အောစာအုပ်

တဈနာရီ လေးဆယ့်ငါးမိနဈ (အစ/အဆုံး)

ဒီစာအုပလြေးကတော့ စာဖတသ်ူတို့ အကြိုကတ်ှေ့စမယေ့ြ ဇာတလြမ်းကောင်းလေးတဈခု ဖြစ်ပါတယ်။ အောကတ်ှင် ဆကလြကဖြတရြှုပါ…


🧡🧡🧡🧡🧡🧡🧡🧡🧡
ရေးသူ – Phoebe (မှကြှန်းညို မှကူးယူသည်)

Creditသကဆြိုငသ်ူ

လကပြတွ နာရီကို ခွှတရွငွး မခွိနကြို ကြညွ့လိုကတွော့ ညနေ လေးနာရီ ထိုးနပြေီ။
နာရီကိုဘေးက စားပြဲပေါွ အသာအယာ တငပြှီး ရချိုးခနွးထဲ ဝငလွိုကတွယွ။ အဖြူရောငွ ကြှပြေားကြီးတွေ ကာထား ပြီး မီးခိုးရောငွ ကြမွးချင်းထားတဲ့ ရချိုးခနွး ဟာ သနွ့ရှငွး ပြီး ချောကသွှေ့နတယွေ။ သပရွပရွှငွးလငွးလှနွးနတေဲ့ အတွကြ ဒီအိမရွဲ့ အိမရွှငမွဟာ အတောွ့ကို ရပရွပြ သနွ့သနွ့ရှငွးရှငွး နတတတွောပဲလို့ တွေးလိုကမွိတယွ။ ရစေိုနတေဲ့ အငွကြှီကို အရငဆွုံးခွှတွ ရညှဈပြေီး ဘဆငဘွေောငပြေါွ တငထွားလိုကတွယွ။ ပြီးတော့ ဂငွှးဘောငဘွီကို ခွှတလွိုကတွယွ။ ဘောငွးဘီက ထူတော့ ရမညှဈေနိုငတွော့ဘူး။ အလိပလွိုကကြလေး ခေါကပြှီးဖိလိုကတွော့ ဘစငထွေဲ ရစကအွေခွို့ ထွကကြသှှားတယွ။ အငွကြှီဘေး ဘောငပြေါတွငလွိုကပြှီး ဘရာစီယာကို ခွှတွ နောကြ အတွငွးခံ ကိုပါခွှတလွိုကတွယွ။ ပကကြိုခွာလိုကပြှီး အမှိုကပြုံးထဲ ပစ်မယကြှံတော့ မသငွ့လှောပြါဘူးလေ လို့ တွေးမိတယွ။ ဘယပြဈရမယမွှနွး မသိတော့တာနဲ့ အတွငွးခံ ဘောငွးဘီထဲ လိပပြှီး ထညွ့လိုကတွယွ။ ပြီးမှ အိမသွာ ဘိုထိုငွ အထိုငပြှားကို အသာ ခလှိုကပြှီး ထိုငကြာ အပေါ့သှားလိုကတွယွ။ ရုတတွရကြ တတောကတွောကကြလှာတဲ့ အသံ ကြောငွ့ စိတထွဲမှာ မလုံမလဲ ဖြစ်သှားသလိုပါပဲ။ သူစိမွးဆနတွဲ့ ပတဝွနွးကငှကြှောငွ့လညွး ဖြစ်မယထွငပြါရဲ့။ သနွ့ရှငွးရေးလုပဖြို့ စကကြူလှမွးယူတော့ စကကြူလိပရွဲ့ ထိပကြလေးကို ဟိုတယတွှမှောလို အခွှနလွေးဖြစ်အောငွ သသခွေောခွာ ခေါကထွားတာကို တွေ့လိုကရွတယွ။ ဒါနဲ့ပဲ သနွ့ရှငွးရေး ဆကမွလုပတွော့ဘဲ ရဆှေဲခွ လိုကတွယွ။ ခွရောလကရွာ မပကြစွခငှဘွေူးလေ။ နောကြ ရချိုး တဲ့ အကနွ့ထဲကို ကူးလိုကပြှီး လိုကကြာကို အသာယာ ဆှဲကာလိုကတွယွ။ ရပေူရအေေးကို လိုခငှတွဲ့ အနအထေား ရအောငညွှိလိုကပြှီး ရပနွေးကို အပေါဘွကြ ခွိတမွှာ ခွိတလွိုကတွယွ။ ဖြားခနဲကလှာတဲ့ ရပနွေးအောကမွှာ တဈကိုယလွုံးကို စိုစွတစွမေိလိုကတွယွ။

“ဟဲ့ …. နငပြှီးရငွ ငါ့ အိမလွိုကခွဲ့လေ။ အဲ့ဒိမှာပဲ ရချိုးပြီးမှ ပြနပြေါ့ … “
သူက အဲ့ဒိလိုပြောလာတော့ ကြှနမွက ငှငွးဆနအွုံးမလို့ပါပဲ။ နောကမွှ ရစကစွေကကြှ စိုနတေဲ့အဝတအွစားနဲ့ ဘဈစကားစီး ပြီးအိမပြှနဖြို့ဆိုတာ မလှယလွှဘူး ဆိုတာ ကိုတွေးလိုကမွိတယွ။ လိုရမယရွ အဝတအွပိုတဈစုံ ယူခဲ့ပမယွေ့ ဒီနရောမှာ လဲဖို့ နရောက အမှိုးသမီးသနွ့စငခွနွးပဲ ရှိတယွ။ ဒါလညွး လူအမှားနဲ့ တနွးစီပြီး ဝငရွမှာ မို့ အခွိနကြလညွး ကြာအုံးမယွ။ ပြီးတော့ အတွငွးမှာလညွး ညဈပတွ ပပြနမှေော။ ပြီးတော့ သူတို့ အိမကြလညွး အနီးနားတငပြဲ ဆိုတာတွေးမိတာနဲ့ “အေး..” လို့ ပြနပြှောလိုကမွိတယွ။
“သူ” ဆိုတာက မောငမွောငွဦး ပါ။ “သူတို့” ဆိုတာက မောငမွောငွဦးနဲ့ သိငွဂြီမောွ တို့လငမွယား။ ကြှနမွကတော့ သူတို့နှစ်ယောကရွဲ့ ငယွ သူငယခွငွှး။ နရောကမှနမွာရိုးရာ သငွကြှနပြှဲ ကငွှးပနနေဲ့ မှနမွာနိုငငွံ ပြငပြက တဈနရော။ ဒီကိုလာရငွး မောငမွောငွဦးနဲ့ စုံမိတယွ။ သူတို့လငမွယားနဲ့ မတွေ့ဖြစ်တာ ချောကလွလောကရွှိပြီ။ သူကလညွး တဈယောကတွညွး။ နငွ့မိနွးမရော လို့ မေးတော့ သူ့ယောကခြမ နမကေောငွးလို့ မှနမွာပြညပြှနနွတော လေးလလောကရွှိပြီ လို့ ဖြတယွေ။ အခု သူတို့အိမမွှာ သူတဈယောကတွညွးပေါ့။ သူတို့အိမကြ အိမဆွိုတာထကြ ကြနဒွိုမီနီယံတိုကခွနွးလို့ လို့ပြောရမှာပါ။ ဒီအခနွးကို ကြှနမွ မကြာခဏ ရောကဖြူးတယွ။ ပြဲတဈခုခုရှိလှှငွ လငမွယား နှစ်ယောကစွလုံးက ဖိတတွာကိုး။ ဒီမှို့မှာ လညွး ငယသွူငယခွငွှးအရငွးဆိုလို့ သူတို့လငမွယားနဲ့ ကြှနမွ နှစ်ယောကပြဲ ရှိပါတယွ။ တဈခါတလေ သူတို့တိုကအွောကမွှာ ဘာဘီကြူး လုပစွားကြ ရငွးရကေူးကြတယွ။ စားသောကပြှီး ညနစေောငွးမှ ပဲ ပြနဖြှဈတယွ။ ဒါပမယွေ့ ပြီးခဲ့တဲ့ ချောကလွ တောကလွှောကြ သိငွဂြီ နဲ့ တဈခါတဈလေ ဖုနွးပြောဖြစ်တာကလှဲလို့ မရောကဖြှဈဘူး။ သူမှနမွာပြညွ ခဏပြနသွှား တာလညွး မသိလိုကဘွူးလေ။
ဒီလိုနဲ့ သူတို့အိမကြို ကြှနမွလိုကသွှားလိုကတွယွ။ ကြနဒွိုနားရောကတွော့ လုံခွုံရေးဂိတကြို ဖြတရွမှာပါလား ဆိုတာ တွေးမိလိုကတွယွ။ သိငွဂြီမရှိတဲ့ အခွိနွ သူ့ယောကြှားတဈယောကတွညွး နတေဲ့အခနွးကို ကြှနမွလာသှားတယွ ဆိုပြီး တဈစုံတဈယောကကြ သတငွးပေးလိုကမွှဖြငွ့ လို့ တွေးမိတယွ။ မသငွ့လှောဘွူးပေါ့။ ဒါပမယွေ့ မောငမွောငွဦး ကအရှေ့ မိနွးဝငပြေါကကြနေ မဝငဘွဲ ကြနဒွိုကို အနောကဘွကြ လူဝငပြေါကကြိုခေါသွှားတယွ။ ဒီဝငပြေါကရွှိမှနွး ကြှနမွ အမှတတွမဲ့ပါပဲ။ ကြှနမွလာတိုငွး အသှားအပြနွ ဘဈစကားမှတတွိုငွ နဲ့မလှမွးမကမွးတငပြါပဲ။ ကြှနမွစိတထွဲ မှငတွဲ့သူမရှိလို့ တောပြါသေးရဲ့လို့ တွေးမိလိုကတွယွ။ အရှ့ဘကကြ ဆိုရငွ လုံခွုံရေးဂိတပြေါကကြို ကြိမွးသဖြတရွေမှာပါ။
တဈကိုယလွုံးကို စိုစွတသွှားအောငွ ပြတသွပပြှီး ရချိုးရငွး ဆပပြှာတိုကဖြို့ ကြညွ့လိုကတွော့ စငပြေါမွှာ စီရရီတငထွားတဲ့ ယောကြှားသုံး နဲ့ မိနွးမသုံး ကိုယတွိုကြ ဆပပြှာရညဗွူးနှစ်ဗူး နဲ့ မိနွးကလေး သနွ့စငရွညပြုလငွးလေး တဈခုကိုတွေ့တယွ။ အတော့ကို ကစွလွစွတွဲ့ သသပတွေဲ့ သိငွဂြီပဲလို့ တွေးမိပြီး ပြုံးလိုကမွိတယွ။ သူ့ဆပပြှာပဲ ယူတိုကရွတော့မှာပဲလေ။ ဆပပြှာယူပြီး လကနွှဈဘကကြို ပြတတွိုကြ နောကလွညပြငွး။ ဒီကမှ ရငဘွတနွဲ့ ရငသွားတွကေို ဆကတွိုကလွိုကတွယွ။ လကကြ နို့သီးခေါငွးလေးတွကေို ပြတတွိုကမွိတော့ ရုတတွရကြ ကြကသွီးဖြနွးခနဲဖြစ်သှားပြီး ရငသွားကတငွးမာသှားတယွ။ အသာလေး ကိုငကြှညွ့လိုကတွော့ သူတို့နှစ်ခုက တောငွ့တောငွ့လေးတွေ ဖြစ်နပြေီလေ။

