ဒီစာအုပလြေးကတော့ စာဖတသ်ူတို့ အကြိုကတ်ှေ့စမယေ့ြ ဇာတလြမ်းကောင်းလေးတဈခု ဖြစ်ပါတယ်။ အောကတ်ှင် ဆကလြကဖြတရြှုပါ…
ကိုဘခကန်ှင့ြ အပါယကြှောကသ်ော အမှနလြေးများ
ရေးသားသူ – ကိုဘခကျ
(အခစွတ်ကျကသိုလ် မှကြှန်းညို ဖိုရမတ်ှင် အစအဆုံး ရေးသားတငဆြကသ်ည်။)
ကြုပန်ာမညကြ ဘခကြ။ အသကကြ ၄၃။ အလုပအြကိုငကြ သင်ျဘောသား။ သင်ျဘောသားဆိုတော့ ဘီယာဗိုကကြလေးနဲ့ပေါ့ဗွာ။ ထိပကြလေးကလည်း နည်းနည်းပြောငခြငွတ်ာပေါ့။ အရပကြ ၅ ပေ ၄။ သင်ျဘော စလိုကတ်ော့ ၁၈ နှစ်၊ ၁၀ တန်းအောငပြှီးခါစလေး။ အသကြ ၃၀ လည်းကြရော ပိုကဆြံလေးလည်း စုမိ၊ အတွေ့အကြုံကလည်းစုံ၊ မိဘတွကလေည်း ဆုံးပါး၊ တဈဦးတည်းသော သားလေး ကြုပ် လောကအလယမြှာ တဈယောကတ်ည်းပေါ့။ မှေးရာဇာတိ မှလတေလြည်း မပြနခြငွတ်ာနဲ့ ရနကြုနမြှာပဲ အခွခမွေယဆြိုပြီး လိုကရြှာရင်းနဲ့ ဒီရပကြှကထြဲက ထောင့ခြှံလေးကို ဝယဖြစ်ခဲ့တာ။
ဝနထြမ်းအများစုနတေဲ့ ရပကြှကကြလေးဆိုတော့ အေးအေးဆေးဆေး တိတတ်ိတဆြိတဆြိတ် ငှိမ်းငှိမ်းခမွြးခမွြးပါပဲ။ ပေ ၄၀ ပေ ၆၀ အကြကလြေးထဲမှာ ၂၅ ပေ ၃၅ ပေ နှစ်ထပတ်ိုကလြှလှလေး တဈလုံးဆောကြ၊ အိမရြှေ့မှာ အလှပန်းပငလြေးတွစေိုကြ၊ ဘေးနဲ့နောကမြှာ သီးပငစြားပငလြေးတွေ စိုကထြားတော့ တဈခွံလုံး အုံ့အုံ့ဆိုင်းဆိုင်း ဝဝဆေောဆာနဲ့နချင်ေစြရာလေးပါ။ ထမင်းခကြဖြို့နဲ့ ခွံကိုပြုစုဖို့ နယကြ ဆှမွေိုးနီးစပတ်ဲ့ ဇနီးမောငန်ှံ ရောကလြာပြီးကတည်းက ကြုပရြဲ့ဘဝဟာ အေးခမွြးပြည့စြုံသှားပါပြီ။ စိတကြှိုကလြိုင်းရရင် ၆ လတဈခေါကလြောကလြိုကလြိုကြ၊ စိတမြပါရင် ၆ လလောကန်ားလိုကန်ဲ့ ဘဝကို အေးအေးခမွြးခမွြး ဖြတသ်န်းနရင်ေးနဲ့ တဈနေ့……..။
———————————————
ကြုပရြဲ့အိမ် ညာဘကကြ ဘေးအိမမြှာ မိသားစုကလေးတဈစု နတယ်ေ။ သူတို့က ကြုပ် အိမဝြယပြှီး ၃ နှစ်လောကမြှာ ဒီအိမလြေးကိုဝယပြှီး ပြောင်းလာကြတာ။ မိသားစုက ၃ ယောကထြဲ။ လငမြယားနှစ်ယောကန်ဲ့ သမီးကလေး တဈယောကြ။ အမွိုးသားက ရုံးတဈရုံးမှာ စာရေးကြီး။ အခုတော့ အရာရှိဖြစ်နပြေီ။ အမွိုးသမီးက စွေးမှာ အထညဆြိုင် ဖြင့ထြားတယ်။
ပြောင်းခါစတုန်းက သူတို့သမီးလေးက ကြောင်းတောင် မနသေေးဘူး။ သူတို့ခွံထဲ ပြေးဆော့လိုကြ ကြုပခြှံထဲ ပြေးဆော့လိုကန်ဲ့။ ခွံစည်းရိုးကလည်း ဝါးလုံးသုံးလုံးပဲ တန်းခတထြားတာဆိုတော့ ကလေးအတွကြ ငုံ့စရာတောင် မလိုပဲ တန်းဝငလြို့ရတာကိုး။
ကြုပ် သင်ျဘောတဈခါဆင်းတုန်းက ဝယပြေးဖူးတဲ့ ဘဘေီဒေါအရုပကြှီးဆို အခုထိ သူ့အခန်းထဲမှာရှိတုန်း။ သိဆို အပေါထြပ် ကြုပအြခန်းက လှမ်းကြည့်ရြင် သူ့အခန်းကို တန်းနတောကိုး။ အခုတော့ နှစ်တွပြေောင်းလို့ မကြစြိရှေ့တင် ကြီးလာလိုကတ်ာ ၁ဝ တန်းကြောင်းသူကြီးတောင် ဖြစ်နပြေီ။
——————————————-
အဲဒီနေ့က မိုးမရှာ လမတေိုကပြါဘူး။ မိုးရာသီမှာ နကြေဲကြဲတောကပြူတော့ လှောငပြှီး ခွှေးပျိုကပြှိုကြ ကရွတဲ့ နေ့ပါပဲ။ နေ့လညစြာစားပြီး ပငွြးပငွြးရှိတာနဲ့ အိမပြေါထြပကြ အိပယ်ာပေါတ်ကလြှဲလိုကတ်ာ ဘယလြိုအိပပြွောသ်ှားမှန်း မသိလိုကဘြူး။ ပူလို့လန့န်ိုးတော့ cabin ခန်းထဲမှာလိုလို engine ခန်းထဲမှာလိုလိုနဲ့။ ခဏထထိုငပြှီး ရလေေး နည်းနည်းလောကြ သောကတ်ာတောင် အသကရြှူ မဝသေးတာနဲ့ ပြူတင်းပေါကလြေးဖြင့မြယဆြိုပြီး လိုကကြာလေးကို အဟ……
နုနုတင်။ ၁၀ တန်းကြောင်းသူလေး။ ရှိမှ ၅ ပေ၊ ပေါင် ၉၀၊ ၂၈-၂၄-၃၀။ ဟုတတ်ယ် သေးသေးလေး။ သူ့အခန်းထဲမှာ ပကလြကကြလေး အိပပြွောန်တော။ အခွိနကြ ၃ နာရီခွဲလောကြ။ နကေ သူတို့အိမပြှတင်း အထကန်ားလေးမှာဆိုတော့ အခန်းထဲက အရာအားလုံးက ကြကကြှကကြှင်းကြင်း။ ခွာတိတမြလေး အိပပြွောန်တော အင်ျကြီနဲ့ထမိနကြ ဘေးနားမှာ။
မှငကြှင်းပိုကောင်းအောင် ဘီဒိုထဲက မှနပြှောင်းကိုထုတပြှီး အနီးကပဆြှဲပြီး ကြည့်လြိုကမြိတယ်။ ရှငမြီး အဖြူရောငလြေးက နို့သေးသေးလေးတွကေို ဖုံးထားတယ်။ ပငတ်ီက ပန်းရောငလြေး။ ရှေ့မှာ Micky mouse အရုပလြေးနဲ့။ အသားလေးက ဖြေးနတေော့ ရငသ်ားအထကပျိုင်းနဲ့ ပေါငတ်နကြလေးတွကေ မှှေးညှင်းနုလေးတွနေဲ့ အကြောစိမ်းလေးတွကေို ကြည့်ရြင်း မှငတ်ကမြိနတေုန်း။ ဂလောင် ဂလောင် ဂလောင် ဆိုတဲ့ ခေါင်းလောင်းတီးသံနဲ့အတူ
” နုနုရေ ဟေးနုနု”
ဆိုတဲ့ ခေါသ်ံကို သူတို့အိမရြှေ့ ခွံစည်းရိုးတံခါးကနေ ကြားလိုကရြတော့ နုနုလည်း လန့န်ိုးသှားပုံရတယ်။ အပေါကြ တီရှပလြေး ထပဝြတ်၊ ဘေးက ထမိနလြေး ကောကစြှတပြှီး အပြငကြို အပြေးကလေး ထွကသ်ှားလရေဲ့။ ခွံစည်းရိုး သဈသားတံခါးရဲ့ အပြငဘြကမြှာ သူနဲ့ ရှယတ်ူ ကောငမြလေး တဈယောကြ။ လှယအြိတကြလေးနဲ့ မတတ်တရြပလြို့။ သူလေးက နည်းနည်းညိုပမယေ့ြ အသားလေးကို ဝင်းနတောပဲ။
နုနုလည်း ခတထြားတဲ့ သော့ခလောကကြို ဖြင့ပြေးလိုကပြှီး ရယရြယပြှုံးပြုံးနဲ့ နဈယောကသ်ား အိမထြဲဝငပြှီး နုနုရဲ့အခန်းထဲ ရောကလြာကြတယ်။ နုနုက လှယအြိတထြဲက စာအုပလြေးတဈအုပ် ထုတပြေးလိုကတ်ော့ ဟိုကောငမြလေးက စာထိုငကြူးလရေဲ့။ ခဏနတေော့ သူ့လှယအြိတထြဲက Phone လေးထုတပြှီး သူတို့နှစ်ယောကြ ခေါင်းချင်ြးဆိုငသ်ှားတယ်။ ခေါင်းနှစ်လုံးကြားက screen ကို zoom ထပဆြှဲလိုကတ်ော့ spymintar တဲ့။ သှောြ သူတို့က sex movies ကြည့်န်ကြတောကိုး။ နှစ်ကားလောကြ ကြည့်ပြှီးတော့ နောကြ screen တဈခု ပြောင်းသှားတယ်။ အခစွြ တကျကသိုလဆြိုပဲ။ ဒီတဈခါတော့ love story ဖတတ်ာ။ နုနု တဈယောကတ်ည်း ဆကဖြတပြှီး ဟိုကောငမြလေးကတော့ စာဆကကြူးနလရေေဲ့။
စာကူးပြီးတော့ သူတို့နှစ်ယောကြ စကားတွေ ထိုငပြှောနတယ်ေ။ ဘာအကြောင်းပြောသလဲ မသချော ပမယေ့ြ တဈယောကန်ဲ့တဈယောကြ ထုလိုကြ ရိုကလြိုကဆြိုတော့ ရှကစြရာ အကြောင်းတွေ ပြောပုံရတယ်။ သူတို့ဘာပြောလဲ ဆိုတာလည်း အရမ်းသိချင်လြာမိတယ်။ ညနေ ၅ နာရီခွဲတော့ နုနုအဖေ ပြနရြောကလြာပြီး ဟိုကောငမြလေးလည်း ပြနသ်ှားတယ်။
ကြုပလြည်း ဘယလြိုခဉွြးကပရြင် အဆငပြှမလေဲလို့ စဉြးစားနမေိတယ်။ အဆငပြှရင်ေ ကောင်းရဲ့၊ မပြရင်ေ သကင်ယမြုဒိန်းကလည်း နာမညကြှီးနတော။ တဈခါတည်း mosco ရောကလြို့ကတော့ ကိုယပြါ အဖြင့ခြံရမှာဆိုတော့ တောတ်ောကြှောကန်တယ်ေ။ စားရမှာကလည်း တထုတထြုတ် ပစ်ရမှာလည်း နှမှောစရာ။ စဉြးစားရင်း အကြံတဈခုရတာနဲ့ Singapore က စိုးအောငကြို လှမ်းခေါလြိုကတ်ယ်။ သူက ကိုယတ်ှထကြေ junior Captain ဖြစ်ပြီးမှ Superintendent လုပန်တော၊ သူ့ပဲ အကူအညီတောင်းမယ်။
“Hello”
” ဟေးညီ ကိုစိုးလား”
“ဟုတကြဲ့ ဘယသ်ူလည်းမသိဘူး ခငဗြွ”
“ကိုယပြါ ကိုဘခကြ”
“ဟာ အဈကိုကြီး ဘယရြောကန်တောလဲ ဘယကြနခေေါတ်ာလည်း အခု”
” မှနမြာပြညကြ ခေါတ်ာလကြော မင်း နာမညကြှီး သတိမထားမိဘူးလား”
” ဆောရီး အဈကိုကြီးရာ။ ဘာလိုချင်လြို့လဲ ဘာလုပပြေးရမလဲ ပြော”
သင်ျဘောသား အချင်ြးချင်ြးက အဲဒီလို ခစွဖြို့ကောင်းတာဗွ
” အေး အဈကို့ကို ပစ်စည်းလေး တဈခုလောကြ ရှာဝယပြှီး ထည့ပြေးလိုကပြါကြာ”
“ဟုတ် အဈကိုကြီး ဘာပစ်စည်း လိုချင်တ်ာလဲ”
“Spy Bluetooth Headset Transmitter လေးပါကြာ၊ Headset က တဈခုဆိုရပြီ၊ transmitter ကတော့ ၂ ခုထည့ပြေးလိုကြ”
“ဟုတကြဲ့ပါ အဈကိုကြီး။ ကြှနတ်ောြ ဒီတဈပတ် အတွင်း ရောကအြောင် ပို့ပေးလိုကပြါ့မယ်”
” အေး ညီ ကြေးဇူးပဲနောြ။ ပြီးရင် အဈကို့ကို ဘယလြောကကြသွလဲ ပြောလိုကပြါ။ အဈကို မင်း acc ထဲကို လှဲပေးလိုကမြယ်။ လိပစြာကတော့ viber နဲ့ပဲ ပို့ပေးလိုကတ်ော့မယ်”
“ဟုတ် အဈကိုကြီး”
ဗုဒျဓဟူးနေ့ကမှာတဲ့ ပစ်စည်းလေးတွေ သောကြာနေ့ ညနကြတေော့ ရောကလြာပါတော့တယ်။ transmitter လေးနှစ်လုံးကို Charging သှင်း၊ Headset လေးနဲ့ pair testing လုပပြှီးတဲ့ အခွိနမြှာတော့ သုံးဖို့ အဆငသ်င့ဖြစ်နပေါပြီ။
——————————————-
စနေ တနင်ျဂနှေ နှစ်ရကလြုံးက နုနုတို့အဖေ ရုံးပိတတ်ော့ အရာရာအားလုံးဟာ ပုံမှနပြါပဲ၊ တနင်ျလာနေ့ မနကမြှာတော့ နုနုက ၆ နာရီခွဲ ကြောင်းသှားပါတယ်။ ၈ နာရီကြတော့ သူ့အဖေ ထမင်းခွိုင့န်ဲ့ အိတတ်ဈလုံးဆှဲပြီး ရုံးထွကသ်ှားပါတယ်။ ၉ နာရီ ကြတော့ နုနုအမေ ထမင်းခွိုင့ြ တဈလုံး နဲ့ ဆိုငထြှကသ်ှားပါပြီ။ သူတို့အိမလြေး တိတဆြိတပြှီး ကနွခြဲ့ပါတယ်။
မောငထြူး ခွံပြငမြှာ ရလေောင်းနပြေီး မယမြှ နောကဖြေးမှာ ဟင်းခကြန်တေဲ့အခွိန် အားပြည့်နတေဲ့ transmitter လေးတဈခုကိုယူပြီး နုနုတို့ ခွံထဲကို လှဈကနဲဝင် သူ့အခန်းအောကကြ ဆင့တ်န်းလေးပေါမြှာ တငပြှီး လှဈကနဲ ပြနထြှကလြာခဲ့ပါတယ်။ ၁၂ နာရီကြောကြွောြ ကြုပထြမင်းစားနတေဲ့ အခွိန် နုနု ကြောင်းက ပြနရြောကလြာတယ်။ အဝတလြဲ ထမင်းစားပြီး လှယအြိတကြလေးနဲ့ ပြနထြှကသ်ှားတာ တွေ့လိုကတ်ယ်။
ကြုပသ်တိထားလိုကမြိတာက သူ့ကြူရှငကြ တနင်ျလာ ဗုဒျဓဟူး သောကြာ ၁ နာရီကနေ ၃ နာရီ ဆိုတာပဲ။ ၃ နာရီ ကြောကြွောလြောကြ နုနုပြနရြောကလြာတယ်။ ဒီနေ့တော့ အဝတအြစားလဲပြီး မအိပတ်ော့ပဲ စာထိုငကြှည့န်တောကို ကြုပအြခန်းကနေ လှမ်းမှငန်ရတေယ်။ ကြုပအြခန်းက ဇီးမှနတ်ှေ တပထြားသလို လိုကကြာ အထူတွပေါ တပထြားတော့ ကောငမြလေးက အိပခြွိနကြလှဲရင် သူ့ ပြတင်းတံခါးကို ပိတလြေ့ မရှိပါဘူး။ ၃ နာရီ ခွဲလောကကြှတော့ ဟိုတဈနေ့က ကောငမြလေး ရောကလြာပြနတ်ယ် လှယအြိတကြလေးနဲ့ပဲ။ နုနု နဲ့ အတူတူ အခန်းထဲဝငလြာတဲ့အခွိန် ကြုပကြလည်း Headset လေး ခေါင်းပေါြ ခွိတပြှီးပြီ။
“သင်းမှှေး နင် ကြူရှငမြလာတာ ဆရာမက မေးနတယ်ေ”
” အေးဟယ် ဒီနေ့ ကိုကိုက လမ်းမှာ အတင်းလာခေါတ်ာနဲ့ ပါသှားတာ”
“အဲဒါကြောင့ြ နင့ကြို ဒီခန်းက ကောငတ်ှနေဲ့ မတွဲပါနဲ့လို့ ပြောတာ။ သူတို့က စာကို စိတဝြငစြားတော့တာ မဟုတဘြူး။ ဗုဒျဓဟူးနေ့က အဲလိုပဲ။ နင် ရုပရြှငရြုံ ပါသှားပြီး အနိုကခြံရပြီးပြီ မဟုတလြား”
” အေးပါဟယ် ငါလည်း ဥမျမာမှင့ြ အလိုးခံရတဲ့ အကြောင်း ကြားပြီးကတည်းက စမ်းကြည့်ခြငွလြို့ပါ”
“ဒါကြောင့ြ နင် ဒီခန်းကကောငကြို သှားကြိုကတ်ာကိုး”
” အေး ငါ့ကို စာအုပပြေးပါဦး ဒီန့သငတ်ဲ့စာတွေ ကူးရအောင်”
” ရော့ နငဒြီနေ့ ဘယသ်ှားတာလဲ”
“ကိုကိုက ဒီနေ့ တည်းခိုခန်း ခေါသ်ှားတာ”
“ဟင် ဒါဆို နင် နင်…..”
” အေး ဒီနေ့ ကိုကိုက ငါ့ကို လိုးတယ်”
“တကယ်……….”
” အေးပေါ့ ၂ ခွီတောင်။ ဒါတောင် ထပလြုပြဦးမယ် ပြောနတော အခွိနမြရတော့လို့ အတင်းတောင်းပနပြှီး ပြနလြာရတယ်”
“ဘယလြိုနလေဲဟင်”
“နငစြိတဝြငစြားသှားပြီ မဟုတလြား ”
” အေး နင့ြ အတွေ့အကြုံလေး နည်းနည်းလောကပြှောပြစမ်းပါဟယ်”
” နငသ်ိတဲ့အတိုင်းပဲ သူက Repeater ဆိုတော့ အဲဒီကိဈစတွမှော အတွေ့အကြုံ တောတ်ောြ ရှိတယဟြ။ ဟိုနေ့ကလည်း ငါ့ကို ရုပရြှငရြုံခေါပြှီး နိုကတ်ာ။ ငါလည်း အလိုးမခံရုံတမယပြဲ အရညတ်ှရှေှဲပြီး ခကြခြငွြး အလိုးခံချင်စြိတတ်ောင် ပေါကတ်ယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ ဒီနေ့ သူခေါတ်ော့ ငါလည်း အလိုးခံရမှာ သိသိနဲ့ မငှင်းနိုငပြဲပါသှားတာ။ တည်းခိုခန်းရောကတ်ော့ ငါ့ကိုနမ်းပြီး အင်ျကြီတွေ ခွှတတ်ယ်။ ပြီးတော့ ပိပိကို နမ်းလိုကြ၊ အစိလေးကို စုပလြိုကြ၊ လွှာလေးနဲ့ ပိပိထဲထိုးသှင်းလိုကြ၊ ပိပိပေါြ ဝလုံးလေးတွေ ရေးလိုကန်ဲ့ နောကဆြုံး ငါ့စအိုပေါကြို လွှာနဲ့ အလကြခြံလိုကရြတဲ့အခွိနမြှာ ဘယလြိုမှ မနနေိုငတ်ော့ပဲ ပြီးသှားတယ်”
“ဟယ် ဘာမှ မလုပရြသေးပဲနဲ့”
” အေး ပြီးတော့မှ ကိုကိုက သူ့လီးနဲ့လိုးတာ။ ပထမတော့ မဝငဘြူး ဖြေးဖြေးချင်ြးသှင်းမှ ဝငတ်ာ”
“နငမြနာဘူးလား”
“သူ့လီး တဝကလြောကတ်ော့ ဝငပြှီးတော့ အတောြ နာတယ်။ အဆုံးထိသှင်းလိုကတ်ော့ စူးကနဲ တဈခကြဖြစ်သှားတယ်။ နောကတ်ော့ သူက အရမ်းဆောင့တ်ော့တာပဲ”
” အဲဒီတော့ရော မနာဘူးလား”
“မနာတော့ပဲ ကောင်းသှားတာ။ ပထမ တခြီ သူပြီးတော့ ငါက ၂ ခါတောင် ပြီးသှားတယ်”
“ဒါနဲ့ နင့ကြို ၂ ခါတောင် လုပတ်ာဆို…”
” အေးလေ နောကတ်ဈခါကြတော့ ကိုကိုက ပုံစံအမွိုးမွိုးနဲ့ အကြာကြီး လိုးတာ။ ငါ့မှာ ၃ ခါတောင် ပြီးရတယ်”
“ဒါကြောင့ြ နငလြမ်းလွှောကတ်ာ တမွိုးဖြစ်နပေါတယလြို့”
” အေး နည်းနည်းနာနလေို့ ။ ဟဲ့ နငရြော မခံကြည့်ခြငွဘြူးလား။ ငါ့ကိုကိုရဲ့သူငယခြငွြး ဒီခန်းထဲက ကောငတ်ဈကောငကြ နင့ကြို သဘောကလွို့တဲ့”
“ငါကြောကတ်ယဟြ”
” အဲဒါဆိုလည်း ငါတို့အခန်းထဲက နင့ကြို ရည်းစားစာ ပေးထားတဲ့ မှနကြှောငလြေးကိုပဲ အဖြပေေးလိုကပြေါ့ဟာ”
” အေးပါဟယ် ငါစဉျးစားပါရစေဦး”
” အေး ငါလည်းစာကူးလို့ ပြီးပြီ ပြနတ်ော့မယ်”
” အေးအေး”
နုနုက သင်းသင်းမှှေးကို ပြနအြပို့ ခွံဝမှာ နုနုအဖကလေည်း ပြနအြလာ အံကိုကပြါပဲ၊ ကြုပလြည်း ခွံထဲဆင်း ပန်းပငကြှည့သ်လိုနဲ့ ဟိုဘကခြှံကူးသှားပြီး နုနုအဖနေဲ့ အလာပ သလာပ ပြောရင်း Transmitter လေးကို မသိမသာ ပြနယ်ူလာခဲ့လိုကတ်ယ်။ အင်း ကောငမြလေးကတော့ ကိုယမြနူးရပဲ အတောန်ူးနပြေီလို့ ကြုပတ်ှကဆြမိတယ်။ သချောအောင် ဘယလြိုခွူပရြမလဲလို့ စဉြးစားနမေိတယ်။
————————————————
အင်ျဂါနေ့ ဘာမှ မထူးခွားဘူး။ ကောငမြလေး ကြူရှငကြ ၂ နာရီက ၄ နာရီ။
ဗုဒျဓဟူးနေ့ ဘာမှမထူးခွား။ ကောငမြလေး ကြူရှင် ၁ နာရီက ၃ နာရီ၊ Transmitter လေးထားလိုကြ ယူလိုကြ။
ကြာသပတေးနေ့ ဘာမှ မထူးခွား။ ကောငမြလေး ကြူရှင် ၂ နာရီက ၄ နာရီ။
ရကတ်ှကေို ကြည့်လြိုကတ်ော့ တနင်ျလာ ဗုဒျဓဟူး သောကြာက အဆငပြှတယ်ေ။ ၃ နာရီကြောရြင် ကောငမြလေး အိမရြောကပြှီ။ ၅ နာရီခွဲမှ သူ့အဖကေ ပြနလြာတာဆိုတော့ ၂ နာရီလောကြ အခွိနကြောင်းကောင်းရတယ်။ အင်ျဂါ ကြာသပတေး ကောငမြလေး အိမပြှနရြောကတ်ဲ့အခွိနကြ ၄ နာရီဆိုတော့ သူ့အဖေ ပြနလြာတဲ့အခွိနန်ဲ့ အတောကြပန်ပြေီ။ အဲဒီတော့ တနင်ျလာ ဗုဒျဓဟူး သောကြာ တဈရကရြကြ လှုပရြှားတော့မယလြို့ ဆုံးဖြတအြပြီး။
သောကြာနေ့ ကောငမြလေးပြနလြာတော့ ကောငလြေးတဈယောကြ အတူတူပါလာတယ်။ အသားဖြူဖြူ လကပြှငကြုန်းကုန်း၊ မကြမြှနကြလေးနဲ့။ ထုံးစံအတိုင်း ၃နာရီကြောကြွောြ။ ကြူရှငကြ အပြန် လိုကလြာပုံရတယ်။ ကြုပကြလည်း လှုပရြှားဖို့ ဆုံးဖြတပြှီးပြီဆိုတော့ Transmitter လေးတောင် မထားမိဘူး။ သူတို့ နှစ်ယောကြ အပြငခြန်းမှာ ထိုငပြှီး စာလုပန်ကြတေယ်။ ၁၅ မိနဈလောကန်တေော့ အခန်းထဲရောကန်ကြပြေီ။
ကောငလြေးက ကောငမြလေးကို နှုတခြမ်းတွနမြေးပြီး နို့လေးတွကေို နယပြေးတာ ကောငမြလေးဆို တလူးလူး တလှန့လြိန့န်ဲ့။ အပေါအြင်ျကြီလေးကိုခွှတ်
ရှငမြီးလေးကိုဖယပြှီး နို့လေးတွကေို စို့ပေးတော့ ကောငမြလေးဆို ခေါင်းကလေးကို မော့နတောပဲ။ ပြီးတော့ လကကြ ပေါငကြှားထဲကို တိုးဝငသ်ှားပြီး ခဏကြာတော့ ထမိန်လြေး ကြမ်းပြငပြေါြ ရောကသ်ှားပြီ။ အောကခြံဘောင်းဘီလေးကို ခွှတလြိုကတ်ော့ အမှှေးရေးရေးလေးနဲ့ အဖုတဖြောင်းဖောင်းလေးက လိုးချင်စြရာဗွာ။
အဲဒီအခွိနမြှာ ကောငလြေးက အင်ျကြီနဲ့ ပုဆိုးကို အမှနခြွှတပြှီးတော့ အောကခြံဘောင်းဘီကို ခွှတခြလွိုကတ်ဲ့ အခါမှာတော့….
