အောစာအုပ်

Daddy’s Candy (အပိုင်း ၂)

Daddy’s Candy (အပိုင်း ၂)
ရေးသားသူ – Lonemaypyo (Wattpad)

“လှန်း”

“ဟုတကြဲ့….ဦး”

“အခုတလော အိမကြို သိပမြကပပြါလား… မင်း အလုပတ်ှရေော ပြီးရဲ့လား”

“ဦး ခိုင်းထားသမွှတွေ အကုနပြှီးအောင် လုပပြှီးပါပြီ… ဦီး ဘာထပခြိုင်းစရာများရှိသေးလို့လဲ”

“လာထိုငပြါဦးကြာ”

အနားကို ထိုငရြန် လကပြှတော့ ခစွလြှန်းတင် မလှှဲသာစွာ အနီးကခုံမှာ ထိုငလြိုကရြသည်။ ဦးကို မသိမသာခိုးကြည့်တ်ော့ ရချိုးထားပြီးခါစမို့ ထငတ်ယ် ဆံစမှာ ရစကေအြခွို့ တွဲလဲခိုနကော ရှနပြူအနံ့သင်းသင်းလေးကိုပါ ရနသည်ေ။ သူတပါးခငပြှန်းကို ခိုးကြည့်ရြန် မသင့တ်ောဟြု တွေးကာ ခစွလြှန်းတင် မကြန်ှာကို လှှဲပစ်လိုကသ်ည်။ သူ မခစွသ်င့တ်ော့ပြီ မဟုတပြါလား…။ ထုတဖြောပြှောခွင့တ်ောင် မရှိဘဲ လမ်းခုလတမြှာတင် ကရွှုံးခဲ့ရသော အခစွတ်ို့သည် အခုတော့ သူတပါးရငခြှငထြဲ မှူးထူးပြောပြါးနပြေီလေ။

“ရော့…ဒီမှာ လိုသလောကသ်ာ ယူသှား… သကျကရာဇကြို ဈေးဝယလြိုကပြေးလိုကြဦး…. ငါ ဒီနေ့ Meeting ရှိနသေေးလို့”

“လှန်း…မအားဘူး ဦး… လှန်းလည်း ဒီနေ့ ဘောဒြါတွနေဲ့ ခွိန်းထားသေးတယ်”

မကြမြှောငကြုပကြာ ခပစြူးစူးကြည့်လြိုကသ်ော နမေိုးစွေ မကြဝြန်းတွကြေောင့ြ ခစွလြှန်းတင် ကိုယလြေးကြုံ့သှားမိသည်။ ဦးစကားဆို မှဝယေမြကြ နားထောငတ်တပြါသော သူက အခုကြမှ ဘာလို့ ငှင်းဆနမြိသညကြို ကိုယတ်ိုငန်ားမလညပြါခွေ။

“ရတယလြေ… မင်းမအားလည်း နောကန်ေ့မှ ငါပဲလိုကပျို့လိုကမြယ်”

အေးစကစြကြ စကားအောကမြှာ Laptop ကို ပြနင်ုံ့ကြည့်ကြာ ဘာသံမှထပမြထွကလြာတော့ ခစွလြှန်းတင် စိတထြဲအနည်းငယ် ကြောကကြှသှားမိသည်။ သူ ဦးကို စိတမြပကြစြလေို။

“လှန်း ခွိန်းထားတာ ရှှေ့လိုကလြို့ရပါတယ်… သကျကရာဇကြို လှန်း လိုကပျို့လိုကမြယ်”

“အင်း….”

ဆိုသော ခေါင်းတဈခကြည်ိတသ်ံနှင့အြတူ စကားလုံးက ထပထြှကမြလာတာကြောင့ြ ပိုကဆြံအိတန်ှင့ြ ကားသော့ကိုကိုငကြာ အခန်းထဲက ထွကလြာခဲ့လိုကသ်ည်။

“ဟင်”

သကျကရာဇြ ကားဘေးမှာ မတတ်ပရြပမြှီရင်း ဆေးလိပသ်ောကန်သညေ့ြ ခစွလြှန်းတငကြို မှငလြိုကတ်ော့ လှမ်းနသညေ့ြ ခွလှမြေးတွကေ အလိုလို တန့သ်ှားရသည်။ သူနဲ့မှ ဆုံရပြနပြှီ။ သူ့ကို ကြောကပြါတယဆြိုနေ….. ဘာရယမြှန်းမသိ သူ့နဲ့မကြန်ှာချင်ြးဆိုငရြမှာ သကျကရာဇြ ကြောကရြှံ့မိသည်။ ဟိုတဈခါ လကရြဲဇကရြဲနှင့ြ နမ်းလိုကတ်ာကြောင့ြ သကျကရာဇန်ှုတခြမ်းလေး ပေါကသ်ှားခဲ့သည် မဟုတပြါလား။

ထီမထငမြကြန်ှာပေးနှင့ြ ကားတံခါးကိုမှီကာ ဆေးလိပသ်ောကန်သညေ့သ်ူက သကျကရာဇြ လမ်းလွှောကလြာသညကြို မကြတ်ောငလြေးမှေးစင်းပြီး ကြည့်န်လေိုကပြုံများ တကယ် မုန်းတီးချင်စြရာ။

“လာလေ ဘာတုံ့ဆိုင်းနတောလဲ… အဟင်း မင်းကို ကိုကစြားမှာ ကြောကလြို့လား”

သကျကရာဇြ စကားတဈခွန်းမှမပြောဘဲ ကားဆီကိုသာ လွှောကသ်ှားရင်း အနောကခြန်းတံခါးဖြင့ကြာ ဝငထြိုငမြညပြှုစဉြ…….

“နိုး…နိုး…ရှေ့ခန်းမှာထိုင်… ငါက မင်း Driver မဟုတဘြူး”

Driver မဟုတလြည်း ဘာလို့ လိုကပျို့နသေေးလဲလို့ သကျကရာဇြ တွေးတာကို ကြိုသိနေ၍ထင်။

“မင်းကို လိုကပျို့ချင်လြှန်းလို့များ ထငန်တောလား… ဦးက တဈခွားသူနဲ့ဆို စိတမြခလွို့ ငါက လိုကပျို့ပေးရတယမြှတ်”

ဪ.. သူက တောတ်ောြ စိတခြရွတယဆြိုတော့…၊ ဦးကလည်း ဘာလို့ သူ့ကိုမှ လိုကပျို့ခိုင်းရပါလိမ့ြ။

ကားလေးက အရှိနမြှှင့စြှာနဲ့ လမ်းမကြီးထကကြို တဟုနထြိုးပြေးလတေော့ သကျကရာဇြ ရငထြိတစြှာ သူ့ကိုကြည့်မြိသည်။

“ရှင်…..ရှင်…အရှိနလြေး နည်းနည်းလွှော့လို့ မရဘူးလား”

“ဟင့အြင်း…. ဒါက ငါမောင်းသမွှထဲ အနှေးဆုံးပဲ”

တမင် မောင်းနတောမှန်း သိသာသည်။ နှုတခြမ်းလေးတွန့ပြှီး ပြုံးနတောများ…။ သကျကရာဇြ ကြောကန်မှန်ေးသိလို့ ပိုပြီးတော့ကို အရှိနတ်င် မောင်းနတေော့သည်။ Center ရှေ့ ရောကတ်ော့မှပဲ သကပြှင်းကို လုံးလုံးခမွိသည်။ ထိုလူနဲ့ သကျကရာဇြ ဘယလြိုမှမဖြစ်။

သကျကရာဇကြို ဘာလို့ ဒီလိုဆကဆြံနရတောကိုလည်း နားမလည်။ သူမုန်းမိအောင် ဘာမှမလုပမြိပါဘဲ အချောကတ်ိုကကြှီး ဒီလိုဆကဆြံခံရတာ မုန်းမိပါသည်။ အထဲဝငတ်ော့လည်း တောကလြွှောကြ ဘေးကနေ ကပပြါလာတာမို့ စိတပြကြရြသည်။ မိန်းကလေးအသုံးအဆောငဆြိုငမြို့ မဝငရြဘူးဆိုတာ မသိတာလား တမငလြားမသိ… ဇွတတ်ရှတန်ဲ့ သူကြိုကသ်မွှ အဝတတ်ှကေို သကျကရာဇဆြီ ပစ်ပစ်ပေးသည်။ ဈေးဝယတ်ာ သူလား သကျကရာဇလြား မသဲကြဲ။

“ကိုခစွလြှန်းတင်”

“ပြောလေ”

သကျကရာဇြ စိတတ်ိုစွာ အဝတတ်ှကေို သူ့ဆီ ပြနပြဈပေးလိုကသ်ည်။

“သကျကရာဇြ အဝတအြစားတွေ ကိုယ့ဘြာသာရှေးပါမယ်… ရှင် ငှိမင်ှိမလြေး ထိုငန်ပေေးပါလား”

“မင်းက အဝတအြစားရှေးတာ တောမြယ့ပြုံလည်း မပေါပြါဘူး… တဈခါခါရှေးလည်း ဒီဂါဝနတ်ှခညွြေးပဲမို့ ငါက အကောင်းရှေးပေးတာ”

“ဪ ..ဟုတကြဲ့ ကြေးဇူးပါ … အပြငမြှာပဲ စောင့န်ပေေးပါနောြ”