ကြှနမွက အိမထွောငကြဖြူးသူ တဈယောကပြါ။ မုဆိုးမ တဈယောကလွို့ ဆိုရငပျိုတိကပြါမယွ။ မောငနွဲ့ ကြှနမွ အိမထွောငသွကြ သုံးနှစ်အတွငွးမှာ သားသမီးမယူခဲ့ကြဘူး။ ဒီနိုငငွံမှာ မိသားစု တဈခု တညထွောငဖြို့ လိုအပတွဲ့ အရငွးအနှီးကို အလုပလွုပရွငွး အရငဆွုံး ရှာကြမယပြေါ့။ ပြီးမှ အိမလွေးတဈလုံး ဝယမွယွ၊ သားသမီးယူမယွ၊ ပြညွ့စုံတဲ့ မိသားစုတဈခု တညဆွောကမွယပြေါ့။ ဒါပမယွေ့ ကြှနမွတို့ ရညမွှနွးခကြှ မပြညွ့ခဲ့ပါဘူး။ ကားမတောတွဆ မှု့တဈခုနဲ့ “မောငွ” ရုတတွရကြ ဆုံးသှားတယွ။ လှနခွဲ့တဲ့ သုံးနှစ်လောကကြပေါ့။ မောငွ့ ကို ကြှနမွ ခစွပြါတယွ။ သိပလွညွး သတိရတယွ။ ပြီးတော့ မောငွ့ရဲ့ အထိအတွေ့ကိုလညွး အမှတရွတယွ။ ဒါပမယွေ အိမထွောငထွပပြှုဖို့ ဆိုတာကို ကြှနမွ မတွေးခဲ့ဘူး။ ပတသွကဆွကနွှယလွာမယွ့ အခွအနတွေကေေို မလိုခငှတွော့တာ အမှနပြါ။ ဒါပမယွေ့ သှေးနဲ့ကိုယွ သားနဲ့ကိုယွ ဖြစ်တဲ့အပြငွ အိမထွောငွ မှု့ အရသာကို ရယူ ခဲ့ဖူးသူ အရှယကြောငွး တဈယောကြ ဆိုတော့ သှေးသား စိတဆွနဒြ ကရှိတာပဲပေ့ါ။ တဈကိုယရွညဖြှသေိမွ့ မှု့တွဟော တကယတွော့ မပြီးပြညွ့စုံပါဘူး။
တငွးမာလာတဲ့ နို့သီးခေါငွးလေးတွဟော ကြှနမွရဲ့သှေးသားဆနဒြ တောငွးဆိုနတယွေ ဆိုတာ သိနတယွေ။ အခုမှ သူတို့ လငမွယားရဲ့ အိပခွနွးထဲကို ပထမဆုံးရောကဖြူးတာပါ။ ဒီရချိုးခနွးထဲကိုရောပေါ့။ အခနွးထဲ ဝငလွိုကကြတညွးက သပသွပရွပရွပြ ရှိတဲ့ နှစ်ယောကအွိပြ အိပယွာ ရယွ အလှပြငပြဈစညွးတွေ စီစီ ရီရီ တငထွားတဲ့ အလှပြငမွှနတွငခွုံရယကြို မှငကြတညွးက ကြှနမွစိတွ ထဲ တဈမှိုးနေ တယလွို့ ထငမွိသား။ လငနွဲ့ မယား နှစ်ယောကြ သားအတွကြ ဆိတကြှယရွာ အရပဆွိုတဲ့ အသိက ခေါငွးထညွး ရောကလွာတာကြောငွ့ ထငပြါရဲ့။ အခုတော့ ဘာ့ကြောငွ့လဲ ဆိုတာ ကိုသိလိုကပြှီ။ ရငသွားတွကေို ညှဈလိုကြ နို့သီးခေါငွးလေးတွကေို ဖိလိုကြ ပြတလွိုကနွဲ့ အသာသာဖြနမေေိတယွ။ ခနဓြာ ကိုယပြေါကြို တတောကတွောကြ ကနှတေဲ့ ရမှေုနရွမှှေား လေးတွကလညွေး အားပေးနသလေိုပဲ။ ပြီးခဲ့တဲ့ တဈပတလွောကကြမှ ဖယောငွးကပြ ထားတဲ့ အတွကြ မိနွးမကိုယကြ ဟာတာတာ ဖြစ်နတယွေ။ မကြလွုံးကိုမှိတွ ဆောငွ့ကြောငွ့ ထိုငခွလှိုကပြှီး ဟာတာတာ ဖြစ်နတေဲ့ အဲ့ဒိ နရောကို လကနွဲ့ ပြတနွေ လိုကမွိတယွ။

ရုတတွရကြ ကိုယွ့ရဲ့အိမမွှာ မဟုတဘွူးဆိုတာ သတိရလိုကမွိပြီး ထရပလွိုကမွိတယွ။ ရငထွဲမှာ ဟာတာတာ ဖြစ်ပြီး မောဟိုကနွသလေိုပဲ။ ရမှနမွှေနပြှီးအောငခွှိုးပြီး ပြနမွှဖြစ်မှာပါ လို့တွေးလိုကတွယွ။ ကြှနမွအတွကြ တဈကိုယွ ရညအွာသာ ဖြခွငွေးဟာ အလေ့အကငွှ့ တဈခုလို ဖြစ်နပေါပြီ။ အခုလို အခွိနမွှာ လှတလွပတွိတွ ဆိတတွဲ့ ကိုယွ့ရဲ့ အိပခွနွးကိုပဲ တမွးတလိုကမွိတယွ။ ဒါနဲ့ပဲ တဈကိုယလွုံးကို ဆပပြှာ ခပမွှနမွှနွ တိုကလွိုကတွယွ။ ရချိုးပြီးလို့ ရသေုတမွယွ လုပမွှ ခုဏက အပေါ့သှားရငွး သနွ့ရှငွးရေး မလုပရွသေးတာကို သတိရလိုကမွိတယွ။ ဒါနဲ့ စငကြလေး ပေါမွှာ အသငွ့ ရှိနတေဲ့ သနွ့စငဆွေးရညကြိုပဲ သုံးပြီး တဈလကစွတညွး သနွ့ရှငွးရေး လုပလွိုကတွယွ။ ဗူးတွကေို သူ့မူလ အနအထေား အတိုငွး ပုံမပကြအွောငွ ပြနတွငထွားလိုကတွယွ။
ရစေိုနတေဲ့ အဝတတွှကေို အသငွ့ပါလာတဲ့ ပလပစွတဈအိတထွဲထညွ့ ပြီး ပါလာတဲ့ အဝတအွစားတွကေို ထုတဝွတလွိုကတွယွ။ ပါလာတဲ့ တဘကနွဲ့ ရစငအွေောငသွုတွ၊ ရစေိုနတေဲ့ ဆံပငတွှကေို ချောကအွောငွ dryer ခပသွှကသွှကြ မှုတလွိုကပြှီး မိတကြပြ အနညွးငယလွိမွးပြီး နှုတခွမွးနီ စိုးလိုကတွယွ။ နောကကြိုယွ့ ပစ်စညွး စဈစယ တွကေို ကြောပိုးအိတထွဲ ပြနထွညွ့ပြီး အခနွးအပြငထွှကလွာတော့ မောငမွောငွဦးက ထမငွးစားခနွးစားပြဲမှာ ထိုငနွတယွေ။ သူ့ရှေ့မှာတော့ ဝိုငနွီ တဈပုလငွး။
“ဟဲ့ … လာ.. နှေးသှားအောငွ နဲနဲ သောကလွိုကြ” ။ သူက ဖနခွှကအွလှတွ တဈခုထညွး ဝိုငအွနညွးငယွ ငှဲ့ထညွ့ရငွး ကြှနမွကို လှမွးခေါတွယွ။ ဒါနဲ့ သူနဲ့ ထောငွ့ခွိုးက ကုလားထိုငမွှာ ဝငထွိုငပြှီး တဈငုံစီ သောကလွိုကတော့လူကနှေးကနဲ ဖြစ်သှားတယွ။ အရငကြတညွးက ရကေူးပြီးတိုငွး ကြှနမွတို့သုံးယောကြ သောကနွကလှေေ။
“နငကြ ငယငွယကြ အတိုငွးပဲ .. “ ဆိုပြီး သူက ပြောလိုကပြှီးတော့ သူက ကြှနမွ ကိုစေ့စေ့ကြညွ့နတယွေ။ သူ့မကြဝွနွးထဲမှာ ရီရီဝဝနေေဲ့ တဈစုံတဈရာကို တမွးတနတယလွေို့ ထငလွိုကမွိတာပဲ။ ကြှနမွစိတထွဲလညွး အခုလို အကြညွ့ခံရတာကို ရှကရွှံ့ မိတယွ။ မကြနွှာလှှဲလိုကယွငွး “အသကကြ မငယတွော့ပါဘူးဟာ နောကနွှဈလ လောကဆွို သုံးဆယွ ပြညွ့ပြီ…. ” လို့ ပြောလိုကတွော့ သူက တဈစုံတဈရာ ပြောမယွ့ဟနွ ပြုပြီးမှ သကပြှငွးခလှိုကပြှီး ဝိုငွ ကိုပဲ တဈကြိုကခွငွှး သောကနွတယွေ။ စိတထွဲမှာ သူတို့လငမွယား အဆငမွပြဖြစ်နေသလေားလို့ တွေးလိုကမွိပြီး .. “နငတွို့ လငမွယေား အဆငပြှရဲံလား .. “ လို့ မေးလိုကယွ။

