ကြှနတ်ောြ့ နာမညကြ… ငပဲ။ လိငတ်နဆြာ ဆိုရငလြည်း မမှားဘူးပေါ့။ ဒါပမယ်ေ့ လီးလို့လည်း ခေါကြှပြနတ်ယ်။ နောကထြပလြည်း အခေါအြဝေါြ လေးငါးဆယမြက ရှိပါသေးတယ်။ ခငဗြွားတို့ ကြိုကသ်လို လှတလြပစြှာ တငစြားပြီး ခေါန်ိုငပြါတယ်။ ကြှနတ်ောြ စိတမြဆိုးဘူး။ ကြှနတ်ောကြ တောတ်ောြ စရိုကကြတွဲ့ကောငဗြွ။ နည်းနည်းလည်း ကြှစောင်းစောင်းနိုငတ်ယ်။ ဒါမို့ ငပဲဆိုတဲ့ နာမညန်ဲ့ အလိုကဖြကဆြုံးလို့ ထငတ်ာပဲ။
ကြှနတ်ောြ့ ဘော့ဈရဲ့နာမညကြ မောငဟြိတ် ။ သူက နုဆိုတဲ့ ကောငမြလေးနဲ့ လကထြပထြားတယ်။ ကြှနတ်ောြ့ကို ဘဝတဈလွှောကလြုံး အကြိမကြှိမ် ရိုကန်ှကခြဲ့ပမယ်ေ့ ဘော့ဈနဲ့ ကြှနတ်ောြ လကတ်ှဲမဖြုတခြဲ့ပါဘူး။ ဘော့ဈကို ကြှနတ်ောြ ခွင့်လှှတပြါတယ်။ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘော့ဈနဲ့ကြှနတ်ောကြ အခကအြခဲမွိုးစုံကို နှစ်ပေါင်းများစွာ အတူရငဆြိုင် ဖြတကြွောခြဲ့ကြတဲ့ ရဲဘောရြဲဘကတ်ှေ မဟုတလြား။
ကြှနတ်ောမြှာ မကြလြုံးတဈလုံးပဲပါလို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းတော့ သိပမြမှငရြဘူး။ ဒါပမယ်ေ့ တောတ်ောြ ခန့်ညားတဲ့ကောငမြှန်း ကိုယ့်ကိုယကြိုတော့ သိနတယ်ေ။ ကြှနတ်ောြ့မှာ ကစွလြဈမာကြော ခွှနထြကတ်ဲ့ ခေါင်းရှိတယ်။ လညပြင်းက တိုတိုတုတတ်ုတ်။ ရှညလြွားဖြောင့်စင်းတဲ့ ကိုယလြုံးကိုလည်း ပိုငဆြိုငထြားတယ်။ ကြှနတ်ောသ်ာ သတိစွဲပြီး ခပမြတမြတ် ရပလြိုကမြယဆြိုရင် ၆ လကမြခွဲလောကတ်ော့ ရှညတ်ယ်။ ဒီပတဝြန်းကငွမြှာ ကြှနတ်ောြ အရှညဆြုံးလို့ထငတ်ာပဲ။ အဲဒီအတွကလြည်း ကိုယ့်ကိုယကြို ဂုဏယ်ူ ဝင့်ကြှားမိတယ်။ ငပဲချင်ြးတူတူ ရှညတ်ဲ့ကောငကြ တိုတဲ့ကောငထြကြ ပိုပြီး ပေါပြှူလာ ဖြစ်တယလြို့ ကြှနတ်ောြ ကြားထားတယလြေ။
ကြှနတ်ောြ့မှာ အရင်းနှီးဆုံး သူငယခြငွြး နှစ်ယောကလြည်း ရှိသေးတယ်။ ဥညီနောင်။ ရှှေဥနဲ့ ငှေဥပေါ့။ ဒီနှစ်ကောငကြ ကြှနတ်ောြ့အောကမြှာ အဖီထိုးပြီး နတယ်ေ။ ကြှနတ်ောတ်ို့ရဲ့ ဆကဆြံရေးက သဘာဝ ပတဝြန်းကငွအြပေါြ အများကြီး မှီတညတ်ယ်။ အလှနအြေးတဲ့ ဆောင်းညတွဆေို ကြှနတ်ောြ့အနားကို ဒီနှစ်ကောင် တွန့်လိပပြှီး ကပလြာတယ်။ ကြှနတ်ောတ်ို့တွေ အတူတူ တိုးဝှေ့ပူးကပပြှီး အအေးဒဏကြို ကာကြယကြှတယ်။ ဒါမှ သကတ်ောင့သ်ကသ်ာနဲ့ နှေးနှေးထွေးထွေးရှိတာ။ ပူတဲ့အခါဆိုရငတ်ော့ ဒီနှစ်ကောငကြ ဖငခြေါင်းဆိုတဲ့ ကောငန်ား ရောကသ်ှားတယ်။ အေးတာကို ပိုကြိုကတ်ယလြို့ ဥညီနောငကြ ကြှနတ်ောြ့ကို အမြဲ ပြောတယ်။
မောငဖြငခြေါင်းက ဥညီနောငရြဲ့ ဟိုဘကြ ခွမ်းမှာနတယ်ေ။ ဖငခြေါင်းဆိုတဲ့ ကောငကြို ဘယသ်ူမှ မကြိုကကြှဘူး။ တကယပြှောတာ။ ဖငခြေါင်းနား ဘယသ်ူမှ မကပခြငွကြှဘူး။ ကြကြဥဟင်းတို့ ဒညင်းသီးတို့ ဘော့ဈ စားတဲ့နေ့ဆို အဆိုးဆုံးပေါ့ဗွာ။