ဟာ…………..
တွေ့လိုကရြတာက တန်းတန်းလေး တောငန်တေဲ့ ပဲ မှဈကလေး တဈချောင်း။ အဟုတဗြွာ ပဲမှဈကမှ ပိုကြီးဦးမယ်။ တောငတ်ာကတော့ တန်းနတောပဲ။ ကောငမြလေးက ပကလြကကြလေး။ သကောင့သ်ား ကောငမြလေးရဲ့ ပေါငကြှားဝငပြှီး တောငန်တေဲ့ ပဲ မှဈကလေးနဲ့ ထိုးတာ မဝငပြါဘူး။ ဒီကောင် အပေါကပြွောကန်တော။ ကြည့်ရြတာ အတွေ့အကြုံရှိပုံ မရဘူး။ ဒါပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပုံရတယ်။ တခကြတ်ခကြြ အစေ့ကိုထိုးမိလား မသိဘူး ကောငမြလေး တွန့တ်ှနသ်ှားတာ တွေ့မိတယ်၊
တခါမှာတော့ လီးက စောကပြတထြဲပဲ ဝငသ်ှားသလား၊ ပေါင် ၂ လုံးကြားထဲပဲ ဝငသ်ှားသလား မသိဘူး၊ ဖငကြှှပြီး အတင်းဆောင့တ်ော့တာပဲ။ ကောငမြလေးကတော့ အောကမြှာ အသအတေိုင်းပဲ မလှုပမြယှကန်ဲ့။ ဆောင့လြို့ အခကြြ ၂၀ တောင် မပြည့သ်ေးဘူး လီးကို ဗိုကပြေါတ်ငပြှီး လရညတ်ှေ တဗှဈဗှဈနဲ့ ပန်းထုတလြိုကတ်ာ ကောငမြလေးတောင် လန့ပြှီး ထထိုငတ်ယ်။ ကောငလြေးလည်း ကမန်းကတန်း ဘေးစာကြည့်စြားပြဲပေါကြ တဈရှူးယူပြီး ကောငမြလေးဗိုကပြေါကြ လရညတ်ှကေို သုတပြေးနလရေေဲ့။ ကသွှားတဲ့ ပဲမှဈကလေးကတော့ လကသ်န်းလောကတ်ောင် မကနွတ်ော့ဘူး။
ခဏနတေော့ ကောငလြေးလည်း အဝတအြစားပြနဝြတပြှီး ပြနသ်ှားတယ်။ နုနုလည်း ကုတငပြေါမြှာ လှဲနတော အကြာကြီးပဲ။ ဒီအခွိန် ဝငလြိုကရြင် အဆငပြှနေိုငပြမယေ့ြ သူ့အဖေ ပြနလြာမယ့အြခွိနကြ အတောကြပန်ပြေီ။ ပကပြင်းမိလိုကလြို့ကတော့ မတွေးရဲစရာ။ ကောငလြေး ဗိုကပြေါြ ပန်းတဲ့အခွိန် ဓာတပြုံလေးတဈပုံတော့ ရိုကထြားလိုကတ်ယ်။
နုနုရဲ့ အတွေးတွကေို ကြုပန်ည်းနည်း ရိပမြိနပြေီ။ သူ ဒီကိဈစကို တောတ်ောြ စမ်းကြည့်ခြငွန်ပြေီ။ ကြုပအြဝငမြစောရင် ဟိုကောငမြလေး သင်းမှှေးနောကြ သူပါတော့မယ်။ ကြုပအြမှနဆြုံး လှုပရြှားမှ ဖြစ်တော့မယဆြိုတဲ့ အခွအနေကေို သဘောပေါကလြိုကပြှီး အနီးဆုံး အခွင့အြရေးရနိုငတ်ဲ့ ရကကြလည်း တနင်ျလာနေ့ပဲဆိုတော့ အဲဒီနေ့ကို အစီအစဉတ်ှေ အကောငအြထညဖြောဖြို့ ဆုံးဖြတလြိုကတ်ယ်။ ဒါတောငကြှားထဲ စနေ တနင်ျဂနှေ ၂ ရကမြှာ ဟိုကောငမြလေး လာခေါသ်ှားရငတ်ော့ ပြီးပါလရေောပဲ။
————————————————
စနနေေ့……. မနကအြစောကတည်းက ကောငမြလေး သူ့အမနေဲ့ ပါသှားတယ်။ ညနမှအေတူတူပြနလြာတာတွေ့လို့ အတောစြိတအြေးသှားတယ်။ စနနေေ့ညမှာ ဖိုးထူးနဲ့ မယမြှကိုခေါပြှီး
“မယမြှရေ တို့တတွေ ဒီတဈပတ် တနင်ျလာနေ့ကို မုန့ဟြင်းခါး လုပစြားကြမယ် …”
“အဲဒါဆို ပစ်စည်းတွေ ဝယရြမှာပေါ့ အဈကိုကြီး “
“ဟုတတ်ယ် လိုအပတ်ဲ့ ပစ်စည်းတွကေို တနင်ျဂနှနေေ့မှာ စွေးက အကုနဝြယလြာခဲ့။ တနင်ျလာနေ့ ခကြမြယ်။ တနင်ျလာနေ့ မနကြ ခွိုင့န်ဲ့ အဆငသ်င့ပြှငထြား။ နုနုတို့အမေ စွေးမသှားခင် ငါကိုယတ်ိုငသ်ှားပို့မယ်”
“ဟုတကြဲ့ အဈကိုကြီး”
“ညနပေိုင်း ၃ နာရီထိုးရင် ခွိုင့တ်ှနေဲ့ထည့ပြှီး ငါ့သူငယခြငွြး ၅ ယောကအြိမကြို အိမကြကားနဲ့ လိုကပျို့ကြ။ လိပစြာ ငါပေးမယ် ဟုတပြှီလား”
“ဟုတကြဲ့ပါ အဈကိုကြီး စိတခြပြါ”
————————————————
တနင်ျဂနှနေေ့……. နုနုအဖေ အိမမြှာ တဈနကေုန် ရှိနပြေီး နုနုလည်း စာကကြန်တောနဲ့ပဲ တဈနကေုနသ်ှားပါတယ်။ အားရှိအောင် စောစော အိပယ်ာဝငလြိုကပြါတယ်။
တနင်ျလာနေ့…… နုနုနှင့် နုနုအဖေ ကြောငသ်ှား အလုပသ်ှားပြီးလို့ နုနုအမေ စွေးသှားတော့မယ့အြခွိန် ၉ နာရီလောကြ မုန့ဟြင်းခါး ခွိုင့လြေးဆှဲပြီး သူတို့ခွံထဲအဝင်
“ မောငဘြခကြ လကထြဲမှာလည်း ခွိုင့ကြှီးနဲ့ပါလား”
“ဟုတတ်ယ် အဈမရေ ဒီနေ့ အိမမြှာ မုန့ဟြင်းခါး ခကြစြားလို့ လာပို့တာ”
“ဟေ ဟုတလြား အဈမက အခုပဲ စွေးသှားတော့မလို့”
“သှောြ အဲဒါဆိုလည်း ခွိုင့လြိုကပြဲ ယူထားလိုကလြေ အဈမ။ နောကမြှ ကြှနတ်ောြ ပြနယ်ူမယ်”
“အေး ငါ့မောငရြယ် ကြေးဇူးပါပဲ”
“အဲဒါဆို ကြှနတ်ောြ သှားပြီနောြ အဈမ”
ဆိုပြီး ခွံစည်းရိုးဖြတပြှီး အိမထြဲ ပြနဝြငလြာခဲ့တယ်။ နေ့လည် ၁၂ နာရီ နုနုပြနလြာပြီး လှယအြိတန်ဲ့ ကြူရှင် ပြနထြှကသ်ှားတယ်။ ၃ နာရီထိုးတော့ ဖိုးထူးနဲ့ မယမြှ ခွိုင့တ်ှဆှေဲပြီး ထွကသ်ှားလရေဲ့။ ပို့ခိုင်းလိုကတ်ဲ့ လူ ၅ ယောကအြိမကြ တောငန်ဲ့မှောကြ။ ရနကြုနမြှို့ရဲ့ ကားကြပပြုံမွိုးနဲ့ဆို ၇ နာရီ အိမပြှနရြောကရြင် ကံကောင်း။ ခွံနှစ်ခွံစလုံး တိတဆြိတသ်ှားလိုကတ်ာ ဘယသ်ူမှ မရှိတော့တဲ့အတိုင်း။ ကြုပလြည်း ဟိုတဈနေ့က ရိုကထြားတဲ့ ပုံလေးကို computer နဲ့ connect လုပပြှီး print ထုတလြိုကတ်ယ်။ ပုံထဲမှာ ကောငလြေးက နုနုဗိုကပြေါကြို လရညတ်ှေ ပန်းထုတန်တော အထင်းသား။
၃ နာရီ ကြောကြှတော့ နုနု ပြနရြောကလြာတယ်။ အဝတအြစားလဲပြီး ကုတငပြေါမြှာ လှဲနတော တွေ့တယ်။ အခွိနကြပြှီ ဆိုပြီး print ထုတထြားတဲ့စာရှကကြလေးကိုခေါကြ အင်ျကြီအိတထြဲထည့ြ၊ durex lubricant ဘူးလေးကို ဘောင်းဘီ အိတထြဲထည့ြ၊ ဟိုဘကခြှံထဲ ကူးဝင် အိမရြှေ့တံခါးမှာ ရပလြိုကပြှီး…….
“နုနုရေ နုနု…….”
“ရှင် ဦးလေး …… လာပြီ….လာပြီ”
နုနုတို့အိမကြလေးက ၃ ပင်၂ ခန်း သဈသားပဉွထြောင် အိမကြလေး။ ကြမ်းကို ခါးလောကအြထိ မှှငထြားတယ်။ အုတလြှကေား ၃ ထဈတကရြင် ဖိနပခြွှတကြို ရောကတ်ယ်။ ဖိနပခြွှတကြ အိမရြဲ့ အနံအတိုင်းသံဇကာ ကာပြီး သံဇကာတံခါး တပထြားတယ်။ မိုးတွင်းဆိုတော့ ယင်းလိပတ်ှေ ပတလြညကြာလို့၊ ဖိနပခြွှတကြတကရြင် ဧည့ခြန်း၊ ပြီးမှ အိပခြန်း ၂ ခန်း ကြားမှာ လွှောကလြမ်းနဲ့၊ အဲဒါပြီးမှ နောကတ်ထဈဆင်းတော့ ထမင်းစားခန်းနဲ့ ရချိုးခန်း အိမသ်ာ၊ နောကတ်ဈထဈဆင်းမှ ထမင်းဟင်းခကြတ်ဲ့ နရော။
ကြုပလြည်း အုတလြှကေား အပေါဆြုံးအဆင့ြ သံစကာ တံခါးလေးရှေ့က အသံပြုလိုကတ်ော့ နုနု အပြေးကလေး ထွကလြာပြီး သံဇကာတံခါးရဲ့ အပေါဂြကြကြလေးကို ခွဖြေားလေး ထောကဖြှင့ရြင်းက….
“လာလေ ဦးလေး ဘာလိုချင်လြို့လဲ”
“မနကကြ အိမမြှာ မုန့ဟြင်းခါး ခကြစြားလို့ ခွိုင့န်ဲ့ ပို့ထားတယ်။ သမီး သိလား”
“ဟုတ် သိတယလြေ။ မနကကြ သမီး ကြူရှငမြသှားခငတ်ောင် စားသှားသေးတယ်”
“အေး သမီးရေ ဦးက တခွားအိမတ်ှေ ပို့စရာ ရှိသေးတာ။ ခွိုင့ကြ မလောကဘြူး ဖြစ်နလေို့။ လှယပြေးလို့ ရနိုငမြလား”
“ဟုတ် ဦး…. သမီး လှယပြှီး ဆေးပေးမယလြေ”
ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ ကောငမြလေး လွှောကလြမ်းကနေ နောကဖြေးခန်းကို အပြေးကလေး ဝငသ်ှားတဲ့ အခွိန် ကြုပကြ သံဇကာတံခါးကို ပြနပြိတပြှီး ခကြထြိုးပြီးပြီ။ လွှောကလြမ်းကိုဖြတပြှီး နောကဖြေးခန်းကို လိုကဝြငသ်ှားတော့ နုနုက ခွိုင့ထြဲက မုန့ဖြတန်ဲ့ ဟင်းရညတ်ှကေို ပန်းကနတ်ှထေဲ ပြောင်းထည့န်တယ်ေ။ ကြုပလြည်း အိမမြကြီး အပေါဆြင့ကြ မဆင်းသေးဘဲ
“နုနုက အပျိုကြီးဖြစ်လာလို့လား မသိဘူး ပိုချော လာတယန်ောြ”
“ဦးလေးကလည်း လာမှှောကန်ပြနေပြါပြီ ဟင်းဟင်း”
“တကယပြှောတာ နုနုရဲ့ ညည်းရည်းစားတွေ ဘာတွေ ရနပြေီလား”
“ဟာ ဦးလေးက ပေါကပြေါကရြှာရှာ မရှိပါဘူး”
ဘစငေမြှာ ခွိုင့ကြို ဆေးရင်းနဲ့ ကောငမြလေး ဖြပေါတယ်။
“ဟုတလြို့လား သင်းမှှေးတောင် ရည်းစားရှိတဲ့ဟာ”
“ဟင် ဦးလေးက သင်းမှှေးကို သိလို့လား။ နောကပြှီး သူ့မှာ ရည်းစားရှိတာ ဦးလေးက ဘယလြိုလုပသ်ိသလဲ”
ကောငမြလေး ဆေးပြီးသားခွိုင့တ်ှကေို စားပြဲပေါတ်ငရြင်း တအံ့တသှ မေးပါတယ်။
“သိတာပေါ့ ပြီးခဲ့တဲ့ အပတကြတောင် ကြူရှငပြှေးပြီး ရညစြားနဲ့ သှားလိုးကြသေးတာပဲ”
“ရှင်……”
ကောငမြလေး လကထြဲကခွိုင့ြ စားပြဲပေါြ လှတကြသွှားလောကအြောင် အံ့သှသှားပါတယ်။ ကြုပကြိုကြည့်န်တေဲ့ မကြလြုံးထဲမှာ အံ့သှတာရော လန့သ်ှားတာရော ပေါင်းပြီး ပြူးကယွဝြိုင်းစကန်ရေောပဲ။ ကြုပလြည်း အခွိနဆြိုင်းမနတေော့ပဲ
“နောကတ်ဈခု သိတာပြောလိုကရြင် ဒီထကတ်ောင် အံ့သှသှားဦးမယ်”
“ ဘာ…ဘာလဲဟင်”
“နုနု ရည်းစားကို အိမခြေါပြှီး အလိုးခံတဲ့အကြောင်း”
“မ…မဟုတ်…”
“ငှင်းချင်လြို့လား ဒီမှာ သကသ်ေ”
ဆိုပြီး အိတထြဲက စာရှကကြလေးကို ထုတဖြှန့ပြှီး စားပြဲပေါြ တငပြေးလိုကတ်ယ်။ ပုံကိုကြည့်ပြှီး ကောငမြလေးရဲ့ မကြန်ှာပေါမြှာ မယုံကြညန်ိုငလြောကတ်ဲ့ အံ့သှမှုတွေ အထင်းသား။
“ရသေုတပြှီးရင် စာရှကရြော ခွိုင့ပြါ ယူပြီးထွကခြဲ့”
ပြောပြီးတာနဲ့ ကြုပလြှည့ထြှကလြာခဲ့တယ်။ လွှကြလှေမ်းကနေ အိမရြှေ့ကို မထွကပြဲ နုနုရဲ့ အခန်းထဲကို ဝငလြိုကတ်ယ်။ တဈယောကအြိပထြကလြည်းကြီး နှစ်ယောကအြိပလြောကလြည်း မကယွတ်ဲ့ ကြပပြဈ တဈလုံး၊ စာကြည့်စြားပြဲ တဈလုံးနဲ့ ဘီဒိုတဈလုံးပဲရှိတဲ့ ကောငမြလေးရဲ့ အခန်းဟာ ရှင်းသန့န်လရေေဲ့။ စားပြဲပေါမြှာ ကောငမြလေးရဲ့ ကိုယရြေးရာဇဝငဆြိုတာတွေ့တော့ စပစြုကြည့်လြိုကမြိတယ်။ အရပကြ ၄ ပေ ၁ဝ လကမ်၊ အလေးခွိန် ၉၅ ပေါင် ဆိုပဲ။
အခန်းဝက ရိပကြနဲ တွေ့လို့ လှမ်းကြည့်လြိုကတ်ော့ ကောငမြလေး စာရှကန်ဲ့ ခွိုင့လြေးကိုငပြှီး ငိုမဲ့မဲ့မကြန်ှာလေးနဲ့ ရပန်တော တွေ့လိုကရြတယ်။ ကြုပလြည်း အခန်းအပြငထြှကြ
“လာ”
ဆိုပြီး လကမြောင်းလေးကဆှဲ ကုတငပြေါထြိုငခြိုင်းလိုကတ်ယ် ဆိုရငပြဲ ကောငမြလေး မကြရြညတ်ှေ တလိမ့လြိမ့ြ ကလွာပါတော့တယ်၊
“ဟင် ဘာလို့ငိုတာလဲ”
“မကြေီးတို့သိရင် ရှကစြရာကြီး။ ပြီးတော့ သမီးကို ရိုကမြှာ”
ကြုပလြည်း သူ့လကထြဲက စာရှကကြိုယူ စားပြဲပေါတ်ငပြှီး ခွိုင့န်ဲ့ ဖိထားလိုကရြင်းက
“အဲဒါ ဦးပြောမှ သိမှာလေ”
“ဦးမပြောပါနဲ့နောျ”
“အဲဒါက နုနုအပေါြ မူတညတ်ယ်”
“ရှင် ဘာလို့လဲ ဟင်”
“သမီးကို ဦးက လိုးချင်တ်ယ်။ တကယလြို့ အလိုးခံရင် ဒီကိဈစ ဘယသ်ူ့မှ မပြောတော့ဘူး”
ကောငမြလေး ဘာမှ ပြနမြပြောတော့ဘဲ ငိုပဲငိုနပေါတော့တယ်။ ကြုပလြည်း ချော့တဲ့အနနေဲ့ သူ့အနား ထိုငလြိုကပြှီး ကြောလေးကို သပပြေးနရင်ေး တဈခါတဈခါ လကကြ တငပြါးအထိဆင်းပြီး ပြတပြေးနတေော့ ကောငမြလေး တဖြေးဖြေး အငိုတိတစြပြုလာပါတယ်။
“နုနုက ဟိုနေ့က အလိုးခံပြီးပြီပဲ ဥဈစာ။ ဦးလေးလိုးလည်း ဘာမှထူးသှားတာမှ မဟုတပြဲ”
” ဟိုနေ့က ဘာ… ဘာမှမဖြစ်ဘူး”
“ဒါဆို မဝငဘြူးပေါ့ ဟုတလြား”
ကောငမြလေး ခေါင်းပဲ ငှိမ့ပြှပါတယ်။ ကြုပလြည်း အတောပြွောသ်ှားပါတယ်။
“ဒါဆို နုနုက အခု အပျိုလေးပဲရှိသေးတာ။ ပထမဆုံးအကြိမဆြိုတာ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ လူနဲ့မှ မနာမကငွပြဲ ကောင်းတာ။ နိုငင်ံခွားမှာ အပျိုတွကေ သူတို့ရဲ့ ပထမဆုံးအကြိမကြို အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ လူတွနေဲ့ပဲ ပြီးမှောကကြှတယ်”
ကောငမြလေး တွဝပြေေီး ကြုပကြို ပြနကြှည့တ်ယ်။
“တကယလြားဟင်”
“တကယပြေါ့ နုနုရဲ့”
ပြောရင်းနဲ့ သူ့နားသယစြပကြ ဆံပငလြေးတွကေိုဖယပြှီး နားရှကန်ောကန်ားလေးကို နမ်းလိုကပြါတယ်။
“ယားတယ် ဟင့ျ”
အငိုမကြဝြန်းလေးနဲ့ ပြုံးလိုကတ်ဲ့ သူ့မကြန်ှာလေးဟာ ခစွစြရာပါ။ မော့လာတဲ့ မကြန်ှာလေးကို မေးစေ့ကနေ ထိန်းပင့လြိုကရြင်း နဖူးလေးကို နမ်းလိုကတ်ော့ မကြလြုံးလေးတွေ မှိတသ်ှားပါတယ်။ ပါးလေးကို နမ်းပြီး နှုတခြမ်းလေးကို စုပလြိုကတ်ော့ ပါးစပကြလေးကို ဟပေးလာပါတယ်။ နှုတခြမ်းချင်ြး ဂဟဆကေန်တေုန်း ကြုပရြဲ့လကတ်ှကေ နို့ဖူးဖူးလေးတွပေေါမြှာ နို့သီးခေါင်းလေးတွကေို ရှာပြီး ညှဈညှဈပေးလိုကတ်ာ ထောငထြလာတဲ့ ခေါင်းလေးတွကေို တီရှပလြေး အပေါကြတောင် မှငန်ရပြေီ။ သူ့လကကြလေးတဈဖကကြိုယူပြီး ထောငထြနတေဲ့ ကြုပလြီးကြီးပေါြ တငပြေးလိုကတ်ော့ လီးမကိုငဖြူးတဲ့ အပျိုမလေး ဆုပထြားတာ တင်းနတောပဲ။
ဘယမြိန်းကလေးမဆို ကိုယ့ကြိုလိုးမှာ သချောတဲ့ လီးကို ကိုငကြှည့ခြငွတ်ာ ဓမျမတာပါပဲ။ ကြုပလြည်း တီရှပကြလေးကို အပေါကြို လှနလြိုကတ်ယဆြိုရငပြဲ သူ့လကကြလေးတွကေို မှှောကပြေးပါတယ်။ ကြုပလြည်း ခေါင်းပြောကန်ို့သီးလေးတွကေို တဈဖကဆြီစို့ရင်း သူ့ကို ကုတငပြေါြ လှဲခလွိုကပြါတယ်။ ပြီးတော့ ထမိနစြကိုထုတပြှီး တဈကြင်းလုံး ခွထေောကအြောကကြနေ ခွှတပြဈလိုကပြါတော့တယ်။
ပေါင် ၂ လုံးကို စေ့ထားဆဲဆိုပမယေ့ြ ဆီးခုံလေးက ဖောင်းပြီး ဖြူဝင်းနတယ်ေ။ အမှှေးနုကလေးတွကေ ညီညီညာညာနဲ့ ကြည့်ကြောင်းနတယ်ေ။ နှုတခြမ်းသားလေးတွဟော စေ့ပြီး မဉွြးကြောင်းလေး တဈကြောင်း ရေးထားသလိုပဲ။ ကြုပလြည်း စေ့နတေဲ့ ပေါငန်ှဈဘကကြို ကားလိုကပြှီး နှုတခြမ်းသားလေးနှစ်ဖကကြို လကမြနှစ်ချောင်းနဲ့ ဖြဲ ကြည့်လြိုကတ်ော့ အပျိုမှှေးကလေးကို လကည်ှိုးတဈချောင်း အဆုံးဝငလြောကတ်ဲ့ နရောမှာ တွေ့ရလို့ ဟိုကောငလြေး အထဲထိ မရောကဘြူးဆိုတာ ယုံကြညသ်ှားတယ်။ နှုတခြမ်းသားရဲ့ အပေါည်ာဘကန်ားလေးမှာ မှဲ့နကန်ကကြလေး တဈလုံးကို ထင်းထင်းလေး တွေ့လိုကရြတော့ ပါးစပအြပေါန်ှုတခြမ်းမှာ ဆိုရငတ်ော့ စံပါယတ်ငမြှဲ့ကလေးပေါ့လို့ တွေးလိုကမြိပါသေးတယ်၊
