နှစ်တဈလီနှစ်
ဇာတလြမ်း – ဘုံခုနှစ်ဆင့ြ (အတွေးပငလြယပြှာအတွကြ ရေးသားခဲ့သည်။)
မှို့စွနတ်နရော အဝေးပြေးလမ်းမကြီး အနောကဖြကြ ပြံကဈွေးလေးက ရောင်းသူဝယသ်ူ အသံပေါငစြုံနဲ့ ဆူညံနတောဗွို့။ ကြုပလြည်း မိန်းမကို ဈေးခင်းပေးပြီး အိမပြှနဖြို့ နှုတဆြကလြိုကတ်ယ်။
” မခွို ငါပြနပြှီ နေ့လညကြမွှ လာတော့မယ် “
” အင်းပါ ကိုမောငခြှိမ့ြ … အိမရြောကရြင် ကလေးသချောကြည့်န်ောြ “
ကြုပမြိန်းမ မခွိုကလည်း ရောင်းမယ့ပြန်းတွေ ရဝတေအြုပရြင်း ပြနန်ှုတဆြကန်တောပါ။ ဟုတတ်ယ် ကြုပန်ာမည် မောငခြှိမ့ဗြွ။ ငယင်ယထြဲက အတူနရတေဲ့ ဘဒွေးက ပေးထားတာ။ မိဘတွကေ ကြုပကြလေးဘဝထဲက ရှေ့ဆင့န်ောကဆြင့ြ ဆုံးသှားတော့ မမှတမြိတော့ပါဘူး။ ဘဒွေးကပဲ လေးတန်းထိ ကြောင်းထားပေးပြီး တောငယ်ာဝငလြုပခြိုင်းတာ။ကြုပကြ အပငပြန်းခံနိုငပြမယေ့ြ တောငယ်ာအလုပကြွ ဝါသနာမပါဘူးဗွ။ ဒါနဲ့ လူပျိုပေါကရြောကတ်ော့ ဘဒွေးက ဆိုကျကား တဈစီးဝယပြေးပြီး ဒီဈေးလေးထဲ ဂိတထြိုးခိုင်းတော့တာပဲ။
ကြုပဆြိုကကြားနင်းတော့ ၃ နှစ်လောကကြွ ဘဒွေးလည်း ဆုံးရော။ ကြုပအြိမထြောင် မကခွငကြတည်းက မှှာပြတယေခြေါမြလား ဂေါစြှံတယခြေါမြလားပဲ။ ပန်းရံသမကနစပြေီး ဆရာဝနကြတောတ်ှထေိ ညီမ မမ အဒေါအြရှယတ်ှေ အကုနလြိုးဖူးတယ်။ ကြှားတာတော့ မဟုတဖြူး ခုထိကို ကြုပတ်ို့နတေဲ့ ရပကြှကထြဲမှာ ကြုပမြိန်းမ မသိအောင် စားနတောပါ။
ကြုပမြိန်းမ မခွိုနဲ့ ဒီဈေးမှာပဲ စတွေ့ကြတာ။ သူက ပန်းရောင်းတာလေ… ရင်းနှီးသှားတော့ ကြုပကြ မနကြ ၃ နာရီဆို မခွိုတို့ရပကြှကြ လမ်းမကြီးရဲ့အောကဖြကြ မိနဈ ၂၀ ကြောလြောကန်င်းပြီး သှားနိုး ပြီးတော့ မှို့ထဲဘကြ ပန်းတန်းမှာ ပန်းဝယဖြို့ လိုကပျို့ရတာ။ အနနေီးလာတော့လည်း ဖငပြုတခြေါင်းပုတန်ဲ့ပေါ့။ မကြာပါဘူး တဈရကကြွ မနကအြစောကြီး ကြုပတ်ို့သှားနကြေ တာရိုးလမ်းပေါမြှာပဲ သဈပငကြှီးတဈပငန်ား ဆိုကျကားကို ရပပြဈလိုကတ်ယ်။ မခွိုကတော့ အူကြောငကြှောငဖြစ်နတောဗွ။ ကြုပလြည်း အပငန်ားခေါပြှီး လိုးပစ်လိုကတ်ာပဲ။
လှယတ်ောမလှယဘြူးဗွ ကြုပကြွောကုန်းတွရေော ရငဘြတတ်ှရေော မခွိုလကသ်ည်းရာတွေ ကုတခြှဈထားတာ။ စလိုးကတည်းက အပျိုစဈမှန်း သိလိုကတ်ာပါ။ လီးစဝငတ်ော့ အပျိုမှေးက တင်းခံနတောလေ။ နို့လေးစို့ပြီး ပြတသ်ပပြေးမှ မခွိုဆီက ရမျမကသ်ံလေးတွေ ထွကလြာတာ။ မခွို ကာမစိတ် ကြှလာတာနဲ့ လီးကို အရင်းထိ ပစ်ဆောင့တ်ော့ ငိုပါလရေောဗွာ ပါးစပကြလည်း ဆဲလိုကတ်ာ မိုးမှနန်တော။
