အောစာအုပ်

အားလပ်ရက် စွန့်စားခန်း

⚠️⚠️⚠️ မှတခြကြြ – အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကစြာပဆေိုသညမြှာ မိသားစု မောငန်ှမ သှေးသားရင်း အချင်ြးချင်ြး လိင်းဆကဆြံသော အကြောင်းအရာကို စိတကြူးပုံဖောြ ရေးသားထားခွင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့ြ မကြိုကြ မနှစ်သကပြါက မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပေးပါ။ ယခုဝတ်ထုမှာ စာပသဘေော ရေးသားခွင်း ဖြစ်သဖြင့ြ လိုကလြံအတုယူ ပြုလုပခြှင်းများ မပြုလုပပြါရန် မတ်ေတာရပခြံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️

အားလပရြကြ စွန့စြားခန်း
ရေးသားသူ – ?????

ဒီနေ့…. ဦးအောငမြောတ်ို့ မိသားစု အနောကဘြကြ ကမ်းခွသေို့ ခရီးထွကလြာခဲ့ကြသည်။ သူတို့မိသားစုအပိုငဝြယထြားသော ကိုယပျိုငကြမ်းခွနှငေ့ြ အပန်းဖြေ အိမကြှီးတွင် ဟောလီးဒေး ပိတရြကအြတွင်း မိသားစု အနားယူရန် လာခဲ့ကြခွင်းဖြစ်သည်။ အခွား ဂဇကတ်ကြ ဟောလီးဒေး ၂ ရကန်ှင့ြ ကြား ၁ ရကခြံပြီး စနေ တနင်ျဂနှေ ဆကပြိတသ်ဖြင့ြ သူတို့ မိသားစုအတွကြ အပန်းဖြရန်ေ အခွိန် ၅ ရကခြန့ြ ဆကတ်ိုကရြ၍လည်း ဤခရီး ထွကလြာခဲ့ခွင်း ဖြစ်သည်။

ဦးအောငမြောကြ “မောြ-ဘဈစနကဂြရု(ပ်)” ၏ ပိုငရြှင်၊ အောငမြှငသ်ော စီးပြားရေးလုပင်န်းရှင် တဈယောကြ။ ကြှယဝြမှုက အဆမတန်။ သူ့အသကကြ ၄၇ နှစ်။ အခုရောကန်သညေ့ြ အပန်းဖြေ အိမကြှီးနှင့အြတူ ၅ ဧကလောကြ အကယွအြဝန်းရှိသော ကမ်းခွမှကေေို ကိုယပျိုင် ပရိုကဗြိတဘြိ(ရြှ) အနဖြငေ့ြ ဝယထြားခွင်း ဖြစ်သည်။ အားလပရြကြ အထိုကအြသင့ရြတိုင်း ဤနရောသို့ လာနားလေ့ရှိသည်။

ဦးအောငမြောြ၏ မိသားစုအဖြဲ့ဝငတ်ှကတေော့ သူ၏ ဇနီးချော ၃၉ နှစ် အရှယရြှိ ဒေါအြမေီကြိုင် ၊ သားဖြစ်သူ တဇောမောြ ၊ သူက ၁၉ နှစ်သား နှင့ြ ၁၇ နှစ်အရှယ် သမီးဖြစ်သူ ရှှန်းရတီမောတ်ို့ ဖြစ်ကြသည်။ တဇောက GTC ဒုတိယနှစ် တကန်ပြေီး အငယမ် ရှှန်းရတီက ၁၀ တန်းအောငအြပြီး တကျကသိုလ် ပထမနှစ်တကရြန် စောင့န်သေူ ဖြစ်သည်။ သူမက ကြနပြှူတာတကျကသိုလ် တကရြမညဟြု သိပြီးဖြစ်လသည်ေ။

သူတို့ ဝယထြားသော ကမ်းခွေ ခွံကြီးက ချောင်းသာ၊ ငှဆေောငတ်ို့မှ တောငဘြကြ အနည်းငယ် ဆကဆြင်းသှားရသေး၏။ ခရီးဆုံး၍ သူတို့ မိသားစု အိမကြှီးဆီရောကတ်ော့ နေ့လည် နှစ်နာရီကြောခြွပြေီ။

အိမကြှီးကို ကြည့်ရြှုထိမ်းသိမ်းရန် လစာပေး ငှားရမ်းထားသော ဘကြီးထွန်းက အသင့ြ စောင့ကြှိုနသည်ေ။ အထုပအြပိုးများကို ကူခပြှီး အထဲသှင်းပေးသည်။ သူဌေးမိသားစု လာမညဆြိုသဖြင့ြ အိမကြှီးကို သန့ရြှင်းထားပြီး၊ လိုအပမြည့ြ အစားအသောကြ၊ ပစ်စည်းပစ်စယများကို လိုလသေေးမရှိ ပြည့စြုံအောင် စီမံထားပြီးဖြစ်သည်။ အားလုံးပြည့စြုံနပြေီ ဖြစ်သဖြင့ြ ဦးအောငမြောကြ…

“ဘကြီးထွန်းရေ… အကုနလြုံး ပြည့စြုံအောင် စီစဉထြားပေးတာ ကြေးဇူးတငတ်ယဗြွာ။ ခငဗြွားလဲ ကနွောတ်ို့ကိုစောင့ရြင်း မနကကြတည်းက စီစဉစြရာအလုပတ်ှေ လုပန်ရတော မောနရေော့မယ်၊ ပြနန်ားချင်ြ နားလို့ရပါပြီ”

“ဟုတကြဲ့ပါ ဆရာကြီး..၊ လိုတာရှိရင် ကနွော့ကြို ဖုန်းသာလှမ်းဆကလြိုကပြါ၊ ခကြခြငွြး လာခဲ့ပါမယ်၊ ဒါဆိုရင် ကနွော့ကြို ခွင့ပြှုပါဦး ဆရာကြီး”

“ရပါတယ် ဘကြီးထွန်း… သှားပါ”

အခွိနကြ ညနစေောင်း နခွေိုခွိနသ်ို့ပင် ရောကခြဲ့လပြေီ။ မိသားစုအားလုံး ယင်းတို့၏ ပရိုကဗြိတဘြိရြှ ကိုယပျိုငကြမ်းခွေ ပတဝြန်းကငွြ သဲသောငပြှငတ်ှင် အနားယူရင်း ပြောပြွောရြှှငရြှှင် ဟေးဟေးဟားဟားနှင့ြ ရဆင်ေးကစားကြသည်။ ကိုယပျိုငကြမ်းခွေ ဖြစ်သဖြင့ြ အတောပြင် တိတဆြိတ် ငှိမသ်ကလြှလသည်ေ။ ထိုနရောတဝိုကတ်ှင် လူမရှိသလောကြ ဖြစ်သည်။ အနီးဆုံး ကမ်းခွေ ရီစို့တဟြောတ်ယသ်ညပြင် အတောဝြေးသေးသည်။ ခပလြှမလြှမ်းမှာ ပပြသွာ မှငရြ၏။

လူအများ ဆော့ကစားကြရာ အများသုံး ကမ်းခွမွေားနှင့ြ စားသောကဆြိုငမြွား၊ ပစ်စည်းအသုံးအဆောင် အရောင်းဆိုငမြွားမှာ အတနဝြေးသေး၍ သှားရောကလြိုလွှင် ကားမောင်းပြီး သှားမှရပမည်ေ။ သို့သောြ ဈေးဆိုငတ်ှနှငေ့ြ ဝေးခွင်းက သူတို့ မိသားစုအတွကြ အဓိက ပြူနာ မဟုတပြါ။ လိုတာအားလုံး ပြည့စြုံ ပိုလွှံစွာ စီမံထားရန် ဦးအောငမြောကြ ဘကြီးထွန်းအား မှာကြားထားပြီး မဟုတလြား။

ဘကြီးထွန်းမှာ သူတို့ခွံကြီးနှင့ြ ခပလြှမ်းလှမ်း ကမ်းခွေ ဧရိယာအပြငဖြကြ ရာဘာခွံကြီးထဲတွင် နသည်ေ။ ခွံလုပင်န်းလည်း တဈဘကကြ လုပသ်ည်။ ဦးအောငမြောကြ သူတို့အိမကြှီးကိုပါ ကြည့်ရြှုစောင့ရြှောကပြေးရန် ငှားရမ်းထားပြီး အရေးအကြောင်းရှိလွှင် ရနကြုနမြှလှမ်း၍ မှာကြားဆကသ်ှယန်ိုငရြန် ဟန်းဖုန်းတဈလုံးကိုပါ ပေးထားလသည်ေ။

ညဦးပိုင်း မှောငရြီပျိုးတော့ မိသားစုမှာ ကမ်းခွတွင်ေ camping စခန်းခွ၍ မီးဖိုပြီး sea food ပငလြယစြာများကို ကငလြိုကင် ဖုတလြိုဖုတဖြှင့ြ စိတကြှိုကစြားသောကကြှတော့၏။ ဆိုရှယကြသွော သူဌေးမိသားစုပီပီ၊ ဦးအောငမြောကြ ဈေးကြီးသော နိုငင်ံခွားဖြစ် ဝီစကီ၊ ကနွသ်ားအမိ သုံးယောကကြ ဘီယာများသောကလြကြြ ဟောလီးဒေး စည်းစိမကြို ခံစားကြတော့၏။ ပငလြယလြေ တဖြူးဖြူး၊ လှိုင်းရိုကခြတသ်ံ တဖြတဖြှတ် ကြားတွင်၊ မီးပုံဘေး၌ လတဆြတသ်ော ပငလြယစြာကို ကိုယတ်ိုင် ကငစြားလိုကြ ဘီယာလေး ကြိုကလြိုကဖြှင်၊ ဟနကြနွကြသေည်။

