အောစာအုပ်

တဈရောင်တည်းမခွယ်

တဈရောငတ်ည်းမခွယ်
ရေးသားသူ – ကိုကြောျ

⚠️⚠️အင်းဆကဇြာတလြမ်း ဖြစ်ပါသည်။⚠️⚠️

” သမီးရေ..လာမယ့လြဆိုရင် အဖေ့အသကြ လေးဆယပြှည့တ်ော့မယ် အဲဒီနေ့ နှားနို့ တဈပိူာလောကြ မှာထားကြာ ”

” များလှခညွ့လြား အဖရေဲ့..ဘာတွမွေား လုပစြားမလို့တုန်း..”

” အသကလြေးဆယဆြိုရင် မိခငန်ို့သကြ ကုနပြှီတဲ့ အားသဈအငသ်ဈအတွကြ နို့နဲ့ ထပဆြကရြတာမို့ နှားနို့အစိမ်း တဈပိူာ သောကပြေးရတယလြို့ ရှေးလူကြီးတွကေ ပြောကြတယလြို့ဆိုတာပဲ ”

မှတငကြ သူ့အဖကေို မခိုးမခန့ြ ပြုံးကြည့်ပြှီး မထိန်းနိုငတ်ော့လို့ ထငပြါရဲ့ တခစ်ခစ်နဲ့ ရယပြဈမိသည်။

” အဖေ့ကိုအဖေ အားအငကြုနခြမ်းခါနီးတဲ့ အဖိုးကြီးများ ထငန်တောလား.. ဟီဟိ လူတကာ သှားမေးကြည့်ြ သုံးဆယ့င်ါးကို ပိုပြောမယ့လြူ မရှိဘူး.. ခခြြ…ဒီခန်ဓာကိုယကြှီးနဲ့များ အမေ့နို့သကကြုနလြို့ နှားနို့နဲ့ ဆကရြမတဲ့ လူနို့နဲ့သာ ဆကလြိုကတ်ော့ အဖရေေ..ခခြြ..လူနို့. ”

ကိုကြောမြှ အသကဆြယ့ခြှောကန်ှဈနဲ့ အိမထြောငကြခွဲ့သည်။ ငယစြဉကြ ဆင်းရဲလှန်းတော့ မိဖတွကေ သဈခုတ် ဝါးခုတ် အလုပန်ဲ့ပဲ အသကမြှေးခဲ့ကြသည်။ သဈတောရှိလငွြ ထမင်းအိုးရှိသည်။ ဒီလိုနဲ့ ဥပဒပြငေပ် သဈမွိုးစုံတွေ ခိုးခုတကြှရင်း သဈတောဌာန ဝနထြမ်းများနှင့ြ ပဏာတင့ကြာ ကြိုးဝိုင်းထဲမှာပဲ တဲထိုးနခေဲ့ကြသညမြှာ ကိုကြောမြှ မှေးပြီးသည့ြ အခွိနထြိပါ။

ကိုကြောမြှလည်း သစောရှငစြာထကြ ပိုတယဆြိုရုံလောကပြဲ ကြောင်းနခေဲ့ဖူးပြီး၊ သဈခုတသ်မား ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ငယကြတည်းက ပေါကဆြိန် ဓားရဲတင်း လှှတွနေဲ့ တဈနကေုန် နပမ်းလုံးရတဲ့ ဘဝမို့ ခန်ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုငသ်နစြှမ်းမှုက အသကန်ှင့ြ မလိုကအြောင် ထွားကြိုင်းသည်။ ဒီလိုထွားကြိုင်း သနမြာမှုကြောင့လြည်း ဒီကြိုးဝိုင်း စိုကခြင်းမှာ နေ့စား အလုပဆြင်းတဲ့ မလေးရီနှင့ြ အရှယမြရောကခြင် ညားခဲ့ရခွင်းဖြစ်ပါသည်။

သူနဲ့ညားတော့ မလေးရီက အသကသ်ုံးဆယန်ီးနပြေီ.. လငရြှိပြီး ကလေး နှစ်ယောကအြမေ။ လငဖြစ်သူက ရောဂါသည် မလိုးနိုငတ်ော့လို့ အားကောင်းမောင်းသန် ကိုကြောမြှနဲ့ နောကမြီးလင်းရာမှ ဘုန်းကြီရူးနှင့ြ လှလေူး တွေ့ပြီး ညားခဲ့ကြသည်။ အခုတော့ ကိုကြောမြှနှင့ြ သမီးတွကေို ခနွထြားခဲ့ပြီး ဆုံးသှားခဲ့တာ ဆယန်ှဈရှိပါပြီ။ အဲဒီအခွိနကြစ ကိုကြောမြှ သဈမခုတတ်ော့ပဲ ကားရဆေေး ဆိုငလြေးနံဘေးမှာ ကြမ်းယာရောင်းရင်း မယုံကြညန်ိုငလြောကအြောင် စီးပြားဖြစ်ခဲ့သည်။ နယစြုံအနှံ့ကို ကြောမြှ ကြမ်းယာနာမညပြေါကပြှီး ဆိုငခြှဲတွေ ဖြင့ရြသညအြထိ စီးပြားဖြစ်သည်။ အခုဆို ကြမ်းယာ အလုပသ်မား ဒီဆိုငမြှာတင် လေးယောကြ ထားရသည်။ ထုံးဖောကြ ကြမ်းသီးစိတတ်ဲ့ အဓိက အလုပတ်ှေ ဒီမှာပဲလုပပြှီးပို့သည်။

ဇာတလြမ်းပြနဆြကရြမညဆြိုလငွတ်ော့ မမှတငကြ သူ့တတိယသမီးပါ။ အသကကြ ဆယ့ရြှဈနှစ်ကြောစြ ကလေးတဈယောကအြမေ။ ယောင်ျကြားက ဒီလမ်းမှာ အဝေးပြေး ယာဉမြောင်းမို့ လှနခြဲ့သည့ြ နှစ်လခန့မြှစ၍ အဖနေဲ့ပဲ အတူနမညေဆြိုပြီး လာနခေဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။ လငကြ ကားပေါမြှာပဲ အခွိနကြုနန်တေော့ ယောကျခမအိမ် လိုကန်ခေဲ့စဉကြ ယောင်ျကြားနှင့အြတူ အိပလြိုကရြတယလြို့ မရှိခဲ့။

အဖနှငေ့ြ အတူလာနမှပေဲ အသှားတဈခွီ အပြနတ်ဈခွီတော့ အနည်းဆုံး အလိုးခံရသေးတော့သည်။ မဆိုးဘူးလို့ပဲ ဆိုရမပေါ့။ ဒါပမယေ့ြ အသကဆြယ့ရြှဈကြောစြ ဖငလြုံးကြီးကြီး.. နို့လုံးထွားထွား.. နှာအလှနကြှီးတဲ့ အိမထြောငရြှိ မိန်းမပဲ.. ဒီလို ဆင့ပြါးစပန်ှမ်းပကတ်ာမွိုးလောကန်ဲ့ ဘယလြိုမှအားမရ.. မတင်းတိမန်ိုငပြါ။ ဖငတ်ှနေို့တွေ ဘယလြောကကြှီးသလဲ မမေးနဲ့…” ဖငကြှီးကြီးနဲ့ ကိုကြောကြှီး သမီးလကြော.”.ဟု ဂုဏထြူးရတဲ့အထိကြီးသည်။

အဖေ့ကြမ်းယာဆိုင် နာမညကြ “ကြောကြှီး” တဲ့။ ကားရပစြခန်းမှာ ဆကဆြံရတာကလည်း ကားသမားတွေ.. ယောင်ျကြားသားတွေ.. စကားပြောလငွြ လိုးမပါပဲ စကားတဈခွန်း ဆုံးတယလြို့မရှိ။ သူကလည်း.. ပငကြိုယကြ နှာကြီးကြီးပဲဆိုတော့ လိုးသံကြားလငွြ ရှလာသည်။ ကြားရလှန်းမက ကြားတော့ ရှလှန်းမက ရှသည်။ သူရှနပမေယေ့ြ သူ့ယောင်ျကြားက နံပိန်။ နံပိနမြို့ အထငသ်ေးတာတော့ မဟုတပြါ.. သနတ်ာတော့ သနပြါသည်။ သူသနတ်ာက ကိုယ့အြပေါသ်နတ်ာ မဟုတတ်ာ ခကလြှသည်။ သူကလည်း ခပည်ံ့ညံ့တော့မဟုတ် တဈရှာ တဈကညွဆြောကတ်တတ်ာ ညားပြီးမှသိရတော့ ဘာမှမတတန်ိုင်။ ကိုယတ်ောငမြှ နံပါတဘြယလြောကလြဲ မေးရမလို ဖြစ်နသည်ေ။ တခွားနရောတွမှော သနလြာသမွှ ဒီရောကတ်ော့ မွှော့နပြေီ။ ဆယလြအရှယ် ကလေးမကြန်ှာကြောင့သ်ာ သည်းခံနရပေမယေ့ြ နှာထပြီး ရှနတောကိုတော့ ထိန်းလို့မရ။ တခွားလူတွကေို စိတကြူးမယဉခြဲ့ပဲ လကတ်ှေ့ကကြ အဖေ့နဲ့ အားရပါးရကြီး အလိုးခံဖို့ ညတိုင်း စိတကြူးယဉခြဲ့မိသည်။ သားအဖမို့ မသိမသာရော.. သိသိသာသာရော လိုကလြွောအခွင့အြရေးပေးကြည့်သ်ည်။

အဖကေ အမသပြေေီးတဲ့နောကပျိုင်း မိန်းမထပမြယူပဲ လဈလငွလြဈသလို သမီးတွနှငေ့သ်ာ ခိုးပြီးလိုးနခေဲ့သညကြို နောကမြှသိရသည်။ အသကကြလည်း လေးဆယတ်ောင် မပြည့သ်ေး.. သနမြာလိုကတ်ာကလည်း တဈကိုယလြုံးမှာ ကြှကသ်ားတွေ အမှောင်းအမှောင်း ထ,နလေို့ လူငယတ်ှကတေောင် အားကရွသည်။ လီးကြီးကလည်း ကြီးသလားမမေးနဲ့ သီးမှှေးငှကပြွောသီးကြီးတွေ အဈကိုကြီးလို့ ခေါရြလိမ့မြည်။ တုတတ်ုတခြိုငခြိုငန်ှင့ြ ရှညလြွားသနမြာလှသည်။ တဈအိမတ်ည်းနသညေ့ြ သားအဖမို့ မမှငခြငွမြှအဆုံး ငယကြတည်းက သသချောခွာ မှငခြဲ့ရသည်။

အိမဆြိုပမယေ့ြ တောတောငထြဲမို့ မှစေိုကြ ထရံကာ သှပမြိုး လေးပငသ်ုံးခန်း တဲသာသာ။ နောကမြှာ အဖီဆှဲပြီး မီးဖိုခန်းဖြဲ့ထားသည်။ အိမြဧည့ခြန်းမှာ စငထြိုးထားပြီး ဧည့သ်ညတ်ှရှေိရင် ရှိသလိုအိပ် မရှိရင် အဖတဈေယောကတ်ည်း အိပသ်ည်။ အိပခြန်းနှစ်ခန်းမှာတော့ သူတို့ည်ီအဈမတွေ အိပကြှတာမို့ နေ့စဉမြနကလြင်းရင် အဖေ့လီးကြီး တောငတ်ောငမြတမြတ် ဒဈပြဲကြီးနဲ့ကို မမှငခြငွမြှအဆုံး။ သူအပျိုဖောြ မဝငမြီကတည်းက ခဏခဏဖုံးဖိပေးခဲ့ရသည်။ မိန်းမတို့ရဲ့ အခွင့အြရေးမို့ လီးတောတ်ောမြွားများကို မှငခြဲ့ဖူးပါသည်။ တခွို့က မတောတ်ဆ..တခွို့က တမငလြှနပြှ မှငခြဲ့ရဖူးသမွှ လီးအားလုံးထဲတွင် အဖေ့လီးကို ဘယလြီးမှ မမီကြ။ ကြီးတာ ရှညတ်ာ မာတာ တောငတ်ာ အဖကေ စံခွိနတ်ငန်ဆေဲဖြစ်သည်။

ကြည့်ရြသလောကတ်ော့ အဖလည်ေး သူ့ကို လိုးတော့ လိုးချင်န်ပေါပြီ။ အရာရာတွေးချင့်ြ၍ နှေးဖင့န်တောလားတော့မသိ.. ဒီနေ့အထိ မှတငကြို နှားနို့သောကခြငွသ်ည့ြ ကိဈစသာ အထူးအဆန်းလုပပြှီး ပြောနတောပဲ ရှိသေးသည်။ သမီးမှာ လူနို့ အကြီးကြီးရှိနရေဲ့သားနဲ့ ခကခြကခြဲခဲ ရှာရှာဖြဖြေေ နှားနို့ သောကမြှ ဖြစ်မှာတဲ့လား အဖရယ်ေ.. အမေ့နို့သကကြုနရြင် သမီးနို့ကိုသာစို့ပြီး နို့သကဆြကလြိုကဟြု ပြောလိုကရြမလားမသိ…။

……………………………………..

မှတင် ကိုယလြုံးကိုယပြေါကကြ သူ့အမလေို ဖြံ့ဖြံ့ထွားထွား ကြှားကြှားရှားရှားမို့ မှငရြသူတိုင်း နှာကြှလာပြီး လိုးပစ်ချင်စြရာကြီးလို့ ကိုကြောမြှ မှငန်မေိသညမြှာ အမှားမဆိုသာ။ အသားအရညကြ ညိုသလိုလိုနှင့ဝြါ.. ဝါသလိုလိုနှင့ည်ို.. ဘယလြိုပြောရမညကြို တိတိကကြ မသိနိုင်။ မကြန်ှာပေးကလည်း ထို့အတူ မကြန်ကဝြန်းလေးတွေ တောကတ်ောကပြပ ပြုံးသလိုလို ညို့သလိုလိုနှင့ြ မသိလငွြ ကလူနသလေား မှှူနသလေားလို့ပဲ ထငရြမည်။ နှုတခြမ်း ထူထူထွေးထွေး နှစ်မှှာလည်း တဈခုခုပဲ ပြောလိုကတ်ော့မှာလိုလို ပြုံးပဲပြုံးပြတော့မှာလိုလို အတောလြေး အသဲယားဖို့ ကောင်းလှသည်။

အပျိုဖောြ မဝငမြီကတည်းက အလုံးအထညကြ ခပကြောင်းကောင်းလေး အပျိုဖြစ်လာတော့ အားရပါးရ ဖြံ့ထွားလာခဲ့တာ အရပအြမောင်းက သာမနယ်ောင်ျကြားတွနေီးနီး ငါးပလေေးလကမြရှိသည်။ နို့ကြီးကြီး ဖငဖြောင်းဖောင်း ခါးလေးက သေးတော့ ဖောင်းရုံမကပဲ ကားပြီးထွကလြာတယဟြုမှငရြသည်။ ပေါငလြုံးတုတတ်ုတကြှီးတွနှငေ့ြ ဖငသ်ား အိလုံးလုံးကြီးတွကြညေ့ပြှီး သူအပျိုဘဝကတည်းက ကိုကြောမြှ လိုးပစ်ဖို့ စိတကြူးခဲ့သေးသည်။ မမှတငကြလည်း အဖသော တကယအြမှန် ကြိုးစားခဲ့လငွြ အလိုးခံဖို့ ဝနမြလေးခဲ့ပါ လိုကလြွောမည့ြ အရိပအြယောငတ်ှေ သိသိသာသာ ပြခဲ့ပါသေးသည်။ မဝံ့သလိုလို မရဲသလိုလို အီလယအြီလယ် ဖြစ်နတေော့ မိမှတင် အားမလိုအားမရဖြစ်ပြီး ရသည့ယ်ောင်ျကြား ယူသှားခဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။

” အားအငကြုနလြို့ ခမ်းတယဆြိုတာမွိုး မဟုတဘြူးလေ သမီးရဲ့… အားအငကြ ပိုနလှန်ေးလို့ ဟိုဖကတ်ောင် လှနန်သေေး မိခင် နို့သကတ်မ်းလို့ ပြောတာပဲ အဖတေော့ သိပန်ားမလညဘြူး… သကတ်မ်းဆကတ်ဲ့ သဘောမွိုး ထငပြါရဲ့…”

သူ့အဈမ မှခငကြ ကြမ်းယာခုံမှာ ဝယသ်ူအတွကြ ကြမ်းထုပပြေးပြီး လူရှင်းပြီဖြစ်၍ သူတို့အနား လာထိုငရြင်း ပြုံးစေ့စေ့ဖြင့ြ

” အဖကလေည်း ခကခြဲလိုကတ်ာ.. နှားနို့က မှို့ပေါတ်ကြ မှာနရေဦးမယ်.. ဒီမှာ လူနို့နဲ့ စို့ပြီးတော့သာ အဖေ့နို့သကဆြကလြိုကြ.. ပိုတောငသ်ဘာဝကသွေး ခခြြ ”

ပြောပြီးမှ မမှတငဖြကကြို မကြစြ,ပစ်ပြီး တဈခိခိ ရယန်သည်ေ။ ကိုကြောမြှ ယောငယ်မ်းပြီး မမှတငကြို လှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ ကလေး နို့တိုကတ်ော့မလိုလိုနဲ့ ဝတထြားသည့ြ တီရှပကြို အောကခြှအနေားမှ ပင့တ်င်၍ ရငပြတအြထကြ လညပြင်းပေါကတ်ှင် ထိုးထည့ခြွိတထြားကာ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ပြူးထွကလြာအောငဖြောပြှီး ပြထားတာ တွေ့ရသည်။ ကားအသှားအလာတွေ ခပကြွဲကြဲ ရှိနပမေယေ့ြ နို့စို့အရှယကြလေးကို ပေါငပြေါတ်ငထြားတာမို့.. လှနပြှနလေို့ လှနပြှထားမှန်း သိပမြသိသာ။ မှငကြှသူတွကတေော့ ကလေး နို့တိုကန်သညေဟြုသာ ထငကြှပမည်ေ။ ပတဝြန်းကငွကြ မုန့ဆြိုင် ပန်းဆိုင် ထမင်းဆိုငလြေးတွကလေည်း ကိုယ့အြလုပန်ှင့ကြိုယမြို့ သူတို့ဖကကြို ဂရုစိုကပြှီး ကြည့်န်မညေ့သ်ူ မရှိပါ။

” ခိခိ..လူနို့ကြီးမှ ပြူးနတောပဲအဖေ.. နို့ရညကြလည်း သနမြှသန် နို့ကြီးက အဖေ့လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ဆုပည်ှဈစို့လို့ရတယ်..ခခြြ နို့သီးခေါင်းလေးတွလည်ေး ပြူးလို့ထောငလြို့ ဒီရှေ့လူမှငမြှာစိုးလို့ မစို့ရဲရင် အိမထြဲသှားစို့ပစ်.. ဟီးဟီး.. မကြလြုံးကြီးတွလည်ေး ကြှတထြှကလြာပါဦးမယ်.. သှားရညတ်ှလည်ေး သုပလြိုကပြါဦး.. လီးကြီးကလည်း တောငလြို့…ခိခိ….”

မှခင် ပြောလည်းပြောစရာပါ။ နို့လုံးကြီးတွကေ တင်းမာမောကအြိနပြေီး သူ့လကဖြဝါးနှင့ြ ဆုပလြို့ပင် မနိုငအြောငကြှီးသည်။ နို့ဝန်းညိုညိုက နှစ်လကမြပတလြညတ်ော့ရှိမည် ကြကသ်ီးဖုလေးများ အသီးအသီးထ,နပြေီး နို့သီးခေါင်းညိုညိုတို့က တင်းမာထောငတ်ကန်ကြတော လကည်ှိုးထိပဖြွား နီးနီးတော့ ကြီးမည်။

မှတငကြ သူ့နှုတခြမ်းစူစူမို့ကို ဖြ့ဖြဖြင့ပြှီး လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ နို့လုံးကြီးတွကေို ပင့ခြါ ဆုပခြါ ပြတခြါဖြင့ြ စို့ပါ ဆှဲပါ ဖိခွပေါ ဟု ဖိတခြေါန်သလေို အထာပေးနသည်ေ။ မိန်းမနှင့ြ ဝေးတာကြာပြီမို့ ဒီလိုပုံ မှငရြုံမွှနဲ့ လီးကြီးက မတရား တောငမြတလြာပြီး လီးရညကြှညလြေးတွတေောင် စို့စို့လေး ထွကလြာတာ သတိပြုမိသည်။ ပါးစပကြှီးဟ, မကြလြုံးကြီးပြူးပြီး စကားပင် မပြောနိုငလြောကအြောင် ကြည့်န်သညေ့ြ အဖဖြစ်ေသူကို အားမလို အားမရဖြင့ြ မှခင် တွန်းလှှတသ်ည်။

” ဪ… လကန်ှေးလိုကတ်ာ အဖကလေည်း… သှား မှတင် အခန်းထဲကစောင့ြ.. ခိခိ.စောင့လြည်းစောင့ြ.. ဆောင့လြည်းဆောင့န်ောြ အားရအောငဆြောင့ြ..ခခြြ ”

လီးကြီး တောငမြတန်သဖြေင့ြ ပုဆိုးလေး လကတ်ဈဖကကြကိုငပြှီး အိမထြဲသို့ ကုန်းကုန်းကြကြဖြင့ြ ဝငသ်ှားသည့ြ ကိုကြောမြှကိုကြည့်ပြှီး မှတင် ပုခုံးကို အသာတွန်းကာ

” ကဲ..လိုကသ်ှား..ကလေး ငါ့ဆီ ထားခဲ့ပါဟဲ့.. လိုးနတေုန်း နှောင့ယ်ှကန်ေဦးမယ် အလိုးလည်းခံချင်ြ အ,တာကလည်းအ,..ခခြြ ”

မှတငကြလည်း သိပအြလိုးမခံချင်လြို့ပဲလားတော့မသိ.. ခကြခြငွြး မှခင် လကထြဲ ကလေးထိုးထည့ပြှီး သူ့အဖနေောကကြ အပြေးလိုကသ်ည်။ နှာကြီးသူပီပီ အဖေ့လီးကြီး တောငမြတန်တော မှငကြတည်းက သူလည်း နို့ကြီးတွလှနေပြှရင်း စောကရြည် စို့နခေဲ့ရသည်။ အခန်းထဲ ဝငသ်ှားတော့ သူ့ကို ကုတငပြေါမြှာ လီးကြီးကိုဆုပပြှီး ထိုငန်တော တွေ့ရသည်။ မကြန်ှာကြီး နီရဲနပြေီး ခွှေးတွပြေံနကော မကြစြေ့က မှတင် နို့ကြီးပေါမြှာပဲ ဝဲနတောမို့ သူ့စိတကြှိုကြ ကြည့်န်ိုငအြောင် တီရှပကြိုပင့ပြှီး ခွှတပြဈလိုကသ်ည်။ တီရှပကြို အခန်းထောင့ြ အဝတခြှင်းထဲသို့ လှမ်းပစ်ထည့လြိုကပြှီး သူ့အဖေ အနားကို အသားချင်ြးထိအောင် တိုးကပခြါ နို့လုံးကြီး တဈလုံးကိုကိုင်၍ နှုတခြမ်း ထူထူကြီးတွကြေားသို့ ထိုးထည့ပြေးရင်း

” အင့ြ..စို့ပေး အဖေ..အဖကြေိုကတ်ဲ့ နို့ကြီး.. သမီးအပျိုကတည်းက အဖေ ခိုးပြီး ကိုငကြှည့ခြဲ့တဲ့ နို့ကြီး..စို့. ”

” ဟင်း ဟင်း သမီးနို့ကြီးတွေ အဖေ ခိုးကိုငခြဲ့တာကို သမီးက သိနတောလား ”

” သိတယအြဖေ..ညဆို အဖေ သမီးနို့တွေ လာလာခိုးနယတ်ာ သမီးသိတယ် တဈခါက သမီး စောကဖြုတကြို အုပကြိုငပြှီး ပြတပြေးနတောလည်း သမီးသိတယ် အဲတုန်းက သမီးစောကဖြုတကြို အဖေ လိုးမယထြငလြို့ ပေါငကြှီးတွကေားပြီး ဒူးတောငမြှ ထောငထြားပေးသေးတာ စောကရြညရြှှဲနတော အဖေ မသိလိုကဘြူးမလား..”

” ဟုတတ်ယ်..အဲတုန်းက လိုးတော့မလို့ပဲ.. သမီးအဈမ နိုးလာလို့ အဖေ လီးကိုငပြှီး ပြနလြာခဲ့ရတာ.. နှမွှောလိုကတ်ာ သမီးရာ အိပလြို့တောငမြပြောဘြူး ”

” ဟှန်း…အဖကေ အဲတုန်းက မမကိုလိုးနလေို့ ကလေးတောင် ထွကတ်ော့မယ် ထားပါလေ..အခု သမီးကို လိုးလို့ရပြီလေ အဖေ့ အကြိုကသ်ာလိုး ဗိုကကြှီးမှာလည်း မပူရတော့ဘူး..သမီးလည်း အဖေ့အလိုး ခံချင်န်ခေဲ့တာ..အပျိုကတည်းက..”

…………………………………..

