အောစာအုပ်

အဖလေို ဆုံးမတကတ်ဲ့ သား

⚠️⚠️⚠️ မှတခြကြြ – အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကစြာပဆေိုသညမြှာ မိသားစု မောငန်ှမ သှေးသားရင်း အချင်ြးချင်ြး လိင်းဆကဆြံသော အကြောင်းအရာကို စိတကြူးပုံဖောြ ရေးသားထားခွင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့ြ မကြိုကြ မနှစ်သကပြါက မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပေးပါ။ ယခုဝတ်ထုမှာ စာပသဘေော ရေးသားခွင်း ဖြစ်သဖြင့ြ လိုကလြံအတုယူ ပြုလုပခြှင်းများ မပြုလုပပြါရန် မတ်ေတာရပခြံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️

အဖလေို ဆုံးမတကတ်ဲ့ သား
ရေးသားသူ – Thar Thar

” အမလေး အကိုကြီးရဲ့ သဇင့ကြို ထားခဲ့ပြီလားတော့… အီး… ဟီး… ဟီး… အခုမှ သရသေလားတော့ နှမှောလှခညွရြဲ့… အီး…ဟီး”

” အာ..အမကလေည်း ဘယလြိုတွေ ငိုနတောလည်းဗွာ.. အသစေောလို့ နှမှောတယပြဲ ကြားဖူးပါတယ်”

” ဟဲ့ ရဲခေါင် နငဘြာမှမသိဘဲ လာပြောမနနေဲ့… ၆၈ နှစ်မှသတောလေ အသနေောကကြမွလား… ဒီ့ထကစြောပြီးတောင် သလေို့ရတယသ်ိရဲ့လား…”

” တိုးတိုးပြောပါအမရော… လူကြားမကောင်းပါဘူး….”

ရဲခေါငဆြိုတာ…အစိုးရဆေးရုံကြီးမှာ တာဝနထြမ်းဆောငန်ပြေီး.. အပြငဆြေးခန်းပေါင်းများစွာလည်းထိုငတ်ာဆိုတော့ ဆရာဝန်.. သူဌေး.. လူပျို.. အရပရြှညအြသားဖြူဖြူ.. ချောတယဆြိုတာ ပြောစရာမလို.စသည့ြ ဂုဏပြုဒတ်ှနေဲ့ ပြည့စြုံနတေဲ့ သူတဈယောကပြေါ့…။

သဇင်ဦး ဆိုတာကတော့ ရဲခေါငရြဲ့ အမလေေ.. အသကြ ၁၄ နှစ်အရှယမြှာ ကိုယ့အြဖေ အရှယကြှီးကို ယူခဲ့ရတော့ ဘာမှမပြောခြဲ့ရ.. အိမထြောငမြှုကိဈစတွနေဲ့ လုံးပန်းနခေဲ့ရတော့…အခုအသကြ ၃၇ ပဲ ရှိသေးတယ် ယောကကြွားကဆုံးသှားတော့.. ဟနဆြောငပြနဆြောင် ငိုပြနတော.. လူကြားမကောင်း သူကြားမကောင်း…။

” အမလေးတော့… အဈကိုကြီးရယ့ျ… အီး.. ဟီး… အီး…”

” ဟာ…အမရယ်ေ မငိုပဲ ဒီအတိုင်းလေးပဲ ငှိမင်ှိမန်ပေါလားဗွာ…”

” ဟဲ့လူသလေို့ငိုတာ ဆန်းသလား… နငကြ ငါ့အဖကြနေတောပဲ… လာဆုံးမနတယ်ေ”

” မဟုတပြါဘူး အမငေိုတာက အဖေ့ကို လှောငသ်လို ဖြစ်နတယေလြေ… သှားပါအမရယ်ေ.. အမေ့အခန်းထဲသာ သှားနေ အေးအေးဆေးဆေး… နာရေးကိဈစ သားမှာ စီစဉစြရာတွေ အများကြီးပဲ”

” ဟုတကြဲ့ပါအဖရယ်ေ.. သမီးသှားပါ့မယ် တကတည်းမှပဲ သူ့ပဲကြောကန်ရတေယ်”

ဒီလိုနဲ့ပဲ ရဲခေါငမြှာ အလုပတ်ှခွငေ့ယ်ူပြီး နာရေးကိဈစကို လုံးလညခြွာလညလြိုကအြောင် စီစဉပြှီးတော့… နားမယကြှံကာရှိသေးတယ်… မိခငဖြစ်သူ… ဒေါသ်ဇင်ဦး လုပပြုံက…

” ဒီအရှယတ်င့တ်င့တ်ို့အရှယ်.. ကမွ.. ကမွတို့အရှယ်… ဟေ့…”