ဘကြီးထွန်းနှင့အြတူ သူ၏ သမီးငယလြေးဖြစ်သူ ကြာဖြူကလည်း လာရောကကြှည့ရြှုပေးပြီး သကတ်ောင့သ်ကသ်ာ ဖြစ်စရန်ေ ကူညီလုပကြိုငပြေးကြလသည်ေ။ အစားအစာများ ကငရြနအြတွကြ အဆငသ်င့ြ ဖြစ်စရန်ေ၎င်းင်းင်း၊ ဆော့ဈများ၊ အခဉွရြညမြွား ဖြောစြပပြေးခွင်းတို့ကို၎င်းင်းင်း၊ ပန်းကန် ခွကယ်ောကမြွား ခပြေးခွင်းတို့ကို၎င်းင်းင်း ကူလုပပြေးလကြရြှိသည်။ ကြာဖြူမှာလည်း ရှှန်းရတီနှင့ြ ရှယတ်ူ ၁၇ နှစ်ခန့ြ ရှိပပြေီ။

အားရပါးရ စားသောကကြှ၍ ဗိုကတ်င်းကုနကြှသောအခါ အခွိနမြှာ ည ၉ နာရီခန့ြ ရှိခဲ့ပြီ။ အားလုံး အိမကြှီးဆီသို့ ပြနရြှှေ့လာခဲ့ကြပြီး ဧည့ခြန်းမကြီးထဲတွင် TV ကြည့်ကြှသည်။ ဦးအောငမြောြ ဈေးကြီးပေး၍ မရမက ဆကသ်ှယ် တပဆြငထြားသဖြင့ြ စကိုင်းနကြ ကဘယေတ်ီဗှီကို ကြည့်န်ိုငလြသည်ေ။ ဘကြီးထွန်းနှင့် သမီးဖြစ်သူ ကြာဖြူမှာတော့ ပစ်စည်းပစ်စယများကို နရောတကဖြှဈအောင် ကူ၍ သိမ်းဆည်းပေးပြီးမှ သူတို့၏ အိမရြှိရာ ခွံထဲသို့ တကသ်ှား၏။

ည ၁၀ နာရီ ကြောခြဲ့လပြေီ။ အားလုံး ခရီးလည်းပန်း ဗိုကလြည်း ပြည့န်ကြပြေီ ဖြစ်သဖြင့ြ အိပခြန်းအသီးသီးသို့ ဝငပြှီး အိပကြှရန် တာစူကြသည်။ ထိုအခွိနတ်ှငပြင် အိမရြှေ့မှ တံခါးခေါကသ်ံ ခပကြယွကြယွကြ ပေါထြှကလြာသည်။ သူတို့ စိတထြဲတွင် ဘကြီးထွန်းသောြ၎င်းင်းင်း၊ ကြာဖြူသောြ၎င်းင်းင်း ကိဈစတဈခုခု ကနွခြဲ့၍ ပြနလြာခွင်း ဖြစ်မညဟြု ထငမြိကြ၏။ ဒါကြောင့ြ ဒေါအြမေီကြိုငကြ လွှောကသ်ှားပြီး တံခါးဖြင့ကြှည့လြိုကသ်ည်။

တံခါးဟ ပြင့သ်ညန်ှင့ြ လွှပတ်ဈပြကအြတွင်း အံ့သှခွိန် မရလိုကမြီမှာပင် မကြန်ှာတွင် ခေါင်းစွပမြည်းများ စွပထြားသော ယောကြြားသုံးယောကြ တံခါးကို ဆောင့တ်ှန်းလကြြ ဝငလြာကြသည်။ ၎င်းင်းင်းတို့ လကထြဲတွငလြည်း သနတေကြိုယစြီနှင့ြ။ တဈယောကကြ ဒေါအြမေီကြိုငကြို လညကြိုသိုင်း၍ ဆှဲခွုပထြားလိုကပြှီး သနတေန်ှင့ြ ခေါင်းကို တေ့ထားလိုကသ်ည်။ ရုတတ်ရကြ ဖြစ်ပကြသ်ှားသော အခွအနေကြေောင့ြ ဦးလူမောတ်ို့ တဈမိသားစုလုံး၊ ထိတလြန့ကြှောကရြှံ့သှားကြသည်။

ဦးအောငမြောြ သတိဝငလြာလာခွင်း လှုပရြှားမှု တဈခုကိုပြုပြီး သူ့ခရီးဆောင် အိတထြဲမှ လိုငစြငဖြှင့ကြိုငသ်ော သူ့သနတေကြို ပြေးဆှဲမည် ကြံသောလြည်း နောကပြှောင်းဝ တဈခုက သူ့ကို ခွိနလြိုကသ်ဖြင့ြ ထိုအကြံကို လကလြွှော့လိုကရြ၏။

“မင်းတို့က ဘယသ်ူတွလေဲ၊ ဘာလိုချင်လြို့လဲ”

ဦးအောငမြောြ အနည်းငယ် စိတတ်ညင်ှိမလြာခွိနမြှာတော့ သတိကပလြာပြီး မေးခွန်းထုတလြိုကသ်ည်။ မကြန်ှာဖုံးစွပသ်မားတွကေ သူမေးတာကို မဖြေ၊ သူတို့ကိုသာ ဆိုဖာရှညကြှီးပေါတ်ှင် ကြောမှီဘကြ မကြန်ှာပြု၍ မှောကထြိုငထြိုငခြိုင်းသည်။ ပြီးတော့ ဦးအောငမြောန်ှင့ြ တဇောမောတ်ို့ကို အသင့ပြါလာသော ကြိုးများဖြင့ြ၊ လကပြှနကြှိုးတုပ် ခညွလြိုကကြှလသည်ေ။ အမွိုးသမီး နှစ်ယောကကြိုတော့ ကြိုးမတုပ်၊ သို့သောြ အခန်းအလယတ်ှငစြု၍ ကပထြိုငခြိုင်းထားသည်။

“တဈယောကမြှ မလှုပကြှနဲ့၊ ခုခံဖို့ မကြိုးစားကြနဲ့နောြ တခုခုကြံဖို့ နဲနဲလေး လှုပတ်ာနဲ့ အူပြင့သ်ှားအောင် ပစ်ထည့လြိုကမြယ်။ တကယ် မလုပဘြူး မထငန်ဲ့”

သနတေသ်မား တဈယောကကြ ဟိန်းဟောကသ်ည်။

“ရှင်… ရှငတ်ို့ ဘာပစ်စည်းလိုချင်သ်လဲ ရှိတာတွေ အကုနယ်ူသှားကြပါ။ ဒါပမယေ့ြ လူတွကေိုတော့ ဘာမှမလုပပြါနဲ့ရှင်”

ဒေါအြမေီကြိုငကြ ကြောကရြှံ့မှုကြောင့ြ တုနယ်ငန်သေော အသံဖြင့ြ ဓားပြလားမသိ၊ အနုကြမ်းလား မသိသည့ြ လူဆိုးအုပစြုကို တောင်းပနန်သည်ေ။

“မင်းကြောကန်ဖေို့ မလိုပါဘူး မရှှခွေောရယ်၊ ပစ်စည်းတွကေိုလား… ငါတို့ ယူသှားပြီး ဝသေုံးကြမှာ ကြိန်းသတောပေါ့၊ မယူမှာ မပူနဲ့၊ ဒါပမယေ့ြ အဲ့ဒီမတိုငမြီ ငါတို့တွေ ပြောပြွောပြါးပါး အရငကြစားကြရအောငပြါ”

ဦးအောငမြောြ အကဲခတကြှည့ရြသလောကြ ဒီလူက အဖြဲ့ခေါင်းဆောငပြဲ ဖြစ်ရမည်။ တခွိနလြုံး သူတဈယောကပြဲ ဦးဆောငပြှီး ပြောနတောကိုး။ နောကန်ှဈယောကကြတော့ ဘာစကား တဈခွန်းမှ မဟပဲ ငှိမင်ှိမလြေးနဲ့ သနတေကြိုငပြှီး မကြခြှမပြေတ် ခွိနထြားတာပဲရှိသည်။

“အမယ်..မယ်.. ကြည့်စြမ်း.. မယတ်ောကြလည်းလှ၊ သမီးတောကြလည်း ခစွစြရာလေး..၊ ဟား ဟားးးး”

“မင်းတို့ ဘာလုပကြှမလို့လဲ..? မလုပန်ဲ့နောြ..”

ဦးအောငမြောကြ အလောတကြီး ဟန့လြိုကြ၏။

“ခငဗြွား ငှိမင်ှိမန်စမြေးပါ၊ တောကြှာနရင်ေ ခငဗြွား ကြိုကသ်ှားလိမ့မြယ်… ဟေ့.. အမွိုးသမီးအဖြဲ့၊ အဝတတ်ှေ အကုနခြွှတခြစွမ်း”

ခေါင်းဆောငကြတော့ ဆကြ၍ အောဒြါပေးနလသေည်ေ။ ဒေါအြမေီကြိုငန်ှင့ြ သမီးဖြစ်သူ ရှှန်းရတီတို့မှာ လူဆိုးအဖြဲ့ ခေါင်းဆောင်၏ အမိန့စြကားကြောင့ြ ကြောကလြဲကြောကြ ဘာလုပရြမှန်း မသိပဲ ဖြစ်နသည်ေ။

“မလုပပြါနဲ့ရှင်… တောင်းပနပြါတယ်။ ကမွတို့ကို ဘာမှမလုပပြါနဲ့”

“ဖောင်း…ခွပ်..”

“အ”

လူဆိုးထံမှ အဖြစကေားသံအစား ဦးလူမောထြံသို့ လွှောကသ်ှားပြီး သနတေဒြငဖြှင့ြ မကြန်ှာကို ဖောင်းကနဲ ခပပြှင်းပြင်း လှှဲရိုကလြိုကရြာ ဂွိုစောင်းမှ သှေးများ ဖြာကလွာလသည်ေ။ ပြီးလွှင် သနတေပြှောင်းဖြင့ြ နားထငသ်ို့ တေ့ထားလကြြ..

