အလုပမြှ အငှိမ်းစားယူပြီး… စား/ဝတ်/နရေေး အဆငမြပြသေော… ဦးသောင်းခန့်သည်… မိတဆြှတဈေဦး၏ အကူအညီဖြင့် (စတေီ)တဈဆူတွင်… (လုံခွုံရေး)ဝနထြမ်း အလုပရြရှိလသည်ေ။ လုပင်န်းခွငတ်ှင် အလုပလြုပကြိုငစြဉြ… စိတတ်ူ/ကိုယတ်ူ ပြောဆိုမှု အဆငပြှသေော လုပဖြောကြိုငဖြကမြွားနှင့် တွေ့ဆုံရသလို… အထကဖြါး/အောကဖြိ… ဂုန်းဆင်းဘီးတပ်… နောကကြွော(ဓါး) ဖြစ်ထိုးသည့်သူများနှင့်လည်း… တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။ ကြညစြရာ ကြညပြှာလေးများဖြစ်သော… ခွိုခွို၊ ခကမြာနှေး၊ အေးသီတာသိမ့်တို့ဖြစ်လည်း… ရင်းနှီးကြှမ်းဝငခြဲ့ရသည်။
ထိုအလုပတ်ှင်… ဦးသောင်းခန့် မမှဲခဲ့ခွေ ။ အောကခြှဝနေထြမ်း အချင်ြးချင်ြး… ညီညှှတမြွှတမှု မရှိသဖြင့်… (၄/၅)လ အကြာတွင်… ဦးသောင်းခန့် အလုပထြှကလြိုကလြတေော့သည်။ ဦးသောင်းခန့် လငမြယားတွင် ငိုစား/ရယစြား… ရတနာလေးများ လည်း မရှိသည့်အတွကြ… ရရှိသည့်… (ပငစြင်)လစာလေးဖြင့်… ဘဝကို အေးခမွြးစွာ ဖြတသ်န်းကြသည်။
များမကြာမီ… ဦးသောင်းခန့် အလုပလြုပခြဲ့သည့်… စတေီတွင် ဘုရားပြဲတောြ ကငွြးပလသည်ေ။ လငမြယားနှစ်ဦးတည်းသာ နထေိုငသ်ော… ဦးသောင်းခန့်၏ နအေိမတ်ှင်… ဦးသောင်းခန့်တဈဦးတည်း… အထီးကနွန်သည်ေ။ ဦးသောင်းခန့်၏ ဇနီးဖြစ်သူသည်… ဇာတိကြေးရှာတွင်… အမှကေိဈစ လုပဆြောငစြရာရှိသည့်အတွကြ… ဇာတိမှသေို့ ပြနသ်ှားသောကြောင့်… ဦးသောင်းခန့်မှာ… တဈကိုယတ်ည်း ဖြစ်နသည်ေ။
တဈကိုယတ်ည်းဖြစ်နသည်ေ့… ဦးသောင်းခန့်သည်… နံနကန်ိုးသညန်ှင့် တဈကိုယရြည် သန့်ရှင်းရေးပြုလုပပြှီး (ဘုရား)ဝတပြှုသည်။ ပြီးသညန်ှင့် စားသောကခြကြပြှုတသ်ည်။ (tv)မှ သတင်းများနားထောငသ်ည်။ ကိုရီယားဇာတလြမ်းတွဲများ ကြည့်သည်။ သီချင်ြးနားထောငသ်ည်။ တရား(CD)များဖြင့်… တရားနာသည်။ ပြီး… မကြခြှံလေးလာသည့်အခါ အိပသ်ည်။
ဇနီးဖြစ်သူ ရှာပြနသ်ှားသညမြှာ (၈) ရကခြန့် ကြာပြီဖြစ်သည်။ အတူရှိနစဉေလြည်း… အသကအြရှယ် ကြီးမှင့်လာသညကြို… အကြောင်းပြလကြြ… ဖို/မ ဆကဆြံရေး မရှိခဲ့ခွေ ။
ယနေ့… ဦးသောင်းခန့်… အိပယ်ာအဝငစြောခဲ့သည်။ အိပမြကြ မကသ်ည်။ မကိုးမကား… အမွိုးသ်မီးတဈဦးနှင့် ကာမ ဆကဆြံသည်… ဟု မကသ်ည်။ လန့်နိုးလာသည့်အခါ… ဆီးကြောများတင်းပြီး ဆီးသှားချင်လြာသည်။ သို့ဖြစ်၍… ဦးသောင်းခန့်သည် ရအေိမသ်ို့သှားကာ ဆီးသှားသည်။ ထို့နောကြ အိပယ်ာသို့ပြနကြာ… ဝငအြိပသ်ည်။ ဟိုလှိမ့်/ဒီလှိမ့် ဖြင့်… အိပမြပြောပြေ။ အိပမြကထြဲမှ အမွိုးသမီးကို မကြန်ှာ မသဲကြဲသောလြည်း… တဏှာစိတဆြိုသညကြ… ပူးကပလြာပြီဆိုလွှင်… ဖယထြုတလြို့ မရချင်ြ။ ထို့ကြောင့် ဦးသောင်းခန့်…အိပရြန် မကြိုးစားတော့ပေ။ (အပြာ)ကားကြည့်ပြီး လကသ်မားလုပရြနလြည်း… နှမှောနသည်ေ။ သို့ဖြစ်၍ အိမတ်ံခါးလုံခွုံစွာ သော့ခတပြှီး… အပြငသ်ို့ လမ်းလွှောကထြှကလြာတော့သည်။
