ထွန်းကြောြ အိပယ်ာမှနိုးတော့ တဈအိမလြုံးတိတဆြိတ် ငှိမသ်ကလြကြြ ရှိသည်။ သူသည် အိပယ်ာမှ နိုးနိုးခွင်း ရချိုးလိုကလြငွြ ကောင်းမညဟြုတွေးကာ အင်ျကြီကိုခွှတ်၊ သဘကတ်ဈထညကြို ပုခုံးပေါြ တင်၍ အိပခြန်းထဲမှ ထွကခြဲ့လသည်ေ။ ရချိုးခန်းသို့သှားရန် မီးဖိုဆောငထြဲမှ ဖြတအြထွကတ်ှင် ထွန်းကြောြ မီးဖိုဆောငထြဲသို့ ဝေ့ကာကြည့်လြိုကသ်ောလြည်း မညသ်ူ့ကိုမွှ မတွေ့ရ။ အေးအေးဆေးဆေးပင် ရချိုးခန်းသို့ဝငကြာ ရကေိုတဈဝကြီး ခွိုးလိုကသ်ည်။ ရချိုးပြီးနောကြ ထွန်းကြောသ်ည် သူ့အိပခြန်းထဲသို့ ပြနဝြငကြာ အဝတအြစား လဲလိုကသ်ည်။
ပြီးတော့ သူဒီအိမကြိုရောကတ်ိုင်း လုပန်ကြေ ဖြစ်သည့ြ ထမင်းစားခန်းဆီသို့ ထွကလြာခဲ့သည်။ မညသ်ူ့ကိုမွှ မတွေ့ရပမယေ့ြ သူအတွကြ စားစရာ တဈခုခုတော့ စီစဉထြားမှဲ ဖြစ်သည်။ ထွန်းကြောြ ထမင်းစားခန်း အတွင်းသို့ လှမ်းအဝငလြိုကတ်ှင် ထမင်းစား စားပြဲဘေးတွင် ရပန်သေော လှလှမှနကြ ထွန်းကြောြ ဝငလြာရာဖကသ်ို့ လှည့ကြှည့ကြာ သူ့ကို ပြုံးပြလိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ သူမ၏ မကြန်ှာလေးသည် တဈဖကသ်ို့ ပြနလြှည့ကြာ သှားလသည်ေ။ ထွန်းကြောကြို နောကကြွောပေးကာ ရပန်သေော လှလှမှန်၏ နောကကြွောပြင် အလှသည် နံနကအြိပယ်ာမှ နိုးစ လန်းဆန်းကာနသေော သူ့သှေးသားများကို သှကလြကစြှာ လှုပရြှားစသည်ေ။
ထွန်းကြောြ သည် သူမ၏ နောကဖြကြ (၄)(၅) ပေ အကြာသို့ အရောကတ်ှင် ရှေ့ဆကမြသှားတော့ဘဲ လှလှမှန် ၏ နောကကြွော အလှကိုသာ စူးစူးနဈနဈ ငေးကာ ကြည့်န်လသေည်ေ။ ကြောလညလြောကြ ရှိလိမ့မြညဟြု ထငရြသော ဆံပငလြေးများကို လှလှမှန် သည် အရင်းမှ ဆံညှပဖြှင့ြ စုကာ စည်းထားလသည်ေ။ ထို့ကြောင့ြ ဖြေးကာနုနသေော ဂုတပျိုးလသည်ေ ဆံနှယစြလေးများဖြင့ြ မချင့်မြရဲ ဖြစ်စရာ ကောင်းလောကအြောင် လှနလသေည်ေ။ ထို့ပြငလြည်း သူမဝတထြားသော နကပြှာရောင် အင်ျကြီလကပြှတ်၏ တဈဖကြ တဈခကြရြှိ လကပြေါကြ အနားစလေးများဆီမှ သူမ၏ ပုခုံးသား နှစ်ဖကသ်ည် ဝင်းဝါကာ ပြည့ပြှည့ြ ဖေါင်းဖေါင်းလေး ဖြစ်နသည်ေ။
ပုခုံးစွန်းဆီမှသည် အိအိ ဖေါင်းဖေါင်းလေးဖြစ်ကာ သှယဆြင်းသှားသော သူမ၏ ဝင်းဝါသော လကမြောင်းသားများပေါတ်ှင် လိမ်းထားသော သနပခြါး အစင်းလေးတွမှော တဈဝကတ်ဈပကြြ ပေါြ လှငန်သည်ေ။ တဈထွာမွှလောကသ်ာ ရှိလိမ့မြည် ဖြစ်သော လှလှမှန်၏ ခါးသေးသေးလေးသည် နှဲ့နှောင်း၍ နပြေီး အပြာရင့ရြောင် အောငခြံပေါတ်ှင် အဝါနှင့ြ အစိမ်းနုရောင် အပြင့စြကလြေးများ ပုံဖေါထြားသော ထမီလေး၏ အောကမြှ ဖေါင်းတင်း၍ နသေော သူမ၏ တငပြါးသားကြီးများမှာ လုံးတဈ လှပလှန်းလသည်ေ။ ထွန်းကြောြ သည် ခပမြှှင်းမှှင်းလေး သကပြငွြးခလွိုကလြသည်ေ။
သူရပကြာ ကြည့်န်သညေကြို လှလှမှန် သည် မသိပဲ နမညေမြဟုတ်၊ သို့သောြ မသိချင်ယ်ောငဆြောငကြာ နခွင်ေးဖြစ်မညဟြု ထွန်းကြောြ တွေးလိုကသ်ည်။ ထွန်းကြောြ သည် လှလှမှန် ၏ နောကဖြကဆြီသို့ ခွလှမြေး နှစ်လှမ်းခန့ြ အသာလှမ်းလိုကသ်ည်။ လှလှမှန် ဆီမှ ပြံ့လှှင့လြာသော မှှေးရနံ့များသည် သူ၏ ဘဝငကြို ဆှဲလှုပသ်ကဲသို့ ရှိနလသေည်ေ။ ထွန်းကြောသ်ည် လှလှမှန်၏ နောကဖြကသ်ို့ ပိုမိုကာ တိုးကပလြိုကလြသည်ေ။ ထို့ကြောင့ြ ထွန်းကြောြ၏ ဆီးစပန်ှင့ြ တင်းကားနသေော လှလှမှန်၏ ဖငသ်ားကြီးတို့မှာ တဈခုနှင့တ်ဈခု ထိလုမခန်း နီးကပသ်ှားခွလပြေေီ။
ပြူတင်းပေါကမြှ တိုးဝှေ့ဖြတသ်န်းလာသော လပြည်ေ လအေေးလေးသည် ထမင်းစားခန်းဆီသို့ ဖြတသ်န်း၍ ဝငရြောကလြာသည်။ လှလှမှန်၏ နုညကကြာ ဝင်းနသေော ဂုတသ်ားလေးပေါမြှ တွန့တ်ှန့ခြှခွလေေေး ဖြစ်နသေော ဆံနှယမြွားသည် ဘယည်ာ ယိမ်းထိုး၍ လူးလိမ့ကြာ သှားကြသည်။ ထွန်းကြောြ၏ လကန်ှဈဖကသ်ည် မှောကကြာ တကလြာပြီး အိဖေါင်းနသေော လှလှမှန်၏ ပုခုံးစွန်း နှစ်ဖကကြို မရဲတရဲ နှင့ြ သှေးတိုးစမ်းသလို ဖြဖြလေး ဆုပကြိုငလြိုကလြသည်ေ။ ထိုအခွိနလြေးမှာပင် လှလှမှနသ်ည် သူမ၏ ခါးလေးကို အနည်းငယ် ညှှတလြိုကပြှီး ရှေ့စားပြဲပေါမြှ ကောဖြီခရားကို လှမ်းယူလိုကသ်ော အခါတွင် သူမ ၏ လုံးလုံးတဈတဈ ဖငသ်ားကြီးများသည် ထွန်းကြောြ ၏ ပေါငရြင်းဂွဆုံကို ဖြတကြနဲ ဖိကပမြိလသည်ေ။
ပြီးနောကြ ကောဖြီခရား လကတ်ှင်းသို့ ရောကသ်ညန်ှင့ြ သူမ၏ခါးကို ပြနဆြန့လြိုကရြာ လှလှမှန် ၏ တငသ်ားကြီးများနှင့ြ ထွန်းကြောြ၏ ပေါငရြင်းသို့သည် ခဏမွှ ကင်းကြာတော့မလို ဖြစ်သှားသောလြည်း ထွန်းကြောြ၏ ခါးက အသာကော့ကာလိုကသ်ှားသဖြင့ြ စောစောကလိုပင် ဖိကပန်သညေ့ြ အနအထေားအတိုင်း မပကြမြယှင်း ရှိနလသေည်ေ။ လှလှမှနသ်ည် လကထြဲတွင် ကိုငထြားသော ကောဖြီခရားထဲရှိ ကောဖြီများကို စားပြဲပေါတ်ှငရြှိသော ကောဖြီပန်းကနထြဲသို့ ထည့လြိုကသ်ည်။ ခရားကို ကိုငထြားသော လှလှမှန်၏ လကမြွားသည် တုနယ်ငလြကြြ။ ထွန်းကြောြ၏ နှာခေါင်းပေါကမြှ ရှုးကနဲ ရှုးကနဲ ထွကလြာသော လမွေားသည် လှလှမှန်၏ ဂုတသ်ားနုနုလေးပေါသ်ို့ လာ၍ ထိနကြသေည်။
ပြီးတော့ သံချောင်းတဈချောင်းကဲ့သို့ မာတောငန်ပြေီ ဖြစ်သော ပေါငကြှားမှ သူ့လီးတနကြှီး က ပုဆိုးတွင်းမှနပြေီး လုံးတဈကာ ဖေါင်းကြှနသေော လှလှမှန်၏ ဖငသ်ားကြီးများကို ဖိကပထြိနပြေီဖြစ်သည်။ “ကိုထွန်းကြောြ … ကောဖြီသောကတ်ော့လေ ..” လှလှမှနသ်ည် အသံကိုထိန်းပြီး ပြောသောလြည်း ခပတ်ိုးတိုးလေး ပြောလိုကသ်ော သူမ၏ အသံလေးအဆုံးတွင် လှုပခြါ၍နသည်ေ။ ထိုသို့ပြောရင်း လှလှမှနသ်ည် သူမ၏ ကိုယကြို ဖြတကြနဲ လှည့လြိုကရြာ ထွန်းကြောြ၏ ရငခြှငအြတွင်းသို့ လုံးလုံးလွားလွား ရောကရြှိသှားလသည်ေ။ သူ့ကိုသူ သတိမထားမိလိုကစြဉမြှာပင် ထွန်းကြောသ်ည် လှလှမှန်၏ ပါးဖေါင်းဖေါင်းလေးကို ရှှတကြနဲနအေောင် နမ်းလိုကသ်ည်။
“အို .. ကိုထွန်းကြောြ ..” လှလှမှနသ်ည် တုနလြှုပစြှာ ရရှတေလြိုကရြင်း သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးကို လူးလူးလှန့လြှန့ြ တိုးထွကလြိုကသ်ောအခါ ထွန်းကြောြ၏ လကန်ှဈဖကကြလည်း သူမကို လှှတပြေးလိုကမြိလသည်ေ။ ထွန်းကြောြ၏ ရငခြှငအြတွင်းမှ လှတမြှောကသ်ှားသညန်ှင့ြ မှီးကောငပြေါကမြလေးသဖြယ် အပြေးတဈပိုင်းဖြင့ြ ထွကသ်ှားသော လှလှမှန်၏ တုနခြါ၍ သှားသော တငသ်ားဆိုငကြှီးတွကေို မကြစြိကြှတကြမွတတ် ကြည့်ရြင်း ထွန်းကြောသ်ည် ကုလားထိုငတ်ှင် ဝငထြိုငကြာ သကပြှင်းအခါခါ ခနွမေိတော့သည်။ လှလှမှန် သည် အသကြ(၂၂) နှစ်မွှသာ ရှိသေးသည်။
ပြီးတော့ ထွန်းကြောြ၏ ဆရာ ဦးမောငကြှီး ၏ ဒုတိယ ဇနီးလည်း ဖြစ်သည်။ ဦးမောငကြှီး၏ ပထမဇနီး ဒေါင်ှသေိန်းမှာ လှနခြဲ့သော (၃) နှစ်ခန့ကြပင် ကြယလြှနသ်ှားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဦးမောငကြှီး သည် သဈကုနသ်ည် သူဌေးကြီး တဈယောကြ ဖြစ်ပြီး အသကြ (၅၅) နှစ်ခန့ြ ရှိပြီဖြစ်သည်။ ဒေါင်ှသေိန်း နှင့ြ မှေးဖြားခဲ့သော သမီးတဈယောကြ၊ သားတဈယောကရြှိပြီး သမီကြီးဖြစ်သူ ခငခြငစြိန် သည် အသကြ (၃၃) နှစ်ခန့ရြှိ အပျိုကြီးဖြစ်ပြီး၊ ကြောင်းဆရာမ အလုပလြုပကြာ ဖခငဖြစ်သူ၏ အိမတ်ှင် အတူနလသေည်ေ။ သားဖြစ်သူ ခငဇြောသ်ည် အသကြ(၂၉) နှစ်ခန့ရြှိ အိမထြောငသ်ည် ဖြစ်ပြီး အိမခြှဲကာနသည်ေ။