တခါတဈလဆေို အဲ့ဒီဖငခြေါင်းကို တဈခွားနရော ပြောင်းသှားစချင်ေမြိတယ်။ ဒီကောင့် အလုပအြကိုငကြို ကြှနတ်ောြ့ ပါးစပကြနေ ပြောမထွကပြါဘူးဗွာ။ ဒါပမယ်ေ့ ခငဗြွားမှာ ဖငခြေါင်းတဈခု ပိုငထြားတယဆြိုရငတ်ော့ ဒီကောင့်အကြောင်း ခငဗြွားလည်း သိမှာပေါ့။ တောပြှီဗွာ ဒီကောင့်အကြောင်း ပြောရတာ ပါးစပသ်နတယ်။
ကြှနတ်ောတ်ို့ မိသားစုလေးမှာ အနအေေးတဲ့တဈကောင် ရှိသေးတယဗြွာ့။ ဒီကောငကြ အထဲမှာ ပုန်းနတော။ နာမညကြ ဂလင်းတဲ့။ သုတရြည် ပေါင်းစပဂြလင်း ပရိုစတိတပြေါ့ဗွာ။ အဲကောငကြ လူအေး လူကောင်းဗွ။ ပြီးတော့ အရမ်းအလုပ် ကြိုးစားတယ်။ သူ့ရဲ့အဓိကအလုပကြ ဥညီနောငရြဲ့ ဂိုထောငထြဲက သုတလြို့ခေါတ်ဲ့ အဖြူရောင် မလိုငန်ှဈတွကေို ကြှနတ်ောြ့ဆီ ထိန်းညှိပြီး ကြားခံပို့ပေးရတာဗွ။ သှင်းကုနထြုတကြုန် ကုမျပဏီဖြင့်ထားတယ် ဆိုပါတော့။
ဂလင်းက ဥညီနောငဆြီက သုတတ်ှနေဲ့ တခွားဂလင်းတွဆေီက အရညတ်ှကေို ပေါင်းစပပြှီး ကြှနတ်ောြ့ဆီ ကုနခြွောပြနပျို့တာပေါ့။ ကဲ အခု ကြှနတ်ောြ့ဘဝ ဇာတကြှောင်း ခငဗြွားတို့ကို နည်းနည်း ပြောပြဦးမယဗြွို့။
ဘော့ဈ လူပျိုပေါကတ်ုန်းကဆို ကြှနတ်ောြ့မှာ တဈနေ့ကို နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမလြောကြ အရိုကခြံရတာဗွ ။ အရိုကခြံရပြီဆိုတာနဲ့ ဥညီနောငဆြီက သုတတ်ှကေို အမှနပျို့ဖို့ မှာရတယ်။ ဒီမလိုငကြောငတ်ှေ အပြငမြထွကမြချင်ြး ကြှနတ်ောြ့မှာ အရိုကခြံရတာ။ သုတဆြိုတဲ့ ကောငတ်ှကလေည်း တောတ်ောည်ဈစုပတ်ဲ့ ကောငတ်ှပေါဗွာ။ ဘော့ဈမှာ တဈရှူး အသင့်မရှိရင် ပတဝြန်းကငွတ်ဈခုလုံး ဒီကောငတ်ှကြေောင့် အကြီးတနကြုနတ်ယ်။
ကြှနတ်ောြ့အတွကတ်ော့ ပြသနာမရှိပါဘူး။ ကြှနတ်ောြ့အလုပကြ ဒီမလိုငကြောငတ်ှကေို လှှတထြုတပြေးယုံပဲလေ။ ဒီတာဝနကြို ကြှနတ်ောြ တဈခါမှ မပကြကြှကခြဲ့ပါဘူး။ ဘော့ဈရဲ့ စီမံကိန်းအတိုင်း ကြှနတ်ောြ့ဘကကြ ဝတ်တရားကြပြေီမို့ နောကဆြကတ်ှဲကိဈစ သူ့ဖာသူ ရှင်းလိမ့်မယ်။
အဲဒီလို နှစ်တောတ်ောကြှာ အရိုကခြံရပြီးတော့မှ နောကဆြုံး ဖုတဖြုတဆြိုတဲ့ ဟာလေးနဲ့ ကြှနတ်ောြ ကစားခွင့်ရတယ်။ ကြှနတ်ောြ့ရဲ့ ပထမဆုံး ကစားဖောြ ဖုတဖြုတလြေးက မိန်းမရှှငတ်ဈရောကရြဲ့ ပေါငကြှားမှာ နတယ်ေ။ ကောငမြလေးက မဆိုးပါဘူး။ ခစွစြရာကောင်းပါတယ်။ ကြှနတ်ောြ တောတ်ောပြွောခြဲ့ရတယ်။ သူလေးက သဘောကောင်းပြီး ချောချောမှေ့မှေ့လေး။ ကြှနတ်ောြ့ကိုလည်း နှေးနှေးထွေးထွေး ဖကထြားပေးတယ်။
ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကြ တဈမိနဈ နှစ်မိနဈလောကြ ကစားပြီးတော့ ဥညီနောငဆြီ ပစ်စည်းပို့ဖို့ အခကြပြှလိုကရြတယ်။ သုတတ်ှေ အပြငရြောကအြောင် ပို့ပေးလိုကတ်ော့ ဘော့ဈရဲ့ စူးစူးဝါးဝါးအောဟြဈတဲ့ အသံကို ခငဗြွားတို့တောင် ကြားလိုကရြမလားပဲ။ သူ့ဘဝမှာ လကသ်ီးဆုပထြဲ မဟုတဘြဲ တခွားနရောကို ပထမဆုံးအနနေဲ့ ထုတခြှင့်ရလိုကတ်ာလေ။
နောကထြပ် ရကအြနည်းငယကြှာတော့ ဘော့ဈရဲ့ အောသ်ံတွကေို ပိုပြီး စူးရှကယွလြောငလြာတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ဖြားနပြေီလေ။ ကြှနတ်ောြ့မှာ ခေါင်းတောင် မထောငန်ိုငပြဲ တအိနအြိနန်ဲ့ ငှီးငှူနမေိတယ်။ ကြှနတ်ောတ်ော့ ကိုယ့်ကိုယကြို သတေော့မယလြို့တောင် ထငမြိတာဗွ။ ကြှနတ်ောြ့ရဲ့ နောကအြလုပတ်ဈခုလို့ ပြောရမယ့် ရထေုတတ်ဲ့ အလုပကြို လုပမြယကြှံလိုကတ်ိုင်း ကြှနတ်ောြ့မှာ အောန်ရတေယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကြှနတ်ောရြဲ့ ပါးစပပြေါကြ မရှိတော့ဘူးလေ။ ဒါ ဟို ဖုတဖြုတဆြိုတဲ့ ကောငမြရဲ့ လကခြကြဆြိုတာ ကြှနတ်ောြ သိတယ်။ ဒီအကငွြ့ယုတ် ဖုတဖြုတဆြိုတဲ့ ခွေးမနဲ့ နောကထြပ် မတွေ့ချင်ြ မဆုံချင်တ်ော့ဘူး။
ဘော့ဈက ဒေါကတ်ာ့ဆီသှားပြီး ပငန်ီစလငလြို့ခေါတ်ဲ့ဟာ တငပြါးထဲ သှင်းတယ်။ တဈပတလြောကကြှာတော့မှ ဘော့ဈနဲ့ကြှနတ်ောြ စိတသ်ဈလူသဈနဲ့ ပြနပြှီး ကနွြးမာလာတယ်။ ဘော့ဈ ကောင်းကောင်း မှတသ်ှားပြီလို့ ကြှနတ်ောကြ ထငထြားတာ။ ဘယဟြုတမြလဲဗွာ ဖုတဖြုတမြွိုးစုံနဲ့ ကြှနတ်ောြ့ကို ထပပြှီး မိတဆြကပြေးပြနတ်ယ်။ ဒါပမယ်ေ့ ဒီအကြိမတ်ှမှောတော့ ဘော့ဈက ကြှနတ်ော့ကို မိုးကာလေး ဝတဝြတပြေးတယဗြွ။ အဲဒီမိုးကာကို ကြနဒြုံးလို့လည်း ခေါကြှသေးတယ်။ အဲဒီကောငကြ ကြှနတ်ောြ့ကို ခေါင်းကနေ ခွထေောကအြထိ ဖုံးပစ်တယ်။
ပထမတဈခါ မိုးကာဝတတ်ုန်းက ကြှနတ်ောြ တောတ်ောကြှောကန်တောဗွ။ ကြှနတ်ောြ့မှာ အသကရြှူရခကပြှီး မှန်းကြပန်တောပဲ။ ဒါပမယ်ေ့ အသကအြောင့်ထားပြီး ကြှနတ်ောြ့တာဝနကြို ကြပြနေအြောင် ထမ်းဆောငခြဲ့ပါတယ်။ ဘော့ဈက ကြနဒြုံးလိုမွိုး စိတခြရွတဲ့ ကစားနည်းတဈခု ကြှနတ်ာြ့ကို ပေးကစားသေးတယဗြွာ့။ မှုတခြှင်း အနုပညာလို့ တငစြားပြီး ခေါကြှတဲ့ဟာလေ။
အစတုန်းက အဲတာကို ကလေးတွေ ပူဖောင်းထဲ လမှေုတထြည့်သလို ဖူး ဖူး ဖူး နဲ့ မှုတတ်ာလို့ ကြှနတ်ောကြ ထငန်တောဗွ။ ဘယဟြုတပြါ့မလဲ။ တဈကယကြ စုပတ်ာဗွ စုပတ်ာ။ ဘော့ဈက ပြည့်တနဆြာမလေး တဈယောကရြဲ့ ပါးစပထြဲ ပထမဆုံးအကြိမအြဖြစ် ကြှနတ်ောြ့ကို သှင်းလိုကတ်ယ်။ ဒီတဈခါတော့ တဈကယ် သပေါပြီကြာလို့ ကြှနတ်ောြ အောဟြဈမိတယ်။ ဒီခွေးမက ကြှနတ်ောြ့ကို ကိုကစြားတော့မှာပဲလို့ တွေးပြီး ကြောကန်မေိတယ်။
