဲ့ သူ့အမူအရာတွကေ အရမ်းသိသာလှန်းနတယ်ေ…။ ခင့ကြိုလည်း မကြည့်တ်ော့ပဲ ခေါင်းလေးကိုငုံ့လို့ ထမင်းပြနစြားနတယ်ေ..။ ခငလြည်း မနတတေတ်ော့တာနဲ့
“သား ဝသနရြယ်…။ သားဘာတွေ ဖြစ်နတယေဆြိုတာ တီသိတယန်ောြ..။ အဲလိုမနနေဲ့ကြာ တီမကြိုကဘြူး…။ တီက သားနဲ့အတူ တဈပတလြောကြ နေဦးမှာနောြ…။ အဲလိုတွေ မလုပပြါနဲ့ …။ တီတီ မနတတေဘြူး…။ အဲလိုတွဖြစ်ေနရင်ေ တီတီ သားနဲ့ မနတေော့ဘူးနောြ…။ တီတီ ကုမျမဏီကပေးတဲ့ ဟိုတယမြှာ သှားနလေိုကမြယ်”
လို့ ခင် ပြနပြှောလိုကမြိတယ်….။ ဒါနဲ့ ဝသန် ခေါင်းလေးငုံ့သှားပြီး…
“သား ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး တီခငကြလည်း … ဒီလိုပါပဲ အကြောင်းတိုကဆြိုငမြှု တဈခုကို သှားစဉြးစားမိလိုကလြို့ပါ…။ တီခင် တခွားမှာတော့ သှားမနပေါနဲ့နောြ…။ တီခင် မကြိုကရြင် ဝသန် မလုပတ်ော့ဘူး…။ တီခင့်နားမှာ ပြောပြွောရြှငရြှှငန်ဲ့ နပေါ့မယ်..နောြ…။ တီခင်… နောလြို့”
အဲလို သားဝသနကြ ပြောလာတော့ ခငလြည်း စိတမြကောင်း ဖြစ်မိတယ်…။ စားပြဲပေါမြှာ တငထြားတဲ့ ဝသန့လြကကြလေးကို ခင့လြကကြ ရုတတ်ရကြ သှားအုပကြိုငလြိုကမြိတယ်…။
ဝသနလြည်း ခေါင်းလေးမော့လာပြီး ခင့ကြို တောင်းပနတ်ဲ့ မကြန်ှာငယလြေးနဲ့ ကြည့်န်တောပေါ့ ….။ ခင့်ရငထြဲမှာလည်း တမွိုးကြီးပဲ …။ သူ့မကြန်ှာလေးကို ကြည့်လြိုကတ်ာ သနားဖို့ကောင်းလိုကတ်ာရှင်… ခစွစြရာလည်း အရမ်းကောင်းတာပဲ သိလား။ သားကို အရမ်းသနားမိသှားတယ်။ အစကတည်းက ဒီမှာလာမနရင်ေ အကောင်းသားလို့ စိတထြဲမှာလည်း တွေးနမေိတယ်…
“သားဝသန် တီတီနဲ့ သားရဲ့ကြားမှာ တခွို့ကိဈစတွကေ မဖြစ်သင့ဘြူးဆိုတာကို သား နားလညရြမယန်ောြ “
လို့ ခငလြည်း ဝသန့ကြို ချော့ပြောရတာပေါ့….။ ဝသနကြလည်း
“သား သိပါတယ် တီခင် … စိတမြပူပါနဲ့…။ သားနဲ့အတူရှိနတေဲ့ အခွိနတ်ှေ တီ့အတွကြ စိတအြနှောကအြယှကြ မဖြစ်စရပေါဘူးလို့ သား ကတိပေးတယ်…။ တီလည်း ဘယမြှသှားမနပေါနဲ့နောြ”
ခငလြည်း ခေါင်းကို ညိတပြှရင်း
“စိတခြွ တီ ဒီတဈပတလြုံး သားနဲ့ပဲနမယ်ေ.. နောြ… ဝသန်”
လို့ပြောရင်း သူ့လကကြလေးကို ဆုပကြိုငရြင်းက အနည်းငယ် ဖိညဈမိလိုကတ်ယ်။ ဝသနတ်ဈယောကြ ရုတတ်ရကြ ထရပပြှီး
“တီ.. သား အပြငမြှာ သူငယခြငွြးတွနေဲ့ ခွိန်းထားတာ ရှိသေးတယ်…။ တီအိမမြှာ လှတလြှတလြပလြပန်ပေါ…။ လိုအပတ်ာရှိရင် သားကို ဖုန်းဆကန်ောြ…။ ပြီးတော့ ကုမျမဏီကိဈစ တဈခုခုသှားစရာရှိရငလြည်း သားကိုပြော …။ သားကားနဲ့ပဲ လိုကပျို့ပေးမယ် သိလား”
“ အင်… ဒီနေ့တော့ တီဘယမြှမသှားချင်ဘြူး …။ ရုံးကိဈစလည်း တီဖုန်းဆကထြားလိုကမြယ်…။ အစည်းအဝေးကလည်း မနကဖြှနမြှဆိုတော့လေ…။ သား သှားစရာရှိတာသှား.. တီတီ အိမမြှာပဲရှိမယ်… နောြ”
“ ဒါဆို သား သှားမယန်ောြ”
လို့ပြောပြီး ကြောပိုးအိတန်ဲ့ ကားသော့ကို ယူပြီး ဝသန် ထွကသ်ှားတာပေါ့..။ ခငလြည်း ဘာလုပလြို့ဘာကိုငရြမှန်းမသိပဲ ဝသနထြှကသ်ှားတာကို ငေးကြည့်ရြင်း ခငတ်ဈယောကထြဲ ထမင်းစား စားပြဲမှာ တဈယောကထြဲထိုငလြို့ အတွေးပငလြယဝြနမေေိတယ်..။
အောြ… ဝသနတ်ောင် တကယ့ယ်ောကြာြးကြီးတဈယောကြ ဖြစ်နပေါပေါ့လား…။ အခုဖြစ်သှားတဲ့ကိဈစမှာတောင် ခင် စိတတ်ှေ မနည်းထိန်းထားရတယ်…။ ဝသန့မြကြန်ှာလေးကို ကြည့်ပြှီး ခင် အရမ်းသနားသှားမိတယ်။ လူတဈယောကကြ ခင့ရြဲ့ အခစွမြတ်ေတာတွကေို ပေးပါ သနားပါလို့ အသနားခံ တောင်းနသလေိုပဲ …။ သနားလည်း အရမ်းသနားသှားတယ် သိလား။