ထွန်းကြောသ်ည် လှနခြဲ့သော (၁၀) နှစ်ခန့ကြ ဦးမောငကြှီး၏ သဈစကတ်ှင် သဈစကစြာရေး ဝငလြုပခြဲ့ရာမှ ယခုအခါဆိုလွှင် ဦးမောငကြှီး၏ ကိုယစြားလှယ် အဖြစ်သို့ ရောကရြှိလာသည် အထိယုံကြညကြိုးစား တာဝနပြေးအပခြှင်း ခံနရပြေီ ဖြစ်သည်။ ပြောရမညဆြိုလွှင် ထွန်းကြောြ အလုပဝြငပြှီး သိပမြကြာမီတွင် ဦးမောငကြှီး စီးပြါးတကခြဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။ ထွန်းကြောသ်ည် ပါးရည် နပရြညလြည်းရှိ၊ စာရင်းဇယားလည်းနိူင်၊ ဆကဆြံရေးလည်း ကောင်းသဖြင့ြ ဦးမောငကြှီး အဖို့မှာကား ကိုယပြှါး တဈယောကြ ရသကဲသို့ဖြစ်ကာ တဈယောကအြားမှသည် နှစ်ယောကအြား ဖြစ်လကြြ သူ၏ လုပင်န်းများ ပိုမိုသှကလြကြ အောငမြှငလြာခဲ့ခွင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအခွိနဆြိုလွှင် လုပင်န်းကြီး တဈခုလုံးကို ထွန်းကြောကြပင် ဦးစီးလုပကြိုငန်ပြေီ ဖြစ်သည်။ လူပျို လူလှတလြည်း ဖြစ်ပြနတ်ော့ တောငင်ူ သဈစကထြဲတွငသ်ာ ပဉွထြောငအြိမ် အသေးတဈလုံး ဆောကကြာ နထေိုငခြဲ့သည်။ ယခု တောငင်ူ မှသဈများကို ရနကြုနသ်ို့ လာပို့ရင်း ဦးမောငကြှီး၏ အိမတ်ှင် တည်းနခွင်ေး ဖြစ်သည်။ လှနခြဲ့သော (၂) နှစ်ကြောခြန့ကြ အလုံရှိ သဈစကတ်ှင် စာရေးမတဈဦးလိုအပလြကြြ ရှိသဖြင့ြ ထွန်းကြောသ်ည် သူနှင့သ်ိကြှမ်းသော လှလှမှနန်ှင့ြ စကားစပမြိရာမှ သူမကလဲ အလုပလြိုချင်သ်ည် ဆိုသဖြင့ြ ဦးမောငကြှီး၏ သဈစကတ်ှင် အလုပသ်ှင်းပေးခဲ့ခွင်း ဖြစ်သည်။
ထို့နောကတ်ှငတ်ော့ ဦးမောငကြှီးသည် လှလှမှန် နှင့ြ အနနေီးစပကြာ တဈပငလြဲမူ တဈပငထြူ ဆိုသည့ြ စကားအတိုင်း လှလှမှနကြို လကထြပကြာ ယူခဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။ သားနှင့ြ သမီး ဖြစ်သူကလည်း ကန့ကြှကခြှင်း အလငွြးမရှိဘဲ လှလှမှနကြို ကြညဖြှူစွာပင် လကခြံခဲ့သည်။ ထွန်းကြောသ်ည် ဦးမောငကြှီး၏ အလုပကြိဈစများကို သဈစာရှိရှိ ကြိုးပန်းကာ ဆောငရြှကခြဲ့သညကြို သိသည့အြတွကြ ဦးမောငကြှီးကလည်း ထွန်းကြောကြို မှှောကစြားကာ မိသားစုဝင် တဈဦးကဲသို့ပင် လကခြံဆကဆြံခဲ့သည်။
အိမရြှေ့တွင် ထိုးရပလြိုကသ်ော ကားသံကြောင့ြ အတွေးနယခြွဲ့နသေော ထွန်းကြောြ သည် သူထိုငန်သေော ဆကတ်ီ ကုလားထိုငမြှ ထကာ အိမရြှေ့ တံခါးပေါကဆြီသို့ သှားကာ သံဘာဂွာတံခါးကို ဖြင့လြိုကလြသည်ေ။ ဦးမောငကြှီးသည် ကားထဲမှ ထွကလြာသောအခါတွင် ထွန်းကြောြ၏ အနောကန်ားတွင် ဘယအြခွိနကြ ရောကန်သည်ေ မသိသော လှလှမှနသ်ည် ထွန်းကြောအြား ဖြတကြွောလြကြြ ဦးမောငကြှီး၏ လကတ်ှင်းမှ အိတကြို သှားယူလိုကလြသည်ေ။ ထိုအခိုကမြှာပင် ဦးဦးကြောြ ဟူသော ကလေး အသံလေးကို ကြားလိုကသ်ဖြင့ြ လှမ်းကြည့်လြိုကရြာ ခငဇြောြ၏ (၄) နှစ်သမီး မွိုးမွိုးဇောကြို တွေ့လိုကရြသဖြင့ြ ကလေးမထံ လွှောကသ်ှားလိုကလြသည်ေ။ မွိုးမွိုးဇောသ်ည် ကားပေါမြှ ခုနဆြင်းလိုကသ်ည်။
“သမီးက တဈယောကတ်ည်း လာတာလား ..” “မမလေည်ေးပါတယ် .. ဦးဦးကြောြ ရဲ့ ..” ကလေး၏ စကားကြောင့ြ ထွန်းကြောြ လှမ်းကြည့်လြိုကစြဉမြှာပင် ခငဇြောြ၏ ဇနီး သူဇာသည် ပစ်စည်းတွေ တဈပုံတဈပငဖြှင့ြ ကားပေါမြှ ဆင်းလာလသည်ေ။ “ကိုထွန်းကြောြ ရေ .. ဝိုင်းကူယူပေးပါဦး ..” ထွန်းကြောသ်ည် သူဇာပြေ့လာသော ပစ်စည်းထုတမြွားကို လှမ်းကာ ယူလိုကသ်ည်။ “ဦးဦးကြောြ” မွိုးမွိုးဇောြ၏ ခေါသ်ံကြောင့ြ သူမဖကသ်ို့ လှည့ကြှည့လြိုကသ်ောကြောင့ြ ထွန်းကြောြ၏ လကမြွားသည် ပစ်စည်းများကို လှမ်းပြေ့ ပိုကယ်ူလိုကရြင်း သူဇာ၏ ရငသ်ားနှစ်မှှာကိုလည်း မတောတ်ဆပင် ကကြနွနကြီး ဆုပကြိုငမြိလသည်ေ။
“ဘာလဲ .. သမီးရဲ့ ..” “သမီးကို ကနတ်ောကြှီး လိုကပျို့ရမယန်ောြ ..” “အေးပါ .. သမီးရဲ့ ..” ထွန်းကြောကြ သူဇာဆီမှ ပစ်စည်းများကို ပိုငပျိုငန်ိူငန်ိူင် ပြေ့လိုကပြှီးနောကြ သူဇာ၏ မကြန်ှာကို လှမ်းကြည့်ကြာ အကဲခတလြိုကလြသည်ေ။ သူဇာ၏ မကြန်ှာလေးသည် သိသိသာသာကိုပင် ပန်းနုရောင် သန်းနလသေည်ေ။ ထို့ကြောင့ြ သူမ အာရုံပြောင်းသှားစရန်ေ ထွန်းကြောကြ “ကိုခငဇြောရြော မပါဖူးလား သူဇာ ..” “မပါလာဘူး ကိုထွန်းကြောြ .. အရောင်းအဝယန်ဲ့ မန်တလေးဖကကြို ခရီးထွကသ်ှားတာ (၁၅) ရကလြောကြ ရှိနပြေီ။
အိမမြှာလည်း သားအမိ နှစ်ယောကတ်ည်း ပငွြးနတေုန်း ဖဖကေလေည်း ဒီနေ့ရောကလြာတာနဲ့ အတောပြဲဆိုပြီး လိုကလြာကြတာ …” သူတို့ အိမရြှေ့ခန်းသို့ လှမ်း၍ အဝငမြှာပင် “မောငထြှန်းကြောြ” “ခငဗြွာ” “မင်းရနကြုနမြှာ နခေဲ့လိုကြဦးကြာ .. ငါမနကဖြှန် ရထားနဲ့ တောငင်ူ သှားလိုကြဦးမယ်၊ ဟိုက မိတဆြှတွေေ ဆှမွေိုးတွလည်ေး မတွေ့ရတာကြာပြီ၊ နောကပြှီး ဘုရားတနဆြောင်း ဆောကပြှီး လှူဖို့ ရညရြှယထြားတာကြာပြီ။ ငါတဈပတ် ဆယရြကလြောကတ်ော့ ကြာမယန်ဲ့တူတယ်။ မင်းလည်း နားနားနနေေ ဒီမှာ နခေဲ့ဦးကြယ်။
ငါ လှလှမှနကြိုတော့ ထားခဲ့မယ် .. ဒါမှ အလုံသဈစကမြှာ မင်းအဖောရြမှာ .. ဗှုံးကနဲဆိုတော့ မင်းလဲ သူရှိနတေော့ ပိုပြီး အဆငပြှသှေားတာပေါ့ကြယ် ..” “ဟုတကြဲ့” ပြောပြီးသညန်ှင့ြ ဦးမောငကြှီးသည် အိမအြတွင်းဖကသ်ို့ လှလှမှနန်ှင့အြတူ ဝငသ်ှားလသည်ေ။ ည(၁၀)နာရီ မထိုးမီကပင် အိမသ်ူအိမသ်ား အသီးသီးသည် မိမိတို့၏ အိပခြန်းအတွင်းသို့ ဝငသ်ှားကြပြီ ဖြစ်သည်။ တဈအိမလြုံးသည် တဖြည်းဖြည်း ငှိမသ်ှားပြီး ပိတထြားသော ပြူတင်းပေါကြ တံခါးရှိ မှနခြပြမြွားကို လတေိုးသည့ြ အသံများမှလှဲပြီး တိတဆြိတကြာ နလသေည်ေ။
ပတဝြန်းကငွရြှိ သဘာသဝတရားနှင့ြ ဆန့ကြငွပြှီး လှုပရြှားနသေော လူသားနှစ်ဦးကတော့ အိပခြန်းကယွကြှီး အတွင်းရှိ ဦးမောငကြှီး နှင့ြ လှလှမှနတ်ို့ ဖြစ်ကြသည်။ မနကစြောစော ခရီးထွကရြမည် ဖြစ်သဖြင့ြ ဦးမောငကြှီးသည် ဇနီးချောချော ငယင်ယလြေးဖြင့ြ ခစွရြညလြူးလကြြ ရိကျခာယူနသည်ေ။ ဦးမောငကြှီး နှင့ြ လှလှမှနတ်ို့ နှစ်ဦးစလုံး ကိုယပြေါြ တွင် အဝတအြစားဟူသမွှ ဘာမွှမကပကြှပေ၊ ကုတငပြေါတ်ှင် ပကလြကဖြစ်နသေော လှလှမှန်၏ ဖြူဖြူဖြေးဖြေး ကိုယလြုံးတီးကြီးပေါသ်ို့ ဦးမောငကြှီး၏ ညိုညိုတုတတ်ုတ် ကိုယလြုံးကြီးက မှောကြ၍ထားပြီး ခွထေောကမြွားက အောကကြမှှေ့ယာကို အားယူကာ ဖငကြှီးမှှောကကြာ နှိမ့ကြာဖြင့ြ အားပါးတရပင် လိုးနသည်ေ။
“ဘှတ် .. ဗှှတ် .. ပလှတ် .. ပလပ် .. ပြှတ် .. ရှုး အား ..” “ဟင်း ဟင်း .. အဈကိုကြီးရယ် .. ဒီထကပျိုပြီးဆောင့ပြေးပါဦး ..” မပီမသ ပြောလိုကသ်ော လှလှမှန်၏ စကားအဆုံးတွင် ဦးမောငကြှီးက ခပသ်ှကသ်ှကပြင် ဆောင့ကြာ လိုးပေးလိုကသ်ည်။ ကြနပေအြားရ ဖြစ်သှားရသော လှလှမှန်၏ ကိုယလြုံး ဖြူဖြူလေးက ကော့ကနဲ ကော့ကနဲ တကသ်ှားသည်။ (၁၀) ခကြလြောကြ ဆောင့ပြှီးသှားသော အခါတွင် ဦးမောငကြှီး၏ ဆောင့ခြကြမြွားမှာ အားမပါတော့ဘဲ တဖြည်းဖြည်း အရှိနလြွော့လာသည်။ ဦးမောငကြှီး ပြီးခါနီးပြီဆိုသညကြို လှလှမှန် တဈယောကြ နားလညလြိုကသ်ည်။
သို့သောြ သူမအဖို့မှာကား အခုမှ အရှိနကြောင်းပြီး အရသာ တကန်ဆေဲဖြစ်သည်။ “အင်း ဟင်း .. အ အ ကို ကြီ .. ထိန်းထားဦး … ကြ ကြ မ နည်းနည်း လိုသေးတယ် .. အင်း အို့ ဟား … တောင့ထြားဦး ..” “ဘှတ် .. ပလဈတဈတဈ … ဖေါင်း ဒုတ် .. အို .. စွိ .. ပလှတ် …” “အို .. အဈကိုကြီး ရယ် .. အို အို .. ဟှန်း” ဦးမောငကြှီး၏ လီးတနကြှီးသည် သူမ၏ စောကခြေါင်းလေးထဲတွင် တဆတဆြတ် တငေါကင်ေါကဖြစ်ကာ သုတရြညမြွားကို ငေါ့ကနဲ ပန်းထုတလြိုကပြှီဖြစ်သည်။ လှလှမှန်၏ မှိတထြားသော မကြခြမ်းစပမြွားတွင် မကြရြညလြေးများ စိမ့ကြာထွကလြာကြသည်။