” မအလေိုး မောငခြှိမ့ြ … နင့အြမေ နငသ်ှားလိုးလေ သဒေါင်းဇားကြီး … အီးဟီးးး သပေါပြီ “
” ခဏပါ မိခြိုရာ … ကောင်းလာမှာပါ … အင့ျ အင့ျ “
” တောပြှီ … ထုတထြုတ် … ခုထုတ် မအလေိုး … နင့လြီးက မှင်းလီးလောကရြှိတာ … ငါ့စောကပြတ် ကြဲပြီ ဟဲ့ …အမလေး နာလိုကတ်ာဟာ “
ကြုပလြည်း မိခွိုပါးစပ် ပိတပြှီး ဖိဖိလိုးတာ နောကပျိုင်းကြ အသံသိပမြထွကတ်ော့ပါဘူး။ လိုးရတာလည်း ပါကငဆြိုတော့ စီးပိုငပြှီး ကြပထြုပန်တော ကောင်းတာဗွာ။ မိခွိူအရင် ပြီးတာဗွို့။ သေးထွကပြှီပြောရင်း စောကရြညတ်ှေ ထွကကြလွာတာ။ ကြုပကြ အခကြြ ၅၀ လောကြ ပစ်လိုးလိုကမြှ လီးထိပကြ လရညတ်ှေ ပန်းထွကတ်ာပါ။ အဲဒီနေ့က မိခွို ဈေးမရောင်းနိုငဘြူး အိမပြှနပျို့ဆိုလို့ ပြနပျို့လိုကရြတာဗွ။
မိခွိုကလည်း အဒေါအြပျိုကြီးနဲ့ နတောပါ။ ပန်းရောင်းတာက မနကပျိုင်းလေးတင် ရှဈထောငကြိုးထောင် မှတတ်ော့ ချောငလြညတ်ာပေါ့ဗွာ။ နောကရြကြ ကြုပသ်ှားနိုးတော့ ဈေးမထွကန်ိုငဘြူးတဲ့ အထဲကနာသေးတယ် ပြောနတောပေါ့။ ကြုပလြည်း ၂ ရကလြောကြ မိခွိုစားဖို့သောကဖြို့ သှားသှားပို့ပေးရတာ။ နောကကြတွော့ အဆငပြှသှေားတာပါပဲ။ မနကတ်ိုင်း တာရိုးဘကြ လူလဈတဲ့နရောဆို ဆင်းလိုးကြတော့တာ။ မိခွိုကလည်း ထနတ်ယဗြွ နောကကြွ သူနဲ့ယူပြီးမှ သိရတာဗွို့။
မင်ျဂလာဆောငတ်ော့ ကြုပဖြကကြ ဘာမှ မပါဘူးဗွ။ ဆိုကျကားတဈစီးရယ် စုထားထဲ့ ပိုကဆြံ ၂ သိန်းကြောရြယ် ၈ လကမြကြောတ်ဲ့ ကြုပလြီးကြီးရယ် ဒါပဲဗွာ။ ကြုပကြ ရှာသားဆိုပမယေ့ြ အရကမြသောကြ ဖဲမရိုကြ ကြကမြတိုကတ်တဘြူးဗွ ဆေးလိပတ်ော့သောကတ်ယ်။ ကြုပကြှိုကတ်ာက စောကဖြုတလြဗွော။ ဟုတတ်ယ် အရှယရြောကကြတည်းက စောကဖြုတပြဲ စိတဝြငစြားတာပါ။
မင်ျဂလာဦးညက သူများတွလေို မဟုတဘြူးဗွ။ ကြမ်းတပြေးထဲမှာ မှောကဖြကထြရံနားက ကြုပတ်ို့လငမြယား… တောငဘြကထြရံနားက ကြုပမြိန်းမ မိခွိုရဲ့အဒေါြ အပျိုကြီးဒေါစြောပေါ့ … အတူအိပရြတာ။ အခန်းပိုက မရှိ မိခွိုက တခွားမိနမြတဈယောကန်ဲ့ ကြုပကြို မယုံသင်ျကာဖြစ်ပြီး ဇွတယ်ူခိုင်းတာလေ။ မတတန်ိုငဘြူး မင်ျဂလာဦးည ဆိုတော့ ထုံးစံအတိုင်း လိုးတာပေါ့။ မိခွိုလည်း အစပိုင်း ခပလြှမ်းလှမ်း အိပန်တေဲ့ သူ့အဒေါကြို ရှိန်းနတောပါ။ စောကပြတထြဲ လီးဝငတ်ာနဲ့ မကြာပါဘူး …
” အားးး … လိုးလိုး … လိုးပါ ကိုမောငခြှိမ့ရြဲ့ … ခါတိုင်းလို ဆောင့လြိုးစမ်းပါ တောကြလည်း “