……………………………………………………………
မယမြင်းကြီးမ ခငဖြုန်းရှှေ ညည်းမကြံကောင်းမစီရာတွေ တွေးမနနေဲ့နောြ … လို့ ကိုယ့်ကိုယကြိုပြောရင်း စားသောကထြားတဲ့ ပန်းကနတ်ှကေို ဆေးကြောသုတသ်ငဖြို့ ထရပလြိုကတ်ယ်။ ပန်းကနတ်ှကေို ဆေးစရာရှိဆေး လဲစရာရှိလဲကငွြးပြီး ခင့အြခန်းဖကြ ထွကလြာလိုကတ်ယ်။ ခင့အြခန်းဘကထြှကလြာတော့ ဘေးက ဝသန့အြခန်းလေးက ပြင့န်တယ်ေ…။ ဒါနဲ့ ဝသနမြရှိတုန်း သူ့အမေ မမတင် မှာထားတဲ့အတိုင်း ဝသန့အြခန်းကို မှအေုံးမှပဲဆိုပြီး ဝသန့အြခန်းထဲ ဝငလြိုကမြိတယ်။
အခန်းထဲရောကတ်ော့ အရငဆြုံး ကြနပြွူတာစာပြဲ ရှိရာကို သှားပြီး ထိုငခြလွိုကတ်ယ်….။ ကြနပြွူတာစာပြဲပေါမြှာလည်း သူ့ကြောင်းကိဈစနဲ့ ပတသ်ကတ်ဲ့ စာရှကစြာတန်းတွနေဲ့ ရှုပလြို့…. ဟိုလနဒြီလန် လုပလြိုကတ်ာ….။ ဟောတ်ှေ့ပါပြီ… ခွတွထေေားတဲ့ ကြနပြွူတာစငအြောကြ အနဆြှဲထဲမှာ …အပြာဇာတလြမ်းတွေ…။ အမလေး ကြောကစြရာကြီးတွရှင်ေ။ ယောကြာြးသားများရဲ့ လိငတ်ံကြီးများကလည်း လှကေားလကကြိုငလြောကန်ီးနီးရှိတဲ့ ဟာကြီးတွေ။ မိန်းမသားများရဲ့ နို့တွေ အဖုတတ်ှဟောလည်း အကြီးကြီး ပြဲပြဲလနလြနကြှီးတွနေဲ့။
ခင် ခွတွေေ တဈခပြပြှီးတဈခပြကြှည့ရြင်း တံတွေးတွေ တအှန့အြှန့န်ဲ့ မွိုခနွမေိတယ်။ တဈခုထူးဆန်းတာက မိန်းမပုံတွကေ အသကခြပင်ယင်ယ် ဝသန့လြို အသကအြရှယမြွိုး sexy လေးတွမဟေုတပြဲ … ခငတ်ို့လို အသကသ်ုံးဆယကြွောြ လေးဆယဝြင်းကငွြ မိန်းမပုံတွေ …။ ခင် တောတ်ောြ အံ့သှနမေိတယ်…။ ရေးထားသေးတယ် ဘာတဲ့ MILFS တဲ့။
ဘာလဲ MILFs ။ မသိဘူး … အသကကြှီးတဲ့ မိန်းမပြည့တ်နဆြာတွေ ဆိုတာတော့ ခင် သချောပြောနိုငတ်ယ်…။ ဒါနဲ့ ခငလြည်း ခွတွကေေို အံဆှဲထဲ ပြနထြည့ထြားလိုကတ်ယ်…။ ဒါကိုတော့ သူ့အမကေို တိုငပြှောလည်း အပိုပဲ။ ဒါတွကေ အခုခတ်လေူငယတ်ိုင်း ယောကြာြးလေးတိုင်းရဲ့ အခန်းထဲမှာ ရှိတယလြေ….။
ခင် ကိုမှင့န်ဲ့ တကျကသိုလမြှာ ရည်းစားဖြစ်တုန်းကတောင် ကိုမှင့ကြ ဒါမွိုးကားတွေ ခင့ကြို လာလာပြလို့ ရနခြဏခဏ ဖြစ်ရဖူးတယလြေး…။ ဒါကတော့ မဆန်းဘူး။ ခင် ခွတလြှတန်ိုငတ်ယ်…။ ဒါပမေဲ့ တဈခုရှိတာက အပြာခွတွေေ အားလုံးက အသကကြှီးတဲ့ မိန်းမပုံတွကြေီးပဲ…။ ဒါကို ခင် ဘယလြိုလုပရြမလဲ…။ အို .. လွှောကစြဉြးစားနေ တာ ကိုယ့်နဲ့မှ မဆိုငတ်ာပဲ .. ဆိုပြီး ခွတွေေ သူ့နရောနဲ့သူ ပြနထြားလိုကတ်ယ်…။
ခွတွထေေားတဲ့ အံဆှဲလေးထဲမှာပဲ ရှှဗေူးလေးနဲ့ထည့ထြားတဲ့ Diary စာအုပတ်ဈအုပကြို ထပတ်ှေ့ပြနတ်ယ်။ ဒါနဲ့ .. ဗူးလေးကို ယူပြီး ဖြင့ကြှည့မြိတယ်..။ ဗူးထဲမှာ စာအုပတ်ဈအုပ်။ diary စာအုပလြေး…။ ဖြင့ဖြတရြကောင်းမလား ဖြင့မြဖတရြကောင်းမလား ခင် စဉြးစားသေးတယ်…။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လေ ခငကြ သူ့အဒေါပြဲ ကိုယ့်တူတဈယောကရြဲ့ အခွအနေကေိုတော့ အဒေါတ်ဈယောကအြနနေဲ့ သိခွင့ရြှိတယဆြိုပြီး ဖြင့ဖြတပြဈလိုကတ်ယ်…။