အတနကြှာ လမ်းလွှောကမြိသည့်အခါ… မီးရောငထြိနထြိနကြို လှမ်းမှငရြသဖြင့်… ဘုရားပြဲမှ မီးဖြစ်မညဟြု… တွေးမိလသည်ေ။ အတွေးနှင့်အတူ ခွေဦးသညလြည်း ဘုရားပြဲဆီသို့… ဦးတညသ်ှားလတေော့သည်။
ပြဲစွေးတန်းနှင့် နီးလာသဖြင့်…လူသှား/ လူလာ စိပလြာသည်။ စွေးတန်းအတွင်း စဝငမြိသညန်ှင့်… ဝဲ/ယာ မုန့်ဆိုငမြွားနှင့် ပစ်စည်းမွိုးစုံရောင်းသည့် စွေးဆိုငမြွားကို ငေးရင်း ကြည့်ရင်းဖြင့်… လူရစေီးချောင်းအတွင်း… စီးမွောသှားလေ၏။ အိုးကြီး/ အိုးလတ်/ အိုးငယမြွားကိုလည်း ရှာဖြကြည်ေ့ရှု့ မကြစြိအစာကြှေးရင်း… လွှောကလြာခဲ့ရာ… နာမညကြှီးဇာတပြှဲရုံတွအနေီး ရောကရြှိလာခဲ့သည်။
ဆကြ၍လွှောကလြာခဲ့ရာ… ဗလာပြဲနှင့် စတိတရြှိုးစငမြွားအနီးသို့… ရောကလြာပြနသ်ည်။ ရှေ့မှလွှောကန်သည်ေ့ တောင့်တင်းသည့်… အိုးလတ်(နှစ်)လုံးသည်… ကြိတကြှိတတ်ိုးနသည်ေ့… စတိတရြှိုး လူအုပကြှားအတွင်းသို့… တိုးခွေ့ဝငသ်ှားကြသဖြင့်… ဦးသောင်းခန့်(ပစ်မှတ်) ပြောကသ်ှားခဲ့သည်။ ရပကြှည့်ရနလြည်း အတနင်ယဝြေးနေ… စကားပြောသလိုလို သံခပြထြိုးသလိုလို… မပီမသသီချင်ြးသံများကြောင့် (စင်)နှင့်နီးရာသို့ ထပရြှှေ့မိ၏။
တငမြာနှေး သည် စတိတရြှိုးကို စိတပြါဝငစြားနစဉြေ မိမိတငပြါးကို လကလြာသရမ်းသဖြင့်… မသိမသာနောကသ်ို့ငဲ့ကြည့်လိုကရြာ… မိမိနှင့် အသကအြရှယ် မတိမ်းမယိမ်းရှိမည့် အမွိုသားနှစ်ဦး ဖြစ်နသည်ေ။ မသိဟနဆြောငလြကြြ ဆကကြှည့်နစဉြေ… ပူပူနှေးနှေး အချောင်းဖြင့်… အထောကခြံရလသည်ေ။
တငမြာနှေး သည်… အိမထြောငကြသွညမြှာ (၂)နှစ် မပြည့်သေးခွေ ။ ဖို/မ ဆကဆြံရေးတွင်… ဘှဲ့ရတဈဦးအဆင့် မဟုတပြမေဲ့… အထကတ်န်းအောငပြှီး အဆင့်လောကြ… အတွေ့အကြုံ ရှိသူတဈယောကဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နောကမြှထောကန်သည်ေ့… ပူနှေးနှေး အချောင်းကြီးသည်… ဘာဖြစ်သညဆြိုတာကို သိသည့်အပြင်… ယခုထကြ အဆင့်ကြောလြာနိုငသ်ညကြိုလည်း… ရိပစြားမိသဖြင့်… မိမိလည်း အန်တရာယမြဖြစ်အောင်… ရှောငထြှကန်ိုငရြနအြတွကြ… မသိမသာ မကြလြုံးကစားလကြြ ထွကပြေါကရြှာနေ၏။
ထိုအခွိနမြှာပင်… လကတ်ဈဖကသ်ည် မိမိဆီးခုံကို ထမိနပြေါကြပင် လာစမ်းသဖြင့်… လကသ်ည်းဖြင့် ဆိတလြိုကရြသည်။ လူအုပ်၏အပြငဖြကတ်ှင်… ဦးသောင်းခန့်ကို လှမ်းမှငတ်ှေ့လိုကရြသဖြင့်…
“အဘရေ… အဘ… သမီးဒီမှာ… ထွကလြာခဲ့မယ်…”
ထွကဖြို့ပြငသ်ည့်အခါ…အနောကမြှနေ… လကမြောင်းကို ဆှဲထားသှဖြင့်…
“ဘယလြိုဖြစ်နကြတောလဲ… ဟိုမှာ ငါ့(ဘကြီး) လာခေါန်ပြေီ… နငတ်ို့မလှှတရြင် ပြူနာတကသ်ှားမယန်ောြ…”