“ကောင်းကောင်းပြောလို့ ရမလား…၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ အကြမ်းနည်း သုံးရမလား၊ မခွှတရြင် နင့လြငကြို အခုတဈခါထဲ ပစ်ခလွိုကရြမလား…”

“မ..မ..မပစ်ပါနဲ့ ခွှတဆြို.. ခွှတပြါ့မယ်”

အမွိုးသမီး နှစ်ယောကမြှာ ရှေးခယွစြရာ လမ်းမရှိတော့ပေ။ သူမတို့မှာ အဝတမြွားကို တဈစခွင်းစီ ရှိုးတိုးရှန့တ်န့ြ စိတမြသကသ်ာစွာဖြင့ြ ခွှတခြနွရလေသည်ေ။ ရှကကြလည်း ရှကသ်ည်။

ပထမ၌ သူမတို့နှစ်ယောကြ အပေါအြောကြ အတွင်းခံများ ဖြစ်သည့ြ ဘရာနှင့ြ ပငတ်ီများကို မခွှတသ်ေးပဲ ပကပေန်ကြသေေးသည်။ သို့သောြ လူဆိုးခေါင်းဆောငကြ တဈစမကနွြ ခွှတပြဈရန် ခပထြနထြနပြင် အမိန့ပြေးလသည်ေ။ နောကဆြုံးတွင် ဘယလြိုမှ မငှင်းဆနန်ိုငတ်ော့ပဲ သားအမိနှစ်ယောကတ်ို့မှာ ဧည့ခြန်းအလယတ်ှင် ကိုယလြုံးတီး အဖြေးသားဖြင့ြ ပေါငလြေးတွေ တုပပြှီး တတန်ိုငသ်မွှ အရှကကြိုကြယကြာ ထိုငန်ကြရေရှာသည်။ ဓားပြအဖြဲ့၏ မကြလြုံး သုံးစုံက သူတို့သားအမိ၏ ဝတလြဈစလဈ ခန်ဓာကိုယမြွားကို မကြလြုံးများ ကြှတကြလွုမတတ် ကြည့်န်ကြလေသည်ေ။

ဒေါအြမေီကြိုငမြှာ အသကြ ၄၀ နီးပါး ရှိနပြေီ ဖြစ်သောလြည်း ရုပရြညန်ှင့ြ ခန်ဓာကိုယ် အခွိုးအစားမှာ လှပနဆေဲဖြစ်၏။ ဆိုရှယကြသွော မိသားစုမှ ဖြစ်၍ gym သို့သှားပြီး အမြဲ ဖဈတန်ကဈြ လေ့ကငွ့ခြန်း ပြုလုပခြှင်း၊ အရေိုးဗဈ အမြဲကစားခွင်းတို့ကြောင့ြ အခုမှ ၃၀ ကြောကြွောြ အပျိုကြီး တဈယောကကြဲ့သို့ ထငရြ၏။ ကြားတကာမှငလြွှင် သှားရညကြစွရာ အကိတကြှီး ဖြစ်လသည်ေ။

အထူးသဖြင့ြ ဖြံ့ထွားလှသော နို့အုံကြီး တဈစုံက တင်းရင်း တုနခြါလကြရြှိပြီး မှငရြသူအဖို့ သတ်တဝါတို့အဖို့ ရမျမကကြှှ၍ ခခွငွစြရာကြီး ဖြစ်လသည်ေ။ ပေါငခြှံကြားမှ ငရုတဆြုံကြီးကလည်း အကြီးစားဆိုဒကြှီး ဖြစ်ပြီး စောကမြှှေးအုံထူထူကြီးက ဖုံးလှှမ်းထား၏။ ဘယကြညွပြှေ့မဆို လကခြံ အထောင်းခံနိုငမြည့ြ ဆိုဒကြှီးပင်။

သမီးဖြစ်သူ ရှှန်းရတီမောကြတော့ ယခုနှစ်တွင် မှီးကောငပြေါကမြလေး အဖြစ်မှ အပျိုဖားဖား ဖြစ်လာပြီ ဖြစ်သဖြင့ြ နို့အုံလေးမှာ အတနင်ယ် ပြည့ဖြှိုးလာပြီ ဖြစ်သောလြည်း သိပအြထွားကြီး ကနထြှကန်သညေမြဟုတ် အနတေောြ ကြည့်ကြောင်းရုံပင် ဖြစ်သည်၊ သို့သောြ ဆကစြီကလွှ၏။ ပေါငကြှားမှ နှုတခြမ်းသား ပိပိလေးနှင့ြ တနဆြာဆငထြားသော ရှပတ်ာတံခါးခပြလြေးပေါတ်ှင် အမှှေးပါးပါးလေးများ ယှကဖြုံးနသည်ေ။ နှုတခြမ်းသားလေးတွကေ ပန်းနုရောင် လှလှလေးတွေ ဖြစ်၏။

“ခွထေောကတ်ှေ ဘေးကားပြီး ပေါငဖြှဲလိုကစြမ်း”

ဓားပြခေါင်းဆောငကြ ဒေါအြမေီကြိုငဆြီသို့ လွှောကသ်ှားပြီး အမိန့ပြေးလိုကပြှနသ်ည်။

“အို..အမလေး.. ကမွကို ဘာမှမလုပပြါနဲ့ရှင်၊ ကမွ.. မလုပန်ိုငဘြူး”

“ရတယလြေ၊ ဒီလိုဆိုလဲ နင့အြစား နင့သ်မီးကိုပဲ လုပခြိုင်းရမှာပေါ့”

ဓားပြက ပြောရင်းနှင့ြ တပျိုငတ်ည်း ရှှန်းရတီဘကသ်ို့ လှည့သ်ှားလတေော့ရာ..

“သ..သမီးကိုတော့ မလုပပြါနဲ့ရှင်၊ ကြ..ကမွ သဘောတူပါပြီ”

ဒေါအြမေီကြိုငမြှာ သမီးကို ခစွသ်ောစိတကြှောင့ြ ရှှန်းရတီကို အထိမခံနိုငသ်ဖြင့ြ ဓားပြ အမိန့ပြေးသည့အြတိုင်း သူမ၏ ပေါငကြို ဖြဲကားပေးလိုကလြရော ဟပြဲလာသော စောကဖြုတ် အလယမြှ နီရဲရဲ စောကခြေါင်းကို မှငန်ရလေပြေီ။

ဦးအောငမြောမြှာကား သူ့မိန်းမ အမေီကြိုငကြို သနားစိတဖြှင့ြ ကြည့်န်ရရေုံမှတပါး ဘာမှမလုပန်ိုင်၊ မတတန်ိုငပြေ။ အကယ်၍ တစုံတရာကို သတိကင်းမဲ့စွာ ပြုလုပမြိပါက၊ သူတို့ မိသားစုများ အသကသ်ို့တိုငအြောင် အန်တရာယကြှီးကြောင်း သိနေ၍ ဖြစ်သည်။ နောကပြှီး လကပြှနကြှိုးကလည်း အတုပခြံထားရသေးသည်။

ဓားပြက ကြမ်းပြငပြေါတ်ှင် ဒူးထောကြ ထိုငခြလွိုကပြှီး ဒေါအြမေီကြိုင်၏ ပေါငခြှံကြား၊ ပြဲကားနသေော စောကဖြုတကြှီးဆီသို့ မကြန်ှာအပလြိုကလြသည်ေ။ သူက ခေါင်းငုံ့ပြီး စောကဖြုတ် နှုတခြမ်းသား ထူထူကြီးများကို လွှာဖြင့ြ လိမ်းလှည့ြ၍ စိမပြှနပြေေ လကြပြေးနသည်ေ။

ဒေါအြမေီကြိုငတ်ဈယောကြ ထိတလြန့ဖြှယ် အန်တရာယန်ှင့ြ ရငဆြိုငန်ရသေော အခွအနေေ ဖြစ်နသေောလြည်း သူမ၏ ပေါငခြှံကြားတွင် လိမ်းလှည့ကြစားနသေော လွှာ၏ အရသာနှင့ြ၊ နို့လုံးကြီးများကို အားရပါးရ ညှဈနယခြံနရမှေုများကြောင့ြ ကြကသ်ီး မှေးညှင်းများထလကြြ၊ ပြောမပြတတသ်ော ဖီလငတ်ဈမွိုးကို ခံစားနရလေတေော့သည်။

သဘာဝအရ လိငအြင်ျဂါကို သချော မှှနှေောကပြှီး နှိုးဆှခွင်း လကြခြှင်း ခံနရသေဖြင့ြ အောတ်ိုမကတ်ဈပင် ခံချင်စြိတမြွားက တရှရှ ပေါလြာရတော့၏။ သူမ၏ ဖြဲကားပေးထားသော ပေါငန်ှင့ြ ခွထေောကမြွားမှာ သူမကိုယသ်ူမ သတိမထားမိခငမြီမှာပင် တွန့်လိမ်၍ ကားပေးလိုကြ၊ ဆှဲစိပေးလိုကဖြှင့ြ အခကြကြကြ တုံ့ပြနပြေးနမေိတော့သည်။ လညခြွောင်းထဲမှလည်း တိုးညင်းသော ငှီးတွားသံများ စတငထြှကလြာ၏။

အမေီကြိုင်၏ ဖငကြှီးများ၊ တငဆြုံကြီးများက ဘယည်ာ ရမ်းခါလကြြ ရှိခွပြေီ။ အဖုတကြှီးကို သတိလကလြှတ် ကော့တငပြေးနကော၊ လွှာကစားခကြမြွားကို တုံ့ပြနပြေးလကြရြှိသည်။

“အူးးး တောြ… တောပြါတော့၊ ကြ..ကမွ မနတတေတ်ော့ဘူး”