ရဲခေါငလြည်း အိမအြပေါထြပကြနေ ပြေးလှှားပြီး ဆင်းလာတဲ့ မိခငဖြစ်သူ သဇင်ဦးကိုကြည့်ကြာ အံ့သှနပြေီး…

” ဟာ…အမေ ဒါက ဘယကြိုလည်းဗွာ… ဝတထြားတာတွကလေည်း အရမ်းဟော့နတောပဲ…”

” ရဲခေါငရြယ်..မင်းအဖကေို အမကေ အသကင်ယင်ယမြှာ ဘာမှမသိပဲနဲ့ ယူခဲ့ရတာ… အပျိုစငဘြဝရဲ့ ပြောရြှှငမြှုတွေ ဘာမှ မသိခဲ့ရဘူးလေ… အခုလွှောကလြညမြယ်… မောဒြယသ်ငတ်န်းတကမြယ်… … ပြောပြွောန်မယ်ေ…”

” အမရယ်ေ.. ကိုယူမှ ဖြစ်တာကိုများ အဖေ့ကို လှှဲခနွသေေးတယ်.. မသှားပါနဲ့ အမရော.. သားရှကလြှန်းလို့ပါ”

” အိုဘာမှလာမပြောနဲ့ ငါအမလေေ ငါပြောသ်လိုနမယ်ေ… ဒီနေ့ ဘာမှမခကြထြားဘူး.. အဆငပြှသလေို စားတော့…အမလည်ေး အပြငမြှာပဲစားမယ်… “

အသကကြ ၄၅နှစ် အရှယန်ဲ့ မလိုကအြောင် နုပျိုနတေဲ့ မိခငသ်ဇင်ဦးကို ရဲခေါင် စိတမြခလွို့ ပြောနချင်ြေး ဖြစ်လသည်ေ.. ရဲခေါငလြည်း စိတပြကြလြကပြကြဖြှင့ြ… သဇင်ဦး၏ အမဖြစ်သူ ဒေါကြှူကြူဝင်း၏ ဓာတပြုံကိုကြည့်ကြာ ပြောလိုကပြုံက…

” ကြီးမရေေ…ကြီးမရေဲ့ညီမကို လာဆုံးမလှည့ပြါအုံးလားဗွ”

ထိုနေ့မှစကာ..သဇင်ဦးကို အိမမြှာတွေ့ရတာ ခပရြှားရှား ဖြစ်လာလသည်ေ.. ရဲခေါငလြည်း ဆေးရုံအလုပန်ဲ့ အပြငဆြေးခန်း ထိုငရြတာနဲ့ဆိုတော့.. မအားလတတ်ော့.. သဇင်ဦးကို မပြောအားပဲ လှှတထြားရလသည်ေ… တဈရကတ်ော့ ရဲခေါငအြိမပြှနစြောတာကြောင့ြ မိခငဖြစ်သူနဲ့ အတူတူ… ညစာစားရန်.. စောင့န်လသေည်ေ.. ထိုအခွိနတ်ှင် ကားသံကြားရလို့ ထွကကြှည့တ်ော့…

” ဆရာကလည်း ပြနပြါတော့ဆို… အိမမြှာ.
မမရဲ့သား ပြနရြောကန်ပြေီ”

” မမကလည်း မမရဲ့သားက ကြှတော့ရြဲ့ သားပဲပေါ့… မဟုတဘြူးလား”

” ဟာ…ဆရာကလည်းကြာ.. မသိဘူး.. မမရှကပြါတယဆြို… သှားတော့”

” ok..ok.ကြှနတ်ောပြှနပြှီ.. မနကဖြှန် သငတ်န်း နောကမြကနွဲ့နောြ…”

” ok…ဆရာလေး”

သဇင်ဦးလည်း လကကြိုငအြိတကြို ယမ်းကာကိုငရြင်း.. အိမထြဲသို့ ခုနပြေါကကြာ ဝငလြာလသည်ေ… ထိုအခွိနတ်ှင် ရဲခေါငရြဲ့ ဒေါသက ပေါကကြှဲနပြေီ…

” အမေ…ခုနကကောငကြ ဘယသ်ူလည်း”

” သှောြ သား..အဲ့ဒါက gym က ဆရာလေ သားရဲ့… ဆရာက ချောတယန်ောသ်ား… အမေ့ကို သဘောကလွို့တဲ့…ဟင်း..ဟင်း.”