ဦးသောင်းခန့်သည် (အဘ)ဟု ခေါသ်ံကို ကြားသောလြည်း… မိမိကို ခေါသ်ညဟြု မထငပြေ။ သို့သောြ အသံကို ကြားဖူးသလိုရှိသဖြင့် လှမ်းကြည့်ရာ… တငမြာနှေးကို မှငမြိသှားသည်။ တငမြာနှေး၏ အခကအြခဲကိုလည်း ရိပမြိလိုကသ်ဖြင့်… လူအုပအြနီး တိုးကပသ်ှားကာ…
“ထွကခြဲ့လေ… သမီး… အဘရှာလိုကရြတာ…”
ထိုအခါမှ… လူငယန်ှဈယောကသ်ည်… မလှှတခြငွြ/လှှတခြငွဖြှင့ြ… လှှတပြေးလိုကသ်ည်။ တငမြာနှေးလည်း ရငတ်ုန်/ပန်းတုနဖြှင့်… ကောကရြိုးတဈမွှင်… ကယတ်ငရြှင် ဦးသောင်းခန့်ရှိရာသို့… ထွကလြာနိုငတ်ော့၏။
“လာ…အဘ သှားမယ်…”
ဟု… ပြောကာ… ဦးသောင်းခန့်၏ ညာလကမြောင်းကို ကိုငလြကြြ လွှောကလြာခဲ့သည်။ အတနင်ယ် လွှောကလြာသည့်အခါ …
“ဟင်… အဘ… ဒီသီချင်ြး… သမီးကြိုကတ်ယ်… ခဏနားထောငကြှည့်မယန်ောြ…”
ပြောလည်းပြော… ဦးသောင်းခန့်ကိုလည်း… ဆှဲခေါကြာ လူကြားအတွင်းသို့ တိုးဝငလြသည်ေ။ စငန်ားနီးသဖြင့်… အတွင်းသို့ သိပမြတိုးနိုငခြွေ ။ ရောကသ်ည့်နရော၌ပင် စငပြေါကြို ကြည့်ဖြစ်ကြသည်။
တငမြာနှေးသည် ဦးသောင်းခန့်ကို… အနောကဖြကတ်ှင် ထားကာ… စငပြေါကြို ငေးမောကြည့်ရှု့ရင်း… မိမိရှေ့တွင် လူကြယသ်ည့်အခါ… ခွဖြေားထောကကြာ ထောကကြာ ကြည့်ရသည်။ ထို့ကြောင့် မကြာခဏ တငမြာနှေး၏ တငပြါးနှင့် ဦးသောင်းခန့်၏ ဆီးခုံတို့ ပြတတ်ိုကမြိကြလသည်ေ။ ပြတတ်ိုကမြှုများလာသည့်အခါ တာဝနအြရ… (လီးတောင်)ရမညဖြစ်သောြ… အသကအြရှယ် ကြီးရင့်သူဖြစ်သည့်… ဦးသောင်းခန့်မှာ… တောငသ်ောလြည်း လူငယကြဲ့သို့… ထောငမြတမြနပေေ။ မာမာတင်းတင်းတော့ ဖြစ်လာသည်။
တငမြာနှေးမှာ မကြာမီက ရှယသ်ူလူငယန်ှဈ၏ ကိုငတ်ှယခြံရမှု… အထောကခြံရမှုတို့ကို တွေ့ကြုံခဲ့သောလြည်း… ကြောကစြိတကြှောင့် မညသ်ည့်ခံစားမှုမွှ မရှိခဲ့ခွေ ။ သို့သောြ… ယခုအခါ… ဦးသောင်းခန့်၏ မာမာအချောင်းကြီးဖြင့ြ မိမိတငပြါးကို ပြတတ်ိုကမြိသည့်အခါ… စိတလြှုပရြှားလာမိသည်။ ခွဖြေား ထောကကြာ ထောကကြာ ကြည့်ရသည့် အတွကလြည်း… တငပြါးနှင့် မာမာအချောင်းကြီးတို့၏ အထိအတွေ့ကိုနှစ်သကလြာသည်။
ဦးသောင်းခန့်သည် အသကကြှီးလာသဖြင့်… အတွင်းဘောင်းဘီ ဝတလြေ့ဝတထြ… မရှိတော့ခွေ။ တငမြာနှေးကိုလည်း… စတငတ်ှေ့မိ… ခငမြငစြအခွိနကြတည်းက… တငမြာနှေး၏ စွင့်ကားလှပသော အိုးကြီးကိုကြည့်ပြီး… ပြဈမှားနသေူ ဖြစ်သည်။ တငမြာနှေးသညလြည်း ဦးသောင်းခန့်နှင့် စတငခြငမြငမြိကတည်းက… မိမိအပေါြ မရိုးမသားအကြည့်တို့ကို… သတိပြုခဲ့မိသောလြည်း… စိတကြထူးဆန်းစွာ သဒျဓါကြညဖြှူနမေိသည်။