ဒေါအြမေီကြိုငမြှာ ဓားပြခေါင်းဆောင်၏ လွှာစွမ်းပြ လှုံ့ဆောြ နှိုးဆှမှုများကြောင့ြ မနတတ်ေ မထိုငတ်တဖြစ်ကာ ထအောန်တေော့၏။ မကြစြိရှေ့တွင် မှငန်ရသေော မှငကြှင်းနှင့ြ ကြားနရသေော အသံများကြောင့ြ အခန်းတွင်းတွင် ရှိနကြသေော လူအားလုံးမှာ စိတမြွား အကြီးအကယွြ လှုပရြှားနကြလေသည်ေ။ ထိုအထဲတွင် တဇောမောြ တဈယောကလြည်း အပါအဝင် ဖြစ်လသည်ေ။

ရှေ့တွင် ဖြစ်ပကြန်သေော သူ့မိခငဖြစ်သူ ဒေါအြမေီကြိုင်၏ သှေးဆူကြှဖြယ် လှုပရြှားတုန့ပြှနမြှု အခွအနေမွေားကို ကြည့်ပြှီး၊ ယခု သူ၏ ပေါငကြှားမှ ဖြားဘကတ်ောြ ညီငယမြှာ ထိမ်းကြပ်၍မရပဲ ထကြှနလပြေေီ။

ဒေါအြမေီကြိုင် တဈယောကမြှာလည်း ဓားပြကောင်၏ အစွမ်းပြမှုကို အလိုကသ်င့ြ တုန့ပြှနန်မေိပြီး ဖငကြှီးကို ခါရမ်းလှုပရြှားပေးလကြရြှိသည်။ သတိကင်းလှတစြှာဖြင့ြ ကိုယ့ကြိုယကြို ထိန်းခွုပန်ိုငစြှမ်း မရှိတော့ပေ။ စောကရြညမြွားမှာလည်း တားမနိုင် ဆီးမရ ထွကကြလွာတော့သည်။

ဓားပြခေါင်းဆောငကြ အမေီကြိုင်၏ ပေါငကြှားမှ မကြန်ှာခွာလိုကသ်ောအခါ မကြန်ှာဖုံးနကြ အောကစြပမြှ ပေါန်သေော သူ၏ ပါးစပန်ှင့ြ နှာခေါင်းများတွင် အမေီကြိုင်၏ စောကပြတမြှ ထွကလြာသော စောကရြညမြွားဖြင့ြ ပပြလေကြရြှိ၏။ ဓားပြခေါင်းဆောငကြ ပတဝြန်းကငွကြိုတဈပတ် မကြစြိကစား၍ လိုကကြှည့န်သည်ေ။ ပြီးတော့ သူ့မကြလြုံးအစုံက တဇောမောထြံ အရောကတ်ှင် ရပသ်ှားလေ၏။

တဇောမှာ ယခု စိတလြှုပရြှားမှု ကြီးစွာဖြင့ြ တောင့တ်င်းစွာ ထိုငန်မေိလကြြ၊ အတွင်းခံ ဝတမြထားသဖြင့ြ ဘောင်းဘီဂွကြားမှလည်း သိသိသာသာကြီး ဖု၍ ထောငထြှကန်သည်ေ။

“ဟား ဟား ဟား… ဘယလြိုလဲကြ၊ မင်းအမကေို ဒီပုံနဲ့ မှငတ်ော့ ထနလြာပြီ မဟုတလြား၊ ဟားးး လီးတောင်၊ တောငန်ပြေီပဲကြ”

တဇောမောမြှာ ဓားပြ၏ စကားကြောင့ြ မကြန်ှာကြီး အမ်းကာ ရှကန်ေ၏။

“ဟုတပြေ့ကြာ… ငါမင်းကို သနားတောငလြာပြီ၊ မင်းဆန်ဒတွကေို ကူပြီး ဖြလွှေော့ပေးရတော့မှာပေါ့၊ ငါက သဘောကောင်းပါတယ်။ ကဲ ထရပစြမ်း”

တဇောမှာ ဓားပြပေးသည့ြ အမိန့အြတိုင်း၊ ခွတေုန် လကတ်ုန်၊ ကုန်းကုန်းကြကြနှင့ြ ထရပလြိုကရြသည်။

“ကဲ.. တဈယောကြ၊ သူ့လကကြို ကြိုးဖြပေေးလိုကြ၊ လှတလြပသ်ှားပြီဆိုပြီး ရုတရြုတ် ရုတရြုတလြုပဖြို့ မကြံနဲ့နောြ၊ မနကဖြှန် မနကစြာ ထမင်းမစားရပဲ ဖြစ်သှားမယ်”

ဓားပြတဈယောကကြ တဇော့ကို ခညွထြားသည့ြ လကပြှနကြှိုးကို ဖြပေေးလိုကသ်ည်။

“ကဲ.. မင်းဘောင်းဘီကို ခွှတလြိုကစြမ်း၊ ပြီးရင် ဒီကိုလွှောကလြာလိုကြ”

တဇောမှာ ဘောင်းဘီကို ခွှတရြန် ခွီတုံခတွုံ ဖြစ်နသည်ေ။

“ဟေ့ကောင်… ခွှတဆြို.. မခွှတသ်ေးဘူးလား..”

ဓားပြခေါင်းဆောငကြ ကြမ်းတမ်းသော အသံဖြင့ြ သနတေရြမ်းပြီး ဟိန်းဟောကလြိုကသ်ောအခါ တဇောမှာ မတတန်ိုငတ်ော့ပဲ သူ၏ ဘောကဆြာဘောင်းဘီကို ခွှတလြိုကရြပြီး အခန်းအလယသ်ို့ လွှောကလြာခဲ့ရ၏။

“မင်းအမေ ရှေ့တဲ့တဲ့မှာ ရပလြိုကစြမ်း…”

တဇောမှာ အမိန့ပြေးသည့အြတိုင်း လိုကလြုပန်ရသေည်။ တဇောမောြ၏ တောငမြတန်ပြေီ ဖြစ်သော ၆ လကမ် ၇ လကမ် ဆိုဒလြောကရြှိမည့ြ လီးကြီးက အမဖြစ်ေသူ ဒေါအြမေီကြိုင် ကြုံ့ကြုံ့ထိုငန်သညေ့ရြှေ့၊ မကြန်ှာနားတွင် တဝဲဝဲ ဖြစ်နသည်ေ။

ဒေါအြမေီကြိုငမြှာ သူမ၏ မကြန်ှားနားတွင် ရမ်းတမရြမ်းတမ်း ဖြစ်နသေော ဟာကြီးကို ကြည့်ြ၍ မငသ်ကန်မေိသည်။ လူပျို ပေါကစြလေး ဖြစ်ကတည်းက မမှငခြဲ့ရသော သူမသား၏ ပစ်စည်းမှာ ဒီလောကကြှီးထွား ကြိုင်းလာလိမ့မြညဟြု တဈခါမှ မတွေးထငခြဲ့ဖူးပေ။ ဒဈထိပကြှီးမှာ ပြူးပြဲလနထြှကန်ေ၏။

“ကဲ…ဟေ့ကောင်.. ခုနငါလုပတ်ာကို မင်းကြည့်ထြားတယ် မဟုတလြား၊ မခကလြောကပြါဘူး။ သှား… ခုနက ငါလုပတ်ဲ့အတိုင်း မင်းအမကေို သှားလုပစြမ်း၊ တို့က လိုကဗြဗြှီဒီယို ကြည့်ကြှမယ်..”

“မ..မ..မလုပပြါနဲ့ရှင်၊ ကမွကို ရှငတ်ို့ ဘာလုပလြုပ်၊ ကြိုကသ်လို လုပပြါရှင်။ ဒါပမယေ့ြ ကမွသားနဲ့တော့ အဲ့ဒီလို ပေးမလုပခြိုင်းပါနဲ့.. ရှိကြီးခိုးပါရဲ့…”

ဒေါအြမေီကြိုငမြှာ ငိုမတတ် တောင်းပနန်သည်ေ။ သို့သောြ ဓားပြက နားဝငပြုံမရပေ။ တဇောမောကြို ဂုတမြှကိုငဆြှဲယူလာ၍ အမဖြစ်ေသူ အမေီကြိုင်၏ ပေါငကြှားတွင် ထိုငခြိုငပြှီး

“မှနမြှနလြုပ်.. မင်းအမကေို ကောင်းကောင်း ပြုစုပေးလိုကစြမ်း၊ မလုပရြင် သဖေို့သာ ပြငပြတေော့”

တဇောက သူ့အမေ၏ မကြန်ှာကို ကြကြေဲစွာ ကြည့်န်သည်ေ။ မကြလြုံးအစုံက သူ့ကို ခွင့လြှှတရြန် တောင်းပနန်သလေို။ သူ့မှာ ရှေးခယွစြရာ လမ်းမရှိတော့ပေ။ စိတကြလည်း နှစ်ခွ ဖြစ်နသည်ေ။ နောကစြိတတ်ဈမွိုးက သူ့ရှတွင်ေ ဟပြဲကြီး ဖြစ်နသေော သူ့အမေ၏ စောကပြတကြှီးကို ကုန်း၍ လကြပြဈလိုကခြငွစြိတကြ တားမရအောင် ဖြစ်ပေါန်ခွင်ေးပင်။ ဒေါအြမေီကြိုငကြ အခွအနေကေို မယုံနိုငသ်ေးသလိုဖြင့ြ သားဖြစ်သူကို ပြူးပြဲ၍ ကြည့်န်ေ၏။

“သားကို ခွင့လြှှတပြါ မမေေ”