“အဈကိုရှေးပေးတဲ့ အင်ျကြီလေးတွေ လှသားပဲ အဈမရဲ့… ဒီလို ကိုယ့မြိန်းမအတွကြ အင်ျကြီလှလှလေး ရှေးပေးတတတ်ဲ့ ယောကြြားမွိုး သိပမြတွေ့ရဘူး သိလား”

ဆိုငဝြနထြမ်းကောငမြလေးက ဘုမသိဘမသိပြောတော့ သကျကရာဇြ မကြန်ှာပူစွာ ပြနပြှောဖို့ ပြငလြိုကစြဉမြှာပဲ

“ဒီလိုပဲ.. ညီမလေးရေ… ကိုယ့မြိန်းမက Fashion အမှင် သိပမြရှိတော့ ဘာဝယဝြယ် ကိုယကြပဲ ကြည့်ပြေးနရတောလေ အဟင်း…”

သကျကရာဇခြါးလေးကို စွေ့ကနဲ ဆှဲဖကကြာ ခပတ်ညတ်ည် ပြောလာတော့ ဝနထြမ်းကောငမြလေးက ရယကြာ လှည့ထြှကသ်ှားလသည်ေ။

“တောကြ…ခစွလြှန်းတင်..ရှင် လှှတ်.. ကြှနမြဘယသ်ူဆိုတာ ရှငမြေ့နတောလား”

“ဪ..ဟောြ.. အဲ့လောကလြည်း ဒေါသမထွကပြါနဲ့… ဒီတိုင်း စလိုကတ်ာကို”

ရိသဲ့သဲ့ပြုံးရင်း ထွကသ်ှားသော သူ့ကြောပြငကြို တဈခုခုနဲ့ ကောကပြေါကခြငွစြိတကြို မနည်းထိန်းထားရသည်။ ဒီလို သူများကို အသားယူတတတ်ဲ့ ယောင်ျကြားမွိုးကို သကျကရာဇြ နည်းနည်းလေးမှ သဘောမကြ။ သူ့သခငရြဲ့ မိန်းမကိုမှ ရိသဲ့သဲ့လုပခြငွန်သေော လူမွိုးကို ဦးက ဘာလို့ စိတခြယွုံကြညန်ရတောပါလိမ့ြ။

———————-

ကားနောကကြှည့မြှနကြို တကြည့်ကြှည့ြ လုပန်တောကြောင့ြ သကျကရာဇြ မသိမသာ အနောကကြို စောင်းငဲ့ကြည့်မြိသည်။ အနောကကြနေ ကပလြိုကလြာသော ကား ၃ စင်း။ ကားကို တဖြည်းဖြည်း အရှိနတ်ငမြောင်းနသေော ခစွလြှန်းတင်။ သကျကရာဇြ မကြလြုံးပြူးသှားမိသည်။

“လူ…လူဆိုးတွလေားဟင် အနောကကြ ကားက”

“ဟကျ..ငါလည်း လူဆိုးပဲလေ”

မမှုသလို ဆံပငတ်ှဝေဲခါပြီး ပြောလာတော့ သကျကရာဇြ ရငထြိတစြှာဖြင့သ်ာ ခေါင်းကိုငုံ့ရင်း ကားလကကြိုငကြိုသာ မှဲမှဲကိုငထြားမိသည်။

“ခါးပတ် သချောပတထြား”

သူ့စကားအဆုံး ဝေါကြနဲ ဆောင့တ်ကသ်ှားသော ကားနဲ့အတူ သကျကရာဇြ ကိုယလြေးက ရှေ့ကိုရောကသ်ှားမိသည်။ အနည်းဆုံး နဖူးတော့ ကြဲပါပြီလို့ တွေးမိပမယေ့ြ သနမြာတဲ့လကတ်ဈဖကကြ သူ့ကိုယလြေးကို သိုင်းဖကပြှီး ဆှဲယူလိုကတ်ာကြောင့ြ Dashboard နှင့ြ နဖူးက လှတကြင်းသှားရသည်။

“ကစွြ…. အာ့ကြောင့ပြှောတာ ခါးပတသ်ချောပတထြားပါဆို”

ဆူပူပြောရင်း ကားကို လမ်းကြိုလမ်းကြားတွထေဲ ဖြတမြောင်းကာ အနောကကြကားကို မကြခြှညဖြှတဖြို့ ကြိုးစားသည်။ တောသ်ေးသည်… အတနကြှာ ကြေ့ပတမြောင်းပြီးတဲ့နောကြ နောကကြလိုကလြာဟန် မတွေ့ရတော့မှ သကျကရာဇြ သကပြှင်းကို ခိုးခမွိသည်။

“မင်း ကြောကသ်ှားလား”

“ဟငအြင်း”

လိမလြိုကရြပမယေ့ြ သကျကရာဇအြသံက မောသံပေါကန်သေေးသည်။ ခစွလြှန်းတင် သကျကရာဇကြိုကြည့်ရြင်း သနားရမလိုလို ရယရြမလိုလို ဖြစ်မိသည်။ ဒီလောကရဲ့ပုံစံတွေ သူ ဘာမှသိပုံမရ။ ဒါတောင် နောကယ်ောငခြံလိုကခြံရတာပဲ ရှိသေးသည်။ သနတေတ်ှနေဲ့ ပစ်ခတတ်ာတွသော ပါလာခဲ့ရင် ဘယလြောကြ ကြောကန်ရှောမလဲ။ ထူးဆန်းစွာပဲ သကျကရာဇအြတွကြ တွေးပူနမေိသော ကိုယ့စြိတကြို ခစွလြှန်းတင် ပြနအြံ့ဩမိရသည်။

—————————–

“အင့ျ…ဦး”

“သကျကက အစောကြီး အိပပြွောန်တောလား… Daddy ကိုတောင် မစောင့ဘြူးကြာ”

အိပရြာပေါတ်ကလြာကာ သကျကရာဇကြိုယလြုံးလေးကို ကစွကြစွပြါအောငဖြကရြင်း ပြင်းပြင်းရှရှနမ်းတော့ သကျကရာဇြ နိုးလာသည်။

“သကျကရာဇြ ပြနလြာတော့ ဦးကိုမှ မတွေ့တာ…. အာ့ စောင့ရြင်းနဲ့ အိပပြွောသ်ှားတာ… ဦးက သကျကရာဇန်ားမှာလည်း မနဘေူး.. ဘာတွလေုပန်တောလဲ ပြော”

“Daddy အလုပကြိဈစ လကစြသတန်လေို့ပါ ဘဘေီလေးရဲ့… ဖြစ်နိုငရြင် ကိုယ့မြိန်းမကို ကိုယတ်ိုငပြဲ လိုကပျို့ချင်တ်ာပေါ့…. စိတဆြိုးနတောလား Daddy’s ကလေးလေးက”

“အင်း..ဆိုးတယ်”

“ကဲဗွာ…. ကလေးလေး စိတဆြိုးပြဖေို့ Daddy ဘာလုပပြေးရမလဲပြော”

“မသိဘူးလေ”

“ဟောဗြာ”

ခစွစြဖြယမြူနှဲ့နသေော သကျကရာဇအြမူအရာတွကြေောင့ြ နမေိုးစွေ စိတတ်ို့က ဝုန်းကနဲ တောကလြောငလြာရပြနသ်ည်။ သကျကရာဇပြါးနှစ်ဖကကြို လကဖြှင့ြ စုံကိုငရြင်း နှုတခြမ်းတို့ကို စူအောငလြုပကြာ လွှာနဲ့ ပြတသ်ပတ်ို့ထိမိသည်။

“ဟင်း….ဦးကြာ”

တဖြည်းဖြည်း တိုးဝငလြာသော ဦးရဲ့လွှာတွကေို ငှင်းဆနခြှင်းမဲ့စွာ အလိုကသ်င့ြ ရဈပတပြေးလိုကရြင်း ဦးရဲ့လညပြင်းကို လကအြစုံနဲ့ ဟီးလေးခို တွဲလိုကမြိသည်။ နမေိုးစွေ လကအြစုံတို့က သကျကရာဇြ တဈကိုယလြုံးအနှံ့ စုနခြညွဆြနခြညွြ ပြေးလှှားနသည်ေ။ ခညွသ်ားအပါးလေးသာ ဝတထြားတာမို့ အတွင်းသား အလှအပတွကေ အလိုလို လှဈဟပြနစရောမလိုပဲ ညအိပဝြတအြပါးလေးကနေ အထင်းသား ပေါန်သည်ေ။ ကြီးမားကယွပြှန့သ်ော နမေိုးစွရေဲ့ လကအြကြီးကြီးတွကြေားထဲ သကျကရာဇြ ခန်ဓာကိုယလြေးက ပြားကပန်ရသေည်။ အလိုဆန်ဒပြင်းပြစွာ အတင်းကို ဆုပည်ှဈဖစွခြှလောတာကြောင့ြ သကျကရာဇြ အရိုးတွတေောင် ကြိုးကြချင်ေမြတတ်။

“အာ့..အာ့..နာတယ် ဦး အရမ်းမညှဈပါနဲ့”