ကောငမြလေးကတော့ မကြလြုံးလေးမှိတပြှီး မေးလေးမော့လို့ ရငခြုနန်ရှောတယထြငပြါ့။ ကြုပလြည်း ဆီးခုံလေးကို နမ်းလိုကြ၊ ပေါငအြတွင်းသားလေးတွနမြေးလိုကန်ဲ့ အနမ်းတွကေို အဖုတန်ား နီးလာတဲ့ အခွိန် ကောငမြလေးလည်း မရိုးမရှတွေ ဖြစ်နပေါတယ်။ ညာဘကပြေါငတ်ှင်းသားလေး နမ်းပြီးရင် အဖုတကြိုကြောပြှီး ဘယဘြကြ ပေါငတ်ှင်းသားလေးကို နမ်းလိုကတ်ော့ ကောငမြလေး မနနေိုငတ်ော့ပဲ အဖုတန်ဲ့ ပါးစပတ်ေ့မိအောင် ဖငလြေးကို ဘယဘြကြ တိုးပေးလာတဲ့အခါ ကြုပကြ အဖုတအြပေါလြေးကို နမ်းလိုကန်ဲ့ လွှာနဲ့အဖုတ် စိနပြှေးလိုကတ်မ်း ကစားနတေော့ ကောငမြလေးဆီက ကြှတတ်ို့ ဟာကြာ ဆိုတဲ့ မရိုးမရှ အသံလေးတွေ ထွကလြာပါတယ်။
ကြုပလြည်း နောကဆြုံး လွှာကို အမှှောင်းအတိုင်း အစိအထိ ယကတ်ငလြိုကတ်ော့မှပဲ ဟင်းဆိုတဲ့ သကပြှင်းခသွံနဲ့အတူ တငပြါးတဈခုလုံး ကော့တငပြှီး ဘာဂွာရဲ့ အရသာကို မေးလေး တမော့မော့၊အသံလေး တဟင်းဟင်းနဲ့ ခံစားနပေါတော့တယ်။ ကြုပတ်မော ဂွာတာတောင် ကောငမြလေး မပြီးသေးပါဘူ။ အဖုတထြဲကိုလည်း လကခြွောင်းမထည့ခြငွဘြူး၊ ပါကငကြို လိုးရင်းနဲ့ပဲ ဖြင့ခြငွတ်ာနဲ့ ပါလာတဲ့ Durex ဘူးလေးကိုဖြင့ပြှီး လကခြလယမြှာ သုတ်၊ ကောငမြလေးရဲ့ အနောကပြေါကထြဲ ဖြေးဖြေးချင်ြး ထိုးသှင်းလိုကတ်ဲ့အခါ
“ဦးလေး… ဦးလေး”
“ဟေ…”
“ဟို… ဟို မှားနပြေီ ထငတ်ယန်ောြ”
ကြုပလြည်း ပြုံးလိုကမြိရင်းက
“မမှားပါဘူး သမီးရဲ့ ငှိမင်ှိမလြေးနနေောြ”
လို့ပြောပြီး လကန်ှဈချောင်း ထိုးထည့ပြှီး အစေ့ကလေးကို စုပပြေးလိုကပြါတယ်။ လကခြွောင်းလေးတွကေို အသှင်းအထုတ် လုပရြင်းက အစေ့အနောကန်ား အတွင်းဘကကြ ဂွီစပေါ့ထိမိအောင် ကုတပြေးနရင်ေးနဲ့ ဘယလြကန်ဲ့ နို့လေးနှစ်လုံးကို တဈဖကစြီ ခွပေေးလိုကပြါတယ်။ နောကပြေါကကြို လကန်ဲ့ အလိုးခံရင်း အစေ့စုပတ်ာခံရလို့ ပြီးတယဆြိုတဲ့ အရသာ ဘယလြောကကြောင်းသလဲဆိုတာ ခံစားဖူးတဲ့ မိန်းကလေးမှ နားလညတ်ာမွိုး ဆိုတော့ ကောငမြလေး အကြာကြီး တောင့ခြံမထားနိုငပြါဘူး။ တဟင်းဟင်းနဲ့ တငပြါးတဈခုလုံး ကော့လာပြီး တကိုယလြုံး တုနတ်ခိုကခြိုကန်ဲ့ အထိပအြထွတကြို ရောကသ်ှားပါတော့တယ်။
ဝမ်းဗိုကလြှပလြှပကြလေးက ဖုတလြိုကဖြုတလြိုကန်ဲ့ အသကရြှူနပြေီး စောကဖြုတထြဲက ပြစိပြစိနဲ့ ညှဈတဲ့ ဖီလငကြို နောကပြေါကထြဲက လကခြွောင်းလေးတွကတေဆင့ြ သိရှိခံစားနရတေယ်။ ကြုပလြည်း နောကဖြေး ခဏဝင် လကဆြေးပြီး ပြနထြှကလြာတော့ ကောငမြလေး ကုတငပြေါမြှာ ထိုငန်ပေါတယ်။ တဈခါပြီးသှားတော့ အကြောအခွဥတ်ှေ ပြော့ပြောင်းသှားပုံပါပဲ။ မိန်းကလေးတဈယောကအြတွကြ ပယပြယန်ယန်ယ် အလိုးမခံခင် တဈခါလောကြ ပြီးထားမှ ကောင်းတာလေ။
ကြုပလြည်း ဘောင်းဘီကို ခွှတပြှီး သူ့ရှေ့မှာ ရပလြိုကတ်ယဆြိုရငပြဲ လီးက ၆၀ ဒီဂရီလောကြ တန်းနပြေီ။ ကြုပလြီးက သိပမြရှညပြါဘူး ၆ လကမြလောကပြဲရှိတယ်။ တုတတ်ာတော့ တောတ်ောတ်ုတတ်ယ်။ လုံးပတ် ၂ လကမြတော့ အနည်းဆုံးပဲ။ တကယတ်ော့ အရပပြုတဲ့ မိန်းကလေးအတွကြ ရှညတ်ာဟာ ကောင်းမှနတ်ဲ့ ခံစားမှုထကြ နာကငွမြှုက ပိုမိုစတောပါ။ ကြားဖူးတဲ့ ပုံပြငလြို “ရှညလြို့သာ ခံလိုကရြတယအြေ လုံးပတကြတော့ အတောပြဲ” ဆိုတာလိုပေါ့။ ကောငမြလေးက အနားရောကလြာတဲ့ လီးကို ကိုငကြှည့ရြင်းနဲ့
“ဦးလေး ဖြစ်ပါ့မလား ဟင်”
“ဘာလို့လဲ သမီးရဲ့”
“အကြီးကြီးပဲ သမီး ကြောကတ်ယ်”
မိန်းကလေးတွအတွေကြ လီးကြီးကြီးဟာ ကြောကစြရာနဲ့ ရငခြုနစြရာပါ။ ကြောကစြိတန်ဲ့ တဈခွိနတ်ည်းမှာပဲ စမ်းသပခြွိနတ်ဲ့ စိတကြလည်း တွဲလကြပြါပဲ။
“စမ်းကြည့်တ်ာပေါ့ သမီး”
“ဖြေးဖြေးနောြ အရမ်းနာရင် ဆကမြလုပရြဘူး”
တွေ့လား၊ မလုပန်ဲ့လို့ မပြောဘူး။
“အင်းပါ သမီးရဲ့၊ စိတခြွ မနာစရဘေူး အာမခံတယ်၊ ဒါကြောင့ြ ဒီဆီဘူး ယူခဲ့တာပေါ့”
အပျိုလေးကို လီးကြောကသ်ှားအောင် လိုးပါ့မလားဗွာ။ ချော့ပြီး အရသာရှိအောငလြိုးမှ နောကဆြကတ်ှဲ မှနမြှာ မဟုတလြား။ မကြန်ှာနားရောကန်တေဲ့ လီးကို ကိုငကြှည့ရြင်းက
“ဦးလေးဟာကြီး ထိပကြ အကြီးကြီးပဲနောြ”
“အဲဒါ ဒဈလေ သမီးရဲ့”
“သမီး INTERNET မှာ တွေ့ဖူးပါတယ်။ ဒဈရဲ့ အနောကြ ဒီအပေါကြ ခုံးခုံး စိမ်းစိမ်းကြီးကို ပြောတာ”
“အဲဒါ ဂေါကလြို့ခေါတ်ယ် သမီးရဲ့”
“ဂေါကဆြိုတာ ဘာလဲဟင်”
“ဂေါကဆြိုတာ ဂေါလြီ အမွိုးအစား တဈခုပေါ့”
“ဂေါလြီက အလုံးလေးတွေ မဟုတဘြူးလား၊ အခု ဦးလေးဟာက ခုံးခုံးကြီး”
“အဲဒါကြောင့ြ ဂေါလြီလို့ မခေါပြဲ ဂေါကလြို့ ခေါတ်ာပေါ့”
“ဘာလို့စိမ်းနတောလဲ”
“ကြောကစြိမ်းကို ခုံးနအေောငသ်ှေးပြီး ထည့ထြားတာ၊ အရပြေားပါးလို့ အစိမ်းရောငလြေး နည်းနည်းပေါတ်ာ”
“ဘာလို့ အဲဒါကြီး ထည့ထြားတာလဲ”
“လိုးတဲ့အခွိန် လီးဝငလြီးထွကန်တေုန်း ဂေါကကြ ဂွီစပေါ့ကို ဖိဖိပေးတော့ မိန်းကလေးတွအတွေကြ ပိုပြီး အရသာရှိတာပေါ့”
ကောငမြလေး ဂေါကကြို စိတဝြငတ်စားနဲ့ ကိုငကြှည့ရြင်းက
“ဟင် သူက အောကကြို လညကြသွှားတယန်ောြ”
“ဟုတတ်ယ် အရှငထြည့ထြားတာ”
“ဘာလို့ အဲ့လိုလုပရြတာလဲ ဟင်”
“လိုးတဲ့ပုံစံပြောင်းရင် သမီးတို့ မိန်းကလေးတွရေဲ့ ဂွီစပေါ့က နရောပြောင်းတယလြေ။ ဂေါကကြို အရှငထြားတော့ ပုံစံပြောင်းလိုးလည်း ဂေါကကြို ရှှေ့ပေးလိုကရြင် ဂွီစပေါ့ကို ဂေါကကြ အမြဲတမ်း ထိနတောပေါ့”
“နားမလညပြါဘူး ရှုပန်တောပဲ။ ဟင် ဒီမှာ နောကတ်ဈခု”
“ဟုတတ်ယ် လီးအရင်း အပေါဘြကမြှာ”
“ပုံစံ အတူတူပဲနောျ၊ စိမ်းစိမ်းခုံးခုံးကြီး”
“အင်း”
“သူကကြတော့ မလညဘြူးနောြ”
“ဟုတတ်ယ် သူက အသေ”
“ဘာဖြစ်လို့လဲ ဟင်”
“လီးကို စောကပြတထြဲ တဆုံးထည့်ပြီး မှှတေဲ့ အခွိန် အဲ့ဒီဂေါကကြ အစေ့ကို ဖိပြတပြေးတာ”
“အမလေး အထဲမှာလည်း ဂွီစပေါ့ကိုဖိ၊ အပြငကြလည်း အစေ့ကို ပြတဆြိုရငတ်ော့…..”
ခတ်ကောလရဲ့ သမီးပျိုလေး သငလြှယ် တတလြှယပြါ။
“လကန်ဲ့ နို့တွကေိုခွပြေီး အနမ်းလေးပါ ပေါင်းထည့လြိုကရြင် ခဏလေးနဲ့ ပြီးသှားတာပေါ့။ ကဲပါ ပြောနရင်ေးနဲ့ နည်းနည်းတောင် ကသွှားပြီ။ စုပပြေးလိုကြဦး”
“သမီးမှ မစုပတ်တတ်ာ”
“သငပြေးရမှာလား”
“အင်း”
ဒဈကိုငုံရင်းနဲ့ လွှာလေးကို ဘယလြို ကစားရမယ်၊ပါးစပထြဲ လီးတဝကန်ဲ့ လကကြို ဘယလြို ကြင်းတိုကရြမယ်၊ ဥကို ဘယလြိုစုပပြှီး ဘယလြို ငုံရမယ်၊ ဥကို ငုံစုပတ်ဲ့အခွိန် ကြင်းဘယလြိုတိုကရြမယ် ဆိုတာတွကေို လကတ်ှေ့ ပြလိုကတ်ော့ ခတ်ရေဲ့သမီးပျိုလေး လီးစုပတ်ဲ့ အတတကြို အတောလြေး ကြှမ်းကငွသ်ှားတယ်။ ၁၅ မိနဈလောကကြှာတော့
“တောပြှီနောြ သမီး နောကတ်ဈခေါကမြှ ပါးစပန်ဲ့ ခံနည်း သငပြေးမယ်”
ဆိုပြီး လီးကို ပါးစပထြဲက ဆှဲထုတလြိုကတ်ော့ နုနုရဲ့ တံထွေးတွနေဲ့ လီးဟာ ပြောငပြှီး တောငန်ပေါတော့တယ်။
“ဟင် အခုစုပပြေးတာရော ပါးစပကြိုလိုးတာ မဟုတဘြူးလား”
“လီးစုပတ်ာနဲ့ ပါးစပန်ဲ့ အလိုးခံတာ ဘယတ်ူမလဲ သမီးရဲ့။ ကဲပါ နောကတ်ဈခါတွေ့တော့ ပြောပြမယ်။ အခုတော့ လှဲအိပလြိုကန်ောြ”
ကောငမြလေး လှဲအိပလြိုကတ်ော့ သူ့ပေါငကြှားမှာ ကြုပဒြူးလေး နှစ်ဘကခြပြှီး နရောယူလိုကပြါတယ်။ ပြီးတော့ ပေါငလြေးနှစ်ဘကကြို အသာမပြီး ဒူးနှစ်ဘကကြနေ ဖြဲလိုကတ်ော့ အဖုတကြလေးက ဘေးသားလေးနှစ်ခု စေ့ကပစြှာနဲ့ စောင့ကြှိုနပေါတော့တယ်။ ကြုပရြဲ့ဒုတကြို အဖုတပြေါတ်ငလြိုကတ်ယ် ဆိုရငပြဲ အဖုတကြလေးဟာ ဒုတအြောကမြှာ ပြောကန်ပေါတယ်။ ကြုပလြည်း ဒဈနဲ့ အစေ့လေးပေါလြာအောင် ဖောပြေးရင်း ဒဈကို အကြဲကြောင်းတလွှောကြ အထကအြောကြ စုနဆြနကြစားပေးပြီး တခါတခါ အပေါကထြဲကို ထိုးပေးပါတယ်။ ဝငတ်ော့ မဝငပြါဘူး။ လီးရဲ့ အတွေ့ကြောင့ကြောငမြလေး တဖြေးဖြေး အသကရြှူသံတွေ ပြင်းလာသလို လီးကို အဖုတထြဲ ဝငစြချင်ေလြို့ ကော့ထိုးစပြုလာတဲ့အခွိနကြှမှ ကြုပလြည်း ဒဈကို အသာလေး ချော့သှင်း လိုကပြါတယ်။
ဒဈဝငသ်ှားတယ် ဆိုရငပြဲ ကောငမြလေးလည်း အင့ကြနဲ အသံထွကပြှီး ငှိမကြသွှားပါတယ်။ လီးထိပဟြာ လကဖြဝါးနုနုလေးနဲ့ ဆုပထြားသလို ခံစားရပြီး ဂေါကဟြာ အဖုတဝြမှာ တဈနပေါတယ်။ လီးတပထြားလကြပြဲ ချောဆီကလေး နည်းနည်းကို ဂေါကပြေါမြှာ ဆှတပြှီး အသာလေး အားနဲ့ ဖိသှင်းလိုကတ်ော့မှ “ပလှတ်” ဆိုပြီး ဂေါကဟြာ အဖုတထြဲကို နိမ့ဆြင်းဝငရြောကသ်ှားပါတော့တယ်။
ကြုပလြည်း လီးကို ဆကမြသှင်းပဲ စောကပြတဝြကို ဂေါကအြသှင်းအထုတလြုပပြှီး အရညလြိုကလြာအောင် လိုးပေးပါတယ်။ တကယတ်ော့ မိန်းကလေးတွရေဲ့ ခံစားမှုမှာ ဒီအပေါကဝြက အတောအြရေးကြီးတယ် မဟုတလြားဗွာ။ ဒါကြောင့ြ သဘာဝတရားက ဒဈကို ဖနတ်ီးပေးထားပြီး အဝငအြထွကမြှာ ခွိတပြါမှုနဲ့ အရသာ ပိုကောင်းစတောပါ။ ခငဗြွားတို့ မယုံဘူးဆိုရင် လီးတဈချောင်းလုံး မသှင်းပဲ ဒဈအသှင်းအထုတကြလေးနဲ့ပဲ အဖုတဝြကို လိုးကြည့်ပြါ။ ဒါကြောင့ြ တခွို့မိန်းကလေးတွဟော ဒုတသ်ေးတဲ့ သူနဲ့ ရပမယေ့လြည်း လိုးတတရြင် ဆန်ဒ ပြည့ဝြကြပါတယ်။
ကြုပလြည်းပဲ ဂေါကကြို အသှင်းအထုတလြုပရြင်း မာကစွန်တေဲ့ နို့လေးနှစ်လုံးကို လကန်ဲ့ကစားရင်း နို့သီးခေါင်းလေးတွကေို ညှဈပေးနတေော့ ကောငမြလေး တဖြေးဖြေး အရသာတွေ့လာပြီး အဖုတဝြကလေးဟာ စိုတိုတိုနဲ့ အရညလြိုကစြပြုလာပါတယ်။ ဖငလြေးကလည်း လီးပိုဝငအြောင် မသိမသာလေး ကော့ကော့ပေးလာတယ်။ ကြုပလြည်း သူကော့ပေးတဲ့အခွိန် လီးကို နည်းနည်းချင်ြး သှင်းပေးတော့ လီးဟာ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ တဝကလြောကြ ရောကလြာပြီး အမှှေးပါးကို ထိလာပါတယ်။ လီးကို ရပြငေည်ီထားပြီး အသှင်းအထုတ် လုပလြို့ ကောငမြလေးဟာ နာကငွမြှု မခံစားရပဲ ဖီလငအြပြည့န်ဲ့ မကြစြိလေးမှိတ် မေးလေးမော့ပြီး ကောင်းနပေါတယ်။ လီးရဲ့ စောကပြတထြဲကို ဝငထြှကန်တေဲ့ အပိုင်းဟာလည်း စောကရြညတ်ှနေဲ့ ရှဲနဈနပေါတယ်။
ကြုပလြည်း ရပြငေည်ီ လိုးနရောက ကောငမြလေးရဲ့ ဒူးနှစ်ချောင်းကို အသာမပြီး ကြုပရြဲ့ ဒူးနှစ်ချောင်းကို ရှေ့နည်းနည်းတိုးပြီး လီးကို အပေါကြနေ အောကကြို စိုကပြှီး ၃၀ ဒီဂရီလောကန်ဲ့ ခါးအားလေးသုံးပြီး မှနမြှနလြေး လိုးပေးပါတယ်။ လီးဟာ ဝငတ်ဲ့ angle မတူတဲ့အပြင် အားပါလာလို့ ကောငမြလေးရဲ့ ခံစာမှု ပိုမှင့တ်ကလြာပြီး ပါးစပကြ အသံလေးတွေ ဝစညေလြာပါတယ်။ အခကြြ ၅၀ လောကလြည်း လိုးပြီးရော ကြုပလြည်း အခွိနရြောကပြှီလို့ ဆုံးဖြတပြှီး သူ့ရဲ့ပေါငန်ှဈလုံးကို ကြမ်းနဲ့ ၉၀ ဒီဂရီရောကအြောင် ထောငတ်ငပြှီးတော့ သူ့ပေါငကြိုခွပြီး လီးကို ၉၀ ဒီဂရီ အနအထေားနဲ့ ခါးအားနဲ့ ဒူးအားကိုသုံးပြီး မှစေိုကဆြောင့ခြလွိုကတ်ာ လီးဟာ အပျိုစင် အမှှေးပါးကို ဖောကပြှီး သားအိမကြို ဒုတဒြုတထြိ ရောကသ်ှားပါတော့တယ်။ ကောငမြလေးလည်း
“အမလေး အမရေေ”
လို့အောပြှီး နှုတခြမ်းကို တင်းနအေောင် ကိုကထြားတာတွေ့ရတယ်။ စောကပြတကြလည်း အပျိုမှေးကို ထိုးခွဲသှားတဲ့လီးကို တစဈစဈနဲ့ ညှဈနတောကို ခံစားရင်း နောကထြပမြှစေိုကြ အခကြန်ှဈဆယလြောကြ ခပကြှမ်းကြမ်း ပစ်လိုးပေးလိုကတ်ာ သုံးပငန်ှဈခန်း သဈသားအိမလြေးတောင် တကြှိကြှိနဲ့၊ အိမရြှေ့တံခါးမှာ တပထြားတဲ့ ခေါင်းလောင်းလေးတောင် လိုးဆောင့ခြကြန်ဲ့ အညီ တခွှငခြွှငန်ဲ့၊ အခကြတ်ဈရာ ကြောလြာတော့
“ဦးလေး မရတော့ဘူး အား အား”
ဆိုပြီး ကြုပကြို အတင်းဖကတ်ကပြှီး ဖငကြို အတင်းကော့ထိုးရင်း တဈခွီ ပြီးသှားပါတယ်။ သူပြီးသှားတော့ ကြုပလြည်း အလိုးကိုရပ်၊ လီးကို အဖုတထြဲ အပြည့စြိမထြားပြီးတော့ သူ့ ဒူးဂေါင်းလေးကို ပြနခြပြှီး သူ့ကို အမောဖြခွငေ့ြ ပေးလိုကပြါတယ်။ မောနတေဲ့ အပျိုမလေးရဲ့ ဗိုကသ်ားရှပရြှပလြေးဟာ နိမ့ခြညွြ မှငခြညွန်ဲ့ ကြည့်ကြောင်းလှသလို တကိုယလြုံးဟာလည်း တုနတ်ခိုကခြိုကြ ရှိနဆေဲပါ။
“သမီး
“ရှင်”
“ ကောင်းလား”
မကြလြုံးမှာ မကြရြညစြတွနေဲ့ ကြုပကြို ယဲ့ယဲ့လေး ပြုံးပြရင်းက
“ဟုတ် “
