ဒေါလြှငမြာထကြ ဆိုသညမြှာ ‘ထကြ’ ဆောကလြုပရြေး ကုမျပဏီကြီး၏ ပိုငရြှငလြည်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ကိုယတ်ိုငကြ အငဂြငွန်ီယာတဈဦး ဖြစ်သည့အြပြင် ပြညပြသို့လည်း အကြိမကြှိမ် သှားရောကြ၍ သငတ်န်းအမွိုးမွိုး တကရြောကအြောငမြှငခြဲ့သူ တဈဦးလည်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် လုပင်န်းလုပရြာတွင် စေ့စပသ်ချောသည်။ တိကြ ပြတသ်ားသည်။ စတနော ကောင်းသည်။ လုပင်န်းနှင့ြ ပတသ်ကလြွှင် မညသ်ူ့ကိုမှ အားမနာတတ်။ တိတိကကြ ဆောငရြှကတ်တသ်ည်။
လှငမြာထကြ၏ လကထြကကြှမှ ကုမျပဏီ၏ လုပင်န်းများသည် အံသှဖြယ် အောငမြှင်၍လာရပြနတ်ော့ လှငမြာထကြ၏ ဂုဏသ်တင်းက စီးပြားရေး လောကတွင် သတင်းကြီးခဲ့သည်။ ထိုဂုဏသ်တင်းတို့တွင် လှငမြာထကြ၏ ဆောငရြှကမြှု အောငမြှငမြှု၊ အရညအြချင်ြးရှိမှုတွသောမက သူမ၏အလှဂုဏြ သတင်းကလည်း ကြီးမားလှသည်။
အသကြ (၂၆) နှစ်အရှယ် လှငမြာထကသ်ည် ငယစြဉကြလို နုနယလြှပမှုမွိုး မဟုတဘြဲ ပြည့စြုံသော အလှပိုငရြှငတ်ဈယောကြ ဖြစ်လသည်ေ။ ပငကြိုယအြရညအြချင်ြးကလည်းရှိ ဓနဥဈစာကလည်း ပြည့စြုံလှရကလြှန်းသူ တဈယောကလြည်း ဖြစ်နပြနေတ်ော့ လှငမြာထကကြို တမ်းတမကမြောသူများ လကတ်ှဲလိုသူများ ကမ်းလှမ်းသူများဖြင့ြ ဝိုင်းဝိုင်းလည်၍ နရသေည်။
လှငမြာထကတ်ှင် ခစွတ်တတ်ဲ့ နှလုံးသား ကြငန်ာတတတ်ဲ့ စိတတ်ှကေ မရှိတာတော့ မဟုတပြါ။ သို့ရာတွင် သူမ ဘဝတကလြမ်းအတွကြ ကြိုးစားခဲ့ရခွင်း၊ ပတဝြန်းကငွြ အခွအနေမွေားကြောင့ြ သိုသိပစြှာ နခေဲ့ရခွင်းတို့ကြောင့ြ အရှယရြောကသ်ူ ကနွြးမာသနစြှမ်းသူတိုင်း ခံစားရမှဲ ဓမျမတာဖြစ်လသေော သှေးသား ဆန်ဒများကိုပင် မွိုသိပ်၍ ခွိုးနှိမကြာ ထားခဲ့ရလသည်ေ။
——————————————-
မွိုးဝင်းပိုင် တဈယောကြ အလုပဝြငခြဲ့သညမြှာ တဈလကြောကြွောမြွှပင် ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုကာလအတောအတွင်း မွိုးဝင်းပိုငသ်ည် သူ၏ အလုပတ်ာဝနမြွားကို ကြပြနေစြှာ ဆောငရြှကခြဲ့၏။ လှငမြာထကကြ မွိုးဝင်းပိုငကြို သူမ၏ ရုံးခန်းထဲသို့ခေါကြာ မကြာခဏ အလုပခြိုင်းစတတေသ်ည်။ ထို့ပြင် မွိုးဝင်းပိုငကြို လှငမြာထကသ်ည် သူမ၏ ရုံးခန်းထဲသို့ ခေါြ၍ အလုပမြွားလုပစြခေဲ့ရာတွင် ဆောငရြှကရြန် အလုပမြွားပြီးလွှင် သူမသည် မွိုးဝင်းပိုငကြို အအေး၊ ကောဖြီ၊ မုန့ြ စသညတ်ို့ဖြင့ြ ဧည့ခြံကြှေးမှေးလွှကြ စကားစမှည် ပြောတတသ်ေးသည်။
ထိုအခါမွိုးတွင် ရင့ကြကြတ်ညင်ှိမ် အိန်ဒွရှေိလှန်းသော ဒေါလြှငမြာထကြ၏ ဟနပြနမြွိုး မဟုတတ်ော့။ မွိုးဝင်းပိုင်၏ ရင်းနှီးခငမြငလြှန်းစွာဖြင့ြ ရှိနသေော ငယသ်ူငယခြငွြးမလေး တဈဦးပမာ အသှငမြွိုးကို ဆောငကြာ ရယရြယမြောမော နောကန်ောကပြှောငပြှောငဖြှင့ြ လှငမြာထကြ တဈယောကြ ရှိနတတေလြသည်ေ။ ထိုသို့သော အခါမွိုးတွင် ခေါဝြေါသ်ုံးနှုန်းသော အခေါအြဝေါလြေးတွကလေည်း တမွိုးလေး ပြောင်းသှား၏။ မွိုးဝင်းပိုငကြို လှငမြာထကကြ “မောငလြေး” ဟု ခေါဝြေါသ်ုံးနှုန်းသည်။
မွိုးဝင်းပိုငကြတော့ စ၍အလုပမြဝငမြှီ အငတ်ာဗွူးဖြကတေည်းက “မမ” ဟုသာ သုံးစွဲခဲ့ရာမှ ယခုတော့ “မမထကြ” ဟုပင် တရင်းတနှီး ခေါဝြေါြ၍နခွပြေေီ ဖြစ်သည်။ နှစ်ဦးတည်းရှိနသေော အခါမွိုးတွင် ပေါ့ပါးလတဆြတ်၍နသေော “မမထကြ” ၏ မကြန်ှာလှလှလေးကို မွိုးဝင်းပိုငသ်ည် တိတတ်ခိုး ငေးကြည့်မြိတတသ်ည်။ ကြည့်ဖြနမြွားလာတော့ မွိုးဝင်းပိုငသ်ည် ခပရြဲရဲပင် ငေး၍ ကြည့်တ်တလြာသည်။ ဒီလိုဖြစ်အောငပြင် လှငမြာထကကြ ဖနတ်ီးပေးနတောလား မသိ။
ဒါတငမြဟုတသ်ေးပါ။ မွိုးဝင်းပိုငသ်ည် မမထကြ၏ ချောမောလှန်းသော မကြန်ှာလေးနှင့ြ အပြုံးလှလှလေးတငသ်ာမက မမထကြ၏ အခွိုးကနွစွာဖြင့ြ ရှိနသေော လှပလှန်းသည့ြ ကိုယလြုံးလေးကိုပါ ငေး၍ ကြည့်တ်တသ်ည်။ သူရှိရာဖကသ်ို့ တခါတရံမွိုးတွင် ကြောခိုင်းကာ သှားလာလှုပရြှားနသေော မမထကြ၏ တပြေ့တပိုကကြှီးဖြစ်ကာ အိထွေးတုနခြါလွှကရြှိသော ဖငသ်ားကြီးများကိုလည်း မွိုးဝင်းပိုင် တဈယောကြ မကြတ်ောငမြခတကြှည့ကြာ ရမျမကမြွား ထနခြဲ့ရသညမြှာလည်း ကြိမဖြနမြနည်းတော့ပေ။
မွိုးဝင်းပိုင် တဈယောကြ မမထကကြို စိတကြူး၍ သာယာတတလြာသည်။ မမထကကြို စွဲလန်းတမ်းတရင်း စိတကြူးယဉကြာ သာယာနခေဲ့ရသော အကြိမမြွားလည်း တဖြေးဖြေးများ၍လာခဲ့ရသည်။ အခွိနကြာလ တဖြေးဖြေး ကြာလာသညန်ှင့အြမွှ မွိုးဝင်းပိုငသ်ည် မမထကကြို စွဲလန်းသထကြ စွဲလန်းတမ်းတကာ ရငမြောစွာဖြင့ြ ခစွခြဲ့မိပပြေီ။
မမထကသ်ညလြည်း မွိုးဝင်းပိုငကြို ရင်းရင်းနှီးနှီး ဆကဆြံလာကာ မွိုးဝင်းပိုင်၏ အနီးသို့ သူမသည် တဖြေးဖြေး နီးကပစြှာဖြင့ြ ရောကြ၍လာခဲ့ရပသည်ေ။ လှငမြာထကသ်ည် မွိုးဝင်းပိုင်၏ မကြန်ှာလေးကို ဂရုတစိုကြ ကြည့်လြိုကမြိသော အခွိနကြစ၍ သူ၏နုငယသ်ော မကြန်ှာလေးသည် သူမ၏ရငဝြယ် ငှိတွယခြဲ့ရလသည်ေ။ မွိုးဝင်းပိုင်၏ ပြောဟန် ဆိုဟန် လှုပရြှားဟနလြေးများကို တွေ့ဖနမြွားလာတော့ လှငမြာထကသ်ည် မွိုးဝင်းပိုငကြို ခငတ်ှယလြာခဲ့ရသည်။
