⚠️⚠️⚠️ မှတခြကြြ – အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကစြာပဆေိုသညမြှာ မိသားစု မောငန်ှမ သှေးသားရင်း အချင်ြးချင်ြး လိင်းဆကဆြံသော အကြောင်းအရာကို စိတကြူးပုံဖောြ ရေးသားထားခွင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့ြ မကြိုကြ မနှစ်သကပြါက မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပေးပါ။ ယခုဝတ်ထုမှာ စာပသဘေော ရေးသားခွင်း ဖြစ်သဖြင့ြ လိုကလြံအတုယူ ပြုလုပခြှင်းများ မပြုလုပပြါရန် မတ်ေတာရပခြံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️
ကိုကိုခစွတ်ဲ့ ညီမလေး
ရေးသားသူ – Ko Si (ကာမလူဆိုး)
တိတတ်ခိုးတွင် (ကာမလူဆိုး) Ko Si – အမညန်ှင့ြ ကိုယတ်ိုင် တငဆြကသ်ည်။
ကိုကိုခစွတ်ဲ့ ညီမလေး (၁)
ဒီနေ့ ညီမလေး ပြနလြာမယဆြိုလို့ ကနွောြ ပြောန်မေိတယ်။ ကနွော့ြ နာမညကြ စညသ်ူ အသကြ၂၆ နှစ်၊ ညီမလေးက မမှတေစြိုး ၂၂ နှစ် ဖြစ်ပါတယ်။ ကနွောတ်ို့ မောငန်ှမမှာ အမေ မရှိတော့ပါ။ ကနွောတ်ို့က နယမြှာနတော။ အဖကေ အသကြ ၆၀၊ အရငကြ အရကမြွား အလှနအြကြှံသောကလြို့ အခုဦးနှောကကြ ပုံမှနမြဟုတတ်ော့ပါ။
အိပယ်ာထကမြှာ ခဏလှဲနရင်ေး တလောက ညီမလေး ရုံးဝတစြုံနဲ့ ပို့ပေးထားတဲ့ ပုံလေးကို ကနွောြ ဖုန်းဖြင့ပြှီး ကြည့်လြိုကတ်ယ်။ ပခုံးကြောရြုံ ဆံပင် ဖြောင့စြင်းစင်းလေးများကို နောကမြှာ ဖားလွားလေး ခထွားတယ်။ ၅ ပေ ၆ ခန့ြ မှငတ်ဲ့ ညီမလေး အရပ်၊ လှပချောမှေ့တဲ့ ညီမလေးရဲ့ မကြန်ှာ၊ ရုံးဝတစြုံက ညီမလေးနဲ့ ဖဈ(ဈ)ဖြစ်နတေော့ မို့မောကတ်ဲ့ ရှှရငေအြစုံ၊ ကားစွင့တ်ဲ့တင်၊ အဲနှစ်ခုရဲ့ စပကြှားက ကြော့ရှင်းသေးသှယတ်ဲ့ ခါးလေးနဲ့ ညီမလေးက နတသ်မီးလေးလို လှပချောမောနတယေလြို့ ကနွောြ ထငတ်ယ်။
ညီမလေးပုံလေးကို ကနွောြ နမ်းလိုကတ်ယ်။ အခုတလော ညီမလေးကို ကနွောြ စိတထြဲက ပြဈမှားပြီး ဂွင်းမှန်းထုခဲ့ရတာ အခါပေါင်း မနည်းတော့ပါ။
ကနွောတ်ို့ မောငန်ှမက လူပျို အပျိုများ ဖြစ်ကြတယ်။ အဖနေဲ့ အမတေို့က အရပမြှင့ကြှသူများမို့ ကနွောတ်ို့ မောငန်ှမက အရပမြှင့များကြတယ်။ ကနွောကြ အရပ် ၅ ပေ ၁၁ မှင့ပြှီး အဖနေဲ့တူလို့ ကနွောတ်ို့ မောငန်ှမက အသားညိုကြတယ်။ ညီမလေးက ကြောင်းပြီး ဘှဲ့ရတော့ မန်တလေးက ကုမျမဏီတဈခုမှာ စာရေးမအဖြစ် သှားရောကလြုပကြိုငန်တော ၂ နှစ်လောကြ ရှိခဲ့ပြီ။
ကနွောကြ ဆိုငကြယ် ကယရြီဆှဲတဲ့ အလုပကြို လုပပြါတယ်။ ကနွောကြ ညီမလေးလို ပညာရေး ကံမပါခဲ့ဘူးဗွ။ ၁၀ တန်း တဖုံးဖုံးကလွို့ မဖြတေော့တာ။
ညီမလေးလာမယ့ြ အခွိနကြို ဖုန်းကြိုဆကထြားလို့ ဆိုငကြယန်ဲ့ အမှနလြမ်းကို ထွကလြာခဲ့တယ်။ အမှနလြမ်းဘေးမှာ ညီမလေးစီးလာမယ့ြ ကားကို စောင့န်လေိုကတ်ယ်။ ၁၅ မိနဈလောကန်တေော့ ညီမလေးစီးလာတဲ့ နကြောကား ထိုးရပသ်ှားပြီး ညီမလေး ကားပေါကြ ဆင်းလာတယ်။ ကိုကိုလို့ ခေါပြှီး ညီမလေးက ကနွောြ့ဆီကို လွှောကလြာတယ်။
“ကိုကို စောင့န်တော ကြာပြီလား”
“မကြာသေးဘူး ညီမလေး”
လို့ ကနွောြ ပြောလိုကတ်ယ်။ ညီမလေးကို နောကကြ တငပြှီး ကနွောြ မောင်းလာခဲ့တယ်။ နယလြမ်းဆိုတော့ သိကြတဲ့အတိုင်းပဲ ဂွိုင့တ်ှကေ ခပမြွားများ ဆိုငကြယဘြီး ဂွိုင့ထြဲကသွှားရင် ညီမလေးက ကနွော့ခြါးကို တင်းနအေောင် ဖကထြားသလို ညီမလေးရဲ့ ရငသ်ားအစုံက ကနွော့ကြွောမှာ ဖိမိနတယ်ေ။ ညီမလေးရဲ့ နူးညံ့လှတဲ့ အသားစိုင် အထိအတွေ့လေးတွကြေောင့ြ ကနွော့ြ ရငခြုနသ်ံ ဆူညံစွာ ထွကပြေါန်မေိတော့တယ်။ ကြောအရသာခံရင်းနဲ့ပဲ အိမကြို ရောကလြာတယ်။
ညီမလေးက အရမ်းလိမျမာပြီး သိတတတ်ယ်။ အခန်းထဲဝင် အိမန်ရင်ေး အဝတအြစားလဲပြီး ကိုကိုတို့က ညဈပတလြိုကတ်ာ ဆိုပြီး တံမကြစြီးလှဲ သန့ရြှင်းရေး လုပန်တယ်ေ။ ကနွောတ်ို့က ယောကြြားတွဆေိုတော့ အိမသ်န့ရြှင်းရေး သိပမြလုပကြှဘူး။
နောကန်ေ့မနကမြှာ ကနွောကြယရြီဆှဲဖို့ ဂိတကြိုထွကလြာခဲ့တယ်။ ဒီနေ့ မဆိုးဘူး ပြောရမယ်။ မနကကြနေ နေ့လညအြထိကို အကြောင်းရှည် နှစ်ဦး ပို့လိုကရြတော့ တဈသောင်းကြောရြတယ်။ ညီမလေးလည်း ရောကန်တေော့ အိမကြိုခါတိုင်းထကြ စောပြီး ပြနခြဲ့တယ်။