ဘာတွမွေား ရေးထားတယ် ထငလြဲ…။ သူထားခဲ့ဖူးတဲ့ ရည်းစားအကြောင်းတွရှငေ့ြ…။ ဒီကတော့ တူတောမြောငလြေး ရည်းစာလည်းမထား ဘာမထားနဲ့ သူ့အဒေါကြိုပဲ သဘောကနွတယ်ေ ထငခြဲ့တာ…။ အမလေး ငါမှားပါပေါ့လားလို့ ကိုယ့်ကိုယကြို စိတတ်ိုမိတယ် သိလား…။ သူ့ကိုလည်း အရမ်းကို စိတတ်ိုမိတယ်…။ တူလေး ရည်းစားထားတာ သူများအဒေါတ်ှေ အတွကတ်ော့ စိတတ်ိုစရာမဟုတပြမေဲ့ ခငကြတော့ ရငထြဲမှာ ဘလောငကြိုဆူသှားတာပဲ…။ ဝသန် နင့ကြိုငါ အရမ်းမုန်းတယ် သိလားလို့ စိတထြဲမှာလဲ ဝသန့ကြို ပြောလိုကမြိတယ်။
စာအုပကြို တရှကခြငွြးလှနရြင်းက သူ့ရည်းစားတွအကြေောင်း ရေးထားတာ စာမကြန်ှာ ၁၅ မကြန်ှာလောကရြှိတယ် ..။ သူတို့အရပအြမောင်းတွေ ဘယလြိုသူတို့နဲ့ ဆကဆြံရရင် အရသာရှိတာတွေ ဘယတ်ဈယောကကြ ဘယလြို အပြုအစုတောတ်ာတွေ အဲဒါတွကေို ရေးထားတာ ရှင့ြ …။ ဘယတ်ဈယောကကြိုတော့ ဘယလြောကအြထိ ခစွမြိတယ် ဆိုတာမွိုးကိုတော့ တဈရှကမြှာမှ မရေးထားဘူး….။
လှနဖြတရြင်းနဲ့ သူ့ကောငမြလေးတွရေဲ့ စာမကြန်ှာကုနသ်ှားတယ်…။ လှနရြင်းလှနရြင်း အမလေး…. တွေ့လိုကရြတဲ့ ဓာတပြုံတဈပုံကြောင့ြ ခင် အရမ်းကို အံသှသှားမိတယ် …။ ဘယသ်ူ့ပုံများ မှတသ်လဲ။ ခင့ပြုံပါရှင်..။ ခင့ပြုံမှ …ခင့ပြုံအစဈ။
ပုံလေးက ကြဲသှားတဲ့ ယောကြာြးကိုမှင့န်ဲ့ ယူပြီး ဟန်းနီးမှန်းထွကတ်ုန်းက ပုံလေးပါ ..။ အဲ့တုန်းက ဝတထြားတာက ပငတ်ီအဖြူ ဘောလြီအဖြူလေးနဲ့ အိပရြာပေါြ မောကရြကအြနအထေားနဲ့ ကိုမှင့ြ လကဆြော့ပြီး ရိုကထြားတာ …။ အဲဒီပုံက အယလြဘြနထြဲက ပြောကသ်ှားတာ တဈနှစ်လောကရြှိနပြေီ။ တဈအိမလြုံးနံ့နအေောင် ရှာတာလည်း မတွေ့ဘူး …။ အခုတော့ တရားခံပေါပြှီ။ ဒင်းလေးက ခိုးထားတာကို သူ့အဒေါပြုံကို။
သူများတွေ့မှာစိုးလို့ အဲလိုတွေ ပြောကမြှာစိုးလို့ ဘယမြှာမှမထားဘူး။ ခင့ြ အခန်းထဲက သီးသန့ြ အယလြဘြနထြဲမှာ ထည့ထြားတာ….။ အခုမှ တွေ့တော့တယရြှင်…။ ဝသန် … ဝသန် သူခိုးလေး…။ ဟင်း.. ဒင်းတော့ တွေ့မယဆြိုပြီး ပုံကိုကြည့်ရြင် ပုံအောကကြ စာကို ဖတကြှည့ြ မိလိုကတ်ယ်…
“ တဈလောကလုံးမှာ ဒီမိန်းမကလှဲပြီး ဘယသ်ူ့ကိုမှ မခစွန်ိုငဘြူး”
ခင် ပြောပြဲပြောရြမလား စိတပြဲညဈရမလား ဟင်…။ ဒီစာသားလေးကြောင့ြ ခင့ ရငထြဲမှာ အရမ်းဝမ်းသာသှားတာတော့ သချောတယ်…။ ဦးဏှောကကြတော့ လကမြခံနိုငဖြစ်လို့ ဝသန့ကြို စိတတ်ိုရမလား … ဘယလြိုလုပရြမလဲ ခင် မသိတော့ပါဘူးရှင်…။ ခင် ပြောန်တောကတော့ အမှနပြဲ။
အဲဒီစာလေးကိုလည်းတွေ့ရော ခင် ပြုံးလိုကမြိတယ်.. ခုနကတော့ သူ့ရည်းစားတွအကြေောင်း ရေးထားတာတွေ ဖတန်တေုန်းကတော့ ခင် ဝသန့ကြို အရမ်းဒေါသထွကန်မေိတယ်….။ ဒါပမေဲ့ ဒီစာသားလေးတွေ့မှ ခင် အရမ်းကို ပြောသ်ှားတယ် သိလား…။
“ တလောကလုံးမှာ ဒီမိန်းမကလှဲပြီး ဘယသ်ူ့ကိုမှ မခစွန်ိုငဘြူး“ တဲ့။
ခင် ရငတ်ှခေုနလြို့ ပြောန်မေိတယ် သိလာ…။ မပြောပြဲနမလေား ကြည့်ြဦးလေ…။ သူထားခဲ့တဲ့ ကောငမြလေးတွကေ ခင့ထြကြ အသကထြကဝြကလြောကကြှာတဲ့ ငယင်ယခြွောချောလေးတွေ…။ အဲ့လို ကောငမြလေးတွေ ပိုငဆြိုငခြှင့ရြှိနတောတောင် ဒီက အဒေါအြအိုကြီးကို ခစွန်ရှောတဲ့ တူကို ဘယလြိုလုပပြှီး မုန်းလို့ရနိုငတ်ော့မှာလဲ… ဟုတတ်ယမြလား….. ခစ်.. ခစ်။
အောြ… သား ဝသနရြယ် မင်းတီတီ့ကို အဲလောကတ်ောငပြဲလားကြယဆြိုပြီး ပီတိတွဖြစ်ေလို့ ခင် အရမ်းပြောန်မေိတယ် သိလား။ ခငလြည်း ခွရောလကရြာမပကြြ စာအုပကြို ပြနထြားပြီး ခင့ြ အခန်းထဲ ထွကလြာလိုကမြိတယ်။ အခန်းထဲရောကတ်ော့ .. အိပရြာပေါတ်ကြ နဖူးပေါလြကတ်ငရြင်း အတွေးပငလြယ် ဝနမေေိပါရော။…