ကလေးတဈယောကြ မှေးထွကပြှီးပြီ ဆိုသောလြည်း မှတင် စောကဖြုတ် ပြူးပြူးကြီးက ထူထူထဲထဲ ဖောင်းအိဆဲ.. နှုတခြမ်းသားနုနုတွေ ဟ,ပြဲမနပေဲ စေ့စေ့လေး ပူးနဆေဲမို့ အမှငအြားဖြင့ြ အပျိုမ မှခင် စောကဖြုတန်ှင့ြ ဘာမှမကြာသလို ထငရြသည်။ နှုခမ်းသား နှစ်မှှာကို လကဖြှင့ဖြှဲကြည့်ြ သို့မဟုတ် ပေါငကြှီးတွကေို ဖြဲကားကြည့်မြှ စောကစြေ့ကြီးကို ငေါကတ်ောကတ်ောကြ ပြူးတူးတူး မှငရြသည်။

သူ့အမတေုန်းကလည်း ဒီလိုပါပဲဟု အတွေးဝငလြာတော့ သမီးကို မယားလိုမှငပြှီး လိုးချင်စြိတကြ ပို၍ထကသ်နလြာသည်။ လိုးချင်စြိတတ်ှေ တားမနိုင် ဆီးမရ ဖြစ်လာသဖြင့ြ စောကဖြုတ် နှုတခြမ်းသားနုနုကို သူ့လီးဒဈ ပြူးမာမာနုနုကြီးဖြင့ြ လွှောထိုးပေးရင်း စောကခြေါင်းပေါကဝြ,မှာ တေ့တေ့ဆှကာ စောကရြည် ခွူလိုကသ်ည်။ လီးဒဈဖြားကို စောကရြည် စိုလာပါမှ အကြဲကြောင်းနှင့ြ စောကစြေ့ကို လွှောတိုကထြိုးပေးနတေော့ မှတငမြှာ အားမရနိုင်။

အဲ လီးဒဈကြီးကို သူ့စောကခြေါင်းထဲ ဝငလြာစချင်ေလြှပြီ။ တနှာကြီးသည့ြ မိန်းမပီပီ သိပတ်ော့သည်းခံမနနေိုငပြါ။ နောကတ်ဈခါ လီးဒဈကြီးဖြင့ြ စောကခြေါင်းဝ,ကို အနှူးအဆှမှာ ဖငကြို ကော့ပစ်လိုကပြှီး ဒဈကြီးတဈခေါင်းလုံးကို့ စောကခြေါင်းထဲအဝင် အမိအရ ဖမ်းယူပစ်သည်။ ဖြစ်ချင်တ်ော့ သူ့အဖကလေည်း ဆှရင်းဆှရင်း စိတမြထိန်းနိုငတ်ော့သဖြင့ြ လီးဒဈကြီး စောကခြေါင်းထဲ မှုပရြုံရညရြှယပြှီး ဖိသှင်းခွိနန်ှင့ြ တိုကဆြိုငကြာ လီးချောင်းကြီး တဈဝကကြွောထြိ စည်းစည်းပိုငပျိုင် ဝငသ်ှားသမို့ မှတင် မကြလြုံးကြီး ပြူးထွကသ်ှားသည်။

” အာ့..ဟာ့..ရှီး..ကြှတကြွှတ် ပြောပြောဆိုဆို လိုးပါ ယောင်ျကြားရယ်.. သူ့လီးကြီးနဲ့ မဆန့မြပြဲ ဇွတထြိုးထည့တ်ယ်.ခခြြ.စောကပြတ် ပြဲသှားလို့ ကြောမြကောင်း ကြားမကောင်း ဖြစ်နပေါဦးမယ် ခခြြ.. ဒီတိုင်းထား.စိမထြား.. မိန်းမ ညှဈပေးမယ်.. အင့ြ..”

စောကခြေါင်းထဲ လီးတုတတ်ုတကြှီးကို အပြည့အြသိပ် ဝငသ်ှားတော့ စောကဖြုတအြုံကြီး မို့တကလြာတာကြည့်ပြှီး ကိုကြောမြှ အားရသှားသည်။ ဒါတောင် လီးတဈဝကသ်ာသာပဲရှိသေး.. မှတငကြ စိမထြားဦးလို့ ပြောပမယေ့ြ သူက စိမမြထားနိုင်။ တအိအိ မသိမသာ ဖိသှင်းတော့ မှတင် ပါးစပကြှီး ပြင့လြာပြီး အသကကြို ပါးစပဖြှင့ြ ရှူနရသေည်။ စောကပြတ် ကြှကသ်ားတွကေ တင်းတင်းကြပကြှပကြှီး စုပယ်ူထားသည့ြ စုပအြားကိုတော့ မလွှော့။ စအိုပေါကရြှုံ့ပြီး ပိတန်တေဲ့အထိ ဆှဲစုပည်ှဈယူထားသည်။ အိအိ အိအိနဲ့ အရင်းထိ ဝငခြါနီး တဈလကမြခန့ကြနွလြို့ ထပဖြိသှင်းတော့ မှတငကြ အလန့တ်ကြား လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ရငပြတကြို တွန်းလိုကြ.. ဗိုကကြို တွန်းလိုကြ ဖငကြှီးလူးပြီး ရုန်းကနလြိုကြ.. ကော့တငလြိုကြ.. ဆောကတ်ည်၍ မရနိုငအြောင် ဖြစ်နသည်ေ။

” အာ့..အား.ဟား.. ယောင်ျကြား. အောင့တ်ယ် အောင့တ်ာ ယောင်ျကြား..မခံနိုငဘြူးနောြ.. အားဟာ့.. ရငခြေါင်းထဲ ဝငလြာသလိုပဲ.. အိုးဟိုး.. အားဟား.. မသှင်းနှဲ့ဦးနောြ.. ဆကမြသှင်းနဲ့ဦး..ဟား..”

ခဏလေးစောင့ပြှီး ဝငသ်လောကန်ဲ့ပဲ ဖြဖြလေး ဆောင့လြိုးပေးနတေော့မှ စောကပြတကြ စဈကနဲ စဈကနဲ ပြနပြှနည်ှဈစုပဆြှဲလာတော့ မှတင် စိတကြှှနပြေီဆိုတာ သိပြီမို့ ဆတကြနဲ အဆုံးထိ ဆောင့သ်ှင်းလိုကပြှီး လကတ်ဈဖကကြ သူ့ပါးစပကြို ပိတထြားပစ်လိုကသ်ည်။ တရားလှန် အောင့တ်ကလြှန်းတော့ မှတင် မခံနိုငတ်ော့ပဲ ဝူးဝူးဝါးဝါးနဲ့ အသံတွေ မကြဲမပြား ဟဈအောကြာ ကိုကြောမြှ၏ လကဖြဝါးကို ဖိကိုကပြှီး ခေါင်းကြီးရမ်းခါနတေော့ မှခင် လန့သ်ှားပြီး ကြမ်းယာဆိုငထြဲက ပြေးဝငလြာသည်။ သူတို့သားအဖ ဖြစ်နကြေ လိုးနကြပေုံကို မှငရြတော့ မှခငမြှာ ငိုအားထကြ ရယအြားသန်.. ပြုံးမဲ့မဲ့ဖြင့ြ ငုံ့၍ကြည့်ပြှီး.

” သူ့ဖငကြှီး အားကိုးနဲ့ ပြောခဲ့တုန်းက ဒီအောသ်ံမွိုး မဟုတပြါဘူး.. စောကခြေါင်းထဲထည့ပြှီး ညှပပြဈမယ် ညှဈပစ်မယ်.. စုပပြဈမယ်..ဖငကြှီးနဲ့ ပြနဆြောင့လြိုးပစ်မယ် ဆို.. အခုတော့ သိပြီမလား လိုးသာလိုး ယောင်ျကြား အဲကောငမ်.. ကလေး ငါးယောကလြောကထြှကအြောင် လိုးပစ်…”

ကိုကြောမြှ စောကခြေါင်းထဲက လီးကြီးကို တဈလကမြလောကြ အပြငဆြှဲထုတပြှီး လေးငါးခကြခြန့ြ ပုံမှနလြေး ဆောင့ပြှကာ..

” ဒီလိုမြိုးလား..ကြည့်ျ…”

ဆိုတော့ မှခငကြ သသခွေောခွာ လာငုံ့ကြည့်ပြှီး မကြလြုံးတွေ စိုရှှန်းပြောငလြကလြာသည့ပြှင် နှာခေါင်းလေး နီရဲလာသည်..

” နဲနဲလောကြ ပိုဆှဲထုတပြှီး ပြင်းပြင်းလေး ဖိဆောင့လြိုးလေ ယောင်ျကြားရဲ့… သမီးကို လိုးသလို နင့ကြနဲ နင့ကြနဲ ထိသှားအောငလြိုးပစ် ခခြြ.. လီးကြီးကလည်း တုတလြိုကတ်ာ စောကရြညတ်ှလည်ေး ရှှဲလို့..”

” အာ့..အာ့..အင့ြ..ထိတယ် တအားထိတယ်.. အား.. အင့ြ..ကောင်းတယ်..အင့ြ.ထိတယ် ယောင်ျကြား.. အာ့..နင့န်တောပဲ..အင့ြ..လိုး လိုး.. အားရပါးရလိုးတော့.. အင့ြ အပျိုကတည်းက ဒီလို အလိုးခံခဲ့ရမှာ.အာ့ ကောင်းလိုကတ်ာနောြ.. အင့ြ.. အင့ြ….”

မှခင် မခွိုမခဉွြ မကြန်ှာပေးဖြင့ြ အဖေ့ နားနားကပပြှီး တိုးတိုးလေးမေးသည်။

” သမီးစောကပြတန်ဲ့ မှတင် စောကပြတ် ဘယစြောကပြတကြ ပိုလိုးလို့ကောင်းလဲ..”

မေးပြီး ဘေးကနေ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငကြာ မကြလြုံးချင်ြးဆုံပြီး စိုကကြှည့န်တေော့ စိတတ်ှေ မရိုးမရှ ဖြစ်လာပြီး ကိုကြောမြှ သူ့နှုတခြမ်းဖူးဖူးကို ငုံခဲစုပဆြှဲပစ်လိုကသ်ည်။ မှခငကြလည်း လွှာကလေး ထိုးထွကလြာပြီး လူးလူးလှန့လြှန့ြ ပြေးလှှားစုပကြစားပေးရင်း အားမလိုအားမရ ဖြစ်လာသဖြင့ြ သူ့နို့ကြီးတွကေို သူ့လကဖြှင့ြ ပြနဆြုပန်ယန်ဆေဲ..

” ကြမ်းယာ အဈမရေ…နှပဆြေးများများ တဈထောငဖြိုး….”

မှခင် ထမီလေး ကပြာကယာ ပြငဝြတပြှီး အခန်းအပြင် ပြေးထွကသ်ှားမှ ကိုကြောမြှ၏ လီးအစွမ်း လိုးအစွမ်းကို မှတငခြငမြွှာ လူးလှိမ့န်အေောင် ခံရတော့သည်။ လီးအရင်းပိုင်းဖြင့ြ လိုးနရောမှ လီးအဖြားပိုင်းဖြင့ြ လိုးပြနတ်ော့ အရသာက တဈမွိုးပြောင်းသှားပြနသ်ည်။ ဒဈကြီးက စောကခြေါင်းအဝ,ကို ဆှကာ ဆှကာ လိုးသည့အြရသာမွိုး လီးအရင်းပိုင်းက မပေးနိုငသ်လို..လီးချောင်းရင်း လီးကြောကြီးက စောကစြေ့ကို ဖိပြတခြွပေေးသည့ြ အရသာမွိုးကိုလည်း ဒဈကြီးက မပေးနိုင်။ ဒီအရသာ နှစ်မွိုးလုံး ပြည့စြုံသှားအောင် ကိုကြောမြှက ထိထိမိမိ ဆောင့လြိုးလိုကြ မထိမမိ ဆှလိုးလိုကဖြှင့ြ လိုးပေးနတေော့ မှတငမြှာ အရူးမီးဝိုင်းသလို ပြူးပြူးပြာပြာဖြင့ြ အခါခါအကြိမကြှိမ် အထွတအြထိပရြောကခြါ ပြီးနရတေော့သည်။

” လိုး..အဖရေေ..သအေောငသ်ာလိုးတော့.. ဆောင့ြ.ဆောင့ြ..ဆှ ဆှလိုး.. ပြီးခါနီးပြီ.. ပြီးခါနီးပြီ..ပြီးတော့မယ်.. အား.. ပြီးပြနပြှီအဖရေေ… ပြီးပြနပြှီ… ”

…………………………………

ညနပေိုင်း မှနှောင်းလေး ကြောင်းဆင်းပြီး ပြနရြောကလြာတော့ ကလေးနဲ့ ကြမ်းဆိုငကြို သူနှင့လြှှဲထားပြီး မီးဖိုချောငဝြငရြင်း မှတငန်ဲ့ အဖေ့ကြား တဈကြောင်း ဝငဆြှဲပစ်လိုကခြဲ့သည်။ အဖကတေော့ သနလြိုကတ်ဲ့အလိုး။ နေ့တိုင်းနီးပါး အလိုးခံနကြေ မှခငတ်ောငမြှမွှော့ပြီး ဟိုကသ်ှားတဲ့အထိ သူ့မာနကြှီးက မကသွေး။ သူတဈနကေုန် လိုးထားပြီးသည့ြ မှတငကြို ဆကဆြှဲကြဖို့ မကြစြပစ်ပြီး အခကြပြှနတော တွေ့ခဲ့ရသည်။

မှခငန်ှင့ြ အဖေ လိုးနခေဲ့ကြတာတော့ ကြာပါပြီ။ တကယတ်ော့လည်း မှခငကြ အဖေ့ကို စတင် စိတကြစားခဲ့ခွင်း အမှနပြါ။ ဟိုတုန်းက အခုလို အိပခြန်းနှစ်ခန်းရယလြို့ သီးခွားမဖြဲ့ရသေးပဲ ပငမြအိပခြန်းကြီး တဈခန်းမှာပဲ သားအဖတဈတွေ စုပြီးအိပကြှသည်။ မိန်းမသားတို့သဘာဝ ကြောကတ်တကြှလတေော့ အဖနှငေ့ြ အနီးကပပြှီး အိပခြှင့ရြဖို့ ညတိုင်း နရောလုကြရင်း မှခငကြ ပငတ်ိုငအြိပခြှင့ရြခဲ့ရာမှ စောကပြတရြှတဲ့ ဇာတလြမ်းစခဲ့ခွင်းပါ။

နေ့လညန်ေ့ခင်း အလုပပြငပြမ်းလို့လားမသိ အဖကေ အလှနအြအိပဆြိုးသည်။ ညတိုင်း ပုဆိုးက လညပြင်းထိ တကန်ပြေီး လီးတောငတ်ောငကြှီးကို မှခင် စိတတ်ိုင်းကကြှည့ခြှင့ြ ကိုငခြှင့ြ ကစားခွင့ရြခဲ့သည်။ အရှယင်ယစြဉကြ အထူးအဆန်း ပစ်စည်းတဈခုအဖြစ်သာ စိတဝြငစြားခဲ့ပမယေ့ြ အပျိုဖြစ်ပြီဆိုတော့ အဖေ့လီးကြီးကိုငရြင်း စိတကြစားတတလြာခဲ့သည်။ အဖကတေော့ ဘာမှမသိခဲ့.. ကလေးလိုပဲ သတမြှတပြှီး အနီးကပဆြကအြိပခြှင့ြ ပြုခဲ့သည်။

မှတမြှတရြရ… ညတဈည အိပမြကဆြိုးတွကြေောင့ြ အိပပြွောရြာက လန့န်ိုးပြီး အဖေ့ကို အားကိုးတကြီး ဆှဲဖကလြိုကမြိပမယေ့ြ အဖေ့ကို ဖကလြို့မမိခဲ့ပါ။ ကြောကစြိတတ်ှေ ပိုလာပြီး ခေါင်းကို ဝဲယာလှည့ရြမ်း ရှာကြည့်မြိတော့ အိပယ်ာအစွနမြှာ ပြှတပြှှတစြှတစြှတ် အသံတွေ ကြားရပြီး အဖနှငေ့ြ မှဦး လိုးနကြတောကို မှုနဝြါးဝါး မှငတ်ှေ့ခဲ့ရသည်။ လိုးနကြမှေန်း အလိုလို နားလညမြိတာနဲ့အတူ ကိုယတ်ိုငလြည်း အလိုးခံချင်တ်ဲ့ ဆန်ဒတွေ ဖြစ်လာတာတွေ စောကရြည် စိမ့လြာတာတွဟော သဘာဝ တဈခုပါလားဟု ထိုစဉကြ နားမလညန်ိုငခြဲ့သေးပါ။

ဒီလိုနရင်ေးနဲ့ပဲ ဆယ့လြေးနှစ် သမီးလောကရြောကတ်ော့ မှဦး လငရြသှားခဲ့ပြီး ကိုယတ်ိုငကြ စောကဖြုတကြှီးကြီး နို့လုံး ဖောင်းဖောင်းကားကား အပျိုဖားဖား ဖြစ်လာခဲ့ပမယေ့ြ ကြောကတ်တတ်ာကို ခုတုံးလုပပြှီး ကလေးလို အတူကပအြိပခြှင့ြ ရနဆေဲ။ လီးကြိးကိုတော့ အဖေ မသိအောငသ်ာအသာအယာ ပြတဆြော့လို့ရတော့သည်။ အဖေ အိပပြွောရြာက လူးလှန့လြာလငွြ မသိမသာလေး ထိထားပြီး အိပပြွောန်ဟန်ေ ပြနဆြောငရြသညမြှာ အမော။ ညတိုင်းကြီးဆိုတော့ အဖရေိပမြိသှားပြီး သရိုးသရီတွေ ဖြစ်ချင်လြာသည် သားအဖကြား တံတိုင်းတဈခု ခွားလာသလိုလို အဖကေ စိမ်းတိမ်းတိမ်း ဖိန်းတိန်းတိန်း လုပလြာသည်။

အဖကေ စိမ်းသလို လုပလြာတော့ မှခင် ဘာမှဆကမြလုပရြဲ။ ဒီအခွိနမြှာ မှခင်၏ နို့တွဖငေတ်ှကေ လူတန်းစေ့ရုံမက.. အဆင့မြှင့တ်န်း ရောကန်ပြေီမို့ လိုးချင်သ်ူတွေ ဟိုကထွကလြာ.. ဒီကထွကလြာ.. အလွိုအလွို ပေါလြာကြသည်။ ဟိုလူက နို့ကြီးတွကေို မထိတထိ လုပလြိုကြ..ဒီလူက ဖငကြှီးတွကေို ပြတလြိုကြ တေ့လိုကြ ထိုးလိုကြ..ခံရဖန် နည်းနည်းစိပလြာတော့ မှခင် ရှတတလြာရသည် ခွှဲတတ် မှှူတတ် ရှောငတ်ိမ်းတတလြာရသည်။ ယောင်ျကြားသားတွနှငေ့ြ နေ့တဈဓူဝ ဆကဆြံရသည့ြ အခွအနေမွေိုးမှာ ဈေးသညဆြိုတော့ လကကြိုငခြံရတာ လကဆြှဲခံရတာလောကကြို စာမဖြဲ့တော့။

” အဖေ..ဒီနေ့ ဘာနေ့လဲ သိလား..”

” တနင််လာလေ သမီးရဲ့.. ဘာဖြစ်လို့လဲ”

ကိုကြောမြှ အူကြောငကြှောငန်ဲ့ ပြနဖြှတေော့ မှခင် တောတ်ောလြေး စိတည်ဈသှားသည်။ သူ့ကို လစွလြွူရှုလရေော့သလား..

” ဒီနေ့ သမီးမှေးနေ့လေ အဖရေဲ့.. သမီး ဆယ့ခြှောကန်ှဈပြည့တ်ဲ့ မှေးနေ့.. ဟင်း.ဒါနဲ့များ အဖတေဲ့ စိတကြုနတ်ယ် ”

ကိုကြောမြှ ပါးစပကြှီး ပြဲသှားသည်။ ကပြာကယာ မကြန်ှာခွိုသှေးပြီး အဝတအြစားလဲကာ သားအဖနှစ်ယောကြ မှို့ပေါတ်ကပြှီး မှေးနေ့အတွကြ ပူဆာသမွှ ဝယပြေးလိုကမြှ ရှှစေိတတ်ောပြှသည်ေ။ အိမပြှနရြောကပြှီး အလှပြငပြှလတေော့ အားလုံးပေါပြေါကြှီးတွမေို့ ကိုကြောမြှ လီးကြီး ဆတဆြတခြါနသညေအြထိ မတမြတကြှီး တောငန်ရလေတေော့သည်။ မှခင် မကြနပေန်ိုငသ်ေးပါ…

” အဖေ.သမီးကို မှေးတဲ့နေ့ အမှတတ်ရတဈခု ပေးဖို့ကနွတ်ယန်ောြ..”

” အင်..လိုချင်တ်ာ အားလုံးဝယပြေးပြီးပြီလေ.. ဘာများကနွသ်ေးလို့တုန်း ”

တဆတဆြတ် တောငန်တေဲ့ သူ့လီးကြီးကို သိသိသာသာ လကဖြဝါးလေးနဲ့ အုပပြှတဆြှဲပြီး လကမြလေးနဲ့ ဒဈကိုပြတကြစားရင်း

” သမီးကို လူ့ဘဝထဲ ဆှဲခေါလြာခဲ့တဲ့ ဟောဒီလီးကြီး ကနွသ်ေးတယ်..ဒါသမီးရဲ့ ဘဝအစ.. သမီး ဒီလိုဘဝရလာအောင် မွိုးစေ့ခလွာတဲ့ပစ်စည်း သမီးလည်းပိုငတ်ယ် အဲဒါကြီး ဒီည ပြနပြေးရမယ်. ဒါပဲ..”

ကိုကြောမြှ မကြလြုံးကြီးတွပြေူး ခွှေးစေးတွပြေံ နှာခေါင်းကြီး နီရဲလာပြီး မှခငကြို မကြလြုံးမလှှဲနိုငပြဲ ကြည့်န်တေော့ မထိတထိ ပြုံးပြပြီး

” ဘာကြည့်တ်ာလဲ..ခခြြ. စောကပြတ် ကြည့်ခြငွလြို့လား ဒီမှာကြည့်ြ စောကပြတကြှီး.. အင့ြ.. အကြီးကြီးပဲ..စောကမြှှေးတွမှစေင်းလို့… သူများ လိုးသှားမှ ဆှေးမနနေဲ့ ဟှန်း”

ဖငပြေါမြှာ ထမီကို ခါးပေါထြိလှနတ်ငပြှီး လကမ် လကည်ှိုးလေးတွနေဲ့ စောကပြတ် နှုခမ်းသားတွေ ဖြဲပြနတေဲ့ မှခငကြို ကြာကြာကြည့်မြနနေိုငတ်ော့။ မှခင် သူ့အလိုးခံချင်န်တော ကြာပြီမှန်း သူသိနပြေီးသားဖြစ်၍ လီးကြီးရမ်းလကြြ ကိုကြောမြှ အိပစြငအြနားသို့ တိုးလာသည်။

” ဟှန်း..ခုမှဇွတကြှီးလုပမြနနေဲ့..စောနတော့ ရှောငဖြယ် ရှောငဖြယ် လုပန်ပြေီး.. ညမှလိုး.. ဆယ့ခြှောကန်ှဈ မကြောခြင် လိုးရမယ်..စိတခြွ ”

ကိုကြောမြှ စိတမြထိန်းနိုငပြါ။

” ခုလိုးမှရမယ် သမီး.. အဖေ့လီးက အခုလိုတောငန်တေုန်း စောကပြတ် မလိုးရရင် ကြဲထွကသ်ှားမလား ထငရြတယ်..”

” လူမိမယ် အဖေ..အခုတောင် လှနလြှပြီ သားအဖမို့ ဒီလောကပြှရဲတာ..ညမှလိုးပါ အဖရယ်ေ..နောြ ဆယ့ခြှောကခြွီလိုး..ခခြြ ဒီက အလိုးခံပါ့မယလြို့ပြောမှ သူက သည်းသည်းလှုပပြှနတော… ဟှန်း မုန်းစာကြီး ”

ဒီနေ့မှ မိုးက ခွုပခြဲလှသည်။ မိုးခွုပပြှနပြှီ ဆိုတော့လည်း ဆိုငမြှာ ကြမ်းဝယသ်ူတွကေ မပြတသ်ေး..ကလေးတွကေ မအိပန်ိုငကြှသေး..။ သားအဖနှစ်ယောကြ ကြမ်းခုံမှာ တဈယောကန်ှင့ြ တဈယောကြ အားပေးနရင်ေး ရငမြောနကြသေည်။ လူလဈလငွြ လဈသလို နမ်းလိုကကြိုငလြိုကြ သှေးပူလေ့ကငွ့ရြင်း နှူးနှပကြှသည်၊ မှခငကြ လီးနဲ့လည်း အလိုးခံချင်သ်ေး ဘာကိုကြောကန်မှန်ေးမသိ တဈခုခုကို စိုးကြောကန်သေေးတာတော့အမှန်..။

……………………………………

သူ့အသကြ ဆယ့ခြှောကန်ှဈပြည့သ်ည့ြ ညကိုတော့ ဒီတဈသကြ မမေ့နိုငပြါ။ ကားအသှားအလာပါးလို့ ကြမ်းယာဆိုငကြို အလုပသ်မားတွနေဲ့ထားပြီး သားအဖနှစ်ယောကြ ခါးဖကပြှနလြာကြတာ.. အဖေ့လကကြှီးက ခါးပေါကြနေ အပေါတ်ိုးလာတော့ နို့ဆှဲခံရတော့မယဆြိုတာ သိလိုကပြှီပေါ့။ ဒါနဲ့ လကမြောင်းလေး တဈဖကကြို မသိမသာလေး ဟိုလိုလို ဒီလိုလို လုပပြှီး ဟ,ပေးထားလိုကတ်ာ တကယပြဲ နို့အုံလုံးကို လကကြှီးတငလြာတာပါပဲ။ နှစ်ခကြြ သုံးခကြြ ဖြဖြလေး ဆုပန်ယတ်ော့ ရငခြုနလြာပြနတ်ယ်..နောကြ တဈခကြြ အားရပါးရကြီး ညှဈဆုပတ်ော့ မသိဟနဆြောငန်လေို့ မရတော့ဘူးလေ..

” အီး..ဟီးဟီး…အဖရယ်ေ…အားဟာ့.. အလုံးလိုကကြှီးညှဈတာ..ခါထဲ..အဲ့..ဖြဖြပဲ ပင့န်ယပြါဦးလား…မကိုငရြတော့မယ့ြ အတိုင်းပဲ.. သိပလြောတာပဲ ခိခိ ”

ဆိုငခြှဲနဲ့ အိမကြ နည်းနည်းလေးလှမ်းလို့ လမ်းတောတ်ောလြွှောကရြသေးတယ်။ လူပြတ် ကားအသှားအလာ ပြတန်ပြေီမို့ စိတတ်ိုင်းကြ လှုပရြှားလို့ ရနပေါပြီ။ အဖေ့ ပေါငတ်ှနေဲ့ မှခငရြဲ့ ပေါငလြုံးကြီး ခွလှမြေးတိုင်း ထိကပန်တေော့ ရငခြုနရြုံတငမြကဘူး. စိတထြဲမှာ ဆူဝလှေိုကမြော ဇောတွေ ကြှလာမိတာ အမှနပြဲ။ အဖေ့လီးကြီးကို မထိတထိနဲ့ အုပစြမ်းကြည့်တ်ော့ တွဲလောင်းကြ မဟုတတ်ော့ပဲ မတမြတကြှီး မော့ပြီးတောငန်ပြေီ။

” ကိုငထြားလေ သမီး..ဆုပထြား.. ထွကပြှေးသှားဦးမယ်…”

” ခခြြ..ပြေးရဲပြေးကြည့်ပြါလား.. စောကပြတကြှီးထဲ ထည့ထြားပစ်မှာ.. ဟင်းဟင်း.. မကြရြညတ်ှေ တပြှတပြှှတထြှကပြှီး ငိုနရမှေ ကြောကပြါပြီလို့ လာမအောန်ဲ့..လှှတဘြူး ခခြြ.. စုပထြားမှာ..”