” အမေ…”

” ဟယ်…အောလြိုကတ်ာ ရဲခေါငရြယ် လန့ထြာ.. ဘာလည်းပြော… ခုနက သာယာနတောလေးတောငပြွောကတ်ယ်”

” အေး..အမသောယာနတေဲ့…gym trainerဆိုတဲ့ကောငတ်ှကေ အပတ်ှေ… အမေ့ကို သူတို့ရဲ့ အရှေ့အလယပျိုင်းက အပန်ဲ့ထိုးသှားမှာ… သားကပိုကိတတ်ယ်… လာ အမလကေတ်ှေ့ သိရလိမ့မြယ်…”

” ဟဲ့…ဟဲ့…ရဲခေါငအြမေ့ကို ဘာလုပမြလို့လည်း.. သှောဒြီကောငလြေးကတော့လေ.. အမကေို အူတိုနပြနေပြှီ”

” လာစမ်းပါအမရော… သား ဒေါသတွေ ထွကန်တောနောြ…”

ရဲခေါငလြည်း.. အခန်းထဲလည်းရောကရြော သဇင်ဦးကို ကုတငပြေါြ တွန်းလှဲကာ… သူဝတထြားတဲ့ ဆှဲသားဘောင်းဘီ ဒူးလောကကြို ခွှတခြကြာ… အောကခြံ ဘောင်းဘီကိုပါ ခွှတခြလွိုကပြှီး… စွပကြယွကြိုပါ တဈခါထဲခွှတလြိုကကြာ..

” ဒီမှာကြည့်ြ… အမေ့သားအရင်းရဲ့လီး… မှငလြား ခုနကကောငထြကြ အများကြီး ပိုကြီးတယ်.. အမအေဲ့လောကခြံချင်န်ရင်ေ အပြငမြှာ ရှာစရာမလိုဘူး.. အမေ့ရဲ့သား ကြှနတ်ောကြိုယတ်ိုင် လိုးပေးမယ်..လာခဲ့… “

ရဲခေါငလြည်း သဇင်ဦးနားကပကြာ.. သူ့လီးနဲ့ အတင်းကပန်လသေည်ေ… သဇင်ဦးလည်း.. အရမ်းကြီးမား.. ဖြောင့စြင်းနတေဲ့ အမှှေးတွကြေားက လီးကြီးကို တွေ့ရတော့ စိတထြဲမှာလည်း တဈမွိုးဖြစ်ကာ. စောကဖြုတထြဲကလည်း ဆဈကနဲ ယားယံမှုကို ခံစားရကာ… စိုစွတမြှုကိုပါ ခံစားလိုကရြလသည်ေ… ဒါပမေဲ့လည်း သားအမိဆိုတဲ့ အသိစိတကြ ရှိနတေော့… ငှင်းဆနလြသည်ေ…။

” ရဲခေါင် နငဘြယလြိုလုပန်တောလည်း.. နငအြခုလို လုပန်တော နင့အြမနေောြ.. နငသ်ိရဲ့လား”

” မသိဘူးဗွာ..သားသိတာ အမအခေုလို အခွားယောကကြွားတွနေဲ့ တွဲနတော မကြိုကဘြူး… အဲ့တော့ အမေ့ရဲ့ မပြည့ဝြခဲ့တဲ့ ဆန်ဒတွနေဲ့ လကရြှိထကြှနတေဲ့ ခံချင်စြိတကြို ဟောဒီ အမေ့သားအရင်း ဆရာဝနကြှီး ရဲခေါငရြဲ့… ၇လကမွခွဲရှိတဲ့ လီးကြီးနဲ့လိုးပြီး ဖြဖြေောကပြေးမယ်… လာခဲ့”

ရဲခေါငလြည်း ကုတငပြေါတ်ကကြာ.. သဇင်ဦးရဲ့ အဝတတ်ှကေို အတင်းဆှဲခွှတလြသည်ေ။ သဇင်ဦးကလည်းရုန်း.. ရဲခေါငကြလည်း ခွှတန်ဲ့ ကြာတော့လည်း ယောကကြွားနဲ့ မိန်းမ အားချင်ြးမမွှလတေော့… သဇင်ဦးရဲ့ အဝတတ်ှေ ကြှတသ်ှားကာ… ကိုယတ်ုံးလုံး ဖြစ်သှားလသည်ေ..

” ရဲခေါင်…အင့ြ…အား..လှှတစြမ်းငါ့ကို…နင် ခွေးစိတပြေါကန်တောလား…”

” မလှှတဘြူးဗွာ… အမကြေိုကသ်လောကြ ရုန်းလေ.. သားလကကြ လုံးဝမလှတစြရဘေူး စိတခြွ”
ရဲခေါငလြည်း သဇင်ဦးကို ပုစွနကြှေးပုံစံ လုပခြိုင်းလိုကပြှီး.. ခွထေောကရြော.. လကတ်ှရေော.. ခွုပကြာ သဇင်ဦးရဲ့ ပြူထွကန်တေဲ့.. အဖုတဖြောင်းဖောင်းကို.. လီးနဲ့တေ့ကာ… မလိုးသေးဘဲ ပြတပြေးနလသေည်ေ…။

” ရဲခေါင်… လှှတပြါသားရယ်… အမေ့ကို အဲ့လို မလုပပြါနဲ့သားရယ်… အမနေောကဆြို အပြငမြထွကတ်ော့ပါဘူး… အ့… အား.. ဘယလြိုတွေ လုပန်တောလည်း သားရယ် အင့ြ… အာ့.. အား.. ဟား..”