တဈဦးနှင့တ်ဈဦး ရင်းနှီး၍လာခဲ့ရပြနတ်ော့ မွိုးဝင်းပိုင်၏ အပြုံးလေး မွိုးဝင်းပိုင်၏ စကားသံလေးတို့ကို လှငမြာထကကြ စွဲလန်း၍လာခဲ့ရသည်။ သူမသည် ဘယန်ရောဘဲရောကရြောကြ ဘာဘဲလုပန်ေ လုပန်ေ မွိုးဝင်းပိုင်၏ပုံရိပကြ လှငမြာထကြ၏ အတွေးအာရုံထဲတွင် သှားလာလှုပရြှားနခေဲ့ရသည်။ လှငမြာထကြ၏ ရငတ်ှင်းမှ တဈခုတည်းသော နှလုံးသည်း ပြတသ်ည် ရှငသ်နလြာခဲ့ရပြီး နှေးထွေးသော ရငလြှိုင်း ဂယကလြေးများနှင့အြတူ အခစွမြွားစွာတို့ကို ပေါကပြှားကာ သူမ၏ အသှေးအသားများထဲသို့ စိမ့ဝြငပြွံ့နှံ့စခေဲ့ရပြီဖြစ်၏။ “မမထကြ” သည် မောငလြေးကို အခစွမြွားစွာဖြင့ြ စွဲလန်းမှတန်ိုးစွာ ခစွခြဲ့ရလပြေီ ဖြစ်တော့၏။
ခစွသ်ောသူနှင့ြ ဆုံတွေ့နရသေော အခွိနလြေးအတွင်းဝယ် လှငမြာထကြ၏ရငဝြယ် အေးခမွြးကြညန်ူးစွာ ခံစားနရသေည်။ ထို့ပြင် ခစွသ်ူအပါးတွင် ရှိနစဉေအြခါတွင် သူမသည် နုငယကြာ ဆယကြွောသ်ကလြေးသဖြယ် ဖြစ်သှားရပြီး လန်းဆန်းပေါ့ပါး၍ နခေဲ့ရသည်။
မမထကသ်ည် ခစွသ်ူအပါး၌ ရှိနခွေိန် ကာလလေးကို ကြိမဖြနမြွားစွာ ကြုံတွေ့ချင်လြာသည်။ ထိုအခွိနလြေးကိုလည်း ကာလကြာရှညစြှာ ရှိစချင်ေလြာသည်။ အတူနရရေငဟြူသော စိတကြူးလေးတွကေ လှငမြာထကြ၏ရငဝြယ် မကြာခဏဆိုသလို ပေါပြေါကြ၍ ခံစားနရသေည်။
“မောငလြေး” ကလည်း သူမအပေါြ စိတဝြငတ်စား ရှိလာသညကြို မမထကသ်ည် မိန်းမသားပီပီနှင့ြ နခေဲ့သည်။ ထိုသို့ စတင်၍ သိလိုကရြသော အခွိနတ်ှင် သူမခံစားလိုကရြသော ကြညန်ူးမှုမွိုးသည် လှငမြာထကအြဖို့ ဒီတသကြ ဒီတဈခါသာ ခံစားရဖူးသည် ဖြစ်သည်။ သူမကို စိတဝြငတ်စားရှိနသေူ သူမခစွမြိသူ တဈယောကကြ ခစွတ်ဲ့အကြောင်းတွကေို ဖြင့ဟြလာစကြေောင်း တိတတ်ခိုး ဆုတောင်းနမေိခဲ့သည်။ ခစွမြိသူမှ ဖြင့ဟြလာနိုငစြရနေလြည်း လှငမြာထကသ်ည် လမ်းကြောင်းပေးခဲ့သည်။ ဒါ့အပြင် အမူအရာများဖြင့လြည်း လမ်းခင်းပေးခဲ့သည်။ ဒီလို လမ်းကြောင်းပေးခဲ့ရသော အကြိမတ်ို့သညလြည်း မရတွကေန်ိုငတ်ော့ပေ။ ကြိမဖြနမြွားစွာပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့နှစ်ယောကကြို ပိုင်းခွားထားသော သာမန် ဝနထြမ်းငယလြေး တဈယောကန်ှင့ြ ကုမျပဏီပိုငရြှငဟြူသော တံတိုင်းသည် ကြီးမားထူထဲလှန်းလှသည်။ ခစွမြိသောသူမှ သူမဆီသို့ ထိုတံတိုင်းအား ကြောလြှနအြောင် ထိုးဖောကန်ိုငစြှမ်း မရှိခဲ့ပေ။ အငအြားကြီးမားသော သူမကသာ ထိုတံတိုင်းကို ခွိုးဖကြြ၍ ခစွသ်ူအတွကြ လမ်းခင်းရမညသ်ာ ဖြစ်သည်။ သူမတို့နှစ်ယောကကြို ပိုင်းခွားထားသော ကြီးမားထူထဲ လှန်းသည့ြ ထိုတံတိုင်းကို ခွိုးဖကြန်ိုငရြန် အငအြားတွေ သူမတွင် ရှိနိုငပြါ့မလားဟူသော အတွေးတွကေ အခစွကြို တမ်းတနရသေော လှငမြာထကြ၏ ရငကြို ခိုဝင်၍ လာခဲ့ရပါတော့သည်။
“…သမီးရေ…..ခဏ…”
“…ဟုတကြဲ့…မမေေ….”
ရုံးသှားရနအြတွကြ ထွကလြာခဲ့သော လှငမြာထကသ်ည် ဧည့ခြန်းထဲသို့ အရောကမြှာပင် မိခငဖြစ်သူ ဒေါသ်ိန်းလှငကြ လှမ်း၍ခေါလြိုကသ်ဖြင့ြ မိခင်၏ အနားသို့ ရောကြ၍သှားရသည်။ ပြီးတော့ မိခငဖြစ်သူ၏ရှေ့ရှိ ဆိုဖာပေါတ်ှင် ထိုငလြိုကသ်ည်။
“….မမေေ…ဘာများပြောမလို့လဲ….ဟင်…”
“….တခွားမဟုတပြါဘူး… သမီးရယ်…. မမေေ… တရားစခန်း တဈလဝငဖြို့အတွကြ ကိဈစပါ……”
“….ဝငလြေ မမရေော၊ အိမမြှာလည်း မသိန်းနုတို့ လငမြယား ရှိနတောဘဲ..”
“…ဒါတော့ ဒါပေါ့သမီးရယ် မမကေလေဲ သမီးကို စိတမြခဘွူး…. အဲဒါ သမီးဒေါလြေး ခငခြငမြိကို အိမမြှာ ခေါထြားမလားလို့….”
မိခငဖြစ်သူ၏စကားကို ကြားလိုကရြသော လှငမြာထကတ်ဈယောကြ စဉြးစားရ ကြပ်၍ သှားရသည်။ သူမ၏ဒေါလြေး ခငခြငမြိဆိုတာက မိခငဖြစ်သူ၏ ညီမအငယဆြုံး ဖြစ်သည်။ အသကကြ (၃၃) နှစ်မွှသာ ရှိသေးပြီး ယောကြာြးက (၃) ယောကပြင် ရဘူးခဲ့သူဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့လြည်း လှငမြာထကြ၏ ဖိုးဖြားများရှိစဉကြတည်းက အမှပြတ်ေ ကြောင်ှာထားတာဖြစ်ပြီး ဘိုးဘှားများ မရှိတော့မှ မိခငဖြစ်သူက ကူညီစောင့ရြှောကခြဲ့ပြီး ပြန်၍ အဆကအြသှယရြနခွင်ေး ဖြစ်သည်။
“…..တဈလလောကပြဲ သမီးရယ်… နောကပြှီး သူ့ယောကြာြးကို ခေါမြလာဖို့ မမဘေေဲ ပြောပါ့မယ်…. ဖြစ်တယမြဟုတလြား သမီး…. ဟင်…”
မတတန်ိုငတ်ော့ပါ။ မိခငဖြစ်သူ စိတခြမွြးသာစရနေန်ှင့ြ တရားစခန်းဝငမြည့ြ မိခငဖြစ်သူ နောကဆြံမတင်းရနအြတွကြ လှငမြာထကသ်ည် တဈလထဲဘဲဟူ၍ စိတကြိုလွှော့ကာ ခေါင်းငှိမ့လြိုကရြလတေော့သည်။
“….သူတဈယောကထြဲ လာနမယေဆြိုရငတ်ော့ မမသေဘေောပါဘဲ။ ဒေါလြေးကို ခေါထြားခဲ့ပေါ့…. အောြ… မမကေေ ဘယတ်ော့လောကြ တရားစခန်းဝငမြှာလဲ…”
“……သဘကခြါလောကြ စပြီးဝငမြယ် သမီး…. ကဲကဲ… သမီးလည်း ရုံးနောကကြနွေဦးမယ် … သှားရငလြည်း…. သှားတော့ကြယ်….”