” မွှော့ပါတယပြေါ့..ဟုတလြား..”

” မမမှဦး သငထြားတာ..ခခြြ..အဲလီးကြီး ပြတပြါလာအောင် စောကပြတထြဲထည့ပြှီး စုပပြဈမှာ.. ခံနိုငမြှလိုးပဲ..ပြီးမှ အောန်ရမေယ် ခိခိ… မမမှဦး စောကပြတကြ စုပထြားတော့ အဖေ အောန်ရတေယ် ဆို.. ”

အိမရြောကတ်ော့ အားလုံးအိပန်ကြပြေီလေ။ အဖကေ စောကဖြုတန်ှိုကရြင်း အင်ျကြီတွေ ခွှတတ်ယ်။ ဘောလြီအင်ျကြီ ခွိတတ်ှကေိုတော့ မှခငကြိုယတ်ိုင် နို့ကြီး ရှေ့ကိုပစ်..ဖငတ်ှေ နောကကြိုကော့ပြီး ဖြုတပြေးတာပါ။ နို့လုံးကြီးတွေ ပြူးကနဲ ခုနပြေါကပြှီး ထွကလြာတော့ အဖကေ စောကဖြုတန်ှိုကရြင်း နို့ကြီးတဈလုံးကို ဆုပခြွတယ်ေ။ နို့ကြိတတ်ော့ ကြနပြေေီလေ..ဒါပမယေ့ြ မာနတင်ေးနတေုန်းပဲမို့ အဖကေ သူ့လကမ် လကည်ှိုးတွနေဲ့ ဖြဖြညှဈခွတယ်ေ။ လကခြလယလြည်ူ ပါလား မပါဝူးလားတော့ မမှတမြိတော့ပါဘူး..ခံလို့ အရသာရှိပြီး တဈကိုယလြုံး တွန့တ်ှန့လြူးနတောပဲ မှတမြိတော့တယ်။

ထမီကိုလည်း အဖပေဲ ခွှတပြေးတာပါ.. ကြင်းလုံးကြှတပြေါ့။ မှခင် စောကဖြုတကြ စောကမြှှေးတွေ အထူကြီးရယ်..။ ဆီးခုံမှာ ပြန့ကြွဲပေါကန်ပြေီး စောကပြတ် အကြဲကြောင်းဆီကို စုဆင်းသှားကြတာ။ တွန့တ်ှန့လြိမလြိမလြေးတွနေဲ့ ခစွခြငွစြရာလေး။ နှုခမ်းသား ထူထူကြီးတွမှောလည်း မပေါကဘြူးတော့ မဟုတဘြူးပေါ့လေ သိသိသာသာကြီး ကြဲပြီးမှ ပေါကတ်ာ။ စောကပြတသ်ားတွကေ ပန်းရောငရြဲရဲလေး ဖြစ်နတောမို့ စောကမြှှေးကြဲကြဲက ဖုံးမထားနိုငပြဲအနကကြှားက ပန်းရောငရြဲရဲလေး အမှငရြှင်းနတောပေါ့။ ဒါကလည်း ဖြဲကြည့်မြှ မှငရြမှာပါ မဖြဲပဲကြည့်ရြငတ်ော့ စောကပြတ် နှုခမ်းသားထူထူကြီး နှစ်လှှာကိုပဲ ခူယားကောငကြှီးတွလေို မှငရြမှာ။ အသကင်ယပြမယေ့ြ စောကဖြုတကြ အကြီးကြီး ဖြစ်နပြေီဆိုတာ လူတွကေ မသိကြဘူး ခခြြ.. အဖေ့လကန်ဲ့ တဈအုပစြာတောင် မက,တော့ဘူး..။

အဖကလေည်းလေ..လိုးမယ့ဟြာ လိုးပစ်တာ မဟုတဘြူး သိလား။ မှခင် နို့ကြီးတဈလုံးကိုစို့ တဈလုံးကို နယန်တေဲ့ကြားက သူ့လကတ်ဈဖကန်ဲ့ စောကဖြုတကြှီးကို အုပပြှတဆြော့ရင်း စောကစြေ့ကို ပြတခြွတော..ဖငကြှီး တွန့လြိမခြါရမ်းနအေောင် အရသာထူးတယသ်ိလား။ စောကရြညတ်ှေ အလိုလိုနရင်ေး တဈဖဉွြးဖဉွြး ထွကကြတွဲ့အထိ အရသာရှိတယ်။ ပြီးတော့မှ သူ့လကည်ှိုးတဈချောင်း စောကခြေါင်းထဲ လွှောကနဲ ထိုးဝငလြာပြီး မှှလေိုကြ ဆောင့လြိုကြ ဆှပေးလိုကန်ဲ့ ရှလာလှန်းလို့ ဖငကြှီးတောင် ငှိမအြောင် ထိန်းမထားနိုငတ်ော့ဘူး။ ခံလို့လည်းကောင်း.. အားလည်းမရ..

” ဖကကြော..ဘာတွလေုပန်မှန်ေးမသိဘူး.. ဟင့ြ.. ဟင့ြ..တဈကိုယလြုံးရှကုနပြှီ လိုးမယ့ဟြာ လိုးတာမဟုတဘြူးကြာ.. ဟင့ြ လိုးပါတော့ကြာ.. အာ.. လိုးပါကြာ…”

သူလုပခြငွတ်ိုင်း လုပလြို့အားရမှ မှခငကြို အိပစြငစြောင်းမှာ ဖငကြှီးတေ့ထားပြီး ပုခုံးနှစ်ဖကြ အသာထိန်း အိပယ်ာပေါြ ကိုယအြထကပျိုင်း ပကလြကလြေး နရောခပြေးတာ။ ခွဖဝေါးက မှပြငေမြှာဆိုတော့ စောကဖြုတကြှီး ကော့ပေးထားသလို ဖြစ်နပြေီး အဖကေ မှခငရြဲ့ ပေါငန်ှဈလုံးကြားမှာ ရပန်တောမို့ လီးနဲ့ စောကပြတကြ ထိလိုကကြှာလိုကြ ဖြစ်နတောပေါ့။ အလိုးခံရတော့မယဆြိုတာ သိလိုကတ်ော့ စောကပြတကြ ပိုရှလာတယသ်ိလား.. ဘာမှမရှကတ်ော့ဘူး အဖေ့လီးကြီးကို လကန်ဲ့ကိုငပြှီး စောကပြတထြဲ.. စောကခြေါင်းထဲ ပြတထြိုးနမေိတော့ အဖကေ လကန်ှဈဖကန်ဲ့ မှခင် ပေါငလြုံးကြီးတွေ ဆှဲမပြီး သူ့ပုခုံးပေါြ တငလြိုကတ်ာ.. စောကခြေါင်းပေါကန်ဲ့ လီးက တည့တ်ည့ကြှီး ဖြစ်သှားပါရောလား။ အဲတော့မှ အဖကေ မှခင် နို့လုံးကြီးတွကေို သူ့လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ဆှဲပြီး အိကနဲ အိကနဲ သူ့လီးကြီး ထိုးထည့တ်ာ။

မှခငကြ အဖေ့လီးကြီး လကည်ှိုးနဲ့ လကခြလယည်ှပပြှီး စောကခြေါင်းဝ,မှာ ဒဈဖြားကြီး တေ့ထားပေးရတာပေါ့။ တအားလိုးထည့ရြင် နာမှာလည်း ကြောကတ်ယလြေ။ အဖေ ဖငကြှီးကော့ထိုးပြီး လိုးတော့ မဝငဘြူးရှင်..။ တင်းပြီး ခံနတယေသ်ိလား။ မှခငကြပဲ တဈခုခုကို ကြောကန်လေို့လား အဖေ့လီးကပဲ ကြီးလှန်းနလေို့လား စောကခြေါင်းကပဲ ကဉွြးလှန်းနလေို့လားတော့ မသိပါဘူး။ နောကထြပ် လေးငါးခကြလြောကြ နားနားပြီး ဖိထိုးထည့တ်ော့လည်း မဝငပြါဘူးရှင်..စောကရြညတ်ှကလေည်း ထွကသ်င့သ်လောကြ ထွကလြိုကတ်ာမှ စောကပြတကြို စိုအိနတောပဲ။

အဖေ့လီးကြီးကလည်း မာတောငခြကြကြ ကမ်းကုနတ်ယ်.. ကြောကတ်ိုင် ကြောကတ်ုံးကြီးထကမြာသေး။ အဲဒါ မဝငဘြူးဆိုတော့ စိတထြဲက သိပသ်ိပလြောလာတယ်။ အားမလိုအားမရ ဖြစ်တာလို့ပဲ ပြောရမှာပေါ့။ လကထြဲကို တံတွေးထွေးထဲ့.စောကခြေါင်းဝ တံတွေးတွနေဲ့ အိနအေောင် ပြတပြှီးမှ အဖေ့လီးကြီး ပြနကြိုငပြှီး ထပတ်ေ့ပေးတာ။ ဒီတဈခါတော့ လီးချောင်းကြီးကို လကမြရယ်.. လကခြွောင်းတွရယေန်ဲ့ သသခွေောခွာကိုငပြှီး တေ့ထားပေးတာ..

” ထည့ြ အဖေ..ထိုးထည့ြ..စောကပြတ် ပြဲချင်ပြှဲပါစေ ထည့ြ…အင့ြ..”

အဖကေ သုံးလေးခကြလြောကြ ဆှ ဆှပြီး ဖိထိုးထည့ပြဈတာ.. ဇွိကနဲ အသံလေးထွကလြာပြီး ဒဈကြီး မှုပဝြငသ်ှားပါရော… ကောင်းလိုကတ်ဲ့ အရသာရှင်..

…………………………………..

” အောငမြယလြေး. ထမင်းအိုးကြီးက ပြကပြှကဆြူလို့..လူက ငုတတ်ုတ်.. ဘယလြိုများ ခကြန်တောလဲ မမ..သှားပါပြီ..သှားပါပြီ… ဆနပြှုတန်ဲ့တော့ တွေ့ပါပြီ ဒီည ”

မှနှောင်း အောသ်ံကြောင့ြ သတိဝငလြာရသလို အိပခြန်းထဲက အောသ်ံ ငှီးသံ လိုးသံတွလည်ေး ငှိမသ်ှားသည်။ ရှကကြိုးရှကကြန်းဖြင့ြ နံဘေးပတဝြန်းကငွကြို မကြစြေ့ ကစားကြည့်လြိုကတ်ော့ မှောငမြဲနပြေီ။ မီးချောင်းတွေ ဘယသ်ူလာပြီး ဖြင့ထြားပေးတာမှန်းတောင် မသိခဲ့လောကအြောင် နှာမှှနသ်ှားခဲ့မိပါလား။

” သှားပြီ..မမကြီးတော့..ဖငမြှာလည်း ဘာအကြကတ်ှလေဲ မှန်းစမ်း ပြစမ်း မှနှောင်းကို အိုး.. ခွှဲကြိခွှဲကြိနဲ့..စောကရြညတ်ှေ ခွိခွိ.. လငလြိုချင်န်ပြေီ ငါ့အဈမ ခခြြ ခခြြ ”

ရှကရြှကန်ဲ့ မှနှောင်းကို လိုကရြိုကန်ဆေဲ အိပခြန်းထဲမှ အဖထွကေလြာတာနဲ တိုကမြိကြပြီး မပျိုလဲရလအေောင် ဖကထြိန်းထားမိကြသည်။ မကြလြုံးချင်ြးဆုံတော့ နှာကိဈစ အလိုလို နားလညန်ကြပြေီးမို့ အဖေ့လကတ်ဈဖကကြ မှခင် ဖငကြှီးပေါြ ရောကလြာသလို မှခင်၏ လကတ်ဈဖကကြ အဖေ့လီးကြီးပေါြ ရောကသ်ှားသည်။ အဖေ့လီးကြီးက မှတငကြို လိုးလာပြီးစ,မို့ တင်းတင်းကြီး မတောငတ်ော့ပမယေ့ြ အားပြည့အြငပြှည့ဖြှင့ြ မာနဆေဲ လဒဈကြီးက ပြူးနဆေဲ။ ဂွေးဥကြီးတွေ ပြတဆြှဲပေးနတေော့ ခေါင်းကြီး ထောငလြာချင်န်သေေးသည်။ အခွိနန်ည်းနည်းပေးပြီး ဒီထကပျိုဆှလိုကရြလငွြ ကော့နအေောင် အလိုးခံရမှာ သချောသည်။ သူ့စိတကြို နည်းနည်းဆှလိုကခြငွသ်ေး၍ ပြုံးထေ့ထေ့ဖြင့ြ မေးလိုကသ်ည်…။

” ည လိုးနိုငသ်ေးလား..လိုးမှာလား ”

အဖကေ ပေါငကြားပြီး ရပန်သညေ့ြ မှခင်၏ ဖငဆြုံကားကားကြီး တဈလုံးကို ဆုပန်ယန်ရောမှ တဈဆင့တ်ကြ၍ ပြတဆြှဲကာ ပေါငကြှားဝငသ်ှားပြီး စောကဖြုတကြို အုပပြှီးစမ်းနပြနေသ်ည်။ စောကဖြုတအြုံကြီးမှာ ပူနှေးနပြေီး စောကရြညမြွား စိုရှှဲနပြေီဖြစ်ကြောင်း ထမီကိုဖောကပြှီး စိုလာသည့ြ အထိအတွေ့ကြောင့ြ သိလိုကသ်ည်။

” အနည်းဆုံး သုံးခြီအေးဆေးပါ… မိန်းမ ညနကေ တဈခြီပဲလား..”

” ဟင့အြင်း နှစ်ခွီပြီးတယ် လီးတောငန်ိုငသ်ေးရင် ညလာလိုးနောြ စောင့န်မယ်ေ လာခံပေးရမလား ”

သူတို့ပြောနတောကို အခန်းထဲက မှတင် ကြားနရတေော့ ကြာကြာအောင်းမနနေိုငတ်ော့ပဲ အပြငထြှကလြာပြီး အဖေ့ဗိုကကြို ဆှဲလိမသ်ည်။

” မယားကြီးနဲ့ လာခွှဲနတော စောကပြတစြားကြီး ဟင်း..အခန်းထဲမှာ လိုးနတေုန်းကတော့ အပြောတဈမွိုး..တဈညလုံး လိုးပေးမယဆြို သူ့မယားကြီးရှေ့ရောကတ်ော့ တဈမွိုး ဒီတဈခါ လာလိုးရင် မကြန်ှာကို စောကပြတန်ဲ့ လှိမ့ပြှတပြဈမယ်..သှား ”

ကိုကြောမြှ သှားကြီးဖြဲပြီး တဈဟဲဟဲရယရြင်း ညီအဈမနှစ်ယောကကြို ဖကထြားလိုကသ်ည်။ မမှခင် သူ့ညီမကို ပြုံးကြည့်ပြှီး နို့အုံကြီးကို ဆုပဆြှဲကြည့်ကြာ

” ကလေး စို့စရာ နို့ရော ကနွမြှကနွသ်ေးရဲ့လား မယားငယလြေးရယ် ခခြြ.. လူကြီးက နို့စို့သနပြါဘိနဲ့…ပြော့အိသှားပြီ.. ခိခိ ”

မှနှောင်းနဲ့ ကလေးပြနရြောကလြာ၍ မိသားစု ထမင်းဝယစြားလိုကကြှပြီး တဈနကေုန် ပငပြမ်းသမွှ ခတ်ေတနားကြသည်။ သိပကြှာကြာတော့ နား၍မရပါ.. ဆိုငခြှဲမှာ သှား၍ ကြပမြတရြပြနသ်ည်။ ပြနလြာတော့ နှမ်းနပြေီ။ ဒါပမယေ့ြ မှတငကြ မနှမ်းသည့အြပြင် နေ့လညကြထကြ ပိုကြမ်းနသေေးသည်။

မှခငန်ှင့ြ မှနှောင်းတို့ ညီအဈမက အိပခြန်းတဈခန်းတည်းမှာ ကုတငတ်ဈလုံးစီဖြင့ြ သီးခွားစီ အိပကြှသည်။ ညဦးက ညီအဈမတွေ ပြောခဲ့ကြသည့ြ လိုးစကား ခံစကား နှိုကစြကားတွနှငေ့ြ ကြည့်ခြဲ့ကြသည့ြ အောကားထဲမှ လိုးခန်းတွကေို အာရုံမှာ ပြောကအြောင် ကြိုးစားရင်း အိပပြွောအြောင် ကြိတမြှိတ် အံကြိတ် အားထုတန်ဆေဲ.. ပြှတစြှတဖြှတကြွှိကြှိ ပေါကစြှတစြှတပြှှတ် လိုးသံစုံတွေ နားထဲမှာ ပီပီပြငပြှင် ကြားလိုကရြသဖြင့ြ ရငထြဲမှာ ထိတကြနဲ ဖြစ်သှားပြီး မှနှောင်း မကြစြေ့ကယွသ်ှားသည်။

ခါတိုင်းညတွလေို အဖနှငေ့ြ မမမှခင် လိုးနကြပြေနပြှီထင်၍ ဟိုဖကကြုတငကြို ကြည့်လြိုကတ်ော့မဟုတ်။ မှခငကြလည်း မကြလြုံးတွေ အဝိုင်းသားနှင့ြ သူ့ကို လှမ်းကြည့်န်သည်ေ။ နှစ်ယောကသ်ား လကဟြနခြှဟနေပြှပြီး မှခင်၏ ကုတငပြေါတ်ကကြာ ထရံပေါကကြ ချောင်းကြည့်ကြှတော့ အဖေ့ပေါကြို မမမှတင် တကလြိုးနတော တွေ့ရသဖြင့ြ ကယွန်သညေ့ြ မကြလြုံးတွေ ပြူးထွကလြာသည်။

ဘေးတိုကြ မှငကြှရတာမို့ စောကပြတန်ှင့လြီး အဝငအြထွကကြို ပီပီပြငပြှင် မမှငရြသဖြင့ြ အားမလိုအားမရ ဖြစ်မိပမယေ့ြ နှာထနလြှသော အဈမဖြစ်သူ မှတင်၏ နို့လုံးကြီးတွေ စည်းခကြည်ီညီ ခပကြှမ်းကြမ်းကြီး ခုနပြေါကကြစားနကြပေုံကို မှငရြရုံမွှဖြင့ြ မှနှောင်းမှာ ရမျမကစြိတတ်ှေ သည်းထနလြာရသည်။ ခဏလေးကြာတော့ သူတို့နှစ်ယောကြ တီးတိုးစကားလေး ပြောနကြပြေီး ပုံစံပြောင်း၍ လိုးကြမည့ဟြန် မှငရြပြနတ်ော့ ရငတ်ဈဖိုဖိုနှင့ြ စောင့ကြှည့ရြပြနသ်ည်။

ထရံခွားနပမေညေ့ြ တကယ့အြကြာအဝေးက လေးငါးပလေောကပြဲ ရှိတာမို့ မီးရောငဖြှင့ြ သူတို့နှစ်ယောကြ လိုးနကြပေုံကို ထငထြငရြှားရှား မှငရြပါသည်။ အဖကေ ကုတငအြောကြ မှပြငေမြှာ မတတ်ပရြပလြကြြ သူတို့ကို ကြောခိုင်းထားပြီး မှတငကြ ကုတငစြောင်းမှာ ဖငတ်ေ့ ပေါငကြှီးတွေ မှှင့ပြေးထားသဖြင့ြ စောကဖြုတကြှီးကို ပြင့အြာအာကြီး မှငရြသည်။

အဲ..အဖကေ ခါးကုန်းပြီး မှတင် ပုခုံးတဈဖကကြို လကဖြှင့ဆြှဲထိန်း လကတ်ဈဖကကြ သူ့လီးကြီးကိုငပြှီး စောကပြတ် အာအာပြင့ပြှင့ြ အကြဲကြောင်းတဈလွှောကြ ဒဈဖူး ညိုပြောငပြှောငကြှီးဖြင့ြ အထကအြောကြ စုနဆြန် တိုးဆှကစားနတော့ မှငန်ရတေော့ ကိုယတ်ိုငခြံနရသေလို စောကပြတထြဲ ရှစိရှစိ ဖြစ်လာရပြီး လကကြလေးဖြင့ြ စောကပြတကြို သတိလကလြှတ် ပြတခြွနမေေိပြနသ်ည်။

အိုးဟိုး. လီးဒဈကြီး မှတငစြောကခြေါင်းထဲ ဇိကနဲ တိုးဝငသ်ှားတာမှငတ်ော့ သူ့ရငထြဲ အလိုလိုနင့ပြှီးလှတန်သညေ့ြ လကတ်ဈဖကဖြှင့ြ ရငပြတကြို ဖိထားမိသည်။ အလိုးခံနသညေ့ြ မှတငလြည်း သကသ်ာသည့ပြုံ မပေါပြါ..လီးကြီး အဆုံးထိဝငအြောင် အဖကေ ဖိသှင်းတော့ သူ့လကသ်ီးဆုပလြေးတွဖြငေ့ြ အဖေ့ရငဘြတကြို တဈဘုန်းဘုန်း ထုနတော မှငရြကြားရသည်။

တနှာဇောကြှပြီဆိုတော့ ဘာကိုမှ ဂရုစိုကကြှပုံ မပေါတ်ော့ပါ။ အသံကြားမှာကိုလည်း လုံးဝစိုးရိမပြုံ မပေါတ်ော့..ပါးစပကြလည်း အောဟြဈညည်း.. စောကပြတကြလည်း တပြှတပြှှတ် တစွပစြှပ်..ကုတငကြလည်း တကြှိကြှိ.. လီးနှင့ြ စောကပြတကြလှဲလငွြ ဘာကိုမှ ဂရုမစိုကပြဲ ဇွဲထကသ်နစြှာ အားပါပါဖြင့ြ လိုးနတော မှငရြသည်။ သတိရလို့ မမကြီးကို ကြည့်မြိတော့ ချောင်းကြည့်ရြင်း နှုတခြမ်းတွကေိုကြ နို့တွေ ညှဈဆှဲနတော့ မှငရြပြနသ်ည်။ အား…မှနှောင်းလေးစောကရြညတ်ှေ ဖြောကနဲ ထွကသ်ှားတာ မှနလြှခညွ့လြား….။

……………………..

နေ့တွရကေတ်ှေ ပြောင်းပမယေ့ြ မှနှောင်းရဲ့ ရငထြဲမှာတော့ မဟောင်းနိုငတ်ဲ့ အဖရေဲ့ လီးပုံရိပကြှီးနှင့အြတူ နှာရိပတ်ှကေ တလိပလြိပ် တဝဝေေ တကန်မှေဲ တကန်ဆေဲပါပဲ။ နေ့တဈဓူဝ သူ့အဈမတွကေို အလှည့ကြလွိုး..နေ့လိုး.. ညလိုး.. လိုးချင်တ်ိုင်း လိုးနတောမို့ လိုးနည်းခံနည်း လိုးပုံခံပုံ လိုးပညာရပတ်ှကေို အသကင်ယင်ယန်ှင့ြ တဈဖကကြမ်းခတအြောင် လေ့လာပြီးသား ဖြစ်နပေါသည်။

မမှခငကြ သူ့ရဲ့ တဈဆယ့ခြှောကန်ှဈမှောကြ မှေးနေ့လကဆြောငအြကြောင်း သောတရှငအြကြိုကြ အနနေဲ့ ဇာတလြမ်းပမာ နားဆငစြရာ မှိနရြညယ်ှကရြညကြှီး ပြနပြှောပြတော့ပိုဆိုး။ အခုလည်း ခွေးခွပေုပုလေးပေါထြိုငပြှီး ထုံးဖောကန်သညေ့ြ သူ့အဖရှေေ့မှာ မှကြေီးပေါြ ငုတတ်ုတထြိုငပြှီး အဝကယွြ ဘောင်းဘီတို ပေါငအြိုးကြားကတွဲလောင်းကြီး မှငန်ရသေည့ြ အဖေ့လီးကြီးကို အားပါးတရ ရှုစားနပြနေပြှီ။

ခန်ဓာကိုယ် ဘယန်ရောကလှုပလြှုပ် လီးကြီးက လိုကပြှီးလှုပရြမ်းနတေော့ မှနှောင်း မကြခြှညအြပြတမြခံနိုင်.. တဈခကြကြလေးမှ အလှတမြခံနိုငပြဲ ငုံ့လိုကြ စောင်းလိုကြ ငဲ့လိုကြ မကြစြေ့ပြူးနအေောင် လိုကကြှည့သ်ည်။ သူ့ပုံစံအနအထေားက သိသာလှန်းနတေော့ အဖဖြစ်ေသူက မသိပဲမနေ..သိသှားပြီဆိုပြနတ်ော့ ဒီကောငမြလေး အလိုးခံချင်န်ပြေီဟု တွေးမိပြီး လိုးချင်စြိတတ်ှေ ဖြစ်လာသည်။

အပေါစြီးက မှငရြတာမို့ မှနှောင်းဝတထြားသည့ြ အင်ျကြီလညဟြိုကအြတွင်းက ရငည်ှန့လြုံးကဈကဈ တဈလုံးတဈခဲကြီးကို ကြည့်မြိပြီး လီးကြီးက ခေါင်းထောငလြာကာ လှုပတ်ုတ်.. လှုပတ်ုတ် ဖြစ်လာရသည်။ မကြစြေ့အောကမြှာ ကြည့်န်ရင်ေး လဒဈကြီး တင်းမာပြောငလြကြ ပြူးကား ကြီးမားလာတာကို မှငတ်ော့ မှနှောင်းခငမြွာ အာခေါငတ်ှေ နှုတခြမ်းတွေ ချောကသ်ှေ့လာပြီး နှုတခြမ်းထူထူကြီး နှစ်လှှာကို လွှာကလေးဖြင့ြ သပမြိသည့အြပြင် တံတွေးတွကေို ဂလုဆို မွိုခမွိသည်။

လိုးဇာတလြေး အစ,ပျိုးမည် ပြငခြါမှ ဆိုငရြှေ့မှာ ကားကြီးရပပြှီး မှတငယ်ောင်ျကြား ထွန်းတငအြောငတ်ို့ ဆင်းလာကြတော့ ရှေ့မဆကန်ိုငတ်ော့ပဲ ငုတတ်ုတကြှီး မေ့သှားရပြနပြါသည်။ ဒါတောငမြှ ထွန်းတငအြောငတ်ို့ အိမထြဲမရောကမြီ အဖေ့နား တိုးကပပြှီး နှစ်ကိုယကြှား လသေံလေးဖြင့ြ

” အဖေ့လီးပြဲကြီး ပေါန်တော အကြီးကြီးပဲ.. ဖုံးထားဦး ဧည့သ်ညအြဖြားကြီး ကြိုကသ်ှားဦးမယ်.”