နမေိုးစွေ ဆုပခြွနတေောကို ရပလြိုကရြင်း သကျကရာဇြ အင်ျကြီစလေးကို ညငသ်ာစွာ လှနတ်ငလြိုကသ်ည်။ ဖြူဝင်းနသေော နို့လေးနှစ်လုံးက သူဆုပခြွထေားတာကြောင့ြ နီရဲနကော နို့သီးလေးတွကေ ထောငမြတန်သည်ေ။ အသည်းယားစွာ ငုံ့နမ်းလိုကတ်ော့ သကျကရာဇကြ သူ့လကကြလေးနဲ့ ကြယလြိုကသ်ည်။

“အာ..ကစွြ…ဘာလုပတ်ာလဲ Baby ရဲ့”

“အို…သကျကရာဇရြှကတ်ယ် ဦးရယ်”

“အခုမှ ဘာရှကန်တောလဲ ကလေးလေးရဲ့.. ကလေးလေးတဈကိုယလြုံး Daddy မထိဖူးတာ မမှငဖြူးတာ ရှိလို့လား… လငမြယားတောင် အကြိမကြှိမ် ဖြစ်နပြေီးမှကြာ”

“ဟာ…ဦးနောျ”

“Baby က ကိုယ့ကြို မခစွဘြူးလားဟင်.. Baby မကြိုကရြငလြည်း Daddy အတင်းကြီး မလုပယ်ူပါဘူးကြာ”

အင်ျကြီစကို ပြနဆြှဲခပြေးရင်း မကြန်ှာညိုးငယစြှာပြောတော့ သကျကရာဇြ စိတမြကောင်းဖြစ်ရကာ ပြာပြာသလဲလဲ ဖြစ်ရသည်။

“မဟုတတ်ာ ဦးရယ်… သကျကရာဇြ ဦးကို အရမ်းခစွပြါတယ်.. သိပခြစွပြါတယ်… သကျကရာဇြ ဦးကို ခွင့ပြှုပါတယ်… သကျကရာဇကြို စိတမြဆိုးပါနဲ့နောြ”

“Daddy.. လို့ခေါကြှာ Baby ”

ခစွရြသူ စိတည်ိုမှာစိုးသည့မြို့ သကျကရာဇြ မရဲတရဲနဲ့

“Dad… Daddy”

“အား… Daddy’s ကလေးလေးက အရမ်းလိမ်မာတာပဲကြာ… မှ…မှ”

အနမ်းတွေ အားရအောငပြေးပြီး သကျကရာဇြ ခညွသ်ားညဝတလြေးကို နမေိုးစွေ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဆှဲခွှတလြိုကသ်ည်။ ဆံနှယအြခွကလေေးတွကေ ဖြူဝင်းမို့မောကန်တေဲ့ နို့လေးနှစ်လုံးပေါြ ဖရိုဖရဲ ပြန့ကြနွသည်ေ။ ခပြရြပန်တေဲ့ ဗိုကသ်ားရှပရြှပလြေးအောကမြှာတော့ သူ သုံးလေးကြိမ် ဆကဆြံခဲ့တဲ့ အဖုတဖြောင်းဖောင်းလေး။ အမှှေးနုနုလေးတွကေ ရေးရေးလေး နှုတခြမ်းသားဘေးပတလြညကြို ဝန်းရံထားပြီး အလယကြ အကကြှဲကြောင်းရာလေးက စိစိလေး ကပန်သညေမြို့ မကမြှနသ်ီး အရာလေးနဲ့တောင် တူနသည်ေ။ အရငကြ မညှာမတာ သူ့လိငတ်ံကြီးနဲ့ ထိုးသှင်းခဲ့တာကို တွေးရင်း နမေိုးစွေ သနားသှားသည်။ မကြစြိစုံမှိတကြာ မှေ့ရာစကို ဆှဲဆုပထြားသော သကျကရာဇမြကြန်ှာလေးကို ကြည့်ရြင်း နမေိုးစွေ သူ့လွှာတို့ကို သကျကရာဇအြဖုတလြေးထကဝြယ် စုနခြညွဆြနခြညွြ ကူးသန်းစလေိုကသ်ည်။

“အ့…ဦး… Daddy ဘာတွလေုပ်… အား.. ဟငအြင့ြ ဦးရာ သကျကရာဇြ မနတတေဘြူး”

“သကျက ကောင်းအောငပြဲ Daddy လုပပြေးနတောပါ ကလေးရဲ့.. ငှိမင်ှိမန်ကြော Daddy မကြမ်းချင်ဘြူး”

လသေံ ပြော့သယောင် မာသယောင် အနည်းငယ် ခွိမ်းချောကလြိုကမြှ သကျကရာဇြ ငှိမကြသွှားသည်။ နမေိုးစွေ စိတကြှကမြှာကိုလည်း စိုးရိမမြိသလို သူကြမ်းပြီ ဆိုပါကလည်း ကြောကရြသည် မဟုတပြါလား။

နူးညံ့တဲ့ အတွင်းသားနှစ်လှှာကို သူ့ရဲ့လွှာကြီးနဲ့ ထိုးကောလြိုကြ စုပန်မ်းလိုကြ အကြိမကြှိမလြုပပြှီး သကျကရာဇန်ို့သီးလေးတွကေိုပါ လကန်ှဈဖကြ အအားမထားဘဲ ဆှဲခွနသေည်ေ။ သူ့အောကကြ လိငတ်ံကြီးက တောတ်ောကြှီးကို မာတင်းနပြေီ။ ဘောင်းဘီရှညကြို လငွမြှနစြှာ ဆှဲခွှတရြင်း သကျကရာဇမြကြန်ှာနားဆီ တေ့ထားလိုကသ်ည်။

ပူနှေးတင်းမာနသေော အထိအတွေ့တဈခု မကြန်ှာနားကို လာရိုကခြတန်တောမို့ သကျကရာဇြ မကြလြုံးဖြင့ကြှည့မြိသည်။ ကြီးမားပြီး နီရဲပြဲလနန်သေော ထိပဖြူးရဲရဲလေးကို ရုတတ်ရကြ တွေ့လိုကရြတာမို့ သကျကရာဇြ ထိတလြန့စြှာ မကြန်ှာကို လှှဲလိုကရြသည်။

“အား… Daddy ”

“မလန့ပြါနဲ့ ကလေးရာ.. ဒါကြီး ကလေးလေးဟာထဲ ဝငပြှီးနရေဲ့နဲ့ ဘာရှကန်တောလဲ… လာ ကိုယ့ဟြာကို ကိုငကြှည့စြမ်းပါဦး”

သကျကရာဇလြကကြို အတင်းဆှဲကာ လိငတ်ံဆီ ကပပြေးလိုကသ်ည်။ ပူနှေးပြီး သံချောင်းတဈချောင်းလို မာကစွန်သညေ့ြ ထိုအရာက သကျကရာဇလြကြ‌နဲ့ ထိမိခွိနမြှာ တွန့ကြနဲ့ ဖြစ်သှားသည်။

“အား…. Baby ကိုယ့ကြို စုပပြေးပါလားဟင်”

“ရှင်…ဟို ဟို”

“လုပပြါကြာ…ကိုယ့ကြို သကျကရာဇပြါးစပလြေးနဲ့ စုပပြေးပါလား… ကိုယ် သကျကရာဇစြုပပြေးတာ ခံချင်လြို့ပါ”

“Daddy ရယ် သကျကရာဇမြှ မစုပတ်တတ်ာ”

“မခကပြါဘူးကြာ… ဒီတိုင်း သကြားလုံးတဈလုံး စုပန်တယေလြို့ပဲ ခံစားလိုကြ… ဒီမှာကြည့်ပြါဦးကြာ…. Daddy လီးက သကျကရာဇရြဲ့ ပြုစုတာကို ခံချင်န်တော”

ကလေးလေးလို ပူဆာနသေော နမေိုးစွကြေောင့ြ သကျကရာဇြ မဝံ့ရဲစွာ ပါးစပကြလေးဟလို့ ဖြဖြလေး စုပယ်ူလိုကသ်ည်။ ‌စုပလြုံးတဈလုံး စုပန်သလေို လွှာကို လှည့ပြတမြှှရင်ေး ဖိဖိပြီး စုပပြေးတာမို့ နမေိုးစွေ အကောင်းကြီး ကောင်းနမေိသည်။

“အား ဟုတတ်ယ် ဘဘေီ… အဲ့လို စုပပြေး.. အား… စောကရြမ်းကောင်းလှန်းတယကြှာ.. ဘဘေီလေး စုပပြေးတာ အရမ်းကောင်းတယ်.. အင်းဟင်း….. ဘဘေီရယ်”

အရမ်းကောင်းလှန်းတာမို့ နမေိုးစွေ ပြီးချင်စြိတကြို မနည်းထိန်းထားရသည်။

“‌‌‌‌‌‌‌‌ရပြီ ဘဘေီ”

လီးက သကျကရာဇပြါးစပထြဲက ထွကသ်ှားပြီး သူ့လီးကို စုပန်မ်းထားသော သကျကရာဇန်ှုတခြမ်းတွကေို နမေိုးစွေ ကြမ်းရမ်းစွာ ဆှဲစုပကြပပြဈမိသည်။ တဆကတ်ည်း သကျကရာဇကြိုယပြေါြ အုပမြိုးကာ ပေါငန်ှဈချောင်းကို သူ့ဒူးနဲ့ အသာဆှဲဖြဲရင်း လီးကြီးကို သကျကရာဇြ အဖုတလြေးထဲ ထည့လြိုကသ်ည်။