” မရတော့ဘူးအမေ.. အမနေောကကြသွှားပြီ.. ငှိမန်ပေေးတာ အကောင်းမှတန်တောလား အမကေ… သားက အခွအနေကေို စောင့ကြှည့န်ခေဲ့တာ… အခု အမအရေမ်းလှနသ်ှားပြီ… သားလီးနဲ့ လိုးတာကိုခံပြီး.. အမေ့ရဲ့ ဆန်ဒတွကေို ဖြောကလြိုကတ်ော့…”

ရဲခေါငလြည်း စောကဖြုတ် နှုတခြမ်းသားတွကေို လီးနဲ့ပြတန်ရောမှ.. ဒဈကို ဝငအြောင် သှင်းလိုကလြသည်ေ…

” အ့…အား…အိုး…သားရယ်… အခွိနမြှီသေးတယ်.. ပြနထြုတလြိုကပြါကြာ”

” အမတေောင်းပနလြေ… သားလိုးမဲ့ အကြိမရြတေိုးလပေဲ… သားအခု ဒေါသစိတန်ဲ့ လိုးနတောနောြ.. သနားဖို့ စိတကြူးမရှိဘူး”

” ဗွဈ..ဗရဈ…ဗလှတ်…ဗွှတ်…ပလှတ်”

” ပြှတ်..ပလှတ်…ပြဈ..ပြှတ်… ပြဈ”

ရဲခေါငလြည်း အပျိုစောကဖြုတ် မဟုတမြှန်းသိနတောကြောင့ြ.. လီးကို အရှိနယ်ူကာ အဆုံးထိသှင်းကာ လိုးလသည်ေ…။

” အား…အ့..အား…သားရယ်… ကြမ်းလိုကတ်ာ.. အမေ့အပြဈက အဲ့လောကတ်ောင် များသလား သားရယ်…”

” များတယဗြွ…များတယ်… အမေ့ကို အပြဈပေးမှရမှာ.. ရော့ကြာ… အင့ြ.. ခံစမ်းကြာ… သားအရင်းရဲ့ လီးနဲ့လိုးပြီး အပြဈပေးတာကိုခံစမ်းကြာ… ကိုယ့သ်ားကို စိတဆြင်းရဲအောင် လုပတ်ဲ့အမေ… ရော့ကြာ… သားရဲ့ လီးကို ခံစားလိုကြ…ရော့.. ဒီလီးက အကြီးဆုံးလီးပဲ…”

” အား…ဟား…အ့..အား..အင့ျ…အင့ျ..
ဟင့သ်ား… အ့.. ရဲခေါငရြယ်..အပြဈပေးတာ ကြမ်းလှခညွလြား…အ့…အား..အမမှေားပါပြီသားရဲ့…အ့..အား…သားရယ် အမေ့ကို အပြဈပေးလိုကစြမ်းပါ….”

” ရော့ကြာ…အား..ရှိး… ကြပလြိုကတ်ဲ့ စောကဖြုတကြှီးကြာ…အ့..အား..မှတပြှီလား…ဟင်…မှတပြလားကြ…ရော့ကြာ…စောကဖြုတ် ကြဲအောငကြို လိုးပလိုကမြယ်”

” ဖြတ်…ဖပ်…ဗလှတ်.. ပြှတ်.. ပြဈ”:

” ပလှတ်…ပြဈ….ဗလှတ်..ဖြတ်..ဖပ်”

” အ့…အား..ဟား…သားရယ်… အမေ့စောကဖြုတကြှီး… ယားလာပြီး… အ့… အမပြေီးပြနပြှီတဈခွီ…”

” ကောင်းလား…အမေ အမိုကမြကြီး… ဟင်.. ငါလိုးမကြီး ကောင်းသလားလို့…”

” အ့..အား…အရမ်းကောင်းပါတယ်… အပြဈပေးတာကို မရပလြိုကပြါနဲ့သားရယ်… အမအရေမ်းကောင်းနလေို့ပါ… သားရဲ့ လီးပြနထြုတလြိုကရြင် အမေ စောကဖြုတ် အယားလှနပြှီး သလေိမ့မြယ်”

” ဟုတလြား… လီးထုတရြင် ဘယလြိုနမယ်ေ… ပြနပြှောစမ်း”

” အမေ စောကဖြုတ် အယားလှနပြှီး သလေိမ့မြယ်”
ရဲခေါငလြည်း သဇင့ရြဲ့ စောကဖြုတထြဲမှာ အဆုံးထိဝငန်တေဲ့ လီးကြီးကို ဆှဲထုတကြာ.. မပတ်ပရြပလြိုကသ်ည်

” ဟာ…သားရယ် ပြနထြည့ပြါ..”