ဟု မှငကြှောင်း သိကြောင်း ကြိုကစြရာ ကောင်းကြောင်း ရိုးတိုးရိပတ်ိတ် ပြောပြီး သူ့နှာခေါင်းကြီး ဆှဲလိမသ်ှားခဲ့သေးသည်။

သူ့လငရြဲ့ကား ရောကလြာတာမှငတ်ော့ မှတင် မီးဖိုထဲက ထွကလြာသည်။ အတူပါလာကြသည် ယောကျခမနှစ်ပါးနှင့ြ မရီး၊ ဒသမှောနရတော အဆငမြပြတောတွေ များလာတော့ နယမြှသဈေရှာရင်း ဒီနရောလေးကို လေ့လာသည့ြ သဘောမွိုး သားဖြစ်သူရဲ့ကားနှင့ြ တဈခေါကလြိုကလြာရင်း ခဏနားကြပလေိမ့မြည်။ အဆငပြှလငွေတ်ော့ ဒီကားရပစြခန်းမှာ စားသောကဆြိုငလြေးဖြင့မြည်.. မပြလငွေလြည်း ခွှေးမနှင့ြ မှေးကို အလှမ်းပြပေေါ့။

ယောကျခမကြီးက အသကင်ါးဆယ် နီးနပမေယေ့ြ တင်းသည့န်ရော တင်းပြီး ဖောင်းရမည့န်ရော ဖောင်းနသေေးသည်။ နို့ကြီးက နည်းနည်းအိချင်ပြှီး ဝမ်းပဉွြးသားလေး မို့မို့စူချင်လြာတာကလှဲလို့ အပေါပျိုင်းတွကေ အနှစ်။ ခတ်မေီသူမို့ မိတကြပ် နှုတခြမ်းနီ သနပခြါး သူ့နရောနှင့သ်ူ ခယွသ်,တတလြတေော့ အသကလြေးဆယလြောကပြဲ ထငရြမည်။ ဖငကြှီးတွကတေော့ ရှယပြါ။ တင်းတင်းကြီး မဟုတတ်ော့ပမယေ့ြ အိအိကားကား လှုပလြှုပရြှားရှားမို့ မှငရြသူတို့ ရငခြုန် လီးတောငခြငွစြရာ ကောင်းဆဲပါပဲ။

တငထြှန်းအောင် အဈမကလည်း မထူးပါဘူး၊ ဒီအမကမှေေးတော့ ဒီရုပပြါပဲ..။ အနုနှင့ြ အရင့သ်ာ ကြာပါလိမ့မြည်။ နှာကြီးတာတော့ အနုအရင့မြရှေး.. အတူတူ ကြီးကြသလို အခွိနပြှည့ြ လီးအကြောင်း တွေးနကြတောချင်ြးလည်းတူတော့ တောတ်ောအြတွဲညီကြသည်။ လငန်ှဈယောကန်ှင့ြ ကြဲခဲ့ပြီးတာတောငမြှ လီးကြီးကြီးနှင့ြ မတွေ့ခဲ့ဖူးသေးသည့အြပြင် အဖနေဲ့ မောငတ်ို့ရဲ့ လီးတွအကြေောင်းကိုလည်း သိနမှငေန်သေူမို့ ယောင်ျကြားတွေ မှနသ်မွှကို ” ဒါပဲလား” ဟု မေးချင်န်သေူပဲဖြစ်သည်။

အထီးကြီးကလည်း ချောကဆြယန်ီးနပမေယေ့ြ လွှော့တွကလြို့မရ။ မှနှောင်းလေးကို တဈခကြရြှိုးလိုကတ်ာများ မကြလြုံးမှာ နှာခိုးတွေ မှငန်ရသေညအြထိ မလှယပြါ။ ဒါကြောင့လြည်း ယောင်ျကြားများ ဖြဲလကတ်ဈဆုပမ်,နိုငသ်ေးရင် လီးတောငတ်ယဟြု ပြောကြခွင်း ဖြစ်ပလေိမ့မြည်။ သူမနိုငတ်ာတော့ သူ့မိန်းမကိုပါပဲ။ ညားပြီးကတည်းက ဘယလြောကလြိုးလိုး ဘယလြိုလိုးလိုး ဒီနေ့ထိမနိုငခြဲ့။

ဘယန်ိုငန်ိုငပြါ့မလဲ..သူ့လီးက ငါးလကမြပဲ ရှိသည့အြပြင် အလုံးကလည်း သေးမှသေး။ ကြာကြာဆှဲဖို့ဆိုတာကလည်း သကလြုံကမရှိ ဆယ့င်ါးမိနဈသာ ပြင်းပြင်းလိုးကြည့်လြိုကြ ဟောဟဲလိုကပြှီး ခွှေးတွရှေှဲနပြေီ။ ဒီမိန်းမကြီးကို ဒီလိုနဲ့ပဲ တောကလြွှောကြ အရှုံးပေးလာခဲ့ရတာမို့ ကြာတော့ ကိုယ့လြီးနဲ့ သူ့စောကဖြုတကြှီးအကြောင်း ကိုယသ်ာသိတာဆိုတော့ လိုးဖို့မပြောနဲ့ မကြန်ှာချင်ြးတောင် မဆိုငခြငွတ်ော့။ ရသမွှ ဝငင်ှလေေးထဲက ခိုးခိုးပြီး သူ့အပေါြ အပြောကောင်း အညာကောင်း အခွှဲကောင်းသည့ြ မငှခငေလြေးများနှင့သ်ာ အဖောပြှု သာယာနခေဲ့ရတာ ကြာပါပြီ။ ထို့နည်းအတူပဲ ဒီမိန်းမ အကိတကြှီးကိုတော့ လူကြည့်ကြောင်းရုံသာ ပေါင်းနရပေမယေ့ြ အတူတူတောင် မအိပခြဲ့တာ ကြာခဲ့ပါပြီပေါ့။

ခရီးပမ်းလာကြတာမို့ စမ်းချောင်းလေးမှာ ရဆေော့ရင်း အပမ်းဖြကြသေည်။ နှမ်းနယမြှုတွေ ပြပြေောကပြှီမို့ သနပခြါးလိမ်း အဝတအြစားလဲပြီး အခန်းထဲက ထွကလြာကြတော့ ကိုကြောမြှ မကြလြုံးတွေ ပြဲသှားရသည်။ သားအမိ နှစ်ယောကလြုံး ဘောင်းဘီတို ပြပြကြီးတွေ ပေါငအြလယလြောကတ်ော့ ရောကမြည်.. ဘလောကဈြပါးပါး ဖားဖားကြီးတွဝတေပြှီး ထွကလြာကြတာ ဘယသ်ူ့ကို ကြည့်ရြမှန်းတောင် မသိတော့။ ပူနှေးသည့ြ ရာသီမို့ ဘောင်းဘီရော ဘလောကဈြတွပေါ ခပပြါးပါး သသခွေောခွာ ကြည့်ခြှင့ရြလငွြ အတွင်းထဲကို ထွင်းဖောကြ မှငန်ိုငလြောကသ်ည်။ တဈလှမ်းချင်ြး လွှောကပြှ၍ ဖငကြှီးတွေ တဈလုံးချင်ြး လှုပန်တေုနန်တောကို မကြတ်ောငမြခတ် ကြည့်န်မေိလို့ သူ့လငကြိုပင် မကြန်ှာပူမိသည်။ ဟိုလူကြီးကဖြင့ြ မသိသလို ကြမ်းယာဆိုငခြှဲဖကြ ငေးနသည်ေ.။ ကိုယ့ရြှေ့ကို တမငလြာရပပြှနသလေို ဖြစ်နတေော့ ရှေ့မကြန်ှာ နောကထြားပြီး ရှကရြှကန်ဲ့ ဆကကြှည့ပြဈတာ စောကဖြုတကြှီးရဲ့ပုံရိပကြို အမှောင်းလိုကြ ထင်းထင်းရှင်းရှင်း မှငန်ရတောမို့ လီးက တောငမြတလြာသည်။

……………………

သူ့စောကဖြုတရြာ ကြင်းကြင်းကြကကြှကကြှီးကို မရှကန်ိုင် မကြောကန်ိုငပြဲ စူးစူးရဲရဲ စိုကကြှည့ခြံနရတေော့ မသင်းကြိုင် စိမ့ကြနဲ ပီတိတွေ ဖြာသှားသည်။ သမီးကြီး ယုယုကလည်း ဘောင်းဘီတိုနံ့နံ့ကို စောကဖြုတပြေါလြုနီးပါး ဝတထြားပါလကြြ ကိုယ့ကြိုမှ စူးစိုကကြှည့န်တောဆိုတော့ ဂုဏယ်ူမိသည်။ အမှတမြထင် သူ့ပေါငကြှားကို မကြစြေ့ရောကသ်ှားတော့.. လီးတောငန်ပြေီ ထငပြါရဲ့ လှုပတ်ုတ် လှုပတ်ုတန်ဲ့ ရငခြုနစြရာ။ လငဖြစ်သူ ကိုဘကောင်းကတော့ သူ့ကိုရှိတယလြို့မှ ထငပြါလစေ,.. လှည့လြို့တောင် မကြည့်ပြါ။

” ဆိုငခြှဲဖကြ လမ်းလွှောကကြှမယလြေ အမရေော လိုကမြယမြဟုတလြား..”

ထွန်းတငအြောငတ်ို့ လငမြယား အိမထြဲက ထွကလြာပြီး ခေါတ်ော့ ဆိုငကြိုလေ့လာချင်သ်ည့ြ ဦးဘကောင်းက ထိုငန်ရောမှထ,ပြီး လိုကမြည့ဟြနပြှငသ်ည်။

” အမေ မလိုကတ်ော့ဘူးသား..အမကေ ထမင်းဆိုငဖြှင့ဖြို့လောကပြဲ အားသနတ်ာ..ဒီမှာပဲ နခေဲ့တော့မယ် ”

သူတို့သားအမိပဲ ကနွခြဲ့တော့ ယုယုက ကိုကြောမြှ လီးကြီးကို မကြစြ,ပစ်ပြပြီး သူ့အမေ ဖငလြုံးကြီးကိုပြတသ်ည်။ အဲဒီ အဈကိုရဲ့ လီးကြီးက ပုဆိုးအောကမြှာ တောငန်ပမေယေ့ြ အလုံးအထညကြို မခန့မြှန်းနိုငဘြူးပဲ.. ရှညတ်ာတော့ တောတ်ောရြှညလြိမ့မြညဟြု တွေးနမေိသည်။ သူ့အမကလေည်း သူ့လိုပဲ တွေးနသလေားတော့မသိ လှှတကြနဲ မေးသံကြားလိုကရြသည်..

” ကိုကြောကြှီး ဆိုတော့ တောတ်ောကြှီးနပြေီထငတ်ာ..ခခြြ မှငရြသလောကတ်ော့ သိပမြကြီးဘူးလို့ ထငတ်ာပဲ..ခခြြ ”

စကားက အနှောင့အြသှား သိပမြလှတခြငွြ။ လီးအရင်းကို မသိမသာလေး လကန်ှင့ဆြုပကြိုငပြှီး သုံးလေးခကြလြောကြ လှုပပြှလိုကတ်ော့ မသင်းကြိုင် မကြလြုံးပြနပြှူးပြပြီး သူ့သမီးကို မကြစြေ့စွပြေီးကြည့်သ်ည်။ ယုယုက သူ့အမေ မသိအောင် မကြန်ှာကို အမှနလြှှဲလိုကသ်ဖြင့ြ မသင်းကြိုင် မခွိုမခဉွြ အပြုံးဖြင့ြ လွှာကလေး ထုတပြှပြီး ပုခုံးကိုတဈခကြတ်ှန့ရြင်း ယုယုဖကကြို လကည်ှိုးထိုးပြသည်။ ဒီလောကဆြို ဒီဆောကြှီးကို လိုးလို့ရနိုငပြှီဆိုတာ ကိုကြောမြှ နားလညလြိုကပြှီ။

” သိပမြကြီးသေးပါဘူး မမရယ်.. မမထဲဝငမြလို့.. အဲ.. လေးဆယထြဲ ဝငမြလို့ပါ ဟဲဟဲ..”

ကိုကြောမြှ ဆိုငထြဲကို ဝငထြိုငပြှီး သူ့သမီး မှနှောင်းလေးကို ချော့သည်။ မှနှောင်းက သိပမြကြညခြငွပြမယေ့ြ အပြောသ်ဘောမို့ စိတတ်ော့မဆိုးပါ နှုတခြမ်းလေးစူပြီး သူခေါင်းလေးကို အသာညိတပြှသည်။

” မမရေ..အိမထြဲမှာ နားရအောငလြေ..အပြငမြှာ နရှေိနလြှန်းပါတယ်..လာ ညီမ အိမထြဲမှာပဲ ကောင်းပါတယ်..”

သူဆိုငထြဲက အပြငကြိုထွကလြာတော့ ယုယုက ပုခုံးစွန်းချင်ြးတိုကပြှီး တိုးတိုးကပမြေးသည်..

” အိမထြဲမှာ ဘာကောင်းတာလဲ..ခခြြ..နှစ်ယောကကြှီးတောငန်ောြ အကြီးကြီးတွခညွေ့ပြဲ လိုးနိုငလြို့လား…ခခြြ ”

မသင်းကြိုငကြလည်း အလှတမြပေးပါ။ သူ့သမီး နှစ်လငကြှာ.. ဘယလြောကထြိသှကြ.. ဘယလြောကထြိရဲတယ် ဆိုတာကို သူသိသည်..

” ကိုကြောရြေ..နည်းနည်းတွဲပါဦး.. ခွကဉွေန်သလေားလို့ တဈဖကလြောကြ ”

တွဲပါဦးဆိုမှတော့..ခါးကိုဖကပြှီး တွဲခေါရြတော့တာပေါ့။ ရိုးရိုးဖကလြိုကပြမယေ့ြ လကကြ ခါးပေါကြို မရောကလြိုကရြပါ။ သူ့လကတ်ဈဖကန်ှင့ြ ကြိုဆှဲယူပြီး နို့ကြီးပေါြ တငပြေးသည်။

” ဟင့ြ..ကြှတကြွှတ်..ဟင်း…အားမနာနဲ့နောြ.. စိတရြှိလကရြှိ.. ခခြြ..ကိုကြော့လြီးကြီးကလည်း ရှေ့ကို တဈတောငလြောကထြှကန်ပြေီ..ခခြြ.. ဆုပထြားပေးမယန်ောြ.. အောငမြလေး.. လကန်ဲ့ တဈဆုပစြာတောငမြက,ပါလား..ခခြြ သပြေီဆရာ…”

” တကယကြှီးလား..သမီးလည်းကိုငမြယ်.. အိုး… ဟိုး ဒါကြောင့ြ ဒီနှစ်ယောကကြို ခေါရြဲတာကိုး.. ဟီဟိ မမရေေေ အဝစားမယတ်ဲ့ လိုကပြှဲပါ စားမှာတဲ့ အမရေေ့..ခခြြ ”

မသင်းကြိုငကြ သူ့သမီးကို မကြစြောင်းထိုးရင်း

” ဘာဂွာလေးတော့ အရငမြှုတပြေးနောြ ကိုကြောြ.. မမ စောကပြတကြှီးက အမှုတမြခံရတာကြာလို့ ငိုနပြေီ..ပြီးမှ ကိုကြော့လြီးကြီးနဲ့လိုး…ဟုတလြား ”

အိမထြဲရောကတ်ော့ မှနှောင်းတို့ ကုတငန်ှဈလုံးကို အရငပြူးကပဆြကရြသည်။ သားအမိ နှစ်ယောကလြုံး အဝတမြပါ.. တုံးလုံးကြီးတွအတေိုင်း ကုတငကြို ရှှေ့နကြတော မှငရြတော့ နှစ်ယောကလြုံးကို ကုန်းခိုင်းပြီး နောကကြ ဆောင့လြိုးပစ်ချင်စြိတ် ပေါကမြိသည်။ ယုယုက ယောင်ျကြားအထာ ကြှမ်းသူမို့ သဘောပေါကန်ပြေီး ယဲ့ယဲ့ပြုံးသည်။

” သားအမိ နှစ်ယောကလြုံးကို အတူကုန်းခိုင်းပြီး လိုးချင်န်တောမလား..ခခြြ..မလုပပြါနဲ့ကိုရာ… နောကမြှ အဲလိုလိုး အမလေိုးခံရင် ယုလည်းခံမယ်.. အခုတော့ အမေ့ကို အရငလြိုးလိုကြ..ပြီးမှ ယုအလှည့ြ..နောြ ကို ”

မသင်းကြိုင် ကုတငပြေါရြောကန်ပြေီ။ ပကလြကလြှန် ပေါငကြှီးဆှဲမှှင့ပြေးထားတာမို့ စောကဖြုတကြှီး မို့မို့အိအိ ပြင့န်ပြေီး စောကစြေ့ကြီး ပြူးထွကန်အေောင် ယုယုက လကန်ဲ့ဖြဲပေးထားသည်။

” ဟိုး…လိုးပစ်ချင်န်ပြေီကြာ..လှလိုကတ်ဲ့ စောကဖြုတကြှီး ပြောငလြို့ရှင်းလို့ ”

သူ့စောကဖြုတကြှီးကို ခွီးမှမ်းတော့ မသင်းကြိုင် သဘောကသွည်။ ဒါပမယေ့ြ စောကပြတ် ယကပြေးတာ ခံချင်လြှပြီ…

” ယကတ်ော့ကြာ ကိုကြောြ.. အလိုးခံရတော့မယဆြိုမှ ပိုရှနပြေီ..အရမ်းပဲ ယကြ ယကြ.. အာ့..အာ့..ယကကြှာ..အားဟား..စုပ် စုပ် အူးဟူး.. ကောင်းလိုကတ်ာကြာ.. အိုးဟိုး.. စောကခြေါင်းထဲ.. အား..စောကခြေါင်းထဲ လွှာကြီး ဝငသ်ှားပြီတော့ြ.. အား..အမရေေ..သပေါပြီ.. ကောင်းလိုကတ်ာ ကောင်းလိုကတ်ာနောြ..အီး..”

စောကစြေ့ကြီးကို ယုယုက အခွိနပြှည့ြ လကခြွောင်းလေးတွနေဲ့ ဖိပြတဝြိုကခြွပေေးနတေဲ့အခွိနမြှာ ကိုကြောမြှက လွှာစွမ်းပြလိုကတ်ော့ မသင်းကြိုင် ကြာကြာတောင့မြခံနိုငပြါ။ ငါးမိနဈကြောကြွောြ ယကပြေးရုံနဲ့ ဖငကြှီး တံတောငလြောကြ ကော့တငပြှီး ငါးရံ့ ပြာလူးသလို ဖတွဖြတွခြုံကာ တဈခွီပြီးသှားသည်။ ငှိမကြသွှားတော့မှ ယုယုက

” ဟူး..ကိုရာ..ယုလည်း ခံချင်လြိုကတ်ာ..စောကရြညကြို ရှှဲနပြေီကြာ..လိုးတော့ကြာ အမေ့ကိုသာ နလနမြထူနိုငအြောင် အသလေိုးပစ် ကိုနဲ့ယု ပြီးမှအေးဆေးလိုးမယ် ”

မသင်းကြိုင် ပေါငကြှားမှာ ဒူးတေ့ထားပြီး လိုးဖို့ပြငန်တေော့ ယုယုက လီးကြီးကို လကတ်ဈဖကန်ှင့ြ လာကိုငပြှီး လဒဈကို တပြှတပြှှတ် ကုန်းစုပသ်ည်။ သူစုပလြို့ အားရမှ သူ့အမေ စောကပြတကြိုဖြဲပြီး စောကခြေါင်း ပေါကဝြမှာ လဒဈကြီးကို တေ့ထားပေးသဖြင့ြ ဖိသှင်းပစ်တော့ မသင်းကြိုင် မခံနိုင်။ အသည်းခိုကအြောင် အောင့တ်ော့ အသံကုနအြောပြှီး သူ့ရငပြတကြို တဈဝုန်းဝုန်း ထုသည်။ ဖငကြှီးလူးပြီး ရုန်းသည်။ ဖငကြှီးကြီး မိန်းမကြီး ဒီလောကလြူးအောင် ခံနရတောမှငတ်ော့ ယုယုက မယုံချင်ြ…။

……………………………….

မသင်းကြိုငကြ ဖြံ့ဖြံ့ထွားထွား ဖငကြှီး ကားကားနဲမို မှငကြှသူတိုင်းအတွကြ ရငခြုနစြရာ လိုးပစ်ချင်စြရာ ဆိုပမယေ့ြ သူ့ဘဝမှာ အလိုးခံလာတဲ့ အတွေ့အကြုံတွကေ သာမနအြဆင့တ်ော့ ကြောန်ပေါပြီ။ ဆယ့လြေးနှစ်အရှယ် ခုနဈတန်း ကြောင်းသူဘဝကတည်းက သူများလငန်ဲ့ တဈပတကြွောလြောကြ လိုကပြှေးခဲ့ပြီး ဇာတလြမ်းစလာခဲ့တာ ကြိုးကြားကြိုးကြားနဲ့ အခုထိ အလိုးခံနဆေဲပါပဲ။

ဖာသည် မဟုတပြမယေ့လြည်း ဘဝပေး အခွအနေအရေ လဈတိုင်း ကုန်းမှရတဲ့ အနအထေားမို့ ယောင်ျကြား တောတ်ောမြွားများနဲ့ အလိုးခံခဲ့ဖူးပါသည်။ လငမြယူခဲ့သေးမီတုန်းက သူများလငန်ှင့ြ လိုကပြှေးခဲ့ဖူးရုံမွှမက မိဖက ဆုံးမလို့ မနိုငလြောကသ်ည့အြထိ ရည်းစားတွေ နရောအနှံ့ထားပြီး ကုန်းခဲ့သည်။

ဆယကြွောသ်ကြ ရည်းစားဘဝမို့ လိုးတတသ်ူနှင့ြ ခံဖူးသလို မလိုးတတသ်ူတို့နှင့လြည်း ကြုံဖူးသည်။ လီးကြီးကြီးနှင့ြ တွေ့ဖူးသလို ပဲမှဈနှင့လြည်း ခံဖူးသည်။ ဒီလိုနှင့ြ တရားဝင် လငယ်ူလိုကတ်ော့ ကမျဘာ့လီးအသေးဆုံး ပုဂျဂိုလလြို့ စံခွိနတ်ငရြမည့ြ သူမွိုးနဲ့မှ ကံဆိုးစွာ ဖူးစာဆုံခဲ့ရသညမြှာ နှစ်ပေါင်း သုံးဆယလြောကြ ရှိခဲ့ပါပြီ။ လေး.ငါးနှစ် အထိကတော့ အိမထြောငရြေး သဈစာမဖောကဖြကြပြဲ ကြိတမြှိတသ်ည်းခံ နနေိုငခြဲ့ပါသည်။

နောကပျိုင်း လငဖြစ်သူက စီးပြားရေးလည်း မရှာတတ် လူတန်းစေ့အောင် မထားနိုငရြာက အစပြုလို့ ကိုယတ်ိုငကြိုယကြွ အိမထြောငမြှု နယပြယပြှငပြမှာ စီးပြားရေး အဓိကထား လှုပရြှားခဲ့သည်။ အဲဒီမှာ တနှာကြီးတဲ့ ရောဂါက ခေါင်းထောငထြ,လာတော့ တဈပတ် တဈယောကြ နှစ်ပတတ်ဈယောကြ ကုန်းမိရာက အစပြုလို့ စောကပြတကြို တနဖြိုးရှိတဲ့ ရတနာ တဈခုရယလြို့ အလေးအနကြ မထားတတတ်ော့ပဲ စီးပြားရေး လူမှုရေး ကြားခံ ပစ်စည်း တဈခုအဖြစ်သာ ခံယူခဲ့တော့သည်။

ဘယယ်ောင်ျကြား ဘယလြီးကိုမှ တနဖြိုး မထားခဲ့သလို စွဲလန်းမှုလည်း မရှိခဲ့ပါ။ အခု.. ကိုကြော့ကြိုလည်း စီးပြားရေး..လူမှုရေးအပိုင်း အဓိကထားပြီး အခွင့အြရေး အလဲအလှယ် လုပမြလို့ မှှူဆှယပြှီး အလိုးခံတာပါပဲ။ ဒါပမယေ့ြ သူ့လီး မာမာတုတခြဲကြီးက ဇွိကနဲ စောကခြေါင်းထဲ အရှိနအြဟုန် စွမ်းအငအြပြည့န်ဲ့ အရင်းထိအောင် တိုးဝငလြာတာ ထိထိမိမိ တဈခကြြ ခံလိုကရြပြီ ဆိုကတည်းက ထူးခွားမှု တဈရပကြို အလိုလို ပူးတွဲပါလာသလို ခံစားလိုကရြသည်။

လီးက စောကခြေါင်းထဲမှာ အပြည့ြ တဈခါမှ ဒီလိုပြည့သ်ိပန်အေောင် မရဖူးခဲ့ပါလားဟု သိနဆေဲမှာပဲ လဒဈကြီးက သားအိမဝြ,ကို ထိုးဖိလာအောင် တဈခကြလြှတ် ဆောင့လြိုးခံရတော့ မကြုံစဖူး အရသာထူးမို့ အကြောမှနသ်မွှ ဆတဆြတခြါ လှုပရြှားကနထြှကသ်ှားကြပြီး သတိလကလြှတ် ဖြစ်သှားရသည်။ သူ့ရငဘြတကြှီးကို တဈဝုန်းဝုန်း ထုနမေိတာကိုလည်း ကိုယမြသိ.. ကိုယ့ရြငပြတကြိုယ် တဈဖြန်းဖြန်း ရိုကန်မေိတာလည်း ကိုယမြသိ..စောကရြညတ်ှေ တဈဖြောဖြော ဆင့ခြါဆင့ခြါ ရကောတာ ကြိုးပေါကသ်လို ထွကကြုနကြှတာကိုလည်း ကိုယမြသိနိုငတ်ော့ပါ။

ဖငကြှီးကို လထေဲဝဲပြံနအေောင် ကော့တငပြဈပြီး ခါရမ်းယိမ်းထိုးရင်း လီးမာမာ တုတတ်ုတကြှီးကို စောကပြတ် အတွင်းနံရံ ကြှကသ်ားအားများ စီးမွောကုနခြမ်းသညအြထိ တဈခကြလြှတ် ဆှဲယူစုပထြားမိတာ စအိုကြှကသ်ားတွတေောင် ရှုံ့ပြီးရင်း ရှုံ့ထားမိပါတော့သည်။

အားပါးပါး.. တဈခွီ ပြီးသှားပါရော့လား….အတွေးမှ မဆုံးသေး..ကိုကြောကြ ပုခုံးနှစ်ဖကကြို ခွိုင်းအောကကြ လကလြွိုသှင်းကာ ဆုပကြိုငအြားပြုဆှဲယူပြီး လီးကြီးကို စောကခြေါင်းအပြငဖြကြ နှစ်လကမြနီးပါး ဆှဲဆှဲထုတကြာ အခကြင်ါးဆယလြောကြ အဆကမြပြတ် သှကသ်ှကကြှီး ဆောင့လြိုးပြနတ်ော့ လောကကို မေ့သှားရပြနသ်ည်။

လီးနှင့ြ စောကခြေါင်း ပြည့ကြပြန်တေော့ ဆှဲထုတလြည်းသိ ဆောင့ထြည့လြည်းသိ သားအိမဝြ,ကို ဖိထိုးလည်းသိ စောကစြေ့ကို သူ့လီးအရင်းက လီးကြောကြီးနဲ့ ဖိပြတမြိတာလည်းသိ… အောငမြယလြေး ကောင်းလိုကတ်ဲ့အရသာ လညခြွောင်းသံတွေ တအင့အြင့ထြှကြ အံကြိတထြားလို့လည်းမရ ပါးစပကြ သောငစြဉရြမရေ ဟဈအောပြှီး ခေါင်းခါခါ လညခြါခါနဲ့ စောကရြညကြှညတ်ှေ တဈဖြောဖြော တဈသောသော ထွကရြပြနပြါရောလားရှင်…

” အင့ြ အင့ြ အင့ြ အင့ြ အောငမြယလြေး ကိုကြောရြေ ကိုကြောြ..ကိုကြောြ.. အမေ.. သပေါပြီရှင် အင့ြ အင့ြ အာ့..လိုးဟာ.လိုး ဆောင့ြ အင့ြ.. အား..အာ့.. ကောင်းတယ်.. ကောင်းလိုကတ်ာနောြ… အောငမြလေး..လေး… သပေီ သပေီ..ကိုကြောရြယ်..ရကစြကတ်ယန်ောြ.. အင့ြ အင် အင့ြ အင့ြ..ပြီးပြနပြှီကြာ..အီးဟီးဟီး.. ပြီပြနပြှီ ဟီး…ရကရြကစြကစြကြ ကောင်းလှခညွ့လြား ကိုကြောရြယ်…”

သူ့ကြောပြငကြှီးကို မလှှတတ်မ်း သိုင်းပြီးဖကြ အားမရတော့ လကသ်ည်းတွေ သူ့အသားထဲ နဈဝငသ်ှားအောင် ကုတဆြှဲ..လကမြောင်းကြီးကို ပြတလြိုကြ ကြောပြငကြှီးကို ပြတလြိုကြ.. ပေါငလြုံးကြီးတွေ ဖြဲခညွတ်ဈခါ ကားခညွတ်ဈလှည့ြ ဖငလြူးလိုကြ စောကရြညတ်ှေ ထိန်းမရအောင် ထွကန်ပေါပေါ့လားနောြ….