အဒေါတ်ောင် အားမနာဘူးဗွို့ တညလုံး လိုးခိုင်းတော့တာ။ ကြုပလြည်း သူ့အဒေါအြပျိုကြီးကို မကြန်ာတော့ပူသား တညလုံး မိခွိုတောင်းတိုင်း ထထလိုးတာ မနကြ ၅ နာရီလောကမြှ မှေးကနဲ့ အိပပြွောသ်ှားကြတာဗွို့။ မနကလြင်းတော့ မိခွို အဒေါလြည်း ကြုပကြို မကြန်ှာပူနပေုံဗွ အိုးတို့အန်းတန်း ဖြစ်နရှောတာ။ နောကရြကကြွ အိမလြေးပြငပြှီး အခန်းဖြဲ့လိုကရြတယ်။
အိမန်ဲနဲခွဲ့ပြီး ဧညခြန်းပုံစံ အိမရြှေ့အလှတထြားပြီး အိမရြဲ့ညာဖကခြှမ်း အိပခြန်း ၂ ခန်း ဖြဲ့လိုကတ်ာ။ ဘယဘြကကြ မီးဖိုချောငန်ဲ့ ထမင်းစားခန်းပုံစံလေး တွဲလကြပြေါ့။ ခေါငကြိုလည်း ကပတ်ှေ ဖကြခြပြှီး သှပမြိုးထားတာ။ အိမရြဲ့ အနောကကြ အိမသ်ာကို ကာထားတဲ့ ဝန်းထရံ တောငဘြကဒြေါင့န်ားထိ ရှေ့ပြီး မှောကဖြကဒြေါင့မြှာ ကြောကစြညကြနအြဝိုင်းနဲ့ ရဘေုံပိုငလြေး လုပထြားတာပါ။ အိမပြတပြတလြည် ရနေံခွီးသုတ် တံခါးပေါကလြေးတွေ ဆေးသုတလြိုကတ်ော့ မိခွိုတို့ အိမလြေးက တောတ်ောကြှည့ကြောင်းသှားတာ။ ကြုပပြါလာတဲ့ ပိုကဆြံတွလေဲ ပြောငရြောပဲ။
အခန်းဖြဲ့ပမယေ့ြ ကပလြကြဆြိုတော့ ဒေါစြောလည်း ချောင်းပုံရတယဗြွ။ ထရံမှာ အပေါကလြေး ခွဲထားတာ။ မိခွိုနဲ့ ကြုပ် ဈေးနားရကဆြို တနကေုန် လိုးကြတာပါ။ ထမင်းစားခွိနလြောကပြဲ အနားယူကြတာဗွ။ ကြုပကြ သနသ်လောကြ မိခွိုက အထနဗြွို့။ ခုဆို ကြုပသ်ငပြေးထားလို့ လီးကို အရင်းထိမွိုခတွတန်ပြေီ။ ဖငလြဲ ကြိုကသ်လောကလြိုး ဘာမှ မဖြစ်တော့ဘူး။ ဖငစြလိုးတော့ ငိုသေးတယဗြွ နဲနဲလည်း ကြဲသှားလို့ပါ။ နောကပျိုင်းကြ ဖငခြံရတာ စွဲနတေော့တာ တရကကြို တခါတော့ ဖငလြိုးပေးရတယဗြွ။
မိခွိုက အရပပြုပမယေ့ြ နို့တွေ ဖငတ်ှကေ သာမနထြကြ ထွားတယ်။ ခါးလေးက သေးတော့ လှမ်းလွှောကတ်ိုင်း ဖငသ်ားကြီးတွေ လှုပရြမ်းနတော မှငတ်ဲ့ယောင်ျကြားတိုင်း စိတန်ဲ့ လိုးနကြမှောပါ။ ကာမစိတကြလည်း ကြီးတယဗြွို့ တခါတခါ တရေးနိုး ကြုပလြီးကို ဆှဲစုပပြှီး အပေါကြ တကတ်ကလြိုးတာ။ ပြီးကာနီးကြ ကြုပမြကြန်ာကိုခွပြီး စောကရြညတ်ှနေဲ့ ပန်းတာဗွ။ မကြန်ှာ တဈခုလုံး အားရအောင် စောကဖြုတန်ဲ့ပြတပြှီးမှ ပြနအြိပတ်တတ်ာ။