“အိုး…ဘဘေီရယ်”

“အား… Daddy…နာတယ် ဖြည်းဖြည်း”

“ခဏနေ ကောင်းသှားလိမ့မြယန်ောြ… Daddy ဖြည်းဖြည်းလေးပဲ လိုးပါ့မယ်”

“Fuck..ya… ကောင်းလိုကတ်ဲ့ အဖုတလြေး.. ဘဘေီရယ် Daddy ကြမ်းချင်ပြှီကြာ”

သကျကရာဇမြှာလည်း အရညတ်ှလေိုကကြာ ကောင်းလာပြီမို့ ခေါင်းကိုသာ ညိတပြှလိုကသ်ည်။

“ဘဘေီ…ကုန်းပေးပါလားဟင်… Daddy အနောကကြနေ လိုးချင်လြို့”

“အို ဟင့အြင်း သကျကရာဇြ ရှကတ်ယ်”

“လုပပြါ ဘဘေီရာ နောြ…”

ရှကလြည်း မတတသ်ာတာမို့ သကျကရာဇြ မကြစြိစုံမှိတကြာ လေးဘကထြောကြ သူ့ရှေ့ကုန်းလိုကသ်ည်။ ပြူးအာနသညေ့ြ အဖုတသ်ားရဲရဲလေးမှာ ကပတ်ှယန်သညေ့ြ ငှရေောငအြမွှငဖြှူဖြူကလေးတွေ တကယ် လကြခြငွစြရာ…၊ နမေိုးစွေ မနနေိုငစြှာ စုပယ်ူမိပြနသ်ည်။ ခါရမ်းနသေော တငလြုံးလုံးလေးကို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ သချောကိုငရြင်း ထောငမြတန်သေော သူ့လီးကို သကျကရာဇအြဖုတဝြလေးသို့ ဆှဲပြတသ်ည်။

“Daddy …အာ့…ဘာလဲကြာ”

“ဘာလို့လဲ ကလေးလေးရဲ့”

“ဘာလို့…ပြတန်တောလဲလို့ ဟင့ြ”

“ဘာလဲ…ပြတတ်ာ မကြိုကလြို့လား”

“အာ…မဟုတပြါဘူး… Daddy ရာ.. အာ အဟင့ြ သကျကရာဇြ မနနေိုငတ်ော့ဘူး Daddy ”

ဖငကြိုအနောကပြဈကာ သူ့လီးနဲ့ နီးနိုငသ်မွှနီးဖို့ ကြိုးစားနသေော သကျကရာဇကြိုကြည့်ကြာ စချင်တ်ာမို့

“ဘာလဲကြာ…ဘဘေီက ရှင်းရှင်းလည်း မပြောဘူး”

“အာ…ကစွြ…သကျကရာဇကြို လုပပြေးပါလို့ ပြောတာကို Daddy ကလည်း”

“ဘာလုပရြမှာလဲ…ဘဘေီရဲ့ ဟင်”

“အာ….သကျကရာဇကြို လိုးပေးကြာ… Daddy နောြ သကျကရာဇြ ငိုလိုကမြှာ”

“ဟားဟားဟား… Daddy’s ဘဘေီလေးကို Daddy လိုးပေးမှာပေါ့.. ရော့ကြာ”

“အာ့ အာ့ daddy ”

“ကြိုကလြား ဘဘေီ Daddy လိုးတာ ကြိုကလြား”

“ကြိုကြ..ကြိုကတ်ယ် Daddy ”

“အား…ဖငလြေးကို ကော့ထား ဟုတပြှီကြာ.. အား ဘဘေီရယ် ဘဘေီ့အဖုတလြေးက ကြပလြိုကတ်ာ… Daddy ရဲ့ လီးကိုရော ကြိုကရြဲ့လား”

“အှန်း…ကြိုကတ်ယ် Daddy အား… Daddy ”

“ကြိုကရြင် အဝလိုးပေးမယ် ကို‌ယ့ဘြဘေီလေးကို… စိတကြှိုကသ်ာ ခံစားစမ်း”

သကျကရာဇြ ဒူးတွကေ ကြာတော့ မခံနိုင်။ ခွညှတ်ေ‌လာတာမို့ နမေိုးစွေ ဆောင့ခြကြတ်ှကေို လွှော့ကာ သကျကရာဇကြိုယကြို ဘေးတစောင်းလှဲရင်း လိုးနပြနေသ်ည်။ သကျကရာဇမြှာ အကြိမကြှိမ် ပြီးနသလေောကြ သူ မပြီးသေး။ ကြာတော့ သကျကရာဇြ မခံနိုငတ်ော့။ တကိုယလြုံးကိုကခြဲကာ အဖုတကြလည်း အထိမခံချင်လြောကအြောင် နာကငွလြာသည်။

“Daddy သကျကရာဇြ အရမ်းနာနပြေီ မခံနိုငတ်ော့ဘူး… အား… ဟငအြင်း… Daddy အရမ်းနာတယ် မခံနိုငတ်ော့ဘူး”

“Daddy မပြီးသေးဘူးလေ ဘဘေီရာ… ခဏလေး သည်းခံပါဦး”

“နာတယလြို့ …. Daddy ရဲ့”

ရှိုကသ်ံက တဖြည်းဖြည်း ကယွလြာတော့ နမေိုးစွေ သကျကရာဇအြဖုတထြဲက သူ့လိငတ်ံကြီးကို ဆှဲထုတလြိုကသ်ည်။ နာကငွလြှန်းစွာ ငိုရှိုကန်သေော သကျကရာဇကြိုယလြုံးလေးကို ရငခြှငထြဲ အသာထည့ရြင်း သကျကရာဇဗြိုကသ်ားဖြင့ြ သူ့လိငတ်ံကို ပြတသ်ပပြေးနသည်ေ။

“Daddy မပြီးသေးပမယေ့ြ ကိုယ့ဘြဘေီလေး နာမှာစိုးလို့ ကိုယထြပမြလုပတ်ော့ဘူးနောြ… မငိုနဲ့တော့ တိတ်… တိတ်”

နမေိုးစွေ လိငတ်ံကြီးက မာနဖြီနသညေ့ြ မှှဟေောကကြှီးနှယ် သကျကရာဇဗြိုကသ်ားကို လာလာပြတန်တောမို့ သကျကရာဇစြိတထြဲ တမွိုးဖြစ်လာရသည်။ မဝံ့မရဲ အောကကြိုငုံ့ကြည့်တ်ော့ ‌နီရဲမာတောငန်သညေ့ြ သူ့အချောင်းကြီး။ တဆတဆြတကြို တုနခြါနသည်ေ။

သကျကရာဇြ နမေိုးစွကေို သနားသှားမိသည်။ ခေါင်းကို သူ့ရငခြှငထြဲ ဖြကထြားရာကနေ အပေါကြိုတကပြှီး

“Daddy သကျကရာဇကြို လုပခြငွလြုပလြေ… သကျကရာဇြ မနာတော့ပါဘူး… သကသ်ာသှားပြီ”

နမေိုးစွေ ကြနပေစြှာ ပြုံးလိုကရြင်း

“သကျကရာဇကြို Daddy ဘာလုပရြမှာလဲဟင်”

“အာ…မသိဘူးကြာ… Daddy နောျ”

“ဘာလုပရြမှာလဲလို့ အကောင်းမေးနတောကို ဘဘေီကလည်း”

“မသိဘူးကြာ…အဲ့ဒါဆိုလည်း မလုပန်ဲ့တော့”

“ဟာ…ဘယရြမှာလဲ…. ဒီအခွင့အြရေးမွိုး လကလြှတခြံလို့ရမလား… Daddy’s လီးက ဘဘေီ့အဖုတလြေးကို ဘယလြောကတ်ောင် လိုးချင်န်တယေမြှတလြဲ”

သကျကရာဇန်ှုတခြမ်းသားများကို ပြတထြှကမြတတ် ကိုကခြဲစုပင်ုံပြီး သူ့လိငတ်ံကို သကျကရာဇအြဖုတဝြနား တေ့တေ့ကာ ပြတသ်ပသ်ည်။

“အား….အင်း..အဟင်း… Daddy”

လညတ်ိုငကြိုမော့ကာ ခပတ်ိုးတိုးလေး ညဉြးညူလိုကသ်ော သကျကရာဇကြှောင့ြ နမေိုးစွေ သူ့အချောင်းကြီးကို ဆကမြပြတသ်ပတ်ော့ပဲ တဈဆုံးအထိ ပစ်သှင်းလိုကသ်ည်။ နှေးထွေးနူးညံ့သော အသားစိုငတ်ှကြေား သူ့လိငတ်ံကြီးကို အနားမပေးဘဲ သကျကရာဇခြါးလေးကို ကိုငကြာကိုငကြာ ပစ်ပစ်သှင်းနမေိသည်။ လှုပရြမ်းနသေော နို့လေးနှစ်လုံးကိုလည်း အခါမလပ် နမ်းစုပန်တေော့ သကျကရာဇန်ာတာတွေ ပြောကပြှီး ပိုပြီးကောင်းလာရသည်။

“အ့…အ့…အ့ Daddy ”