မိမိ၏ သူငယခြငွြးများဖြစ်ကြသည့်… ခွိုခွိုနှင့် အေးသီတာသိမ့်တို့ထံမှ ကြားသိရသည့်… ဦးသောင်းခန့်နှင့် ခွိုခွိုတို့ (V.I.P.)သန့်စငခြန်းတွင်… ကာမဆကဆြံမှု… အေးသီတာသိမ့ပြါ… ထိုသန့်စငခြန်း၌ပင်… ဦးသောင်းခန့်နှင့် တဏှာလှနကြွူးကြသညမြွားကို… ကိုယတ်ိုငကြိုယကြွ… ပြောပြခဲ့ကြသည်။ ထိုစဉကြတည်းက… ဦးသောင်းခန့်ကို တငမြာနှေး မသိစိတကြနေ သဒျဓါလှနန်ခေဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။ ယခုလိုမိမိတငပြါးကို… ဦးသောင်းခန့်၏ မာမာအချောင်းကြီး အမှှောင်းလိုကြ ကပန်သေိအခါ… လိုလိုချင်ခြငွပြင် ဖငကြို မသိမသာ နောကပြဈပေးထားမိသည်။
ဦးသောင်းခန့်သည် အခွအနေေ အဆငပြှနသေဖြေင့် တငမြာနှေး၏ ပုခုံးကိုကိုငကြာ မိမိဆီးခုံဖြင့် တငပြါးကို ဖိကပထြားသည်။ တငမြာနှေးလည်း လကန်ောကပြဈ၍ ဦးသောင်းခန့်ခါးကို ကိုငထြားသည်။ ကြာလာသည့်အခါ တငမြာနှေး၏ ပိပိအတွင်းဝယ် ကာမရှေ့ပြေး အရညကြှညတ်ို့ ယိုဖိတလြာလတေော့သည်။
“အဘ လူသိပကြှပလြာပြီ… ပြနကြှရအောငန်ောြ..”
တငမြာနှေးသည် ပြောဆိုပြီးသညန်ှင့် လူအုပကြှားမှ တိုးထွကန်သဖြေင့်.. တငမြာနှေး လူအုပကြှားအတွင်းမှ တိုးထွကသ်ှားသဖြင့်… ဦးသောင်းခန့်လည်း နောကကြနေ လိုကသ်ှားရလေ၏။
“အဘ ဗိုကဆြာတယ်… တဈခုခုသှားဝယရြအောင်…”
တငမြာနှေး မုန့်စွေးတန်းသို့… သှားသဖြင့် လိုကရြပြနသ်ည်။ တငမြာနှေးသည် (ရမေုန့်)ဆိုငတ်ှင်… (ရမေုန့်)အနည်းငယဝြယပြှီး… ကောကည်ှင်းကညွတ်ောကဆြိုငတ်ှင်… ကောကည်ှင်းကညွတ်ောကြ ဝယပြှနသ်ည်။ ထို့နောကြ…ရသန်ေ့(၄)ဗူးနှင့် (တဈရှုး) (၂)လိပဝြယပြှီး…
“လာလေ…အဘ…သှားကြရအောင်……”
တငမြာနှေး ခေါရြာနောကသ်ို့ ကောကကြောကပြါအောင်… ဦးသောင်းခန့် တဈယောကြ လိုကမြိခွပြေီ။ အတနင်ယသ်ှားပြီးနောကြ… ကတ်တရာလမ်းမှ သှဖညေကြာ… အနီးရှိစကရြုံကြီး တဈခုသှားရာလမ်းကို… တငမြာနှေး ဦးတညလြိုကသ်ဖြင့်… ဦးသောင်းခန့်လည်း… သို့လော/သို့လော တွေးရခွပြေီ။
ထိုလမ်းသည် အနီးပတဝြန်းကငွရြှိ… နထေိုငသ်ူများ အခွို့သာ အသုံးပြုသောလမ်း ဖြစ်လသည်ေ။ အန်တရာယမြရှိသောင်ှားလည်း… လူသှား/ လူလာ ကြဲသောလမ်း ဖြစ်လသည်ေ။ ကားမှတတ်ိုင် (၂) တိုငလြောကအြကြာ အဝေးရှိမည့် နရောအရောကတ်ှင်… ပိတောကပြငကြှီး တဈပငရြှိလသည်ေ။ ထိုပိတောကြ ပငစြညပြတလြညကြို… သဈသားခုံပတလြည်း ရိုကထြား၏။
“အဘ… ဒီမှာခဏ အမောဖြရင်ေး… မုန့်စားကြရအောငန်ောြ…”
ဦးသောင်းခန့်လည်း… အိမမြှ စထွကကြတည်းက… မထိုငရြသေးသဖြင့်… ဟနပြငမြဆောငန်ိုင်… ခွပစ်ေလကပြဈ ထိုငခြလွိုကသ်ည်။
“အဘ တောတ်ောမြောသှားလား?”
“မောတာပေါ့ သမီးရယ်… အိမကြနေ လမ်းလွှောကထြှကလြာခဲ့တာလေ… ပြဲခင်းထဲလည်း မတတ်ပ် မတတ်ပန်ဲ့… ဒီရောကမြှပဲ ထိုငရြတော့တာ…”
“အဘက လူကသာမောတာနောျ… အခုနက အဘ ပစ်စည်းကြီးက…အဟင်းဟင်း..”