” ကောင်းလား မမ ”

” ဟား….ကောင်းတယမြောငရြယ် သလေုအောငကြောင်းတယ်..ဟူး… သိပသ်နတ်ာပဲကြာ ရကစြကတ်ယ်..”

” ကြိုကတ်ယပြေါ့..ဟလား ”

” သိပကြှိုကတ်ယ် ယောင်ျကြား..လီးကြီးက ရကရြကစြကစြကသ်နတ်ယ်.. အလိုးက ပကပြကစြကစြကြ ကောင်းတယ်..တအား တအား ကောင်းတယ်.. အားဟာ့ ဆောင့ပြှနပြှီ ငါလိုးမယောင်ျကြား ခခြြ ခခြြ ”

” ကြိုကတ်ယ် ဆို..”

” ကြိုကတ်ယလြေ..ခခြြ..ဆောင့ပြေါ့..ကြိုကလြို့ဆဲတာကို ခခြြ….ငါလိုးမ ငါလိုးမ အာ့.. အာ့.. အာ့..လိုးပြနပြှီ ခခြြ..အာ့.အင့ြ အင့ြ.. ဆောင့ြ.. အင့ြ.. ကောင်းတယန်ောြ.အင့ြ..ဆောင့ြ.. ကောင်းလားမောင်. အင့ြ ဖြလလေေို့.. အားဟာ့ ကောင်းလား ”

” ဟာ့ ဟား ကောင်းတယကြှာ သိပကြောင်းတယ် မမ စောကပြတကြှီးက လိုးလို့ တအားကောင်းတယ် အင့ြ.. ရော့..”

” လိုး မောင်..ဆောင့ြ..အင့ြ..ရော့.အင့ြ လိုး.. ပေါငကြှီးတွေ ဖြဲကားထားပေးမယန်ောြ..အင့ြ အင့ြ ကောင်းတယမြောင်..အရင်းထိသာ ပစ်ဆောင့ြ.. အင့ြ လိုး..လိုး..အား.. ကြမ်းထာကြာ..အင့ြ.. အာ့ ဒီလိုကြိုကလြားမောင်..ရော့ လိုး..”

” အား…ကြမ်းတာ..ကြမ်းတာ အားလား အားလား ဆောင့တ်တလြိုကတ်ာကြာ စောကပြတထြဲကို ဆိမ့န်တောပဲ.. လိုး..လိုး အဲလိုလိုးတာ ကောင်းတယ်.. လိုး..ဆောင့ြ ပစ်ဆောင့ြ အား..အား.. အား.. လီးရည်.. လီးရညတ်ှေ ဝငကြုနပြှီ.. အား..ကောင်း.. ကောင်းတယ် အမရေေ….ထည့ပြါ..အာ့ လီးကြီး စောကပြတထြဲ ထည့ထြားပေးပါ…စိမထြား.. စိမထြား အားဟား….”

………………………

” အိ..ဟင်း..ယုယုနို့ကြီးတွကေ ဖောင်းဖောင်းကြီးတွပေဲကြာ ဆှဲလိုကရြရငတ်ော့ အိနမှောပဲ ဟင်း..”

” ခခြြ..ကိုငခြငွန်ာမလား..ဟင်းဟင်း…ဟိုး.. ဆရာ.. ညမှ ညမှ..ခခြြ..ညနကလေည်း အမေ့ကို သအေောင် လိုးထားပြီးပြီ..ခုလည်း ယုကို မကြစြ,ပစ်နပြနေပြီ ခခြြ..”

” ကိုငရြုံ ဆှဲရုံလောကတ်ော့ ဒီနားမှာ ပေးလည်း ရပါတယကြှာ လာ ကိုယ့န်ားတိုး.. ယုလည်း ကိုယ့လြီးကို ကိုငလြို့ရအောင်..”

” ဟီဟိ..ကိုငခြငွပြါဝူး လပြော့ကြီး လိုးပြီးသား လီးကြီး ခခြြ မာမာခဲခဲကြီးမှ ကိုငခြငွတ်ာ ဟီဟိ ”

ညနကေ မှတငတ်ို့ ပြနလြာကြပြီးနောကြ ဦးဘကောင်းက ဆိုငခြှဲကို အလှနသ်ဘောကသွှားသည်။ ဆိုငခြှဲမှာ ကြမ်းယာသူတွေ မိန်းကလေး သုံးယောကရြှိပြီး မှခငကြ ကြပမြတသ်ည်။ သူက အလုပသ်မလေးတွကေို ကြူနတေုန်း ဒီမှာ သူ့မိန်းမကြီး နောကမြီးဖြင့တ်ာ သူမသိ။ သူပြနလြာတဲ့အခွိန် ဒီမှာ လိုးခံပြီးခါစ,သူ့မိန်းမ စောကပြတကြှီးထဲက ကိုကြော့လြီးကြီးကို ဆှဲထုတလြိုကတ်ော့ စောကခြေါင်းကြီး ဟောင်းလောင်းနဲ့ လီးဝငထြားတဲ့ ပုံစံအတိုင်း ပြနမြစေ့နိုငပြဲ ပြင့န်ရတော အကြာကြီး။ အဲ့ဒါကို သူမသိလတေော့ ဆိုငခြှဲမှာ ညသှားအိပစြောင့ပြေးမယ် ဆိုပါလား။ စိတမြကောင်းစွာနဲ့ သဘောတူလိုကရြတော့ မှတငတ်ို့ လငမြယားနှင့အြတူ အိပယ်ာလိပဆြှဲပြီး ထမင်းစားပြီးပြီးချင်ြး ထွကသ်ှားကြသည်။ မှတငကြတော့ အိမထြဲဝငလြာကတည်းက မမမှခင် အခန်းမှာ ကုတငန်ှဈလုံး ပူးထားတာ မှငလြိုကပြှီးသားမို့ သူ့အဖေ အစွမ်းအစကို လကဖြွားခါပြီးသားပါ။

ဦးဘကောင်းလည်း ဆိုငခြှဲကို ထွကသ်ှားပြီးခွိန် ကိုကြောမြှ ပငရြင်းကြမ်းယာဆိုငကြလေးထဲက ကြမ်းခုံမှာထိုငန်ဆေဲ မကြပြေဲ နှဲချင်လြှသည့ြ ယုယုက မယောငမြလညန်ှင့ြ ဆိုငရြှေ့ ခုံတန်းလွားလေးမှာ လာထိုငပြှီး မှှူသည်။ သူ့နို့ကြီးတွကေ သိပမြအိသေးပမယေ့ြ လငန်ှဈယောကြ စို့ပြီးဆှဲပြီးသားမို့ အပျိုနို့လို မကစွလြစွတ်ော့ပဲ ပုံမှနအြနအထေားကိုက ဖောင်းကားအိစကြ ပြူးထွကန်သည်ေ။ ဇာသားဘရာစီယာက အပေါကြိုပင့ပြှီး ထိန်းထားပေးလတေော့ အမှငန်ဲ့ လီးတောငန်သေူကို အဆိုးမဆိုသာပါ။ အခုလည်း ကိုကြောမြှ လိုးချင်လြှန်းလို့ ဆိုငထြဲ ဝငခြဲ့ပါဟု ခေါန်တောကို အလိုးခံချင်န်ပေါလကြြ အလိုးခံဖို့ ဒီနရောကို တမငလြာတာဖြစ်ပါလကြြ စိတဆြှပေးနပြနေသ်ည်။ သူ့လီးကြီးကို လပြော့ကြီး လိုးပြီးသား လီးကြီးဟု ကလိခံလိုကရြတော့ ကိုကြောမြှ မုနယ်ိုသှားပြီး ပုဆိုးလှန် မတတ်ပရြပ် လီးကြီးကို ပြလိုကသ်ဖြင့ြ ယုယုခမွှာ တနှာရှိနတ်ှေ ထိုးတကလြာပြီး ကြနပေအြားရသှားမိသည်။

အမေ့ကို လိုးထားတာမှ တဈနာရီ မရှိသေးပမယေ့ြ လီးကြီးက အကြောတွေ ထင်းထင်းထ ဒဈနီညိုကြီး ပြူးပြီး ပြောငလြကန်အေောင် တောငန်လေိုကတ်ာ အားမာနအြပြည့ြ။ အရငတ်ုန်းက သူ့စောကပြတကြို လိုးခဲ့ဖူးတဲ့ ယောင်ျကြားတွထေဲမှာ ဒီလိုသန် ဒီလိုမာ ဒီလောကကြှီး တုတခြိုငတ်ဲ့ လီးမွိုး မရှိခဲ့။ ဒီတော့လည်း ဒါပဲလားဟုလည်း မေးဖို့ခွနအြား မရှိတော့သဖြင့ြ ထမီကလေးပြငဝြတပြှီး ဆိုငပြေါြ အပြေးတကခြါ တဈဖကပြှင့ြ တံခါးလေးကို အမှနဆြှဲပိတ် ဂကြခြွ..သူ့အနား တိုးကပထြိုငခြရွင်း လီးတနကြှီးကို ဆုပကြိုငည်ှဈထားမိတော့သည်။

ကိုကြောကြလည်း ထိုငတ်ောငမြထိုငရြသေး လကကြှီးတဈဖကြ ဘလောကဈြထဲ အောကကြ လွှိုသှင်း သူ့လကန်ဲ့ မဆန့မြပြဲ ပြူးကား မို့တကန်သညေ့ြ နို့လုံးကြီး တဈလုံးကို လှမ်းယူဆုပဆြှဲ မဟားဒယားညှဈ ကနွတ်ဲ့လကကြ ဘရာစီယာ ခွိတတ်ှဖြေုတ် ဇယစြကသ်လို အလုပတ်ှေ ရှုပကြုနပြါတော့သည်။

သူက နို့စို့တော့ အတောလြေးသနသ်ည်။ ကလေးမမှေးဖူးလို့ ကလေးနို့စို့တာ မခံဖူးပမယေ့ြ အရငလြူတွေ စို့ကြတာတော့ ခံဖူးခဲ့ပါသည်။ သူက သူများနှင့မြတူ တမူထူးသလားလို့ ထငမြိအောင် နို့စို့သနလြှသည်။ နို့လုံးကြီး တဈအုံလုံးကို ပါးစပထြဲ ဝငန်ိုငသ်ရှေ့ ဝငအြောငသ်ှင်းပြီး အားရပါးရ လုံးဆှဲစို့ပစ်တာ အူတွအသေဲတွေ ပါသှားသလားလို့တောင် ထငရြသည်။ နို့သီးလေးတွကေို သူ့လွှာပြားကြီးနှင့ြ လှိမ့လြူးဆော့ကစားပြီး၊ ပြှတကြနဲ ပြှတကြနဲ ပလှတကြနဲ အသံတွေ ထွကလြာတဲ့အထိ စုပယ်ူစို့ပြနတ်ော့လည်း နို့အုံကြီးထဲကပါမက စောကခြေါင်းထဲအထိ စောကဖြုတအြုံကြီးပါ ရှတကလြာအောင် အရသာရှိလှသည်။ အလိုးမခံရပဲ မနနေိုငလြောကအြောင် အလိုးမခံရပဲ သူ့အနားက ခွာမသှားနိုငလြောကအြောင် နို့စို့သနလြှန်းလှတာ ဒီတဈသကြ သူ့တဈယောကပြဲ ကြုံခဲ့ဖူးပါသညရြှင်..။ နို့စို့လို့ အားရပြီမို့ စောကဖြုတကြိုငဖြို့ သူ့လကကြှီးကို နရောရှှေ့တာ သိလိုကတ်ော့ မတားပဲ မနနေိုငတ်ော့ပါ..

” ရှီး..ကြှတကြွှတ်..မကိုငန်ဲ့ကြာ..ဟီး..စောကဖြုတ် မကိုငန်ဲ့..အား.. ကြှတကြွှတ် မခံနိုငတ်ော့ဘူး.. အကိုငမြခံနိုငတ်ော့ဘူး လိုး.. လိုး.. လကန်ဲ့မကိုငန်ဲ့..လီးနဲ့လိုးပေး ကိုကြော့လြီးကြီးနဲ့လိုး.. ယုယု ဖငကြုန်းပေးထားမယ် နောကကြ ဆောင့ပြှီးလိုး…”

အဲလို တားလိုကမြိတာပါဆို ကိုကြောကြလည်း သိပမြလိုးချင်ရြှာပါ။ မတတ်ပရြပပြှီး ကြမ်းခုံကို တံတောငထြောကကြုန်း ခါးလေးကော့လို့ ဖငကြှီးနောကပြဈပြီး အပေါပြင့တ်င် ပေါငတ်နကြှီး နှစ်ချောင်းခွဲပြီး ကားထားပေးတာမို့ ပြူးထွကန်သညေ့ြ စောကဖြုတကြှီးထဲ အနောကကြ မတတ်ပရြပ် ခါးတဈဖကြ လကကြဆှဲ သူ့လီးဒဈကြီး လွှောစမ်းကြည့်တ်ာ တဈကြောင်းထဲနဲ့ ဒဈတဈဖူးလုံး စောကရြညတ်ှေ စိုရှှဲသှားပြီမို့ သိပအြခွိနဆြှဲမနတေော့ပဲ ဗစွြ ဗစွြ ဗစွြ ဗစွြ နဲ့ အသံတွေ ထွကန်အေောင် သူ့လီးတုတတ်ုတကြှီးကို ယုယု စောကခြေါင်းထဲ တဈရဈချင်ြး တဈရဈချင်ြး နင့ကြနဲနတေဲ့အထိ ထိုးသှင်းပြီး လိုးလိုကတ်ာများ သနားစရာ ကောင်းလှန်းလှပါတော့တယန်ောြ..။

” ဆောင့ြ..ဘှတ်..ဆောင့ြ.ဗှီ..ဆောင့ြ အားဟား ကိုကြောရြေ ဘှတဘြှတဘြှတ် ဖောင်း.. ကို.. ဖောင်း သပြေီထငတ်ယ်..ဗှီ..ဘှတ်..ဖူး..ဘှတ် ဖောင်း.. ဖောင်း.အား ကိုရေ..ဆိုငပြှိုတော့မယ်.. ဘှတ် ဖောင်း ”

ယုယုကလည်း ဖငကြှီး နို့ကြီး နှာကြီး

အားကောင်းမောင်းသန် ခပည်ံ့ညံ့တော့ မထငလြိုကပြါနဲ့ ဖငအြကြီးကြီးကို နောကပြှနကြော့ပြီး စည်းခကြည်ီညီ ပြနဆြောင့လြိုးလိုကတ်ာများ စောကခြေါင်းထဲက လီးကို အကြှတမြခံနိုင် ကြှတသ်ှားတာနဲ့ တဈပျိုငန်ကြ အမောတကော နောကပြှနစြမ်းရှာပြီး သူ့စောကခြေါင်းထဲ ပြနတ်ေ့ပေးကာ ခကြခြငွြးဆောင့ခြိုင်းသည်။ ဒီလောကြ နှာကြီးလှတဲ့မိန်းမ မပြီးပဲ မခံနိုင် သူ့စောကပြတထြဲ ကိုကြောလြီးရညတ်ှေ တဆတဆြတ် ပန်းထည့တ်ော့ ယုယု လေးခွီပြီးခဲ့ရပြီမို့ လီးမစုပန်ိုငတ်ော့ပဲ တုနရြီမောဟိုကြ သှားခဲ့ရပါတော့သည်။

……………………………….

ဖငကြှီးသလောကြ နှာကြီးကြသူတွဆေိုတော့ ထွန်းတငအြောင့ြ ကားထွကသ်ှားပြီဆိုတဲ့ အခွိနကြစ အိမရြှေ့ခန်းကြီးမှာ ပြောငပြှောငတ်င်းတင်း ပကပြကစြကစြကြ အလိုးခံပစ်လိုကကြှသည်။ တဈသကလြုံး အလိုးခံလာခဲ့သမွှ ကြုံတဲ့လူနဲ့ ခိုးကြောငခြိုးဝှကြ ခံခဲ့ရတာတွခညွေ့ပြဲမို့ လီးရှေးခွင့ြ မရခဲ့သလို လိုးတဲ့လူရဲ့အရညအြသှေးကိုလည်း ကြုံသလို လကခြံခဲ့ရတာပဲ များခဲ့သည်။

မမသင်းအနဖြငေ့ြ စံခွိနမြီသည့ြ လီးကြီးနှင့ြ စိတတ်ိုင်းကြ အလိုးခံရသည့ြ ဖြစ်စဉဆြိုသညမြှာ ယခုမှ ပထမဆုံး အကြိမမြို့ လီးနဲ့ စောကပြတကြို မခွှတတ်မ်း အလိုးခံပစ်သည်။ နှာကြီးလှန်းလတေော့ သူကြမ်းလိုကတ်ိုင်း သူခညွ့ပြဲ ပြီးနရေ..အထွတအြထိပ် ရောကန်ရတောမို့ သန်းခေါငလြောကရြောကလြို့ ကိုကြော့လြီးရညတ်ှလည်ေး သူ့စောကခြေါင်းထဲကို ပန်းထည့လြိုကရြော သူလည်း အိပယ်ာပေါြ ပုံကနဲ ပစ်ကသွှားရော။

သူ့အားနည်းခကြတ်ော့ မဟုတဘြူးလို့ပြောမယဆြိုလည်း ပြောလို့ရတာပေါ့လေ။ သူအလိုးခံနတေဲ့ တဈခွိနလြုံး ယုယုကလည်း ခပရြှရှမို့ နို့စို့ပေး စောကစြေ့စုပပြေး ပြတခြွပေေး..ယကပြေး အို…သူစိတထြ,တိုင်း ထငသ်လို ပြုစုပေးနတောဆိုတော့ နှာကြီးတဲ့ ဒီမိန်းမကြီး ဘယကြှာကြာ ခံနိုငပြါ့မလဲ။ ခဏခဏပြီး ခဏခဏ အထွတအြထိပထြိ ခံစားဆိုတော့ သူ့အသကအြရှယန်ဲ့ဆို မရှုမလှ မောဟိုကသ်ှားတော့တာပေါ့။ သမီးက အမေ အလိုးခံနတောကို စိတပြါလကပြါ ဝငပြှီး ပြုစုပေးနတယေဆြိုတာကလည်း ရငဖြိုလှိုကမြောဖြယ် ခံစားမှုတဈရပ် ပေးနသလေိုပါပဲ။ ဒါပမယေ့ြ.. ဖငကြှီးတာနဲ့ သကလြုံရှိတာက တိုကရြိုကမြဆိုငဘြူးလေ နောြ။ မောတော့မောတာပဲပေါ့။

မသင်းကြိုငကြ အလိုးခံရလို့ ပြနလြိုးနရလေို့ မောနရသေလို ယုယုခမွှာမှာလည်း အလိုးမခံရလို့ ပြနမြလိုးရလို့ မောနရှောတာပါပဲ။ မွှောမြောကြီးပေါ့။ မသင်းကြိုငရြဲ့ ပေါငကြှားမှာ ဒူးကြီးနှစ်လုံးထောကြ နို့လုံးကြီးတွေ အားရပါးရဆှဲဆုပ် မေးကြောကြီးတွေ နဖူးကြောကြီးတွေ လညပြင်းကြောကြီးတွေ ထောငထြ,နအေောင် လီးကြီးတဈချောင်းလုံး စောကခြေါင်းထဲ အပြည့ဖြိသှင်းပြီး လီးရညတ်ှေ ပန်းထည့ပြေးနတေဲ့ ကြမ်းယာသညကြှီးကို ကြည့်ပြှီး ယုယု အူတွေ အသဲတွေ စောကပြတတ်ှေ တအားယားလာတယ်။

လီးကြီးကို တအားကြီး ဖိသှင်းလိုကပြှီး အခွိနတ်ောတ်ောကြှာ မကြစြေ့မှိတပြှီးငှိမန်တောမှငတ်ော့ ဒီတဈခွီအတွကြ ဒါနောကဆြုံး လီးရညစြကတ်ှပေဲ ဖြစ်မယလြို့တွေးပြီး ပကလြကအြိပန်ရောက သူ့ပေါငလြုံး တုတတ်ုတကြှီးကိုပင့ပြှီး ကိုကြော့ပြုခုံးတဈဖကပြေါြ ခွကြောတ်ငပြဈလိုကရြင်း သူ့ဖကကြို ကူးလာဖို့ ဆှဲယူလိုကတ်ယလြေ။ မိန်းမများ အလိုးခံချင်ပြှီဆိုရင် ယောင်ျကြားတွထကြေ အဆတဈရာလောကြ သတ်တိရှိပြီး အရာရာကို စွန့လြှှတရြဲတယဆြိုတာ ပြောလို့မယုံနိုငတ်ဲ့ စိတဓြာတအြမှနပြဲ။

ကိုကြောြ မကြစြေ့ဖြင့ပြှီး ခေါင်းကိုငဲ့ကြည့်တ်ော့ စောကရြညတ်ှေ လဲ့လဲ့စိုပြီးဥနတေဲ့ စောကဖြုတကြှီးကို အရငမြှငရြတယ်။ အဲလူကလည်း လူကိုကြည့်ရြင် မကြန်ှာထကြ စောကဖြုတကြို အရငကြှည့တ်တတ်ဲ့ ဝါသနာက အတောဆြိုးတယ်။

အဲ.. သတိရလို့ မကြန်ှာကိုကြည့်လြိုကတ်ော့ နှာဝဒနောတွေ အသည်းအသန် ခံစားနရလေို့ ရှုံ့မဲ့ပြီး ခေါင်းညိတ် အသံတိတ် ခေါန်တေဲ့ ယုယုရဲ့မကြန်ှာလေးကို သနားစရာ မှငရြတယ်။ ဒါနဲ့ မမသင်းရဲ့စောကခြေါင်းထဲကို နောကဆြုံးလကကြနွလြီးရညတ်ဈစကြ ဆတကြနဲ ဖိထိုးသှင်းပေးလိုကပြှီး ပုခုံးပေါြ တငလြာတဲ့ ယုယုရဲ့ ပေါငလြုံးကြီးကိုဖကြ လီးကြီးကို မမသင်း စောကခြေါင်းထဲက ဖြည်းဖြည်းဆှဲခွှတ် ယုယု ခွဆင်ေးပေးထားတဲ့ ပေါငကြှီးတဈလုံးပေါြ ခွထိုငလြိုကတ်ယ်။

ယုယုမကြဝြန်းမှာ ဇောရိပတ်ှနေဲ့ တောကပြှောငလြာပြီး ကိုကြော့လြီးကြီးကို အငမ်းမရ စမ်းကိုငမြိတော့ လီးရညတ်ှေ စောကရြညတ်ှေ ရှှဲရှှဲအိနတောမို့ တနှာပိုးတွေ ပိုပိုကြှတကလြာရပြနရြော။ လီးကြီးက လိုးပြီးသား လီးဆိုပမယေ့ြ အရငလြူတွေ မတမြတတ်ောငန်တောထကြ ပိုပြီးမာနသလေို ပိုပြီးတုတတ်ယဆြိုတာ ယုယုသိတာပေါ့။ ဒါနဲ့ စောကရြညတ်ှေ စိုရှှဲနပြေီဖြစ်တဲ့ သူ့စောကခြေါင်းဝ,ကို ဒဈဖြားကြီးနဲ့ သုံးခါလေးခါလောကြ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ပြတဆြှဲနလေိုကတ်ော့ လီးကြီးက သူ့လကထြဲက ဆတကြနဲ ဆတကြနဲ ရုန်းထွကတ်ော့မလို ခုနန်တော.. ငါးရံ့အရှငတ်ဈကောငဖြမ်းပြီး ဆုပထြားမိသလိုပဲ ထငမြိတယ်။

ကိုကြောကြလည်း လှတန်တေဲ့ လကတ်ဈဖကန်ဲ့ ယုယုရဲ့ နို့လုံးအိအိကြီး တဈလုံးကို ဆုပလြိုကြ နယလြိုကြ ညှဈလိုကြ နို့သီးခေါင်းလေး လှိမ့လြိုကြ နို့တနအြညှာကို ခွလေိုကြ သိပဆြိုးတာပဲ။ ယုယု နို့တွကေ အပျိုတွေ နို့လို မာမာတင်းတင်းလည်း မဟုတဘြူး ကလေးအမလေို ပြော့တွဲတွဲလည်း မဟုတဘြူး.. နို့သားမှတ် အင်ျဂါရပတ်ှနေဲ့အညီ အိအိစိုနတေဲ့ နို့လုံးကြီးတွလေေ.. သူ့ခငမြွာ ကြမ်းဝါးသလိုများ ဝါးပစ်ချင်န်မလေားမသိဘူး နောြ..။ သိပအြဆငမြပြဘေူး သိလား။ အထကပျိုင်းက ပကလြကြ..အောကပျိုင်းက ဘေးကို စောင်းထားတာဆိုတော့ ကိုယခြန်ဓာက လိမဖြယဖြယကြှီး ဖြစ်နတော။ သူ့မကြန်ှာကို စေ့စေ့ကြည့်ပြှီး တဈဝကြီး အလိုးခံချင်ပြမယေ့ြ နို့အနယခြံရတဲ့ အရသာကိုလည်း လကလြှှတမြခံချင်တ်ော့ အမေ့ဖကကြို ကြောပေးပြီး ဘေးစောင်းပဲ အိပပြေးလိုကပြါတယ်။ အဲဒီတော့မှ နို့လုံးကြီးက လှတလြှတလြပလြပ် အိကသွှားတာမို့ ကြမ်းယာသညလြည်း ထုံးနှစ်ခွသလေို စပယရြှယဆြုပန်ယပြှီး ညှဈညှဈခွတေော့တာပါပဲ။ နို့ဆှဲခံ နို့ခွခေံရတာ သိပအြရသာ ရှိနသလေို သူ့လဒဈဖြားက စောကခြေါင်းဝ,ကို ထိလိုကကြှာလိုကြ ဖြစ်နတောကလည်း ရငခြုနစြရာ အရသာပဲရှင့ြ။

ဘယလြိုမှ အားမရ မတင်းတိမန်ိုငတ်ဲ့ အရသာ နှစ်မွိုးကို ပြောကအြောင် ကုသပေးနိုငတ်ာ ဆေးတဈမွိုး အဲ.ဆေးတဈချောင်းပဲရှိတယလြေ..။ သူ့လညတ်ိုငကြိုသိုင်းပြီး ပုခုံးကို ဆုပဖြကဆြှဲယူရင်း သမငလြညပြှနလြည့အြောပြဈတာပေါ့..

