⚠️⚠️⚠️ မှတခြကြြ – အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကစြာပဆေိုသညမြှာ မိသားစု မောငန်ှမ သှေးသားရင်း အချင်ြးချင်ြး လိင်းဆကဆြံသော အကြောင်းအရာကို စိတကြူးပုံဖောြ ရေးသားထားခွင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့ြ မကြိုကြ မနှစ်သကပြါက မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပေးပါ။ ယခုဝတ်ထုမှာ စာပသဘေော ရေးသားခွင်း ဖြစ်သဖြင့ြ လိုကလြံအတုယူ ပြုလုပခြှင်းများ မပြုလုပပြါရန် မတ်ေတာရပခြံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️
——————
စိုးမောငသ်ည် လေးငါးဆယခြကြြ ဆကပြှီး ဆောင့န်သေေးသည် ။ ထို့နောကြ အမွိုးသမီးကြီး ငှိမကြသွှားသညကြို သတိပြုမိကာ အဆောင့ရြပလြိုကြ သည် ။ အသာပင် ငှိမန်လေိုကသ်ည် ။ လီးကြီးကိုတော့ စောကခြေါင်းထဲက မထုတ်။ တပရြကကြှီး ထိုးသှင်းထားဆဲ ။ လကန်ှဈဖကကြလည်း နို့အုံကြီးများကို စုံကိုငကြာ ဆှဲထားဆဲ ဖြစ်သည်။
ဒေါခြငမြိမိမှာ တဏှာကြီး ရမကထြနသ်ော မိန်းမကြီးဖြစ်ရာ လူကမောပြီး နုံးကနွသေောလြည်း ကာမစိတကြတော့ မကခွငွသ်ေး ။ ထို့ပြင် မိမိ၏ အဖုတထြဲရှိ စိုးမောင်၏လီးကြီး အားမာနအြပြည့်ဖြင့ြ မာတောငန်သေေးသညကြို ထိတွေ့ သိရသောအခါ ကောငလြေး သုတရြည် မထွကသ်ေးကြောင်း နားလညသ်ည် ။ လိုးသည့လြီးက မာနမြကဘွဲ တောငန်ဆေဲဖြစ်လို့ တနည်းတမွိုးပြောင်းကာ ဆကပြှီး အလိုးခံရန် ဒေါခြငမြိမိ စိတကြူးရသည် ။ ဆယလြကမ် ရှညကြာ ဘီယာသံဘူးလောကြ တုတလြကြြ အတွေ့ကလည်းကောင်း သုတလြှှတကြလည်း မမှနပြဲ ကြာကြာ ကြုံးသှင်းလိုးနိုငသ်ော စိုးမောင်၏ လီးကြီးကိုလည်း ဒေါကတ်ာ ခငမြိမိက အပြတကြို သဘောကနွလပြေေီ ။
“ မင်း လီးတောငန်တေုန်းဘဲ မဟုတလြား.. လရည် မထွကသ်ေးဘူးနောြ….”
ဒေါခြငမြိမိက စိုးမောငကြို မကြလြုံးလေး မှေးစင်းကာ ကြည့်ပြှီး မေးသည် ။
“ ဟုတတ်ယ်.. မာနတေုန်းဘဲ .. ထွကလြည်း မထွကသ်ေးဘူး .. ဆကလြိုးပေးရဦးမလား .. ဟင်… ဒေါလြေးမိမိ… မောသှားပြီလား …”
စိုးမောငကြ ပြောရင်း ဒေါခြငမြိမိ၏ နဖူးမှ ခွှေးများကို အသာလှမ်းသုတပြေးသည် ။
“ ရပါတယကြှာ.. တမွိုးတော့ ပြောင်းလုပရြအောင်.. မင်းလီးကို တို့အဖုတထြဲက ခဏဆှဲဖြုတလြိုကြဦး..”
ဘာတွမွေား အဆန်းသငပြှပေးဦးမလဲဟု သိလိုလှသော စိုးမောငသ်ည် လီးကို အဖုတထြဲက ပြှတဆြို ဆှဲထုတကြာ ဒေါခြငမြိမိ ကိုယပြေါမြှ ဆင်းလိုကသ်ည် ။ ဒေါခြငမြိမိသည် ကိုယကြို တပတလြှိမ့ကြာ မှောကခြုံ အိပလြိုကသ်ည် ။
“ တို့ ဖငခြံချင်တ်ယ်.. ဖငထြဲ သှင်းပြီး လိုးပေး.. ဟုတပြှီလား…”
မှောကရြကြ အိပပြှီးနောကြ အသာခေါင်းငဲ့ကာ ကြည့်ပြှီး ပြောသည် ။ အပြာကားများနှင့ြ အပြာပုံများထဲတွင် ဖငလြိုးပြမှုများကို စိုးမောင် တွေ့ခဲ့ဖူးသည် ။ ဒါမွိုးက တမင်းသကသ်ကြ ထွငကြာ လုပပြှခွင်းတွဟေုသာ ထငခြဲ့သည် ။ တကယ် ဖငလြိုးလို့ ရမည် မဟုတဘြူးလို့လည်း တွေးထားသည် ။ အထူးသဖြင့ြ ဗမာပြညတ်ှင် ဖငလြိုးခံမည့ြ မိန်းမ ရှိမည် မဟုတဟြုလည်း ထငခြဲ့သည် ။ ယခု ဒေါခြငမြိမိ၏ စကားကို ကြားရတော့ စိုးမောင် အံ့အားသင့သ်ှားသည် ။
“ ဟင်.. တကယပြဲ ဖငခြလွို့ ရလို့လား…”
ပါးစပမြှလည်း ထုတကြာ မေးမိသည် ။
“ အိုး.. ရတာပေါ့ကြ.. ဒါလေးများ… လာ.. ဖငထြဲကို.. မင်းလီးကြီး ထိုးထည့လြေ…”
ဒေါခြငမြိမိက မှောကအြိပန်ရောမှ ဒူးကိုထောကကြာ ဖငကြှီးကို ခပကြော့ကော့လေး ကြှတငပြေးလိုကသ်ည် ။ ဒေါခြငမြိမိသည် စိုးမောငကြို ဘာလုပရြမည် ဟု အထူးတလည် ပြောဆို သှနသ်ငမြနတေော့ ။ စိုးမောင် မညသ်ို့ လုပလြာမညကြိုသာ အသာစောင့ပြှီး နသည်ေ ။ ဒီကောငလြေး ဖငမြလိုးဖူးသေးတာကို သိသည် ။ ယခုမှ ဖငစြလိုးမည့ကြောငလြေး ဘယန်ည်း ဘယပြုံများ လုပလြမညေန်ည်းဟု စူးစမ်းခွင်း ဖြစ်သည် ။ ဒီလို စမ်းကြည့်ရြတာကလည်း တမွိုးတဖုံ စိတလြှုပရြှားစရာ ကောင်း၏ ။
ဒေါခြငမြိမိ အိပခြန်းထဲသို့ ဝငသ်ှားသည့အြခွိနတ်ှင် ဒေါခြငမြယေုသည် အပြငဖြကြ ဧည့ခြန်းထဲတွင် ထိုငကြာ ကနွန်ခေဲ့သည် ။ မိမိ၏တူ စိုးမောငကြို ဒေါခြငမြိမိက ဘယန်ည်းဘယပြုံ သငပြှပေးလမညေန်ည်းဟု စိတထြဲတွင် တွေးနသည်ေ ။ သှားလည်း ချောင်းကြည့်ခြငွသ်ည် ။
ကြည့်ဖြို့လည်း ရှကသ်လိုလို ဝနလြေးသလိုလို ဖြစ်နသည်ေ ။ အိပခြန်းထဲက အသံများကိုတော့ တဈခကြတ်ဈခကြြ ကြားနရသေည် ။ ကိုယတ်ိုင် ကာမစပယ်ှကမြှု အတွေ့အကြုံ ကောင်းကောင်း ရှိခဲ့သူမို့ စိုးမောငန်ှင့ြ ဒေါခြငမြိမိတို့ နှစ်ယောကြ မညသ်ို့မညပြုံ စခန်းသှားနကြမေညကြို နားလညကြာ လှုပရြှားဟနတ်ို့ကို မောငကြှေးမုံ၏ ကကဆြကြ ဇာတလြမ်းများတွင် ကြောင်ှာလေ့ ရှိသလို “ သံကြားရုပမြှင် ” ဖြစ်နသည်ေ ။
အသံများ ကြားရကာ စိတအြာရုံထဲတွင် ဒေါခြငမြိမိနှင့ြ စိုးမောငတ်ို့ နှစ်ယောကြ လှုပရြှား လုပဆြောငန်ကြမေည့ြ ပုံရိပမြွားကို မှငယ်ောငလြာမှုသည် ဒေါခြငမြယေု၏ စိတကြို နှိုးဆှသလို ဖြစ်သည် ။ ဒီအတိုင်း မနနေိုငတ်ော့ ။ သသခွေောခွာ ကြည့်ခြငွလြာသည် ။ သှားကြည့်လြို့ ကောင်းပါ့မလား..။
ငါ ချောင်းကြည့်တ်ာ သူတို့ သိသှားရင် ရှကစြရာများ ဖြစ်နမညေလြားဟု တွေးကာ ခွီတုံခတွုံ ဖြစ်သည် ။ အသာထကာ အိပခြန်းရှိရာသို့ လွှောကသ်ှားမည် ပြုလိုကြ သိပမြရဲသည့အြတွကြ နရောမှာ ပြနထြိုငလြိုကန်ှင့ြ ..။ သို့သောြ နောကဆြုံးတွငမြူ ကြည့်လြို မှငလြိုသော စိတဆြန်ဒက ပိုမိုပြင်းပြသညထြကြ ပြင်းပြလာသောကြောင့ြ ဒေါခြငမြယေုသည် အိပခြန်း ရှိရာသို့ လွှောကလြှမ်းသှားသည် ။
အခန်းတံခါးဝမှနပြေီး အတွင်းသို့ အသာလေး ချောင်းကြည့်သ်ည် ။ ဒေါခြငမြယေု ချောင်းကြည့်လြိုကသ်ည့အြခွိနတ်ှင် စိုးမောငကြ ဒေါခြငမြိမိ၏ နို့အုံကြီးနှစ်လုံးကို လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ စုံကိုငဆြှဲကာ အားကုနအြငကြုန် ပုံအော ဆောင့လြိုးပေးနခွေိန် ဖြစ်သည် ။ ဒေါခြငမြယေုမှာ ရငတ်ှေ တဒိန်းဒိန်း ခုနလြာသည် ။ စောကဖြုတထြဲ လီးချောင်းကြီး တိုးဝငပြှနထြှကြ ဖြစ်နမှေုကိုတော့ ပီပြငစြှာ မမှငရြ ..။
အပေါမြှ တကခြှထားသော စိုးမောင်၏ ခါးတလှုပလြှုပ်.. လုံးကစွသ်ော တငပြါးများ တလှုပလြှုပ် ဖြစ်နမှေု.. အောကဖြကမြှ အလိုးခံနသေော ဒေါခြငမြိမိ၏ ပေါငကြှီးတွေ ထောငတ်ကြ .. ဖငဆြုံကြီး ကြှတကြ လှုပရြှားမှုများကိုသာ ထငရြှားစွာ မှငရြသည် ။ တဘှပဘြှပ် လီးဝငသ်ံ နှင့ြ ဆီးစပခြငွြး ရိုကမြိသံ တဖတဖြတ် ကိုတော့ ကောင်းကောင်းကြီး ကြားနရသေည် ။
ဒေါခြငမြယေု ကိုယတ်ိုင် မကြာသေးမှီကမှ စိုးမောင်၏ လီကြီးနှင့ြ လိုးတာကို ခံခဲ့ဖူးလရော ယခု ဒေါခြငမြိမိတဈယောကြ မညသ်ို့ အရသာတွေ့ကာ ငှိမ့န်မညေကြို ဒေါခြငမြယေု နားလညသ်ည် ။ ဒေါခြငမြယေု ချောင်းကြည့်ပြီး ခဏအကြာတွင် ဒေါခြငမြိမိ ပြီးလို့ သှားသည် ။ စိုးမောငလြည်း အဆောင့ရြပကြာ ငှိမသ်ှားသည် ။ ကြည့်လြို့ကောင်းမည် ရှိဆဲ အလိုးရပသ်ှားသည့အြတွကြ ဒေါခြငမြယေု၏ စိတထြဲ မချင့်မြရဲကြီး ဖြစ်သှားသည် ။ လူချင်ြးခွာသည့အြခွိနတ်ှင် စောကပြတန်ှင့ြ လီးတို့၏ အခွအနေကေိုသာ ကကြနွန ကြည့်တ်ော့မညဟြု စိတကြို ဖြသေိမ့တ်ှေးကာ အသာပင် ဆကပြှီး ချောင်းနသည်ေ ။
သို့သောြ စိုးမောငန်ှင့ြ ဒေါခြငမြိမိတို့ နှစ်ယောကြ အပြနအြလှန် ပြောကြသော စကားများကို ကြားရသောအခါ စိုးမောင် သုတရြည် မထွကသ်ေးပဲ နောကတ်မွိုးပြောင်းကာ လိုးကြဦးမညကြို သိရသောအခါ ဒေါခြငမြယေု ဝမ်းသာသှားသည် ။ ဒါဆို အဖုတထြဲက လီး ထုတတ်ာရော အနအထေား ပြောင်းတာရော အဖုတထြဲ လီး ပြနသ်ှင်းတာရော ကကြနွန ကြည့်ရြပတေော့မည် ။
ဒေါခြငမြိမိက ဖငလြိုးပေးရန် ပြောဆိုသံကို ကြားရသော အခါတွငတ်ော့ ဒေါခြငမြယေုတဈယောကြ ထူးခွားစွာပင် စိတလြှုပရြှားသှားရသည် ။ ဒေါခြငမြိမိ၏ ဆှယတ်ရားဟော သိမ်းသှင်း လမ်းပြမှုဖြင့ြ ဒေါခြငမြယေုသည် လီးစုပတ်တန်ပြေီ ဖြစ်သောလြည်း ဖငတ်ော့ အလိုးမခံဘူးသေးပါ ။ ဒေါခြငမြိမိက ဖငလြိုးခံကြည့်ရြန် ပြောဆို သိမ်းသှင်းနသေောလြည်း ထိုအလုပကြိုတော့ ဒေါခြငမြယေု ငှင်းပယထြားခဲ့သည် ။ ဖငထြဲသို့ လီးထိုးသှင်းလွှင် နာတာပဲ ရှိမည်..။ ဘာမှ အရသာ တွေ့နိုငမြည် မဟုတဟြုလည်း ထငမြှတထြားသည် ။ ကိုယတ်ိုင် ဖငလြိုး မခံဖူးသလို သူများ ဖငလြိုးခံတာကိုလည်း မမှငဖြူးသေးပါ ။