“အေးကြယ်…သမီးတငပြါးကြီးကလည်း အိနတောပဲ ဆိုတော့…”
“သိပါတယန်ောြ… အဘအလုပဝြငကြတည်းက… သမီးကိုရှိုးနတော…”
“အေးကြယ်… သမီးက ခါးလေးသိမပြှီး… ရငရြော/တငကြော လှတဲ့အပြင်… မကြန်ှာလေးကပါ ခစွစြရာကောင်းနတောကိုး…”
“အဘ သိပမြှှောကမြနနေဲ့…ဒီမှာဝယလြာခဲ့တဲ့ မုန့်တွစေား…”
တငမြာနှေးသည် စားဦးစားဖြား (ရမေုန့်)ကို… ဦးသောင်းခန့်အား လှမ်းပေးသည်။ တငမြာနှေး ကိုယတ်ိုငလြည်း… (ရမေုန့်)စားလသည်ေ။ (ရမေုန့်)မှာ အရသာရှိသောလြည်း… ဗိုကမြပြည့်သည့်အတွကြ… ကောကည်ှင်းကညွတ်ောကကြို… ဆကစြားကြသည်။ တငမြာနှေးမှာ အစားစားစဉြ… နငမြှာစိုးရိမ်၍… ရတဈေကြိမ်… နှစ်ကြိမသ်ောကသ်ောလြည်း ဦးသောင်းခန့်ကတော့… အစာစားပြီးမှ… ရသေောကလြသည်ေ။
“အဘ ဗိုကပြှည့်ပြီး… ဗိုကလြေးသှားပြီ… အဘပေါငပြေါမြှာ… ခဏ လှဲမယန်ောြ… အဘဟာကြီး တောငန်သေေးလား…”
တငမြာနှေးသည် ဦးသောင်းခန့်၏ ပေါငပြေါြ လှဲအိပရြင်း… လီးကို လှမ်းကိုငကြှည့်သည်။
“ဟင်… အခုကတွော့… သူမဟုတသ်လိုပဲ…”
ပုဆိုးပေါကြနေ… လီးကိုကိုငရြင်း ပြောနသည်ေ။
“အာငှေ့ပေးလိုကမြယန်ောြ… အဘ”
ပြောလည်းပြော… ပုဆိုးကိုလည်း ဆှဲလှနလြိုကြ၏။ တငမြာနှေး၏ အာငှေ့ကြောင့်လည်းကောင်း ပုလှမှေုတမြှု ကြှမ်းကငွမြှုကြောင့်လည်းကောင်း၊ အဖိုးကြီး ဦးသောင်းခန့်၏လီးသည် မယုံနိုငစြရာ တောင့်တင်းမာကြောလာလသည်ေ။ ဦးသောင်းခန့်သညလြည်း တငမြာနှေး မိမိပေါငပြေါတ်ှင် လဲလွောင်းလကြြ မိမိလီးကို ပုလှမှေုတန်စဉေကြပင် တငမြာနှေး၏ နို့အုံနှင့်တငသ်ားအစိုငအြခဲကြီးများကို ဖစွည်ှဈကိုငတ်ှယန်ခေဲ့သည်။
“နှေးရယ်.. ဘာဂွာမှုတခြငွလြိုကတ်ာ……”
ဟု.. ဦးသောင်းခန့်က တငမြာနှေးကို တိုးတိုလေး ကပပြှောလသည်ေ။
“အူး.. အဘ သဘောပဲလေ….”
လီးကိုငုံလကြြ ပုလှပေေးမပကြြ တငမြာနှေးက ဖြလေိုကသ်ည်။ ဦးသောင်းလည်း တငမြာနှေး၏ ထမိနစြကို ခါးပေါထြိ ဆှဲလှနတ်ငလြိုကပြှီး တငသ်ားတင်းတင်းရင်းရင်းများကို၊ လွှောကန်မ်း လွှောကစြုပရြင်း၊ ပေါငန်ှဈလုံးကြားရှိ စောကဖြုတကြိုလည်း ဖြဖြလေး လကပြူတိုကန်ေ၏။ တငမြာနှေးလည်း ပေါငန်ှဈဖကကြို မသိမသာ ကားပေးလိုကသ်ည်။ ဦးသောင်းခန့်ကလည်း ပြင့်အာလာသည့် စောကဖြုတန်ှုတခြမ်းသားများကို၊ လွှာဖြင့် လကြလြတေော့သည်။ ဖငတ်ုံးကြီးများကိုလည်း၊ ဖစွည်ှဈကိုငတ်ှယလြကြရြှိသည်။
ပုလှကေောင်းမှုကြောင့် မာတောငတ်ောင့်တင်းလာသည့် လီးကြီးဖြင့်၊ တငမြာနှေး၏ စောကဖြုတဖြောင်းဖောင်းကြီးကို လိုးချင်လြာသလို၊ စောကဖြုတအြတွင်းသားနှင့် စောကစြိတို့ကို စုပ်/ မှုတ်/ လကြြ လုပပြေးမှုကြောင့် ထွကရြှိလာသည့် စောကရြညမြွားကိုလည်း တပြတပြှတလြကြကြာ၊ အလိုးကြီးလိုးကြရန်၊ နှစ်ဦစလုံး ထနန်ကြပြေီ ဖြစ်သည်။
“ကလေး…. အဘ.. လိုးတော့မယကြှာ….. ဒီ ခုံပေါမြှာ ဒူးထောကပြှီး အဘဖကကြို ဖငပြေးထား……”
တငမြာနှေးသည်.. ဦသောင်းခန့် နခေိုင်းသည့်အတိုင်း.. ပိတောကပြငကြို မကြန်ှာပြကာ ဦးသောင်းခန့်ကို ကြောပေးလကြြ.. ထမိနကြို ခါးထိဆှဲတငထြားသည်။ ဦးသောင်းခန့်သည် မတတ်ပရြပလြကြြ ခုံပေါတ်ှင် မိမိကိုကြောပေးလကြြ အလိုးခံရန် အဆငသ်င့်ဖြစ်နသည်ေ့ စောကဖြုတအြတွင်းသို့ မိမိလီးကို လွှောကနဲ ထိုးသှင်းလိုကလြတေော့သည်။
” ဗွဈ…..ဗွှတ်..,ဗွှတ်…..”