“ကိုကို ပြနလြာပြီလား”
ဆိုပြီး ညီမလေးက ကနွော့ကြို အိမဝြမှာ လာကြိုတယ်။
“ဒီနေ့ ကိုကို အစောပြနလြာတာ ညီမလေး”
လို့ ကနွောြ ပြောလိုကတ်ဲ့အခါ
“လာ ကိုကို ထမင်းစားမယ်၊ ညီမလေးက စောင့န်တော”
လို့ ပြောတယ်။ ညီမလေး ပါးပြငထြကကြ သနပခြါး ဘဲကြားလေးနှစ်ဖကကြို ကနွောြ ရှှတခြနဲ နမ်းလိုကတ်ယ်။
“ဟာ ကိုကိုကလည်း”
လို့ ပြောပြီး ညီမလေး အိမထြဲကို ကားစွင့လြုံးဝန်းတဲ့ တငစြိုငကြှီး လှုပယ်မ်းပြီး အပြေးလေး ဝငသ်ှားတယ်။ ဂလုခနဲ ကနွောြ တံတွေးမှိုခလွိုကပြှီး မီးဖိုထဲဝင် မောငန်ှမနှစ်ယောကြ ထမင်းစားလိုကကြှတယ်။
“ညီမလေး လကရြာလေးက လှှတကြောင်းတယကြှာ”
လို့ ကနွောပြှောလိုကတ်ဲ့အခါ
“တကယ်”
ဆိုပြီး ညီမလေးက ကလေးတုန်းကလို နှုတခြမ်းလေးထောပြှီး မေးတယ်။
“တကယပြေါ့ ညီမလေးရ၊ ကိုကို ဆှမွေိုးတောင် မေ့သှားတယ်”
“ကိုကိုက ပိုပြီ”
လို့ ညီမလေးက ပြောတယ်။ တကယလြည်း ညီမလေး လကရြာလေးက ကောင်းပါတယ်။ အရင် ကနွောတ်ို့ သားအဖ နှစ်ယောကထြဲဆိုတော့ ဖြစ်သလို ဆိုငကြ ဝယစြားကြရတာ။ ကိုကို့ရဲ့ အိမရြှငမြလေးအဖြစ် တဈသကလြုံး ရှိနပေေးပါလား။ ကိုကို့ရဲ့ ဇနီးမယားအဖြစ် ဖြစ်ခွင့ပြေးပါလား ညီမလေးရယလြို့ ကနွောြ စိတထြဲက ပြောလိုကတ်ယ်။
စားသောကပြှီးသှားတော့ စားပြီးသား ပန်းကနတ်ှကေို ညီမလေးက ရကပေဉွမြှာ ဆောင့ကြှောင့လြေး ထိုငဆြေးနတယ်ေ။ သေးကဉွတ်ဲ့ ထွာဆိုငခြါးလေးအောကကြ ကားစွင့တ်ဲ့ ညီမလေးရဲ့ တငစြိုငကြှီးက ဂဈတာရှိတလြို ဘေးနှစ်ဖကြ ကားထွကန်တောကို ခုံမှာထိုငရြင်း ကြည့်န်မေိတယ်။
“ညနကရွေင် ကိုကိုတို့ အမှနလြမ်းက စားသောကဆြိုငကြို သှားကြမယ်”
လို့ ကနွောြ ပြောလိုကတ်ယ်။
“ဟုတ် ကိုကို သှားမယလြေ”
လို့ ညီမလေးက ပြနဖြှတယ်ေ။
ညနရေောကတ်ော့ ကနွောတ်ို့ မောငန်ှမ ဝတစြားပြငဆြငပြှီး အဖေ့ကို အပြငခြဏသှားဦးမယလြို့ ပြောပြီး ဆိုငကြယန်ဲ့ အမှနလြမ်းက စားသောကဆြိုငကြို ထွကခြဲ့ကြတယ်။ စားသောကဆြိုငရြောကတ်ော့ ဆိုငကြယရြပပြှီး ဆိုငထြဲဝငကြာ လူရှင်းတဲ့ အစွနဆြုံးထောင့ကြ ဝိုင်းမှာ ထိုငလြိုကကြှတယ်။ ဝိတတ်ာက
“ဘာသုံးဆောငမြလဲ”
မေးတော့ ဆီခကြန်ှဈပြဲ မှာလိုကတ်ယ်။
“ကိုကိုက ညီမလေးအကြိုကကြို မမေ့သေးဘူးပဲ”
လို့ ညီမလေးက ပြောတယ်။
“ဘယမြေ့မလဲ ညီမလေးရယ်၊ ကိုကိုက ညီမလေးအကြိုကကြို ဘယတ်ော့မှ မမေ့ဘူး။ အဲဒါ ဘာလို့လဲ သိလား”
လို့ ကနွောြ မေးလိုကတ်ဲ့အခါ ညီမလေးက မကြလြုံးဝိုင်းလေးနဲ့ ကနွော့ကြိုကြည့်ပြှီး
“သိဘူး ပြောပြ”
လို့ ပြောတယ်။
“ကိုကိုက ညီမလေးကို ခစွလြို့ မမေ့တာပေါ့”
“ညီမလေးကို ခစွတ်ာ၊ ညီမလေးအကြိုကကြို မမေ့တာ၊ ကြေးဇူးပါ ကိုကို။ ဒါပမယေ့ြ ကိုကို မိန်းမယူသှားရငတ်ော့ ညီမလေးကို ခစွမြှာ မဟုတတ်ော့ပါဘူး”
လို့ ပြောပြီး ညီမလေး မကြန်ှာလေး ညှိုးငယသ်ှားတယ်။
“အဲအတွကစြိတခြွ၊ ကိုကို မိန်းမ မယူဘူး၊ ညီမလေးကိုပဲ ခစွတ်ယ်”
လို့ ပြောလိုကတ်ော့ ညီမလေး မကြန်ှာလေးပေါမြှာ အပြုံးပန်းလေး ပြင့သ်ှားတာ မှငလြိုကရြတယ်။ ကနွောတ်ို့ စကားပြောပြီး ခဏကြာတော့ မှာထားတဲ့ ဆီခကြခြေါကဆြှဲ လာခပြေးတယ်။ စားလို့ပြီးတော့ ပိုကဆြံရှင်းပြီး ကနွောတ်ို့ ဆညဘြကကြို ထွကခြဲ့ကြတယ်။ ကနွောတ်ို့မှို့ရဲ့ အစညဆြုံး နရောက ဆညပြေါ့။
ဆညရြောကတ်ော့ ဆိုငကြယရြပပြှီး လှကေားထဈလေးတွကတေဆင့ြ ညီမလေးလကကြိုဆှဲပြီး အပေါကြို တကလြာခဲ့တယ်။ ကနွော့ရြဲ့ ရငခြုနသ်ံတွကေ ညီမလေး လကကြတဆင့ြ ညီမလေး နှလုံးသားထဲကို ဝငရြောကသ်ှားသလို ညီမလေး လကဖြွားလေးတွကေ အေးနပြေီး စိတလြှုပရြှားလို့ထငပြါရဲ့ လကအြဆီလေးတွေ ထွကန်တယ်ေ။
ကနွောတ်ို့မောငန်ှမ ဆညပြေါမြှာထိုငပြှီး အောကမြှာစီးဆင်းနတေဲ့ စဈတောင်းမှဈက စီးဆင်းလာတဲ့ ရမွေားကို ကြည့်န်ကြတေယ်။ လအဝှေေ့မှာ ညီမလေးရဲ့ ဆံနှယလြေးတွေ ဝဲခနဲ ဖြာထွကသ်ှားတာ ကြည့်လြို့ကောင်းပြီး ညနဆည်ေးဆာအလှနဲ့ ပနံရနတေော့တယဗြွာ။ ကနွော့မြကြလြုံးထဲမှာ ညီမလေးက ဘယပြန်းခွီရေးလို့ မမှီနိုငတ်ဲ့ ကနွော့ရြဲ့ နတသ်မီးလေးတဈပါးလိုပါပဲ။