အောြ ဒီကောငလြေး ငါ့ကို ဘာလို့ အဲလောကတ်ောင် ရူးသှပန်ရတောလဲ … ဘာလို့လဲ … သူ့မှာ ငယင်ယခြွောချော ရည်းစားတွဆေိုတာလည်း တပုံကြီးနဲ့။ ခင့လြို တဈခုလပ် အဒေါအြရင်းကိုမှ ဘာလို့ အရမ်းခစွန်ရတောလဲ ဝသနရြယ်…။
ဒါနဲ့ နပေါဦး။ ခငကြကော ဝသန့ကြို မခစွဘြူးလား။ ခစွရြငလြည်း တူလေးတဈယောကကြို အဒေါတ်ဈယောကကြ သာမနထြားတဲ့ အခစွမြတ်ေတာသန့သ်န့န်ဲ့ပဲ ခစွတ်ာလား…. သကေော သချောလို့လား ဆိုပြီး …. ခင့ကြိုခင် ပြနဆြန်းစဈမိနတယ်ေ။ ဘာပဲပြောပြော … ခင် သူ့အကြည့်တ်ှကေို မခံနိုငတ်ာကတော့ အမှနပြဲ ..။ အဲ့လို ရည်းစားတွထေားတယ် ဆိုတာကိုလည်း ခင့ရြငထြဲမှာ မကြနပေသ်လို ဖြစ်နမေိတယ်…။ အဲဒါတွကေ ဘာကြောင့လြဲ ကိုယ့်ကိုယကြို မေးခွန်းထုတန်မေိတယရြှင်။
ခငတ်ို့နှစ်ယောကြ ဒီထကပျိုပြီး ဘာမှလည်း ထပဖြစ်မလာပါစနေဲ့လို့လည်း ဆုတောင်းမိတယ်။ နာရီဝကြ တဈနာရီလောကလြည်း ကြာရော.. အိမရြှေ့အခန်းတံခါးကို သော့နဲဖြင့ဝြငလြာတဲ့ အသံကို အခန်းထဲက ကြားနရတေယ်…။ ဒါနဲ့ ဘယသ်ူများလဲ သူခိုးများလားဆိုပြီး အခန်းတံခါး ဖြင့ကြှည့လြိုကမြှ ဝသန် ပြနရြောကန်ပြေီ…။
“သား ဝသန် ပြနရြောကန်ပြေီလား … အသံမပေးဘာမပေးနဲ့ .. တီတီဖြင့် သူခိုးထငလြို့ လန့သ်ှားတာပဲ”
“ တီတီကလည်း ဒီရပကြှကြ သူခိုးမရှိဘူး … လူခိုးပဲရှိတာ… ဟဲ.. ဟဲ”
ဝသနကြ ခင့ကြို စနသေေးတယ် ..။ မကြန်ှာကလည်း ပြုံးဖီးဖီးနဲ့ မုန်းဖို့ကောင်းလိုကတ်ဲ့ ကောငလြေးလို့ စိတထြဲကပြောရင်း … သူ့ကို
“ အမလေး .. တီခငတ်ို့က လူမပြောနဲ့ ဂေါဇြီလာတောင် မကြောကဘြူးနောြ.. သိလား”
လို့ မကြစြောင်းလေး တဈခကြခြဲပြီး ဝသန့ကြို ပြနပြှုံးပြလိုကတ်ယ်။
“ တီ ဒီည ဘယမြှမသှားဘူးလာ ဟင်…။ ဘယမြှလွှောကမြလညခြငွဘြူးလား…။ လညခြငွရြင် ဝသန် လိုကပျို့မယန်ောြ”
“ရပါတယ် ဝသနရြယ်။ တီခင် ဒီည ဘယမြှမသှားဘူး …။ ကို့တူလေးနားမှာပဲ နမယ်ေ ..။ စကားတွအမွေားကြီး ပြောရင်းနဲ့ပေါ့”
လို့ ကြာပါတဲ့ အပြုံးလေးနဲ့ ကိုလူချောလေးကို ပြနပြှောလိုကမြိတယ်။ ဝသန် ခင့အြနားကပလြာပြီး
“တကယပြှောတာလား တီခင်…။ တီခငကြ ဝသနန်ဲ့ ဘာအကြောင်းတွမွေား ပြောချင်တ်ာလဲ…”
လို့ ခင့အြနားကပပြှောတော့ ခငကြလည်း
“ခစ်.. ခစ်.. ဟိုအကြောင်း ဒီအကြောင်းပေါ့”
လို့ ပြောလိုကတ်ယ်။
“ ဒါဆိုရင် တီခဏစောင့ြ ကနွောြ ရမေိုးခွိုးလိုကြဦးမယန်ောြ”
“ အင်”
ဝသန် သူ့အခန်းထဲ ဝငသ်ှားပါလရေော။
…………………………………………………………….
ဝသန် အခန်းထဲ ဝငန်တေုန်း ခငလြည်း ကုမျမဏီက ဒါရိုကတ်ာကို ဒီနေ့ သူရနကြုနရြောကကြှောင်း .. မနကဖြှန် အစည်းအဝေးကြမှပဲ ဆုံကြမယလြို့ လှမ်းဖုန်းဆကလြိုကတ်ယ်။ ဒါရိုကတ်ာကလည်း ခင် ခရီးပန်းလာရင် ဟိုတယမြှာပဲ အနားယူလိုကပြါ … ဒီနေ့တော့ လာမတွေ့တော့ပါနဲ့လို့ တဈဖကကြ ပြနပြှောတယ်…။
ခငကြ အခုဟိုတယမြှာ ခင် မနတေဲ့အကြောင်း ခင့အြဈမတိုကခြန်းမှာ တူတဈယောကန်ဲ့ နနတေောကြောင့ြ ဟိုတယမြှာ မနဖြစ်ေတော့ကြောင်း ပြနအြကြောင်းကြားလိုကတ်ယ်…။ ဒါရိုကတ်ာကလည်း အဲဒါလည်း ရတာပဲ ဒါဆို မနကဖြှန် အစည်းအဝေးတော့ အမှီလာခဲ့နောြ ခင် ဆိုပြီး တဈယောကကြိုတဈယောကြ အပြနအြလှန် အကြောင်းကြား အသိပေးရင်း ဖုန်းခလွိုကကြှတယ်။