သို့သောြ အပေါမြှ ဦးမောငကြှီး အဖို့မူ ထိုမကြရြညမြွားကို မမှငန်ိူငဘြဲ တရှုးရှုး တရှဲရှဲ ဖြင့ြ ဖါးဖိုကြီးကဲသို့ ဖုတလြှိုကဖြုတလြှိုကြ ကြိုးစားကာ အသကရြှုနရလေသည်ေ။ လှလှမှနကြတော့ သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးပေါတ်ှင် မှောကခြထွားပြီး မှိန်းနသေော ဦးမောငကြှီး၏ ကိုယလြုံးကြီးအား တင်းကြပစြှာ ဖကပြေးထားရင်း သူမ၏ လကဖြဝါး နုနုလေးက ဦးမောငကြှီး၏ ကြောပြငကြှီးပေါတ်ှင် ရှေ့ကာလွားကာဖြင့ြ ပြတသ်ပပြေးနလသေည်ေ။ ဦးမောငကြှီးသည် ခဏမွှ လှလှမှန်၏ ကိုယလြုံးလေးကို ဖကကြာ ဇိမယ်ူနပြေီးနောကြ ပြော့ခွသှေားပြီဖြစ်သော သူ၏ လီးတနကြှီးကို ဆှဲထုတကြာ သူမ၏ ဘေးဖကသ်ို့ ပကလြကလြှနကြာ လှဲခလွိုကလြသည်ေ။
ထို့နောကြ ခွရင်ေးဖကရြှိ သူ၏ ပုဆိုးနှင့ြ အင်ျကြီကို ဆှဲ၍ ဝတလြိုကပြှီးနောကြ မှှေ့ယာပေါသ်ို့ ပြနလြှဲကာ ထိုးအိပလြတေော့သည်။ ထိုအခွိနတ်ှင် လှလှမှနမြှာ သူမ၏ မကြလြုံးနှစ်လုံးကို ပိတ်၍ထားပြီး သူမ၏ လကခြွောင်းများကို ကော့ခညွြ၊ ကြေးခညွြ၊ ဆန့ခြညွဖြှင့ြ ဆန့တ်ငန့င်န့ြ ဖြစ်ကာနလသေည်ေ။ ဦးမောငကြှီး နှင့ြ သူမတို့ သညလြို ကာမစပယ်ှကကြှသည့ြ အခါတိုင်း လိုလိုပင် လှလှမှနသ်ည် လမ်းတဈဝကတ်ှငပြင် တို့လို့တန်းလန်းဖြင့ြ ကနွခြဲ့ကာ ကာမဆန်ဒ မပြည့ဝြဘဲ ကနွရြဈခဲ့ရသညကြ များပြီဖြစ်သည်။ ဟိုး ညားခါစကတော့ နဲနဲတောသ်ေးသညဟြု ဆိုသေးသည်။
ဦးမောငကြှီးသည် သမီးထကပြင် ငယသ်ော ဇနီးချောချောလေးကို မှှနထြှနန်သေော ကာမအရှိနဖြှင့ြ တဈခွီမက လိုးခဲ့သည်။ မိန်းမနှင့ြ ပြတန်တောကလဲ ထိုအခွိနကြ (၂) နှစ်ကြောြ ကြာပြီဆိုတော့ ဦးမောငကြှီး အားများက ပြည့ဖြှိုးပြီး သဈလှငန်သည်ေ။ ဒီတော့လည်း ဦးမောငကြှီး စိတသ်ှားတိုင်း ကိုယပြါခဲ့သည်။ လှလှမှန် အနနှငေ့လြည်း ဦးမောငကြှီးက တဈခွီ ပြီးသှားသောလြည်း သူမအနနှငေ့ြ မပြီးသေးခွေ။ သို့သောြ ဦးမောငကြှီး ဒုတိယအခွီ လိုးသောအခါတွင် သူမ၏ ဆန်ဒတို့ အထွတအြထိပ် ရောကကြာ ပြီးခဲ့ရသည်။ သညလြို ကာလများကတော့ သိပပြှီး ကြာရှညမြခံခဲ့ပါ၊ (၂) လလောကမြွှသာ ဖြစ်သည်။ သည့န်ောကပျိုင်းတွငတ်ော့ ဦးမောငကြှီးသည် တဈပတလြွှင် တဈခါလောကသ်ာ လိုးနိူငတ်ော့သည်။
ဒီတော့ အသကြ (၂၂) နှစ်သာ ရှိသေးသော ငယရြှယန်ုပျိုကာ သှေးသား ဆူဖြိုးသော လှလှမှနသ်ည် သူမဆန်ဒ မပြည့ဝြခဲ့ရသည့ြ ကာမဝဒနောကို ကြိတမြှိတ် မွိုသိပကြာ ခံစားနခေဲ့ရသည်။ ခုလည်း ဦးမောငကြှီး သည် တခေါခေါဖြင့ြ သူမ၏ ဘေးတွင် အိပမြောကနွပြေီ ဖြစ်သည်။ လှလှမှနသ်ည် ကုတငပြေါမြှ လူးလဲထကာ ကုတငခြှရင်ေးရှိ သူမ၏ ထမီကို ကောကစြှပပြှီးတော့ ရငလြွှားလိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ သူမကိုယကြို သန့စြငရြန် နောကဖြကသ်ို့ ထွကလြာခဲ့သည်။ လာရင်းနှင့ြ ထွန်းကြောြ၏ အိပခြန်းကို ကြောသ်ှားပြီးမှ တဖန် ပြနလြှည့ကြာ အိပခြန်းတံခါးကို အသာတွန်းလိုကသ်ည်။
အထဲက ဂကြခြထွားသညကြို သိလိုကရြသဖြင့ြ ပြနလြှည့ကြာ အထွကတ်ှငတ်ော့ ထွန်းကြောြ၏ ဟောကသ်ံများက သူမကို ကြီစယန်သလေိုလို။ ဦးမောငကြှီးသည် မနကစြောစော ရထားဖြင့ြ တောငင်ူသို့ ခရီးထွကသ်ှားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထွန်းကြောသ်ည် တဈနကေုနပြင် အလုံသဈစကတ်ှင် လှလှမှနန်ှင့ြ အတူရှိနပြေီး လုပင်န်းဆောငတ်ာများကို ကူညီကာ နလသေည်ေ။ ဒါပမေဲ့ ထွန်းကြောြ၏ စိတကြတော့ မပြောင်း၊ သူ၏ စိတမြွားကား လှလှမှန် ထံတွငသ်ာ ရှိနသည်ေ။ စိတထြငလြို့ပဲလားတော့မသိ၊ ဒီနေ့ သူ့ကို လှလှမှန် ဆကဆြံပုံသည် ပိုမိုပြင့လြင်းကာ ရဲတင်းနသလေိုလို။
ထွန်းကြောြ တွေးနမေိသညမြှာ မနေ့က ထမင်းစားခန်းထဲတွင် လှလှမှနကြို အပီအပြင် ကိုငပြှီး နမ်းခဲ့သောလြည်း လှလှမှနသ်ည် အကြောကအြကန် ငှင်းဆနခြဲ့ခွင်း မရှိသဖြင့ြ လုပလြွှင် ရနိူငသ်ညဟြု။ သို့သောြ ထွန်းကြောြ အတွေးအာရုံများက သင့တ်ောခြှင်း ရှိ မရှိကို စဉြးစားကာ တွဝနေစေဉြေ … “အဈကို ထွန်းကြောြ ..” “ဟင် ..” ထွန်းကြောသ်ည် အရှညပြေ (၂၀) ခန့စြီရှိ သဈခွဲသားပုံကြားတွင် ခွဲသားဆိုဒမြွားကို အကြမ်းအဖငွြး တွကန်စဉေတ်ှင် ခေါသ်ံကြားသဖြင့ြ လှည့အြကြည့်တ်ှင် သူ့နောကန်ားတွင် ပြုံးပြုံးလေး ရပန်သေော လှလှမှနကြို တွေ့လိုကရြသည်။
စောစောကတင် သူမအကြောင်းကို စဉြးစားနတေုန်းရှိသေး အခုခကြခြငွြး ဆိုကဆြိုကမြှိုကမြှိုကြ သူ့ရှေ့သို့ လှလှမှန် ရောကလြာခွပြေီ။ ထွန်းကြောသ်ည် ဘေးတဈဝိုကကြို မကြစြိဝေ့ကြည့်လြိုကတ်ော့ တဈခွား မညသ်ူ့ကိုမွှ မတွေ့ရ။ ထို့အပြင် မှင့များလှသော သဈခွဲသားပုံကြီးက သူတို့နှစ်ဦးအား လှှမ်းခွုံပေးထားသလိုတောင် ဖြစ်နသေေးသည်။ ထွန်းကြောသ်ည် ဘာကိုမှ စဉြးစားမနတေော့ပါ၊ လှလှမှန်၏ ကိုယလြုံးလေးကို ဆတကြနဲသူ့ရငခြှင် အတွင်းသို့ ရောကအြောင် ဆှဲသှင်းလိုကပြှီးနောကြ သူမမကြန်ှာအနှံ့ အငမ်းမရ နမ်းလတေော့သည်။
လှလှမှနကြလည်း မကြလြှှာလေးခရွင်း သူမ၏ မကြန်ှာလေးကို အလိုကသ်င့ြ မော့ပေးထားလသည်ေ။ ထွန်းကြောသ်ည် မကြန်ှာမှသည် တဈဆင့တ်ကကြာ လုံးလုံးဖူးကာ အာနသေော လှလှမှန်၏ နှုတခြမ်းလေးကို ဆှဲစုပပြှီး နမ်းလတေော့သည်။ လှလှမှန်၏ ကိုယလြုံးလေးသည် တဈခကြမြွှ တွန့တ်ကသ်ှားပြီးနောကြ ထွန်းကြောြ၏ ကိုယလြုံးကြီးအား တင်းကြပစြှာ ပြေ့ဖကလြိုကသ်ည်။ တဈခဏ အတွင်းမှာပင် လှလှမှန်၏ တုန့ပြှနသ်ော အနမ်းများက ထွန်းကြောြ၏ နှုတခြမ်းများဆီသို့ ကရွောကလြာသည်။ တဈဖြေးဖြေးနှင့ြ သူတို့နှစ်ဦးလုံး၏ ခန်ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ သှေးသားများသည် တရှိန်းရှိန်း တဖိန်းဖိန်းဖြစ်ကာ ထကြှလာနပြေီ ဖြစ်သည်။
အတနကြှာသည့ြ အနမ်းသံသရာ အဆုံးဝယ် ထွန်းကြောသ်ည် စုပန်မ်းနသေော သူ့နှုတခြမ်းများကို ခွါလိုကပြှီးနောကြ နောကသ်ို့ ခွတဈေလှမ်း ဆုတလြိုကလြသည်ေ။ လှလှမှနသ်ည် နားလညရြ ခကစြှာဖြင့ြ သူမ၏ လကမြွားကို ထွန်းကြောြ၏ ကိုယပြေါမြှ ဖယခြှာလိုကရြသည်။ ထို့နောကြ ထွန်းကြောြ၏ ညာဖကလြကသ်ည် လှလှမှန်၏ ပေါငရြင်းဆီသို့ လှမ်းလိုကသ်ော အခါတွငမြှ လှလှမှနသ်ည် ကသောကမွော မကြလြှှာခလွိုကပြှီး ကြနပေပြှုံးလေးတဈပြင့ြ သူမမကြန်ှာပေါတ်ှင် ပေါြ လာလသည်ေ။ ထွန်းကြောသ်ည် သူ့လကဖြဝါးဖြင့ြ လှလှမှန်၏ စောကဖြုတကြို ထိကပလြိုကသ်ည်။
လှလှမှန်၏ ခါးသည် ဆတကြနဲ တွန့သ်ှားရာ စောကဖြုတန်ှင့ြ လကဖြဝါးသည် ယခုအခါ ပီပီပြငပြှငကြှီးကို ထိကပမြိတော့သည်။ ထမီအပေါြ မှ ကိုငရြသည် ဖြစ်သောလြည်း အလှနတ်ဈရာမှပင် နူးညံ့ကာ အိဖေါင်းနသေော စောကပြတကြှီးကြောင့ြ လှလှမှန် စိတပြါနပြေီဆိုသညကြို ထွန်းကြောြ သိလိုကသ်ည်။ ထွန်းကြောသ်ည် သူ့လကဖြှင့ြ ဖြဖြလေး ဆုပလြိုကြ နယလြိုကြ ကလိပေးနတေော့သည်။ လှလှမှန်၏ ကိုယလြုံးလေးသည် တလှုပလြှုပ် ဖြစ်သှားရသဖြင့ြ ထွန်းကြောသ်ည် သူ၏ ဘယလြကဖြှင့ြ လှလှမှန်၏ ပခုံးလေးအား ငှငသ်ာစွာဖကပြှီး ထိန်းပေးလိုကသ်ည်။
ထွန်းကြောြ၏ လကမြွားသည် သူမ၏ စောကဖြုတအြား ဆုတန်ယ် ဖစွည်ှဈရုံသာမက သူမ၏ ပေါငန်ှဈလုံးကြားသို့ လကဖြွား ထိုးသှင်းကာ ရှေ့တိုးနောကင်င် ပြတပြေးနပြေီ ဖြစ်သည်။ လှလှမှန် ပေါငန်ှဈလုံးသည် တဖြည်းဖြည်း ဟသညထြကြ ဟလာနပြေီး သူမ၏ အဖုတကြို သိသိသာသာပင် ထွန်းကြောြ၏ လကဆြီသို့ ဖိကပပြေးထားသည်။ လှလှမှနသ်ည် ဟင်းကနဲ သကပြှင်းကို တိုးတိုးလေး ခလွိုကပြှီးနောကြ “အဈကို ထွန်းကြောြ .. လူတွေ မှငကြုန်ဦးမယန်ောြ ..” ဟု တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုကသ်ည်။