စောကပြတထြဲက လီးကို အသာလေး တင်းလိုကတ်ော့ မကြစြောင်းလှမ်းထိုးပါတယ်။ သူနို့ကလေးတွကေို ကစားပေးရင်း နှုတခြမ်းချင်ြး ဂဟဆကေလြို့ သူ့စိတတ်ှေ ပြနတ်ကလြာအောင် ဆှပေးပါတယ်။ တဆကတ်ည်းမှာပဲ ကြားကြီးရသေောကြ ပုံစံနဲ့ ကြုပရြဲ့ လကန်ှဈဘကကြို သူ့ခွိုင်းအောကကြနလွှေိုပြီး ပခုံးကနေ ဖကလြိုကပြါတယ်။ ပြီးတော့ လီးကို တဖြေးဖြေးချင်ြး အဝငအြထွကြ ကစားရာကနေ တဈချောင်းလုံးဝင် တဈချောင်းလုံးထွကပြုံစံနဲ့ ရပြငေည်ီ ဆောင့လြိုးပေးတော့ ကောငမြလေး တဟင်းဟင်းနဲ့ ကောင်းလာပါတယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ဆောင့ရြှိနကြို မှှင့တ်ငလြိုကတ်ယ်။ သူ့ကိုယလြုံးလေး ခေါင်းရင်းဘကကြို ရှေ့မသှားအောင် ပခုံးကနေ ခွုပထြားလို့ သူ့ကိုယလြုံးလေးဟာ ကြုပကြိုယအြောကမြှာ အခွုပခြံပြီး အလိုးခံနရသေလို ပိပိပြားပြားလေး ဖြစ်လို့နပေါတော့တယ်။
ကြုပလြည်း လီးကို စောကပြတရြဲ့ နရောအနှံ့ ချောငကြှိုချောငကြှား မကနွအြောင် အားရပါးရ ဆောင့ပြေးပါတယ်။ တခါတရံ စောကပြတရြဲ့ ဘယဘြကြ တခွမ်းထဲကိုပဲ ဖိလိုးသလို တခါတလေ ညာဘကပြေါထြောင့ကြိုခညွြး လိုးချင်လြိုးပါတယ်။ လီးကို ဘကပြေါင်းစုံ၊ ထောင့ပြေါင်းစုံ၊ angle ပေါင်းစုံ လိုးသလို လီးကို စောကဖြုတထြဲ အပြည့ထြည့ထြားပြီး ဂေါကန်ဲ့ အစေ့ကို မှှပေေးတဲ့ အခါတွဆေို ကောငမြလေးရဲ့ တငပြါးတွဟော ကော့ကော့တကလြာပြီး ကုတငပြေါကြနေ တဈထွာလောကကြို လှတန်ပေါတော့တယ်။ အဲဒီအခွိနဆြို ကြုပန်ှုတခြမ်းနဲ့ လွှာတော့ ပြတလြုပြတခြငပြဲ။ ကြုပလြည်း အားရပါးရ နာရီဝကလြောကြ လိုးလိုကတ်ော့ ကောငမြလေးလည်း အောကမြှာ ဟိုကန်ပြေီ။ သူရဲ့ ပုခုံးအောကကြ လကကြိုထုတပြှီး သူရဲ့ မကြလြုံးနှမ်းနှမ်းလေးကို ကြည့်ရြင်း
“ပြီးသှားသလေား သမီး”
“အင်း”
ထငတ်ော့ထငသ်ား။ ဒီလောကြ ကော့တကန်မှတေော့ ပြီးမှာပဲလို့။ ဆောင့ကြှောင့လြေး ပြနထြိုငပြှီး လီးကိုပြနထြုတတ်ော့ စီးကလွာတဲ့ အရညတ်ှကေ အဖုတကြနေ စအိုအထိ စီးသှားတယ်။ အရညစြီးလမ်းကြောင်း လကခြလယလြေးကို စအိုထဲ ထိုးထည့လြိုကတ်ော့ ကောငမြလေး တွန့ကြနဲ ဖြစ်သှားတယ်။ လှနကြှညတ်ဲ့ မကြဝြန်းလေးက တဈစုံတဈခုကို ကြောကန်သလေိုလို။ ကြုပလြည်း သူ့ကို
“ကုန်းလိုကန်ောြ သမီး”
သူထပြီး လေးဘကကြုန်းတဲ့ပုံစံကို ကြည့်ပြှီး ကြုပ် ပြုံးလိုကမြိတယ်။ မကုန်းတတ် ကုန်းတတန်ဲ့ ကုန်းတော့ တငကြအရှေ့မှာ ဖငကြ ပြူးထွကမြနဘေူး။ လကဖြဝါးနှစ်ဖကြ ပြားလိုကကြှီးထောကလြို့။ လိုချင်တ်ဲ့ ပုံစံလေးကို ပြငပြေးလိုကမြှ စောကဖြုတသ်ေးသေးလေးဟာ ပေါငလြေးနှစ်ခုကြားမှာ လိုးချင်စြရာပြူးပြူးလေးနဲ့ မကြစြပစ်လို့နပေါတော့တယ်။
အဖုတဝြမှာ လီးတေ့ပြီး အသာလေးသှင်းလိုကတ်ော့ ဒဈဟာ စောကဖြုတထြဲကို လွှောကနဲ ဝငသ်ှားပြီး ဂေါကမြှာ တဈနပေါတယ်။ ဂေါကကြို လီးအောကဘြကကြိုရှှေ့ပြီး သူ့ခါးလေးကို ဆှဲယူလိုကတ်ော့ တငလြေး နောကကြို ပါလာပြီး လီးဟာ အဖုတထြဲကို တဝကလြောကြ မှုတသ်ှားပါတယ်။ လီးကို ဒီအတိုင်း တန်းထားပေးပြီး သူ့ခါးလေးကို လကန်ဲ့ထိန်းကိုင် ရှေ့တိုးနောကဆြုတပြုံစံနဲ့ သူ့ကိုလိုးခိုင်းပါတယ်။
“သမီးက ဦးလီးကြီးကို လိုးပေးနတော ကောင်းလိုကတ်ာကြာ”
အဲလိုပြောလိုကတ်ော့ သူ့ရဲ့ နောကပြှနဆြောင့အြားတွေ တကလြာပြီး လီးကိုတဆုံးဝင် တဆုံးထွကြ ဆောင့လြိုးတော့တာပဲ။ ၁၅ မိနဈလောကကြှာတော့ တဟင်းဟင်းနဲ့ အသံတွထွကေလြာပြီး ကြုပရြဲ့ ဆီးခုံကို အတင်းဖိကပထြားပြီး တကိုယလြုံး တုနတ်ခိုကခြိုကန်ဲ့ နပေါတော့တယ်။ သူ့ကြောလေးကို အသာသပပြေးရင်း အမှှေးနုလေးတွရေဲ့ အထိအတွေ့ကို ခံစားရင်း သူအမောပြမယေ့အြခွိနကြို အသာလေး စောင့န်လေိုကတ်ယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သူ ငှိမသ်ှားတော့မှ စောကပြတထြဲ ကြှံဝငန်တေဲ့လီးကို အသာလေးဆှဲထုတပြှီး ရပြငေည်ီ အားလေးနည်းနည်း ထည့ပြှီး ဆောင့လြိုးလေး လိုးပေးပါတယ်။ အရှိနရြလာတော့ သူ့ခါးကိုကိုငပြှီး တဖုန်းဖုန်းနဲ့ Nonstop ကို လီး angle အမွိုးမွိုးနဲ့ ဆောင့တ်ော့ ကောငမြလေး ခေါင်းအုံးပေါြ ခေါင်းအပထြားရာကနေ လကကြလေးထောကြ ခေါင်းကလေးမော့ အံလေးကြိတ် လကသ်ီးလေးဆုပပြှီး ကာမအရသာကို ပြည့ပြှည့ဝြဝ ခံစားနပေါတယ်။
ကြုပလြည်း လိုးအားပိုကောင်းအောင် လိုးရှိနကြို မလွှော့ပဲ ကြုပရြဲ့ ညာဘကခြှသလေုံး သူ့ရဲ့ ညာဘကပြေါငရြှေ့သှင်းပြီး အားရပါးရ လိုးပေးလိုကတ်ော့ အပျိုမလေးရဲ့အခန်းဟာ အောင်ှီးသံတွနေဲ့ ပြည့လြွှံနပေါတော့တယ်။ ညာဘကည်ောင်းရင် ဘယပြှောင်းလိုး၊ ဘယည်ောင်းရင် ညာပြောင်းလိုးနဲ့ ကောငမြလေး အဖုတထြဲက အရညတ်ှဟော လီးတဈချောင်းလုံးကို ပြောငလြကန်ပေါတော့တယ်။
လီးကိုမခွှတပြဲ သူ့ကို ဒူးခေါင်းပေါမြှာ ၉၀ ဒီဂရီ ပုံစံအနအထေားနဲ့ တဈတီတူးကလေးထောငလြိုကပြှီး ကြုပလြည်း ဒူးထောကအြနအထေားကနေ မှင်းထိုငအြနအထေားကို ပြောင်းပြီး လီးကို ၉၀ ဒီဂရီ စိုကပြှီး ခါးအားနဲ့ ဆောင့ဆြောင့ပြှီးလိုးတော့ ကောငမြလေးရဲ့ လကကြလေးတွဟော ခေါင်းအုံးကို ဆုပထြားရာကနေ သူ့နဘေးက ကြုပရြဲ့ ခွကငွြေးဝတန်ှဈဘကကြို ဆုပကြိုငထြားပါတယ်။ ဒီ position ဟာ အလှနထြိတဲ့ ပုံစံဖြစ်ပြီး အာရှသူတွထေဲက တင်းပါတယဆြိုတဲ့ အ နဲ့ ဖားမတွတေောင် တောရြုံတောင့မြခံနိုငကြှပါဘူး။ အခု သူကတော့ အံလေးတင်းတငကြှိတပြှီး မကြန်ှာနုနုလေးနဲ့ ဖငကြိုကော့ထောငထြားတော့ ကြုပလြည်း မာနတ်ှတင်ေးပြီး စောကပြတကြို မှှေ ထိုး ဖြဲ ဆောင့ြ ထောင့ပြေါင်းစုံကနေ မိနဈ ၂ဝလောကြ လိုးခလွိုကတ်ာ သူ့တဈကိုယလြုံးလည်း ခွှေးတွရှေှဲ ကြုပတ်ဈကိုယလြုံးလည်း ခွှေးတွနဈေ။
ကြုပလြည်း နောကဆြုံး အခကြြ ၅၀ လောကြ မီးကုနယ်မ်းကုန် ဆောင့ပြဈလိုကပြှီး လီးကို စောကပြတကြဆှဲထုတ်၊ သူ့ကို အမှနထြိုငခြိုင်းပြီး သုတရြညတ်ှကေို ခေါင်းကို ညှပကြိုငပြှီး ပါးစပထြဲ ပန်းထည့လြိုကတ်ော့ ကောငမြလေး အု အု အု ဆိုပြီး သုတရြညတ်ှကေို မှိုခနွပေါတယ်။ လှနကြှည့တ်ဲ့ မကြလြုံးကလေးက အသနားခံတဲ့ အကြည့်လြေးနဲ့ပါ။ ခေါင်းကိုလှှတပြေးလိုကတ်ော့ ပါးစပကြို လကဖြဝါးနဲ့ပိတပြှီး နောကဖြေးက ဘစငေကြို တန်းပြေးတော့တာပဲ။ ပြီးတော့ တဝေါ့ဝေါ့နဲ့ လတွအေနေထြုတတ်ဲ့အသံ ကြားနရပေါတယ်။ ကြုပလြည်း ခွှေးတွကေို အင်ျကြီနဲ့ သုတပြှီး ဘောင်းဘီ အင်ျကြီ ပြနဝြတထြားလိုကတ်ယ်။ အခွိနကြ မနည်းတော့ဘူးလေ။ တောကြှာ သူ့အဖေ ရုံးဆင်းတော့မှာ။
ခဏနတေော့ အခန်းဝမှာ လာရပတ်ာ မကြန်ှာငယလြေးနဲ့၊ ကိုယလြုံးတီး၊ ခွှေးတွကလေည်းရှှဲလို့။ ကြုပလြည်း အနားခေါပြှီး သူ့ရဲ့ တီရှပလြေးနဲ့ ခွှေးတွကေို သုတပြေးပြီး ရငခြှငထြဲ ထည့ထြားတော့ ကောငမြလေး ငှိမတ်ုတန်ရေောပဲ။
“အနန်တောလား သမီး ဘာလို့လဲ”
”ညှီစို့စို့နဲ့ ဘာနံ့ကြီးမှန်း မသိဘူး”
“ခွိုတော့ ခွိုတယ် မဟုတလြား””
“ဟုတ် ခြိုသလိုလိုပဲ ဟီး”
“ကဲ သမီး ဦးလေးပြနတ်ော့မယန်ောြ”
“ဟုတ်”
”ဗုဒျဓဟူးနေ့ ကြူရှင် မတကန်ဲ့နောြ သမီး”
”ရှင် ဘာလို့လဲ”
“အပြငမြှာ လှတလြှတလြပလြပ် တွေ့ကြမယလြေ နောြ”
“အင်း ပြီးရော”
ခကြခြငွြးလကခြံတော့ အံ့သှသှားတယ်။ ဒီခတ်ကေလေးတွေ ဟနဆြောငမြှုမရှိဘူး အတောသ်ဘောကဖြို့ ကောင်းတယဗြွာ။
“ဒါဆို ဗုဒျဓဟူးနေ့ နေ့လည် ၁ နာရီလောကြ စာတိုကမြှတတ်ိုငအြကြောလြေးက စောင့န်နေောြ။ ဦးလာခေါမြယ်”
ကြုပတ်ို့ လမ်းထိပန်ဲ့ သုံးမှတတ်ိုင် အကြာက ကားမှတတ်ိုငမြှာ စောင့ခြိုင်းလိုကပြါတယ်။
“ဟုတ်”
ကြုပလြည်း သူ့နဖူးလေးကို ဖြဖြနမ်းပြီး အခန်းပြငထြှကြ အိမတ်ံခါးဖြင့ြ၊ ခွံစည်းရိုးလေးကြောပြှီး အိမပြေါရြောကတ်ော့ ၄ နာရီခွဲနပြေီ။ တဈနာရီကြောလြောကြ ဆှဲခဲ့လို့ ပငပြန်းပြီး မှေးကနဲ ဖြစ်သှားတာ။ နိုးလာတော့ အိမကြလူတွလည်ေး ပြနရြောကြ နုနုတို့အိမမြှာလည်း လူစုံနပြေီ။ အားလုံးဟာ ပုံမှနပြါပဲ။
——————————————
ဗုဒျဓဟူးနေ့ရောကတ်ော့ ကြုပရြဲ့ PRADO ကားနကကြှီးနဲ့ နေ့လည် ၁ နာရီကြောကြွောြ စာတိုကမြှတတ်ိုငန်ား ရောကတ်ယဆြိုရငပြဲ ကောငမြလေးဟာ မှနမြာဆနဆြန် ဝမ်းဆကကြလေးနဲ့ လှယအြိတလြေးလှယလြို့ စောင့န်ပေါတယ်။ ကားရပပြေးလိုကတ်ယဆြိုရငပြဲ ရှေ့ခန်းကို လှမ်းတကလြာတော့ သနပခြါးနံ့နဲ့ ရှနပြူနံ့ သင်းသင်းလေးနဲ့အတူ လှမ်းပြီးပြုံးပြတဲ့ အပြုံးလေးဟာ ကလေးဆနပြှီး အပြဈကင်းစငလြှန်းလို့ ရငထြဲကို အေးသှားစပေါတယ်။
“ဘာကြည့်န်တောလဲ ဦးလေးနောြ ဟှန်း”
“ချောလို့ပါ သမီးရဲ့”
“ဟုတပြဲနဲ့”
“သမီးကငယတ်ော့ နုနယလြတဆြတတ်ဲ့ ပန်းကလေးတဈပြင့ကြို ကြည့်ရြသလိုမွိုး ရငထြဲအေးသှားလို့ပါ”
“အပြောကောင်းတယန်ောြ၊ ကဗွာဆရာ လုပပြါလား”
“အဲဒါကနောကမြှ အခုတော့ …..”
“အခုတော့ ဘာဖြစ်လဲဟာ ဦးလေးနောျ ဟှန်း”
လှမ်းထိုးတဲ့ မကြစြောင်းကလေးက ခစွစြရာပါ။ ကြုပလြည်း မှို့နယန်ှဈခု အကြာက တည်းခိုခန်းဆီ ခေါသ်ှားပါတယ်။ မနန်ဂွောကတောင်
“အဈကိုကြီး မိုကတ်ယဗြွာ အားကလွိုကတ်ာ”
လို့ တိုးတိုးလေး နုနုမကြားအောင် ပြောသှားသေးတယ်။ အခန်းယူ အပေါထြပတ်ကြ အခန်းတံခါး ပိတပြှီးတာနဲ့ ကြုပလြည်း မနနေိုငတ်ော့ပဲ အသာထွေးပြေ့လို့ နှုတခြမ်းချင်ြး ဂဟဆကေလြိုကတ်ာ အခုမှ နှစ်ကိုယသ်ဘောတူဆိုတော့ အခွိနတ်ှကြောပြီး အနမ်းနဲ့တင် လူကို ဟိုကသ်ှားတာပဲ။ ပြီးတော့ ကုလားထိုငပြေါမြှာ ထိုငတ်ော့ နုနုက ပေါငပြေါလြာထိုငပြါတယ်။ ကြုပကြို မကြန်ှာချင်ြးဆိုငကြှည့ရြင်းက
“ဦးလေး”
“ပြောလေ သမီး”
“ဟိုတဈခါ သမီးမေးတာ မှတမြိသေးလား”
“သမီးက ဘာမေးထားလို့လဲ”
“ဟိုဟာလေ”
“ဘယဟြာလဲ သမီးရဲ့”
“ပါးစပန်ဲ့ ဟိုဟာဖြစ်တယ် ဆိုတာလေ”
“ဘယဟြာဖြစ်တာလဲ”
”ဟိုဟာလေ ကြည့်ြ တွေ့လား ဦးလေးမှတမြိရဲ့သားနဲ့ သကသ်ကည်ဈတာ”
”သှောြ ပါးစပန်ဲ့ အလိုးခံတာလား”
”အင်း ဟုတတ်ယ် အဲဒါ အခုပြောပြ”
“အင်း ပြောပြမယ်။ သမီးလီးကို ပုံမှနစြုပတ်ော့ ပါးစပထြဲ အပြည့ဝြငလြား”
“ဘယလြိုလုပဝြငမြှာလဲ ဦးကလည်း ဒီလောကအြရှညကြှီးကို ထောကန်တောပေါ့”
“ဘာနဲ့ထောကန်တောလဲ”
“အာခေါငန်ဲ့လေ”
“ပါးစပန်ဲ့ အလိုးခံတယဆြိုတာ အဲ့ဒီအာခေါငကြို လီးတဆုံးဝငအြောင် ဖြင့ပြေးရတာလေ။ အဲဒါကို deep throat လို့လည်း ခေါတ်ယ်”
”ဟာ ဘယလြိုလုပဖြှင့မြလဲ ဦးလေးကလည်း။ ထိတာနဲ့ အနခြငွသ်လိုမွိုး ဝေါ့ကနဲ ဝေါ့ကနဲ ဖြစ်နတေဲ့ဟာ။ နောကပြှီး အသကဘြယလြိုရှူမလဲ”
“အဲဒီလို အာခေါငကြို ဖြင့တ်တတ်ာနဲ့ ပါးစပထြဲကို လီးက အားနဲ့ မာနန်ဲ့ တဆုံးဝင် တဆုံးထွကြ စောကပြတကြို လိုးသလိုမွိုး လိုးနတေဲ့အခွိနမြှာ အသကကြို မှနအြောင် ရှူနိုငတ်ာက Deep throat ရဲ့ အဓိကကြှမ်းကငွမြှုအပိုင်းပေါ့”
“သွောျ အဲလိုလား”
“ပိုကြှမ်းကငွသ်ှားရင် လီးအရှိနန်ဲ့ အာခေါငထြဲကို ဝငလြာတဲ့အခွိနမြှာ လညခြေါင်းကြှကသ်ားကို ညှဈပြီး လီးကို ဖမ်းစုပပြေးလိုကြ၊ လီးပြနထြှကသ်ှားရင် လွှော့ပေးလိုကန်ဲ့ စောကပြတရြဲ့ ညှဈအားထကသ်ာတဲ့ လညပြင်းကြှကသ်ားရဲ့ ညှဈအားကို အသုံးခရွင် လိုးတဲ့လူဟာ ပါးစပကြို လိုးရတာ စောကပြတထြကတ်ောင် ကောင်းလှခညွလြားလို့ ပြောသှားလိမ့မြယ်”
“ခံရတာတော့ သကသ်ာမယ် မထငဘြူးနောြ”
“ဘယလြိုပြောရမလဲ လိငဆြကဆြံမှု သကတ်မ်းကြာလာရင် ပိုပြီးမှင့များတဲ့ ခံစားမှုမွိုးရဖို့ ဒီနည်းလေးတွကေ အဆငပြှတယ်ေ။ တဈယောကန်ဲ့တဈယောကြ ရိုးအီ မသှားဘူးပေါ့”
“ဦးလေးဟာကြီးက လုပတ်ဲ့လူပဲကောင်းပြီး ခံရတဲ့သူက မစားသာပါဘူးဗွာ”
“ဒါပမယေ့ြ Deep throat ကို 69 style နဲ့ တွဲသုံးရင် ခံရတဲ့သူ လထေဲမှောကပြှီး ခကြခြငွြးပြီးရော””
“အဲဒါဘာကြီးလဲဟင်”
“ကဲ ဆရာမ အမေးအမှန်းတွကလေည်း ထူလိုကတ်ာ။ ထ လကတ်ှေ့ပဲ ပြတော့မယ်”
“အဲဒါဆိုလည်းပြီးရော”
“အဲဒါဆိုလည်း အဝတတ်ှေ အရငခြွှတလြိုကြ”
ကောငမြလေး ခကြခြငွြးပဲ အဝတတ်ှခွှတေပြါတယ်။ ဘောလြီနဲ့ ဘောင်းဘီလေးကိုတော့ မခွှတသ်ေးပဲ ကြုပကြို ရှကတ်ကတ်ကြ မကြန်ှာလေးနဲ့ လှမ်းကြည့်န်လေို့
“ မခွှတန်ဲ့တော့ ဒီနားလာ ဒူးထောကြ”
ထိုငခြုံပေါထြိုငန်တေဲ့ ကြုပရြှေ့ ဒူးလေးလာထောကပြါတယ်။ ကြုပလြည်း မတတ်ပရြပပြှီး ဘောင်းဘီကိုခွှတလြိုကတ်ော့ လီးဟာ အောကခြံဘောင်းဘီထဲမှာ မပြော့မမာလေး တွေ့သှားတော့
”ဟှန်း”
“ဘာ ဟှန်းတာလဲဟ”
“အခုတော့ သူမဟုတတ်ဲ့အတိုင်း ဟိုနေ့ကတော့ သလေုမှောပါး”
“ကောင်းတာလား””
“ကောင်းပါလိမ့မြယ် အားကြီးကြီး”
“ဒါဆို ဒီနေ့ကောင်းအောင် လုပပြေးရမှာပေါ့”
“ဦးလေးနောျ ဟှန်း”
ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ သူ့လကကြလေးကိုကိုငပြှီး လီးပေါတ်ငပြေးလိုကတ်ော့ အပေါအြောကြ မရဲတရဲလေး ပြတပြေးလိုကတ်ာနဲ့ လီးဟာ တဖြည်းဖြည်း ဘောင်းဘီထဲကနေ ရုန်းကြှလာပါတော့တယ်။ ကြုပလြည်း ဘောင်းဘီကို အသာလှနခြလွိုကတ်ော့ လီးဟာ တန်းပြီးမတန်ပေါတော့တယ်။ နုနုဟာ ပြောစရာမလိုပဲ လီးကို အထကအြောကဆြှဲရင်း နှုတခြမ်းနဲ့ ငုံစုပလြိုကပြါတော့တယ်။ ဟိုတဈနေ့ကပြောထားလို့ လီးကို ဘယလြိုစုပရြမယ် လွှာဖြားလေးနဲ့ ဘယလြို ယကရြမယ်၊ ဘောကို ဘယလြို ငုံရမလဲဆိုတာ ပြောပြထားလို့ အတောလြေး ကငွလြညန်ပေါပြီ။ သူ ၁၅ မိနဈလောကြ အားရအောငစြုပပြှီးတဲ့ အခွိနလြောကကြှတော့
“သမီး အခုစုပတ်ော့ လီးက ပါးစပထြဲ အပြည့ဝြငလြား”
“ဘယလြိုလုပဝြငမြှာလည်း ဦးကလည်း”
“ကဲပါ ကြိုးစားပြီး တဈချောင်းလုံးဝငအြောင် စုပကြှည့ပြါဦး”
ကောငမြလေး လီးကို တဖြည်းဖြည်း ပါးစပထြဲ ငုံစုပတ်ော့ လီးတဈချောင်းလုံးနီးပါး ဝငသ်ှားပါတယ်။ ဒါပမယေ့ြ လီးကို ပြနထြုတလြိုကတ်ယဆြိုရငပြဲ မကြရြညတ်ှဝေဲပြီး အဟှတအြဟှတန်ဲ သီးပါတော့တယ်။
”ဟော ကောငမြလေး သီးကုနပြှီ တွေ့လား၊ လီးပါးစပထြဲ အပြည့ဝြငန်တေဲ့အခွိန် အသကမြှနအြောင် ရှူတတဖြို့ အရေးကြီးတယ် သမီးရဲ့”
”အချောင်းကြီး ပါးစပထြဲ ဆို့နတော ဘယလြိုလုပ် အသကရြှူလို့ ရမလဲ ဦးလေးကလည်း”
”လီးဝငတ်ဲ့ အခွိန် လကေို ရှူသှင်းပြီး ထွကသ်ှားတဲ့အခွိန် လကေို အခကြကြကြ ထုတန်ိုငမြှ တကယ် လိုးပြီဆိုတဲ့ အနအထေားကို ခံနိုငမြှာ”
”ဘာလဲဟင် တကယ် လိုးပြီဆိုတာ”
”တကယလြိုးပြီဆိုတာ ပါးစပကြို စောကပြတလြို အားနဲ့ မာနန်ဲ့ ဆောင့လြိုးတဲ့ အခွိနမြွိုးကို ဆိုလိုတာ”
”အမလေး အဲတာဆို သမှောပဲ”
“မသပေါဘူး အခုလုပကြှည့လြိုကရြအောင်”
“အခု……”
“အင်း အခုပေါ့။ လာ ကုတငပြေါြ ကန့လြန့ြ အိပလြိုကြ”
ကောငမြလေး ကုတငပြေါတ်ကပြှီး ကြုပဘြကခြှဆင်ေးပြီး ကန့လြန့ြ အိပပြါတယ်။
“ဟုတဘြူးလေ သမီး။ အခုလိုးမှာက ပါးစပ်၊ စောကပြတ် မဟုတဘြူး။ အဲတော့ သမီးခေါင်းကို ဦးလေးဘကပြေးပြီး ပကလြကအြိပလြိုကြ”
ခေါင်းကိုမှှေ့ယာ အစွန်းအောကဘြကအြထိရောကအြောင် ရှှေ့ပေးလိုကတ်ော့ ပါးစပန်ဲ့ လညခြွောင်း တဆကတ်ည်း ဖြစ်သှားတော့မှ လီးကို တဖြည်းဖြည်းခွင်း ထိုးသှင်းလိုကပြါတယ်။ လီးဟာ တဝကလြောကပြဲဝငပြှီး ထောကန်လေို့
“သမီး အာခေါငကြို ဖြင့ထြား၊ လွှာကို လီးနဲ့ အပျိုငထြား”
အဲဒီတော့မှပဲလီးဟာ လညခြွောင်းထဲကို လွှောကနဲ ဝငသ်ှားပြီး ဥကလေး ၂ လုံးက နှာခေါင်းထိပန်ဲ့ သှားထိနပေါတော့တယ်။ အဲ့ဒီပုံစံနဲ့ သူ အသကရြှူနိုငအြောင် ခဏလေးနပြေီးမှ လီးကို ဖြေးဖြေးချင်ြး တဝကထြုတ် အပြည့သ်ှင်းနဲ့ ၁၀ မိနဈလောကြ လိုးပေးပါတယ်။ ကောငမြလေးလည်း တဖြည်းဖြည်း အထာကလွာပြီး လီးအဝငအြထွကကြို ထိန်းနိုငလြာမှ ကြုပလြည်း အရှိနကြို နည်းနည်းတငလြိုကရြင်းက ကုတငပြေါကြ စေ့နတေဲ့ ပေါငဖြှူဖြူလေး နှစ်လုံးကို အသာလေး ဆှဲခွာလိုကပြှီး အမှေးနုနုလေးတွေ အောကကြ စောကဖြုတလြေးကို စမ်းလိုကတ်ော့ အရညတ်ှေ ရှှဲနပေါပြီ။ သူ့ဒူခေါငလြေးနှစ်လုံးကို ကြုပရြဲ့ လကမြောင်းအောကကြို ပို့လိုကတ်ော့ အဖုတလြေးက အပေါကြို ကြှတကလြာပါတယ်။ အစေ့လေးကို စုပပြေးရင်း အဖုတကြို လကန်ှဈချောင်းထည့ပြှီး လိုးပေးတော့ ကောငမြလေးရဲ့ ပါးစပစြုပအြားတွေ ပိုပြင်းပြီး ပိုမှနလြာပါတယ်။ လိုးနတေဲ့ ညာဘကြ လကန်ှဈချောင်းကို စအိုထဲ ထည့လြိုကပြှီး အစိကို စုပအြားပြင်းပြင်းနဲ့ စုပရြင်း လိုးတဲ့ အရှိနကြိုလည်း တငလြိုကတ်ော့ ကောငမြလေးလည်း ရှူးရှူး ရှူးရှူနဲ့ မာနတ်ှတကေပြှီး လီး အဝငအြထွကန်ဲ့အညီ မေးစိလေးမော့လို့ အလိုးခံနပေါတယ်။
ကြုပလြည်း အားနတေဲ့ ဘယဘြကြ လကန်ှဈချောင်းနဲ့ အဖုတထြဲကို တရစပ် လိုးပေးလိုကတ်ော့ အဖုတ်၊ ဖင်၊ အစေ့ နဲ့ ပါးစပ် တဆကတ်ည်း အလိုးခံရသလိုဖြစ်လို့ ကောငမြဘေးရဲ့ ဖငလြုံးလုံးလေးဟာ ကော့တကလြာပြီး တုနတ်ခိုကခြိုကန်ဲ့ တခွီပြီးသှားပါတယ်။ သူပြီးသှားတာနဲ့ ကြုပလြည်း ကိုယကြို ပြနမြတလြိုကပြှီး လိုးရှိနကြို မလွှော့ပဲ ပါးစပကြို ဆကလြိုးနရင်ေး လကန်ှဈဘကန်ဲ့ သူ့ရဲ့နို့လေးနှစ်လုံး ပယပြယန်ယန်ယ် ကိုငပြေးပါတယ်။ ကြုပဖြငအြောကမြှာ မကြန်ှာပြောကန်တေဲ့ ကောငမြလေးရဲ့ စုပအြားတွေ မှင့လြာတာနဲ့အမွှ အခကြတ်ဈရာလောကြ ပယပြယန်ယန်ယ် လိုးဆောင့ပြှီး ကြုပလြည်း သုတတ်ှကေို သူ့လညခြွောင်းထဲ ပန်းထုတလြိုကပြါတော့တယ်။ သူက ထွေးထုတမြလို့ ခေါင်းကို အတင်းရှောငပြမယေ့လြည်း ကြုပရြဲ့ ဒူခေါင်းနှစ်လုံးနဲ့ ညှပထြားလို့ ရှောငလြို့မရဘဲ သုတတ်ှကေို တဂွတဂြှတ် မွိုခနွရပေါတယ်။ သုတတ်ှေ ကုနပြှီဆိုမှ ကြုပရြဲ့ပေါငကြှား ညှပထြားရာက ဖယလြိုကတ်ော့ နုနုရဲ့ မကြန်ှာမှာ မကြရြညတ်ှလည်ေး ရှှဲလို့၊ ခေါင်းလေးကို အသာလေး ဆှဲထူပေးလိုကတ်ော့ အေ့ကနဲ လတကေသ်ံနဲ့အတူ သုတတ်ှေ နှာခေါင်းထဲက ထွကကြလွာလို့ လကန်ဲ့ခံပြီး ရချိုးခန်းပြေးလရေဲ့။ ၁၀ မိနဈလောကန်မှေ ပြနထြှကလြာတော့ ပုံမှနပြှနဖြစ်သှားပါပြီ။
“ဘယလြိုနလေဲ သမီး အဆငပြှရေဲ့လား”
”လူတော့ တောတ်ောြ ခံရတယ် ဦးလေးရာ။ ကောင်းတာကတော့ ဟိုဟာ လုပတ်ာထကတ်ောင် မိုကသ်ေးတယ်”
“ဒီနေ့တော့ ညည်း ကောင်းဖို့ အတွကခြညွြးပါပဲ”
ပြောရင်းဆိုရင်း ကြုပလြည်း အိမသ်ာထဲဝင် ဆေးကြောပြီး ပြနထြှကလြာတော့ ကောငမြလေး ကုတငပြေါမြှာ ထိုငလြို့။
“ကဲ ဆရာမ ၂ ပေါကတ်ော့ ပြီးသှားပြီ၊ ၁ ပေါကပြဲ ကနွတ်ော့တယ်”
“ဘာကြီးလဲဟင်။ ဟာ အဲဒါတော့ မဖြစ်ဘူးထငတ်ယ်”
“ဘာလို့လဲ”
”ဦးလေးဟာကြီးက အကြီးကြီးဟာ ဘယလြိုလုပ် ဝငမြှာလဲ”
“ဝငတ်ာပေါ့ သမီးရဲ့။ ကောင်းလှန်းလို့ နောကဆြို အနောကပြေါကပြဲ လိုးပေးပါ ဖြစ်နေဦးမယ်”
“မကောင်းပါဘူး ဦးလေးရယ်”
”မကောင်းဘူးဆိုတော့ ညည်းက ခံဖူးလို့လား”
“ဟာ ဦးလေးကလည်း ပေါကပြေါကရြှာရှာ””
“မကောင်းဘဲနဲ့ မိန်းကလေးတွေ ခံမလားဟ။ ခံကြည့်လြေ မကြိုကရြင် ဆကမြလုပဘြူး ဟုတပြှီလား”
“ဖြစ်မယမြထငပြါဘူး ဦးလေးရာ”
“ဖငကြို လိုးနတေုန်း စောကပြတကြပြီးတဲ့ အရသာက ဘာနဲ့မှ လဲလို့မရဘူးတဲ့ဟ”
“သူခံဖူးတာ ကနွတောပဲ။ ဦးလေးနောြ ဂွင် လာမဆငန်ဲ့”
“ခံပြီးသှားတဲ့ ကောငမြလေးတွေ အဲလိုပဲပြောတာလေ”
”ဒါပမယေ့ြ နာမှာ ကြောကတ်ယ် ဦးလေးရ”
“ဖငကြိုနှူးပြီးမှလိုးရင် မနာပဲ ဝငလြို့ဝငသ်ှားမှန်းတောင် သိလိုကမြှာ မဟုတဘြူး”
“အဲဒါ ဘာကြီးလဲဟင် ဖငန်ှူးတယ် ဆိုတာ”
“ဖငန်ှူးတယဆြိုတာ ဖငထြဲကို လီးမနာမကငွပြဲ ဝငန်ိုငဖြို့ ပြငဆြငတ်ာကို ပြောတာလေ။ ဖငန်ှူးတတလြလေေ ဖငအြလိုးခံရတဲ့သူ နာကငွမြှု မခံစားရလလပေေေါ့”
“ဦးလေးကရော ဖငန်ှူးကြှမ်းလားဟင်”
“ဦးလေးက ဖငန်ှူးတာရော ဖငလြိုးတာရော ကြှမ်းမှကြှမ်း”
“မထငရြဘူးနောြ ရပကြှကထြဲမှာနတေော့ ရိုးရိုးအေးအေးကြီးလိုနဲ့”
“ဘယအြေးမလဲ ဦးလေးတို့က ကမျဘာပတ် လိုးခဲ့ကြတဲ့ လူတွပေဲ”
“အမလေး ကြောကစြရာကြီး ဦးလေးတို့ဆိုတာက”
“နောကတ်ော့ သိလာမှာပေါ့ အခုမပြောသေးဘူး”
“ ကြီးကယွလြိုကတ်ာ အမှငကြတစြရာကြီး ဟှန်း”
”ကဲပါ လာ ဖငစြနှူးရအောင်”
”နာရငတ်ော့ မခံဘူးနောြ ဒါပဲ”
”အေးပါ နာတယဆြိုပြော ခကြခြငွြး ထုတပြေးမယ် ဟုတပြှီလား”
“ပြီးရော”
“ဒါပမယေ့ြ ဖငခြံမယ့သ်ူဟာ မနာမကငွပြဲ ဖငခြံတဲ့အရသာ အပြည့အြဝခံစားရအောင် နှစ်ခုတော့ လုပတ်တဖြို့ လိုတယ်”
“ဘာတွလေဲဟင်”
“ အလိုးခံတဲ့အခွိန် ဖငကြို ဖြင့ပြေးတတဖြို့နဲ့ လီးအဝငဖြှောင့အြောင် နတတေဖြို့ပဲ”
“ ဖငကြ နဂိုထဲက ပြင့ပြှီးသားမဟုတလြား ဦးလေးကလည်း”
“မဟုတဘြူး လီးဝငတ်ဲ့အခွိန် ကြောကန်ရင်ေ ဖငကြှီးပိတန်တေော့ လီးသှင်းရတာ ပိုကြပပြှီး ခံရတဲ့သူ နာတာပေါ့”
“အဲဒါဆို ဘာလုပရြမှာလဲ ဟင်”
“ ဖငထြဲကို လီးစဝငပြှီဆိုတာနဲ့ စိတအြေးအေးထားပြီး အသကကြို ပါးစပန်ဲ့ရှူလိုကရြင် ဖငကြှှကသ်ားတွလွှေော့ပြီး လီးဝင် မှနတ်ာပေါ့”
“သှောြ လီးဝငဖြှောင့အြောငကြှတော့ရော”
“အဲဒါက လိုးနတေဲ့ သူရဲ့လီးဝငတ်ဲ့ ANGLE အတိုင်း ဖငကြိုထောငပြေးတတတ်ာကို ပြောတာ။ လိုးတဲ့လူရော ခံတဲလူရော ပိုအရသာရှိတာပေါ့”
“အဲလိုမွိုး ခံတတတ်ဲ့သူ ရှိလို့လား”
“ရှိတာပေါ့ အဲလိုခံတတတ်ဲ့သူကို အောကပြေးကောင်းတယလြို့ခေါပြှီး လိုးတဲ့သူတွကေ နှစ်သကကြှတယ်။ နောကပျိုင်းကြ လီးဝငဖြှောင့အြောင် နပေေးတတရြုံတငမြကပဲ ဆောင့လြိုးတဲ့အခွိန် ကော့ပေးတာတို့၊ ခံနရင်ေးနဲ့ စကောဝိုင်းပေးတာတို့ဆိုရင် အဲဒီယောကြွား ရှှပေုံပေးတောင် နောကမြိန်းမတဈယောကဘြကြ မလှည့တ်ော့ဘူး”
“ ဦးလေးကလည်း ပြောလိုကရြင် ပေါကကြရ ဟိဟိ”
”အခုတော့ လာ ကုတငပြေါတ်ကလြိုကြ ဖငန်ှူးမယ်“
ကောငမြလေး ကုတငပြေါတ်ကပြှီး ထိုငန်လေို့
”ဖငကြို ကုန်းပြီး ထောငလြိုကန်ောြ သမီး”
durex lubricant ဘူးလေးကို ယူပြီး ထောငပြှီးကုန်းထားတဲ့ နုနုရဲ့ ဖငန်ောကမြှာ နရောယူလိုကတ်ော့ ပြူးပြူးလေး စေ့နတေဲ့ စောကပြတကြလေးဟာ စပါးတငမြှည့ကြလေးနဲ့ ပဏာရလို့ နပေါတော့တယ်။ ဖငပြေါကကြလေးကတော့ ညိုမနပေဲ ပန်းရောငလြေး သန်းနပေါတယ်။ လှလှန်းတဲ့ ဖငပြေါကလြေးကို အသာလေးနမ်းပြီး လွှာလေးနဲ့ ဝိုင်းလိုကတ်ော့ နုနုတဈယောကြ တွန့ကြနဲ ဖြစ်သှားပါတယ်။ အခုမှဆေးလာတော့ ဆပပြှာနံ့ကလေးကလည်း သင်းလို့ပေါ့ဗွာ။
ကြုပလြည်း ဆီဗူးကိုညှဈ လကခြလယမြှာသုတပြှီး ဖငပြေါကထြဲကို လကကြလေးတဈချောင်းနဲ့ လိုးပေးတော့ ချောငခြွောငခြွိခွိလေး ဝငပြါတယ်။ လကန်ဲ့ ဖငပြေါကကြို လိုးပေးရင်း စောကပြတကြို လကြပြေးတော့ ကောငမြလေး ဇိမကြနွတောပေါ့။ လကတ်ဈချောင်းနဲ့ ကငွ့သ်ားရတော့ လကည်ှိုး လကခြလယ် နှစ်ချောင်းထည့်ပြီး လိုးပါတယ်။ စထည့ထြည့ခြငွြး ကြပခြငွသ်လိုလိုပမယေ့ြ ခဏနတေော့ အပေါကန်ဲ့ အနတေောြ စေးစေးလေး ဖြစ်သှားပါတယ်။ လကန်ဲ့လိုးနရင်ေး အစေ့ကိုစုကြ စောကပြတကြို မှုတပြေးတော့ ကောငမြလေး ညည်းသံ သဲ့သဲ့ ထွကလြာပြီး စောကပြတကြ အရညကြှညလြေးတွေ လိုကစြပြုလာတာပေါ့ဗွာ။
လကန်ှဈချောင်းနဲ့ အပေါကြ လွှောလွှောရှူရှူ အဆငပြှလောတော့ ဆီနည်းနည်းထပဆြှတပြှီး လကသ်ုံးချောင်းထည့ြ လိုးပေးလိုကပြါတယ်။ နှူးထားတဲ့အရှိန်၊ ဆီရဲ့အကူအညီနဲ့ ဖငပြေါကကြလေးဟာ လကသ်ုံးချောင်း အလိုးကို ခံနိုငပြါတယ်။ လိုးတာ ဆယမြိနဈလောကကြှာတော့ လကသ်ုံးချောင်းကိုထုတ် ဖငန်ှဈဘကကြို ကိုငဖြှဲလိုကတ်ော့ စအိုလေးက ပြင့လြွှကအြနအထေားနဲ့ လီးသှင်းဖို့ အဆငသ်င့ဖြစ်နပေါပြီ။
ကြုပလြည်း နူးနပြေီဖြစ်တဲ့ ဖငလြေးကို ကြမ်းပြငန်ဲ့ ၉၀ ဒီဂရီရအောင် ပုံစံပြောင်းလိုကတ်ော့ နုနုဟာ ဖငလြေးထောငပြှီး နောကပြေါကြ အလိုးခံဖို့ အဆငသ်င့ြ ဖြစ်နပေါပြီ။ ကြုပလြည်း ထောငန်တေဲ့ဖငလြေးကို ခွ၊ လီးကို စောကပြတန်ဲ့ ပြတဆြှဲပြီး စအိုထဲကို သှင်းလိုကပြါတယ်။ ဖငကြနူးနလေို့ ဒဈဟာ စအိုထဲကို သာသာယာယာ ဝငသ်ှားပမယေ့ြ ဂေါကမြှာ သှားထောကန်ပေါတယ်။ လီးကိုနည်းနည်းပြနထြုတပြှီး ထပသ်ှင်းလိုကပြမယေ့ြ မဝငလြို့
“သမီး စိတလြွှော့ပြီး ပါးစပန်ဲ့ အသကရြှူလိုကန်ောြ”
သတိပေးလိုကတ်ော့မှ စအိုက ကြှကသ်ားတွေ ပြလွှေော့သှားပြီး ဂေါကဟြာ စအိုထဲကို လွှောလွှောရှူရှူ ဝငသ်ှားပါတော့တယ်။
“နာလား သမီး”
“ဟငအြင်း အရမ်းမနာဘူး တဈခုခု ဆို့နသလေိုပဲ”
“ဖငကြို သချေားနှူးထားတော့ သမီးမနာဘူးပေါ့။ ဆို့တယဆြိုတာ ခဏပါ။ လီးအဝငအြထွကြ မှနသ်ှားရင် ကောင်းသှားလိမ့မြယ်”
ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ ကြုပလြည်း လီးကို ဝငအြောင် တဖြည်းဖြည်းချင်ြး သှင်းလိုကတ်ော့ လီးတဈချောင်းလုံး ဖငထြဲဝငသ်ှားပြီး သူ့ရဲ့တငပြါးနဲ့ ကြုပရြဲ့ ဆီးစပ် တဈသားတည်း ဖြစ်သှားတော့မှ နုနုဆီက ဟင်းကနဲ သကပြှင်းခသွံ ထွကလြာပါတော့တယ်။ ကြုပလြည်း လီးတဝကဝြင် တဝကထြှကန်ဲ့ သာသာလေး လိုးပေးနရောက နုနုခံနိုငလြာတော့ တဈချောင်းလုံးဝင် တဈချောင်းလုံးထွကန်ဲ့ စိတရြှိလကရြှိ အားရပါးရ တဖြောင်းဖြောင်း ဆောတ်ော့တာပဲ။ ဒီကောငမြလေး ခံနိုငရြညကြတော့ တကယကြောင်းဗွာ။ လိုးသမွှကို အံကြိတခြံတာ။ လိုးအားနဲ့ အရှိနကြှောင့ြ ဖငန်ရောရှေ့သှားရငတ်ောင် မရရအောင် ဖငလြေးကိုကော့ပြီး ပြနထြောငပြေးတာ။ ထနခြကြကြ အဲလို။ လိုးကောင်းနတေဲ့ အခွိနမြှာ
“ ဒေါကျ ဒေါကျ ဒေါကျ”
ဆိုတဲ့ တံခါးခေါကသ်ံကို ကြားလိုကရြပမယေ့ြ လိုးကောင်းနလေို့ မကြားသလိုပဲ ထားလိုကပြှီး အငန်ဲ့အားနဲ့ ဆကဝြုန်းနတေုန်း
“ဦးလေး ဦးလေး”
“ ဟေ “
“ခဏရပြဦး အပြငကြ တံခါးခေါကသ်ံကြားတယ်။ ဘယသ်ူလည်း မသိဘူး”
“ဟေ ဟုတလြား။ အဲဒါဆို ဦးလေးသူငယခြငွြး ဖြစ်မယထြငတ်ယ်”
”ဦးလေးသူငယခြငွြး။ ဟင် သူက ဦးလေး ဒီမှာရှိတာ ဘယလြိုလုပသ်ိလည်း။ ဟာ ဒါဆို သမီးကို…….”