တဇော ဤဝါကကြို နောကဆြုံး ပြောလိုကပြှီး သူ့အမေ၏ စောကပြတကြှီးဆီသို့ မကြန်ှာအပလြိုကလြကြြ၊ လွှာကိုထုတ်၍ စောကပြတကြှီးကို လကြလြိုကသ်ည်။ ဒေါအြမေီကြိုငမြှာ ကြကသ်ီးမှေးညှင်း တဖြင်းဖြင်း ထသှားလသည်ေ။ တဇောသည် သူ့အမေ၏ စောကပြတ် နှစ်ခွမ်းကို လကဖြှင့ြ ကိုငဖြှဲလကြြ စောကရြညမြွားဖြင့ြ ရှှဲအိနပြေီးဖြစ်သော စောကခြေါင်းထဲသို့ သူ၏ လွှာကို ထိုးသှင်း ကစားလိုကတ်ော့သည်။

တဇောမှာ ဂွင်းထုရုံမှလှဲ၍ မိန်းမနှင့ြ ပတသ်ကပြှီး တဈခါဆို တဈခါမှ တေ့တေ့ဆိုငဆြိုင် အတွေ့အကြုံ မရှိဘူးသေးပေ။ ခပင်ှိမင်ှိမ် အပေါင်းအသင်းတွပေဲ ရှိ၍လားမသိ၊ မာဆတတ်ို့၊ ကတေီဗှီတို့၊ ဖာဘိတို့ မသှားဘူးသေး။ လကတ်ှေ့ အတွေ့အကြုံ မရှိသောလြည်း ငပိန်းလေး တဈယောကတ်ော့ မဟုတပြါခွေ။ အိုငတ်ီခတ်ေ လူငယပြီပီ အငတ်ာနကမြှတဆင့ြ အောစာ၊ အောပုံ၊ အောကားများ နောကြအေောင် ကြည့်ဖြူးပြီး ဖြစ်သဖြင့ြ တကကြနဈ မွိုးစုံကို မကြစြိယဉန်ပြေီ။ နဖူးတွေ့ ဒူးတွေ့တွင် ဘယလြိုလုပရြမည် ဆိုသညကြို သူ့အတွကြ အခကအြခဲကြီး တဈခုတော့ မဟုတပြေ။

တဇောမှာ တကယ့လြကတ်ှေ့ စောကပြတစြဈစဈ၊ အမှနအြကနကြှီးကို ထိတွေ့ သုံးသပခြှင့ရြလိုကသ်ောအခါ၊ တဈကိုယလြုံး တရှိန်းရှိန်း ပူလောငလြာ၏။ သူအခု လကြန်ေ၊ ကုန်းစုပန်သေော၊ စောကပြတကြှီး၏ ပိုငရြှငမြှာ သူ့ကို မှေးထားသော အမအရေင်းကြီးဆိုတာ သိသိကြီးနှင့ပြင် စိတတ်ှေ ဆူလောငပြှီး ကာမရမျမကသ်ှေးများ ပြကပြှကထြလာလသည်ေ။

“အားအဟင်း..ဟင်း…တဇော.. သားရယ်။ ဘယလြိုတွေ လုပန်တောလဲ…၊ တောပြါတော့.. ရပတ်ော့… အားးးးး မမေေ မနတတေတ်ော့ဘူး…”

တဇောက အခုအခွိနတ်ှင် ဘယလြိုတားတား ရမည့ပြုံ မပေါတ်ော့ပါ။ သူ့အမေ စောကပြတကြှီးအား စိတရြှိလကရြှိ ပယပြယန်ယန်ယ် ဆှဲစုပ်၊ ထိုးလကြြ နလသေည်ေ။

တဇောမောကြ သူ့အမကေို ကောင်းကောင်း ဘာဂွာပေးနသညေကြို ဓားပြအုပစြုက အရသာခံ ကြည့်န်စဉြေ၊ တဈစုံတဈခုသော လှုပရြှားမှုကြောင့ြ ဓားပြများ အာရုံပြောင်းပြီး အကြည့်မြွားက ရှှန်းရတီဆီသို့ ရောကသ်ှားကြ၏။ ရှှန်းရတီမှာ ယခု အခန်းအလယ် သူ့အမနှငေ့ြ သူ့အဈကိုဖြစ်သူတို့ နှစ်ပါးသှားနသေော နရောနှင့ဆြိုလွှင် အနီးဆုံး နရောမှာ ရှိသည်။ ဓားပြများက ရှှန်းရတီတဈယောကြ ခွထေောကခြငွြးလိမ်၊ ပေါငခြငွြးလိမပြှီး မချင့်မြရဲ တွန့်လိမန်သညေကြို တွေ့သှားလို့ ဖြစ်သည်။

သူ့အဈကိုဖြစ်သူ တဇောက သူ့အမေ အမေီကြိုငကြို စိတလြိုကမြာနပြါ ဘာဂွာပေးနပေုံများ၊ သူ့အမကေ စိတလြိုလကရြ ပေါငကြှီးတွေ ထောငကြားပေးထားပြီး စောကဖြုတကြှီးကို ဖြဲပေးထားပြီး ဖီလငအြပြည့ဖြှင့ြ အောည်ည်းနသေံများနှင့ြ သူ့အဈကို၏ တဆတဆြတ် တုနလြကြြ တောငမြတန်သေော လီးချောင်းကြီးကို အနီးကပ် မှငန်ရသေဖြင့ြ ရှှန်းရတီမှာ သူ့စိတကြို သူငှင်းဆန်၍ မရအောင် စိတလြှုပရြှားနမေိပြီ ဖြစ်သည်။ ရာဂစိတမြွား ထိန်းမရအောင် ထကြှလာ၏။ မထိန်းနိုင် မသိမ်းနိုင် သူမ၏ ပေါငကြှားတဈခုလုံး စိုရှှဲလာသညကြိုလည်း မိမိကိုမိမိ သတိထားမိသည်။ ထိုအခွင်းအရာကို မှငသ်ော ဓားပြများက….

“ဟဲ့ကောငမြလေး၊ အဲဒီမှာပဲ ဘာလို့ထိုငန်မှောလဲ၊ ဒီကိုလာခဲ့… လာ”

သူတို့က ရတီ့ကို ဆှဲခေါယ်ူလာခဲ့ပြီး၊ ဦးအောငမြောြ၏ ရှေ့တွင် ထိုငလြိုကစြသည်ေ။

“နင့အြဖကေို နဲနဲလောကြ ကူညီပေးလိုကပြါလား”

ဦးအောငမြောမြှာ မကြန်ှာကြီးနီ၊ မကြလြုံးကြီး ပြူးလကြြ အတင်းရုန်းကနပြှီး၊

“မလုပန်ဲ့နောြ.. အဲ့ဒီလိုလုပလြို့ မဖြစ်ဘူး၊ ကြုပ် တောင်းပနပြါတယဗြွာ”

“ခငဗြွား ငှိမင်ှိမန်စမြေး ဘဲကြီး၊ တောကြှာနေ ကြိုကလြှန်းလို့ လွှာလညသ်ှားမယ်”

ပြောပြောဆိုဆို ဓားပြများက ဦအောငမြောကြို ဝိုင်း၍ ဘောင်းဘီ ဆှဲခွှတခြပြေးလိုကကြှသည်။

“ဟား ဟားးးးး ဒီမှာကြည့်ကြှစမ်း.. ပြောတော့ မလုပန်ဲ့.. မလုပပြါနဲ့တဲ့၊ လီးက တာဝတိ့သာကို ရောကန်ပြေီ။ လာခဲ့.. နင့အြဖဟောကြီးကို စုပပြေးလိုကစြမ်း.. လိပလြို နှေးမနနေဲ့ .. မှနမြှန်”

ဓားပြက ရှှန်းရတီကို သနတေပြှောင်းဖြင့ြ တွန်း၍ အတင်းခိုင်းနသည်ေ။ ရတီမှာ အဖဖြစ်ေသူ ဦးအောငမြောြ မကြန်ှာကို မော့ကြည့်ြ၏။ မကြလြုံးတွကေ မကြရြညတ်ှေ စီးကလွကြြ။ သူမမှာ ငှင်းပယန်ိုငရြန် စွမ်းအား မရှိတော့ပေ။ သနတေပြှောင်း ၃ ခုက သူမ၏ မိသားစုဝငမြွားကို ခွိနထြားသညလြေ။

သူမရငထြဲတွင် အကြီးအကယွြ စိတထြိခိုကမြှုနှင့ြ ကြောကရြှံ့မှုများက ကြီးစိုးနပမေယေ့ြ၊ သံဒုတကြှီးကဲ့သို့ မာကြောပြီး ထွားကြိုင်းလှသော အဖေ့ လီးတံကြီးက မကြန်ှာရှေ့တွင် တရမ်းရမ်း ရှိနသေောအခါ၊ သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ပြုတထြှကလြုမတတ် ခုနပြေါကလြကြရြှိ၏။ ပူလောငဆြူပြကြ ဖိအားမှင့များလှသော သှေးများက တဈကိုယလြုံး လှည့ပြတ် စီးဆင်းနတေော့သည်။

နောကဆြုံး ရှှန်းရတီမှာ အလိုအလွောကပြင် ကိုယကြို ငုံ့ကိုင်းလကြြ၊ သူမ၏ ပန်းနုရောင် နှုတခြမ်းပါးလေးကို အဖဖြစ်ေသူ ဦးအောငမြောြ၏ ဒဈဖူးကြီးနှင့ြ ညငသ်ာစွာ ထိလိုကပြှီး ပါးစပလြေးဟ၍ ငုံလိုကတ်ော့ရာ၊ နဲနဲချင်ြး၊ နဲနဲချင်ြးဖြင့ြ လီးတံကြီးမှာ ပါးစပန်ှေးနှေးလေးထဲတွင် ကုနလြုနီးပါး ဝငရြောကြ ပြောကကြှယသ်ှားတော့သည်။

“အို… အဖေ့ သမီးလေးရယ်…၊ ဖဖေေ့ကို ခွင့လြှှတပြါကြာ”

ဦးအောငမြောမြှာ မခွိတငကြဲ ရရှတေရြင်း မကြလြုံးများကို မှိတထြားမိလသည်ေ။ သူ့အခစွဆြုံး သမီးငယလြေးက သူ့လီးကြီးကို ငုံစုပန်သညေကြို မမှငခြငွြ၊ မကြည့်ရြကြ၍ ဖြစ်သည်။ သို့သောြ သူ့သမီး၏ နှုတခြမ်းပါးလေးနှင့ြ အာခေါင် နှေးနှေးလေးတို့၏ အထိအတွေ့ကြောင့ြ သူ၏လီးကြီးမှာ သမီး၏ ပါးစပထြဲတွငမြှာပဲ၊ ပိုပြီး ကြီးထွားမာထနလြာခဲ့သည်။ ဘယလြိုမှ ထိန်းကြပ် ခွိုးနှိမလြို့ မရတော့ခွေ။

“ဒီမှာကြည့်ြ.. ဒီလိုလုပရြတယဟြ.. ခွီးတဲ့မှ..”