ထို့နောကြ လှလှမှန် ဘေးဘီအား အတနကြှာအောင် အကဲခတလြိုကပြှီး ထွန်းကြောြ၏ ကိုယကြိုလှမ်းကာ ဖကလြိုကပြှီး သူမမေးစေ့လေးကို ထွန်းကြောြ၏ ပခုံးထကတ်ှင် မှေးကာ မကြလြုံးများကို စုံမှိတပြှီး စိတလြှုပရြှားစွာဖြင့ြ စောင့န်လသေည်ေ။ ထွန်းကြောြ သည် လှလှမှန်၏ ထမီလေးကို တဖြည်းဖြည်းချင်ြး မတငလြာရာ ဖြူဖြေးဥနသေော ခွသလေုံးသား၊ ဖြောင့စြင်းကစွလြဈသော ပေါငတ်ံ တို့မှာ ဝင်းဝင်းပပ ပေါထြှကလြာလသည်ေ။ ထွန်းကြောသ်ည် လှလှမှန်၏ ထမီကို ခါးသို့ရောကသ်ညအြထိ လှနတ်ငလြိုကလြသည်ေ။
ထိုအခါတွင် ပငတ်ီအနီရောငလြေးသည် ဖြူသော အသားနှင့ြ ဟပလြကြြ ကားစွင့တ်င်းအိသော တငသ်ားတို့ကို မလုံတလုံသာ ဖုံးနိုငလြသည်ေ။ ထွန်းကြောြ၏ လကတ်ို့သည် လငွမြှနစြှာပင် လှလှမှန်၏ ဖငသ်ားကြီးများကို ပငတ်ီပေါမြှနကော ပြတန်ယ် ဆုပကြိုငပြေးတော့သည်။ ဖငသ်ားတို့နှင့ြ တိုကရြိုကြ ထိတွေ့ခွင့ြ မရသောကြောင့ြ ထွန်းကြောသ်ည် လှလှမှန်၏ ပငတ်ီများကို အတွင်းသို့ လိပလြိုကလြသည်ေ။ ထိုအခါတွင် လှလှမှန်၏ အယန်သော ဖငသ်ားတို့မှာ ဝင်းဝင်းပြောငပြှောငန်ှင့ထြှကလြာလသည်ေ။ ထွန်းကြောသ်ည် တင်းကကာ အိစကလြှသော လှလှမှန်၏ ဖငတ်ုံးကြီးများကို အရသာခံကာ ဖြည်းညှင်းစွာပင် ပြတတ်ော့သည်။
သူ၏ တောငမြတန်ပြေီ ဖြစ်သော ငပဲသညလြည်း လှလှမှန်၏ အဖုတအြပေါန်ားကို ပငတ်ီပေါမြှ ထောကမြိနပြေီ ဖြစ်သည်။ ပုဆိုးနှင့ြ ပငတ်ီ ခံနသေောလြည်း အားကောင်းမောင်းသနဖြစ်သော ငပဲ သည် ငေါ့ကနဲ ငေါ့ကနဲ အတင်းရုန်းနလရေော လှလှမှနအြဖို့ အကြိုကတ်ှေ့နရလေသည်ေ။ ထွနကြွောသ်ည် သူ၏လကမြွားကို တငသ်ားဆီပေါမြှ အရှေ့ဖကြ စောကဖြုတရြှိရာသို့ လှမ်းလိုကသ်ည်။ အရှေ့ဖကတ်ှငလြည်း ပငတ်ီကို အတွင်းသို့ လိပလြိုကပြှနသ်ည်။ ထွန်းကြောြ သည် ပငတ်ီလိပထြားသဖြင့ြ မပေါြ့တပေါြ ဖြစ်နသေော လှလှမှန်၏ စောကဖြုတကြို လကခြလယဖြှင့ြ အသာကလိလသည်ေ။
လှလှမှန်၏ ဒူးများသည် မခိုငခြငွတ်ော့၊ လူကို မရှရှအောင် လုပန်သော ထွန်းကြောြ၏ အပြတအြသပ် အချော့အမှူများကြောင့ြ အဖုတမြှာလည်း စိုစွတစြှတ် ဖြစ်လာခွပြေီ။ အခုခွိန် သူမ အလိုလား အတောင့တ်ဆုံးမှာ ထွန်းကြောြ၏ ထောငမြတကြာ တုတရြှညန်သေော လီး၊ သူမ၏ အဖုတအြပေါဖြကကြို ပူနှေးစွာဖြင့ြ ဖိထောကထြားသော တလှုပလြှုပ် ဖြစ်နသေော လီး၊ သို့သောြ မိန်းမသားလည်း ဖြစ်သည့အြပြင် ထွန်းကြောြ နှင့ြ အလုပရြှငလြို ဖြစ်နရသေညမြို့ ပါးစပကြ ထုတမြပြောသာပဲ စိတထြဲမှသာ အားမလို အားမရ ဖြစ်နမေိရတော့သည်။
ဒါပမေဲ့လည်း ထွန်းကြောသ်ည် သူမ၏ စောကဖြုတကြို လကန်ှင့ြ ကလိနသဖြေင့ြ အထိုကအြလွောကတ်ော့ အာသာပြသလေို ဖြစ်နသည်ေ။ ထို့ကြောင့ြ ထွန်းကြောကြို ဖိကာမှီလိုကရြင်း ထွန်းကြောြ၏ လကြ လှတလြှတလြပလြပ် လှုပရြှားနိူငရြန် သူမ၏ ပေါငမြွားကို ကားပေးလိုကသ်ည်။ ထွန်းကြောြ၏ လကခြလယသ်ည် သူမ၏ အခေါင်းထဲသို့ ဖြညည်င်းစွာ ဝငလြာလသည်ေ။ ထွန်းကြောသ်ည် သူ့လကကြို ထုတခြညွြ သှင်းခညွဖြှင့ြ လှုပပြေးလိုကသ်ောအခါတွင် အရညကြှညတ်ို့သည် စိုစိစိဖြင့ြ ထွန်းကြောြ၏ လကခြလယတ်ှင် ကပပြါလာသည်။ ထွန်းကြောြ သည် သူ၏ လကမြနှင့ြ စောကစြေ့ကို ရှာလသည်ေ။
ဘုထနသေော အငုတလြေးကို တွေ့သောအခါ သူ့လကမြနှင့ြ လကည်ှိုးကြားတွင် ထားကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြတခြွပေေးလိုကသ်ည်။ လှလှမှနသ်ည် တဆတဆြတန်ှင့ြ တုနန်ပြေီး သူမ၏ နှုတမြှလည်း မသဲမကြဲ တီးတိုး ရရှတေသ်ံများ ထွကပြေးနသည်ေ။ သူမ၏ လကတ်ဈဖကသ်ည် သူမ နှင့ြ ထွန်းကြောြ အကြားတွငရြှိသော ထောငမြတန်သေော လီးကြီးဆီသို့ လှမ်းလိုကလြသည်ေ။ ထွန်းကြောသ်ည် သူမ၏ နူးညံ့လှသော အတွေ့ကို ပုဆိုးခံနသေောလြည်း ကောင်းစွာ ခံစားလိုကရြသည်။ လှလှမှန် အဖို့လည်း လီးကြီး၏ ပူနှေးနသေော ဓါတကြို ပုဆိုးပေါမြှ အုပကြိုငထြားရသောလြည်း သိနသညေ့အြပြင် သူမလကန်ှင့ြ ဆုပကြိုငလြိုကသ်ောအခါတွင် ငေ့ါကနဲ ငေါ့ကနဲ တောငကြာနရော သူမ၏ စိတအြစုံကို ပိုမိုကြှစလသေည်ေ။
နှစ်ယောကသ်ား အခွားတဈယောကြ၏ အင်ျဂါကို အခွားတဈယောကကြ ဆှပေးရင်း အရှိနတ်ောတ်ောြ ရလာနကြပြေီ။ နှစ်ယောကစြလုံး၏ အသကရြှုသံများသည် တရှုးရှုးဖြင့ြ ပြင်းထနလြာကြသည်။ ထွန်းကြောသ်ည် သူ့လကမြွားကို လှလှမှနဆြီမှ ခဏဖယကြာ သူ့လုံခညွကြို ကြင်းလုံးကြှတ် ခွှတခြရွန် အတွကြ ခါးပုံစကို ဖြညရြနအြလုပ် .. “ဆရာထွန်း … ဆရာထွန်း ..” ခပကြယွကြယွြ အောခြေါသ်ံ တဈခုက သဈခွဲသားများ အပုံတဈဖကမြှ ထွကပြေါလြာသည်။ ထို့ကြောင့ြ ထွန်းကြောသ်ည် လုံခညွကြို ပြနပြှငဝြတလြိုကပြှီး ထောငမြတန်သေော သူ့ငပဲ ယကိုလည်း ငှိမကြသွှားစရန်ေ အတင်းပင် လကဖြှင့ြ ခွိုးနှိမန်ရသေည်။
လှလှမှနသ်ညလြည်း လိပန်သေော သူမ၏ ပငတ်ီကို ပြနပြှငရြနပြင် အခွိနမြရတော့သဖြင့ြ ခါးအထိ လနတ်ကန်သေော သူမ၏ ထမီကို အလငွအြမှနပြင် ဆှဲခလွိုကသ်ည်။ သူမသည် ကတုံကယငဖြစ်ကာ မကြလြုံး အပြူးသားနှင့ြ ဖြစ်နလသေည်ေ။ ထွန်းကြောသ်ည် အသံခပတ်ိုးတိုးဖြင့ြ “အဈကို အရင် ထွကတ်ှေ့လိုကမြယ် .. ဒီမှာပဲ နခေဲ့ပြီး အရိပအြခညွြ ကြည့်ပြှီးမှ ထွကလြာခဲ့နောြ …” ထွန်းကြောြ သည် သဈပုံကြားမှ ထွကလြိုကသ်ော အခါတွင် သဈစကမြှ အလုပသ်မားလေးကို တွေ့လိုကရြသည်။ “ဆရာ .. သဈဝယမြယ့ြ လူတွေ ရောကန်တယ်ေ ..” “အေး အေး ဟုတပြှီ .. သှားကြတာပေါ့ကြာ ..” ဟုပြောရင်း ဝယသ်ူဆီသို့ ထွန်းကြောြ ထွကခြဲ့တော့သည်။
ထွန်းကြောြ နှင့ြ လှလှမှနတ်ို့ ကံဆိုးသညဟြုပင် ပြောရမည်။ ထိုနေ့ကမွှာပင် ဝယသ်ူများလှသည်။ ထို့ကြောင့ြ ထွန်းကြောရြော လှလှမှနရြော ကိုယစြီကိုယစြီ အလုပရြှုပန်ကြသေည်။ ညနပေိုင်း အလုပသ်ိမ်းခါနီးတွင် သဈစကသ်ို့ နယမြှလာသော သဈကုနသ်ယမြွား ရောကလြာကြသည်။ ရင်းနှီးနသေော လုပင်န်းရှငမြွား ဖြစ်နသဖြေင့ြ ထွန်းကြောြ ညစာ လိုကကြွှေးဖို့ ဖြစ်လာပြနသ်ည်။ သို့ဖြစ်၍ ဆိုငသ်ိမ်းပြီးနောကြ လှလှမှနသ်ည် အိမသ်ို့ပြနကြာ ထွန်းကြောသ်ည် ကုနသ်ယမြွားနှင့ြ အတူ စားသောကဆြိုင် တဈခုတွင် သောကစြားကာဖြင့ြ ဧည့ခြံခဲ့သည်။ ယခု ထွန်းကြောြ အိမသ်ို့ ပြနရြောကတ်ော့ ည(၁၀)နာရီ ကြောန်ပြေီ။
တဈအိမလြုံး မှောငမြည်းနသေောလြည်း ဧည့ခြန်းမီးလင်းနသညေကြို တွေ့လိုကရြသဖြင့ြ တဈယောကယ်ောကတ်ော့ သူ့အား စောင့န်သညေကြို သိလိုကရြသည်။ အဖြစ်နိုငဆြုံးကတော့ လှလှမှနပြင်။ ထွန်းကြောသ်ည် သံဘာဂွာ တံခါးတွင် ခတထြားသော သော့ခလောကကြို ခပဖြှည်းဖြည်းပင် ဘာဂွာတံခါးနှင့ြ ရိုကလြကြြ သူရောကပြှီ ဖြစ်ကြောင်း ဧည့ခြန်းတွင်းရှိ စောင့န်သေူအား သိစလေိုကသ်ည်။ ခကြခြငွြးဆိုသလိုပင် လာပြီ လာပြီဟု ခပအြုပအြုပ် ပြနဖြှလေိုကသ်ော အသံကို ကြားလိုကရြသည်။ တံခါးဆီသို့ သော့လာဖြင်းပေးသူမှာ လှလှမှန် မဟုတဘြဲ ဦးမောငကြှီး၏ သမီး အကြီးဆုံး အပျိုကြီး ဆရာမ မခငစြိန် ဖြစ်နလသေည်ေ။
ထွန်းကြောသ်ည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့သ်ှားသည်။ သို့သောြ ထွန်းကြောသ်ည် မညသ်ို့မွှ မပြောဘဲ တံခါးဘောငကြို ကိုငကြာ အိမတ်ှင်းသို့ လှမ်းဝငလြိုကသ်ည်။ သို့သောလြည်း သောကထြားသည့အြရှိနကြှောင့ြ ဘောငကြို ကိုငထြားသောလြည်း ထွန်းကြောြ၏ ကိုယကြှီးသည် ယိမ်းကာ ယိုငကြာ ဖြစ်နသည်ေ။ “အို .. အို ..” ခငခြငစြိနသ်ည် သူမ၏ မကြစြိရှေ့တွင် ယိမ်းထိုးနသေော ထွန်းကြောကြို မညသ်ို့လုပပြေးရမည် မသိသဖြင့ြ ခပအြုပအြုပအြောကြာ ကြည့်န်သည်ေ။ တခဏမှာပင် ခငခြငစြိန်၏ လကသ်ည် ထွန်းကြောြ၏ လကမြောင်းကို ဆုပကြိုငရြင်း အနည်းငယ် ထိန်းပေးလိုကသ်ည်။