အသံနှင့်အတူ…. လီးကြီးသည် စောကဖြုတအြတွင်းနှုတခြမ်းသားကို.. ပြတတ်ိုကခြွိတဆြှဲကာ.. အဆုံးဝငရြောကသ်ှားလတေော့သည်။ တငပြါးနှစ်ဖကကြို အားရပါးရကိုငကြာ.. ခပသ်ှကသ်ှကကြလေး ဆောင့်လိုးမှုကြောင့်….
” ဖြတ်…ဖတ်….ဖတ်…ဗွှတ်….ဖြတ်…..”
စည်းခကြသ်ံနှင့်အတူ…
” အား….အင့်..အင့်..အဟင့်ဟင့်…အူး….”
ဖီးလ်..တကသ်ံ ထွကလြာသည်။
“အင်း..အု…အု…ဆောင့်..အဘ….ဆောင့်..ဆောင့်.. မီးပြီးတော့မယ်…. အိုး… ကောင်းလိုကတ်ာရှင်….”
တငပြါးကို နောကသ်ို့ အစွမ်းကုန် တိုးကပထြားရင်း… တငမြာနှေး.. တဈခွီ ပြီးလပြေီ။ ဦသောင်းခန့်ကလည်း လီးကို အဖုတအြတွင်းသို့.. တင်းကြပစြှာ ဖိကပလြကြြ.. မှှပေေးနေ၏။ တငပြါးကြီးနှစ်ဖကကြိုလည်း ပြတသ်ပဖြစွည်ှဈရင်း.. လီးကိုဖြေးညှင်းစွာ အထုတ်/ အသှင်း ပြနလြုပလြသည်ေ။ တဏှာစိတတ်ကန်သည်ေ့ တငမြာနှေးက
“အဘ…. သမီးကိုနမ်းပါဦး….”
အရှိနဖြှေးစွာ ထိန်းလိုးနရင်ေး… တငမြာနှေး၏ နှုတခြမ်းကို ဆှဲယူစုပန်မ်းလတေော့သည်။ နှစ်ဦးသား အားရအောင် ကဈဆငဆြှဲပြီးနောကြ.. နို့နှစ်လုံးကို ဆုပကြိုငလြကြြ အရှိနပြှင်းစွာ လိုးလတေော့သည်။
“အား… လိုး… လိုး.. အဘ…. အဘ.. လရညတ်ှေ ထွကလြာအောင်.. နာနာတာ ဆောင့်လိုးပါ အဘရယ်…..”
“ဗှဈ…ဖြတ်..ဖတဖြတ်……….”
လိုးသံများနှင့်အတူ တငမြာနှေး စောကခြေါင်းအတွင်း၌ ပူကနဲ.. ပူကနဲဖြစ်ကာ.. သုတရြညမြွား ဝငရြောကလြာတော့သည်။
“အင့်… ဟင့်ဟင့်… သ.. သမီးလည်း.. ထပ်.. ထပပြှီးပြနပြှီတော့….”