အိမထြောငသ်ကြ ၁ နှစ်လောကကြွ ကြုပလြည်း မိန်းမပေါြ ရိုးအီလာတာ။ တခွား စောကဖြုတလြေး လိုးချင်န်မေိတာ။ နီးနီးနားနားလေးတွေ ရှိတယ် ကြုပစြမ်းကြည့်ဖြူးတယ် ဒါပမယေ့ြ မိခွိုပါးစပကြို ကြောကကြှတာဗွ။ တွေ့မဲ့တွေ့တော့လည်း အနီးလေးပါ။ မိခွိုအဒေါြ အပျိုကြီးဒေါစြောလေ။ အပြငကြ ကြုပပြှနလြာတိုင်း သူ့အခန်းထဲ ချောင်းကြည့်ရြင် ထမိနကြ ခါးထိလှနပြှီး စောကဖြုတကြ အတိုင်းတိုင်းပဲဗွာ။ ကြုပအြခန်းထဲ လှဲပြီဆို သူ့အခန်းဘကကြနေ ချောင်းနတော ကြုပသ်ိတာကြာပါပြီ။ တခါတခါ ကြုပရြှေ့ ထမိနဖြှန့ဝြတရြင် စောကမြှှေးအုံထူထူကြီး မမှငခြငွမြှ အဆုံးပဲ။ ကြုပရြချိုးပြီးစဆို ရစေိုပုဆိုးထဲက အမှှောင်းလိုကထြနတေဲ့ လီးကို စိုကကြှည့န်တတေတ်ာ။ ဒေါစြောနဲ့ ကြုပ် စလိုးတဲ့ရကကြ မှတမြှတရြရပဲ။ ဈေး ကထိနပြေါ့။
မိခွိုက ကထိနခြင်းလိုကတ်ာ တဈညအိပ် ၂ ရကခြရီးပါ။ မနကပျိုင်း မိခွိုကို ဈေးဘကြ ကထိနခြင်းသှားမယ့ြ ကားနားထိ လိုကပျို့ ပေးခဲ့တာ။ ကြုပမြပြနခြငလြေး မိခွိုနား သံချောင်းကပန်တော ဘဝငတ်ော့ မကဘွူးဗွ။ သံချောင်းကလည်း ကြုပလြူပျိုဘဝကလိုပဲ အဆငပြှရင်ေ ဆှဲလိုးတတတ်ာ။ ပျိုပျိုအိုအို မရှောငဘြူးဗွ။ ကားထွကတ်ဲ့အထိ သချောစောင့ကြှည့ပြှီးမှ ပြနလြာခဲ့တာ။ ကြုပမြိန်းမ မိခွိုက တဈစီး သံချောင်းတို့က နောကတ်စီးက လိုကကြှတာပါ။
အိမပြှနရြောကတ်ော့ ဒေါစြောက သူ့အခန်းထဲမှာ အိပန်တေုန်းပဲ။ ခပကြှေးကြေးလေး အိပန်တော ထမိနကြလွော့ပြီး ဖငသ်ားဖြေးဖြေးကြီးက တခွမ်းလောကပြေါန်တောဗွို့။ ကြုပလြည်း ခွသေံဖြဖြ နင်းပြီး ဒေါစြောအိပတ်ဲ့နားလေး ကပသ်ှားလိုကတ်ာ။ ဒူးထောကပြှီး ထမိနအြပေါစြကို ကြေးထားတဲ့ပေါငလြယထြိ ဆှဲခပြဈလိုကတ်ော့ နှစ်ခွမ်းစိနတေဲ့ ပေါငတ်နကြှီးတွကြေားက စောကမြှှေး နီကငွကြငွန်ဲ့ အဖုတကြှီးက ပြူးထွကန်တောဗွို့။
ကြုပလြည်း ဒေါစြောဘေးနား သူ့ဖငန်ဲ့မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် လှဲခပြှီး ဖငဝြနား မကြန်ာအပလြိုကတ်ာပဲ။ ဖငဝြလေးက မဲပြီးခွကန်တောဗွ။ ပထမဆုံး ကြုပန်ှာခေါင်းထဲဝငလြာတာက စောကခြွီးနံ့ပြင်းပြင်းပါ။ ပိကပန်တေဲ့ စောကပြတန်ှုတခြမ်းသားအောကကြ စောကခြေါင်းဝလေးက အရညတ်ှေ ထွကန်တောဗွို့။ ကြုပသ်ိတာပေါ့ ကြုပမြလာခင် စောကဖြုတကြို ကလိနပြေီး ကြုပလြာမှ အိပခြငွယ်ောငဆြောငန်တောပါ။ ကြုပလြည်း ဖငကြှားတွရေော စောကဖြုတကြှီးရော ထိုးယကကြလိတော့တာပဲ။ အစပိုင်း အိပခြငွယ်ောငဆြောငန်ပမေယေ့ြ စောကရြညတ်ှေ ထောငပြန်းအောင် ယကပြေးလိုကတ်ော့ ဟနမြဆောငန်ိုငတ်ော့ပါဘူး။
” အမလေးးးး … အ … အားးးးးးးးး … ကောင်းလိုကတ်ာ မောငခြှိမ့ရြယ် … ငါ ဒီလို မခံစားရတာ ကြာပါပြီ … အ အ “