ကြှနတ်ောြ့နရောက စဉြးစားကြည့်ဦးလဗွော။ မှောငမြည်းနတေဲ့ အခန်းလေးထဲမှာ ခွှနန်တေဲ့ ဓါးထကထြကတ်ှကေ အပေါရြော အောကပြါ ဝန်းရံထားရင် ခငဗြွားကော ဘယလြို ခံစားရမလဲ။ ကြှနတ်ောြ့လိုပဲ ဒူးတုနအြောင် ကြောကန်မှော မဟုတလြား။ မိနဈအနည်းငယ် ကြာတော့မှပဲ ကြှနတ်ောြ့ကို ကိုကမြစားဖူးဆိုတာ သဘောပေါကသ်ှားတယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ဒီကစားနည်းကို ကြိုကသ်ှားတယ်။
ကောငမြလေးရဲ့ နှုတခြမ်းတွနေဲ့ လွှာက နှေးထွေး နူးညံ့နတောပဲ။ ကြှနတ်ောြ့ တဈကိုယလြုံး တံတွေးတွေ ရှှဲရှှဲစိုလာတာကိုတော့ နည်းနည်း သည်းခံပေးရတာပေါ့။ မှုတပြေးတဲ့ ကောငမြလေးသာ ကြကသ်ှနဖြှူတို့ ကြကသ်ှနန်ီတို့ မစားထားဘူးဆိုရငတ်ော့ ဒီကစားနည်းက တောတ်ောလြေး ပြောစြရာ ကောင်းမှာပါ။ တဈခါမှ မကစားဖူးတဲ့ ကစားနည်းဆိုတော့ ဥညီနောငဆြီက အောဒြါမှာရမှာလား မမှာရဘူးလား ဆိုတာကို ဝခွေဲမရ ဖြစ်နတယ်ေ။ အဲဒီညီနောငကြ ဘလူးဘော ပြသနာနဲ့ ထိပတ်ိုကြ ရငဆြိုငန်ရတေယလြို့ ရကတ်ောတ်ောကြှာ တည်းညည်းငှူနတော။ အဲ့တာနဲ့ ကြှနတ်ောြ့ခွင့်ပြုခကြမြယူပဲ မလိုငတ်ှေ တငပျို့လာတယ်။
ကြှနတ်ောြ ငုံ့ကြည့်လိုကတ်ော့ ဖြူပစွပြစွြ အနှစ်တွေ လညခြွောင်းထဲ ခုနဆြင်းသှားတာကို တွေ့လိုကရြတယ်။ အဲဒီနောကမြှာတော့ အကြမ်းပတမ်း ဆှဲထုတတ်ာကို ခံလိုကရြတယ်။ မထိန်းနိုငတ်ော့ပဲ နို့လို့ခေါတ်ဲ့ တောငကြုန်းတွပေေါမြှာ ကြှနတ်ောြ ပျို့အနထြုတပြဈလိုကတ်ယ်။ ဘော့ဈကတော့ ကောငမြလေးရဲ့ ကြိမဆြဲတာကို ခံနရတောပေါ့။ ပါးစပထြဲ ထုတရြင် ဈေးတဈမွိုးတဲ့။ နောကဆြုံး ပိုကဆြံထုတပြေးလိုကမြှပဲ ပါးစပပြိတသ်ှားတော့တယ်။
ဘော့ဈလဲ အတွေ့အကြုံအသဈကနေ သငခြန်းစာ ထပရြသှားပြနပြှီလို့ ကြှနတ်ောထြငတ်ယ်။ အဲဒီ အခွိနတ်ှတေုန်းက ဘလူးပြသနာနဲ့ ဥညီနောငကြ အမြဲညည်းတွား နတတေတ်ယ်။ သူတို့ ဂိုထောငတ်ှထေဲမှာ မလိုငတ်ှကေ ပြည့်လွှံနတယ်ေ။ ဂိုထောငန်ဲ့ မဆံတော့ ဘလူးနဲ့ ထိပတ်ိုကတ်ှေ့ကြတယ်။ သနားစရာကောင်းတဲ့ ဥညီနောငခြငမြွာ ဖူးယောငပြှီး အောင့်တဲ့ဝဒနောကို မကြာခန ခံစားရတတတ်ယ်။ ဘော့ဈက ကြှနတ်ောြ့ကို ခပပြှင်းပြင်း ရိုကန်ှကပြှီး အဲဒီပြသနာကို ဖြရှင်ေးလေ့ရှိတယ်။
တဈခါတလမှောတော့ ဘော့ဈနဲ့ ကြှနတ်ောြ နှစ်နှစ်ခွိုကခြှိုကြ အိပန်တေုန်း အဲဒီလူဆိုးညီနောငကြ ခွင့်ပြုခကြမြယူပဲ မလိုငတ်ှကေို ခိုးခိုးပြီး သှနခြတွတတ်ယ်။ ပစွခြွှဲစေးကပပြှီး အိပယ်ာက နိုးလာရတာကို ကြှနတ်ောြ မနှစ်သကဘြူး။ ဘော့ဈလည်း မကြိုကဘြူး။ ဒါပမယ်ေ့ ဥညီနောငကြတော့ ခိုးခိုးခစ်ခစ်ရယရြင်း ကြနပေန်တယ်ေ။