” ဟား…ဟား…ခံချင်လြား…လာလေ ဒီနားကို လီးလာစုပရြင် ပြနလြိုးပေးမယ်”

သဇင်ဦးလည်း သားဖြစ်သူ ရဲခေါငရြဲ့ လီးရှိရာသို့… လေးဘကထြောကကြာလာပြီး… လီးစုပပြေးလသည်ေ…

” အ့.. အား..ရှီး…ကောင်းလိုကတ်ာ… အမရယ်ေ… အ့..အား… စုပ်…စုပစြမ်းကြာ”

” ပြှတ်…ပလှတ်…ပြဈ.. ပြှတ်.. ပလှတ်”
ရဲခေါငလြည်းလီးအစုပခြံရတာအားရတော့… လေးဘကကြုန်းခိုင်းကာ…အနောကကြနေ…ဖငကြိုကိုငပြှီး… တရစပ် ဆောင့ကြာ လိုးလတေော့သည်…

” ဖောင်း..ဖောင်း..ဖြတ်..ဗလှတ်..ဗွှတ်”

” အ့.. အား..အ့..ဟား…အိုး… သားရယ် လိုးစမ်းပါ.. အ့ မင်းကိုမှေးခဲ့တဲ့ အပေါကကြှီး လိုးတာ ဘာအပြဈမှ မရှိဘူး.. လိုး…”

” အား……ရှီး….အမရယ်ေ… သားအရမ်းကောင်းနပြေီ… အ့.. ဟား… သားပြီးချင်န်ပြေီ အမရယ်ေ…”

“ပြီးလိုကသ်ား.. အမေ့ရဲ့ စောကဖြုတထြဲမှာ ပြီးလိုကြ”

” ဖြတ်.. ဖပ်…ဖပ်…ဖပ်…ဗလှတ်.. အ့..အား.. ပြီးပြီ… အ့..အား…အမရယ်ေ.. ကောင်းလိုကတ်ာ..”:

ရဲခေါငလြည်း လီးကို မိခငဖြစ်သူ သဇင်ဦးရဲ့ စောကဖြုတထြဲမှာ စိမထြားကာ.. ဖကထြားပြီး အနားယူနလသေည်ေ….

” အမေ ခုနက သားကို ခွင့လြှှတပြါနောြ… သားစကားကို နားမထောငတ်ော့ ဒေါသကလည်း အရမ်းထွကန်လေို့… အမေ့ကို အခွားယောကကြွားက အဲ့လို ကလီနတော မကြိုကတ်ာရယပြေါင်းပြီး… အခုလို လိုးမိပြီး ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း လိငဆြကဆြံမိတယ်… သားကို ခွင့လြှှတပြါနောြ အမေ…နောြ”

” သားရယ်… သားကိုအမကေ အခုသားရဲ့ လီးကြီး စိမထြားတဲ့ အပေါကကြနေ မှေးခဲ့တာပါ… အမစေိတဆြိုးရကပြါ့မလား… သားက အမကေို အူတိုတာလေ… ပြီးတော့ သားအပြဈပေးတာကို အမလည်ေး ကြိုကမြိသှားတာပဲ သားရဲ့”

” သား…ပြောလြိုကတ်ာအမရော… စိတခြနွောြ အမေ သားနောကဆြို… အခုလိုကြမ်းကြမ်း မလိုးတော့ဘူးသိလား… အမကေောင်းအောင် ဖြေးဖြေးချင်ြးပဲ လိုးပေးတော့မှာ…နောအြမေ”

” ရဲခေါငန်ောြ…မအကေိုများ…နောကလြည်း လိုးမယလြေး ဘာလေးနဲ့ ဟှန်း…”

” အမကေ မခံဘူးလား”

” ခခြြ…ခံမှာပေါ့ အမေ့ယောကကြွားလေးးရဲ့… ဟောဒီလို… ဟောဒီလိုကို ခံပေးအုံးမှာ.”

ပြောရင်းဆိုရင်း… ပထမအခွီလိုးပြီး… ပြနမြထုတရြသေးတဲ့ ရဲခေါငရြဲ့လီးက စောကဖြုတထြဲမှာ ပြည့ကြပြပြှီး ပြနတ်ောငလြာတာကို ခံစားမိတာကြောင့ြ ကော့ကာ ဆောင့လြိုကခြငွြး ဖြစ်လသည်ေ… မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် အနအထေားနဲ့ ရဲခေါငကြ သဇင်ဦးရဲ့ ခွထေောကတ်ဈဖကကြို မှှောကလြိုကပြှီး လီးကို အသှင်းအထုတ် လုပပြေးကာ.. ဒုတိယအခွီ လိုးပြနလြတေော့သည်..။

” အမေ..သားလိုးတာကောင်းလားဟင်”

” အရမ်းကောင်းတာပေါ့သားရယ်… အမေ
အိမထြောင် စကကြတည်းက ဒီလို အရသာ မခံစားခဲ့ရပါဘူး…မင်းအဖကလေည်း ထည့လြိုကတ်ာနဲ့ ခဏလေးထွကတ်ာပဲ… ကြာတော့လည်း ကငွ့သ်ားတောငရြလို့… အခုမှ အမေ့ရဲ့ ကာမဆန်ဒတွပြညေ့ခြဲ့တာ..”

” သားသိတာပေါ့ အမရယ်ေ… အင့ြ… အား အဖနေဲ့အမလေိုးရင် ၁၀မိနဈလောကပြဲ ကြာတာလေ… အမအေားမရမှန်း သားသိနခေဲ့တယ်… ဒါပမေဲ့ သားက အမေ့သားမို့လို့ ဘာမှမတကန်ိုငခြဲ့ဘူး… အခုတောင် အမေ့ကို ဟိုကောငန်ဲ့မှငပြှီး အရမ်းဒေါသထွကသ်ှားလို့ သားလိုးမိသှားတာ….”

” အား…အ့…အင်း…လိုး…သား…မရပန်ဲ့ ဆကတ်ိုကလြိုးနေ… အား…သားရယ်… အပြဈဆိုတာ အမယေူမှဖြစ်တာပါ.. အမကေ အလိုတူနတောပဲဟာ..ဘာမှမဖြစ်ဘူး…သိလား… အမကေ သားနဲ့ရတဲ့ ကလေးတွတေောင် မှေးပေးအုံးမှာ…”

” ဟာ..တကယလြား…အမေ…”

“တကယပြေါ့…ငါ့သားရယ်..မင်းအမအကြေောင်း သိတယမြို့လား… ဖလန်း.. ဖလန်းလေ… အား…ကြှတ်..ကြှတ်… လိုးစမ်းသားရယ်… အမနေဲ့ သားနဲ့ စကားပြောရင်း လိုးရတာ အရသာတဈမွိုးပဲ… အ့..အား…ဟင်း… ရဲခေါငရြယ်… လီးက ကြီးလိုကတ်ာ…အမေ့သားရဲ့ လီးက အဲ့လောကကြှီးမယလြို့ကို မထငထြားဘူး….”

” အား….ရှီး… အမရော… အမေ့စောကဖြုတကြှီးကလည်းလေ… စီးပိုငပြှီး ကြပန်တောပဲ…လိုးရတာ အဆီအနှစ် ပြည့ဝြနတောပဲ”

” ဖြတ်…ဗလှတ်…ဗွှတ်.. ဗွဈ..ဗလှတ်”

” ပြှတ်…ပြဈ.. ပလှတ်..ဖြတ်…ဖပ်”

” အား…ဟား… သားရဲခေါင် အမပြေီးတော့မယ်… မရပန်ဲ့ မှနမြှနလြေးလိုး”:

” ဟုတကြဲ့ပါအမရေ… သားလည်း ပြီးတော့မှာ.. အတူတူပြီးရအောင်…အ့… အား.. ဟား..အမရော…အ့…လာပြီနောြ… သားရဲ့လရညတ်ှေ လာပြီ…အ့…ဟား…”

ရဲခေါငန်ဲ့ သဇင်ဦးတို့ ပျိုငတ်ူပြီးကာ သုတရြညန်ဲ့ စောကရြညတ်ို့ ပေါင်းစပပြှီးသကာလ

———————————

….. ၃ နှစ် ကြာသောျ…….

” သားရေ…ထတော့လေ အမအဆောပြစေားဖို့ နန်းကြီးသုပ် လုပပြေးထားတယ်… သမီးလေး.. ခတ်သေဈမလည်ေး ထတော့လကြော… အိပပြုပလြေး..”

” ဟာ..အမကလေည်း သားအခုမှ အိပကြောင်းတုန်း ရှိသေးတယ် မထချင်သ်ေးပါဘူး…”

ရဲခေါငန်ှင့တ်ူသော… ၃နှစ်သမီးလေး… ခတ်သေဈမကလေည်း…

” ဟုတတ်ယ်..မမရေေဲ့.. မီးမီးလည်း မထချင်သ်ေးဘူး…”

” အမလေး ဒီသားအဖ လသေံကို တူနတောပဲ… ခတ်သေဈမေ ရှငလြေးက မိန်းကလေးလေ အိပပြုပကြှီးလို့ မရတော့ဘူးရှင့ြ… မမကေေ စိနအြရောင်းအဝယအြတွကြ သှားရမှာ အရေးကြီးတယ်… သမီးဖဖေေ ဆေးခန်း မသှားတဲ့ ရကကြလေး မမကေေ အလုပလြုပရြမှာ ”