” လိုးပါတော့ ကိုကြောရြယ်.. လိုးပေးပါတော့ အင့ြ ဖိထိုး..ခါထဲ စောကခြေါင်းထဲ လီးကြီး တေ့ထားပေးတာကို အင့ြ..”

လီးကြီး ဇိကနဲ ဇိကနဲ ဝငလြာတော့မှပဲ အသကအြောင့ပြှီး အရသာခံရတော့တယ် ကောင်းလိုကတ်ဲ့လီးကြီး… တနင့တ်ပိုးကြီး ဝငခြလွာတာ စောကခြေါင်းနဲ့အပြည့ပြဲ။ သူ အားမရဘူးထငပြါရဲ့ နို့နဲ့ပေါငကြို မကိုငတ်ော့ပဲ ပုခုံးနှစ်ဖကကြို လိမဖြယဖြယဆြုပဆြှဲပြီး လီးကြီးအရင်းထိ တအိအိဖိထိုးထည့တ်ာ မခံနိုငဘြူးရှင်၊ အတောင့လြိုကကြှီး လီးကြောတဈဆုံး ဖိထိုးတာဆိုတော့ သားအိမကြိုတောင် ထိုးဖောကြ ဝငလြာလသလေားလို့ ထငမြိတယ်။ သူ့ဗိုကကြို လကန်ဲ့တွန်းပြီး တားထားပမယေ့ြ လညခြွောင်းထဲက လတွေေ အံထွကလြာပြီး မကြရြညတ်ှေ ဝဲလာရတဲ့အထိ ဝငလြာတာ..။ သိပဆြိုးပြီး သိပအြလိုးကြမ်းတဲ့လူဆိုး..သိလား။

ယုက အဲလိုဘေးစောင်းပုံစံနဲ့ ပေါငကြှီးတဈချောင်း သူ့ပုခုံးပေါြ ခွိတတ်ငပြှီး အလိုးခံရတာ သိပကြှိုကတ်ာပဲသိလား။ ယုပုံစံက ဖငကြှီးကြီးကားကားနဲ့ နောကကြို ဖူးထွကန်တောလဲ လုံးထွကန်တောပဲ။ အလိုးခံခဲ့ရတာ များပြီဆိုတော့ နဲနဲတော့ လွော့တယလြို့ ထငရြပမယေ့ြ အဲဒါကလည်း ဆှဲဆောငတ်ဲ့ အားတဈခုပဲ သိလား။

” ကြှနမြက အလိုးခံ ဖူးပြီးသားပါ ခုလည်း အလိုးခံချင်န်တေုန်းပါပဲ လိုးနိုငမြယ့သ်ူများကို ပျိုအိုမရှေး ဖိတခြေါပြါတယ်..”

လို့ အဲဒီဖငကြှီးတွကေ အသံမပါပဲ စကားပြောနကြတေယဆြိုတာ သိတဲ့သူတွေ လာစားကြပေါ့နောြ..ခခြြ။ အဲ..စကားတောင် ဘယရြောကသ်ှားလဲမသိဘူး ခခြြ ကြောင်ှာများသှားပြီ..။ အဲဒါလေ ဖငကြှီးသလောကြ စောကပြတကြလည်းကြီးတယ် သိလား။ စောကပြတကြှီးတယ် ပြောတာနောြ စောကခြေါင်းကြီးတယလြို့တော့ တလှဲမတွေးနဲ့။ ဝမ်းပဉွြ ဆီးပုံးနဲ့ စောကပြတပြှင် အပြန့ကြယွသ်လို စောကပြတန်ခမ်းသားတွကလေဲ အထူကြီးတွေ။

စောကပြတ် အခွနခေမ်းသားတွကလေည်း ထူကားဖောင်းအိနပြေီး ခွငခြပကြားကားပေါ့။ ပေါငကြှီးတဈလုံး မိုးပေါမြှှင့ထြောငထြားပြီး ပေါငတ်ဈလုံး အဖြောင့ဆြင်း တစောင်းအနအထေားမှာ ခွဆင်ေးထားတဲ့ ပေါငပြေါဆြောင့ကြှောင့ခြှထိုငပြှီး လိုးတာဆိုတော့ ကိုကြော့ဆြီးခုံအခွေ လီးတနအြရင်းနဲ့ ဂွေးဥက ယုရဲ့စောကပြတခြှငထြဲကို ကြကတ်ိဝငန်တောလေ။

ဆောင့လြိုကတ်ိုင်း ဆောင့လြိုးတိုင်း ပုံမှနမြှငန်ရတေဲ့ လီးတဈချောင်းလုံး စောကခြေါင်းထဲ မှုပဝြငသ်ှားရုံမကဘူး လီးတနအြရင်းမှာ မမှငရြနိုငတ်ဲ့ လီးကြောအရှညကြှီးပါ စန့ထြှကလြာပြီး ထိုးဝငတ်ာ တဈခကြခြငွြး ထိထိမိမိ ဖိပြီးလိုးလေ သိသိသာသာ မွှဉြးပြီးဝငလြပေဲမို့ ရငစြို့ထဲအထိ နင့န်င့သ်ည်းသည်း ထိတာ။

နတပြှညကြို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး တကန်ရသေလိုပဲ လိမ့ကြမွှာလည်းကြောကြ အရသာကလည်းထူး.. ခခြြ အောင့တ်ာကိုလည်း ကြောကြ ကောင်းတာကလည်း ကောင်း.. ဆယခြကြြ ဆယ့င်ါးခကြန်ီးနီး ဖိသှင်းခံရပြီးတဲ့နောကတ်ော့ အောင့ပြမယေ့ြ ခံနိုငသ်ှားပြီ။ အောင့ပြှီးခံရတဲ့ အဲဒီအရသာကို တဖြည်းဖြည်း ကြိုကသ်ှားပြီ။ အဲဒီအရသာကို ဒီလိုပုံမွိုးနဲ့မှ မလိုးပေးရင် ဘယကြမှ မရနိုငမြှန်းလည်း ပုံစံအမွိုးမွိုးနဲ့ လိုးခံရပေါင်းများလို့ သိနပြေီပေါ့။ စကားမပြောနိုငလြောကအြောင် ကောင်းလှန်းလို့ သူ့ကိုပဲ ဒီပုံစံမပကြြ ဆကလြိုးပေးပါလို့ အသနားခံတဲ့ မကြလြုံးနဲ့ကြည့်ရြင်း တဈခွိနလြုံး ပါးစပဟြ,ပြီး အသကရြှူနရတေော့တာပါပဲ။

သူကလည်း လိုးရင်းသာ အသခေံမယ်.. လီးတော့ အကြှတမြခံဘူးလို့များ သန်ဓိဌာနခြပြှီး လိုးနသလေား မပြောတတပြါဘူး..လီးကြီး တဝကလြောကပြဲထုတပြှီး ဖိဆောင့လြိုးလိုလိုး.. လဒဈကြီးထိ ဆှဲထုတပြှီး ပြင်းပြင်းကြီး ဆောင့လြိုးလိုလိုး.. ကပည်ှောင့ပြှီး လီးတနကြှောကြီး ဆန့ထြုတလြို့ ဖိလိုးလိုလိုး.. ယုရဲ့ ဖငဆြုံကြီး ကိတတ်ာကို အခွင့ကြောင်းယူပြီး အားမနာတမ်း အသလေိုးတာဆိုတော့ တဈသကစြာ ဝ,သှားအီသှားအောင် အလိုးခံရတော့တာပဲပေါ့။

လီးကြီးကလည်းတုတ် အလိုးကလည်းသန် အလိုးခံတဲ့ စောကြှီးကလည်း အကိတဆြိုတော့ အိပခြန်းထဲက ချောင်းပြီး ကြည့်န်ကြတေဲ့ ကိုကြော့သ်မီးတွေ နမထေိထိုငမြသာ စောကပြတပြှတ် စောကစြိပြတန်ကြတော မကြစြေ့ထောင့ကြ မှငန်ရတောမို့ အလိုးခံရတာ သှေးပိုဆူလာတယ်..

” လိုး..ကိုကြောြ..ဆောင့ြ..အီးဟီး..ဖိထည့ြ.. အားဟား လိုး..ကောင်းတယ် ဖိ ဖိ ကိုကြောြ.. အိ.. အားဟာ့ ထိတယကြှာ ဆောင့ပြဈ..အား.အား အားမနာနဲ့.. လိုး ”

အောင့ကြောင်းကြီးမို့ ယုစောကပြတထြဲ သူ့လီးကြီးနဲ့ ဆောင့လြိုးနတော ကိုယတ်ိုငမြှငခြငွစြိတတ်ှေ ပြင်းပြလာတယ်။ ဒါနဲ့ သူ့လကမြောင်းကို ဆုပဆြှဲအားပြုပြီး ခေါင်းကို ငုံ့ကိုင်းပြီး ကြည့်တ်ာပေါ့။ သူက အလိုကတ်သိနဲ့ လညကြုတကြို သူ့လကန်ှဈဖကန်ဲ ပတ်တာယှကဆြှဲပင့ြ ခေါင်းထောငပြေးပြီး တဈခကြခြငွြး သသခွေောခွာ လိုးပြတာ အားရစရာကြီး မှငရြတယ်။ လီးကြီးကလည်း စောကရြညတ်ှနေဲ့ စိုရှှဲပြောငလြကန်ပြေီး ဖြူညဈညဈ အနှစ်တွေ ကပင်ှိနတော စုပပြဈချင်စြရာကြီး။ လွှောကနဲ လွှောကနဲ လိုးနတော ကိုယတ်ိုငမြှငန်ရတေော့ ဇောအဟုနတ်ှေ အတိုင်းအဆမရှိအောင် မှင့တ်ကလြာပြီး အားအငတ်ှေ ဖြုတကြနဲ ပြတသ်ှားသလို ခေါင်းကိုတောင် မထူနိုငတ်ော့ပဲ အရုပကြှိုးပြတ် သူ့လကပြေါမြှာတင် ငိုကစြိုကကြသွှားရပါတယ်..

” အားဟာ့..လိုး လိုး လိုးပါ မောငရြယ် လိုး အင့ြ လိုး..အပြီးလိုးတော့နောြ..အာ့ အားဟာ့.. ကောင်းတာ…”

အဲဒီတော့မှ ကိုကြောကြ သူ့လဒဈကြီးနဲ့ ဆယ့လြေးငါးခကြြ အခကြန်ှဈဆယ် အစိတလြောကြ စောကခြေါင်းဝ,မှာ ဆှဆှလိုးပြီး ဖုန်းကနဲ ဖန်းကနဲ ပစ်ဆောင့လြိုးပစ်ရင်း လေးငါးခါလည်း ပစ်ဆောင့ပြှီးရော စောကပြတခြှငထြဲမှာ သူ့လီးကြီး အရင်းထိ ထိုးထည့ကြပဖြိထားပြီး ဆတခြါဆတခြါနဲ့ လီးရညတ်ှေ တဖြောဖြော သားအိမထြဲထိ ပန်းထည့ပြေးလိုကပြါရောရှင်….

” အားဟားဟား..ကောင်းလိုကတ်ာ ယုရယ်.. ကောင်းလိုကတ်ာ.. ဟူး…သိပသ်ိပ် လိုးလို့ကောင်းတာပဲကြာ…ဟား….”

ယုယု ဘာမှပြနမြပြောနိုငတ်ော့ပါ။ ပြနပြှောဖို့ နနသေောသာ အသကတ်ောငမြှ ပါးစပဟြ,ပြီး မနည်းရှူနရသေည်။ မကြလြုံးလည်း မဖြင့န်ိုငတ်ော့ တဈကိုယလြုံးမှာ လှုပန်ိုငတ်ာဆိုလို့ စောကပြတ် ကြှကသ်ားတွပေဲ ကနွတ်ော့သည်။ စောကပြတ် ကြှကသ်ားတွကတေော့ ကိုကြော့လြီးကြီးကိုတဈဖစွဖြစွြ တဈစဈစဈ စုပရြင်း လီးရညတ်ှေ စောကခြေါင်းအပြင် မထွကအြောင် အတင်းထိန်းခွုပထြားနကြသေည်။ ဆယမြိနဈနီးပါးလောကြ မလှုပန်ိုင် မယှကန်ိုင် ငှိမန်ကြပြေီးမှ အသကရြှူလေး ပုံမှနဖြစ်လာရသည်။ ယုယု သကပြှင်းကြီး တဈခကြခြပြှီးမှ..

” ဟူး…ပေါငကြှီးခပြေးပါဦးကိုရယ်… ဖြဲကား ခံရတာမှ အားမနာ လူကို မွှော့သှားအောင် လိုးတယ် လူလို မလိုးဘူး ”

ကိုကြောမြှ လကတ်ဈဖကဖြှင့ြ ယုယု၏ ပေါငကြှီးကို ဆှဲယူဖယပြှီး ပကလြကလြှန် ခထွားပေးတော့မှ အနရတေဈဝကလြောကြ လွော့ပါးသှားပြီး သားအိမဝြ,ကို ဒဈကြီး ဖိထားတာ သကသ်ာသှားသည်။ လီးကြီးကိုတော့ ခွှတမြပေးသေး..

” အိဟီး…လီးကြီးလည်း ခဏတော့ ခွှတပြေးပါဦးတော့ရှင် စောကပြတကြှီးလဲ စုပပြှတသ်ပန်ပြေီ စောကရြညတ်ှရေော.. ရှင့လြီးရညတ်ှရေော.. ဗှကပြေါကန်ပြေီ.. ဘယန်ှဈခွီ ဘယန်ှဈလီလောကြ ပြီးရလဲ မမှတမြိနိုငတ်ော့ဘူး.. ခခြြ ”

ကိုကြောမြှ မကြန်ှာကြီးရှုံ့မဲ့ပြီး မခွှတခြငွပြဲ လီးကြီး ဆှဲခွှတပြေးတော့ ယုယု ဖတွကြနဲထ,ကာ လီးရညတ်ှေ စောကရြညတ်ှေ ရှှဲစိုနသေော လီးကြီးကို တပြှတပြှှတ် အသံတွထွကေအြောင် အငမ်းမရ စုပပြဈလိုကသ်ဖြင့ြ ကိုကြောမြှ အောန်ရပေါတော့သည်။

…………………………………….

သုံးလေးရကလြောကန်တေော့ ညနခင်ေးဖကြ တောအုပကြှီး ရောကလြာ၍ အိမမြှာပဲ သဈပငရြိပ် စားပြဲလေးခင်းပြီး ဧည့ခြံနဆေဲ မမသင်းတို့ သားအမိ စမ်းချောင်းထဲ ရဆင်ေးခွိုးဖို့ ထမီရငလြွားကိုယစြီဖြင့ြ အိမထြဲမှ ထွကလြာကြသည်။ တောအုပကြှီးကို ကြည့်လြိုကတ်ော့ သူ့မကြလြုံးတွကေ ယုယုကိုယလြုံးပေါကြ ခွာခွ၍ မရနိုငတ်ော့မှန်း ကိုကြောြ သိလိုကပြှီ။ သူကလည်း အသကတ်ှေ ရာထူးတွေ လုပပျိုငခြှင့တ်ှေ ကြီးသလို နှာကလည်း အကြီးစား။ ကြိုကပြှနတ်ော့လည်း ကိုယကြ ဖြိုနိုငတ်ာလည်း မဟုတပြဲနဲ့ တကယ့အြကိတတ်ှမှေ ရှေးကြိုကသ်ည်။

သူတို့ စားသောကန်ကြသေည့ြ ဝိုင်းအနီးက ရမှေောင်းလေးကို ကြောရြမညမြို့ ယုယုက ထမီစွနတ်ောငကြိုအဆှဲ ရလေဲထမီက နဲနဲအပြဲမို့ စောကမြှှေးရေးရေး ပြနပြေါကခြါစ စောကဖြုတကြှီး ဖတွကြနဲ ပေါသ်ှားတာကို မှငလြိုကမြိလို့ တောအုပကြှီးကို ငဲ့စောင်းပြီး ကြည့်လြိုကတ်ော့ မကြတ်ောငမြခတန်ိုငပြဲငေးနတောကို တွေ့ရသည်။ သူတို့သားအမိ မှငကြှင်းက ပြောကသ်ှားတော့မှ တောအုပကြှီးက မေးလို့ အကြိုးအကြောင်းကို နှာသံနှောလို့ ပိုပိုသာသာလေး ပြောပြလိုကပြှီး စကားတောကထြားလိုကသ်ည်။ ရချိုးက ပြနလြာတော့ အဝတတ်ောငမြှ သှားမလဲရသေး ဝိုင်းအနားခေါကြာ ထမင်းဆိုငလြေးဖြင့ခြှင့န်ှင့ြ နရောလေး တဈနရောလောကြ သတသ်တမြှတမြှတ် ခပြေးနိုငဖြို့ သူတို့ရှေ့ စကားဦးသန်းပေးလိုကတ်ော့ တွေးထငထြားတာတွထကေတ်ောင် ပိုပြီးအဆငပြှနသေေေး ဌာနဆိုငရြာတွကေို တငပြှညှိနှိုင်းပေးမည့အြပြင် ငှအရေင်းအနှီး လိုနလငွေတ်ောငမြှ သူက ထုတပြေးဦးမည် မနကဖြှနတ်ော့ စာရှကစြာတမ်းတွေ တရားဝငတ်ငရြအောင် ရုံးကိုခဏလာပါ..ဆိုပဲ။

အုပကြှီးကို အကြောင်းပြုပြီး ညရောကပြှနတ်ော့ သားအမိနှစ်ယောကြ ကိုကြောမြှလီးကို အလုအယကစြုပကြှပြီး မမသင်းက လီးရညတ်ှကေို တဈဝ,ကြီးမွိုခပြဈလိုကသ်ည်။ ယုကတော့ တဈပေါငကြွောကြို အမွိုးမွိး အခွီခွီ စားပစ်ပြီး ရိကျခာဖြည့သ်ှားသည်။

နောကတ်ဈရကြ မှို့ပေါသ်ှားတော့ ယုယုကိုပဲ ခေါသ်ှားသည်။ အုပကြှီးက ယုယုကိုပဲ ပစ်မှတထြားနတော သူ့အမကလေည်း သိနတေော့ သူရှောငပြေးသည့ြ သဘောပါ..။ ကိုကြော့ကြို သဘောတူလားမေးတော့ ပုခုံးတွန့ပြှလိုကသ်ည်။

” လုပင်န်းသဘောပါကြာ ကိုကြောကြလည်း.. မနေ့က တမငသ်ကသ်ကြ စောကပြတပြှပေးလိုကတ်ာ တဈခွီ နှစ်ခွီတော့ စရံသဘောမွိုး ပေးလိုကရြမလားလို့..”

သူ့ရုံးမှာပဲ ယုယုကိုထားခဲ့ပြီး သမီးကြီး မှမှဦးတို့အိမဖြကြ ထွကခြဲ့သည်။ သားမကကြ သဈတောမှာမို့ မှဦးတို့က ဝနထြမ်းလိုင်းမှာပဲ နကြသေည်။ လိုင်းဆိုပမယေ့ြ ပဉွကြာပဉွခြင်း ခွတနေမြှင့ြ သဈသားလုံးချင်ြးအိမလြေးပါ။ မှဦးက သူ့ကို အဝေးကပငမြှငရြပြီး အမောတကော ပြေးလာကြိုပြီး လကမြောင်းကို ခိုမှီတွဲကာ လိုကလြာသည်။

” လာမယဆြို ကြိုပြောလိုကရြောပေါ့ဖရယ်ေ ကိုကံခွှနတ်ောင် မနကကြမှ ရှာဆင်းသှားတာ ဒီလိုမှန်းသိ စောင့ခြိုင်းပါတယ် ”

လကမြောင်းကို လှုပကြာလှုပကြာ အားမလို အားမရ ပြောနတေော့ သူ့နို့အုံကြီးနှင့ြ မထိခလုတ် ထိခလုတ်။ ကလေးမှေးထားပြီးသည့ြ အအိုဆိုပမယေ့ြ သားလေးက ငါးနှစ်ကြောခြှောကန်ှဈထဲ ရောကန်ပြေီမို့ နို့တွဖငေတ်ှကေ ကြှားကြှားရှားရှား အကြီးကြီးမှ တကယ့အြကြီးကြီးတွေ။ သူ့ယောင်ျကြားက ခါးခွိခွိနဲ့မို့ ဝဝလငလြငမြှ စားရရဲ့လားမသိ။ အသကကြ ခုမှနှစ်ဆယ့န်ှဈကြောကြွောြ.. နှစ်ဆယ့သ်ုံးပဲ ရှိလိမ့ြဦးမည် ထငပြါသည်။

” ခဏပါ..အုပကြှီးနဲ့ အလုပရြှိလို့..”

မှဦးက အရိပပြှရုံနဲ့ အကောငမြှငသ်ည်။ အုပကြှီးက နှာဗူးမှန်း သူသိပြီးသား..သူ့ကိုတောင် ရိတိတိလုပန်လေို့ လငဖြစ်သူကို အသိပေးထားပြီး ခပရြှောငရြှောငလြေးနရသေည်။ အထကအြရာရှိမို့ လငကြလည်း ဘာမှမပြောရဲ။ သားလေး အိမပြေါကြ ဆင်းလာကြိုတော့ ဘေးပတဝြန်းကငွကြို ဝေ့ကြည့်ပြှီး သူ့နားနားကပပြှောသည်..

” အဲမှာ အဖေ့သား..အဖေ့လိုပဲ လီးကကြီးပါ့.. အသကကြ ငါးနှစ်ရှိသေး..ခခြြ.လီးက အတောတ်ုတန်ပြေီ.. အဖေ့ကိုလှမ်းရင် သားလေးနဲ့ အလှမ်းဖြရတော..”

မှဦးက အမသပြေေီး တဈနှစ်ကြောခြန့ြ သူ့အသကြ ဆယ့သ်ုံးနှစ်လောကကြစ,ပြီး ကိုကြောမြှနှင့ြ အလိုးခံခဲ့သည်။ မယားဖြစ်သူ မလေးရီသတေော့ မှမှဦး နို့ကလေးစူ.. စောကမြှှေးလေး ပေါကခြါစ,မို့ ဆယ့န်ှဈနှစ်ကြောလြောကြ ရှိပါလိမ့မြည်။ ရာသီလာတဲ့နှစ်မှာပဲ ဆုံးသှားခဲ့တာကို မှတမြိသည်။ သားအဖတဈတွေ တောထဲမှာ တဲကလေးနဲ့အတူ အိပကြှတာဆိုတော့ ညဆို အဖေ့အနား ကပအြိပ် တိုးအိပ် ခွအိပကြှရသည်။

တောကောငကြှောကြ..သူရဲကြောကြ ဇီးကြကြ အောသ်ံကအစ ကြောကန်တေော့ မှဦးက အကြီးဆုံးပီပီ လူပါးဝပြီး အဖေ့နားကပပြှီး ညတိုင်းဖကအြိပသ်ည်။ အဖေ့ကိုဖကပြှီး ခွအိပတ်ာဆိုတော့ ညတိုင်း အဖေ့လီးကြီးနှင့ြ ယဉပြါးလာရာကအစ အမနေဲ့အဖေ လိုးကြတာတွေ ပြနမြှငယ်ောငရြင်း သှေးသားက သောင်းကနွြးလာသည်။ နို့တွဖငေတ်ှကေ နေ့ချင်ြးညချင်ြး ကြီးလာကြတာ ကိုယ့ပြဈစည်း ကိုယတ်ောငမြယုံချင်ြ။ စောကဖြုတကြှီး ဖောင်းကားမို့တကြ နီရဲလာသလို စောကမြှှေးတွလည်ေး တောထ,လာသည်။ ညအိပတ်ိုင်း အဖကေ သူ့ကိုဖကပြှီး နို့နှစ်လုံးကို ဆုပန်ယခြွမှနေတောမို့ နို့တွကြေီးလာတာကိုတော့ နားလညလြကခြံနိူငပြါသည်။

တဈညတော့ ကလေးတွေ အိပန်ကြတေဲ့အခွိန် လရောငအြောကမြှာ အဖနေဲ့အတူထွကပြှီး စကားပြောကြသည်။ အဲဒီတုန်းက အဖသဈေမခုတတ်ော့ အခုနရောမှာ ကြမ်းယာဆိုငလြေး စဖြင့န်ပြေီ။ နောကမြိန်းမ ယူမလိုလို ဘာလိုလို အသံတွလည်ေး ကြားနရပြေီ… နောကမြိန်းမတော့ မယူစချင်ေခြဲ့..ဖြစ်နိုငလြငွြ ကိုယပြဲ ယူလိုကမြည်..