အဲဒီလိုနဲ့ ကြှနတ်ောြ့ကို ရိုကလြိုကြ။ တခါတလေ ငှနေဲ့ဖြရှင်ေးလိုကြ။ ကကလေးတွေ မောင်းလိုကန်ဲ့ နှစ်တောတ်ောကြှာသှားတယ်။ နုဆိုတဲ့ ကောငမြလေးနဲ့ ဘော့ဈနဲ့ တွေ့ပြီး နောကမြှာတော့ ကြှနတ်ောြ့ဘဝ ပြောင်းလဲသှားရပြနတ်ယ်။ မင်ျဂလာဆောငအြခန်းအနား တောကလြွှောကြ ပါကငအြသဈ ဖုတဖြုတလြေးနဲ့ ကစားရတော့မှာကို သိနတေဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း အသင့်အနအထေား မောင်းခွိနပြှီး မတမြတရြပ် သတိဆှဲထားလိုကတ်ယ်။ ဘော့ဈက ကြှနတ်ောြ့ကို သကသ်ာဆိုတဲ့ အမိန့်ပေးပမေဲ့ ကြှနတ်ောကြ မသိချင်ယ်ောင် ဆောငန်လေိုကတ်ယ်။
ကဲ အခု ဘော့ဈနဲ့ နုတို့ ခရီးတဈခု ထွကကြှပါတယ်။ ဟနန်ီးမှန်းလို့ခေါတ်ဲ့ ပြားရညဆြမ်းပေါ့။ ပထမနေ့ကတော့ တကယ့်ကို မိုကတ်ာဗွို့။ ဘော့ဈက ကြှနတ်ောြ့ခေါင်းကို နုရဲ့ ညီမလေးနဲ့ စပြီး မိတဆြကပြေးလိုကတ်ယ်။ နုရဲ့ညီမလေးကို ကြှနတ်ောြ အရမ်း ကြိုကသ်ှားတယ်။ အသဲခိုကသ်ှားတယဆြိုပါတော့။ ကောငမြလေးက အရမ်းလှပြီး ခစွစြရာကောင်းလှန်းတယ်။ ပြီးတော့ ကြှနတ်ောြ့ကို လိုလိုလားလားနဲ့ တင်းတင်းကြပကြှပ် စီးစီးပိုငပျိုငကြှီး ပြေ့ဖကထြားတယ်။ ကြှနတ်ောြ အရမ်းမုန်းတဲ့ ကြနဒြုံးဆိုတဲ့ မိုးကာကို မဝတရြတော့ ပိုတိုးလို့ ကြနပေမြိတယ်။အရမ်း ဂွတတ်ယဗြွာ။
ဒုတိယနေ့ကတော့ ပထမနေ့လောကြ ပြောစြရာ သိပမြကောင်းတော့ဘူး။ ဘော့ဈက ကြှနတ်ောြ့ကို အိုဗာတိုင်း ဇွတဆြင်းခိုင်းတယ်။ နုရဲ့ ညီမလေးနဲ့ မကစားပဲ အိပင်ိုကန်တေဲ့ ကြှနတ်ောြ့ကို ဘော့ဈက အတင်းရိုကန်ှိုးတယ်။ ဘော့ဈရဲ့ နုကြီးက ‘မောင် သှင်းပေးဦးလကြော’ လို့ ခပန်ှဲ့နှဲ့လေး ပြောလိုကတ်ိုင်း ကြှနတ်ောြ့မှာ ကြောကလြန့်ပြီး နစရောမရှိ ဖြစ်နတယ်ေ။
တတိယနေ့ကတော့ တကယ့် ဒိန်းဂွားပဲဗွို့။ ကြှနတ်ောြ အရမ်းပငပြန်းနပြေီ။ အဲဒီ့အပြင် ဥညီနောငန်ဲ့ ဂလင်းကလည်း ညည်းညူလာတယ်။ ဥညီနောငကြ ဂိုထောငထြဲမှာ မလိုငတ်ှေ ကုနန်ပြေီတဲ့။ နေ့ခင်းကြောငတ်ောငကြှီးမှာ ဘော့ဈနဲ့ သူ့ရဲ့ နုကြီးတို့က တဈယောကတ်ဈလှည့် ကြှနတ်ောြ့ကို ရိုကကြှတယ်။ ဘယလြိုရိုကရြိုကြ ကြှနတ်ောြ မတမြတ် မရပန်ိုငတ်ော့ဘူး။ နုကြီးရဲ့ ‘မောငကြ ဒါအကုနပြဲလား’ ဆိုတဲ့ ခနဲ့တဲ့တဲ့အသံကို ကြားရတယ်။
ကြှနတ်ောြ အားယူနတေုန်း ဘော့ဈက လကခြွောင်းနဲ့တဈမွိုး လွှာနဲ့တဈသှယ် ကြိုးစား ဖြည့်ဆီးပေးနတယ်ေ။ ဒါ ဘော့ဈရဲ့ သိကျခာကို ပထမဆုံးအဖြစ် ကြှနတ်ောခြဖြူးလိုကခြငွြးပါ။ ဆောရီးပါ ဘော့ဈ။