“ပြပေါတယဟွ… “ လို့ပြနဖြှတယွေ။ ပြီးတော့ ဆကပြှီး “ဝေးနတော လနဲ့ခွီနပြေီပေါ့ လှမွးတာပေါ့.. ဟ.. ဟ “ လို့ ပြောတယွ။ ခေါငွးထဲမှာ သိငွဂြီ ပြောတဲ့ စကား တဈခွနွး က ရုတတွရကြ ရောကလွာတယွ။ သူတို့ကို သားသမီး မယူဘူးလားလို့ မေးတုနွးက ပြောခဲ့တာ။ တဈရကခွှား တဈခါလောကြ လငမွယား အတူနကြတယွေ ဆိုတဲ့ အကြောငွးပေါ့။ ကြှနမွက သားသမီးယူခငှရွငွ မှိုးဥကြှတေဲ့ အခွိနွ မှာ အတူနရတယေဆွိုပြီး တော့တောငွ ဆရာလုပခွဲ့သေးတယွ။ ဒီကောငွ သူ့မိနွးမနဲ့ အတူမနရလေို့ ငတနွပြေီလို့ စိတထွဲ တွေးလိုကမွိတယွ။ ဒါနဲ့ “ ငါသိပါတယွ နငွ့မိနွးမကို လှမွးတာထကြ မအိပရွတာကို ပိုလှမွးတယွ မဟုတလွား.. .. နငတွို့ ယောကြှားတွကလေေ .. “ လို့ ပြနပြှောလိုကမွိတယွ။ အဲ့ဒိ စကားဟာ ပိတထွားတဲ့ သော့ပေါကကြို ဖြငွ့လိုကမွိမယမွှနွး ကြှနမွ မသိလိုကခွဲ့ဘူး။ တကယတွော့ မောငမွောငွဦးနဲ့ ကြှနမွတို့ ကြားက ဆကဆွံရေးက သာမာနွ ငယသွူငယခွငွှးဆိုတဲ့ အနအထေားထကြ အနညွးငယွ ရှုပထွှေးပါတယွ။
“ဟဲ့ ငဦး၊ နငွ ခဏ နအေုံး ငါရချိုးလိုကအွုံးမယွ” လို့ စာသငစွားပြဲ ဝိုငွးမှာ ငုတတွုတလွေး ထိုငနွတေဲ့ မောငမွောငွဦးကို ပြောလိုကတွယွ။ ကြှနမွတို့ အိမမွှာ ဝိုငွးကြူရှငလွုပြ တယလွေ။ နေ့လယပျိုငွး သငွခြှာ ပြီးသှားပြီး ညနပေိုငွး ရူပကို ဆကသွငရွမှာ။ နှစ်ဝိုငွးစလုံးကို တကတွာ ကြှနမွနဲ့ မောငမွောငွဦးပဲ ရှိတဲ့ အတွကြ သငွခြှာ အခွိနပြှီးသှားလို့ အခွားသူတွပြနသွှေားရငွ သူနဲ့ ကြှနမွနဲ့ နှစ်ယောကတွညွး အိမမွှာ ကနှခွဲ့လေ့ ရှိတယွ။ အဖနေဲ့ အမရေော ဈေးဆိုငထွှကနွကြတယွေ။ အဈမက ကတော့ တကကြသိုလမွှာ ကြောငွးတကနွခွေိနပြေါ့။ အဖနေဲ့ အမကလညွေး ဈေးက ဆိုငမွှာ။ ပြီးတော့ သူနဲ့ ကြှနမွတို့က မူလတနွးကတညွးက ကြောငွးအတူတူ တကခွဲ့ ကြတဲ့ ပြောမနာ ဆိုမနာ ငယသွူငယခွငွှးတွေ။ ကြူရှငခွှိနွ နှစ်ခု ကြား တဈနာရီလောကြ ကြာတဲ့ အခွိနွ မှာ သူက အဲ့ဒိစားပြဲမှာပဲ မပငွှးမရိထိုငပြှီး စာဖတနွတတတွေယွ။ ကြှနမွက အဲ့ဒိအခွိနမွှာ ရမေိုးခွိုး အဝတအွစားလဲ လေ့ရှိတယွ။
ရချိုးပြီးလို့ သနပခွါးလိမွးနတေုနွး အိမရွှေ့က နေ “ဟာ မီးပြတသွှားပြီဟ … ” လို့ မောငမွောငွဦး က လှမွးအောတွာ ကြားလိုကတွယွ။ အခနွးထဲမှာ မီးလငွးနဆေဲမို့ အိမရွှေ့က မိးချောငွးလှတသွှား ပြနပြှီ ဆိုတာသိလိုကတွယွ။ အဲ့ဒိလို ဖြစ်တိုငွး အဖကေ မီးချောငွးဘေးက စတတတွာလေးကို လှညွ့လိုကြ နဖားလေးတွကေို ဖိလိုကလွုပပြှီး ပြနအွဆငပြှအေောငလွုပပြေးတတတွယွ။ အဖေ မီးချောငွးကို ပြငတွာကြညွ့ပြီး ကြှနမွတို့လညွး ပြငတွတွ နပြေီလေ။ မီးချောငွးက အမှငွ့ကြီးမှာ ခွိတထွားတာ မဟုတတွော့ စာပြဲပေါွ တကပြှီး ခွဖြေား ထောကလွိုကတွာနဲ့ မီတာကိုး။
ဒါနဲ့ပဲ “မီးမပြတဘွူးဟာ လှတသွှားတာနမယွေ။ ငါလုပပြေးမယွ ” လို့ အောပြှောရငွး ထမီရငလွှှားကို ကြပအွောငစွညွးပြီး အိမရွှေ့ကို ထွကလွာလိုကမွိတယွ။ စိတထွဲမှာတော့ မီးပြနရွအောငွ လုပပြေးဖို့ ဆိုတဲ့ ရညရွှယခွကြပြဲ ရှိပါတယွ။
သူ့ရှေ့တငွ စားပြဲပေါကြ စာအုပတွှကေိုရှငွး၊ ကုလားထိုငပြေါတွကြ၊ နောကြ စားပြဲပေါွ အသာတကြ၊ ခွဖြေားထောကပြှီး စတတတွာကို အသာလေး လှညွ့လိုကတွယွ။ ခဏနတေော့ စတတတွာမှာ မီးလေး တဈခကြနွှဈခကြှ ပြငွ့သှားပြီး မီးချောငွးကလညွး ဖြတခွနဲ ပြနလွငွးလာတယွ။ အဲ့ဒိအခွိနမွှာ ပဲ ခွဖြေားထောကြ လကကြိုဆနွ့ပြီး မီးချောငွးကို ကိုငနွတေဲ့အတွကထွငပြါရဲ့ ရငဘွတမွှာစညွးထားတဲ့ ထမီအထကဆွငကြ ချောငခွှိ သှားသလို ဖြစ်သှား တာကိုခံစားလိုကရွတယွ။ ခကြခွငွှးပဲ ပြလှေော့နတေဲ့ အထကဆွငကြို ကြှနမွလကနွဲ့ ဖမွးအုပလွိုကပြါတယွ။ ဒါပမယွေ့ ကြှနမွ နောကကြှ သှားတယလွေ။

လကကြ ရငဘွတအွပေါွ ပိုငွးကိုအုပလွိုကမွိတဲ့ အခွိနမွှာ ထမီက ခွရငွေးမှာ ကြငွးလုံးကြှတရွောကသွှားပါပြီ။ မသိစိတကြှောငွ့ နို့သီးခေါငွးလေးတွကေို အုပမွိအောငွ လကကြို ပြငလွိုကမွိပမယွေ့ ကြှနမွ ဆီးစပကြ အကာအကြယမွဲ့ သူ့မကြနွှာရှေ့မှာ။ အံ့အားသငွ့နတေဲ့ သူမကြနွှာနဲ့ ပြူးနတေဲ့ သူ့မကြလွုံးအစုံ ကို မှတမွှတရွရ မှငလွိုကရွတယွ။ သတိပြနဝွငလွာပြီး ကြှနမွလညွး ထိုငခွလှိုကတွယွ။ ထမီကို ကောကစွှပလွိုကပြှီး အခနွးထဲ ပြေးဝငွ လိုကတွယွ။ စားပြဲပေါကြနေ ခုနဆွငွးလိုကသွလား ဘယလွိုဆငွးလိုကသွလဲ ကြှနမွ မမှတမွိတော့ဘူး။ စားပြဲတွေ ခုံတွကေ ဟနခွကြပြကြသွှားတဲ့ အတွကြ ဝုနွးဝုနွးဒိုငွးဒိုငွး အသံထွကသွှားပြီး စာအုပတွှလညွေး ကြမွးပေါွ ကကြုနတွယွ။ သူ့ကတော့ ဘယလွိုကနှရွဈခဲသလဲ မသိပမယွေ့ ကြှနကြတော့ ရှကလွှနွးလို့ သမတတေပြါပဲ။ ခဏနတေော့ အချေားကြောငွးသားတွနေဲ့ ဆရာ ရောကလွာတယွ။ သူက ပုံစံပကြသွှားတဲ့ စားပြဲနဲ့ စာအုပတွှကေို နသေားတကြ ပြနပြှငထွားတာ တွေ့ရတယွ။ ကြှနမွလညွး ဟနမွပကြပြေါ့။ ဒါပမယွေ့ အဲ့ဒိနေ့က စာထဲ စိတကြို မဝငစွားသလို့ သူ့မကြနွှာကိုလညွး စေ့စေ့ မကြညွ့ရဲဘူး။ အဲ့ဒိနေ့ညက အိပမွပြောဘွူး။ သူမှားတွကေို သူလှောကပြှောရငွ အရမွးရှကစွရာ ကောငွးမှာပဲ ဆိုပြီးတော့။
နောကရွကတွှေ မှာတော့သူက ဘာမှမဖြစ်သလိုပဲ ပုံမှနွ နငွ ငါ ပြောဟယွ ဆိုရယပြဲ။ သူရော ကြှနမွရော အဲ့ဒိနေ့က အကြောငွးကို စကားမစ ကြပါဘူး။ သူ့ပုံစံကို ကြညွ့ပြီး ကြှနမွစိတခွှ လိုကမွိတယွ။ စာမေးပြဲ ဖြခေါနီးတော့ သူ့အဖကေ နယပြှောငွးရတယွ။ သူတို့လညွး လိုကသွှား ကြရမှာပေါ့။ ဒါပမယွေ့သူက စာမေးပြဲပြီးတဲ့ အထိ သူ့ အဖြားအိမမွှာပဲ နခေဲ့မယလွို့ ပြောတယွ။ စာမေးပြဲဖြပြေီးပြီးချင်ှး နောကတွဈနေ့ ပဲ လိုကသွှားဖို့စီစဉထွားတယတွဲ့။
ဒီလိုနဲ့ ဆယတွနွး စာမေးပြဲ ဖြဖေို့ နီးလာတဲ့ အတွကြ ကြှနမွတို့လညွးစာကို ပိုပြီး အာရုံစိုကရွတာပေါ့။ တဈရကြ သငွခြှာ အခွိနပြှီးလို့ ခါတိုငွးလို သူနဲ့ ကြှနမွနဲ့ နှစ်ယောကတွညွး ကနှခွဲ့ခွိနပြေ့ါ။ ထုံးစံအတိုငွး ကြှနမွရချိုး အဝတအွစားလဲ ပြီး အိမရွှေ့သှားထိုငပြှီးစကား ပြောကြတယွ။ ရုတတွရကြ စကားစ ပြတသွှားပီး ခဏနတေော့ သူက .. “ဟဲ့ ငါနငွ့ကို တဈခုပြောစရာ ရှိတယဟွ… နငစွိတမွဆိုးနဲ့.. “ ဆိုပြီးပြောတယလွေ။
ဆိုငွးမဆငွ့ ဗုံမဆငွ့ ပြောလိုကတွဲ့ သူ့စကားကြောငွ့ ကြှနမွရုတတွရကြ ရငထွဲလှိုကဖြို သှားမိတာ အမှနပြါ။ ယောကြှေားလေးတွဟော ဒီလိုစကားစပြီးရငွ မိနွးကလေးတွကေို ခစွရွေး ဆိုကြတယဆွိုတာ မှငဖြူး ကြားဖူးတာကိုး။ သူမှား ကြှနမွကို ခစွရွေးဆိုလမလေားပေါ့။ အကြာငွးသိ ငယပြေါငွးဖြစ်နတော့ သူ့ကို ခစွလွို့ ကြိုကလွို့ရမယွ မထငမွိပါဘူး။ ဒါနဲ့ပဲ “ပြောလေ… “ လို့ ပြောလိုကတွော့ သူက ကြှနမွအနား ကပလွာတယွ။ ပြီးတော့ “နငွ့ဟာကို ကြညွ့ခငှသွေးတယဟွာ.. ငါ့ကိုပြပါလား.. “ တဲ့။ သူဘာကို ဆိုလိုမှနွး ကြှနမွ နားမလညလွိုကဘွူး။ “ဘာလဲ.. “ လို့ ပြနမွေးတော့ သူက.. “ဟို … နငွ့စောကပြတလွဟော… ငါကြညွ့ခငှလွို့…. ပြပါလား.. “ တဲ့။ ကြှနမွ အံ့လညွး အံ့သှ စိတလွဲတို ရှကလွညွးရှကပြေါ့။ “စောကကြောငွ… “ ဆိုပြီး ဆဲလိုကမွိတယွ။ “ငါလူကြီးတွနေဲ့ တိုငပြှောမှာနောွ.. “ ဆိုတော့ သူအသံတိတသွှားတယွ။ သူ့မကြနွှာကို ကြညွ့လိုကတွော့ ခေါငွးလေးငုံ့ပြီး သကပြှငွးခနှလရေေဲ့။ မရှေးမနှောငွးဘဲ ဆရာနဲ့ အခွားသူတွေ ရောကလွာတာနဲ့ စကားစပြတသွှားတယပြေါ့။ အဲ့ဒိနေ့ည က ကောငွးကောငွး အိပမွပြောခွဲ့ဘူး။ ကိုယွ့ဟာ ကိုယတွောငွ သသခွေောခွာ ကြညွ့ဖူးတာမဟုတွ။ သူကိုပဲ ကြိမဆွဲ နမေိတယွ။