ညီမလေး ပခုံးလေးကို ကနွောဖြကလြိုကပြှီး ကနွော့ပြခုံးပေါကြို ညီမလေးခေါင်းလေးကို တငပြေးလိုကတ်ော့ ညီမလေးက မှီလိုကတ်ယ်။ ညီမလေး ကိုယလြုံးလေးကို ကနွောြ ဖကထြားလိုကတ်ယ်။
“အိုး ကိုကိုရယ်၊ ညီမလေးအသားတွလည်ေး ကြသှေားဦးမယ်”
ဆိုပြီး တီးတိုးလေး ပြောတယ်။
“ခစွတ်ယ် ညီမလေးရာ”
“ရှှတ် ရှှတ်”
ညီမလေးပါးလေးကို ခွကဝြငမြတတ် ကနွောြ ဖိနမ်းလိုကတ်ယ်။
“ကိုကိုကလဲကြာ၊ နမ်းနဲ့ ကြိုကဖြူး”
လို့ ညီမလေးက မူနှဲ့နှဲ့လေး ပြောတယ်။ ရာခိုငန်ှုန်း ၉၀ လောကကြ ကနွော့ဘြကမြှာ ရှိနတေော့ အခွအနေကေောင်းပြီ။ ညီမလေးဘကကြ ကနွော့ကြို မလိုလားဟန် မပြတော့ ကနွောပြွောပြှီလေ။ ငန်းတောကြွားမှှကြေီး ပတထြားသလို ညီမလေးကို လှတထြှကသ်ှားမယ့အြလား ကစွန်အေောင် ဖကထြားလိုကတ်ယ်။
ကနွောတ်ို့မောငန်ှမ စကားမပြောဖြစ်ကြ နှစ်ယောကစြလုံး ရငခြုနကြှညန်ူးပြီး အိပတ်န်းပြနသ်ှားတဲ့ ငှကလြေးများနဲ့ ပဲခူးရိုးမ တောငတ်န်းကြီးကို ကြည့်န်ကြတေယ်။ ဆညထြဲက ရမွေားက တဝေါဝေါ စီးဆင်းနတယ်ေ။ ဆညမြှာထိုငန်တော တဖြေးဖြေး နတေောင် ဝငသ်ှားပြီ။ ကနွောတ်ို့နဲ့ ဟိုးခပလြှမ်းမှာ ထိုငန်ကြတေဲ့ စုံတွဲနဲ့ မိသားစုတွလည်ေး အလွှိုအလွှို ပြနကြုနကြှပြီ။ ကနွောတ်ို့ပဲ ကနွတ်ော့တယ်။
“ဝုန်းး ဂလြိန်းး ဝေါ ဝေါ”
ဆိုင်းမဆင့ဘြုံမဆင့ြ ဝါခေါငမြိုးကလည်း အညှိုးနဲ့ သဲသဲမဲမဲ ရှာခလွိုကတ်ယ်။ ကနွောတ်ို့ အောကဆြင်းလာပြီး ဆိုငကြယန်ဲ့ အပြနလြမ်းကို မောင်းခဲ့တယ်။ ညီမလေးရော ကနွောပြါ တဈကိုယလြုံး မိုးရမွေား စိုရှှဲနကြပြေီ။ ညီမလေးက ခမွြးလို့ ညီမလေးမကြန်ှာလေး ကနွော့ကြွောမှာ ကပထြားပြီး ခါးကိုဖကထြားတယ်။ မိုးမရှာလောကဘြူးထငပြှီး ထီးမယူခဲ့မိတာ။
ညီမလေး တအားခမွြးပြီး တုနန်လေို့ အပြနလြမ်းမှာ ရပလြိုကတ်ယ်။ အမှနလြမ်းက ရှာစပကြ တဈရှာနဲ့တဈရှာ အတောလြှမ်းတယ်။ ဒီနရောက အိတစြပကဈြကားတွေ အသှားများပြီး အခုလို မိုးရှာရင် ဆိုငကြယရြော ကားပါ အသှားအလာ မရှိပါ။ လယကြှင်းထဲက ဇရပပြကြလြေးဆီ ညီမလေးကို ခေါလြာခဲ့တယ်။ ဇရပပြကြထြဲရောကတ်ော့ ညီမလေး တအားခမွြးနတယ်ေ။
“မိုးတိတမြှ ကိုကိုတို့ ပြနကြှမယ်”
“ဟုတ် ကိုကို”
ညီမလေးကပြောပြီး ဇရပပြကြြ အုတန်ံရံနားမှာ ရပန်တယ်ေ။ ရစေိုနတေော့ ထမီနဲ့ အင်ျကြီက အသားမှာ ကပန်တယ်ေ။ ညီမလေးရဲ့ ကိုယလြုံးအလှက အရှိကို အရှိအတိုင်း ဖောပြှနသလေိုဖြစ်ပြီး မိန်းမဝတ် ရှပအြင်ျကြီထဲက ဘရာစီယာ အနီရောငလြေးထဲမှ ဖြံ့ထွားစူဖြိုးလှတဲ့ ညီမလေးရဲ့ ရငန်ှဈမှှာက အပြငဘြကကြို လွှံကမွလို ဖြစ်နတယ်ေ။ ခမွြးလို့ ညီမလေး နှုတခြမ်းလေးတွေ တဆတဆြတ် တုနန်တယ်ေ။
“ကိုကို ဖကထြားပေးမယန်ောြ ညီမလေး”
လို့ပြောပြီး ကနွောြ ညီမလေးကို ဖကထြားလိုကတ်ယ်။
“ဂြိန်းး ဒလိန်း”
“အမေ့ ကိုကို”
ဆိုပြီး ညီမလေး မိုးခွိမ်းလို့ ငယင်ယကြလိုပဲ ကြောကလြန့ပြှီး ကနွော့ကြို ပြေ့ဖကထြားတယ်။
“ညီမလေးကြောကတ်ယ် ကိုကို”
ညီမလေးက ပြောတယ်။ အဲမှာ ဖိုဓာတန်ဲ့ မဓာတ် ပေါင်းပြီး မီးတွပြငေ့ကြုနတ်ော့တယ်။ ညီမလေးရဲ့ နူးညံ့အိစကလြှတဲ့ အတွေ့အထိလေးတွကေို ကနွောြ မလှနဆြနန်ိုငဘြူး။ ညီမလေး နှုတခြမ်းလေးကို ကနွောြ ပြှတခြနဲ စုပန်မ်းလိုကတ်ယ်။ ညီမလေးက ရုန်းတယ်။ ကနွောြ အတင်းဖိစုပန်မ်းပြီး ကနွော့လြွှာကြီးကို ညီမလေးပါးစပထြဲ ထိုးသှင်းလိုကတ်ယ်။ ညီမလေး လွှာနှေးနှေးလေးကို ယဈပတလြိမယ်ှကန်လေိုကတ်ယ်။ ညီမလေးက မရုန်းချင်ြ ရုန်းချင်န်ဲ့ ဟနဆြောငလြေး ရုန်းနတယ်ေ။ ဆညမြှာကတည်းက ညီမလေးဘကကြ မီးစိမ်းပြနတော ကနွောသ်ိတာပေါ့။
ညီမလေး ရုန်းအားပြော့တဲ့ အခွိနမြှာ ကနွော့ြ လကဝြါးနှစ်ဖကကြ ဖြံ့ထွားပြီး ကားစွင့တ်ဲ့ ညီမလေး ဖငလြုံးကြီးနှစ်လုံးပေါကြို တငလြိုကပြှီး ထမီပေါကြ ပြတလြိုကတ်ယ်။ နှုတခြမ်းချင်ြး စုပန်မ်းလို့ပြီးတော့ ညီမလေးရဲ့ လညတ်ိုငကြွော့လေးကို နမ်းပြီး လွှာနဲ့ယကလြိုကတ်ယ်။