ဟန်းနီးမှန်းမှာ နောကထြပ် ထိန့်လန့်စရာတဈခုနဲ့လည်း ကြှနတ်ောြ ကြုံလိုကရြသေးတယ်။ ဘော့ဈကသူ့နုကြီးရဲ့ ဖငခြေါင်းထဲ ကြှနတ်ောြ့ကို ထည့်ပါရစလေို့ အပူကပန်သေံကို ကြားလိုကမြိတော့ ခေါင်းနားပန်းကြီးသှားရတယ်။ နုကြီးက လကမြခံမှပဲ ကြှနတ်ောလြည်း စိတသ်ကသ်ာရာ ရသှားတော့တယ်။ ကြှနတ်ောြ ဖငခြေါင်းထဲ ဝငလြို့ရတယဆြိုတာ သိလိုကရြတော့ တကယ့်ကို ချောကခြှားသှားတယ်။ ဖငခြေါင်းဆိုတာ ကြှနတ်ောန်ဲ့ တဈလမ်းတည်းသားချင်ြးတွေ မဟုတလြား။ ဖငခြေါင်းအကြောင်း ရင်းရင်းနှီးနှီး သိနတယ်ေ။
တကယလြို့ နုကြီးရဲ့ ဖငခြေါင်းသာ ဘော့ဈရဲ့ ဖငခြေါင်းလိုမွိုးပဲဆိုရင် အဲကောငန်ဲ့ ကြှနတ်ောြ မပတသ်တခြငွဘြူး။ နုကြီးက ငှင်းဆနပြမယ်ေ့ တကယလြို့ ထိုးသှင်းလိုကရြငဆြိုတဲ့ အတွေးက အဲဒီနေ့ကတည်းက ကြှနတ်ောြ့ကို အမြဲချောကလြှန့်နတေော့တယ်။
ဟန်းနီးမှန်းပြီးတော့ ဘော့ဈက ကြှနတ်ောြ့ကို မရိုကတ်ော့ဘူး။ ကြှနတ်ောြ နုရဲ့ညီမလေးနဲ့ နေ့တိုင်း ကစားတယ်။ ကြှနတ်ောန်ဲ့ သူက အရမ်းလိုကဖြကည်ီတယ်။ ကောငမြလေးက အရမ်းခစွဖြို့ကောင်းပြီး ဟာသတွလည်ေး ပြောတတတ်ယ်။
တဈနေ့တော့ နုရဲ့ညီမလေးက ဘော့ဈနဲ့ နုကြီးတို့ရဲ့ ကလေးလေးလုပဖြို့ ကြိုးစားနကြတေယလြို့ ပြောတယ်။ အဲဒီတော့မှပဲ ကြှနတ်ောြ့ရဲ့ အဓိကတာဝနကြ ဘာဆိုတာကို နားလညလြိုကမြိတယ်။ ကောငမြလေးက သုတရြညဆြိုတာ ကလေးလေးလုပတ်ဲ့ မွိုးစေ့ဆိုတာကိုလည်း ရှင်းပြတယ်။ ငါ တောတ်ောြ ဒူတဲ့ကောငလြို့ ကိုယ့်ဘာသာ သဘောပေါကလြိုကတ်ယ်။ မလိုငတ်ှေ တနန်ဲ့ခွီပြီး ထုတပြှီးတော့မှ ဒီကောငတ်ှအကြေောင်း သိလိုကရြလို့လေ။
ဟုတတ်ယ်… ဘော့ဈနဲ့ နုကြီးက ကလေးအရမ်းလိုချင်န်ကြပြေီ။ သူတို့ ပလနဆြှဲကြတယ်။ နားစွနန်ားဖြား ကြားမိသလောကတ်ော့ သူတို့က အခွိနဇြယားခပြှီး ကာမ ဆကဆြံကြမှာဆိုပဲ။ နုကြီး မွိုးဥ ဥတဲ့ အခွိနတ်ှကေို ရှေးပြီး သချောလုပကြှမှာတဲ့။ အဲဒီလိုနဲ့ ကြှနတ်ောြ့အတွကြ လောကငရဲ စလာပါတော့တယ်။ တဈလကို နှစ်ရကြ ဒါမှမဟုတ် သုံးရကလြောကပြေါ့။ သူတို့နှစ်ယောကပြေါင်းပြီး ကြှနတ်ောြ့ကို သတပြဈဖို့ ကြိုးစားနကြတောလို့တောင် ထငရြတယ်။ ဥညီနောငကြလည်း အဲဒီရကတ်ှကေို မကြိုကကြှဘူး။
ဘော့ဈက ဥညီနောင် ဘလူးပြသနာနဲ့ ရငဆြိုငလြာရတဲ့အထိ သုံးလေးငါးရကလြောကြ ကြှနတ်ောြ့ကို ပစ်ထားတယ်။ ပြီးမှ မလိုငတ်ှေ အကုန် အနထြှကသ်ှားတဲ့အခွိနထြိ နုရဲ့ညီမလေးနဲ့ ကစားခိုင်းတယ်။ သူတို့ရဲ့ မဟာဗွူဟာ မအောငမြချင်ြး ကြှနတ်ောရြယ် ဥညီနောငရြယ် ဂလင်းရယ် အရမ်း အလုပမြွားခဲ့ရတယ်။
တဈမနကြ ဘော့ဈရဲ့ ‘ငါ..ကြ’ လို့ ကြုံးဝါးသံကြားရမှပဲ ကြှနတ်ောတ်ို့တွေ သကပြှင်းခနွိုငတ်ော့တယ်။ ကြှနတ်ောတ်ို့ မိသားစုလေး ဒီအခွိနကြို စောင့်ရင်းစောင့်ရင်းနဲ့ တောတ်ောလြေးလည်း ခွုံးခွုံးကနွေ ပြီလေ။ နုရဲ့ ဥလေး အကောငမြပေါကမြချင်ြး ကြှနတ်ောြ အားလပရြကြ ရပြီလို့ သိလိုကရြတယ်။