ထွန်းကြောဆြီမှ ခပသ်င်းသင်း ပြံ့လှှင့လြာသော အရကန်ံ့ကြောင့ြ ခငခြငစြိန် နှာခေါင်း ရှုံလိုကမြိသည်။ ထွန်းကြောသ်ည် အတွင်းတံခါးဘောငကြို ကိုငကြာ ရပန်ဆေဲ။ အိမခြန်းအတွင်းသို့ ဆကကြာ လွှောကသ်ှားမည့ြ ဟနမြပြ။ ထို့ကြောင့ြ ခငခြငစြိနသ်ည် တံခါးကို ပိတကြာ သော့များကို သချောစွာ ခတလြသည်ေ။ ထို့နောကြ ထွန်းကြောကြို တွဲပြီး ဧည့ခြန်းဘကသ်ို့ လွှောကလြာခဲ့သည်။ ထိုသို့သှားရင်း ထွန်းကြောြ၏ ကိုယသ်ည် လဲကတွော့မတတ် ယိုငကြနဲ ဖြစ်သှားရာ ခငခြငစြိန် သည် ထွန်းကြောြ၏ ကိုယကြို အတင်းပင် ဆှဲထားရသည်။ ထိုအခါ ထွန်းကြောြ၏ ကိုယသ်ည် ခငခြငစြိနဖြကသ်ို့ အလိုကသ်င့ြ ပြနပြါလာပြီး ထွန်းကြောြ၏ လကတ်ဈဖကသ်ည် ခငခြငစြိန်၏ ခါးလေးကို ဆှဲယူကာ ဖကလြိုကလြသည်ေ။
ခငခြငစြိန်၏ ကိုယလြုံးလေးသည် ဆတကြနဲ တုနသ်ှားလသည်ေ။ “မ ..မ စိန် .. ဆော ဆော ရီးနောြ ..” “အင်း .. အင်း ..” မှနမြှန် အိပခြန်းတွင်းသို့ ရောကလြငွပြှီးရောဟု သဘောပိုကကြာ ခငခြငစြိနသ်ည် ထွန်းကြောြ၏ ကိုယကြှီးကို အောင့အြီးကာတွဲပြီး သူ့အိပခြန်းရှိရာဖကသ်ို့ ခပသ်ှကသ်ှကြ လှမ်းလသည်ေ။ ထွန်းကြောြ၏ အိပခြန်း တံခါးကို ဖြင့ပြှီးနောကြ အိပခြန်း မီးခလုတကြို ခငခြငစြိနလြကန်ှင့ြ စမ်းနစဉေမြှာပင် သနလြှသော တံခါးပတ်တာကြောင့ြ အိပခြန်းတံခါးသည် ပြနပြိတသ်ှားလသည်ေ။ မူးသာ မူးနသေောလြည်း သကောင့သ်ား ထွန်းကြောြ၏ လကမြွားသည် ခကြခြငွြးဆိုသလိုပင် တံခါးအား ဂကြထြိုးလိုကသ်ည်။
ခငခြငစြိနကြား ထိုအဖြစ်အပကြမြွားကို မသိသေး။ အမှောငထြဲတွင် အိပခြန်း မီးခလုတကြိုသာ လကဖြှင့စြမ်းကာ ရှာနဆေဲ။ ခလုတကြို ရှာတွေ့ပြီး မီးဖြင့ပြှီးသော အခါတွင် ခငခြငစြိန်၏ လကတ်ို့သည် ထွန်းကြောထြံသို့ ပြနရြောကလြာပြီး တဖနပြှနတ်ှဲကာ ရှေ့မလှမ်းမကမ်းတွငရြှိသော ကုတငဆြီသို့ ပို့ပေးလသည်ေ။ ကုတငဘြေးကို ကပမြိသောအခါ ထွန်းကြောသ်ည် ကုတငပြေါသ်ို့ လှဲခလွိုကလြသည်ေ။ သို့သောြ ထွန်းကြောြ၏ လကသ်ည် ခငခြငစြိန်၏ ခါးကို ဖကထြားမှဲ ဖြစ်သောကြောင့ြ ခငခြငစြိန်၏ ကိုယလြုံးလေးသညလြည်း ထွန်းကြောြ၏ ကိုယပြေါသ်ို့ မှောကြ၍ ကလွာလသည်ေ။
“ဟင် .. အို .. ဘယလြို …” မှနပြါသည်။ ထွန်းကြောြ သည် အခွိနဆြှဲမနတေော့ပဲ ခငခြငစြိန်၏ နှုတခြမ်းအစုံကို ဆှဲယူကာ စုပန်မ်းလိုကတ်ော့ အပျိုကြီး ခငခြငစြိန်၏ ရငထြဲတွင် တုနခြါသှားရလသည်ေ။ ပြီးတော့မှ ရုန်းကုနရြန် သတိဝငလြာပြီး ရုန်းသောလြည်း သနမြာလှသော ထွန်းကြောြ၏ လကမြွားကြားဝယ် စပါးကြီးမှှေ၏ ရဈပတခြှင်းကို ခံရသော သားကောငကြဲ့သို့ ရုန်း၍ မလှတန်ိုငတ်ော့ခွေ။ ထို့ပြင် သူမက ရုန်းလလေေ ပုဆိုးတွင်းမှ ထွန်းကြောြ၏ ပူနှေးကာ ထောငမြတန်သေော လီးတနကြှီးသည် သူမ၏ ဆီးစပန်ှင့ြ စောကဖြုတအြုံ တဈခုလုံး အနှံ့ကို ပိုပြီးထိတွေ့လလေေ ဖြစ်နသည်ေ။
တဈခါမှ မကြုံဖူးသော အတွေ့ကြောင့ြ ခငခြငစြိနသ်ည် ဒိန်းတလိန်းတိန်း နတဖြမ်းခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်သှားပြီး ရငထြဲတွင် နုံးခွိကာ တဖြည်းဖြည်းချင်ြး ငှိမကြသွှားလသည်ေ။ မိန်းမကမွြးကြသေော ထွန်းအောင် သိလိုကပြှီ။ ထို့ကြောင့ြ ခငခြငစြိန်၏ ကိုယကြို ခွုပန်ှောငထြားသော သူ့လကမြွားကို ခငခြငစြိန်၏ တငဆြုံကြီးရှိရာသို့ ရှှေ့ကာ ဖြည်းဖြည်းတဖုံ အနည်းငယ် အားစိုကကြာ တဈမွိုးဖြင့ြ ဆုပကြာလည်းကောင်း၊ နယကြာလည်းကောင်း၊ ဖစွကြာညှဈကာဖြင့လြည်းကောင်း ခငခြငစြိန်၏ ဖငသ်ားကြီးများကို သုံးသပ် ကိုငတ်ှယရြင်း ကာမခလုတကြို စဖြင့န်ပြေီ ဖြစ်သည်။
ခငခြငစြိန်၏ အသကရြှုသံများသညလြည်း ပြင်းထနလြာနပြေီ။ ထွန်းကြောသ်ည် ခငခြငစြိန်၏ ကိုယလြုံးလေးကို ပကလြကလြှနကြာ အိပယ်ာပေါသ်ို့ လှဲခလွိုကလြသည်ေ။ တဈပျိုကန်ကတ်ည်းလိုပင် သူမ၏ ထမီကို ဆှဲလှနကြာ တငလြိုကသ်ည်။ “မောင် မောငထြှန်း .. မလုပရြဘူး .. အို .. ဟာ .. ဟင့ြ ဟင့ြ ..” ခငခြငစြိန်၏ ထမီလနတ်ကသ်ှားစဉမြှာပင် ထွန်းကြောြ၏ လကကြ သူမ၏ စောကပြတအြုံလေးကို ဆုပကြိုငလြိုကလြသည်ေ။ ထူထူထပထြပ် ဖြစ်နသေော အမှှေးတွအေောကမြှာ ရှိလင့ကြစား သူမ၏ စောကဖြုတသ်ည် ဖေါင်းကားကာ နူးညံ့နသည်ေ။
ထွန်းကြောြ၏ လကည်ှိုးဖြားလေးက စောကဖြုတ် အကြဲကြောင်းထဲသို့ အဖြားလေးမွှသာ ထိုးသှင်းလိုကပြှီး စောကစြေ့ရှိမညဟြု ထငရြသော နရောနားသို့ မှန်းဆပြီး လကည်ှိုးကို ကောတ်ငလြိုကလြသည်ေ။ “အမေ့ .. ဟင့ြ .. ကြှတ် ကြှတ် ..” ခငခြငစြိန် တဈကိုယလြုံး တဆတဆြတ် တုနခြါသှားရလသည်ေ။ မတုန် ခံနိူငရြိုးလား၊ ရသာဖူး ဆိုသညမြှာ မိန်းမတို့၏ ကာမတံခါးကို ဖြင့ရြန် အထွဋအြခေါငအြခွုပပြင် မဟုတလြော။ ထွန်းကြောြ ဆကပြှီး ကလိလသေော အခါတွင် စောကရြညမြွားသည် တဖြည်းဖြည်းချင်ြး အခေါင်းဝတွင် စိုစွတကြာ လာနသည်ေ။ ခငခြငစြိန်၏ ရသာဖူးသည် ပတ်တမှားသှေးရောငဖြှင့ြ ယခုဆိုလွှင် သိသိသာသာကြီးကိုပင် စူထွကကြာ လာနသည်ေ။
မနနေိုငတ်ော့သော ထွန်းကြောသ်ည် ထိုငေါကတ်ောကလြေး ဖြစ်နသေော အစိကို သူ၏ ပါးစပဖြှင့ြ ငုံကာ အသာအယာ စုပသ်ှင်းလိုကသ်သည်ေ။ “ရှုး ရှလူး ရှလူး … အို အို … အား ..” ခငခြငစြိန် တဈယောကြ ဖြတဖြှတလြူးကာ မကြလြုံးထဲတွင် မီးပြင့သ်ှားလသည်ေ။ ဆရာမပီပီ အရှကအြကြောကြ ကြီးမားလှပရော ထွန်းကြောြ၏ လုပရြပသ်ည် သူမစိတကြူးနှင့တ်ောင် တွေးမကြည့်ခြဲ့ဖူးခွေ။ ထို့ကြောင့လြည်း အတင်းပင် ကုန်းရုံးထကာ “မောငထြှန်း .. ငရဲတွေ ကြီးကုနပြါ့မယကြှယ် .. တောပြှီ တောပြှီ အခုရပ် ..” အပျိုကြီးက အကြောကအြကန် ပြောလာသောအခါတွင် ထွန်းကြောသ်ည် ပါးစပန်ားသို့ ရောကလြာပြီဖြစ်သော ဝကသ်ားတုံးကြီး မစားလိုကရြပဲ လှတသ်ှားမည် စိုးသဖြင့ြ သူးပါးစပကြို သူမ၏ စောကဖြုတဆြီမှ ခွါပြီးနောကြ ခငခြငစြိနကြို ကုတငပြေါသ်ို့ ဖြေးညှင်းစွာ ပြနတ်ှန်းပြီး လှဲလိုကလြသည်ေ။
ပြီးနောကြ စိုစွတန်ပြေီ ဖြစ်သော ခငခြငစြိန်၏ အခေါင်းအတွင်းသို့ သူ၏ လီးကြီးကို ဖြေးညှင်းစွာဖြင့ြ ဒဈမှုပယ်ုံ သှင်းလိုကလြသည်ေ။ ပူနှေးပြီး မာတောငန်သေော ထွန်းကြောြ၏ လီးကြီးထိပမြှ ခမောကပြုံစံ အောလြံပြဲ ဒဈကြီးသည် အရညကြှညမြွားဖြင့ြ စိုစွတကြာ နူးညံ့ချောမှှေ့နသေော ခငခြငစြိန်၏ ရဲပတောင်းခတန်သော စောကပြတ် နှုတခြမ်းသားများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြတတ်ိုကပြှီး ဝငသ်ှားလသည်ေ။ “အင် .. ရှီး ကြှတ် ကြှတ် .. အှန်း ..” ခငခြငစြိန် အရမ်းကို ငံ့လင့န်မေိပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပေါငန်ှဈချောင်းကို တတန်ိူငသ်မွှ ကားကာ နောကထြပ် ဝငလြာမည့ြ ပူနှေးသော အချောင်းကို စောင့မြွှောန်မေိသည်။
ခကန်သညေကြား ထွန်းကြောြ။ သူ၏ ဒဈမှုပယ်ုံ သှင်းထားသော လီးကို ဆကမြထည့ပြဲ ဒီအတိုင်းပင် စိမထြားသည်။ ပြီးတော့ သူ့လကတ်ှကေ ခငခြငစြိန်၏ အင်ျကြီကြယသ်ီးများကို ဇိမဆြှဲကာ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဖြုတန်လသေည်ေ။ အောကမြှနပြေီး တောတ်ောြ ခံစားနရပြေီ ဖြစ်သော ခငခြငစြိနသ်ည် စိတမြရှညန်ိုငစြှာဖြင့ြ ဝိုင်းကူညီပြီး ခွှတပြေးနလသေည်ေ။ ဖြံ့ထွားဆူဖြိုးလသေော ခငခြငစြိန်၏ နို့ကြီးနှစ်လုံးသည် ဖြူဖြေးဝင်းပစွာ ထွကလြာပြီ ဖြစ်သည်။ လီးဒဈကို စိမထြားရင်းပင် ထွန်းကြောသ်ည် ခငခြငစြိန်၏ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ဆုပန်ယကြာ နို့သီးခေါင်းများပါမကနွြ သူ၏ လကမ် နှင့ြ လကည်ှိုးကြားတွင် လှိမ့ခြွကောပေးနလသေည်ေ။