“ညည်းစမ်းကြာ ညည်းလိုကစြမ်း ကိုယ့ကြလေးလေး အရမ်းကောင်းနတယေမြဟုတလြား… Daddy လည်း အရမ်းကောင်းတယ် အား… အာ့….. ဟာ့.. ဟာ့”

သုတရြညဖြှူဖြူတို့ကို သကျကရာဇဗြိုကသ်ားပေါြ လှှတထြုတရြင်း ဘေးမှာ လှဲအိပခြလွိုကသ်ည်။ သကျကရာဇြ နှုတခြမ်းသားလေးကို အမောပြေ ခွိုခဉွတ်ဈလုံးပမာ စုပန်မ်းရင်း လူက လုပရြှားထားတာမို့ မောပန်းစွာနဲ့ နမေိုးစွေ အိပပြွောသ်ှားတော့သည်။

—————————–

မနကစြောစောသာ ရှိသေးတာမို့ အလင်းရောငကြ မကြဲချင်သ်ေး။ ခစွလြှန်းတငတ်ဈယောကြ ဒီမနကြ အစောကြီး နိုးနသည်ေ။ အိပထြမတင် အကြိမ် ၁၀၀ လုပအြပြီး ရှဲနဈနသေော ခွှေးတွကေိုသုတဖြို့ တဘကကြို လှမ်းယူလိုကစြဉြ မကြဝြန်းထောင့မြှာ လှဈခနဲ မှငလြိုကရြသော အရိပလြေးတဈခု။ ခွှေးမသုတဖြစ်ဘဲ တဘကကြိုခပြှီး ပန်းခွံနားကို တဖြည်းဖြည်း တိုးကပသ်ှားမိသည်။ အဖြူရောင် ညအိပဂြါဝနလြေးနဲ့ လှုပလြီလှုပလြဲ့ အသည်းယားချင်စြဖြယကြောင်းလောကအြောင် မနကခြင်းလေးနဲ့ ပနံသင့န်သေော ပိုးဟပဖြှူလေး။ သူတဈယောကတ်ည်းရှိသညအြထငန်ဲ့ သီချင်ြးတွတေောင် အောဆြိုလိုကသ်ေး။ ပန်းတွကေို ကပကြှေးနဲ့ ခူးလိုကြ… သီချင်ြးလေး ညည်းလိုကန်ဲ့ နတောမို့ ခစွလြှန်းတင် စချင်လြာသည်။

“အဟမ်း…. မနကအြစောကြီး နားအေးပါးအေး နရမေယ် အောကမြေ့တာ… အခုတော့ အစောထဲကကို နားကတောတ်ောပြူနပြေီ…. ကီးတွကလေည်း မကိုကန်ဲ့… မနကခြင်းရဲ့ သာယာမှုလေးတော့ သှားပါပြီ”

“အမေ့….ရှင်…ရှင် ဘယတ်ုန်းက ရောကန်တောလဲ…”

“ကြာပေါ့…. မင်းအသံကြားလို့ ငှကကြလေးတွတေောင် ထပြံကုနပြှီ… ကစွြ အစာကြှေးမလို့ကို”

သကျကရာဇမြှာ သူနဲ့ စကားနိုငမြလုအား။ ခွံထဲ မနကစြောစော ဘယသ်ူမှမရှိဘူးအထငန်ဲ့ ညကအတိုင်း အောကခြံမပါ ဘာမပါ ဆင်းလာခဲ့တာမို့ ရုတတ်ရကြ ခစွလြှန်းတငကြို တွေ့လိုကရြတော့ ရှကရြှံ့သှားမိသည်။ သူမရိပမြိအောင် ရငဘြတကြို လကန်ဲ့ မသိမသာကာကာ အိမကြှီးထဲကို ပြနဝြငဖြို့ပြငတ်ော့ ရုတတ်ရကြ ဆောင့ဆြှဲလိုကသ်ော အားရှိနကြှီးက ကြီးမားလှန်းတာမို့ သကျကရာဇြ ကိုယလြေးတဈပတလြညကြာ ခစွလြှန်းတငရြငခြှငထြဲ မကြန်ှာအပသ်ှားမိသည်။ ဦးလို တောင့တ်င်းသော ကိုယခြန်ဓာပိုငဆြိုငထြားသော ခစွလြှန်းတင်….၊ သူ့ရငဘြတကြယွကြယွကြှီးထဲ သကျကရာဇြ မကြန်ှာလေး အပရြကသ်ား။

“ရှင်…ရှင်…ဘာလုပတ်ာလဲ”

“အဟကြ…ရငခြုနသ်ှားလို့လား”

“တောကျ…ရှင်…ရှင်”

“အား”

မှီရာကိုလှမ်းကနလြိုကရြင်း သကျကရာဇြ သူ့ရငခြှငထြဲကနေ ပြေးထွကလြာခဲ့သည်။ နှိမ့ခြညွမြှင့ခြညွြ လှိုင်းကလေးလို တုနခြါသှားသော တငသ်ားစိုငတ်ို့ကို အဓိပျပါယမြဲ့စွာ ငေးကြည့်ရြင်း ခစွလြှန်းတင် ငေးမောကနွရြဈခဲ့သည်။ ရငခြှငအြစုံဟာတော့ ဘာကြောင့ြ အခုနမြှနန်မှန်ေး သူကိုယတ်ိုင် သတိထားမိခွိနမြှာ….

————————

အငှေ့ပြံနသေော ဝီစကီခွကကြို လကထြဲ လှုပခြါရင်း ခစွလြှန်းတင် အတွေးတို့က အတိတဆြီသို့။

“ထူးသာ…ထူးသာ..အ..ကြှတဈြ…ကြှတဈြ”

ကိုကခြဲနသေော ခန်ဓာကိုယတ်ဈခုလုံးကို အားပြုထရင်း မကြလြုံးတို့ကို အားယူဖြင့ကြှည့လြိုကတ်ော့ မှငရြသည့မြှငကြှင်းက အစိမ်းသကသ်ကန်ရော….၊ ခေါင်းကို စမ်းကြည့်လြိုကတ်ော့ ခဲပစွန်သညေ့ြ သှေးစများ။ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ ထူးသာက ဘယရြောကန်သညေမြသိ။ သူ ထရမည်။ ဘေးနားက ရဗေူးခွံတွကေို တွေ့တဲ့အိတထြဲ ကြုံးထည့ရြင်း သူတဈလှမ်းချင်ြးလွှောကဖြို့ ပြငသ်ည်။ မိုကခြနဲဖြစ်သှားသော ကိုယကြို တဈစုံတဈယောကကြ ညငသ်ာစွာ ဖေးမထူတွဲပေးခွင်း ခံလိုကရြသည်။

“ခွာတိတ်…အဆငပြှရေဲ့လား”

ထိုလူရဲ့ စကားသံကို သူမတုန့ပြှနန်ိုင်။ ရီဝနသေေော မကြလြုံးအစုံကို အားယူဖြင့ကြှည့တ်ော့ ခန့ည်ားချောမောသော မကြန်ှာတဈစုံ။ တအိအိကဆွင်းလာသော သူ့ကိုယကြို တွဲထူထားတာသာ သိလိုကပြှီး သူ့အသိစိတတ်ို့က အမှောငထြဲကို မိုကကြနဲ။

တံခါးခေါကသ်ံ ခပတ်ိုးတိုးကြောင့ြ အတိတကြို ပြံ့လှှင့န်သညေ့စြိတတ်ို့က လကရြှိကို စုစည်းရောကရြှိလာရသည်။

“ဘယလြိုလဲ… မင်းက ငါ့ကိုတောင် မစောင့ဘြဲ သောကန်ှင့န်ပြေီလား”

လကထြဲက ခွကကြို ခုံပေါပြှနခြရွင်း ထူးသာကို ပြုံးလို့သာ ကြည့်လြိုကသ်ည်။ ခန်ဓာကိုယအြနည်းငယ် ပြည့လြာသညမြှအပ ငယစြဉကြအတိုင်း ဖြူမှဲသန့မြှဲ ထူးသာ။

“မင်းကို စောင့ရြင်း ပငွြးလာလို့ပါကြာ”

“မင်း ဦးနဲ့ရော အဆငပြှရေဲ့လား”

“အင်း ဒီလိုပါပဲ သူ မိန်းမ ရသှားပြီ”

“ဟိုတလောက ကြားမိပါတယ်…. မင်းရော အဆငပြှလေား…. ငါကတော့”

“မင်း မပြောချင်တ်ဲ့ကိဈစဆို မပြောပါနဲ့.. ငါ မင်းဆီလာတာ မင်းအပူတွေ နားထောငဖြို့ မဟုတဘြူး”

“မင်းကလည်းကြာ… ငယင်ယကြအတိုင်း လုံးဝမပြောင်းလဲဘူးနောြ… အမြဲတမ်း ဒီလိုခညွြးပဲ”

“ထားပါ မင်း ငါ့ကို ခေါတ်ဲ့ကိဈစက”

“ဟို..ငါ ပိုကဆြံလေး နည်းနည်းလောကလြိုလို့”

“မင်း မမက မင်းကို မပေးဘူးလား”

ရဲကနဲနီသှားသော ထူးသာမကြန်ှာကို ကြည့်ရြင်း ရယခြငွစြိတကြိုထိန်းကာ…

“ကဲပါ ဘယလြောကလြဲပြော”

“ဟို…200လောကပြါပဲ”