ဦးသောင်းခန့်နှင့် တငမြာနှေးတို့သည် ပန်းတိုငသ်ို့ရောကရြှိပြီး ဖြစ်သောလြည်း ဝကမြှိန်း မှိန်းနကြကော အဖုတအြတွင်း လီးကိုစိမလြကြြ တစိမ့်စိမ့်အရသာခံစားနသလေို လီးကို အစိမခြံလကြြ စောကဖြုတကြလည်း လီးအရသာကို တမှေ့မှေ့ခံစားနကြလေသည်ေ။ အတနင်ယ် အမောပြေ၍ လီးကပြော့ခွေ ထွကကြလွာမှသာ
“အဘ ရဆေေးကြရအောငန်ောြ”
“အေးလေ ဆေးကြတာပေါ့”
နှစ်ဦးသား ရသန်ေ့တဈဘူးစီကိုငလြကြြ ပိတောကပြငအြနီးဝန်းကငွတ်ှင် သန့်ရှင်းရေး ပြုလုပကြှလတေော့သည်။ ရဆေေးပြီးသှားသည့်အခါ မူလခုံပေါတ်ှင် ပြနထြိုငကြှလသည်ေ။
“ခွိုခွိုပြောတာမှနတ်ယ် အဘရဲ့”
“ဘာလဲဟ နငကြလည်း အရင်းမရှိ အဖြားမရှိ”
“ဟီး ဟီး အဘကလည်း ခွိုခွိုက သမီးကို ပြောပြတယ် အဘက အသကကြှီးပမေဲ့ လိုးနိုငတ်ုန်းပဲတဲ့”
“အောြ သမီးရယ်… မလိုးရတာ နည်းနည်း ကြာသှားပြီလေ… သမီးကလည်း အစစအရာရာ ဆှဲဆောငမြှု ကောင်းနတေော့ နောကတ်ဈခွီတောင် လိုးချင်သ်ေးတယ်”
“အောငမြယ် အောငမြယ် ကြိုတငစြရံ ခွိတန်ပြနေပြါပြီနောြ”
“အဟုတ်ပြောတာ သမီးရဲ့…. သမီး တငတ်ှေ ရငတ်ှကေ တင်းတင်းရင်းရင်းနဲ့ အခွိုးကကြလွေး ဖြစ်နတေော့ အဘလေ သမီးကို လိုးပြီးရင်း လိုးချင်ပြဲကြာ”
ဦးသောင်းခန့်သည် စကားတပြောပြောနှင့် ဘယဖြကဘြေးတွင် ကပထြိုငန်သည်ေ့ တငမြာနှေး၏ နို့အုံကို အင်ျကြီအပေါကြနေ ဆုပန်ယန်တေော့သည် ။
“အဘ ခွိုခွိုနဲ့ ဘယန်ှယခြါတောင် လိုးပြီးပြီလဲ”
“ဟာ ညည်းကလည်း လဈရငလြဈသလို တွေ့နကြတော ဘယလြိုလုပ် မှတမြိမှာလဲ”
“ဒါဆို အေးသီတာသိမ့်ကို လိုးတာလည်း မရတွကေန်ိငတ်ော့ဘူးပေါ့ တောတ်ောဆြိုးတဲ့ အဘ”
တငမြာနှေးသည် ဦးသောင်းခန့်၏လီးကို ပုဆိုးပေါမြှ ဆှဲကိုငကြာ ညှဈဆှဲ ဆှဲလိုကသ်ဖြင့်
“အ–အ–ဖြေးဖြေးလုပပြါဟ”
ဦးသောင်းခန့်သည် ချောလြဲ လဲထိုငလြုပ်၍ တငမြာနှေးအဖုတကြို ညာလကဖြှင့် နှိုကလြိုကသ်ည်။ ထမိနအြပေါကြနေ အဖုတကြို လွှောတိုကြ ပြတတ်ိုကန်သည်ေ့အပြင် ဘယလြကကြလည်း တငမြာနှေး၏ ဘယန်ို့အုံကို ဖစွည်ှဈနယဖြတန်သည်ေ။
“အို အဘ နောြ သမီး အဝတအြစားတွေ ကြမှကေုနပြါပြီ… ဟာ မရဘူး မရဘူး အဘလည်း အဝတအြစားတွခွှတ်ေ သမီးလည်း ခွှတမြယ်”
တငမြာနှေးသည် ဦးသောငခြန့်လကမြွားကို တွန်းဖယပြှီး မတတ်ပရြပကြာ ကိုယပြေါရြှိ အဝတအြစားကို ခွှတလြသည်ေ။ ဦးသောင်းခန့်လည်း တငမြာနှေး၏ ကိုယလြုံးတီးအလှကို ရငသ်ပရြှုမောစွာ ငေးကြည့်နမေိသည်။
“ဟာ—-အဘ ခွှတလြကြော သူများဟာကို လာငမ်းနသေေးတယ်”
ဦးသောင်းခန့်လည်း ပုဆိုးကိုခွှတကြာ ခုံပေါတ်ငလြိုကသ်ည်။
” ကြည့် လူလညကြှီး အင်ျကြီကတွော့ မခွှတဘြူး”
“လာပါ သမီးရယ် အဘ ဂွာချင်န်ပြေီ ”
” အဘနောျ သမီးကို ငရဲမပေးနဲ့”
” ငရဲမပေးဘူး လြှာပေးမှာ ဟ ”
တငမြာနှေး ခုံပေါထြိုငသ်ညန်ှင့် ဦးသောင်းခန့်သည် မှပေေါဒြူးထောကကြာ ပေါငန်ှဈလုံးကြားသို့ ခေါင်းဝငရြလောကလြေး ဂွာတော့သည်။
” အိုး… ဘယလြိုမှလဲ ပြောမရ ဆိုမရ… အင့် အ… အ အိုး”
လကမ် နှစ်ဖကဖြှင့် အဖုတန်ှုတခြမ်းသားများကို ဖြဲကာ လွှာဖြင့် အထကြ/အောကြ စုန်/ဆန် ဂွာလတေော့သည်။