“အို့ ကိုကိုရယ် ဘာတွလေုပန်တောလဲ အဟင့ြ”
ညီမလေးစကားသံများကို မိုးသံလသေံများနဲ့ ကနွောြ ကြားလိုကြ မကြားလိုကပြဲ။ ကနွော့လြကကြို ညီမလေးအင်ျကြီပေါကြ မို့မောကလြှတဲ့ ရငန်ှဈမှှာပေါကြို တငလြိုကပြှီး ဆုပန်ယန်လေိုကတ်ယ်။
“အားးးးး ဟင်းး”
ရငသ်ားကို ခဏအကြာ ဆုပန်ယပြှီးတော့ ညီမလေးထမီကို အောကကြို ဖြခလွေိုကပြှီး ကနွော့ပြုဆိုးခါးပုံစကိုပါ တဈခါထဲ ဖြခလွေိုကတ်ယ်။ “အိုး” ဆိုပြီး ပေါငကြှားက ပငတ်ီပန်းရောငလြေးကို ညီမလေး လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ယှကပြှီး ကာထားတယ်။
ညီမလေးမကြန်ှာလေးက ရှကန်လေို့ ထငပြါရဲ့ ပန်းရောင် လှှမ်းနတယ်ေ။ ညီမလေး လကန်ှဈဖကကြို ကနွော့လြကန်ဲ့ ကိုငပြှီး ဖယလြိုကတ်ယ်။
“လှလိုကတ်ာ ညီမလေးရယ်”
လို့ စောကဖြုတဖြောင်းဖောင်းလေး နရောကို ကြည့်ပြှီး ပြောလိုကတ်ဲ့အခါ
“အိုး ကိုကိုရယ် နားရှကစြရာကြယ်၊ ညီမလေးကို အဲလို ပြောရလား”
ဆိုပြီး မကြန်ှာလေး တဈဖကကြို လှည့ထြားတယ်။ တုန့ဆြိုင်းမနတေော့ပဲ ပငတ်ီကို ညီမလေး ခွထေောကအြောကထြိ ဆှဲခပြှီး ခွထေောကတ်ဈဖကမြကာ ခွှတလြိုကတ်ယ်။ ညီမလေး စောကဖြုတလြေး လှခကြဗြွာ။ အမှေးကြှတဆြေး သုံးထားတာထငတ်ယ် ပြောငရြှင်းနတောပဲ။
ကို့ညီမလေး စောကဖြုတရြှေ့မှာ ကနွော့လြီးတံကြီးက ထပေါကတ်ော့မယ့ြ မှှဟေောကကြှီးလို တရှူးရှူး တရှဲရှဲ ဖြစ်နပြေီး အကြောတွေ ထောငထြနတယ်ေ။ ညီမလေး ကြောလေးကို ဇရပပြကြြ အုတတ်ံတိုင်းမှာ ကပလြိုကပြှီး ညီမလေး ခွတဖေကကြို ပြေ့မကာ ကနွော့ခြါးမှာ ခွိတထြားလိုကတ်ယ်။ လီးတံကြီးကို ဆုပကြိုငပြှီး ညီမလေး စောကဖြုတန်ှုတခြမ်းဝမှာ တေ့ပြီး သှင်းလိုကတ်ယ်။
“အားး ကြှတ် ကြှတ်”
ညီမလေး စုပင်ှီးတွားနတယ်ေ။ ကနွော့လြီးက ကြပကြှပသ်ိပသ်ိပန်ဲ့ပဲ ညီမလေးရဲ့ နူးညံ့အိစကတ်ဲ့ စောကခြေါင်းထဲကို သုံးပုံပုံ တဈပုံလောကြ ဝငရြောကသ်ှားခဲ့တယ်။ အပျိုစောကဖြုတဆြိုတော့ ကြပထြုပန်တောပဲ။
ညီမလေး မကြန်ှာလေးကို ကနွောလြကန်ဲ့ ဆှဲလှည့လြိုကပြှီး နှုတခြမ်းလေးကို စုပန်မ်းကာ မဝငသ်ေးတဲ့ လီးတံကို ဆောင့လြိုးသှင်းလိုကတ်ယ်။
“ဇွိ ပြှတ် ဒုတ် အင့ျ”
ညီမလေး သားအိမထြောကမြိသှားလို့ စုပန်မ်းနရောက ခွာသှားပြီး တီးတိုးလေး ငှီးတွားနတယ်ေ။
“အားး ကြှတ် ကြှတ်”
ညီမလေး အပျိုမှေးတော့ မရှိတော့ပါ။ ညီမလေး စောကဖြုတကြို လကန်ဲ့ ကလိလိုကလြို့ အမှေးမရှိတာ ထငပြါရဲ့။ စိတထြဲကပြောပြီး တမိထဲဝမ်းက ဆင်းသကလြာခဲ့တဲ့ ညီမအရင်း စောကဖြုတကြို ဆောင့လြိုးနလေိုကတ်ယ်။
“စွိ ပြတ် ပလောကျ ဖတ်”
“အားးးးးး အီးးးးးးး ကြှတဈြ ရှီးးးးးး အားးးးးး”
“ဝေါ ဒလိန်း ဂြိမ်း ဝေါ”
မိုးတွကေ သဲသဲမဲမဲ ရှာခနွသလေို ကနွောတ်ို့ မောငန်ှမရဲ့ လိုးဆောသ်ံ အသားချင်ြး ရိုကခြတသ်ံတို့က မိုးသံလသေံနဲ့အပျိုင် ထွကပြေါလြို့နတေော့တယ်။ မိုးတွရှောနတေော့ ကား ဆိုငကြယတ်ို့က အသှားအလာမရှိ။ ဇရပပြကြလြေးထဲမှာ မောငန်ှမနှစ်ယောကကြတော့ ခစွတ်ိုကပြှဲလေးကို ဆငန်ှှဲနကြတေယ်။
ကနွော့ြ ဆောင့လြိုးခကြမြွားကို ညီမလေးက နှုတခြမ်းလေးကိုကပြှီး တီးတိုးလေး ငှီးတွားကာ ကနွော့ကြို ဖကထြားတယ်။ ကနွောစြိတကြူးနဲ့ လိုးခဲ့ရ ဂွင်းမှန်းထုခဲ့ရတဲ့ ညီမလေးကို အခုလို အပြငမြှာ လကတ်ှေ့လိုးနရတေော့ ဖီးတွတကေကြာ ပြီးချင်လြာတယ်။ ခဏအကြာမှာ ညီမလေးကိုယလြေး တဇတဇြတ် တုနခြါပြီး ပြီးဆုံးခွင်းကို ရောကသ်ှားတယ်။ ညီမလေးနဲ့ မတိမ်းမယိမ်းပဲ ကနွော့သ်ုတရြညမြွားကို ဖြောခနဲ ဖြောခနဲ ညီမလေးစောကဖြုတထြဲကို ပန်းထုတလြိုကတ်ယ်။
ကနွောတ်ို့ မောငန်ှမ တဈယောကကြို တဈယောကြ ဖကထြားလိုကကြှတယ်။ သုံးမိနဈလောကြ ဖကထြားလို့ပြီးတော့
“ဖယ်ဦးလေ ကိုကို”
ဆိုပြီး ညီမလေးကပြောတော့ ကနွောြ ဖကထြားရာက လှှတလြိုကတ်ယ်။ ပလှတခြနဲ ညီမလေးစောကဖြုတထြဲက ကနွော့လြီးကို ဆှဲထုတလြိုကတ်ယ်။ ညီမလေး ပငတ်ီနဲ့ ထမီကို ဝတလြိုကတ်ယ်။ ခွထေောကအြောကမြှာ ပုံကနွတေဲ့ ပုဆိုးကို ကနွောြ ကောကဝြတလြိုကတ်ယ်။
