ထို့ကြောင့ြ Chann Ko ဟုခေါသ်ည်
ရေးသားသူ – ChannKo (ခမြျးကို)
အဖြစ်အပကြတ်ှရေဲ့ မူလအစကာလတဝိုကကြ ကနွောြ တောတ်ောလြလှေှင့န်တေဲ့ အခွိနပြေါ့ဗွာ။ အရကကြို တောတ်ောသ်ောကန်တေဲ့အခွိန် (အခုလည်း မသောကတ်ာကလို့ ဟီဟိ) လူမှုရေးကိဈစတဈခုနဲ့ ပတသ်ကပြှီး မိန်းကလေးတဈယောကန်ဲ့ အသိအကြှမ်းဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ အင်း.. ပြောစရာရှိလာတာက အသိဖြစ်တယဆြိုတာကလည်း လူချင်ြးမဟုတဘြူးဗွ။ ဟုတကြဲ့ ဒီဖကခြတ်ကေ ထုံးစံအတိုင်း အှနလြိုင်း Gtalk ပေါ့လေ။ ဒီလိုပြောလိုကလြို့ ဟာဗွာ.. ခငဗြွားဟာကြီးက သူလိုငါလို ကလီရှေးဇာတကြှီးပါလို့ အထငမြစောပါနဲ့ဦး။ ဆကဖြတပြါဦး ကိုယ့လြူတို့ရယ်။
အှနလြိုင်းဖြနကြှောငဘြာညာဆိုတာ ကနွော့အြတွကြ ဘာမှကိုအဓိပျပါယမြရှိ၊ မမှငရြတဲ့ဟာကြီးဆိုပြီး စိတကြိုမပါပါဘူးဗွာ။ (မမှငရြတဲ့ဟာဆို တဈခပြမြှောကြ ဖဲလောကပြဲ ကြိုကတ်ာလေ အဟိ)။ အခုဟာက ဖြနကြှောငတ်ာလည်း မဟုတဘြူးဗွ။ အခု နငကြ လူမှုရေးကိဈစတဈခုကြောင့ြ ဟိုပြောဒီလေးလောကန်ဲ့တင် ပြီးသှားတာပဲ။ အဲ့ဒီဂွီတော့ခထြဲကဟာကို မိန်းမဆိုတာလောကပြဲသိတာ ဖြူမှန်းမဲမှန်း ကြီးမှန်းသေးမှန်းတောင် သိတာမဟုတဘြူး။
ဒီလိုပဲနလောလိုကရြင်း တဈရကတ်ော့ မူးကြောငရြူးကြောင် ရခွေိနအြကိုကမြှာ လှမ်း chat လိုကမြိတယ်။ ထောင့သ်ိပမြကြိုးဘူးဗွ။ ပြနပြှောချင်သ်လိုလို မပြောချင်သ်လိုလိုနဲ့။ ဒါပမယေ့ြ ကနွော့ကြို ဆှဲဆောငထြားတာ တဈခုရှိတယ်။ ပြနရြိုကလြာတဲ့စကားတွကေ တောငမြရောကြ မှောကမြရောကြ မဟုတဘြူး။ ဆိုလိုတာက အဲ့ဒီကာလတုန်းက ကနွောြ ဗမာလကကြှကြ မရိုကတ်တဘြူးရယ်။ ကုလားဖြူလိုပဲ chat ရတာလေ။ sar pe p lar တို့ဘာတို့ တဈဖကကြ ရိုကလြာရင် မဖတတ်တတ်ဲ့အပြင် ကုလားဖြူလို chat ပြနရြငလြည်း ကပေါကတ်ိကပေါကခြွာတွေ လွှောကပြှောတတတ်ဲ့လူက ခပမြွားများရယဆြိုတော့ ဒီအခု ပြနပြှောနတေဲ့ အမွိုးသမီးရဲ့ ကုလားဖြူစာတွကေို သဘောကသွှားတယဆြိုပါတော့။ ဒါနဲ့ မူးကြောငကြှောငန်ဲ့ လွှောကြ chat နတော အဆငကြိုပြနတေယေဗြွ။။
အမှနအြတိုင်းပြောရရင် ကနွောြ အဲ့လို ကုလားဖြူစာကောင်းကောင်းတတတ်ဲ့ ဗမာမမွိုး မကြုံဖူးဘူးဗွ။ အဲ့ဒီမတိုငခြငကြ အငတ်ာနကကြို ကောင်းကောင်းသုံးခဲ့ဖူးပမယေ့ြ နိုငင်ံတကာဖိုရမတ်ှလေောကပြဲ လွှောကသ်ှားပြီး သောင်းကနွြးနခေဲ့တော့ ဗမာကောငမြလေးတဈယောကန်ဲ့မှ အခုလို အားရပါးရ စာရိုကပြှီး စကားမပြောဖူးဘူး။ လိုတိုရှင်းပြောရရင် ဆတတ်ောကဆြတတ်ောကန်ဲ့ တောတ်ောပြှောဖြစ်သှားတယဆြိုပါတော့။
နောကရြကတ်ှကြတေော့ မတွေ့ဖြစ်ပြနဘြူး။ အားတိုင်း chatting တွဘောတွေ ဝငထြိုငဖြို့လည်း ပငွြးတယဗြွ။ ကနွောကြ ဂဈတာနုတဈြရှာတာ၊ သတင်းဖတတ်ာ၊ လိုချင်တ်ဲ့စာအုပတ်ှေ ဒေါင်းတာလောကပြဲ အငတ်ာနကသ်ုံးတဲ့ကာလကိုး။ တွေ့တိုင်းလည်း ဟိုင်း ဟယလြို လုပပြှီး လွှောကပြှားနတောမွိုး မဟုတဘြူးလေ။ ဒါပမယေ့ြ မူးလာတိုင်းတော့ လွှောကပြှောတယဗြွ ဟီးဟီး။
အဲ့လိုပြောလာရင်းနဲ့ ဘာတွသေိလာသလဲဆိုတော့ ဒီအမွိုးသမီးဟာ ကနွောသ်ိသမွှ ဘာမဆို အကုနသ်ိနတယေဗြွ။ ဒါဟာ ကနွော့အြတွကတ်ော့ ထူးဆန်းလှန်းနတယ်ေ။ တဈဘဝလုံးမှာ တွေ့ဖူးသမွှ မိန်းမဆိုတာတွကေ (မမဝငန်ီနဲ့ မနီနီခွိုက လှှဲပြီး) ပိန်းတိန်းတိန်းတွကေ ခပမြွားများရယမြလား။ ကနွောသ်ိသမွှ ဆိုတာက စာအုပစြာပေ ဘာညာကို ဆိုလိုချင်တ်ာပါ။ ဟိုဟာပြောလိုကလြည်း သိတယ်။ ဒီဟာဆိုလည်း သှောြ အဲ့ဒါဟိုဟာလပေေါ့။ ကနွော့အြတွကြ မူးကြောငရြူးကြောငဖြစ်တိုင်း လပန်ေးအာလူးဖုတစြရာ ဘောဒြါတဈယောကြ ဖြစ်လာတယဆြိုပါတော့။
တဈခု သတိထားလာမိတာက အဲ့ဒီအမညမြသိအမွိုးသမီးရဲ့ အပြောအဆို အမူအကငွ့တ်ှဟော ကနွောခြွိုကန်း ငယင်ယကြ သောကခြွိုးတွနေဲ့ တထရောထဲ ဖြစ်နတောဗွ။ ကနွောင်ယင်ယကြ ဘယလြိုအခွိုးမွိုးလဲဆိုတာ ကနွော့ဇြာတလြမ်းတွဖတေဖြူးတဲ့ ခငဗြွားတို့ သိမှာပါ။ စကားပြော မောကမြာမယ်၊ ဆိုးတတေေ အခွိုးမွိုးရှိမယ်၊ လူတွအထေငကြှီးတာမွိုးကို ရှှံရှာစကဆြုတသ်လို လုပတ်ယ်၊ တဈဖကလြူကို သရောတ်ောတ်ောြ လှောငတ်ောငတ်ောင် စကားမွိုး ပြောတတတ်ယ်၊ တဈခုခုဆို မင်းသိတာ ဒါအကုနပြဲပေါ့နောြ ဆိုတဲ့ (အဲ့လိုအဓိပျပါယပြေါကတ်ဲ့) ရိသဲ့သဲ့အထွာမွိုး လုပတ်တတ်ယ်။ ပြောရရင် ပိုတယထြငမြယ်။ တထရောထဲ ဆရာတို့ရေ။
သူ့အပြောအရ မိန်းကလေးလို့သာသိရတာ ကနွောကြတော့ ငယင်ယကြ ခမွြးကိုလေးကို ကိုယ့ဘြာသာကို ပြနစြကားပြောနရသေလို ထငလြာတယ်။ တဈခုခုအကြောင်း စကားစပြောရင်း အဆငမြပြဖြစ်ေလို့ ဝုန်းဒိုင်းကြဲပြီဆိုလည်း သူဝုန်းကိုယဝြုန်း (မိန်းကလေးလို့သာပြောတယ် ငှိမသ်ှားမယ် မထငလြနေဲ့) ဥပမာ ပြောရရငဗြွာ.. ကနွောစြာမေးပြဲတဈခုဖြပြေီး အောငစြာရင်းထွကလြာတော့ ကနွောလြိုချင်သ်မွှ အမှတ် မရလာဘူး။ ပေါကကြှဲနတောပေါ့။ အှနလြိုင်းတကမြိလိုကပြှီး သူနဲ့အတွေ့ ငါဒီလိုဒီလိုဖြစ်လို့ သောကရြမ်းပေါကန်တယ်ေ အေးဆေးနနေောလြို့ ပြောအလိုကမြှာ ဘာပြနပြှောတယထြငသ်လဲ? Ohh, I don’t give a fuck တဲ့ဗွ။
စိတတ်ိုနတေဲ့လူက အူကြောငကြှောင် ဖြစ်သှားတယ်။ တခွားကောငမြလေးတွဆေို အို! ဟုတလြား ဘာညာဆိုပြီး အားပေးကောင်းပေးနမယ်ေ ဗွာ။ သူက ပြနတ်ောင် ဟောကခြဲ့သေးတယ်။ နင့စြာမေးပြဲရလဒြ ငါနဲ့ဘာဆိုငလြို့လဲ သောကဂြရုကိုမစိုကတ်ာ ဆိုပြီး မဆိုငတ်ာတွေ လွှောကပြှောတာဗွ။ သူပြောချင်တ်ာတွေ သူပြောတယဗြွာ။ ပြနပြှောချင်ပြှော မပြောချင်န်ေ။ နင့ဖြာသာ သောကသ်ုံးမကတွာ ငါ့ရှေ့လာပြီး ကိုယည်ံ့တာ လာပြမနနေဲ့ ဆိုတာလိုမွိုး ဥပကျခာပြုသှားတယ်။ ခဏတော့ အူတူတူ ဖြစ်သေးတယ်။ နောကတ်ော့လည်း ရယခြငွလြာတယ်။ ငါတော့ ဘယလြိုဟာနဲ့ တွေ့နတောလဲ မသိဘူးပေါ့။ ကနွောလြည်း ကိုယ့ကြိုယကြို အလိုမကဖြှဈ ဒေါသထွကန်သမွှေတွေ အလိုလိုမေ့ကရောဆိုပါတော့။
ဒီလိုနဲ့ ရကတ်ှကြောလာတော့ chatting ထိုငပြှီး ဟိုပြောဒီပြောက ပုံမှနဖြစ်လာတယ်။ ကနွော့ဆြိုးပတေေ ငယဘြဝတွကေို သူအကုနသ်ိလာသလို (ကိုရှှဘနေဲ့ ဖိုးသကရြဲ့ ဇာတလြမ်းတွကေ ခငဗြွားတို့ထကြ သူကအရငသ်ိတာဗွား) ကနွောြ သူ့ထကည်ံ့မှန်းလည်း ကနွောြ သိလာတယဗြွ။ ပမာဆိုရရင် ကုလားဖြူစာ သူ ကနွော့ထြကြ ပိုတတတ်ယဗြွ။ (အမှားတွကေို ကောကပြှငပြေးတတတ်ာမွိုး) သူပြောတဲ့ တခွို့သော စာအုပစြာပတွဆေေိုတာ ကနွောြ ကြားတောငမြကြားဖူးဘူး။ (ကနွောကြ ဘကြီးထောငတ်ို့လို ရှေးစာတွလေောကြ ဖတဖြူးတာလေ) ကနွောဟြာ ခပမြိုကမြိုကြ လူဆိုးတဈယောကဆြိုတာ သူသိလာသလို၊ သူကလည်း တောရြုံ လောကဝတ် လူ့ထုံးတမ်းစဉလြာတွကေို သောကဖြကမြလုပ် (သူ့စကားနဲ့ပြောရရင် သေးတောငလြှည့မြပန်းဘူး)တဲ့ မိန်းမတဈယောကဆြိုတာ သိလာရတယ်။
တနေ့မှာ မရညရြှယပြဲ ကနွောြ သူ့ကိုမေးမိတယ်။ အသကဘြယလြောကရြှိပြီလဲလို့။ အသကြ ၂၀ တဲ့ဗွ။ အဟားလို့ အသံထွကပြှီး ရယမြိသှားတယဗြွာ။ အဲ့ဒီအခွိနကြ ကနွော့အြသကြ ၃၀ နားကပစြပြုနပြေီကိုး။ သူ ကနွော့ကြို လိမန်တယေဗြွ။ ဘယ့န်ှယ့ြ ခွာတိတမြလေး ဖြစ်နိုငပြါ့မလား။ သောကကြှီးသောကကြယွြ စကားတွေ ပြောဖို့ဆိုတာ ရင့ကြကြမြှုတွေ ဖြတသ်န်းမှုတွေ လိုတယဗြွ။ တဖကသ်ားကို မကြခြှကဖြှတရြိုကပြဈလိုကသ်လို စကားပြောတတတ်ဲ့ မိန်းမ၊ ဘာမဆို အကုနသ်ိနတတေတ်ဲ့ မိန်းမက အသကြ ၂၀ ပဲ ရှိသေးသတဲ့။ ဟုတပြါပြီလေ။ မှငမြှမမှငရြတာကိုး။ ပြောလို့ရပါတယ်။ ကနွောတ်ို့စပြီး စကားပြောဖြစ်ကတည်းက သဘောတူညီမှုတဈခု ရှိထားသေးတယဗြွ။ ဘယသ်ောအခါမှ အပြငလြောကမှာ လူချင်ြးမတွေ့ပါဘူးလို့။ ဒါပမယေ့ြ နောကထြပ် လအနည်းငယအြကြာမှာ အဲ့ဒီသဘောတူညီခကြြ ဖောကဖြကြလြိုကရြတယ်။
အဲ့ဒီနေ့က ဒီဇာတလြမ်းအစက ပြောခဲ့တဲ့ လူမှုရေးဇာတလြမ်းမှာပါတဲ့ သူငယခြငွြးက ပါတီလုပပြါကောလား။ အဲ့မှာ ဇာတလြမ်းစပါလရေော။
ကနွော့ဘြောဒြါက ဖုန်းဆကတ်ယဗြွ။ ဟေ့ကောင်! မင်းဇာတလြမ်းလာရှင်း လာတဲ့။ ဘာတုန်းဆိုတော့ မင်းကိုလိုကရြှာနတယေတ်ဲ့။
ကနွောြ စိတည်ဈသှားတယဗြွ။ (သောကပျိုပြောတာ မဟုတပြါဘူး) မင်းကိုခေါပြေးပါလို့ ပြောတယ်။ ရှာမရဘူးလို့ပြောတော့ မင်းသောကန်ကြေ အရကဆြိုငကြို သူ့ကိုလိုကပျို့ပေး သူကိုယတ်ိုင် သှားခေါမြယ် လုပန်တယေတ်ဲ့။ ကနွောြ စိတည်ဈသှားသလို အူကြောငကြှောငလြည်း ဖြစ်နတယေဗြွ။ ဒီလောကြ မောကမြာပြီး သောကကြှောတင်းတဲ့ဟာလေးက အစကတော့ တသကလြုံး မတွေ့ပါဘူးဆိုတာ ကောင်းပြီးကောင်းလကြန်ဲ့ အခုဘာလို့ အပြငဘြဝက ကနွော့ကြို လိုကရြှာနရတောလဲဆိုတာ နားမလညဘြူး
ကနွောြ သူ့ကို သချောရှင်းပြခဲ့ဖူးတယ်။ ငါက ကုလားအသားမဲမဲဗိုကပြူပူ မုတဆြိတမြှှေးဗလပြနဲ့ကောင် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နနေိုငတ်ယလြို့။ (အမှနကြ ပေါကစြီရောင်းတဲ့ ပြကြေီး တရုတရြုပပြါ အဟိ) နငလြည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပဲ။ တဈယောကရြုပကြို တဈယောကြ မမှငရြပဲ အခုအတိုင်းလေး တဈယောကကြိုတဈယောကြ လေးစားသမှုနဲ့ ဆကဆြံနတော အကောင်းဆုံးပါလို့။ အခုဟာက ကနွော့ကြို အသည်းအသန် လိုကရြှာနတယေဆြိုပါလား။ တခွားမိတဆြှတွအေရှေေ့မှာကို ဘယသ်ူ့မှ ဂရုမစိုကတ်ဲ့ဟနန်ဲ့ အတင်းခေါပြေးပါ ခေါပြေးပါဆိုပြီး သောင်းကနွြးနသတေဲ့ဗွာ။
ကနွောြ နားမလညတ်ာက သူက ကနွော့ကြိုတွေ့ပြီး ဘာလုပခြငွရြတာလဲ။ ဆိုလိုတာက အှနလြိုင်းမှာ စကားပြောနတောမှနပြမယေ့ြ သမီးရည်းစားလည်း မဟုတဘြူး။ ယုတစြှအဆုံး ထိကပါးရိကပါးတောင် ပြောတာမှ မဟုတတ်ာလေ။ ဒါကြောင့ြ ဟေ့အေးကြာ ငါမလာဘူး။ မင်းတို့ကြည့်ကြကြရြှင်းလိုကဆြိုပြီး ဖုန်းခလွိုကကြောဆိုပါတော့။ အိပယ်ာထဲရောကတ်ော့ အိပလြို့မပြောဘြူးရယလြေ။ သံယောဇဉဆြိုတာက ဖြစ်ထားတာ မဟုတလြား။ ပိုဆိုးတာက ကနွောြ တသကလြုံး မတွေ့ဖူး မကြုံဖူးတဲ့ စာတတပြတတ်ေ မိန်းမတဈယောကြ။ စိတထြဲက တိတတ်ိတကြှိတပြှီး အရှုံးပေးခဲ့ဖူးတဲ့မိန်းမ ငါ့ကိုလိုကရြှာနသတေဲ့။ တောတ်ောတ်ော့ အောင့သ်ှားမှာပဲ။ ငါရှောငန်တောကလည်း အသိသာကြီး ဘာညာ လွှောကတ်ှေးနတောကိုးဗွ။ မိတဆြှတွပေေဲဟာ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး အားနာပါတယဆြိုတဲ့စိတန်ဲ့ အိပယ်ာထဲက ထ၊ ရမေိုးခွိုး အဝတအြစားလဲပြီး ညသန်းခေါငကြှီး ပါတီပြဲကို တကျကစီနဲ့ လဈကရောဆိုပါတော့။
ဟိုရောကသ်ှားတော့ ရှှပြေဲလာ ပရိတသ်တတ်ှကေ အရှိနအြတောရြနကြပြေီဗွို့။ မီးရောငဖြွော့ဖြော့မှာ သောကစြားကခုနလြို့ပေါ့။ မှောငကြှောငကြှောင် အခန်းထဲ ရောကသ်ှားတော့ လူလည်း ဝိုးတိုးဝါးတားရယ်။ ကနွော့ဘြောဒြါက ကနွော့ကြိုမှငတ်ော့ အဟီး တဲ့။ ဘာမှမပြောပဲ အခန်းထောင့ကြို မေးဆတပြှပြီး ကနွတ်ဲ့လူတွနေဲ့ ကလိုကခြုနလြိုကြ သောင်းကနွြးနတယ်ေ။ အခန်းထောင့ကြ စားပြဲဝိုင်းလေးပေါမြှာ ထုံးစံအတိုင်း သောကစြရာ အမွိုးစုံနဲ့ သဈသီးအမှည်း ဘာညာတွေ တငထြားတယဗြွ။ အဲ့ဒီဘေးနားမှာ မိန်းမတဈယောကြ နံရံကိုမီပြီး (ခွထေောကတ်ဈချောင်းက ထောကြ နောကတ်ဈချောင်းက နံရံကို နောကပြှနကြနထြားလကြြ) ရပန်တယ်ေ။