“….ဟုတကြဲ့….မမေေ……”
ဟူ၍ ပြောလိုကရြင်းကပင် ထိုငရြာမှ အသာထကာ လှငမြာထကသ်ည် ထွကြ၍ လာခဲ့ပါတော့သည်။
——————————————-
ဒီနေ့ ရုံးပိတရြကြ ဖြစ်သောလြည်း လှငမြာထကမြှာထား၍ မွိုးဝင်းပိုငသ်ည် လှငမြာထကြ၏ အိမသ်ို့ နံနကြ (၉) နာရီအခွိနတ်ှင် ရောကြ၍လာခဲ့ရသည်။ မွိုးဝင်းပိုငတ်ဈယောကြ ရောကြ၍လာသညဆြိုသညန်ှင့ြ အသင့ပြင် စောင့ြ၍နသော လှငမြာထကကြ မွိုးဝင်းပိုငကြို ကားမောင်းခိုင်းကာ ထွကလြာခဲ့ကြတော့၏။ အမြဲတမ်းပင် ခပရြိုးရိုးသာ ဝတတ်တသ်ော လှငမြာထကတ်ဈယောကြ တဈခါမှ သူမဝတစြားထားတာ မတွေ့ဖူးသော အဝတအြစာမွိုးကို ဝတလြွှကြ လှချင်တ်ိုင်း လှ၍နရသေော လှငမြာထကကြို မွိုးဝင်းပိုင် တွေ့မှငခြဲ့ရလသည်ေ။
လှငမြာထကသ်ည် ခွသလေုံးလေး နောကဖြကတ်ှင် ခွဲထားသော အခွဲလေးပါသည့ြ စကပအြနကရြောငလြေးကို ဝတထြားပြီး သူမ၏ ခန်ဓာကိုယ် အပေါပျိုင်းတွငတ်ော့ ငုဝါရောင် လကပြှတ် ရငစြေ့ ခါးတင် အင်ျကြီလေးကို ဝတ်၍ထားလေးသည်။ ပြီးတော့ လှငမြာထကသ်ည် သူမ၏ ကြောလယသ်ာသာ ဆံပငလြေးကို နောကစြေ့တွင် ခပမြှင့မြှင့လြေးစု၍ မှင်းမှီးပုံစံလေးခထွားသည်။ သူမ၏ မကြန်ှာလေးမှာတော့ မိတကြပပြါးပါးလေး လိမ်းထားကာ နှုတခြမ်းလေးနှစ်လှှာကိုတော့ နီနီရဲရဲလေး ဆိုး၍ထားလသည်ေ။
တဈခါမှ သူများမောင်းသည့ြ ကားကို ရှေ့ခန်းတွင် မလိုကခြဲ့ဖူးသည့ြ လှငမြာထကသ်ည် ယခု မွိုးဝင်းပိုင် မောင်းသော ကားကို မွိုးဝင်းပိုငန်ှင့ြ ယှဉကြာ ကားရှေ့ခန်းတွင် ထိုင်၍ လိုကပြါခဲ့လသည်ေ။ သူမဆီမှ ပြံ့လှင့ြ၍လာသော သင်းပြံ့သည့ြ ရနံ့များသည် မွိုးဝင်းပိုင်၏ရငကြို ရိုကပြုတလြှုံ့ဆောလြွှကြ ရှိလသည်ေ။ သူတို့နှစ်ဦးကို သယဆြောင်၍လာသော ကားလေးသည် အမှနန်ှုန်းမှနမြှနဖြှင့ြ မောင်း၍လာခဲ့ရာတွင် နာရီဝကခြန့ြ ကြာသောအခါ၌ လှငမြာထကြ ညှှနပြှသည့ြ ခွံဝန်းတဈခုထဲသို့ အသင့ဖြှင့ြ၍ထားသော ခွံတခါးမှတဆင့ြ ဝငလြိုကသ်ည်။
ကားလေးသည် ခွံဝန်းထဲသို့ ရောကလြွှငပြင် မွိုးဝင်းပိုငကြ လှငမြာထကြ၏ ညှှနကြှားခကြအြတိုင်း ခွံတံခါးကိုပိတကြာ အတွင်းမှ မင်းတုံး ထိုးလိုကရြသည်။ ပြီးတော့ ကားပေါတ်ကြ၍ ကားလေးကို ခွံဝန်းကယွကြှီးအတွင်း မလှမ်းမကမ်းလေးတွင် ရှိနေ သော တဈထပတ်ိုကလြေးဆီသို့ မောင်း၍လာခဲ့သည်။
တိုကကြလေးရှေ့သို့ရောကလြွှင် ကားလေး ထိုးရပလြိုကသ်ည် ဆိုသညန်ှင့ြ လှငမြာထကကြ ကားပေါမြှဆင်းကာ တိုကကြလေး၏ တံခါးကို သှား၍ ဖြင့န်သည်ေ။ မွိုးဝင်းပိုငကြတော့ ကားနောကခြန်းထဲမှ ပစ်စည်းများကို ထုတယ်ူနရင်ေး သူ၏အကြည့်မြွားက နောကကြွောပေးထားသော လှငမြာထကဆြီသို့ ရောကြ၍နသည်ေ။ သေးကငွသ်ော လှငမြာထကြ၏ ခါးလေးအောကမြှ ဖငသ်ားစိုငကြှီးများသည် မွိုးဝင်းပိုင်၏ရငကြို လှိုကဖြို၍လာစခေဲ့သည်။
တိုကထြဲရောကသ်ညန်ှင့ြ လှငမြာထကသ်ည် မွိုးဝင်းပိုင်၏ လကထြဲမှ ပစ်စည်းများကိုယူ၍ ဆကတ်ီစားပြဲပေါတ်ှင် စီကာစဉကြာ ခွ၍နသည်ေ။ သူမရပ်၍ ပြငဆြငန်သညေကြ မွိုးဝင်းပိုင် ထိုငန်ရောနှင့ြ စားပြဲလေးအကြားတွင် ဖြစ်နရော လှငမြာထကြ၏ ကားစွင့မြို့မောကလြွှကရြှိသော ဖငသ်ားကြီးများမှာ မွိုးဝင်းပိုင်၏မကြန်ှာ ရှေ့နားတွင် ကပလြွှကြ တွေ့မှငန်ရေ၍ သူ၏ပုဆိုးတွင်းမှ လီးတနကြှီးသည် မာတောင်၍ လာရတော့သည်။
ပြီးတော့ လှငမြာထကသ်ည် မွိုးဝင်းပိုင်၏ဘေးတွင် ကပလြွှကသ်ား ထိုငခြလွိုကသ်ောအခါ အိထွေးလှသော သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးသည် မွိုးဝင်းပိုင်၏ ကိုယလြုံးလေးနှင့ြ ထိထိမိမိ ဖိကပမြိတော့သည်။ ထို့နောကြ လှငမြာထကြ၏ ကိုယလြုံးလေးသည် လူးလှန့ကြာ မွိုးဝင်းပိုင်၏ ကိုယလြုံးဖကသ်ို့ ပို၍ဖိကာ တိုးလိုကပြှီး သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးကို ငိုကလြွှကြ လှငမြာထကကြ မွိုးဝင်းပိုငကြို မကြလြုံးချင်ြးဆိုငကြာ ကြည့်လြိုကသ်ည်။
“……မောငလြေး….ဆာရင် စားတော့လေ….”
“……..ကြှနတ်ောြ…မဆာသေးဘူး….မမ….”
“…..မမလည်း မဆာသးဘူး…. နောကမြှ… အတူစားကြတာပေါ့…”
သူတို့နှစ်ယောကြ ရှေ့ရှိ စားပြဲလေးပေါတ်ှငတ်ော့ စားစရာတွမှော အပြည့ပြင် ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ယောကမြှာ တဈဦးနှင့တ်ဈဦး မကြန်ှာချင်ြးဆိုငကြာ ကြည့်ရြင်း ပြောလိုကကြှပြီးနောကြ စကားဆုံးသှားသောလြည်း သူတို့နှစ်ယောကြ၏ ဆုံတွေ့နသေော မကြလြုံးလေးများကို မရုတသ်ိမ်းဘဲ ခပရြဲရဲပင် မကြလြုံးချင်ြးဆိုငကြာ ကြည့်န်ကြသေည်။ သူတို့နှစ်ယောကြ၏ မကြန်ှာမှာ တဈထွာခန့သ်ာ ကြာဝေးတော့သည်။
ပြီးတော့ သူမဆီမှ လှပလှန်းသော အပြုံးလေးတဈခကြြ ပြံ့လှင့သ်ှားခွိနတ်ှငတ်ော့ ဘယလြိုမှ စိတမြထိန်းနိုငတ်ော့သော မွိုးဝင်းပိုငသ်ည် လှငမြာထကြ၏ ကိုယလြုံးလေးကို သိုင်း၍ဖကလြိုကပြှီး သူမ၏ မကြန်ှာလှလှလေးကို အငမ်းမရပင် နမ်းပါလတေော့သည်။ လှငမြာထကကြတော့ သူမ၏မကြန်ှာလေးကို အလိုကသ်င့လြေး မော့ကာ ပြုံးပြုံးလေး လုပပြေးထားလသည်ေ။
ခဏအတွင်းမှာပင် မွိုးဝင်းပိုင်၏ နှုတခြမ်းနှစ်လှှာက သူမ၏ ဖူးဖူးလေးကြှနသေော နီနီရဲရဲ နှုတခြမ်းလေးများဆီသို့ ဖိကပလြိုကသ်ညန်ှင့ပြင် လှငမြာထကသ်ည် မွိုးဝင်းပိုင်၏ နှုတခြမ်းများကို အရင်ဦးအောင် စုပန်မ်းလိုကပြှီး သည့ခြဏမှာပင် သူမ၏လွှာဖြားလေးက မွိုးဝင်းပိုင်၏ နှုတခြမ်းလေးများကို ပြတသ်ပ်၍ ပေးနတေော့သည်။
ထို့ပြင် လှငမြာထကြ၏ လကန်ှဈဖကအြနကြ တဈဖကကြ မွိုးဝင်းပိုင်၏ ကိုယလြုံးကြီးကို ဖကလြိုကပြှီး ကနွတ်ဈဖကကြ သူ၏ခါးကို ဖကလြိုကသ်ည်။ ဘေးတိုကြ ထိုငလြွှကသ်ား ဖြစ်သည့အြပြင် လှငမြာထကမြှာ မွိုးဝင်းပိုင်၏ ရငခြှငထြဲသို့ သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးတဈခွမ်း ရောကလြွှကရြှိနသညေဖြစ်၍ မွိုးဝင်းပိုင်၏ ရှေ့ဖကမြှနေ၍ သူ၏ခါးကို ဖကထြားသော လှငမြာထကြ၏ လကဖြွံလေးသည် မွိုးဝင်းပိုင်၏ ပေါငရြင်းကို အသာလေး ဖိကပမြိတော့ရာ သူ၏ပုဆိုးအောကမြှ ထောငမြတ်၍နသေော လီးတနကြှီးကို သူမ၏လကဖြွံလေးက အပေါမြှ ဖိလွှကသ်ားလေး ဖြစ်နတေော့သည်။