“ဟင့ျ ဟင့ျ အီးး ဟီးး ရှှတ်”
ဆောင့ကြှောင့လြေးထိုငပြှီး ညီမလေး တသိမ့သ်ိမ့ြ ရှိုကင်ိုနတယ်ေ။ ကနွောြ ညီမလေးရှေ့မှာ ထိုငခြလွိုကပြှီး ပခုံးလေးကိုကိုငကြာ
“မငိုပါနဲ့ ညီမလေးရယ်၊ ကိုကို တောင်းပနပြါတယ်။ ကိုကို့ အမှားအတွကြ တာဝနယ်ူမယန်ောြ၊ ညီမလေး မငိုနဲ့တော့နောြ။ ညီမလေးကို ကိုကို အရငကြတည်းက ခစွန်မေိတာ”
လို့ ကနွောြ ပြောလိုကတ်ယ်။
“ဟင့ြ ဟင့ြ အခုမှ လာမချော့နဲ့၊ ညီမလေးဆီက အခစွကြို ဟိုလိုကြီး လုပပြှီး ယူတယ်”
လို့ ညီမလေးက ပြောတယ်။ ညီမလေး အငိုတိတသ်ှားပြီး
“ညီမလေးတို့က မောငန်ှမတွဟောကို၊ ခစွသ်ူလို ခစွလြို့ရလို့လား”
မကြလြုံးလေးဝိုင်းပြီး ကနွော့ကြို မေးတယ်။
“ရတာပေါ့ ညီမလေးရဲ့၊ ပတဝြန်းကငွန်ဲ့ အဖမသေိအောင် နကြတောပေါ့”
“ကိုကိုက ညီမလေးကို တကယခြစွတ်ာ ဟုတလြို့လား၊ ယုံပါဘူး လူဆိုးကြီး”
ဆိုပြီး နှုတခြမ်းလေးစူပြီး ပြောတယ်။
“ညီမလေးကို ကိုကိုက တကယခြစွတ်ာ၊ ကိုကို့ရဲ့ဇနီး မိန်းမအဖြစ် တဈသကလြုံး ခစွသ်ှားမယဆြိုတာ ယုံပါ”
လို့ ပြောပြီး
“ရှှတ် ရှှတ်”
ညီမလေး ပါးပြငလြေးနှစ်ဖကကြို ကနွောန်မ်းလိုကတ်ယ်။ ညီမလေးကလည်း ကနွော့ပြါးကို နမ်းတယ်။ ကနွောတ်ို့ မောငန်ှမရဲ့ ရငခြုနသ်ံ စည်းခကြမြွားက မိုးသံနဲ့ အပျိုငပြေါ့ဗွာ။ အတောကြှာတော့ မိုးတိတသ်ှားတယ်။ မိုးတိတတ်ော့ ကနွောန်ဲ့ ညီမလေး အိမပြှနခြဲ့ကြတယ်။
အပြနလြမ်းမှာ ညီမလေးက ကနွော့ခြါးကို အလာတုန်းကထကြ ပိုပြီး တင်းနအေောင် ဖကထြားတယ်။ ဆိုငကြယမြောင်းနရောက ကနွော့လြကတ်ဈဖကကြို လှှတပြှီး ညီမလေး လကလြေးကို ကိုငပြှီး မောင်းလာခဲ့တယ်။
——————————————
ကိုကိုခစွတ်ဲ့ ညီမလေး (၂)။ [ဇာတသ်ိမ်းပိုင်း]
ကနွောတ်ို့မောငန်ှမ ရငခြုနကြှညန်ူးမှုကိုယစြီနဲ့ အိမကြို ရောကလြာကြတယ်။ ကနွောတ်ို့ အိမရြောကတ်ော့ ည ၈ နာရီ ထိုးပြီ။
“အဖေ အိပတ်ော့မယ်”
လို့ ပြောပြီး အောကထြပကြ အခန်းထဲကို အဖေ ဝငသ်ှားတယ်။ အဖကေ ခွထေောကြ သိပမြကောင်းတာကြောင့ြ အိမအြောကကြ အခန်းမှာပဲ အိပတ်ယ်။ ရစေို အဝတအြစားများလဲဖို့ ကနွောတ်ို့ အိမပြေါကြို တကခြဲ့ကြတယ်။ အဝတအြစားလဲဖို့ ညီမလေး အခန်းထဲ ဝငသ်ှားတယ်။ ကနွောကြ ခေါင်းရင်းခန်းမှာ အိပတ်ာ။
အဝတအြစားလဲလို့ပြီးတော့ ကနွောြ ညီမလေးအခန်းထဲ ဝငလြာခဲ့လိုကတ်ယ်။ ညီမလေးက သဘကန်ဲ့ ရစေိုနတေဲ့ ဆံပငတ်ှကေို သုတန်တေော့ ညီမလေး လကထြဲက သဘကကြို ယူလိုကပြှီး ဆံပငတ်ှကေို ယုယကြငန်ာစွာနဲ့ ကနွောြ သုတပြေးနလေိုကတ်ယ်။
“ရပြီ ကိုကို ကြေးဇူးပါ”
လို့ ညီမလေးက ကနွော့ကြို ခစွစြရာ ဟနပြနလြေးနဲ့ ပြောတယ်။ အူယားသှားပြီး ညီမလေး ပါးပြငလြေးကို တရှှတရြှှတန်ဲ့ နမ်းလိုကတ်ယ်။
“ကိုကို သိပကြဲမနနေဲ့နောြ၊ အဖေ အောကမြှာရှိတယ်”
“အဖကေ အခုလောကဆြို အိပပြှီ ညီမလေးရဲ့”
“ဟှန်း ပြောလိုကခြငွဘြူး”
ဆိုပြီး မိန်းမဝတ် တီရှပအြပြလေးကို ညီမလေးဝတကြာ ထမီရငလြွားကို အောကဆြှဲခပြှီး ဝတလြိုကတ်ယ်။
“အိမရြှေ့မှာ သှားထိုငရြအောင်”
လို့ ပြောပြီး ညီမလေးလကကြိုဆှဲကာ အိမရြှေ့ကို ခေါလြာခဲ့တယ်။ သငဖြှူးဖြာပေါမြှာ ကနွောတ်ို့ ထိုငလြိုကကြှတယ်။ ညီမလေး ပခုံးလေးကို ကနွောဖြကလြိုကတ်ယ်။ ညီမလေးက ကနွော့ရြငခြှငထြဲမှာ မကြန်ှာလေး အပထြားတယ်။ ဆံပငတ်ှကေို လကန်ဲ့ဖယလြိုကပြှီး ညီမလေးရဲ့ ဂုတသ်ားဝင်းဝင်းလေးကို နမ်းကာ
“ကိုကိုခစွတ်ဲ့ ညီမလေး”
လို့ ပြောလိုကတ်ယ်။
“ခစွတ်ယ် ကိုကိုရယ်”
ညီမလေးက တီးတိုးလေး ပြောတယ်။ ကနွောတ်ို့ မောငန်ှမနှစ်ယောကြ အိမရြှေ့မှာ ခစွစြကားလေးတွေ ပြောနကြတေယ်။ ညီမလေး ကြောပြငလြေးကို ပြတန်လေိုကတ်ယ်။ ညအိပခြွိနမြို့ ညီမလေး ဘရာစီယာ မဝတထြားပါ။
“ယားတယ် ကိုကိုရာ ဘာတွလေုပမြှန်းမသိ”
လို့ ညီမလေးက တီးတိုးလေး ပြောတယ်။ ကနွော့ြ လကတ်ဖကကြ အင်ျကြီပေါကြနေ ဖြံ့ထွားစူဖြိုးလှတဲ့ ညီမလေးရဲ့ ရငန်ှဈမှှာကို ဆုပန်ယန်လေိုကတ်ယ်။