ဓားပြက ရှှန်းရတီ၏ ခေါင်းကို ဖိဖိခပြှီး ခပသ်ှကသ်ှကြ လှုပရြှားစလသေည်ေ။ ဖိခကြန်ှင့အြတူ ဦးအောငမြောြ၏ လီးကြီးမှာ ရတီ၏ အာခေါငထြဲသို့ နကရြှိုင်းစွာ ပို၍ ဝငရြောကသ်ှားပြီး တခကြတ်ခကြြ လညခြွောင်းသှားထောကသ်ဖြင့ြ အသကရြှူရပမြတတပြင်။ မကြာခငမြှာတော့ သူမ အထာသိသှားလပြေီ။ အာခေါင် မထောကအြောင် သကသ်ကသ်ာသာ ဖြစ်အောင် ဘယလြိုလှုပရြှားရမညကြို အလိုလို သိလာ၏။ အဖလေုပသ်ူမှာလည်း သမီး၏ ကြှမ်းကငွစြှာ ကစားလာနိုငမြှုကြောင့ြ ပို၍ ဖီလငတ်ကြ ရမျမကကြှှလာပြီး ထွကလြုခမန်း ဖြစ်လာတော့သည်။

ဒေါအြမေီကြိုငတ်ို့ သားအမိဘကမြှာလည်း ဓားပြများက အမဖြစ်ေသူကို ဆိုဖာပေါတ်ှင် ပကလြကြ အိပစြပြေီး သားဖြစ်သူ တဇောအား အပေါမြှ တကခြှပြီးလုပရြန် အမိန့ပြေးလကြရြှိသည်။

“ငါတို့ကြည့်ရြအောင် မင်းအမကေို မင်းလိုးပြစမ်းကြာ၊ မှနမြှနဟြေ့..”

တဇောမှာ ပထမ၌ မတငမြကြ ဖြစ်နသေေးသောလြည်း ဆူပြကလြာသော ရမျမကဇြောကြောင့ြ အခုသူ့ရှေ့မှာ ကိုယတ်ုံးလုံးနှင့ြ ပကလြကကြှီး ပေါငဖြှဲထားပပြေီး သူ၏လီးကို စောင့န်သေော ကိုယ့အြမကေို မှငန်ရသေောအခါ ဘယလြိုမှ မထိန်းနိုငပြဲ လိုးပစ်လိုကခြငွစြိတမြွားသာ တဖြားဖြား ပေါလြာရသည်။

“သားကို ခွင့လြှှတပြါ မမေေ”

နောကတ်ဈကြိမ် တဇောက သားအမိဆိုသော နောကဆြုံး အသိတရားဖြင့ြ သူ့အမကေို တောင်းပနလြိုကပြှီးနောကြ သူ့ရဲ့ လထဈကြီးကို သူ့အမေ အမေီကြိုင်၏ စောကခြေါင်းဝသို့ တေ့လိုကပြှီး ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဖိသှင်းခလွိုကြ၏။

“သားးး တဇော… ဒါ သားမမလေေေ၊ မမေေ့ကို မလုပပြါနဲ့ကြယ်..အားးးးးးး လုပလြို့မဖြစ်ဘူး…အိုးးး အိ.. အိ..”

အမေီကြိုငကြ အောြ၍ တားသေးသည်။ သို့သောြ တဇောမောကြ ဂရုမစိုကတ်ော့ပါ။ သူ၏လီးက အမရင်ေးဖြစ်သူ ဒေါအြမေီကြိုငရြဲ့ စောကဖြုတကြှီးထဲသို့ ထိုးခွဲဝငရြောကသ်ှားလပြေီ။ နောကန်ှဈခကြလြောကြ ဖိသှင်းလိုကတ်ော့ အဆုံးထိ ဒုတဒြုတထြိဝငသ်ှားလေ၏။

“ဗွဈ ဗွဈ..ဗွိ..ဇွပ်…ဒုတ်”

တဇောက တဖြည်းဖြည်းနှင့ြ လှုပရြှားမှုတွေ မှနလြာပြီး လိုးရှိနကြို မှင့လြာလိုကသ်ည်။ အမေီကြိုငတ်ဈယောကမြှာ သားဖြစ်သူ တဇောရဲ့ အားပါပြင်းထနသ်ော လိုးခကြမြွားကြောင့ြ ရာဂဆိပမြွား တကလြာပြီး တောင့ခြံမထားနိုငတ်ော့ပဲ လိုးခကြန်ှင့အြပျိုင် ညည်းညူနတေော့သည်။

အခန်း၏ အခွားတဈဘကမြှာလည်း သားဖြစ်သူက သူ့အမရင်ေးကို အားရပါးရ စိတရြှိလကရြှိ လိုးနသညေကြို လှမ်းမှငန်ရသေော မှငကြှင်းက၊ ဦးလူမောအြဖို့ မီးတောကအြပေါြ ဓာတဆြီလောင်းလိုကသ်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ ရမျမကရြာဂစိတကြို ဘယလြိုမှ ဆကမြထိန်းနိုငတ်ော့ပဲ သူ့သမီးလေးပါလား ဆိုတာကို လုံးဝမေ့သှားပြီး၊ သမီးဖြစ်သူ ရတီ၏ ပါးစပလြေးထဲသို့ သူ့လီးကြီးကို အားရပါးရ ဆောင့ကြာဆောင့ကြာ လိုးလကြရြှိရာမှ သုတရြည် ဖြူဖြူပစွပြစွမြွားကို ပါးစပထြဲသို့ အများအပြား အရှိနဖြှင့ြ ပန်းထည့လြိုကလြသည်ေ။

ရှှန်းရတီမှာ သူမ၏ ပါးစပထြဲသို့ လရည် စီးစီးပစွပြစွမြွား ပန်းဝငလြာသညကြို ခံစားလိုကရြသညန်ှင့ြ ဆတကြနဲ ဆတကြနဲ တုနတ်ကသ်ှားရသည်။ သူမအဖို့ ဒီလို ညှီစို့စို့ ပစွခြွှဲခွှဲ အရညမြွား ပါးစပထြဲ ဝငလြာခွင်းကို တဈခါမှ မကြုံဘူးသဖြင့ြ ပျို့တကလြာကာ ခကြခြငွြးပင် ထွေးထုတလြိုကလြသည်ေ။ သို့ဖြစ်၍လည်း အဖဖြစ်ေသူ၏ လရညမြွားမှာ သူမရဲ့ ခန်ဓာကိုယတ်ဈခုလုံးမှာ စီးကြ ပပြလေို့ နသညေမြှာ မှငရြသူများအဖို့ သှေးသားဆူပြကြ ဖီလငတ်ကစြရာ မှငကြှင်းတဈခုပင်….။

အခွားတဈဘကတ်ှငလြည်း ဒေါအြမေီကြိုငမြှာ သားဖြစ်သူက ပခုံးထမ်းတငထြားသဖြင့ြ ခွနှစ်ေချောင်း မိုးမွှောလြကြရြှိ၏။ တဇောက သူ့အမေ၏ ပေါငဖြှေးဖြေးကြီးများကို ပခုံးပေါတ်ှင် တငမြှီပြီး ထမ်းထားသည်။ ထို့ကြောင့ြ ပေါငကြှီးနှစ်လုံးက ပူးကပန်ပြေီး၊ ပေါငန်ှဈလုံးကြားမှ အဖုတကြှီးမှာ ညပ်၍ နသေောလြည်း အပြငဘြကသ်ို့ အတင်းရုန်းကနပြှီး နှုတခြမ်းထူကြီးများက ပြူးထွကန်ေ၏။

တဇော၏ လီးကြီးမှာ သူ့အမေ စောကဖြုတကြှီးထဲတွင် နဈဝငန်လကြြေ ပြင်းထနသ်ော ဆောင့ခြကြမြွားနှင့အြတူ ဝငလြိုကထြှကလြိုကရြှိ၏။ လီးကို ပေါငကြှားညှပပြှီး လိုးနရသေဖြင့ြ အဝငအြထွကြ စီးစီးပိုငပျိုငရြှိကာ တဇောတဈယောကြ မပြောပြနိုငလြောကအြောင် ကောင်းပြီး လီးဆိမ့အြောင် ခံစားနရသေည်။

“ဗွိ ဗွိ ဗွိ ဗွီ.. ဖတ်.. ဖတ်… ဖတ်.. ဖတ်”

ပေါငကြှားညပန်သေော စောကဖြုတကြို လီးဝငသ်ံက တဗှိဗှိ၊ ပေါငကြှီးကို ဂွေးဥနှင့ြ ရိုကသ်ံက တဖတဖြတ်..။

“မမေေ.. မမေေ.. သားးး.. သား.. ကောင်းလိုကတ်ာ၊ မ..ရ..တော့ဘူး…၊ မနိုငတ်ော့ဘူးးး အားးးးးး”