အစကတော့ ကြှနတ်ောြ တောတ်ောဝြမ်းသာသှားတယ်။ ဒါပမယ်ေ့ ရကလြေးတွေ ကြာလာတော့ အရငကြ အတူတူ ကစားခဲ့ကြတဲ့ နုရဲ့ ညီမလေးနဲ့ တခွားဖုတဖြုတတ်ှကေို အရမ်းလှမ်းလာတယ်။ ဘော့ဈကလည်း ကြှနတ်ောြ့ကို အားပြင်းပြင်းနဲ့ ပြနရြိုကလြာတယ်။
တဈညနတေော့ ဘော့ဈက အလုပခြန်းထဲမှာ သူ့ရဲ့ အတွင်းရေးမှုးမလေး ဆိုတာနဲ့ စကားပြောနကြတေယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သူတို့ပြောနတေဲ့ စကားတွကေို ကြှနတ်ောြ သံသယ ဖြစ်လာတယ်။ ကြှနတ်ောြ ခေါင်းကို တဖြည်းဖြည်းမော့ပြီး သူတို့နှစ်ယောကြ မထိခလုပ် ထိခလုပတ်ှေ ပြောနကြတောကို နားစွင့်မိတယ်။ ဘော့ဈရဲ့ ဘောင်းဘီအောကမြှာ ပုန်းနရလေို့ ဘာမှတော့ မမှငရြပါဘူး။ ဒါပမယ်ေ့ သူတို့ ပြောသမွှကို ကောင်းကောင်းတော့ ခံစားနားလညန်တယ်ေ။
အဲဒီကောငမြလေးရဲ့ တဏှာတွနသ်ံတွကြေောင့် ခဏအကြာမှာ ကြှနတ်ောြ သတိဆှဲပြီးသား ဖြစ်လာတယ်။ နောကြ ဇဈဆှဲခသွံကြားရတော့ ဝမ်းသာအားရ မှနမြှန် ခုနထြှကပြှီး ဘော့ဈရဲ့ ပါတနာအသဈကို လေ့လာကြည့်လိုကတ်ယ်။ အိုး ဒီတဈယောကကြ အိမကြဟာကြီးထကြ အများကြီး ပိုမိတယ်။
အတွင်းရေးမှုးမလေးက သူ့ရဲ့ စိုစွတန်ှေးထွေးတဲ့ ပါးစပလြေးနဲ့ ကြှနတ်ောြ့ကို ဆှဲယူလိုကတ်ယ်။ ဒီကောငမြလေးရဲ့ မှုတခြကြကြ ကြှနတ်ောြ ကြုံဖူးသမွှထဲတော့ အကောင်းဆုံးပဲ။ ကြှနတ်ောြ အမှုတမြခံရတာလည်း တောတ်ောကြှာနပြေီလေ။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ောြ့ဘဝအတွကြ အတွေ့အကြုံအသဈ တဈခုနဲ့ ထပကြှုံရတော့တာပဲ။
အဲဒီ အတွင်းရေးမှုးမလေးက ကြှနတ်ောြ့ခေါင်းကို လညခြွောင်းထဲထိ အတင်းမွိုခနွတယ်ေ။ ကြှနတ်ောြ ထပြီး ခုနမြိတော့မတတ် တောတ်ောလြန့်သှားတယ်။ သူ့ရဲ့နှုတခြမ်းတွကေ ကြှနတ်ောြ့ အောကခြှကေို ဇွတဖြမ်းဆုပထြားလို့ ခံရပိုခကတ်ယ်။ ကြှနတ်ောြ့ကို လညပြင်းညှဈသတန်တောများလားလို့တောင် ထငရြောငထြငမြှား ဖြစ်မိသေးတယ်။ ဒါပမယ်ေ့ ဘော့ဈကတော့ ဒါကို တောတ်ောကြှိုကပြုံရတယ်။ ‘အားရှီး.ကောင်းလိုကတ်ာ ကလေးရယ်’ ဆိုတဲ့ သူ့အောသ်ံကို ကြှနတ်ောြ ကြားနရတေယ်။
ကြှနတ်ောြ ဥညီနောငဆြီ မှနမြှန် အခကြပြှလိုကရြတယ်။ ကောငမြလေးက မလိုငတ်ှကေို တဈစကမြှ မကနွအြောင် ငတကြှီးကပြှီး အကုနသ်ောကပြဈလိုကတ်ယ်။ ခဏနားပြီး နောကတ်ော့ အတွင်းရေးမှုးမလို့ ဆိုသူလေးရဲ့ ညီမလေးနဲ့ ကြှနတ်ောြ ကစားခွင့်ရတယ်။ အရမ်းမိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ောြ့အတွကြ ပြောစြရာတွေ ဆကတ်ိုကလြာပါတော့တယ်။ ဖုတဖြုတ် အသဈလေးနဲ့ ကစားခွင့် ဒါမှမဟုတ် နှေးထွေးတဲ့ ပါးစပလြေးထဲ ရစေိမခြှင့်ကို တဈပတတ်ဈခါလောကြ ကြှနတ်ောြ ပြနရြလာတယ်။