“အားးးးး ဟင်းး”
ညီမလေး တီးတိုးလေး ငှီးတွားနတယ်ေ။ ညီမလေး လကတ်ဈဖကကြို ကနွော့လြကန်ဲ့ အုပကြိုငပြှီး ကနွော့လြီးတံကြီးပေါြ တငပြေးလိုကတ်ယ်။ ညီမလေးက မကြလြေးဝိုင်းပြီး ကနွော့ကြိုကြည့်ကြာ လီးတံကြီးကို ဆုပထြားတယ်။
“ဒီလိုလေး လုပရြတယ် ညီမလေးရဲ့”
လို့ပြောပြီး ဂွင်းထုတာ သငပြေးလိုကတ်ယ်။ ညီမလေးက ကနွော့လြီးတံကြီးကို လကလြေးနဲ့ ဆုပကြိုငပြှီး ပုဆိုးပေါကြနေ ဂွင်းထုပေးနတယ်ေ။
“ဒုတခြွောင်းကြီးကနွတောပဲ ကိုကိုရယ် ခိခိ”
ညီမလေးက ပြောတယ်။ ညီမလေး မကြန်ှာလေးကို ဆှဲမော့လိုကပြှီး ကဈဆငရြိုကလြိုကတ်ယ်။
“ကိုကို ခစွတ်ော့မယန်ောြ ညီမလေး”
လို့ ပြောလိုကတ်ဲ့အခါ
“အင်း ခစွလြေ ကိုကို”
လို့ပြောတယ်။
“တံခါးမကြီး သှားပိတလြိုကြဦးမယ်”
လို့ ပြောပြီး ကနွောြ သှားပိတလြိုကတ်ယ်။ အဖကေ ညအိပပြှီဆို မနကမြှနိုးတာ။ ခါတိုင်းတော့ တံခါးမကြီးကို သိပမြပိတ်။ အခုက ကနွောန်ဲ့ ညီမလေး လိုးဆောကြှမှာမို့ စိတခြရွအောင် ဖြစ်ပါတယ်။ ညီမလေး ထိုငန်ရောနားကို လွှောကလြာပြီး ညီမလေးကို စွေ့ခနဲ ပြေ့ခွီလိုကတ်ယ်။ ညီမလေးက ကနွော့ကြို ဖကထြားတယ်။ ညီမလေးကို ပြေ့ခွီပြီး အခန်းထဲ ခေါလြာခဲ့တယ်။
အခန်းထဲရောကတ်ော့ ညီမလေးကို အိပယ်ာထကမြှာ ခပြေးပြီး ညီမလေးဘေးမှာ ထိုငလြိုကတ်ယ်။ မီးလုံးအလင်းရောငလြေးအောကမြှာ ညီမလေးက နတသ်မီးလေးတမွှ လှပချောမှေ့နတယ်ေ။ သှေးကြောစိမ်းလေးများနဲ့ ယှကဖြှာနတေဲ့ ညီမလေးရဲ့ လညတ်ိုငကြွော့လေးကို ပြှတခြနဲ စုပန်မ်းလိုကတ်ယ်။
“အိုးး အားးးးး ဟင်းး ဟင်းး”
ညီမလေးရဲ့ မိန်းမတီရှပအြပြကို အပေါကြို လှနတ်ငလြိုကတ်ဲ့အခါ ဖြံ့ထွားစူဖြိုးလှတဲ့ ညီမလေးရဲ့ အပျိုစငန်ို့နှစ်လုံးက ဖြေးခနဲ ပေါထြှကလြာတယ်။ ညနကေ ဇရပပြကြထြဲ မိုးတွတဝေေါဝေါ ရှာနခွေိနမြို့ ညီမလေးရဲ့ အတွင်းပိုင်း အလှအပလေးများကို သချောမကြည့်ရြ။ အခုက ကိုယ့်အိမ် အခန်းထဲမှာဆိုတော့ ညီမလေးရဲ့ နို့နှစ်လုံးကို ကနွောြ စိုကကြှည့န်မေိတယ်။
“ဘာလို့ကြည့်န်တောလဲကြာ ကိုကိုကလဲ”
ဆိုပြီး ညီမလေးမကြန်ှာလေး ရဲခနဲ ဖြစ်သှားပြီး ကနွော့ကြို လကသ်ီးဆုပလြေးနဲ့ မနာအောင် ထုနတယ်ေ။ ညီမလေးရဲ့ အပျိုစငန်ို့တဈလုံးကို ကနွောြ တပြှတပြှှတန်ဲ့ စို့လိုကတ်ယ်။ ထောငမြတန်တေဲ့ နို့သီးခေါင်းပန်းရောငလြေးကို လကန်ဲ့ ဖိခွလေိုကတ်ယ်။
“အင်းး အားး ဟင်းး ဟင်းး”
ခဏအကြာ စို့လို့ပြီးတော့ မစို့ရသေးတဲ့ နို့တဈလုံးကို ပြောင်းစို့လိုကတ်ယ်။ ညီမလေး တအားအားနဲ့ ဖီးတကသ်ံ တကသ်ံလေးနဲ့ ငှီးတွားနတယ်ေ။ အတနကြှာစို့လို့ ပြီးတော့ အပြငပျိုင်းညိုပမယေ့ြ အတွင်းပိုင်း ဖြူဖြေးကာ ခပြရြပလြကြရြှိတဲ့ ညီမလေး ဗိုကသ်ားလေးကို လွှာနဲ့ယကလြိုကတ်ယ်။
“အားးးးး ကိုကိုရယ် ညီမလေး မနတတေဘြူးကြာ အဟင့ြ ဟင့ြ”
ဆိုပြီး ဖီးတကသ်ံလေးနဲ့ ရှိုကသ်ံလေးစွကကြာ ပြောတယ်။ ထမီအထကဆြငစြကိုဖြပြေီး ညီမလေးခါးအောကကြို ကနွောြ လကလြွှိုသှင်းကာ မလိုကပြှီး ထမီကို ခွှတလြိုကတ်ယ်။ ညပိုင်းမို့ ပငတ်ီမဝတထြားတော့ မုန့စြိမ်းပေါင်းလို မောကတ်ကပြှီး ဖောင်းမို့နတေဲ့ ညီမလေး စောကဖြုတကြ ဘှားခနဲ ပေါထြှကလြာတယ်။ သှယလြတွဲ့ ညီမလေးပေါငခြှဆုံဆီ ကနွောြ မကြန်ှာအပလြိုကတ်ဲ့အခါ
“ကိုကို မလုပန်ဲ့”
ဆိုပြီး ညီမလေးက တားတယ်။ ညီမလေးစကားကို မကြားဟနဆြောငပြှီး စောကဖြုတအြကြဲကြောင်းတလွှောကြ လွှာနဲ့ ယကလြိုကတ်ယ်။
“အားးးးးးး အီးးးးးးး ဟီးးဟီးး ကိုကို ဟင့ျ”
ညီမလေး ငိုသံလေး ထွကလြာပြီး ကနွော့ခြေါင်းကို ဆုပကြိုငထြားတယ်။ ညီမလေးရဲ့ ကာမရှေ့ပြေး စောကရြညကြှညလြေးတွကေ စိမ့ထြှကန်တယ်ေ။ ပဲစေ့ခန့ရြှိ ညီမလေးရဲ့ ရသာဖူး စောကစြိပြူးပြူးလေးကို လွှာနဲ့ထိုးကလောပြှီး ပါးစပထြည့ကြာ ဖူးခနဲ ဆှဲစုပလြိုကတ်ယ်။
“အားးးးးးးး ရှီးးးးးးး”
ညီမလေး ဖငကြှီးကြှပြီး ငှီးတွားနတယ်ေ။ တမိထဲဝမ်းက ဆင်းသကလြာတဲ့ ညီမလေး စောကဖြုတကြို စတနော ရစေီးကမ်းပျိုရုံမက ကမ်းပါးပါ ကြိုးမတတ် ပြလပ် ပြလပန်ဲ့ ယကပြေးနလေိုကတ်ယ်။