နောကြ တဈပတွ သငွခြှာ အခွိနပြှီးလို့ ကြှနမွရချိုးမလို့ ထတော့သူက ထပပြှောတယွ။ “ဟဲ့ ဘယလွိုဖြစ်နတောလဲ… ဘာလို့ ကြညွ့ခငှနွရတောလဲ” ဆိုတာ့ သူက “ငါမမှငဖြူးလို့ဟ… ” တဲ့။ ရုပကြိုက သနားကမားနဲ့။ “နောကနွငတွို့နဲ့ တွေ့ရတော့မှာ မဟုတဘွူး.. ရငွးရငွးနီးနီးဆိုလို့ နငပြဲ ရှိလို့ပါဟာ စိတမွဆိုးပါနဲ့ တဲ့..”။ “တောပြှီဟာ ထပမွပြောနဲ့” လို့ ပြောပြီး ထားခဲ့လိုကတွယွ။ “ဒီနေ့ နငနွဲ့ ငါ နောကဆွုံးတွေ့ရမယွ့ နေ့မို့ပါဟ ..” လို့ သူက နောကကြနေ လှမွးပြောတယွ။ သူ့ကို ဘာမှ ပြနမွပြောဖြစ်ခဲ့ဘူး။
ရချိုးရငွးကြှနမွ ခေါငွးထဲ မှိုးစုံတွေးပေါ့။ တကယတွော့ ကြူရှငကြ ဒီနေ့ နောကဆွုံးနေ့ပါ။ နောကတွဈပါတဆွို စာမေးပြဲကြီးစပြီလေ။ နောကြ ဘာမှနွးညာမှနွးမသိတဲ့ သံယောဇဉကြလညွးရှိတယွ။ ပြီးတော့ ကြှနမွကတောပြှီဆိုရငွ ရှေ့ဆကမွတိုးတဲ့ သူ့ကိုလညွး ယုံကြညမွိသလိုပဲ။ သူ့ကို ပြလိုကတွော့ရော ဘာဖြစ်မှာလဲ။ မပြလညွး ရတာပဲ။ ငါသိကခြါမှား ကသှှားမလား.. အစရှိသဖြငွ့ ပေါ့။ သူဟာ ရိုးရိုးသားသားပဲ သူမှငခွငှတွာကို ပြောတာ နမယလွေို့ ကြှနမွ တွေးလိုကမွိတယွ။ တကယလွို့ အခွငွ့အရေးတစွုံတဈရာ ယူခငှတွယွ ဆိုရငွ သူမှာ ယူနိုငတွဲ့ အခွအနတွေေေ ရှိခဲ့တယလွေ။ ခေါငွးထဲမှာ ပေါငွးစုံတွေး နတောမို့ အဲ့ဒိနေ့က ရချိုးခွိနွ နဲနဲ ကြာသှားတယွ။
အငွကြှီဝတနွရငွေး ကြှနမွဆုံးဖြတခွကြှ တဈခုကို ခလှိုကတွယွ။ အဝတအွစားလဲပြီး အိမရွှေ့ကို ထွကလွာ တော့ သူက သငွခြှာတွကနွတယွေ။ ကြှနမွက တံခါးပေါကဆွီသှားပြီး ဂကြခွလှိုကတွယွ။ ရငကြ တဒိနွးဒိနွးခုနွ နသလေိုပဲ။ ပြီးတော့ ဘေးက ဧညွ့ကုလားထိုငပြေါွ ခပမွှနမွှနွ ထိုငလွိုကပြှီး “ဟဲ့.. နငကြှညွ့ခငှတွယဆွို လာကြညွ့။ နငွ့လကနွဲ့တော့ မထိနဲ့.. “ လို့ ပြောလိုကတွယွ။ ဘောလပြငကြို ပစ်ခပြှီး ခကြခွငွှးဆိုသလို သူ ကြှနမွရှေ့ ရောကလွာတယွ။ သူ့မကြနွှာက ဝမွးသာအားရဖြစ်ပြီး စပဖြှဲဖြဲနဲ့။
သူက ကြှနမွရှေ့မှာ ဒူးထောကလွကြသွားထိုငနွတယွေ။ ကြှနမွက ပေါငကြို အသာကားပြီး ဂါဝနစွကို လှနတွငလွိုကတွယွ။ သူက ထူးခွားတဲ့ မကြလွုံးတွနေဲ့ အဲ့ဒိနရောကို စူးစိုကပြှီး ကြညွ့နတယွေ။ “တွေ့ပြီလား” ဆိုတော့ သူက “နငအွမှှေးတွေ ပေါကနွပြေီနောွ.. တဲ့”။ ပြီးတော့ “အပေါကကြို မမှငရွဘူးဟာ.. “ ဆိုပြီး အထွနွ့တကတွယွ။ ဒါနဲ့ ကြှနမွလညွး ခါးကို နဲနဲ လှော့ထိုငပြှီး လကနွဲ့ ဆီးပုံးမှေးခပပြါးပါးကို အသာရှငွးပြီး အသာဖြဲပြလိုကတွယွ။ တကယတွော့ ကိုယွ့ဟာကိုယတွောငွ ဘယလွို ပုံစံလဲဆိုတာ မှငရွပါဘူး။ သူကတော့ ခေါတွော တဈသောငွးအား မကြလွုံးနဲ့ စိုကပြှီး ကြညွ့နလရေေဲ့။ ဒါနဲ့ “တောပြှီဟာ.. ပြီးပြီ” ဆိုပြီး ခါဝနကြိုပြနခွပြှီး မတတွပရွပလွိုကတွယွ။ ရှကတွာကြောငွ့ ဖြစ်သလို တဈစုံတဈယောကြ ရောကလွာ မှာကို စိုးရိမတွာလညွး တယလွေ။ သူလညွး သူ့နရောသူ သှားထိုငနွလရေေဲ့။ ကြှနမွရဲ့ ရငခွုနသွံကို ကြှနမွ ပြနကြှားနရတယွေ။ တံခါးခကြကြို သှားဖြငွ့လိုကတွာနဲ့ မရှေးမနှောငွးပဲ ကြောငွးလာတကတွဲ့ သူတွေ ရောကလွာကြပြီ။ တကယတွော့ အဲ့ဒိနေ့ဟာ သူနဲ့ ကြှနမွ နောကဆွုံး စကားပြောဖြစ်ခဲ့တဲ့ နေ့ပါပဲ။ နောငွ ဆယနွှဈကြောွ ကြာသညအွထိ ပေါ့။
“အေး” …
သူပြောလိုကတွဲ့ “အေး..” ဆိုတဲ့ အသံက ခပြဩဩ ဖြစ်နတယွေ။ ကြှနမွ စကားမှားသှားပြီဆို တာကြှနမွသိလိုကတွယွ။
“အဲ့ဒါလညွး ပါတာပေါ့ဟာ … ဒါလညွး လိုအပတွာပဲ ဟ..၊ စိတကြနွှးမာရေးအတွကလွေ” ။ သူက ဆကပြှောတယွ။
“အမလေး စိတကြနွှးမာရေး အတွကြ ရှိရှိသေး။ ငတရွငွ ငတတွယွ ပြောပါ။ လေးလလောကရွှိပြီဆိုတော့” လို့ ကြှနမွပြနပြှောလိုကတွယွ။ မှားမှနွးသိလကြနွဲ့ စွတနွငွး ခငှတွဲ့ စိတကြို တားမရဘူး။
“ပြငွးပြငွ့လငွးလငွး ပြောရရငွ ဟာတာတာ ဖြစ်နတော အမှနပြဲ။ မိနွးမနဲ့ ဝေးလာရငွ အခွားမိနွးကလေး မှငတွိုငွး ပစ်မှားချင်ှ စိတပြေါတွာပဲဟ။ ဒါနငွ့မို့ ပြငွ့ပြငွ့လငွးလငွး ပြောတာပါ။” လို့ သူက ပြနပြှောပြီး ဝိုငကြို သောကလွိုကတွယွ။
ကမှလညွး ဝိုငတွဈကြိုကလွောကြ သောကလွိုကပြှီး “ဒါဆို နငကြ ငါ့ကို မှငတွော့ ပစ်မှားနတယွေ ဆိုပါတော့။” လို့ ဖနခွှကထွဲက ဝိုငကြို ကြညွ့ရငွး ပြနပြှောလိုကတွယွ။ သူ့ကို ကြှနမွကြညွ့ရဲဘူး။ ကြှနမွ မှောလွငွ့ထားတာက မဟုတပြါဘူး ဘာညာ ပြနပြှောမယပြေါ့။
“အေး .. ဟုတတွယွ .. နငွ့ကို ထိုငပြဈမှားနတော။ အခုအထိပဲ” တဲ့။