ထို့ပြင် ဒေါခြငမြယေုသည် အပြာကားများ.. အပြာဓါတပြုံများကိုလည်း မကြည့်ဖြူးပေ ။ သူ့အနနှငေ့ြ ပြောတ်ောဆြကြ ယောကြြားများနှင့ြ စပယ်ှကြ စည်းစိမခြံဖူးမှုသာ ရှိသည် ။ ယခုတော့ သူမ၏တူ စိုးမောငန်ှင့ြ သူမ၏သူငယခြငွြး ဒေါခြငမြိမိတို့ ဖငလြိုးကြသညကြို တွေ့ရ မှငရြတော့မည် ။ ဖငလြိုးတာ ဘယလြိုများပါလိမ့ဟြု သိလိုသည့ြ အာသီသကလည်း ထူးဆန်းစွာ ပေါလြာသည် ။ တဖကကြလည်း စကဆြုတဖြှယကြောင်းသော ဖငလြိုးခွင်းကို မကြည့်ပြဲ နောကဆြုတသ်ှားလိုစိတလြည်း ဖြစ်ပေါန်သည်ေ ။ စိုးမောငကြို ဖငမြလိုးရန် ဝငပြှီး တားဖို့ပင် အကြံ ဖြစ်မိသည် ။
သို့သောြ ထိုစိတကြူးနှင့ြ အကြံတို့မှာ လကတ်ှေ့ ဖြစ်မလာပါ ။ ဒေါခြငမြယေု တကယ် လုပမြိသညကြတော့ အိပခြန်းဝတွင် ဆကရြပန်ကော အတွင်းဘကသ်ို့ ချောင်းကြည့်န်မေိခွင်းသာ ဖြစ်သည် ။
စိုးမောငသ်ည် လူပျိုစဈစဈ ဖြစ်ခဲ့ပသည်ေ ။ ရည်းစားလည်း မထားဖူး ။ အပြောမြယမြွားနှင့လြည်း မသှားလာခဲ့ဖူး ။ စောစောပိုင်းကမှ သူ၏ အဒေါြ ဒေါခြငမြယေုထံတွင် လူပျိုရည် ပကြခြဲ့ရသူ ဖြစ်သည် ။ သို့သောြ အပြာဗီဒီယိုကားများနှင့ြ အပြာ ဓါတပြုံစာအုပမြွားကြည့်ြ အပြာစာအုပမြွားကို ဖတရြှုတာတော့ ရှိခဲ့သည် ။ တကယ့လြကတ်ှေ့ မဟုတသ်ေးသည့ြ ကာမ ဗဟုသုတလေးများ အတနအြသင့ြ ရှိနသည်ေ ။
ဖငလြိုးဖူးခွင်း မရှိခဲ့သောလြည်း ကြည့်ဖြူးသော အပြာ ဗီဒီယိုကားနှင့ြ ဖတဖြူးသော အပြာစာအုပမြွားထဲတွင် ပါသည့ြ ဖငလြိုးခန်းများကို အတုယူကာ စမ်းသပ် လုပကြိုငကြှည့သ်ည် ။ ဖငလြိုးလွှင် ဆီဆှတရြသညဟြု ဗဟုသုတ ရှိထားသောကြောင့ြ ဒေါခြငမြိမိ၏ ဖငသ်ားကြီးများကို အသာဖြဲကာ စအိုတွင် တံတွေး ထွေးခသွည် ။
တံတွေး အဆှတခြံရလို့ ဖင်၀ အေးတေးတေးလေး ဖြစ်ရာ ဒေါခြငမြိမိ ခါးလေး တွန့ကြနဲ ဖြစ်သှားသည် ။ ကြည့်န်သေူ ဒေါခြငမြယေုမှာလည်း ဖငဝြကို တံတွေးထွေးထည့မြှုကို မှငရြလရော ရငတ်ှေ ဒိန်းကနဲ ခုနသ်ှားသည် ။ တံတွေးဆှတပြှီးသညန်ှင့ြ စိုးမောငသ်ည် သူ့လီးချောင်းကြီးကို စအိုဝတွင် တေ့ကာ ဖိသှင်းလိုကသ်ည် ။ ဖငလြိုးဖူးသူ မဟုတလြို့ အခွိနအြဆက သိပမြမှန် ။ ထို့ပြင် စိတလြည်း တအားလှုပရြှားနရော ဖိထိုးခလွိုကရြာ လီးတဝကခြန့ြ လွှောကနဲ ဝငသ်ှားသည် ။
ဒေါခြငမြိမိမှာ ဖငလြိုးခံနကြေ မိန်းမမို့ လီး အဝငကြတော့ ချောသည် ။ ဒါပမယေကြ လီးက ကြီးလှပြီး စစချင်ြး ဆောကန်ဲ့ ထွင်းဆိုသလို လုပလြိုကမြှုမို့ ဒေါခြငမြိမိ၏ ဖငဝြမှာ ကြိန်းစပန်ာကငွသ်ှားသည် ။နာကြငမြှုက အတော့ကြို ပြင်းသည် ။
“ အား.. အား.. နာလိုကတ်ာ… အရမ်းကြီးပဲ.. အား…..”
စိုးမောင် လန့သ်ှားသလို ချောင်းကြည့်န်သေူ ဒေါခြငမြယေုလည်း ဆတကြနဲ တုနသ်ှားသည် ။ ကြကသ်ီးပင် ထသည် ။ လီးထိုးသှင်းနသေော စိုးမောင် အရှိနတ်န့သ်ှားသည် ။ တန့်ရုံသာမက ထိုးသှင်းထားသော လီးကို ပြနဆြှဲထုတသ်ည် ။ ဗစွဘြု ဟူသော မှညသ်ံနှင့အြတူ လီးကြီး ဖငဝြမှ ကြှတထြှကလြာသည် ။ ဒေါခြငမြယေုအဖို့ ဖငထြဲက ဆှဲထုတယ်ူလိုကသ်ော လီးချောင်းကြီး တဆတဆြတ် လှုပန်မှေုနှင့ြ လီးထိုးသှင်းထားရာမှ ပြုတထြှကသ်ည့ြ စအိုပေါကြ ပြစိပြစိ စပြဲပြဲ ဖြစ်နမှေုကို တစွန်းတစ မှငလြိုကရြသည်။ ရငထြဲ လှိုကဖြိုမောကာ စောကဖြုတ် စိုလာသည် ။
“ ဟိတ်.. စိုးမောင်.. ဘာလို့ ပြနထြုတတ်ာလဲ .. ဆကသ်ှင်းလကြော…”
ဒေါခြငမြိမိမှာ အတောကြို နာသှားသောလြည်း ဖငလြိုးခံရာတွင် ထိုသို့ နာကငွမြှု ဝဒနောကပင် ရှိန်းမှမှ အရသာတမွိုးမို့ အငမ်းမရ ဝငပြှောသည် ။ ဖငကြှီးကိုလည်း ကော့ထောငပြေးလိုကရြာ မှောကရြကြ အနအထေားပင် မဟုတတ်ော့ ။ ဖငပြူးတောင်း ထောငပြေးထားသလိုမွိုးပင် ဖြစ်သှားသည် ။ မိမိ လီးအသှင်း ကြမ်းလှန်းသှားလသလေားဟု စိုးရိမသ်ော စိုးမောင် စိတအြေးသှားသည် ။ ဒါကြောင့ြ တုန့်ဆိုင်း မနတေော့ဘဲ ထောငပြေးထားသော ဒေါခြငမြိမိ၏ ဖငကြှီးကို နောကတ်ှင် ခပကြှကြ ဒူးထောကြ နရောယူကာ ဖငဝြတွင် လီးတေ့သည် ။
“ သှင်း.. အသာဖြေးဖြေး.. တရဈချင်ြးသာသှင်း… တို့အောပြမယေ့ြ ဝငအြောငသ်ာ သှင်း.. ဟုတပြှီလား…”
ဒေါခြငမြိမိက စိုးမောငကြို ဖငထြဲ လီးသှင်းခွင့ြ အပြည့အြဝပင် ပေးလိုကသ်ည် ။ ဒီလိုဆိုတော့လည်း စိုးမောင် လီးသှင်းရဲလာသည် ။ အတွေ့အကြုံလေး အနည်းငယ် ရှိလာပြီမို့ ခွိနလြည်း ခွိနဆြတတလြာသည် ။ တေ့ထားသော လီးကို အသာလေးဖိပြီ ထိုးထိုးသှင်းသည် ။ ဖငလြိုးခံမှု ဝါရင့န်သေော ဒေါခြငမြိမိကလည်း ဖငဆြုံကြီးကို အလိုကသ်င့ြ ကော့တငကြာ စအိုဝကို ဖြလွှေော့ပြီး ကြိုလင့ပြေးသည် ။ ထိုသို့ ဒေါခြငမြိမိ အပေးမှနသ်ောကြောင့ြ ဖငလြိုးဖူးခွင်းမရှိလို့ ဖငပြေါကထြဲ လီး စနဈတကြ မထိုးသှင်းတတသ်ေးသော စိုးမောင် အနဖြငေ့ြ သိပအြခကအြခဲ မတွေ့ရပေ ။ သူ၏ လီးကြီးက ဖငခြေါင်းပေါကထြဲ တအိအိတိုးလို့ တိုးလို့ ဝငန်သည်ေ ။
“ အား.. ကြှတကြွှတ်.. ဟင့ြ… နာတယ်… နာတယ်… အိုး.. အိုး …”
ဒေါခြငမြိမိမှာတော့ ခေါင်းမော့လိုကြ ဖငကြှီး ရမ်းလိုကန်ှင့ြ ပါးစပမြှလည်း ညည်းတွား ရရှတေန်သည်ေ ။ စောစောက ပြောထားနှင့ပြှီးပြီမို့ စိုးမောငသ်ည် အမွိုုးသမီး၏ ညည်းငှူ စုပသ်တ် အောဟြဈသံများကြောင့ြ နောကမြတွန့တ်ော့ ။ လီးကိုသာ ဆကပြှီး ဖိထိုးသှင်းနသည်ေ ။ တကယတ်ော့ ဖငလြိုးခံသော မိန်းမအဖို့ လီးစသှင်းခွိနဆြိုလငွြ နာတာက ထုံးစံပါ ။ ထိုသို့ နာကငွမြှု ဝဒနောကို ပြင်းပြစွာခံရင်း ပါးစပမြှ အောဟြဈ ညည်းငှူနရမှေုကပငလြွှင် ဖငလြိုးခံမှုမှသာ ရနိုငသ်ည့ြ သီးသန့ြ အရသာ တဈမွိုး ဖြစ်သည် ။
ဖငအြလိုး မခံဖူးသေးသော ဒေါခြငမြယေုမှာမူ ဒီအထာကို နားမလည် ။ ဒေါခြငမြိမိ ညည်းငှူ အောဟြဈနရမှေုကို ကြည့်ရြင်း ရငတ်ုနပြန်းတုန် ဖြစ်နသည်ေ ။ ဖငခြံရတာ သိပန်ာတာပါလား ဟုလည်း ဒေါခြငမြိမိအစား ကြားထဲက ကြကြလေန့ြ တုနလြှုပလြာသည် ။ သို့သောြ ထူးဆန်းသညမြှာ ထိုသို့ ကြောကလြန့ြ တုနလြှုပ် ရမှုကပင် ဒေါခြငမြယေု၏ ကာမစိတကြို ပိုလို့ ပြင်းပြလာစသည်ေ ။ အဖုတကြှီးဖောင်းလာရုံမက စအိုဝကပါ ယားကြိကြိ ဖြစ်လာသည် ။ ဒေါခြငမြယေုသည် မိမိ အဖုတကြို မိမိ ပြနကြိုငကြှည့သ်ည် ။
ဒေါခြငမြိမိ၏ တုနတ်ခိုကခြိုကဖြှင့ြ နာကြငန်မှေု ညည်းငှူ စုတသ်တန်မှေုသည် စိုးမောင်၏ ရမကဇြောကို ပိုထနအြောင် လုပန်သည်ေ ။ သူသည် လီးကို ဖိဆောင့သ်ှင်းခလွိုကခြငွသ်ည် ။ သို့သောြ ဖငပြေါကသ်ည် အထူးပင် ကြပသ်ိပကြာ သူ့လီးကို ညှဈညှဈနသလေိုမို့ အရမ်းကြီး မလုပရြဲ ။ ထို့ပြင် ဒီမွှလောကြ ကဉွြးကြပသ်ော ဖငခြေါင်းပေါကထြဲသို့ မိမိ၏ လီးချောင်းကြီး အကုနဝြငအြောင် ထိုးသှင်းလို့ ရပါ့မလားဟုလည်း တွေးမိသည် ။ အကုနမြဝငလြွှင် ဝငသ်မွှသာ လုပပြေးဖို့လည်း စဉြးစားထားသည် ။
သို့သောြ တကယတ်မ်း ဖိဖိ သှင်းသောအခါ မိမိ ထငသ်လို မဟုတ် ။ တင်းကြပပြှည့သ်ိပန်သေောလြည်း ဖိလွှင် ဖိသလောကဝြငသ်ညကြို တွေ့ရသည် ။ နောကဆြုံးတော့ စိုးမောင်၏ လီးချောင်း တဈချောင်းလုံး ဖငခြေါင်းထဲ အဆုံးထိ ဝငသ်ှားလတေော့သည် ။
“ နို့ကြီးတွကေို ကိုငည်ှဈဦးလေ…”
ဖငထြဲ လီးအဆုံးဝငသ်ောအခါ ဒေါခြငမြိမိက ပြောသည် ။ စိုးမောငသ်ည် ကိုယကြို ကိုင်းကာ ဒေါခြငမြိမိ၏ ခွိုင်းအောကမြှ လကန်ှဈဖကကြို လွှိုကာ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ဆုပကြိုင် ညှဈပေးသည် ။ နို့သီးထိပကြိုပါ ဆှဲဖစွပြေးရာ ဒေါခြငမြိမိ ပိုပြီး ဖီလငတ်ကသ်ည် ။ ဆိတပြှီး ဆှပေးရာ နို့သီးခေါင်း တဈခုလုံး နာနာကငွကြငွြ ဖြစ်သှားသည် ။
ဒါပမယေ့ြ ထိုသို့သော နာကငွမြှုမွိုးကို အရသာအဖြစ် ဖီလငယ်ူတတသ်ော ဒေါခြငမြိမိက စိုးမောင် နို့သုံးကြမ်းလာသညကြို ဘာမှ မပြောတော့ပါ..။ အထူးသဖြင့ြ ဖငလြိုးခံရသည့ြ အခါများတွင် ဒေါခြငမြိမိသည် ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ပြုပေးတာကို ကြိုကသ်ည် ။ စိုးမောငကြ မကြမ်းလွှငလြည်း သူမက ခပကြှမ်းကြမ်း လုပဖြို့ ပြောဆိုပလေိမ့မြည် ။