ဖုန်းပြောပြီး ဘာလုပရြမှန်းမသိတာနဲ့ တီဗှီဖြင့ပြှီး ဟိုလိုင်းပြောင်းကြည့်ြ ဒီလိုင်းပြောင်းကြည့်န်ဲ့ လုပန်လေိုကတ်ယ်။ ဝသန် သူ့အခန်းထဲကနေ ပြနထြှတလြာပါပြီရှင်…။ အားကစားဘောင်းဘီတို တီရှပအြဖြူနဲ့ … တကယ့ြ အားကစားသမားကြီးပုံစံကို ပေါကန်တော…။ ရငအြုပတ်ှကလေည်း ကားကား၊ လကမြောင်းတွကလေည်း ကြှကသ်ားလုံးကြီးတွနေဲ့ တော့ …။ သူ့ကြည့်ရြတာ ဟိုလှနခြဲ့တဲ့ ၃ လ ၄ လကနဲ့ မတူပဲ အရမ်းကို ပြောင်းလဲနတေဲ့ ကောငလြေးပဲလို့ ဝသန် ဧည့ခြန်းထဲ လမ်းလွှောကလြာတာကို ငေးကြည့်န်ရင်ေး ခင် သူ့ကို အားကနွမေိတယ် သိလား…။ ပြီးတော့ အရမ်းယောကြာြးကောင်း ပီသပြီး ချောတာလည်း မပြောပါနဲ့တော့လို့ ခင် ဝသန့ကြို စိတထြဲကနလည်ေး ခွီးမှမ်းနမေိတယ်…။
ခငကြ ချောတယလြို့ ပြောတဲ့ ယောကြာြးဆိုတာ တောတ်ောရြှားတာနောြ…။ ကြောင်းတုန်းကဆို သူငယခြငွြးတွကေ ခင့ကြို အပျိုကြီးဖြစ်မယလြို့ တောင် ထငထြားကြတာ သိလာ…။ ခငကြ ဇီဇာအရမ်းကြောငပြှီး လူလည်း အရမ်းရှေးလို့တဲ့…။ ဟုတလြည်းဟုတတ်ယ် သိလား…။
ခင် ကြောင်းတုန်းကဆို အရမ်းမာနကြီးတာ …။ ကိုယတ်ိုငကြားမောင်းပြီး ကြောင်းတကတ်ယလြေ…။ အဲဒီခတ်ကေ မန်တလေးတဈမှို့လုံး ကားဘယန်ှဈစီးရှိလဲ လိုကရြလေို့ရတဲ့ ခတ်မွေိုး….။ ကြောင်းကို ကားနဲ့လာတကတ်ယဆြိုတာ အတောပျိုကဆြံခမွြးသာမှ ကားစီးနိုငတ်ာ..။ အခုခတ်လေို မကြစြိနှောကြ ပလူပြံနအေောင် ကားတွကေ မများသေးဘူး…။ ရုပကြလည်း အသင့သ်င့ခြွော ပိုကဆြံလည်းရှိ ကားကြီးနဲ့ဆိုတော့ … ကြောင်းထဲက ဘဲတွမွေား ခင့ကြို လိုချင်လြိုကတ်ာများ မပြောနဲ့။ ကြှားပြောတာ မဟုတဘြူး သိလား…။ တကယ်…။
ခငကြလည်း အဲလိုအနအထေားတွေ သိတော့ … မာနကြီးတခွဲသားနဲ့ တောယ်ုံယောကြာြးဆို စကားလာပြောရင် ပြနဟြောကလြှှတတ်ာ… ဘယသ်ူမှ မကပရြဲဘူး …။ ကိုမှင့တ်ဈယောကသ်ာ ခငကြ လကခြံခဲ့တာလေး…။
ကိုမှင့ကြ အဲဒီအခွိန် မန်တလေးမိန်းထဲမှာ ကင်းနောြ…။ ဒီလိုနဲ့ ကိုမှင့န်ဲ့ပဲ ယူဖြစ်ခဲတာလေ…။ လညလြှန်းတဲ့ဘီး ခွီးနင်း ဆိုသလို ကိုမှင့ဆြိုတဲ့လူဟာ ခင့အြတွကတ်ော့ ရုပခြွောတာတဈခုပဲ မကမြောစရာရှိတယ်…။ ကနွတ်ာ ဘာမှသုံးစားမရတဲ့ လူကြီးပါ…။ ဒါကြောင့လြည်း ကိုမှင့န်ဲ့ခင် မနှစ် တနှစ်ကပဲ ကြဲခဲ့ကြတာပေါ့..။
ဒါကြောင့ြ ဝသန့ကြို ခငကြ ချောတယလြို့ စိတထြဲမှာ ပြောနမေိတာ။ ဝသနကြ တကယလြည်း ချောလို့ပေါ့…။ ခင် သူ့ကိုကြည့်န်ရင်ေး တဈခကြတ်ဈခကြြ လှှတလြှှတသ်ှားတယ်…။ အဲဒါဘာလဲ သိလား…။ ဝသန့ကြို ကို့တူလေးတဈယောကလြို မမှငမြိပဲ တကယဆြှဲဆောငမြှုရှိလှန်းတဲ့ အစငလြေး ဆိုပြီးပေါ့။
ဒီလို စိတထြဲမှာ ဖြစ်နတောကို ဝသန် သတိထားမိမှာစိုးလို့ မနည်းပြနပြှန် ထိန်းယူရတယ်…။ ကိုယကြအကြီးနောြ ဆိုတာကို ခေါင်းထဲ အမြဲတမ်း ပြနသ်တိရပြီး ကိုယ့်ကိုယကြို ပြနထြိနထြိန်းပစ်ရတယ်…။ တခါတလေ ကိုယ့်ကိုယကြို ပြနပြှီး မထိန်းနိုငမြှာတောင် ခင် ကြောကန်မေိတယ်။
ဒီလိုနဲ့ ဝသန် ခင့အြနားမှာ လာထိုငတ်ယ်..။ ဆိုဖာနှစ်ယောကထြိုငခြုံမှာ ခငကြတဈဖကြ ဝသနကြ တဈဖကပြေါ့။ သူလာထိုငပြှီး နှစ်ယောကသ်ား ဘာစကားမှ မပြောဖြစ်ကြပဲ တီဗှီကိုသာ ဆိုကကြှည့န်မေိကြတယ်…။ ဒါနဲ့ ဝသနကြ ခင့ဖြကလြှည့ပြှီး စကားစတယ်…။
“ တီခင် … တီခင် ည ဘာမှမစားတော့ဘူးလာ .. ဟင် …။ တီခင်.. ဗိုကဆြာတယဆြို သား အောကဆြင်းပြီး တဈခုခုဝယပြေးမယလြေး..”