”အေး သမီးကို သူကလည်း လိုးချင်လြို့တဲ့”
“ရှင်”
———————————————-
မနေ့ကပေါ့ဗွာ။ အပေါထြပကြ ဧည့ခြန်းမှာ အနားယူနတေုန်း
”ကလင် ကလင် ကလင်”
ဖုန်းလာလို့ ကိုငလြိုကတ်ော့
”အဈကိုကြီး ဘာတွေ အလုပမြွားနလေဲဗွ။ ကြှနတ်ောြ စိုးအောငပြါ”
“အေးညီ ကိုစိုးအောင် ပြော ဘာလုပပြေးရမလဲ”
“ကြှနတ်ောြ ရနကြုနကြို တဈလလောကြ ခွင့န်ဲ့ ပြနလြာမလို့ အဈကိုကြီးရ”
“အေး မိသားစုနဲ့လား ညီလေး”
“မဟုတဘြူးဗွ ကြှနတ်ောတ်ဈယောကတ်ည်း အဈကိုကြီးရ။ အမနမေကေောင်းလို့ လာပြနကြှည့တ်ာ”
“အေး ကောင်းတာပေါ့ကြ”
“ဟုတ် အဈကိုကြီး ကြှနတ်ောရြောကတ်ုန်းလေး အဖောလြေးဘာလေး မရနိုငဘြူးလား”
“ဟေ ငါ့မှာ အကြံအဖန် မရှိဘူးဟ”
“အဈကိုကြီးမှာ အကြံအဖန် မရှိမှန်း ကြှနတ်ောသ်ိပါတယ် အဈကိုကြီးရ။ အမှနအြကနလြေးတွတေော့ ရှိတယ် မဟုတလြား ဟဲဟဲ”
“အဲဒါက သူသဘောတူဦးမှလေ”
“အဲဒါက ကြှနတ်ော့တ်ာဝနထြား အဈကိုကြီးရာ”
“အေးလေ ပြီးရော မနကဖြှနတ်ော့ တဈယောကတ်ှေ့ဖို့ရှိတယ်”
“ဟုတလြား ကြှနတ်ောလြာခဲ့မယလြေ။ ဘယန်ားလဲ အဈကိုကြီး”
“အေး ပြီးရငလြိပစြာ ပို့ပေးလိုကမြယလြေ”
“ဟုတ် အဈကိုကြီး။ သှောြ ဒါနဲ့ သူ့ကို ဘယလြောကပြေးရမလဲ အဈကိုကြီး”
“ဟာ လုပစြားတဲ့သူ မဟုတဘြူးဟ”
“သိပါတယ် အဈကိုကြီးရ မုန့ဖြိုးပေါ့။ ကြှနတ်ောြ တဈသိန်းပေးလိုကမြယလြေ အဈကိုကြီးရာ နောြ”
“အဲဒါတော့ မင်းသဘောပဲ။ အကြာအကြယတ်ော့ သုံးရမယန်ောြ ညီ”
“အဲဒါတော့ မပူနဲ့ အဈကိုကြီး။ ကြှနတ်ောကြ အမြဲသုံးတဲ့ကောင်”
“အေးလေ အဲဒါဆို မနကဖြှနမြှ တွေ့မယလြေ”
“OK အဈကိုကြီး See you bye”
ဆိုပြီး ဖုန်းခသွှားလရေဲ့။ ဒီကောငန်ဲ့ ဆုံဖူးတဲ့ သင်ျဘောအခေါကတ်ိုင်း သူ့အခန်းထဲ ကောငမြလေး ပြတတ်ယ် မရှိဘူး။ ဖြူဖြူရှညရြှည် ရုပခြွော သဘောကောင်းဆိုတော့ ကပပြှီးတဲ့ကမ်း နောကတ်ဈခါပြနရြောကရြင် Soe ရော Soe မပါဘူးလားနဲ့ ဝိုင်းမေးတဲ့ ကောငမြလေးတွေ ဖြရတော အမော။ အခုလည်း သဘောင့သ်ား မှှေဦးမယ်။ ကြုပတ်ို့သင်ျဘောသားတွကေ သင်ျဘောတကခြွိနဆြို သူငယခြငွြးဆိုတာထကြ သဖေောသ်ဖကေတ်ှဆေိုတော့ တဈယောကန်ဲ့တဈယောကြ အတတန်ိုငဆြုံး ကူညီချင်ကြှတာ ဓမျမတာပါ။ ဒီလောကြ ဒုကျခပေးတာလောကကြတော့ ရိုးနပေါပြီ။
———————————————-
ကြုပလြည်း လီးကို ဆှဲထုတပြှီး တံခါးသှားဖြင့လြိုကတ်ော့ ကိုစိုးအောငကြ ရပလြွှကသ်ား။
”လာ ညီ”
လီးတန်းလန်း ဖငအြပြောငသ်ား ကြုပန်ောကကြ သူလိုကလြာတယ်။ ကောငမြလေးက ကုတငပြေါမြှာထိုငပြှီး သဘကကြလေးပတလြို့ လုံလုံခွုံခွုံ။ ကြုပလြည်း ကုလားထိုငမြှာ ထိုငလြိုကရြင်းက
“နုနု သူ့နာမညကြ ကိုစိုးအောငတ်ဲ့။ ဦးလေးသူငယခြငွြး”
“ကိုစိုးအောင် သူ့နာမညကြ နုနုတငတ်ဲ့။ ကြုပကြတော့ နုနုလို့ပဲခေါတ်ယ်”
“သှောြ သမီးနာမညကြ နုနုတဲ့လား။ နာမညန်ဲ့ လူနဲ့ လိုကတ်ယန်ောြ။ ဖြူဖြူနုနု ချောချောလေးပဲ။ ဦးကို ဦးစိုးလို့ပဲ ခေါပြေါ့နောြ”
ကောငမြလေးခေါင်းကို မသိမသာ ငှိမ့တ်ော့ အခွအနေကေောင်းတယဆြိုတာ သချောသှားတယ်။ ကိုစိုးကလည်း လူပါးဆိုတော့ သိမ်းသှင်းတတတ်ယလြေ။ အခွအနေမကေောင်းရငတ်ော့ သူ့ကို ပြနခြိုင်းမယလြို့ စဉြးစားထားပမယေ့ြ အခွအနေကေောင်းနတေော့ အသာလေး လှှတပြေးလိုကတ်ယ်။ ပထမပိုင်းတော့ ကောငမြလေး ရှကအြမ်းအမ်းဖြစ်နပမေယေ့ြ အခု သူစိမ်းတဈယောကြ ပါလာတယဆြိုတော့ ရငခြုနလြှုပရြှားနပေုံပဲ။
“ကိုဘခကကြ သမီးအကြောင်း ပြောပြပါတယ်။ သမီးချောတဲ့အကြောင်း၊ ခစွစြရာကောင်းတဲ့ အကြောင်း နောကပြှီး”
ကောငမြလေး စိတဝြငစြားပြီး ကိုစိုးအောငကြို မော့အကြည့်ြ ကိုစိုးအောငဟြာ လှဈကနဲ ကုတငပြေါကြ နုနုဘေးနားထိုငပြှီး
“နောကပြှီး ဘယလြို အပေးကောင်းကြောင်း”
“အို”
ကောငမြလေး ရှကသ်ှားပြီး ကြုပကြိုလှမ်းကြည့်လြို့ မကြစြိတဈဖကြ မှိတပြှလိုကပြါတယ်။
“အဲဒါနဲ့ ဦးစိုးလည်း ဟုတမြဟုတ် သိချင်လြို့ လာခဲ့တာပါ”
“ဟာကြာ ဘာတွမှန်ေးလဲ မသိဘူး”
နုနုရဲ့ စူနှဲ့နှဲ့ အသံလေးထွကလြာတော့ ပြဲသိမ်းသှားပြီဆိုတာ ကြုပန်ားလညလြိုကတ်ယ်။ ချောဖြောင့တ်ဲ့ ကိုစိုးအောငရြဲ့ အမှှူအောကမြှာ ကောငမြလေး ခွလေဲသှားပါပြီ။ ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ ကိုစိုးအောငကြ ကောငမြလေးရဲ့ သဘကကြို ဆှဲဖြလေိုကပြါတယ်။ သဘကဟြာ ကောငမြလေးရဲ့ သိုင်းထားတဲ့လကအြောကမြှာရှိပမယေ့ြ လှမ်းဆုပမြတားတဲ့ အတွကကြှောင့ြ ပြလွှေောပြီး ကိုစိုးအောငလြကထြဲ အကြင်းလိုကြ ပါသှားတော့ နုနုဟာ ကုတငပြေါမြှာ ကိုယတ်ုံးလုံးလေးနဲ့ လကကြလေးပိုကပြှီး နို့သီးခေါင်းကလေးတွကေို ဖုံးထားပမယေ့ြ မကြလြုံးကတော့ ညုတုတု ပြုံးတုံးတုံးနဲ့ ကိုစိုးအောငကြို စိုကကြှည့လြို့။ ကိုစိုးအောငကြလည်း နုနုရဲ့ လကကြလေးတွကေိုဖယပြှီး နို့သီးခေါင်းပြောကန်တေဲ့ နို့နီတာရဲလေးကို ကြည့်ပြှီး
“လှလိုကတ်ာ နုနုရယ်”
လို့ပြောပြီး ကုန်းစို့လိုကတ်ော့ နုနုလည်း မကြလြုံးလေးစင်း မေးလေးမော့ကာ အံလေးကြိတပြှီး အသကရြှူသံတွေ မှနန်ပေါတော့တယ်။ ကိုစိုးအောငဟြာ နို့ကို စိတတ်ိုင်းကြ နယစြို့ပြီးမှ ပေါငလြေးကိုဖြဲပြီး စောကပြတလြေးကို ကုန်းယကပြါတော့တယ်။ အဲဒီအခွိန် စအိုဝမှာ lubricant တွေ့တော့ သဘောပေါကသ်ှားပြီး ကြုပကြို လှမ်းရှိုးလို့ လကမြထောငပြှလိုကတ်ော့ ပြုံးတုံ့တုံ့နဲ့ ကြုပကြို နုနုမမှငအြောင် လကမြပြနထြောငပြှပါတယ်။
ကောငမြလေးပဲ စိတလြှုပရြှားလို့လား ကိုစိုးအောငပြဲ ဘာဂွာတောလြို့လား မသိဘူး ၅ မိနဈလောကန်ဲ့ ကောငမြလေး ပြီးသှားပါတယ်။ ကိုစိုးအောငကြ ကောငမြလေးကို ကုတငပြေါြ ပြနထြိုငခြိုင်းပြီး သူ့ရဲ့ဘောင်းဘီကို ခွှတလြိုကတ်ယဆြိုရငပြဲ ဖြောင့စြင်းထုတခြိုငတ်ဲ့လီးဟာ မတန်အေောင် ထွကလြာပါတယ်။ သူ့လီးဟာ ကြုပလြီးလောကြ မတုတပြမယေ့ြ ၁ လကမြတော့ အသာလေး ပိုရှညန်ိုငပြါတယ်။ ကိုစိုးက ကောငမြလေးရဲ့ ပါးစပန်ား လီးတေ့ပေးတော့ နုနုက ကြုပကြို လှမ်းကြည့်ပြါတယ်။ ကြုပကြ ok ဆကသ်ာလုပ် ဆိုတဲ့ ပုံစံမွိုးနဲ့ ခေါင်းကို အသာလေး ဆတပြှတော့ ကောငမြလေး လှလေိုကတ်ာဆိုတာ အငမ်းမရ။ ကြုပလြီးနဲ့ မတူတဲ့ လီးဆိုတော့ အသဈအဆန်းကို စမ်းသပခြငွပြုံပဲ။
“ကိုစိုး ကုတငပြေါြ တကလြိုကဗြွာ။ နုနုက ကုတငစြောင်းမှာ ကုန်းလိုကြ။ ပြီးရင် ကိုစိုးကို လီးစုပပြေးလိုကြ”
သူတို့နရောရှှေ့နတေုန်း ကြုပလြည်း durex pleasure max လေးကို လီးမှာ စွတလြိုကပြါတယ်။ ကြုပလြီးက size ကြီးတော့ pleasure max နဲ့မှ အံဝငဂြှငကြွ။ နောကပြှီး အစွတမြှာ အဖုသေးသေးလေးတွလည်ေးပါတော့ ခံရတဲ့သူအတွကလြည်း feeling ပိုကောင်း။ ကြုပလြည်း နုနုရဲ့ တငပြါးလေးကို ကုတငစြှန်းအပြငဘြကအြထိ ရောကအြောင် ရှှေ့ယူလိုကပြှီး လိုးလကစြ ဖငပြေါကထြဲကို လိုးထည့လြိုကပြါတယ်။ အစမှာ နည်းနည်းကြပခြငွသ်လို ရှိပမယေ့ြ တဈခါဝငပြှီးတဲ့ တွင်းဆိုတော့ ခဏအကြာမှာ နသေားတကြ ဖြစ်သှားပါတော့တယ်။ ကြုပအြရှိနတ်ငလြိုးလေ နုနုရဲ့ စုပအြားပြင်းလေ ကိုစိုးကောင်းလေ ဖြစ်နပေါတော့တယ်။ သုံးယောကသ်ား အတနကြှာ ကောင်းပြီးတဲ့အခွိနမြှာတော့
“နုနု”
“ရှင် ဦးလေး”
“ ငါ့ရဲ့လီးကို မခွှတပြဲ ညည်းအရှေ့ကိုရှှေ့။ ငါထပပြှီး လိုကလြာမယ်။ ကိုစိုးအောငရြဲ့လီးကို ညည်းစောကပြတထြဲ ထည့လြိုကြ”
“ ရှင်…. ဖြစ်.. ဖြစ်ပါ့မလား ဦးလေးရယ်”
“ဖြစ်ပါတယဟြ မကြောကပြါနဲ့”
ကောငမြလေး ရှေ့တိုးသှားတဲ့အခွိန် ကိုစိုးကလည်း အစွတကြလေးထုတပြှီး စွတပြှီးသား။ ကောငမြလေး လီးပေါထြိုငခြတွော့ မဝငပြါဘူး။ ဖငထြဲမှာ ကြုပလြီးနဲ့ ပြည့န်တောကိုး။ ကြုပလြည်း durex ဘူးလေး ကိုစိုးကို လှမ်းပေးပြီး ချောဆီနည်းနည်းကူမှ ကိုစိုးရဲ့လီးဟာ စောကပြတထြဲကို ဖြေးဖြေးချင်ြး ဝငလြာတော့ ကောငမြလေး အောလြိုကတ်ာ ဆိုတာ
“အမလေး အမရေေ သပေါပြီ။ ဦးလေးရယ် ကြပလြိုကတ်ာနောြ”
အပေါကပြိစိကြေးလေးတွထေဲ အဝငခြကပြမယေ့ြ ချောဆီရဲ့ အကူအညီနဲ့ လီးနှစ်ချောင်းဟာ ဖငန်ဲ့စောကပြတထြဲမှာ တင်းတင်းကြပကြှပကြလေး နရောယူထားပြီးပါပြီ။ နုနုလည်း ကိုစိုးအပေါမြှာမှောကခြုံလေး အသကကြို မနည်းရှူနရပေုံပါပဲ။ နည်းနည်းလေး နသေားကသွှားတော့ပြီး နုနု ငှိမန်တေဲ့အခွိန် ကြုပန်ဲ့ ကိုစိုးအောင် တဈချောင်းဝင် တဈချောင်းထွကြ ပုံစံနဲ့ ဖြေးဖြေးချင်ြး စလိုးပါတယ်။ လီးနှစ်ချောင်းဟာ ဖငန်ဲ့စောကပြတထြဲမှာ စေးစေးလေးနဲ့ ကြပကြှပလြေးဆိုတော့ နုနုလည်း ခါးလေးမတ် ခေါင်းလေးမော့ အံလေးကြိတပြှီး မကြလြုံးလေးကိုမှေးလွှကြ နာကငွမြှုနဲ့ ရမျမကပြေါင်းပြီး ကောင်းနလရေေဲ့။
တဈချောင်းဝင် တဈချောင်းထွကန်ဲ့ အရညလြေးရှှဲလာတော့ ခဏရပပြှီး နုနုကို ပခုံးလေးမ အသာကြှခိုင်းပြီး ပြနပြှီး ဆောင့ခြခွိုင်းလိုကပြါတယ်။ အဲ့တော့ နှစ်ချောင်း တပျိုငတ်ည်းဝင် တပျိုငတ်ည်းထွကဆြိုတော့ ကောငမြလေး ကော့နတေော့တာပဲ။ ဆောင့ရြင်းနဲ့ သူ အရှိနရြလာတော့ ခပပြှင်းပြင်းကို ရမျမကထြနထြနန်ဲ့ ဆောင့တ်ာဗွာ၊ ပါးစပကြလည်း
“ ကောင်းလိုကတ်ာ ကောင်းလိုကတ်ာ”
နဲ့ ခပကြှမ်းကြမ်း ပြီးသှားလရေဲ့။
သူပြီးတော့ ကြုပတ်ို့နှစ်ယောကလြည်း အသဗငွြေးလိုကတ်ာ ကောငမြလေး ပုံစံပေါင်းကို စုံသှားတာပဲ။ ပြီးခါနီးကြမှ သူ့ကို ကုတငအြောကြ ဒူးထောကထြိုငခြိုင်းပြီး နှစ်ယောကပြှိုငတ်ူ မကြန်ှာပေါြ ပန်းခလွိုကတ်ာ သုတရြညရြဲ့ အရသာကို ကြိုကန်ပြေီဖြစ်တဲ့ ကောငမြလေးလည်း ပါးစပထြဲအပြည့ြ၊ မကြန်ှာတပြငလြုံးလည်း ပပြလေို့။ ပြီးလည်းပြီးရော ရချိုးခန်းထဲ တန်းပြေးရော။ သူပြနထြှကလြာတော့
“ဘယလြိုလဲသမီး ကောင်းရဲ့လား”
“ ဦးလေးတို့က အရမ်းကြမ်းတာပဲ”
“ခပကြှမ်းကြမ်း အလိုးခံရတာ မကောင်းဘူးလား။ နှစ်ယောကည်ှပလြိုးတာ ဘယလြိုနလေဲ”
“ဘယလြိုပြောရမှန်းတောင် မသိဘူး ဟီး။ ဦးလေး ၃ နာရီထိုးတော့မယ် သမီးပြနမြှဖြစ်မှာ”
ကိုစိုးက
“ဟင် ပြနတ်ော့မလို့လား”
“ အေးကြ သူက ကြူရှငပြှီးတဲ့အခွိန် အိမပြှနရြမှာ။ မင်းမဝရင် နောကတ်ဈခါ တွေ့ကြတာပေါ့ကြာ”
“ဟုတ် အဈကိုကြီး”
ကြုပလြည်း ရခေိုးခန်းထဲဝင် ဆေးကြောပြီး ပြနထြှကလြာတော့ ကောငမြလေး အင်ျကြီဝတပြှီး ပြနဖြို့တောင် အဆငသ်င့ဖြစ်နပြေီ။ ကိုစိုးအောငကြ သူ့ကို ပိုကဆြံတဈသိန်း ထုတပြေးတော့ ကောငမြလေး အံ့သှ သှားပါတယ်။ ကိုစိုးအောငကြ
“ယူလေ သမီး ညည်းကို မုန့ဖြိုးပေးတာ”
“ ဟာ အများကြီး မယူချင်ပြါဘူး။ သမီးက အဲဒါမွိုး မဟုတဘြူး”
ဒါနဲ့ ကြုပကြ ဝငပြှောရရော
“ယူထားလိုကြ သမီး။ သမီးကို ခစွလြို့ မုန့ဖြိုးပေးတာကို။ သမီး ကြောင်းတကတ်ုန်း လိုချင်တ်ာရှိတော့ဝယပြေါ့။ ဘယသ်ူ့မှတော့ မပြနဲ့နောြ”
ဆိုမှ
“ဟုတ်”
ဆိုပြီး ကောငမြလေး ယူပါတယ်။
“ဦးစိုးကလည်း သမီးနဲ့ ထပတ်ှေ့ချင်သ်ေးတယတ်ဲ့။ နောကတ်ဈခါ အဖောရြအောင် သမီး သင်းသင်းကိုပါ ခေါခြဲ့ပါလား”
“ဟာ ဦးလေးကလည်း သူ လိုကခြငွမြှန်း မလိုကခြငွမြှန်းမသိ”
“သမီး သူ့ကိုမေးကြည့်လြေ နော မုန့ဖြိုးလည်း ရတာပေါ့”
“ သူ့ကို သောကြာနေ့ သမီး အိမခြေါလြာမယလြေ။ ဒီနေ့ပကြတ်ဲ့ စာတွကေူးဖို့။ အဲဒီနေ့ကြမှ မေးကြည့်လြိုကမြယန်ောြ”
“OK သမီး ပြနကြှစို့နောြ”
“ဟုတကြဲ့ ဦးလေး”
ကိုစိုးအောငလြည်း နှုတဆြကပြှီး ပြနသ်ှားပါတယ်။ ကောငမြလေးကို အလာတုန်းကအတိုင်း မှတတ်ိုငမြှာခပြှီး အိမပြှနလြာခဲ့လိုကပြါတယ်။ နောကြ ၁၅ မိနဈလောကကြှာမှ သူပြနရြောကလြာပါတယ်။ အခွအနေေ အားလုံးအေးဆေးပါပဲ။
———————————————-
သောကြာနေ့ရောကတ်ော့ သူတို့ပြောမယ့ြ စကားတွေ နားထောငခြငွတ်ာနဲ့ နုနုပြနမြလာခင် ၂ နာရီခွဲလောကကြတည်းက ကြုပရြဲ့ စကကြလေးကို နုနုရဲ့ အိပခြန်းအောကကြ ဆင့တ်န်းလေးမှာ သှားတငထြားပြီး အိမပြေါကြနေ စောင့န်မေိပါတယ်။ ၃ နာရီ ခွဲလောကကြှတော့ နုနုတဈယောကတ်ည်း လှယအြိတကြလေးလှယလြို့ ပြနလြာတာ တွေ့ရတယ်။ သင်းသင်း ဘာလို့ပါမလာတာလဲ ကြုပလြည်း စဉစြားလို့ မရဘူး။ ကုတငပြေါလြှဲလို့ မှေးကနဲ အိပပြွောသ်ှားတုန်း ကလောင် ကလောငဆြိုတဲ့ နုနုတို့ ခွံစည်းရိုးတံခါးက ခေါင်းလောင်းသံလေး ကြားတော့မှ လန့်နိုးသှားတယ်။
ကုတငကြထပြီး ပြတင်းပေါကကြ လှမ်းကြည့်လြိုကတ်ော့ သင်းသင်း လှယအြိတကြလေးလှယပြှီး မတတ်ပကြလေးရပလြို့။ နုနုထွကသ်ှားပြီး သင်းသင်းကို တံခါးသှားဖြင့ပြေးပြီး သူတို့နှစ်ယောကြ အိမဘြကပြှနလြွှောကလြာတဲ့အခွိန် ကြုပကြလည်း နားကြပကြလေး တပပြှီးသား။
“ဟဲ့ နုနု နင် ဗုဒျဓဟူးနေ့က ဘာလို့ကြူရှင် မတကတ်ာလဲ”
“ပြောပြမှာပေါ့ သင်းသင်းရ။ စာအုပတ်ှေ ထုတပြါဦး။ စာကူးရင်းနဲ့ ပြောမယလြေ။ နပေါဦး နငကြရော ဒီနေ့ ဘာလို့ မတကတ်ာလဲ”
“ငါပြောပြရင် နငအြံ့သှသှားမှာ သိလား”
“အဲဒါဆို ပြောပြလေ”
“ငါ ဒီနေ့ ကြူရှငကြိုလာဖို့ ကားစောင့န်တေုန်း ငါကိုကိုရဲ့ သူငယခြငွြးဟာ ကြောမြှင့ဆြိုတာ နငသ်ိမှာပါ”
“အေးသိတယ် ပိနပြိနန်ဲ့ အရပရြှညရြှညတ်ဈယောကြ မဟုတလြား”
“အေးဟုတတ်ယ် သူကငါ့ကို စကားလာပြောတယ်”
“ဟဲ့ နငကြ သူ့သူငယခြငွြးရဲ့ ရည်းစားဟာကို”
“သူပြောတာ ရည်းစားစကား မဟုတဘြူးဟ”
“ဟင် အဲဒါဆို ဘာပြောတာလဲ”
“သူက ငါ့ကို လိုးချင်တ်ယ် ပြောတာဟ”
“ ဟင် ဟုတလြား”
“သူက ငါ့အိုး ဘယလြောကလြှကြောင်း၊ ငါ ဘယလြောကထြနကြှောင်း၊ ဘယလြို အပေးကောင်းကြောင်း သူ့သူငယခြငွြးပြောလို့ သူ အကုနသ်ိတယတ်ဲ့”
“အဲဒီတော့”
“သူနဲ့ တဈခါလောကြ လိုကခြဲ့ပါဆိုပြီး ငါ့ကိုခေါတ်ယ် ဘယသ်ူမှ မသိစရပေါဘူးဆိုပြီး။ နောကပြှီး သူ့မှာ နရောကောင်းကောင်းလည်း ရှိပါတယတ်ဲ့”
“အဲဒါနဲ့ပဲ နငကြ လိုကသ်ှားရော ဆိုပါတော့”
“ ငါက ပထမတော့ ငှင်းပါသေးတယဟြ။ နောကကြှ ဘယလြိုစိတပြါသှားမှန်းမသိပဲ ပါသှားတာ”
“နငကြလည်း လှယလြိုကတ်ာဟာ၊ နင့ကြို ဘယခြေါသ်ှားတာလဲ”
“၁၅ ရပကြှကကြ သူ့ဦးလေး လကဘြကရြညဆြိုငန်ောကကြို”
“နငကြို ကောင်းကောင်းဗငွြးလိုကတ်ာပေါ့ ဟုတလြား”
“သူက ဒီလောကမြဟုတပြါဘူး။ နောကတ်ဈယောကကြှောင့ြ အတောြ အီစလံဝသှေားတာ”
“ဟင် ဒါဆို နင့ကြို သူ့အပြင် နောကတ်ဈယောကြ လိုးသေးတယပြေါ့”
“အေး’
“ဘယသ်ူလဲ သူ့ဦးလေးလား”
“အေး ဟုတတ်ယ်”
“သူ့ဦးလေးက ဘယအြရှယလြောကရြှိလို့လဲ”
“၄၀ လောကရြှိပြီ။ ဒါပမယေ့ြ အရမ်းသနတ်ယ် သိလား။ လိုးတာလည်း ကြှမ်းသလားမမေးနဲ့”
“ အဲဒါကြောင့ြ နင် အီစလံဝသှေားတာပေါ့ ဟုတလြား”
“အေးဟာ လီးကြီးရတဲ့အထဲ ဂေါလြီတွပေါ ပါတာဟ”
“ဟင် ဂေါလြီပါရင် ပိုကောင်းတာလား”
“ဂေါလြီလည်းပါ၊ လိုးတာလည်းကြှမ်း၊ အခွိနကြှာအောငလြည်း လိုးနိုငတ်ော့ ငါလည်း ဘယန်ှဈခါ ပြီးမှန်းတောင် မသိတော့ဘူး”