မကြမြှောငကြုပကြာ ကြည့်လြိုကသ်ော ခစွလြှန်းတငကြှောင့ြ ထူးသာ မကြန်ှာခွိုသှေးကာ

“ငါ အောဇြီ သှားမလို့ သူငယခြငွြး…. အဲ့ဒါ ပိုကဆြံ နည်းနည်းလောကြ လိုလို့ပါ”

“မင်း မမ‌ကရော”

“ဟာ အဲ့ဒါ အလုပသ်ဘောအရပါကြာ”

“အေးပါ အခုလောလောဆယတ်ော့ ပါမလာဘူး… ပြနရြောကမြှ ဖုန်းဆကလြိုကမြယ်”

စကားသံတို့ တိတဆြိတသ်ှားသော အခန်းလေးထဲမှာ ထူးသာနှင့သ်ူ နှစ်ယောကတ်ည်း တိတဆြိတစြှာ ထိုငန်မေိကြသည်။ ငယစြဉကြတည်းက အတူတူ ရသနေ့ဗြူးကောကြ၊ သန့ရြှင်းရေးလုပ်၊ နိမ့ကြသွည့ြ အလုပမြွားစွာလုပရြင်း မိမရှိဖမရှိ နှစ်ကောငကြှှကဘြဝကို ဆိုးတူကောင်းဖကြ ဖြတသ်န်းခဲ့ဖူးသည်။ ဦးနဲ့တွေ့မှ သူ့ဘဝတဆဈခွိုး အပြောင်းအကြေ့ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ကြေးစားလုပင်န်းကို ပိုသဘောကလွာခဲ့မိသည်။ ဒီမှာတင် သူနဲ့ထူးသာ လိုင်းကြဲသှားခဲ့ရသည့ြ အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာခွင်းပင်။

“ဟိတ် အမယ် မင်းက ဒီမှာလာနပန်တောပေါ့လေ… မမက လိုကရြှာလိုကရြတာ”

ရမှေှေးနံ့နဲ့ အရကန်ံ့ ခပပြှင်းပြင်း ရောထားသည့ြ အနံ့ကြောင့ြ ခစွလြှန်းတင် လှည့ကြှည့မြိတော့ တံခါးဘောငကြို မခို့တရို့မှီတွဲရင်း ရီဝဝေေ မကြဝြန်းတွနေဲ့ စိုကကြှည့န်သေော မိန်းမတဈဦး။ ထူးသာမှာတော့ ပြာပြာသလဲဖြစ်ကာ

“မမ…ဘယလြိုရောကလြာတာလဲ… ကြှနတ်ောလြာမယ် ပြောထားတာကို”

“အို…ထူးကလာမယ် ပြောပြီး ကြာနတောကို…. မက ဘယလြိုလုပ် စောင့န်နေိုငမြှာလဲ…. ဟင့ြ ဟင့ြ… ထူးရယ် မ မနနေိုငတ်ော့ဘူးကြာ”

“ဟာ…မမ နေဦး.. ကြှနတ်ော့မြှာ ဧည့သ်ညရြောကန်တယ်ေ မရဲ့”

“ဟင်..ဘယကြဧည့သ်ညလြဲ.. ထူးနောြ မတဈယောကတ်ည်းကိုပဲ အဖောလြုပရြမယလြို့ ပြောထားတာကို”

“ဟာ..မဟုတပြါဘူး မရဲ့…. ကြှနတ်ော့သ်ူငယခြငွြးပါ”

ခစွလြှန်းတင် ဣန်ဒွပကြေပြှားနသေော ထိုအမွိုးသမီးကို မနှစ်မှို့စွာကြည့်ရြင်း ထူးသာကို လှမ်းပြောလိုကသ်ည်။

“မင်း အလုပရြှိရငလြည်း ငါပြနတ်ော့မယ်… ပြီးမှ ဖုန်းလှမ်းဆကလြိုကြ”

“အေးပါကြာ…အေးပါ”

ထူးသာ သကျကရာဇန်ှယဘြကကြို မကြည့်ခြငွကြှည့ခြငွြ မကြဝြန်းတွနေဲ့ကြည့်ကြာ သူမ ခန်ဓာကိုယကြို အလိုကသ်င့ြ ထိန်းထားလိုကသ်ည်။ အလုပသ်ဘောအရသာ ဆကဆြံနရပေမယေ့ြ သကျကရာဇန်ှယရြဲ့ ပြင်းပြသော လိငစြိတကြို ထူးသာ လကလြနရြသည်။ တဈနေ့လုံး မနားတမ်း သူက ခံနိုငပြမယေ့ြ လုပရြသည့လြူက တကယမြသကသ်ာ။ ငှဝငေပြေါကရြတာများလို့သာ ဆကဆြံနသေောလြည်း တကယကြို သကျကရာဇန်ှယန်ှင့ြ မပတသ်ကခြငွတ်ော့ပါ။

“အား..မ”

ဘောင်းဘီကို အမှနဆြှဲခွှတရြင်း ထူးသာ လိငခြွောင်းကြီးကို စုပယ်ူလိုကသ်ည့ြ သကျကရာဇန်ှယ်။ စုပရြုံနဲ့တင် အားမရသေး… သူမ ဝတလြာသည့ြ အဝတအြစားမှနသ်မွှ ခွှတကြာ ထူးသာပေါြ တကခြှလိုကသ်ည်။

“ဟာ…မ..နပေါဦး ကြှနတ်ောြ ကြိုငမြစွပရြသေးဘူး”

“အို…ထားစမ်းပါကြာ…လုပမြနနေဲ့… မက ထူးအရညတ်ှေ ထွကလြာရင် သောကပြဈမှာပေါ့… ပြီးတော့ အဲ့ဒါကြီးမပါတာ ပိုခံစားလို့ကောင်းတယ် သိလား… ထူးလီးကြီးက မရဲ့ အဖုတလြေးထဲ နှေးနှေးလေးနဲ့ ဝငန်တော ခံစားလို့ရတယ်”

“ဟို…မရယ်”

စုပထြားသည့အြရှိနန်ဲ့ ထောငမြတန်သေော ထူးသာ လိငတ်ံချောင်းကြီးကို သူ့အဖုတထြဲ အတင်းတေ့ကာ ထည့တ်ော့သည်။

“အား…အ…ကောင်းတယ် ထူးရယ်.. မ ကြိုကတ်ယ်”

စိတမြပါပမယေ့ြ ခန်ဓာကိုယကြ တောင်းတနပြေီမို့ ထူးသာ သကျကရာဇန်ှယ် နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ကိုငကြာ အောကကြနေ ဆောင့ပြေးနလေိုကတ်ော့သည်။

—————————

“ဦး”

“ဟောကြည့်ြ Daddy လို့ ခေါခြိုင်းထားတာကို”

“သကျကရာဇြ အကငွ့မြရသေးဘူး ဦးရဲ့… အာ Daddy ရဲ့”

“ကဲပါ ဟုတပြါပြီ.. Daddy’s ဘဘေီလေးက ဘာပြောမလို့လဲ”

“သကျကရာဇြ ဖဖတေေို့ဆီ ခဏပြနခြငွတ်ယ်”

အေးစကသ်ှားသော နမေိုးစွမကြေဝြန်းအစုံကို သကျကရာဇြ ချောကခြှားစွာ ကြည့်မြိသည်။ ခဏကြာမှ အပြုံးတဈပြင့တ်ို့နဲ့အတူ

“ဟုတသ်ားပဲ.. ဘဘေီ အိမမြပြနတ်ာလည်းကြာပြီ… ကိုယလြည်း ‌အခုထိ ဘဘေီ့မိဘတွကေို အခုထိ ကောင်းကောင်းမတွေ့ရသေးဘူး… သှားကြတာပေါ့ ဒီနေ့ပဲ”

ဦးကောင်းဇောတ်ဈယောကြ အိပရြာထဲတွင် အသကကြို ပြင်းပြစွာ ရှူနရသေည်။ ဇနီးနှင့သ်မီးက ဘေးမှာမရှိ… အိမဖြောမြကြီးကသာ အစစအရာရာ သူ့ကိဈစတွကေို လုပပြေးရသည်။ လဖြန်ေးနသေော သူ့လို လူမမာကိုပင် ပစ်ထားပြီး အပြငကြို တနကေုန် ထွကန်ကြသေည်။ အလုပကြိဈစ စီမံဖို့မပြောနဲ့ သူ့ကိုတောင် ကြည့်ဖြောမြရသော ဇနီးနှင့သ်မီးကို တွေးကာ မကြရြညကြ အလိုလိုကလွာရသည်။ တကိုယလြုံး လဖြန်ေးနတောမို့ စကားကပြောမရ ကိုယကြရှေ့မရနဲ့ အတောကြို ဒုကျခရောကရြသည်။ ကုတငပြေါြ မလှုပမြယှကြ လှဲနသေော ဦးကောင်းဇောြ လကဟြနခြှဟနေဖြှင့တ်ောင် မပြောနိုင်.. မှငကြှင်းကိုကြည့်ရြင်း သကျကရာဇြ မကြရြညတ်ို့က ထိန်းမရနိုင် စီးကလွာသည်။

“ဘယလြိုဖြစ်ရတာလဲ ဒေါကြှီးရယ် .. ဒီလောကတ်ောင် အခွအနေဆေိုးသှားရလား”