ခငကြလည်း သူ့ဖကလြည့ပြှီး
“ တောပြါပြီ သားရယ်…။ တီတီ ဘာမှမစားချင်တ်ော့ပါဘူး။ ၅ နာရီလောကကြပဲ သားနဲ့ စားထားတဲ့ဥဈစာကို ..။ ရပြီ တီခင် ည ဘာမှမစားတော့ဘူးနောြ သား”
“ အင်… အဲဒါဆို သားလည်း ဘာမှသှားမဝယတ်ော့ဘူး…။ ရခေဲသတ်ေတာထဲမှာလည်း ကိတတ်ှေ ဒိုးနပတ်ှေ ရှိတယ်…။ ထမင်းမှ စားချင်တ်ယဆြိုရငလြည်း … ကြကြဥနဲ့ ဝကအြူချောင်းတွရှေိတယ်.. တီတီ”
“ရခေဲသတ်ေတာထဲကို သားက အစုံထည့ထြားတာပဲ…။ အမလေး အစားပုပလြိုကတ်ာ ငါ့တူလေးကလဲ…”
“မဟုတဘြူး တီတီရဲ့…။ သားက တခါတလေ ညတောတ်ောန်ကတ်ဲ့အထိ စာဖတန်တတေတ်ယ် …။ အဲလိုစာဖတန်ရင်ေး ဗိုကဆြာဆာလာတတလြို့ ရခေဲသတ်ေတာထဲ … ရိကျခာတွေ ဖြည့ထြားတာ…။ ညကြီးမင်းကြီးကြတော့ ဘယမြှ သှားဝယစြားလို့ မရတော့ဘူးလေ…။ ဒါကြောင့ပြါ တီခငရြဲ့”
“ဟုတတ်ော့… ဟုတတ်ာပဲ…။ အဲ့လိုဗိုကဆြာရင် ညကြီး ဘယမြှလွှောကမြသှားနဲ့နောြ သား ဝသန်…။ လူဆိုးသူခိုးနဲ့ တွေ့နမှဖြေင့ြ ဒုကျခများနမယ်ေ”
“အငပြါ တီခငရြဲ့ ..။ အဲလိုတွေ သိလို့ကို ရိကျခာအပြည့ြ ဖြည့ထြားတာ.. ဟဲ.. ဟဲ”
ခင့ကြို ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့ြ ပြနဖြှတယ်ေ။ ဒီလိုနဲ့ နှစ်ယောကသ်ား ဘာမှ ထပမြပြောဖြစ်ပဲ တီဗှီကိုသာ ဆကပြှီး ကြည့်န်ကြတောပေါ့ ..။ နည်းနည်းကြာတော့ ခငကြပဲ စကားစလို့
“သား ဝသန် မင်းမှာ ခစွသ်ူရည်းစားများ ရှိနပြေီလား…။ ရှိရငလြည်း တီတီ့ကို ပြောပြလေ…။ သူက ချောလား… ဘယလြိုလေးလဲ ဆိုတာ ..။ တီတီလည်း သိချင်တ်ယ်… ပြောပြပါလား…”
လို့ ဝသန့မြကြန်ှာ တဈခကြကြှည့ပြှီး မသိချင်ယ်ောငဆြောငကြာ မေးလိုကမြိတယ်…။ ဒါနဲ့ ဝသနကြလည်း တီဗှီကို မကြန်ှာမူထားလကြန်ဲ့ ခင့ကြို ပြနဖြှတယ်ေ…။
“တီကလည်းဗွာ…။ ကတွောကြ ရည်းစားဘယလြိုလုပရြှိမှာလဲ …။ ကြောင်းနဲ့အိမ်… အိမန်ဲ့ တဲနဈကြင်း… ဒါတွနေဲ့ပဲ ပတရြှုပန်တေဲ့ ဥဈစာ။ ဘယသ်ူက သားကို လာကြိုကမြှာလဲ…။ မရှိသေးပါဘူး တီတီရယ် ..”
ဆိုပြီး ခင့ကြို ခပယ်ဲ့ယဲ့အပြုံးနဲ့ ပြနပြှောတဲ့ သူ့ပုံစံကို ခငလြေး သိလား နာရှကဆြှဲပြီး .. ဗိုကခြေါကတ်ှေ ဆှဲလိမပြဈချင်တ်ယ်…။ သူ့အဒေါကြိုများ ဘာမှတန်လေဲ မသိဘူး။ လာလိမန်သေေးတယ်…။ ခငလြည်း သူ့အကြောင်း မသိသလိုပဲနပြေီး ပြနပြှုံးပြလို့ … တဈခုမေးလိုကမြိတယ်။
“ သားမှာ ရည်းစားမရှိဘူးဆိုတာကို တီ ယုံပေးလိုကမြယ် ဟုတပြှီလား..”
လို့ ခပယ်ဲ့ယဲ့အပြုံးနဲ့ပဲ ဝသန့ကြို ပြနပြှောလိုကမြိတယ်…။ သူ့မှာရည်းစား မရှိဘူးဆိုတာ ခင် မယုံမှန်း သူရိပမြိတဲ့ပုံပဲ…။ သှားတွပေေါအြောင် ဖီးပြီး ခင့ကြို ပြနရြယပြှနတယေလြေ…။
“ဟီ.. ဟီ… ဟုတတ်ယ် တီရဲ့ သားမှာမရှိဘူး…”
ဟင်.. ဟင်.. ကောငလြေးနောြ… ငါအကုနသ်ိတယဆြိုတဲ့ အထာနဲ့ သူ့ကို မကြလြုံးတဈခကြြ ပြူးပြလိုကတ်ယ်..။ အဲတော့ သူက
“တီကလည်း.. အဟုတပြှောတာ …။ သားမှာ လုံးဝ ရည်းစားမရှိသေးဘူး… ယုံ”
ဆိုပြီး မကြန်ှာပိုး အခွိုးသတလြို့ ခင့ကြို အတညပြေါကပြုံစံမွိုးနဲ့ ပြနဖြှတယ်ေ…။ ဒါကြောင့် ခငလြည်း ထပမြမေးတော့ပါဘူး။ မေးလည်း ဒါပဲဖြမယ်ေ… ခွေးကောငလြေးဆိုပြီး ထပမြမေးပဲ… ပြုံးစိစိလုပကြာ တီဗှီဖကြ ခေါင်းလည့လြို့ တီဗှီဖနသ်ားပြငကြှီးကို ဆကင်ေးနလေိုကတ်ယ်…။ ဒီလို တီဗှီကို စိတမြပါပဲ ကြည့်န်ရင်ေးက မေးစရာတဈခု ခေါင်းထဲ ထပပြေါလြာတယ်…။
“သား ဝသန်…”
ခင် သူ့ကိုမကြည့်ပြဲ လသေံခပတ်ိုးတိုးနဲ့ ခေါလြိုကတ်ယ်…။
“တီပြော”
သူကလည်း လည့်မကြည့်ပြဲ ပြနဖြှတယ်ေ…။ ခငကြပဲ ဆကပြှီး…
“သား ဝသနမြှာ ခစွသ်ူရည်းစား မရှိဘူးဆိုတော့ သားရငထြဲကနေ တဖကသ်တ် ခစွန်တောမွိုးကော မရှိဘူးလား.. ဟင်…”
လို့ နှစ်ယောကထြဲ ကြားနိုငတ်ဲ့ လသေံတိုးတိုးနဲ့ပဲ ထပမြေးလိုကမြိတယ်…။
………………………………………………………….