စိုးမောငသ်ည် ဒေါခြငမြိမိ၏ နို့အုံကြီး နှစ်ခုကို ကုန်းဆှဲကာ ခါးကို တလှုပလြှုပပြှုလွှကြ ဖငထြဲသို့ လီးကြီး ထိုးဆောင့သ်ှင်းနသည်ေ ။ အစပိုင်းတွင် ခပဖြှည်းဖြည်းသာ လုပသ်ည် ။ ထိုမှ တဖန် အနည်းငယ် ကြမ်းပေးသည် ။
“ ဆောင့ကြှာ.. ဆောင့ြ.. တအားကုနဆြောင့ြ တို့ကို လုံး၀ မညှာနဲ့.. တအားသာလုပ်…”
ဆောင့ခြကြြ သိပမြပြင်းသေးလို့ အားမလို အားမရ ဖြစ်လာသော ဒေါခြငမြိမိက ပြောလိုကသ်ည် ။ စိုးမောငကြ ခပကြှမ်းကြမ်း ခပမြှနမြှန် လိုးဆောင့ပြေးသည် ။ ဒေါခြငမြိမိသည် စိုးမောင် ဆောင့သ်ှင်းခကြန်ှင့ြ အံကိုကဖြစ်အောင် ဖငဆြုံကြီးကို နောကသ်ို့ တွန်းတွန်းပေးသည် ။ အမွိုးသမီး၏ မကြန်ှာသည် မဲ့မဲ့သှားသည် ။ ဒါပမယေ့ြ စိုးမောင် ဆောင့လြိုးသမွှကိုတော့ တဈခကြမြွှပင် မငှီးပဲ ကောင်းကောင်းကြီး ခံနလသေည်ေ ။ ဖငခြေါင်းအတွင်းသားများကို ကစားကာ လိုးဆောင့န်သေော လီးချောင်းကြီးကို ဖစွည်ှဈပေးနလေိုကသ်ေးသည် ။ ထိုသို့သော အခါများတွင် စိုးမောငမြှာ ထိုးကနဲ ထွန့ကြနဲ ဖြစ်ကာ ခေါင်းပငမြော့ကာမော့ကာသှားသည် ။
ထိုသို့ တင်းကြပစြှာ ဖစွည်ှဈမှုမွိုးကို စောကပြတကြ မလုပန်ိုင် ။ ဖငခြေါင်းကသာ လုပန်ိုငသ်ည် ။ စိုးမောငမြှာလည်း ဖငလြိုးရတာနှင့ြ စောကပြတလြိုးရတာတို့၏ ခွားနားမှုကို လကတ်ှေ့ လီးအရသာခံကာ နားလည် သိရှိသှားသည် ။
ဒေါခြငမြိမိ၏ ဖငသ်ည် အလိုးခံဖူးပြီးသော အပေါကြ ဖြစ်သောလြည်း စိုမောင်၏ ကြီးမားတုတခြိုငသ်ော လီးတနကြှီးနှင့ြ ဆိုလွှငတ်ော့ ပြည့သ်ိပ် တင်းကြပန်သည်ေ ။ လီးကို ဆှဲထုတသ်ောအခါ စအိုသည် ပြဲလနထြှကလြာလိုကြ လီးပြနဆြောင့သ်ှင်းသောအခါ စအိုက ရှုံ့ဝငသ်ှားလိုကြ ဖြစ်နသည်ေ ။ ဖငလြိုးနရင်ေး ကုန်းပြီး ကြည့်သ်ော စိုးမောငသ်ည် ထိုအဖြစ်ကို ကကြနွန မှငရြပသည်ေ ။
ချောင်းကြည့်န်သေော ဒေါခြငမြယေုကတော့ ထိုမှငကြှင်းမွိုး မမှငရြ ။ ဒေါခြငမြိမိ၏ မကြန်ှာမဲ့သှားပုံ.. စိုးမောင် အံကြိတကြာ ခေါင်းမော့သှားပုံ.. နှစ်ယောကလြုံး တုနတ်ခိုကခြိုကြ ဖြစ်နပေုံ စသညတ်ို့ကိုသာ ခွုံးပြီး မှငရြသည် ။ စိုးမောငသ်ည် ကြမ်းပြငည်ီ ဆောင့န်ည်းဖြင့ြ ဆကတ်ိုကြ အခကြြ သုံးဆယကြွောြ ဆောင့လြိုးပစ်လိုကသ်ည် ။
“ ဘှပဘြုဘုဗစွြ….”
“ အား..ကြှတကြွှတ် ..ကောင်းလိုကတ်ာကြာ…”
“ ဘှပ် ဘှပ်…”
“ အမလေးလေး… ဖငထြဲကို နင့ပြှီး အီစိမ့သ်ှားတာဘဲ.. ဘှပဘြှပ်.. ဆောင့ဆြောင့ြ.. ဆောင့စြမ်းပါ .. စိုးမောငရြဲ့ ..”
“ ဆောင့လြိုးပေးနတောဘဲ ဟာကို..”
“ အို..ဟင့ဟြင့ြ ဘှပဘြှပ်… ဘုဗစွြ…. အဲဒီထကြ ပိုပြင်းပြင်းနဲ့ မှနမြှန် ဆောင့ဖြို့ ပြောတာ… ဘှပ်.. ဘုဘု ဘှပဘြှပ်…”
“ ဖငထြဲကို ဆောင့လြိုးသှင်းတာ ခံလို့ကောင်းလား.. ဒေါလြေးမိမိ..”
“ အင်း.. ကောင်းတယကြှာ… ကောင်းလို့ ဆောင့ခြိုင်းတာပေါ့…”
“ ဘု ဘု ဗစြျ…အားပါးပါး…အား…”
ဒေါခြငမြိမိသည် နာတာကြငတ်ာတွကေို လုံး၀ အရေးမထားနိုငဘြဲ ဖီလငတ်ှေ အပြတတ်ကကြာ အထူးပင် လှုပရြှားလို့ နပသေည်ေ ။ ကြမ်းပြငည်ီ ဆောင့န်ည်း တဈမွိုးတည်းနှင့ြ ကြုံးဆောင့ပြေးနသညေကြို အားမရနိုင် ဖြစ်လာသည် ။
“ ဘှပ်..ဘုဘုဗစြျ…”
“ စိုးမောင်…”
“ ဟင်..ဘာလဲ…ဒေါလြေးမိမိ…ဘှပ် ဘု ဘု…”
“ ကြမ်းပြငည်ီနဲ့ခညွြး ဆောင့မြနနေဲ့ကြာ.. အောကပြင့ဆြောင့န်ည်းနဲ့လည်း ဆောင့ပြေးစမ်းပါ .. ဟင့ဟြင့ြ…”
“ ဟာ.. အဲဒီ အောကပြင့ဆြောင့န်ည်းကို ကနွောမြှ မတတသ်ေးတာ.. ဘယလြို ဆောင့ရြမလဲ ဆိုတာ ပြောပြဦးပေါ့…”
“ အောြ.. အေး.. မင်းလီးကြီးကို အောကကြနေ အပေါကြို ထိုးထိုးကော့တငပြှီး ဆောင့တ်ာကို ပြောတာ.. ”
“ ဒီလိုမြိုးလား….”
“ ဘှပ်..ဘု…”
ပြောပြောဆိုဆို ငပဲကို ကော့တင် လိုးဆောင့သ်ှင်းသည် ။
“ အား.. အိ .. ဒူးကိုကြေး အားယူပြီး ဆောင့တ်ာ ပိုအားပါတယ် ..”
“ သိပြီ..ဟောဒီမှာ…”
စိုးမောငသ်ည် ဒူးကို ကြေးညှှတကြာ ဒူးအားပါ ရောထည့ြ ကော့တငဆြောင့လြိုကရြာ အားပြင်းလှသောကြောင့ြ ဒေါခြငမြိမိ၏ ဖငဆြုံကြီးပင် ကော့ကြှတကသ်ှားသည် ။
“ ဟုတပြှီ.. အဲလိုမွိုး .. ဆောင့လြေ.. ဆကဆြောင့ြ..”
“ အောကပြင့ဘြဲလား..”
“ ဟုတတ်ယ်..ဟုတတ်ယ်..”
“ ဘှပ်..ဘု ဘု ဘှပ်…”
“ အားပါးပါး..အား…”
စိုးမောငသ်ည် ကြမ်းပြငည်ီ အောကပြင့တ်ို့သာမက မှစေိုကြ ဆောင့န်ည်းပါ ဖြည့ကြာ ဆောင့န်ည်းသုံးမွိုးကို ရလေဲနှင့ြ သုံးပြီး အပြတလြိုးပစ်လိုကရြာ ဒေါခြငမြိမိမှာ တဈခွီပြီး တဈခွီ ဆကတ်ိုကကြို ပြီးပြီး သှားနသည်ေ ။ လီးက ဖငကြို လိုးနသေောကြောင့ြ စောကပြတထြဲမှ စောကရြညကြှညတ်ှေ အောကသ်ို့ တောကတ်ောကြ ယိုကသွည် ။ စိုးမောငကြ တအားကုန် တရစပ် ဆောင့လြိုးနရော ဒေါခြငမြိမိမှာ အကြိမတ်ောတ်ောမြွားများ ပြီးခဲ့သောလြည်း ပြော့ခွကမွေသှားရအောင် တောင့ခြံထားသည် ။
ဒေါခြငမြိမိ ငါးကြိမမြှောကြ ပြီးသောအခါတွင် စိုးမောင်၏ လီးထိပမြှ သုတရြညတ်ှေ ဖငခြေါင်းထဲ ပစွကြနဲ ပစွကြနဲ ပန်းထွကကြုနလြသည်ေ ။ စိုးမောင် သုတထြှကြ သှားသောအခါမှ ဒေါခြငမြိမိလည်း တောင့ကြာ ဖငထြောငပြေးထားမှုကို လွှော့လိုကရြာ မှေ့ရာပေါသ်ို့ မှောကရြကသ်ား ပြုတကြသွည် ။ ထိုအခါ သူမ၏ ဖငပြေါကထြဲမှ လီးချောင်းကြီး ကြှတထြှကသ်ည် ။ သုတရြညတ်ှေ ပန်းထွကန်ဆေဲမို့ လီးထိပမြှ လရည် ပစွခြွှဲခွှဲတွေ ဆကပြှီး ကသွည် ။
ထိုလရညတ်ို့သည် ဒေါခြငမြိမိ၏ ဖငဆြုံကြီးပေါသ်ို့ ပကဖြနွြးပေးလိုကသ်လို ပရကေေုနသ်ည် ။ မှေ့ရာပေါတ်ှင် မှောကကြသွှားသော ဒေါခြငမြိမိမှာ ဖငသ်ားကြီးများပေါြ ပူနှေးနှေး လရညစြကတ်ှေ ကလွာမှုကိုသာ ထိတွေ့ခကြမြွား အရ သိရှိသည် ။ မကြမြှငတ်ော့ မဟုတ် ။ လီးကြီးထိပမြှ လရညမြွား ပန်းထွကကြာ သူလိုးထားခဲ့သည့ြ ဖငကြှီးပေါသ်ို့ ပေါကပြေါကကြမွှုကို စိုးမောင် သသခွေောခွာ မှငရြသည် ။
ဒေါခြငမြယေုမှာ ကိုယတ်ိုင် ဖငအြလိုးမခံရသည့တ်ိုင် ဖငဝြတွင် ယားကြိကြိ တဈဆို့ဆို့ ဖြစ်နသည်ေ ။ စိုးမောငန်ှင့ြ ဒေါခြငမြိမိတို့ နှစ်ယောကြ ရကရြကရြောရော ဖငလြိုးဖငခြံကြမှုများကို အပီအပြင် ချောင်းကြည့်ရြင်း စိတတ်ှေ အရမ်း လှုပရြှားကာ ဖိုဓါတန်ှင့ြ အမှနတ်ကယ် ထိတွေ့ရခွင်း မရှိပါပဲနှင့ြ ကာမအရသာ ခံစားရလကြြ တဈခွီ ပြီးသှားခဲ့ရလသည်ေ ။
ထို့နောကြ စိုးမောငန်ှင့ြ ဒေါခြငမြိမိတို့သည် ရချိုးခန်းသို့ ဝငကြာ ပကနွေန်သညေမြွားကို ဆေးကြောသန့စြငကြှသည် ။ စိုးမောင်၏ လီးကို ဒေါခြငမြိမိ ကိုယတ်ိုင် ယုယစွာ ဆေးကြောပေး၏ ။ ဒေါခြငမြိမိ၏ စောကပြတန်ှင့ြ စအိုတို့ကိုလည်း စိုးမောငကြ ပြနပြှီး ဆေးကြောပေးလသည်ေ ။ အခွိနမြှာ ညချောကန်ာရီကြောကြွောပြင် ရှိနပြေီမို့ ဒေါခြငမြယေုနှင့ြ စိုးမောငတ်ို့ တူအရီးနှစ်ယောကတ်ို့သည် ဒေါခြငမြိမိကို နုတဆြကကြာ အိမပြှနခြဲ့ကြလသည်ေ ။ သူတို့ တူအရီး နှစ်ယောကြ အတောလြေးကို ရင်းနှီးသှားခဲ့ကြရလပြေီ ။ နှစ်ယောကသ်ား စပယ်ှကခြဲ့ရမှုကိုလည်း စွဲမကြ သဘောကနွလပြေေီ ။
ထိုနေ့ညတွင် ဒေါခြငမြယေုရော စိုးမောငပြါ အိပမြပြောန်ိုင် ဖြစ်နကြသေည် ။ ညနပေိုင်းက လိုးခဲ့ ဆောခြဲ့ရပုံများကို ပြနပြှီး မှငယ်ောငန်ကြသေည် ။ ညနကေ လိုးခဲ့ရတာတွကေို အားမရနိုငကြှ ။ ထပပြှီး လိုးချင်သ်ော စိတဆြန်ဒတို့သည် အဒေါတ်ှငရြော တူတွငရြော ဖြစ်ပေါန်သည်ေ ။ ဒေါခြငမြယေုက စိုးမောင်၏ အိပခြန်းသို့ ဆင်းသှားရလွှင် ကောင်းမလားလို့ စဉြးစားသည် ။ စိုးမောငကြလည်း ဒေါခြငမြယေု၏ အိပခြန်းသို့ တကသ်ှားရလွှင် ကောင်းမလာဟု တွေးတောနသည်ေ ။ ခမ်းနောင် ရိပမြိသှားမှာကိုလည်း စိုးသောကြောင့ြ အဆုံးဖြတရြခကကြာ ခွီတုံခတွုံ ဖြစ်နကြသေည် ။
ထိုသို့ဖြင့ြ ညသန်းခေါင် အခွိနသ်ို့ ရောကလြာသည် ။ အဒေါန်ှင့တ်ူတို့၏ ကာမစိတန်ိုးကြှနမှေုက လွော့ပါးမသှား ။ ထိန်းသိမ်းနသညေ့ကြှားကပင် တိုးလို့ ထနပြှင်းလာသည် ။ ဘယလြိုမှ မနနေိုငတ်ော့ ။