” အဖေ..နောကမြိန်းမ ယူမလို့ဆို..”

အဖေ နည်းနည်းစဉြးစားသလို တွသှေားပြီးမှ ခပလြေးလေး ပြနဖြှသည်ေ။

” ကလေး..လေးယောကန်ဲ့ သမီးရယ်.. အဖေ မစဉြးစားတော့ပါဘူး..”

” အဖေ..သမီးစောကဖြုတကြ မို့မို့ဖောင်းဖောင်း နီနီရဲရဲကြီးဖြစ်နပြေီ..စောကစြေ့လည်း ပြူးပြူးကြီး ပေါန်တောကြီးကြီးပဲ..စောကမြှှေးတွလည်ေး အထူကြီး ပေါကလြာတာ..ဒီမှာကြည့်အြဖေ…”

မှမှဦးက ဝါးကြပပြစွလြေးပေါမြှာ ခွတွေဲလောင်းခွ ထိုငန်ရောက ဒူးနှစ်လုံးဆှဲတင် ပေါငလြုံးကြီးတွေ ခွဲလိုကပြှီး ထမီကို ခါးအထိ ဆှဲတငပြှသည်။ ကိုကြောမြှ လှည့ကြှည့လြိုကပြှီး မကြစြေ့မခွာနိုငတ်ော့..တံတွေးတွေ လွှာဖြားမှာ စုလာ၍ ပြနမြွိုခတွော့ ဂလုဆို အသံအကယွကြှီး မှညသ်ှားသည်။ လူပုံက ထွားတကလြာသလို စောကဖြုတကြှီးကလည်း မလေးရီ စောကဖြုတကြှီးလောကြ ရှိနပေါပေါ့လား..။ ဒီအရှယမြှာ စောကဖြုတဒြီလောကကြှီးလိမ့မြယလြို့ ကိုကြောမြှလုံးဝမထငခြဲ့ မတွေးခဲ့မိပါ။

……………………………

” ခခြြ..အဖတော မသိတာ..သမီးစောကဖြုတကြ လိုးလို့ရလောကပြှီ အဖရေဲ့.. အဖေ့လီးလောကရြှိတဲ့ ခရမ်းသီးကြီးတွနေဲ့ သမီးစမ်းကြည့်ထြားတာ ငါးခါလောကရြှိပြီ ခခြြ ”

ဝိုးတဝါးလရောငန်ဲ့မို့ အမှငမြှားများနသလေား ဘေးချင်ြးယှဉထြိုငပြှီး ငုံ့ကြည့်ရြတာမို့ တလှဲမှငန်တောလား အိပမြကမြွား မကန်တောလား လားပေါင်းများစွာ ဇဝဇဝေါနဲ့ ကိုကြောမြှ ခေါင်းကုတမြိသည်။ ဖြတသ်ှားဖြတလြာ ကားမီးရောငတ်ှကြေောင့ြ မှမှဦးက စောကပြတ် လှနပြှလိုကရြ ပြနဖြုံးလိုကရြ ခဏခဏဆိုတော့ အဆငမြပြေ။ သူ့အဖကေို ရီဝဝကြေညေ့ပြှီး ပုခုံးကိုမှီကာ

” အိမထြဲသှားမယအြဖရော ကားတွနေဲ့ရှုပတ်ယ် အိမထြဲရောကမြှ တုံးလုံးခွှတပြှမယ်..ခခြြ အဖေ့လီးကြီးကလည်း မိုးထိုးနပြေီ မာတောငန်တောပဲ..”

သားအဖနှစ်ယောကြ ဖကတ်ှယလြကြအြိမထြဲဝငလြာကြပြီး မှဦးသူ့အင်ျကြီတွကေို အရငခြွှတသ်ည်။ နို့တွကတေော့ သူကိုယတ်ိုင် ညတိုင်းနယထြားခဲ့တာမို့ တောတ်ောလြေး ကြီးနပြေီ။ နို့အကြိတလြည်း ခွပေေးခဲ့တာ ကြာပြီမို့ ခဲခဲကြိတကြှိတ် မဟုတတ်ော့။ နို့သီးခေါင်းလေးတွတေော့ နို့အုံလုံး မာမာမို့မို့လေးထဲမှာ ငုံ့လွိုးနဆေဲ။ ထမီကို မခွှတသ်ေးပဲ အိပယ်ာပေါတ်ကြ ပကလြကလြှနဒြူးထောငပြေါငကြားပြီးမှ ဖငကြိုခွှ၍ခွှတပြှသည်။

” ဟင့ြ..အဖကလေည်း ငူတူတူနဲ့..ပြတဲ့သူကိုမှ အားမနာ လာ မှနမြှနတ်ကခြဲ့.. ပေါငကြှားထဲ ထိုငကြှည့မြှ သချောမှငရြမှာပေါ့လို့…အင့ြ ပေါငပြါ မှှောကထြားပေးမယ်”

ကိုကြောမြှ အိပစြငပြေါြ မတကသ်ေးပဲ ကြည့်လြိုကရြုံမွှနဲ့ သူ့သမီးရဲ့စောကဖြုတကြှီးဟာ သူ့မိန်းမ မလေးရီ စောကဖြုတန်ဲ့ ဘာမှမကြာတော့ပဲ ဖောင်းမို့ထူထဲပြီး ကြှားကြှားရှားရှား ကားကားကြီး မောကတ်ကန်ပြေီဆိုတာ မှငန်ိုငန်ပေါပြီ။ စောကမြှှေးတွကလေည်း သနလြိုကတ်ာမှ မလေးရီ မှငန်ိုငရြငတ်ောင် အရှုံးပေးရမှာအမှန်။ နှုခမ်းသားထူထူကြီးပေါမြှာပါ ပေါကန်တောဆိုတော့ သူ့စောကဖြုတ် တဈအုံလုံး မီးရောငအြောကမြှာ မဲအုပန်တောပဲ။ စငပြေါကြို အသာတကြ ပေါငကြှားဝငပြှီး စောကဖြုတကြို လကမြနှစ်ချောင်းနဲ့ ဖြဲကြည့်တ်ော့မှ ဟုတပြါ့ နီရဲဖူးရှနတော ကိုကပြဈချင်စြရာကြီး။

နှုခမ်းသားတွကလေည်း အဝေးကကြည့်တ်ော့သာ အမှှေးတွေ ဖုံးနလေို့ မဲမဲလေး မှငခြဲ့ရပမယေ့ြ အခုလို အနီးကပကြှည့လြိုကတ်ော့ နှာသှေးတွကြှနေလေို့လားတော့ မသိဘူး..ညို့ညို့နီပြီး ထူထူမို့မို့ အမှောင်းရှညကြှီး ဖြစ်နပြေီမို့ စံခွိနမြီ အပျိုစောကဖြုတကြှီးလို့ ပြောရငလြဲ မမှားပါဘူး။ လကမြနှစ်ဖကန်ဲ့ ဖြဖြလေးဖြဲရုံနဲ့ စောကစြေ့ကြီး ပြူးထွကလြာတာ အံဩရလှန်းလို့ ပါးစပတ်ောင် ဟ,သှားမိတယ် လှနပြါ့.. အရှယန်ဲ့တောင် မလိုကဘြူး။ စောကခြေါင်းကလည်း ပြင့န်လေိုကတ်ာ လကည်ှိုးထိပလြောကမြွား ကယွန်ပြေီလားမသိ လိုးရငတ်ော့ ကောင်းကောင်းကြီး လိုးလို့ရနပြေီ။

စောကပြတန်ံ့လေးက သင်းသင့ပြွံ့ပြံ့နှာဝ,ကို လာခွူနတေော့ ဘာရမလဲ ကြောမြှပဲ ဇတကြနဲငုံ့ပြီး စောကပြတကြှီးကို ငုံစုပပြဈတာ မှဦးအောရြပါလရေော.။ ကလေးတွေ နိုးလာမှာစိုးလို့ လညခြွောင်းသံလား.. ဝမ်းခေါင်းသံလား မခွဲတတတ်ော့ပါဘူး.. အောလြိုကတ်ာ အပြငကြ ချောင်းနားထောငတ်ဲ့ လူရှိရင် အသံကြားရုံနဲ့ လီးတဆတဆြတတ်ုနသ်ှားစရမေယ် တကယပြါပဲ။

” အာ့.အား..အောငမြလေး အဖရေဲ့ အမရေေ အား.. ငရဲကြီးမယလြေ အဖရေဲ့..အားမလေ့နောြ.. အီး ဟီးဟီး..အင်း..ကောင်းလိုကတ်ာ အဖရေေ.. ရှီး.. ကြှတကြွှတကြွှတ်..”

လကမ်,တဈဖကကြ စောကစြေ့ကိုဖိခွေ နှုတခြမ်းတွကေ စောကပြတကြှီးကိုငုံပြီး လွှာနဲ့ လိပလြိပပြှီးစုပ် စောကဖြုတ် အကြဲကြောင်းကြီးကို အစုံအဆနယ်ကတ်ော့ မှမှဦး ဖငကြှီး ကော့ပေးထားတာ အောကကြိုပြနမြကတွော့ဘူး။ လကည်ှိုးနဲ့ စောကခြေါင်းထဲ စမ်းထိုးသှင်းတော့လည်း လွှောကနဲ စောကရြညတ်ှလေူးပြီး ဝငသ်ှားတာမို့ မှှလေိုကြ ဆော့လိုကြ ဆောင့ပြေးလိုကပြေါ့လေ..။

မှဦးတို့ ဆရာကပြုံများ မကြန်ှာနီရဲရဲ.. ခွှေးရှှဲရှှဲနဲ့ ငဲ့ကြည့်ပြှီး လကည်ှိုးတဈချောင်းထဲကို အားမရလို့ ဖတွကြနဲ သူ့လကန်ဲ့ ကိုကြောမြှ လကခြလယကြိုပါ ဆှဲယူပူးပေးပြီး အသံတိတ် ဆောင့ခြိုင်းလို့ အခကြလြေးငါးဆယလြောကြ ဆှဲလိုကတ်ာ မှဦးခါးလေးကော့ပြီး လထေဲမှာ ဖငကြှီး လူးခါကော့ပြံနပေါလရေော..။ အဲဒီနောကတ်ော့ လှယသ်ှားပြီလေ..။

သမီးကို လိုးရတော့မယဆြိုတဲ့ အသိနဲ့အတူ ပူးတွဲဖြစ်ပေါလြာတဲ့ ရငသ်ိမ့တ်ုန် ခံစားခကြကြို စာမဖြဲ့တတအြောင် သီးခွားဖြစ်လှန်းလို့ စာဖြဲ့လိုကရြင် မူရင်းအရသာတွေ လွော့ပါးပကြစြီးအောင် ဖကြဆြီးသလို ဖြစ်နမှောစိုးရတာကြောင့ြ အထူးတော့ ပြောမနတေော့ပါဘူး။ ရငတ်ဈဒိတဒြိတခြုန်.. ဒူးတွတေုန်..အာခေါငတ်ှေ ချောကန်တေဲ့ကြားက လီးက တဈဆတဆြတထြိုးပြီး တောငမြတန်တော ကိုယ့လြီးတောင် ကိုယပြှနကြှောကမြိတဲ့အထိပဲ။ ပြူးပြဲထ,ပြီး ပြောငလြကတ်င်းမာနတေဲ့ လဒဈနီနီညို ပြောငလြကလြကကြို သူ့စောကခြေါင်းပေါကဝြ,မှာ တဈခကြန်ှဈခကြြ တေ့မှှပေေးလိုကကြတည်းက မှဦးက သူ့ဖငကြှီး မှောကတ်ကလြာအောင် ခါးလေးကော့ပြီး ပစ်တငပြေးနပြေီ။ မကြလြုံးကလည်း လီးနဲ့စောကပြတ် တေ့နတော.. သူ့စောကခြေါင်းထဲ လီးကြီးဝငသ်ှားတာတွကေို မှငခြငွြ ကြည့်ခြငွလြှန်းလို့ ခေါင်းထောငထြောင် ထ,ကြည့်ရြတာအမော..

” ထည့ပြါတော့ အဖရေဲ့…လိုးလို့ရပါပြီဆိုမှ.. ထည့ြ ထည့ြ..အင့ြ ထိုးထည့ြ.. အာ့ ဝငပြှီအဖေ.. ဝငတ်ယ် ဝငတ်ယ်.. အူးဟူး လီးကြီးက ပူပူနှေးနှေးကြီး.. တုတတ်ုတကြှီး အဖရော..ထည့ြ ထည့ြ ဆကထြည့လြေ.. ခံနိုငပြါတယဆြိုမှ အဖကလေဲ…”

ခရမ်းသီးနဲ့ ဘယလြောကထြိုးထားပါစေ သူ့လီးကြီးနဲ့ ရုတတ်ရကကြှီး ထိုးထည့ပြဈရငတ်ော့ မှဦး စောကပြတကြှီး ပြဲသှားမှာပဲဆိုတာ သိနတေော့ တအိအိပဲ ထိုးထည့ပြေးပါတယ်။ စောကပြတကြလည်း ကဉွြးလိုကတ်ာ လှနပြါရော..။ အဲတုန်းက သူများမယား သူ့မိန်းမ ကလေးချောကယ်ောကြ ထွကပြှီးတဲ့ မလေးရီ စောကပြတလြောကပြဲ လိုးခဲ့ဖူးသေးတာဆိုတော့.. သမီး အပျိုလေး စောကခြေါင်းနဲ့ အကြာကြီးကြာနတောကို လဒဈဖူးကြီး မှုမဝြငသ်ှားကတည်းက တဖိန်းဖိန့ြ ခံစားရင်း သိနတယ်ေ။

မှဦးခငမြွာလည်း ဒီလိုပါပဲ ခရမ်းသီး ဘယလြောကကြှီးကြီး အဖေ့ရဲ့ ပူပူနှေးနှေး လီးကြီးလို အသကမြွိုးမပါတာမို့ ထူးလိုကတ်ဲ့ အရသာ မူးမေ့သှားအောင် ခံစားရတာပါပဲ။ လီးအဆုံး မသှင်းသေးပဲ တဈဝကလြောကပြဲသှင်းပြီး ဖြဖြလေးနဲ့ နှဲ့နှဲ့လေး အခကြသ်ုံးလေးဆယ် ဆကခြါဆကခြါ သှကသ်ှကဆြောင့လြိုးပေးလိုကတ်ော့ မှဦး တဈခွီပြီးသှားပြီ။

” စောကရြညတ်ှေ ထွကကြုနပြှီ အဖရေေ သမီးပြီးသှားပြီ.. ပြီးပြနပြှီ..ပြီးပြနပြှီ..အား ဟား.. ပြီးပြနပြှီ…”

…………………………………..

” ဟှန်းဟှန်း..ခြ..မကြန်ှာက စပဖြှီးဖြီးနဲ့ နှာခေါင်းကြီးလည်း နီလို့.. ခခြြ.. မီးထ,တောကတ်ော့မယ်.. လီးကြီးကလည်း ဖူးထနတော ရငတ်ောငခြုနတ်ယ်..ဘာလဲ သားကိုမှငလြို့ မဦးကို ပထမဆုံး လိုးခဲ့တဲ့ညကို သတိရသှားတာမလား..ခခြြ..ခစွထြာ အဖရော..”

မှမှဦးလည်း သူ့နည်းတူပဲ သူ့ပထမဆုံး အလိုးခံခဲ့ရတဲ့ ညကို ပြနသ်တိရ ရငခြုနန်တေဲ့ပုံပါပဲ။ ကြောလြေး အိမပြေါကြ ပြေးဆင်းလာရာက အနီးကိုရောကတ်ော့ ကိုကြောမြှအပေါြ ခုနတ်ကပြှီး” ဖိုးဖိုးလာပြီ.” လို့ အောတ်ော့ မှဦးက ပြုံးပြီး..

” အဲဒါ သားအဖိုး မဟုတဘြူး သားလေးရဲ့ ခခြြ.. သားသား အဖေ..သားအဖေ သိလား မှတထြားနောြ ဒီအဖကေ အမေ့ကိုလိုးလို့ သားလေးမှေးလာတာ.. ဟုတပြှီလား ”

” အင်..ဖဖကေရေော..အမေ.. သူက သားအဖေ မဟုတဘြူးလား ”

” အဲဒါက ထမင်းရှာကြှေးတဲ့အဖေ.. ဒီက သားလေးကို အမေ့ဗိုကထြဲရောကအြောင် လီးကြီးနဲ့လိုးပြီး ထည့ပြေးခဲ့တဲ့အဖေ.. သိပြီလား.. ခခြြ. ”

” ရှုပပြါတယအြမရော..ဟီးဟီး ဖဖကြေေီးနဲ့ ဖဖလေေေးပေါ့.. ဟုတတ်ယမြလား”

မှဦး ကြောလြေးပါးကို လကတ်ဈဖကန်ဲ့ မနာအောင် ဆှဲလိမရြင်း ကနွတ်ဲ့လကတ်ဈဖကကြ ကိုကြော့လြီးကြီးကို မထိတထိ ပြတပြေးကြည့်လြိုကသ်ည်။ စောစောက ဖူးထ,နခေဲ့သည့ြ လီးကြီးမှာ မှဦး၏ လကဖြဝါးနုနုဖြင့ြ ယုယုယယ ပြတသ်ပခြွော့ပေးခွင်း ခံရတော့ ပုဆိုးအောကမြှာ ဖြောင်းကနဲ တောငမြတကြော့ထွကလြာတော့ ကိုကြောမြှ လမ်းပငလြွှောကြ၍မရတော့။ ခါးကုန်းပြီး ကြတကြတ လွှောကရြတော့သည်။

” ဆင်းတော့..သား အဖေ မောလာတာ အောကမြှာ ကစားနောြ.. မုန့ကြွှေးမယ် ”

ကြောလြေး သူ့ပေါကြဆင်းပြီး အိမန်ံဘေးမှာ ထောငထြားသည့ြ စကဘြီးကလေးနဲ့ သှားဆော့နမှေ မှဦးက လီးကိုလှှတပြှီး အိမပြေါြ အလငွပြှေးတကသ်ည်။ သဈသားလှခေါးထဈများအပေါြ လှမ်းတကသ်ှားနသညေ့ြ မှဦး၏ ခွဖဝေါး ခွဖနေောင့ြ ပေါငတ်န် ဖငလြုံးကြီးတွကေ နှမွှောစရာ တမ်းတစရာ လှမ်းစရာ အပြည့န်ှင့ြ သူ့ကို ဖိတခြေါန်သလေိုပါ။ တောငမြတန်သညေ့ြ လီးကို အသာဖိပြီး ခပမြှနမြှန် ခပသ်ှကသ်ှကပြဲ အိမပြေါကြို တကလြိုကသ်ှားမိသည်။ အခကြသ်ုံးလေးဆယ် ဆကခြါဆကခြါ ခပသ်ှကသ်ှကြ တရစပ် ဆောင့လြိုးခံရတော့ ထိန်းရမှန်းလည်းမသိ အောင့ရြမှန်းလည်း မသိသေးသည့ြ အပျိုလေးပီပီ စောကရြညတ်ှေ တဖြောဖြော ပန်းထွကပြှီး နောကတ်ဈခွီ ပြီးလိုကရြပြနပြါသည်။

အဖေ့ကြောပြငကြှီးကို သိုင်းဖကထြားလို့လည်း အားမရ.. လကမြောင်းအိုးကြီးတွေ ဆုပည်ှဈထားလို့လည်း မတင်းတိမ်..ပုခုံးတွဆှေဲ ရငပြတကြို ထုလို့လည်း ပြည့စြုံကြနပေမြှုမရှိ အဖေ့ခေါင်းကို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ အုပကြိုငန်ှိမ့ဆြှဲခွ နှုတခြမ်းကြီးတွကေို အားရှိပါးရှိငုံပြီး လွှာနဲ့ လူးလှန့န်အေောင် အားရပါးရစုပ် စောကရြညတ်ှေ တဖစွဖြစွြ တစဈစဈ ပန်းထုတပြဈလိုကတ်ော့မှပဲ ဟော..ဆို ပြော့ကသွှားရပါတော့တယ် ရှင်….

” ကောင်းလား သမီး…”

” ကောင်းတယ် အဖေ…စောကရြညတ်ှေ ရှှဲနတောပဲ ခခြြ..အဖရေော လိုးရတာ အရသာ ရှိတယမြလား ကြိုကတ်ယမြလား အဖေ ကြိုကသ်လိုသာလိုး..”

” ကောင်းတယ်..သမီးအမေ စောကပြတကြို လိုးရတာနဲ့ တခွားစီပဲ..သမီးကမှ အနှစ်ခညွ့ပြဲ..”

ကိုကြောမြှ စကားပြောရင်းနဲ့ လီးကိုထပန်ှဲ့ပြီး ထိုးထည့န်တော စောကရြညတ်ှေ ရှှဲနတေဲ့ စောကခြေါင်းဆိုတော့ အိကနဲ အိကနဲ အရသာ အပြည့ပြေးပြီး ဝငလြာတာပေါ့။ လီးကြီးအရင်းထိ ရောကခြါနီးတော့ အဖကေ လူလည်။ မှဦး နှုတခြမ်းကို မူးမူးမေ့မေ့ ဖြစ်သှားအောင် နမ်းရင်း နို့ကြီးတွကေို တအားပိတန်ယတ်ာ ကော့နတောပဲ။ တကယ် ကော့တာပါ.. ခါးလေးကော့ပြီး ဖငကြှီးတွကေို မှောကတ်ကန်အေောင် ကော့သှားတာ သိပအြရသာရှိတာပဲ။ မကြစြေ့မှိတမြှိန်းပြီး အရသာယူနတေုန်း အဖကေ ဖငကြှီးနဲနဲခွှ လီးကြီးကို စောကခြေါင်းထဲက နဲနဲလေး ပြနဆြှဲထုတပြှီး ဖုန်း..ဆို အသံအုပအြုပလြေး ထွကလြာတဲ့အထိ ပစ်ဆောင့ထြည့လြိုကတ်ာ သူ့လဒဈကြီး မှဦးရဲ့ သားအိမပြေါကဝြ,ကို အားပြင်းပြင်းနဲ့ ထိုးဖိခလွာပါလရေော။

မှဦးလေ..ရငထြဲ ဗိုကထြဲ အူထဲ အသဲထဲ စောကပြတထြဲမှာ ဗှောင်းဆနပြှီး ဆတဆြတခြါသှားတယသ်ိလား။ တဈကိုယလြုံး လူးခါသှားတာ စငတ်ောင် ပျိုလောကတ်ယထြငတ်ာပဲ အဖေ့ကို လကဖြဝါးနဲ့လဲရိုကြ လကသ်ီးဆုပန်ဲ့လဲထု ကုတဆြှဲဖဲ့ပစ်မိတာ သတိလကလြှတပြဲ..။ ခွထေောကတ်ှကေ လထေဲမှာ ယကကြနယ်ကကြန်… စကဘြီးစီးနသလေိုပေါ့.. ဖငတ်ော့ မကော့ပေးရဲလို့ ဘေးဘယည်ာကို လူးပြီးတော့ပဲ ရုန်းနမေိတာ။ ရုန်းမယ့သ်ာ ရုန်းတာပါ.. လီးကြီးလဲ ကြှတသ်ှားမှာကို စိုးရိမန်သေေးတာ.. ခခြြ။ အဖကလေေ ရုန်းလလေေ လီးကြီးအရင်းထိ ဖိသှင်းပြီး ကပည်ှောင့လြိုးလလေေ.. ရုန်းလလေေ.. ဖိကပည်ှောင့ပြှီး ဆကကြာ ဆကကြာ လိုးလလေေ ကြာလကေောင်းလပေဲ သိလား။

မှဦးကလည်း ရုန်းတာပဲ အဖကလေည်း ကပဖြိလိုးတာပဲ.. နှုတခြမ်းကို အသစေုပထြားတော့ အောလြည်း မအောန်ိုငဘြူး..။ မကြလြုံးပြူး မကြဆြနပြှူးနဲ့ ဆကကြာ ဆကကြာ ရုန်း..သူကလဲ ဆကကြာ ဆကကြာလိုး ကောင်းလာလိုကတ်ာမှ ဗှောင်းဆနန်အေောင် ကောင်းတာ။ ကောင်းလာပြီဆိုတော့ မှဦးက ရုန်းသလိုလို ဟနဆြောငပြှီး ဖငကြှီးကို ကော့ကော့တငပြေးပစ်တာပေါ့..။

ပထမတော့ သူက မသိဘူး.. ကပဖြိပြီးညှောင့ဆြောင့န်သေေးတာ.. ခခြြ။ နောကဆြယ့လြေးငါးခါလောကြ ဖငကြှီးမှှောကပြှီး ကော့ကော့တငပြေးတော့မှ သိသှားတော့တာပေါ့။ မှဦး ခံနိုငန်မှန်ေး သိသှားတော့ လီးကြီး ဆှဲဆှဲထုတပြှီး အသဆေောင့တ်ော့တာ စောကဖြုတကြှီးကို ထူပြိန်းသှားတာပဲ ဟီဟိ…။

ဆောင့လြကေောင်းလမေို့ မှဦးလည်း အသဆေောင့ခြိုင်းတာပဲ ကောင်းလှန်းနတေော့ စောကရြညတ်ှေ လှိမ့ထြှကတ်ာလေ..ပေါငခြှံတွေ ဖငကြှားတွမွေားဆို ရှှဲကပန်တောပဲ။ စောကရြညတ်ှေ ညှဈထုတမြိတဲ့ အခါများဆို သူ့လီးချောင်း မာတုတတ်ုတကြှီးကို ဆှဲစုပသ်လို ဖြစ်နတေော့ သိပအြားရတာပဲ။ စောကခြေါင်းထဲ လီးမရှိပဲ ညှဈထုတရြတာနဲ့.. လီးမာမာတုတတ်ုတကြှီး ရှိနတေုန်း ညှဈထုတရြတာ… အရသာက တခွားစီပဲသိလား..။ လီးကြီးဝငန်တေုန်း ညှဈရတာမှ တကယ့အြနှစ်..