ကနွောလြည်း ဘာလုပရြမှန်းမသိဖြစ်ပြီး စားပြဲခုံပေါကြ စီးကရကတ်ဈလိပ် မီးညှိဖြာရင်း သူ့ဘေး လကတ်ဈကမ်းလောကမြှာ နံရံကိုမှီ ဟိုကြည့်ဒြီကြည့်ပြေါ့။ ဟိုကောင် ကနွော့ဘြောဒြါ အခကြပြှသှားတဲ့ အမူအရာအရ ဒါ ဟိုတဈယောကပြဲ ဖြစ်ရမယဆြိုပြီး မသိမသာ လှမ်းကြည့်လြိုကတ်ော့ ကနွောန်ဲ့ မကြလြုံးချင်ြးဆုံသှားတယ်။ ခပတ်င်းတင်းမကြန်ှာနဲ့ အကဲခတသ်လို တဈခကြကြှည့ပြှီး ကနတေဲ့ လူတွဖကေကြို ပြနင်ေးနပြနေရြော။ သသခွေောခွာကြည့်မြိတော့ တဈခုခု မှားနတယေလြို့ ထငမြိတယ်။
ဘယ့န်ှယ့ြ ကနွောန်ဲ့ အမြဲစကားပြောနတေဲ့ မိန်းမက အနည်းဆုံး ကနွော့ထြကြ မကြီးတောင် ရှယတ်ူလောကပြဲလို့ ခန့မြှန်းထားတာလေ။ အခုဟာက ကောငမြလေးဗွ။ ကောငမြလေးမှ သောကကြွိုးနဲ ဂါဝနလြေးနဲ့ ဆရာရေ့။ ဂါဝနအြတို၊ ဒေါကမြှှင့ဖြိနပ်၊ ဆံပငဖြှောင့ဖြှောင့ြ ကြောလညလြောကထြိ ဖားလွားခထွားတဲ့ ကောငမြလေး။ ခပတ်င်းတင်းနဲ့ အောကန်ှုတခြမ်းကို ကိုကပြှီး အလိုမကသွလို ဖြစ်နပမေယေ့ြ မကြန်ှာဝိုင်းစကစြကကြလေးက ဘယလြိုနည်းနဲ့မှ ၂၀ မကြောန်ိုငသ်ေးတာ သချောတယဗြွို့။ ခပမြှိနမြှိန် မီးရောငအြောကမြှာ မကြဲပြားသလို ဖြစ်နပမေယေ့ြ ဂါဝနအြတိုလေးအောကကြ ဖြောင့တ်န်းသှယလြတွဲ့ ပေါငတ်ံလှလှလေးက အငမြတန် ကြည့်ကြောင်းလိုကတ်ာဗွာ။ သူကလည်း ကနွော့ကြို ဘယသ်ူမှန်းမသိ၊ ကနွောကြလည်း ဒါဟိုအမွိုးသမီးဆိုတာ မယုံမရဲ ဖြစ်နတေော့ကာ ရုပတ်ညကြှီးတွနေဲ့ နံရံကို ကြောကပပြှီးမှီရင်း ခပတ်ညတ်ညကြှီး လုပန်ကြတော အခုပြနတ်ှေးမိရငတ်ောင် ပြုံးမိသေးတယဗြွ။
“ခငဗြွားက Zephyr မလား”
ဟိုလိုလိုဒီလိုလို ပတပြေေီးရပန်ရောက မအောင့န်ိုငတ်ော့တဲ့အဆုံး ကနွောြ သူ့ဖကကြိုလှည့ပြှီး ဆူညံနတေဲ့ တီးလုံးသံတွကြေားထဲကနေ ကုလားဖြူစကားနဲ့ အဲ့လိုအောမြေးလိုကမြိတယ်။ အံံ့သှဝမ်းသာသှားတဲ့ဟနန်ဲ့ ကနွော့ဖြကကြို ဆတကြနဲ လှည့လြာပြီး သိုင်းဖကပြဈလိုကလြို့ ကနွောြ ငိုကကြနဲ ဖြစ်သှားတယ်။ လူတွေ ဝိုင်းကြည့်န်မှောဆိုတဲ့ ရှကစြိတကြှောင့ြ ပြနလြည်းမဖကြ တွန်းလည်းမထုတပြဈရဲပဲ တောင့တ်ောင့ကြိုင်းကိုင်းကြီး ရပန်မေိတယဗြွ။ မှှေးကနဲ ရနံ့တွေ သင်းပြံ့သှားသလို ကနွော့န်ားရှကကြို နှုတခြမ်းအိစိလေး ထိကပလြာမှန်း ခံစားလိုကရြတော့ ဘုရားရေ! ငါ့များ ဖကန်မ်းပစ်လိုကတ်ာလားလို့ စိတထြဲ တွေးမိပြီး လန့ဖြှန့သ်ှားတယ်။ (ဟယ်! မောငခြမွြးကို နင့ဟြာက ယောကြာြးဖြစ်ပီး နှဲ့နလေိုကတ်ာလို့ ပြောလည်း ခံရမှာပဲ အောဝတ်ထုတွထေဲ ဘယလြောကြ သောင်းကနွြးသောင်းကနွြး အပြငဘြဝက ကနွောဟြာ အငမြတနရြှကတ်ကတ်ယ် ဟီးဟီး 😜 လူရှေ့သူရှေ့မှာဆို ပိုဆိုးသေး ခွိ) နမ်းတာ မဟုတပြါဘူး။ နားရှကန်ားကပပြှီး စကားပြောတာဗွ။
“ဒါဆို ရှငကြ Zepplin ပေါ့”
ကနွောြ ဘာမှပြနမြဖြပေဲ သူ့ပုခုံးနဲ့ ကနွော့မြေးစိ ဖိမိသှားတဲ့အထိ ခေါင်းငှိမ့ပြဈလိုကတ်ာပေါ့။ ဒီနရောမှာ နည်းနည်းတော့ ရှင်းပြမှရမယထြငတ်ယ်။ အဲ့ဒီ Zephyr ဆိုတာ Gtalk မှာ chatting ပြောကြစဉကြ သူသုံးနကြေ အမညဝြှကပြါ။ “အနောကအြရပမြှ တိုကခြတလြာသော လေ” လို့ အဓိပျပါယရြတယ်။ ထပပြှီး ချောတ်ောငေါ့ရရင် ဒုတိယကမျဘာစဈကာလကနေ စဈအေးတိုကပြှဲအလယခြတ်လေောကအြထိ အနောကြဥရောပနဲ့ အမရေိကနမြှာ အငမြတနန်ာမညကြှီးတဲ့ ဆိုဗီယကစြပိုငထြိပသ်ီး တဈယောကြ (mikhail mukasei ထငတ်ာပဲ) ရဲ့ လွှို့ဝှကန်ာမညကြလည်း Zephyr ပဲဗွ။ ဆောရီးဗွာ! ကနွော့ဟြာက လိုရင်းကို မရောကတ်ော့ဘူး အဟီး။
သူ့နာမညကြ Zephyr ဆိုမှတော့ ကနွော့ကြိုယ် ကနွောလြည်း Zepplin (လသင်ျေဘော) လို့ နာမညပြှောင် ပေးခဲ့လိုကတ်ယလြေ။ ကိုင်း! တွေ့ကြပါပြီဗွား။ Zephyr နဲ့ Zepplin တဈယောကကြိုတဈယောကြ မမှငဖြူးကြပါပဲနဲ့ (အခုလည်း တဈယောကမြကြန်ှာ တဈယောကြ သချောမှငန်ရတောမဟုတဘြူး၊ မီးရောငဖြွော့တော့တော့ အောကမြှာ) ရငခြငွြးအပလြို့။ ကနွော့ကြိုယကြနွောြ ငါဘာတွလေုပန်မေိပါလိမ့လြို့တောင် အတွေးပေါကသ်ှားမိသေး။ ဆတကြနဲ ကိုယခြငွြးကြာသှားပြီး ကနွော့လြကန်ှဈဖကကြို လကကြောကဝြတကြနေ စုံကိုငပြှီး အခန်းအလယကြ လူတွေ ခုနပြေါကန်တေဲ့ကြားထဲ ဆှဲခေါသ်ှားတာကို ဒရန့ဒြရန့န်ဲ့ ပါသှားတယ်။ လူတွကြေားထဲ ကနွော့လြကန်ှဈဖကကြို မလှှတပြဲ ကခုနန်ပေါရောလားဗွာ။ ပါတီတွဘောတွေ၊ အကအခုနတ်ှဆေိုတာ ဝါသနာကို မပါတတတ်ဲ့ ကနွော့မြှာ အူတူတူကြီး ခွမှှေောကလြကမြှှောကြ မွောကမြီးခဲနင်းမိသလို ဖြစ်တာပေါ့ ဟီး။
အဲ့လို ကပေါကတ်ိကပေါကခြွာ အိယောငဝြါး လိုကလြုပန်ရင်ေး ကနွောြ သသခွေောခွာ အကဲခတလြိုကတ်ော့ ဟောဗွာ! တကယ့လြှတပတ ကောငမြလေးဗွ။ ကနွော့ကြို စိုကကြှည့ပြှီး မခွိုမခဉွလြေးပြုံးနတေဲ့ ပီဘိခွာတိတမြလေး။ အရပမြှင့မြှင့ြ၊ ပေါငတ်ံရှညရြှည်၊ ဆံပငလြေးတွတခေါခါနဲ့ ဂါဝနအြဖြူလေး ဝဲကနဲဝဲကနဲ ဖြစ်ဖြစ်သှားတဲ့အထိ ခုနပြေါကပြှီး ရှှငမြှူးရှာတယ်။ ပါးဖောင်းဖောင်းကလေးရယ်၊ နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးရယ်၊ မကြန်ာဝိုင်းဝိုင်းလေးရယကြို မီးရောငမြှိနမြှိနအြောကမြှာ အနီးကပ် အနုလုံပဋိလုံ ကနွောြ အကဲခတရြင်း စိတထြဲမှာ ညီမလေးတဈယောကြ ကောကရြသလိုတောင် ဖြစ်သှားတယ်။
ညီမလေးဆိုပြီး ပြောလိုကလြို့ ဟာ! ဒီမအဘေေး ခမွြးကို ဆိုတဲ့ကောင် သောကပျိုတွပြေောတယလြို့ ခငဗြွားတို့ ထငလြိမ့မြယ်။ ဒါပမယေ့ြ အဲ့တုန်းက စိတထြဲ အဲ့လိုပဲဗွ။
ဘာမှစကားမယမြယရြရလည်း မဆိုဖြစ်ပမယေ့ြ ဒင်းက ကနွော့လြကကြို လှှတကြိုမလှှတတ်ော့ဘူး ဆရာ။ အဲ့ဒီတော့မှ ပါတီမှာ သောကကြှစားကြရင်း သူလည်း ဝငသ်ောကထြားတယန်မယေလြို့ နည်းနည်း ရိပမြိသှားတယ်။ ဘယလြောကထြိ ဆိုးလည်းဆိုရင် သူရှူးသှားပေါကတ်ာတောင် လကကြိုမလှှတပြဲ အတင်းဆှဲခေါသ်ှားတာဗွ။ အိမသ်ာအထဲထိတော့ ဘယဟြုတမြလဲဗွာ။ အပေါကဝြထိပေါ့။ အိမသ်ာထဲဝငတ်ာတောင် စိတမြခသွလို လှည့ကြှည့လြှည့ကြှည့န်ဲ့ ဒီကနေ ဘယမြှမခွာနဲ့လို့ ဟောကသ်ှားသေးတယ် ဟီး။
လိုတိုရှင်းပြောရရင် အဲ့ဒီရှူးပေါကရြာက ပြနလြာတဲ့နောကြ အဲ့ကောငမြလေး တောတ်ောမြူးပြီး မဟနသ်လိုဖြစ်စပြုလာတယဗြွ။ အပြငခြဏထွကမြယဆြိုပြီး သူ့ကို အိမအြပြငဖြကခြေါထြုတ်၊ လှကေားရင်းနားက လှကေားထဈတွမှော နှစ်ယောကသ်ား တူတူထိုငရြင်း စကားစမှညပြှောမလားလို့ ကြံကာရှိသေး ဘေးတိုကမြှီပြီး တူတူထိုငန်ရောက ကနွော့ဖြကလြှည့ပြှီး ပုခုံးပေါမြူးမူးနဲ့ အနခြလွိုကပြါလရေောလား အဟီး။ စကားတောင် ကောင်းကောင်းမပြောဖူးသေးဘူး အနဖြတန်ဲ့ မိတဆြကတ်ာ ခံလိုကရြတယ်။ ကြောထုပေး၊ တဈရှူးစတွနေဲ့ ပါးစပသ်ုတပြေး၊ ရဗေူးသှားယူပြီး ပလုတကြငွြးသန့စြငခြိုင်းနဲ့ တောတ်ောအြလုပရြှုပသ်ှားသေးတယ်။ တအေ့အေ့ တဝေါ့ဝေါ့ကိဈစတွေ ပြီးသှားတော့ ငှိမမြသှားဘူး။ ကနွော့လြကမြောင်းကို တရှှတရြှှတန်ဲ့ ခပတ်ညတ်ည် နမ်းနပြနေတ်ယ် ဒုကျခဗွာ။
အဲ့မှာ စကားတွေ ဆကတ်ိုကြ လွှောကပြှောဖြစ်တော့တာပါပဲ။ ပြောတာမှ ဗမာလိုကို မဟုတတ်ာ။ ကုလားဖြူလိုတွခညွြေး လှိမ့တ်ှယန်ကြတော။ အမ်! မင်းတို့က ဘိုရူးထတာလားလို့ အပြဈတငမြစောလနေဲ့။ ကနွောြ တမင် ဗမာလိုကို မပြောတာက အကြောင်းရှိတယ်။ ကနွောန်ဲ့ တကယခြငန်တေဲ့ အမွိုးသမီးက ဒီခွာတိတမြလေးဆိုတာ သမှမေသချောသေးတာလေ။ ဒီတော့ကာ စဈဆေးနတယေဆြိုပါတော့။ သူကတော့ မူးနတေော့ကာ မကြလြုံးကို မဖြင့တ်ော့ပဲ ကမွကို ရှင်ာရှောငန်တော ဝမ်းနည်းတယ် ဘာညာအစခွီပြီး တတွတတ်ှတန်ဲ့ ကုလားဖြူလို လွှောကပြှောနတေော့တာပဲ။ အမလေး! ပြောရင်းနဲ့မှ သိသှားတယ်။ ဟုတတ်ယဗြွ။ ဒါ ဟိုအမွိုးသမီး။ ပြောလလေေ သူမှသူဆိုတာ သိလာလလပေေဲ။ ခကတ်ာက ခွာတိတမြလေး ဖြစ်တာပဲဗွ။ ဒါနဲ့ပဲ မိုးလင်းသှားကော ဆိုပါတော့။ (ဟဲဟဲ ခငဗြွားတို့ မွှောလြင့ထြားသလို မဖြစ်သေးပါဘူးဗွာ)
ရောငန်ီလည်းလာပြီ ပါတီလည်းပြီးပြီ။ ဟိုချောငဒြီချောင် မူးပြီး မှောကတ်ဲ့လူတွလည်ေးမှောကြ ပြနတ်ဲ့လူတွလည်ေး ပြနကြှပြီပေါ့။ အဲ့ဒီအရကသ်မလေးလည်း အမူးပြပြေီ။ အမူးလည်းပြကေော ကနွော့ကြို မကြန်ှာချင်ြးတောင် မဆိုငတ်ော့ဘူးဗွာ။ မနေ့ညက သူမဟုတသ်လိုလို (ရှကလြို့လားတော့ မသိဘူးပေါ့လေ) စကားတောင် မပြောတော့ဘူး။ ကနွော့မြှာသာ အနဖြတတ်ှဗလေပြနဲ့ အင်ျကြီအညဈကြီးဝတလြကြန်ဲ့ ညက အရကလြည်း မသောကြ၊ ဘာမှလည်းမဟုတပြဲ တဈခါမှမတွေ့ဖူးတဲ့ မိန်းမကို ပြုစုပြီး အိပရြေးပကြကြာ အိမပြှနလြသတေည်းပေါ့။
နောကရြကတ်ှတေော့ ဒီလိုပဲဗွ။ ကနွောလြည်း ကိုယ့ကြိုယကြို ရလေိုကလြှှဲလခွင်ေးဆိုပြီး ပြုံးစိစိနဲ့ တဈယောကထြဲဖြစ်နတောပေါ့။ ဒီလိုပဲနလောလိုကတ်ာ တရကသ်ား Gtalk ကနေ အဲ့ကောငမြလေး ပြနပြေါလြာပြနပြါလရေော။ ကနွော့အြိမန်ားက ကောဖြီဆိုငမြှာ ညပိုင်းလာစောင့န်မယ်ေ လာတွေ့ပါတဲ့။ ဒါပဲပြောပြီး Out သှားတယ်။ ကနွောလြည်း စိတည်ဈနပြေီဗွ။ ကလေးမလေးတဈယောကန်ဲ့ မပတသ်ကခြငွဘြူး။ သူ့ဖာသူ ချောချော လှလှ ငယင်ယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်။ ဟုတပြါတယ်.. သူ့အသိဉာဏဘြာညာကို ကနွောြ သဘောကတွယ်။ ထောင့မြကြိုးသလို စကားပြောတာ ဘာညာ ကိုယ့အြကငွ့အြတိုင်းပဲဆိုပြီး သဘောကတွယ်။ စာတတပြတတေကြလေးဆိုပြီးလည်း အထငကြှီးတယ်။ ဒါပမယေ့ြ သူ ကနွော့ကြို လုပန်တောတွကေ တဈမွိုးကြီး ဖြစ်နသလေားလို့လေ။ တွသလေို ဝသလေိုနဲ့ လုပန်မေိတာ သူခွိန်းတဲ့အခွိန် ရောကလြာတော့ မသှားပဲလည်း မနနေိုငပြှနဘြူး အဟီး။
ကောဖြီဆိုငထြဲ ဝငသ်ှားတော့ ထောင့တ်ဈနရောမှာ ဘုတအြုပအြထူကြီးတဈခုကို မကြမြှောငကြွုံ့ပြီး စိတပြါဝငစြားစွာဖတန်တေဲ့ သူ့ကို သှားတွေ့တယဗြွ။ ရုပကြလေးက ခစွစြရာကောင်းပမယေ့ြ မှုနကြုတကြုတလြုပန်တေော့ ဘာရုပမြှန်းကို မသိပါဘူးဗွာ။ ကနွောြ သူ့အရှေ့ကို ဝငထြိုငလြိုကတ်ော့လည်း တအားပြောသ်ှားတယ် မထငန်ဲ့ ပုံမှနပြဲ။ ဘုတအြုတကြှီးကို ပိတလြိုကပြှီး သောကလြကစြ အအေးကို ကုနအြောငမြော့ အပြငထြှကလြမ်းလွှောကရြအောငဆြိုပြီး ဦးဆောငသ်ှားတယ်။ လမ်းလွှောကန်ကြရေင်း မနနေိုငမြထိုငန်ိုင် သူ့လကထြဲက ဘုတအြုပကြို လကည်ှိုးထိုးပြပြီး အဲ့စာအုပ် ဘယလြိုလဲ ဘာညာနဲ့ စကားစမိလိုကတ်ယ်။ စာရေးဆရာနာမညကြ ကိုယမြှမကြားဖူးတဲ့ နာမညကြှီး ဖြစ်နတောကိုး။ အဲ့မှာ ဟာ ဒါတောငမြသိဘူးလားဆိုပြီး နှိမသ်လိုလို အထကစြီးကနေ မောကမြာတဲ့ လသေံနဲ့ စကားပြနပြှောလာတယ်။ (ဒါမှမသိရင် လူဖြစ်ရှုံးပြီပေါ့ဆိုတဲ့ သရောတ်ောတ်ောလြသေံဆိုတာ ကိုယလြည်း ပြောနကြမေို့သိတယ်) စပမြှငကြပကြပန်ဲ့ ပြနကြလောတ်ုတတ်ာပေါ့။