ဝသန် ခင့ကြို ဘာမှ ပြနမြဖြဘေူး တီဗှီကိုပဲ စိုကကြှည့န်တယ်ေ…။ ညကလည်း တဖြည်းဖြည်းနကလြာရင်းက လမ်းထဲ ကားတွေ ဖြတသ်ှားဖြတလြားလုပတ်ဲ့ အသံတွတေောင် ခပကြွဲကြဲသာ ကြားရတော့တယ်…။ တီဗှီက သရုပဆြောငမြွားရဲ့ စကားတွကတေော့ အတိုင်းသာ ကြားနရပေမေဲ့ ဘာတွဆေိုလိုနတောလဲ ဆိုတာကိုတော့ ဝသနကြော ခငပြါ လုံးဝနားလညမြှာ မဟုတဘြူး…။ အနအထေားတဈခု အတွကသ်ာ စိတမြပါပဲ ကြည့်န်ကြရေတာပေါ့…။ ဝသန် အတောန်ဲ့ ခင့ြ မခွန်ေးကို မဖြဘေူး …။ ခဏကြာတော့
“တီခင်…”
လို့သာ ခေါပြှီး ပြနတ်ိတဆြိတသ်ှားပြနတ်ယ်….။ ခင် ကပြနလြို့…
“ပြောလေ.. ဝသန်”
ဝသနကြ ဆကပြှီး …
“ သား အရမ်းခစွရြတဲ့ မိန်းမတဈယောကတ်ော့ ရှိတယ် သိလား တီခင်”
“အင်.. ပြောလသေား.. သူကဘယသ်ူလဲ .. ဟင်”
သိလိုဇောအားကြီးတဲ့ ပုံစံနဲ့ ဝသန့ဖြကလြည့ပြှီး ခင် ထပမြေးလိုကတ်ယ်…။ ဒါနဲ့ ဝသနကြ…
“ သား အရမ်းခစွရြတဲ့ မိန်းမတဈယောကတ်ော့ ရှိတယ် သိလား တီ….။ သူ့ကို ဘယလြောကခြစွခြစွြ ဘယလြောကပြဲ မှတန်ိုးနိုး … သား ရငထြဲကစကားတွကေို သူ့ကို ပြောပြလို့ လုံးဝမဖြစ်ဘူး တီ…။ တဈသကလြုံးလည်း မဖြစ်နိုငဘြူးဆိုတာ ကနွောြ သိတယ်….။ ဒါပမေဲ့ ကတွောြ သူ့ကလှဲပြီး တခွားမိန်းကလေးတွကေို ပြောင်းခစွကြှည့တ်ယ်….။ လုံးဝပြောင်းလဲလို့ မရဘူး…။ သူက သားအတွကတ်ော့ နတသ်မီတပါးပါပဲ … တီတီ”
ခင် ဘာဆကပြှောရမှနမြသိ ဖြစ်သှားတယ်..။ ရုတတ်ရကမြို့ သူ့စကားတွကေ ခင့ရြငထြဲ စူးဝငသ်ှားသလိုပဲ။ ဒါကြောင့ြ ခင့မြကြန်ှာ ရဲကနဲ ဖြစ်သှားတာကို ဝသန် မသိစချင်ေလြို့ အရှေ့ကိုပဲ စိုကကြှည့န်လေိုကမြိတယ်။ အတွေးထဲမှာလည်း
“….အောြ.. ဝသနရြယ် တီခင် မင်းရငထြဲမှာ ဘာတွရှေိတယ် ဆိုတာကို တီခင် တိတိကကြကြို သိပါတယကြှယ်…. မင်းရငထြဲက အခစွဆြိုတာကြီးက ဘယသ်ူ့အတွကြ သိမ်းဆည်းထားသလဲဆိုတာ တီခင် အသိဆုံးပါ…။ ဒါပမေဲ့ လုံးဝမဖြစ်နိုငတ်ဲ့ အရာတဈခု ဆိုတာလည်း မင်းနားလညထြားစမ်းပါ ဝသန်…။ ဒီလိုကိဈစမွိုး ဖြစ်ခဲ့သညရြှိသောြ .. မင်းရော မင်းရငထြဲမှာ ရှိနတေဲ့သူပါ … တသကလြုံး အမှောငကြမျဘာထဲမှာ နသှေားကြရမယဆြိုတာ… မင်းသိထားသင့တ်ယ် ဝသန်…”
လို့ စိတထြဲမှာ ရရှတေန်မေိတယ်…။ မကြလြုံးထဲမှာလည်း မကြရြညပြူတွဝေဲလို့ စုပြုံလာတယ်…။ ခင် မငိုမိအောင် မကြရြညမြကမွိအောင် မနည်း စိတထြိန်းထားနရတေယ်။ ဒါနဲ့ သူမရိပမြိအောင် စီရီထားချင်ြး မရှိတဲ့ ကပေါကတ်ီကပေါကခြွာ စကားလုံးတွကေို အမှနပြှောလိုကမြိတယ်…။
“အောြ.. ဟုတလြား… ဝသန်….။ အင်…. ဒါဆို… ဒါဆို သား ခစွန်တေဲ့ သူက သားနဲ့ အဆင့အြတန်းချင်ြး လုံးဝကြာခွားနလေို့လားကြာ…။ ဘယလြို မိန်းမမွိုးမို့လို့လဲ… တီတီကိုပြ …။ တီတီတို့ကလည်း အခွအနေမေဲ့တွမှေ မဟုတတ်ာ….။ ဘယသ်ူလဲ သား”
လို့ ဝသနကြို မေးလိုကမြိတယ်…….။ ဝသန်… ခင့ဖြကကြို လည့လြို့ စူးစူးရဲရဲ ကြည့်န်တယ်ေ ဆိုတာကို ခင် သိတယ်။ ဒါကြောင့ြ သူ့ဖကကြို မလည့ပြဲ စကားတွေ ပြောနမေိတာပေါ့…။ သူနဲ့ ခင် အကြည့်ခြငွြးဆုံလို့ မဖြစ်။ ခင့် မကြလြုံးတွကေို သူတွေ့သှားလို့ လုံးဝမဖြစ်ဘူး။