ပီပီသသကြီး ထွကလွာတဲ့ သူ့ရဲ့စကား။ သူအဲ့ဒိလို ပြောလိမွ့မယမွှနွး မထငထွားခဲ့မိဘူး။ ရုတတွရကတွော့ ကြှနမွ စကားပြနပြှောစရာ ပြောကသွှားတယွ။ ကြှနမွရငထွဲ ပူသှားတယွ။ တဒိတဒွိတွ ခုနနွတေဲ့ ကိုယွ့ရဲ့ နှလုံးခုနသွံကို ကိုယပြှနကြှား နရတယွေ။ ရုတတွရကြ ပြနပြှောစရာ စကားစ ရှာမရ သလို ခကြခွငွှးပဲ ဒီနရောက ထထွကသွှားမလား၊ ဆကနွရမလေား၊ ဘာလုပရွမလဲ ဆိုတာကို ဝခွေဲမရဖြစ်သှားတယွ။ ဒါနဲ့ပဲ ဖနခွှဲထဲက ဝိုငကြို မှေ့ရငွး တဈကြိုကလွောကြ ထပသွောကလွိုကတွယွ။ ပါးစပထွဲ နှေးသှားပြီး ပူဆငွးသှားတဲ့ ဝိုငအွရသာက ကြှနမွကို နသော ထိုငသွာ ရှိသှားစပေါတယွ။ ရုတတွရကြ သူက ကနှမွလကမွောငွးကို အသာ အယာ လာကိုငတွယွ။
ကြှနမွရဲ့ အသကရွှူသံကလညွး မှနနွသလေို သူ့ အသကရွှူသံကိုလညွး ကြားနရတယွေ။ ဒါပမယွေ့ မရုနွးကနမွိဘူး။ ဘာလုပရွမယွ ဆိုတာကိုလညွး မဆုံးဖြတတွတတွော့ဘူးး အထိအတွေ့ဟာ ကြှနမွရဲ့ မသိစိတမွှာ လတတွလော တောငွ့တနတေဲ့ အရာတဈခုပဲလေ။
“သိငွဂြီ သိသှားရငမွကောငွးဘူး .. “ လို့ ကြှနမွပြနပြှောလိုကတွယွ။ ကြှနမွအသံတွကေ ကတုနကြယီ နဲ့ အထဈထဈ အငေါ့ငေါ့ ဖြစ်နတယွေ။ ထပပြှောစရာ စကားလုံးကို စဉွးစားလို့ မရသလို ဘာမှ လညွးထွကမွလာဘူး။
သူက ကမှလကမွောငွးကို ကိုငထွားတဲ့ လကကြို ရုတလွိုကတွယွ။ ပြီးတော့ ခပငွူငူကြီး ပြနထွိုငနွပြေီး ဝိုငကြိုပဲ တဈငုံချင်ှး သောကနွတယွေ။ ဒီနရောကနေ အမှနခွှာမှဖြစ်မယွ ဆိုတာကို ကြှနမွသိနတယွေ။ ဒါပမယွေ့ တဈစုံတဈရာ က ဟနွ့တားထားသလိုနဲ့ ခကြခွငွှး ဆုံးဖြတလွို့မရဘူး။
နှစ်ယောကသွား တိတတွဆိတွ ထိုငနွကြတော အတောကြှာမယွ ထငပြါတယွ။ ကြှနမွခေါငွးထဲမှာ အတွေးပေါငွးစုံနဲ့ ခွီတုံခတွုံ ဖြစ်သလို သူ့ခေါငွးထဲမှာလညွး အလုပရွှုပနွမှောပါ။ နောကဆွုံးတော့ အသကကြို ဝအောငွ ရှူသှငွးလိုကပြှီး လကကြနှဝွိုငကြို မော့ သောကလွိုကတွယွ။ ပြီးတော့ “ငါပြနတွော့မယဟွာ..” လို့ ခပတတွိုတိုပဲ ပြောဆိုပြီး ထလိုကတွယွ။ သူကလညွး “ငါလိုကပျို့မယွ” ဆိုပြီး သတိပြနဝွငလွာတဲ့ ဟနနွဲ့ ထလာတယွ။
အိတကြို ကောကကြိုငလွိုကပြှီး ထမငွးစားခနွးက အထွကြ မှာသူက ရုတတွရကြ နောကကြနေ သိုငွးဖကလွာတယွ။ ပြီးတော့ ကြှနမွ ဂုတသွားကို နမွးတယွ။ နှာရှံ့သံက ကယှကြယှလွောငလွောငပြဲ။ ကြောပြငနွဲ့ တငပြါးမှာ ခပနွှေးနှေး အငှေ့အသကတွဈခုကို ခံစားရတယွ။ တဈကိုယလွုံး ဖငွှးခနဲ ခံစားလိုကရွတယွ။ အပူလှိုငွးတဈခု ဖြတသွှားသလိုပါပဲ။ ကြှနမွ တဈကိုယလွုံး ပေါကကြှဲ ထွကသွှားပြီ ဆိုတာကို သိလိုကတွယွ။
ရုနွးကနပြှီး သူ့ဘကကြို လှညွ့လိုကတွယွ။ သူ့လကတွှကေ ပြလှေော့သှားပမယွေ့ ကြှနမွ လကြ မောငွးတွကေို ခပဖြှဖြ ကိုငထွားဆဲပဲ။ သူ့မကြနွှာကို မကြညွ့ ရဲဘူး။မကြစွေ့အောကမွှာ သူ့ရငဘွတကြိုပဲ မှငနွရတယွေ။ “သိငွဂြီ သိသှားရငွ မကောငွးဘူး ဟာ…. “ လို့ ထပြ ပြောလိုကတွယွ။ သူက “ မသိအောငွ နမယလွေဟော” “နငနွဲ့ ငါနဲ့ပဲ” တဲ့။ ကမူးရှူးတိုး ထွကလွာတဲ့ လသေံ။
မာနနွတကြ ကြှနမွစိတကြို ကြီးစိုးသှားပါပြီ။ ကြှနမွတို့ နှစ်ဦးတညွး ဆိုတဲ့ အသိ အပြငွ ဘယသွူမှ မသိအောငွ ထိနွးသိမွးထားရငွ ရတာပဲ ဆိုတဲ့ အသိက တွနွးအားပေးလိုကသွလိုပဲ။ ကြှနမွ သူ့ကို မော့ကြညွ့လိုကတွယွ။ သူ့မကြဝွနွးထဲမှာ မှငရွတာ က ရမကြ ။ ကြှနမွ ရဲ့ မောငွ ခရီးသှားပြီး ပြနလွာတိုငွး တွေ့ရတဲ့ အရိပအွငှေ့။ သူလိုခငှတွာ ကြှနမွရဲ့ ခနဓြာကိုယွ။ အခစွမွဟုတဘွူး။ ကြှနမွလိုခငှတွာလညွး သူ့ရဲ့ တဈခဏတာ အယုအယမှု့ ။ အပေး နဲ့ အယူပဲ လို့ စိတထွဲ မှာ ပေါလွာတဲ့ အတွေးက စိတဆွနဒြကို ရှေ့တဈလှမွးချင်ှး တိုးလာစပေါတယွ။ ထိတွေ့ မိနတေဲ့ အထိအတွေ့ကို မရှောငခွငှတွော့ဘူး။ ဆိတကြှယရွာ အရပြ မှာ ရှိနတယွေ ဆိုတဲ့ အသိက ခေါငွးထဲမှာကြီးစိုးနတယွေ။
သူ့ကို စေ့စေ့ကြညွ့ပြီး မေးလိုကတွယွ။ “နငွ အရမွးလုပခွငွှ နလေား..” လို့။ သူက မဆိုငွးမတွဘဲ “အေး” ဆိုပြီး ရှိုကသွံကြီးနဲ့ ပြနဖြှတယွေ။ “ဒါဆို သိငွဂြီ မသိစနေဲ့ … ဒီတဈခေါကပြဲ.. ငါ နငွ့ မယားငယွ မဟုတဘွူး.. ” လို့ကြှနမွပြနပြှောလိုကတွယွ။ ကြှနမွ အသံက တုနရွီ နပေါတယွ။ ခကြခွငွှးဆိုသလို ကြှနမွကိုဆှဲဖကလွိုကပြှီး သူ့လကတွှကေ ဝတထွားတဲ့ ကြှနမွရဲ့ ဂါဝနကြို ဆှဲမတယွ။ ကြှနမွနောကပျိုငွး တဈစိတတွဈနရောဟာ ဟာလာဟငွးလငွးလို ဖြစ်သှားတယွ။ ခါးထိ လိပတွကသွှားတဲ့ ဂါဝနအွောကြ လှမွးလှှိုပြီး တငပြါးတွကေို လှမွးကိုငတွယွ။ ခါး အသားကို ဖကဖြို့ ကြိုးစားတယွ။ ကြှနမွရုနွးလိုကပြှီး “ နငွ သနွ့ရှငွးရေးလုပြ အုံးဟ ဒီအတိုငွးတော့ မလုပခွငှဘွူး” လို့ ပြောလိုကတွယွ။ ကြှနမွအသံက ခပညွုညု ဖြစ်နသလေိုပါပဲ။ သူက ခကြခွငွှးပဲ ကြှနမွလကကြို ဆှဲပြီးအခနွးထဲကို ခေါသွှားတယွ။ ကြှနမွ လကထွဲက ကြောပိုးအိတကြ ကြမွးပေါကြို ဘုတခွနဲ ပြုတကြှ ကနှခွဲ့တယွ။
ရချိုးခနွးထဲက ရတဖြေဲဖြဲ ကသှံကို ကြားနရတယွေ။ တံခါးကို ပိတမွထားတော့ ကိုယတွုံးလုံးဖြစ်နတေဲ့ သူကြောပြငကြို နဲနဲ ပါးပါး မှငနွရတယွေ။ ဝတထွားတဲ့ ဂါဝနွ အငွကြှီကို အသာခွှတွ ခေါကပြှီး စာဖတွ စားပြဲပေါမွှာ သပသွပရွပရွပြ တငထွားလိုကတွယွ။ ရုတတွရကြ လိုအပရွငွ မှနမွှနဆွနဆွနွ ကောကယွူပြီး ပြနဝွတနွိုငဖြို့ ဆိုတဲ့သတိက ရှိနတေုနွးပါ။ အဝတအွစားခွှတွ ပြီးတဲ့အခွိနွ ရကသှေံတိတသွှားပြီး သူအပြငထွှကလွာတဲ့ အသံကို ကြားလိုကရွတယွ။ အခုကြှနမွကိုယပြေါမွှာ ဘရာနဲ့ အတွငွးခံဘောငွးဘီ ပါးပါးပဲ ရှိတော့တယွ။ သူ့ကို ကြှနမွလှညွ့မကြညွ့ရဲဘူး။