နငကြော ဟိုဟာကြားဖူးလို့လား ဒီဟာကောသိလား ဆိုတော့ အို! ခုနဈဆှေးရှဈဆှေးကြီးတွေ ခတ်မေမှီတော့တဲ့ဟာတွေ လာရှတပြှမနနေဲ့ မသိဘူးတဲ့ဗွာ။ သူပြောတာလည်း ဟုတန်တေော့ကာ ကနွောလြည်း ဘာမှပြနမြပြောတော့ပဲ ငှိမန်လေိုကတ်ာပေါ့ ဟီး။ ကိုယသ်ောကသ်ုံးမကတွာကို ဖုံးတဲ့အနနေဲ့ စကားလမ်းကြောင်းလှှဲပီး ကဲ! အခု ငါ့ကိုခွိန်းတာ ဘာလုပမြို့လဲ ဆိုတော့.. အရကဆြိုငသ်ှားမယလြေ တဲ့။ အာ! မသှားချင်ဘြူးဆိုတော့ လွှာမရှညန်ဲ့ အခုသှားမယဆြိုပြီး ပိတဟြောကလြာတယ်။ ကနွော့ကြို ဒီလိုလာလုပလြို့ ဘယရြမလဲဗွာ။ တဈခွန်းပဲ ပိတပြှောပစ်လိုကတ်ယ်။ အေး! လို့။
အဲ့ဒီည မိုးခွုပတ်ော့ အရကဘြားတဈခုကို ရောကန်ကြတောပေါ့။ ဘားထဲရောကသ်ှားတာနဲ့ ကနွော့န်ားကို အတင်းကပပြှီး ထိုငထြားတယဗြွ။ သူက လုံး၀ မသောကဘြူး။ ကနွောခြညွြး လှိမ့သ်ောကန်တော။ ကနွောကြ အာလူးဖုတလြိုကြ မော့လိုကြ။ သူကတော့ အင်းအဲနဲ့ သိပစြကားမပြောဘူး။ ကနွောြ ဘာလို့ အရကကြို လှိမ့သ်ောကန်လည်ေး ခငဗြွားတို့သိမှာ မဟုတဘြူး။ ဟုတကြဲ့! ကနွောလြည်း သောကအြတဈကောင် မဟုတပြါခငဗြွား။ ဒင်းကလေး ကနွော့ကြို အုပခြငွန်တယေဆြိုတာ ရိပမြိပါတယ်။ သူငယန်ှပစြားအရှယလြည်းမဟုတ် မိန်းမဆိုတာ မမှငဖြူးတဲ့ကောငလြည်း မဟုတလြတေော့ စိတထြဲက အလိုလို သိနပေါတယ်။ ဒါကြောင့ြ ကနွောြ အရကဇြှတသ်ောကန်တောဗွ။ အရကမြူးနရင်ေ ကနွော့မြှာ လိငစြိတမြရှိဘူးဗွ။ တကယပြှောတာပါ။ အရကမြူးတဲ့အရသာအပြင် တခွားဟာကို ခံစားလိုတဲ့စိတကြို မရှိတာ။ ခန်ဓာကိုယကြလည်း မစွမ်းတော့ဘူး။ ဒီတော့ မူးနရင်ေ ခွလှနေလြကလြှန် မဖြစ်လောကဘြူးဆိုပြီး ဇွတသ်ောကန်တောဗွ။ ဒါပမယေ့ြ ကနွော့တ်ှကကြိန်း လှှဲတယ်။ လူ့ဘဝမှာ ကြုံတွေ့ရမယ့ြ ကံပါနရင်ေ ခငဗြွား ဘယလြိုရှောငရြှောင် မလှှတဘြူး ဆရာ။
ကနွောပြှောနတေဲ့ကိဈစ ပြနဆြကရြရင် အဲ့ဒီအရကဘြားမှာ သောကပြှီးတော့ ဘယရြောကသ်ှားမှန်း ကနွောြ သချောမသိတော့ဘူး။ တကျကစီပေါမြှာ ကနွော့လြကမြောင်းကို ပါးကပပြှီး အဲ့ဒီကောငမြလေး ပါလာတာတော့ မှတမြိတယ်။ နောကတ်ော့ ဆိတင်ှိမတ်ဲ့ နရောတဈခုကို ရောကသ်ှားတာ သိလိုကရြတယ်။ ခငဗြွားတို့ဖတရြတာ ရှုပထြှေးကောင်း ရှုပထြှေးသှားလိမ့မြယ်။ ဒါပမယေ့ြ ဆကပြှောကြည့်မြယဗြွာ။ အိပခြန်းထဲရောကခြါနီးတော့ ကနွောြ အမူးပြစပြေုလာတယ်။ မိုးလည်းလင်းခါနီးလာပြီကိုး။ (ဘယရြောကလြို့ ဘယလြောကကြှာခဲ့သလဲ သချောမမှတမြိတော့ဘူး) လူက အမူးပြခေါနီး အသိဝငလြာပြနတ်ယဆြိုနမှေ ဒင်းကလေးက ကနွောြ့ကို အိပခြန်းထဲ မဝငစြချင်ေတ်ာလိုလို မကြန်ှာက ခပပြကြပြကြြ ထဖြစ်ပါလကေော။ စိတကြလည်း ထောင်းကနဲ ဖြစ်သှားတာပေါ့။ ဟ! ငါ့မှာက လှနလြှနကြွူးကြူး မဖြစ်အောင် အရကတ်ောင် မော့ထားသေးတာကို ဒင်းက ကြောကတ်ာလိုလို မကြညတ်ာလိုလို ဒီအထိလည်း ခေါလြာသေးတယ် ဘာလဲပေါ့။ လူက ဒေါသထွကလြာတယ်။ (ပုံမှန် ခမွြးကိုရဲ့ သောကကြငွ့ပြေါ့လေ) စိတကြ လကတ်ဈဆဈကိုး အဟီး။
ဒါနဲ့ အိပခြန်းထဲရောကတ်ော့ ရုပတ်ညကြှီးနဲ့ စာကြည့်စြားပြဲမှာ သှားထိုငန်လေိုကတ်ယ်။ ကနွော့အြမူအရာ ပြောင်းသှားတာကို ခကြခြငွြးရိပမြိသှားတဲ့ သူက အိပယ်ာပေါမြှာလှဲပြီး နားလတေဲ့။ ကနွောကြလည်း နပေါစေ ငါဒီမှာပဲထိုငပြှီး အိပတ်ော့မယပြေါ့ ဇွတင်ှင်းတော့တာ ခွိ။ စာကြည့်စြားပြဲပေါြ မကြန်ှာမှောကလြကြကြှီးနဲ့ပေါ့ဗွာ။ အဲ့မှာ သူက ခွမကေိုငမြိ လကမြကိုငမြိပုံစံနဲ့ ကနွော့လြကမြောငကြို အတင်းဆှဲပြီး မဟုတဘြူးနောြ မဟုတဘြူး ရှငထြငသ်လို မဟုတဘြူး၊ ထပါ အိပယ်ာပေါလြာအိပ် လိမျမာပါတယ် ဘာညာနဲ့ ဆှဲ၊ ကနွောကြ အတင်းရုန်းနဲ့ ရှုပရြှကခြတန်ရေော။
ကဲ ကနွော့ည်ီအဈကိုတွေ ဘယလြိုထငသ်လဲ? မင်းဟာက ပေါကကြရ အဖြစ်အပကြကြှီး ယုတ်ထိကိုမရှိပါလားလို့ ထငစြရာ ဖြစ်မနဘေူးလား။ ကပြောင်းကပြနတ်ှလေေ။ ဒါကြောင့ြ ဇာတလြမ်းတော့ပစ်အောကမြှာ မရေးပဲ ဒီမှာလာရေးနတော။ ဇာတလြမ်းထဲသှားရေးရင် ဆရာခွိုခဉွ့လြကခြကြြ ကောင်းကောင်းမိသှားမှာ သချောတယ် ဟီဟိ။ အိပယ်ာပေါရြောကအြောင် မိန်းကလေးလုပသ်ူက ဇွတဖြန် ဇွတအြတင်းဆှဲနရတေယဆြိုတာ ဟုတကြိုမဟုတတ်ာကြီးမလား။ နောကတ်ော့လည်း အလွှော့ပေးလိုကပြါတယ် ဟဲဟဲ။
အိပယ်ာပေါမြှာ နှစ်ယောကသ်ား ဘေးတဈစောင်းလှဲ၊ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင်၊ ခပခြှာခွာလေးနဲ့ အိပန်ကြတောပေါ့။ တဈယောကန်ဲ့တဈယောကြ မထိကြပါဘူး။ အဲ့ဒီမှာ ကနွောြ အမူးလုံးလုံးပြနပြေေီဗွ။ မနကလြည်း မိုးလင်းသှားပြီ။ တဈယောကမြကြန်ှာတဈယောကြ စိုကကြှည့ြ ဘာစကားမှလည်း မပြောဘူး။ နှစ်ယောကလြုံးကလည်း တဈယောကယ်ောကြ စလိုကတ်ာနဲ့ အသအေုပတ်ော့မှာဆိုတာ သိနကြပေမယေ့ြ ငါအရငစြတာမဟုတဘြူးနောြ ဆိုတဲ့ အထွာ လုပခြငွန်ကြတောလားမသိဘူးရယ် အဟိ။ နောကတ်ော့ ကနွောြ မအောင့န်ိုငတ်ော့ဘူးဗွ။ အသာလေး ဆှဲဖကလြိုကတ်ယ်။ စွေ့ကနဲ ကနွော့ရြငခြှငထြဲ ပါလာပါလရေော။ မှှေးတေးတေး ကိုယသ်င်းနံ့လေးတွေ သင်းကနဲ ဖြစ်သှားတာပေါ့။
အဲ့ဒီအခွိနကြ ကနွောြ မိန်းမတဈယောကန်ဲ့မှ မထိတွေ့ဖူးတာ နှစ်ခွီနပြေီဆိုတော့ လူပျိုပေါကကြလေး မဟုတပြဲနဲ့ကို နတပြူးသလိုတောင် ဖြစ်လာတယ်။ စစချင်ြးတော့ ဘာမှမဖြစ်သေးဘူး။ သူ့နဖူးလေးကို ဖြဖြနမ်း၊ မကြလြုံးတွကေို နမ်း၊ ပါးဖောင်းဖောင်း အိအိလေးတွကေို မှှေးကြူ အဲ့ဒါလောကပြဲ ပတခြွာလညန်လေိုကတ်ာ ဒင်းလေးက စိတမြရှညတ်ော့ဘူးထငပြါရဲ့ ဆတကြနဲ ရုန်းထွကပြှီး ကနွော့န်ှုတခြမ်းကို အတင်းစုပပြှီး နမ်းတော့တာဗွို့။ ခဏတော့ ကနွောလြည်း မွှောကနဲ ဖြစ်သှားသေးတယ်။ ပြီးတော့မှ အားနာသှားတယဗြွာ။ အရကန်ံ့တွကေော စီးကရကန်ံ့တွပေါနံနတေဲ့ ပါးစပကြှီးနဲ့ဆိုတာ သတိထားမိလိုကတ်ာကိုး။ ဒါနဲ့ ခဏတွန်းခွါလိုကပြှီး နေဦးနောြ ပါးစပကြ ပစွခြွှဲခွှဲကြီးဖြစ်နလေို့ တဈမိနဈလောကစြောင့ြ ဆိုပြီး ရချိုးခန်းထဲ လဈကနဲ ဝငပြှီး သှားပြတတ်ံနဲ့ သှားတိုကြ၊ မကြန်ှာသဈပစ်လိုကသ်ေးတယ် (ကိုင်း! မောငခြမွြးကို ကြောငတ်ောငတ်ောငန်ိုငတ်ာ တွေ့ပြီမလား အဟိ၊ ကိုယလြည်း သန့သ်န့ပြှန့ပြှန့မြှ ကြိုကသ်လို၊ ကိုယမြသန့န်ရငေလြည်း စိတကြမဖြောင့ဘြူးဂွ) သှားတိုကန်ရင်ေး ရချိုးခန်းထဲကမှနထြဲမှာ ကိုယ့ကြိုယကြို ပြနမြှငန်ရတော ၁၆ နှစ်သား လူပျိုလေးလိုပဲ၊ စိတလြှုပရြှားနတေဲ့ မကြန်ှာနဲ့ပေါ့ ဆရာတို့ရယ်။
အားလုံးပြီးစီးလို့ ပြနထြှကလြာတော့ ကောငမြလေးက အိပယ်ာပေါကြနေ ရီဝဝလေေေးငေးပြီး မွှောန်တောဗွ။ လာလေ့ဆိုပြီး ဒိုငပြငပြဈပြီး အိပယ်ာပေါတ်ကပြဈလိုကတ်ော့တာပေါ့။ ဘာဆိုဘာမှ မစဉြးစားအားတော့ဘူး။ နင့န်င့သ်ီးသီးကို နမ်းပစ်တာ။ လညတ်ိုငတ်ဈလွှောကလြုံး၊ နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေး၊ ရငည်ှှန့န်ရောလေးတွေ အကုနပြေါ့ဗွာ။ ဒင်းလည်း ထွန့ထြှန့ကြိုလူးနတော။ ဒါနဲ့ ဇာတလြမ်းဆကပြှီဆိုပြီး အောကကြိုဆင်းလာတော့ အမယ်! ဘရာအခွှတ် မခံဘူး။ ဟင့အြင်း ဆိုတာခညွြးပဲ။ မလုပပြါနဲ့ နို့စို့တာ မခံနိုငလြို့ပါတဲ့။ ဘာမှန်းမသိပါဘူး။
သှောြ! နို့စို့တာ မခံနိုငဘြူးဟုတလြား အေးရတယ်! အဖုတလြကြတ်ယဟြာ ဆိုပြီး ဘောင်းဘီဆှဲခွှတပြဈလိုကတ်ော့ အမယမြယ် ဖငတ်ောငကြှှပေးသေးတာ ဆရာ။ လှတလြှတကြွှတကြွှတ် အောကပျိုင်းဗလာဖြစ်သှားတာနဲ့ ပေါငအြတွင်းသားတွကေိုစပီး လွှာနဲ့လကြြ၊ ဘယပြေါငည်ာပေါငကြ အတွင်းသားနုနုလေးတွေ မထိတထိ ဆှပြီးတာနဲ့ လာရော့လဟယဆြိုပြီး အဖုတဂြတုံးလေးကို (သူ့ဟာက အပြောငရြိပထြားတာ ဟီဟိ) ပလပပြလပပြလပမြှညအြောင် ပလပပြလပ် လုပပြဈတယဆြိုပါတော့ဗွာ။
ကနွော့ခြေါင်းက ဆံပငတ်ှေ တောတ်ောကြွှတသ်ှားမယထြငတ်ယ်။ လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ကစွကြစွပြါအောင် ဆုပပြှီးဆှဲခကြြ။ လွှာပေါဝြဲ တိုကကြှကတ်ောင် အစုံမပြလိုကရြဘူး။ ဒင်းလေး ကော့လှနတ်ကပြှီး တဈခွီပြီးသှားပါလကေော။ ကိုယ့ပြါးစပတ်ဈခုလုံး၊ ပါးပြငတ်ှပေါမကနွြ အဖုတရြညတ်ှဗလေပြ ဖြစ်ကုနတ်ာ သတိထားမိတော့ နောကတ်ဈကြိမ် ရချိုးခန်းထဲသှားပြီး ပလုတကြငွြး မကြန်ာသဈလိုကရြသေးတယ် အဟီး။ ပြနလြာတော့ ကိုယ့ကြို ဘာမှမပြောပဲ အမူအရာနဲ့ ပကလြကအြိပဖြို့ပြတယ်။ ဘောင်းဘီဆှဲခွှတတ်ယ်။ အဲ့ဒီနောကမြှာတော့ အမလေး အဘလေး တပြီး အောန်ရတောက ကနွောြ ဖြစ်သှားပြနတ်ယ်။
သူ့ဆံပငရြှညလြေးတွကေို လကတ်ဈဖကကြ ဆှဲထား၊ နောကလြကတ်ဈဖကကြ သူ့ကြောပြငလြေးကိုပြတ်၊ လကမြောင်းလေးကို ဖစွည်ှဈပြီး သူပြုသမွှ နုနရတေော့တာ ကော့တကန်တောပဲ။ သိပကြိုမကြာလိုကဘြူး။ သတိပေးခွိနတ်ောင် မရလိုကပြဲ သူ့ပါးစပထြဲ ဒလဟောကို ပန်းထုတပြဈလိုကမြိတာ အားနာလိုကတ်ာ အရမ်းဗွာ။ ကနွော့ဟြာတွကလေည်း ဘယလြောကတ်ောငမြွားလဲဆို ငုံထားတဲ့ သူ့ပါးလေးက ဖောင်းကားနပြေီး မကြလြုံးလေးပြူးလို့၊ အများကြီးဆိုတဲ့ အမူအရာနဲ့ (စကားကလည်း ပြောလို့မရဘူးကိုး) လကည်ှိုးနဲ့ထိုးပြနတေဲ့ ခစွစြဖြယအြမူအရာလေးကို အခုတောင် ပြနမြှငန်မေိသေး။
သူ ရချိုးခန်းထဲကို ဝငသ်ှားပြီး ထွေးထုတ်၊ ပလုတကြငွြး သှားလုပပြှီး အိပယ်ာပေါြ ခကြခြငွြးပြနရြောကလြာတယဗြွ။ နှစ်ယောကသ်ား လောလောဆယ် တင်းနတောလေးတွေ နည်းနည်းပြလွှေော့သှားပြီမို့ ဖကပြှီး ခဏလောကတ်ော့ ငှိမကြသွှားကြသေးတယ်။ ဒါပမယေ့ြ မကြာပါဘူးဗွာ။ သနတ်ုန်းမှနတ်ုန်း အရှယကြောင်းလေးတွကေိုး။ ဖကအြိပန်ရင်ေး ပြတသ်ပခြွော့မှှူနရင်ေးကို ကနွော့ဟြာက မာတင်းလာပြနတ်ယ်။ မထူးတော့ပါဘူးကြာဆိုပြီး ကနွောလြည်း လှဲနရောကထထိုငပြှီး သူ့ပေါငကြှားမှာ ဒူးထောကရြင်း နရောဝငယ်ူလိုကတ်ယ်။ မထည့သ်ေးဘူးဗွ။ တေ့ပဲတေ့ထားလိုကရြင်း သူ့မကြန်ှာကို တဈခကြြ လှမ်းကြည့်လြိုကသ်ေးတယ်။ အောကန်ှုတခြမ်းကို ကိုကထြားရင်း မော့ကြည့်န်တေဲ့သူ့ကို ခွင့ပြှုခကြြ လှမ်းတောင်းလိုကသ်ေးတယ်။ “ထည့လြိုကရြတော့မလားလို့” (လူပါးဝတာများ ပြောပါတယ်၊ သူများသားသမီးကို အဖုတဝြထိ ကိုယ့ဟြာကို တေ့ပြီးနမှေ သချောအောင် ကြနဖြန်းလုပခြိုင်းလိုကသ်ေးတာ အဟိ)
အှင်း! တဲ့ ဟီးဟီး အင်း မဟုတဘြူး တဈမွိုးပဲ အှင်းးး!။
ကိုင်း ခွင့ပြှုမိန့ကြလွာပြီဆိုတော့ လာထားဆိုပြီး အသာဖိသှင်းလိုကတ်ာ အမလေး ကြပလြိုကတ်ာဗွာ။ ထိပဖြူးမှုပရြုံကလေးမှာကို ကြပသ်ိပန်တော။ သူ့ပါးစပကြလည်း ကယောငကြတမ်းတွေ ကနွော့ကြို ဇွတပြှောတော့တာပဲ။
“ကိုကို.. ကိုကို.. တအားကြီးမလုပပြဈနဲ့၊ ကမွဥဈစာလေးက တအားသေးနတောနောြ၊ အမလေး မဖြစ်ဘူးနောြ ဖြေးဖြေး ကိုကို့ဟာက မတရားကြီးနောြ အို! ခဏလေး ခဏလေး ရပြဦး”