“အားးးးးး ကြှတဈြ ရှီးး အိုးး အီးးးးးး”
ညီမလေး ငှီးတွားသံလေးများက တဖြေးဖြေး စိပလြာပြီး ကနွော့ခြေါင်းကို ကစွန်အေောင် ကိုငထြားတယ်။
“အားးးးးးးးးးးးးး ဟင်းးးးးးး”
မနတ်င်းမနခြသွံလေးနဲ့ ညီမလေး ခါးလေးကော့တကသ်ှားတယ်။ ညီမလေးရဲ့ စောကရြညမြွားကို ကနွောြ ဂွတခြနဲ မှိုခလွိုကတ်ယ်။ ကနွောထြပြီး ပုဆိုးခွှတလြိုကတ်ယ်။ ညီမလေး လကကြိုဆှဲပြီး ထိုငစြလေိုကတ်ယ်။ ညီမလေးမကြန်ှာရှေ့ကို လီးကြီးငေါ့ပေးပြီး
“ကိုကို့ကိုလည်း လုပပြေးဦးလေ”
လို့ ပြောလိုကတ်ယ်။ ကနွော့လြီးတံကြီးကို ညီမလေးက လကလြေးနဲ့ ဆုပကြိုငလြိုကပြှီး
“ဘယလြိုလုပပြေးရမှာလဲ ကိုကို၊ ပြောပြလလေို့”
ညီမလေးက ပြောတယ်။
“ခုနကလို ဂွင်းထုပြီး ပါးစပထြဲ ထည့စြုပပြေးလေ ညီမလေး”
လို့ ပြောလိုကတ်ဲ့အခါ
“ဟုတ် ကိုကို”
ဆိုပြီး ဂွင်းထုပေးနတယ်ေ။ လဥနှစ်လုံးကို ညီမလေးက လကဝြါးထဲ ထည့လြှိမ့ပြှီး
“ပြော့စိစိလေးနဲ့ ကိုငလြို့ကောင်းလိုကတ်ာ”
လို့ ပြောပြီး နှုတခြမ်းလေးနှစ်လှှာကို ဖြင့ဟြလိုကတ်ယ်။ ကနွော့လြီးတံကြီးကို ညီမလေးပါးစပထြဲ ထည့ပြှီး ခေါင်းလေး ရှေ့တိုးနောကင်ငလြုပကြာ လီးစုပပြေးနတယ်ေ။
“အားးးးးး ရှီးး ကြှတဈြ”
“ကောင်းလိုကတ်ာ ညီမလေးရာ”
ညီမလေးဆံပငတ်ှကေို ဖြဖြလေး ဆှဲစုပထြားလိုကတ်ယ်။ ညီမလေးက သိပသ်ငပြှစရာမလို ပြောတာနဲ့ သဘောပေါကလြှယတ်ယ်။ ကနွော့လြီးတံကြီးကို ရခေဲချောင်း စုပသ်လို တပြှတပြှှတန်ဲ့ စုပပြေးနတယ်ေ။ ညီမအရင်းက လီးစုပပြေးနတေော့ အရှငလြတလြတကြနေ နတပြှညရြောကသ်ှားသလိုပါပဲဗွာ။ ကောင်းခကြကြတော့ စာတောင် ဘယလြိုဖြဲ့ပြရမယ် မသိဘူး။ ညီမလေးကို မလိုးရပဲနဲ့ ပြီးသှားမှာစိုးလို့
“တောပြှီ ညီမလေး”
လို့ ပြောပြီး ကနွော့လြီးတံကြီးကို ဆှဲထုတလြိုကတ်ယ်။ ညီမလေး သရမွေားနဲ့ ကနွော့လြီးတံကြီးက ရှှဲစိုပြီး တောငမြတကြာ လီးကြောတွတေောင် ထောငထြနတယ်ေ။ ညီမလေးကို ပကလြကအြိပခြိုင်းလိုကပြှီး ပေါငကြှားမှာ ဒူးထောကထြိုငလြိုကတ်ယ်။
“ကိုကို ဖြေးဖြေးလုပန်ောြ၊ ညနကေ ကိုကိုလုပတ်ာ ညီမလေး အထဲက စပန်တယ်ေ”
လို့ ညီမလေးက ပြောတယ်။
“အင်းပါ ညီမလေးရဲ့”
ကနွောြ လီးကြီးကို ဆုပကြိုငကြာ ညီမလေး စောကဖြုတဝြမှာ တေ့ပြီး ဖိသှင်းလိုကတ်ယ်။ ညီမလေး စောကရြညမြွား စိုရှှဲနပြေီး လီးမှာလည်း ညီမလေးသရမွေား ရှှဲနတေော့ ချောချောခွူခွူပဲ စောကခြေါင်းထဲကို လီးတံကြီး ဝငရြောကသ်ှားခဲ့တယ်။
“အားးးးးးး ကြှတဈြ”
ညီမလေး တီရှပအြပြကို အထကကြို ပင့တ်ငပြှီး နို့နှစ်လုံးကိုဆုပန်ယကြာ ပုံမှနလြေး အသှင်းအထုတ် လုပန်လေိုကတ်ယ်။
“စွိ စွပ် ပလောကျ ဖတ်”
“အားးးးးးး အီးးးးးး ဟားး အားးးးးးး”
ဖငကြှီးကြှပြီး ညီမလေး တီးတိုးလေး ငှီးတွားနတယ်ေ။ အခကြသ်ုံးဆယကြွောလြောကရြောကတ်ော့
“ကိုကို ဆောင့လြုပတ်ော့မယန်ောြ ညီမလေး ရလား”
လို့ ခွင့တ်ောင်းလိုကတ်ော့
“အင်း ရတယ် ကိုကို”
ဆိုပြီး ညီမလေး ကပြောတယ်။ ညီမလေး စောကဖြုတထြဲ လဥပါ ကြှံဝငမြတတ် ဆောင့လြိုးနလေိုကတ်ယ်။
“ဇွိ ပြှတ် စွပ် ပလောကျ ဖတ်”
“အားးးးးးး ရှီးးးးးး အိုးး အားးးးးးး”
“ပြတ် ဖြတ် ဖတ်”
“အားးးးး အီးးးးးးးးးးး”
ကနွောြ့ ဒဈကားကားကြီးက ညီမလေးရဲ့ စောကခြေါင်းအတွင်းသားလေးတွကေို အဝငအြထွကြ ပြတဆြှဲသှားတိုင်း ဖီးတကသ်ံလေးနဲ့ ညီမလေး ငှီးတွားနတော နားဝငခြွိုခကြဗြွာ။ ညီမလေးက မလုပတ်တ် လုပတ်တန်ဲ့ ကနွော့ြ ဆောင့လြိုးခကြမြွားအတိုင်း စောကဖြုတကြို ပင့ပြင့တ်ငပြေးနတယ်ေ။ ညီမလေးရဲ့ ငှီးတွားသံလေးများက ဂီတသံစဉလြေး တဈပုဒကြို ဖောကြွူးနသလေို ဖြစ်နတေော့တယ်။
၇ မိနဈလောကရြောကတ်ော့ ကနွောန်ဲ့ ညီမလေး ပျိုငတ်ူလိုပဲ ပြီးဆုံးခွင်း ကာမအထွတအြထိတကြို ရောကသ်ှားခဲ့ကြတယ်။ ကနွောတ်ို့ အိပယ်ာထကမြှာ နားနလေိုကကြှတယ်။ ကနွော့ြ လကတ်ဈဖကကြို ညီမလေးခေါင်းအောကကြို သှင်းလိုကပြှီး ခေါင်းအုံးခိုင်းလိုကတ်ယ်။ ညီမလေးက ကနွော့လြကမြောင်းပေါြ ခေါင်းလေးအုံးထားတယ်။