တဇောမှာ သူ့အမကေို လိုးနရင်ေး စိတလြှတလြကလြှတ် အောည်ည်းနသည်ေ။ ဘေးပတဝြန်းကငွတ်ှင် ဘယသ်ူတွရှေိနလေဲ၊ ကြည့်န်ကြလေဲ၊ စိတမြဝငစြားတော့ပေ။

“မမလေည်ေး အရမ်းကောင်းနပြေီ သား၊ အားးး သားလေး.. တေ..ဇာ.. သားလုပပြေးတာ ကောင်းလိုကတ်ာ၊ အမယလြေး.. ဆောင့ြ.. ဆောင့ြ.. သား..ဆောင့ြ၊ နာနာလိုးပေးပါ အိုးးးး အူးးးး”

ဒေါအြမေီကြိုငမြှာ အကယွကြှီး အောည်ည်းပြီး သူ့ကို အားရပါးရ ဆောင့လြိုးရန် သူကိုယတ်ိုင် မှေးထားသော သားအား မရှကမြကြာကြ တောင်းဆိုနမေိသည်။ မကြာခငလြေးကမှ ဖြစ်နခေဲ့သော ကြောကရြှံ့ထိတလြန့မြှုများ၊ အရှကတ်ရားများ၊ စိတမြသကမြသာ ခံစားနရမှေုများအားလုံး သူမထံမှ ပြောကကြှယသ်ှားပပြေီ။ ယခု သူမတွင် ဆူလောင် ပြင်းပြသော ရာဂစိတ် တဈခုတည်းသာ ကနွတ်ော့၏။

“အူးးးး မမေေ… သားပြီးပြီ.. ထွကြ.. ထွကကြုနတ်ော့မယ်.. မမေေ.. သားမိန်းမ ဖြစ်ပြီနောြ၊ ဖြစ်ပေးပါနောြ မမေေ၊ ယောကြွား ကောင်းကောင်း လိုးပေးမယန်ောြ.. မိန်းမ..”

“အင်း…သားး.. မမေေ့သားလေး၊ မမေေ့ ယောကြွား၊ လိုး..လိုး.. မိန်းမကို လိုးပေးပါ ယောကြွားရယ်၊ မိန်းမ ထွကကြုနတ်ော့မယ်၊ ပြီးတော့မယ်၊ ယောကြွား ဆောင့ြ.. နာနာဆောင့ြ”

ဒေါအြမေီကြိုငမြှာ စိတလြှုပရြှား ရိုကခြတမြှုများစွာဖြင့ြ ညည်းတွားရင်း သားဖြစ်သူကို ယောကြွားချင်ြးထကအြောငခြေါပြှီး လိုးခကြြ ဆောင့ခြကြမြွားကို ခါးကောကော့ပေးရင်း စိတပြါလကပြါ အလိုးခံလကြရြှိတော့သည်။

ဒေါအြမေီကြိုငန်ှင့ြ သားဖြစ်သူ တဇောတို့၏ ရမျမကစြိတလြှုပရြှား တကကြှှဖြယ် အကရြှငမြွား အသံများကြောင့ြ မှငရြသူ ကြားရသူ ဦးအောငမြောအြဖို့ ရာဂစိတသ်ှေးများ နောကတ်ဖန် ဆူဝလောရပြနသ်ည်။ ထို့အတူ လီးကြီးကလည်း ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရ ပြနတ်ောငတ်ကလြာလပြေီ။ ပြာဝသှေားသော ကာမ အမှောငစြိတကြှောင့ြ သမီးဖြစ်သူ ရှှန်းရတီကို ဆှဲယူပြီး ဆိုဖာစောင်းတွင် တံတောငထြောကြ၍ လေးဘကကြုန်းစလေိုကသ်ည်။ မိမိကိုယတ်ိုငကြ သမီးဖြစ်သူ၏ နောကတ်ှင် ဒူးထောကြ နရောယူလိုကကြာ တဆကထြဲမှာပင် တောငန်သေော လီးကြီးအား ရတီ၏ စောကပြတဝြလေးသို့ တေ့လကြြ ထိုးသှင်းလိုကတ်ော့သည်။

ဦးအောငမြောမြှာ နောကဖြကမြှ ဒေါ့ဂီစတိုငဖြှင့ြ သမီး၏ စောကခြေါင်းထဲကို သူ၏လီးကြီးဖြင့ြ တဖြေးဖြေး နှဲ့လကြသ်ှင်းနလရေော၊ ကဉွြးမှောင်း ကြပထြုပလြှသောကြောင့ြ၊ ရတီလေးမှာ နာကငွစြှာ ထအောလြသည်ေ။

“ဇွိ ဗွဈ ဗလဈ”

“အားးး ကြှတကြွှတ်… နာတယ်.. ဖဖေေ ရတီနာတယ်.. အဲဒီအချောင်းကြီးနဲ့ အထဲမထိုးပါနဲ့ ဖဖရေယ်ေ”

ရတီမှာ နာကငွမြှုကြောင့ြ ထနန်သေောစိတမြွား ခဏတာ ပြောကကြှယသ်ှားရသည်။ ဦးအောငမြောကြ အတနကြှာ အသာမှေးလကြြ နားနလေိုကြ၏။ ထိုစဉအြတွင်း လကမြွားက သမီးဖြစ်သူ၏ အပျိုစင် နို့လုံးလုံးလေးများကို ဆုပန်ယပြေးလကြရြှိသည်။ လကခြွောင်းဖြားလေးများဖြင့ြ နို့သီးခေါင်း ပန်းရောငလြေးများကို ခွနရေင်ေး ဖိပြတလြှိမ့လြှည့ြ ကစားပေးရင်း ရတီ၏ ကာမစိတအြာရုံကို နှိုးဆှပေးနေ၏။

ခဏအကြာ ရတီ၏ အခွအနေမှော မကြန်ှာပြလွေော့သှားပြီး နာကငွစြှာ အောည်ည်းနခွင်ေး မရှိတော့ပဲ တညင်ှိမမြှု ရှိလာ၏။ သမီး၏ မကြန်ှာ အခွအနေကေို ကြည့်န်သေော ဦးအောငမြောကြ တဝကတ်ပကြြ ဝငန်သေော လီးအား တဖြည်းဖြည်း တရဈချင်ြး တရဈချင်ြး ချော့သှင်းနလေိုကသ်ည်။

ကာမရာဂစိတကြို နိုးကြှစသေော အဖြစ်အပကြမြွားက ဆကတ်ိုကလြိုပင် ဖြစ်ပကြခြဲ့ခွင်း တွေ့မှငန်ရခွေင်းများကြောင့ြ ရတီ့ထံမှ စောကရြည် ပစွပြစွခြွှဲခွှဲများကလည်း တရစပ် စီးထွကလြို့ လာနေ၏။ ထိုအရညမြွားကြောင့လြည်း လီးအဝငအြထွကြ ချောလာပြီး ရတီ့တွင် နာကငွမြှုများ လွော့ပါးသှားပြီး၊ နာသည့န်ရောတွင် အီဆိမ့ြ၍ ကောင်းလှသော ခံစားမှုက အစားဝငလြာသည်။

ဦးအောငမြောကြ လီးကို တဖြည်းဖြည်းကစပြီး၊ ဖြည်းရာကမှနမြှန် အထုတအြသှင်း လုပပြေးသောအခါ ရတီ့ဆီမှ ညည်းသံလေးများ စထွကလြာတော့သည်။ မချင့်မြရဲ ညည်းသံလေးကို ကြားလိုကရြသညန်ှင့ြ သူ့သမီး ကာမဂိမ်းအတွကြ အဆငသ်င့ဖြစ်ပြီ ဆိုတာကို ဦးအောငမြောြ သိလိုကပြှီ။ ထို့ကြောင့ြ အရှိနမြှင့ပြှီး လိုးခကြမြွားကို တငလြိုကတ်ော့သည်။

“အူးးးး ဖကြေီး..ရတီ.. ရတီ့ကို.. ဘာတွလေုပန်တောလဲ..၊ ဖကြေီးရယ်.. အားးးး”

ဦးအောငမြောမြှာ ရှှန်းရတီ၏ အသံကိုဖြင့ြ၍ အောည်ည်းတွားလာသော တုန့ပြှနခြကြမြွားကို ကြည့်ြ၍ သူ့သမီး စိတတ်အားပါလာသညကြို သိလိုကပြှီ။ ဒါကြောင့ြ ခပပြှင်းပြင်း ပစ်ဆောင့တ်ော့သည်။

“ဖတ်..ဖတ်..ဖတ်..ဖန်း..ဖန်း”

အဖဖြစ်ေသူ ဆီးစပပြေါငခြှဆုံနှင့ြ သမီးဖြစ်သူ၏ ဖင်၊တငဆြုံကြီးများ အသားချင်ြး ရိုကခြတသ်ံများ တဖတဖြတ်၊ တဖန်းဖန်း ထွကပြေါလြာတော့သည်။ ရတီမှာ အဖေ၏ ခပပြှင်းပြင်း ဖိဆောင့ခြကြမြွားကို ဆကလြကတ်ောင့မြခံနိုငတ်ော့..။ ဒူးများ ညှှတကြသွှားပြီး ကုန်းကုန်းလေး ကြမ်းပြငန်ှင့ြ ကပန်တေော့၏။ ဒါပမယေ့ြ ဦးအောငမြောကြ အလိုကသ်င့ြ ထပရြကကြှီး ပါသှားပြီး ဆကလြကြ၍ အရှိနမြလွှော့စတမ်း ကပဆြောင့ပြေးနသည်ေ။

“အိုးးးး ရှဈ အားးး.. ရတီ.. သမီး.. သမီးးး အားးး ဖဖေေ့ မယားလေးရယ်..”