ဒါပမယ်ေ့ တဈနေ့တော့ ကြှနတ်ောြ မေ့ပြောကထြားတဲ့ အရာကို ဘော့ဈက သယလြာပါတော့တယ်။ တဈရကရြကမြှာ ဘော့ဈက ကြှနတ်ောြ့ကို ဖငခြေါင်းနဲ့ ကစားခိုင်းမှာ ကြောကတ်ယလြို့ ပြောထားတာကို ခငဗြွားတို့ မှတမြိဦးမယ် ထငတ်ယ်။ အိမန်ီးချင်ြး ဖငခြေါင်းကို ကြှနတ်ောြ မကြိုကဘြူး မနှစ်သကဘြူး အရမ်းရှံတယ်။
ဒါပမယ်ေ့ ဘော့ဈက ကြှနတ်ောြ့ကို ဖုတဖြုတလြေးထဲက ရုတတ်ရတ် ဆှဲထုတပြှီး အောကဘြကကြို နှိမ့်ခလွိုကတ်ယ်။ နောကတ်ော့ ‘အကိုကြီး မီးဖငကြို ဖြည်းဖြည်းခနွောြ’ ဆိုတဲ့ အတွင်းရေးမှုးမလေးရဲ့ အသံကို ကြားလိုကရြတယ်။ ကြှနတ်ောြ မူးမေ့ လဲကမွလို ဖြစ်သှားတယ်။ ကြှနတ်ောဘြာမှ မတတန်ိုငတ်ော့ပါဘူး။ အသကကြိုအောင့်ပြီး မကြလြုံးကို မှိတထြားလိုကတ်ယ်။ ဖြစ်သမွှအကြောင်း အကောင်းခညွြးပဲလို့ သဘောထားလိုကရြတော့တယ်။
ဘော့ဈက ကြှနတ်ောြ့ခေါင်းကို ကောငမြလေးရဲ့ ဖငဝြထဲ အတင်းကာရော ထိုးထည့်နတယ်ေ။ အရမ်းကြပလြှန်းတော့ ကြှနတ်ောရြဲ့ခေါင်း တောတ်ောကြှိမ်းသှားတယ်။ တူနဲ့ထုနသလေိုပဲ။ မူးနောကရြီဝသှေားတယ်။ သတိပြနလြညလြာတော့ ကြှနတ်ောြ့တဈကိုယလြုံး မိန်းမတဈယောကရြဲ့ ဖငခြေါင်းထဲ ရောကန်ပြေီလေ။
ဘော့ဈက ကြှနတ်ောြ့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ရှေ့တိုးနောကင်ငလြုပတ်ယ်။ မကြာခငမြှာပဲ ဖုတဖြုတထြကြ ဖငခြေါင်းနဲ့ ကစားရတာ ပိုကောင်းသလိုလိုပဲလို့ ကြှနတ်ောြ ထငလြာမိတယ်။ ကြှနတ်ောြ့တဈကိုယလြုံး လုံခွုံနှေးထွေးနတယ်ေ။
ဘော့ဈက အရှိနတ်ငလြိုကတ်ော့ ဥညီနောငကြို အသင့်ပြငထြားဖို့ ကြှနတ်ောြ လှမ်းပြောလိုကတ်ယ်။ မအောင့်နိုငတ်ော့တဲ့ အဆုံးမှ ရကောတာကို ခွိုးခလွိုကဖြို့ ဥညီနောငဆြီ အခကြလြှမ်းပြလိုကတ်ယ်။ အရသာသိသှားလို့ မတမြတရြပဖြို့ ထပကြှိုးစားကြည့်လိုကတ်ယ်။ ဒါပမယ်ေ့ ဒီနေ့အဖို့ တောတ်ောပြန်းသှားပြီ။ ရှေ့ကို ခရီးဆကလြို့ မရတော့ဘူး။
နုရဲ့ ဥလေး အကောငပြေါကလြာပြီးတော့လည်း တဈလခွဲလောကြ လကရြှောငရြမယလြို့ ပြောနသေံတွေ ကြှနတ်ောြ ကြားနရတေယ်။ ဘော့ဈက နုလေးကို ဖြားယောင်းသိမ်းသှင်းနတယ်ေ။ အခုတော့ ကြှနတ်ောြ ဖငခြေါင်းနဲ့ ကစားဖို့လည်း မကြောကတ်ော့ပါဘူး။ ဘာတွေ ရှေ့ဆကဖြစ်ဦးမယဆြိုတာကိုလည်း တွေးမနတေော့ပါဘူး။ နုနဲ့ဘော့ဈတို့ ဘယလြိုတွေ နှစ်ပါးသှားကြဦးမယ် ဆိုတာကိုလည်း ကြှနတ်ောြ မသိပါဘူး။ နောကထြပ် အရိုကမြခံရဖို့နဲ့ ဘော့ဈခိုင်းသမွှ တာဝနကြွအေောင် ဆောငရြှကပြေးဖို့ကိုပဲ ကြှနတ်ောသ်ိပါတယ်။ အလေးထားပါတယ်။
အိုကေ ဘော့ဈ ကြှနတ်ောြ မောင်းတငထြားလိုကပြှီ။
ပြီးပါပြီ။
ရေးသားသူ – အမညမြသိ