ညာဘကပြေါငတ်ဈချောင်း မှှောကတ်ကလြာပြီး တစောင်းလှဲယကပြေးနတေဲ့ ကြုပဘြယဘြကလြကမြောင်းပေါတ်ငရြင်း ခေါင်းကို သူ့စောကဖြုတန်ဲ့ဆှဲကပထြားတော့တာပဲ။ စောကရြညကြုနတ်ော့ ထထိုငပြှီး သူ့ထမိနကြို ခွရင်ေးခွှတပျို့ပြီး ကြုပန်ဲ့ဖငပြှနခြေါင်းပြန် မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် လှဲအိပန်တော။ကြုပမြကြန်ာကို သူ့စောကဖြုတန်ဲ့ပြတရြင်း ဒဈဖူးကို စငုံတော့တာပဲ။
ဒေါစြောလည်း မခဘေူးဗွို့။ လီးထိပကြို စုပလြိုကြ လီးတချောင်းလုံးယကလြိုကန်ဲ့ နောကဆြုံး ကြုပလြဥတွပေါ ဆှဲစုပပြေးတာ။ ကြုပလြည်း စောကဖြုတကြှီးပြနယ်ကရြင်း ဒေါစြောလီးစုပတ်ာ ဇိမယ်ူနလေိုကတ်ယ်။ လီးတဈချောင်းလုံး တင်းပြောငလြာမှ ဒေါစြောကို ပကလြကလြှနထြားပြီး အပေါကြနပေဲ တကလြိုးလိုကတ်ာ။ ဒေါစြောက အလိုးခံဖူးပမယေ့ြ ကြုပလြီးက ထွားတော့ မကြန်ာကြီး ရှုံ့မဲ့နတောပဲဗွာ။
” အမလေး နာလိုကတ်ာ မောငခြှိမ့ရြယ် အကုနမြထည့န်ဲ့ တဝကလြောကပြဲ လုပဟြာ “
” အင်းပါ ဒေါစြောရယ် … နာနလေို့လား “
” ဟုတတ်ယကြှဲ့ … ဒေါစြော အလိုးမခံရတာ ကြာပါပြီ … မင်းရောကလြာမှ မင်းတို့လငမြယား လိုးတာကြည့်ရြင်း ခံချင်လြာတာ “
” ကြုပသ်ိပါတယဗြွာ ကြုပတ်ို့လိုးတိုင်း … ဒေါစြော ချောင်းကြည့်န်တော “
” ဟင် “
” မဟငပြါနဲ့ … ကြုပလြည်း ဒေါစြောကို လိုးချင်န်တောပါ … မိခွို က လညတ်ယဗြွ မကြစြိဒေါကထြောကကြှည့န်လေို့ပါ “
”ဒါများ စောစောလိုးပါ့တော့ မောငခြှိမ့ရြယ် ငါဖြင့ြ ခံချင်လြှန်းလို့ ရရေောင်းတဲ့ ဖိုးလုံးကို မုန့ဖြိုးပေး လိုးခိုငမြလို့ “
ဖိုးလုံးက ကြုပတ်ို့ရပကြှကကြ ရထမြေးရောင်းတဲ့ ကပြမြပြည့တ်ဲ့ ကလေးပါ။ ကလေးဆိုပမယေ့ြ အထငမြသေးနဲ့ဗွို့ ဒီကောင့ဘြောင်းဘီထဲက အမှောင်းလိုကထြနတေဲ့ လီးက ထင်းကနဲ့ပဲ။ စကားပြောရင်း အလိုးတော့ မပြတဘြူးဗွ။ နဲနဲတိုးဆောင့ကြှည့တ်ော့ ဒေါစြောဆီက အကနဲ့ ညည်းသံ ခပတ်ိုးတိုးလေးပဲ ထွကလြာတာ။ ဒါနဲ့ ကြုပလြည်း လီးအရင်းထိ ဖိဖိဆောင့လြိုးပစ်တာပဲ။ ဒေါစြောကတော့ ခေါင်းတွေ ဘယပြှနည်ာပြနရြမ်းရင်း နဲနဲတွဲနတေဲ့ နို့အုံးကြီးတွကေို သူ့လကန်ဲ့ ဖိညှဈနတေော့တာပါ။
တဖြည်းဖြည်း လီးဒဏခြံနိုငလြာတော့ သူကိုယတ်ိုင် အောကကြနေ ပင့ဆြောင့ပြေးနတောပဲ။ ဒေါစြော စောကခြေါင်းအတွင်းသားတွကေ ကြုပလြီးကို ဆှဲဆှဲညှဈနသလေိုဗွ။ ကြုပဆြောင့လြိုးတိုင်း စောကဖြုတကြှီးက ကြုပဆြီးခုံးထိကပန်အေောင် ကော့ထိုးနတော။ မနားတမ်းလိုးရင်း ကြုပတ်ို့ အထွဋအြထိပ် ပျိုငတ်ူနီးပါးရောကခြဲ့ကြတာပေါ့ဗွာ။