ပါးစပကြလည်း တတွတတ်ှတရြှတန်တေဲ့အပြင် ကနွော့ဆြီးခုံကိုလည်း လကဖြဝါးလေးနှစ်ဖကကြ အတင်းကို လာတွန်းထားသေးတော့ကာ တဈဝကတ်ဈပကြကြှီး မတငမြကြ ကနွော့မြှာ တန်းလန်းကြီးပေါ့ ညီအဈကိုတို့ရာ။ ကနွော့ကြို ကနွောြ သိပါတယ်။ ကနွော့ပြဈစည်းက လူလှနမြသား ဖြစ်မနပေါဘူး။ သူလိုငါလိုပါပဲ။ ခကတ်ာက ဒင့ပြဈစည်းလေးကိုက မတရား ကြပလြှန်းနတောပါ။ သူ့လကကြလေးတွနေဲ့ ကနွော့ဆြီးခုံကို အတင်းတွန်းခွာနရင်ေးနဲ့ကို တအိအိနဲ့ ဖိခသွှားလိုကတ်ာ အဆငပြှသှေားကော ဆိုပါတော့ဗွာ။
ဒီနရောမှာ ကြိုတငတ်ောင်းပနထြားချင်တ်ာက အောဝတ်ထုရေးနတော မဟုတလြို့ မှညသ်ံစွဲအလင်ျကာတွေ မထည့ခြငွတ်ော့ဘူး။ ကိုယ့ဟြာကိုယသ်ာ ဖြည့စြှကပြှီး ဖတကြှပတေော့ဗွို့။ လိုတိုရှင်းပြောရရင် ရလညေကြှပတ်ယ် ဆရာတို့ရေ။ ကြပတ်ယဆြိုပမယေ့လြို့ နာကငွန်ရလေောကအြောင် ကြပန်တောမွိုးတော့ မဟုတဘြူး။ ဆိုလိုတာက သူ့ဥဈစာလေးကို ပထမ အကြိမတ်ုန်းက ကနွောြ လွှာစွမ်းပြထားပြီမို့ အဖုတကြလေးက နီရဲဖောင်းကားပြီး “ပြင့ြ” ထားပြီးသား ဖြစ်နနှငေ့တ်ဲ့အပြင် လမ်းကြောင်းတဈလွှောကလြုံးကလည်း ချောဆီတွကေ ရှှဲနဈနတေော့ကာ အိစိတင်းကြပ် ကငွစြိမ့လြေးပေါ့ ဟီးဟီး။
နည်းနည်းလေး အရှိနရြလာတာနဲ့ ဆောင့ကြှောင့ထြိုင်၊ သူကလေးရဲ့ ခါးကငွကြငွလြေးကို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ စုံကိုငထြားရင်း ဆကတ်ိုကတ်ှယန်မေိတော့တာကိုး။ မကြလြုံးထဲ ကြယတ်ှလတွေတေောင် မှငတ်ယ် ဟိ။ ဆရာကြီးရှှေဥဒေါင်းရဲ့ တဈသကတ်ာမှတတ်မ်း ခငဗြွားတို့ ဖတဖြူးကြမှာပါ။ သူတဈဘဝလုံး စားဖူးခဲ့တဲ့ ထမင်းအနပပြေါင်း မှှောကမြွားစွားထဲက အမှိနဆြုံးထမင်းတဈနပဆြိုတာ ခဏခဏ ရေးပြသှားတယမြလား။ ဟီး! မတနမြရာတွေ လွှောကန်ှိုင်းလိုကလြို့ ငရဲငအုံတွေ ကြီးတော့မယ်။ ကနွောလြည်း ထားခဲ့ဖူးတဲ့ ရည်းစားတွနေဲ့ အိပခြဲ့ဖူးသမွှထဲက အမှိနဆြုံး အဖုတတ်ဈနပကြို ခံစားလိုကရြတယဗြွာ။ သူလည်း ကနွော့လြို အီစိမ့သ်ှားမယဆြိုတာ အမူအရာတွကေို ကြည့်ခြငွြးအားဖြင့ြ သိလိုကရြပါသကောလေ။
အို! အိုကြာ! ကိုကိုကြာ! ဟာ! ကြမ်းလိုကတ်ာ! အနှီစကားလုံးလေးတွကေို ရရှတေပြှီး မကြလြုံးလေးစုံမှိတ် ခေါင်းလေးတခါခါနဲ့ ဖြစ်နတောများ အခုတောင် မကြလြုံးထဲ တရေးရေးမှငမြိသေး အဟေးဟေး။ ညှှန်းလှန်းတယ် မထငလြနေဲ့။ ပထမတဈခါ ပြီးထားတာတောင် ဒီတဈခါပြီးလို့ သူ့အဖုတဖြောင်းဖောင်းလေးထဲ ပန်းထုတလြိုကရြင်း လူတောင် ဓာတလြိုကသ်လို ဒွန့ဒြှန့ဒြှန့ဒြှန့ြ ဖြစ်သှားသေးတာ ဆရာ။ ဘာမှတောင် ပိုဇရှင်ေ မပြောင်းလိုကရြရှာဘူး။ ဒီတိုင်းနဲ့တင် တဈကြောင်းပြီးသှားတယ်။ သူ့ကိုယလြုံးလေးပေါြ မှောကခြလွိုကပြှီး အမောဖြရင်ေး ခွိုရဲရဲနှုတခြမ်းလေးကိုစုပ် အမောဖြရင်ေး ငှိမန်လေိုကသ်ေးတယ်။ စည်းဆိုတာ မကြောခြငကြသာ သင့ြ၏မသင့ြ၏တွေ စဉြးစားတာ၊ ဖြစ်သှားပြီဆိုတာနဲ့ ဘာမှကို မတွေးတော့ဘူးနော့ြ။ ငတပြှတန်တော ကြာနပြေီဖြစ်တဲ့ မောငခြမွြး နှားသိုးကြိုးပြတကြို ဖြစ်နတောဗွ။
ခဏနားရင်း မှိန်းနလေိုကတ်ာ မှေးကနဲ တဈခကြဖြစ်သှားသေးတယ်။ ခန့မြှန်းခွေ မိနဈ၂၀ နာရီဝကလြောကရြှိမယ် ထငတ်ာပဲ။ (လူကလည်း အိပရြေးပကြထြားတာကိုး) ဆတကြနဲ လန့န်ိုးလာတာနဲ့ ကောငမြလေးကို လှမ်းကြည့်လြိုကတ်ော့ မကြတ်ောငလြေး ပုတခြတပြုတခြတ် ဖြစ်နတော တွေ့တယ်။ အိပမြပြောန်ဘေူးပေါ့။ လာထား နောကတ်ဈကြောင်းဆိုပြီး ထပဆြှပြနကြော ဟီဟိ။
ကနွောြ အမှတမြမှားဘူးဆိုရင် နေ့လည် ၁၂ နာရီလောကအြထိ ဆကတ်ိုကကြို မှေးလိုကြ အုပလြိုကြ ပြနမြှေးလိုကြ ပြနအြုပလြိုကြ ဖြစ်ကုနတ်ာ။ နောကဆြုံး ဘယအြထိ ဖြစ်ကုနသ်လဲဆိုတော့ ထည့လြို့ကို မရတော့တဲ့အထိပဲ။ ဆကတ်ိုကြ အအုပခြံလိုကရြတော့ သူ့ဥဈစာလေး တောတ်ောြ အထိနာသှားရှာတယန်မှောပေါ့။ (အိပပြွောန်တေဲ့ နဂါးကို သှားနှိုးလိုကမြိတာကိုး ဟီဟိ) နောကဆြုံးတဈခေါကဆြို ပုဇွနထြုပကြှေးပိုဇရှငေန်ဲ့ တွယန်ရင်ေးက ကိုကို! မရတော့ဘူး ကမွ မခံနိုငတ်ော့ဘူး ထုတလြိုကပြါတော့.. ကြှတကြွှတ်! မရတော့လို့ပါနောြ ဆိုပြီး သနားစဖြယလြေး တောင်းပနယ်ူရတယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ ဆှဲထုတလြိုကတ်ော့ ကနွော့ဟြာကြီးက ပလှတကြနဲ ထွကလြာပြီး ငေါကတ်ောကရြမ်းတမ်းရမ်းတမ်းနဲ့ ဒေါသမပြသေေးဘူး လူကလည်း အံ့သှစရာကောင်းလောကအြောင် ဆန်ဒကရှိနသေေးတယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ စိတပြကြလြကပြကြန်ဲ့ သန့ရြှင်းရေးလုပမြယဆြိုပြီး ရချိုးခန်းထဲ ဝငဖြို့လုပတ်ော့ ကနွော့မြကြန်ှာကိုကြည့်ပြှီး စိတကြောကသ်ှားတယအြထငန်ဲ့ အတင်းလိုကလြာပြီး ရချိုးခန်းတံခါး မပိတန်ိုငအြောင် ဆှဲထားရင်း ကိုကို! ကမွကို စိတဆြိုးတာလားဟင် လာ လာ ပြနလြာခဲ့ လုပ် လုပ် ဆိုပြီး မကြန်ှာငယလြေးနဲ့ ငိုမဲ့မဲ့ ဖြစ်နပြနေရြော။
ကနွောလြည်း မဟုတပြါဘူးကြာ ဆိုပြီး သူ့ကိုတွန်းလှှတ် တံခါးဆှဲပိတလြိုကပြှီး ရအေေးအေးလေး စိမခြွိုးလိုကတ်ယ်။ ဆပပြှာကောင်းကောင်းတိုကြ ခေါင်းလျှော်မေိုးခွိုးပစ်လိုကမြှ ဟိုဟာလည်း ပြနကြသွှားသလို လူလည်း အတောလြေး လန်းဆန်းသှားတယ်။ ရချိုးရာက တကလြာတော့ ဒင်းကလေးခငမြွာာစောငလြေးခွုံပြီး ကြေးကြေးလေး အိပန်ရှောတယ်။ ညောင်းညာနတေဲ့ကိုယကြို အနားပေးတဲ့အနနေဲ့ သူ့ဘေးမှာဝငပြှီး လှဲနလေိုကတ်ယ်။ ခဏကြာတော့ ကနွော့ကြိုပြောတာလိုလို သူ့ဖာသာ ရရှတေတ်ာလိုလိုနဲ့ စကားပြောသံ ထွကလြာတယ်။
ဟင်းးးးးး “ငါများ မိန်းမပန်းသရေောဂါ ရနပြေီလားနောြ စိတည်ဈလိုကထြှာ” တဲ့။
ကနွော့မြှာ တခွိခွိ ကြိတရြယန်ရင်ေး သနားသှားတယ်။ တကယ့ဟြာလေးဗွ။ ခစွစြရာလည်းကောင်းသလို အဲ့လို ပေါကတ်တကြရ လွှောကပြှောတာလေးကလည်း စပမြှငကြပစြရာလေးမလား။ ခေါင်းမှှီးခွုံထားတဲ့ စောငကြို ဆှဲဖယလြိုကပြှီး ပြုံးစိစိနဲ့ မကြန်ှာဝိုင်းစကစြကြ ငိုမဲ့မဲ့လေးကို တရှှတရြှှတမြှှေးကြူရင်း အေးပါကြာ ကိုကိုလည်း ဝသှားပါပြီ မလုပခြငွတ်ော့ပါဘူး ဟုတပြှီလားလို့ ချော့လိုကရြတာပေါ့လေ။
အဲ့ဒီနေ့က နေ့ခင်းကြောငတ်ောငမြှ အိမပြှနရြောကလြာတဲ့ ကနွော့ကြို အတူနတေဲ့ ဘောဒြါတွကေ မကြလြုံးပြူးပြီး ဝိုင်းကြည့်တ်ာ ခံလိုကရြသေးတယ်။ လူရုပကြို မပေါတ်ော့တာ။ ခငဗြွားတို့ စဉြးစားကြည့်လြေ။ တဈညလုံး အရကသ်ောကြ အိပရြေးပကြထြားတာကို မိုးလင်းခါနီးကနေ နေ့လည် ၁၂ ထိုးတဲ့အထိ ဆကတ်ိုကတ်ှယထြားတော့ ဘယလြိုဖြစ်နမလေဲဆိုတာ ဟီး။ အိမပြှနရြောကတ်ာနဲ့ အိပယ်ာပေါကြို ကြောခလွိုကတ်ာပဲ မှတမြိတော့တယ်။ တုံးကနဲပဲ အိပသ်ှား
လိုကတ်ာ ဘာမှန်းကိုမသိတော့ဘူး။
နောကရြကတ်ှေ ရောကလြာတော့ ကနွောြ ဖြစ်ပကြခြဲ့သမွှကို တစိမ့စြိမ့ြ ပြနတ်ှေးနမေိတယဗြွ။ one night stand လား ဘာလားပေါ့။ သူက ကိုယ့ကြို ဆှဲစားပစ်တာလား ကိုယကြလည်း ကမှင်းကြောထရုံ သကသ်ကလြားပေါ့။ ခငဗြွားတို့ပဲ စဉြးစားကြည့်လြေ။ ဘယမြှာလဲ ခစွရြေးဆိုတာတွေ၊ အဖြပေေးတာတွေ။ စဉြးစားကြည့်လြလေေ ခွာခွာလညလြပေဲဗွာ။ ကနွောြ မသိတော့ပါဘူးဆိုတဲ့ အခွအနေကြေီး။
ဖြစ်သှားတာက ဒီလိုနမယ်ေ။ လူမမှငရြပဲ စကားတွေ ပြောရင်းနဲ့က ဝါသနာတူချင်ြး ဆုံမိကြတယဆြိုတော့ တဈယောကန်ဲ့တဈယောကြ အထငကြှီးလာကြတာ၊ တွယတ်ာလာကြတာ (လိငစြိတမြပါဘူး) အဲ့ဒီကနေ တွေ့ချင်မြှငခြငွစြိတ် ဖြစ်လာ၊ လကတ်ှေ့လည်းမှငမြိကော တဈယောကရြုပကြိုတဈယောကြ ခကြခြငွြး သဘောကြ နှစ်ခွိုကသ်ှားဟနတ်ူပါရဲ့၊ အဲ့ဒီမှာ နှစ်ယောကစြလုံးမှာ တိမန်တေဲ့ လိငစြိတကြလည်း ဟုန်းကနဲအထ၊ ဘာမှတောင် သချောမပြငဆြငပြဲ မသိစိတရြဲ့ ဆှဲခေါရြာနောကကြို ပါလာကြပြီး အိပဖြစ်သှားတယလြို့ ယူဆရုံပဲ ရှိတော့တာပေါ့လေ။ သချောတာက သူကော ကနွောပြါ အိပယ်ာပေါမြှာ သူငယတ်န်း မဟုတဘြူး ဆရာ။
အဲ့လိုပြောလိုကလြို့ ကနွောကြတော့ ထားပါ (ရှုပခြဲ့လှန်းလို့ ငါသာ မိန်းကလေးဖြစ်ခဲ့ရင် ဖာဖြစ်နမလေားမသိဘူးလို့ ဟာသပြောဖူးပါရဲ့) အဲ့ဒီကောငမြလေးကို ခပလြှယလြှယလြေးလို့ ခငဗြွားတို့ယူဆရင် မှားသှားလိမ့မြယ်။ တခါတုန်းက လှယမြယထြငပြှီး လကသ်ရမ်းတဲ့ လူတဈယောကကြို ဘာမပြောညာမပြောနဲ့ အုတန်ီခဲနဲ့ ကြှေးပစ်ဖူးတယလြို့ ကြားဖူးတယ် (ဘကြီးထောငတ်ို့လို နှာဗူးမွိုးထငပြါရဲ့ အဟိ) သူ့ဟာက သူကြိုကတ်ဲ့ သူသဘောကတွဲ့ ယောကြြားမွိုးတွေ့ရင် ရှကတ်ာရှံ့တာ မိန်းကလေးဆိုတာ ဘာညာ မေ့ပစ်လိုကပြှီး ခပရြဲရဲပဲ ရှင့ကြိုသဘောကတွယ် ရှငလြည်း ကမွကို သဘောကတွယမြလား တကအြုပပြဈတယ် မှတကြရောဆိုတဲ့ အခွိုးမွိုး ဖြစ်နပေါကောလားလို့။ သောကပြိန်းလိုလို ဘာလိုလိုနဲ့ သူအထငမြကြီးတဲ့ စတိုငမြွိုးနဲ့ သူ့အနားလာကပတ်ဲ့ ကောငမြွိုးတွကြတေော့ သူက သေးနဲ့တောင် လှည့မြပန်းချင်ဘြူးကြာဆိုတဲ့ ဟာမွိုးလေးဗွ။
ကိုင်း! ဆရာခမွြးကို မင်း ကောငမြလေးကိုလည်း အုပလြိုကပြှီးပြီ။ ဒါပဲမလား ပြီးပြီပေါ့လို့ ခငဗြွားတို့ တွေးကောင်းတွေးနကြမေယ် ထငပြါတယ်။ နိုး! မဟုတသ်ေးဘူး။ သူတကာတွလေိုမဟုတပြဲ အားရပါးရ လိငဆြကဆြံကြပြီးမှ ကြညန်ူးဆှတပြွံ့ဖြယ် ခစွခြန်းကြိုကခြန်းတွေ လာမှာဗွ။ နည်းနည်းတော့ အူကြောငကြှောငန်ိုငလြိမ့မြယ်။ ပြောပြစရာ ဇာတလြမ်းက တောတ်ောရြှည်ဦးမှာ။ အခုလည်း ရေးသာရေးနရတေယ် မကြလြုံးက သိပမြဖြင့န်ိုငတ်ော့ဘူး ဟီးဟီး။
အဲ့ဒီအဖြစ်အပကြန်ောကပျိုင်း ဒင်းလေးက ဆာဆာရှိ ခေါစြားတယဗြွ။ ကနွောလြည်း အောဒြါလိုကြ (အဲလေ ယောငလြို့) ငတကြှီးကနွလတေေော့ကာ သူအုပသ်မွှ သှားသှားခံ (ဒါလည်း တဈမွိုးကြီး ဖြစ်နသလေိုပဲ ဟီး) မထူးပါဘူး ခငည်ားတို့ နားလညခြငွသ်လို နားလညလြိုကပြါတော့။
ပထမတော့ ရုပတ်ညကြှီးနဲ့ပေါ့ဗွာ။ ဖုန်းဆကလြာပြီး ဟေ့လူ! ကြုပဗြိုကဆြာလို့ အဲ့ဒါဟှဝါသှားဝါးမယ် ခငည်ား ဘယန်ားကို လာခဲ့စမ်းပေါ့။ ဒီကောငကြလည်း အေးအေးလာမယပြေါ့။ စားသောကပြှီးစီးတော့ အမယ် လူကို ပါးကိုငန်ားကိုငတ်ှေ လုပလြာတယ်။ ကိုယ့မြှာတော့ လူတွကြေားထဲဆိုတော့ ရှကသ်လိုလို ဘာလိုလို ဖြစ်တာပေါ့ ဟီဟိ။ လကမြောင်းကို ပါးနဲ့ကပပြှီး လာပြတခြငွပြှတန်တော။ အဲ့ဒီလိုနဲ့ စကားစက ပစ်လာကြကရောဆိုပါတော့။
“ပူလိုကတ်ာနောြ”
“ဟုတပြါ့”
“စိတည်ဈစရာကြီး”
“အင်း”
“အဲ.. အဲကြန်းလေးနဲ့ ဇိမန်ဲ့အိပရြရင် မကောင်းဘူးလား”
“ကောင်းတာပေါ့ ဘယမြှာလဲ အဲကြန်း”
“ကမ် အခန်းမှာလေ အဟိ”
“ဟီဟိ တွားမယယ်ေ” (ဂကြားတောင် မပီသလို ဖြစ်သှားတယ်)
အဲ.. တခါတလေ အဲကြန်းနဲ့ စိမ့န်တေဲ့နရောမှာ တူတူထိုငဖြစ်တယဆြိုပါတော့။ ပူတာကို အကြောင်းပြလို့မရတော့ဘူး။ ဒီတော့ကာ တဈမွိုးပြောင်းတယ်။
“မိုးကအေးပါတယဆြိုနေ အဲကြန်းကလည်း စိမ့လြိုကတ်ာတောြ”
“ဟုတပြါ့”
“ရှင့တ်ကိုယလြုံးလည်း ဒီအလာတုန်းက မိုးမိလာတယန်ဲ့တူတယ် စိုကြကန်ပေါပေါ့လား”
“အင်း..နည်းနည်းစိုနတယ်ေ”
“ဒူးကတုနန်သေေးတယ်.. ဘာဖြစ်နတောလဲ”
“ခမြျးတာကိုးဟ”
“ခမွြးမှာပေါ့ ဝတထြားတာက ဘောင်းဘီအတို.. အင်ျကြီကြောမှာလည်း မိုးရတွစေေိုလို့ ဖြားတော့မှာပဲ ကြှတ်!!”