သူ တီဗှီဖကြ မကြန်ှာလည့်သှားမှပဲ ခင် သူ့ဖကကြို လည့်ကြည့်မြိလိုကတ်ယ်…။ ဝသန် မကြလြုံးတွထေဲမှာ အရညတ်ှေ လဲ့နလရေေဲ့။ တီဗှီဖနသ်ားပြငကြ ပို့လှှတတ်ဲ့ အလင်းရောငကြှောင့ြ မကြလြုံးထဲ မကြရြညတ်ှေ ဝိုင်းနတယေဆြိုတာ ပိုသိသာတယ်။ ခင့ြ ရငထြဲမှာလည်း အရမ်းကို ဝမ်းနည်းစိတမြကောင်း ဖြစ်ရတယ်….။ ဝသန် တီဗှီကို ငေးနရင်ေးမှ
“ အဲလိုမွိုးကြီးလည်း မဟုတပြါဘူး တီတီရယ်….။ သားပြောတဲ့ ကြာခွားမှုတွေ .. ဘယလြိုမှ မဖြစ်နိုငမြှုတွဆေိုတာ တီပြောသလိုမွိုးတွနေဲ့ ဘာမှမဆိုငပြါဘူး … တီခငရြယ်…။ အဲ့တာကို ကနွောတ်ဈယောကကြလှဲပြီး ဘယသ်ူမှလည်း .. နှိုင်းယှဉပြှလို့ အဖြထေုတန်ိုငမြှာ မဟုတဘြူး…”
ခင် ဝသန့ကြိုကြည့်ရြင်း ရငထြဲစို့လာတယ်…။ ခင် စိတတ်ှကေို မနည်းထိန်းခွုပထြားရတယ်…။
“သား ဝသနရြယ် ..။ လောကကြီးမှာ မဖြစ်နိုငဘြူးဆိုတာလည်း မရှိပါဘူး…။ သား အဲ့လို တယူတနတ်ော့ မတွေးပါနဲ့ သားရယ်”
လို့ ခင် ဝသန့ကြို နှစ်သိမ့ရြင်း သူအနားကို တိုးသှားလိုကတ်ယ်…။ ပြီးတော့ ဝသန့ြ လကကြောကဝြတလြေးကို ခင့ြ ဘယလြကန်ဲ့ ဆုပကြိုငလြို့ ဝသန့ပြုခုံးပေါကြို ခင် ခေါင်းလေးမှီထားလိုကမြိတယ်။
ဝသန် ရုတတ်ရကြ နည်းနည်း အံ့သှသှားပုံရတယ်…။ မှီထားတဲ့ ခင့ြ ခေါင်းလေးကို ကြည့်ပြှီး ခဏအကြာမှ ဝသန့ရြဲ့ ဘယလြကကြလေးက ခင့်ပုခုံးပေါကြို ရောကလြာတော့တယရြှင်…။
ဒီလိုနဲ့ နှစ်ယောကသ်ား တိတဆြိတလြို့ ဘာမှဆကမြပြောဖြစ်ကြတော့ဘူး…။ ခငလြည်း သူ့ပုခုံးလေးကို မှီထားရင်းက သူ့ရငခြုနသ်ံတွကေို အတိုင်းသာ ကြားနရတေယ်…။ ဝသနတ်ဈယောကြ ရငခြုနသ်ံတွေ အရမ်းမှနန်တယေလြေ…။ သူ့ရဲ့ ဝငသ်ကြ ထွကသ်ကတ်ှကလေည်း ပိုမှနမြှနလြာသလိုပဲ…။ ခင့ြ ပုခုံးပေါတ်ငထြားတဲ့ သူ့လကကြ ခင့ြ ပုခုံးကို တဈခကြတ်ဈခကြြ ဖြည်းဖြည်း ညဈပေးနတယ်ေ…။ ခစွသ်ူတဈယောကကြို ဖကလြို့ နှစ်သိမ့ပြေးတဲ့ ပုံစံမွိုးလေးပေါ့…။ ခငလြည်း အရမ်းကို သာယာမိနတောပေါ့….။
အဲ့လို ပုံစံလေးနဲ့ပဲ နှစ်ယောကသ်ား ဆိုဖာပေါမြှာ တိတဆြိတလြို့နတော ဘာစကားမှကို မပြောမိကြပဲ တောတ်ောကြှာ နလေိုကမြိကြတယ်…။ ဒါနဲ့ ခငကြစလို့ …
“ သား ဝသန် … သှားအိပကြှစို့နောြ …။ ညလည်း နကလြာပြီ…။ တီလည်း မနကဖြှန် ကုမျမဏီ အစည်းအဝေး တကရြမယ်..။ သားလည်း ကြောင်းတကရြမယမြလား”
လို့ ပြောပြီး မှီထားတဲ့ ခင့ခြေါင်းလေးကို သူ့ပုခုံးပေါကြ အသာထလို့ မတတ်ပထြရပလြိုကတ်ယ်…။
“တီ သှားအိပတ်ော့မယန်ောြ… သား”
“ဟုတကြဲ့ …တီ..”
လို့ ဝသနပြှနဖြှပြေီး ခငလြည်း ဝသနကြို ကြောခိုင်းလို့ ဧည့ခြန်းထဲကနေ ခင့ြ အခန်းဖကကြို လွှောကလြာခဲ့လိုကတ်ယ်။
ခင် အိပရြာပေါရြောကတ်ော့ ခင့် ရငထြဲမှာ ဟာသှားသလိုပဲ…။ လုံးဝမဖြစ်နိုငတ်ဲ့ အရာကြီးကို ရှေ့ဆကမြတိုးမိအောင် ခင် မသိစိတန်ဲ့ သိစိတန်ှဈခုက အပြင်းအထန် တိုကခြိုကန်ကြသေလိုပဲ ..။ ခင့ြ ရငဘြတကြှီးတဈခုလုံးလည်း တဒုတဒြုတန်ဲ့ ရငခြုနန်ှုန်းတွေ အရမ်းကို မှနန်တေော့တာပဲ…။ အဲ့လိုနဲ့ ဟိုစဉြးစား ဒီစဉြးစားနဲ့ ခင် အိပပြွောသ်ှားခဲ့ပါတယ်။
အပိုင်း (၁) ပြီးပါပြီ။
*** (အပိုင်း – ၂) ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ ***