အောစာအုပ်

ကျွန်တော့်အတွက်လား သူ့အတွက်လား

(အခစွတ်ကျကသိုလ် မှကြှန်းညို ဖိုရမတ်ှင် ရေးသားတငဆြကသ်ည်)

ယခုဇာတလြမ်းသည် Femdom ဇာတလြမ်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ပြင် Piss, Scat, Spit များကို အဓိက ဦးစားပေးထားသညမြို့ ဖတဖြို့အဆငမြပြသေူများ ကြောသ်ှားပေးပါ။

🏵️အပိုင်း (၁)🏵️

“ပန်းအသဈတွမွေားစွာ ရှိနပေါသောလြည်း ပန်းဟောင်းကိုသာ တမ်းတမ်းတတနဲ့ တပမြကလြိုချင်မြိပါလတေော့ ထိုအရာဟာ ကြှနတ်ော့အြတွကြ ဝဋကြှှေးလဘေဲလား”

တည်းခိုခန်းကပေးတဲ့ တဘကကြို ခါးမှာပတ်၍ သူမရချိုးခန်းထဲမှ ထွကလြာပါတယ်။ သူမရဲ့အလှကို ကုတငပြေါမြှာထိုငရြင်း ကြှနတ်ောြ ခံစားနမေိပါတယ်။ ခံစားနတယေဆြိုတာမှာ နှမွောခွင်းများလည်း ပါတာပေါ့။

သူမနဲ့ကြှနတ်ောြ တဈလကိုတဈခါ လကုနရြကတ်ိုင်းမှာ အခုလို တည်းခိုခန်းတဈခုခုမှာ တွေ့ဖြစ်ကြတယ်။ သူမက ကြှနဝြောာြ တောင်းဆိုတာကို ပေးတယ်။ ကြှနတ်ောကြ သူမတောင်းတဲ့ ပိုကဆြံကို ပေးရတယ်။ တခါတခါတွေးမိတယ် ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကကြှားမှာ အရငလြို အခစွဆြိုတာရော ရှိနသေေးရဲ့လား။ ကြှနတ်ောကြတော့ သူမကို ခစွန်ဆေဲပါ။ သူမဘကကြ မညသ်ို့ရှိမညကြိုတော့ ကြှနတ်ောြ မသိနိုငပြါ။

သူမ ကုတငပြေါတ်ကပြှီး လှဲနလေိုကသ်ည်။ ကြှနဝြောာလြည်း တနဖြိုးရှိတဲ့အခွိနကြို အကြိုးရှိလအေောင် သူမ ‌ခွထေောကန်ားမှာ နရောယူ၍ သူမရဲ့ ‌ခွဖမေိုးကို စတငန်မ်းလိုကပြါသည်။ သူမ‌ရဲ့ ‌ခွခွေောင်းများကို ရခေဲချောင်းကိုယကသ်လို အရသာခံ၍ ယကလြိုကပြါသည်။ သူမကတော့ ကြှနတ်ော့ကြို အာရုံသိပမြရှိလှပါ။ ကြှနတ်ော့ဖြုန်းထဲတွင် ထည့လြာသော Channel Myanmar မှ ဇာတလြမ်းများကိုသာ ကြည့်န်ပေါသည်။

ခွခွေောင်းများကို အားရအောငယ်ကပြှီး၊ စုပပြှီးခွိနမြှာ ကြှနတ်ော့ရြဲ့မကြန်ှာကို သူမပေါငကြှားသို့ ပို့လိုကပြါသည်။ ပြီးနောကြ သူမရဲ့အဖုတမြဲမဲကို ကြှနတ်ောြ လွှာစွမ်းပြလိုကပြါသည်။ ကြှနတ်ောြ တောတ်ောမြောသှားသလို သူမလည်း အရညမြွားရှှဲလာပါသည်။ သူမလကထြဲမှ ဖုန်းကိုလည်း ဘေးခထွားလိုကပြှီ ဖြစ်ပါသည်။ သူမရဲ့အဖုတမြှထွကသ်ော အရညပြစွမြွားကို သောကသ်ုံးလိုကရြသဖြင့ြ ကြှနတ်ော့စြိတမြွား ပိုမိုထကြှလာပါသည်။ ထို့ကြောင့ြ အရညပြစွမြွားကို ထပမြံသောကသ်ုံးခွင့ရြရန် သူမအဖုတကြို အစွမ်းကုန် စုပ်၊ ယကလြုပြ‌လိုကပြါသည်။

“Phone Ringtone မှညသ်ံ”

သူမဖုန်းက ဖုန်းလာနသဖြေင့ြ သူမကိုငလြိုကပြါသည်။

“ဟဲလို”

“——-”

“ဖကြေီးအိမမြှာလေ၊ ခဏနေ ပြနလြာခဲ့မယ်”

“——–”

“အင်း အင်း လာပြီ လာပြီ”

“ဟဲ့ တောပြှီ ကိုကြောြဦး ခေါန်ပြေီ၊ ငါပြနတ်ော့မယ်”

“နပေါဦးဟာ၊ အခုမှရောကတ်ာ ၁၀ မိနဈလောကပြဲ ရှိသေးတာ”

ကြှနတ်ောကြသာ နပေါဦး ပြောနပမေယေ့ြ သူမကတော့ ကားပေးထားတဲ့ သူမရဲ့ပေါငကြို စိ၍ လှဲနရောမှ ထထိုငလြိုကပြါသည်။ ကြှနတ်ောလြည်း သူမနားကပ်၍ အခွိနလြေးများ ထပရြဦးမလား ပြောကြည့်ြ ကြိုးစားကြည့်ပြါသေးသည်။ သို့သောလြည်း အခညွြးနှီးပင်။

“တောပြှီဟာ–”

ကုတငပြေါမြှဆင်း၍ ရချိုးခန်းသို့ သူမဝငလြိုကပြါသည်။ ကြှနတ်ောလြည်း နောကကြလိုကြ၍

“ဒါဆိုလည်း ငါ့ကို သေးတိုကျဦးလဟော”

“ငါ သေးမပေါကခြငွသ်ေးဘူး”

“လုပပြါဟာ နငကြ ငါ့သခငမြလေးဘဲဟာကို။ ငါနင့သ်ေးကို အရမ်းသောကခြငွလြို့ပါ။ လုပပြါနောြ။ ဒါပြီးရင် ပြနဟြာ ငါဘာမှဆကမြလုပဘြူး နောြ နောြ”

သူမ လကခြံလိုကပြါသည်။

“ဒါဆို ဘယလြိုနရမှောလဲ”

ကြှနတ်ောလြည်း ရချိုးခန်းနဲ့အိမသ်ာ တွဲနသေော နရောတွင် ပကလြကလြှန်၍ လှဲနပေေးလိုကပြါသည်။

“နင် ငါ့မကြန်ှာပေါခြှလေ”

သူမ ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာပေါသ်ို့ ခွလိုကပြါသည်။ ပြီးနောကြ ကြှနတ်ောကြ ထိုငဖြို့ပြောသဖြင့ြ သူမ ထိုငခြသွည်။ ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာ တည့တ်ည့တ်ှင် သူမရဲ့ အဖုတလြေးက နရောယူထားလိုကပြှီ ဖြစ်သည်။ ကြှနတ်ော့ပြါးစပကြို ကယွကြယွဟြပြီး သူမရဲ့သေးကို စောင့မြွှောန်လေိုကသ်ည်။ သို့သောြ ကြှနတ်ောထြငထြားသလို ဖြစ်မလာပါ။ ကြှနတ်ောသ်ာ ပါးစပကြယွကြယွြ ဟထားသောလြည်း သူမအဖုတမြှ သေးတဈစကပြင် ထွကမြလာပါ။ ကြှနတ်ောလြည်း ပါးစပဟြထားရုံနဲ့ မဖြစ်ခွပြေီမို့ သူမရဲ့ အဖုတလြေးအား လွှာဖြင့ြ ယကပြေးလိုကပြါသည်။ သို့တိုငအြောင် သေးများကား မထွကလြာသေးပါ။ သေးသောကခြငွသ်ူ ကြှနတ်ောရြော သေးပေါကရြခကန်သေော သူမရော မကြံတတတ်ော့အောငပြင်။

“တောပြှီဟာ ငါပြောသားဘဲ ငါမပေါကခြငွသ်ေးပါဘူးဆို”

သူမက မတတ်ပထြရပလြိုကသ်ည်။ ကြှနတ်ောလြည်း သူမကို ပြနဆြှဲ၍ ပေါကပြေးဖို့ တောင်းဆိုနမေိသည်။ သူမကထပမြံ၍ ထိုငကြှည့ပြေးသည်။ ခဏအကြာတွငတ်ော့

“အင်း ထွကတ်ော့မယ်–”

သူမရဲ့ သတိပေးစကားကြောင့ြ ကြှနတ်ော့ပြါးစပကြို ကယွကြယွဟြပြီး စောင့မြွှောန်လေိုကသ်ည်။ ဂပြနရြုပရြှငတ်ှထေဲကလို သေးတွအမွေားကြီး ထွကလြာတာမွိုး မဟုတဘြဲ အနည်းငယလြေးသာ ထွကလြာသည်။ ထိုထွကလြာသော သေးအနည်းငယလြေးကိုပင် ကြှနတ်ောသ်ညလြည်း အငမ်းမရသောကြ သုံးလိုကပြါသည်။ သူမကတော့ ထ၍ သှားပြီဖြစ်သည်။ ပြီးနောကြ သူမအဖုတလြေးအား ဆေးပေးပါရစဟေု ခွင့ပြန်၍ ကြှနတ်ော့လြကဖြှင့ြ သူမအဖုတလြေးအား ဆေးပေးလိုကသ်ည်။ ထိုသို့ဆေးပေးနရင်ေးနဲ့

“နင် အိမသ်ာမတကခြငွဘြူးလား။ ငါ နငရြဲ့အိမသ်ာအနနေဲ့ နကြညေ့ဖြူးချင်လြို့။ ငါကြည့်တ်ဲ့ ဂပြနကြားတွထေဲကလိုမွိုးလေ”

“နငမြရှံဘူးလား”

“ရှံသလို မရှံသလိုဘဲဟ၊ နငသ်ာ လုပပြေးမယဆြိုရငတ်ော့ လုပကြှည့ခြငွတ်ယ်”

သူ့မဘကကြ အဖြတဈေခုမွှ မပေးခဲ့ပါ။ ရချိုးခန်းထဲကထွကြ၍ အဝတအြစားများကို သူမပြနဝြတန်သည်ေ။ ကြှနတ်ောကြတော့ ရနည်ေးနည်းခွိုးလိုကသ်ည်။ ကြှနတ်ောြ ရချိုးခန်းထဲက ထွကလြာခွိနတ်ှငတ်ော့ သူမက အဝတအြစားအပြည့အြစုံ ဝတပြှီးနပြေီဖြစ်သည်။ ထို့နောကြ ကြှနတ်ောလြည်း အဝတအြစားများ ပြနဝြတလြိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ သူမလိုချင်သ်ော ပိုကဆြံကို ထုတပြေးလိုကပြါသည်။

“ပြနခြါနီးလေး ငါ့ပါးစပထြဲကို နင့်တံတွေး ထွေးထည့ပြေးပါလား”

ဒီတဈခါဝောာ့ သေးပေါကခြိုင်းတုန်းကလောကြ ယောကယ်ကမြခတပြါ။ ကြှနတ်ောြ ပါးစပဟြ၍ ခေါင်းမော့ပေးလိုကသ်ည်။ သူမလည်း အလိုကသ်င့ပြင် လညခြွောင်းထဲမှ တံထွေးများကို စုထုတ်၍ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ အသင့စြောင့ဆြိုင်းကာ ဟထားသော ပါးစပအြတွင်းသို့ ထွေးခပြေးသည်။ နှေးခနဲ ခံစားခကြန်ဲ့အတူ ကြှနတ်ောြ သူမကို ခစွတ်ဲ့စိတမြွားနှင့ြ သူမရဲ့ကြှန် ဖြစ်ချင်သ်ည့စြိတမြွား ဆတိုးတိုးပြား လာပါတော့သည်။

“ရော့ ညီ အခန်းသော့”

သော့အပ်၍ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကြ ကားဂိတကြို လမ်းလွှောကခြဲ့ပါသည်။ တည်းခိုခန်းက ကောငမြလေးက ကြှနတ်ောတ်ို့ကို ကြည့်န်သည်ေ။ ဘာလို့ကြည့်န်လေဲဝောာ့ ကြှနတ်ောမြသိ။ သူမစီးမည့ြ YBS ပေါြ တငပြေးပြီးနောကြ ကြှနတ်ောလြည်း သမိုင်းလမ်းဆုံရောကသ်ည့ြ YBS ကိုစီး၍ အိမသ်ို့ပြနလြာခဲ့သည်။ စိတထြဲတွင် တဈခု တေးထားလိုကသ်ည်။ နောကတ်ခေါကကြရွငတ်ော့ သူမရဲ့ အိမသ်ာအနနေဲ့ နကြညေ့ရြန် ဖြစ်သည်။

🏵️အပိုင်း (၂)🏵️

အများသူငှာတွလေိုဘဲ ကြှနတ်ောလြည်း လကုနရြကကြိုတာ တမ်းတနမေိတယ်။ လစာအတွကြ လကုနရြကကြို တမ်းတခွင်းမွိုးမဟုတဘြဲ သူမနဲ့တွေ့ရန် ရညရြှယပြှီးတော့ တမ်းတနမေိခွင်းသာဖြစ်တယ်။ လကုနရြကကြို မတမ်းတဘူးဆိုရင် သူမအိမမြှာ ငှအကြေပအြတည်း ဖြစ်နစဖေေို့တာ ကြှနတ်ောြ ဆုဝောာင်းရမလိုပင်။ သူမက ကြှနတ်ော့ဆြီကို လကုနရြကြ ကြှနတ်ော့လြစာထုတခြွိနန်ှင့ြ သူမအိမမြှာ ငှအကြေပအြတည်းဖြစ်ခွိနတ်ှငသ်ာ ဖုန်းဆကတ်တသ်ည်။ သူမဘကကြ စမဆကခြဲ့ရင် ကြှနတ်ော့ဘြကကြ စဆကခြှင့မြရှိတာမို့ အလှတမြှတမြိနတေဲ့ သူမရဲ့ဖုန်းနံပါတလြေး ကြှနတ်ော့ဖြုန်း screen တွင် ပေါလြာရနကြိုပင် ကြှနတ်ောမြွှောလြင့န်မေိပါတော့သည်။

“ဖုန်းမှညသ်ံ——”

လကဖြွားငှသေီးခွိနလြေး သူမ ဖုန်းဆကလြာသဖြင့ြ ကြှနတ်ောြ ပြောမြိသှားသည်။

“အင်း ပြော”

“ငါ လာခဲ့လို့ရပြီလား”

“အင်းသှားကြမယလြေ၊ ဒါပမယေ့ြ ဟိုတဈခါလို ၁၅ မိနဈလောကန်ဲ့တော့ မလုပန်ဲ့နောြ။ အိမကြနေ အခွိနကြှာကြာ ထွကလြို့ရအောငလြုပခြဲ့။ ဘယန်ေ့လာမှာလဲ”

“နငဘြယန်ေ့အားလဲ၊ နငအြားတဲ့နေ့ ငါလာခဲ့မယလြေ”

“အဲ့ဒါဆို အခုစနနေေ့ လာခဲ့လေ”

“စနေ တနဂန်ှေ ငါမှ ထွကဖြို့ အဆငမြပြတော၊ မနကဖြှန် နင့ရြုံးကို လာခဲ့မယလြေ”

“နငကြလည်းဟာ”

“ဟဲ့ ငါလာရမှာလား မလာရဘူးလားပြော”

သူ့အပြောတွရေဲ့လှှမ်းမိုးမှုကို မခံနိုငတ်ာမို့ လာခဲ့ဖို့ပြောလိုကသ်ည်။ ရုံးကိုလာတွေ့ရင် အားခွိနကြ သိပမြရှိတာမို့ ထုံးစံအတိုင်း ပိုကဆြံလာယူရုံသကသ်ကြ သူမကြံနသညေကြို ကြှနတ်ောသ်ိသည်။ သို့သောြ သူမကို ကြှနတ်ောြ မလှနဆြနခြဲ့ပါ။ သူမ စိတခြမွြးသာဖို့ကိုသာ လိုကလြွောလိုကမြိသည်။

ဒီနေ့ သူမရုံးကိုလာမှာမို့ ရုံးကို စောစောသှားပြီး လုပစြရာများကို ပြီးအောင် လကစြသတထြားလိုကသ်ည်။ နေ့လညစြာ ထွကစြားသလို ဘာလိုလိုလုပဖြို့ ကြှနတ်ောြ ကြံစဉထြားခဲ့သည်။ သို့သောြ အကြံအစညကြ မအောငမြှငခြဲ့ပါ။ အလုပသ်ဈများထပမြံပေါလြာ၍ အလုပစြားပြဲမှပင် ထခွင့မြရခဲ့ပါ။

“ဖုန်းမှညသ်ံ”

သူမဖုန်းခေါန်ပြေီမို့ အလုပမြအားတဲ့ကြားက ဖုန်းလကခြံပေးလိုကပြါသည်။

“ဟဲ့ ငါရောကန်ပြေီ”

“အင်း အောကမြှာ ခဏစောင့န်နေောြ၊ ဒီမှာအလုပတ်ှေ မပြီးသေးလို့”

“အေး ဒီမှာ အမလည်ေးပါတယ်၊ အရှေ့ လကဖြကရြညဆြိုငမြှာဘဲ ထိုငန်လေိုကမြယဟြာ”

သူမအမပေါသညဆြိုသဖြင့ြ ကြှနတ်ောြ အားတောတ်ောြ ပကြသ်ှားသည်။

“အနတ်ီလည်းပါတာလား၊ အင်း အင်း အဲ့မှာခဏစောင့န်ောြ၊ လကစြသတပြှီး ဆင်းလာခဲ့မယ်”

လုပလြကစြ အလုပမြွားကို ပြီးတဲ့အထိ အမှနအြမှန် လုပလြိုကပြှီး ရုံးရှေ့က လကဖြကရြညဆြိုငသ်ို့ ဆင်းသှားလိုကသ်ည်။ ဆိုငထြဲဝငဝြငခြငွြး ဒုတိယခုံတွင် သူမတို့သားအမိက နရောယူထားပြီး ကြှနတ်ော့ကြို ကြိုဆိုနသည်ေ။ အနတ်ီပါလာတယ် ဆိုတော့လည်း ဆန်ဒကို သိကျခာနဲ့ထိန်း၍ လူကြီးလူကောင်းပီသစွာ အလာဘသလာဘများ ပြောရသေးသည်။ (လူကြီးလူကောင်းဆိုသောလြည်း လူမကြီးသေးပါ။ လူကောင်းလေးတော့ ဟုတမြှနပြါသည် 😁)

“ပြနတ်ော့မလို့လား ကြှနတ်ောြ ကားဂိတထြိ လိုကပျို့ပေးမယန်ောြ”

အလိုကသ်ိသည့ြ သူမအမကေ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကန်ောကမြှ လိုကပြှီး ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကအြား အရှေ့တွင် လှတလြပစြှာ တွတထြိုးခွင့ြ ပေးထားသည်။ ပိုကပျိုကကြိဈစ နှစ်ယောကသ်ား တောတ်ောပြှောရသည်။ ကြှနတ်ောြ့ကို တမငအြနိုငကြငွ့သ်ည့မြို့ သူမ လိုချင်သ်ော ပိုကဆြံကို ကြှနတ်ော့ဘြောင်းဘီအိတထြဲ ထည့လြာပါသောလြည်း မပေးလို။ သို့သောလြည်း ကြှနတ်ော့လြကကြတော့ ဘောင်းဘီအိတထြဲက ပိုကဆြံကို ပေးလသည်ေ။

“နငကြတိနောြ”

“အေးပါ ငါ ကြောြဦးလဈတာနဲ့ လာခဲ့မယ်။ အခုဝောာင် အမပေါလာလို့ ထွကခြှင့ရြတာဟ”

ကြှနတ်ောလြည်း နောကန်ေ့ကြ လာမညဆြိုသော သူမကတိကို မွှောလြင့ကြှီးများစွာဖြင့ြ ယုံကြညလြကြြ သူမတို့သားအမိကို YBS ကားပေါြ တငပြေးပြီးနောကြ ရုံးရှိရာသို့ ပြနလြမ်းလွှောကလြာခဲ့ပါသည်။ နေ့ခင်း ၂ နာရီအခွိန်၊ နသည်ေ ကြှနတ်ောြ့ဦးခေါင်းပေါတ်ှင် နရောယူ၍ အပူစွမ်းအငကြို ကြှနတ်ော့အြား ပေးသနားနပေါသည်။

“ဖုန်းမှညသ်ံ—–”

မကြေီးတို့နဲ့အတူ ကိုရီးယားကားကြည့်န်ခွေိန် ၇ နာရီလောကတ်ှင် သူမထံမှ ဖုန်းဝငလြာသည်။ မနကဖြှန် သူလာလို့ မရတော့ကြောင်းနှင့ြ လာလို့ရသည့န်ေ့တွင် ဖုန်းထပဆြကလြိုကမြည် ဆိုတဲ့အကြောင်း ပြော၍ ဖုန်းခသွှားပါသည်။ ကြှနတ်ောြ စိတထြဲတွငသ်ာမက နှုတဖြွားကပါ သီချင်ြးလေးတဈပုဒကြို အသံထွကြ၍ ညီးမိလိုကသ်ည်။

“စောင့ြ‌မွှောန်သေူငါ….. စိတကြူးယဉန်သေူပါ….”

“———————–”

“ဟဲ့ ဒီမှာရုပရြှငကြှည့န်တယေလြေ၊ သီချင်ြးဆိုချင်ရြင် နောကဖြေးမှာသှားဆို”

“အေးလေ အသံဆိုးကြီးနဲ့”

မကြေီးရဲ့ နောကဖြေးသှားဆိုရန် အကြံပေးမှုနဲ့ ညီမလေးရဲ့ အားပေးမှုကို လကခြံပြီးနောကြ မခံခညွ့မြခံသာနဲ့ပင် ထိုငလြကစြထိုငခြုံမှာ ပြနထြိုငပြှီး MRTV-4 က ဇာတလြမ်းတွဲကို ဆကလြကကြှည့ရြင်း……..။

🏵️အပိုင်း (၃)🏵️

ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကရြဲ့ ဆကဆြံရေးကို ဘယလြိုထငလြို့လဲ။ ဘယလြိုမှ မထငပြါနဲ့။ တွေးနရင်ေ ပငပြန်းတယ်။ ကြှနတ်ောြ ပြောပြပါ့မယ်။

ကြှနတ်ောန်ဲ့သူက အရမ်းရင်းနှီးတဲ့ သူငယခြငွြးမက ရည်းစားမကတွှေ‌ပါ။ သူ့အမဆေို ကြှနတ်ောန်ဲ့ စိတခြပြှီးသား။ ကြှနတ်ောကြသာ ခကန်တော။ သူများတွေ ငယစြိတန်ဲ့ ရဲကြပမယေ့ြ ကြှနတ်ောကြတော့ တွေးကြောကန်ခေဲ့တယ်။ ဒါပမယေ့ြ သူနဲ့ကြှနတ်ောြ မကြာမကြာ တည်းခိုခန်းမှာ အတူတူနဖြစ်ေတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း တခွားကောငမြလေးတွနေဲ့ ရောတယ်။ သူလည်း ထိုနည်း၎င်းင်းင်းဘဲ။

ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကြ တွေ့ကြတဲ့အခွိနဆြို မတွေ့ဖြစ်တဲ့အခွိနမြှာ ကြုံခဲ့တဲ့ ကိဈစတွကေို ပြနပြှောဖြစ်တယ်။ အစကတော့ ကြှနတ်ောန်ဲ့သူ သာမာနလြူတွလေိုဘဲ လိငဆြကဆြံဖြစ်တယ်။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ော့စြိတတ်ှကေ အဲ့လို လိငဆြကဆြံရတာကို စိတမြပါတော့ဘူး။ သူမရဲ့‌ခွထေောကတ်ှေ ခွခွေောင်းတွကေို နမ်းချင်ြ ယကခြငွလြာတယ်။ သူမ ‌ဝတပြှီးသား အောကခြံဘောင်းဘီအနံ့ကို နမ်းရတာကို ကြိုကန်ှဈသကလြာတယ်။

သူမကို ကြှနတ်ောြ ပြင့ပြှင့လြင်းလင်း ပြောပြတယ်။ ကြှနတ်ောြ အငတ်ာနကကြနေ ရှာဖြထေားတဲ့ မူဗီတွေ သူမကိုပြတယ်။ သူမက သဘောမကဘွူးလို့တော့ ပြောတယ်။ ဒါပမယေ့ြ ကြှနတ်ောပြှသမွှကိုတော့ သူမ အစအဆုံးကြည့်တ်ယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ စိတအြခွအနေကေ အဆိုးဘကြ ပိုများလာတယ်။ အတူတူနခွေိနတ်ှမှော အဲ့ဘကကြိုဘဲ ပိုအားသာလာတယ်။ သူမက မကြိုကဘြူး ပြောပမယေ့ြ ကြှနတ်ောြ တောင်းဆိုတာတွကေို ‌ လိုကလြွောရှာပါတယ်။

သူမနဲ့ကြှနတ်ောြ တည်းခိုခန်းသှားရင် သူမအောကခြံဘောင်းဘီကို ကြှနတ်ောကြိုယတ်ိုင် ခွှတပြေးတယ်။ ပြီးရင် အဲ့ဘောင်းဘီလေးရဲ့ခွကြား သူမပိပိလေးနဲ့ အမြဲကပန်ခွငေ့ရြထားတဲ့ နရောလေးကို ကြှနတ်ောြ အငမ်းမရ နမ်းတယ်၊ လွှာကိုသုံးပြီးလည်း ယကတ်ယ်။ သူမက ဘေးကနကြညေ့ပြှီး “မရှံဘူးလား” လို့ အစပိုင်းက မေးတယ်။ ကြှနတ်ောကြို တားလို့မရမှန်း သူသိလို့ထငတ်ယ် မတားဘူး။ သူမ အဖုတကြှောင့ြ ဝါကငွကြငွဖြစ်နတေဲ့ သူမအောကခြံဘောင်းဘီလေးကို ကြှနတ်ောြ ယကလြိုကြ နမ်းလိုကြ လုပန်သညေကြို သူမက အမြဲကြည့်န်တတေတ်ယ်။

အငတ်ာနကရြဲ့ ဆိုးကြိုးကြောင့လြား၊ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ စိတအြခံကြောင့ဘြဲလား မသိဘူး။ ကြှနတ်ောြ မိန်းကလေးသေးကို သောကခြငွတ်ဲ့စိတတ်ှအထေိ ဖြစ်လာတယ်။ ကြှနတ်ော့မြှာလည်း သူမတဈယောကထြဲဘဲ ရှိတာမို့ သူမကို ပြင့ပြှင့လြင်းလင်းဘဲ တောင်းဆိုမိတယ်။ စမ်းကြည့်ခြငွတ်ဲ့ အကြောင်းကို။ သူမက ဒီတဈခုကိုတော့ လုံးဝလကမြခံခဲ့ဘူး။ အဲ့ဒီည မရောကခြင် အထိပေါ့။

“ရထားကလည်း မလာသေးဘူးဟာ”

“လာမှာပေါ့ အစောကြီးရှိပါသေးတယ် နငကြလဲ”

ရထားလကမြှတရြုံပင် ပိတသ်ညအြထိ ရှိပြီဖြစ်သောလြည်း ကြှနတ်ောြ့အတွကတ်ော့ ထိုအခွိနကြ စောနသေေးသည်။ နာရီကတော့ ၁၀ နာရီ ထိုးနပြေီဖြစ်သည်။ ဘုရားလမ်းဘူတာရုံတွင် ရထားစောင့သ်ူ သိပမြရှိတော့ပါ။ သူနဲ့ကြှနတ်ောြ အပါအဝငမြှ ၅ ယောကသ်ာရှိသည်။ ရထားမလာသေးသဖြင့ြ ထိုငခြုံနရောတွငထြိုင်၍ စနောကြ လပစ်ေနသည်ေ။

ခဏအကြာတွင် သူမက သူမဗိုကကြို လကလြေးဖိ၍ သေးပေါကခြငွကြှောင်း ပြောလာသည်။ ကြှနတ်ောလြည်း ဟိုကြည့်ဒြီကြည့်ြ ပတရြှာပြီးနောကြ အိမသ်ာမရှိကြောင်း ခွုံတိုးရကြောင်း အကြောင်းပြနရြင်း စစနောကန်ောကြ အတညသ်ဘောဖြင့ြ

“နင် သေးပေါကမြယဆြိုရင် ငါ့ပါးစပထြဲ ပန်းထည့်ပေးပါလား”

ဟု သူမဘေးနားမှ တတွတတ်ှတ် စနောကြ‌လိုကသ်ည်။ နောကဆြုံး သူမ မနနေိုငတ်ော့သဖြင့ြ စကျကူရှာပေးရနပြှောပြီး ခွုံတိုးဝောာ့သည်။ ကြှနတ်ောလြည်း သူမသေးကို သောကရြနိုးနိုးနှင့ြ သူမသေးပေါကသ်ည့အြနား သှားသေးသည်။ သို့သောြ စကျကူသှားရှာရန် ကြှနတ်ောအြား အတင်းနှငလြှှတသ်ည်။ ကြှနတ်ောလြည်း မှောငမြှောငမြဲမဲမှာ စကျကူရှာကာ သူမဆီပေးလိုကသ်ည်။ ပြီးမှသိသည် သူမက သေးပေါကသ်ညသ်ာမက အီးအီးပါ ပါနခွင်ေး ဖြစ်သည်။

“နင် သေးပေါကတ်ဲ့အဖုတကြို သန့ရြှင်းပေးမယလြေ”

ဟုဆိုပြီး အနားကပသ်ှားသောအခါတွငမြှပင် သူမ အီးပါခွင်းဖြစ်ကြောင်း ကြှနတ်ောသ်ိလိုကရြသည်။ သို့သောြ ကြှနတ်ော့ခြှထေောကမြွား စိတရြဲ့အလိုအတိုင်း မရှံမရှာ ရှေ့တိုင်းသှားသည်။ ပြီးနောကြ သူမရှေ့တွင် ထိုငခြလွိုကသ်ည်။ သူမ လန့ဖြှန့ပြှီး ထရပသ်ည်။ ကြှနတ်ောြ သူမ‌ခွထေောကကြို လကန်ဲ့ဖကလြိုကပြှီး ကြှနတ်ော့ခြေါင်းကို သူမအဖုတန်ားသို့သှားလိုကပြှီး လတလြတလြောလော သေးပေါကပြှီးသော သူမရဲ့ သေးစိုအဖုတလြေးကို အတင်းအငမ်းမရ ယကလြိုကသ်ည်။ ရုန်းရင်းဆနခြကန်ဲ့ လုပလြိုကရြသညမြို့ လိုချင်တ်ဲ့ပန်းတိုငကြို အပြည့အြဝတော့ မရလိုကပြါ။ အခွိနိနည်းနည်းကြာသှားရင် ပိုကောင်းကောင်း ရနိုငသ်ောလြည်း စောင့န်တေုန်းက မလာသည့ြ မမကြီးက ပြဲကောင်းခွိနမြှ မီးကြီးထိုး၍ ‌”ပေါပြေါြ ပိပိ ပေါြ” ဖြင့ြ ရောကလြာသဖြင့ြ သူမက အတင်းရုန်း၍ ဘောင်းဘီကို အတင်းဆှဲတငပြှီး ရထားပလကဖြောင်းသို့ ခွုံထဲမှ အမှနထြှကလြိုကပြါသည်။

ကြှနတ်ောလြည်း သူမနောကြ ပြေးလိုကရြပါတော့သည်။ ပြီးနောကြ မမကြီးပေါတ်ကြ၍ သူမလကကြို ကိုငလြိုကသ်ည်။ သူမ ကြှနတ်ော့ကြို စိတမြဆိုးပါ။ သို့သောြ ဘာမှလည်း မပြောပါ။ တခွားအကြောင်းအရာများကိုသာ ပြောရင်း….။

🏵️အပိုင်း (၄)🏵️

ကြှနဝြောာတ်ို့နှစ်ယောကြ အတူတူနရန်ေ လကထြပဖြို့ သူမဘကကြ ပြောလာသည်။ မပြည့မြစုံနဲ့ လကထြပရြမညကြို ကြှနတ်ောြ အလှနကြှောကသ်ည်။ ထို့ကြောင့ြ သူမကို “စောင့ပြါဦး” ဟု ပြော၍သာ နှစ်သိမ့ပြေးနရသေည်။ သူမကတော့ ထိုသို့မဟုတ်။ အိမလြေးငှားပြီးဘဲဖြစ်ဖြစ် အတူတူနပြေီး ပြီးမှ ထပစြုကြရန် ပြောသည်။ ဒီလိုနဲ့ဘဲ လကထြပဖြို့က ကြှနဝြောာ့ဘြကကြ ဖငရြှှေ့ခေါင်းရှှေ့ကြောင့ြ သူမနဲ့ကြှနတ်ောြ ပြူနာဖြစ်ကြရသည်။

သူမနဲ့ကြှနတ်ောြ မတွေ့ဖြစ်ကြဘဲ ၂ လ လောကအြထိ နဖြစ်ေလိုကသ်ည်။ အဲ့ ၂ လ အတွင်းမှာဘဲ မထငမြှတထြားတာတွေ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သူမ အိမထြောငပြှုလိုကပြှီတဲ့။ သူမယူလိုကတ်ဲ့ယောကြွားက အသကန်ည်းနည်း ပိုကြီးတယ်၊ ဆောကလြုပရြေး အလုပသ်မားတဲ့။ ကြှနတ်ောြ အစက မယုံချင်ခြဲ့။ သို့သောြ သူမကိုယတ်ိုငကြ ဖုန်းဆကပြှောလာသဖြင့ြ ယုံလိုကရြသည်။ အဲ့လိုနဲ့ သူမနဲ့ကြှနတ်ောြ အဆကအြသှယ် တောတ်ောလြေး ပကြသ်ှားခဲ့သည်။

—————————-

တဈနှစ်ကြောခြန့ကြှာသောြ—

“ဖုန်းမှညသ်ံ”

ဖုန်းနံပါတစြိမ်းကြီး ဖြစ်နတောကြောင့ြ ဝငလြာသည့ဖြုန်းကို မကိုငဘြဲ ဒီအတိုင်းဘဲ ကြည့်န်လေိုကသ်ည်။
ဖုန်းက ထပခြါ ထပခြါ လာနသည်ေ။ ကြှနတ်ောလြည်း အရေးကြီးတဲ့ဖုန်း ဖြစ်နမည်ေ စိုးသဖြင့ြ ဖုန်းလကခြံပေးလိုကသ်ည်။

“ဟဲလို”

ကြှနတ်ော့ဘြကကြ အသံတိတန်လေိုကသ်ောလြည်း တဖကကြ အသံကြောင့ြ ကြှနတ်ော့စြိတမြွား ယောကယ်ကခြတသ်ှားရသည်။

“ဘာကိစ်စရှိလို့လဲဟ”

“ငါ နင့ဖြုန်းကို မဆကရြဘူးလား”

“မဟုတပြါဘူး။ ငါက နင် ထူးထူးခွားခွား ဖုန်းဆကလြာလို့ ထူးဆန်းနတော။ မုန့ကြွှေးမလို့လား”

“နင် အားလား”

“အင်း အားတယ် ဘာလုပမြလို့လဲ”

“ငါ နင့ဆြီ ခဏလာခဲ့မလို့”

“ဘာလာလုပမြလဲဟ”

“နင် အားလား မအားလားဘဲ ပြောပါ”

“အင်း အင်း အားတယ် အားတယ်”

“အဲ့ဒါဆို နေ့လညလြောကကြှရင် ငါလာခဲ့မယန်ောြ”

“အင်း၊ ငါ အိမကြဘဲ စောင့န်မယေန်ောြ”

“နင့အြိမတ်ော့ မလာချင်ဘြူး”

“ဒါဆိုလည်း ၅ လမ်းထိပကြဆိုငမြှာ စောင့န်လေေ၊ ရောကရြင် ဖုန်းဆကလြိုကြ၊ ငါထွကလြာခဲ့မယ်”

“အေး”

စိတတ်ှဂနောမငှိမ် ဖြစ်နမေိသည်။ သူဘာလို့ ဖုန်းဆကတ်ာလဲ၊ ဘာကြောင့လြဲ။ သူမနဲ့ကြှနတ်ောြ မတွေ့ဖြစ်ပြီး အစပိုင်းမှာ ကြှနတ်ောြ ဘာမှမဖြစ်သောလြည်း အခွိနကြှာလာသညန်ှင့အြမွှ သူမကို တမ်းတလာသည်၊ လှမ်းလာသည်။ အငတ်ာနကပြေါတ်ှင် အခွိနပျိုဖြုန်းဖြစ်သဖြင့ြ Dark Side သညလြည်း ပိုပို၍နကလြာသည်။ အရငလြို လကတ်ှေ့ခံစားမှုကို ရဖို့အတွကြ သူမလည်း မရှိတာမို့ တဈယောကထြဲ လကသ်မားခညွြး ဖြစ်နရသေည်။

ကြှနတ်ော့ည်စဉြ စိတကြူးယဉြ အိမမြကတ်ိုင်းတွင် သူမသည် ကြှနတ်ောရြဲ့သခငမ်၊ ကြှနတ်ောသ်ည် သူမရဲ့ကြှန်။ သူမရဲ့အောကခြံဘောင်းဘီ၊ သူမရဲ့သေး၊ သူမရဲ့အဖုတလြေးအပေါြ တမ်းတမှုက ပိုပိုတိုးလာပြီး သူမရဲ့တံထွေးခွကြ၊ သေးခွကြ။ တခါတရံဆိုလွှင် femdom Scat များကိုကြည့်ြ၍ မင်းသမီးနရောတွင် သူမ၊ မင်းသားနရောမှာ ကြှနတ်ောြ အစားထိုး၍ ခံစားမိသည်။ သူမနဲ့ပတသ်ကရြင် ရှံရှာခွင်းဆိုသညမြွား မရှိတော့ပေ။ တခွားမိန်းကလေးများကို သူမနရောတွင် အစားထိုးကြည့်သ်ည်။ သို့သောြ ကြှနတ်ော့စြိတခြံစားမှုက သူမမှသူမသာ။

“ဖုန်းမှညသ်ံ”

ဒီတခါတော့ သူမဖုန်းမှန်းသိနပြေီမို့ တန်းကိုငလြိုကသ်ည်။

“ဟဲ့ ငါရောကပြှီ ထွကခြဲ့တော့”

ပြောပြီးတာနဲ့ ဖုန်းတန်းခသွှားသည်။ ကြှနတ်ောလြည်း ဘောင်းဘီကောကစြှပ်၍ ခွိန်းထားသည့ြ နရောသို့ ထွကလြာခဲ့သည်။

“နင် ထူးထူးခွားခွား ငါ့ဆီ ဘာလာလုပတ်ာလဲဟ”

“နင့ဆြီ ပိုကဆြံလာခွေးတာလေ”

“အလုပမြရှိ အကိုငမြရှိက ဘယကြပိုကဆြံရှိမလဲဟ”

ကြှနတ်ောကြို မယုံကြညဘြူးဆိုတဲ့ အကြည့်န်ဲ့ သူမ ပြနကြှည့သ်ည်။ ကြှနတ်ောလြည်း ပြုံးသာနေ၍ မှာထားသော အအေးကို သောကန်လေိုကသ်ည်။ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကြ အရငလြိုဘဲ စကားတွအမွေားကြီး ပြောဖြစ်သည်။ သူမ အိမထြောငပြှုပြီးနောကြ အစပိုင်းတွင် အဆငပြှသေောလြည်း နောကပျိုင်း သူမယောကြွားက လောင်းကစားတာ လုပန်ပြေီး အလုပမြလုပတ်ော့ကြောင်း။ လကရြှိ အိမရြှေ့တွင် ကြမ်းယာဆိုငလြေး ဖြင့ထြားပြီး ထိုဆိုငလြေးကလည်း ရောင်းမကောင်းကြောင်း။ စသည့ြ စသည့ြ အဆငမြပြကြေောင်းများအား ပြောပြီးသကာလ ကြှနတ်ော့ဆြီမှ ငှေ ၅ သောင်း ခွေးပါသည်။

ကြှနတ်ောလြည်း အလုပမြရှိအကိုငမြရှိတာကြောင့ြ ပိုကဆြံမရှိကြောင်း ညီးပြသည်။ သို့သောြ သူမက မယုံ။ နောကဆြုံးတော့ သူမဘကကြ အပေးအယူဆနဆြန် ပြောလာသဖြင့ြ ကြှနတ်ောလြည်း မနကဖြှန် အကြောင်းပြနမြယဆြိုပြီး လမ်းခွဲလာခဲ့သည်။ ကြှနတ်ောြ သူမကို ၅ သောင်းပေးရင် တည်းခိုခန်းကို ကြှနတ်ောတ်ို့ သှားကြမယတ်ဲ့။ ကြှနတ်ောလြည်း ဘာပြောကောင်းမလဲ အိမရြောကတ်ာနဲ့ ပိုကဆြံကို အောခြေါပြှီး ရှာတော့တာဘဲ။ ဟုတတ်ယလြေ ညစဉည်စဉြ ကိုယစြိတကြူးနဲ့ ရူးနရတောကနေ လကတ်ှေ့ဖြစ်ပြီး လမ်းစပေါလြာပြီဆိုတော့ အသည်းအသနကြို ပိုကပျိုကရြှာတော့တာပေါ့။

နောကဆြုံးတော့ အဖြားဆီက သှားဆှဲလိုကပြှီး မနကဖြှနတ်ှေ့ဖို့ သူမဖုန်းဆကလြာတော့ ပြနဖြှလေိုကတ်ယ်။ သူမဆီကို ကြှနတ်ောြ ဖုန်းဆကခြှင့မြရှိတာ အဲ့အစကတည်းကဘဲ။ သူ့ယောကြွား သိမှာစိုးလို့တဲ့။ ညကြ ဘုရားဝတပြှုတော့ ကြှနတ်ောြ တွေးမိပါသေးတယ်။ ငါတော့ “ဒုသနတော” ကို စိတတ်ဈခုထဲနဲ့တငမြကဘဲ ကိုယအြားဖြင့ပြါ ကြူးလှနမြိတော့မှာပါလားလို့။ ဒါပမယေ့လြည်း လူငယပြီပီ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဘဲ ပြနတ်ှေးလိုကပြါတယ်။

“ဒုသနတော” ဆိုတာ “ဒုတိယမှောကလြငသ်ည် သလှနေသ်ောအခါ နတပြှညတ်ှင် သောတပနတ်ညလြသည်ေ” လို့ ပြောတာနပေါလိမ့မြညဟြု ကိုယ့စြိတကြို ကိုယ့ဟြာကို လှည့စြားလိုကရြတယ်။

🏵️အပိုင်း (၅)🏵️

ကြှနတ်ောန်ဲ့သူ အခုပထမဦးဆုံးတွေ့ခွိနတ်ှင် အရငကြလိုမဟုတ်။ သူမဘကကြ အခွိနတ်ိတိကကြ လာသည်။ အရငလြို သိပမြစောင့လြိုကရြ။ သူမ ရစရာရှိသညကြို လိုချင်လြှန်း၍လည်း ဖြစ်နိုငသ်ည်။ ထိုအတွေးမှန်၏။ ပိုကဆြံပါမပါ မေးသည်။ ပေးဖို့ပြောတော့ ပြနခြါနီးမှ ပေးမညဟြု ကြှနတ်ောပြှောလိုကသ်ည်။ အဲ့အခွိနကြ စစချင်ြးမို့ထငတ်ယ် ကြှနတ်ော့ဘြကကြ အခုလောကမြပြော့သေး။

တည်းခိုခန်းရောကပြှီးနောကြ နှစ်ယောကသ်ား ဟိုအကြောင်း ဒီအကြောင်း ထွရောလေးပါး ထိုငပြှောဖြစ်သည်။ ထို့နောကြ ကြှနတ်ော့ဘြကကြဘဲစ၍ သူမနှုတခြမ်းများကို နမ်းလိုကသ်ည်။ နှုတခြမ်းချင်ြး အခွိနကြှာကြာနမ်းရင်း အားနသညေ့ြ ကြှနတ်ော့လြကကြို သူမရငသ်ားပေါကြ အုပမြိုး၍ ဖြဖြလေး ညှဈနေ‌လိုကသ်ည်။ သူမ အပေါအြင်ျကြီကို ခွှတပြေးလိုကပြှီး ဘောလြီကိုပါ ဆကခြွှတပြေးလိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ သူမရဲ့နို့များကို တဈနှစ်ကြောြ နို့ငတန်သေော ကလေးတဈယောကလြို ပယပြယန်ယန်ယကြို စို့လိုကသ်ည်။

နို့စို့လို့ဝသှားတော့မှဘဲ သူမရဲ့ ဘောင်းဘီနှစ်ထညလြုံးကို ခွှတပြေး၍ ဘာဂွာကြိုကသ်ူပီပီ ဂွာပါတော့သည်။ သူမလည်း အရသာခံစားပြီး အလိုကသ်င့ြ နပေေးသည်။ သူမက အခွိနအြရမ်းမရဘူးဆိုလို့ ဂွာနတေဲ့ ဘာဂွာလေးကိုနား၍ သူမအဖုတထြဲသို့ လိငတ်ံကို ထိုးထည့လြိုကသ်ည်။ သူမက ပကလြကအြနနေဲ့ဖြစ်သည်။ ပကလြကအြနအထေားက ကြှနတ်ော့အြတွကြ အဆငမြပြေ။ ဒါကြောင့ြ သူမကို ထ၍ လေးဘကထြောကစြလေိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ “တဖုန်းဖုန်း” နဲ့ ကြှနတ်ောြ ငတထြားသမွှ အတိုးခပြါတော့သည်။

နှစ်ယောကလြုံး တောတ်ောမြောသှားသည်။ သူမ လေးဘကထြောကပြေးထားခွိနတ်ှင် သူမနို့များကို ဆှဲဆှဲ၍ လုပခြဲ့တာမို့ သူမနို့အုံတဈခုလုံး ရဲတွတန်သည်ေ။ သူမက ဒီလိုမွိုးနရသေညကြို သဘောကသွညကြို ကြှနတ်ောသ်ိသည်။ ပထမဦးဆုံး ပြနတ်ှေ့ခွိနတ်ှင် ကြှနတ်ော့ရြဲ့ Dark Side များကို လုပရြန် မသင့တ်ောသ်ေး၍သာ ခွိုးနှိမန်လေိုကခြှင်း ဖြစ်သည်။ ကြှနတ်ောြ့အတွကြ စိတခြံစားမှုကတော့ အပြည့အြဝ မရခဲ့ပါ။

သူမလိုချင်တ်ဲ့ ပိုကဆြံကို ပေး၍ နှစ်ယောကသ်ား လမ်းခွဲခဲ့သည်။ နောကထြပလြည်း တွေ့ချင်သ်ေးကြောင်း ကြှနတ်ောြ တဖြဖြ ပြောမိသည်။ သူမကလည်း ပိုကဆြံစုထားဖို့ ကြှနတ်ောြ့ကို ပြောသှားခဲ့သည်။

ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကြ တဈလတဈခါ တွေ့ဖြစ်ရင်းက ကြှနတ်ော့ြ Dark Side ကို ပြနလြုပဖြစ်လာသည်။ သူမက အဲ့လိုလုပရြ‌သညကြို သိပမြကြိုကြ။ သို့သောြ ပိုကဆြံကြောင့သ်ာ သည်းခံပုံရသည်။ ကြှနတ်ောကြတော့ ဘာဘဲဖြစ်ဖြစ် ကြှနတ်ော့သ်ခငမြဟာ သူမဘဲ ဖြစ်နစခေငွေတ်ာမို့ လိုချင်တ်ာတွကေို လုပယ်ူခဲ့သည်။

သူမသညလြည်း သခငမြတဈယောကလြို ဖြစ်လာသည်။ ပိုကဆြံတောင်းသောနရော၊ အနိုငကြငွ့သ်ောနရောတွင် ဖြစ်သည်။ အခန်းတွင်းတွငဝြောာ့ သူမက အရုပမြတဈရုပလြိုပင်။ သို့သောလြည်း ကြှနတ်ောြ လကမြ‌လွှော့နိုငခြဲ့ပါ။ ကြှနတ်ော့ရြညမြှန်းခကြြ တွေးလကြန်ဲ့ ပြောသ်ည် ပြောသ်ည်။ သူမရဲ့ကြှနတ်ဈယောကြ သချောပေါကြ ဖြစ်အောငလြုပမြည်။

🏵️အပိုင်း (၆)🏵️

“ဖုန်းမှညသ်ံ”

“ဘာလဲ”

“နင် ငါ့ကို ပုံပြောသှားတယန်ောြ”

“ငါလည်း ထွကလြို့ရအောင် လုပတ်ာဘဲလေ။ ကိုကြောြဦးက လဈမှမလဈတာ”

“———-”

“———-”

ဒီတခါတော့ မဖြစ်စရပေါဘူး၊ ရောကအြောငသ်ှားကြမယဆြိုပြီး ကတိပန်းတွခေံ၍ သူမနဲ့ကြှနတ်ောြ ခွိန်းလိုကကြှပြနသ်ည်။ ကြှနတ်ောလြည်း “ဒီတဈခါ နငင့်ါကို အနိုငထြပကြငွ့ရြငတ်ော့ နောကြ နင့ဖြုန်းကို မကိုငတ်ော့ဘူး” ဟု အပြတပြှောလိုကသ်ည်။ စကားအဖြစ်သာ အပြတပြှောခွင်းဖြစ်သည်။ ဟိုက ဖုန်းဆကလြာတော့လည်း လူက ပြော့ပြော့သှားသည်။

————————————–

ဒီတခါတော့ အရငအြခေါကတ်ှလေို မဖြစ်ရလအေောင် သသခွေောခွာ စဉြးစားထားသည်။ ဘယကြစလုပမြယ် ညာကစလုပမြယပြေါ့။ ပြောမယ့သ်ာပြောတာ အရငအြခါတွတေုန်းကလည်း စဉြးစားရင်း ပြီးသှားတာဘဲ။ သူနဲ့တွေ့ရငကြို လူက ယောကယ်ကခြတသ်ှားတာ။

————————————–

“ဒါနဲ့ ဘယသ်ှားမှာလဲ”

“ပေါကတ်ောဝဘကြ သှားမယ်”

တည်းခိုခန်းဆို အမြဲတမ်း သူကခညွြး ဦးဆောငပြှီး ရှေးသှားတာ။ ကြှနတ်ောြ တခါတရံ တွေးမိပါတယ်။ အပြငမြှာကြ ဆရာမကြီးလုပပြှီး အထဲကြလည်း အဲ့လို ဆရာမကြီးလုပရြင် ကောင်းမှာဘဲလို့။

ရောကတ်ာနဲ့ အခွိနသ်ိပမြရဘူးနောြ ဆိုတဲ့ သူမစကားနဲ့အတူ ကြှနတ်ောလြည်း အခွိနကြို အကြိုးရှိစွာ သူမကို ကုတငပြေါမြှာ ‌ခွဆင်ေးထိုငခြိုင်းလိုကပြှီး ကြှနတ်ောကြ သူမရဲ့‌ ခွထေောကမြွားကို ကုတငအြောကြ ဒူးထောကခြစား၍ ပြုစုပေးလိုကပြါသည်။ အဝတတ်ှေ ခွှေးစိုမှာစိုးလို့ဆိုပြီး ရောကရြောကခြငွြးထဲက အဝတအြစားများ သူမခွှတထြားသညမြို့ သူမရဲ့ ရငသ်ားအလှအပကို တဈခကြတ်ဈခကြြ မောဖြူး၍ ခံစားရင်း ‌ခွထေောကမြာဆတ် လုပပြေးလိုကသ်ည်။

အိမကြဖကြေီး နင်းပေးခိုင်းရငတ်ောင် ခဏတဖြုတန်ဲ့ဆင်းသော ကြှနတ်ောသ်ည် သူမခွထေောကမြွား အကြောလွော့စဖေို့ရာ အခွိနအြတောကြှာ ကြိုးစားပမ်းစား နှိပန်ယပြေးသည်။ ပြီးနောကြ ကြှနတ်ော့ြ လွှာနဲ့ပါးစပကြို စတင် အလုပပြေးလိုကသ်ည်။ သူမက ‌ခွဆင်ေးထိုငန်ရတော ညောင်းတယဟြုဆိုကာ ခွထေောကကြို ကုတငပြေါတ်င်၍ လှဲနပေါသည်။ ကြှနတ်ောလြည်း ‌ခွထေောကသ်န့ရြှင်းရေးကို ဆကလြကြ၍ ဆားဗဈပေးသည်။

တည်းခိုခန်းစဝငကြတည်းက သေးပေါကခြငွရြင် ပြောပါ သောကခြငွပြါတယလြို့ ပြောထားသောလြည်း သူမက အခုထိ သေးပေါကခြငွပြုံ မရသေးပါ။ သူမသေးများကို မှနမြှနသ်ောကရြအောင် အဖုတကြိုတကြ၍ ယကစြုပ် လုပန်လေိုကပြါသည်။ အခွိနန်ည်းနည်း ကြာသှားသောင်ှား သူမက သေးပေါကဖြို့ အာရုံပငရြှိပုံမပေါြ။ ကြှနတ်ောလြည်း အခုရကပျိုင်း အငတ်ာနကထြဲမှာ အဖုတန်ဲ့ပြတတ်ဲ့ မူဗီတွကေို feel ဖြစ်နသဖြေင့ြ သူမအား ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာကို အဖုတန်ဲ့ တကပြှတပြေးဖို့ကို တောင်းဆိုရပြနသ်ည်။ မထချင်ထြချင်န်ဲ့ သူမထ၍ လှဲနသေော ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာပေါကြို တကခြှကာ သူမအဖုတန်ဲ့ အပေါအြောကြ ပြတပြေးပါသည်။ ကြှနတ်ောလြည်း လွှာထုတ်၍ သူမအဖုတန်ဲ့ပြတသ်ညကြို အရသာခံနလေိုကပြါသည်။

ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာတဈခုလုံး စိုတိုတိုဖြစ်နသလေို ကြှနတ်ောြ ခံစားနရသေည်။ မကြန်ှာကို ဆကမြပြတတ်ော့ဘဲ အဲ့လိုခွလကြလြေး မကြန်ှာပေါြ ထိုငန်ပေေးဖို့ တောင်းဆို၍ သူမအဖုတလြေးကို “တပြှတပြှှတဈြ” စုပပြေးလိုကသ်ည်။ စုပန်ရင်ေး အရညအြခွို့ဝငလြာသလို ခံစားရသဖြင့ြ

“သေးပေါကတ်ော့မလား”

ဟု သူမကိုမေးတော့

“အင်း”

ဟု ပြနဖြှသဖြေင့ြ

“ဒါဆို အိမသ်ာထဲသှားမလား၊ ဒီအတိုင်းဘဲ ပေါကမြလား”

ကြှနတ်ောမြေးမိတာ မှားပါတယ်။ အိမသ်ာထဲ သှားပေါကမြယဟြု ဆိုကာ ခွထားရာမှဖယ်၍ အိမသ်ာသို့ သှားပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း နောကကြ လိုကသ်ှားလိုကပြါတယ်။

ဒီတခါဝောာ့ ကြှနတ်ောြ သေးကို တောတ်ောလြေး သောကလြိုကရြသည်။ ဟိုတခါလို အနည်းငယလြေး မဟုတခြဲ့ပါ။ သူမ‌ သေးပေါကပြှီးနောကြ သူမသေးများနှင့ြ ပတနေသေေော အဖုတလြေးကိုပါ သန့ရြှင်းရေး လုပပြေးလိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ အိမသ်ာထဲတွငပြင် လှဲနသေော ကြှနတ်ော့အြပေါမြှ ခွထားသော သူမကို ဖယခြှင့မြပြုသေးဘဲ ဆကန်ပေေးခိုင်းပြီး အဖုတကြို အရသာခံကာ ပြင်းပြင်းလေး စုပပြေးလိုကြ၊ ယကပြေးလိုကြ လုပန်လေိုကသ်ည်။ ထိုသို့ လုပပြေးနရင်ေးက ညိုတိုတိုဖငပြေါကလြေးကို မကြစြိထဲမှငပြှီး ယကခြငွသ်လိုလို ဖြစ်လာလို့ ယကလြိုကသ်ည်။ သူမ လန့ဖြှန့ပြှီး ထရပလြိုကသ်ည်။

“ဟဲ့ ဘာလုပတ်ာလဲ”

“နင့ြ ဖငပြေါကလြေးကို ငါယကခြငွလြို့ပါဟာ”

သူမကို လှမ်းဆှဲ၍ အတင်းပြနထြိုငခြိုင်းလိုကသ်ည်။

“ဟဲ့ နငမြရှံဘူးလား”

“ငါက နင့သ်ာကြှေးမယဆြို နင့ခြွီးဝောာင် စားချင်တ်ာ၊ နငကြွှေးမှာလား”

သူမ ဘာမှဆကမြပြော။ ကြှနတ်ောြ သူမဖငပြေါကလြေးကို ခဏဘဲ ယကရြသေးသည် အခွိနန်ောကကြတွော့မယ် ဟုဆိုကာ ကြှနတ်ော့ကြို ခွထားရာမှ ဖယ်၍ ရချိုးရန် သူမပြငသ်ည်။ ကြှနတ်ောလြည်း သူမနဲ့အတူတူ ရချိုးလိုကသ်ည်။ သူမကို ‌ဆပပြှာတိုကပြေးသည်။ ခွေးတွန်းပေးသည်။ သူမ ပလုပကြငွြးသောရကေို ပါးစပထြဲ ထွေးထည့ပြေးဖို့ပြောတော့ သူမ ထွေးထည့ပြေးသည်။

သူမထွေးထည့ပြေးသော သူမရဲ့ ပလုပကြငွြးရညကြို ၃-၄ ခါလောကြ သောကခြှင့ရြလိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ သူမ ရချိုးခန်းအပြင် ထွကသ်ှားသည်။ ကြှနတ်ောတ်ဈယောကထြဲ တဈကိုယရြည် သန့ရြှင်းရေးများလုပ်၍ ဆကန်ခေဲ့သည်။ ထုံးစံအတိုင်းဘဲ သူမလိုချင်သ်ော ပိုကဆြံကိုပေး၍ နှစ်ယောကသ်ား ကားဂိတမြှာ လမ်းခွဲခဲ့ကြသည်။

🏵️အပိုင်း (၇)🏵️

“ဖုန်းမှညသ်ံ”

ပုံမှနဆြို လကုနရြကန်ားနီးမှ ဖုန်းဆကန်ကြကေို ထူးထူးခွားခွား သူမဖုန်းဆကလြာသဖြင့ြ ပိုကဆြံလိုပြနပြှီထငတ်ယ် ဟူသော အတွေးဖြင့ြ ဖုန်းကို လကခြံပေးလိုကသ်ည်။ သူမဘကကြ ပိုကဆြံကိဈစမပြောဘဲ ပုံမှနအြကြောင်းအရာများသာ ပြောပြီး

“ဝတရြညရြောကန်တယ်ေ၊ ဝတရြညကြ နငန်ဲ့ ဖုန်းပြောချင်လြို့တဲ့”

ထို့နောကြ ဝတရြညန်ဲ့ ထပလြပစ်ေသည်။ သူတို့ဘကကြခေါသ်ော ဖုန်းမို့သာ တောတ်ော့သည်။ စစနောကန်ောကန်ဲ့ လပစ်ေလိုကတ်ာ ၁ နာရီနီးပါး ကြာသှားသည်။ နောကဆြုံး သူတို့ဘကမြှ ဘကေုနသ်ှားပြီးနောကြ စကားလကစြသတလြိုကကြှသည်။

ဝတရြညကြ သူအားတဲ့နေ့ကြရင် သုံးယောကသ်ား အပြငအြတူတူ သှားကြရအောငတ်ဲ့။ ကြှနတ်ောလြည်း ပြောလိုကပြါတယ်။ နင့အြဈမကိုဘဲ အရငခြေါပြါဦးလို့။ ဝတရြညကြ သူမနဲ့ အရငတ်ုန်းက တဈအိမထြဲ အတူတူနတေဲ့ ညီမဝမ်းကြဲ တဈယောကပြါ။ ဝတရြညကြ သူမနဲ့ မတူတာက ပြည့ပြှည့လြေး။ သူမကတော့ ပိနတ်ယလြို့ ပြောရမယ်။ ကြှနတ်ောန်ဲ့ သူမရဲ့ တခွို့ကိဈစတွကေို ဝတရြညကြ သိတယ်။ ဟိုအရငတ်ုန်းကတော့ အားလုံးငယကြှစဉဆြိုတော့ စကားပြောဆိုမှုကအစ ရဲတင်းမှု မရှိခဲ့ကြဘူး။ အခုဝောာ့ တဈခုခုဆို ပြင့ပြှင့လြင်းလင်းတွေ ဖြစ်ကုနတ်ယ်။

ဝတရြညကြလည်း သူမလိုဘဲ အိမထြောငကြသွှားခဲ့တယ်။ ဒါပမယေ့ြ လကရြှိမှာ ဝတရြညကြ လုံးဝလူလှတဘြဲ။ ဝတရြညကြ စကရြုံမှာနေ စကရြုံမှာစားနဲ့မို့ အိမကြို ပြနလြာခဲလှတယ်။ ဝတရြညကြိုလည်း စစနောကန်ောကန်ဲ့ သူမနဲ့ကြှနတ်ောြ‌ လိငဆြကဆြံရင်း အတူနတေဲ့အခွိန် အတူဝငပြါဖို့ ခေါဖြူးတယ်။ အဲ့တုန်းက ဝတရြညကြ အနားမှာရှိတဲ့ ပုလင်းနဲ့ ရိုကမြယလြုပလြို့ သူမကိုယတ်ိုင် မနည်းဆှဲထားခဲ့ရတာ။

အတိတတ်ှကေ ပြနတ်ှေးကြည့်တ်ော့လည်း လှမ်းစရာပါလား။ ကြှနတ်ောလြည်း နေ့ရကတ်ှကေို ပုံမှနအြတိုင်းလေး ဖြတသ်န်းခဲ့တယ်။

————————————–

“ဖုန်းမှညသ်ံ”

ဝတရြည် ကြှနတ်ော့ဆြီကို ဖုန်းဆကတ်ယ်။ မုန့လြိုကကြွှေးပါလားတဲ့။ မိန်းကလေးတွရေဲ့ မုန့လြိုကကြွှေးပါလားဆိုတာ “တွေ့ကြရအောင်” လို့ ပြောတာနဲ့ အတူတူဘဲဆိုတာ သိထားပြီးသားမို့ ဝတရြညခြွိန်းတာကို လကခြံလိုကတ်ယ်။ ဝတရြညကြ တနင်ျဂနှပေိတရြကမြှာ တွေ့ဖို့ခွိန်းပြီး ဖုန်းခသွှားတယ်။ ခိုငပြါ မပါ မသချောတာမို့ ဝတရြညန်ဲ့ တွေ့တာက ကြှနတ်ောြ့အတွကြ ထူးထူးခွားခွား ဖြစ်မနဘေူး။ ဝတရြညဖြုန်းဆကတ်ုန်းကလည်း ပြောတယ်၊ ခိုငမြပါလောကဘြူးတဲ့။

————————————–

ထငတ်ဲ့အတိုင်းပါဘဲ။ ဝတရြည် ဖုန်းဆကခြွိန်းတဲ့နရော ကြှနတ်ောရြောကတ်ော့ ခိုငအြတူပါလာတာ မတွေ့ဘဲ ဝတရြညတ်ဈယောကထြဲလာတာ တွေ့ရတယ်။ ပြီးနောကြ ဝတရြည် ဦးဆောငခြေါသ်ှားတဲ့ဆိုငကြို ကြှနတ်ောြ နောကကြလိုကသ်ှားတယ်။ ဖုန်းထဲမှာ ပြောတဲ့အတိုင်း မယမြင်းကြီးမက ထန်းရညဆြိုငကြို ထိုငတ်ာဟ။ ကြှနတ်ောလြည်း လိုကထြိုငရြတာပေါ့။

ဟိုပြောဒီပြောရင်းနဲ့ သောကလြာလိုကတ်ာ ကြှနတ်ောြ ရီဝဝတေေောင် ဖြစ်လာပြီ။ သူမလည်း ဖြစ်နလေောကပြှီလို့ ကြှနတ်ောထြငသ်ည်။ စကားလမ်းကြောင်းက ဘယကြနေ ဘယလြိုဖြစ်တယ် မသိဘူး။ ဟိုးအရငကြ ကြှနတ်ောြ တဈခါပြောဖူးတဲ့ “ဝတရြညရြဲ့ သေးကိုလည်း သောကပြါရစေ” ဆိုပြီး ပြောခဲ့တဲ့အကြောင်းဆီကို ရောကသ်ှားတယ်။ ဘေးမှာ လူမရှိလို့ တောသ်ေးတာပေါ့။

သူ့အဈမခိုငရြဲ့သေးကို အဲ့တုန်းက ကြှနတ်ောြ တကယသ်ောကခြဲ့တာလားတဲ့။ ရီဝဝလေေေးက သာမာနခြွိနတ်ှထကြေ ကြှနတ်ော့ကြို ပိုရဲစပြေီး Dark Side ကိုလည်း ပိုပြင့စြခေဲ့တယ်။ ကြှနတ်ော့ပြါးစပကြနေ စကားတွေ တသီတတန်း ထွကသ်ှားတော့တာဘဲ။

သူမအဈမရဲ့သေးကို အဲ့ကတည်းကနေ အခုခွိနထြိ သောကသ်ေးကြောင်း။ သူမအဈမနဲ့ ကြှနတ်ောြ တဈလတဈခါ တွေ့ဖြစ်ကြောင်း။ တွေ့တိုင်းလည်း သေးသောကဖြစ်ကြောင်းပေါ့။

တခွို့အကြောင်းအရာတွဆေို နည်းနည်းတောင် ပိုပိုသာသာလေး ပြောဖြစ်လိုကသ်ေးတယ်။ ဒါကို သူမလည်း အခုသေးပေါကခြငွန်တယ်ေ အဈမသေးကို သောကသ်လို သူမသေးကိုရော သောကန်ိုငမြလားတဲ့။ ကြှနတ်ောြ ရီဝဝသေော ဖြစ်သညမြို့ အသိမလှှတ်၊ ရလာတဲ့ အခွင့အြရေးကို ဖမ်းကိုငလြိုကမြယ် ဆိုတဲ့အတိုင်း “သောကမြယ်” ဟု အ‌ဖြပေေးလိုကသ်ည်။

“ဒါဆိုလာ”

သူမခေါရြာနောကသ်ို့ လိုကသ်ှားလိုကသ်ည်။

“အဈမ ညီမတို့ အပေါ့သှားမလို့ ခဏနောျ”

“အေး အေး ညီမ”

ဆိုငရြှငန်ဲ့ ရင်းနှီးနပေုံရတယ်။ ဆိုငရြှငကြလည်း ယုံယုံကြညကြှညဘြဲ။ ခွုံတွကြေားထဲသို့ ရောကတ်ော့

“မမနဲ့နတေော့ ဘယလြိုနလေဲ”

ကြှနတ်ောလြည်း အလိုကတ်သိပင် အောကဘြကကြို နည်းနည်းကြည့်ပြှီးနောကြ ‌မှကြေီးပေါကြို လှဲခလွိုကသ်ည်။ သူမက သဘောကသွှားပြီး ကြှနတ်ောြ့မကြန်ှာပေါြ ခွရပလြိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ ဘောင်းဘီမခွှတဘြဲ ထိုငခြလွိုကသ်ည်။ ထိုငခြပြှီးမှ

“မကြစြိမှိတထြား၊ ပါးစပကြိုလည်း ကယွကြယွဟြထား”

အမိန့ပြေးသံနဲ့ သူမပြောသည်။ ထိုအသံက ကြှနတ်ော့စြိတကြို အတောလြေး လှှမ်းမိုးသည်။ ကြှနတ်ောလြည်း သူမအမိန့အြတိုင်း လိုကလြုပလြိုကသ်ည်။ ဟထားသော ကြှနတ်ော့ပြါးစပထြဲသို့ နှေးခနဲ အရညအြခွို့ ဝငလြာသည်။ သေးလည်းမဟုတ် တံတွေးဖြစ်ဖို့များသည်။ ထပ်၍ ထပ်၍ ဝငလြာသည်။ ဝငလြာသမွှကို ကြှနတ်ောြ မှိုခပြဈလိုကသ်ည်။

“မမကပြောတော့ နငကြ သူတဈယောကထြဲအတွကဘြဲ ဒီလိုနတောဆို။ အခုတော့ နငကြ ဘယမြိန်းကလေးနဲ့မဆို ဒီလိုနချင်ေန်တောဘဲ။ တောတ်ောကြို ညဈပတတ်ဲ့အကောင်”

သူမ ပြောလည်းပြော ကြှနတ်ော့ပြါးကိုလည်း တဖြန်းဖြန်း ရိုကသ်ည်။ ကြှနတ်ောြ မရုန်းပါ၊ မရှောငပြါ၊ ဘာမှလည်း ခွန်းတုန့်မပြနပြါ၊ သူမလုပသ်မွှကိုသာ ငှိမခြံနသည်ေ။ သူမလုပသ်မွှ ပြောသမွှတွကေ ခိုငန်ဲ့နရတောထကပြင် အလှနသ်ာလှနန်သည်ေ။ ဒါ့အပြင် သူမဟာ ခိုင့ည်ီမဆိုသော အသိက ကြှနတ်ော့စြိတကြို ပို၍ထကြှစပြေီး၊ ပို၍ရိုကြိုးချင်စြိတမြွားကို ဖြစ်‌ပြားစသည်ေ။ သူမကတော့‌ ပြောလိုကြ ရိုကလြိုကြ ထွေးလိုကန်ဲ့ ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာပေါြ ခွထိုငပြှီး ပြဲကြမ်းနသည်ေ။ သူမကြမ်းလေ ကြှနတ်ောကြှိုကလြေ‌ ဖြစ်နသည်ေ။

“ကဲ ငါ သေးပေါကတ်ော့မယ်၊ ပါးစပကြယွကြယွဟြထား၊ မကြလြုံးလည်း ဖြင့မြကြည့်န်ဲ့နောြ”

သူမဝတ်‌ထားသော ဘောင်းဘီကို ထိုငလြကြပြင် ဂွိတဖြှုတ် ဇဈဖြင့ြ၍ အောကခြံဘောင်းဘီကို အနည်းငယ် လွှောခကြာ ခွှတလြိုကသ်ည်။ ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာပေါြ သူမရဲ့အဖုတန်ဲ့ ထိလိုကတ်ဲ့ အထိအတွေ့က ကြှနတ်ော့ကြို မကြလြုံးဖြင့ကြှည့ခြငွစြိတပြေါကအြောင် နိုးထပေးနသည်ေ။

ထန်းရညန်ံ့လေးသင်းသင်းနဲ့ ပူနှေးနှေး သူမသေးရညမြွားသည် ကြှနတ်ော့ပြါးစပတ်ှင်းသို့ သူမအဖုတမြှထွကြ၍ ဝငလြာပါသည်။ ကြှနတ်ောလြည်း အားပြင်းပြင်းနှင့လြာနသေော သူမအဖုတမြှ ထွကလြာသမွှ သေးများကို အလအလှေင့မြရှိ အမိအရ သောကသ်ုံးပါသည်။ နိုးဆှနသေောစိတကြှောင့ြ သူမသေးပေါကတ်ာ ရပသ်ှားခွိနတ်ှင် ကြှနတ်ော့မြကြစြိလည်း တပျိုငန်ကဆြိုသလို ပြင့သ်ှားပါသည်။

ပြင့လြာသော မကြလြုံးများသည် သူမရဲ့အကြည့်မြွားနှင့ြ တန်းတိုးသှားကာ ကြှနတ်ော့ပြါးကို သူမက အားပြင်းပြင်းဖြင့ြ လကဝြါးလှှတလြိုကပြါတော့သည်။ ထို့နောကြ သူမက ကြှနတ်ော့ကြို တဈခကြစြိုကကြှည့ပြှီး သေးစိုနသေော သူမအဖုတဖြှင့ြ ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာကို အတင်းပြတပြါသည်။ ပြင့သ်ှားသောမကြလြုံးများလည်း အောတ်ိုပြနပြိတလြိုကရြပါသည်။

သူမ စိတကြွနပေသ်ှားမှပင် ပြတခြှင်းကို ရပလြိုကပြါသည်။ အောကတ်ှငခြံနရသေော ကြှနတ်ောလြည်း အခုမှပင် အသကဝြဝရှူခွင့ရြပါတော့သည်။ သူမ ဘောင်းဘီပြနဝြတရြင်း

“အခု ငါပြတထြားတဲ့အတိုင်းဘဲနနေောြ၊ ရပြနေမြဆေး‌နဲ့၊ ဘာနဲ့မှ သန့ရြှင်းရေးမလုပန်ဲ့”

ကြှနတ်ောကြ ဘာမှပြနမြပြောသဖြင့ြ

“ဟုတကြဲ့လို့ဖြလေေ”

“ဟုတကြဲ့ ဟုတကြဲ့”

“အင်း ငါ့ကြှနလြေးက လိမျမာတယ်။ နောကဆြို နငစြားချင်တ်ဲ့ အီးအီးတွေ ကြှေးမယ်။ အခုတော့ ငါ့သေးနံ့တွမှေှနန်တေဲ့ မကြန်ှာနဲ့နပြေီး ငါခိုင်းတာတွေ လိုကလြုပြ‌ပေးဦး….။ ဪ နင့ကြို တဈခုပြောပြရဦးမယ် သိလား။ နငခြုနက လှဲတဲ့နရောမှာလေ ငါ့အရငယ်ောကြွားက ငါ့ကိုလိုးတာဟ။ ငါက လေးဘကထြောကပြေးပြီး ထန်းရညဆြိုငဘြကကြ လူတွကေို ကြည့်န်ရတော စိတလြှုပရြှားဖို့ အရမ်းကောင်းတာဘဲ”

စကားပြောရင်းဖြင့ြ ခွုံထဲမှထွကကြာ ထန်းရညဆြိုငသ်ို့ ပြနဝြငထြိုငလြိုကသ်ည်။

🏵️အပိုင်း (၈)🏵️

သူမ သေးစိုစိုအဖုတန်ဲ့ ပြတထြားတဲ့ ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာက အရညတ်ှစေိုနဆေဲ။ ထန်းရညဆြိုငသ်ို့ အတွဲတဈတွဲ ရောကလြာသည်။ ထိုအတွဲက ရောကပြှီးမှ မကြာပါ ro ပြတော့တာဘဲ။ ထန်းရညဆြိုငမြှာ ဆိုငရြှငအြဈမရယ် သူတို့အတွဲရယ် ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကရြယဘြဲ ရှိတာမို့ စိတကြှိုကကြို ကဲနကြသေည်။ တဈယောကပြါးစပထြဲက ထန်းရညကြို တခွားတဈယောကပြါးစပထြဲသို့ အပြနအြလှန် ထည့ပြေးနကြသေည်။

“ဟဲ့ ဟိုမှာတွေ့လား။ သူတို့လို ဆော့ကြရအောင်”

ကြှနတ်ောြ ထန်းရညယ်ူ၍ သောကရြန် ပြငလြိုကပြါသည်။ ဝတရြညကြ မသောကရြနတ်ား၍ ထိုထန်းရညကြို သူမပါးစပထြဲ ထည့လြိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ ကြှနတ်ော့ပြါးစပန်ားကပ်၍ ကြှနတ်ော့ပြါးစပကြို ဆှဲဟလိုကပြှီး သူမငုံထားသော ထန်းရညမြွားကို ထွေးထည့ပြေးပါသည်။

“သောကလြိုကြ”

ကြှနတ်ောလြည်း မွိုခပြဈလိုကသ်ည်။

“နင့မြကြန်ှာက သေးစောတ်ောတ်ောန်ံနတောဘဲ၊ အင်ျကြီနဲ့ သုတလြိုကတ်ော့”

“ဟုတကြဲ့”

ကြှနတ်ောလြည်း သူမစကားအတိုင်း သုတခြှင့ရြ၍ သုတလြိုကပြါသည်။ သူမက ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာကို သန့ရြှင်းခိုင်းရခွင်းမှာ ကြှနတ်ော့ကြို သနားသှား၍ မဟုတဘြဲ သူမပါးစပမြှ ထန်းရညမြွား ကြှနတ်ော့ပြါးစပထြဲသို့ ထည့သ်ောအခါ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငခြွိနတ်ှင် သေးနံများနံနသဖြေင့ြ သူမအတွကြ သုတခြိုင်းခွင်းသာဖြစ်သည်။ အနံ့တွေ ကနွသ်ေးသညဟြုဆိုကာ ဘေးက လူအခွအနေကေိုကြည့်ြ၍ သူမပါးစပထြဲ ထန်းရညမြွားထည့ကြာ ပလုတကြငွြးပြီး ထွကလြာသော ထန်းရညဖြှင့ြ ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာပေါကြို ထွေးထုတပြါသည်။

ထိုနည်းဖြင့ြ ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာပေါမြှ သူမရဲ့ သေးနံ့များကို ပြောကအြောင် သန့ရြှင်းပေးပါသည်။ အခုလို ခံ‌နရခေငွြးသည် ကြှနတ်ောရြဲ့စိတကြို ကြနပေမြှုများစွာ ရနစပေေါသည်။ ဟိုအတွဲကတော့ ဆိုငရြှငန်ဲ့ မရင်းနှီးသဖြင့ြ ဆိုငရြှငကြ ပိုကဆြံရှင်းပြီးမှသာ နှစ်ယောကစြလုံးသှားပါ ဆိုသဖြင့ြ သူတို့ ပိုကဆြံအရငရြှင်းသည်။ ပြီးနောကြ ကြှနတ်ောတ်ို့တိုးခဲ့သော ခွုံထဲသို့ တိုးသှားသည်။ ဝတရြညကြလည်း ပိုကဆြံရှင်းတော့ဟု ဆိုသဖြင့ြ ကြှနတ်ောလြည်း ပိုကဆြံရှင်းလိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ ဝတရြညန်ောကြ ဆကလြိုကသ်ည်။ ဝတရြညကြ ခွုံထဲဘကသ်ို့ နောကတ်ဈခေါကြ သှားနခွင်ေး ဖြစ်သည်။

“ရှူးး”

“အသံမထွကန်ဲ့နောြ”

အသံတိုးတိုးဖြင့ပြှောပြီး သူမက ရှေ့က ဦးဆောငသ်ှားသည်။ ခုနကဝငသ်ှားသော အတွဲကို ခွုံတောရဲ့ အတွင်းပိုင်းတွင် တွေ့ရသည်။ ကောငမြလေးဝတထြားသော ထဘီအနီလေးက ဘေးမှာပုံလကြလြေးနဲ့ ကောငမြလေးက လေးဘကလြေးထောကကြာ နောကကြ သူ့ကောငလြေးရဲ့ဆန်ဒကို ဖြည့ဆြည်းပေးနသည်ေ။ ညီးသံလေးကလည်း ခပတ်ိုးတိုးပင်။

သူမက ဖုန်းထုတဟြုဆိုသဖြင့ြ ကြှနတ်ောြ ဖုန်းထုတ်၍ သူမပြောသည့အြတိုင်း သာယာနသေော အတွဲကို ဗီဒီယိုမှတတ်မ်း တငလြိုကသ်ည်။ ကောင်‌မလေးရော ကောငလြေးရောရဲ့‌ အရှေ့တည့တ်ည့မြှ နရောယူ ရိုကကြူးထားခွင်း ဖြစ်တာကြောင့ြ နှစ်ယောကလြုံးရဲ့ မကြန်ှာတွကေ ဗီဒီယိုထဲတွင် ထငရြှားစွာ မှငန်ရသေည်။

သူတို့ကိဈစပြီးနောကြ ကောငမြလေးက အရှေ့ဘကကြို နည်းနည်းတိုး၍ သေးထိုငပြေါကသ်ည်။ ထိုအရာကိုလည်း မှတတ်မ်းတငထြားလိုကသ်ည်။ ခဏအကြာတွင် ထိုနှစ်ယောကြ ခွုံထဲမှ ပြနထြှကသ်ှားသည်။

“လာ”

သူမက လကဆြှဲခေါသ်ဖြင့ြ စောစောက ကောငလြေးနဲ့ ကောငမြလေး လိငဆြကဆြံခဲ့သော နရောသို့ ပါသှားသည်။ လိငဆြကဆြံတဲ့နရောနား မရောကခြင် ကောငမြလေး သေးပေါကထြားသော နရောတွငရြပ်၍

“ဟဲ့ ဒူးထောကျ”

ကြှနတ်ောလြည်း ကြောငန်နနဲ့ ဒူးထောကလြိုကသ်ည်။

“စောနကောငမြလေး ဒီနရောမှာ သေးပေါကသ်ှားတာ တွေ့တယမြဟုတလြား။ သူသေးပေါကထြားတဲ့ နရောကို နမ်းကြည့်စြမ်း”

ကြှနတ်ောြ သူမကို တဈခကြမြော့ကြည့်လြိုကသ်ည်။

“ဘာမော့ကြည့်တ်ာလဲ၊ ငါခိုင်းတဲ့အတိုင်းလုပလြေ။ ငါ့ကို နင့သ်ခငမြလို့ မသတမြှတဘြူးလား”

‌ဪ ဝတရြညကြ ငါ့သခငမြတောင် ဖြစ်‌သှားပြီဘဲ။ နောကပြှီး သခငမ် လိုချင်တ်ာကလည်း ငါ့စိတကြူးယဉအြိမမြကပြဲ။ သူမခိုင်းသမွှ လုပမြယဟြု စိတဆြုံးဖြတကြာ သေးစိုနသေော ‌မှကြေီးကို နမ်းလိုကသ်ည်။ နမ်းခိုင်းရုံနဲ့ အားမရတဲ့ သူမက လွှာနဲ့တို့ခိုင်းသည်။ ခွုံမှအပငတ်ှင် ကပည်ိကနွသ်ော စောနအတွဲမှ ကောငမြလေးရဲ့ သေးစသေးနများကို ကြှနတ်ောြ အရသာခံခွင့ြ ရလိုကသ်ည်။

သူမ စိတကြွနပေလြောကအြောင် ခိုင်းပြီးနောကြ ထိုအတွဲ လိုးပြဲဆငခြဲ့သောနရောတွင် ကြှနတ်ော့ကြို လှဲစေ၍ စောနကအတိုင်း သူမသေးများကို ထပမြံသောကသ်ုံးစပြနေပြါသည်။ ဒီတဈခါတော့ မကြစြိမမှိတထြားရသဖြင့ြ သူမအဖုတည်ိုညိုကို အဝကြည့်ခြှင့ရြလိုကပြါသည်။ ထိုသညမြက သူမက တဈရှူးမပါသဖြင့ြ သေးများစိုနသေော သူမအဖုတကြိုပါ ကြှနတ်ောြ သန့ရြှင်းရေးလုပပြေးခွင့ြ ရလိုကပြါသည်။

ဝတရြညန်ဲ့ကြှနတ်ောြ သဘောတူညီခကြမြွားစွာ ရယူဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုနေ့မှစ၍ ဝတရြညသ်ည် ကြှနတ်ော့သ်ခငမ် ဖြစ်လာသည်။ ဝတရြညသ်ည် သူမရဲ့အဈမ ကြှနတ်ောအြရမ်းခစွရြတဲ့ ခိုငလြို ရုပသ်ကြေီးမနပေါ။ ကြှနတ်ောဖြစ်ချင်သ်ည့အြတိုင်း သူမကခညွြး ဦးဆောငသ်ည်။ ကြမ်းသည်။ အနိုငအြထကြ အရမ်းပြုကငွ့သ်ည်။

သူမနဲ့ သဘောတူညီခကြမြွားကတော့ များများစားစား မဟုတ်။ တိုတိုနဲ့လိုရင်း ဖြစ်သည်။ ကြှနတ်ော့ဘြဝတဈခုလုံးအား သူမကို အပြီးအပိုင် ပေးလိုကရြခွင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသဘောတူညီမှုကိုလုပရြန် ကြှနတ်ော့ကြို စဉြးစားခွိန် တဈပတ် ပေးလိုကသ်ည်။ ဒီတဈပတတ်ော့ ကြှနတ်ော့အြတွကြ စဉြးစားစရာများနှင့ြ ခေါင်း‌ချောကဖြှယရြှိသည်။

🏵️အပိုင်း (၉)🏵️

ဝတရြညကြ ဒီအတိုင်းခညွြးတော့မရဘူး လကထြပရြမယတ်ဲ့။ ကြှနတ်ောန်ဲ့သူနဲ့ အတူလကထြပပြှီးမှသာ သူမက ကြှနတ်ောြ့သခငမြအဖြစ် နပေေးမယတ်ဲ့။ စဉြးစားရင်းသာ စဉြးစားနတောပါ။ ဒါ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ စိတကြူးယဉြ အိမမြကပြဲလေ။ ကြှနတ်ော့ရြဲ့ Dark Side ကို အပြည့အြဝ လုပြ‌ပေးနိုငတ်ဲ့ ဘဝလကတ်ှဲဖောကြို လိုချင်ခြဲ့မိတာ။ အခုတော့ အခွင့အြရေး ရလာခဲ့ပြီ။ သို့သောြ ကြှနတ်ောစြိုးရိမစြိတမြွားနဲ့ ကြောကန်တောတော့ အမှနဘြဲ။ နောကဆြုံးတော့ ဆုံးဖြတခြကြတ်ဈခုကို ရဲရဲခလွိုကတ်ယ်။ နောကထြပ် မပေါလြာနိုငတ်ော့တဲ့ အခွင့အြရေးကို ကြှနတ်ောြ ဖမ်းဆုပလြိုကပြါတယ်။

ကြှနတ်ောရြဲ့ မင်ျဂလာပြဲဟာ မကြီးကယွခြဲ့ပါ။ ရုံးတကလြကမြှတထြိုး လူကြီးမိဘများကို ကနတ်ော့ခွင်းဖြင့ြ ပြဲပြီးလိုကသ်ည်။ ပြဲတွင် ခိုငန်ဲ့တွေ့ရ၍ ခိုငကြ ဝတရြညန်ဲ့သူမ အလောင်းအစားသဘောမွိုး လုပတ်ာမှာ သူမရှုံးသှားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်းနဲ့ ကြှနတ်ောတ်ို့နတေဲ့အိမကြို လာပြီး ကြှနတ်ောကြို ‌နေ့တိုင်း အိမသ်ာအဖြစ်သုံးမညဟြု စသလို နောကသ်လိုနဲ့ ပြောသှားသေးသည်။

ကြှနဝြောာ့ရြဲ့ မင်ျဂလာဦးညသည် အခွားသူများနဲ့ မတူ။ တဈညလုံး ကြှနတ်ောြ ဝတရြညကြို နှိပန်ယပြေးရသည်။ ထိုညက ဝတရြည် သူမခွဖဝေါးဖြင့ြ ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာကို ထပခြါထပခြါ ပြတသ်ည်။ ပြီးတော့ ဝတရြည် အိမသ်ာထဲတွငပြင် အိမသ်ာတကသ်ည်။ နဂိုပြောထားသလို ကြှနတ်ော့ကြို သူမ အိမသ်ာအဖြစ် အသုံးမပြုပါ။

သို့သောြ အိမသ်ာထဲတွင် သူမအီးအပုံလိုကပြါထားပြီး ဖငဆြေးသည့ြ ရခွကေထြဲတွင် သေးများအပြည့ြ ပန်းထည့ပြေးထားသည်။ သူမဖငကြိုတော့ တဈရှူးဖြင့ြ သန့ရြှင်းပုံရသည်။ သူမဖငမြှခွီးများ သုတထြားသော တဈရှူးကို အိမသ်ာရပေုံးနားတွင် ကြှနတ်ောတ်ှေ့သည်။ သူမ ဘာလုပစြချင်ေသ်ညကြို ကြှနတ်ောမြသိ။ ထို့အပြင် သေးကို အကြောကအြလန့မြရှိသောလြည်း အီးများစားဖို့ကတော့ ကြှနတ်ော့အြတွကြ ခကခြဲနသေေးသညမြို့ အိမသ်ာထဲမှ အရာများကို ရဖြငေ့ပြင် သန့ရြှင်းရေးလုပလြိုကသ်ည်။ ဖငဆြေးခွကထြဲမှ သေးများကိုတော့ သောကခြပြဈလိုကသ်ေးသည်။

“ဟဲ့ အာကာ ထထ”

အတင်းလှုပန်ှိုးလို့ ကြှနတ်ောန်ိုးလာခဲ့ပါသည်။ ကြှနတ်ောမြကြလြုံး ဖြင့လြိုကသ်ညန်ှင့ြ ဗိုကလြေးကိုဖိ၍ အလောသုံးဆယဖြစ်နသေော ဝတရြညရြဲ့မကြန်ှာကို မှငလြိုကရြပါသည်။

“ဟဲ့ ကြောငကြှည့မြနနေဲ့ မှနမြှနထြ၊ ငါ ဗိုကအြရမ်းအောင့န်ပြေီ”

ကြှနတ်ော့ကြို ကုတငပြေါမြှဆှဲခွ၍ ကြမ်းပြငတ်ှင် လှဲနစပေေါသည်။ ပြီးနောကြ ညကဝတထြားသော ထဘီလေးကို ဘေးသို့ခွှတ်၍ ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာပေါခြှကာ သူမရဲ့ morning duty ကို ဆောငရြှကလြိုကပြါသည်။

လူပျိုဘဝတုန်းက နံနကအြိမယ်ာနိုးလာတိုင်း လီးတောငန်တေုန်း လီးကိုကိုင်၍ ငါ့သခငမြလေး သူမရဲ့ နံနကခြင်းအိမသ်ာအဖြစ် ငါ့ကိုသုံးရင် ကောင်းမှာဘဲဆိုပြီး ဂွင်းထုခဲ့တဲ့အခွိနကြိုပင် ပြနသ်တိရမိပါသည်။ အခုတော့ လကတ်ှေ့ကို ဖြစ်နပြေီ ဖြစ်သည်။ ဖငပြေါကကြို ယကပြေးဖူးသဖြင့ြ ခွီးအရသာနည်းနည်းကို သိသောလြည်း အခုလို တဈလုံးတဈခဲ ပါးစပထြဲ ဝငလြာခဲ့ခွိနတ်ှငသ်ော မနည်းကို မွိုခပြဈရသည်။ မွိုမခွ၍လည်း မဖြစ်။ မွိုခဖြို့ကို ဝတရြညကြ တောကလြွှောကြ အီးပါရင်း ဆောြဩနသည်ေ။ ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာကြီးဟာ အိမသ်ာပိုကလြိုင်းကြီးနဲ့ တူနသည်ေ။ ရဆေေးပေးမယ့သ်ူမရှိဘဲ သူမရဲ့ သေးများ ခွီးများဖြင့ြ ပကြေံနလသေည်ေ။

ဝတရြညကြ အားလုံးပြီးစီးပြီးနောကြ ကြှနတ်ော့အြင်ျကြီအောကခြံနားကနလှန်ေ၍ သူမရဲ့ ခွီးပနသေေောဖငန်ှင့ြ သေးများကို သုတလြိုကပြါသည်။ သူမထသှားသည့တ်ိုင် ကြှနတ်ော့ကြိဈစကတော့ မပြီးသေးပါ။ ဝတရြညကြ ညဈပတန်သေော နရောတဈခုလုံးကို ကြှနတ်ော့လြွှာကိုသုံး၍ သန့ရြှင်းရေးလုပစြသည်ေ။ သူမကတော့ မကြန်ှာသဈ သှားတိုကြ လုပပြှီးနောကြ ကြှနတ်ောလြုပန်သမွှေကို အရသာခံ ကြည့်န်လသေည်ေ။

စောနက ညဈပတထြားသညမြွားကို သန့ရြှင်းပြီးနောကြ ရချိုးခွင့ပြေးသည်။ ပြီးနောကြ သူမစားဖို့ နံနကစြာ စီစဉပြေးရသည်။ ယခု နံနကစြာကိုတော့ သူမနဲ့အတူ စားခွင့ပြေးသည်။ နောကရြကတ်ှကြရေငတ်ော့ ကြှနတ်ောကြှည့တ်ဲ့ မူဗီတွထေဲကအတိုင်း လုပမြညဟြု သူမက ပြောသည်။ ဒီနေ့တဈရကကြတော့ ကြှနတ်ော့အြတွကြ နောကဆြုံး လှတလြပရြေးပင် ဖြစ်ဖြယရြှိသည်။

စားသောကပြှီးနောကြ စာအုပတ်ဈခုထဲတွင် ကြှနတ်ောြ နေ့စဉလြုပရြမညမြွားကို ခရွေးပေးသည်။ နံနကန်ိုးတာနဲ့ သူမရဲ့ အိမသ်ာအနနေဲ့ နရမေယ်။ ပြီးရင် သန့ရြှင်းရေးလုပမြယ်။ ရချိုးခွင့ရြမယ်။ သူမအတွကြ နံနကစြာပြငပြေးရမယ်။ သူမ နံနကစြာစားနခွေိန် ခွေးတဈကောငလြို သူများ‌ခွထေောကအြောကမြှာ နရမေယ်။ ပြီးမှ သူမက အစာကြှေးမယ်။ အလုပသ်ှားခွင့ရြမယ်။ ပြနလြာရင် ကြောပိုးအိတခြကြာ အိမသ်ာထဲကိုတန်းသှား၍ သူမစွန့ကြွဲထားတဲ့ သေးခွကကြို အမောပြေ ရအဖြေဈ သောကရြမယ်။ ပြီးရင် သူမ ခိုင်းတာတွကေို လုပရြမယ်။

ညစာ သူမစားနခွေိနတ်ှငလြည်း နံနကကြအတိုင်း နရမေယ်။ ညစာစားပြီးနောကြ သူမအိမသ်ာတကမြယ်။ အိမသ်ာအနနေဲ့ နပေေးရမယ်။ သူမ ရုပရြှငကြှည့န်ခွေိနမြှာ ‌သူမခွထေောကအြောကမြှာ ဝပတ်ှားပြီး နရမေယ်။ ညမအိပခြင် သူမကို ပြုစုရမယ်။ မအိပခြငတ်ဈခါ သူမအိမသ်ာ ထပတ်ကမြယ်။

ရုံးပိတရြကတ်ှေ ဘယမြှသှားခွင့မြရှိ။ သူမခွင့ပြှုမှ သှားရမည်။ ငှကေို လိုတာထကြ ပိုကိုငခြှင့မြရှိ။ နေ့စဉရြချိုးတိုင်း အဝတလြွှောရြမည်။ အိမကြိုဧည့သ်ညလြာလွှင် ဧညသ်ည့ကြို သသခွေောခွာ ဧည့ဝြတပြှုရမည်။

နောကဆြုံးအခကြကြ သူမ ဘာကိုဆိုလိုသညကြို ကြှနတ်ောြ နားမလညခြဲ့ပါ။ ကြှနတ်ော့ဘြဝတဈခုလုံး သူမလကထြဲ အပလြိုကရြပြီ။ ကြှနတ်ောဟြာ အခုဆို သူမရဲ့ ကြှနစြဈစဈ ဖြစ်သှားပြီ။ သူမ စလေိုရာ ခိုင်းလိုရာပင်။

🏵️အပိုင်း (၁၀)🏵️

ကြှနတ်ောြ စိတကြူးယဉြ‌နခေဲ့ရတဲ့ ဘဝကြီးကို လကတ်ှေ့ရလိုကလြို့ ကြှနတ်ောြ အလှနပြွောန်မေိပါတယ်။ အခုတော့ ဖြစ်ချင်တ်ာတွေ ဖြစ်ခွင့ရြနပေါပြီ။ သို့သောြ စိတကြူးယဉခြဲ့တုန်းကလောကတ်ော့ မပေါ့ပါးတာ အမှနပြင်။ နံနကြ နံနကဆြို ဝတရြညမြနိုးခင် ကြှနတ်ောကြ အရငန်ိုးအောငထြပြီး ဝတရြညန်ိုးလာရင် အဆငသ်င့ြ မစောင့ဆြိုင်းရအောင် စားနိုငရြန် စီစဉပြေးရသည်။ ဝတရြညကြ နိုးနိုးချင်ြး အိမသ်ာတန်းတကတ်တသ်ူမို့ ဝတရြညမြနိုးခငကြို နံနကစြာကို အမှနလြေး ပြငထြားပြီးနောကြ သူမနိုးလာတာကို အသင့စြောင့န်ဖြစ်ေသည်။ ဝတရြညကြ အိမသ်ာတကရြငသ်ုံးဖို့ တဈရှူးဗူးကိုလည်း ဘေးမှာအသင့ယ်ူထားသည်။

ဟော ကြှနတ်ောတ်ှေးနရင်ေးကပင် သူမ နိုးလာသည်။ အိပခြငွမြူးတူး ခစွစြရာ ကြှနတ်ော့မြိန်းမပေါ့။ ပြီးနောကြ ကုတငအြောကတ်ှင် ပကလြကလြှန်၍ သူမအသုံးပြုရန် အဆငသ်င့ဖြစ်နသေော ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာပေါသ်ို့ခွကာ ထိုငခြလွိုကပြါသည်။ သူမရဲ့ အသားအရည် အလှအပအတွကြ အဝတအြစား မဝတဘြဲ အိပစြကခြှင်းပြုနသညေမြို့ ဘာမှခွှတစြရာမရှိ။ သူမကိုယရြဲ့ ဝိတကြ ကြှနတ်ောကြို တောတ်ောလြေး အသကရြှူခကစြပေါတယ်။ ညကစားထားသော ဘဲဥတန်‌ခိုးတွထငေရြ၊ ‘တဘူဘူ’ နဲ့ ပေါကကြာနေ၏။ ခဏကြာမှပင် သူမဖငကြို မကြန်ှာကိုဖိထားရာမှ အနည်းငယခြှာလိုကပြှီး

“ခွီးထွကလြာ‌တော့မယ် အဆငသ်င့ပြှငထြား”

ဒါက စဈကြငှောလိုကတ်ဲ့ အသံပါ။ နေ့စဉြ သူမ ထိုသို့ပြောပြီးတိုင်း အောကကြရှိနတေဲ့ ကြှနတ်ော့ကြို ရှိသညလြို့ပင် မထငတ်ော့ဘဲ အီးပါခစွမှဲပင် ဖြစ်သည်။ ကြှနတ်ောလြည်း ပါးစပကြို ကယွကြယွဟြ၍ သူမရဲ့ စအိုပေါကလြေးကို တဈခကြကြှည့ကြာ ထွကလြာသမွှကို အလငွအြမှန် မွိုခလွိုကပြါသည်။

“အားးး အခုမှ ပေါ့သှားတာဘဲ”

ပြောရင်းနဲ့ သူမရဲ့ဖငန်ဲ့အဖုတကြို တဈရှူးနဲ့ သန့ရြှင်းရေးလုပ်၍ ကြှနတ်ောမြကြန်ှာပေါသ်ို့ပင် ပစ်ခကြာ ကြှနတ်ော့အြနားမှ ထွကခြှာသှားပါသည်။ ကြှနတ်ောတ်ော့ သူမရဲ့ခွီးများကို စားရင်းနဲ့ ကုတငဘြေးကြမ်းပြငတ်ှင် ကနွရြဈခဲ့ပါသည်။

ကြှနတ်ော့ကြိဈစတွေ ပြီးသှားခွိနမြှာတော့ သူမခနွထြားခဲ့တဲ့ သူမရဲ့အကြှင်းအကနွြ ကြှနတ်ောရြဲ့နံနကစြာကို စား၍ သူမဈေးမှ ပြနမြလာမီ တနဖြိုးရှိသောအခွိနကြို အကြိုးရှိစွာ TV လေးကြည့်ရြန် ကြံလိုကပြါသည်။

TV လေးကြည့်မြယမြှ ကြံကာရှိသေး အခန်းတံခါးခေါကသ်ဖြင့ြ TV ကြိုးကို ထိုးပြီးပြီးချင်ြးပင် အခန်းတံခါးကို သှားဖြင့ြ၍ ဘယသ်ူဘယဝြါဆိုတာ သှားကြည့်လြိုကပြါသည်။

“Morning အာကာ”

ကြှနတ်ောခြစွခြဲ့ရသူ ခိုင်။ ကြှနတ်ောြ ခိုင့ကြို တံခါးဖြင့ပြေးလိုကသ်ည်။ ခိုငကြ သှကသ်ှကလြကလြကဘြဲ အိမထြဲဝငပြှီး TV ရှေ့က ဆိုဖာမှာ ထိုငသ်ည်။ ကြှနတ်ောတ်ာ တုန့န်ှေးနှေး။ ခိုငကြ ကြှနတ်ောန်ဲ့ဝတရြည် မဂလြာဆောငပြှီး တဈလအကြာတွင် ပထမဦးဆုံး အိမလြာလညသ်ော ဧည့သ်ည်။ ကြှနတ်ောန်ဲ့ ဝတရြညရြဲ့ သဘောတူညီခကြအြရ ဧည့သ်ညကြို ဧည့ဝြတကြွပြနေရြမည် ဆိုသညမြှာ ဧည့သ်ညရြဲ့ အိမသ်ာအဖြစ်ပါ ကြှနတ်ောကြ နပေေးရမညကြို ဆိုလိုခဲ့ခွင်း ဖြစ်သည်။

ကြှနတ်ောတ်ို့နတေဲ့ တိုကခြန်းရဲ့ အိမသ်ာက ပုံမှနအြိမသ်ာပါဘဲ။ ဘိုထိုငမြဟုတဘြူး။ အဲ့အိမသ်ာကို ကြှနတ်ောတ်ဈယောကထြဲ သုံးတာပါ။ ဝတရြညကြတော့ ကြှနတ်ော့ကြိုဘဲ သုံးတာ။ ကြှနတ်ောမြရှိရငတ်ော့ ဝတရြညကြ ရချိုးခန်းထဲမှာ အီးအပုံလိုကပြါတယ်။ သေးကိုတော့ ပုံးတဈခု သီးသန့ထြားထားတယ်။ တခါတရံဆို ကြှနတ်ောအြလုပကြ ပြနလြာတဲ့အခွိနမြှာ သေးပုံးက အပြည့ကြို ဖြစ်နတော။ အဲ့လိုနေ့တွဆေို အိမကြို ဧည့သ်ညလြာသှားတယဆြိုတာ ဝတရြညမြပြောလည်း ကြှနတ်ောသ်ိလိုကတ်ယ်။ ဒါပမယေ့ြ ဝတရြညကြ ပြောပြပါတယ်။ အိမကြို သူအဈမခိုင် လာသှားကြောင်းနဲ့ ခိုငလြည်း အဲ့ပုံးထဲသို့ သေးပေါကခြဲ့ကြောင်း၊ နောကပြှီး ဘယအြီးပုံကတော့ ခိုငပြါသှားတာဖြစ်ကြောင်း ပြောပြတယ်။ ခိုငကြ ကြမ်းယာဆိုင် ဖြင့ထြားလို့ စနေ၊ တနင်ျဂနှေ လူကလွို့ မလာဘူးတဲ့။ အဲ့ဒါမို့ ကြှနတ်ောြ အိမမြှာရှိတဲ့ ဒီနေ့မှာ ပထမဦးဆုံး ဖြစ်သှားတာပါ။

ခိုငကြ ကြှနတ်ောဖြှင့ထြားတဲ့ TV ကို အခန့သ်ား ထိုငကြှည့န်သည်ေ။ ကြှနတ်ောကြတော့ ဘာလုပပြေးရမလဲ မသိတာမို့ ဒီအတိုင်း ဘေးမှာဘဲ ထိုငန်လေိုကသ်ည်။ ခဏနတေော့မှ ဝတရြည် ဈေးကပြနလြာလို့ သူမ ပါလာသော အထုပမြွားကို မီးဖိုချောငသ်ို့သယ်၍ နရောခပြေးလိုကပြါသည်။ ဝတရြညကြ သူ့အဈမ ရောကန်သဖြေင့ြ မီးဖိုးချောငတ်ှင် နှစ်ယောကသ်ား ခကြပြှုတရြင်း တွတထြိုးနကြပေါသည်။ ကြှနတ်ောကြတော့ ရချိုးခန်းထဲမှာ အဝတလြွှောြ‌နလေိုကပြါသည်။

🏵️အပိုင်း (၁၁)🏵️

အဝတလြွှောပြှီးတော့ မီးပူဆကတ်ိုကြ။ သူမတို့နှစ်ယောကကြတော့ TV ကြည့်ရြင်း အတင်းတုတန်တယ်ေ။ အတင်းတုတန်ရင်ေး ခိုငကြ သေးပေါကမြယဆြိုပြီး ကြှနတ်ော့အြနားကို ရောကလြာတယ်။ ကြှနတ်ောြ မီးပူတိုကန်ရင်ေး ခိုင့ကြို မော့ကြည့်လြိုကတ်ယ်။

“ဟဲ့ ငါ့အဈမ သေးပေါကမြလို့ပါဆို၊ ဘယလြိုလုပရြမယဆြိုတာ မသိဘူးလား”

ပြောလည်းပြောရင်း ကြှနတ်ော့အြနားရောကလြာပြီး ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာကို ဆောင့ကြနလြိုကပြါသည်။ ဆောင့ကြနရြုံနဲ့ အားမရ‌သေးသော ဝတရြညသ်ည် လှဲကသွှားသော ကြှနတ်ောမြကြန်ှာကို ‌ခွထေောကန်ဲ့ ဖိထားပါသည်။

“ဝတရြည် ငါ သေးအရမ်းပေါကခြငွန်ပြေီ၊ အိမသ်ာထဲဘဲ သှားလိုကရြမလား။ နငပြှောတော့ သချောလေ့ကငွ့ပြေးထားတာဆို၊ အခုကြည့်ြဦး”

ဝတရြညကြ ‌ခွဖဝေါးနဲ့ မကြန်ှာကို ပြတန်တောကို ဖယခြလွိုကပြှီးနောကြ ခိုင့ကြို နရောပေးလိုကသ်ည်။ ခိုငကြ အရငလြို အရုပမြဟုတတ်ော့ပေ။ သူ့စိတန်ဲ့သူပင် ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာပေါသ်ို့ ခွလိုကပြှီး သူမဝတထြားတဲ့ ဂငွြးဘောင်းဘီကို အနည်းငယ် ခွှတခြလွိုကပြှီး အသင့ဟြပေးလိုကသ်ော ကြှနတ်ော့ပြါးစပထြဲသို့ သေးပေါကထြည့သ်ည်။ သေးသောကတ်ာကို ကငွ့သ်ားရနသညေမြို့ ဘေးသို့မဖိတမြစငစြဘေဲ သောကလြိုကပြါသည်။ ဝတရြညကြတော့ ကြှနတ်ော့ကြို မကြမနေပ် အကြည့်န်ဲ့။

ခိုင် သေးပေါကပြှီးနောကြ ဝတရြညကြို လကဆြှဲခေါသ်ှားသဖြင့ြ ကြှနတ်ော့ကြို ဘာမှမလုပ် ဘာမှမပြောဘဲ ဝတရြညပြါသှားသည်။ ကြှနတ်ောလြည်း တိုကလြကစြ မီးပူကို လကစြမှနမြှနသ်တကြာ ဝတရြညရြဲ့ခွထေောကန်ား အလိုကတ်သိ ဒူးသှားထောကြ၍ ဝတရြညရြဲ့ ခွဖမေိုးကို ငုံ့၍ နမ်းနလေိုကပြါသည်။

“ဒီလိုကြတော့လည်း လိမ်မာသားဘဲ”

“သူ့အပြဈ သူသိတယ်‌လေ၊ ဒီလောကန်ဲ့ ဘယရြမလဲ၊ ဒင်းကို အသလေုပြဦးမှာ”

“အသကေ ဘယလြိုလုပမြှာလဲ ဟ”

“ဘယလြို အသလေုပမြလဲဆိုတာ မမရှေ့မှာတင် လုပပြှမယ်”

“အယ် ငါမကြည့်ရြဲဘူးနောြ”

ခိုငကြ မကြည့်ဘြူးဆိုတာ တမငကြှည့မြယလြို့ ပြောလိုကခြှင်းပင်။ ဝတရြညကြ ခိုင့ရြှေ့တွငပြင် အဝတအြစားခွှတကြာ လေးဘကထြောကခြိုင်းသည်။ ပြီးနောကြ ဖြင့ထြားသော TV ကို သီချင်ြးပြောင်း၍ အသံကို ကယွလြိုကသ်ည်။ ကြှနတ်ောြ အရိုကခြံရတော့မယဆြိုတာ သိလိုကသ်ည်။ ထငတ်ဲ့အတိုင်းပင် သူမ ဘောင်းဘီခါးပတဖြှင့ြ ကြှနတ်ော့အြား ‘တဖြောင်းဖြောင်း’ ကြှေးတော့သည်။ သူမ တဈယောကထြဲ ကြှေးရုံမက ခိုင့လြကထြဲ ခါးပတထြည့ြ၍ ခိုင့ကြိုပါ ရိုကစြသည်ေ။ အောကကြခံရတဲ့ ကြှနတ်ောကြတော့ သူမတို့ ရိုကခြကြတ်ှကြေောင့ြ မွော့တောငန်ပြေီ ဖြစ်သည်။ သို့တိုင် ရိုကခြကြမြွားကတော့ မရပသ်ေးပေ။

ဝတရြညကြ ကြှနဝြောာြ အပြဈတဈခုခုလုပရြင် အသားနာတဲ့ အပြဈဒဏမြွားကို ပေးလေ့ရှိသည်။ အခုလည်း ရိုကရြုံနဲ့ အားမရသေးသော ဝတရြညကြ ဖယောင်းတိုငကြို မီးတို့၍ ဖယောင်းစကခြကြာ ကြှနတ်ော့အြား နှိပစြကန်သည်ေ။ ကြှနတ်ောမြှာတော့ အပေါကြကလွာသော ဖယောင်းစကရြဲ့ အပူဒဏကြိုခံရင်း ခိုငရြဲ့‌‌ခွခွေောင်းများကို စုပပြေးနရသေည်။ ခိုင့ြ ခွခွေောင်းလေးများပင် ဖြူဖြေးနပြေီ ဖြစ်သောလြည်း ဝတရြညကြတော့ ဖယောင်းတိုင် မကုနတ်ရှေ့ မရပဘြူးဟု သတမြှတထြားပုံရသည်။ ဖယောင်းတိုင် တဈတိုငလြုံးကုနမြှသာ ကြှနတ်ောြ သကသ်ာခွင့ရြသည်။

ဝတရြညကြ သူအဈမရှေ့တွင် ကြှနတ်ော့ကြို ဘယလြောကထြိနိုငကြှောင်း ပြချင်န်သေေးပုံရသည်။ ကြှနတ်ော့ကြို အမောဖြခွငေ့ပြေးရင်းနဲ့ပင် သူတို့စားရန် နကြောစေ့များကို ခွာပေးနရသေည်။ သူတို့ကတော့ အသံကယွကြယွဖြှင့ထြားသော သီချင်ြးကိုပိတပြှီး ကိုရီးယားကား ပြောင်းကြည့်ကြှသည်။ channel က လာသော ကိုရီးယားကားကို ကြည့်န်ခွင်ေး ဖြစ်တာကြောင့ြ နကြောစေ့မကုနခြင် ကိုရီးယားကားက ပြီးသှားပါသည်။ ဟို channel ဒီ channel လှည့သ်ောလြည်း ကြည့်ခြငွတ်ဲ့ကား မတွေ့ကြဘဲ ပငွြးရိလာကြသမွှကို ကြှနတ်ောြ့ကို နှိပစြကရြင်း အပငွြးဖြရန်ေ ဆုံးဖြတလြိုကကြှပုံရသည်။

“ဟဲ့ နင် ငါ့ကိုခစွသ်ေးလား”

ခိုငကြ ဝတရြညရြှေ့တွင် မေးခလွိုကသ်ော စကားက ကြှနတ်ော့ရြငကြို တဒုတဒြုတ် ခုနစြသည်ေ။ အဘယကြှောင့ဆြိုသောြ ဝတရြညန်ဲ့ လကထြပထြားသောလြည်း ခိုင့ပြေါခြစွသ်ော ကြှနတ်ော့အြခစွမြွားက မပြောကပြကြသ်ေးပါ။ အရငတ်ိုင်း ခစွမြှဲ ခစွဆြဲပင်။ အခုလို မေးလာတော့ ကြှနတ်ောြ ဘယလြိုဖြရမေလဲ။ ကြှနတ်ော့စြိတထြဲက စကားများကို သိရှိနသေော ဝတရြညကြ

“သူက အဈမကို ခစွန်တေုန်းဘဲလေ။ ကြည့်ပြါလား ကြှနမြရှေ့မှာမို့ ဒင်းမပြောရဲတာ”

ကြှနတ်ောြ ဘာမှဝငမြပြော၊ ခေါင်းကိုသာ ငုံ့ထားလိုကသ်ည်။

“ဟုတလြား အာကာ”

ခိုငကြ ကြှနတ်ောခြေါင်းကို မော့စရင်ေး ပြောသည်။ ကြှနတ်ောမြကြလြုံးများက ဝတရြညဆြီသို့သာ ရောကန်သည်ေ။

“ဟဲ့ ငါ့ကိုကြောကမြနနေဲ့၊ အမှနအြတိုင်း‌ ဖြလေိုကြ၊ နငလြိမရြငတ်ော့ ငါနင့ကြို ဘေးအခန်းကို ပို့လိုကမြှာနောြ”

ဘေးအခန်းကိုတော့ ကြှနတ်ောမြသှားလိုပါ။ ဘာလို့ဆို ဘေးအခန်းမှာက မိန်းကလေးအဆောင်။ မိန်းကလေးတွခညွြေး စုပြီးနကြတော။ အားလုံးက KTV က ကောငမြ‌လေးတွခညွြေးဘဲ။ လကသ်နကြလည်း ဘာပြောငသ်လဲ မမေးနဲ့။ အရငည်တဈညတုန်းက ဝတရြညကြ ကြှနတ်ောကြို တိုကခြန်းအပြငထြုတပြှီး ထိုငထြလုပခြိုင်းတယ်။ ထိုငထြ တဈခါလုပတ်ိုင်း “ကြှနတ်ောဟြာ ခွီးစားတဲ့ အိမသ်ာကြီးပါ” လို့ တဈခါအောပြှီး လုပရြတယ်။ ညဘကကြှီးဆိုတော့ ဘယသ်ူမှ မကြားလောကဘြူးထငတ်ာ။ ဘေးချင်ြးကပအြခန်းက ကောငမြလေးတွကေ ပူလို့ဆိုပြီး ဝရံဝာာ ထွကအြိမန်ကြတောတဲ့။ ကြှနတ်ောအြောတ်ဲ့ အသံကိုလည်းကြားရော တဈယောကကြိုတဈယောကြ လကတ်ို့ပြီး ထချောင်းကြရော။ အဲ့အထိ ကြှနတ်ောြ မသိသေးဘူး။ ဝတရြညကြ ကောငမြလေးတွရေဲ့အသံ ထွကလြာတော့ သိလိုကတ်ာ။ ကြှနတ်ောကြတော့ ကိုယ့အြာရုံနဲ့ကိုယဆြိုတော့ မကြားမိလိုကပြါဘူး။

အသံကြားလိုကတ်ဲ့ ဝတရြညကြ ကြှနတ်ော့ကြို ဒီအတိုင်း ထိုငထြဆကလြုပန်ဖေို့ပြောပြီး ကောငမြလေးတွရေဲ့ အခန်းဝကိုသှားတယ်။ အထဲက ကောငမြလေးတဈယောကြ တံခါးဖြင့ပြေးတာကို ကြှနတ်ောမြှငလြိုကတ်ယ်။ ဒါပမယေ့ြ ဝတရြညကြို‌ ကြောကတ်ော့ ထိုငထြ ဆကလြုပန်လေိုကတ်ယ်။ ခဏနတေော့ အဲ့ဘကအြခန်းကနေ ဝတရြညန်ဲ့အတူတူ ကောငမြလေးသုံးယောကပြါ ပါလာတယ်။ ပြီးတော့ ဝတရြညကြ ကြှနတ်ော့ကြို အသံမထွကဖြို့ အမိန့ပြေးတယ်။ အဲ့ဒါကို ကောငမြလေးတဈယောကကြ ကြှနတ်ော့န်ားရောကလြာပြီး သူ့လကထြဲ အသင့ပြါလာတဲ့ အောကခြံဘောင်းဘီတဈထညကြို ပါးစပထြဲ ထိုးထည့တ်ယ်။ ပြီးတော့ ကြှနတ်ော့ကြို ဝတရြညရြိုကန်ကြေ ခါးပတန်ဲ့ တဈယောကတ်ဈလှည့ြ ရိုကတ်ော့တာဘဲ။ သူတို့နဲ့ဝတရြည် ဘာတွဘယေလြို ညှိလာလဲ မသိပမယေ့ြ ကြှနတ်ောကြတော့ တောတ်ောလြေးခံလိုကရြတယ်။

🏵️အပိုင်း (၁၂)🏵️

ပြီးတော့လည်း မပြီးဘူး။ ကြှနတ်ော့မြကြလြုံးကို ခုနက အောကခြံဘောင်းဘီနဲ့အုပပြှီး မကြန်ှာကိုခညွြး သေးနဲ့‌ပန်းတာ။ ရဲတင်းလိုကတ်ာ လှနရြောဘဲ။ မိန်းကလေးတွေ အုပစြုတောင့ရြင် ရဲတင်းတယဆြိုတာ တကယဖြစ်နိုငတ်ယ်။ အဲ့နေ့ညက ဝရံတာတဈခုလုံး ရှှဲနတေဲ့ သူတို့သုံးယောကရြဲ့သေးကို လွှာနဲ့ သန့ရြှင်းလိုကရြတယ်။ ဝတရြညရြော သူတို့ရော ပြနသ်ှားကြတယ်။ ဝရံတာမှာ တဈယောကတ်ည်း သေးများနဲ့ကိုယ် ဖြစ်လိုကရြတယ်။ နောကန်ေ့တွေ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငတ်ှေ့တော့ သူတို့မကြန်ှာက ပီတီတီတွနေဲ့။

ကြှနတ်ောလြည်း လိမမြနတေော့ဘဲ ခိုင့အြပေါခြစွတ်ဲ့ စိတတ်ှေ ရှိသေးကြောင်းကို ဝနခြံလိုကတ်ယ်။ ဝတရြညကြ ကြှနတ်ော့ကြို ခိုငန်ဲ့လိုကသ်ှားဖို့ ပြောတယ်။ မနကဖြှနည်မှ ပြနလြာခဲ့တဲ့။

ဒီည ခိုငတ်ို့အိမမြှာ ညသှားအိပလြိုကတ်ယ်။ ဝတရြည် ဘာကိုဆိုလိုချင်တ်ယဆြိုတာကို ကြှနတ်ောြ သဘောမပေါကဘြူး။ ခိုင့အြိမမြှာက ကိုကြောြဦး ရှိနတယေလြေ။ ဝတရြညစြကားကို မလှနဆြနခြငွတ်ာမို့ ခိုငန်ဲ့ လိုကသ်ှားလိုကတ်ယ်။ မသှားခင် ဝတရြညကြ စာရှကန်ဲ့ စာရေးပြီး ပေးတယ်။ ခိုင့အြိမထြဲရောကမြှာ ဒီစာကို ဖြင့ဖြတပြါလို့လည်း မှာလိုကတ်ယ်။ ဘုမသိဘမသိ ကြှနတ်ောလြည်း ခိုငန်ဲ့ပါသှားခဲ့တယ်။ ကားပေါမြှာလည်း ခိုငန်ဲ့ စကားမပြောဖြစ်ဘူး၊။ ခိုငကြ ရုပတ်ညကြှီးနဲ့ နနတေောလေ။

ခိုငတ်ို့အိမရြောကတ်ော့ ခိုငကြ အိမရြှေ့မှာ ခဏထိုငဆြိုတာနဲ့ ထိုငပြှီး စာကို ဖြင့ဖြတလြိုကတ်ယ်။ ခိုငကြတော့ အိမဖြေးဘကကြို ဝငသ်ှားတယ်။

“အာကာ နင့ကြို အဈမတို့လငမြယားရဲ့ အစခေံအဖြစ် နပေေးဖို့ ငါလှှတလြိုကတ်ာ။ နင့ပြါးစပကြို သူတို့ရဲ့ အိမသ်ာအနနေဲ့ သုံးကြလိမ့မြယ်။ နင့အြလုပကြို တဈပတခြှင့တ်ိုငပြေးထားမယ်။ နင် အဲ့မှာ တဈပတလြောကြ နရမေယ်။ အခွိုးမပြဘေူးဆိုတဲ့အသံ မကြားချင်ဘြူးနောြ။ ငါ့ကိုသိကျခာမခနွဲ့”

စာကိုဖတ်၍ ကြှနတ်ောြ မကြလြုံးပြူးသှားသည်။ ဝတရြညကြ ကြှနတ်ော့ကြို ခိုင့အြိမမြှာ တဈပတကြွှနလြုပရြန် လှှတလြိုကခြှင်း ဖြစ်ကြောင်းနှင့ြ ခိုငတ်ို့လငမြယားအတွကြ ကြှနတ်ော့ပြါးစပကြို အိမသ်ာအနနေဲ့ နပေေးရဦးမယ်။ ဖြားဖြား ကြှနတ်ောြ ရငတ်ှခေုနန်မေိသည်။

ဝတရြညဆြိုတာ မပေါလြာခငကြ ခိုငကြို သခငမြလုပခြိုင်းရင်း ဖုန်းဆကပြှီး ခိုင့ကြို ပြနလြာလာခိုင်းနသေော ကိုကြောြဦးကို သခငအြဖြစ် စိတမြှန်းနဲ့ ခံစားကြည့်ဖြူးခဲ့သည်။ အခုတော့ စိတမြှန်းများက လကတ်ှေ့ဖြစ်တော့ မလိုပင်။ femdom cuckold ရုပရြှငမြွားကိုကြည့်လြွှင် သခငမြရဲ့ သေးနဲ့ခွီးကို စားသောကပြှီး သခင့ရြဲ့သေးကိုသာ သောကပြှကြသည်။ အခု ကြှနတ်ောကြတော့ ကိုကြောြဦးရဲ့ အိမသ်ာအဖြစ်ပါ နပေေးရလမလေားဆိုပြီး စိတလြှုပရြှားမှုများ တဒုန်းဒုန်း ဖြစ်နသည်ေ။

‌အတွင်းခန်းထဲမှ တဈစုံတဈယောကြ ထွကလြာသဖြင့ြ ကြှနတ်ောြ လှမ်းကြည့်လြိုကသ်ည်။ တဈစုံတဈယောကမြဟုတ် တဈတွဲဖြစ်နသည်ေ။ မှငလြိုကရြသော မှငကြှင်းကလည်း ကြှနတ်ောြ့ကို ကြကသ်သစေသေည်ေ။

ခိုင်… ဝတလြဈစလဈနှင့ြ လေးဘကထြောကန်သေော ခိုင်။ ခိုင့န်ောကမြှာတော့ ခိုင့လြညပြင်းက သံကြိုးကို ဆှဲထားတဲ့ ကိုကြောြဦး။ ဘာတွဘယေလြိုများ ဖြစ်‌နတောပါလိမ့ြ။ ကြှနတ်ောြ မတွေးတတအြောငပြင်။

သူတို့ ကြှနတ်ော့အြနားကို ရောကလြာသည်။ ပြီးနောကြ လေးဘကထြောကန်သေော ခိုငကြ ကြှန်‌တော့ကြိုလည်း အဝတမြွားခွှတ်၍ သူမနည်းတူ လေးဘကထြောကရြန် အမိန့ပြေးသည်။ ကြှနတ်ောလြည်း အလိုကသ်င့ပြင် အမိန့အြတိုင်း လိုကန်ာလိုကသ်ည်။

“အာကာ ခွံတံခါးသှားပိတ်၊ ပြီးရင် အိမတ်ံခါးပါပိတ်”

ကိုကြောြဦးရဲ့ အမိန့အြတိုင်း ဂွေးတန်းလန်းနှင့ြ ခွံထဲဆင်း ခွံတံခါးပိတ်၊ အိမတ်ံခါးပိတလြိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ ခိုင့န်ားတွင် လေးဘကထြောကလြိုကသ်ည်။ ကိုကြောြဦးက ကြှနတ်ောကြို သူ့အပေါသ်ဈစာရှိအောငဟြုဆိုကာ အိမသ်ာဖငဆြေးသော ခွကထြဲကို သေးအပြည့အြလွှံ ပေါကထြည့ပြေး၍ သူဆိုခိုင်းသော စကားများအတိုင်း သဈစာဆို၍ သူ့သေးများကို သောကစြသည်ေ။

“ကြှနတ်ောြ အာကာသည် ဤနေ့ ဤအခွိနမြှစ၍ ကိုကြောြဦးရဲ့ အမိန့ကြို နာခံပါမည်။ တဈခွိနကြ ကြှနတ်ော့ခြစွသ်ူ ကြှနတ်ော့သ်ခငမ် ဖြစ်ဖူးသော ခိုင့ရြဲ့ဖငမြှ ထွကလြာသမွှသော မစငမြွားကို အကြှင်းအကနွမြရှိ စားပါမည်။ ခိုင့ယ်ောကြွား ကြှနတ်ော့သ်ခငကြွောြဦးရဲ့ လီးမှထွကသ်ော သေး၊ သုတရြညန်ှင့ြ ဖငမြှထွကသ်ော ခွီးပါမကနွြ စားပါမည်။ သခင်‌ခိုင်းသော မညသ်ည့ကြိဈစကိုမှ မငှင်းဆိုပါ။ ငှင်းမိခဲ့သောြ ယခု သခင် နေ့စဉဖြငဆြေးသော အိမသ်ာရခွကေထြဲမှ သေးများသည် အကစြဈများအဖြစ် ပြောင်းသှားပါစေ”

“ဟဲ့ရောင် အဲ့ဒါက စကားအဖြစ်ပြောတာ။ တကယတ်မ်း မင်း ငါ့စကားနားမထောငရြင် ငါ မင်းကိုသတမြှာ နားလညလြား ”

“ဟုတကြဲ့”

“အေး ပြီးရော၊ နောကမြှ ကြောငတ်ောငတ်ောင် မလုပန်ဲ့”

ကြှနတ်ောြ သဈစာရညသ်ောကပြှီးခွိနကြစပြီး လေးဘကထြောကန်တေဲ့ ခိုငရြဲ့ ဖငန်ဲ့စောကဖြုတကြို ကြှနတ်ောြ ယကတ်လှည့ြ စုတတ်လှည့ြ လုပန်ရတေယ်။ ခိုငဆြိုတာလည်း အရညတ်ှေ ရှှဲနတောဆိုတာ ထွကလြို့ကို မကုနန်ိုငဘြူး။ ခိုင့ပြါးစပကြတော့ လှဲနတေဲ့ ကိုကြောြဦးရဲ့ဂွေးကို တပြှတပြှှတ် စုပပြေးနတယ်ေ။ တောကလြွှောကြ အကြာကြီးပဲ။ ခိုငန်ဲ့ ကိုကြောြဦး ဘယန်ှခွီတွပြေီးတယ် မသိဘူး။ ခိုင့န်ောကကြ တောကလြွှောကြ ယကစြုပလြုပန်တေဲ့ ကြှနတ်ောတ်ောင် ရမသေောကဘြဲ ဗိုကပြှည့န်တယ်ေ။

ကိုကြောြဦးက ကြနပေသ်ှားတော့မှ ခိုင့ကြို သေးပေါကခြှင့ပြေးတယ်။ ကြှနတ်ော့ပြါးစပထြဲ ခိုင် သေးထိုငပြေါကတ်ာကို ကိုကြောြဦးက ကြည့်န်တယ်ေ။ ခိုငဆြိုတာ ဘယလြောကတ်ောင် ပေါကခြငွန်ရှောလဲ မသိဘူး။ အောင့ထြားတဲ့ သေးတွကေ အများကြီးဘဲ။ ကြှနတ်ော့ကြတော့ ဝတရြည် Train ပေးထားတဲ့အတိုင်း သေးသောကြ Skill ကို ပြလိုကတ်ယ်။ ကိုကြောြဦးကတောင် တောတ်ယလြို့ ခွီးကြူးတယ်။ ကိုကြောြဦးက ခွီးကြူးတော့ ကြှနတ်ောန်ည်းနည်းတောင် ‌မှောကသ်ှားသလိုဘဲ။

ခိုင် ကြှနတ်ော့ပြါးစပထြဲ သေးပေါကထြည့်ပြီးတော့ ကိုကြောြဦးက ခိုင့ပြါးစပထြဲ သေးပေါကထြည့တ်ယ်။ ခိုငလြည်း ကြှနတ်ော့အြတိုင်းဘဲ ကိုကြောြဦးပေါကတ်ဲ့သေးကို သောကတ်ာ ကငွ့သ်ားရနတေဲ့ အတိုင်းဘဲ။

ကိုကြောြဦးက ကြှနတ်ော့ကြို အပြငခြေါသ်ှားတယ်။ ခိုငကြတော့ အိမမြှာ စားဖို့ခကြပြှုတရြင်း ကနွခြဲ့တယ်။ ကိုကြောြဦးနဲ့ကြှနတ်ောြ စကားတော့ သိပမြပြောဖြစ်ဘူး။ ဒါပမယေ့ြ ဒီနေ့ကစပြီး ကိုကြောြဦးကို သခင်၊ ခိုင့ကြို သခငမြလို့ ခေါရြမယတ်ဲ့။

သခငကြ ကြှနတ်ော့ကြို ခွုံတောတဈခုထဲ ခေါသ်ှားတယ်။ ပြီးတော့ ကြှနတ်ောဝြတထြားတဲ့ အဝတအြစားတွကေို ခွှတခြိုင်းတယ်။ ပြီးတော့ ကြှနတ်ော့ကြို သဈပငမြှာ နှယကြှိုးနဲ့ခညွပြှီး ထားခဲ့တယ်။ ကိုယမြသိတဲ့နရောမှာ ကိုယတ်ုံးလုံးကြီးနဲ့ဆိုတော့ ကြောကစြိတတ်ှတေောင် ဝငလြာတယ်။ ဒါပမယေ့လြည်း ဘယတ်တန်ိုငမြလဲ သခငလြာပြနခြေါမြှာဘဲဆိုပြီး ကြောကစြိတကြိုဖြောကပြှီး ဆကန်နရေတေယ်။ ခွငတ်ှကလေည်း ကိုကလြိုကတ်ာဆိုတာ။

ကြကတ်ှနသ်ံကြားတော့ ကြှနတ်ောြ နိုးလာတယ်။ ညက သခင် ကြှနတ်ော့ကြို ပြနလြာမခေါဘြူးဆိုတာ သိလိုကရြတော့ ကြှနတ်ောဝြမ်းနည်းစိတ်၊ အားငယစြိတတ်ှေ ဖြစ်လာတယ်။ သခငကြ ကြှနတ်ော့ကြို ဘယတ်ော့မှ လာမခေါတ်ော့ဘူးများလားပေါ့။ အဲ့အခွိန် ‌ခွုံထဲကို လူတဈယောကြ တိုးဝငလြာတာ တွေ့လိုကတ်ယ်။ ထိုသူကို မှငလြိုကဝြောာ့ ကြှနတ်ောြ တောတ်ောပြွောသ်ှားတယ်။ မပြောဘြဲနမလေား ရောကလြာတဲ့သူက ခိုငလြေ။

ခိုငကြ ကြှနတ်ော့လြကကြ နှယကြှိုးတွကေို ဖြညပြေးတယ်။ ပြီးတော့ သူ့ကို ကိုကြောြဦးက ဒီမှာ အိမသ်ာသှားတကဆြိုလို့ လာတကကြှောင်း ပြောတယ်။ ကြှနတ်ောကြ ကြှနတ်ော့ပြါးစပကြို အိမသ်ာအနနေဲ့ သုံးမှာလားဆိုတော့ မသုံးချင်ဘြူးတဲ့ဆိုပြီး ခွုံထဲ နည်းနည်း ထပတ်ိုးသှားတယ်။ ကြှနတ်ော့ကြိုလည်း လူကြည့်ပြေးထားပါတဲ့။ ခိုငရြဲ့ အပြောနဲ့ အပြုအမူတွကေ ဆယတ်န်းအရှယ် ခိုငန်ဲ့ ရည်းစားစဖြစ်စဉကြ အခွိနတ်ှကေိုတောင် သတိရစမေိတယ်။

ခိုငကြ ကြှနတ်ောဝြတဖြို့ အဝတလြှန်းထားတဲ့ တန်းကနေ သှားခိုးပေးတယ်။ ခိုင့အြိမကြို ခိုငန်ဲ့အတူ ပြနလြာခဲ့တယ်။ အိမမြရောကခြင် လမ်းမှာ မုန့ဟြင်းခါးဆိုင် ဝငထြိုငရြင်း ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကြ စကားတွအမွေားကြီး ပြောဖြစ်ခဲ့ကြတယ်။ အဲ့ကြမှဘဲ ကြှနတ်ောြ မသိခဲ့တာအခွို့ကို သိခဲ့ရတယ်။

🏵️အပိုင်း (၁၃)🏵️

အဓိကကတော့ ခိုငကြ ကိုကြောြဦးရဲ့ကြှန် ဖြစ်သှားပုံဘဲ။ ခိုငကြ ကိုကြောြဦးနဲ့ ညားပြီးနောကမြှာ စီးပြားရေးမပြလညေလြို့ ကြှနတ်ော့ဆြီက ငှတွယေေူပြီး ကြှနတ်ောြ့သခငမ် သကမြဲ့သခငမ် လုပပြေးခဲ့ရတယ်။ ခိုငကြ သခငမြတဈယောကြ မဖြစ်ချင်ခြဲ့ဘူး။ ပိုကဆြံကြောင့တ်ာ ကြှနတ်ောြ့နဲ့ အလိုကသ်င့ြ နပေေးခဲ့ခွင်း ဖြစ်တယ်။ ဝတရြညပြေါလြာတဲ့နောကမြှာတော့ ပုံစံက တဈမွိုးတမည် ပြောင်းသှားတယ်။

ကြှနတ်ောကြ ဝတရြညကြို လပိုင်းနဲ့ လကထြပခြဲ့တယ်။ ခိုငကြ ကြှနတ်ော့ကြို ယုံကြညပြှီး ဝတရြညန်ဲ့လောင်းခဲ့တဲ့ပြဲမှာ သူရှုံးခဲ့တယ်။ အဲ့တော့ အရှုံးရဲ့ရလဒအြနနေဲ့ ကိုကြောြဦးကို ဝတရြညကြ ကြှနတ်ော့ကြို အပိုးကြိုးအောင် လုပပြှီးတဲ့နောကမြှာ ပြောပြလိုကတ်ယ်။ ပြောပြဝာာတောင် သာမာနပြှောပြရုံမကဘူး အရငတ်ုန်းက ခိုငတ်ှဲခဲ့တဲ့သူတွအကြေောင်းနဲ့ ညီအဈမချင်ြး မိန်းကလေးချင်ြး ပြောပြတဲ့ ကိုကြောြဦးသူငယခြငွြးကို သဘောကတွယဆြိုတဲ့ အကြောင်းတွကေိုပါ ပိုပိုသာသာ ပြောထည့လြိုကတ်ယ်။ အဲ့တော့ ကိုကြောြဦးက ခိုင့အြပြဈတွကေို ဖောဖြောပြှီး ခိုင့ကြို အပြဈတွေ စပေးတော့တာဘဲ။

————————————–

စစချင်ြး တဈခုပြောလိုကြ ပါးတဈခကြခြလွိုကြ လုပတ်ယ်။ နောကတ်ော့ ဒူးထောကန်ခေိုင်းပြီး ပါးခတွယ်။ ပါးခတွာကနေ သူသေးပေါကခြငွတ်ဲ့အခွိနန်ဲ့ တိုးတဲ့အခေါကမြှာ မကြစြိလည်းမှိတခြှင့မြပေး၊ ပါးစပလြည်း ဟခွင့မြပေးဘဲ မကြန်ှာကို သေးနဲ့ပန်းတာ။ ပြီးတော့ ကြမ်းပြငမြှာရှိနတေဲ့ သေးတွကေို လွှာနဲ့ပြနယ်ကခြိုင်း။ အဲ့လို ခိုင်းလုပန်တောကို ကြည့်ပြှီး စိတကြှှလာပြီး ခိုင့ဖြင့ကြို လုပရြော။ ခိုငလြည်း ကြမ်းပြငကြ သေးတွကေို ကုနအြောငယ်ကရြင်း ဖငလြိုးခံရတော့တာပေါ့။ အဲ့ကနေ တဖြည်းဖြည်း တဖြည်းဖြည်း ပိုပိုကြမ်းလာလိုကတ်ာ လူ့ကိုယကြထွကတ်ဲ့ အရာတွထေဲမှာ အညဈပတဆြုံးဖြစ်တဲ့ ခွီးကိုပါ စားရတဲ့အထိ ဖြစ်လာခဲ့တာဘဲ။

ခိုငကြလည်း သူ့အပြဈတွဆေိုပြီး ခံရင်းခံရင်းကနေ အပိုးကြိုးလာခဲ့တယ်။ ကိုကြောြဦးရဲ့ ဒေါသစိတန်ဲ့ အနိုငကြငွ့မြှုတွကေ ရပမြသှားဘဲ ပိုပိုဆိုးလာတယ်။ သူ့သူငယခြငွြး ခိုငသ်ဘောကတွယဆြိုပြီး ဝတရြညကြို စစနောကန်ောကြ ပြောလိုကတ်ဲ့ တဈယောကကြို အိမလြညခြေါပြှီး အဲ့တဈယောကရြှေ့မှာတင် ခိုင့ကြို စီးထားတဲ့ဖိနပန်ဲ့ ပါးရိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ ညဈညဈပတပြတတ်ှေ ပြောခိုင်းတယ်။ အားလုံးမူးနကြတေဲ့အခွိနမြှာ သချောအကြကခြပြှီး လုပတ်ာဆိုတော့ ဟိုကောငလြေးကလည်း ရဲတင်းနတေဲ့ အခွိနပြေါ့။ ကိုကြောြဦးက အဲ့သူ့သူငယခြငွြးကိုလည်း ဖိနပန်ဲ့ရိုကဖြို့ပြောတယ်။ ဟိုငမူးကလည်း ရိုကတ်ာရိုကတ်ာဆိုတာ။ အဲ့ဒါကို ကိုကြောြဦးက ဘေးကနေ video record လုပန်တယ်ေ။

ပါးတဈခကြခြတွိုင်း “ကြှနမြကဖာသညမြပါ” “ကြှနမြက ခွီးကြိုကတ်ဲ့ ကောငမြပါ”။ ကိုကြောြဦးကရိုကလြိုကြ သူ့သူငယခြငွြးရိုကလြိုကန်ဲ့ အဲ့ညက ပါးကိုနီရဲတွတန်ပြေီး မကြရြညတ်ှလည်ေး တသှငသ်ှငစြီးလို့‌ပေါ့။ အဲ့ညကို အဲ့လောကန်ဲ့ပြီးမယ် ထငပြမယေ့ြ မပြီးခဲ့ဘူး။ အဲ့ညက အဲ့ကောင် သေးပေါကမြယလြည်းဆိုရော ကိုကြောြဦးက သူလည်းပေါကမြယ် ဒီမှာတင် ဒီလိုပေါကကြှမယဆြိုပြီး ခိုငရြဲ့‌ ဒူးထောကြ ခေါင်းမော့ပြီး ဟထားတဲ့ပါးစပကြို ယောကြွားလေးအိမသ်ာထဲက ကမုတလြိုသဘောထားပြီး သုံးပြတယ်။ ဟိုတဈယောကကြိုလည်း အဲ့လိုဘဲ ပေါကခြိုင်းတယ်။ ခိုငကြတော့ အမူးသမားနှစ်ယောကရြဲ့သေးကို သောကသ်ုံးပြီး ကိုကြောြဦးရဲ့ အမိန့အြတိုင်း အဲ့ကောငလြေးရဲ့လီးကို ငုံထားပြီး အိပလြိုကရြတယ်။

နံနကကြှတော့လည်း အဲ့ကောငလြေးကို ကိုကြောြဦးက ဘာပြောလိုကလြည်း မသိဘူး။ မမူးဘဲနဲ့ ညကအတိုင်းဘဲ ခိုင့ပြါးစပပြေါကကြို ကမုတလြို သဘောထားပြီး ထပသ်ုံးကြတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ခိုငဟြာ ကိုကြောြဦးရဲ့မယားကနေ ကြှနအြဖြစ်နဲ့ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ တဈဖကမြှာလည်း ကြှနတ်ော့ကြို နိုငစြားခွင့ရြထားတဲ့ ဝတရြညကြ သူ့အရင် စိတရြင်းတွေ ပေါလြာတယ်။ သူက သူ့အဈမဖြစ်သူ ခိုငပျိုငဆြိုငသ်မွှကို အမြဲလိုချင်န်လတေေော့ ကိုကြောြဦးကိုပါ အရယူတော့တာဘဲ။

အဲ့နေ့က ကိုကြောြဦးက ခိုင့ကြို အခန်းထဲမှာ ကြိုးတုပထြားတယ်။ မကြစြိကိုလည်း ထဘီနဲ့စည်းထားတယ်။ အဖုတထြဲမှာတော့ နံနကပျိုင်း ခိုငဈြေးသှားရင်း ဝယလြာတဲ့ သခွားသီးကြီးကို အတင်းထိုးထည့ထြားတယ်။ အဲ့ထိုးထည့ထြားတဲ့ သခွားသီးကြီးကို ရှေ့တိုးနောကဆြုတန်ဲ့ လာလုပတ်ယ်။ အစကဝော့ာ ကိုကြောြဦးဘဲလို့ထငတ်ာ။ နို့သီးလေးကို လကသ်ည်းနဲ့ ဆှဲစိပလြိုကမြှ အမွိုးသမီးတဈယောကဆြိုတာ သိလိုကရြတာ။

‘ဘယသ်ူလဲ ဘယသ်ူလဲ’ နဲ့ ခိုင် ထပခြါထပခြါ ‌မေးခဲ့တယ်။ ဒါပမယေ့ြ တဈဖကလြူက အဖြမပေေးဘဲ သခွားသီးကြီးကို ပို၍ထိုးသှင်းပြီးလှည့ရြင်း နို့ထိပလြေးကိုလည်း သူမလကသ်ည်းနဲ့ ပိုညှဈသည်။ နာကငွလြှန်းလို့ ငိုရတာ မကြရြညတ်ှတေောင် ခမ်းချောကသ်ှားတဲ့အထိဘဲ။ တောတ်ောလြေးလည်း မောဟိုကန်ပြေီ။

“ထပမြနာချင်ရြင် သခငမြဆီမှာ ကြှနမ် ကြှနခြံပါရစလေို့ ပြောလိုကလြေ”

ကိုကြောြဦးက ကြှနမြအတွကြ သခငမြတဈယောကြ ရှာလာတယဆြိုတာ သိလိုကရြတော့ ကြှနမ် အတောဝြမ်းနည်းစိတဝြငသ်ှားတယ်။ လကခြံချင်စြိတလြည်း မရှိဘူး။ အဲ့ဒါကြောင့ြ နာကငွမြှုကို တောင့ခြံရန် ဆုံးဖြတလြိုကတ်ယ်။ ဒါပမယေ့လြည်း နာကငွမြှုကို ကြာကြာမတောင့်ခံနိုငခြဲ့ပါဘူး။

“တောင်းပနပြါတယရြှင်။ ကြှနမြကို ကြှနအြဖြစ် သတမြှတပြါတော့ သခငမြရယ်။ ကြှနမ် မခံနိုငဝြောာ့လို့ပါ” (ငိုသံကြီးဖြင့ြ)

“ပါးစပဟြတဲ့ သခငမြက သဈစာရတေိုကမြယတ်ဲ့”

သဈစာရဆေိုတာ သေးကိုပြောမှန်း ကြှနမြသိသည်။ သို့သောလြည်း ကူကယရြာမဲ့ ဖြစ်နရေုံမက ကိုကြောြဦးကိုယတ်ိုငကြ နှိုးဆောြ‌နတောဆိုတော့ ဘယတ်တန်ိုငမြလဲ သောကရြုံပေါ့လေ။ ကြှနမြရဲ့ ကယွလြောငစြှာ ဟပေးထားသော ပါးစပအြတွင်းသို့ သေးပူပူနံနံများ စီးဝငလြာသည်။ ဝငလြာသော သေးပူများကို အဖိတအြစငမြရှိအောင် ကြိုးစားသောကလြိုကသ်ည်။ သို့သောလြည်း မိန်းကလေးတဈယောကကြ သေးပန်းတာဖြစ်တာကြောင့ြ မကြန်ှာတဈခွငမြှာတော့ သေးစကမြွားနှင့ြ စိုရှှဲနပေါသည်။ ပြီးနောကြ သူမရဲ့သေးစိုနသေော အဖုတကြို သန့ရြှင်းရေး လုပပြေးရပါသည်။

“သခငမြက ခွီးပါမလို့တဲ့”

အဖုတယ်ကန်သေော ကြှနမ် တုံ့ဆိုင်းသှားတယ်။ ကိုကြောြဦးရဲ့ခွီးကို စားခဲ့ဖူးသောလြည်း ဘယသ်ူမှန်း ဘယဝြါမှန်း မသိရတဲ့ သူစိမ်းအမွိုးသမီးတဈယောကရြဲ့ခွီးကို စားဖို့ဆိုသညမြှာ ကြှနမြအတွကြ ခကခြဲနတယ်ေ။

“ဖြန်းးးး”

“အားးးး”

တုန့ဆြိုင်းနသေော ကြှနမြရဲ့ ရငသ်ားနုနုနရောကို ကိုကြောြဦးက ခါးပတန်ဲ့ မိတဆြကလြိုကပြါသည်။

“ခြီးစားမှာလား မစားဘူးလား”

“ဖြန်း”

“ခြီးစားမှာလား မစားဘူးလား”

“ဖြန်း”

“ခြီးစားမှာလား မစားဘူးလား”

“ဖြန်း”

“စားပါ့မယ် စားပါ့မယ်”

“ကယွကြယွပြှော မကြားရဘူး”

“ဖြန်း”

“အားးး”

“သခငမြရဲ့ခွီးကို ကြှနမြစားပါမယရြှင့ြ”

အီးပါမည့အြမွိုးသမီးက အဖုတအြယကခြံနရောကနေ ဖငဘြယလြှည့ပြှီး ကြှနမြပါးစပန်ား ကပလြိုကပြါသည်။ ကြှနမြလည်း ခွေးဖြစ်နပြေီမို့ ခွီးပမှော မကြောကန်ိုငတ်ော့ပါ။ ပါးစပကြိုသာ ကယွကြယွလြေးဟပြီး အသင့စြောင့န်ပေေးလိုကပြါ‌သည်။

🏵️အပိုင်း (၁၄)🏵️

ထိုအမွိုးသမီး ပါခပြေးသော အီးများသည် ပြော့စိစိဖြင့ြ နှုတခြမ်းတွင် ပနသေေော အထိအတွေ့ကို ခံစားရပါသည်။ အီးပါခသွော အမွိုးသမီးသည် ကြှနမြကို စာနာ၍လား (သို့မဟုတ်) သူမ ပါခသွောခွီးများကို စားနသညေ့ြ ကြှနမြမကြန်ှာကို အရသာခံ၍ ကြည့်န်ေ၍လားသောမသိ အီးများကို တဈတုံးချင်ြး ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ပါခပြေးနပေါသည်။ မိန်းကလေးချင်ြးရဲ့ခွီးကို ကြှနမ် ပထမဦးဆုံးအကြိမ် စားဖူးပြီဖြစ်သည်။

“ငါ့ဖငကြို သန့ရြှင်းရေးလုပပြေး”

ကြှနမ် နားကြားလှဲတာ မဖြစ်နိုငပြါ။ အသံက ကြှနမြညီမ ဝတရြညရြဲ့အသံ သချောသည်။ အခွိနအြနည်းငယ် ဆိုင်းသှားသော ကြှနမြကို အဖုတထြဲက သခွားသီးကြီးကို ထိုးသှင်းခွင်းဖြင့ြ အသိပေးလိုကပြါသည်။

“အား”

ပါးစပဟြ၍ ကြှနမြအောလြိုကခြွိနတ်ှင် စောန ကြှနမြပါးစပထြဲ အီးပါခသွောဖငသ်ည် ကြှနမြပါးစပကြို ဖိခလွိုကပြါသည်။ ဖိခလွာသောဖငရြဲ့ ပကြေံနသေော ခွီးထွကပြေါကလြေးနရောကို အနံ့ခံကာ လွှာဖြင့ယ်ကပြေးလိုကပြါသည်။ အောကကြ သခွားသီးကိုလည်း ကိုကြောြဦးက ဝငခြညွထြှကခြညွြ ဆကလြုပန်ပေါသည်။

ဖငကြိုယကပြေးနရင်ေး ကြှနမြမကြလြုံးကို ကြယထြားသော ထဘီကို ဝတရြညကြ ဖယခြလွိုကပြါသည်။ အခုတော့ ကြှနမြက ညီမအရင်းရဲ့ ကြှနတ်ဈယောကဖြစ်ရုံမက ညီမအရင်းရဲ့ခွီးများ၊ သေးများပင် စားသောကပြှီးနပြေီ ဖြစ်သည်။ ကိုယ့ယ်ောကြွားဖြစ်သူကလည်း ညီမအရင်းနဲ့အတူ သန့ရြှင်းရေးကိဈစတွေ လုပပြှီးနောကြ ဝတရြညရြဲ့ဝတဖြစ်ရန် ထပမြံ၍ တောင်းဆိုရပြနသ်ည်။

ဝတရြညရြဲ့ ခွထေောကအြောကတ်ှင် ဝပတ်ှား၍ ဝတရြညရြဲ့ ခွဖမေိုးကို ထပခြါထပခြါ နမ်းရှိုကပြေးရသည်။ ကိုကြောြဦးက ဝတရြညခြါးကို နောကကြ သိုင်းဖကကြာ လညပြှနလြှည့ပြေးထားသော ဝတရြညရြဲ့ နှုတခြမ်းများကို စုပန်မ်းနပေါသည်။ ကြှနမြကမှ ပါးစပန်ဲ့ စနောကမြိခွင်းဖြစ်သည်။ သူတို့ကတော့ ကြှနမြမကြစြိရှေ့တွငပြင် ဖောကပြှနန်ကြသေည်။ မှနမြာကားဆနတ်ယဘြဲဆိုဆို ကိုကြောြဦးကိုခစွသ်ော ကြှနမြသည် ဝတရြညခြှဖမေိုးကိုသာ ဆကန်မ်းရင်း ခမ်းချောကန်သေော မကြရြညမြွားထဲမှ အကြှင်းအကနွြ မကြရြညစြကမြွား ကြှနမြပါးထကမြှ ဝတရြညခြှဖမေိုးသို့တိုင် စီးကနွပေါသည်။ ဒါကိုတော့ ဝတရြညလြည်း သိမညထြငပြါသည်။

ထိုနေ့ကတော့ ကိုကြောြဦးနဲ့ ဝတရြညကြ ကြှနမြကို ကြှနဇြာတကြို အဆုံးအစွနထြိသှင်းရန် ရညရြှယထြားပုံရသည်။ သူတို့ ကြှနမြမကြစြိရှေ့တွငပြင် ကာမဆကဆြံကြသည်။ တကယ့ကြို မကြစြိရှေ့မှာပငဖြစ်သည်။ ကြှနမြကိုလှဲခိုင်းပြီး မကြန်ှာကို ဝတရြညကြခွ၍ လေးဘကထြောကထြားသည်။ ကိုကြောြဦးကလည်း ကြှနမြကိုခွ၍ ဝတရြညရြဲ့အဖုတန်ား ကြှနမြမကြန်ှာနားမှာ သူ့ဂွေးနဲ့ ကြှနမြနှုတခြမ်းကိုပြတ်၍ ဂွေးကိုတောငစြသည်ေ။ ပြီးနောကြ ဝတရြညအြဖုတကြို လိုးပါတော့သည်။ အဝငအြထွကြ အကြိမအြရအတွေကကြို ကြှနမ် ရတွကေပြေးထားရသည်။ ပြီးရင် အဲ့အရအတွေကအြတိုင်း ကြှနမြပါးစပပြေါကကြို လုပပြေးမညဟြုလည်း ပြောထားသည်။

ဝတရြညအြဖုတမြှ အရညတ်ခွို့စီးကလွာသည်။ ကိုကြောြဦးက ဝတရြညအြဖုတကြ အရညမြွားကို သန့ရြှင်းရေးလုပခြိုင်းသဖြင့ြ လုပပြေးလိုကသ်ည်။ လီးနံ့နဲ့ အဖုတန်ံ့ ပေါင်းစပမြှု အရညမြွားသည် ကြှနမြကို အနည်းငယ် ရှံစခေဲ့သည်။ သို့သောလြည်း ခိုင်းသည့အြတိုင်း လုပပြေးလိုကသ်ည်။ ပြီးနောကြ ဝတရြညရြဲ့ဦး‌ခေါင်းက ကြှနမြမကြန်ှာဘကတ်ိုးလာပြီး ကြှနမြပါးစပထြဲသို့ တံထွေးထွေးထည့သ်ည်။ ကိုကြောြဦးက သဘောကစွှာ ရယလြသည်ေ။ ပြီးနောကြ ကိုကြောြဦးက ဝတရြညရြဲ့အဖုတမြှ အရညမြွား ကပည်ိပကြေံနသေော သူ၏လီးကို ကြှနမြပါးစပထြဲ ထိုးထည့ြ၍ အာချောငထြဲထိ ဆောင့ဆြောင့လြိုးလသည်ေ။ ကြှနမြပါးစပထြဲတွင် တဈခွီပြီးလိုကသ်ည်။

ဝတရြညကြ ထပမြံ၍ တံထွေးများ ထွေးထည့ပြှနသ်ည်။ ကိုကြောြဦးက ဝတရြညရြဲ့ဖငပြေါကကြိုလုပပြှနသ်ည်။ ဒီတခါထွကလြာသော ကိုကြောြဦးရဲ့လိငတ်ံကတော့ စောနက ကြှနမြစားခဲ့ရသော ဝတရြညရြဲ့ခွီးနံ့လေးက သင်း၍နပေါသည်။ အဆုံးသတမြှာတော့ နှစ်လောကလြုံး ကြှနမြပါးစပထြဲ သေးပေါကထြည့ပြှီးနောကြ အနားယူသှားကြပါသည်။ ကြှနမြကိုတော့ ဝတရြညအြဖုတကြို နမ်းရင်း အိပခြိုင်းခဲ့ပါသည်။

ပိုဆိုးသညမြွားက ထပမြံထပမြံ ကြုံရသည်။ နောကပျိုင်းတွင် ဝတရြညန်ဲ့ အာကာ‌ နသေော အခန်းတွင် သှားရောကန်ဖြစ်ေသည်။ အဲ့အိမရြဲ့အခကြအြပြုတန်ှင့ြ သန့ရြှင်းရေးကို တာဝနယ်ူရသည်။ ကိုကြောြဦးနဲ့ ဝတရြညကြ အိမမြှာမရှိသညကြ များသည်။ သူတို့ပြနလြာလို့ အခွိုးမကတွာမှငရြင် ခါးပတန်ဲ့ သလေောကအြောင် အရိုကခြံရသည်။ အရိုကခြံရတိုင်း TV မှာ သီချင်ြးဖြင့ပြှီး အသံကို ကယွထြားတတသ်ည်။ တခါတရံ အာကာ့ကို ဝတရြညအြနိုငကြငွ့န်သေော ဗီဒီယိုဖိုငမြွားကို ထိုငကြှည့န်ရတေတသ်ည်။ ပြီးလွှင် ထိုအတိုင်း အလုပခြံရသည်။

ဝတရြညတ်ို့အိမတ်ှင် အိမသ်ာတကလြွှင် ရချိုးခန်းကြမ်းပြငတ်ှင် အီးအပုံလိုကပြါရပြီး သေးကိုတော့ ပုံးတဈခုထဲတွင် ပေါကရြသည်။ ကိုကြောြဦးနှင့ြ ဝတရြညလြည်း ထိုနည်းအတိုင်းလုပသ်ည်။ အာကာပြနလြာရင် စားဖို့လို့သိရသည်။

————————————–

ခိုင် ပြောပြမှပင် ကြှနတ်ောြ အလုပကြ ပြနလြာတိုင်း စား‌နရသေော ခွီးပုံများသည် ဝတရြည်၊ ကိုကြောြဦးနှင့ြ ခိုင့ရြဲ့ ခွီးပုံတွဖြစ်ေကြောင်း သေးများဖြစ်ကြောင်း သိလိုကရြသည်။ ဒါဆို ငါ အစကတည်းက ကိုကြောြဦးရဲ့ ခွီးတွကေို စားနရတောပေါ့။ ကြှနတ်ောြ ဘာဆကလြုပရြမလဲ၊ သူတို့ကြှနဘြဲ ဆကလြုပန်ရမေလား။ ထွကဘြဲပြေးရမလား။ ကြှနဝြောာ့ကြို ကြှနတ်ောြ မဆုံးဖြတန်ိုငသ်ေးပေ။ ခိုငကြတော့ ကိုကြောြဦးကိုလည်းခစွသ်ည်။ သခငမြကလည်း တခွားလူမဟုတဘြဲ သူ့ညီမဖြစ်နတေဲ့အတွကြ အဝေးထွကပြှေးရန် စိတကြူးမရှိပေ။ ကြှနတ်ောကြိုလည်း မပြေးပါနဲ့လို့ မတားခဲ့ပေ။

————————————–

“ဟဲ့ အာကာရော”

အိမမြှာကြိုရောကန်သေော ဝတရြညကြ မေးသဖြင့ြ ကြှနမြက ဖြစ်ကြောင်းကုနစြငကြို အာကာ့ကို ပြောပြလိုကကြှောင်း၊ အပြဈရှိတဲ့ ကြှနမြကို အပြဈပေးပါဟုဆိုကာ ဝတရြညအြရှေ့တွင် ဒူးထောကြ၍ ခွဖမေိုးကို ဦးခိုကလြိုကသ်ည်။ ဝတရြညကြ ကြှနမြမေးစေ့ကိုကိုင်၍ ခေါင်းမော့စကော မကြန်ှာကို တံထွေးနဲ့ထွေးသည်။ ပြီးနောကြ ပြီးနောကြ….

ပြီးပါပြီ။

ရေးသားသူ – One Stop