ဒီလိုနဲ့ ဒေါသ်ဇင်ဦး ဝတကြောင်းစားလှတွနေဲ့ ထွကသ်ှားတော့.. ရဲခေါငလြည်း သူအခုတဈလော ပြုလုပန်ကြအေတိုင်း.. သမီးလေး ခတ်သေဈမကေို ၃ နှစ်အရှယကြပင် လီးကိုမှငဖြူး… ကိုငဖြူး… ထိတွေ့ဖူးပြီး… လီးရဲ့အရသာကို သိစရန်ေ… လီးထိပန်ဲ့ စောကပြတထြဲကို ပြတပြေးခွင်း… ဂွင်းထုခိုင်းခွင်း… လီးစုပခြိုင်းခွင်းတို့ကို ပြုလုပစြတော.. အခုဆို တဈလလောကရြှိနပြေီလေ…

” ခတ်သေဈမရေေ…လာဖဖတေေို့ အခန်းထဲမှာ ကစားရအောင်..”

” လာပြီ ဖဖရေေေ..”

အသားဖြူဖြူ…ဆံပငဂြုတခြှဲလေးနဲ့…လုံးလုံးဝိုင်းဝိုင်း သမီးလေး ခတ်သေဈမကေို… ရဲခေါငသ်ိပခြစွပြါသည်…. အခန်းထဲ ရောကလြာတာနဲ့ ခတ်သေဈမကေ အဖဖြစ်ေသူ ရဲခေါငရြဲ့ ရငခြှငထြဲဝငကြာ တိုးဝှေ့လိုကတ်ော့…

” သမီးလေး…ဖဖေေ့ကိုခစွလြား…”

” ခစွတ်ာပေါ့ ဖဖရေေ…ခစွလြို့ပဲ…ဖဖေေ့ရဲ့ လဥကြီးကို စုပပြေးတာလေ.. “

” ဟား..ဟား..ဟုပပြါပြီဗွာ..အဲ့ဒါဆို ဒီနေ့ ဖဖကေေ နောကတ်ဈမွိုး ကစားပြမယ်”

” ဟုပလြား ဘယလြိုမွိုးလည်း”:

” လာ မီးမီးရဲ့ ဂါဝနလြေးကို ခွှတလြိုကြ”

ရဲခေါငလြည်း ခတ်သေဈမရေဲ့ ဂါဝနလြေးကို ခွှတခြလွိုကပြှီး… ဘောင်းဘီဇဈကိုဖြင့ကြာ.. လီးကိုထုတလြိုကကြာ… လီးထိပန်ဲ့ ခတ်သေဈမရေဲ့ အဖုတန်ုနုလေးကိုဖြဲကာ… ပြတပြေးနလသေည်ေ…

” ဟီး…ဟီး…ယားတယ် ဖဖရေေ…”

” သမီး..အဲ့လိုမလှုပရြဘူးလေ… ဖဖကေေ လီးနဲ့ သမီးရဲ့ စောကဖြုတကြို ထိနပြေီဆိုရင်.. ငှိမင်ှိမလြေး မှိန်းနရမှောပေါ့…”

ရဲခေါငကြ အရမ်းငယသ်ေးတဲ့ သမီးလေးကို မလိုးရကသ်ေးပေ… အခုက အကငွ့လြုပပြေးနတောဖြစ်သည်… နဲနဲကြာလာတော့ ခတ်သေဈမလည်ေး ဘယလြောကပြဲ ငယန်ကောမူ အရညလြေးတွေ ထွကကြာ.. ကောင်းလာရလသည်ေ..

” ဖဖေေ…မီးမီးရငဘြကထြဲက အရမ်းလှုပန်တယ်ေ… ဖုတဖြုတကြလည်း အရမ်းကောင်းတာပဲ ဖဖလေေုပပြေးတာ…”

” ကြိုကလြား ဖဖနေေဲ့ အခုလို ကစားရတာကို..”

” အင်း…ကြိုကတ်ယ်”

” အဲ့ဒါဆို..မမေေ့ကို မပြောရဘူးနောျ” …

———————————-

….နှစ်တွကြောလာတော့……

ဒီလိုနဲ့ပဲ ရဲခေါငလြည်း ခတ်သေဈမေ ၇ တန်းနှစ် ရာသီလာတော့ ရဲခေါင် လိုးဖို့ ဆုံးဖြတလြိုကလြသည်ေ… ဒီကြားထဲမှာ… သဇင်ဦးက ဦးနှောကသ်ှေးကြောပြတကြာ ဆုံးသှားခဲ့လသည်ေ…..