လီးတနကြှီးကိုကား ထပသ်ှင်းခွင်း မရှိပဲ တငေါ့ငေါ့ ဖြစ်သှားအောင် ဆတကြနဲ ဆတကြနဲ တောငပြေးလိုကသ်ည်။ ခငခြငစြိန်၏ စောကခြေါင်းတွင်းမှ အရညကြှညတ်ို့ကား ရတေံခွနစြီးသကဲ့သို့ တသှငသ်ှင် ထွကကြလွာလသည်ေ။ ခငခြငစြိနကြား အတောလြေးကိုပင် ခံစားရ ခကန်ခွပြေေီ။ ထို့ကြောင့လြည်း အောကမြှနကော တဟင်းဟင်း တအင်းအင်းလုပကြာ အသံနေ အသံထားဖြင့ြ လုပရြန် အခကြပြေးသည်။ သို့သောြ ထွန်းကြောကြ မသိချင်ယ်ောငဆြောငကြာ နို့ကြီးများနှင့သ်ာ နပမ်းလုံးနသည်ေ။ မညသ်ို့မွှ တောင့မြခံနိုငတ်ော့သည့ြ အဆုံးမှာတော့ “မောငထြှန်း .. အင်း ဟင်း ဟင်း .. မမကို ထပပြှီး မနှိပစြကခြငွပြါနဲ့တော့ … လုပစြရာရှိတာ လုပတ်ော့လကြယ်ေ ..” ထိုကဲ့သို့ ခငခြငစြိနသ်ည် မပီဝါးတဝါး နှုတမြှဖြင့ဆြိုကာ တောင်းဆိုပါသောလြည်း မရ။
ထွန်းကြောြ သည် ခဏမွှကြာသညအြထိ နမှေဲအတိုင်း ဆကလြုပန်ရော ခငခြငစြိနသ်ည် ကြောလေး ကော့တကလြာလိုကြ၊ ခါးလေး ကော့တကလြာလိုကဖြှင့ြ အရမ်းဟော့နပြေီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ စင်းသော ပေါငန်ှဈချောင်းမှာလည်း အငှိမမြနနေိူငတ်ော့ပဲ စုလိုကြ ကားလိုကဖြှင့ြ ထွန်းကြောြ၏ လိုးခကြကြို စောင့မြွှောကြာနပပြေေီ။ “ဗစွြ .. ပတဈ ပတဈ .. စွတ် ဖြပ် .. အမလေး လေး ဟင်း ဟင်း ဟင်း .. ဘုန်း ..” ထွန်းကြောသ်ည် ကနွန်သေော လီးတနကြှီးကို တဈခါတည်း ဆောင့ကြာ အဆုံးထိ သှင်းခလွိုကလြသည်ေ။
အောကမြှနသေော ခငခြငစြိန်၏ ကိုယလြုံးလေးသည် ထွန်းကြောြ၏ လဒဈ နှင့ြ သူမ၏ သားအိမအြဝတို့ တိုကမြိလသေော အခါတွင် သူမ၏ ဖငသ်ားကြီးများသည် အိပယ်ာပေါမြှ တဈတောငခြန့ြ ကြှသှားပြီးနောကြ ဘုန်းကနဲ မှှေ့ယာပေါသ်ို့ ပြနကြသွှားခွင်း ဖြစ်သည်။ စောကခြေါင်းထဲတွင် ကဉွပြှီး စိမ့တ်ကလြာသညမြှာလည်း ပုရှကဆြိတ် တဈသောင်းခန့ြ သူမ၏ အဖုတအြတွင်းသို့ တရှရှ စီတန်းပြီး ဖြတသ်န်းသှားသည့န်ှယ် ခံစားနရသေည်။ ထို့နောကတ်ှငတ်ော့ ထွန်းကြောသ်ည် သူမ၏ ပေါငန်ှဈချောင်းကို စုလိုကပြှီး သူ၏ ညာဖကြ ပခုံးပေါသ်ို့ အလိုကသ်င့ြ တငလြိုကလြသည်ေ။ ထိုအခါ ခငခြငစြိန်၏
ခွထေောကန်ှဈချောင်းသည် ပူးသှားပြီး သူမ၏ ပေါငမြွားကိုလည်း စေ့သလို ဖြစ်သှားသည်။ ထို့ကြောင့ြ ခငခြငစြိန်၏ စောကဖြုတ် နှုတခြမ်းများသညလြည်း စေ့သှားပြီး အတွင်း အပြင် စောကပြတ် နှုတခြမ်းသားများသည် ထွန်းကြောြ၏ လီးတနကြှီးကို ရဈပတင်ုံထားသလို ဖြစ်သှားလသည်ေ။ ထွန်းကြောသ်ည် အပျိုးကြီမမ၏ တင်းကြပ် စီးပိုငသ်ော စောကဖြုတည်ှဈအားကြောင့ြ မေးကြောကြီးများ ထောငလြာကာ အံကိုကြိတထြားရလသည်ေ။ “ဇွိ .. စွပ် .. ဖုန်း .. အို အှန်း .. ဗလဈ .. ဗွိ .. ပလပ် .. ဖုန်း .. အား ပလဈ .. ပလဈ .. ရှီး အား ဟား .. ဖုန်း”
ထွန်းကြောသ်ည် သူ့ပခုံးပေါြ တငထြားသော ခငခြငစြိန်၏ ပေါငမြွားကို လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ တင်းကြပစြှာ ဖကလြကြြ ခါးအားကိုသုံးကာ ခငခြငစြိန်၏ ကြပသ်ောလြည်း အရညကြှညမြွားကြောင့ြ ပိုးသားကဲ့သို့ နူးညံ့ ချောမှှေ့နသေော စောကဖြုတ် အတွင်းသို့ လိုးဆောင့တ်ော့သည်။ စောကဖြုတ် နှုတခြမ်းသားများသည် စေ့ထားသောကြောင့ြ သူ၏ လီးလုံးပတလြညကြို ညှဈထားသလို ဖြစ်နသေောကြောင့ြ ထွန်းကြောမြှာ အငမြတနမြှ ထူးကဲလှသော ကာမဂုဏြ အာရုံကို ခံစားနရသေည်။ ထို့ကြောင့ြ သူ့ခါးအားကို သုံးကာ အားပါပါ ဆောင့လြသေော အခါတွင် သူ၏ ဆီးစပ် နှင့ြ စေ့ထားသောခငခြငစြိန်၏ ပေါငန်ှဈချောင်းတို့ ရိုကမြိသံမှာ တဖုန်းဖုန်း မှညန်ပြေီး၊ အိုငထြှကလြာသော အရညကြှည် များကြောင့ြ လီးဝင် လီးထွကြ လုပလြတေိုင်း ထွကလြာသော တဇွိဇွိ၊ တဗွိဗွိ အသံများသည် နှစ်ယောကလြုံး၏ စိတကြို ပိုထနစြလသေည်ေ။ ထိုသို့ ထွန်းကြောြ၏ ဆီးစပသ်ည် ခငခြငစြိန် စေ့ထားသော ပေါငရြင်းတို့ ထိရိုကမြိသောအခါတွင် ဖြူဖြေးကာ ဆူဖြိူး မို့မောကန်သေော ခငခြငစြိန်၏ နို့နှစ်လုံးသညလြည်း တဆတဆြတတ်ုနကြာ ခငခြငစြိန်၏ မေးစေ့ ရှိရာသို့ အိကနဲ အိကနဲ ဆနတ်ကသ်ှားကြလသည်ေ။
ထိုကဲ့သို့ နို့နှစ်လုံး တတုနတ်ုန် ဖြစ်နသညေကြို မှငရြသော ထွန်းကြောသ်ည် ပိုမိုနှာကနလြာကာ ခငခြငစြိန်၏ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို သူ၏ လကဖြဝါး နှစ်ခုအတွင်းသို့ မကမြောစွာ စုံကိုငပြှီးနောကြ ကြုံးကာကြုံးကာ လိုးလတေော့သည်။ ထွန်းကြောသ်ည် နှေးရာမှမှန်၊ မှနရြာမှပြင်း၊ ပြင်းရာမှ လေးဖဉွြးတွဲ့တွဲ့ စသညဖြှင့ြ စည်းခကြမြွားကို အသှငအြမွိုးမွိုး ပြောင်းပြီး လိုးလသေောအခါ ခငခြငစြိန်၏ ခေါင်းများသည် ခွာခွာလညကြာ မူးမေ့တော့မတတ် ကာမဂုဏြ အာရုံ၏ ဖမ်းစားခွင်းကို ခံရလသည်ေ။ သူမ၏ အသကရြှုသံများကား ပြင်းထနပြုံမှာ တဈမိုငခြရီးကို မနားတမ်း တရကြမ်း ပြေးလာသော သူကဲ့သို့ပင်။
ထွန်းကြောြ၏ လိုးပုံလိုးနည်းမှာ ကောင်းလှန်းလှသဖြင့ြ သူမ အဖုတအြတွင်းမှ အရညကြှညတ်ို့သည် တရဟောပင် ထပမြံကာ ထွကလြာလသည်ေ။ ခငခြငစြိနသ်ည် သူမ၏ဖငကြို တတန်ိူငသ်မွှလထေဲသို့ မှှောကထြားပြီး ထွန်းကြောြ၏ မီးပြင့မြတတ် လိုးဆောခြကြမြွားကို အားပါးတရ ခံယူနရင်ေး မညသ်ို့ ဖြစ်လာသညမြသိ၊ သူမ၏ ကိုယထြဲမှ တဈစုံတဈရာသည် အပြငသ်ို့ ထွကခြငွန်သည်ေ။ အားပါးတရ ဆောင့န်သေော ထွန်းကြောြ၏ လီးတနကြှီးသည် ဖေါငကြားတင်းလာပြီး ကာမသှေးများ ဦးနှောကအြတွင်းသို့ ဒလကြမ်း စီးဝငသ်ည့အြတွကြ မကြရြညမြွား ထွကမြတတ် ခံစားနရသေော ဒဏကြို မခံနိူငတ်ော့သောကြောင့ြ တဈကိုယလြုံးရှိ အားများကိုညှဈကာ အံကို ဖစွဖြစွမြညအြောငကြှိတရြင်း (၁၅) ခကြမြွှ ဆောင့ပြှီးသော အခါတွင် “အမလေး လေး .. မောင် မောင် မောင် ထွန်း .. အို ဟင် ဟင် … အှန် အှန် အို အို အား ..” ဟု ခငခြငစြိန် သည် တဈကိုယလြုံး တွန့လြိမလြာပြီး သူမ၏ စောကဖြုတ် နှုတခြမ်း အတွင်းနှင့ြ အပြငန်ံရံများပါ ရှုံ့ကာပြကာဖြင့ြ လကမြွားသညလြည်း အိပယ်ာခင်းကို ကစွကြစွပြါအောင် ဆုပရြင်း သူမ၏ ဆီးစပကြို ထွန်းကြောြ၏ ဆီးစပရြှိရာသို့ ဖိကပလြိုကပြှီး ကော့ကာကော့ကာဖြင့ြ ပြီးဆုံးခွင်းသို့ ရောကသ်ှားလသည်ေ။
သူမ၏ စောကဖြုတ် နံရံများသည် ရှုံ့ကာပြကာဖြင့ြ ထွန်းကြောြ လီးတနပြတလြည် တဈလွှောကကြို ညှဈနသေောအခါတွင် ထွန်းကြောြ သညလြည်း ခငခြငစြိန် ပေါငမြွားကို လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ သိုင်းဖကရြင်း သူ၏ ခါးကို ကော့ကာ ပူနှေးပစွထြှေးသော သုတရြညပြူများကို ခငခြငစြိန်၏ စောကဖြုတအြတွင်းသို့ တငေါ့ငေါ့ဖြင့ြ ပန်းထုတန်တေော့သည်။
ညနေ သဈစကပြိတတ်ော့ ထွန်းကြောြ သဈကုနသ်ယမြွားနှင့ြ ညစာကြှေးရန် ပါသှားသဖြင့ြ လှလှမှန် တဈယောကတ်ည်း အိမသ်ို့ ပြနသ်ှားခဲ့သည်။ တဈညနလေုံး ထွန်းကြောကြို မွှောလြင့န်သေောလြည်း ည (၉) နာရီထိုးသညအြထိ ထွန်းကြောြ ပြနမြလာသေးသဖြင့ြ အိပယ်ာပေါသ်ို့ တကလြှဲနလေိုကသ်ည်။ အိမရြှေ့တွငမြတော့ မမစိန် သည် ထုံးစံအတိုင်းပင် ကြောင်းသားများ၏ လေ့ကငွ့ခြန်း စာအုပမြွားကို အမှတဖြကြရြင်း အလုပရြှုပန်သည်ေ။ လှလှမှနသ်ည် အိပယ်ာပေါတ်ှင် လှဲနရင်ေး နေ့ခင်းဖကကြ အဖြစ်အပကြမြွားကို ပြနပြှောင်းကာစဉြးစားနမေိသည်။