တရေးအိပပြှီး ထမင်းထစားရင်း ဒေါစြော အရငကြ အကြောင်းတွေ ပြနပြှောပြနတောဗွ။ ဒေါစြောကလည်း အပျိုကြီးအမညခြံထားပမယေ့ြ မိခွိုနဲ့လာမနခင်ေ သူတို့နယမြှာ ယောင်ျကြားနဲ့ ၄ လလောကပြေါင်းဖူးပြီးသားပါ။ ယောင်ျကြားဖြစ်သူ ဆုံးသှားတော့ မိခွိုနဲ့လာနရင်ေး မပြနဖြစ်တော့တာ။
ထမင်းစား ရချိုးပြီး ကြုပအြခန်းထဲ ခဏလှဲနတေုန်း ဒေါစြောရောကလြာတော့တာပဲ။ ရောကတ်ာနဲ့ ကြုပဘြေး ဝငလြှဲပြီး ပေါငကြှားက လီးကို ကိုငစြှတော့တာ။
” နင့ဟြာကြီးက အားရစရာကြီးဟာ “
” ဒေါစြော ယောင်ျကြားလီးက သေးလို့လား “
” မသေးပါဘူး ပုံမှနပြေါ့ လိုးတော့လည်း နငလြောကြ မလိုးနိုငဘြူး တခါတခါ ငါ့ပါသာ အစိကို ပြတရြင်း ပြီးသှားရတာ “
ဒေါစြောက ပြောရင်း စိတပြါလာပုံဗွ။ ကြုပလြီးကို ထစုပပြှီး လီးကြီးက သချောစိုကကြှည့န်တော။ လီးကိုဖြဲခပြှီး ဒဈကြီးကို ဆှဲစုပလြိုကြ လီးအရညပြှားတွေ ပတယ်ကလြိုကန်ဲ့။ ကြုပ်းလီးလည်း တင်းပြောငထြောငမြတလြာတော့ အပေါကြနေ ခွလိုးတော့တာပဲ။ ပါးစပကြလည်း တအီးအီးညည်းပြီး သူ့ဖငကြှီးကို ဖိဖိခတွာ။ တဖြည်းဖြည်း ခွှေးတွေ နားထငကြနေ ပါးပေါစြီးကလွာတာဗွ။ ကြုပကြ ခဏဆင်း အပေါကြ လိုးပေးမယပြှောတာတောင် မရပါဘူး။ ကြုပလြီးကို သူ့စိတကြှိုကြ ဆောင့ဆြောင့လြိုးနရှောတာ။ စောကရြညတ်ှကလေည်း ကြုပလြဥကြားကနေ စီးကနွတော အိပယ်ာခင်းတွလည်ေး ရှှဲနှစ်နတောဗွို့။ တဖုံးဖုံးဆောင့ရြင်း နောကဆြုံးတခကြဆြောင့အြပြီး အားကနဲ့ အသံရှညကြှီးညည်းရင်း ကြုပပြေါသ်ူ့ကိုယလြုံးကြီး မှောကခြပြဈတာ။
” ရှီးးးးးးးး … ကောင်းလိုကတ်ာ … မောငခြှိမ့ရြယ် … နင့လြီးကြီးက တအားလိုးလို့ကောင်းတာဟ … ဟူးးးးးးး ရှီးးးးးးးး “
အမောပြမှေ ဘေးလိမ့ခြပြှီး မပြီးသေးတဲ့ ကြုပလြီးကို လရညအြပစွလြိုကထြှကအြောင် စုပပြေးတာ။ စောကရြညတ်ှေ လရညတ်ှပပြေနေတေဲ့ လီးကြီးကို ပြောငစြငန်အေောင် စုပပြှီးမှ ကြုပဘြေး အနားယူနတေော့တာပဲ။ ညပိုင်းကြ သူ့အခန်းထဲ လာအိပဖြို့ပြောပြီးမှ ထွကသ်ှားတာဗွ။ တညလုံး ဒေါစြောနဲ့ကြုပ် လိုးလိုကကြှတာ မနကလြင်းခါနီးမှ အိပပြွောသ်ှားသှားကြတာပါ။ နောကရြကကြွ နေ့ခင်းဘကြ ဒေါစြောက ပြနစြပါလရေော။ ဒီတခါ ကြုပကြ စောကဖြုတတ်ငမြကဘူး ဖငပြါ အုံးဆီလေးထည့ပြှီး လိုးပေးလိုကတ်ာ။ အောလြိုကတ်ာဗွာ ဒါနဲ့ စောကပြတလြိုးလိုကြ ဖငလြိုးလိုကြ ချော့လိုးပေးလိုကတ်ာပေါ့။ ညနပေိုင်း မိခွိုပြနလြာထဲ့ အထိ မထနိုငရြှာဘူး။