နှစ်ဦးသား နှုတခြမ်းခွင်း ဂဟဆကေကြာ အပြနအြလှန် နမ်းနကြရေင်းဖြင့ြ သူတို့နှစ်ဦး၏ ကိုယလြုံးများမှာ တွန့ကြာ တွန့ကြာဖြင့ြ ဖြစ်လာကြတော့သည့အြလွောကြ မွိုးဝင်းပိုင်၏ ပုဆိုးတွင်းမှ မာတောင်၍နသေော လီးတနကြှီးပေါသ်ို့ ထိကပ်၍နသေော လှငမြာထကြ၏ လကဖြွံလေးမှာ လီးတနကြှီးတဈလွှောကြ အရင်းမှအဖြား အဖြားမှ အရင်းသို့ တဈခကြခြှင်း ပြတကြာပေးနသလေိုဖြစ်၍ နလတေေော့သည်။ မကြာမီမှာပင် မွိုးဝင်းပိုင်၏ လကတ်ဖကကြ လှငမြာထကြ၏ ရငသ်ား မို့မို့မောကမြောကပြေါသ်ို့ ကရွောကြ၍လာသညမြှ သူမ၏နို့အုံကြီးကို ဝတထြားသော ဘောလြီအင်ျကြီလေးပေါမြှပင် ဖိညှဈ၍ ပေးလတေော့သည်။
လှငမြာထကကြလည်း သူမ၏ ရငဘြတလြေးကို ကော့၍ ကော့၍ ပေးလာပါတော့သည်။ ခဏအကြာ နှုတခြမ်းနှစ်ခု ကြာအသှားတွငတ်ော့ လှငမြာထကသ်ည် မွိုးဝင်းပိုင်၏ မကြန်ှာကို သူမ၏ လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ဆှဲယူလိုကပြှီး ပါးပြငန်ှဈဖကကြို တရှိုကမြကမြကဖြှင့ြ နမ်းလိုကပြှီးနောကြ ထိုငန်ရောမှ အားယူကာ ထလိုကပြှီး မပြေးရုံတမယပြင် အတွင်းခန်းထဲသို့ ဝင်၍သှားတော့ရာ ရုတတ်ရကကြှောင်၍ ကြည့်န်သေော မွိုးဝင်းပိုငကြ ခဏနမှေ ထိုငရြာမှထကာ လှငမြာထကြ၏ နောကသ်ို့လိုကြ၍ လာခဲ့လသည်ေ။
အခန်းတွင်း ကုတငပြေါရြှိ အိပယ်ာကြီးပေါတ်ှငတ်ော့ လှငမြာထကတ်ဈယောကြ သူမ၏ကိုယလြုံးလေးကို အိပယ်ာပေါတ်ှင် မှောကလြကြသ်ား လှဲနသည်ေ။ နောကမြှရောကြ၍လာသော မွိုးဝင်းပိုငသ်ည် ကုတငကြှီးပေါသ်ို့ တကလြိုကကြာ သူမ၏ဘေးတွငထြိုငလြိုကပြှီး ခါးလေးကို လှမ်း၍ ဖကပြှီး လှငမြာထကြ၏ တလုံးတခဲကြီး ဖြစ်၍နသေော တငသ်ားကြီးများကို ဝတထြားသော စကပလြေးပေါမြှပင် ဖိ၍ဖိ၍ အားပါးတရ နမ်းနတေော့သည်။
တစထကတ်စ ကာမစိတမြွား သောင်းကနွြး၍လာရသော လှငမြာထကသ်ည် သူမ၏ကိုယလြုံးလေးကို လူးကာလှန့ကြာ လုပန်ရောမှ ပကလြကလြှနလြိုကပြှီးသညန်ှင့ြ တပျိုငန်ကထြဲမှာပင် သူမ၏ လကတ်ဖကကြ မွိုးဝင်းပိုင်၏ အင်ျကြီပေါသ်ို့ လှမ်းလိုကကြာ ကြယသ်ီးလေးများကို ဖြုတ်၍ပေးပါတော့သည်။ အလားတူပင် မွိုးဝင်းပိုင်၏ လကလြေးတွကလေည်း သူမ၏ အင်ျကြီကြယသ်ီးလေးများကို ဖြုတ်၍ ပေးနသည်ေ။
သူတို့နှစ်ယောကြ၏ အင်ျကြီများသည် ပျိုငတ်ူလိုပင် ကြှတ်၍သှားခွိနမြှာတော့ လှငမြာထကြ၏ လကလြေးတဈဖကကြ သူမ၏နောကကြွောသို့ သှင်းလိုကရြာက ဘရာစီယာခွိတလြေးကို ဖြုတပြေးလိုကပြှီး သူမကိုယတ်ိုငပြင် ဘရာစီယာလေးကို သူမ၏ကိုယပြေါမြှ ခွာ၍ပေးရင်း မကြလြုံးလေးများကို မှိတ်၍ ခလွိုကပြါတော့သည်။
ဖြူဖြူဖြေးဖြေး ဖြံ့ဖြံ့ထွားထွား နို့နှစ်လုံးကို ခတ်ေတမွှ ငေးစိုကကြာ ကြည့်န်ပြေီးမှ မွိုးဝင်းပိုငသ်ည် သူမ၏အပေါသ်ို့ မှောကြ၍ခလွိုကပြှီး အငမ်းမရပင် နို့နှစ်လုံးကို တလှည့စြီ စို့၍ပေးနတေော့ရာ လှငမြာထကသ်ည် သူမ၏ကိုယလြုံးလေး တွန့တ်ှန့လြှန့ြ ဖြစ်နရောမှ သူမ၏နို့များကို မွိုးဝင်းပိုငထြံသို့ ကြောလေးကော့ကာ ကော့ကာဖြင့ြ ဖိသှင်းပေးနပေါတော့သည်။ ထိုအခိုကမြှာပင် မွိုးဝင်းပိုင်၏ လကတ်ဈဖကကြ သူမ၏ခါးမှ စကပလြေးကို လှမ်း၍ ဖြုတလြိုကသ်ဖြင့ြ သူမ၏ပေါငလြေးနှစ်လုံးကို ထောင်၍ စကပလြေးကို ခွှတ်၍ပေးလိုကတ်ော့ရာ မွိုးဝင်းပိုင်၏ လကကြလည်း ခကြခြှင်းဆိုသလိုပင် လှငမြာထကြ၏ စောကပြတပြေါသ်ို့ စောကမြှှေးလေးတွကြေားမှ တိုးဝငဖြိကပသ်ှားခဲ့ပြီး သူမ၏ စောကပြတန်ူးနူးအိအိလေးကို သူ၏လကဖြှင့ြ ဖိ၍ဖိ၍ ပြတပြေးနတေော့သည်။
လှငမြာထကခြငမြွာမှာတော့ သူမ၏ ဒူးလေးတွကြေေးကာ ထောငလြိုကမြိသော ပေါငလြေးနှစ်ချောင်းကို စုလိုကကြားလိုကဖြှင့ြ ဖြစ်လွှကြ ခံရခကန်ကော သူမ၏ စောကပြတဝြမှာတော့ စောကရြညလြေးများမှာ ရှှဲနဈ၍ နခေဲ့ရခွပြေီဖြစ်သည်။ ခဏအကြာတွငတ်ော့ လှငမြာထကြ၏ ခန်ဓာကိုယအြတွင်းမှ သှေးသားများသည် ဆူပြကြ၍လာခဲ့ရကာ သူမ၏ စောကခြေါင်းထဲမှလည်း ယား၍ ယား၍ တကလြာရပြီး လှငမြာထကမြှာ အလိုးခံချင်စြိတတ်ှေ မှှနထြူ၍ လာခဲ့ရလသည်ေ။
“မောငလြေးရယ်…. အင့ြ… ဟင့ြ…. မ… မ…. မနတတေတ်ော့ဘူး… ဟင့ြ..”
လှငမြာထကြ၏ မပီမသ စကားသံလေးကို ကြားလိုကရြပြီး နောကတ်ှငတ်ော့ မွိုးဝင်းပိုငသ်ည် သူ၏ပုဆိုးကိုခွှတကြာ လှငမြာထကြ၏ ပေါငန်ှဈလုံးကြားတွင် ဝင်၍ ထိုငလြိုကလြတေော့သည်။ မွိုးဝင်းပိုငတ်ဈယောကြ လှုပလြှုပရြှားရှား ဖြစ်သှားသည် ဆိုသညန်ှင့ြ သူမ၏ မကြလြုံးလေးများသည် မှေးစင်း၍ထားရာမှပင် အသာလေးဖြင့ြ၍ ကြည့်လြိုကမြိရာ ကာမဇောတွကြေားမှပင် ရငလြေးမှာ ဖို၍သှားရပြနပြါသည်။
တောငမြတ်၍ တဆတဆြတ် ဖြစ်နသေော လီးတနကြှီးမှာ အရှည် (၇) လကမြနီးပါးနှင့ြ လုံးပတကြ ကပြလြုံးသာသာလောကရြှိသည်။ ပြီးတော့ အပျိုင်းပျိုင်းထနသေော အကြောကြီးများကလည်း ဖုထဈ၍နသည်ေ။ မွိုးဝင်းပိုငသ်ည် လှငမြာထကြ၏ ပေါငန်ှဈလုံးကြားတွင် ဝင်၍ထိုငလြိုကပြှီးသညန်ှင့ြ လီးတနကြှီးထိပကြို စောကပြတဝြတွငတ်ေ့ကာ ဖိ၍ သှင်းလိုကလြတေော့သည်။
“……ဗွိ…. အင့ျ…. ဗစြျ…. အမေ့…. ဗွိ…. အာ့…. ကြှတ်….. ကြှတ်….. အ….”
လီးတနကြှီးမှာ လှငမြာထကြ၏ စောကပြတထြဲသို့ တဆုံးဝင်၍သှားပြီ ဆိုသညန်ှင့ြ မာကြောလှသော လီးတနကြှီးနှင့ြ ပြည့သ်ိပထြိတွေ့ကာနသေော သူမ၏ စောကပြတ် အတွင်းသားလေးများသည် လှုပလြှုပရြှရှဖြစ်ကာ လာရတော့သည်။ လှငမြာထကတ်ဈယောကြ နာ၍သှားပုံရသဖြင့ြ မွိုးဝင်းပိုငသ်ည် စောကခြေါင်းထဲသို့ တဆုံးဝင်၍နပြေီ ဖြစ်သော သူ၏လီးတနကြှီးကို စောကပြတထြဲ၌ ဖိကပ်၍ထားကာ အနားပေးလိုကရြာ ခဏအတွင်းမှာပင် လှငမြာထကြ၏ ခါးလေးသည် ကော့၍ တကလြာတော့သည်။
“……ဟင့ြ…. မ….. မရပန်ဲ့…. လုပ်…. လုပပြါ….. မောငလြေးရယ်…. ဟင်း.. ဟင်း..”
သူမ၏ ရမျမကသ်ံလေးသည် မွိုးဝင်းပိုငကြို စ၍ တာလှှတလြိုကလြသည်ေ။ သူသည် စောကခြေါင်းထဲမှ လီးတနကြှီးကို ဆှဲ၍ထုတကြာ လိုးပါတော့သည်။ လှငမြာထကသ်ည် သူမ၏ ဖြူဖြူဖြေးဖြေး ဖငသ်ားကြီးများကို မွိုးဝင်းပိုင်၏ ဆောင့ခြကြမြွားနှင့အြညီ မှှောကကြှှ၍ပေးကာ သူမ၏ စောကပြတကြှီးကို ကော့၍ ကော့၍ ပေးရင်း အလိုးခံနသည်ေ။ အလိုးခံရင်း ညီးတွားရသညမြှာ အားရကြနပေဖြှယ် အရသာတွေ့နရသေော လှငမြာထကသ်ည် သူမ၏ စောကပြတထြဲသို့ မွိုးဝင်းပိုင်၏ လီးတနကြှီးက ဆောင့ြ၍ ဆောင့ြ၍ လိုးလိုကလြတေိုင်း သူမ၏ နှုတခြမ်းဖြားလေးများမှာ ဟ၍ ဟ၍ သှားကာ ဝမ်းခေါင်းသံလေးများဖြင့ြ ညီးတွားရင်း အားပါးတရ အလိုးခံနပေါတော့သည်။
“ ……. ဗွှတ်…. အင်း…. ပလှတ်… ပလှတ်…. ဖြတ်…. ဟင်းဟင်း…. ပြှတ်… ဖြတ်… ဟင်း..… အင်း…. ဟင်း….. အင်း…..”