“အားးး ဖဖေေ.. သမီး မနတတေတ်ော့ဘူး ကောင်းတယ်၊ တအားကောင်းတယ်။ ဖဖကေေ သမီးလင်.. ရတီ့ယောကြွား၊ လငကြှီး လုပပြေးတာ ကောင်းတယ်.. အားးးး ဆောင့ြ..”

သားအဖနှစ်ယောကလြုံး ဆှမေေ့ မွိုးမေ့၊ ပတဝြန်းကငွြ တဈခုလုံးကို မေ့ပြီး ဘာမှဂရုမစိုကတ်ော့ပဲ ရာဂပြဲကြီးကို အသားကုန် ကြဲနကြစေဉြ၊ အခန်းထောင့ြ တဈနရောတွင် ဓားပြအဖြဲ့မှ တဈယောကကြ လေးဘကထြောကြ ဖငကြုန်းပေးထားပြီး ကနွဓြားပြတဈယောကကြ နောကမြှဆောင့ြ၍ လိုးနသညေကြို ရုတတ်ရကြ မညသ်ူမွှ သတိမထားမိလိုကကြှပေ။

“အူးးးး အားး အဖေ.. ကြှတ် ကြှတ် ဟင့ျ.. ကြာဖြူ ကောင်းနပြေီ..။ ဆောင့ျ အဖေ.. နာနာဆောင့ျ”

တကယတ်ော့ ဤဓားပြစုံတွဲမှာ အိမစြိုးကြီး ဘကြီးထွန်းနှင့ြ သူ့သမီး မှီးကောငပြေါကမ် ကြာဖြူတို့ ဖြစ်လို့နသည်ေ။ နောကထြပတ်ဈယောကြ ခေါင်းဆောငအြနနှငေ့ြ အမိန့ပြေးနသေူကား ဘကြီးထွန်း၏ သားဖြစ်သူ အသကြ ၂၅ နှစ်ရှိ ပေါြဦးပငတ်ည်း။

ဦးအောငမြောတ်ို့ မိသားစုမှာ ဘကြီးထွန်းမှာ သားအကြီးတဈယောကြ ရှိသညကြိုပင် မသိခဲ့ကြပါ။ ခဏအကြာမှာ ဘကြီးထွန်းနှင့ြ ကြာဖြူတို့ သားအဖချင်ြး လိုးနရောမှ လူချင်ြးခွာလိုကကြှပြီး၊ နှစ်ယောကလြုံး ဦးလူမောန်ှင့ြ သမီးရတီတို့ထံ လှမ်းလာခဲ့ကြသည်။ ရတီမှာ အဖရင်ေးဖြစ်သူ ဦးအောငမြောြ၏ ကောင်းကောင်း အလိုးခံလိုကရြခွင်းကြောင့ြ အရညတ်ဖြန်းဖြန်း ထွကြ၍ ပြီးသှားသညမြှာ ၂ ခွီပင် ရှိခဲ့ခွပြေီ။ ကိုယခြငွြးထပ်၍ မောဟိုကစြှာ ရှိနကြေ၏။

သူတို့နှစ်ယောကန်ား ဘကြီးထွန်း ရောကသ်ှားလွှင် လူချင်ြးခွဲထုတလြိုကပြှီး ရှှန်းရတီကို ဆှဲယူပြီး ပကလြကလြှနလြိုကသ်ည်။ ပေါင် ၂ ချောင်းကို ဆှဲဖြဲလိုကပြှီးနောကြ လီးနဲ့တန်းတေ့ကာ ဘာမှ အငထြရို မဝငတ်ော့ပဲ ခပကြှမ်းကြမ်းပင် တဈခွီထဲ ဆောင့သ်ှင်းပြီး လိုးလိုကလြသည်ေ။

“ဖြတ်.. ပလပ်..ဗွိ..ဒုတ်”

“အးးးး သပေါပြီ အူးးး”

တခွိနထြဲမှာပင် ကြာဖြူကလည်း ဦးအောငမြောအြား ပကလြကလြှနခြိုင်းပြီး အပေါမြှ တကခြှထိုင်၍ မှှေ့လတေော့၏။

“အားးး ကလေးမ… အူးးး ရှီးး…”

“ဗလဈ..ဗလဈ..ဘပ်..ဘပ်..ဖတ်..”

တဈဘကခြှမ်းမှ ဒေါအြမေီကြိုငမြှာလည်း ရငကြမှေးသည့ြ သားအရင်းဖြစ်သူ တဇောမောြ၏ လိုးခကြြ ဆောင့ခြကြမြွားကို အရသာရှိလှစွာ မိန်းမောခံစားရင်း၊ သားအမိနှစ်ယောကြ မောပန်းစွာ အသကပြှင်းပြင်းရှူပြီး ထပလြကြြ ငှိမကြသွှားသည်။ တဈခွီ ဂိမ်းအိုဗာ ဖြစ်သှားလပြေီ။

ပေါြဦးက တဇောကို ဖယထြုတလြိုကပြှီး၊ ဒေါအြမေီကြိုငကြို ဆှဲမှောကလြိုကသ်ည်။ ပြီးတော့ အပေါမြှ တကမြှောကခြှလိုကပြှီး တငပြါးဆုံတဈတဈကြီးတွကြေားမှ စောကပြတကြှီးကို ဟဖြဲကာ ဒဈနှင့တ်ေ့၍ ထိုးသှင်းဖိခလွိုကပြှီး အနောကဖြကမြှပင် အခကြမြှနမြှန် ပြင်းပြင်း ဆောင့လြိုးပေးလိုကသ်ည်။

အမေီကြိုငတ်ဈယောကြ ဆကလြကင်ှင်းဆန် ရုန်းကနရြန် အားအငလြည်း မရှိတော့၊ သူမ အခုသိတာ သာယာနတော ကောင်းနတောပဲ သိတော့သည်။ အခွိနအြတနကြှာသှားသညတ်ှငတ်ော့၊ ကမ်းခွေ အပန်းဖြေ အိမကြှီးမှာ ဂရုဆကဈြ အုပစြုလိုကြ ဆှင်းဂင်းပြဲတောကြှီး ကငွြးပရာ၊ ဇာတစြငကြှီး ဖြစ်သှားတော့လသည်ေ။

အားလုံးသော သူတို့မှာ တဈယောကန်ှင့ြ တဈယောကြ လူချင်ြးလဲဖယ်၍ လိုးနေ ဆောင့်နကြတေော့သည်။ စောစောက ကြောကရြှံ့ ထိတလြန့မြှုများ၊ ကြမ်းကြုတစြှာ အကြမ်းဖကမြှု၊ အနိုငကြငွ့မြှုများ၊ နာကညွြးမှု အာဃာတထားမှုမွာ မရှိတော့ပဲ ပြောကကြှယကြုနကြှပြီး ကာမရာဂ ရမျမကသ်ှေး စိတမြွားဖြင့သ်ာ ဆူဝတေောကလြောငန်ကြကေုနပြှီး လိုးပြီးရင်း လိုးချင်ြ၊ ခံပြီးရင်းခံချင်ြ စိတမြွားဖြင့ြ ကာမအရသာကို အပြည့အြဝကြီး ခံယူနကြတေော့သည်။

အားလုံး မောဟိုကန်ှမ်းလွ ဖလကပြှနကြပြေီး ခဏအကြာ ဓားပြများ အချင်ြးချင်ြး လကတ်ို့ပြီး ခပဆြိတဆြိတပြင် ထွကခြှာသှားကြသည်။ နဂိုထဲက သူတို့ပစ်စည်းလိုချင်လြို့ လာကြတဲ့ပုံ ဟုတဟြနမြပေါြ၊ ခပကြှမ်းကြမ်း ဂိမ်းတဈခုကို ပလနခြပြှီး ကစားချင်တ်ာ ဖြစ်ပုံရသည်။ ဦးအောငမြောတ်ို့ မိသားစုဝင် လေးယောကစြလုံးမှာတော့ အဝတအြစားမကပ် တုံးလုံးပကလြကကြှီးတွနှငေ့ြ ကနွခြဲ့ကြသည်။

စေးထန်းခွှဲကြိနသေော လရညမြွား စောကရြညမြွားက ဒေါအြမေီကြိုငန်ှင့ြ ရှှန်းရတီမောတ်ို့ သားအမိ၏ ကိုယပြေါတ်ှင် ပပြစေီးကြ လိမ်းကြံလကြရြှိ၏။ အတောကြှာသည့တ်ိုငအြောင် လေးယောကသ်ား၊ အားလုံး ငှိမသ်ကန်ကြသေည်။ ရောပြှမ်းသော ဖီလငမြွား ခံစားနရပေုံပင်။ တိတဆြိတခြှင်းကို စတင် ဖြိုခွဲလိုကသ်ူက တဇောမောပြင်..။

“ရတီ… ညီမလေးကိုလည်း ကိုကို ထပလြိုးကြည့်ခြငွတ်ယ်၊ ကိုကိုနဲ့ အခန်းထဲ လိုကခြဲ့နောြ”

တဇောက ရတီ့ဆီ လွှောကသ်ှားပြီး ဆှဲထူလိုကကြာ သူ့ညီမ၏ လကကြလေးကိုဆှဲ၍၊ ပြငထြားတဲ့ အိပခြန်းဘကသ်ို့ ဝငသ်ှားလိုကကြှသည်။ တဈခွိနထြဲမှာပဲ ဦးအောငမြောန်ဲ့ အမေီကြိုငတ်ို့ လငမြယားနှစ်ယောကြ၊ တဈယောကမြကြန်ှာ တဈယောကြ အဓိပျပာယပြါပါ ကြည့်လြိုကကြှပြီး လကတ်ှဆှေဲလို့ သားနဲ့သမီး ဝငသ်ှားရာ အခန်းထဲသို့ပင် လိုကဝြငသ်ှားကြလတေော့သတည်း။

ပြောစြရာကြီးနောြ…

ပြီးပါပြီ။