သိပတ်ော့မကြာပါဘူး ၂ လလောကန်တေော့ ကြုပန်ဲ့ ဒေါစြော လိုးနတော မိခွို မိသှားပါလရေော။ စကားနဲနဲများရပမယေ့ြ နောကပျိုင်းကြ မိခွိုက ခွင့ပြှုပါတယ်။ တဖြည်းဖြည်း ကြုပလြည်း မိခွိုရော ဒေါစြောရော နှစ်ယောကလြုံး တပျိုငထြဲ လိုးပေးတတလြာတာ။
တဈရကကြွ အလုပန်ားတော့ ကြုပအြိပန်တေုန်း အသံကြားတာနဲ့ နားစွင့ထြားလိုကတ်ာပါ။ တောပြါသေးရဲ့ ကြုပ် ဒီရပကြှကကြ ခေါင်းရှတသ်ယ် တခုလပမြလေး မိုးမိုးကို ဖနပြှီး အိမတ်င် ခေါလြိုးနတော ၃ ခါလောကရြှိပြီ အဲတာ မိပြီမှတန်တောဗွို့။
မိုးမိုးက အိမကြို ဈေးလာလာရောင်းတာဗွာ သူ့ဈေးဗမ်းထဲ သားငါး ဟင်းသီးဟင်းရှတ် အစုံပါပဲ။ အရပထြဲ လှည့ရြောင်းတာနဲ့တင် အကုနကြုနတ်ာ။ ကြုပတ်ို့ဆီ လာရောင်းရင်း ခငန်တောပါ။ တခုလပဆြိုတော့ လီးနဲ့ဝေးနတောပေါ့။ အိမလြာရင်း မိခွိုမရှိခွိနဆြို အတောန်ဲ့မပြနဘြူးဗွ။ ကြုပကြ ဒေါစြောလည်း လိုးနတေော့ ဒေါစြောရှေ့ဆို ခပတ်ညတ်ညန်တောပဲ။ မိခွိုရော ဒေါစြောရော လဈရင် အောကစြလှတပြှလိုကတ်ယ် မကြာပါဘူး ကြုပထြငတ်ဲ့အတိုင်း ကြကတ်ိဗွ။
မိုးမိုးကလည်း ကြုပရြှေ့ဆို ထမိနခြါပြီး ခဏခဏဝတပြှတတတ်ယ်။ ဗိုကသ်ားထူထူဖြေးဖြေးလေးအောကကြ စောကဖြုတကြှီးက အတိုင်းသားပေါ့။မိုးမိုးက နဲနဲဝပမယေ့ြ သူဟာလေးနဲ့သူ ကြည့်ကြောင်းတယဗြွ။
တဈရကကြွ ကြုပကြ အိမမြှာလူမရှိတုန်း မီးဖိုချောငဘြကခြေါလြိုကတ်ာ ပါလာတာနဲ့ ထမိနအြပြငကြနေ အဖုတကြို တန်းနိုကပြဈတာ။ ထုံးစံအတိုင်း အစပိုင်း မူတာပေါ့။ စောကဖြုတကြို အရညရြှှဲနအေောင် ယကပြေးတော့ မီးဖိုချောငထြဲတင် ကုန်းတော့တာပဲ။ ပထမ ရကကြ ၂ ခွီဆကတ်ိုကြ လိုးပေးလိုကတ်ာ။ နောကြ ၅ ရကလြောကန်တေော့ တခါလာကုန်းတာ အိမထြဲမှာ ဒေါစြောရှိတယဗြွ။ ဒေါစြော အခန်းဝနားလေး တံခါးဘောငကြိုငခြိုင်းပြီး နောကကြနေ မတတ်ပလြိုးရတာ။ ဒေါစြောနိုးလာရင် ခကြခြငွြးသိအောငပြါ။ ပြနကြာနီးကို ကြုပလြီးကို အားရပါးရ စုပပြှီးမှ ပြနသ်ှားရှာတာ။
” မိခြို “
” ရှင် … ဒေါလြေး “
ကြုပတ်ှေးနတေုန်း ဒေါစြောအသံကြောင့ြ အတွေးစပကြသ်ှားခဲ့တာ။ ဒါနဲ့ပဲ သူတို့ပြောတာ နားထောငန်မေိတာပေါ့။
” ငါတို့ ဒီလိုကြီးနလေို့ ဖြစ်ပါ့မလား ရရှညေကြှ မလှယဘြူးထငတ်ယ် “