“ဟင်းဟင်း” (မေးဖြားရိုကပြှလိုကသ်ေးတယ် အရမ်းခမွြးနတောပေါ့ ဟိ)
“ကိုင်း.. ထ ထ သှားမယ်”
“ဘယတ်ုန်း”
“ကမွ အခန်းလေ အဝတတ်ှခွေောကအြောင် လှှားထားတဲ့အခွိန် စောငန်ဲ့ပတပြှီးသာ နပတေေော့ ဟုတပြှီလား”
“အို! တုံးလုံးကြီး မနတတေဘြူး”
“ဘာပြောတယ်? ခုထ .. သှားမယ် ဟှန်း ရှင့ကြို ဘယသ်ူမှ ဘာမှမလုပဘြူး ကိုယ့ဟြာကိုယသ်ာ ငှိမင်ှိမလြေးနနေေ.. လကဖြွားနဲ့တောင် မတို့ဘူး ဟုတပြှီလား”
အဲ့လိုမွိုး အကြောင်းပြခကြတ်ှေ အမွိုးမွိုးပေးပြီးတဲ့သကာလ လဈသှားကြပါလရေောပေါ့။ ဆိတကြှယရြာကို ရောကသ်ှားရင် ကနွောကြ အတောဆြိုးတာကလား။ အသကေို အုပတ်ော့တာ။ ဒါကို သူလည်းသိပါတယ်။ မခွိုမခဉွြ မကြန်ှာပေးလေးနဲ့ ပြနကြှမ်းတော့တာပဲ။ သူအောကြိုယအြောြ အောပြှီးကို အုပကြှတော့တာ။ တဖြေးဖြေးနဲ့ ဘယလြိုအခွအနေေ ရောကလြာလဲဆိုရင် တဈပတတ်ဈခါတော့ အုပခြငွတ်ယကြှာဆိုတဲ့အထိ ဖြစ်လာတယ်။ အဲ့လိုမွိုးလေး အပြောခံရတော့လည်း ဘယကြောငမြဆို သဘောကြ နှစ်သကမြိမှာပါပဲလေ။ ခငဗြွားတွဲနတေဲ့ ကောငမြလေးက ခငဗြွားကို တဈပတတ်ဈခါတော့ အုပခြငွတ်ယလြို့ တောင်းဆိုတာဗွာ။ အနည်းဆုံးတော့ ငါကြ ဆိုတဲ့ ဘဝငစြိတကြလေးရှိမိကြမယ် ထငတ်ာပဲနော့ြ။
ဒီလိုပဲနလောကြရင်း ခစွတ်ာ မတ်ေတာ ဘာညာတွေ စကားလည်း မစပမြိပါဘူး။ ပြောလည်းမပြောဘူး နှစ်ယောကလြုံး။
တဈရကတ်ော့ သူ အလုပကြိဈစ ခရီသှားဖို့ ဖြစ်လာတယ်။ ဒါနဲ့ မသှားခငလြာခဲ့ဦးဆိုလို့ သှားတွေ့တယ်။ (အိပခြန်းထဲမှာ ဟီးဟီး) တွေ့တွေ့ချင်ြး အခွိနမြဆိုင်းတော့ပဲ ကဲ.. ငတတ်ော့မယ့ြ ကာလအတွကြ လာထားဆိုပြီး အုပကြှတာပေါ့။ အားရပါးရ တဈကြောင်းပြီးသှားတော့ ဖကပြှီး ခဏအိပန်ကြရေောဆိုပါတော့။ အဲ့ဒီနေ့က မိုးမှောငကြနွတောလား ဘာလားတော့မသိဘူး။ နေ့ခင်းဖကကြို မှောငန်သလေိုလိုပဲ။ ခဏနတေော့ ထပပြှီး နောကတ်ဈခွီ ဇာတလြမ်းပြနစြတော့ သူက ကမွ မရတော့ဘူး ကိုကို တဲ့။ အမ်! ဘာဖြစ်တာလဲဆိုတော့ ခုနက နှစ်ယောကလြုံး အသကြမြေးပစ်လိုကတ်ာ သူ့အဖုတလြေး နည်းနည်းနာသှားတယတ်ဲ့။ တောပြီတဲ့။
ထုံးစံအတိုင်း နှစ်ကြောင်းလောကမြှ မဆှဲရရင် မဝတတတ်ဲ့ အီဖကေိုယကြ (အဲ့ဒီတုန်းကပြောပါတယ် အဟီး) စိတပြကြပြှီး အိပယ်ာထဲကထ ရသေောကပြှီး စာကြည့်စြားပြဲမှာ ဝငထြိုငန်လေိုကတ်ယ်။ သူက ထုံးစံအတိုင်း ချော့သလိုလိုနဲ့ လိုကလြာပြီး ကုလားထိုငမြှာ ဖငတ်ုံးလုံးနဲ့ သှဂတဈြရိုဒငရြဲ့ “တွေးခေါရြှင်” ရုပထြုကြီးလို ငူငူကြီးထိုငန်တေဲ့ ကနွော့ဆြီကို (မကြစြိထဲမှငအြောင် ပြောတာပါ အော့နှလုံးနာစရာ ဖြစ်သှားလား မသိဘူး) အနောကကြနေ သိုင်းဖကပြှီး ချော့တယ်။ ကနွော့ကြို ထူမပြီး မတတ်ပရြပ်၊ ခွထေောကတ်ဈချောင်းကို ကုလားထိုငပြေါတ်င်၊ တဈချောင်းက ကြမ်းပြငပြေါြ ထောကခြိုင်းထားပြီး သူက ကြမ်းပြငပြေါြ ဒူးလေးထောကလြို့.. ပလှတကြနဲ ပလှတကြနဲနအေောင် လုပပြေးပါလရေောလား။
ပလှတမြှညသ်ံနောကမြှာ တထုတထြုတန်ဲ့ အရသာက ကပပြါလာလတေော့ကာ ကိုယလြည်း တဟင်းဟင်းနဲ့ ဖီးလတ်ှတကေရြင်း သူ့ဆံပငရြှညလြေးတွကေို ခေါင်းပေါရြောကတ်ဲ့ထိ ဆှဲမပြီး ခပတ်င်းတင်းလေးဆှဲလို့ အလိုကသ်င့ြ ကော့ပေးရင်း ကောင်းလိုကထြှာပေါ့။ အဲ့လိုလုပန်ရင်ေး အတောကြှာလာတော့ ဒီကကောငလြည်း အထိဋအြထိပတ်ကခြါနီးလာပြီ။ တကိုယလြုံးလည်း တဟင်းဟင်းဖြစ်စပြုအလာမှာမှ.. သူ့ပါးစပထြဲက ကနွော့ဒြုံးပြံကို ပလှတကြနဲ ဆှဲထုတပြဈလိုကတ်ယ်။ လကခြွောင်းသှယသ်ှယလြေးတွနေဲ့ ဖြဖြလေးဆုပကြိုငထြားရင်း ဘာမဆိုငည်ာမဆိုင် ရုတတ်ရကကြှီး.. ကနွော့ကြို မော့ကြည့်လြို့ ဗှဲ!!!!!!!!! ဆို အောင်ိုလိုကပြါရောလားဗွာ။ ဒုကျခနဲ့လှလှ အဲ့ဒီမှာ တွေ့တော့တာပါပဲလေ။
“မသှားချင်ပြူး .. ဟင့ဟြင့ြ .. မသှားချင်ပြူး ဟူးဟူး”
အဲ့ဒီစကားတွပေဲ ထပခြါတလဲလဲပြောရင်း ငိုနပေါလရေောလား။ ကနွော့မြှာက ဖငတ်ုံးလုံးခါးကြီးထောကန်ရောက ခေါင်းကုတဖြငကြုတန်ဲ့ စိတအြိုကသ်ှားကော။ ဘာဖြစ်တာမှန်းလဲ မသိဘူးလေ။ လကကြလည်း ဟိုဟာကိုမလှှတလြတေော့ ဓာတခြှကကြှီးကိုငပြှီး သီချင်ြးဆိုနသလေားမှတတ်ယ်။ မိုကခြရိုဖုန်းလို ဓာတကြှိုးကတော့ တဈကြိုးထဲမကဘူးပေါ့လေ အဟီး။
စကားမစပဗြွာ တမှနတ်ဈနှစ်ဆီက ကနွောြ ခွာတိတကြလေးတခွို့ဆီ အလညသ်ှားတာ ဗမာသီချင်ြးခွေ အရုပကြော အသံပါ ဖြင့ထြားလတေော့ အမှတတ်မဲ့ လှမ်းကြည့်လြိုကမြိတယ်။ အဲ့မှာဗွာ ဗမာဟဈဟော့ အဆိုတောမြလေး မိုကခြရိုဖုန်းလေးကိုငပြှီး စငပြေါမြယ် သီချင်ြးတွေ စကားပြောသလို တတွတတ်ှတရြှတပြှီး ဆိုနတော။ ရုတတ်ရကကြှည့လြိုကရြင် ကိုယလြုံးကိုယပြေါကြ၊ ဆံပငအြရှညအြပြင် ဒိုးဒိုးဒေါကဒြေါကလြသေံက အတောတ်ူနတောကလား။ အဲ့ဒီမှာ ဟိုတခါက အဖြစ်အပကြတ်ှေ သတိရမိပြီး ကနွော့မြှာ ပြုံးစိစိနဲ့ ဖြစ်မိသေးတယ်။ သီချင်ြးပြီးသှားတော့ နောကတ်ဈခေါကြ ထပဖြှင့ပြှစမ်းပါကြာလို့ တောင်းဆိုလိုကတ်ော့ အဲ့ဒီခွာတိတတ်ှကေ ဟ.. ခငည်ားက ဟဈဟော့တွဘောတွေ ကြိုကလြို့လားတဲ့ ဟီးဟီး (ကိုယကြ ကိုယ့အြကြောင်းနဲ့ကို ကြည့်ခြငွန်ေ) ခပတ်ညတ်ညန်ဲ့ ငါလည်း ဟဈဟော့ဘာညာ ရပါတယကြှာ ဒီလောကလြည်း မအိုသေးပါဘူးဆိုပြီး Eminem ရဲ့ Mockingbird: တွဘောတွေ ကောကရြှတပြှလိုကရြတယ်။ အမှနကြ ခုနက ဗမာအဆိုတောမြလေး ဘာတွဆေိုမှန်းမသိဘူး မိုကကြှီးကိုငန်တောကြည့်ပြှီး ဟိုတုန်းက အဖြစ်အပကြတ်ှေ ပြနမြှငန်တော ဟီး။
“ကိုင်း! ဘာဖြစ်ရပြနတ်ာတုန်း ကြေးဇူးရှငလြေးရာ”
ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ ခါးကိုင်းပြီး ဒင်းကိုဆှဲထူလိုကတ်ယ်။ လာပါကြာဆိုပြီး (သူကလည်း ဖငတ်ုံးလုံးလေးဗွ) ဆှဲမပြီး ခွီလိုကတ်ယ်။ ကလေးလေးကို ခါးခွငခြွိတသ်လို ခွီမပြီး ခေါသ်ှားလိုကတ်ော့ ကနွော့ဂြုတကြို သိုင်းဖကပြှီးပါလာတယ်။ အိပယ်ာပေါြ အသာအယာပြေ့ခပြှီး စိတည်ဈညဈနဲ့ မကြရြညသ်ုတ် နှပခြွေးသုတ် ပေးရင်း ချော့မော့နရတောပေါ့လေ။ ခရီးသှားရမှာ မသှားချင်ဘြူးတဲ့။ ဘာလို့တုန်းဆိုတော့။ ဟင့အြင်းတဲ့။ ဒါပဲပြောတယ်။
ကနွောလြည်း ဖြောင်းဖြောင်းဖဖြ ပြောပါတယ်။ လသေံအေးအေးနဲ့ အေးပါကြာ မင်းကလည်း ကလေးမဟုတ် ဘာမဟုတ် ဘာညာပေါ့။ (ပြောတာပြောနရတေယ် သူက အဲ့အခွိနကြ အသကြ ၂၁ နှစ်လားမသိဘူး ကလေးပဲဟာကို) ဘာဖြစ်တာလဲဆိုတော့ ကနွောတ်ို့ ဆရာ့ဆရာကြီး ကိုဇောြဦး ပြောသလို ဖြစ်တာပေါ့ဗွာ။ လူ့သဘောသဘာဝပဲ။ ခပတ်ညတ်ညန်ဲ့ တူတူအိပန်ရောက ဘယလြောကအြကြောမာကြတယ် ပြောပြောလေ ရုတတ်ရကြ မမှငရြတော့ဘူးဆိုတဲ့အခွိန် ရောကသ်ှားရင် လူ့စိတကြ မလှယဘြူးရယ်။ ဒါပါပဲ။
ဘာမှဆကမြပြောဖြစ်တော့ပဲ ဖကပြှီးအိပန်ရောက သူ့ဖာသာ ငှိမကြသွှားတယ်။ ကြောလေး ပြတပြေးလိုကြ၊ တငပြါးလေး ပုတပြေးလိုကန်ဲ့ ချော့လိုကတ်ော့ စိတပြှသှေားတယန်ဲ့ တူပါတယ်။ သူ့ဖာသာလည်း ကနွော့ရြှေ့မှာ အဲ့လို သတိတဈခကြလြှှတပြှီး ငိုမိသှားတဲ့အတွကြ ရှကသ်ှားဟနလြည်းတူပါရဲ့။ ကနွော့ရြငခြှငထြဲ ခေါင်းလေးဝှကပြှီး ငှိမန်တယ်ေ။ ခဏလောကတ်ော့ ကနွောလြည်း ဆှေးသလိုလို ဘာလိုလို ဖြစ်သှားသေးတယ် ဟဲဟဲ။
ဟဲဟဲဆိုတာက သံယောဇဉတ်ို့ ဘာတို့ဆိုတာ အဲ့ဒီအခွိနကြ ကနွော့အြတွကြ ဘာမှမထူးဆန်းတဲ့ ကိဈစတွေ ဖြစ်ကုနပြှီဗွာ။ နောကဆြုံးတော့ လူတွကေ ဘာမှလည်း မဟုတပြါဘူးကြာဆိုတဲ့ လောကအမှငကြို အဲ့ဒီအခွိနကြတည်းက မှငန်မေိတာကိုးဗွ။ တတန်ိုငသ်လောကြ ကလေးဆနတ်ဲ့ကိဈစတွေ မတွေးတာပဲ ကောင်းပါတယဆြိုပြီး သူ့ကို ခပတ်င်းတင်းဖကပြှီး သူ့ဆံပငရြှညတ်ှထေဲ မကြန်ှာအပလြို့ မှှေးတေးတေးရနံ့လေးရှူရင်း အိပပြွောအြောင် အိပလြိုကတ်ယ်။
မှေးကနဲဖြစ်ပြီး အိပယ်ာက ပြနန်ိုးလာတော့ သူက မှောကလြကြကြလေး အိပပြွောန်တေုန်းပဲ။ အဲ့ဒါနဲ့ ကြောပြငလြေးကို ပြတ်၊ ဖငတ်ုံးလေးကို ပြတန်ရင်ေးနဲ့ ကနွောကြ ထုံးစံအတိုင်း စိတကြထလာပြနတ်ယ်။ အဲ့မှာ သူက မှောကလြကြအြိပန်ရောကနေ ကနွော့ဒြုံးပြံကို လှမ်းကိုငလြာတော့မှ နိုးနပြေီဆိုတာ သိလိုကရြတယ်။ လကခြွောင်းပြော့ပြော့လေးတွနေဲ့ လွှောတိုကကြစားပေးနတော သိပမြကြာလိုကဘြူး လူက တကိုယလြုံးကို ပူထူလာတဲ့အထိ စိတကြတအားဖြစ်လာပြီ။ ခကတ်ာက သူ့ဖုတဖြုတလြေးက ခုနက ပြောသလို ဒဏရြာရသလိုဖြစ်သှားတော့ ထည့လြို့မှ မရတော့တာဗွာ။ လူကလည်း တအားတင်းလာတာ နရကေို ခကလြာတယ်။ ဒုံးပြံကလည်း နီရဲမာတင်းပြီး ပေါကကြှဲတော့မလိုကို ဖြစ်လာတာ။
ကနွော့အြမူအရာကိုကြည့်ပြှီး သူလည်း သဘောပေါကတ်ယန်ဲ့တူပါတယ်။ အသာအယာလေး ကပလြာပြီး စုပပြေးပါလရေော။ လူလည်း တထုတထြုတ် အရသာကို အလူးအလဲခံစားရင်း အရမ်းကောင်းနတောပေါ့ဗွာ။ ဒါပမယေ့ြ ဆုံးခန်းကမတိုငဘြူးဗွ။ ကြာလာတော့ ကနွောလြည်း အားမလိုအားမရ သူလည်း ညောင်းလာရော။ ကနွော့စြိတထြဲ သူ့ဖုတဖြုတလြေးထဲ အတင်းထည့ပြှီး အသားကုနဆြောင့ရြင်း ပြီးလိုကခြငွတ်ာလေ။ အခု ဘယလြိုမှကို မပြီးဘူး ဖြစ်နတော။
“ဟရောင်.. ငါ.. ငါတအားလုပခြငွန်တယေကြှာ”
“ဘယလြိုလုပရြမလဲလို့.. ကမွဟာလေးက ခုထိလို့တောင် မရတော့ဘူး ယောငန်ပြေီ”
“အာကြာ.. ဒုကျခရောကလြိုကတ်ာ ဖူးးး”
“ဒီတိုင်း စုပပြေးနတော ..ပြီးလိုကတ်ော့လေ”
“မရဘူးဟ ငါက လုပကြိုလုပခြငွန်တော”
“သနားပါတယ်..”
အဲ့လိုနဲ့ာမတငမြကကြှီး ဘာမှမတတန်ိုငတ်ဲ့ အခွအနေနေဲ့ပဲ နှစ်ယောကသ်ား ပြနလြှဲအိပန်လေိုကမြိတယ်။ သူ့တငပြါးနှစ်ခုကြားထဲကို အမှောင်းလိုကြ ဒုံးပြံကို ထည့ထြားလိုကပြှီး စိတအြဆာပြလေေး ညှောင့ရြုံကလှှဲပြီး ဘာမှမတတန်ိုငတ်ော့ဘူးပေါ့ဗွာ။ အဲ့လိုလုပန်ရင်ေးက တဈစုံတဈခုကို ကနွောြ သတိရသှားတယ်။ တခွားမဟုတပြါဘူး အဲ့ဒီကာလက ဗမာအောစာပမယ်ေ ရေးသူ-တပကြှပကြှီး ဆိုတဲ့ အောဝတ်ထုတွပေေါန်ပြေီဗွ။ ကနွောကြလည်း အဲ့ဒီစာရေးဆရာကိုဆို တန်းတန်းစွဲ ပရင့ထြုတဖြတတ်ဲ့ကောငကြိုး ဟီးဟီး။ သူ့ဇာတလြမ်းတဈကြကကြို ခကြခြငွြးသတိရလိုကမြိတော့ ကနွော့ကြောငမြလေးကို ခုနကပြောသလို သူ့ဖငကြှားထဲ မာတောင့န်တေဲ့ ကနွော့ပြဈစည်းကို လွှောတိုကဆြော့ကစားနရင်ေးက ခွိုခွိုသာသာလေး စကားစလိုကတ်ယ်။
“ညီ..ညီမလေး”
“အင်းးး” (မကြလြုံးမှိတပြှီး မှိန်းနလကြေကြ ပြနဖြှတယ်ေ)
“ဖုတဖြုတကြလေးက တအားနာနတောဆို”
“ဟုတပြါတယဆြိုနေ!!”
“ဒါဆို.. ဟိုဟာစမ်း စမ်းလုပကြှည့မြလား?”
“ဘယဟြာတုန်း”
“နောကပြေါကလြေ အဟီး”
(ဆတကြနဲ ထထိုငလြာလို့ ကနွောြ လန့တ်ောငလြန့သ်ှားတယ်။ ပစေောင်းစောင်း ကနွော့ကြို စိုကကြှည့ရြာက လေးဖကထြောကလြိုကတ်ော့ စိတထြဲမှာ ပြောရြမလိုလို ဖြစ်သှားသေးတယ်)
“ဒီလောကတ်ောငလြုပခြငွြ လာလုပလြာဟယ်.. ရော့ရော့.. ငါလည်း မနကကြတည်းက အီးမပါရသေးတာနဲ့ အတောပြဲ… ခွေးကိုပါခပြဈလိုကမြယ်.. လာခဲ့လေ လုပမြယဆြို .. လာလေ!!!”