“ဒေါကြှီးလည်း အလုပလြာတဲ့မနကမြှ ရချိုးခန်းထဲ လဲနတော တွေ့ရတာပဲ… ညကတည်းက လဲတာ ဘယသ်ူမှမတွေ့လို့ .. အခုလိုအထိ ဖြစ်သှားတယလြို့ ထငတ်ာပဲ”

“ဖြစ်မှဖြစ်ရလေ ဖဖရေယ်ေ”

နမေိုးစွေ ကုတငပြေါလြှဲနသေော ဦးကောင်းဇောကြို မှုနတ်တေေ မကြဝြန်းတွနေဲ့ ကြည့်မြိသည်။ သူ့စိတထြဲမှာတော့ ဒီထကကြို ပိုခံစားသင့တ်ယလြို့ ထငမြိသည်။ ဦးကောင်းဇောကြှောင့ြ ပကြစြီးခဲ့ရသည့ြ မိသားစုဝငမြွား။ အဲ့ဒီ မိသားစုဝငတ်ှထေဲ သူလည်း အပါအဝင်။ အရှယမြရောကသ်ေးသည့ြ ကိုယဝြနဆြောင် မိန်းမပျိုလေးတဈဦးက ရပတ်ကာ ရှာတကာလှည့ကြာ အကြောရြောင်းရင်း လူတကာ နှိမသ်မွှ ဆဲသမွှကို ခါးစည်းခံကာ တဈဦးတည်းသော မောငလြေးကို စောင့ရြှောကခြဲ့သူ။ အမညမြဖောတ်ဲ့ ဗိုကတ်ဈလုံးကြောင့ြ ရှာပြငမြောင်းထုတခြံခဲ့ရပြီး အာဟာရပြတလြပမြှု အနဆင်ေးရဲမှုတို့ဒဏတ်ှကြေား လကမြှှောကြ အရှုံးပေးခဲ့ရသည်။ အားလုံးရဲ့ အရင်းရှင် တရားခံကတော့ ဦးကောင်းဇောြ။

တွေးရင်းနဲ့ နာကငွလြာတာကြောင့ြ ဆကမြကြည့်တ်ော့ဘဲ အပြငဘြကကြို ထွကလြာခဲ့လိုကသ်ည်။ ဒီကိဈစတွေ သကျကရာဇကြို ဘယလြိုပြောပြရပါ့မလဲ။ ဦးကောင်းဇောကြို သူ သိပမြုန်းသည်။ ဒါကြောင့လြည်း တတန်ိုငသ်မွှ နည်းလမ်းတွနေဲ့ လကစြားခွဖေို့ သူ ကြိုးစားခဲ့သည်။ ကြိုးစားခဲ့သည့အြတိုင်းလည်း အောငမြှငခြဲ့သည်။ ဦးကောင်းဇောြ ပိုငဆြိုငသ်မွှ ရှယယ်ာလုပင်န်းတွကေ သူ့ဆီ အကုနန်ီးပါး ရောကကြုနသ်ည်။ ဒီထကဆြိုးတာတွေ လုပခြငွပြမယေ့လြည်း သကျကရာဇြ မကြန်ှာထောကထြားလို့သာ သူညှာနမေိတာ ဖြစ်သည်။

“ဦး”

“ဟင်..ဘဘေီပြောလေ”

“သကျကရာဇြ ဖဖေေ့ကို ပြုစုချင်လြို့ တဈပတလြောကြ ဒီမှာနလေို့ရမလားဟင်”

“မိဘကိဈစပဲ ဘဘေီရယ် နခေဲ့လေ… ပြနလြာမယဆြိုရင် Daddy ကို ဖုန်းဆကလြိုကြ.. Daddy လာခေါမြယန်ောြ…. အား လှမ်းရတော့မှာပဲ ဒီကလေးလေးကို”

“ဟှန်း…ဦးနောြ အပိုတွေ… ကဲပါ ဦးအလုပတ်ှေ ရှိသေးတယ် မဟုတလြား… သှားတော့လေ ဖဖသေကေသ်ာတာနဲ့ သကျကရာဇြ ပြနလြာမှာပါ… ဘာမှစိတမြပူနဲ့နောြ”

“အင်း..ဒါဆို Daddy သှားတော့မယ်.. တဈခုခုဆို ဖုန်းလှမ်းဆကဖြို့ မမေ့နဲ့နောြ”

“ဟုတ်”

သူ့ကားလေး မကြစြိအောကကြ ပြောကသ်ှားမှ သကျကရာဇြ သကပြှင်းခမွိတော့သည်။ သူ ဖဖေေ့ကို မှငကြတည်းက ဒေါသ်တွထွကေန်တော မကြန်ှာပကြန်တော သကျကရာဇြ သိသည်။ ဒါကြောင့လြည်း သူ့ကို မှနမြှနပြှနလြှှတခြိုင်းလိုကရြတာ….၊ သူနဲ့ ဖဖကြေေားမှာ ဘာတွမွေားရှိခဲ့လို့ပါလိမ့ြ။

————————

သကျကရာဇမြရှိတော့ အိမကြှီးက ပငွြးချောကခြှောကန်ဲ့ ပိုလို့တောင် အစိမ်းသကသ်ကဆြနန်သလေို။ အရငကြလည်း ဒီအတိုင်းသာ နခေဲ့ပမယေ့ြ သကျကရာဇရြှိလာတော့ သူ့ဥယွာဉလြေးက ပို၍ စိမ်းစိုလန်းဆန်းခဲ့သညမြှာ အမှန်။ ဒီကောငမြလေးကို သိပလြှမ်းနပြေီ။ တဈပတကြွောပြှီမို့ ပြနလြာတော့မှာကို သိနလည်ေး စိတကြ လှမ်းနတော တားမရ။ ဦးကောင်းဇောမြကြန်ှာကို မမှငခြငွလြို့သာ သှားမတွေ့ပမယေ့ြ ကောငမြလေးကို အရမ်းလှမ်းလို့နပေါပြီ။

“ဦး”

“ဟင်”

သူ့ခါးကိုအနောကကြနေ လာဖကလြိုကသ်ော လကသ်ေးသေးလေး။ နှေးထွေးတဲ့ ကိုယသ်င်းနံ့လေးနဲ့အတူ ခန်ဓာကိုယန်ှေးနှေးလေး။ ဝမ်းသာစိတန်ဲ့အတူ ခန်ဓာကိုယကြို အရှေ့သို့လှည့ရြင်း သကျကရာဇရြဲ့ မကြန်ှာလေးကို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ဖစွည်ှဈလိုကသ်ည်။

“ကြည့်စြမ်း ပြနရြောကန်တောတောင် Daddy ကို မပြောဘူး.. Daddy လာခေါပြေးမှာလို့ ပြောထားတာကို”

“အာ့..နာတယ် ဦးရဲ့.. ဟီး..ဟီး ဦးကို Suprise လုပခြငွလြို့လေ.. ဘယလြိုလဲ သကျကရာဇကြို လှမ်းနတယေမြလား”

ပြောငခြွောခြွောပြှောနသညေ့ြ သကျကရာဇြ ကိုယလြုံးလေးကို နမေိုးစွေ သူ့ရငခြှငထြဲ ကစွကြစွပြါအောင် ထပမြံပြေ့ဖကထြားလိုကသ်ည်။

“လှမ်းတယ် ကလေးရယ် အရမ်းလှမ်းတယ်.. ဖုန်းပြောရတာလည်း မလှတမြလပန်ဲ့ဆိုတော့ ကိုယ့မြှာ ကိုယ့မြိန်းမလေးကို ဘယလြောကလြှမ်းရတယထြငလြဲ”

“မသိဘူးလေ…ဘယလြောကလြှမ်းလဲ”

“အာ..မပြောငန်ဲ့ကြာ”

“ပြောငပြါဘူး ဦးရဲ့… ပြောပါဦး သကျကရာဇကြိုဘယလြောကလြှမ်း.. အှန့ြ.. အင်း.. ဦး”

မဆုံးလိုကသ်ော မေးခွန်းသံအောကမြှာ အစားထိုးလိုကသ်ည့ြ ခစွတ်င်းနှောသံ။

“အား…ဒီနှုတခြမ်းလေးကို အရမ်းလှမ်းနခေဲ့တာ”

“ပြှတ်…..ပြှတ်…ပြှတဈြ…”

သကျကရာဇြ နှုတခြမ်းသားတဈခုလုံးကို ဝါးစားတော့မတတ် အသံများထွကသ်ညအြထိ ကြမ်းတမ်းစွာ နမ်းစုပပြဈလိုကသ်ည်။ လကမြွားကလည်း အငှိမမြနပေါ။ ပေါငတ်ံတဈလွှောကြ ပြတသ်ပန်ရင်ေး ခညွပြါးအတွင်းခံလေးသာ ဖုံးထားသော ပန်းပြင့ခြပြလြေးဆီ ဦးတညရြင်း လကခြလယန်ှင့ြ ထိုးကောပြဈလိုကသ်ည်။ ကော့ခနဲဖြစ်သှားသော သကျကရာဇကြိုယလြေးကို အသာအယာ ထိန်းမရင်း ဆိုဖာဆီ အနမ်းမပကြစြပေဲ ထိုငခြစွသည်ေ။ နှုတခြမ်းသားအတွင်းထဲအထိ သူ့လွှာကိုကစားရင်း လွှာချင်ြးဆှဲစုပကြာ သကျကရာဇအြင်ျကြီကို တဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဆှဲခွာသည်။