” ဘာလို့လဲ ဒေါလြေးကလည်း “
” အောြ … မောငခြှိမ့ကြို ညည်းရောငါရော နှစ်ယောကြ အလိုးခံနကြတောလေ “
” ဒါတော့ ဒေါလြေးရယ် အနနေီးလို့ ဖြစ်သှားကြတာ ကမွက ခွင့လြှတပြှီးသားပါ “
” အင်း ညည်းက ခွင့လြှတပြမယေ့ြ ဒီအသကရြှယရြောကမြှ သူများလင် အလိုးခံနမေိတာ ငါ့ကိုယင်ါ လိပပြှာမလုံတာ “
မိခွိုမှာ အဒေါဖြစ်သူအား ဘာပြောရမှန်းမသိအောင် ဖြစ်သှားရသည်။ အဒေါဖြစ်သူ မရှိလို့ကလည်း မဖြစ်ပြန်… သူကဈေးရောင်း လငဖြစ်သူမောငခြှိမ့ကြ ဆိုကျကားထွကြ … ခကြပြှုတပြေးမယသ်ူ မရှိ။ မောငခြှိမ့လြီးကလည်း စံခွိနမြှီမို့ အရပထြဲ ကုန်းမယ့ဟြာတွကေ တန်းစီနတော။ မိခွိုတို့က မိနမြချင်ြး မှငတ်ာနဲ့သိပြီးသား။ လီးကြီးရတဲ့ကြားထဲ လငဖြစ်သူ မောငခြှိမ့ြ၏ အပြုအစုကလည်း အသကြ ၅၀ ကြောြ မိန်းမတွတေောင် စွဲနတော မိမိအဒေါကြ လကတ်ှေ့ပဲ။ သူစိမ်းသူမ မသိအောငလြိုးနမယေ့ြ အစား အဒေါဖြစ်သူအား ကြညကြှညဖြှူဖြူပင် လိုးခိုင်းထားလိုကြ၏။
တကယလြည်း မောငခြှိမ့လြီးကြီး၏ လိုးခကြမြွားက မိခွိုရော ဒေါစြောပါ မရိုးနိုငအြောင် ခံလို့ကောင်းနခေဲ့သည်။ တခါတခါ မိခွိုနှင့ဒြေါစြောတို့မှာ မောငခြှိမ့လြီးကြီးအား အလုအယကြ ခံချင်ကြှ၏။ လီးတဈချောင်းထဲနှင့ြ နှစ်ဦးသား တပျိုငထြဲ အလိုးခံချင်သ်ည့ြ ရကမြွားလည်း ကြုံခဲ့ဖူးသည်။ သို့သောြ မောငခြှိမ့မြှာ သူမတို့နှစ်ဦးအား ဖငရြော စောကပြတပြါ မွှတအောင် တအိမထြဲထားကာ လိုးနိုငခြဲ့၏။
” ဟဲ့ … မိခြို ငါပြောတာ ကြားရဲ့လား “
” ကြားပါတယ် ဒေါလြေးရယ် … ဘယမြှ သှားဖို့ စိတမြကူးနဲ့ … ဒေါလြေး ညည မအိပတ်တတ်ော့ရင် သမီးတို့နဲ့ လာအိပပြေါ့ “
” အိုကြယ် … အဲလောကကြှီးတော့ … ငါ ငါ “
” ကဲပါ ဒေါလြေးရယ် သမီးက ဒီလောကခြှင့ပြှုပေးတာတောငမြှ “
” အေးလေ ညည်း ဘယလြောကခြှင့ပြှုနိုငမြလည်း ညည်းခွင့ပြှုသလောကထြိ ငါလည်း အလိုးခံရုံပဲ “
” ဒါဆို … ဒီနညကေ စပြီး သမီးတို့နဲ့ လာအိပ် … ကိုမောငခြှိမ့ကြ လိုးနိုငပြါတယ် ဒေါလြေးရယ် “
————————————-
ဟုတတ်ယဗြွ ကြုပကြ မိခွိုရော ဒေါစြောရော တဈခန်းထဲ ထားလိုးလာတာ အခုဆို ကလေးရပြီဗွို့။ မိခွိုနဲ့ မှေးထားတာပါ။ ကြုပသ်ားလေးက ၃ နှစ်ထဲရောကန်ပေါပြီ။ နေ့ခင်းဘကြ ဒေါစြောလိုးတဲ့ခါ နို့တွေ အတင်း တကတ်ကစြို့တော့တာ။ ဒေါစြောလည်း ကြုပသ်ားက နို့စို့လိုကြ ကြုပကြလိုးလိုကန်ဲ့ အခုထိ ကာမစည်းစိမ်း ယူနတေုန်းပေါ့ဗွာ။
ပြီးပါပြီ။