ဘရာ ကိုခွှတပြှီး စားပြဲပေါတွငပြှီးမှ အသကကြို ဝအောငရွှူသှငွးလိုကပြှီးမှ သူ့ကို လှညွ့ကြညွ့လိုကတွယွ။ တဘကဖြှူကြီးနဲ့ ရသေုတနွတေဲ့ သူ့ကို တွေ့လိုကရွတယွ။ ပြီးတော့တဘကကြို ကြမွးပေါလွှှတခွလှိုကတွယွ။ ဂငှကြစား ထားတဲ့ အတွကြ သူ့ကိုယွ ခနဓြာက အခွိးကကြ တောငွ့တောငွ့တငွးတငွး ပါ။ ပြီးတော့ တပိုငွးတစ တောငွ့တငွးပြီး တွဲလောငွးကနှတေဲ့ သူ့ရဲ့ နိမိတွ။ ကြှနမွတို့ နှစ်ယောကြ တဈယောကကြိုတဈယောကြ ကြညွ့မိတာ ခဏလောကြ ကြာသှားတယထွငပြါရဲ့။ သူက ကြှနမွဆီ ခတသွှကသွှကလွှောကလွာပြီး။ “နငွ့ကို ငါ အားမနာ တော့ဘူးနောွ” လို့ ပြောတယွ။ ပြီးတော့ ကြှနမွလကမွောငွးတွကေို ဖမွးကိုငပြှီး ကုတငပြေါွ တွနွးလှဲလိုကပြါတယွ။
နောကြ ကြှနမွခွထေောကကြို မပြီး အတွငွးခံကို ခပသွှကသွှကပြဲ ဆှဲခွှတလွိုကတွယွ။ ပြီးတော့ အဲ့ဒိအတွငွးခံကို သူ့မကြနွှာပေါွ အုပနွမွးပြီး ကြှနမွ ဘေး ကို ပစ်ခလှိုကတွယွ။ ဇာနားတပထွားတဲ့ အတွငွးခံဘောငွးဘီ ဖြူဖြူ လေးဟာ ကြှနမွ မကြနွှာဘေးမှာ ပုံခနဲ ကလှာတယွ။ အတွေ့အကြုံရှိထားသူမို့ ပေါငကြို အသာကားပြီး ခွထေောကတွှကေိုကြေးထား ပေးလိုကမွိပါတယွ။ ဘေး က ခေါငွးအုံးကို ယူပြီး ခေါငွးအောကြ ထိုးထညွ့ပြီး အုံးလိုကတွယွ။ အရာရာ ဟာ အလိုလို လုပမွိလိုကတွာပါပဲ။ သူက ကုတငပြေါတွကလွာပြီး ကြှနမွ ပေါငရွငွးကို ဖြဲလိုကတွယွ။ ပြီးတော့ စိုကပြှီးကြညွ့နတယွေ။ ကြှနမွဟာ က စိုစွတနွပြေီ ဆိုတာကို သိတယလွေ။ သူက ဆီးစပကြို လကနွဲ့ ပြတသွပပြှီး စိုစွတနွတေဲ့ ကြှနမွဟာရဲ့ နှုတခွမွးသားတွကေို လကခွှောငွးတွနေဲ့ စုနဆွနွ ပြတတွယွ။ ဆီးပုံးမှှေး ကိုခနှပြှီး နှုတခွမွးဘေးသားတွကေိုပဲ ဖယောငွးကပထွားခဲ့တဲ့ အတွကြ ကြှနမွဟာ က အမှှေးအမှှငကြငွးပြီး ပြောငခွှော နပေါတယွ။ သူ့ လကမွ နဲ့ အစေ့နရောကို ပြတသွပတွဲ့အခါ ကြှနမွရငထွဲ လှိုကဖြိုလာပါတော့တယွ။ မိနွးကလေး တဈယောကြ အဖို့ အဲ့ဒိလို အလုပခွံရရငွ ငှငွးပယနွိုငစွှမွး မရှိပါဘူး။ သူထိတွေ့လိုကတွိုငွး မကြစွေ့ကို မှိတလွိုကမွိတယွ။ သာယာမှုရဲ့ နိဒါနွး နဲ့ အတူ သှေးသားဆနဒြကလညွး တကကြှှလာပါတယွ။ သူ့လကကြို ဆှဲပြီး ရငသွားတွကေို ပြတသွပြ ဖိညှဈလိုကစွခငှပြေါတယွ။ ကြှနမွ ဝမွးဗိုကသွားကလှိုကခွနဲ လှိုကခွနဲ။
ရုတတွရကြ သူဖြဲကြညွ့တာကို သိလိုကတွယွ။ မကြစွေ့ဖြငွ့ ကြညွ့လိုကတွော့ သူ့အကြညွ့က ကြှနမွ မှတမွိခဲ့တဲ့ ခေါတွော တဈသောငွးအား။ ပြီးတော့ ကြှနမွ ပေါငွ တွငွးသားနှစ်ခုကို ဖိခလှိုကတွယွ။ ပြီးတော့ သူ့လကနွှဈဘကနွဲ့ ကြှနမွတငပြါးတွကေို ပငွ့ပြီး ကြှနမွ “ဟာ” ကို ငုံ့ပြီး နမွးပါတော့တယွ။
သူနမွးပုံကတဈမှိုး။ မကြှ့စေ့တွကေို မှိတထွားပြီး သူ့မကြနွှာနဲ့ ကြှနမွ ဟာ ကို ပြတတွာပါပဲ။ နှာခေါငွးနဲ့ ရှတခွနဲ မညအွောငွ နမွးတယွ ပါးတွေ နဲ့ ပြတတွယွ။ မေးနဲ့ ပြတတွယွ။ နှာဖူးနဲ့ ပြတတွယွ။ ကြှနမွ ဘာလုပမွိသလဲ သိလား။ ကော့ပေးမိပြီး သူ့မကြနွှာနဲ့ ပြနပြှနပြှီး ပြတလွိုကမွိတယွ။ ရိုငွးသှားသလို ပဲလားလို့ တွေးမိပမယွေ့ ထိနွးခွုပလွို့ မရလောကအွောငပြါပဲ။ သူနှမွးရှုံနတောကို ပီပီသသ မမှငရွပေးမယွ့ တဈခကြခွတဈခကြှ သူ့နှာခေါငွးနဲ့ ကြှနမွ အတွငွးသားကို တွနွးတွနွးပြီးတိုး တာကို ခံစားနရတယွေ။ ပြီးတော့ ပါးစပနွဲ့ ကြှနမွဟာ တဈခုလုံးကို အုပပြလိုကတွာပဲ။
သူ့ကိုကြှနမွ ကြညွ့မနတေော့ပါဘူး။ မကြစွေ့ပြနမွှိတပြှီး အထိတွေ့ကိုပဲ အာရုံထားလိုကြ တော့တယွ။ ပူနှေးစွတစွိုတဲ့ နူးညံ့တဲ့ အရာတဈခုက ကြှနမွ “ဟာ” တဈခုလုံးကို အုပစွှပထွားသလိုပဲ။ ပြီးတော့ နှုတခွမွးသားတွနေဲ့ အတွငွးသားကို ထိအောငပြှတသွတွ ထိုးစွနတေဲ့ သူရဲ့ လှှာကြမွးကြမွး။ ကြှနမွ စိတရွိုငွးတွေ ပေါကကြှဲ ထွကသွှားပါပြီ။ ဟဈအောပြှီး ညညွးလိုကမွိတယွ။ သူတဈခကြတွဈခကြငွုံစုပြ လိုကတွိုငွး တဈကိုယလွုံးတုနခွါ သှားပါတယွ။ လူလညွး မောဟိုကလွာပါတယွ။ ရပစွခငှသွေလားဆို တော့ သူ့ကို ဆကခွါဆကခွါ လုပစွခငှတွောပါပဲ။
အတောကြှာတော့ သူကရပလွိုကပြှီး အပြါပိုငွးကိုတကလွာတယွ။ ထောငမွတနွတေဲ့ နို့သီးခေါငွးလေးတွကေို တပြှတပြှှတနွဲ့ ငုံပြီး စို့ပါတော့တယွ။ ပြီးတော့ကြှနမွ ပါးတွကေိုလာနမွးတယွ။ ကြှနမွ “ဟာ” ရဲ့ အနံ့ကို ကြှနမွ ပြနရွလိုကတွယွ။ သူ့ နှာမှုတလွိုကတွဲ့လကေ ကြှနမွမကြနွှာကိုလာထိနတယွေ။ အနမွးတွရပသွှေားလို့ မကြစွေ့ဖြငွ့ကြညွ့လိုကတွော့ သူကလညွးကြှနမွကို ပြနစွိုကကြှညွ့နတယွေ။ သူ့မကြနွှာကို လကနွဲ့ ကိုငပြှီးပြတသွပလွိုကမွိတယွ။ ငတပြှတနွသလေိုပဲ။ ဒါနဲ့ “နငွ အရမွးငတွ နသလေား” လို့ မေးလိုကတွယွ။ ကြှနမွ အသံက ခပညွုညု ဖြစ်နသလေိုပါပဲ။ သူကလညွး “အေး” ဆိုပြီးပြနဖြှတယွေ။ နှစ်ယောကစွလုံးရဲ့ စကားသံတွကေ မောဟိုကနွတယွေ။
သူကကိုယကြိုမတလွိုကပြှီး ကြှနမွပေါငကြှားမှာ နရောယူလိုကတွယွ။ ရုတတွရကြ သတိရမိတာနဲ့ “ဟဲ့ နငွ့ဟာတွေ ငါ့အထဲ မထညွ့နဲ့နောွ ကလေးရသှားမယွ” လို့ စိတပြူပြီး ပြောလိုကမွိတယွ။ သူရုတတွရကြ တနွ့သှားတယွ။ စိတအွနှောငွ့အယှကြေ ဖြစ်သှားဟနပြဲ။
သူက ကုတငပြေါကြ ဆငွးပြီးတော့ အိပယွာဘေး ခုံအောကကြ အံဆှဲကိုဖြငွ့လိုကတွယွ။ တဈစုံတဈခုကို ထုတယွူလိုကပြှီး ကြှနမွဗိုကပြေါွ ပစ်တငလွိုကတွယွ။ အနီရောငွ ကြနဒွှနအွိတကြလေး တဈခု။ ပြီးတော့ ကြှနမွ ပေါငရွငွးတွကေိုဖီပြီး သူ့ ဟာ ကို ကြှနမွ ဟာ ထဲ ထိုးထညွ့လိုကပြါတော့တယွ။
သူ့တံတွေးတွနေဲ့ စိုစွတခွှောမှေ့နတေဲ့ ကြှနမွ ဟာ အထဲကို ရုတတွရကြ တိုးဝငလွာတဲ့ အခွိနမွှာ ရလိုကတွဲ့ ခံစားမှု့က အရာရာကိုလှတထွှကြ သှားစပေါတယွ။ မကြလွုံးတွကေို မှိတထွားလိုကမွိသလို ညညွးညူ အောဟွဈသံပငွ ထွကသွှားမိတယွ။ ဆီးစပနွှဈခု တဈခဏလောကြ ထိထားပြီးတဲ့ နောကမွှာတော့ သူက အားသှနခွှနစွိုကြ လုပပြါတော့တယွ။ နှစ်နဲ့ ခွီပြီး မရတာ ကြာပြီဖြစ်တဲ့ နူးညံ့တဲ့ ပြတတွိုကြ မှု့တွဟော ကြှနမွကို မိနွးမော သှားစခေဲ့ပါတယွ။ အဖနဖြနွ ပြတတွိုကတွဲ့ အရှိနဟွာ တိုးမှငွ့လာပြီးတဲ့ နောကြ ရုတတွရကရွပသွှားပါတယွ။ ပြီးတော့ လဈဟာ သလိုဖြစ်သှားလို့ မကြစွေ့ဖြငွ့ ကြညွ့လိုကတွော့ သူက ဒူးထောကပြှီး ရပမွိုးနတယွေ။ တောငွ့တငွးပြီးခါရမွးနတေဲ့ သူ့ဟာကို အိပယွာဖုံးဖြူဖြူနဲ့ ဆှဲသုတလွိုကပြှီး ကြှနမွ ဗိုကပြေါကြ ကြနဒွှနအွိပကြို လှမွးယူလိုကပြါတယွ။
ရုတတွရကြ မောငွ့ ရဲ့ အပြုအမူကို အမှတရွလိုကမွိတယွ။ သားသမီးမလိုခငှတွဲ့ အခါ ကြှနမွတို့က ကြနဒွှနသွုံးပါတယွ။ ဒါပမယွေ့ မောငွ က အလှှာခွားတာ မကိုကဘွူးတဲ့လေ။ သူစိတကြှနပခွေါနီးအထိ သဘာဝအတိုငွးပဲ။ ပြီးခါနီးပြီဆိုမှ သူက ကြနဒွှနကြိုစွပတွယွ။ ဒါဟာ ကြှနမွအတွကြ တော့ စိတကြို နှစ်ထားလိုကြ တော့ ဆိုတဲ့ အမှတသွငွကြတပေါပဲ။
သူက ကြှနမွအထဲ ပြနထွိုးထညွ့လိုကပြှီး ကြှနမွအပေါွ မှောကလွကြှ မိုးလိုကတွယွ။ ကြှနမွလညတွိုငွ နဲ့ ပါးတွကေို ရှှတခွနဲ နမွးလိုကပြှီး ပြောတယွ။ “ကောငွးလား.. “ တဲ့။ ယောကြှားတွဟော ဒီစကားကို အမြဲမေးတတကြှတယွ ထငပြါရဲ။ မငွဂြလာဦးညမှာ စကားကို ပထမဆုံးဒီ စကြားဖူးတဲ့ အခွိနကြ ကြှနမွမကြလွုံးတွကေို မှိတပြှီး တုံဏှိဘာဝေ နခေဲ့တယွ။ နောကပျိုငွးတော့ အလငွှးသငွ့သလို ပြနပြှောမိတယွ။ အိမထွောငသွကြ ရလာတော့လညွး စိတထွဲရှိတဲ့ အမှနအွတိုငွးပြနပြှော တတသွှားတာပါပဲ။
“… ကောငွးတယွ.. “ လို့ပြနဖြှလေိုကတွယွ။ ပြီးတော့ “နငွ အရမွးငတွ နသလေား.. “ လို့ သူ့ကိုကြညွ့ပြီး ထပမွေးလိုကတွယွ။ ဒီစကားကို ဘာ့ကြောငွ့ ကြှနမွ ထပခွါထပခွါ ပြောမိမှနွး မသိဘူး။ အခွားပြောခငှစွရာ စကားလညွး မရှိဘူး။ သူက ကြှနမွကို စူးစိုကကြှညွ့တယွ။ ပြီးတော့ ကြှနမွဘေးက နားကို နမွးပြီး ကပပြှောတယွ။ “နငွ့ကို – ခငှနွတော .. နငွ့ဟာကို စမှငကြတညွး က.. သိလား “ တဲ့။ ပြီးတော့ သူ့ဟာကို ဆှဲထုတပြှီး ဆောငွ့ခနဲ ပြနထွညွ့ပါတယွ။ သူ့ပေါငရွငွး နှစ်ခု ခတွ သံက ဖေါငွးခနဲထွကလွာတယွ။ ကြှနမွပါးစပကြ “အ” ခနဲအသံထွကသွှားတယွ။ ပြငွးထနလွှနွးတဲ့ ပြတတွိုကမွှု့ဟာ အထွဋထွိပြ အရသာကို ပေးလိုကတွာပါပဲ။ “နငွ့ – က – လို့ အရမွး ကောငွးတယွ .. “ ဆိုပြီး ထပပြှောတယွ..။ ထပဆွောငွ့တယွ။ ဖေါငွးခနဲ မညသွံနဲ့ အတူ စွတခွနဲ ဝငလွာတဲ့ အထိအတွေ့ဟာ ကြှနမွကို စွံ့အ နစပေေါတယွ။ ကြှနမွဘာမှပြနမွပြော တော့ဘဲ သာယာမှု့ကိုပဲ အာရုံစိုကြ နလေိုကပြါတော့တယွ။ နောကြ “နငွ့ကို တဈဆုံး… မယွ” တဲ့.. ။ .. အဲ့ဒိ တဈခွနွးပြောလိုကြ ပြီးတော့ ဆောငွ့ခကြတွှဟော မှနဆွနပြှီး ပြငွးထနလွာပါတယွ။ တဖေါငွးဖေါငွး မညနွတေဲ့ အသံ၊ သူ့ရဲ့ အားပြုသံ၊ သူ့ပါးစပကြ ပြောနတေဲ့ အယုတတ်အနတတ် တွနေဲ့ ကြှနမွရဲ့ ညညွးသူသံ တွကေ နားထဲ ဝငတွလှညွ့ မဝငတွလှညွ့ပါပဲ။ နောကဆွုံးပနွးတိုငရွောကြ သညွ့တိုငွ သူခရီးနှငပြှီဆိုတာ အတွေ့အကြုံအရ သိနတေဲ့ အတွကြ ကြှနမွလညွး စိတကြိုလှှတထွား လိုကပြါတော့တယွ။