အစက လှငမြာထကသ်ည် သူမက ဦးဆောငရြလိမ့မြညဟြု ထင်၍ထားသော မွိုးဝင်းပိုငသ်ည် သူမကို မကြလြုံးမဖြင့န်ိုငအြောငကြောင်း၍ နရနေပြင် လိုးပေးနနေိုငသ်ည့ြ အတွကြ အကြနပေကြှီး ကြနပြေ၍ နရတေော့သည်။ ရှညလြွှားလှသော လီးတနကြှီးမှာ သူမ၏ စောကပြတထြဲသို့ ဆောင့ြ၍ ဆောင့ြ၍ ဝငလြာလတေိုင်း လီးတနကြှီး၏ ထိပဖြူးကြီးမှာ သူမ၏ သားအိမဝြသို့ ပြေး၍ ပြေး၍ ဆောင့န်သဖြေင့ြ လှငမြာထကြ၏ ကိုယလြုံးလေးသည် တုန်၍တုန်၍ သှားရအောငပြင် ကောင်း၍ နရလေသည်ေ။
“…..မမထကျ…..ကောင်းလား…ဟင်….”
“……ကောင်းတယ်…. သိပကြောင်းတယ်…… ဟင်း… ဟင်း… ခစွြ… လားဟင်…”
“…..ခစွတ်ာပေါ့….မမထကြ…ရယ်….”
“…….အမလေး……. အင်း….. ဟင်း….. ခစွြ…. ခစွလြိုကတ်ာ မောငလြေးရယ်…. အင်း.. ဟင်း……”
ကာမအရသာများ အဆမတန် တကြ၍လာရသော လှငမြာထကကြ သူမ၏ စောကပြတထြဲသို့ ဆောင့ြ၍ ဆောင့ြ၍ လိုးပေးနသေော မွိုးဝင်းပိုင်၏ လီးတနကြှီးကို သူမ၏ စောကပြတအြတွင်းသား နုနုလေးများဖြင့ြ ဖိ၍ ဖိ၍ ဖငကြှားလေးများ ရှုံ့၍ ရှုံ၍ သှားရသညအြထိ ညှဈ၍ပေးရင်း အလိုးခံနသည်ေ။ မကြာမှီမှာပင် လှငမြာထကတ်ဈယောကြ တဟင်းဟင်းဖြင့ြ ဆကတ်ိုကည်ီးတွားကာ ကော့ပြံလာသလို ကာမဆိပမြွားတကြ၍ လာခဲ့ရပြီဖြစ်သော မွိုးဝင်းပိုငသ်ညလြဲ သူ၏လီးတနကြှီးမှာ ကငွဆြိမ့ြ၍လာပြီဖြစ်ရာ လှငမြာထကြ၏ နို့နှစ်လုံးကို လှမ်း၍ဆှဲကာ ဆုပန်ယဖြစွည်ှဈရင်း အားကုနဆြောင့ြ၍ အခကြြ (၂၀) မွှ လိုးလိုကပြါတော့သည်။
“……အမလေး…. မောင်….. အား…. ခစြျ…. တယ်…… ဟင်း…. ဟင်း…..”
မွိုးဝင်းပိုငန်ှင့ြ လှငမြာထကတ်ို့ ကိုယလြုံးနှစ်ခုသည် တွန့ခြါ၍သှားကြရကာ နှစ်ဦးစလုံး ကာမအထွတအြထိပသ်ို့ ရောကြ၍ သှားရပါတော့သည်။
——————————————-
မွိုးဝင်းပိုငန်ှင့ြ လှငမြာထကတ်ို့သည် ထိုနောကပျိုင်းတွငတ်ော့ ညနရေုံးဆင်းတိုင်း နေ့တိုင်းလိုလိုပင် တွေ့နကနွေရောလေးသို့ သှားကာ တူနှစ်ကိုယ် ယှဉတ်ှဲ၍ ခစွပြှဲဝငခြဲ့ကြသညမြှာ (၁၀) ရကထြကြ မနည်းတော့ပေ။ လှငမြာထကကြလည်း မွိုးဝင်းပိုငကြို တပမြကစြှဲလန်းကာ နရသေကဲ့သို့ မွိုးဝင်းပိုငကြလည်း လှငမြာထကကြို မကမြောစွဲလန်းကာ ရှိနခေဲ့ရလတေော့သည်။
ထန်းပငမြှ ထန်းနို့များသည် လှီးဖြတစြရှိလွှင် လှီးလေ ထန်းနို့ထွကလြပင်ေ ဖြစ်သည်။ မလှီးမဖြတဘြဲ ထားပါက တဖြေးဖြေးချောကြ၍ ကြှတတေပြသည်ေ။ ထို့ပြင် စားရသော ကလေးသည် ငတသ်ညဟြူသော ဆိုရိုးစကားကလည်း ရှိနပြနေသ်ေးသည်။ တဈခါမှ မခံစားဖူးခဲ့ရကာ ကာမအရသာကို စတငခြံစားခဲ့ဖူးသည့် နေ့မှစ၍ လှငမြာထကသ်ည် (၁၀) ရကတ်ိုငတ်ိုင် နေ့စဉြ ရကဆြကဆြိုသလို အားပါးတရ ခံစားခဲ့ရလသည်ေ။ ပြီးတော့ မွိုးဝင်းပိုငကြလည်း ခွင့ြ (၁၀) ရကယ်ူသှားတော့ လှငမြာထကသ်ည် ဆန့တ်ငန့င်န့ဖြစ်၍ ကနွခြဲ့သည်။
ခွိုသည် ခါးသညဆြိုသော အရသာကိုလည်း သိနတေော့ ပထမတွင် အခွိနတ်နလြွှင် သတိရသည်။ အဲဒီနောကြ တဖြေးဖြေး တဈရကပြှီးတဈရကြ ဖြစ်လာတော့ မကြာခဏဆိုသလို ပြင်းပြသော ဆန်ဒတွကေ သှေးသားတို့ကို သောင်းကနွြးစသည်ေ။ ဒါပမေဲ့လည်း (၁ဝ) ရကြ ပြည့လြွှငတ်ော့ မွိုးဝင်းပိုင် ပြန်၍လာတော့မညဟြူသော မွှောလြင့ခြကြဖြှင့ြ ဖြသေိမ့ကြာ သူမ၏ဝဒနောကို ကြိတမြှိတ်၍ ခံစားခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် သူမ၏ဆန်ဒမှာ ပြည့ဝြ၍ မလာခဲ့ပါ။
(၁၀) ရကပြှည့သ်ော နေ့မှာပင် မွိုးဝင်းပိုင်၏ ဖခင် ကြယလြှနသ်ှားခဲ့သဖြင့ြ နောကထြပခြှင့ြ (၁၅) ရကပြေးရန် ခွင့ယ်ူခဲ့သညကြို သူမသည် သိခဲ့ရပြီး ကိုယစြိတန်ှလုံး ခွုံးခွုံးကကြာ စိတပြကြြ၍ သှားခဲ့ရသည်။ လှငမြာထကတ်ဈယောကြ ခံစားနရသေော ဝဒနောမှာ ကိုယန်ှင့မြမွှ ရငန်ှင့မြမွှအောင် ဖြစ်၍နသည်ေ။ အလုပလြုပရြတာပင် သိပပြှီးစိတမြပါတော့။ အလုပ် ကိဈစနှင့ြ ပတသ်ကြ၍ ကြီးကြီးငယင်ယ် ရှယရြှယအြိုအို ယောကြာြးတဈယောကယ်ောကန်ှင့ြ ပြောဆို ဆကဆြံနရခွေိနမြှာပင် သူမ၏သှေးသားတို့က တဈမွိုးတဈမညဖြစ်ကာ လှငမြာထကြ၏ အတွင်းစိတတ်ို့သည် ဖောကပြှန်၍ နရသေည်။
——————————————-
ခငခြငမြိသည် အဈမဖြစ်သူ ဒေါသ်ိန်းလှင်၏ သှဇာကို မလှနဆြနန်ိုင်၍သာ အဈမဖြစ်သူ တရားစခန်း ဝငန်စဉေတ်ှင် လှငမြာထကန်ှင့အြတူ လာ၍ နခေဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။ အဈမ၏ သှဇာကို မလှနဆြနန်ိုငသ်ညကြလည်း မပြောနှင့ြ။ ခငခြငမြိတို့ လငမြယားနှစ်ယောကအြတွကြ စားဝတန်ရေေးကို အဈမဖြစ်သူ ဒေါသ်ိန်းလှငကြ တာဝနယ်ူထားခဲ့သည်။ ထို့ပြင် တခါတရံ လိုအပသ်ည့ြ အခါများတွငလြည်း ငှကေို လိုသလောကြ ထုတပြေးသေးသည်။ ဒီတော့ အဈမစကားကို မနာခံ၍ မဖြစ်သဖြင့ြ နာခံခဲ့ရသည်။
သို့ပမေဲ့လည်း ခငခြငမြိသည် ပြောရမညဆြိုလွှင် ယောကြာြးနှင့ြ ကင်းကြာကာ နနေိုငသ်ူ နတတေသ်ူ မဟုတခြွေ။ အခုဆိုလွှင် ယောကြာြးနှင့ြ မတွေ့ရသညမြှာ (၁၈) ရကခြန့ပြင် ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ မနေ့က လှငမြာထကြ ရုံးသှားနတေုန်း ခငခြငမြိသည် အိမသ်ို့ ပြနခြဲ့သေးသည်။ ဒါပမေဲ့ ကြောကပြှဲစားလုပသ်ော သူမ၏ယောကြာြးက ခရီးထွကသ်ှားသညကြို မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် တိုကခြန်းမှ ပြောသဖြင့ြ သိခဲ့ရသည်။
ခငခြငမြိ၏ ယောကြာြးသညလြည်း ခငခြငမြိ မရှိလွှင် အပြောရြှာနမယ်ေ ဆိုတာကို ခငခြငမြိတဈယောကြ သိပြီးသား ဖြစ်သည်။ နဂိုထဲကမှ တဏှာရာဂတွေ ကြီးခဲ့သော ခငခြငမြိတဈယောကြ ယခုလို ယောကြြားနှင့ြ မတွေ့ရပြနတ်ော့ သူမ၏ သှေးသားတွကေ အပြင်းအထနပြင် သောင်းကနွြး၍ နခေဲ့ရသည်။
နံနကစြာစားပြီး၍ အိပယ်ာထကတ်ှင် တကြ၍ လှဲနမေိရင်း မပြည့ဝြသော ဆန်ဒတွအတွေကြ ရတကမြအေးနိုငအြောင် ဖြစ်၍နရသေော ခငခြငမြိသည် သူမ၏ယောကြာြးကို တွေးလိုကမြိပြီး သူလည်း အပြောရြှာနမှောဘဲဆိုသော အတွေးက ဝငလြာပြနတ်ော့ ခငခြငမြိ၏ ရမျမကသ်ှေးတို့သည် မနနေိုငမြထိုငန်ိုင် ဖြစ်ရလောကအြောငပြင် ထကြှ၍ သောင်းကနွြးလာခဲ့ရသည့အြလွောကြ ခငခြငမြိသည် အိပယ်ာပေါြ တွင် လှဲ၍မနနေိုငတ်ော့ဘဲ လူးလဲ၍ထကာ အိပခြန်းထဲမှ ထွကြ၍ လာခဲ့လသည်ေ။
“ မမ “
ခငခြငမြိသည် နောကမြှခေါသ်ံကြား၍ လှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ မသိန်းနုကို တွေ့ရသည်။ ဒါနဲ့ဘဲ ခငခြငမြိက သူမ၏ ခွလှမြေးတွကေို ရပလြိုကသ်ည်။
“ဟော……..မသိန်းနုပါလား….”