နေ့ခင်းက သူမ၏ နေ့စဉြ မွှောလြင့ြ တောင့တ်နခေဲ့ရသော ဆန်ဒများ ပြည့ဝြခါနီးမှ အခွအနေအရေ ပကြပြှားသှားခဲ့ရသညကြို သူမ၏ စိတထြဲတွင် ယခုထကထြိ တနုံနုံ နှင့ြ မချင့်မြရဲ ဖြစ်လကြပြင် ရှိနသေေးသည်။ ထွန်းကြောြ၏ လိငတ်နကြှီးသည် တကယ့ကြို စံခွိနမြီလှသည်။ ဟိုတဈနေ့ နံနကပျိုင်း ထမင်းစားခန်းထဲတွင် သူမကို ထွန်းကြောကြ နောကဖြကမြှနေ၍ ဖကလြိုကစြဉကြ (သူမကလည်း မိမိရရ ဖိကပပြေးလိုကစြဉြ) ထိတွေ့လိုကရြသော ထွန်းကြောြ ၏ လိငတ်န်၊ တဈဖန် နေ့လညကြ သဈစကထြဲတွင် သူမ ၏ လကဖြှင့ြ မိမိရရ ပြတသ်ပပြေးခဲ့သော ငပဲချောင်းကြီးသည် နည်းနည်းနောနောကြီးမဟုတ်။
သူမ စိတထြင် (၇) လကမ် လောကတ်ော့ ရှိမည်။ မာလိုကသ်ညမြှာလည်း သံချောင်းအလား မှတရြသည်။ တဈကယ့ကြို မကလြောကတ်ဲ့ ဟာကြီးပါလား။ လှလှမှန် တဈယောကြ တွေးလလေေ စိတပျိုလှုပရြှားလလေေ။ သကပြငွြးမောများကို ခလွိုကရြသညမြှာလည်း ခဏခဏ။ စိတလြှုပရြှားလာသညန်ှင့အြမွှ သူမ စောကပြတအြတွင်းတွင် ရှစိရှစိ ဖြစ်လာပြီး အစွမ်းကုန် ခံချင်စြိတတ်ို့ ပေါလြာသညမြှာလည်း ဘယလြိုမှ ထိန်းလို့မရအောငပြင်။ ဒီလို လီးတနမြွိုး နှင့ြ ကြုံချင်စြမ်းလှန်းလှပါဘိ။ ဟော ခရွပြနပြှီ သကပြငွြးမော နောကတ်ဈခကြြ။
အိပယ်ာပေါတ်ှင် လှဲနရောမှ လှလှမှနသ်ည် ထကာကုတငပြေါမြှ ဆင်းလိုကပြှီး သူမ၏ အဝတအြစားများ အားလုံးကို ခွှတလြိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ အိပခြန်းတံခါးအတွင်းဖကမြှ ထိုးထားသော ဂလန့ကြို ဖြုတကြာ အိပယ်ာပေါတ်ှင် ပြနလြှဲလိုကပြှီး ထွန်းကြောြ တဈယောကြ ဒီတဈညတော့ သူမ၏ အခန်းသို့ လာမညဟြု အသအချော တွကလြိုကကြာ အနားရှိ စောငကြို ကိုယပြေါတ်ှင် လှှမ်းလိုကပြှီး စိတခြလွကခြွ အိပပြှဈလိုကလြသည်ေ။ ညက ခငခြငစြိနတ်ဈယောကြ ထွန်းကြောြ၏ အခန်းမှ ပြနထြှကလြာတော့ မနကြ(၂)နာရီပင် ထိုးပြီးနပြေီ။ ထွန်းကြောသ်ည် ခငခြငစြိနကြို ညက (၃) ခွီတိတိ ဆှဲပြဈလိုကသ်ည်။
ဆကတ်ိုကြ လိုးခွင်းမဟုတပြဲ နားကာ အသအချော နူးနှပကြာ လိုးခွင်းဖြစ်သည်။ ခငခြငစြိန် ပြနသ်ှားပြီး မကြာမီမှာပင် ထွန်းကြောလြည်း မောပန်းကာ အိပပြွောသ်ှားလသည်ေ။ မနကြ ထွန်းကြောြ နိုးလာတော့ (၉) နာရီတောင် ထိုးတော့မည်။ ရချိုးရနအြတွကြ နောကဖြေးသို့ ထွကလြာသော အခါတွင် မီးဖိုချောငထြဲတွင် အလုပရြှုပန်သေော သူဇာကို တွေ့လိုကသ်ည်။ ထွန်းကြောကြို တွေ့လိုကသ်ောအခါ သူဇာက ပြုံးပြကာ နှုတဆြကလြိုကသ်ည်။ “မွိုးမွိုးရော သူဇာ” “မမစိန် ကြောင်းဆီပါသှားတယ် ကိုထွန်းကြောြ.. သှောြ ကိုထွန်းကြောြ .. လှလှမှနကြ မှာသှားတယ် .. သဈစကကြို သှားနှင့ပြှီတဲ့ .. ကိုထွန်းကြောြ အေးအေးဆေးဆေးမှသာ လိုကလြာခဲ့ပါတဲ့..” “ဟုတကြဲ့ ..”
“ကိုထွန်းကြောြ ရချိုးပြီးရင် မနကစြာစားဖို့ သူဇာ အသင့ပြှငထြားလိုကမြယန်ောြ ..” “ကြေးဇူးပါပဲ သူဇာရေ” ထွန်းကြောြ ရချိုးခန်းထဲ ရောကသ်ညအြထိ တဈမွိုးလေးလှကာ စွဲဆောငမြှု ရှိလှသော သူဇာ၏ ရုပသ်ှငလြေးကို မှငယ်ောငန်မေိသည်။ ခါသေး ရငခြွီကာ တငကြားနပေုံလေးကိုက စွဲမကစြရာ ကောင်းလှသည်။ အရပမြှင့ပြှီး ဖြူဖြေးသော အသားအရညကြှောင့ြ ဆှဲဆောငမြှုအားက ပိုပြီးရှိလာသည်။ ဒီမနကတ်ှငတ်ော့ သနပခြါးရကြေဲကို ပါးကြကကြွားလေး ကြကထြားလတေော့ မို့မို့ဖေါင်းနသေော ပါးပြငန်ှဈဖကကြို ကြူကြူမှှေးချင်စြရာ ကောင်းလှန်းပါဘိ။
ထွန်းကြောသ်ည် သူဇာ၏ အလှအပများကို တွေးကာ စိတမြွားကြှလာပြီး သူဇာ့အပေါတ်ှင် တပမြကစြိတတ်ို့ ပိုမိုလာခဲ့သည်။ ရချိုးပြီးနောကြ အဝတအြစားလဲကာ ထမင်းစားခန်းထဲသို့ ထွန်းကြောြ ဝငလြာသောအခါ သူဇာကို မတွေ့ရတော့ခွေ။ ထွန်းကြောသ်ည် သူဇာ အသင့ပြှငထြားပေးသော ကြကသ်ားဟင်းနှင့ြ ပလာတာကို ကောဖြီနှင့ြ မွှောပြီး စားလိုကသ်ညမြှာ ကုနသ်လောကပြငရြှိတော့မည်၊ ယခုထကထြိ သူဇာ့ အရိပအြယောငကြို မမှငရြသေး။ ထွန်းကြောသ်ည် စားသောကပြှီးသောအခါ ပန်းကန် ခွကမြွားကို မီးဖိုချောငရြှိ ဘစငေပြေါသ်ို့ တငထြားပေးခဲ့သည်။
ပြီးနောကြ ဧည့ခြန်းဖကသ်ို့ ထွကအြလာ သူဇာတို့ သားအမိ အတွကပြေးထားသော အခန်းရှေ့သို့ ရောကသ်ောအခါ တံခါးသည် အနည်းငယ် ဟနသဖြေင့ြ ဘာရယမြဟုတပြဲ အိပခြန်းဆီသို့ ခွလှမြေးလိုကမြိသည်။ ဟနသေော တံခါးကြားမှ အိပခြန်းထဲသို့ လှမ်းကြည့်လြိုကသ်ောအခါတွင် မှငလြိုကရြသော မှငကြှင်းကြောင့ြ ထွန်းကြောမြှာ ရငထြဲတွင် ဒိန်းကနဲ ဖြစ်သှားရလသည်ေ။ သူဇာသည် ကုတငပြေါတ်ှင် ပကလြကလြှန်၍နပြေီး သူမ၏ ခန်ဓာကိုယ် အောကပျိုင်းတွင် အဝတမြရှိဘဲ ဖြူဖြေးသော ပေါငတ်ံနှစ်ချောင်းကို ဒူးဆဈနရောမှနပြေီး ကြေးကာ ထောငထြားသည်။
ပြီးတော့ သူမ၏ လကတ်ဈဖကကြ ပေါငန်ှဈလုံးကြားတွငထြည့ကြာ လကည်ှိုးကို သူမ၏ အခေါင်းအတွင်းသို့ထိုးကာ သှင်းထားပြီး ထုတခြညွြ သှင်းခညွဖြှင့ြ လုပကြာနသည်ေ။ သူဇာ၏ ယောင်ျကြားဖြစ်သူ ကြောကပြှဲစား ခငမြောင် ခရီးထွကသ်ှားသညမြှာ (၂) ပတကြွောသ်ှားပြီ ဖြစ်သည်။ အိပယ်ာနှင့ြ ဝေးနသညေမြှာ အတနကြှာသှားပြီ ဖြစ်သဖြင့ြ သူဇာ တဈယောကြ ကာမဆန်ဒများ ထိန်းမရအောင် ဖြစ်နပေုံရသည်။ ဒါမှမဟုတရြငတ်ော့ ဟိုတဈနေ့က သူဇာ၏ ရငန်ှဈမှှာကို မတောတ်ဆ ဆုပန်ယမြိသလို ဖြစ်သှားသညကြို အစပြုကာ သူဇာသည် ယခုလို လုပကြာ သူ့ကိုများ မှူဆှယန်တောလားဟု ထွန်းကြောြ စဉြးစားနမေိသည်။
ဘယလြိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူဇာကို ရအောင် ခစွတ်ော့မညဟြု စိတပျိုင်းဖြတလြကြြ အိပခြန်းအတွင်းသို့ ထွန်းကြောြ လှမ်းကာ ဝငလြိုကသ်ည်။ တဈအိမလြုံးတွင် နှစ်ယောကထြဲ ရှိသဖြင့ြ ထွန်းကြောသ်ည် အိပခြန်းတံခါးကို ဂကြမြထိုးတော့ပဲ စေ့ရုံသာ စေ့ထားခဲ့သည်။ ထွန်းကြောြ ကုတငဘြေးသို့ ရောကလြာသညအြထိ သူဇာ မသိသေး။ သူမ၏ မကြလြုံးနှစ်လုံးကိုမှိတကြာ လကည်ှိုးဖြင့ြ စောကခြေါကြးအတွင်း ခပသ်ှကသ်ှကြ ထုတခြညွသ်ှင်းခညွဖြှင့ြ အလုပရြှုပန်ဆေဲ။ တဈထပတ်ည်းသာ ဝတထြားသော သူမ၏ ရငစြေ့အင်ျကြီ သည် အပေါြ နှိပသ်ီး နှစ်လုံးခန့ြ ပြုတထြှကန်သဖြေင့ြ ဝင်းမှတကြာနသေော သူမ၏ စနနှစ်ေခိုင် သည် တဈဝကတ်ဈပကြြ ပြူတဈကာ ထွကန်သည်ေ။
လကည်ှိုးဖြင့ြ ထုတခြညွြ သှင်းခညွြ လုပန်သေော သူမ၏ ရတနာရှှကြေုတမြှာ အတောပြငဖြေါင်းကားကာနပြေီ။ ထို့အပြင် အမှှေးအမွှင် တဈပငမြှ မရှိသဖြင့ြ အဆီတဝင်းဝင်း ဆိုသကဲ့သို့ ဝင်းအိကာနသည်ေ။ ပြီးတော့ ထူးထူးခွားခွား စွဲမကစြရာကောင်းနတောကတော့ အကြဲကြောင်းလေးအတွင်းမှ တဈလကမ်၏ လေးပုံတဈပုံခန့ြ အပြငဖြကသ်ို့ ငေါကတ်ောကလြေး ထွကန်သေော သူမ၏ ပတ်တမှားသှေးရောငသ်န်းနသေော ရသာဖူးခေါြ နီတာရဲ စောကစြေ့လေးပင် ဖြစ်သည်။ ထွန်းကြောသ်ည် ဦးစွာ သူ၏ အင်ျကြီကို ခွှတလြိုကသ်ည်။ ပြီးမှ သူ၏ ပုဆိုးကို ခွှတခြလွိုကသ်ောအခါတွင် သူ၏ ငပဲချောင်းသည် တငေါ့ငေါ့ဖြင့ြ အစာစားရတော့မညကြို သိနသညေ့အြလား ပြောရြှှငမြှူးထူးစွာ ထောငမြတန်လသေည်ေ။
ထို့နောကတ်ှင် သူဇာ ရှိရာ ကုတငပြေါသ်ို့ လှမ်းတကလြိုကသ်ောအခါ “အို .. ကိုထွန်းကြောြ ..” လန့သ်ှားသဖြင့ြ သူဇာသည် ထထိုငမြည့ပြုံဖြင့ြ လူးလဲကာ ထလိုကပြါသေးသည်။ ဒါပမေဲ့လည်း ထွန်းကြောသ်ည် သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးကို ဖကကြာ သူ၏ ကိုယလြုံးကြီးဖြင့ြ ဖိခလွိုကလြသည်ေ။ ပြီးနောကြ သူမ၏ ရငစြေ့အင်ျကြီတွင် တပလြကြြ ကနွန်သေော နှိပစြေ့များကို တဈခကြတ်ည်းဆှဲကာ ဖြုတခြလွိုကလြသည်ေ။ သူဇာ၏ အင်ျကြီရငပြတလြည်း အပြင့ြ၊ ထွန်းကြောြ၏ အငမ်းမရ ဖြစ်နသေော မကြန်ှာကြီးကလည်း သူမ၏ စနနှစ်ေခိုငဆြီသို့ အကပြင် “ကို ကိုထွန်းကြောြ .. မတောပြါဖူးရှင် .. မ မ လုပပြါနဲ့ … အင်း” သူဇာ သည် အသံလေး တုနတ်ုနယ်ငယ်ငဖြှင့ြ ငှင်းဆနပြါသောလြည်း သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးကား လှုပလြီလှုပလြဲ့ဖြင့ြ သူမ၏ နို့အုံကြီးများကို ပင့ကြာတငပြေးနသည်ေ။