“မန်တလေးမှာ သှားမလုပန်ဲ့တော့နောြ ညီမလေး၊ ကိုကိုနဲ့ ဒီမှာအတူတူနေ”
လို့ ပြောလိုကတ်ဲ့အခါ
“ပြနမြသှားတော့ပါဘူး ကိုကို့ကို မခွဲနိုငဘြူး”
လို့ ညီမလေးက ပြောတယ်။ ခဏကြာတော့ ညီမလေးနို့ကို စို့လိုကတ်ယ်။
“ကိုကိုက ကလေးကနွတောပဲ နို့မပြတသ်ေးဘူး”
လို့ ညီမလေးက ပြောတယ်။ ကနွောြ နို့စို့စို့နတေုန်း ညီမလေး လကလြေးက ကနွော့လြီးကို ဆုပကြိုငပြှီး ဂွင်းထုပေးနတယ်ေ။
“ကိုကို့ဟာကြီးက လှနတ်ယ်၊ မာတောငန်တောပဲ၊ သူသိပအြားကောင်းတာပဲ”
လို့ ညီမလေးက ဂွင်းထုနရောက ကနွော့ကြို ပြောတယ်။
“ညီမလေးကို ခစွခြငွလြို့ ကိုကို့လီးကြီးက မာတောငန်တောပေါ့”
“ကိုကိုကလဲကြယ် ယုတပြတတ်ယ်”
လို့ ညီမလေးက နှုတခြမ်းလေးစူပြီး ပြောတယ်။ ညီမလေးအင်ျကြီကို ကနွောြ ခွှတလြိုကတ်ယ်။ ညီမလေးကလည်း အားကမွခံ ကနွော့အြင်ျကြီကို ခွှတလြိုကတ်ယ်။
“ညီမလေး လေးဘကကြုန်းပေး နောကကြ လုပခြငွလြို့”
ကနွောပြှောတော့ ကနွော့အြလိုကြ တဖကလြှည့ပြှီး လကထြောကကြာ ကုန်းပေးထားတယ်။ ညီမလေးနောကမြှာ မုဆိုးဒူးထောကထြိုငခြလွိုကပြှီး ဖငလြုံးကြီးနှစ်လုံးကြားက ညီမလေးရဲ့ စောကဖြုတပြှူပြူလေးကို ကုန်းယကလြိုကတ်ယ်။
“အားးးးးးး အီးးးးးးးးးး”
ခဏအကြာ ယကလြို့ပြီးတော့ ယကရြာက တောလြိုကပြှီး ညီမလေးခါးလေးကို လကန်ဲ့ ဖိခလွိုကတ်ယ်။ ကားစွင့တ်ဲ့ ညီမလေးရဲ့ အိုးကြီးက အပေါထြောငတ်ကသ်ှားတယ်။
“ညီမလေး အိုးကြီးက အယန်တောပဲ၊ ကိုကို လိုးတော့မယ်”
“အိုး ကိုကိုရယ်၊ ကို့ညီမလေးကို အဲလိုပြောရလား အဟင့ျ”
ဆိုပြီး ခရာတာတာလေး ညီမလေးက လှည့ပြှောတယ်။ ကနွော့မြကြစြိထဲမှာ ဆကဆြီမောဒြယတ်ှထကေကြို ညီမလေးက ပိုပြီးဆှဲဆောငမြှု ရှိတယလြို့ ထငမြိတယ်။ ညီမလေး မကြန်ှာလေးကို ကိုငပြှီး ခုနက ညီမလေးစောကဖြုတကြို ယကထြားတဲ့ ပါးစပန်ဲ့ နှုတခြမ်းလေးကို တေ့ပြီး ကဈဆငရြိုကလြိုကတ်ယ်။
“ပြှတဈြ”
လီးတံကြီးကို လကကြဆုပကြိုငကြာ ဖငလြုံးနှစ်လုံးကြားက ရှှဲစိုပြောငလြကန်တေဲ့ ညီမလေး စောကဖြုတပြှူပြူလေး အဝမှာ တေ့ပြီး သှင်းလိုကသ်ည်။
“ဇွိ ပြှတ် ဖတ်”
“အိုးး အားးးးးးး”
ညီမလေးရဲ့ သေးကဉွတ်ဲ့ ထွာဆိုငခြါးလေးကို လကန်ဲ့ အုပကြိုငပြှီး ဆောင့လြိုးနလေိုကတ်ယ်။
“ဖလှှတ် စွိ ဖြလဈ ဖတ်”
“အားးးးးးးးး အီးးးးးးးး အားးးးးး”
ညီမလေး ဖငကြှီးရမ်းပြီး ငှီးတွားနတယ်ေ။ ညီမလေး ဖငလြုံးကြီး ခွကဝြငတ်ဲ့အထိ တဖုံးဖုံး တဖတဖြတန်ဲ့ ညီမလေးစောကဖြုတကြို ဆောင့လြိုးနတော အသားချင်ြး ရိုကခြတသ်ံ စောကဖြုတထြဲ လီးဝငထြှကသ်ံများက မှိုငမြှိုငဆြိုငဆြိုင် ပေါထြှကလြို့နတေော့တယ်။ အခကြြ ၆၀ ကြောလြောကြ ရောကတ်ော့
“အားးးးးးးးးးးးးးးးးးး”
ငှီးတွားပြီး ငါးရံ့ပြာလူးသလို ထိုးထိုးထွန့ထြှန့ဖြစ်ကာ ညီမလေးကိုယလြေး ဇတခြနဲ ဇတခြနဲ တုနခြါပြီး ပြီးဆုံးခွင်းကို ရောကသ်ှားတယ်။ ဒီအခွီမှာတော့ ကနွောြ မပြီးသေးပါ။ ကားစွင့တ်ဲ့ ညီမလေးရဲ့ ဖငသ်ားစိုင် အိအိကြီးတွကေို ဆုပကြိုငဖြစ်ညှဈပြီး တဈခကြခြငွြး ပုံမှနလြေး လိုးနလေိုကတ်ယ်။
၂ မိနဈလောကြ ရောကတ်ော့ ညီမလေး တအားအား တအီးအီးနဲ့ ငှီးတွားနတယ်ေ။ ကနွောလြည်း ပြီးချင်လြာလို့ အရှိနမြှှင့တ်ငပြှီး ညီမလေး စောကဖြုတထြဲက မီးပြင့ထြှကမြတတ် မနားတမ်း ဒလစပ် ဇယဆြတသ်လို ဆောင့လြိုးနလေိုကတ်ယ်။
“ဖလှှတ် ဇွိ ပြှတ် ဖတ်”
“အားးးးးးး ဟားး အီးး အိုးး အားးးးးးးး”
ခဏကြာတော့ ကနွော့သ်ုတရြညမြွားကို ညီမလေး သားအိမန်ံရံများဆီ ဒလဟော ပန်းထုတလြိုကတ်ယ်။ ကနွောန်ဲ့ မတိမ်းမယိမ်းပဲ ညီမလေး တဈကိုယလြုံး တုနခြါပြီး နောကတ်ဈကြိမ် ပြီးဆုံးခွင်းကို ထပရြောကသ်ှားခဲ့တယ်။ ကနွောန်ဲ့ ညီမလေး တဈယောကကြို တဈယောကြ ဖကထြားလိုကကြှတယ်။
“ဘယတ်ော့မှ မခွဲဘူးနောြ ညီမလေး”
“ဘယတ်ော့မှ မခွဲဘူး ကိုကို”
“ကိုကိုခစွတ်ဲ့ ညီမလေး”
“တူတူပဲ ညီမလေးလည်း ကိုကို့ကို ခစွတ်ယ်”
ပြီးပါပြီ။