အတနကြှာတော့ သူ့က အောဟွဈ ပြီး သူ့တဈကိုယလွုံး တုနခွါသှားပါတယွ။ ကြှနမွအထဲကို သူဟာကို အတငွးဖိသိပထွညွ့ထား ပြီးတော့ပေါ့။ ကြှနမွလညွး အောလွိုကမွိတယွ ထငပြါတယွ။ အတွငွးမှာ ပြညွ့ကပြပြှီး နရောယူထားတဲ့ သူ့ဟာနဲ့ အတူ ဖစွခွနဲ ဖစွခွနဲ နဲ့ စီးဆငွးလာတဲ့ ခံစားမှု့ကို ခံစား နရတယွေ။ တငပြါးအောကမွှာ ခံထားတဲ့ခေါငွးအုံးကို လကနွှဈဘကနွဲ့ ညှဈကိုငထွားရငွး သူ့ဟာကိုလညွး ဆကခွါဆကခွါ ညှဈ နလေိုကမွိတယွ။ တ “အငွး…” အငွး.. နဲ့ အသံထွကမွိသညပြါပဲ။ သညွ့နောကမွှာတော့ အိပခွနွး တဈခနွးလုံးကို လူသား နှစ်ယောကရွဲ့ အသကရွှူသံ ပြငွးပြငွးပဲ မငွးမူနပေါတော့တယွ။
အခွိနွ ဘယလွောကြ ကြာကြာ အထိ မောဟိုကြ မိနွးမောသှားမိမှနွး မမှတွ မိတော့ဘူး။ အမောပြလေို့ မကြစွေ့ဖြငွ့ကြညွ့လိုကတွော့ ကြှနမွကိုယပြေါမွှာ အိပယွာချင်းဖြူ တဈခုက တဈပိုငွးတဈစ ရောကနွတယွေ။ ဘေးကိုလှညွ့ကြီးလိုကတွော့ သူက ကိုယတွုံးလုံးနဲ့ ပကလွကကြှီး မှိနွးနတောကို တွေ့လိုကတွယွ။ သူ့ရငဘွတကြှီးက နိမွ့လိုကြ မှငွ့လိုကနွဲ့ ရှိနတေုနွးပဲ။ သူ့ဟာ ကြီးကတော့ ပြော့ခွနပေေါပြီ။ ပြနသွငွ့ပြီဆိုတဲ့ အသိနဲ့ ကုတငပြေါကြ နအသောထလိုကတွယွ။ တုပခွညှထွားပြီး သုတရွညဖြှူဖြူတွေ ပြညွ့နတေဲ့ ကြနဒွုံးက ကြမွးပေါမွှာ ။ အိမထွောငသွညွ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကြှနမွအတွကြ သူ့သုတရွညပြမာဏ မနညွးဘူးဆိုတာ ရယွ ခဲပြဈနတေဲ့ အတွကြ အတောကြှာပြီဆိုတာရယကြို အတတသွိလိုကတွယွ။
ရချိုးခနွးထဲ ခပသွှကသွှကြ ဝငလွိုကပြှီး အောကပျိုငွးတဈခုလုံးကို ရလေောငွးခလှိုကတွယွ။ ဆောငွ့ကြောငွ့ထိုငပြှီး သူ့ဟာ အကြှငွးအကနှတွှမှေား ကနှအွုံးလိမွ့မလားဆိုပြီး ညှဈခကြှညလွိုကပြမယွေ့ ဘာမှ ထွကမွလာဘူး။ ကြနဒွုံးသုံးခိုငွးမိလို့ တောပြါသေးရဲ့ လို့ ကိုယွ့ဖာသာကိုယွ တွေးလိုကမွိတယွ။ ပြနထွ လိုကတွော့ ပေါငတွှငွးသားတွကေ တော့ ကြိမွးနတယွေ။ စိတထွဲက “စောကကြောငွ” လို့ ကြိမဆွဲလိုကမွိတယွ။ ရုတတွရကြ မောငွ့ကို သတိရလိုကမွိတယွ။ “ခစွှ အတွကြ အပြညွ့စု ထားတယွ” ဆိုတဲ့ စကားနဲ့ အတူ မောငွ့ရဲ့ ပထမဆုံးသော အခစွှ ကြမွးကြမွးတွကေ ကြှနမွကို တုနလွှုပခွဲ့ စဖေူးပါတယွ။ ကိုယွ့ကိုယကြိုယွ မုဒိမွး အကငွှ့ခံနရသလေားလို့ ထငရွလောကအွောငွ မောငွ့ရဲ့ ကြမွးတမွးမှု့တွေ၊ ရှုပပြှ လှတလွပြ တဲ့ ဟိုတယအွခနွး၊ နာကငှမွှု့ ရောယှကနွတေဲ့ သာယာမှုမိနွးမောမှု့ တွေ၊ လမွးလှောကရွ ခကလွောကအွောငွ ကြိမွးစပနွတေဲ့ စေးကပကြပြ ပေါငတွှငွးသားတွေ၊ နောကနွေ့ မနကြ အိပယွောထ တဲ့ အခါ ကြှနမွ ဟာ ထဲက ပြနထွှကကြလှာတဲ့ မောငွ့ ရဲ့ ခဲပြဈနတေဲ့ ဟာတွေ နဲ့ ညှီစို့စို့ အနံ့ပြငွးပြငွး တွေ ဟာ တဈသကစွာ အမှတရွစရာ ပြားရညဆွမွး နေ့ရကတွှေ ဖြစ်ခဲ့ဖူးပါတယွ။
ကြှနမွ ရချိုးခနွးက ပြနထွှကလွာတော့ သူက ကုတငပြေါမွှာ ငုတတွုတကြှီး ထိုငနွတယွေ။ သူ့ဟာက ခပမွတမွတပြှနဖြှဈနတောကို သတိပြုလိုကမွိတယွ။ သူ စွမွးနိုငွ နတေုနွးပဲ လို့ အတွေ့အကြုံက ပြောပြတယလွေ။ ကြှနမွ မငွဂြလာဦး ညတုနွးက မောငကြ လေးခွီလေးမောငွး အစွမွးပြတာကို ကြုံခဲ့ဖူးတာကိုး။
“ဟဲ့ လကစွလကနွတွေ ရှငွးလိုကအွုံး” လို့ ပြောလိုကပြှီး စားပြဲပေါတွငထွားတဲ့ အဝတအွစား တွကေိုယူလိုကတွယွ။ သူ့ကို ကြောပေးရငွး အရငဆွုံးဝတမွိတာတာ ဘရာစီယာပါ။ ကြှနမွနောကကြှောကို သူကြညွ့နတယဆွေိုတာ သိနတယွေ။ အတွငွးခံ ဘောငွးဘီကို ဝတပြှီးတော့ သားရကြေိုးကို အသာဆှဲပြီး ဖတခွနဲမညအွောငွ ပြနလွှှတလွိုကမွိတယွ။ ဂါဝနွ အငွကြှီကို စွပဝွတလွိုကပြှီး မှနတွငခွုံဘကကြူးကာ ခေါငွးဖြီးပြီး အလှအနညွးငယွ ပြငလွိုကပြါတယွ။ ဒီအခွိနအွထိ သူက ကုတငပြေါမွှာ ပဲ ထိုငပြှီး ကြှနမွလုပသွမှှကို အရသာခံကြညွ့နတေုနွးပဲ ဆိုတာကို သိနတယွေ။ တကယတွော့ သူ့ကို ကြှနမွ မှူဆှယမွိမှနွးမသိ မှူဆှယနွလေိုကြ မိတယွ ဆိုတာကို ကြှနမွ ဝနခွံရမှာပါပဲ။ ကြောပေးထား ပမယွေ့ သူစိတွ ထ နတေုနွးပဲ ဆိုတာကို သိနတေဲ့ အတွကြ နောကကြနမှေား ငါ့ကို ဆှဲဖကလွိုကလွေ မလား ရယလွို့ တွေးမိပါ သေးတယွ။ သူက ဘာမှ မလှုပရွှားခဲ့ပါဘူး။ သူက လှုပရွှားခဲ့ လှှငလွညွး …
“ငါပြနတွော့မယွ” လို့ ပြောလိုကတွော့ သူကလိုကပျို့ပေးမယဆွိုပြီး အဝတအွစား ထဝတတွယွ။ ကြှနမွလညွး ဧညွ့ခနွးထဲ ထွကပြှီး သူ့ကို ထိုငစွောငွ့နလေိုကတွယွ။ သူထွကလွာတော့ နှစ်ယောကသွား အပြငထွှကခွဲ့ကြတယွ။ စငွကြှနလွမွးတဈလှောကြ သူ ကြှနမွနောကကြ တိတတွဆိတလွိုကလွာခဲ့တယွ။ တငပြါးအတွငွးသား တွဟော ကြိမွးနတေဲ့ အတွကြ လမွးကို ပုံစံမပကြအွောငွ သတိထားလှောကြ နရပေါတယွ။ ဓါတလွှခေါးထဲ ကထွကလွို့ အပြငတွံခါးဝရောကသွညအွထိ စကားတဈခွနွးမှ မပြော မိကြသလို မကြနွှာချင်ှးဆိုငတွောငွ မကြညွ့ဖြစ်ကြဘူး။ တံခါး ဖြငွ့ပေးတဲ့ အခါကမှှ သူက ကြှနမွကို ကြညွ့ပြီး ပြောတယွ။ “ငါ.. နငွ့အိမွ အထိ ကားနဲ့လိုကပျို့ပေးမယလွေ….“ တဲ့။ ကြှနမွ ဒိထကပျိုပြီး မပတသွကခွငှတွာတော့ အမှနပြါ။ “မပို့နဲ့ ရတယွ၊ ဘဈစကားနဲ့ ဆို လေးဆယွ့ငါးမိနဈပဲ.. “ ပြနပြှောလိုကတွယွ။ တဈခဏတာ မကြလွုံးချင်ှး စုံမိလိုကခွှိနမွှာ ကြှနမွ သတိပြုလိုကမွိတာက သူ့မကြဝွနွး ထဲက တောငွ့တမှု့တွပေါ။ နောကပြှနမွကြညွ့တော့ဘဲ ဘဈစကားဂိတဘွကြ ထွကလွာခဲ့လိုကတွယွ။ ကားကလညွး အခနွ့သငွ့ရောကလွာတာနဲ့ မီအောငွ ပြေးတကပြှီး ရတဲ့ နရောထိုငခွလှိုကတွယွ။ ကားက အတောခွှောငပြါတယွ။