“အလိုးကြှမ်းတယဆြိုတာ ဘယလြိုလဲ ဟင်”
“အင်းပေါ့လေ နငကြ ဒါတွမကြေုံဖူးတော့ ဘယသ်ိမလဲ။ နငကြိုယတ်ိုင် အလိုးခံကြည့်မြှသိမှာ။ ငါနဲ့ လိုကခြဲ့ပါလား။ အဲ့ဒီ ဦးလေးကြီးက နောကအြပတ် လာခဲ့ဦးတဲ့”
“ ခွိ”
“ ဟဲ့ နငကြ ဘာရယတ်ာလဲ”
“နငကြ ငါ့ကို ဘာမှ မသိဘူးဆိုလို့ပါ”
“အေးလေ မဟုတဘြူးလား။ နင် ဟိုမှနကြှောငလြေးနဲ့ အီစကလီ လုပန်တော ငါသိသားပဲ။ သူ့ပုံစံက လတေိုကရြငပြဲ လဲတော့မလို”
“ နငမြသိတာတွေ အများကြီးရှိသေးတယဟြ”
“ပြောစမ်းပါဦး”
“ဗုဒျဓဟူးနေ့က ငါဘာလို့ ကြူရှငမြတကတ်ာလဲ သိလား”
“မသိဘူးလေ အဲဒါကြောင့ြ ခုန နင့ကြိုမေးတာပေါ့”
“ ငါ့ကို လူနှစ်ယောကကြ ခေါလြိုးတာဟေ့ ရှင်းပြီလား”
“မဖြစ်နိုငတ်ာ”
“သှောြ ဟုတပြါတယဆြို။ ငါ့ကို အဖုတတ်ငမြကဘူး၊ ဖငလြည်းလိုး၊ ပါးစပလြည်းလိုး အပေါကစြုံအောင် လိုးကြတာ”
“ ဟင် အဟုတလြား”
“အေး နဈယောကတ်ပျိုငတ်ည်းတောင် ညှပလြိုးကြသေးတယ်”
“ဟယ် တကယ်။ မယုံပါဘူး နင် ငါ့ကို နောကန်တော မဟုတလြား”
“တကယပြှောတာဟ။ နငမြယုံရင် ငါဘယလြို သကသ်ပြရေမှန်းတောင် မသိတော့ဘူး”
“ မယုံပါဘူးဟာ နငကြ ဒီလောကအြေးတာကို”
“လီးမဝငခြငပြဲ အေးတာဟ ဟီး”
“ လီးဝငသ်ှားရင် ပူသှားရောပေါ့ ဟုတလြား”
“ အေး ဟီးဟီး။ အဲ ငါသိပြီ သူတို့ငါ့ကို မုန့ဖြိုး တဈသိန်း ပေးလိုကတ်ယ်။ အဲ့ဒါ နင့ကြိုပြမယ် အဲ့ဒါဆို နင် ယုံမှာလား”
“ ဟဲ့ များလှခညွလြား”
“ အေး ဒီမှာတွေ့လား တဈသိန်း”
“ အေးဟယ် ငါယုံပါပြီ မိန်းမရယ်။ ဒါနဲ့ နင့ကြို လိုးတာ ဘယသ်ူတွလေဲ”
“ ငါတို့ခွရင်ေးအိမကြ သင်ျဘောသား ဦးလေးကြီး နငသ်ိတယ် မဟုတလြား”
“အေးသိတယလြေ ထိပပြှောငပြှောင် ဗိုကပြူပူ အရပပြုပုနဲ့ ရုပဆြိုးဆိုးလူကြီး မဟုတလြား”
“အေး သူနဲ့ သူ့သူငယခြငွြးတဈယောကြ”
“ ဟဲ့ သူ့ကြည့်တ်ော့ အေးအေးဆေးဆေးနောြ”
“နငကြထငလြို့၊ အဲဒီကိဈစတွနေဲ့ ပတသ်ကလြာရငဘြယသ်ူမှ မအေးဘူး”
“အေးပါ နငပြဲပြောတော့”
“ အခု သူက နင့ကြိုတောင် ငါ့နဲ့အဖောလြိုကခြဲ့ဖို့ ခေါခြိုင်းထားတယ်”
“ဟယ် ငါနဲ့မှ မသိဘဲ”
“ ဟဲ့ အလိုးခံတာ သိဖို့လိုလို့လား။ နငတ်ောင် ခုနလေးတင် မသိတဲ့လူတဈယောကန်ဲ့ အလိုးခံခဲ့ပြီး”
“အေး ငါစဉြးစားပါဦးမယဟြာ”
“နငအြခုလိုမွိုး လွှကြကေုန်းတာမှ လူတွေ သိကုန်ဦးမယ်။ အခု လမ်းကြောင်းက လူလည်းမသိ ငါတို့ မုန့ဖြိုးလည်း အများကြီး သုံးရမှာ။ နင့ဘြဲကို ဖြတ် လိုကပြါတော့ဟာ”
“အေးဟာ အဲဒါဆိုလည်းပြီးရော။ ငါ နငန်ဲ့ပဲ လိုကတ်ော့မယ်”
“ဒါဆို ငါတို့ လပတစြာမေးပြဲအပြီး ကြောင်းပိတတ်ဲ့ အခွိန် သူတို့ကို ခွိန်းလိုကမြယလြေ။ မကောင်းဘူးလား”
“ အေး ကောင်းတယဟြ။ ကဲ စာလည်းကူးလို့ပြီးပြီ၊ ငါပြနတ်ော့မယ်”
“အေးအေး”
သင်းသင်း ပြနသ်ှားတဲ့အခွိန် ကြုပလြည်း ဝမ်းသာအားရနဲ့ စကလြေးပြနယ်ူပြီး နုနုဆကသ်ှယလြာမယ့ြ အခွိနကြိုပဲ စောင့န်လေိုကတ်ော့တယ်။
နောကန်ေ့ကြတော့ နုနုက ပြောလာပါတယ်။ လာမယ့အြပတကြ စာမေးပြဲရှိလို့ မအားကြောင်း၊ ဒါပမယေ့ြ စာမေးပြဲပြီးတဲ့ အပတ် စနေ တနင်ျဂနှတေော့အားကြောင်း။ ဒါနဲ့ကြုပလြည်း ချောင်းသာကို စနသှေား တနင်ျဂနှပြန်ေ တဈညအိပသ်ှားမလားဆိုပြီး မေးတော့ သင်းသင်းနဲ့ တိုငပြင်ဦးမယလြို့ ပြောပါတယ်။
ဗုဒျဓဟူးနေ့လောကကြှတော့ နုနု ပြနဆြကသ်ှယလြာပါတယ်။ သင်းသင်းဘကကြ အဆငပြှကြေောင်း၊ နှစ်ဖကအြိမတ်ှကေိုလည်း ပြောပြီးကြောင်း၊ တခွားသူငယခြငွြးတွလည်ေး ပါမယလြို့ ပြောထားတာကြောင့ြ အိမတ်ှကေ လွှောလွှာလွှူလွှူ ခွင့ပြှုကြောင်း ပြောပြပါတယ်။ ကြုပလြည်း အဲ့ဒါဆို စနနေေ့မနကြ ၁၀ နာရီလောကြ စထွကမြယလြို့ ပြောပြီး အရငစြောင့န်ကြနေရောကပဲ သင်းသင်းမှှေးနဲ့အတူ စငေ့န်ပေါလို့ ခွိန်းလိုကပြါတယ်။ ပြီးတော့ ကိုစိုးကိုခေါပြှီး ရှင်းပြလိုကတ်ော့ သူလည်း ဝမ်းသာသှားပြီး စနနေေ့မနကြ အိမကြိုလာခဲ့မယလြို့ ဆိုပါတယ်။
———————————————-
စနနေေ့ မနကျ။
ကိုစိုး မနကြ ၉ နာရီလောကကြတည်းက အိမရြောကလြာပါတယ်။ အပေါထြပမြှာ စကားပြောနတေုန်း ၉ နာရီ ၁၅ လောကမြှာ နုနု အိမထြဲက ထွကသ်ှားတာကို အပေါကြနေ လှမ်းမှငရြတော့ ကိုစိုးက
“ဂငွြးဘောင်းဘီကလေးနဲ့ လှလိုကတ်ာ အဈကိုကြီးရာ နောြ။ ကြနတ်ောတ်ို့ လိုးပြီးသားဆိုတာ ပြောရင် ဘယသ်ူမှ ယုံမှာ မဟုတဘြူး”
“အခုမှ တဈခါ နှစ်ခါပဲ လိုးရသေးတာကိုးဟ”
“အေးဗွာ ကြှနတ်ောတ်ော့ နတေောင် မနနေိုငတ်ော့ဘူး”
“အေးပါ ငါ့ကောငရြာ ခဏတော့ စောင့ပြါဦးဟ”
“ကြှနတ်ောတ်ို့ ဟိုကိဈစရော သူတို့ကို ပြောပြီးပြီလား အဈကိုကြီး”
“ မပြောရသေးဟ”
“ဟာ ဒါဆို အဆငပြှပေါ့မလား”
“ပြမှောပါ စိတမြပူပါနဲ့”
ကြုပန်ဲ့ ကိုစိုးလည်း ၉ နာရီ ၄၅ လောကြ အိမကြထွကလြာပြီး ကားမှတတ်ိုငကြို ၁ဝ နာရီ ရောကတ်ော့ ကောငမြလေးနှစ်ယောကြ ရပစြောင့လြို့။ ကားရပပြေးတော့ အနောကပြေါကကြနေ တကပြှီး ထိုငလြိုကကြှပါတယ်။ တဈကားလုံးလည်း ရှနပြူနံ့လေး သင်းကြိုင် လန်းဆန်းသှားပါတော့တယ်။ ခဏထိုငပြှီး နုနုက
“ ဟဲ့ သင်းမှှေး ကားမောင်းနတော ဦလေးဘခကတ်ဲ့။ ဦးလေး သူက သင်းမှှေး’
ကြုပလြည်း ကားနောကခြန်းကို လှည့ပြှီး ပြုံးပြလိုကပြါတယ်။ ညိုဝင်းတဲ့ အသားအရညလြေးနဲ့ ကြညလြငတ်ောကပြတဲ့ မကြဝြန်းကလေး လိုကဖြကစြှာနဲ့ ကြုပကြိုပြုံးပြပြီး
”ဟုတကြဲ့”
လို့ မိတဆြကပြါတယ်။ နုနုက ဆကပြှီး
“ ဒါက ဦးစိုး”
လို့မိတဆြကပြေးတော့ သင်းမှှေးရဲ့ မကြဝြန်းကလေး ပိုတောကသ်ှားတယဆြိုတာ ဘကကြှည့မြှနထြဲကနေ ကြုပမြှငလြိုကတ်ယ်။ ချောတဲ့လူဆိုတော့ ကောငမြလေးတွေ ကြိုကတ်ာ မဆန်းပါဘူးနော့။ နောကြ ၃ မှတတ်ိုငလြောကလြှနတ်ော့ လမ်းဘေးနား ကားရပလြိုကတ်ယဆြိုရငပြဲ အရပမြှင့မြှင့န်ဲ့ လူထွားကြီးနှစ်ယောကြ ကားရဲ့နောကတ်ံခါး တဈဖကတ်ဈခကြဆြီကို ကပလြာပါတယ်။ ကြုပကြ နောကကြိုလှည့ပြှီး
“ကဲ သမီးတို့ နောကဆြုံး ၂ ခုံမှာ ပြောင်းထိုငလြိုကန်ောြ၊ ဦးသူငယခြငွြး ၂ ယောကြ ထပလြိုကမြလို့”
“ရှင်”
“အို”
———————————————-
မနေ့က ကိုးစိုးဆီက ဖုနဝြငတ်ယ်။
“အဈကိုကြီး မနကဖြှန် အစီအစဉမြှာ ၂ ယောကြ ထပပြေါင်းလို့ ဖြစ်မလား”
“ဟေ ဘာဖြစ်လို့လဲ”
“ကိုလင်းအောငန်ဲ့ ကိုထွန်းခငတ်ို့ကလည်း ပြနရြောကတ်ာ မကြာသေးဘူးလေ။ အခု ကြှနတ်ောတ်ို့ အစီအစဉကြို အရမ်းစိတဝြငစြားလို့တဲ့”
“မင်း ဘာလို့ သှားပြောရတာလဲကြာ”
“ကောငမြလေးက အလှနလြန်းတော့ ကြှနတ်ောလြည်း အကြှားလှနသ်ှားတာ အဈကိုကြီးရေ။ နောကပြှီး သူတို့က အဈကိုကြီးကိုသိတဲ့ လူတွပေါပဲဆိုလို့ ကြှနတ်ောြ ပြောကြည့်တ်ာပါ”
“ထွန်းခငဆြိုတာ အရပရြှညရြှည် မကြမြှနန်ဲ့ မဟုတလြား။ အရင် ငါနဲ့ တဈခေါကြ လိုကဖြူးတယန်ဲ့တူတယ်”
“ဟုတတ်ယ် အဈကိုကြီး။ သူ့ကို နှိုးပြနကြှီးလို့ ခေါကြှတယလြေ”
“အေး သိတယ်။ သူ့အခန်းထဲ ဝငသ်ှားတဲ့ ကောငမြလေးတွကေို အိပပြွောသ်ှားတဲ့အထိ ဆောတ်တလြှန်းလို့ သင်ျဘောထွကခြါနီး ကောငမြလေးတွကေို နှိုးနှိုးပြီး ပြနလြှှတရြလှန်းလို့ ဒီကောငကြို နှိုးပြနလြို့ ခေါတ်ာလေ”
“ ဟုတတ်ယ် အဈကိုကြီးရေ အဲဒီ နှိုးပြနပြဲ။ နောကတ်ဈယောကကြတော့ ကြှနတ်ောတ်ို့က လူမှနလြို့ခေါတ်ဲ့ ကိုလင်းအောငပြေါ့”
“ သူ့တော့ ငါမသိဘူးဟ”
“ သူက အဈကိုကြီးနဲ့ မစီးဖူးဘူး။ ဒါပယေ့ျ အဈကိုကြီးကိုတော့ သိတယ်”
ကြှနတ်ောတ်ို့လောကမှာ လူချင်ြးမသိပမယေ့ြ နာမညခြငွြးသိလေ့ရှိတာ ဓမျမတာပါ။
“သူ့ကို ဘာလို့ လူမှနလြို့ ခေါတ်ာလဲ”
“ သူက ကောငမြလေးတွေ တကလြာရင် အစုံမေးတာ အဈကိုကြီးရ။ ပြီးရင် သနားပြီး မုန့ဖြိုးများများ ပေးတတတ်ဲ့ လူမို့လို့ လူမှနလြို့ ခေါကြှတာပါ”
“သွောျ”
“အဲတော့ ဘယလြိုလုပရြမလဲ အဈကိုကြီး။ ခေါလြာခဲ့ရမလား”
“ ကိုယ့အြချင်ြးချင်ြးဆိုတော့ ဘယလြိုပြောရမလဲ ခေါသ်ာခေါလြိုကပြါကြာ သူတို့လိုကခြငွတ်ယဆြိုရင်”
ဒီကောငတ်ှကတေော့ ငတင်တန်ဲ့ အသဖြေဲမှာ မှငယ်ောငသ်ေး။
———————————————-
နုနုနဲ့ သင်းမှှေး အာမဠေိတသ်ံကိုယစြီနဲ့ ကြုပကြို လှမ်းကြည့်တ်ယ်။ ကြုပလြည်း
“ဦးသူငယခြငွြးတွပေါ၊ ပြီးရင် မိတဆြကပြေးမယ်၊ အခုသူတို့ တကလြို့ရအောင် နောကခြုံပြောင်းထိုငပြေးလိုကန်ောြ”
ဆိုတော့မှ ကောငမြလေးနှစ်ယောကြ အနောကခြုံကိုရှှေ့သှားပြီး ကိုယတ်ောခြွောနှစ်ယောကြ ဝငထြိုငတ်ာနဲ့ ကြုပလြည်း ကားကို ချောင်းသာဆီ ဦးတညပြှီး အပြင်းကလေး မောင်းထွကလြိုကပြါတော့တယ်။ ခဏနတေော့ လူမှနကြ
“ကိုဘခကရြေ ကောငမြလေးတွကေ ချောချောလေးနဲ့ ခစွစြရာလေးတွဗွေ နော့”
နုနုနဲ့ သင်းမှှေးဆီက ခွိကနဲ အသံထွကလြာပါတယ်။
“ ဒါပမယေ့ြ အခုမှ ၁၀ တန်းဆိုတော့ ၁၈ နှစ် မပြည့သ်ေးဘူး ထငတ်ယန်ောြ”
လူမှနဆြိုတဲ့အတိုင်း စလာပါပြီ။ ကြုပလြည်း
“နုနုရေ”
“ ရှင်ဦးလေး”
“အခု ဦးလေးနာမညကြ ဦးလင်းအောငတ်ဲ့၊ ဦးလင်းလို့ပဲခေါပြေါ့”
“ ဟုတ်”
“ ညည်းအသကြ အခု ဘယလြောကရြှိပြီလဲ”
“ ၁၈ ကြောပြှီလေ ဘာလို့လဲ”
“ ပုံမှန် ၁၀ တန်းဆို ၁၆ နှစ်လေ၊ အဲ့ဒါကြောင့ျ မေးကြည့်တာ”
“သှောြ သမီးက နယမြှာနတော၊ ရနကြုနပြှနရြောကပြှီးမှ ကြောငထြားမယဆြိုပြီး နယမြှာ ကြောင်းမနခေဲ့ဘူး၊ ရနကြုနကြို ရောကတ်ော့ အသကကြ ၇ နှစ်ကြောန်ပြေီလေ။ အဲဒီတော့မှ ကြောင်းအပရြတာ”
“သှောြ ဒါကြောင့ကြိုး” “
“ပြောင်းခါစတုန်းက ညည်းကို ငါက ငယင်ယလြေးထငတ်ာ”
“သမီးက ညှပတ်ာကိုး”
“သင်းမှှေးကရော ဘယန်ှဈနှစ်လဲ”
“သူလည်း ၁၈ နှစ်ကြောပြှီ”
“ဟုတလြား သူ့ကြတော့ ဘာကြောင့လြဲ”
“သူကတော့ ငယင်ယကြ ကနွြးမာရေး မကောင်းလို့ ၂ တန်းမှာတဈခါ ၆ တန်းမှာတဈခါ နားလိုကရြတာလေ”
ကိုလူမှန် ငှိမပြှီး ဘာမှ မပြောတော့ဘူး။ ခဏနတေော့
“ သမီးတို့ အခုလို လွှကြသှေားတော့ စိတလြပြေီး စာမေးပြဲကမွှာ မကြောကဘြူးလား”
ဒီလူနဲ့တော့ ဒုကျချခပါဗွာ။ စားပေါကကြလေးတော့ ပိတတ်ော့မယထြငပြါ့။ ကိုစိုးက အားနာတဲ့ မကြန်ှာနဲ့ ကြုပကြိုလှမ်းကြည့်တ်ယ်။ ကြုပလြည်း ဝငပြှောရပြီပေါ့ဗွာ။
“သူတို့က စာတောပြါတယဗြွ။ စာမေးပြဲကမွှာတော့ စိတမြပူနဲ့ဗွို့။ အခု ကြောင်းပိတတ်ဲ့ အခွိနလြေး ဦးနှောကဆြေးတဲ့အနနေဲ့ ကြုပတ်ို့နဲ့ လိုကလြာတာဗွ။ ဟုတတ်ယမြဟုတလြား သမီးတို့”
“အင်း ဟုတတ်ယလြေ ဦးလေးရ”
“ဟိုရောကရြင် တို့တွေ ရကေူးကြမယ်၊ သောငပြှငပြေါမြှာ ဆိုငကြယစြီးလို့လည်း ရတယ်၊ ပငလြယစြာတွေ ခကြခြိုင်းပြီး စားကြမယလြေ နောြ”
“ဟုတကြဲ့ ဦးလေး”
“ညဘကြ သောငပြှငပြေါမြှာ မီးပုံဖိုပြီး သီချင်ြးတွလည်ေး ဆိုကြမယလြနေောြ။ ဦးလေး ဂဈတာတို့၊ ဝိုငတ်ို့၊ အရကတ်ို့ အကုနယ်ူလာတယ်”
“ပြောစြရာကြီးနမှောပဲနောြ ဦးလေး”
“ ဒါပေါ့သမီးရဲ့ ပြောစြရာကြီးပေါ့။ သမီးတို့ ခေါင်းအေးအေးနဲ့ စိတလြှတလြကလြှတ် ပြောပြရေော့ပဲ”
“ဟေး ပြောလြိုကတ်ာ”
ဟူး လူများရင် ပြောစြရာကောင်းပမယေ့ြ ပြူနာ ရှင်းရတာတော့ မလှယပြါဘူးဗွာ။ လမ်းတလွှောကလြုံး ကြုပလြည်း ကောငမြလေးတွေ မပငွြးရအောင် အရှှမ်းလေးတွေ ဖောကလြိုကြ၊ ပုံတို ပတစြလေးတွေ ပြောလိုကန်ဲ့ ချောင်းသာကို နေ့လည် ၃ နာရီလောကြ ရောကပြါတယ်။ ပငလြယပြှငကြှီးကို တွေ့တယဆြိုရငပြဲ ကောငမြလေးတွေ တကကြှှပြီး မှူးတူးနပေါတော့တယ်။
ရောကတ်ာနဲ့ အခန်းယူ၊ ခဏနားပြီး ထမင်းစားကြတယ်။ ထမင်းစားပြီးခွိန် နလည်ေးစောင်းပြီဆိုတော့ ရထေဲဆင်းဖို့ ပြငကြှပါတယ်။ ကောငမြလေးတွကေ မထငမြှတပြဲ ဘီကနီ 2-pcs လေးတွနေဲ့ သောငပြှငပြေါဆြင်းလာကြတာ လူတောငမြှားသှားတယဗြွာ။ ကြုပတ်ို့ အကုနလြုံး ငမ်းကြောတွထေူပြီး သှားရညတ်မှှားမှှား ဖြစ်ကုနတ်ာပေါ့။ ဟနတ်ော့ မပကြကြှပါဘူး၊ ညကြရင် လိုးရမယဆြိုတာသိလလေေ ပိုတင်းလလပေေေါ့ဗွာ။
ကောငမြလေးတွကလေည်း သူတို့ကို လိုးမယ့ြ ဘဲကြီးတွရှေေ့မှာ ခိုးကြည့်လြိုကြ၊ တီးတိုးတီးတိုး သဖန်းပိုးလုပလြိုကြ၊ ခစ်ခစ်ခစ်နဲ့ ရယလြိုကန်ဲ့ စိတလြှုပရြှားနကြတေဲ့ ပုံပါပဲ။ ကောငမြလေးတွအတွေကြ ဘောကြင်း ၂ ခု ငှားပေးပြီး ရထေဲဆင်းခဲ့ကြတယ်။ ကောငမြလေးတွကေို ဘောကြင်းပေါြ ပကလြကြ အနအထေားနဲ့ နခေိုင်းပြီး ရလညေဘြကကြို တွန်းလာခဲ့တော့ ကြုပကြ သင်းသင်းဘေးမှာ၊ ကိုစိုးက နုနုဘေးမှာ၊ လူမှနန်ဲ့ နှိုးပြနကြတော့ ကိုယဖြော့လိုကြ ရကေူးလိုကန်ဲ့ ခပဝြေးဝေးမှာ၊ လှိုင်းကို ငှိမ့င်ှိမ့လြေး စီးရင်း ကြုပတ်ို့နဲ့ နုနုတို့ဘော တဖြည်းဖြည်း ဝေးသှားတယ်။
“သင်းမှှေး”
“ရှင် ဦးလေး”
ပြနထြူးတဲ့ မကြန်ှာလေးက ညိုညိုဝင်းဝင်း ဖန့ဖြန့လြေး၊ ဆံပငတ်ှေ ရစေိုနတေော့ မဟာနဖူးလေးပေါမြှာ ဆံစလေးတွဟော ကကြီးပုံ ရေးရေးလေးထငလြို့။
“ ဘယလြိုလဲ ဘောစီးရတာ ကောင်းလား”
“ ဟာ ဦးလေးကလည်း ဘာတွပြေောမှန်း မသိဘူး”
“ ဒီအသကကြယ် ဘောကြင်းကို ပြောတာပါဟ။ ညည်းက ဘာထငလြို့လဲ”
“ဦးက ဘာပြောမှန်းမှ မသိတာ ဟှန်း”
“ ညိမ့ည်ိမ့လြေးနဲ့ စီးလို့ကောင်းတယ် မဟုတလြား”
“အင်း နညန်ည်းတော့ မူးသလိုပဲ”
“ လှိုင်းကြောင့ပြါ ညည်းတဈခါမှ ဘောမစီးဖူးဘူးလား”
“ဟင့အြင်း ဒါ ပထမဆုံးပဲ”
“ ဟုတလြို့လား ညည်း ၃ ခါစီးဖူးတာ ငါသိပါတယ်”
“ ဟာ အခုမှ ရောကဖြူးတာကို၊ ဒါ ပထမဆုံးစီးတာ”
“ ညည်း ၃ ယောကန်ဲ့ ၃ ခါ ဘောစီးဖူးပါတယ် ဟုတတ်ယဟြုတ်”
“မဟုတ်…..။ ဟင် ဦးလေး ဘယလြိုလုပသ်ိတာလဲ နုနု ပြောပြတာလား”
“မဟုတပြါဘူးဟ ငါ့ဘာသာသိတာပါ”
“ အမလေး ရှကလြိုကတ်ာနောြ”
“ မရှကပြါနဲ့ဟာ၊ ဒီည ငါတို့အားလုံး နငတ်ို့ ၂ ယောကကြို ဝိုင်းလိုးကြမှာပဲဥဈစာ”
“ ဟာ ဦးလေးကလည်း အဲလိုမပြောပါနဲ့၊ နားရှကစြရာကြီး”
“မဟုတလြို့လားဟ နငတ်ို့ရော မခံချင်လြို့လား”
ကောငမြလေး ရှကပြှီး မကြလြှှာခသွှားပါတယ်။
“ပြောလေ မခံချင်ဘြူးလားလို့”
ကောငမြလေး ပြနမြော့ကြည့်တ်ဲ့ မကြဝြန်းကလေးဟာ ရီရီဝဝနေေဲ့ blue eye ဖြစ်သှားပါပြီ။
“အဲလိုကြီး မမေးနဲ့ကြာ”
“ခံတော့ခံချင်တ်ယပြေါ့ ဟုတလြား”
“ အင်း”
မပြင့တ်ပြင့လြေး ဖြပေါတယ်။
“ဒါပမယေ့ြ ကြောကတ်ယ်”
“ ဟင် ဘာကိုကြောကတ်ာလဲ”
“ဦးလေးတို့က ၄ ယောကတ်ောင်”
“ညည်းက ၃ ယောကတ်ောင် ကုန်းခဲ့ပြီးပြီပဲ”
“ အဲဒါက တဈယောကခြငွြးစီ”
“ သှောြ ညည်းက ၄ ယောကြ တပျိုငတ်ည်းလိုးမှာ ကြောကတ်ာလား”
ပြနကြှည့တ်ဲ့ ကောငမြလေး မကြလြုံးတွေ ရှဲနရေော။
“ ဟုတတ်ယ် တို့ ၄ ယောကြ တပျိုငတ်ည်းလိုးမှာ”
“ ၄ ယောကြ တပျိုငတ်ည်း ရလို့လားဟင်”
“ရအောငလြိုးမှာ ညကြကြည့်န်ေ။ ဒါနဲ့ မေးရဦးမယ်။ ညည်း အလိုးခံခဲ့တဲ့ လူထဲမှာ တဈယောကကြ ဂေါလြီပါတယဆြို”
“အင်း”
“ဘယလြိုလဲ ဂေါလြီလီးက ခံလို့ကောင်းရဲ့လား”
“ နာတယ် ခဏခဏတော့ ပြီးတယ်၊ ဦးလေးဆီမှာလည်း…..”