တကကြှှနတေဲ့ စိတကြလေး ဘယဆြီပြေးပြီ မသိပါဘူး ဆရာတို့ရယ်။ အငမြတနရြှံတတတ်ဲ့ ကနွောြ မသတီသလို စိတကြကြီးစိုးသှားနတေော့ ခုနက အစာမဝလို့ မာနဖြီနတေဲ့ ကနွော့ဒြုံးပြံခငမြွာ တွမ်! ကနဲ လလွှေော့လိုကတ်ဲ့ အရုပလြို ခကြခြငွြး ညှိုးကသွှားပါလရေောလားဗွာ ဟားဟားဟား။ (ကနွောြ ဒီအဖြစ်အပကြကြို တနရောမှာတောင် ရေးခဲ့ဖူးပါသေးတယ်)
အဲ့ဒီ အီးပါခပြဈမယဆြိုတဲ့ စကားသံလည်း ကြားလိုကရြော ကနွောလြည်း လန့ဖြှန့ပြှီး ပန်းသသလေိုတောင် ခကြခြငွြးဖြစ်သှားကောဆိုပါတော့။ စိတထြဲမှာလည်း ဘယလြိုဟာလေးနဲ့ လာတွေ့နပေါလိမ့ကြှာလို့ ကြိတပြှီးညည်းမိလိုကသ်ေးတယ်။ လကဖြကရြညပြူပူထဲ အစိမခြံလိုကရြတဲ့ အီကြာကြေးလို ပြော့တွဲတွဲကြီး ဖြစ်သှားတဲ့ဟာကြီး တန်းလန်းတန်းလန်းနဲ့ ထပြီး ရတွဘေောတွသေောကြ၊ စီးကရကြ တဈလိပလြောကဖြှာရင်း ရယခြငွစြိတကြို မနည်းမွိုသိပရြင်းက မအောင့န်ိုငပြဲ ရယလြိုကမြိတာ စီးကရကင်ှေ့တွတေောင် သီးကုနတ်ယ်။ လိငစြိတကြတော့ လုံးလုံးမရှိတော့ဘူး။
ခဏနတေော့ သူလည်း အိပယ်ာထဲက ထလာပြီး ခပတ်ညတ်ညန်ဲ့ အဝတအြစားတွေ ကောကဝြတတ်ယ်။ မကြန်ှာကတော့ ရုပတ်ညလြေးပဲ။ မှနရြှေ့မှာ သူ့ဆံပငရြှညတ်ှကေို ဖြီးသငပြှီး သပသ်ပရြပရြပဖြစ်အောင် လုပန်တေော့ အသာလေး အနောကန်ားမှာ သှားရပပြှီး ပုခုံးလေးကိုငလြိုကတ်ော့ မော့ပြီး ကနွော့န်ှုတခြမ်းကို နမ်းလာတယ်။ ကနွောလြည်း ကြငကြှငန်ာနာ ပြနန်မ်းလိုကတ်ော့ “ခလွပ်” ဆိုပြီး ဖုန်းနဲ့ မှနထြဲကနတဆေင့ြ ဓာတပြုံကောကရြိုကလြိုကတ်ယ်။ ရုတတ်ရကဆြိုတော့ လန့သ်ှားသေးတယ်။ ဘာလုပမြို့လဲပေါ့။ ဒီလူ ကမွကို ဓမျမတာမဟုတတ်ဲ့နည်းနဲ့ လိငဆြကဆြံဖို့ ကြိုးစားပါတယဆြိုပြီး တိုငမြလို့လားပေါ့ အဟီးဟီး။ ဒီကိဈစက မုဒိန်းမှုနဲ့ နငလြားငါလား အမှုကြီးတာမလား။ အလကား နောကတ်ာပါဗွာ။ သူ ဘာလုပဖြို့ ယူသှားတယဆြိုတာ နောကတ်ော့ သိခဲ့ရပါတယ်။ ဆံပငရြှညရြှညန်ဲ့ ကောငမြချောချောလေးကို အရပရြှညရြှည် ဆံပငဂြုတထြောကန်ဲ့ လူရညသ်န့တ်ဈယောကြ (ဟီဟိ) ငုံ့ပြီးနမ်းနတေဲ့ အသကပြါတဲ့ အငမြတန် ကြညန်ူးဆှတပြွံ့ဖြယ် ပန်းခွီကားလေးတဈခု နောငတ်ဈခွိနမြှာ ကနွောြ မှငဖြူးခဲ့ရပါတယလြေ။
ဓာတပြုံလည်းရိုကပြှီးကော မှနထြဲကနေ ကနွော့ကြို ခပတ်ညတ်ညလြှမ်းကြည့်ပြှီး မကြစြပစ်ပြတယ်။ အဓိပျပါယကြ…
“နောကပြေါကဖြှင့ခြငွတ်ယဆြို? လုပြဦးမလား” ဆိုတဲ့ အထာဗွ..ဘာမှပြနမြပြောပဲ
“အမလေး ဟင့အြင်း လုပပြါပူး ကြောကပြါပြီ” ဆိုတဲ့ မကြန်ာပေးလေး ခကြခြငွြးလုပပြှလိုကရြတယ် ဟီး..။ စကားစပမြိလို့ ကိုစိုင်းဆူပါအိုကဈြက ကနွောရြေးခဲ့တဲ့ ဇာတလြမ်းအကြောင်း ဟိုဖကမြယပြှောထားတာ ဒီကပဲ ပြနဖြှလေိုကတ်ော့မယ်။ ဇာတလြမ်းထဲကဟာနဲ့တော့ ဘယတ်ူမလဲဆရာ။ အခုပြောနတေဲ့ ကိဈစကို အဲ့ဇာတလြမ်းရေးနတေုန်း ပြနတ်ှေးလိုကမြိလို့ စပမြှငကြပကြပန်ဲ့ အပြငမြှာမလုပခြဲ့ရတဲ့ နောကပြေါကကြို ဇာတလြမ်းထဲမှာ ဖြင့ပြဈလိုကတ်ာဗွို့။ အဲ့ဒီအခန်းရေးတုန်းက မနည်းကို မုတွသှင်ေးပြီး ရေးလိုကရြတယဟြားဟား။ ကိုယကြလည်း ဇာတလြမ်းရေးပြီဆို ဝီခကြီလေးမော့ မကြလြုံးထဲမှငအြောင် ပုံဖောပြှီး ရေးတတတ်ော့ကာ မနည်းကို ရဲစိတသ်ှင်းပြီး အီးပါခပြဈမယဆြိုတာ မေ့ထားရင်း ခရွေးခဲ့တာပဲ။ ဇာတလြမ်းထဲမှာ သူကတောင် ကိုယ့ကြို အရငပြေးလုပပြဈတာ အဟိ။ ကိုယကြ မလုပခြငွလြုပခြငွန်ဲ့ လုပလြိုကရြတာလိုလို ခစ်ခစ် ။ ဖတမြွားဖတမြိလို့ကတော့ ပါးကို ဘယန်ှဈခကြလြောကြ အရိုကခြံရမလဲတွေးရင်း ကြောခမွြးမိပါတယ် ဆရာရယ်။
ဒီလိုနဲ့ သူလည်း ခရီးထွကသ်ှားတယဆြိုပါတော့။ ကနွောလြည်း မှနရြာပြောရရင် သိပပြှီး ဖီလငတ်ကမြသှားခဲ့ပါဘူး။ သူ့ကိဈစရှိလို့ သူသှားတာပဲလေ။ လှမ်းရဆှေးရအောင် ကလေးမဟုတ် သူငယမြဟုတ် (ကနွော့ကြို ကနွောြ ပြောပါတယ်) သူကလည်း ရှားရှားပါးပါး အဲ့ဒီတဈခါပါပဲ ကနွော့အြရှေ့မှာ ပေါကကြှဲပြီး မကြရြညကြသွှားခဲ့ဖူးတာ။ နောကန်ောငလြည်း ဘယတ်ော့မှ ငိုတယ် မကြရြညကြတွယဆြိုတာ မမှငခြဲ့ရတော့ပါဘူး။ အဝေးရောကန်တေော့ သူလည်း သူ့အလုပသ်ူများ၊ ကိုယလြည်း ကိုယ့ဟြာကိုယပြေါ့လေ။ တခါတလေ အှနလြိုင်းတကလြာပြီး စကားလေးဘာလေးပြော ဒီလောကပြါပဲ။ အမှနအြတိုင်း ရှကရြှကန်ဲ့ ဝနခြံရရင် ရိုးရိုးသားသား သာကြောင်းမာကြောင်း စကားပြောနတောကို သူတော့ ဘယလြိုနတယေမြသိဘူး ကနွောတ်ော့ လောငတ်ီးနမေိတာဗွ ဟီး။ ဘာဖြစ်တာမှန်းမသိဘူး။ လူကသာ မလှမ်းတယ် ဒုံးပြံက လှမ်းနပေုံရတယ် အဟိ။
ဒီလိုနဲ့ တဈလခွဲလောကြ ကြာသှားသလားတောငမြသိဘူး သူပြနရြောကလြာပါလရေော။ ထုံးစံအတိုင်း သူ့ကိဈစတွေ ပြီးပြတပြှီဆိုတာနဲ့ ဟဲ့! လာခဲ့ဆိုပြီးခေါတ်ာမှာ ဇောင်းကလှှတလြိုကတ်ဲ့ နှားသိုးကြီးလိုပဲ ကနွောြ သူ့ဆီ တန်းနအေောင် ပြေးတော့တာပေါ့လေ။ ပြနတ်ှေ့တာနဲ့ နှစ်ယောကစြလုံး တုနန်တောဗွ။ တဈယောကကြိုတဈယောကြ အသားကုနဖြကထြားပြီး တုနန်တော။ တကိုယလြုံးက အသားချင်ြး ဘယန်ရောထိထိ ကဉွတ်ကသ်ှားသလိုပဲ။ တဈယောကန်ဲ့တဈယောကြ အသအကြေဖကေပြှီး ပြတသ်တရြာကနေ တရှူးရှူးတရှားရှားတွဖြစ်ေ အဝတတ်ှခွှတေတ်ာတောင် ကသုတကြရိုကြ ခွှတန်ရင်ေးနဲ့ ဘာမှမလုပရြသေးပဲနဲ့ကို ညည်းသံတွေ တဟင်းဟင်းက ကိုယစြီထွကန်ကြတောဗွာ။
အဝတမြဲ့သှားတာနဲ့ ကနွော့ကြောငကြှီး ထောငတ်ကန်သလေို၊ သူ့ဖုတဖြုတကြလေးကလည်း ပူနှေးရှှဲနဈနတောပဲ။ ဘာမှကို မပျိုးတော့ပဲ ကုတငဇြောင်းပေါြ တွန်းလှဲပီး တကအြုပတ်ော့တာ။ အိုးး ထည့လြိုကတ်ာနဲ့ တဆုံး နင့ကြနဲပဲ။ သူလည်း ကနွော့ကြို အသားကုန် ကုတတ်ှယပြှီး အကယွကြှီးပဲ အောပြဈလိုကတ်ာဗွာ။
“အားးး ကောင်းလိုကတ်ာ” တဲ့။
ကနွောလြည်း အောအြောပြှီးကို အသားကုနကြွုံးတော့တာ။ အခါတိုင်းဆို သူ့ဖုတဖြုတကြလေးနဲ့ ကနွော့ပြဈစည်းက မဆန့ရြငင်ံကြီးဖြစ်လှန်းလို့ အစပိုင်းဆို ချော့ပီးထည့ြ.. တောတ်ောကြှီး အရှိနရြလာမှ စိတကြှိုကလြုပရြတာ။ ဒီတဈခါတော့ မရဘူး စိတကြ တအားတင်းနတေော့ စလှှတပြှီဆိုတာနဲ့ အသားကုန် ဝကပြကသ်လိုကို ကော့ကော့ပြီး ပကြ(အဟီးမှားလို့) ဆောင့တ်ာဆိုပါတော့ဗွာ။ အခါတိုင်းနဲ့မတူတာက သူ့ပါးစပကြ အားး ကောင်းတယ်… အားးကောင်းတယ် ဆိုတာကို ဆောင့လြိုကတ်ိုင်း အောန်တောဗွ။ အဲ့လိုအောလြလေေ ကနွောကြ စိတကြှှလာပြီး ကြမ်းလလတွေေေ ဖြစ်ကုနရြော။ အဲ့ဒီမှာ ရှကရြှကန်ဲ့ပဲ ဝနခြံရရင် ကနွောြ ဘာဖြစ်မှန်းမသိပဲ ညဈတီးညဈပတတ်ှေ စပြောမိတော့တာဗွို့ ဟီး။ အသားကုနလြည်း အောကကြ ဆောင့န်သလေို ပါးစပကြလည်း လွှောကမြေးကုနတ်ာ။ အောစာအုပထြဲကလိုတွေ ဖြစ်ကုနတ်ယ်။
“ကလေးလေး ရှူးးးး အားးး”
“ဟင်……….”
“အခု ကိုယ် ကလေးလေးကို ဘာလုပန်တောလဲ”
“ဘာလဲကြာာာာာာာ ဘာတွလောမေးနတောလဲ ကြှတ်!!”
“ပြောကြာပြော”
“အာာ ဘာတွပြေောခိုင်းနတောလဲ … အားးး ရှူးးးး”
“— —- လို့ပြော ကယွကြယွလြေးးး လုပကြှာ မှနမြှနပြှော”
(ခဏတော့ ငှိမသ်ှားတယ်၊ ခုနက အောပြှီး ညည်းသံအစား အံကြိတပြှီး ခံနတယ်ေ၊ နောကတ်ော့ ရှကသ်လိုလို အသံလေးနဲ့ အောလြာတယ်)
“—- —— ———”
အဲ့ဒီလိုအသံလေးလည်းကြားကော ကနွောလြည်း မီးကုနယ်မ်းကုန် တွယတ်ော့တာပေါ့။ ကောင်းထွာဗွာ ဟီး။ —- လို့ ကောင်းလိုကတ်ာ ဘာညာတွေ လွှောကပြှောပြီးတွယရြင်း ပြီးသှားတယ်။ အားလုံးပြီးသှားတော့ နှစ်ယောကသ်ား ထပလြကြကြလေး မှိန်းနရင်ေးက ပြနစြဉြးစားပြီး ရှကလြိုကတ်ာ ဆရာတို့ရာ။ ဘယလြိုလုပပြှီး အဲ့လိုတွေ သှားပြောမိမှန်းကို မသိတာ။ ပြီးသှားတာနဲ့ ရှကစြိတဝြငတ်ာပေါ့။ သူလည်းတူတူပဲ။ ကနွော့ကြို အသားကုနဖြကပြှီး ငှိမန်ရောက ကနွောပြှောခိုင်းတိုင်း ပြောမိလိုကတ်ာ ရှကသ်ှားတယန်မယ်ေ အသံကိုတိတန်တောပဲ ဟီး။ ခွဲနရတောကြာတော့ တဈခေါကလြောကန်ဲ့ ဘယအြာသာပြပေါ့မလဲ။ အပေးအယူကလည်း တည့်နတောဆိုတော့ နောကတ်ဈခွီအတွကြ အသင့ပြှငတ်ော့တာပေါ့။
မှိန်းနရောက ဟိုပြတဒြီပြတတ်ှေ ပြနလြုပလြာကြပြီး ထုံးစံအတိုင်း ပကလြကအြိပန်တေဲ့ ကနွော့ပြေါငကြှားထဲ မကြန်ှာလေးလာအပပြှီး အသားကုန် ပလှတ် ပလှတ် လုပပြေးပါလကေော။ ပြနမြာလာတာနဲ့ ထုံးစံအတိုင်း သူက ဆံပငရြှညလြေးတခါခါနဲ့ ကောင်းဘှိုငမြလေး လုပမြယပြေါ့။ ကနွော့ဒြုံးပြံကလည်း ပြနထြလာတော့တာပေါ့ဗွာ။ သူကိုယတ်ိုငကြလည်း ပယပြယန်ယန်ယ် လွှာကစား၊ အာငှေ့ပေးတွေ လုပန်ရင်ေးက စိတပြှနထြလာတယန်ဲ့တူပါတယ်၊ မှနမြှနဆြနဆြနလြေးတွေ ဖြစ်လာတယ်။ နှာမှုတသ်ံလေးတွေ ပြင်းထနလြာတယ်။ အဲ့ဒီအခွိနမြှာပဲ..
“အားးးးးးးးးး!!!!!!!!”