မှနပြှတငွးကနေ တရိပရွိပြ ပြေးလှှားနတေဲ့ အိမတွှနေဲ့ သဈပငတွှကေို ငေးကြညွ့ရငွး ခံစားမှု့ ပေါငွးစုံကို ခံစားနရပေါတယွ။ စိုးရိမကြှောငွ့ကြမှု့ ကိုလညွးခံစားရသလို ကြနပြေ နှစ်သိမွ့မှု့ကိုလညွး ခံစားရတယွ။ ကိုယွ့ကိုယကြို အပြဈသား တဈယောကလွို လညွး ခံစားမိသလို လှတလွပြ မှု့ကိုလညွးခံစားနရတယွေ။ သိငွဂြိ့ ကိုလညွး အရမွးပဲ အားနာမိတယွ။ ကြှနမွ သဈစာပကြမွိပြီလား။ သူတို့ တတွေ အဆငပြှကြေ ပါစေ လို့ တိတတွစိတွ ဆုတောငွးလိုကမွိပါတယွ။ တကယတွော့ တဈခဏ တာ အခွိနအွတွငွးမှာ ဘယလွိုမှ မမှောမွှနွးထားတဲ့ အလုပတွှကေို လုပလွိုကမွိ တာကို ကြှနမွကိုယွ ကြှနမွအံ့ဩ မိတာပါပဲ။ ဆောငွ့စညွးမှု့တွေ သဈစာတရားတွေ နဲ့ ဂုဏသွိကခြါ တွေ ဟာ အခွိနတွိုတွငွး ကြမှေ ပြောကပြကြှ သှားခဲ့ပါပြီ။ ဒါပမယွေ့ နောငတွ ဆိုတာမှိုး မဖြစ်မိတာတော့ အမှနပြါပဲ။ ဘယလွိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် နောငမွှာ သူ့ကို ရှောငရွ တော့မယွ ဆိုတာကိုတော့ ကောငွးကောငွး နားလညွ ထားပါတယွ။
သတိရမိတာနဲ့ နာရီကို ကြညွ့လိုကပြါတယွ။ ညနေ ငါးနာရီ လေးဆယွ့ ငါးမိနဈ…. တောငွ ရှိပြီပဲ။
ပြီးပါပြီ


ဆကလြကဖြတရြှုရန် ကြှနတ်ောတ်ို့ဆိုဒလြေးမှာနေ့စဉြ ဝငရြောကဖြတရြှုနိုငပြါသည်။ အားပေးမှုကို ကြေးဇူးတငပြါသည်။