“…ဟုတကြဲ့….”
“…ပြောလေ…မသိန်းနု ဘာပြောမလို့လဲ…”
“…ဟို ကမွ…တာမှမှောရှိတဲ့ ကမွညီမဆီ ခဏသှားချင်လြို့ပါ မမ…”
“….အင်း…သှားလေ…”
“…ညနေ မစောင်းမှီ ပြနခြဲ့ပါ့မယ်….. မမ… ခိုင်းစရာရှိရင် ခိုင်းလို့ရအောင် ကိုတငအြောငကြို ထားခဲ့တယ် မမ…”
“……အေးလေ….သှားပေါ့…”
“…..ဟုတကြဲ့…မမ….”
“…..ဒါနဲ့ ကိုတငမြောငရြော….. ဘယမြှာလဲ….”
“……အိမမြှာပါ မမ…..”
“…အောြ အေးအေး ရတယ် သှားရငသ်ှားတော့လေ…”
“…ဟုတ်…..ဟုတကြဲ့ မမ….”
ကိုတငမြောငန်ှင် မသိန်းနုတို့က တိုကကြှီး၏ နောကဖြကန်ားတွငရြှိသော သဈသားအိမလြေးတွင် နထေိုငကြှသည်။ အလုပရြှငန်ှင့ြ အလုပသ်မား ပုံစံမွိုးဖြစ်၍သာ အသကြ (၃၃) နှစ်သာ ရှိသေးသော ခငခြငမြိကို မသိန်းနုက မမဟု ခေါခြှင်းဖြစ်သည်။
အမှနတ်ော့ မသိန်းနုက အသကြ (၃၅) နှစ်ပင် ရှိပြီဖြစ်ပြီး ကိုတငမြောငကြ အသကြ (၃၈) နှစ်ပင် ရှိပြီ ဖြစ်သည်။ မသိန်းနုက အိမဗြာရီယ လုပင်န်းများကို လုပရြ၍ ကိုတငမြောငကြ သဈပငပြန်းပငမြွား စိုကပြွိုးရန် ခွံရှင်း၊ မှကရြှင်းရန် တခါတရံ လိုအပပြါက ကားမောင်းပေးရသည့ြ အလုပမြွားကို လုပရြလသည်ေ။
မသိန်းနုက အိမန်ောကဖြကသ်ို့ ပြန်၍ ထွကသ်ှားခွိနမြှာပင် ခငခြငမြိသည် ဧည့ခြန်းထဲသို့ ဆကြ၍ထွကခြဲ့သည်။ ဧည့ခြန်းထဲရောကတ်ော့ ဗှီစီဒီကြည့်ရြန် စိတကြူးလိုကသ်ေးသည်။ ဒါပမေဲ့လည်း နမထေိထိုငမြသာ ဖြစ်၍နသေော သူမသည် ဗှီစီဒီကြည့်ရြန် လုပပြှီးကာမှ လကထြဲမှ ဗှီစီဒီခပြကြိုခကြာ စားပြဲပေါတ်ှင် တွေ့ရသော သတင်းစာကို ကောကြ၍ ကိုငလြိုကပြှနသ်ည်။
ထိုအခွိနမြှာပင် မသိန်းနုတဈယောကြ အိမဘြေးမှပတ်၍ အိမရြှေ့ဖကသ်ို့ ထွကသ်ှားသညကြို တွေ့လိုကရြကာ ခငခြငမြိ၏ စိတထြဲတွင် မညသ်ို့ တွေးလိုကမြိသညမြသိ။ လကထြဲမှ သတင်းစာကို စားပြဲပေါသ်ို့ခကြာ ထိုငရြာမှ ထလိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ သူမသည် အိမန်ောကဖြကသ်ို့ ဦးတည်၍ ထွကခြဲ့လတေော့သည်။
ခငခြငမြိသည် မီးဖိုဆောငဘြေးပေါကမြှနေ၍ ခွံထဲသို့ ဆင်းလိုကသ်ည်။ တိုကကြှီး၏ နောကဖြကရြှိ မသိန်းနုတို့ နထေိုငရြာ အိမလြေးဆီသို့ လာခဲ့တော့ရာတွင် တိုကကြှီး၏ နောကဖြကသ်ို့ ကြေ့၍ အဝငမြှာပင် မှငလြိုကရြသော မှငကြှင်းကြောင့ြ ခငခြငမြိ၏ ခွလှမြေးတို့သည် ရပတ်န့ြ၍သှားရသည်။ ပြီးတော့ ရှေ့နားတွငရြှိသော ပန်းခွုံဘေးသို့ သူမသည် ပြေး၍ကပကြာ ထိုမှငကြှင်းကို မမှိတမြသုံကြည့်ြ၍ နမေိသည်။
သူမ မှငတ်ှေ့လိုကရြသညကြတော့ မသိန်းနုတို့၏ အိမလြေးဘေးတွင် မသိန်းနု၏ယောကြြား ကိုတငမြောငသ်ည် ရစညေထြဲမှရကေို ခပ်၍ ခွိုးနလသေည်ေ။ သူ၏တကိုယလြုံးတွင် အတွင်းခံဘောင်းဘီလေး တဈထညကြိုသာ ဝတထြားသည်။ တကိုယလြုံး စိုရှှဲနသေော ကိုတငမြောင်၏ ပေါငန်ှဈလုံးကြားရှိ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေးသည် ဖောင်းဖု၍ လုံးတဈကာ အမှောင်းလိုကကြှီး ဖြစ်နလသေည်ေ။
ခငခြငမြိ၏ အကြည့်တ်ှကေ ထိုနရောမှ မခွာနိုငအြောင် ဖြစ်၍သှားရလသည်ေ။ ပြီးတော့ တကိုယလြုံး ရတွစေေိုရှှဲနသေော ကိုတငမြောင်၏ ကိုယလြုံးကြီးသည် ကြှကသ်ားအမှှောင်းမှှောင်း ထ၍နသည်ေ။ ပေါငတ်ံကြီးနှစ်ဖကမြှာလည်း သနမြာလိုကသ်ည် ဖြစ်ခွင်း။ တုတခြိုင်၍ အသားစိုငကြှီးတွမှော အမှှောင်းလိုကြ ထနရသေည်။ ကြည့်ရြင်းကြည့်ရြင်းကပင် ခငခြငမြိ၏ တကိုယလြုံးသည် ရှိန်းရှိန်းဖိန်းဖိန်း ဖြစ်၍လာရသည်။ ပြီးတော့လည်း သူမသည် မကြာခဏဆိုသလိုပင် တံတွေးကို မွို၍ ခနွရလေတေော့သည်။
ကိုတငမြောငတ်ဈယောကြ ရချိုး၍ ပြီးခွတေော့မည်။ ခငခြငမြိသည် ပန်းရုံအကြယမြှ ထွကလြိုကပြှီး ကိုတငမြောငရြှိရာသို့ သူမသည် ခွလှမြေးလိုကသ်ည်။
“…ကိုတငမြောင်….”
“….ဗြာ…”
“….အမလေး..”
“…ဟင်….”
“….အို…”
ကိုတငမြောငကြို လှမ်း၍ခေါလြိုကရြာမှ ခွလှမြေးလိုကသ်ော ခငခြငမြိတဈယောကြ ကိုတငမြောငကြ သူမ၏ထံသို့ လှည့အြကြည့်မြှာပင် ရစေိုထားသော အုပခြဲပေါသ်ို့ လှမ်း၍ နင်းလိုကမြိသော ခငခြငမြိ
တဈယောကြ အုပခြဲစောင်းကို နင်းမိရာက ချောြ၍ သှားကာ လဲကမွတတ် ဖြစ်၍သှားရသည်။ ဒီမှာတင် လကတ်ကမ်းအကြာမှ ကိုတငမြောငကြ ဖြတကြနဲ ရှေ့သို့လှမ်း၍ ခွတဈေလှမ်းတကကြာ ခငခြငမြိ၏ ကိုယလြုံးလေးကို လှမ်း၍ထိန်းကာ ဖကလြိုကမြိသည်။ ဖကတ်ာမှ ခငခြငမြိ လဲ၍ကမွသှားရလအေောငပြင် အတင်းဖကလြိုကသ်ည်။
အိုကနဲ ဖြစ်သှားသောလြည်း ခငခြငမြိသည် တဒင်ျဂတော့ ကိုတငမြောင်၏ ရငခြှငထြဲတွင် မှေး၍နမေိသည်။ ခငခြငမြိ၏ စိတထြဲတွင် တဒင်ျဂကြနပြေ၍ သှားရလသည်ေ။ သူမ၏ခါးစောင်းနှင့ြ ထိမိနသေော ကိုတငမြောင်၏ရှေ့မှ လုံးတဈဖုထဈ၍ သူမကို ထိနသည်ေ။ တဒင်ျဂနပြေီးတော့မှ ခငခြငမြိသည် ကိုတငမြောင်၏ ရငခြှငထြဲမှ ထွကလြိုကလြသည်ေ။ ပြီးတော့မှ သူမသည် အသကကြို မှနမြှနရြှူ၍…
“….ကို… ကိုတငမြောင်… ထမင်းစားပြီးရင် အိမဖြကကြို ခဏလာခဲ့ဦးနောြ..”