“အေး ငါဂေါကြ ၂ လုံးတပထြားတာ။ ညည်းကို နုနု ပြောတာလား”
“ဟုတ်”
“ညည်း စိတဝြငစြားလို့လား ကိုငကြှည့ပြါလား”
ကောငမြလေး ဘာမှပြနမြပြောပါဘူး။ ကြုပလြည်း ဘောကြင်းကို လကထြောကပြှီး ကိုယဖြော့လိုကတ်ော့ တန်းတန်းတောငန်တေဲ့ လီးဟာ ဘောကြင်း အောကခြှနေားရောကသ်ှားတော့ သင်းမှှေးက ဘောကြင်းအောကကြ လကလြွှိုပြီး လီးကို လာစမ်းပါတယ်။
“အမလေး”
“ ဦးလေးရယ် အကြီးကြီးပဲနောျ”
“ ပြီးတော့ရော”
“ ထိပမြှာ ခုံးခုံးကြီး”
“ဂေါကပြါတဲ့လီးနဲ့ အလိုးခံမကြည့်ခြငွဘြူးလား”
“ဦးလေးနောျ”
“ တဈခါလောကတ်ော့ စမ်းကြည့်ပြါလား၊ စမ်းမကြည့်ခြငွဘြူးလား”
“ဦးလေးက သမီးတို့ မိန်းကလေးတွရေဲ့ စိတကြို မသိပါဘူး”
“အေးလေ မသိလို့ မေးတာပေါ့ဟ”
”အဲလို အပေါစြီးကမေးတဲ့ လူတွဆေို မုန်းတယ် သမီးတို့ မိန်းကလေးတွကေ”
“မုန်းရင် မကုန်းဘူးပေါ့ ဟုတလြား”
“မုန်းတာနဲ့ ကုန်းတာ မဆိုငဘြူးလေ ဦးလေးရ ဟီးဟီး”
”ရူးတောငရြူးချင်သ်ှာပြီဟာ၊ ကဲပါ တကကြှစို့နောြ၊ ည မီးပုံပြဲအတွကြ ပြငကြှရအောင်”
”ဟုတကြဲ့ ဦးလေး”
ကြုပတ်ို့တကလြာပြီး အားလုံးအလွှိုအလွှို ကမ်းပေါြ ရောကလြာကြတယ်။ နုနုကတော့ မကြန်ှာလေးရဲလို့။ ကိုစိုးအောင် ဘာတွေ လုပခြဲ့သလဲမသိ။ ဟိုနှစ်ကောငလြည်း နောကကြ ကုတခြေါင်းချောင်းနဲ့ ပါလာလရေဲ့။
ဘနကြလိုပြနရြောကပြှီး ရမေိုးခွိုးပြီးတော့ မှောငရြီပျိုးပြ အခွိနလြေး၊ ရထေဲမဆင်းခငကြတည်းက ကြိုပြောထားလို့ ဘနဂြလိုရှေ့မှာ မီးဖိုဖို့ ပြငဆြငန်တေဲ့ သူနဲ့၊ အကငန်ဲ့ စားစရာတွအတွေကြ ပြငဆြငန်တေဲ့သူနဲ့ ရှုပန်ကြပြေီ။ ကောငမြလေးနှစ်ယောကြ အိမန်ရင်ေး တီရှပလြေးတွကေိုယစြီနဲ့ ဆံပငလြေးတွေ စည်းပြီး ဆင်းလာကြတော့ ဘနဂြလိုရှေ့က ကြုပတ်ို့ လေးယောကရြော ပြငဆြငန်တေဲ့သူတွပေါ ညနေ ဆည်းဆာအောကမြှာ တဒင်ျဂ မှငတ်ကကြုနကြှတယ်။ နှိုးပြနကြ အနားကပလြာပြီး
“သူကြီးရေ ကြုပတ်ော့ အိမမြကြ မကန်သလေိုဘဲဗွာ”
လို့ပြောပြီး ဂလုဆိုတဲ့ တွံတွေး မှိုခတွဲ့ အသံပါ ကြားလိုကရြလို့
“ စားရမှာပါဗွ။ ခငဗြွား သိပပြှီးတော့သာ ရုပမြပကြစြနေဲ့”
လို့ သူ့ကို ထိန်းရသေးတယ်။ နုနုက ကိုစိုးအောငန်ား ရောကသ်ှားပြီး သင်းမှှေးကတော့ ကြုပန်ားရောကလြာလရေဲ့။ ကြုပတ်ို့လည်း ဂဈတားတီးရင်း သီးချင်ြးတွေ သံပျိုငအြောဆြိုလိုကြ၊ ဘီယာသောကလြိုကြ၊ အကငစြားလိုကန်ဲ့။ ညဉ့ကြနကလြာလလေေ ကောငမြလေးတွလည်ေး ဟိုလူ့နားရောကလြိုကြ ဒီလူက မထိတထိ ကိုငလြိုကန်ဲ့ မကြန်ှာလေးတွေ ရဲ ပြီး အတောပြှင့လြင်းလာပါတယ်။ တခကြတ်ခကြြ လူမှနကြ ဝါးကနဲ ဝါးကနဲ သန်းတာတွေ့တာနဲ့
“ဗွို့ ကိုလူမှန် အိပခြငွန်ပြေီလားဗွ”
လို့ နောကလြိုကတ်ော့ နုနုက
“ဟုတသ်ားပဲ ဦးမှနကြှီးကလည်း အခုမှ ၁၀ နာရီ အစောကြီးရှိသေးတဲ့ဟာကို၊ သမီးတို့က အခုမှ ပြောလြို့ကောင်းတုန်း”
လူမှနကြ
“အိပခြငွသ်ေးပါဘူးဟ”
လို့ အောင့သ်ည်းအောင့သ်ကြ မကြန်ှာကြီးနဲ့ ပြနဖြှပေါတယ်။ တကယတ်ော့ သူဗငွြးချင်န်ပေါပြီ။ အကုနလြုံးလည်း ဗိုကတ်ှပြည်ေ့နကြပြေီ။ ကြုပကြ
“နုနုရေ နငန်ဲ့ လူမှန် ဘယသ်ူ နောကကြအွိပကြှေး လောင်းမလား”
နုနုက ကြုပပြှောချင်တ်ာကို သဘောခကြခြငွြးပေါကတ်ယ်။
“ဟာ ဦးလေးကလည်း မလောင်းရဲပါဘူး သမီးကြောကတ်ယ်”
သင်းမှှေးက
“သမီးလောင်းမယ် ဦးလေး”
ဆိုပြီး မခွိုမခဉွအြပြုံးနဲ့ ဝငပြှောတာနဲ့ ကြုပကြ
“ငါတို့က ၄ ယောကတ်ောငန်ောြ”
လို့ ဝငပြှောတော့
“လူလူချင်ြးပဲ ဘာလို့ကြောကရြမှာလဲ ဦးလေးကလည်း”
“ငါတို့က စံခွိနမြှီတွနေော”
လို့ နှိုးပြနကြ ဝငပြှောတော့
“အဲဒီ ဦးနှိုးပြနကြှီးကလည်း ဘာတွပြေောမှန်းမသိဘူး ရှကစြရာ၊ လာ သင်းမှှေးသှားမယ်”
ဆိုပြီး နုနုက သင်းမှှေးလကကြိုဆှဲပြီး အပြေးကလေး ထွကအြပြေး စည်းခကြည်ီတဲ့ အိုးလေး ၂ လုံးကို ကြည့်ပြှီး ကြုပတ်ို့ ၄ ယောကြ အကြည့်ခြငွြးတွဆေုံ ရငခြုနစြှာနဲ့ ဂဈတာလေးတွေ ကိုယစြီထမ်းပြီး ဘနဂြလိုဆီ ပြနလြာခဲ့ကြပါတော့တယ်။
ကြုပတ်ို့ရောကတ်ော့ ဘနဂြလိုရဲ့ ဧည့ခြန်းမှာ ပူးကပထြိုငန်တေဲ့ ကောငမြလေး ၂ ယောကဟြာ သနားစရာပါ။
“ အိပကြှရအောငန်ောြ သမီးတို့”
လို့ ပြောလိုကတ်ော့
“ အိပခြန်းက ၂ ခန်းပဲ ရှိတာလေ ဦလေး။ အဲ့တော့ သမီးကတဈခန်း နုနုကတဈခန်း အိပမြယ်၊ ဦးလေးတို့က အပြငမြှာအိပ်၊ မကောင်းဘူးလား.”
သင်းမှှေးက သှကသ်ှကလြကလြကြ ပြောပါတယ်။ ကြုပကြ
“ညည်းတို့က တဈယောကတ်ဈခန်း အိပရြဲလို့လား သရဲမကြောကဘြူးလား”
ဆိုတော့ သူတို့ တဈယောကမြကြန်ှာ တဈယောကကြှည့ပြှီး နုနုက
“ဒါဆို သမီးတို ၂ ယောကြ တဈခန်း အိပမြယ်၊ ဦးလေးတို့ ၂ ယောကြ အထဲမှာအိပ်၊ ၂ ယောကြ အပြငမြှာအိပ် အဲဒါဆိုရငကြော”
“ ဒီလိုလုပရြင် မကောင်းဘူးလား”
နှစ်ယောကလြုံး စိတဝြငစြားတဲ့ မကြလြုံးလေးတွနေဲ့
“ဘယလြိုလဲ”
“ နုနုနဲ့ ကိုစိုးအောင် အတူတူအိပ်၊ သင်းမှှေးနဲ့ ဦးလေးနဲ့ အတူတူအိပမြယ်၊ လူမှန် နဲ့ နှိုးပြန် အပြငမြှာအိပ်၊ ဘယလြိုလဲ”
သူတိုနှစ်ယောကြ တဈယောကန်ဲ့ တဈယောကကြှည့ပြှီး နုနုက
” ဘယလြိုလဲ”
လို့ သင်းမှှေးကို မေးလိုကပြါတယ်။ သင်းမှှေးက ပြုံးတုံ့တုံ့နဲ
“မဆိုးပါဘူး နငသ်ဘောတူရငပြှီးရော”
အဲဒါနဲ့ပဲ ကြုပန်ဲ့ သင်းမှှေးတဈခန်း၊ နုနုနဲ့ ကိုစိုးအောငတ်ဈခန်း ဝငလြိုကကြှတယ်။ နုနုက အခန်းဝရောကမြှ ကြုပကြို လှည့ပြှီး ပြောငပြှသှားသေး။ လူမှနန်ဲ့ နှိုးပြနကြတော့ ဧည့ခြန်းမှာ ခွငထြောငတ်ှေ ခေါင်းအုံးတွနေဲ အိပမြလို့ ပြငဆြငန်လရေေဲ့။
အခန်းထဲရောကတ်ော့ အနမ်းနုလေးတွကနေေ စလိုကတ်ာ အနမ်းကြမ်းတွဆကေပြှီး အဝတအြစားတွေ ကိုယစြီခွှတလြိုကကြှတာ သူရော ကြုပပြါ ကိုယတ်ုံးလုံး ခဏနဲ့ ဖြစ်သှားကြတယ်။ ကောငမြလေးက အသကသ်ာ ငယတ်ာ၊ အဖုတကြတော့ အတောထြှားတာဗွာ။ အဲဒါကြောင့ြ ထနတ်ာဗွ။ ရှေ့က ၃ ယောကလြောကြ လိုးပြီးသားဆိုပမယေ့ြ ကြုပလြီးနဲ့တော့ ခပကြှပကြှပပြဲ။ ထနတ်ဲ့သူဆိုတော့ အောကပြေးကောင်းခကြကြတော့ဗွာ။
နုနုနဲ့ မတူတာကတော့ သူ့ရဲ့ စောကရြညကြ အနံ့လေး မှှေးတေးတေးနဲ့ ခပသ်င်းသင်းလေးဗွ။ နောကပြှီး အလိုးခံရင်း သူကြည့်တ်ဲ့ အကြည့်တ်ှကေ “ လိုးသူအားပေး” လို့ ခေါရြမယ့ြ ကြာကြည့်လြေးတွေ၊ မထီတထီ အကြည့်လြေးတွေ။ ဒါအကုနပြဲလားဆိုတဲ့ အမေးကြည့်လြေးတွနေဲ့ဆိုတော့ လိုးရတဲ့သူ ဖီးလာတာပေါ့ဗွာ။ နောကပြှီး သူက နုနုလို အံကြိတခြံတာ မဟုတဘြူး၊ အသံထွကခြံတာ။ ထွကတ်ဲ့အသံကလည်း လိုးရှိနပြေါြ မူတညတ်ာဆိုတော့ ခပကြှမ်းကြမ်း အဆုံးတငဆြှဲလိုကြ၊ အောသ်ံလေး နားထောငလြိုကန်ဲ့ ဇိမကြိုကနွတေော့တာ။
“ဘယလြိုလဲ သင်းမှှေး ဂေါကကြ မိုကရြဲ့လား”
“အင်း ဦးလေးက အရမ်းလုပတ်တတ်ာပဲနောြ။ သမီးပြီးတာ သုံးခါလောကရြှိနပြေီ။ မမောဘူးလားဟင်”
“ဦးက အားကို အတိုးအလွော့လုပပြှီး အခွိနကြှာကြာ ဆှဲလိုးတာ၊ မကြိုကလြို့လား”
“ကြိုကပြါတယ်”
“အခွိနကြှာပြီး လီးကြီးရငကြော”
“ပိုကြိုကျ ဟီး”
“အခွိနကြှာ လီးကြီးပြီး ဂေါကပြါရငကြော”
“ဘာပြောကောင်းမလဲ ဦးလေးရယ်”
“ပြီးရင် အပြငကြကောငတ်ှကေ လိုးဦးမှာ”
“ဟာ မခံနိုငတ်ော့ဘူးထငတ်ယ်”
“ဒါဆို မခံတော့ဘူးလား”
“ဟီး”
“ဘာ ဟီးလည်း ညည်းက”
“ကြောကလြို့”
“ကြောကရြငလြည်း မကုန်းပါနဲ့ဟာ”
“ဟာ ဦးလေးကလည်း စမ်းတော့ကြည့်ခြငွတ်ာပေါလို့”
“လေးယောကစြလုံးနဲ့နောြ”
“မသိဘူးကြာ”
ကြုပ် ဒီဘကမြှာပြဲကြမ်းနတေဲ့အခွိန် ဟိုဘကအြခန်းက ကုတငသ်ံတကြှီကြှီနဲ့ ကိုစိုးအောငကြလည်း ပြဲကောင်းနလရေေဲ့။ ကိုစိုးအောငလြို တုတတ်ုတ် ထွားထွား ရှညရြှညန်ဲ့ဆို နုနုတော့ စားသာမှာ မဟုတဘြူးလို့ တွေးမိသား။ သူ့ပုံစံအတိုင်း အံကြိတခြံနပြေီ ထငပြါရဲ့။
တဈနာရီလောကြ အရှေ့အနောကြ အမုန်းဆှဲပြီးတော့ အခန်းအပြငထြှကလြာပြီး မနှေးမနှောင်းပဲ ကိုစိုးအောင် ခွှေးတရှှဲရှှဲနဲ့ ထွကလြာလရေဲ့။
“ဘယလြိုနလေဲ ကိုစိုးအောင်”
“ ဆှမွေိုးတွတေောင် မေ့ကုနတ်ယ် အဈကိုကြီးရာ။ ကောင်းမလေးက အတောတ်င်းတာဗွ၊ ကနွတ်ောကြလည်း ထနထြနန်ဲ့ အကိုကပြဲဗွို့”
ဘေးနားက နှစ်ကောငကြလည်း ပါးစပ် တပြငပြှငန်ဲ့။ အဲဒါနဲ့ မကြရြိပပြှလိုကတ်ယဆြိုရငပြဲ နှိုးပြနကြ နုနုအခန်းထဲဝင်၊ လူမှနကြ သင်းမှှေးအခန်းထဲ ဝငသ်ှားကြလရေဲ့။ ကြုပတ်ို့လည်း အပြငမြှာ ဘီယာသောကြ အမောဖြရင်ေး ဘာပြူနာ ဖြစ်မလဲလို့ နားစွင့န်မေိကြတယ်။ ၁၀ မိနဈလောကလြည်း ကြာပြီးရော လူမှနအြခန်းက “စွတ် ဘှတ်” ဆိုတဲ့ အသံနဲ့ အတူ “အ ဖြေးဖြေး” ဆိုတဲ့ သင်းမှှေးရဲ့အသံ ကြားမိတော့ အင်း လူမှနတ်ော့ နရောမှနသ်ှားပြီလို့။
မကြာမတငဘြဲ နုနုအခန်းကနေ ကုတငသ်ံ တကြှီကြှီ ထွကလြာတော့ ကြုပန်ဲ့ စိုးအောင် တဈယောကမြကြန်ှာ တဈယောကကြှည့ပြှီး ပြုံးမိကြသေး။
အဲဒီညက 4 in 2 က မနကြ ၅နာရီအထိ၊ double penetration ရော triple penetration ရော စုံသှားလရေဲ့။ ကောငမြလေးတွလည်ေး တုံးလုံးပကလြကြ အိပပြွောသ်ှားကြတာ အဝတတ်ောင် မကပန်ိုငဘြူး။
နောကတ်ဈနေ့ မနကြ ၁၀ နာရီလောကြ မနည်းနိုးပြီး ရချိုး ထမင်းစား၊ ပြဲပြနစြလိုကတ်ာ ၃ နာရီလောကြ မနည်းပြနလြာရတယ်။ ရနကြုနရြောကတ်ော့ မှောငတ်ောငန်ပြေီ။ သူတို့လည်း တဈယောကြ မုန့ဖြိုး ၃ သိန်းစီရလို့ ပြောသ်ှားလရေဲ့။
———————————————–
ပြကျခဒိနတ်ှေ တဈရှကစြီ ပြောင်းလဲသှားပြီး နှေ မိုး ဆောင်း ရာသီတွလည်ေး အလီလီ ပြောင်းသှားခဲ့ပါပြီ။ အောကန်ှုတခြမ်းမှာ စံပါးတငမြှဲ့လေးပါတဲ့ အသားဖြူဖြူနဲ့ နုနုတင်။ စောကရြညလြေး သင်းသင်းမှှေးပြီး အသားလေး ညိုဝင်းတဲ့ သင်းသင်းမှှေး။ အခုတော့ သူတို့လေးတွလည်ေး အပျိုပေါကြ ကလေးတွကနေေ အိန်ဒွရှင်ေ အပျိုကြီးမမတွေ ဖြစ်လို့။ ၁၀ တန်းအောငပြှီးလို့ တကျကသိုလတ်ကြ၊ Q ဝငပြှီး M.Sc ရလို့ ကြူတာတွတေောင် ဖြစ်နကြပြေီ။ သူတိုနဲ့ ပတသ်ကပြှီး တင်းတဲ့ ထနတ်ဲ့ သူငယခြငွြးတွေ တပည့မြလေးတွလည်ေး ကြုပတ်ို့ သင်ျဘောသားတသိုကန်ဲ့ အဖြဲ့တွေ ကပြေါ့ဗွာ။ နုနုနဲ့ သင်းမှှေးလည်း honda fit လေးတွေ ကိုယစြီနဲ့ လန်းနလရေေဲ့။
ဒီလိုနဲ့ တဈနေ့။ အိမကြလူတွေ နယပြှနသ်ှားတုန်း နုနုနဲ့ သင်းမှှေး အိမရြောကလြာပါရော။ ကြုပလြည်း အိမမြှာရှိတဲ့ လကဘြကလြေးကို ပုဇွနခြှောကြ များများလေး ထည့ပြှီး ရှဖေီမိုးလှတ် လကဘြကခြှောကလြေးနဲ့ ဧည့ခြံရတာပေါ့ဗွာ။ ဧည့ခြန်းမှာ ဆုံမိတယဆြိုရငပြဲ
“ဆရာမတို့ မလာစဖူး အလာထူးပါ့ဗွား၊ တွေ့ချင်လြည်း ခွိန်းလိုကရြောပေါ့ဗွာ”
လို့ ထေ့ထေ့လေးပြောတော့ နုနုက
“သမီးတို့ ဦးလေးနဲ့ တိုငပြငစြရာရှိလို့”
ဆိုတာနဲ့
“အေးပြောလေ”
ဆိုတော့ သင်းမှှေးက
“ဒီလို ဦးရေ။ သမီးတို့ကို လကထြပပြါရစလေို့ လာခွင့တ်ောင်းနလေို့”
“ဟေ ဘယသ်ူတွလေဲ”
“သမီးကိုတော့ ဗိုလကြှီးတဈယောကကြ ကြိုကလြို့ မပြနခြင် လကထြပခြငွတ်ယ် ပြောနတော။ နုနုကိုတော့ singapore က engineer တဈယောကကြ ကြိုကလြို့တဲ့။ အဆငပြှရင်ေ လာတောင်းမယ် ပြောနတယ်ေ”
“အင်း ဒီကောငတ်ှတေော့ ဂငွြးမိတော့မှာပဲ”
“သမီးတို့က အပေါကတ်ှေ ကယွပြှီး အမှေးတွေ လနန်တေော့ မင်ျဂလာဦးညမှာတင် ပြူနာ တကပြှီး ကြဲမှာ အသအချောပဲ”
“အဲဒါဆိုလည်း ပြောလိုကပြေါ့ဟ။ ကယွမြက အပျပာယကြှောကတ်ဲ့ အမှနလြေးပါ မောင် လို့ ဟားဟား”
“ဦးလေးနောြ သူများတွေ ဒုကျခရောကန်တောကို တွေ့လား မကူညီပဲနဲ့”
“နပေါဦး နငတ်ို့က ယောကြွားယူပြီးရငကြော တဈယာကတ်ည်းနဲ့ဆို တင်းတိမပြါတော့မလား”
“အဲဒါတော့ မသိဘူး ဦးလေးရာ။ အခုကိဈစ ဘယလြိုလုပရြငကြောင်းမလဲ အရင် စဉြးစားပေး”
“အဲဒီကိဈစက လှယပြါတယဟြ”
“တကယပြှောတာလား အခွှနန်ဲ့ မမနဲ့နောြ”
“အေးပါ၊ အတုံးနဲ့ပဲ မမှာ”
“တွေ့လား ဦးလေးနောျ ပြောလေ ဆိုးလေ”
“နငတ်ို့ အပျိုလေးတွလေို ပါကငပြိတ် ပြနဖြစ်ချင်တ်ာမလား”
“အင်းပေါ့လို့”
“ယိုးဒယားသှား OPERATION လုပလြိုကဟြာ၊ ၃၈ သိန်း one package ဆို အကုနပြါတယ်၊ နို့တွတင်ေးတာရော၊ အဖုတကြ အပျိုလေး ပါကငလြို ကြပတ်ာရော၊ ဗိုကခြပြတ်ာရော။”
“တကယပြှောတာနောြ ဦးလေး”
“တကယပြေါ့ဟ ငါဆကသ်ှယပြေးပါ့မယ်”
“ဟေး ဒါမှ တို့ဦးလေးကြ။”
ပြီးပါပြီ။