“ စိုးမောင် အိပခြန်းက အောကထြပမြှာ.. ငါ အသာလေး ဆင်းသှားလိုကရြင် နောငန်ောင် ဘယလြို သိနိုငမြလဲ..။ ပြီးတော့ အခုလောကဆြိုရင် ဒီကောငမြလေး ကောင်းကောင်း အိပပြွောန်ပြေီ ..။ စိုးမောင် အခန်းထဲမှာ ငါတို့ လှတလြှတလြပလြပ် လုပကြှတာကိုတော့ ခမ်းနောင် အိပရြာက နိုးနတောတောင် ကြားနိုင် သိနိုငမြှာ မဟုတဘြူး…”
ဒေါခြငမြယေုက ထိုသို့ တွေးတောကာ အသာပင် အိပခြန်းထဲက ထွကသ်ည် ။ ပိုပြီး စိတခြလွကခြွ ရှိရအောင် ခမ်းနောင်၏ အိပခြန်းတံခါးကို တွန်းဖြင့ပြှီး အခန်းထဲသို့ ကြည့်သ်ည် ။ ငါးတိုငအြား ညအိပမြီး အလင်းရောင် အောကတ်ှင် ခမ်းနောငသ်ည် ငှိမသ်ကစြှာ အသကရြှူမှနမြှနန်ှင့ြ အိပန်သညေကြို တွေ့ရသည် ။ ခွင်.. ယင်.. ခွ.. ပိုးဟတ်.. ကြှကြ အိမတ်ှင်းပိုးမှှားများနှင့ြ တိရဈဆာနင်ယလြေးများ လုံး၀ မရှိရလအေောင် ဆေးဖနွြး သန့စြငထြားသည့ြ အိမမြို့ ခွငထြောငခြွ အိပစြရာ မလို ။ ထို့ကြောင့ြ အိပခြန်းထဲရှိ ကုတငထြကတ်ှင် နှစ်ခွိုကစြှာ အိပန်သေော ခမ်းနောငကြို ဒေါခြငမြယေု ကောင်းကောင်း မှငရြသည် ။
ဒေါခြငမြယေုသည် ကြနပေစြှာ ခေါင်းတဈခကြည်ှိမ့ကြာ တံခါးကို အသာ ပြနစြေ့ပိတလြိုကသ်ည် ။ တံခါးပတ်တာများသည် အကောင်းစားများ ဖြစ်သည့အြပြင် ဆီလည်း အပြည့ထြည့ထြားသညမြို့ အသံမမှည် ။ တံခါးသော့ လကကြိုငကြို ဆှဲလှည့ပြှီး ဖြင့ခြဲ့ခွိနန်ှင့ြ ပြနလြှည့ပြိတခြွိနတ်ို့တွငသ်ာ “ ကလဈ ” ဟူသော အသံလေး ခပသ်ဲ့သဲ့ပေါသ်ည် ။
ဒေါခြငမြယေုသည် ခမ်းနောင်၏ အိပခြန်းတံခါးကို ပြနပြိတပြေးပြီးနောကြ အောကထြပသ်ို့ ဆင်းရန် လှခေါးဆီသို့ ရှေးရှူလာခဲ့သည် ။ ထိုအခွိနတ်ှင် စိုးမောငမြှာလည်း တရှိနရြှိန် နိုးကြှနသေော ရမကဇြောဆန်ဒကို ဘယလြိုမှ မထိန်းနိုငတ်ော့သည့အြတွကြ အဒေါဖြစ်သူ၏ အိပခြန်းသို့ ဆောငတ်ောကြူးရန် အကြံဖြင့ြ အသာ ထွကလြာခဲ့သည် ။ ဒေါခြငမြိမိအိမတ်ှင် ကောင်းကောင်း စပယ်ှကခြဲ့ကြပြီးပြီမို့ သူမ၏ အိပခြန်းသို့ မိမိသှားလငွြ ဒေါလြေးက ကန့ကြှကင်ှင်းပယမြည် မဟုတဟြုလည်း စိုးမောငကြ တွကသ်ည် ။
တဈခုတော့ ရှိသည် ။ ခမ်းနောင်၏ အိပခြန်းမှ မကြားရအောင် အသံ သိပမြမှညစြဘေဲ ခပဖြှည်းဖြည်း ထိန်းပြီး လုပဖြို့တော့ လိုပလေိမ့မြည် ။ အဒေါန်ှင့ြ တူသည် လှကေားတွင် ဆုံမိကြသည် ။ တူ၏ အလိုးခံရန် အောကထြပသ်ို့ ဆင်းမည့ြ ဒေါခြငမြယေု လှခေါးထိပသ်ို့ ရောကလြာခွိနတ်ှင် အဒေါကြို လိုးရန် အပေါထြပကြို တကမြည့ြ စိုးမောင် လှခေါးခွရင်ေးသို့ ရောကသ်ည် ။ တဈယောကကြို တဈယောကြ မှငကြှခွိနတ်ှင် ခွလှမြေးတွေ အလိုလို ရပသ်ည် ။
တဈယောကကြို တဈယောကြ ခတ်ေတကြည့်သ်ည် ။ တဈယောကစြိတထြဲတွင် မညသ်ို့သော ခံစားမှုနှင့ြ အကြံအစည် ရှိသညကြို ကနွတ်ဈယောကကြ ကောင်းကောင်း နားလည် သဘောပေါကသ်ည် ။
ဒေါခြငမြယေုက မိမိအောကသ်ို့ ဆင်းလာမည် ဖြစ်ကြောင်း လကဟြနပြှသည် ။ ထိုအခွိနမြှာပင် စိုးမောငကြလည်း ဒေါခြငမြယေုကို အောကသ်ို့ ဆင်းလာရန် လကဟြနခြှဟနေပြှသည် ။ နှစ်ယောကလြုံး ပျိုငတ်ူ စိုးမောင်၏ အိပခြန်းသို့ သှားကြသည် ။ လှတလြပကြာ ကောင်းမှနကြှောင်း နှစ်ယောကလြုံး အထာပေါကကြှပြီး ယခုလို ပျိုငတ်ူ လကဟြနပြှမိခွင်း ဖြစ်သည် ။
ဒေါခြငမြယေု လှခေါးမှ အောကသ်ို့ ဆင်းသည် ။ စိတလြှုပရြှားပြီး စပယ်ှကလြိုစိတလြည်း ပိုထနပြှင်းလာသညမြို့ ဆင်းလာသည့ြ ခွလှမြေးများက သှကသ်ည် ။ မှနသ်ည် ။ ထို့နောကြ တူအရီးနှစ်ယောကတ်ို့သည် တဈယောကလြကြ တဈယောကကြိုငကြာ စိုးမောင်၏ အိပခြန်းထဲသို့ ဝငလြာခဲ့ကြလတေော့သည် ။ အိပခြန်းထဲသို့ ရောကသ်ညန်ှင့ြ ဒေါခြငမြယေုက စိုးမောင်၏ ပုဆိုးကို ဆတကြနဲ ဆှဲခွှတသ်ည် ။ ညအိပခြွိနမြို့ စိုးမောငသ်ည် တီရှပ် တပတန်ှမ်းနှင့ြ ခညွပြုဆိုးတို့ကိုသာ ဝတထြားသည် ။ ဒေါခြငမြယေု ဆှဲခွှတလြို့ ပုဆိုးကြှတကြသွောအခါ သူ၏ အောကပျိုင်း ဗလာကငွြးသှားသည် ။
ဒေါခြငမြယေု၏ လကသ်ည် စိုးမောင်၏ ငပဲကို အသာ လှမ်းကိုငသ်ည် ။ စိုးမောင်၏ လီးသည် ခကြခြငွြး အသကဝြငကြာ မတတ်ောငလြာသည် ။ ကြီးမား တုတခြိုငသ်ော လီးတနကြှီးကို ဆုပကြိုငလြိုကမြိသည့အြခွိနတ်ှင် ဒေါခြငမြယေု၏ ရာဂစိတတ်ို့သည် တဆပိုကာ ထနပြှင်းလာသည် ။ လီးစုပလြိုသည့ြ အာသီသတွလည်ေး ပေါလြာသည် ။ ပါးစပတ်ပြငပြှင် တံတွေးတကြှင့ကြွှင့ြ ဖြစ်လာသည် ။
ထိုအခွိနမြှာပင် စိုးမောငကြလည်း ဒေါခြငမြယေု ဝတထြားသော ထမိနကြို လှမ်းခွှတပြဈသည် ။ ဒေါခြငမြယေုသည် ပါတိတထြမိနန်ှင့ြ ဘလောကဈြပြပြကို ဝတထြားသည် ။ ဘရာစီယာ စည်းနှောငမြထားသောလြည်း အောကပျိုင်းတွငတ်ော့ ပငတ်ီလေး ဝတထြားသည် ။ ထမိနကြှင်းလုံးပုံ ကြှတကြသွောအခါ သူမ၏ ကိုယအြောကပျိုင်းမှာ ပငတ်ီ ဘောင်းဘီ တိုတိုလေးသာ ဖုံးထားလကြြ ရှိတော့သည် ။
ဒေါခြငမြယေုသည် စိုးမောင်၏ ခွရင်ေးတွင် ဗှုံးကနဲ ဒူးထောကခြကြာ စိုးမောင်၏ လီးကို စုပသ်ည် ။ လီးသည် ဆယလြကမြကြောြ ရှညသ်ည် ။ လုံးပတကြ ဘီယာ သံဘူးလောကပြင် တုတသ်ည် ။ ဒေါခြငမြယေု တွေ့ဖူးသမွှသော လီးများတွငတ်ော့ အရှညဆြုံး အတုတဆြုံး အကြီးဆုံးပင် ။ လီးအလုံး တုတသ်ောကြောင့ြ ဒေါခြငမြယေုမှာ ပါးစပကြို အတော့ကြို ပြဲအောင် ဟပြီး လီးကို ငုံရသည် ။ ငုံမိသောအခါ အားရပါးရပင် စုပလြိုကရြာ ပြှတကြနဲ အသံပင် မှညသ်ည် ။ စိုးမောငမြှာလည်း တကိုယလြုံး ဖြိုးဖြိုးဖငွြးဖငွြး ဖြစ်အောင် လီးစုပခြံရမှု အရသာကို ကကြနွနကြီး ခံစားလိုကရြသည် ။
“ အားပါးပါး… ကောင်းလိုကတ်ာ.. ဒေါလြေးရယ်.. ဟင်းဟင်း… စုပပြေးပါ.. ကနွော့လြီးကို ကောင်းကောင်း စုပပြေးပါ…”
အရသာတွေ့သှားသော စိုးမောင် အံကြိတကြာ ပြောလိုကသ်ည် ။ သူသည် စိတလြည်း အထူးထနပြှင်းလာရာ ဒေါခြငမြယေုကို ဆတကြနဲ ဆှဲပြေ့ကာ ကုတငပြေါသ်ို့ တဈခါတည်း ဆှဲတငလြိုကသ်ည် ။ အဒေါြ၏ ကိုယပြေါတ်ှင် ရှိနသေေးသော အဝတအြစားများကိုလည်း ခပသ်ှကသ်ှကပြင် လကမြှနခြှမှန်ေ ခွှတပြဈသည် ။ ဒေါခြငမြယေုကလည်း စိုးမောင်၏ ကိုယအြပေါပျိုင်းမှ တီရှပကြို အပြနအြလှန် ဆိုသလို ဆှဲခွှတပြေးသည် ။ အဒေါရြော တူပါ ကိုယတ်ုံးလုံးကြီးများ ဖြစ်သှားကြလတေော့သည် ။
စိုးမောငသ်ည် မိမိလီးကို စုပပြေးခဲ့မှုကို တုန့်ပြနသ်ည့အြနဖြငေ့ြ ဒေါခြငမြယေု၏ စောကပြတကြှီးကို ယကပြေးရန် စိတပျိုင်းဖြတသ်ည် ။ သို့သောြ စောကပြတ် ယကမြပေးမှီ ဒေါခြငမြိမိ သငပြှပေးလိုကသ်ည့ြ နည်းလမ်းများကို ဒေါခြငမြယေုနှင့ြ လကတ်ှေ့ အသုံးခသွော သဘောဖြင့ြ အရင် အစပျိုး လုပဆြောငသ်ည် ။ ပထမ ဒေါခြငမြယေု၏ ပါးစပကြို ဖြဖြ စုပန်မ်းသည် ။ ထို့နောကြ မကြန်ှာအနှံ့ အနမ်းမိုးများ ရှာသည် ။ ပြီးတော့ လညတ်ိုငကြွော့ကြော့ကို တပြှတပြှှတန်ှင့ြ စုပန်မ်းပေးသည် ။ စုပန်မ်းမှုသည် အောကသ်ို့ တဖြေးဖြေး ဆင်းလာသည် ။ ရငည်ှန့ပြေါြ ရောကသ်ည် ။ နို့ကြီးနှစ်လုံးဆီသို့ ဆင်းလာသည် ။
နို့အုံများကို စုပန်မ်းရာတွငတ်ော့ လွှာဖြင့ြ အသာယကသ်လို ပါးစပဖြှင့ြ စုပပြေးသည် ။ အထူးသဖြင့ြ နို့သီးများကို စို့ပေး စုပပြေး ယကပြေး ဖစွည်ှဈပေးသည် ။ နို့အုံကြီး တဈခုလုံးကို ပါးစပဟြကာ ငုံခဲသည် ။ နို့တဈဖကကြို ပါးစပဖြှင့ြ ငုံပေး စို့ပေး ယကပြေး နခွေိနတ်ှင် ကနွန်ို့ကို လကဖြှင့ြ ဆုပန်ယ် ဖစွည်ှဈပေးသည် ။ ဒေါခြငမြယေုမှာတော့ တဟင်းဟင်းဖြင့ြ လူးကာ လှန့ကြာ တုနတ်ခိုကခြိုကြ ဖြစ်လို့နလတေေော့သည် ။
“ အိုဟင့ဟြင့ြ….. စိုးမောငရြာ… အား…. အိ… အို…. အို…”
ဒေါခြငမြယေု၏ နို့အုံများသည် ဒေါခြငမြိမိထကြ ပိုကြီးသည် ။ ပိုပြီး တင်းသည် ။ နို့သီးခေါင်းလည်း ပိုရှညသ်ည် ။ ထို့ကြောင့ြ စိုးမောငအြဖို့ ဆုပကြိုငပြှတသ်ပ် စို့ယကပြေးရတာ ပိုမိုကသ်ည် ။ ညနပေိုင်း တုန်းက ကမူးရှူးတိုး ကိုငတ်ှယဆြုပန်ယရြမှုမွိုး မဟုတပြဲ စနဈတကြ နည်းလမ်းမှနမြှန် ကိုငတ်ှယန်မှေုကလည်း အရသာပို ထူးစသည်ေ ။ နှစ်ယောကလြုံး ဖီလင် ညိမ့န်ကြသေည် ။ မိမိတို့၏ နအေိမတ်ှင် လှတလြှတလြပလြပ် လုပန်ရမှေု ဖြစ်လို့ ဘာမှ လောကြီးစရာလည်း မလို ။ စိတကြှိုကြ အခွိနယ်ူလို့ ရလသည်ေ ။