လို့ အာခေါငခြှဈအောပြှီး သူ့ကို တွန်းထုတပြဈလိုကမြိတယ်။ ပကလြကအြိပန်ရောက ဘေးစောင်းခွခွလေေေး ဖြစ်သှားရင်းက ကိုယ့ဂြှေးကိုယ် လကန်ဲ့အုပရြင်း အမလေးဗွာ.. အမလေးလို့ ညည်းနရတေယ်။ ဘာဖြစ်ရမလဲဗွာ။ ခွေးမလေးက စိတအြရမ်းထလာလို့ဆိုပြီး တွဲကနွတေဲ့ ကနွော့ြ ဂွေးဥနှစ်လုံးထဲက တဈလုံးကို သူ့သှားခွှနခြွှနလြေးတွနေဲ့ မစာမနာ သောကရြမ်းကိုကဆြှဲပစ်လိုကတ်ာဗွ။
အခုခါမှာတော့ အဲ့ဒီအဖြစ်အပကြလြေးတွကေ ပြုံးစရာ၊ ရယစြရာလေးတွပေေါ့ဗွာ။ အဲ့ဒီနေ့က နောကပျိုင်းပြဲစဉတ်ှေ ဖကြသ်ိမ်းလိုကရြတယ်။ အရငတ်ဈခေါကကြ ဖုတဖြုတအြငဂြွူရီ ရပြီး တဈခေါကန်ဲ့ ဒိုငပြှဲရပခြဲ့သလို .. ဒီတဈခါတော့ ဝှေးဥအငဂြွူရီနဲ့ ပြဲစောစောသိမ်းလိုကရြတယ်။ အာသာမပြခကြေဗြွာ။ စိတအြာသာမပြတော ပြောပါတယ်။ ခန်ဓာကိုယကြတော့ ဘာမှကို မလုပန်ိုငတ်ော့ဘူး။ နာတာသကသ်ာသှားမှ မကြန်ှာငယလြေးနဲ့ ထိုငကြှည့န်တေဲ့ သူ့ကို မေးလိုကတ်ယ်။ ဘာလုပတ်ာလဲဟာ.. ဆိုတော့ ဂွေးတွဲလှဲလေးကို ကြည့်ပြှီး စိတယ်ားလာလို့တဲ့ ဥတဈလုံးကို လကသ်ည်းနဲ့ ပြောငတ်င်းတင်းဖြစ်အောင် ညှဈထားရင်း စုပကြှည့ရြာက ကိုကဆြှဲလိုကမြိတာ။ အတိုင်းအဆကို မခွိနလြိုကမြိဘူးတဲ့။ ဒီလိုအထိ နာသှားမှတော့ ဟိုမင်းသမီးလသေံနဲ့ ပြောရရင် “ရှင့ဟြာကြီးက သောငလြည်းမသောငန်ိုငတ်ော့ပါလား” ဆိုတာမွိုး ဖြစ်သှားပြီပေါ့ဗွာ။ ဒီတိုင်းလေးပဲ ဖငတ်ုံးလုံးဖကအြိပရြင်း ဟိုပြတဒြီပြတန်ဲ့ တနကေုနလြိုကရြတာပေါ့။
နောကပျိုင်း အဖြစ်အပကြတ်ှကေ ဘာမှထူးခွားတာမရှိပါဘူး။ သူလိုငါလို အတွဲတွလေိုပါပဲ။ တခါတလေ အပြငတ်ူတူထွကတ်ယ်.. ဟိုဟာလေး ဒီဟာလေးစား (အဲ.. ရုပရြှငတ်ော့ တဈခါမှ တူတူမကြည့်ဖြူးဘူးရယ်) တဈပတတ်ဈခါလောကြ သူ့အိပယ်ာလေးပေါရြောကသ်ှား အုပကြှ.. ဒီလောကပြါပဲ။ ရည်းစားလား ဘာလားလည်း မသိပါဘူး။ ခစွတ်ယကြှယဘြာညာ ဘာမှလည်းမပြောဘူး။
တခါသား စကားစပမြိရင်း ကမွ အိမထြောငပြှုတဲ့အခါကြရင် အခုလို ကိုယလြုံးလေး မဟုတတ်ော့ပဲ ဖကတ်ီးပုတမြကြီးများ ဖြစ်နမလေားနောလြို့ အပြောမှာ ကနွောကြ ခပတ်ညတ်ညန်ဲ့ မင်းက ဘယသ်ူနဲ့ အိမထြောငပြှုမှာတုန်းလို့ အမေး သူ့ကိုယပျိုငဟြနဖြစ်တဲ့ ခပစြောင်းစောင်း မိုကကြှည့တ်ဈခကြြ ကြည့်တ်ာ ခံလိုကရြတယ်။ ပြီးမှ အဟကြ! ဆိုပြီး တဈခကြရြယခြငွယ်ောငဆြောင် တခွားကိဈစတွဆေီ စကားလမ်းကြောင်းလှှဲသှားရောဗွ။
နောကပျိုင်း ပြူနာလေးတွေ စလာတာကတော့.. အင်းလေ.. သူ့အပြဈလည်း မဟုတပြါဘူး။ ဘယလြိုခေါရြမလဲ ကနွောတ်ို့ ရှငသ်နကြှီးပြင်းလာတဲ့ နောကခြံချင်ြးက မတူကြတာကိုး။ ဥပမာဗွာ.. ကနွော့မြှေးနေ့ရောကလြာကော ဆိုပါတော့။ အဲ့လိုမှေးနေ့တွေ ဘာနေ့ညာနေ့တွေ ကနွောတ်ော့ဖြင့ြ သိပပြှီး အရေးလုပမြနဘေူးရယ်။ သကသ်ကြ ပကာသနတွလေို့ မှငလြတေော့ကာ အခါတိုင်းဆို ကိုယ့ဟြာကိုယတ်ောင် ဘယတ်ုန်းက မှေးနေ့လည်းတွေ ဘာတွေ မသိလိုကတ်ာတွေ ဖြစ်ဖူးတယ်။ အဲ့တဈခေါကကြှတော့ ရှင့မြှေးနေ့ မနကစြောစော ဘုန်းကြီးကြောင်းသှားမယတ်ဲ့။ အိုကပေေါ့။ မနကြ ဝလေီဝလင်ေးကြီး ပြူးပြဲထပြီး လဈရတာပေါ့။ ကောင်းမှုကုသိုလလြေးဘာလေး ပြုပြီးတဲ့ သကာလ ဗိုကဆြာတောင် မုန့စြားမယတ်ဲ့။ သှားစသတေည်းပေါ့။
ဇာတလြမ်းက အဲ့ဒီမှာစတာ။ မုန့စြားရင်း စလိုကန်ောကလြိုကန်ဲ့ ပြောန်ကြသေေးတယ်။ ရုတတ်ရကြ မထငမြှတထြားပဲ ကနွော့ကြို ဖကန်မ်းတယဗြွ။ ရိပကြနဲ မှငအြလိုကမြှာ တွန်းထုတလြိုကမြိတယ်။ မကြန်ှာက ကြကကြနဲ ပကြသ်ှားတယ်။ တွန်းဖယလြိုကတ်ာက တခွားမဟုတပြါဘူးဗွာ။ ကနွော့တ်ို့အရှေ့ စားပြဲမှာ ထိုငန်တောက မိသားစုတဈခုဗွ။ ကလေးတွပေါနတယ်ေ။ ကလေးတွကေ ဒီဖကကြို လှမ်းငေးနကြတော။ ဆိုတော့ကာ မဖြစ်သင့ဘြူးထငလြို့။ ကြနဆြားဗတဈ ဖြစ်တယပြဲ ဆိုဆိုဗွာ ကနွောြ အဲ့ဒါမွိုးကို လကမြခံဘူး။ အဲ့ဒီမှာ သူက ဖီလငတ်ှအပြေည့န်ဲ့ နမ်းတာလည်း ဖြစ်မှာပေါ့ ရှုပကြုနရြော..။ သူက ဒေါသတအားထွကသ်ှားတယဗြွ။
“ဘာဖြစ်တာလဲ!!! ဘာဖြစ်တာလဲ!!!”
“တိုးတိုးပြော..ငါ့ကောင် ဟိုဖကဝြိုင်းက ကလေးတွေ မှငန်ရလေို့ကြာ”
“ရငဘြတထြဲမှာ ဘယလြောကအြောင့သ်ှားလဲ ရှငသ်ိသလား”
“ဟောဗွာ.. မင်း ဒါလေးတောင် နားမလညဘြူးလားကြ”
“အို! မသိဘူးး”
အဲ့ဒီမှာ Gap ဗွာ။ ကနွောတ်ို့နှစ်ယောကကြှားမှာ ကြာဟခကြြ။ ဘာကြောင့လြဲဆိုတော့ အသကအြရှယပြဲနမှောပါ။ ကနွောကြ လူလတပျိုင်းရောကခြါနီး လူငယတ်ဈယောကြ။ သူက ဆယကြွောသ်ကကြနေ ဒီဖကကြိုအကူး ခွာတိတမြလေး။ ဒါပါပဲ။
ကနွော့မြှာ မကောင်းတဲ့အခကြကြ တဈခုခုဆို ဒေါသအထွကြ မှနတ်တတ်ာဗွ။ ကိုယ့ကြိုယကြိုသိပမယေ့ြ တခါတလကြေ ထိန်းရခကတ်ယ်။ ဖြစ်ပြီးတော့မှ နောငတ်ရမိပမယေ့ြ တဈခုခုဆို မဆငခြှငပြဲ လွှောကပြှောပစ်တာမွိုး။ ကနွောြ ရှင်းပြနတောကို ဒေါသမပြတေဲ့ အခွိုးမွိုး လာလုပန်တေော့ကာ ကနွောလြည်း စိတကြတိုလာပါလရေော။
“မင်းကို ငါက အငမြတန် အထငကြှီးခဲ့တာနောြ.. လူကသာ လကတ်ောင့လြောကကြလေး.. ပညာတွေ အငမြတနတ်တ်.. ဉာဏရြညတ်ှေ အငမြတနမြှင့တ်ဲ့ ကောငမြလေးဆိုပြီ..”
… … ….
“အခုဟာက ပြူနာမဟုတတ်ာကို ပြူနာလုပန်တော ငါစိတကြိုတိုလာပြီ.. မင်းဘာဖြစ်နတောလဲ”
… …. ….
“အိပယ်ာပေါမြှာ ငါဘယလြောကြ သောင်းကနွြးတတလြဲ မင်းအသိပဲ.. အခုဟာက မင်းအိပခြန်းမဟုတဘြူး.. လူမှငကြှင်းကြ.. လူမှငကြှင်း”
ကနွောြ စိတတ်ိုပြီး လွှောကပြှောနသမွှေကို မသိချင်ယ်ောငဆြောငပြှီး ဟိုငေးဒီငေးနဲ့ သောကဂြရုမစိုကတ်ာလိုလို လုပန်တယ်ေ။ ကနွောြ ပြောလကစြ ရပသ်ှားတော့မှ “ပြီးပြီလား သှားစို့” တဲ့။ ဒါနဲ့ ထထွကလြာကြရော ဆိုပါတော့။
လမ်းလွှောကလြာကြရင်း တနရောရောကတ်ော့ ခဏရပြဦး ဒီနားလေး ခဏလမ်းလွှောကရြအောင် မနကစြောစောပိုင်းလေးတဲ့။ ဒါနဲ့ အဲ့နားမှာ ခွာခွာလည် လမ်းပတလြွှောကန်ကြတေယ်။ တောတ်ောကြှီးကြာလာတော့ ကနွောကြ ခုနက စိတတ်ိုနသမွှေ ပြစပြေုလာပြီ။ တဝဲလယလြယန်ဲ့ ဒီပတဝြန်းကငွမြှာပဲ လမ်းပတလြွှောကန်ကြတောကို သတိထားမိပြီး ရယခြငွစြိတကြို မွိုသိပထြားဟနန်ဲ့
“ငါတို့ ဘာလုပန်ကြတောလဲ ဟင်”
လို့ မေးလိုကတ်ော့ မကြန်ှာခပပြကြပြကြန်ဲ့ မှကခြင်းပေါြ ခုံတန်းလေးတွပေေါြ၊ သဈပငပြငစြညတ်ှပေေါကြို လကည်ှိုးထိုးပြပြီး
“အဲ့ဒါဘာတွလေဲ!! အဲ့ဒါဘာတွလေဲ!!”
တဲ့။ အဲ့ဒီတော့မှ သသခွေော လိုကကြှည့မြိတယ်။ အဟီး အသည်းနှလုံးပုံလေးတွဗွေ။ စကျကူလေးတွနေဲ့ လုပထြားတာ။ အသည်းပေါမြှာ သူနဲ့ ကနွော့န်ာမည် အတိုကောကလြေးတွေ။ (မနေ့ညက လာလုပထြားတာဆိုလား) အဲ့ဒီတော့မှ သတိထားမိတယ်။ နရောအနှံ့ပဲ.. ဟိုဟိုဒီဒီ အကုနပြွံ့ကြဲထားတာ။ အဲ့ဒီမှာ ခုနက စိတတ်ိုနတောပြခေါစ ကနွောကြ အလိုလိုအူမှူးလာလို့ တဟီးဟီးနဲ့ ရယလြိုကမြိတယ်။ ဘာရယတ်ာလဲ? လို့ ခပတ်ညတ်ညန်ဲ့ မေးလာတာကို ကလေးမဟုတ် သူငယမြဟုတတ်ှေ လွှောကလြုပထြားရသလားဆိုပြီး စလိုကတ်ော့ (တကယလြည်း ကနွော့စြိတထြဲ ကလေးဆနန်သလေားလို့.. ကနွောြ အသကမြွားကြီးနတောလား.. အဲ့လိုပြောရအောငလြည်း အဲ့တုန်းက ကနွောလြည်း ငယပြါသေးတယ်) ဒေါဖောင်းပါလရေော။ သူက ဒေါသထွကပြီး ရှူးရှူးရှားရှား ဖြစ်လလေေ ကနွော့ဝြသီအရ ပေါကကြရတွေ လွှောကပြှောလလပေေေါ့။ (ကောင်းတော့မကောင်းဘူးဗွာ)
“ဟီးဟီး.. ဒါလေးတွမှငေတ်ော့ ငါတို့ငယင်ယကြ တနဆြောငမြုန်းမှာ ပံ့သကူပစ်တာ သတိရလိုကတ်ာဟာ”
“ရှငန်ောြ.. တောလြိုကတ်ော့ ကမွ သည်းမခံနိုငတ်ော့ဘူး”
“တကယပြှောတာ၊ အဲ့ဒီတုန်းကတည်းက သူများတကာတွေ ရလိုကတ်ဲ့ ပံ့သကူ၊ ငါကတော့ မကြလြုံးကိုကန်းတာဟ တဈခါမှကို မရတာ အဟီး”
“ကိုxxx ”
“ခငည်ာ”
“ရှင် လှောငစြရာ ပြောငစြရာ ဖြစ်သှားတယပြေါ့ ဟုတလြား၊ ပြနမြယခြု.. ခုခကြခြငွြးပြနမြယ်”
အဲ့ဒီလိုတွဖြစ်ေပြီးတဲ့သကာလ ကနွောလြည်း အလုပကြိဈစရှိတော့ မှနမြှနလြဈ၊ သူလည်း ကနွော့မြကြန်ှာကိုတောင် သချောမကြည့်ပြဲ ပြနသ်ှားခဲ့တာပေါ့။ နောကန်ေ့တွကြတေော့ အလုပမြွားနတေော့ သှားမချော့ဖြစ်ဖူးရယ်။ ဖုန်းဆကတ်ော့လည်း ကနွောကြ ချော့ဖို့ထကြ နောကတ်ီးနောကတ်ောကြ သှားသှားလုပလြတေော့ကာ ပိုဆိုးကုနတ်ာပေါ့။
“ဟလို!”
“ဟိုင်း! ကလေးလေး ကိုယမြင်းကို သတိရနတောဟ”
“အင်း.. ဘာကနဘယေလြို”
“တီဗီကနေ ဇာတလြမ်းတဈခုလာနတော လှမ်းကြည့်ရြင်း သတိရသှားတာ”
“မင်းသမီးနဲ့ တူနလေို့လား”
“ဟုတပြူးလေ.. ခုပြနတော ပါဝါရိန်းဂွားဇာတကြား”
“ဘာပြောတယ်”
“ဟီးဟီး ပါဝါရိန်းဂွား အဝါရောငကြို ကြည့်ရြတာ ကလေးလေးမကြန်ှာနဲ့ ခပဆြငဆြငရြယ်.. ပံ့သကူပစ်တဲ့ ပါဝါရိန်းဂွားလေး”
“တောကျ! ဂွပ်!”
စိတကြောကတ်ာဘာညာ ဖြစ်ပြီးသကာလ အခွိနတ်နတ်ော့လည်း ဒင်းကလေး မေ့မေ့ပြောကပြွောကြ ဖြစ်သှားရောဗွ။ မိန်းမသိပမြဆနတ်ာလည်း ပါမယထြငတ်ာပါပဲ။ ဟနမြဆောငတ်တဘြူး။ ပြင့လြင်းတယ်။ လိုချင်ရြငလြည်း လိုချင်တ်ယ်။ မကြိုကတ်ာကိုလည်း မကြိုကဘြူး ဒဲ့ပြောတတတ်ဲ့ အကငွ့ကြှောင့ြ ကနွောြ သူ့ကို တွယတ်ာမိတာကိုတော့ ဝနခြံရဲပါတယဗြွာ။ ကနွောြ အနှစ်သကဆြုံးအခကြကြ ထားခဲ့ဖူးတဲ့ ရည်းစားတွလေို ဟိုဟာမလုပရြ၊ ဒီဟာမလုပရြတွလည်ေး ဘာမှမပြောဘူးရယ်။ ဆေးလိပမြသောကန်ဲ့ အရကသ်ောကတ်ာ မကြိုကဘြူး ဘာညာ အစရှိသဖြင့ပြေါ့လေ။ ကနွောတ်ို့နှစ်ယောကကြှားမှာ တခါတလေ ကနွောြ လုပခြငွရြာလုပပြှီး သူ့ကိုပစ်ထားလိုကမြိလို့ ဖုန်းလေးဘာလေးတော့ ဆကသ်င့တ်ယထြငတ်ာပဲဆိုတဲ့ ရိတိတိ အပြောလေးတွကလှေှဲပြီး ဘာမှပြူနာ ကြီးကြီးကယွကြယွြ မရှိခဲ့ဘူးဗွ။ အဲ့လိုပြောလာတိုင်း ကနွောကြ အဲ့လိုကြီး ငါမနတတေဘြူးဟာလို့ မကြန်ှာထားတင်းတင်းနဲ့ ပြနပြှောတတတ်ာ (ဒါလည်း မကောင်းဘူးဆိုတာ သိပါတယ်) လောကပြဲ ပြူနာရှိမယထြငပြါတယ်။
ဇာတလြမ်းဆုံးချင်တ်ဲ့တနေ့မှာတော့ ထုံးစံအတိုင်း ကနွောန်ဲ့သူ၊ သူ့အခန်းလေးထဲ ရောကသ်ှားတဲ့နေ့ပေါ့။ အခွအနေကေ ပုံမှနပြဲ။ မတွေ့တာကြာတော့ ငတန်တေဲ့ လူတွရေဲ့ ထုံးစံအတိုင်း အရူးအမူး လိငဆြကဆြံပစ်လိုကကြှတယ်။ အပြငဖြကမြှာ လူတွရှေိနတောတောင် ဂရုမစိုကမြိသလို အောဟြဈဆူညံသှားတာပဲ။ ပြနတ်ှေးကြည့်မြိတော့ နည်းနည်းတောင် ရှကသ်လိုလိုပဲဗွာ။ ညဈတီးညဈပတတ်ှေ ပြောပြီး လုပဖြစ်ခဲ့ကြတာကိုး အဟီး။ ပထမတဈကြောင်းဆှဲပြီးတော့ ဖလကပြှပြီး ခဏအနားယူလိုကကြှတယ်။ မဝသေးဘူး ဆကဆြှဲဦးမယပြေါ့။ ဆေးကြောသုတသ်ငပြှီးတော့ ကုတငပြေါမြှာ တဈယောကန်ဲ့တဈယောကြ ဖကရြင်း မှိန်းနကြတေယ်။ ကြောလေးပြတ် ဖငလြေးပြတ် ဇိမယ်ူကြရင်း ဟိုပြောဒီပြောလေးတွေ တိုးတိုးတိုးတိုး ပြောနကြရေင်းပေါ့။
အဲ့ဒီမှာ စကားစပမြိရင်း ကိဈစတဈခု ရောကသ်ှားတယဗြွ။ ဘာအကြောင်းအရာဆိုတာ ထားလိုကပြါတော့။ လိုတိုရှင်းပြောရရင် ကနွောမြကြိုကတ်ဲ့ ကိဈစတဈခုပေါ့။ နှစ်ကိုယကြှားပဲ သိသင့တ်ဲ့ ကိဈစတဈခုကို သူ့သူငယခြငွြးတဈယောကကြို သှားပြောလိုကတ်ယတ်ဲ့။ ကနွောြ ဒေါသ တောတ်ောထြှကသ်ှားတယဗြွ။ အဓိပျပါယမြရှိဘူးလို့လည်း တွေးမိသှားတယ်။ စိတကြ ထောင်းကနဲ ဖြစ်လာတော့ လသေံက မာသှားရော။ ကံဆိုးချင်တ်ော့ အဲ့ဒီအခွိနမြှာ သူက ကနွော့ပြဈစည်းကို လကန်ဲ့ကိုငပြှီး ဆှပေးနတေဲ့အခွိနဗြွ။ တိုကတ်ိုငဆြိုငဆြိုငလြို့ပဲ ပြောရမလားမသိဘူး။ ကနွော့ဟြာက တောတ်ောကြှီး ပြနမြာနတေဲ့အခွိန်။ ဒေါသကလည်း ထွကထြှကြ အဲ့လိုဖြစ်နတေဲ့အခွိန်။
“ကိုကို!” (ချော့သလိုလို လသေံပြော့လေးနဲ့ စကားစလာတယ်)
“ဘာလဲ” (ကနွော့လြသေံက တောတ်ောမြာနတယ်ေ ခုနက ကိဈစမှာ စိတကြတိုနတောကိုး)
“ကမွကို လုပပြေးတော့.. ကိုကို့ဟာကြီး ဖြစ်နပြေီ”
“ဘာလုပပြေးရမှာလဲ.. ပြောလေ” (ကနွော့လြသေံက ဟောကသ်လိုလို ဖြစ်နတယ်ေ)
“အာ!”
“-ိုး ပေးတော့လို့ပြောလေ”
“ဟာကြာ!!”