” သမီး…ခတ်သေဈမေ…”

” ရှင်..ဖဖေေ “

” အခု သမီးလေးက အပျိုပေါကလြေး ဖြစ်လာပြီ… စိတကြစားတကတ်ဲ့ အရှယရြောကလြာပြီ… သမီး အခွားမသင့တ်ောတ်ာတွနေဲ့ တွေ့မှာ ဖဖစေေိုးရိမတ်ယ်.. အဲ့တော့ ဖဖတေေို့ လကထြပလြိုကရြအောင်… ဒါပမေဲ့ ကလေးကိုတော့… သမီးတကျကသိုလတ်ကမြှ မှေးရမယန်ောြ… ဒီကြားထဲမှာ မပူစာရဘူး… ဖဖကေေ ဆရာဝနန်ောြ.. သိတယမြို့လား”

” ဟုပကြဲ့ပါ..ဖဖရေယ်ေ… သမီးကလေ… ဖဖေေ့ကို ပိုငဆြိုငရြမယဆြိုတာနဲ့တင် အရမ်းပြောန်ပြေီ…”

ခတ်သေဈမလည်ေး ရဲခေါငရြဲ့ လီးကို လကန်ဲ့စုပကြိုငလြိုကပြှီး.. ထုပေးလိုကတ်ော့…

” အား…ဟ့…အ့..အား…သမီးရယ်.. ”

ခတ်သေဈမလည်ေး ပုဆိုးကိုခွှတကြာ.. လီးကိုငုံစုပပြေးလိုကလြသည်ေ…

” ပြှတ်…ပြှတပြှှတ်…ပလှတ်…ပြဈ”

“အား..ဟား….အ့စုပ်…စုပစြမ်းသမီးလေးရာ.ဖဖကေေ သမီးငယင်ယလြေးထဲက သငပြေးခဲ့တာ… အ့… အား…”

ခဏနတေော့… ရဲခေါငလြည်း အပျိုနုနုလေးဖြစ်တဲ့ ခတ်သေဈမကေို… လိုးချင်န်ပြေီ ဖြစ်တာကြောင့ြ…

” သမီးလေး ပကလြကလြှနပြှီး ကားထားပေးကြာ… ဖဖလေေိုးတော့မယ်”

ခတ်သေဈမလည်ေး ပေါငကြိုကားထားပြီး စောကဖြုတန်ှုတခြမ်းသားနှစ်ဖကကြို…လကန်ဲ့ဖြဲပေးထားလကော..ရဲခေါငကြလည်း…လီးကြီးနဲ့တေ့ပြီးတဈရဈချင်ြးလိုးခွဲနလသေည်ေ…

” ဗွဈ.. ဗလှတ်.. ဗွှတ်…ဗွဈ.. ဗလှတ်”

” အ့…အား..ဖဖနေောတယ်..အ့..ဖြေးဖြေး
လိုးပါ ဖဖရေယ်ေ… အ့…ဟား… သမီး စောကဖြုတလြေး ကြဲပြီထငတ်ယ်…”:

” သမီးခတ်သေဈမေ…နဲနဲတောင့ထြားအုံး.. ခဏပဲနာမှာ…ပြီးရငကြောင်းသှားလိမ့မြယ်… “

ရဲခေါငကြလည်း အဝငအြထွကြ မှနကြနစြှာလိုးပေးလေ….ခတ်သေဈမကလေည်းတဈဖြည်းဖြည်းခံနိုငလြာလဖြစ်ေကာ…

” အ့…အား…ရှီး…ကောင်းလိုကတ်ာ သမီးလေးရယ်…အ့…အိုး…”

” ဗွှတ်…ဗလှတ်…ဗွဈ…ပလှတ်…”

” အ့…အား…အ့..ဟား…ဖဖေေ သမီးခံနိုငလြာပြီ… လိုး… လိုး… ဖဖေေ့ရဲ့ လီးအကြီးကြီးနဲ့ လိုးလိုကစြမ်းပါ…”

ရဲခေါငကြလည်း တရစပ် ဆောင့ဆြောင့လြိုးလရော… ခတ်သေဈမကလေည်း ဖြဲသထကဖြှဲကာခံရင်း… နောကဆြုံးမှာတော့… ရဲခေါငလြည်း စောကဖြုတန်ုနုလေး အထဲမှာ… လရညတ်ှကေို ပန်းထုတကြာ… ပြီးသှားလတေော့သည်…

” အ့…ဟား..ကောင်းလိုကတ်ာ..ဖဖရေယ်ေ.. အရမ်းခစွတ်ယဖြဖေေ့ကို…”

” ဖဖကေေ… မမေေ့ကို ပြနပြှီးဆုံးမ.. ထိမ်းသိမ်းခဲ့ရတဲ့ အဖနေဲ့တူတဲ့ သားဖြစ်ခဲ့တာ… သမီးလည်း ယောကကြြွားလေးမှေးပြီး… ဖဖေေ့လိုမွိုး… အဖလေို ဆုံးမတကတ်ဲ့ သားမွိုးရရင် ကံကောင်းပြီပေါ့…။

ပြီးပါပြီ။