ယနေ့ည ခမ်းနောင် နှစ်နှစ်ခွိုကခြှိုကြ အိပလြို့ မပြောြ ။ မှေးကနဲ အိပပြွောသ်ှားလိုကြ ဆတကြနဲ လန့န်ိုးလာလိုကြ ဖြစ်နသည်ေ ။ ဒါကလည်း ခမ်းနောင်၏ မိန်းမ ဓမျမတာ ရာသီလာနသညေ့ြ ရကပျိုင်းများအတွင်း ဖြစ်နကြပေါ ။ ဒီနေ့ ပထမဆုံးနေ့မို့ ပိုပြီး နှစ်နှစ်ခွိုကခြှိုကြ အိပမြပြောန်ိုငဘြဲ ဖြစ်ရသည် ။ ထို့ကြောင့လြည်း ဒေါခြငမြယေုက ခမ်းနောင်၏ အိပခြန်းထဲသို့ အခွအနေေ အကဲခတကြှည့ရြန် အိပခြန်းတံခါး လကကြိုငကြို လှည့ဖြှင့လြိုကသ်ည့ြ ခပသ်ဲ့သဲ့ ကလဈ ဟူသော အသံလေးသည် မပြော့တ်ပြောြ ဖြစ်နသေော ခမ်းနောငကြို ဆတကြနဲ နိုးသှားစသည်ေ ။
အခန်းတံခါးဖြင့ပြှီး ဒေါခြငမြယေု အခန်းထဲကို အသာ ခေါင်းပြူကာ ကြည့်သ်ညကြို မှငသ်ည် ။ ခေါင်းပြနထြှကကြာ တံခါးပိတသ်ှားသညကြိုလည်း တွေ့သည် ။ ထို့ပြင် လွှောကလြှမ်းသှားသော ခွသေံ ခပဖြှဖြကိုပါ ကြားဖြစ်အောင် ကြားလိုကသ်ေးသည် ။
မိမိ၏ အိပခြန်းထဲသို့ ဒေါခြငမြယေုက ဘာကြောင့ြ လာပြီး ချောင်းကြည့်ရြလသနေည်းဟု ခမ်းနောင် မတွေးတတအြောင် ဖြစ်ရသည် ။ တဈခုခုတော့ ထူးပြီဟု စဉြးစားမိကာ စပစြုတတသ်ည့ြ အရှယပြီပီ အကြိုးအကြောင်း သိလိုရညား အသာထွကကြှည့ရြန် ဆုံးဖြတပြှီး အိပခြန်းထဲမှ အသာထွကလြာသည် ။
ဒေါခြငမြယေု၏ အိပခြန်းဘကသ်ို့ ခွလှမြေးကို ခပဖြှည်းဖြည်း တဈလှမ်းချင်ြး လှမ်းကာ ခဉွြးကပလြာသည် ။ ထို့နောကြ တံခါးသော့ပေါကကြှားမှနပြေီး အိပခြန်းထဲသို့ ချောင်းကြည့်သ်ည် ။ ထုံးစံအတိုင်းပင် အိပခြန်းထဲတွင် ငါးတိုငအြား ညအိပမြီး ထွန်းထားသည် ။ ခွငထြောင် မသုံးသည့အြတွကြ ကုတငကြို ကောင်းကောင်း မှငန်ိုငသ်ည် ။ ကုတငပြေါတ်ှင် ဒေါခြငမြယေု မရှိ ။ ခမ်းနောင် ပိုပြီး စိတဝြငစြားလာကာ တံခါးကို တွန်းဖြင့ပြှီး အခန်းထဲကို ဝငသ်ည် ။ဟိုဟိုဒီဒီ မကြစြိ ကစားကြည့်သ်ည် ။ အိပခြန်းထဲတွင် ဒေါခြငမြယေု မရှိတာ သိပကြို သချောသှားသည် ။
အိပမြပြောလြို့ အလုပမြွား ထလုပန်လသေလေားဟု တွေးမိရင်း အိမတ်ှင်း အလုပခြန်းငယ် လုပထြားသော စာကြည့်ခြန်းသို့ သှားကြည့်သ်ေးသည် ။ စာကြည့်ခြန်းထဲတွငလြည်း မညသ်ူမွှ မရှိ ။ ထို့ကြောင့ြ အောကထြပသ်ို့ ခမ်းနောင် ဆင်းလာခဲ့သည် ။
လှခေါးအရင်းသို့ အရောကတ်ှင် စိုးမောင်၏ အိပခြန်းထဲမှ အသံဗလံများကို ခမ်းနောင် ကြားရလတေော့သည် ။ အသကပြှင်းပြင်း ရှူသံများ တဟင်းဟင်းနှင့ြ အဖြားတကသ်လို ညည်းသံများ အိုကနဲ အငကြနဲ ရရှတေသ်ံများ…။ ထိုအိပခြန်းထဲတွင် တဈခုခု ထူးခွားမှု ဖြစ်နမှန်ေး ခမ်းနောင် သိလိုကသ်ည် ။ ဘာလဲဆိုတာကိုတော့ မခွဲခွားနိုင် ။ ကြဲကြဲပြားပြား သိရအောင် စူးစမ်းကြည့်ရြန် စိတကြူးဖြင့ြ စိုးမောင်၏ အိပခြန်းသို့ ခဉွြးကပလြာခဲ့သည် ။
ဘာရယလြို့ သသခွေောခွာ မသိရသေးသောလြည်း သဘာဝ၏ လှှမ်းမိုး စေ့စောမြှုကြောင့ြ ခမ်းနောငမြှာ ရငဖြို စိတလြှုပရြှားစ ပြုသည် ။ အိပခြန်းနား နီးလာသညန်ှင့အြမွှ အသံများကို ပိုပြီး ပီပြငစြှာ ကြားရသည် ။ အိပခြန်းတံခါးက ပိတမြနေ ..။ ဟာလာဟင်းလင်းလည်း ပြင့မြနေ ။ မဟတဟ ဖြစ်နသည်ေ ။ အခန်းစည်းကတော့ ဘေးနားဖကြ မကပတ်ကပ်.. ။ ဟနသေော တံခါးကြားနရောမှ အိပခြန်းတွင်းသို့ ကောင်းကောင်း မှငန်ိုငသ်ည် ။
ဒီအိမ်၏ အိပခြန်းတိုင်းတွင် ညအိပ် ငါးတိုငအြားမီးလုံးများ တပထြားရာ စိုးမောင်၏ အိပခြန်းထဲတွငလြည်း ညအိပမြီးလေး ထွန်းထားသည် ။ အမှောငတ်ှင် ကငွ့သ်ားရနသေောကြောင့ြ ခမ်းနောငအြဖို့ ငါးတိုငအြား ညအိပမြီးသီး၏ အလင်းရောငဖြှင့ပြင် အိပခြန်းထဲရှိ မှငကြှင်းကို ကကြနွန မှငရြသည် ။
မှငလြိုကရြသော မှငကြှင်းသည် အပျိုမလေး ခမ်းနောငကြို ရငတ်ှေ တဒိန်းဒိန်း ခုနသ်ှားစသည်ေ ။ မကြန်ှာ ထူအမ်းကာ တကိုယလြုံးလည်း ပူထူဖိန်းရှိန်းသှားစသည်ေ ။ သူမ မှငတ်ှေ့လိုကရြသညမြှာ ကုတငထြကတ်ှင် စိုးမောငန်ှင့ြ ဒေါခြငမြယေုတို့ နှစ်ယောကသ်ား ဖြစ်ချင်တ်ိုင်း ဖြစ်ပကြန်မှေုများပင် ဖြစ်တော့သည် ။
အဒေါရြော တူပါ ကိုယပြေါတ်ှင် အဝတအြစားများ မရှိကြ ။ ဗလာကိုယလြုံးတီး ဒေါခြငမြယေု၏ ဝတလြဈစလဈ ကိုယလြုံးကြီးမှာ မီးရောငအြောကဝြယ် အဖြေးသား ထင်းထင်းကြီး…။ စိုးမောင်၏ ညိုလတသ်ော ဗလာကိုယလြုံးတီးကိုလည်း ငါးတိုငအြား မီးရောငဖြှင့ြ ကောင်းကောင်း မှငန်ိုငသ်ည် ။ ပြီးတော့ သူတို့နှစ်ယောကြ ပြုမူလုပဆြောငန်ကြပေုံတို့က အပျိုမလေးကို အသည်းယားကာ ကြောတုနခြမွြးသှားစသည်ေ ။
စိုးမောငသ်ည် ဒေါခြငမြယေု၏ နို့အုံတဈဖကကြို လကဖြှင့ြ ဆုပန်ယကြာ ကနွန်ို့အုံကိုတော့ ပါးစပဖြှင့ြ ငုံခဲထားသည် ။ တပြှတပြှှတ် အသံများကိုလည်း ကြားရသည် ။ နို့စို့ပေးနတောလားလို့ ခမ်းနောင် တွေးမိသည် ။ ထိုအခိုကြ စိုးမောင်၏ ပါးစပကြ ငုံခဲထားသော နို့အုံကြီးမှ ခွာသည် ။ ထိုနို့အုံကြီး၏ နို့သီးခေါင်းကြီး ကော့ထောင် စူတကန်သညေကြို ခမ်းနောင် မှငရြသည် ။ ခမ်းနောငသ်ည် မိမိ၏ ရငသ်ား ကို ညာလကဖြှင့ြ ယောငပြှီး ဆုပကြိုငလြိုကမြိသည် ။
ညအိပခြွိနမြို့ ခမ်းနောငသ်ည် ဘရာစီယာ အတွင်းခံ ဝတမြထား ။ ညဝတ် ဘလောကဈြ ပြပြကိုသာ ဝတထြားသည် ။ ထို့ကြောင့ြ နို့အုံ ပကတိ နီးပါးကို ဆုပကြိုငမြိသည် ။ မိမိနို့ကို မိမိလကဖြှင့ြ ဆုပကြိုငရြခွင်း ဖြစ်သောလြည်း ခမ်းနောငမြှာ ကြကသ်ီးတွေ တဖနွြးဖနွြး ထသည် ။ ရငလြည်း ဖိုကာ မောသှားသည် ။
ခမ်းနောငသ်ည် စိုးမောငလြို မဟုတ် ။ စိုးမောငထြကြ အသကင်ယသ်ောလြည်း အခစွကြိဈစမှာတော့ စိုးမောငထြကြ သာသညဟြု ဆိုရမည် ။ ခမ်းနောငတ်ှင် ရည်းစား ရှိသည် ။ ရည်းစားနှင့လြည်း ခွိန်းတွေ့ဖူးသည် ။ အခစွန်ယ် မကြှံသေးလို့ အပျိုရညတ်ော့ မပကြသ်ေး ။ ဒါပမယေ့ြ နမ်းတာ နို့ကိုငတ်ာ ဖကပြှတတ်ာမွိုးတော့ ခံဖူးသည် ။ အဖုတပြင် တဈခါလောကြ အနှိုကခြံဖူးသည် ။ အခုလောလောဆယတ်ှငတ်ော့ ခမ်းနောင်၏ ရည်းစား ခငမြောငသ်ကမြှာ မလေးရှားသို့ အလုပသ်ှားလုပန်သည်ေ ။ မှနမြာပြညမြှာ မရှိ ။
ဖိုဓါတန်ှင့ြ အပရိက ထိတွေ့ဖူးသော ခမ်းနောငမြှာ ယခု စိုးမောငန်ှင့ြ ဒေါခြငမြယေုတို့ စပယ်ှကကြှပုံကို မှငရြတော့ ငှိမန်သေော ရမကသ်ှေးတွေ နိုးထလာသည် ။ ကိုယ့ရြငသ်ား ကိုယကြိုငမြိတော့ ကာမဆိပတ်ကမြှု ပိုမှင့များလာသည် ။ တံခါးဟနသညေ့န်ရောမှ ကကြနွနပင် ကြည့်န်မေိသည် ။ စိုးမောငတ်ို့ စုံတွဲကတော့ ခမ်းနောင် ချောင်းကြည့်န်သညေကြို မသိသည့အြတွကြ ထငတ်ိုင်းကြဲနကြသေည် ။
စိုးမောငသ်ည် နိုအုံနှစ်လုံးကို တလှည့စြီ ဆုပန်ယ် ဖစွည်ှဈပေး ဘယည်ာနို့သီးများကို တဈလှည့စြီ စို့ပေး ယကပြေးနှင့ြ အတနကြှာ လုပပြေးပြီးနောကြ ဒေါခြငမြယေု၏ ရှပဟြိုကသ်ော ဝမ်းပဉွသ်ားတလွှောကြ အသာ လွှာလေးနဲ့ ယကပြေးရင်း အောကဖြကသ်ို့ တစစ လွှောဆင်းလာသည်။ ကြည့်ခြဲ့ဖူးသော အပြာကားများဆီက ပြကြကတ်ို့ကို အတုယူကာ လကတ်ှေ့ စမ်းလုပပြေးခွင်း ဖြစ်သည် ။ ဒေါခြငမြယေု တဈယောကမြှာတော့ တဟင်းဟင်းကို ဖြစ်နသည်ေ ။
လွှောဆင်းသှားသော စိုးမောင်၏ ပါးစပသ်ည် ဘယန်ရောကို ဦးတညန်သညေကြို ဒေါခြငမြယေု ကောင်းကောင်း သိသည် ။ ဒေါခြငမြယေုသည် စောကဖြုတ် အယကခြံဘူးသည် ။ ကြယလြှနသ်ူ လငတ်ောမြောင် ကိုယာကြတကြတော့ မဟုတ် ။ သူမနှင့ြ ပြောပြါးခဲ့သော ကြေးစား အလိုးသမား အခွို့က ဖြစ်သည် ။ ကြေးစား အလိုးသမားတိုင်းကတော့ စောကပြတ် ယကမြပေးကြပေ ။ ဒေါခြငမြယေုသည် ယကပြေးလွှငတ်ော့ ဖီလငယ်ူလိုကသ်ည် ။ ယကမြပေးသူကိုတော့ အယကြ မခိုင်းပါ ။ ယခု စိုးမောငကြ သူမ၏ စောကပြတကြို ယကပြေးလငွြ အပြတအြရသာခံလိုကမြညသ်ာ ။
စိုးမောငသ်ည် သူ့အဒေါြ၏ စောကပြတကြို ပြှတကြနဲ တဈခကြြ အရငစြပြီး နမ်းလိုကသ်ည် ။ စိတထြနခွေိနမြို့ အဖုတကြ မို့ဖေါင်းနသည်ေ ။ အမှှေးများ ရိတထြားသညအြတွကလြည်း အဖုတသ်ည် ရှင်းသန့န်ေ၏ ။ စောကရြညကြှညမြွားကတော့ စိုနသည်ေ ။ စိုးမောငအြဖို့ အဖုတန်ံ့ကိုပါ ရှူမိသည် ။ ထို့ကြောင့ြ နမ်းပြီးသညန်ှင့ြ စိုးမောငသ်ည် ဒေါခြငမြယေု၏ စောကပြတကြို အားရပါးရပင် ယကပြေးလတေော့သည် ။
“ အောငမြလေးလေး.. စိုးမောငရြယ် …. ကောင်းလှခညွလြား… ယကစြမ်းပါ… ဟင့ဟြင့ြ …. ယကစြမ်းပါ…..”