ပြောရင်းက ကြည့်မြိလိုကတ်ော့ ကိုတငမြောင်၏ ရမွေားစိုရှှဲနသေော ပေါငန်ှဈလုံးကြားမှ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေး၏ အထဲမှ စောစောက ရှညမြွှောမွှော အရာကြီးသည် ရှေ့သို့ပင် ငေါ၍ ထွကန်ပပြေေီ။ ခငခြငမြိက ခပရြဲရဲပင် ကြည့်န်သညေကြို ကိုတငမြောငကြလည်း သတိပြုလိုကမြိသည်။
“….ဟုတကြဲ့…”
“….ဒါဆို…ကမ်…သှားမယ်…”
ဟု ဆိုကာ လှည့်ထွကသ်ှားသော ခငခြငမြိ၏ လကဖြွားလေးက ကိုတငမြောင်၏ရှေ့မှ ခပင်ေါငေါ ထွကန်သညေ့ြ အရာကြီး၏ ထိပဖြွားကို မထိတထိ ခလုတတ်ိုကြ၍ ထိသှားရာ ကိုတငမြောင်၏ ကိုယကြှီးသည် တွန့ကြနဲ ဖြစ်သှားရာမှပင် သူ့ကိုကြောပေး၍ ထွကသ်ှားသော ခငခြငမြိ၏ နောကကြွောကို စူးစိုကစြှာ ကြည့်န်လေိုကမြိသည်။
တဈလုံးစီ တဈလုံးစီ လှုပကြနဲ လှုပကြနဲ ဖြစ်၍သှားရသော ခငခြငမြိ၏ တငသ်ားစိုငကြှီးများမှာ ကိုတငမြောင် ဝတထြားသော ရစေိုအတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေး၏ အတွင်းမှ လီးတနကြှီးကို အဆမတန် တောငမြတလြာစတေော့သဖြင့ြ ဘောင်းဘီလေး ကြောင့ြ တင်းကြပ်၍လာရသော ကိုတငမြောငသ်ည် အနားတွငရြှိနသေော တန်းမှ ရလေဲပုဆိုးကို ကမန်းကတန်းလှမ်း၍ ယူလိုကရြလသည်ေ။
ခငခြငမြိတဈယောကကြတော့ သူ၏ မှငကြှင်းထဲမှ ပြောကကြှယသ်ှားသောလြည်း သူမ၏ စွဲမကဖြှယကြောင်းလှသော ကိုယလြုံးလေးကတော့ သူ၏အမှငအြာရုံထဲမှ မထွကန်ိုငပြါခွေ။ ထမင်းကို ကမန်းကတန်းစား၍ တိုကကြှီးထဲသို့ ရောကြ၍လာသော ကိုတငမြောငသ်ည် မီးဖိုဆောငထြဲတွင် မညသ်ူ့ကိုမှ မတွေ့ရ၍ အိမအြတွင်းဖကသ်ို့ ဆကြ၍ ဝငလြာခဲ့သည်။ ကိုတငမြောငတ်ဈယောကြ ခငခြငမြိ၏ အိပခြန်းရှေ့သို့ ဖြတ်၍အလွှောကတ်ှငတ်ော့…
“…….အင့ျ….”
“….ဟင်…”
အိပခြန်းထဲမှ ထဘီရငလြွားလေးဖြင့ြ လှမ်း၍ထွကလြာသော ခငခြငမြိနှင့ြ လူလုံးချင်ြး တိုကမြိကြတော့သည်။ ဒီလို ဖြစ်အောငလြည်း ခငခြငမြိက ကြိုတင်၍ စီစဉကြာ တမငဝြငတ်ိုကမြိအောင် လုပခြဲ့ခွင်း ဖြစ်လသည်ေ။ ဒါပမေဲ့ မထငမြှတတ်ဲ့ ကိဈစကတော့………
လူလုံးချင်ြး ဝငတ်ိုကမြိသညန်ှင့ြ လွှငမြှနသ်ော ကိုတငမြောငကြ လကတ်ဈဖကဖြှင့ြ ခငခြငမြိ၏ခါးကို သိုင်းဖကြ၍ ဆှဲယူကာ အထိန်းလိုကသ်ညတ်ှင် သူမ၏ကိုယပြေါမြှ ရငလြွှားထားသော ထဘီလေးသည် သူမ၏ ရငည်ှန့ထြကမြှ ပြကောလွှော၍ ကသွှားရာ သူမ၏ခါးကို ခပတ်င်းတင်းလေးဆှဲ၍ ဖကထြားသော ကိုတငမြောင်၏ လကဆြီသို့ အရောကတ်ှင် တန့ကြနဲ ရပ်၍သှားခွိနမြှာပင် ခငခြငမြိတဈယောကြ အံ့သှတကြီး တွန့ကြနဲ ဖြစ်၍ သှားရစဉမြှာပင် သူမ၏ခါးမှ တငမြောင်၏ လကကြလည်း ယောငယ်မ်း၍ အခွာလိုကတ်ှငတ်ော့ ခငခြငမြိ၏ ထဘီလေးမှာ သူမ၏ခွဖြေားဆီသို့ လွှောကနဲ ကြ၍
ကသ်ှားလတေော့သည်။
“….အို…”
အခိုကအြတန့လြေးမှာပင် ဝင်းလကစြှာ ထွကပြေါြ၍ လာရသော ခငခြငမြိ၏ ဝတလြဈစလဈ ကိုယလြုံးလေးကို မှငလြိုကရြစဉမြှာပင် ခငမြောင်၏လကကြ ဖြတကြနဲပင် သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးကို ဆှဲ၍ ဖကလြိုကပြှီး ခငခြငမြိ၏ ပါးပြငလြေးနှစ်ဖကကြို ရှှတကြနဲနအေောင် နမ်းလိုကရြာမှ ခငခြငမြိ၏ နှုတခြမ်းများ အပေါသ်ို့ တငမြောင်၏ နှုတခြမ်းများက စုပန်မ်းလိုကပြါလတေော့သည်။
ပြီးတော့လည်း တငမြောင်၏လကတ်ှကေ ခငခြငမြိ၏ ဝတလြဈစလဈ ကိုယလြုံးကို ဖကထြားရာမှ အငှိမမြနဘေဲ သူမ၏ ဝတလြဈစလဈ ကိုယလြုံးလေးပေါတ်ှင် ရှှေ့လွားပြေးလှှားနသညေ့အြပြင် ဖြူဖြေးနသေော သူမ၏ တငသ်ားစိုငကြှီးတွကေိုလည်း မချင့်မြရဲနှင့ြ ဆုပန်ယဖြစွည်ှဈ၍နရင်ေးကပင် တဖြေးဖြေး ခငခြငမြိ၏ ကိုယလြုံးလေးအား တငမြောငသ်ည် အိပခြန်းထဲသို့ တဖြေးဖြေးဆှဲ၍ သှင်းသှားလတေော့သည်။
အိပခြန်းဝနှင့ြ လေးငါးပမွှသောဝေးသော ကုတငစြောင်းသို့ ခဉွြးကပမြိလိုကသ်ည် ဆိုလွှငဖြှင့ြ တငမြောငသ်ည် သူ၏နှုတခြမ်းများကို ခငခြငမြိ၏ နှုတခြမ်းလေးတွပေေါမြှ ဆှဲ၍ ခွာယူလိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ ခငခြငမြိ၏ ကိုယလြုံးလေးကို ကုတငစြောင်းမှ ကုတငပြေါသ်ို့ ပကလြကလြှနကြာ ခလွိုကရြင်း တငမြောင်၏ ကိုယလြုံးကြီးသညလြည်း သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးပေါမြှ ကပ်၍ပါသှားသည်။ ပြီးတော့ တငမြောငသ်ည် သူမ၏နို့နှစ်လုံးကို အငမ်းမရပင် ဘယပြှနည်ာပြနစြို့၍ ပေးရင်းက နို့သီးလေးတွကေိုပါ လွှာဖြင့ြ လှည့ပြတ်၍ ယကန်တေော့ရာ……
တလှန့လြှန့ြ ဖြစ်၍နရသေော ခငခြငမြိသည် သူမ၏ ပေါငန်ှဈလုံးကြားမှ ကုတငစြောင်းကြမ်းပြငတ်ှင် ရပ်၍နသေော တငမြောင်၏ ကိုယလြုံးကြီးကို သူမ၏ ပေါငန်ှဈလုံးဖြင့ြ အတင်းပင် ဖိညှပ်၍ထားလတေော့သည်။ ထိုအခွိနမြှာပင် ခငခြငမြိ၏ နို့နှစ်လုံးကို အားရပါးရ စို့၍ပေးနသေော တငမြောင်၏ လကတ်ဈဖကကြ သူမ၏ဖငသ်ားကြီးတွကေို အောကသ်ို့သှင်းကာ ဖငသ်ားကြီးများကို ထိုးသှင်း၍ ဆုပန်ယပြေးနရေုံမွှမက သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးပေါြ သို့ ဖိ၍ထားသော သူ၏ကိုယလြုံးကြီးကိုလည်း လကသ်ှင်းနိုငရြုံ ကြှလိုကရြာမှ လကကြို ထိုးသှင်းကာ ခငခြငမြိ၏ စောကပြတကြှီးကို အုပ်၍ ကိုငလြိုကလြတေော့သည်။