“ထလေ လေးဖကထြောကလြိုကြ -ိုး မယ်”
“ကိုကို.. ကမွ ကြောကတ်ယ် အဲ့လိုမလုပပြါနဲ့” (မကြလြုံးလေးဝိုင်းပြီး တောင်းပနရြှာတယ်၊ ကနွောကြ အတင်းလေးဖကထြောကခြိုင်းနတောကိုး)
“ကြှတ်! ထစမ်းပါ ဘာမှမဖြစ်ဘူး”
“ရဘူးထငတ်ယ်… ခဏလေး.. စိုအောငလြုပပြှီမှနောြ ကမွဟာလေးက ခကြခြငွြးကြီး အဲ့လိုဆိုမခံနိုငဘြူး သလေိမ့မြယ် အိ.. အိ.. ကိုကိုရယ် သပေါပြီ”
ကနွောြ အပေါကြပို့ဈတွမှော ခငဗြွားတို့ကို ပြောခဲ့ဖူးတာ သတိထားမိလားမသိဘူး။ ကနွော့ပြဈစည်းနဲ့ သူ့ဟာက သိပအြဆငမြပြဘေူးဗွ။ အရှိနမြရပဲ ဇွတလြုပရြင် သူမခံနိုငရြှာဘူး။ ထခိုကရြှလှယတ်ဲ့ အဖုတကြလေးကိုး။ အဲ့ဒါကို ကနွောကြ မညှာမတာ နည်းနည်းပါးပါးတောင် အဖုတအြရညရြှှဲအောင် မလုပတ်ော့ပဲ လေးဖကအြတင်းထောကခြိုင်းပြီး ဖိထည့ပြဈလိုကတ်ော့ ခါးလေးကော့တကပြှီး အာခေါငခြှဈအောရြှာတယ်။ ကနွောြ အငမြတန် အရိုင်းစိတဝြငသ်ှားမိခဲ့တယဗြွာ။ သူတော့ ဘယလြောကခြံရရှာမယ် မသိဘူး။ ကနွော့လြိငတ်ံတောင် ပူကနဲပူကနဲနအေောင် ဖြစ်ဖြစ်သှားတာ သတိထားလိုကမြိတယ်။ ဘာမှဆကမြပြောတော့ပဲ ခါးကငွကြငွလြေးကိုဖိပြီး အသားကုနဆြောင့ြ မညှာမတာ လုပပြဈလိုကမြိတယ်။ ခုနက ဒေါသတွကေို ဖောကခြှဲတဲ့အနနေဲ့ တမငလြုပတ်ယဆြိုတာ သူလည်း ရိပမြိသှားတယဗြွာ။ အခုခွိန် ပြနတ်ှေးမိတာတောင် စိတထြဲမှာ မကောင်းဘူးရယ်။ လုံး၀ hardcore ကြီး ဖြစ်သှားတာကိုး။
သူ့ခငမြွာ တောတ်ောခြံရရှာသလို ကနွောကြလည်း အရိုင်းဆနဆြနလြုပန်တေော့ မငှင်းဆနရြဲပဲ ခံလိုကရြရှာတယ်။ လေးဖကထြောကလြကြပြဲ အသားကုနဆြောင့ြ.. သူဘယလြိုအောအြောြ မရပပြဲ အသားကုနအြုပ်.. နည်းနည်းကြာသှားမှ အရညတ်ှေ အထဲမှာ ထွကလြာတော့ သိပပြီး ပူကနဲပူကနဲ မဖြစ်တော့တာ သတိထားမိတယ်။ ပိုဇရှငေတ်ောင် မပြောင်းပဲ လေးဖကထြောကပြှီး တဈခွီပြီးတဲ့အထိ အသဗငွြေးလိုကမြိတယ်။
ဘယလြောကတ်ောင် ခံလိုကရြတယ် မသိဘူး။ ကနွောြ ပြီးသှားလို့ ဆှဲထုတလြိုကတ်ော့ ဒူးတောငမြထောကန်ိုငရြှာတော့ပဲ အိပယ်ာပေါြ မှောကကြသွှားရှာတယ်။ ကိုယလြုံးလေးကလည်း အဲကြန်းခန်းထဲမှာကို ခွှေးတွရှေှဲနှစ်ပြီး တဆတဆြတတ်ုနလြို့။ (ကနွောြ တကယ် နောငတ်ရမိပါတယဗြွာ၊ ဘုရားစူးရပါစရေဲ့၊ ဘဝမှာ ဘယမြိန်းမကိုမှ အဲ့လိုမလုပဖြူးခဲ့ပါဘူးဗွာ၊ ဒေါသနဲ့ လိငစြိတပြေါင်းပြီး အရိုင်းစိတဝြငသ်ှားမိခဲ့တာပါ) ရချိုးခန်းထဲ ထထွကသ်ှားပြီး ဆေးကြော
သုတသ်ငပြှီးတော့ ကုတငပြေါပြှနတ်ကလြာပြီး သူ့ဘေးမှာ လှဲနလေိုကမြိတယ်။
“ရှင် RAPE လုပရြတဲ့ အရသာမွိုးကို ကြိုကသ်ှားသလားဟင်”
အဲ့လို ခပတ်ိုးတိုး မေးလာတယ်။ အဲ့ဒီတော့မှ ကနွော့ကြို သူအထငလြှှဲသှားပြီလို့ တွေးမိပြီး နောငတ်ရမိတယဗြွာ။ ဒါပမယေ့ြ ကနွောြ လှနသ်ှားခဲ့ပြီ။ သူ့စိတထြဲလည်း နာသှားပြီ ထငပြါရဲ့လေ။
အဲ့ဒီအဖြစ်အပကြဟြာ ကနွောတ်ို့နှစ်ယောကရြဲ့ အနာဂတဆြိုတာကို မှုနဝြါးသှားစနေိုငတ်ယဆြိုတာ အဲ့ဒီတုန်းက ကနွောြ မရိပမြိလိုကဘြူးဆိုတာတော့ သချောတယဗြွာ။ သူက စိတမြာတယဗြွ။ ကနွော့ကြို နာကညွြးသှားတာကိုတောင် အမူအယာလေးမှမပြဘူး။ အံကြိတပြှီး ခံတယ်။ ကနွောကြိုယတ်ိုငကြလည်း ခကြခြငွြးပြနတ်ောင်းပနရြမှာကို မင့အြပြဈနဲ့မင်းကြာ ဆိုတဲ့ အပေါကမြွိုးခွိုးတယ်။ အဲ့ဒါတွကေ မကောင်းဘူးဗွ။ ကနွောြ ဒါပဲပြောတတတ်ော့တယ်။ မကောင်းဘူး။ တကယ့ကြို မကောင်းဘူး။ အရိုးသားဆုံးဝနခြံရရင် ကနွောြ မကောင်းဘူးဗွာ။ ကနွောြ မိုကမြဲလှန်းခဲ့တာပါ။
အဲ့ဒီကိဈစအပြီးမှာ ကနွောတ်ို့နှစ်ယောကြ အပြငထြှကပြှီး ထမင်းစားကြတယ်။ ကနွောဆြိုတဲ့ကောငကြ လူတဈမွိုးရယ်။ တဈခုခုဆို ဝုန်းဒိုင်းလွှောကကြှဲတတပြမယေ့ြ ခဏလောကန်ရင်ေ စိတကြ ပုံမှနပြှနဖြစ်သှားကော။ ထမင်းဆိုငရြောကတ်ော့ လူက ရှင်းနတယ်ေ။ ပြောပြွောရြှှငရြှှငပြဲ ထမင်းစားကြတယ်။ ကနွောကြိုယတ်ိုငကြ ပြောန်တောကို မှတမြိနသေေးတယ်။ ခုနက အဖြစ်အပကြတ်ှေ မသိတော့ဘူး။ မဖြစ်ခဲ့သလိုတောင် ထငရြတယ်။ ဟင်းတွမှောပြီး သူ့ဟင်းကိုယ့ဟြင်း လဲပြီးစား.. ဟိုဟာဒီဟာလေးတွေ ထည့ပြေး၊ ယုယနမေိသေးတယ်။ သူကတော့ ခပတ်ညတ်ညလြေး ဖြစ်နတယ်ေ။ ကနွော့ဘြဝမှာ အဲ့ဒီကောငမြလေးကို မှငလြိုကရြတာ အဲ့ဒါနောကဆြုံးအကြိမပြါပဲဗွာ….။ နောင် ဘယတ်ော့မှ မတွေ့ရတော့ဘူးကောဗွာ။
ဖြစ်ချင်တ်ော့လည်း တိုကတ်ိုကဆြိုငဆြိုင် အဲ့ဒီကိဈစဖြစ်အပြီးမှာ ကနွောြ အရေးပေါကြိဈစတဈခုနဲ့ အိမပြှနရြတယ်။ အဲ့ဒီအထိ အခုလိုတွေ ဖြစ်သှားလိမ့မြယလြို့ မမွှောလြင့ထြားသေးဘူးဗွ။ ကနွောသ်ှားတဲ့ကိဈစက နာရေးတဈခုဆိုပါတော့။ နာရေးဆိုပမယေ့ြ ဆေးရုံပေါမြှာ အသကလြုနတေဲ့ အခွိနကြာလတဈခုကို ၂၄/၇ ဘေးကနေ ရငတ်မမနဲ့ သှားစောင့ကြှည့န်ရတေယ်။ အအိပပြကြြ အစားပကြြ လူလည်း ခွာခွာလညန်ခေဲ့တဲ့ကာလပေါ့။ ဖုန်းတွဘောတွေ သူ့ဆီက ပုံမှနလြာသေးတယ်။ သူအခု ဘာလုပခြငွတ်ယ်၊ ဘာလုပရြငကြောင်းမလား ဘာညာ တိုငပြငန်တေုန်းပဲ။
ကနွော့ဖြကကြလည်း လောလောဆယတ်ော့ စောင့န်တေဲ့ လူနာအခွနကေေ ဘယလြိုဘာညာပေါ့။ နောကတ်ော့ ကနွော့လြူနာ ဆုံးသှားတယ်။ အဲ့ဒီမှာ အသုဘ ဘာညာကိဈစတွပေါ ဆကရြှင်းရတော့တာပေါ့။ လူနာဆုံးလို့ အသုဘပြငန်တေဲ့နေ့က ဖုန်းဆကလြာတာ နောကဆြုံးပါပဲဗွာ။ နောကထြပ် ဘာဆိုဘာမှ အဆကအြသှယ် လုပမြလာတော့ဘူး။ ဒါပါပဲ။
ဘာလုပသ်ှားတာလဲ ဆိုတာတောင် ကနွောြ သချောနားမလညခြဲ့ပါဘူး။ ဘဝမှာ ခစွတ်ယလြို့လည်း သချောမဆိုခဲ့ဖူးပဲ သံယောဇဉရြှိခဲ့ဖူးတဲ့ ကောငမြလေးတဈယောကြ တိတတ်ဆိတပြဲ ကနွော့ဘြဝထဲက ထွကသ်ှားခဲ့တယ်။ လှမ်းစရာလည်း သိပမြကောင်းဘူး မဟုတလြား ညီအကိုတို့ရာ။ အေးပေါ့ သူ့အသကအြရှယ် သူ့ရုပသ်ူရညလြေးနဲ့ ရှယတ်ူတန်းတူလေးတွေ တွဲလို့ရနတောပဲ၊ ငါကလည်း သိပလြှမ်းစရာကောင်းတဲ့ ကောငမြွိုး မဟုတပြါဘူးလို့ တွေးရင်း ပြုံးနမေိတာပေါ့။
ကနွောဆြိုတဲ့ကောငကြလည်း ရေးခဲ့ဖူးတဲ့ ဇာတလြမ်းတွထေဲကလို ကောင်းတာ တဈကြကမြှ မရှိဘူးရယလြေ။ အငှိမ်းစားဖဲသမား၊ အရကသ်မား၊ ဒေါသအငမြတနကြှီးတဲ့ လူမိုကလြိုလိုကောင်၊ မိန်းမက ရှုပသ်ေး၊ နောကဆြုံး မူးယဈဆေးသားကောင် ဖြစ်ဖူးတာကအစ သူမခွှင်းမခနွြ သိခဲ့လတေော့ကာ (သင်းခွိုင်းကုန်းဇရပထြဲမှာ နံပါတဖြိုးထိုးတဲ့ ဇာတဝြငခြန်းက ခငဗြွားတို့ မဖတဖြူးခငကြတည်းက သူ့ကိုပြောပြဖူးတယ်) အခုလိုတွေ ဖြစ်လာတော့ ရှောငထြှကသ်ှားတယ် နမှောပေါ့ဗွာ။
ဒါပမယေ့ြ ကနွောြ သူ့ကို အပြဈမတငဘြူးဗွ။ ကံတရားပေါ့။ ရငဘြတကြှီးတဈခုလုံး ဟာလာဟင်းလင်းလည်း မဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။ ပထမတဈပတကြတော့ နာရေးကိဈစတွေ လုံးခွာလည် စီစဉန်ရတေော့ ဘာမှန်းမသိသေးပမယေ့ြ နောကရြကတ်ှမှောတော့ တဈခုခုတော့ တဈခုခုပဲဆိုတဲ့ စိတန်ဲ့ မတငမြကကြှီးတော့ ဖြစ်ခဲ့တာပေါ့။ တဈလကြောြ နှစ်လလောကရြှိလာတော့ စိတကြို ဒုံးဒုံးခလွိုကပြါတယ်။ ဆကလြည်း မဆကသ်ှယခြငွတ်ော့ပါဘူး။ ဆနဆြုံစားကံ ကုနသ်ှားပါပေါ့လားလို့သာ မှတယ်ူလိုကပြါတော့တယ်။
ကနွောဟြာ လူကောင်းတဈယောကြ ဘယတ်ုန်းကမှ မဟုတခြဲ့ပါဘူး ဆရာတို့ရယ်။ ဒါပမယေ့ြ ဘယမြိန်းကလေးကိုမှလည်း အိပခြငွရြုံသကသ်ကန်ဲ့ မပတသ်ကဖြူးခဲ့တာ အမှနပြါ။ ကနွော့အြဈကိုလို သဘောထားတဲ့ အှနလြိုင်းစာရေးဆရာကြီးတဈယောကကြ channko နာမညန်ဲ့ ရေးသမွှစာတွေ ဖတပြှီး “ငါတို့ကတော့ သူများသားသမီး မဖကြဆြီးဖူးဘူးကြ” လို့ ကနွော့ကြို နောကဖြူးပါတယ်။ ခငမြငလြေးစားရတဲ့ လူကြီးတဈယောကဆြိုတော့ ဘာမှအငှင်းမပြားပဲ တိတတ်ိတလြေး ငှိမန်ခေဲ့မိပါတယ်။ တကယတ်မ်း ကနွော့ဘြဝမှာ အိပခြဲ့ဖူးတဲ့ မိန်းမတွဆေိုတာ သူရောကိုယပြါ နှစ်ဦးသဘောတူ စိတကြွနပေကြှလို့ အိပဖြစ်သှားကြတာတွခညွြေးပါ။ ကြားတဈကောငလြို မင့ကြိုငါအရမ်းခစွတ်ယ် လကထြပခြငွပြါတယလြို့ လိမလြညပြှီး တဈခါမှ အမဲမလိုကခြဲ့ဖူးပါဘူးဆိုတာလေး ရိုးရိုးသားသား ပြောချင်ပြါတယ်။ မဟာဖိုဝါဒ ကိုငစြှဲတတတ်ဲ့ ယောကြြားတွလေို ဒီဆောကြို ငါစားလိုကရြတယလြို့လည်း ဘယတ်ုန်းကမှ မပြောဖူးသလို အဲ့လိုလည်း မယူဆဘူးရယ်။ ယုတစြှအဆုံး ဟာသ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်သှားမလားမသိဘူး။ ပြောရရင် တွေ့တဲ့မိန်းမနဲ့ အိပလြောကရြအောင် ကနွောြ တနဖြိုးမမဲ့ဘူးဗွ။ ဉာဏရြှိတယလြို့ ယူဆရတဲ့ မိန်းမမွိုးကိုသာလငွြ ဖီလငဖြစ်တတတ်ဲ့စိတလြည်း ရှိသကိုး။
အခုကိဈစမှာလည်း တဈဖကသ်ား မိန်းကလေးကို အပြဈမမှငပြါဘူး။ အားလုံး ကနွော့အြပြဈ ကနွော့အြားနည်းခကြလြို့ပဲ ယူဆခဲ့ပါတယ်။ အတညပြှောတာပါ။ ကြဲသှားသမွှ ရည်းစားတွနေဲ့တုန်းကလည်း ကနွော့အြပြဈတွခညွြေးပါပဲ။ ကနွောဝြနခြံဖို့ ဝနမြလေးပါဘူး။ ဘယသ်ူတွကေ လာမေးမေး အဲ့ဒါ ငါမကောင်းတာပါကြာလို့ ပြနဖြှခေဲ့ဖူးပါတယ်။ ကြဲသှားတဲ့ ရည်းစားတွနေဲ့ အခုအခွိန် ပြနဆြုံဖြစ်ရငတ်ောင် ပြုံးပြဖို့အသင့ပြါ။ သူတို့တွသော အိမထြောငမြကသွေးဘူးဆိုရင် မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် စကားပြောရင်း မိတဆြှတဈေယောကအြဖြစ်နဲ့ တခါက မိုကမြဲခဲ့မိတာလေးတွေ တောင်းပနခြငွပြါသေးတယ်။ ကနွောဟြာ လူမိုကတ်ဈယောကသ်ာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး လူယုတမြာတဈယောကတ်ော့ ဘယတ်ုန်းကမှ မဟုတခြဲ့ကြောင်း သူတို့သိလိမ့မြယလြို့ ယုံကြညပြါတယဗြွာ။
နိဂုံးခွုပရြရင် အဲ့ဒီကိဈစတွဖြစ်ေပြီး ၆ လလောကကြှာတော့ ကနွော့ဖြုန်းကို ကနွောရြင်းနှီးပြီးသား ဖုန်းနံပါတတ်ဈခုက ခေါလြာတယဗြွ။ ဖုန်းမကိုငဖြစ်တော့ပါဘူး။ ဒီလောကန်ဲ့ပဲ တောသ်င့ပြှီလို့ ဆုံးဖြတလြိုကမြိတယ်။ အနာကကြပြှီးသား ဒဏရြာတဈခုကို ဘာဖြစ်လို့ ပြနဆြှနေဦးမလဲဗွာ.. ဟုတတ်ယမြလား။ ရှကရြှကန်ဲ့ ဝနခြံရရင် အဲ့ဒီအခွိနမြှာ ကနွောကြိုယတ်ိုငကြလည်း ကြောင်းနဖကေသ်ူငယခြငွြး တဈခုလပမြလေးနဲ့ ဘာညာ ဇာတလြမ်းတဈခု ဖြစ်နခွေိနလြည်း ဖြစ်နတောကိုး။ (အဲ့ဒါကိုတော့ သပသ်ပထြပရြေးတော့မယဗြွာ)
အခွုပအြားဖြင့ြ ဟာသပြောရရင် ဆရာရှှဘတေဈယောကြ ကနွော့ကြို လကျခဏာကြည့်တ်ယဆြိုပြီး မူးမူးနဲ့ ဟောဖူးတာ တဈခုရှိတယ်။ နင့လြကျခဏာအရ “သောကဖြုတကြွိနစြာ” သင့န်တယေတ်ဲ့။ အဲ့ဒီတုန်းကတော့ တဟီးဟီး ရယမြောခဲ့ဖူးပမယေ့ြ တကယ့လြကတ်ှေ့ဘဝမှာ တကယ့ကြို ဟုတန်ခေဲ့ပါကောလား။ ခုနက သူငယခြငွြးမလေးနဲ့ ဇာတလြမ်းကလည်း သိပမြကြာလိုကပြါဘူး တဈခန်းရပသ်ှားပါလရေော။ ကြိနစြာသင့ခြကြြ ပြောပါတယ်။ အဲ့ဒီနောကပျိုင်းတော့ စိတလြလနေေဲ့ ဘယမြိန်းမနဲ့မှ မပတသ်ကတ်ော့ပဲ ဖြလွှေော့စရာမရှိတော့တဲ့ လိငစြိတကြို ဖောကခြှဲပစ်ဖို့ အောလောကထဲ ခွစေုံပစ်ဝငလြာခဲ့မိတယ် ဆိုပါတော့ဗွာ။
Channko ဆိုတဲ့ နာမညကြတော့ ဟိုကောငမြလေးကို အမှတတ်ရအနနေဲ့ ယူလိုကတ်ဲ့ ကလောငန်ာမညပြေါ့ဗွာ။ ပံ့သကူပစ်တယလြို့ ကနွောြ နောကပြှောငခြဲ့ဖူးတဲ့ မှကခြင်းပြင်၊ ခုံတန်းလေးတွေ၊ သဈပင် ပငစြညတ်ှမှော သူကပထြားခဲ့တဲ့ အသည်းနှလုံးပုံ စကျကူကလေးတွအပေေါမြှာ chann နဲ့ koko လို့ သူရေးခဲ့တာလေးတွေ အမှတရြမိလို့ပေါ့လေ။ ထို့ကြောင့ြ channko ဟုခေါသ်ည် ဆိုတာလေး ဒီနရောမှာပဲ ရပပြါရစတေော့လား ညီအဈကိုတို့ရာ။
ဖတလြို့မကောင်းပမယေ့ြ အဆုံးထိ သည်းခံဖတပြေးခဲ့ကြတဲ့ ခငဗြွားတို့အားလုံးကို ကနွောြ အငမြတန် ကြေးဇူးတငကြှောင်း မမေ့မလွော့ ပြောလိုကခြငွပြါသေးတယ်။
ခငဗြွားတို့ကို တွယတ်ာရပါသော
Channko