” အိုး–စုပ်–စုပ်– အစိကိုပါ သိမ်းကြုံးစုပလြိုကစြမ်းပါ အဘရယ် ”
တငမြာနှေးသည် ဦးသောင်းခန့်၏ ဆံပငမြွားကို ဆုပကြိုငရြင်း ဖငကြှီးမှှောကကြှှမှှောကကြှှဖြင့် ကာမအရညမြွားထွကရြန် တာစူနပြေီ ဖြစ်သည်။ ဦးသောင်းခန့်က အစိကိုစုပရြင်း နို့သီးခေါင်းလေးများကို ပြတ်ခွသေောအခါ တငမြာနှေးမှာ ထွန့်ထွန့်လူးလကြြ
” အီး…. ဟ ဟ… ပြီးပြီ အဘရေ ပြီးပြီ ”
အဖုတအြတွင်းမှ ထွကကြလွာသည့် သုတရြညမြွား ဦးသောင်းခန့်လွှာဖြင့် ကြုံးလကြလြတေော့သည်။ စောကရြညမြွား မစငတ်စင် အခွိနတ်ှင် ဦးသောင်းခန့်သည် မတတ်ပထြရပပြှီး သုတရြညအြရသာကြောင့် အနည်းငယမြာလာသည့် လီးကို ဂွင်းထုခိုင်းလသည်ေ။
တငမြာနှေးလည်း ဂွင်းထုပေးရင်း (ကဈဆင်)ဆှဲကြလသည်ေ။ ငယရြှယတ်ောင့်တင်းသည့် ဆန့်ကငွဖြကလြိငကြို ထပမြံလိုးရတော့မညဆြိုသော အသိစိတ်ကြောင့် လီးသည် မကြာခင် မာကြောလာလသည်ေ။ တငမြာနှးလည်း (ကဈဆင်)ဆှဲနစဉြေ အဘပါးစပမြှ မိမိစောကရြညန်ံ့တွကေို ရနေ၏။
ခဏ အကြာတွင် (ကဈဆင်)ဆှဲခွင်းကို နားလိုကကြှပြီး လိုးရနပြှငကြှတော့သည်။ ဦးသောင်းခန့်သည် တငမြာနှေး၏ ညာခွကေို မိမိဘယပြုခုံးပေါြ ထမ်းလိုကသ်ည်။ မိမိညာခွကေို ခုံပေါြ အားပြုလိုကသ်ည်။ ဟပြဲဖြစ်သော စောကဖြုတအြတွင်းသို့ လီးထည့်ရန် ကြိုးစားစဉြ တငမြာနှေးက အလိုကသ်ိစွာ လီးကိုလှမ်းကိုငပြှီး အဖုတဝြ တေ့ပေးလသည်ေ။ ပြင့်အာနသေော စောကဖြုတအြတွင်းသို့ ဇွပ်… ဗှှတ်… အသံနှင့်အတူ လီးက ဖြောင့်တန်းစွာ ဝငရြောကလြတေော့သည်။ အရှိနပြှင်းစွာ တဈခကြြ အဆောင့်တွင်
” အှတ် အင့် အင့် အ ဘ ခြိုခြိုနဲ့ အေးသီတာသိမ့်တို့ကိုရော ဒီလိုပဲ ဆောင့်လိုးသလား ”
“အင်း တခါတလတေော့ ဆောင့်လိုးဖြစ်တာပေါ့ ”
“ဟုတ်.. အင်း.. သမီးလည်း အဘ တဈခကြတ်ဈခကြြ ဆောင့် ဆောင့် လိုးတာ… အ… ခံ… ခံလို့ကောင်းတယရြှင့်”
ဦးသောင်းခန့်သည် နို့ကိုပါ ကုန်းစို့လိုကသ်ဖြင့်
“အိုး… သ… သမီး… ပြီး.. ပြီးပြနပြှီတော့”
တငမြာနှေးသည် ဦးသောင်းခန့်ခါးကို မမှီတမှီ လှမ်းဖကကြာ နောကပြေါငတ်ဈချောင်းကိုပါ ညာပုခုံးပေါတ်ငလြိုကသ်ဖြင့် ဦးသောင်းခန့်လည်း ညာခွကေို အောကခြလွိုကရြလသည်ေ။ အတင်းကာရော ဆှဲဖကထြားကြသဖြင့် ဆီးခုံချင်ြး ထိကပန်တေော့၏။ နှစ်ဦးစလုံး စည်းခကြည်ီညီ ဖငဝြှေ့နကြတေော့သည်။
ထို့နောကြ ဦးသောင်းခန့်က ဖြေးဖြေးမှနမြှနလြေး ပြနလြိုးရင်း စောကဖြုတအြတွင်းသို့ သုတရြညပြူများ ပန်းထုတန်ိုငရြန် ကြမ်းကြမ်း ဆောင့်လိုးရပြနသ်ည်။
” အိုး… အင့် အင့် အ အင်း ဟင်း ပြီး ပြီး လိုကတ်ော့ အဘ”
ပူကနဲ ပူကနဲ သုတရြညမြွား အဖုတအြတွင်း ဝငခြွိနန်ှင့် မရှေးမနှောင်းမှာတင် တငမြာနှေးလည်း တဈခွီထပပြှီးပြနသ်ည်။ အတောကြှာကြာ အနားယူကြပြီးနောကြ တငမြာနှေးကို ခုံပေါတ်ှင် ပုဇွနထြုပကြှေးခိုင်းလကြြ စိမလြိုးကြပြနလြပြေီ။
ဦးသောင်းခန့်သည် ဤကဲ့သို့ သမီးအရှယ် မှေးအရှယ် ကလေးမလေး သုံးဦးအား လိုးခဲ့ရခွင်းကြောင့် မရှယပြဲ စောကြဲမင်း ဖြစ်ခဲ့ရလသည်ေ။
ပြီးပါပြီ။
ရေးသားသူ – ရောဘတစြန်းမောင်