ဒေါခြငမြယေုမှာ ခေါင်း ဘယည်ာရမ်းလကြြ ပါးစပမြှလည်း ထုတဖြေါပြှောဆိုမိလသည်ေ ။ ဖငကြှီးကတော့ ကြှတကလြာသည် ။ ဒါကို မှငန်ရသေူ ခမ်းနောငမြှာလည်း ကိုယ့အြဖုတကြို လကဖြှင့ြ အုပကြိုင် စမ်းမိသည် ။ ခမ်းနောငသ်ည် ပိုးပြော့ ဘောင်းဘီရှည် ဝတထြားသည် ။ အတွင်းခံ ပငတ်ီ ရှိနသည်ေ ။ အဖုတကြို ပကတိအသား နည်းပါးအတိုင်း မထိကိုငမြိ ။ ပငတ်ီက အနည်းငယ် ထူထူထဲထဲ ရှိသည် ။ ဒါပမယေ့ြ အဖုတမြို့ဖေါင်းနသညေကြို ထိကိုငရြသည် ။ တကိုယလြုံးလည်း တုနရြငသ်ှားသည် ။ ပါးစပမြှ “ အို ” ဟုပင် ယောငယ်မ်းကာ မှညတ်မ်းမိရသည် ။
မိမိ၏အဒေါြ ခါးတကော့ကော့ ဖငကြှီး တကြှကြှ ခေါင်း ဘယည်ာရမ်းခါကာ အပြတဖြီလငတ်ကန်သညေကြို ခမ်းနောင် ကကြနွန မှငသ်ည် ။ အဖုတယ်ကခြံရသညမြှာ အလှန် အရသာတွေ့ရကြောင်း ယုံမှားသံသယ ဖြစ်စရာ မရှိပေ ။ ခမ်းနောငမြှာ ကြည့်ရြင်း အဖုတထြဲက ယားလာသည် ။
ကိုယတ်ိုင် အဖုတယ်ကခြံကြည့်လြိုစိတမြွား ပေါလြာသည် ။ အဖုတကြို လကဖြှင့ြ ကိုငရြုံသာ မဟုတ်..။ အသာပြတပြေးနမေိသေးသည် ။ မလုပတ်တ် လုပတ်တန်ှင့ြ ပြတပြေးခွင်း ဖြစ်သောလြည်း ထိတွေ့မှုကတော့ အရသာ ထူးသည် ။ စိုးမောငသ်ည် စောကပြတကြို ယကပြေးရင်း စောကခြေါင်းထဲကိုလည်း လကခြွောင်းထိုးသှင်းကာ ကလိပေးသေးသည် ။
“ ဟင့ြ.. ဟင့ြ.. လုပတ်ော့ကြာ . . တကတ်ော့… တို့ အရမ်း ယားနပြေီ .. တကခြတွော့.. တကလြိုးပါတော့… ဟင့ဟြင့ြ….”
ဒေါခြငမြယေုက အံကြိတကြာ ပြောသည် ။ စိုးမောငသ်ည် ဒေါခြငမြယေု၏ အဖုတကြို ကုန်းယကရြာမှ အသာထသည် ။ ယခုအခါတွငမြှ ခမ်းနောင် အနဖြငေ့ြ စိုးမောင်၏ လီးကြီးကို ကကြနွန မှငရြလတေော့သည် ။ စောစောပိုင်းကမူ စိုးမောငမြှာ အဖုတ် ကုန်းယကန်ရော လီးကို အပီ မမှငခြဲ့ရ ။ ခမ်းနောငသ်ည် ရည်းစားရှိပြီး ရည်းစား၏ အနမ်း အကိုင် အနှိုကမြွား ခံဖူးသောလြည်း ယောကြြားလီးကိုတော့ မမှငဖြူးသေးပါ ..။ ယခု ပထမဦးဆုံး အကြိမ် မှငရြခွင်းဖြစ်ရာ ဖိုမ သဘာဝအရ အလိုအလွောကြ စိတဝြငစြားမှုလည်း ရှိသည့အြတွကြ စူးစူးစိုကစြိုကပြင် ကြည့်မြိသည် ။
ဆယလြကမြကြောကြာ ဘီယာသံဘူးလောကြ တုတသ်ော စိုးမောငရြဲ့ အာဂ လီးချောင်းကြီးသည် ယခုမှ ယောကြြားလီး စတငမြှငဖြူးသော အပျိုမလေး ခမ်းနောငကြို ရငဖြိုသှားစသည်ေ ။ ဒါကြီးနဲ့များ ငါ့ကို ခရွင် ဟူသော အတွေးလေးလည်း ဝငကြာ ရငတ်ှပေိုပြီး မောလှိုကြ ဖိုရသည် ။
“ လေးဘကြ ကုန်းပေးပါလား.. ဒေါလြေးရယ်… နောြ…”
စိုးမောငကြ မုန့ပြူဆာသော ကလေးတဈယောကြ လသေံဟနပြနမြွိုးနှင့ြ ပြောသည် ။ မိန်းမ လိုးရတာ ကောင်းမှန်း သိနသေော စိုးမောငသ်ည် လိုးနည်း ပုံစံများကိုလည်း ပြောင်းလဲ စမ်းသပ် သုံးကြည့်ခြငွသ်ည် ။
“ ဘာလဲ.. ခငမြိမိကို မင်းခတွဲ့ ပုံစံမွိုးလား…”
ဒေါခြငမြယေု၏ မေးလိုကသ်ံသည် ခမ်းနောငကြို တဈမွိုး စိတလြှုပရြှားသှားစသည်ေ ။ ဒီအမေးစကား အရ စိုးမောငသ်ည် ဒေါကတ်ာခငမြိမိကိုလည်း လိုးခဲ့ပြီး ဖြစ်ကြောင်း ခမ်းနောင် နားလညလြိုကသ်ည် ။ ခမ်းနောငသ်ည် ဒေါခြငမြိမိနှင့လြည်း ရင်းနှီးသည် ။ ဒေါခြငမြိမိ၏ ဘဲတွအကြေောင်းလည်း တစွန်းတစ သိသည် ။ ခမ်းနောငသ်ည် ဒေါခြငမြိမိကို ကြိတပြှီး အားကမွိသလိုလို မနာလိုသလိုလို ရှိနသည်ေ ။ ယခု ဒေါခြငမြိမိကရော မိမိဒေါလြေးကရော စိုးမောငန်ှင့ြ လိုနကြလေကြြ မိမိက ကြကကြနွန်မှေုကို မခံချင်သ်လိုလိုလည်း ဖြစ်သည် ။
ရာသီလာနသေော အမွိုးသမီးတို့ ထုံးစံအတိုင်း ခမ်းနောငမြှာ ပငကြိုယကြပင် စိတ် ဂယောကဂြယကြ ဖြစ်ချင်ခြငွြ အခွမနေတွငေရြှိရာ ဒေါခြငမြယေုနှင့ြ စိုးမောငတ်ို့ကို ချောင်းကြည့်ရြာမှ စိတတ်ှေ ပိုလှုပရြှားလာသည် ။ ယခု ဒေါခြငမြိမိနှင့ြ စိုးမောငတ်ို့လည်း လိုးနကြကြေောင်း သိရပြနတ်ော့ မ သဘာ၀ မနာလိုမှုနှင့ြ အတူ ရမကစြိတလြည်း ပိုပြင်းပြလာသည် ။
“ ဟုတတ်ယ်.. ဒေါလြေး… အဲ့လိုမွိုး လုပကြှည့ခြငွတ်ယ်…”
“ ခငမြိမိက ဖငထြောင် ကုန်းပေးတာပါကြ .. လေးဘကထြောကပြှီး ခံတာ မဟုတပြါဘူး…။ မင်းက ဘယလြိုမွိုး လုပခြငွတ်ာလဲ.. လေးဘကြ ကုန်းပြီးတော့လား… ဖငထြောငပြှီးတော့လား…”
ဒေါခြငမြယေုက ကောငလြေး စိတပျို လှုပရြှားအောင် တမင် မေးလိုကသ်ည် ။
“ လေးဘကဘြဲ ထောကထြောကြ.. ဖငဘြဲ ထောငထြောင်.. ဒေါလြေး ကြိုကသ်လို ကုန်းဗွာ…. ကနွောကြတော့ ဖငကြှီးနောကကြနေ လိုးရရင် ပြီးတာပဲ…”
စိုးမောင်၏ ပြနမြေးလိုကမြှုက ဒေါခြငမြယေုကို ပိုပြီး တဏှာ ထနသ်ှားစသည်ေ ။ အမွိုးသမီးသည် ပကလြကြ အိပန်ရောမှ ခကြခြငွြးပင် လူးလဲထကာ ဒူးတုတပြှီး ဖငပြူးတောင်း ထောငပြေးသည် ။ အသားဖြူဝင်းသူမို့ ထောငတ်ကလြာသော ဖငဆြုံကားကားအိအိကြီးသည် ငါးတိုငအြား ညအိပမြီး အလင်းရောင် အောကတ်ှင် ဝင်းလကန်သည်ေ ။
ဒေါခြငမြယေုသည် ပေါငတ်န် တုတတ်ုတ် ဖြိုးဖြိုး ကြီး နှစ်ချောင်းကို ခပကြားကားလုပကြာ ဖငကြို ကော့ပေးထားခွင်း ဖြစ်သည် ။ စောကဖြုတကြှိး နောကသ်ို့ ပြူးကာ ထွကန်ပေုံကို လိုးတော့မည့ြ စိုးမောငရြော ချောင်းကြည့်န်သေော ခမ်းနောငတ်ို့ပါ ကောင်းကောင်း မှငရြသည် ။
စိုးမောငကြ ဒေါခြငမြယေု၏ ဖငသ်ားကြီး နှစ်ခွမ်းကို ဆှဲဖြဲကာ ဖငဝြတွင် တံတွေး ထွီကနဲ ထွေးခသွည် ။ ဒေါခြငမြယေု ခါးလေးတွန့သ်ှားသည် ။ ချောင်းကြည့်န်သေော ခမ်းနောငမြှာမူ အသည်းအေး ရငဖြိုသှားသည် ။ အဖုတထြဲမှ စောကရြညကြှညတ်ှေ စိုလာသည် ။ ရာသီလာနခွေိနမြို့ ခမ်းနောငသ်ည် ပငတ်ီအောကမြှာ ရာသီထိန်း ဂွမ်းစကို ထည့ထြားရာ စောကရြညကြှညတ်ို့ ထိုဂွမ်းစတွင် စိမ့ဝြငသ်ည် ။
“ ဟိတ်.. ဘာလို့ ဖငမြှာ တံတွေး ဆှတတ်ာလဲ.. ဖငခြမွလို့လား…”
ဒေါခြငမြယေုက ခေါင်းလေး နောကကြို ငဲ့ကြည့်ကြာ မေး၏ ။ ကိုယတ်ိုင် ဖငလြိုးမခံဖူးသေးသောလြည်း ဖငလြိုးလငွြ တံတွေးဆှတရြမှုမွိုးကိုတော့ နားလညသ်ည် ။ သိနသည်ေ ။
“ ဟုတတ်ယ်.. ဒေါလြေးကို ဖငခြကြှည့မြလား လို့…”
“ ဟာ.. ဖငတ်ော့ မခသွေးနဲ့ကြာ… အဖုတပြဲလုပ်…”
“ လုပပြါ ဒေါလြေးရာ.. ဒေါလြေးမိမိတောင် ဖငလြိုးခံသေးတာပဲဥဈစာ…”
အလို.. စိုးမောငကြ ဒေါခြငမြိမိကို ဖငခြပြှီးပါပကောလား ….။ တကယဘြဲ ဖငလြိုးလို့ ရသလားဟု ခမ်းနောင် တွေးမိသည် ။ ဖငခြသွညမြှာ စကားအဖြစ်သာ ပြောခွင်းဟု ခမ်းနောငကြ ထငန်ခေဲ့သည် ။ ဒေါခြငမြယေုမှာ ဒေါခြငမြိမိကို စိုးမောင် ဖငလြိုးသညကြို ကကြနွန ကြည့်ခြဲ့ပြီးနောကြ ဖငခြံကြည့်လြိုသည့စြိတမြွားလည်း ပေါခြဲ့သည် ။ သို့သောြ နာရမှာကိုတော့ အရမ်းကြောကန်သည်ေ ။ ပြီးတော့ ဖငလြိုး မကြှမ်းသေးသော စိုးမောငအြနဖြငေ့ြ ဒီအတိုင်းကြီး ခလွှင် နည်းလမ်း မမှနပြဲ နာကြငမြှုသာ ပိုများနမညေဟြု လည်း တွေးမိသည် ။
“ မနကဖြန် ညနကြမှေ မိမိဆီကို သှားကြမယ်.. အဲဒီကြရင် တို့ကို မင်း ဖငစြိတကြှိုကခြွ.. ဟုတပြှီလား.. အခုတော့ ရှေ့ပေါကကြိုပဲ လုပပြေးကြာ….”