ထွန်းကြောသ်ည် ပထမတဈလုံးကို ငုံကာစို့သည်။ တဈလုံးပြီးတော့ နောကတ်ဈလုံးကို ဆကကြာ စို့ပေးပြနသ်ည်။ နဂိုကပင် ခပထြောငထြောငလြေး ဖြစ်နသေော သူဇာ၏ နို့သီးလေးများသည် မို့ကာ ကော့ခွှနတ်ကလြာသဖြင့ြ ပိုပြီးမကမြောစရာ ကောင်းလာသောကြောင့ြ ထွန်းကြောသ်ည် သူဇာ၏ ဖြူဖြေးဖေါင်းအိနသေော နို့အုံသားလေးများကို ပတပြတလြည် အနှံ့ နှုတခြမ်းဖြင့ြ ဖိဆှဲလိုကြ လွှာဖြားလေးဖြင့ြ ထိုးလိုကြ ယကပြေးလိုကဖြှင့ြ သူ၏ ခစွခြှင်းအမှုကို တဖြည်းဖြည်းလှုပရြှားနလသေည်ေ။ ပြော၍မရသဖြင့လြား သို့မဟုတ် မပြောချင်လြောကအြောင် ကာမစိတမြွား ဖုံးလှှမ်းလာသောကြောင့ပြငလြား မသိပါ၊ သူဇာ၏ နှုတဖြွားဆီမှ ငှင်းပယသ်ံများဆကလြကြ မထွကလြာတော့ပဲ မကြလြုံးများသည် စင်းကာကသွှားလသည်ေ။
နို့အုံးလေး နှစ်ခုကို နရောအနှံ့ နမ်းပြီးသှားသော အခါတွင် ထွန်းကြောသ်ည် သူဇာ၏ နံစောင်းတဈလွှောကအြား သူ့နှုတခြမ်းများဖြင့ြ ဖိလိုကြ ဆှဲလိုကန်ှင့ြ ဆကကြာ နမ်းပေးနပြနေသ်ည်။ သူဇာကား ငါးဖယပြှနလြူးသကဲ့သို့ တတွန့တ်ှန့ဖြှင့ြ မညသ်ို့မွှ အငှိမမြနနေိူငတ်ော့ခွေ။ ထို့အတူပင် ထွန်းကြောြ၏ ခန်ဓာကိုယတ်ှင်းတွငလြည်း ရမျမကသ်ှေးများဖြင့ြ ဗလောငဆြူကာ လာနပြေီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့ြ ထွန်းကြောသ်ည် ခါးဆန့ကြာ အိပယ်ာပေါတ်ှင် ထကာထိုငလြိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ သူဇာ ၏ ရတနာရှှကြေုတအြား အကဲခပသ်လို ကြည့်လြိုကသ်ောအခါတွင် တောတ်ောကြှီးကို ဖေါင်းမို့နသညေကြို တွေ့ရပြီး အဝတွငလြည်း ခစွရြှေ့ပြေးအရညမြွားလည်း ဟီးလေးခိုနသည်ေ။
ထိုသို့ ထွန်းကြောြ စိုကကြှည့န်စဉေမြှာပင် သူဇာသည် သူမရငပြတ် တဈခုလုံး ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နသေောလြည်း ဖုံးကြယရြန် မကြိုးစားသည့အြပြင် သူမ၏ အင်ျကြီကို ခွှတပြှဈလိုကပြှီးနောကြ ထွန်းကြောကြို ကြောပေးကာ တဈစောင်းလေးဖြစ်အောင် လုပလြိုကသ်ည်။ ထိုအခါတွင် သူဇာ၏ ဖင်းသား အိအိကြီးများသည် ဖေါင်းတဈကာ မို့မောကသ်ှားကြပြီး ထွန်းကြောကြို မကြစြပြဈနသယေောငယ်ောင်။ ဒီလို ဖိတခြေါန်သေော ဖငသ်ားကြီးများကြောင့ြ ထွန်းကြောြ၏ ရငထြဲတွင် ဖငွြးကနဲ ဖြစ်သှားရပြီး ခကြခြငွြးဆိုသလိုပင် ထွန်းကြောသ်ည် ဖငသ်ားအိအိကြီးများဆီသို့ သူ၏ နှာခေါင်းကိုနှစ်ကာ နရောအနှံ့နမ်းရှိုကရြင်း သူ့လကမြွားဖြင့လြည်း အငမ်းမရပင် ပြတသ်ပဆြုပန်ယကြာ ကိုငတ်ှယ် ဖစွည်ှဈလတေော့သည်။
ပြီးတော့ ထွန်းကြောသ်ည် သူဇာ၏ အပေါဖြကြ ခွထေောကကြို မယူလိုကပြှီး ဒူးကို ကြေးစကော သူဇာ၏ ပုခုံးဆီသို့ တွန်းကာ တငလြိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ ကုတငပြေါတ်ှင် ဆန့ထြားသော သူဇာ၏ ပေါငကြိုခွကာ ဒူးထောကကြာ ထိုငလြိုကသ်ည်။ တဈဆကတ်ည်း ဆိုသလိုပင် စူမို့မို့လေး ဖြစ်နသေော သူမ၏ အကြဲကြောင်း နှစ်ခုအကြားရှိ နှုတခြမ်းသား နှစ်ခုထဲသို့ သူ၏ လိငတ်နကြှီးကို တရဈချင်ြးနှဲ့ကာ သှင်းလတေော့သည်။ ထိုသို့ သှင်းရင်း တဈဆုံးထိ ဝငသ်ှားသောအခါ ကုတငပြေါတ်ှင် ဆန့ထြားသော သူဇာ၏ ခွထေောကကြို ဒူးခေါကကြှေးမှကိုငကြာ သူဇာ၏ ပခုံးဆီသို့ ထပမြံကာ တွန်းတငပြေးလိုကပြှနသ်ည်။
ထိုအခါ သူဇာ၏ တငသ်ားကြီးများသည် ပိုမိုကာ ကြှတကလြာပြီး ထွန်းကြောသ်ည် ဆောင့ကြှောင့ထြိုငကြာ နရောပြနယ်ူလိုကသ်ည်။ ဖါးစီးငါးစီး ဆိုသညမြှာ ဒီလိုပုံစံမွိုးကို ခေါပြုံရလသည်ေ။ အဘယ့ကြှောင့ဆြိုသောြ သူဇာသည် ထွန်းကြောြ၏ အောကဖြကတ်ှင် ပေါငန်ှဈချောင်းကို သူမ၏ ပခုံးများဆီသို့ ရောကအြောင် တွန်းတငခြှင်း ခံထားရသဖြင့ြ ဖငသ်ားကြီးများသည် အိပယ်ာပေါြ မှ ကြှတကလြကြြ သူမ၏ ရတနာရှှကြေုတ် လမ်းကြောင်းမှာ အစွမ်းကုန် ပြင့အြာလကြရြှိသည်။ အပေါတ်ှငရြှိသော ထွန်းကြောသ်ည် ဆောင့ကြှောင့ြ ထိုငလြကြြ သူဇာ၏ ပေါငရြင်းနှစ်ဖကကြို သူ့ပေါငမြွားဖြင့ြ ဖိလကြြ မှအေောကြ စိုကထြိုးနည်းဖြင့ြ သူ၏ ငပဲကြီးဖြင့ြ ဖိကာဖိကာ ထိုးသှင်းလတေော့ နှစ်ယောကစြလုံး မကြုံဖူးအောင် ထူးကဲလှသည့ြ အရသာကို တင်းပြည့ကြပြပြှည့ြ ခံစားရလသည်ေ။
ထွန်းကြောြ၏ အားပြင်းလှသော ဆောင့ခြကြမြွားကြောင့ြ သူဇာ၏ တငသ်ားများ နှင့ြ ပေါငတ်ံနှစ်ချောင်း တဈလွှောကရြှိ အသားစိုငမြွားသည် အိကနဲ အိကနဲ တုနခြါသှားကြလသည်ေ။ ထိုသို့ ဆောင့လြိုးနရင်ေး နှင့ြ ထွန်းကြောြ၏ လကတ်ဈဖကကြ သူမ၏ မို့မောကကြာ ကြှတကန်သေော ရငအြစုံကို လှမ်းကာ ဆှဲကိုင် ဆုပန်ယပြေးရင်း ပေါငတ်ံအရင်းအတွင်းသားများ နှင့ြ တငသ်ား အိအိကြီးများကိုလည်း ဆုပန်ယလြိုကြ အသာအယာ ပြတသ်ပပြေးလိုကဖြှင့ြ မအားရအောင် အလုပရြှုပန်လသေည်ေ။ သူဇာအဖို့ အရသာရှိလိုကသ်ညမြှာ တဈကိုယလြုံးပင် အီဆိမ့န်အေောင် ကောင်းလှပသည်ေ။
သူမ၏ နှလုံးသညလြည်း ခုနလြိုကသ်ညမြှာ ရငပြတတ်ဈခုလုံး ပြင့ထြှကမြတတတ်ော့ပင်။ ထွန်းကြောြ အဖို့မှာလည်း သူမ၏ တငသ်ားကြီးများနှင့ြ နို့အုံကြီးများကို စိတတ်ိုင်းကြ ကိုငတ်ှယ် သုံးသပခြှင့ရြနသဖြေင့ြ ကာမသှေးများ တဈကိုယလြုံးသို့ အရှိနအြဟုနမြပြတစြီးလကြြ ဆောင့ခြကြမြွားမှာလည်း ပိုမိုနကရြှိုင်းအားပါလာလသည်ေ။ ထိုသို့ အရှိနအြဟုနမြပြတ် ဆောင့န်ရောမှ ထွန်းကြောြ ရုတတ်ရကြ ရပတ်န့လြိုကသ်ောအခါ သူဇာမှာ နားမလညန်ိုငအြောင် ဖြစ်သှားရသည်။ “သူဇာ .. ခါးကိုလိမပြှီး ဘယဖြကကြို စောင်းလိုကပြါလား ..” ထွန်းကြောပြှောသည့အြတိုင်း သူဇာသည် သူမ၏ ကိုယကြို ဘယဖြကသ်ို့ စောင်းလိုကသ်ောအခါ ထွန်းကြောကြလည်း အလိုကသ်င့ပြင် သူမ၏ ညာဖကခြှထေောကကြို ဘယဖြကြ ပေါငပြေါသ်ို့ ထိန်းကိုငကြာ ထပပြေးလိုကသ်ည်။
သူဇာ၏ အနအထေားသည် ပုစွနထြုပကြှေးကဲ့သို့ ဖြစ်သှားခွလပြေေီ။ ထို့နောကြ ထွန်းကြောသ်ည် သူ၏ လိငတ်နကြှီးကို တငသ်ားများနောကမြှ မသှင်းဘဲ အဖုတတ်ည့တ်ည့မြှ လိုးသှင်းလိုကလြသည်ေ။ ထိုအခါ သူဇာ၏ ပေါငမြွားသည် တဈစောင်းအနအထေားဖြင့ြ ထပလြကြရြှိနသေောကြောင့ြ သူမ အဖုတ် နှုတခြမ်းသားများသည် ထွန်းကြောြ၏ လိငတ်နကြှီးကို စည်းစည်းပိုငပျိုငဖြှင့ြ ရဈပတဖြစွည်ှဈပေးသလို ဖြစ်သှားလသည်ေ။ ထွန်းကြောြ အတွကြ အလှနမြှပင် စည်းစိမထြူးလှသလို သူဇာ အဖို့မှာလည်း ကြီးမားတုတခြိုငလြှသော ထွန်းကြောြ၏ ပူနှေးမာတောင့န်သေော လိငတ်နကြှီး၏ ပြတတ်ိုကြ ဝငထြှကန်မှေုကို ပိုပြီး ပီပီပြငပြှင် ခံစားရလသည်ေ။
ထို့ပြင် ထွန်းကြောြ တဈခကြြ ဆောင့လြိုကလြတေိုင်း သူမ၏ ရသာဖူးလေးကို ကကြနွနပင် ထိမိလရော အလိုးခံနရသေော သူဇာ၏ ကိုယလြုံး ဖြူဖြူဖြေးဖြေးလေး တဈခုလုံးမှာ ကာမဇော အဟုနကြှောင့ြ ပန်းနုရောငပြငမြကတော့ပဲ နီမှန်းနရရှောခွပြေီ။ မကြာလိုကပြါခွေ၊ သူဇာ တဈယောကြ သူမ၏ ဖေါင်းကားနသေော တငသ်ားကြီးများ ရှေ့နောကြ ဘေးဘယည်ာ လူးကာ တဈကိုယလြုံး ဆတကြနဲ ဆတကြနဲ တုနလြကြြ ပြီးဆုံးခွင်းသို့ ရောကလြသည်ေ။ သူဇာ၏ အဖုတန်ှုတခြမ်းများသညလြည်း တင်းကြပစြှာဖြင့ြ ထွန်းကြောြ၏ လိငတ်နကြို ရဘဝေဲစုပခြှကမြွား စုပသ်ကဲ့သို့ စုပယ်ူလသေောအခါ ထွန်းကြောသ်ည် သုတရြညမြွားသာမက တဈကိုယလြုံး လှည့ပြတန်သေော သူ၏သှေးများပင် သူ့လိငတ်နမြှထွကသ်ှားဘိသကဲ့သို့ ခံစားရလကြြ ကာမ၏ အထွဋအြထိပသ်ို့ ရောကရြှိသှားလတေော့သတည်း။ ပြီးပါပြီ။ အပြာစာအုပမြွား, အောစာအုပမြွား