တငမြောင်၏ လကဖြဝါးဖြင့ပြင် အပြည့ဖြစ်၍နသေော ခငခြငမြိ၏ စောကပြတကြှီးသည် အမှှေးများ ခပကြှမ်းကြမ်းဖြင့ြ ဖောင်းအိနသည်ေ။ အိထွေးသော အတွေ့ကြောင့ပြင် တငမြောငသ်ည် သူမ၏ စောကပြတကြှီးကို ညှဈ၍ ကိုငလြိုကမြိသညမြှစ၍ အောကသ်ို့လွှော၍ ပြတလြိုကရြာ ခငခြငမြိ၏ စောကပြတဝြတွင် စိုရှှဲ၍နသေော အရညလြေးများက သူ၏လကကြိုလာ၍ ထိတွေ့သည်။ ခငခြငမြိ၏ စောကပြတကြှီးကို လေးငါးကြိမမြွှ ပြတ်၍ ပေးလိုကပြှီးသညန်ှင့ြ ရမျမကစြိတမြွား ပြင်းပြ၍လာရသော တငမြောငသ်ည် သူ၏မကြန်ှာကို ခငခြငမြိ၏ ရငဘြတပြေါမြှ ခွာကာ မတတ်ပရြပလြိုကရြာ မှေးစင်းထားသော ခငခြငမြိ၏ မကြလြုံးလေးများမှာ ဖြင့ြ၍လာလသည်ေ။
ထို့နောကတ်ှငတ်ော့ တငမြောငသ်ည် သူ၏ကိုယပြေါမြှ စွပကြယွအြင်ျကြီကို ခွှတလြိုကပြှီးမှ ပုဆိုးကိုပါ ခွှတ်၍ခလွိုကတ်ော့ရာ ကြည့်န်သေော ခငခြငမြိ၏ စောကပြတကြှီးသညပြင် တင်းကနဲဖြစ်၍ သှားရလသည်ေ။ တွေ့မှငလြိုကရြသော တငမြောင်၏ လီးတနကြှီးမှာ အရှည် (၈) လကမ် ကြောကြွောလြောကန်ှင့ြ လုံးပတကြ ငါးမတလြုံးမွှပင် ရှိမညဖြစ်သည်။ လီးတနကြှီး၏ဒဈကြီးမှာ ပြဲလန်၍နပြေီး နီရဲနသေော ထိပဖြူးကြီးက ထိပတ်ှင် အရညတ်ှေ စိမ့ထြှကကြာ တဆတဆြတ် ခုနန်သည်ေ။ ပြီးတော့ တငမြောင်၏ လကည်ှိုးထိပကြ သူမ၏ စောကခြေါင်းနံရံလေးတွကေို ကလိ၍နပြနေတ်ော့ စောကရြညကြှညလြေးတွေ ရှှဲကနဲ ရှှဲကနဲ ထွကရြင်းကပင် ခငခြငမြိ၏ ဖြူဖြူဖြေးဖြေး ဖငသ်ားကြီးများသည် ကုတငစြောင်းမှ ကော့ကနဲ ကော့ကနဲ တကြ၍ လာရလသည်ေ။
ကာမဆိပတ်ှေ အဆမတနတ်ကန်ရသေော ခငခြငမြိမှာ မကြန်ှာလေး ခပရြှုံ့ရှုံ့လေးဖြစ်လွှကြ အောကန်ှုတခြမ်းလေးကိုပင် ကိုကြ၍ထားရလသည်ေ။ ဒါပမေဲ့ သူမသည် တာရှညတ်ော့ တင်းမခံနိုငပြါ။
“……ကို…. ကိုတင်…. တောပြါတော့…. ကမွ အသည်းက ယားလှပြီ လိုး… လိုးမှာဖြင့ြ… လိုးပါတော့… မနနေိုငတ်ော့ဘူး…… ဟင်း… ဟင်း….”
ဒီကြားထဲမှပင် တငမြောငသ်ည် သူ၏လကည်ှိုးကိုစောကခြေါင်းထဲမှ ဆှဲထုတလြိုကရြင်းက စောကစြေ့လေးကို (၂) ခကြြ (၃) ခကြြ ကလိလိုကပြသည်ေ။
“….ကြှတ်….ကြှတ်….ဟင့ျ…”
ပြီးတော့မှ တငမြောငသ်ည် သူ၏လီးတနကြှီး ထိပကြို စောကပြတဝြတွင် တေ့ကာ စောကခြေါင်းထဲသို့ လိုးသှင်းလိုကပြါတော့သည်။
“…….အင့ြ….. အမလေး… ဖြေးဖြေး… ရှင့ဟြာကြီးက အကြီးကြီး.. ဟင်း..”
ခငခြငမြိ၏ မကြန်ှာလေးတဈခုလုံး ရှုံ့မဲ့၍သှားကာ သူမ၏ ဝတလြဈစလဈ ကိုယလြုံးလေး တဈခုလုံးမှာ ကော့၍တကသ်ှားရလသည်ေ။
ထိုအခွိနမြှာပင် ဆန်ဒစိတမြွား ပြင်းပြကာ ရုံးတွငအြလုပလြုပ်၍ပင် မရနိုင် ဖြစ်နရသေဖြင့ြ အိမသ်ို့ပြန်၍လာသော လှငမြာထကြ၏ကားလေး အိမရြှေ့သို့ ထိုးရပလြိုကသ်ညကြိုပင် ရမျမကထြနန်ကြသေော တငမြောငန်ှင့ြ ခငခြငမြိတို့နှစ်ယောကြ မသိလိုကကြှခွေ။
လှငမြာထကသ်ည် ဧည့ခြန်းထဲမှ ဖြတ်၍ အပေါထြပသ်ို့တကရြန် လှခေါးထိပသ်ို့အသှား တိုကကြှီး တဈခုလုံး တိတဆြိတန်သညေ့ကြှားက ဧည့ခြန်းနှင့ြ ကပရြကြ အိပခြန်းထဲမှ ထွကပြေါလြာနသေော အသံလေးများကြောင့ြ သူမ၏ခွလှမြေးမှာ ရပ်၍သှားသည်။
ပြီးတော့ ဘာသံဆိုတာ သိလိုကရြသညန်ှင့ြ လှငမြာထကသ်ည် သူမ၏ စလင်းဘကအြိတလြေးကို အနီးရှိ စားပြဲပေါသ်ို့ လှမ်း၍ တငလြိုကရြာက အသံလေးတွေ ထွကပြေါန်ရော အိပခြန်းဝသို့ ခပသ်ှကသ်ှကလြာကာ အိပခြန်းတံခါး ဘေးနံရံတွင် ကပ်၍ ဖြင့ထြားသော အိပခြန်းပေါကသ်ို့ သူမ၏ ခေါင်းတခွမ်းကို ထုတကြာ ကြည့်လြိုကမြိ ခွိနမြှာတော့ လှငမြာထကြ၏ ရငထြဲတွင် ဒိန်းကနဲဖြစ်၍ သှားရခွိနမြှာပင် စောစောကတည်းက သူမ၏ ခန်ဓာကိုယအြတွင်း ထကြှသောင်းကနွြးနရသေော သှေးသားတို့သည် ဖနွြးကနဲ ခါ၍သှားရလသည်ေ။
ခငခြငမြိ၏ စောကပြတကြှီးထဲကို ထုတလြိုကသ်ှင်းလိုကဖြှင့ြ လိုးနသေော တငမြောင်၏ ဧရာမလီးတနကြှီးမှာ အရညမြွားပပြလွှေကြ ပြောငလြကကြာ မကမြောစရာကြီး ဖြစ်နသလေို လီးတနကြှီးက အားပါးတရ ဆောင့ြ၍ လိုးလိုကတ်ိုင်း စောကပြတန်ှုတခြမ်းသားနှစ်ခုမှာ ခွကြ၍ ခွကြ၍ ဝငသ်ှားနသညေမြှာ အားရစရာ ကောင်းလှသည်။
“….ပြှတ်…. ဖြတ်… အင့ြ… ဟင်း… ပလှတ်… ပြှတ်… ဟင့ြ… ဆောင့စြမ်းပါရှငရြယ်….. ဟင်း ဟင်း…. ကမွစောကပြတကြှီး ကြဲသှားအောင် ဆောင့ပြဈလိုကစြမ်း… ပါ .. ဟင်း… ဟင်း….”
အရညလြဲ့ကာ တောကပြှောငန်သေော လှငမြာထကြ၏ မကြလြုံးများက သူတို့ကို ကြည့်ရြင်း သူမ၏ကိုယပြေါမြှ အဝတအြစားအားလုံးကို ခွှတ်၍ ခလွိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ လှငမြာထကသ်ည် သူမ၏ ဝတလြဈစလဈ ကိုယလြုံးလေးကို သူတို့ရှိရာသို့ သယဆြောငသ်ှားပြီး အဒေါဖြစ်သူ ခငခြငမြိ၏ ကိုယလြုံးဘေး ကုတငစြောင်းတွင် ပကလြကလြှနခြွ လိုကရြာက သူမ၏ပေါငလြေးနှစ်ဖကကြို ကားပြီး ဖောင်းကား၍ အရညတ်ှေ စိမ့ထြှကန်ပြေီဖြစ်သော သူမ၏စောကပြတဝြကို စောကပြတန်ှုတခြမ်းသား နှစ်ဖကပြေါြ၌ သူမ၏ လကလြေးနှစ်ဖကမြှ လကမြနှစ်ချောင်းဖြင့ြ တဈဖကတ်ဈခကြစြီ တင်၍ဖြဲလိုကရြာ နီရဲသော စောကပြတဝြရှိ အတွင်းသားလေးများပေါြ၍ လာခွိနတ်ှငတ်ော့ တငမြောငသ်ည် ခငခြငမြိ၏ စောကခြေါင်းထဲမှ လီးတနကြှီးကို ဆှဲ၍ ထုတလြိုကရြာက ဘေးသို့ လှည့လြိုကပြှီး သူ၏အရညတ်မွှားမွှားဖြင့ြ လီးတနကြှီးကို သူနေ့စဉတ်ှေ့မှငကြာ လိုးချင်န်ရသေည့ြ လှငမြာထကြ၏ ဖြဲထားသော စောကခြေါင်းထဲသို့ ထိုးစိုကကြာ လိုးလိုကခြွိနတ်ှငတ်ော့ လှငမြာထကခြငမြွာ မကြလြုံးလေးများ စုံမှိတကြာ အံလေးကြိတရြင်း အသားလေးများ တဆတဆြတ် တုနတ်ကသ်ှားရပါလတေော့သည်။
ပြီးပါပြီ ။ ။
ခစွခြှင်းများစွာဖြင့ြ
မန်တလာမောငမြောငတ်ုတ်