စိုးမောငမြှာ အဒေါြ၏ ဖငကြို အရမ်း လိုးချင်န်သည်ေ ။ သို့သောြ ဒေါခြငမြယေုက ယခု လောလောဆယ် မလုပရြန် ပြောနရော အပြတင်ှင်းခွင်း မဟုတပြဲ မနကဖြန် ညနကြလွှေင် ဖငလြိုးရဖို့ သချောနသညေမြို့ စိုးမောငကြလည်း ယခု လောလောဆယ် အသာခွိုလိုကရြန် ဆုံးဖြတသ်ည် ။
“ မနကဖြန် ညနကြရေင် တကယ် ဖငဆြောရြမှာနောြ ..”
“ စိတခြွ.. စိတခြွ .. မင်း သဘောရှိ ခနွိုငအြောင် တို့ ဖငခြံမယ်.. ဟုတပြှီလား…”
“ ဟုတပြှီ…”
စိုးမောငကြ ဖငလြိုးရန် အခွိနရြှှေ့မှုကို သဘောတူလကခြံလိုကပြှီးနောကြ ဒေါခြငမြယေု၏ အဖုတဝြတွင် လီးကို တေ့ထောကကြာ ထိုးသှင်းသည် ။ ဒေါခြငမြိမိ သှနသ်ငထြားသည့အြတိုင်း လီးကို ခပဖြှည်းဖြည်းလေး ဖိဖိထိုးသှင်းခွင်း ဖြစ်သည် ။
“ ဖြတ် ပြှတပြှှတ်..ဖုတ်..ဖြတ်…”
လီးသည် တဈထဈချင်ြး မှုပမြှုပဝြငသ်ည် ။
“ အား.. ကြှတကြွှတ် … စိုးမောငရြယ်… ဟင့ြ…”
ဖငထြောငကြုန်းပေးထားလို့ ပြူးနသေော အဖုတထြဲ အသှင်းခံရသညမြို့ အဝငထြိမိတင်းကြပန်ရော ဒေါခြငမြယေု တုနတ်ခိုကခြိုကဖြှင့ြ စုတသ်တ် ညည်းရလသည်ေ ။
ခမ်းနောငမြှာလည်း ဖငလြိုးတာကို မကြမြှင် မတွေ့ရသေးသောလြည်း ဒေါခြငမြယေုနှင့ြ စိုးမောငတ်ို့ ပြောဆိုနကြသေည့ြ စကားများအရ ဖငကြိုလည်း လိုးလို့ရကြောင်းကို သဘောပေါကြ နားလညသ်ှားသည် ။ ဒေါခြငမြယေု၏ အဖုတထြဲ လီးသှင်းတာကိုပင် အပြတ် ကြည့်ရြှုလေ့လာနမေိလသည်ေ ။
ဒီအနအထေားတွင် ခမ်းနောင် အနဖြငေ့ြ အဖုတထြဲ လီး တိုးဝငမြှုကို သိပအြထငရြှားကြီး မဟုတသ်ည့တ်ိုင် အတောလြေး မှငသ်ာနသည်ေ ။ လီးကြီး အဆုံးဝငအြောင် ထိုးသှင်းပြီးနောကြ စိုးမောငသ်ည် ကိုယကြို အသာကိုင်းကာ ဒေါခြငမြယေု၏ ၃၆ လကမ် အတိုင်းအတာရှိသော နို့အုံထွားထွားကြီးများကို လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ စုံကိုငကြာ ဆှဲသည် ။ ၃၈ လကမ် ရှိသည့ြ ဒေါခြငမြယေု၏ တငပြါးဆုံကြီးကတော့ စိုးမောင်၏ ပေါငခြှံတွင် တင်းတင်းအိအိကြိး ထိကပမြိနသည်ေ ။
ကာမစပယ်ှကမြှု အတွေ့အကြုံ ကောင်းကောင်း ရှိနသေော ဒေါခြငမြယေုသည် စိုးမောင် အားပြင်းပြင်းနှင့ြ ခပကြှမ်းကြမ်း ဆောင့လြိုးတော့မှာကို နားလညသ်ည် ။ ဒီလို ဖငထြောငပြေးပြီး အလိုးခံဖူးသူမို့ ဒေါခြငမြယေုသည် ဒူးကို အားပြုထောကကြာ ပေါငကြို ညှှတပြှီး တောင့ထြားလိုကသ်ည် ။ ဒေါခြငမြယေု ထငသ်ည့်အတိုင်းပင် ဆောင့အြားပြင်းသည် ။ လီးက ကြီးမား တုတခြိုငသ်ည် ။ ထို့ပြင် လီးအတွေ့ကလည်း ထူးကဲလှန်းသည် ။
ဒီတော့ ဒေါခြငမြယေုမှာ အလိုးခံ သကတ်မ်းတွင် မကြုံဖူးသော ကာမစည်းစိမကြို အလှနပြင် ခံစားနရသေည် ။ စိုးမောင် လူပျိုရည် စပကြခြဲ့သည့ြ လိုးပြဲတွင် ရခဲ့သည့ကြာမအရသာထကပြင် ပိုကောင်းသေးသည် ။
ထိုအခွိနကြ စိုးမောငမြှာ နှားသိုးကြိုးပြတ် ဆိုသလို ကြုံးပြီး ဆောင့လြိုကခြှင်းသာ ဖြစ်သည် ။ လိုးနည်း ဆောင့န်ည်းများ စနဈတကြ မတတသ်ေး ..။ ယခုတော့ ဆောင့န်ည်း သုံးမွိုးကို အတောြ အထာကြ ကြှမ်းကငွန်ရော အလိုးခံရတာ ပိုကောင်းပြီး ပိုငှိမ့န်လသေည်ေ ။
“ ဖြတ် ဖုတ် ဖတ်…ဖြတဖြုတ် ဖတ် …”
ကြမ်းပြငည်ီ ဆောင့န်ည်းဖြင့ြ သုံးခကြြ ဆကတ်ိုကြ ဆောင့သ်ည် ။
“ ဘှပ်…အိ…ဘှပ်…အား ပါး ….”
အောကပြင့ြ ဆောင့ခြကြြ နှစ်ခကြြ ဆောင့ခြသွည် ။
“ ဘှပ်.. အားပါးပါး… စိုးမောငရြယ်… ဘှပဘြှပ်.. ကောင်းလိုကတ်ာ .. ဟင့ြ…. ဘှပ်….”
မှစေိုကဆြောင့န်ည်း သုံးခကြြ တဈခကြခြငွြး ဆောင့သ်ှင်းခံရသောအခါတွငတ်ော့ ဒေါခြငမြယေု ခါးကော့ ခေါင်းမော့ ဖငကြှီးရမ်းကာ တဈခွီ ပြီးသှားလတေော့သည် ။ စိုးမောငကြတော့ သုတရြည် မထွကသ်ေး ..။ လီးမာနဆေဲ ..။ တအားကုန် ဆကဆြောင့န်ဆေဲ ..။ ဒေါခြငမြယေု ဖီလငပြှနပြှီး တကလြာရပြနသ်ည် ။
“ ဆောင့စြမ်းပါ.. စိုးမောင်.. အဖုတထြဲကို တအားဆောင့လြိုးစမ်းပါ … ကောင်းလိုကတ်ာ.. ကောင်းလိုကတ်ာ…. အား…. အား..”
စိုးမောငသ်ည် အလိုးအဆောင့ြ စံခွိနတ်ငသ်ည့န်ှယ် ဆယ့င်ါးမိနဈခန့ကြှာအောငပြင် အားပြင်းပြင်း ဆောင့ခြကြြ သှကသ်ှကန်ှင့ြ တရကြမ်း ကြုံးကာ လိုးပစ်လိုကသ်ည် ။ ဒေါခြငမြယေု သုံးကြိမဆြကပြှီး ပြီးသည် ။ ဆယ့င်ါးမိနဈခန့ြ ကြာအောင် စံခွိနမြကစွတမ်း ဆကတ်ိုကြ ဆောင့လြိုးပြီးမှ စိုးမောင်၏ လီးမှ သုတရြညတ်ှေ ပန်းထွကကြာ ပြီးသှားလတေော့သည် ။
အဒေါန်ှင့ြ တူတို့သည် မှောကခြုံကြီး တပရြကသ်ား ကုတငပြေါြ လဲကြ ငှိမသ်ကသ်ှားကြသည် ။ ခဏ အကြာတွင် အမော အနည်းငယ် ပြကော အသကရြှူ မှနလြာတော့မှ အိပရြာထကမြှ ဆင်းကာ ရချိုးခန်းသို့ သှားပြီး ပကြေံနသညေမြွားကို ဆေးကြောကြသည် ။
အပေါထြပရြှိ အိပခြန်းများတွင် ရချိုးခန်းနှင့ြ အိမသ်ာ တွဲလွှကြ ရှိနသေောလြည်း စိုးမောငအြိပသ်ော အခန်းမှာမူ မူလက အိပခြန်း မဟုတပြဲ အလုပသ်မားခန်းကို အိပခြန်း အဖြစ် ပြောင်းထားသညမြို့ ရချိုးခန်းနှင့ြ အိမသ်ာ တွဲလွှကြ မရှိ ။ မီးဖိုခန်းလေးနားရှိ ရချိုးခန်းသို့ သှားကာ ဆေးကြော သန့စြငရြသည် ။ ထို့နောကြ နုတဆြကြ အနမ်းများ နမ်းပြီး ဒေါခြငမြယေု အပေါထြပရြှိ မိမိ၏ အိပခြန်းသို့ ပြနတ်ကသ်ှားသည် ။ စိုးမောငလြည်း ကိုယ့အြိပခြန်းထဲကို ပြနလြာခဲ့သည် ။
“ မနကဖြန် ညနကြရေင် ဒေါလြေးကို ဖငခြမွှာ နောြ …”
အဒေါန်ှင့ြ ခွဲခါနီးတွင် စိုးမောငကြ မနကဖြနကြှရင် ဖငလြိုးရရေး အတွကြ သချောစရန်ေ ပြောလိုကလြသည်ေ ။
“ အေးပါကြာ… လိုးရမှာပေါ့… မင်းက တို့ကို ဖငအြရမ်းခခွငွန်ပြေီလား …”
“ ဒါပေါ့.. ဒေါလြေးရ … ဒေါလြေးမိမိကို ဖငလြိုးပြီးကတည်းက ဖငခြရွတာလည်း သိပကြောင်းမှန်း သိပြီး ဖငမြှငရြင် လိုးချင်န်တော…”
“ မင်းကလည်း.. ပြောရော့မယ် …”
ခမ်းနောငမြှာတော့ အပေါထြပရြှိ သူမ၏အိပခြန်းသို့ မပြနန်ိုငသ်ေးပါ ။ ရှမ်းတရုတမြလေး၏ စိတအြစဉသ်ညလြည်း အရမ်းပင် လှုပရြှားကာနသည်ေ ။ ရာသီလာခွိန် ကာမစိတ် ထကသ်နတ်တမြှုမီးပုံတွင် စိုးမောငတ်ို့ စပယ်ှကကြှပုံများကို ကြည့်မြှငခြဲ့ရမှုတွကေ ဓါတဆြီ ထပဖြှည့ပြေးရာ အလွှံညီးညီးကို လောငမြှိုကလြို့ နသည်ေ ။ ဘယလြိုမှ ထိန်းလို့ သိမ်းလို့ မရနိုငတ်ော့ ။ ဒါကြောင့ြ ခမ်းနောငသ်ည် ဒေါခြငမြယေု အပေါထြပသ်ို့ တကသ်ှားသည် အထိ ဧည့ခြန်းထောင့န်ား မှောငရြိပတ်ှင် ခိုကာ ငှိမပြှီး စောင့န်သည်ေ ။ ထို့နောကြ စိုးမောင်၏ နောကမြှ အသာ အိပခြန်းထဲသို့ ဝငလြိုကလြာခဲ့သည် ။
ဒေါခြငမြယေုကို ကကြနွန လိုးခဲ့ရသည့အြတွကြ ( ဖငမြခရွသေးသည့တ်ိုင် ) စိုးမောငကြ အတောလြေး ကြနပေကြာ လကလေေး တခွှနခြွှနန်ှင့ြ အိပခြန်းထဲ ဝငကြာ ကုတငပြေါြ ခုနတ်ကပြှီး ပကလြကလြှနကြာ လှဲအိပခြသွည် ။ စောစောကတည်းက ကုတငပြေါတ်ှင် ဒေါခြငမြယေုနှင့ြ လိုးခဲ့ကြသညမြွားကို ပြနပြှောင်း စားမှုံ့ပြနကြာ စဉြးစားရင်း ဖီလငခြံနသည်ေ ။ ထို့ကြောင့ြ အိပခြန်းထဲသို့ ခမ်းနောင် ဝငလြာသညကြို ခကြခြငွြး မသိပေ ။
ခမ်းနောငမြှာ အပျိုလေး ဖြစ်သောလြည်း ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရ တော့အောင် နိုးကြှနသေော ကာမဆိပကြှောင့ြ အိန်ဓှတွေေ သိကျခာတွေ စောင့စြည်းရမညကြိုလည်း မသိနိုငတ်ော့ ။ မဆငခြှငန်ိုငတ်ော့ ။ ကာမစိတရြိုင်း၏ စစေားမှုဖြင့ြ ယောကြြားတဈယောကြ ရှိနသေော အိပခြန်းထဲသို့ ခပရြဲရဲ ဝငလြာခဲ့လပြေီ ။
“ ရှူး . . ”
ခမ်းနောငကြ အသံခပတ်ိုတိုး တဈခကြပြှုသည် ။ မိမိ၏ ကိုယအြပေါပျိုင်းရှိ ညဝတဘြလောကဈြကိုလည်း ဆတကြနဲ ဆှဲခွှတပြဈလိုကသ်ည် ။ ရှူးကနဲ အသံကြောင့ြ လှမ်းကြည့်လြိုကသ်ော စိုးမောငသ်ည် ကုတငဘြေးတွင် ရပန်သေော ခမ်းနောငကြို မှငသ်ောအခါ အံ့သှသှားသည် ။ စိုးမောင် လှမ်းကြည့်လြိုကသ်ည့အြခွိနတ်ှင် ခမ်းနောငကြ ဘလောကဈြကို ဆှဲခွှတလြိုကပြှီ ဖြစ်ရာ အတွင်းခံ ဘရာစီယာလည်း စည်းမထားသောကြောင့ြ အပေးပိုင်း ဗလာကငွြးပြီး ရငသ်ားစိုငမြွား ဟင်းလင်း ဖြစ်နသည်ေ ။
ခမ်းနောငသ်ည် သူမ၏အဒေါြ ဒေါခြငမြယေုလို ဆိုကအြကြီးစား မဟုတ် ။ ကိုယလြုံး သှယသ်ှယ် ကစွကြစွလြုံးလုံးလေး ဖြစ်သည် ။ အရပ် ငါးပေ လေးလကမြခန့ြ မှင့သ်ည် ။ ကိုယလြုံး ကိုယထြညကြတော့ ရင် ၃၂.. ခါး၂၁.. တင်၃၄ . .အမွိုးအစား လောကြ ရှိပမည်ေ ။
ဗလာကငွြးနသေော ရငသ်ားလေး နှစ်ခုသည် မို့မို့လုံးလုံးလေးများ ဖြစ်သည် ။ စူစူပုံ့ပုံ့လေး ဖြစ်သည် ။ စိုးမောင် အံ့အားသင့ကြာ မကြလြုံး အပြူးသား ကြည့်န်ဆေဲမှာပင် ခမ်းနောငသ်ည် အောကပျိုင်းတွင် ဝတထြားသော ပိုးပြော့ဘောင်းဘီရှညကြိုလည်း ခပသ်ှကသ်ှကပြင် ခွှတပြဈလိုကသ်ည် ။ ထို့နောကြ အတွင်းခံ ပငတ်ီသာ ဝတလြကြဖြှင့ြ ကုတငပြေါသ်ို့ လှမ်းတကသ်ည် ။ စိုးမောင်၏ ဘေးတွင် ဝငကြာ လှဲခသွည် ။
“ ဟေ့ .. နောငန်ောင်… ဒါ… ဒါ…. ဘာလုပတ်ာလဲ….”