“အို…ဦး…ဧည့ခြန်းထဲမှာ”

“ရှူး… ဒီနေ့ ဘယသ်ူမှမရှိဘူး… Daddy အပြငကြို အကုနလြှှတထြားပြီးသား”

“ဒါ…ဒါပမယေ့ြ”

စကားကို ဆကပြှောခွင့မြပေးတော့။ ဖြူဥနသညေ့ြ နို့လေးတွေ ရဲလာသညအြထိ နမ်းစုပန်ရင်ေး အောကကြ ပြင့ခြပြလြေးဆီ လကန်ဲ့ အဆကမြပြတ် ထိုးသှင်းနတေော့ သကျကရာဇြ နရခေကလြာသည်။

“အင်း…ဟင်း…ဒါကြီး မကြိုကဘြူး ဦး”

“Daddy လိုးပေးရတော့မလား”

ညဈညမ်းသော စကားပင် ဖြစ်လင့ကြစား ဒီလိုပြောတာက သကျကရာဇစြိတကြို ပို၍ကြှစသည်ေ။

“ဟုတ်..ဟုတ်.. Daddy”

“ကြိုကတ်ယ် ကလေးရာ…. Daddy ကို ကုန်းပေးကြာ”

သကျကရာဇြ လှဲနရောကနေ ဒူးထောကကြာ ဖငကြို အနောကဘြကပြဈပြီး သူ့ကို ကုန်းပေးသည်။ ဖငလြုံးလုံးဖြူဖြူလေးကြားမှာ အနီရောင် ကြာပန်းပြင့င်ယလြေး။ နမေိုးစွေ သူ့ရှေ့ကမှငကြှင်းကို ကြည့်မြဝနိုငစြှာ ငေးမောရင်း လွှာအပြားလိုကကြှီးဖြင့ြ ပင့သ်ပစြုပယ်ူလိုကသ်ည်။

“အား…အား.. Daddy”

သကျကရာဇြ ဒူးတွေ ညှတခြှသှေားမတတဖြစ်ကာ လကန်ဲ့အားယူပြီး ထောကထြားလိုကရြသည်။ တပြတပြှတလြကြန်သေော သူ့လွှာကြီးကြောင့ြ ပို၍ မခံနိုင် ဖြစ်လာရသည်။

“အာ့…အာ့..ဟင်း…ဟင့ျ..Daddy ကြာ”

နမေိုးစွေ အခွိန် ဒီထကဆြှဲမနနေိုငတ်ော့၊ သူအရမ်း လှမ်းနခေဲ့သည်၊ လိုချင်န်ခေဲ့သညလြေ။ ထောငမြတန်သေော လိငတ်ံကို ပြူအာနသညေ့ြ အပေါကဝြလေးဆီ ပြတသ်ပတ်ော့ တပမြကန်သညေ့ြ စိတတ်ို့က ဟုန်းဟုန်းတောကလြောငသ်ည်။ တဈရဈချင်ြးထိုးသှင်းစဉြ ခံစားရသည့ြ သာယာမှုက ဘာကိုမှမလဲနိုင်။ ပြူအာနသညေ့ြ အဖုတသ်ားလေးဆီ သူ့လိငတ်ံ တဈခကြခြငွြး ဝငလြိုကထြှကလြိုကြ လုပသ်ညကြို အရသာခံကြည့်ရြင်း ဖြည်းဖြည်းမှနမြှန် ဆောင့သ်ှင်းပေးနမေိသည်။ ကြာလာတော့ သကျကရာဇဒြူးတွကေ တဖြည်းဖြည်း ညှတလြာရသည်။ သကလြုံအား ကောင်းလှန်းကာ သုတထြိန်းနိုငစြှမ်းကောင်းလှန်းသော နမေိုးစွရေဲ့ ဆောင့ခြကြတ်ှကေို တောင့ခြံရင်း သကျကရာဇြ တတိယအကြိမမြှောကြ ပြီးသှားရပြနသ်ည်။ မခံနိုငတ်ော့ ဆိုဖာပေါြ ပုံးကနဲ လဲကသွှားသည်။

“Baby လေး ဘာဖြစ်လို့လဲ မောနပြေီလား”

“ဦးနောြ ဦးမို့လို့ မေးရကတ်ယ်… ဦးက လူမှဟုတရြဲ့လား”

“ဟောဗြာ..ဘာလို့လဲ”

“ဘာဖြစ်ရမှာလဲ သကျကရာဇဖြှင့ြ ၃ ခါတောငပြှီးနပြေီ… ဦးက မမောနိုငမြပန်းနိုင်”

“အင်း…ဆကပြှောလေ.. မမောနိုငမြပန်းနိုင် ဘာတဲ့”

“ဟှန်း ပြောတော့ဘူး”

“အဟင်း..မမောနိုငမြပန်းနိုင် လိုးတုန်းလို့ ပြောမလို့မလား… Daddy က Baby နဲ့ ပြီးရမှာ နှမွောလို့ အကြာကြီးထိန်းထားတာ… အရမ်းကောင်းလှန်းလို့ ခဏလေးနဲ့ မပြီးချင်ဘြူး”

“ဟို…သကျကရာဇကြ ဦးမောမှာ စိုးလို့ပါ”

မကြန်ှာလေးနီကာ ပိုးတုံးလုံးလေးသဖြယ် ကိုယလြုံးတီးလေး ဖြစ်နသေော သကျကရာဇကြို နမေိုးစွေ ခစွမြဝစွာ စိုကကြှည့န်သည်ေ။

“ဦးနောြ ဘာကြည့်တ်ာလဲ”

“ခစွလြို့”

“ဟင်”

“ခစွလြို့လေ….ဟောဒီ့ Daddy ရဲ့ ပိုးတုံးလုံးလေးကို ခစွလြို့”

နှုတခြမ်းအစုံကို ညငသ်ာစွာ နမ်းစုပလြာတော့ သကျကရာဇြ မကြလြုံးမှိတပြှီး သူ့အနမ်းတွကေို ခံယူလိုကသ်ည်။ သူနဲ့ဆို ဘယတ်ော့မှ ဝသညမြရှိတဲ့ အခစွရြယောဉကြှောထဲ အတူတူ ကူးခတခြငွသ်ေးသည် မဟုတလြား။

သကျကရာဇကြိုယလြုံးလေးကို သူ့ကိုယပြေါပြှေ့ခွီကာ အသင့စြောင့န်သေော လိငတ်ံဖူးကြီးဆီ ဂဟဆကေစြသည်ေ။ သကျကရာဇြ ညဉြးသံတိုးတိုးလေးက နားထဲ ပြားသကာလောင်းခလွိုကသ်လို တိုးညှင်းပမယေ့ြ ကြနပေမြှုအပြည့ရြစသေော ညဉြးညူသံလေး။

နမေိုးစွေ အောကကြနေ တဈခကြခြငွြးဆောင့ရြင်း သကျကရာဇန်ို့လုံးလေးတွကေို အငမ်းမရ တပြှတပြှှတ် စို့ပစ်ပြနသ်ည်။

“အား…ဦး… Daddy …အား”

“ကြိုကတ်ယ် ကလေးရယ်… အောစြမ်းပါ… ကောင်းတယဆြို အောလြိုကစြမ်း”

“အား..အဟင်း.. ကောင်းတယ် Daddy ‌အရမ်းကောင်းတယ်… အရမ်းလိုးပေး”

“လိုးပေးမယ်.. Baby လေးကောင်းဖို့ Daddy အားနဲ့ ဆောင့လြိုးပေးမယ် ခံမှာမလား”

“ဟုတ်…ဟုတ်… Daddy အား… လိုးပေး.. လိုးပေး.. အာ့အာ့”

“အား…. Baby…. Daddy လည်း ကောင်းတယ်.. အား.. အား… ကြိုကတ်ယကြှာ ကြိုကတ်ယ်”

တဖုန်းဖုန်းအားရအောင် ဆောင့လြိုးအပြီးမှာတော့ နမေိုးစွေ မောပန်းစွာ သကျကရာဇရြငဘြတပြေါြ လှဲခလွိုကသ်ည်။ အသကကြို မောပန်းစွာ ရှူရိူကရြင်း သကျကရာဇန်ဖူးလေးအပေါြ မှတန်ိုးစွာ အနမ်းတဈပြင့ြ ခွှခလွေိုကသ်ည်။

သူတို့နှစ်ဦးရဲ့ စလယဆြုံး ဖြစ်ရပမြှာ အဆုံးသတကြို တဈစုံတဈယောကကြ မှငတ်ှေ့သှားသညကြိုတော့ နှစ်ဦးလုံး မသိလိုကကြှပါ။ လှုပခြတသ်ှားသော ပန်းခွုံကြီးနောကကြ စူးရဲတင်းမာ‌တဲ့ အကြည့်တ်ဈစုံနဲ့ ဒေါသ်တွကေိုလည်း နမေိုးစွနေဲ့ သကျကရာဇြ မတွေ့မှငလြိုကရြပါ။

🏵️ Daddy’s Candy (အပိုင်း ၃ ဇာတသ်ိမ်း) ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ 🏵️