အံ့အားသင့န်သေော စိုးမောငမြှာ ယခုမှ အသိဝငလြာကာ အသံ ခပအြုပအြုပဖြှင့ြ မေးသည် ။
“ နင် ဖငသ်ိပလြိုးချင်န်တယ်ေ မဟုတလြား… ငါက နင့ဆြန်ဒကို ဖြည့မြလို့ပါ…”
ရာသီသှေး ဆင်းနခွေိန် ကာမရမကစြိတ် ထနပြှင်းမှုကြောင့ြ ဆငခြှငန်ိုငစြိတပြင် မရှိတော့သော ခမ်းနောငကြ နှုတရြဲရဲဖြင့ြ ပြောကာ စိုးမောငကြို သိုင်းဖကသ်ည် ။ စိုးမောင်၏ ညာလကကြို ဆှဲယူကာ မိမိ၏ တငပြါးပေါသ်ို့ အုပတ်ငပြေးသည် ။ စိုးမောင်၏ ရငခြှငထြဲသို့လည်း ပိုပြီး တိုးဝငသ်ည် ။ ခမ်းနောင်၏ ဗလာကငွြးနသေော ရငသ်ားမို့မို့လေးများသည် စိုးမောင် ရငခြှငတ်ှင် အပမြိသည် ။ သှေးဆူကာ ရမကဇြောအားလည်း ထနသ်ော စိုးမောင်၏ လီး ဆတကြနဲ တောငသ်ည် ။ စိုးနောင်၏ လကကြလည်း ခမ်းနောင်၏ တငပြါးကို အလိုလိုပင် ကိုငည်ှဈမိသည် ။ ပငတ်ီအောကမြှ လုံးလုံးကစွကြစွြ တငပြါးလေးက သိပမြကြီးသောလြည်း ကိုငလြို့ကောင်းသည် ။
ခမ်းနောငကြလည်း ကဲမည့ကြဲတော့ ဘာမှ နောကတ်ှန့မြနေ ။ တဏှာစိတ် တအားမှှနန်သေော မိန်းမသည် ဘာမှ အရှကအြကြောကြ မရှိတတ် ။ ယခုလည်း ကြည့်လြေ ..။ ခမ်းနောငသ်ည် စိုးမောင်၏ ရငခြှငထြဲ တိုးဝငရြုံသာမက ပါးစပခြငွြး တေ့ကပပြှီး အာသာပြင်းပြင်း စုပန်မ်းလိုကလြပြေီ ။ ရည်းစားနှင့ြ နမ်းဖူး စုပဖြူးသည့ြ အတွေ့အကြုံ ကောင်းကောင်း ရှိသညမြို့ ခမ်းနောငသ်ည် အနမ်းအစုပတ်ှင် စိုးမောငထြကြ သာသည် ။ စိုးမောင်၏ နှုတခြမ်းကို မွှော့သှေး စုပသ်လို မွှင်းပြီး စစုပကြာ ခပကြှမ်းကြမ်း တအားစုပသ်ည် ။ ပြီးတော့ စိုးမောင်၏ ပါးစပထြဲသို့ လွှာကို ထိုးကလိပေးသည် ။
မိန်းကလေးဘကကြ ဒီလိုစလာတော့ စိုးမောင် ဘယခြံနိုငတ်ော့မညန်ည်း ..။ သူက ယောကြြား…။ ပြီးတော့ တဏှာကလည်း သိပထြနတ်ဲ့ကောင်…။ ခကြဆြို လီးက ထောငန်တေဲ့လူ …။ ပြီးတော့ ခမ်းနောင် နှင့ြ စိုးမောငတ်ို့က ဘယလြိုမှ သှေးသား တောစြပသ်ူတွေ မဟုတ် ။ စိုးမောင်၏ အမကေ ဒေါခြငမြယေု၏ အဖတေူ အမကြေဲ အဈမ ..။ ခမ်းနောငကြ ဒေါခြငမြယေု မိခင်၏ မောငအြငယဆြုံးက မှေးသော သမီး ..။ မိမိနှင့ြ သှေးသား တောစြပသ်ော အဒေါဖြစ်သူ ဒေါခြငမြယေုနှင့ပြင် စပယ်ှကခြဲ့ပြီးသော စိုးမောငမြှာ သှေးသား မတောသ်ော ခမ်းနောငကြို ရှောငန်စရော အကြောင်း မရှိ ..။
စိုးမောင်၏ ရမကဆြန်ဒဇောတွလည်ေး ပေါကကြှဲ နိုးကြှလာသည် ။ ဒီတော့ ငနဲသားကလည်း လကမြှနခြှမှနေပြင် လှုပရြှားလတေော့သည် ။ ခမ်းနောင်၏ ကိုယပြေါတ်ှင် နောကဆြုံး ကနွန်သညေ့ြ အဝတဖြစ်သော ပငတ်ီဘောင်းဘီလေးကို ဆှဲခွှတသ်ည် ။ ခမ်းနောငကြလည်း အလိုကသ်င့ပြင် ခွထေောကကြို လှုပရြှားပေးရာ ပငတ်ီဘောင်းဘီ ကြှတသ်ည် ။ စိုးမောငသ်ည် မိမိ၏ ပုဆိုးကိုလည်း ကနခြွှတပြဈသည် ။ ပြီးတော့ ခမ်းနောင်၏ ပေါငခြှကြားကို လကဝြါးနှင့ြ အုပပြှတသ်ည် ။ ရာသီထိန်း ဂွမ်းစ ဖောင်းဖောင်းအိအိကို စမ်းမိရာ ဒီအဖုတအြတွေ့က တဈမွိုးကြီးပါလားဟု စိတထြဲ ထငကြာ အသာကုန်းပြီး ကြည့်သ်ည် ။
“ ငါ… ရာသီလာနတယ်ေ .. အဖုတကြို မသုံးနဲ့… ဖငပြဲ … ခွ…”
ခမ်းနောငကြ ထိုသို့ ပြောရင်း လူးလဲထကာ ဒူးတုတပြှီး ဖငပြူးတောင်း ထောငပြေးသည် ။ စောစောက ဒေါခြငမြယေု နပေေးသှားသညကြို အတုယူကာ လိုကလြုပခြှင်း ဖြစ်သည် ။ ဖငလြိုးချင်န်သေော စိုးမောငမြှာ ခမ်းနောင်၏ ခပရြှင်းရှင်း ပြောခလွိုကသ်ော စကားများကြောင့ြ အလှန် ကြနပေသ်ှားသည် ။ ခမ်းနောင် ရာသီလာနမှေုအတွကြ ဘယလြိုမှ စိတအြနှောကအြရှကြ ဖြစ်မနတေော့ ။
စိုးမောငသ်ည် ကော့ထောငပြေးထားသော ခမ်းနောင်၏ ဖငန်ောကတ်ှင် ဒူးထောကကြာ နရောယူသည် ။ ဒေါခြငမြယေုလောကြ ဆုံမထွားသောလြည်း ရှမ်းတရုတမြမို့ ဒေါခြငမြယေု၏ ဖငလြိုပင် ဖြူဖြူဖြေးဖြေး ဖြစ်သည် ။ ရာသီထိန်း ဂွမ်းစကို သိုင်းထားသည့ြ ခါးစည်းမွှော့ကြိုးလေးက အနကရြောင် ကြိုးက ခပသ်ေးသေး ဖြစ်သောလြည်း ဖြူဖြေးဥနသေော အသားရောင် အောကခြံတွငတ်ော့ အနကရြောငကြ ထင်းနသည်ေ ။
ရာသီထိန်း ဂွမ်းစသည် ရှေ့ဘကြ အဖုတပြေါတ်ှငသ်ာ ပိပြားသသပေစြှာ ဖုံးထားကာ အဖုတအြောကဖြကြ အထိသာ ရှိသည် ။ ဖငပြေါကြ အထိတော့ ဖုံးမနေ ..။ အောကဘြကြ ခွသိုင်းကြိုးက ဖငအြကြဲ ကြောင်းကြားတွင် ညပန်သည်ေ ။ ဖငဝြအပေါြ ထိုကြိုးလေးက ဖြတကြာသှားသည် ။ ဒါပမယေ့ြ ဘာမှတော့ အတားအဆီး မဖြစ်ပါ ။ ထိုကြိုးလေးကို အသာလေး ဖယလြိုကလြွှင် ဖငဝြနရောတွင် ရှင်းသှားသည် ။
ခမ်းနောငသ်ည် လကကြလေး နှစ်ဖကြ နောကပြဈကာ လုံးလုံးကစွကြစွြ ဖငသ်ားနှစ်ခွမ်းကို ဆှဲဖြဲပေးသည် ။ စိုးမောငကြ ဂွသိုင်းကြိုးလေးကို ဘေးသို့ အသာဖယပြှီး ဖငဝြတွင် တံတွေး အတောမြွားများ ထွေးထည့လြိုကသ်ည် ။
“ ထွီ..ထွီ..ထွီ…”
တံတွေး တခွို့ ဖငခြေါင်းပေါကထြဲ စိမ့ဝြငသ်ည် ။ တခွို့ကတော့ စအိုဝတွင် အိုငပြှီး တငကြနွန်သည်ေ ။ အမှုပကြလေးများ တစီစီ ဖြစ်နသေော စအိုဝမှ တံတွေးအိုငလြေးသည် ငါးတိုငအြား မီးရောင် မှိနမြှိနလြေး အောကတ်ှင် ပုလဲဥလေးများလို ဖြစ်နသည်ေ ။
စိုးမောငကြ သူ၏ လီးချောင်းကြီးတွငလြည်း တံတွေးများ ဆှတသ်ည် ။ ထို့နောကြ ရှမ်းတရုတမြလေး ကိုယတ်ိုင် ဆှဲဖြဲပေးထားသော စအိုဝတွင် လီးကိုတေ့သည် ။ ကောငမြလေး ဖငတ်ှန့သ်ှားသလို ငနဲသားလည်း ခေါင်းမော့သှားသည် ။
“ နင့ဖြငထြဲ လီးကို သှင်းတော့မယ် နောငန်ောင်…”
“ အင်း.. သှင်းလေ …”
“ စသှင်းခါစတော့ နာလိမ့မြယ်.. အောင့ခြံ.. ဟုတပြှီလား… လီးတဈချောင်းလုံး ဝငအြောငသ်ှင်းပြီး ဖငလြိုးပေးရငတ်ော့ … နင် အပြတ် ဖီလင် ငှိမ့မြှာပါ… စိတခြွ…”
စိုးမောငကြ လူတတကြှီးလုပကြာ ရှမ်းတရုတမြလေး ခမ်းနောငကြို ပြောလိုကသ်ည် ။ ထို့နောကြ သူ၏ လီးချောင်းကြီးကို ရှမ်းတရုတမြလေး၏ ဖငပြေါကထြဲသို့ အသာ ထိုးသှင်းသည် ။ လီးဒဈကြီး မှုပဝြငသ်ည် ။ ဖြူဖြေးဥနသေော ဖငထြဲသို့ မိမိ၏လီးတန် မဲတုတတ်ုတကြှီး တိုးဝငန်မှေုကို စိုးမောငကြ မကြစြေ့ အရသာခံကာ ကုန်းကြည့်န်လေိုကသ်ေးသည် ။ အပျိုစဈစဈ ဖငပြေါကလြေးမို့ ကဉွြးကာ ကြပန်သည်ေ ။ စိုးမောင် အနနှငေ့ြ အတောကြို ထိန်းကာ ကြိုးစားပြီး သှင်းနရသေည် ။
ခမ်းနောငမြှာ နာသောလြည်း ကြိတပြှီး ခံသည် ။ သို့သောြ တဈခါမှ အလိုးမခံဖူးသေးသော အပျိုစဈစဈလေးမို့ ဖငပြေါကကြို ဖြင့မြပေးတတ် ။ လီး အဝငခြွောအောငလြည်း လုပမြပေးတတ် ..။ သူမ တတသ်မွှမှာ ဖငကြှီးကို ကော့ထောငကြာ ပေးလွှကြ ဖငသ်ားနှစ်ခွမ်းကို ဆှဲဖြဲထားခွင်းသာ ဖြစ်သည် ။ ဖိပြီး ထိုးသှင်းသောအခါ လီးကြီးသည် တဈထဈချင်ြး ဖငထြဲသို့ ဝငသ်ည် ။ စိုရှှဲနအေောင် သုတထြားသော တံတွေးများ၏ ကြေးဇူးဟု ဆိုရမည် ။ အခွိန် တောတ်ောကြှာကြာ စိတရြှညရြှညန်ှင့ြ ကြိုးစားသှင်းမှ လီးတဈချောင်းလုံး ဝငသ်ည် ။
လီးဝငပြှီးသောအခါ စိုးမောငကြ အသာ ဖြည်းဖြည်းလေး စပြီး လိုးပေးသည် ။ အရှိနရြလာမှ အားနည်းနည်း ထပထြပ် ထည့သ်ည် ။ အထာကသွှားတော့မှ ခမ်းနောင်၏ ဖငကြို ပယပြယန်ယန်ယ် လိုးပေးလိုကလြတေော့သည် ။
“ ဘု ဘု ဘု .. ဘှပ်.. ဘု.. ဘှပ်…”
“ အီး.. ဟင်း… အား… အီး….”
ခမ်းနောငမြှာ အောကမြှ စိုးမောင် လိုးသမွှ အောင့အြီးကာ ခံရင်း ညည်းတွားနပတေေော့သည် ။
ပြီးပါပြီ ။
ရေးသားသူ – ရတနာဝင်းထိန်