” ဆောင့ပြါအဖရေဲ့..ဆောင့ြ..ဆောင့ြ..ပြင်းပြင်းကြီးဆောင့ြ.. အင့ြ..အင့ြ..အာ့..သှကသ်ှကအြဖေ.. သှကသ်ှကြ..သိပ် သိပ် သိပကြောင်းတယ် အဖေ..သိပကြောင်းနပြေီ.. ဆောင့ြ အား..အဖရေေ.. လီးရညတ်ှေ ထွကလြာတယ်.. လီးရညတ်ှေ အများကြီး အားဟား.. အားဟား.. သမီးလည်းပြီးပြီ ဖရေေ သမီးလည်း ပြီးပြနပြှီ..အားဟား..ပြီးပြနပြှီ ဖရယ်ေ… ပြှတ်..ပြှတ်..ပြီး ပြီ..ဖရေေ…”

နှစ်ယောကသ်ား ခွှေးသံရှှဲရှှဲနဲ့ ဖကထြားလိုကကြှတာ မခွဲနိုငတ်ော့ဘူး။ ခွှေးသံတွေ ရှှဲရုံမက,ပါဘူးလေ… လီးရညတ်ှေ စောကရြညတ်ှရေော ရှှဲရှှဲစိုနကြတောဆိုရငလြည်း မှားမယမြထငပြါဘူးနောြ….။

………………………………

ဒေါကြသေီထွန်း ဆိုတာက တောအုပကြှီးရဲ့ မိန်းမ၊ အသကကြ လေးဆယတ်ော့ ကြောန်ပေါပြီ… ဘယတ်ော့မေးမေး လေးဆယ့တ်ဈပဲ။ သူ့ဘောဒြီ အခွိုးအဆကကြို မှငလြငွြ သူပြောတဲ့ လေးဆယ့တ်ဈကို လူတကာက လကခြံရသည်။ အရပအြမောင်း ကောင်းမှကောင်း.. ငါးပခွေဲဆိုတာအောကထြဈ။ ဒေါကဖြိနပစြီးပြီးများ လမ်းထွကလြို့ကတော့ တခွို့ယောင်ျကြားတွေ သူ့အောကရြောကသ်ှားသည်။

အဲ.. သူ့လငကြှီးလည်း သူ့အောကမြှာပဲ.. သူ့လငကြှီး ဆောင့တ်ာလောကန်ဲ့တော့ သူက ဘယလြိုမှ အားမရမတင်းတိမ်.. အမြဲလိုလို သူက အပေါတ်ကပြှီး မှင်းစီးလိုကရြမှ ဆယ့လြေးငါးခကြြ အခကြန်ှဈဆယလြောကြ ပစ်ဆောင့လြိုးပစ်လိုကရြမှ နည်းနည်းလေး အားရသည်။ ဒီတော့ သူ့လင် တောအုပကြှီးလည်း သူ့အောကမြှာ ဖြစ်သှားသည်။ ဖငကြှီးတွေ ပြူးပြူးကားကား ဝန်းဝန်းဝိုင်းဝိုင်း လှပါတယဆြိုမှ စကတထြမီကို ကြကတ်ိ ခွုပဝြတလြေ့ရှိတော့ မှငကြှတဲ့ယောင်ျကြားတိုင်းက စိတလြိုးလေး တဈခွီလောကတ်ော့ လိုးပစ်မိကြတာခညွ့ပြါပဲ။ ကလေးအမေ မဟုတရြပမယေ့ြ နို့ကြီးတွကေ သားသညအြမထကြေ ကြီးမားပြည့ဖြှိုး မို့မောကသ်ည်။

ဒီဖငကြှီးတွပေေါမြှာ ဒီနို့အုံကြီးတွကေို ခါးကလေးသေးသေးနဲ့ မနိုငမြနင်းတငပြှီး ထိန်းဆကထြားရတာဆိုတော့ လမ်းလွှောကလြိုကရြင် ဖငကြှီးတွေ လှုပရြမ်းခါယိမ်း ထိုးသှားကြရသလို နို့လုံးကြီးတွလည်ေး ခုနပြေါကပြှီး အမီလိုကကြှတာမို့ ကြည့်လြိုကမြိတိုင်းရငခြုနတ်ယဆြိုတာ သူမှသူအစဈ။ သူ့ရဲ့ အသကအြရှယမြှာ ဒီလိုခန်ဓာကိုယ် အခွိုးအဆကကြို ပိုငဆြိုငထြားတာ ဂုဏယ်ူမိပမေဲ့ ဒီခန်ဓာကိုယအြတွကြ ပြည့စြုံတဲ့ လိုအပခြကြကြို ပြည့ပြှည့ဝြဝ ဖြည့စြှမ်းပေးနိုငမြည့သ်ူ မရှိလို့ အားမလိုအားမရ ဘဝမလှ ဖြစ်နမေိတာကိုတော့ ဘယသ်ူမှမသိကြပါ။ လငဖြစ်တဲ့ တောအုပကြှီး ဆိုတာကလည်း ရာထူးရှိ ဂုဏရြှိ အကုနရြှိပမယေ့ြ လူပုံစံက ဗိုကပြူနံကား..လဖေော ဖောထားတဲ့အရုပ်။

ဘီယာရုပဆြိုပြီး သူ့ကိုယသ်ူ ဂုဏယ်ူနပမေယေ့ြ တကယတ်ော့ ပငကြိုယအြရိုးအဆကြ သေးသေးလေးပေါမြှာ အသားအကြောမပါတဲ့ လတွေေ အဆီတွနေဲ့ ဖုံးထားတာပါ။ ပေါင် ခွသလေုံး လကမြောင်း လကပြှင် ပုခုံး ဝမ်းဗိုကြ..အို..ဘယန်ရောမှာမှ ကြှကသ်ားမရှိ။ ကုနကြုနပြှောရလငွဖြှင့ြ လီးတောငတ်ာတောငမြှ ခပပြွော့ပြော့ ဖြစ်သှားပြီလေ။ ပြီးတော့ ညားလာတာကြာပြီ လိုးလာတာကြာပြီဆိုတော့ ရိုးအီနတောလား.. မလိုးနိုငတ်ော့တာလား မပြောတတပြါဘူး လိုးရတာတောငမြှ အသကမြပါသလို ဖြစ်နခေဲ့တာ သုံးလေးနှစ်ရှိပြီပေါ့။

မနကပျိုင်းက အိမရြှေ့သဈပငမြှာ ဆငထြားတဲ့ ဒါန်းလေးပေါမြှာ ပငွြးလို့ထိုငန်တေုန်း နံဘေးကပလြကြအြိမကြ တောခေါင်းကံခွှနရြဲ့ မိန်းမ မှမှဦး ကမန်းကတန်း ပြေးထွကသ်ှားတာ မှငလြို့ ရညရြှယခြကြမြရှိပဲ ဘာလဲလို့သိချင်စြိတန်ဲ့ လိုကကြှည့မြိတာ သူ့အဖေ ကိုကြောမြှကို သှားကြိုတာကိုး..။ အဲလူကြီးက အိမကြိုလည်း မကြာမကြာ ဆိုသလို လာပါတယ်။ ဂွီသား ယုနသ်ား ဆတသ်ားတွေ ပြားရညစြဈစဈတွေ ရလငွရြသလို လာပေးတတတ်ာမို့ မကြမြှန်းတန်းမိပြီးသားပါ။ လူကြီးက ကြှကသ်ား အပျိုင်းအရိုင်းနဲ့ စပို့ရှပ် ဝတထြားတဲ့အခါများ လကမြောင်းအိုးကြီးတွေ လကဖြွံကြောကြီးတွေ ကြည့်ရြတာ အားရစရာ အားကိုးချင်စြရာကြီး။ အရပအြမောင်းကလည်း ကသေီတောင် သူ့ပုခုံးထိပဲရှိလို့ မော့ကြည့်ရြတယ် မှင့ထြာ။ စကားပြောလဲကောင်း.. ဖောလြည်းဖောရြှေ.. ခငဖြို့ကောင်းပါတယ်။

ဟောတော့…မှဦးက သူ့အဖေ ပုဆိုးပေါြ လကန်ဲ့အုပပြှတပြှီး စကားပြောနကြတောပါလား..။ အဲလူကြီးက သူ့မှေးကို ပြေ့ခွီထားတာ အရုပကြလေးကို မှှောကထြားသလိုပဲ အားသနလြိုကတ်ာ။ အဲ..မှဦးက ပြတဆြှဲပေးနတော ရှရှလေး..ဟော အဲလူလီးကြီး ငေါထွကလြာပြီ ဟီဟိ။ အလိုလေး.. ပုဆိုးရှေ့ ထောငပြှီးတန်းနတော အရှညကြှီးပါလား တုတလြဲ တောတ်ောတ်ုတပြုံရတယ် မှဦး လကဆြုပန်ဲ့တောင် မကာမိလောကဘြူး။ အားပါး… မှဦးက လေးငါးခကြြ ဆှဲပေးနတော လူကြီးတော့ ကော့နပြေီ ကလေးကိုတောင် ဆကမြခွီနိုငတ်ော့ဘူး။ သူတို့စကားသံတွေ လထေဲပြံ့လှင့လြာလို့ ကြားရသလောကတ်ော့ သားအဖ လိုးနကြတော တောတ်ောကြှာလောကပြှီပဲ..။

အဲ…မှဦး အိမပြေါြ ပြေးတကသ်ှားပြီ.. ဖငကြှီးတွကေို ရမ်းခါနတောပဲ ကောငမ် ဖငတ်ောတ်ောကြှီးတယ် ကသေီ့ဖငန်ဲ့ မတိမ်းမယိမ်းပဲ။ အလိုလေးနောြ ကိုကြောမြှ ပုဆိုးပေါကြနေ လေးငါးဆယခြကြလြောကြ သှကသ်ှကကြှီး ဂွင်းတိုကပြဈနတောပါလား..။ အိုး.. လညပြင်းကြောတွေ နဖူးကြောတွကေို ထောငတ်ကန်တောပဲ.. လီးကြီးကလည်း တောင့တ်ောင့ကြှီး ငေါနတော ကသေီ့လကန်ဲ့ဆို တဈထွာကြောကြွောတ်ော့ အနည်းဆုံးပဲ။ လီးရညတ်ော့ ထွကပြုံမရဘူး လီးတောငန်လကြြေ လကတ်ဈဖကန်ဲ့ အုပဖြိပြီး လှခေါးပေါြ တကသ်ှားပြီ… ဟောတော့ ကသေီစောကရြညတ်ှေ စိမ့ထြှကန်ပေါလား ခခြြ..အဲ့..ထွကပြှနပြှီတော့…

အိမခြငွြးကပလြကြဆြိုပမယေ့ြ ကသေီတို့က နှစ်ထပအြိမ် နံကပတ်ိုကအြိမ် ခပပြုပုလေးပေါ့။ ကသေီတို့လငမြယားက ခတ်မေီတယ် ပြောရမလား ဘာပြောရမလဲ လငမြယား အခန်းခွဲပြီး အိပကြှတယ်။ ခုမှမဟုတဘြူး ညားကတည်းက အခန်းကိုယစြီနဲ့ အိပကြှတာ။ ကသေီ့အိပခြန်းက အိမပြေါထြပမြှာ မှဦးတို့ လငမြယား အိပခြန်းနဲ့ တည့တ်ည့ြ ဘေးချင်ြးယှဉလြကြမြို့ ပြူတင်းတံခါး ဖြင့ထြားရင် သူတို့လငမြယား လိုးကြတာကို ခဏခဏ မှငဖြူးခဲ့တယ်။ အခုဆိုလဲ သူတို့သားအဖ အိပခြန်းထဲမှာ ပြူတင်းဖြင့လြိုးရငမြှငရြမှာပဲလို့ အတွေးပေါကပြှီး ဒါန်းပေါကြ ကသောကမွှောထ ထမီကို လှည့ပြှငဝြတရြင်း အိမထြဲ ဝငပြှေးခဲ့တာပေါ့။ အရေးထဲမှ ထမီမှာစိုနတေဲ့ စောကရြညစြကတ်ှကေ ပေါငလြုံးကြီးတွကေို စိုစိစိုစိ လာလာကပန်တေော့ အူထဲအသဲထဲထိ စိမ့န်အေောင် ရှသှားပြီး စအိုတောငရြှုံ့ပစ်မိအောင် ကော့ညှဈပစ်လိုကမြိတယ်။

အိပခြန်းထဲရောကလြို့ တံခါးဖြင့ပြှီး အသာလေး ချောင်းကြည့်တ်ော့ သူတို့အခန်း ပြူတင်းပေါကကြ ပြင့န်ပြေီး မှမှဦးက အင်ျကြီကို ခွှတခြါစ,ပေါ့။ ဘောလြီအင်ျကြီကို ခွှတလြိုကတ်ော့ နို့ကြီးမှ ဝင်းအိနလေိုကတ်ာ ကသေီတောင် သိပမြနာလိုချင်ဘြူး ကိုယ့လြောကန်ီးနီး ကြီးနတောကိုး။ နို့အုံက ကိုယ့လြို ရငကြှားစေ့စေ့ နို့လုံးကြီးတွေ ပူးကပန်တောမွိုး မဟုတပြမယေ့ြ မို့မို့ကော့ကော့ ခွှနပြှီးကော့တကန်တော၊ နို့သီးခေါင်းတွကေ ညိုနပြေီး ကိုယ့ထြကကြှီးတာတွေ့လို့ ကိုယ့န်ို့သီး ကိုယပြှနကြိုငပြှီး လှိမ့ခြွေ ညှဈခွေ ဖိပြီးခွနမေေိသေးတယ်။ အိုးဟိုးဟိုး…ထမီကို ကြင်းလုံးကြှတခြွှတပြှီး ကုတငထြောင့ကြို ပစ်တငလြိုကပြှီ ဖငကြှီးတွကေ လုံးတဈနတောပဲ အဲ ဟိုလူကြီး ဝငလြာပြီ…. အီးဟီး ဖကတ်ယ်.. ဖကတ်ယ်.. နို့ဆှဲတယတ်ော့ြ..။

………………………………

” အပြငမြှာ ဘာလုပန်တောလဲ ဖရေဲ့…လိုးစရာ စောကဖြုတကြ အခန်းထဲမှာ.. ဟှန်း စပမြှငကြပတ်ယ် တဈခါတည်းတန်းမဝငလြာပဲနဲ့..”

မှဦးရဲ့အသံနှဲ့နှဲ့လေးကို..ကိုကြောမြှတင်းမခံနိုငပြါ၊ အိပခြန်းထဲ ကမူးရှုးထိုးပြေးဝငသ်ှားတော့ မှဦးကို တုံးလုံးကြီး တွေ့လိုကရြတာမို့ စိတတ်ှဗှေောင်းဆနသ်ှားပြီး အပြေးဖကခြါ နှုတခြမ်းတွေ စုပန်မ်းသည်။ လကကြလည်း သူ့အလုပ် သူသိဟနတ်ူပါရဲ့..နို့လုံးအိအိတင်းတင်းကြီးဆီကို ရောကသ်ှားပြီး အလောတကြီး ဆုပန်ယမြိသည်။

မှမှဦးကလည်း အညံ့မခံပါ..ပုဆိုးကို လကတ်ဈဖကကြ ဆှဲခွှတပြှီး လီးချောင်းကြီးကို ဆုပန်ယကြာ လီးဒဈပြဲပြဲမာမာကြီးကို လကမြလေးနဲ့ ပြတဆြော့ပေးသည်။ လေးငါးမိနဈလောကြ နမ်းနစေုပန်ကြပြေီးမှ မှဦး ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဒူးထောကထြိုငခြကြာ လီးချောင်းကြီးကို လကတ်ဈဖကကြကိုငပြှီး လဒဈပြူးပြူးကြီးကို လွှာဖြားဖြင့ြ မထိတထိ ယကဆြော့ပေးနပြနေသ်ည်။

ကိုကြောြ သည်းမခံနိုငတ်ော့သဖြင့ြ မှမှဦး၏ခေါင်းကို လကန်ှဈဖကဖြှင့အြုပကြိုငပြှီး မကြန်ှာကိုဆှဲယူတော့ လီးဒဈကြီးက နှုတခြမ်းနှစ်မှှာကြား ဖိဖိဝငသ်ှားပြီး မှဦး လကတ်ဈဖကကြ ဂွေးဥတွဲရရှဲကြီးကို ပင့ကြာပင့ကြာ ဖြဖြလေးဆော့ပေးနရင်ေး ဒဈကြီးကို တပြှတပြှှတန်ဲ့ အသံတွထွကေအြောင် စုပန်တော အဝေးကတောငကြှားနိုငသ်ည်။ လဒဈနီညိုညိုကြီးကို အားရပါးရ..ပါးနှစ်ဖကခြွိုင့ဝြငသ်ှားအောင် အသကမြရှူပဲ အကြာကြီးစုပပြဈပြီး ထွကသ်ကပြှနထြုတတ်ဲ့ လပေူပူနှေးနှေး အာငှေ့တွနေဲ့အတူ လီးချောင်းကြီးကို တမှမှစုပယ်ူတော့ ကိုကြောမြှ မနနေိုငတ်ော့။ မှဦးရဲ့ ခေါင်းကိုအုပဆြှဲပြီး ပါးစပထြဲ ပစ်ပစ်ဆောင့လြိုးနမေိသည်။ လီးအရင်းကို မှဦးက လကတ်ဈဖကန်ဲ့ဆုပထြားတော့ လီးတဈချောင်းလုံးမဝငန်ိုင်..ကိုကြောြ ခေါင်းကြီးကိုမော့..မကြစြေ့စုံမှိတပြှီး အောလြိုးနတော အားရစရာ။ မှဦးက သူ့အဖမကြေန်ှာကို မကြလြုံးလေး လှနလြှနကြှည့ပြှီး လီးချောင်းကို လွှာနဲ့မလှှတတ်မ်းစုပရြင်း ပါးစပန်ဲ့ အဆကမြပြတလြိုးပေးသည်။

ဒီလောကကြှီး လီးစုပသ်နလြှန်းလှသည့ြ မိန်းမမွိုးနဲ့တွေ့မှတော့ ကိုကြောမြှ မရှုမလှ ခံရသည်။ပါးစပထြဲ ခပသ်ှကသ်ှကကြှီး ဆယ့င်ါးခကြလြောကြ ပစ်ပစ်ဆောင့ပြှီး မှဦးခေါင်းကို ဆီးပုန်းနဲ့ ဆှဲကပထြားကာ လီးရညတ်ှေ ဒလဟော ပန်းထုတပြေးပစ်လိုကရြတော့သည်။ တဈခကြြ နှစ်ခကြြ သုံးခကြြ တငပြါးကြီးတွေ ခွကခြှကဝြငသ်ှားအောင် လီးရညတ်ှေ ဘယန်ှဈခကြလြောကမြွား ပန်းထွကတ်ယမြသိ..မှဦး မွိုခလွို့ လိုကမြမီနိုင်.. နှုတခြမ်းစွန်းက စီးယိုကလွို့ မေးစေ့တွမှောတောင် စိုရှှဲပကြေံနရသေညမြှာ မှငလြို့မှ အားကစွရာ..မနာလိုစရာ..။

” ဟူး….သိပဆြိုးတဲ့ ကောငမြလေး.. သိပဆြိုးတဲ့ ကောငမြလေး..သိပဆြိုးတဲ့ကောငမြလေး…အင့ြ. အင့ြ.အင့ြ..ရော့…ဖူးဟူးဟူး ဟင်း….အင့ြ ”

မှမှဦး နှုတခြမ်းလေးစု စူထားပြီး ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းနောကဆြုတရြင်းလီးကြီးကို ဆှဲထုတန်တော အူယားစရာ။ မကြလြုံးက လီးချောင်းကြီးကို မကြတ်ောငမြခတ် စူးစူးစိုကစြိုကကြှည့န်ပြေီး..ပြတ်…ပလှတ် ဆို ပါးစပကြ လှတသ်ှားတော့မှ ကိုကြောမြှကိုမော့ကြည့်တ်ယလြေ။ မေးစေ့က လီးရညတ်ှကေို သူ့လကခြွောင်းလေးတွနေဲ့သုပပြှီး ပြနစြုပန်သလေို နှုတခြမ်းကိုလည်း လွှာနဲ့သပန်တောဟာလည်း ရမျမကထြနစြရာ မှငကြှင်းတဈခုပဲပေါ့။ လီးကြီးက လီးရညတ်ှေ တဈခွီပန်းထုတပြှီးခါစ,မို့ တင်းပြည့အြောင် မတောငတ်ော့ပမယေ့ြ..တောအုပကြှီးတို့လီးလို ပြော့ခွငေိုကစြိုကကြွ,မသှားပဲ ဆတတ်တတ်တန်ဲ့ လှုပစြိလှုပစြိလုပပြှီး စောကပြတကြို ထပမြွှောန်သလေိုပဲ ထငရြတယ်။ မှမှဦးလည်း နှာကြီးသလားမမေးနဲ့..ဆတကြနဲ ကုတငပြေါပြှေးတကပြှီး ဖငကြှီးကုန်းပေးထားတာ စောကဖြုတကြှီးမှ ပြူးထွကန်တောပဲ။

” မှနမြှနလြေး ယောင်ျကြားရေ..မှနမြှန် လေးသာ ပစ်ဆောင့လြိုး..လေးငါးခကြြ ပစ်လိုးပေးရင် မိန်းမတဈခွီပြီးပြီ..လိုး လိုး ”

ကိုကြောြ ကုတငပြေါတ်ကမြယလြို့ ဒူးတဈလုံး ကုတငစြောင်းပေါြ တငလြိုကတ်ော့ ရငပြတကြို ဖတကြနဲ ခဲတဈလုံးလာမှနတ်ယ်။ ပြူတင်းပေါကကြ မော့ကြည့်လြိုကတ်ော့..ဟိုဖကအြိမ် အပေါထြပ် အခန်းထဲက.အုပကြှီးကတောြ ဒေါကြသေီထွန်း လွှာလေးတဈလစွန်ဲ့ တဈခကြပြှုံးပြတာကိုတွေ့လို့ သှေးတွဆေူပြကသ်ှားပြီး လီးကြီးကထိုးတောငလြာတာမို့ အကြောကအြလနမြရှိ လကယ်ပခြေါလြိုကတ်ာပေါ့။ ဒေါကြသေီ လကခြါပြပြီး သူ့ကိုပြနလြကယ်ပခြေါတ်ော့ သူ့လီးကြီးကိုငပြှီး ဒေါကြသေီ့ဆီ ပစ်ပေးတဲ့ပုံစံ ပြနလြုပပြှလိုကတ်ယလြေ…။

” အားဟား..လိုးတော့လေ ယောင်ျကြားရဲ့..ဘာလို့ဒီလောကကြှာနရတောတဲ့လဲ..မှနမြှနလြေး လိုးပေးပါတော့. ”

ကိုကြောြ မုနယ်ိုနပြေီမို့ မှဦးဖငန်ောကမြှာ ဒူးနှစ်ဖကထြောကဝြငပြှီး မှဦးဒူးတွကေို ကားသှားအောင် အသာလေးခွဲလိုကတ်ယလြေ..ဒီလိုမှ စောကခြေါင်းပြင့ဟြနပြေီး ခပသ်ှကသ်ှကန်ဲ့ အပြီးဆောင့လြိုးပေးဖို့ အနတေောဖြစ်မှာ။ သူ့လီးကြီးက ကြီးနတေော့ ဒူးတွပေူးပြီး စောကပြတ် စေ့ထားရင် ကပြကြပြန်ဲ့ လီးအရသာထူးရပမယေ့ြ အပြီးအသှကလြိုးတဲ့အခါတော့ အခုလိုပုံစံမွိုး လိုးရတာကို သူက ပိုကြိုကတ်ယ်။ ဒါပမယေ့ြ… မှမှဦး စောကပြတကြ ဘယလြို လိုးလိုး ကပြတ်ာပဲ..။ သူ့လီးက ကြီးလို့ရယလြို့လည်း မဟုတဘြူး။စောကပြတကြိုက..အထိုငကြပြှီး လိုးလို့ကောင်းတဲ့ စောကပြတမြွိုး။ စောကရြည် ဘယလြောကပြဲ ရှှဲလို့နနေေ..လီးထိုးထည့လြို့ကတော့ လွှောကနဲ ဝငသ်ှားတဲ့ စောကပြတမြွိုး မဟုတဘြူး။

စည်းစည်းတင်းတင်းနဲ့ တဈဖဉွြးဖဉွြးထိပြီး ဝငသ်ှားရတဲ့ စောကပြတမြွိုးလေ.။ ရှာမှရှား အငမြတန် ယောင်ျကြားစွဲတဲ့ စောကပြတမြွိုးပေါ့။ အဲဒီတော့ ကိုကြောမြှလည်း စောကခြေါင်းပေါကဝြ,မှာ လီးကို လကန်ဲ့ကိုငတ်ေ့ ဒေါကြသေီထွန်း မကြန်ှာကို မော့ကြည့်ပြှီး အခကြလြေးငါးဆယလြောကြ တဈဗှုံးဗှုံး ကြုံးတော့တာပေါ့။ ဒေါကြသေီကလည်း ပြုံးပြုံးကြီးနဲ့ မကြလြုံးကြီး ပြူးပြပြီး လကခြုပတ်ီးတဲ့ပုံစံမွိုး ပြနလြုပပြှနတေော့ လိုးလို့အလှနကြောင်းပေါ့။

တဈနာရီနီးပါး ပုံစံတဈမွိုးထဲ ဒူးတဈလုံးညောင်းရင် တဈလုံးလဲထောကပြှီးလိုး..တဈခါတဈလေ နှစ်လုံးထောကလြိုးပစ်ပြီး..မကသေီကို မော့ကြည့်မြိတော့ ထမီလှနပြှီး စောကဖြုတကြှီးထဲ လကထြိုးဆောင့ပြှနတော မှငလြိုကရြတာမို့ မှဦးဖငကြှီးကို ကားယားခွရပ်.ကုန်းကုန်းကြီးနဲ့ ဆံပငတ်ှကေို စုဆှဲပြီး ဆကကြာဆကကြာ ပစ်ဆောင့လြိုးပစ်ထည့တ်ာ လီးရညတ်ှေ ဖြောကနဲ..ဖြောကနဲ ထွကရြပြနပြါလရေော..။

…………………….

” အဖေ..အာ့..အာ့..အိုးဟိုး..များလိုကတ်ဲ့ လရညတ်ှေ..အားဟား..အား.. ထည့ြ…ကောင်းလိုကတ်ာ အဖရယ်ေ.. ရှီး..ဟင်း…ကြှတကြွှတကြွှတ်..လီးတဈချောင်းလုံး ထိုးထည့ဖြိပြီး လရညတ်ှေ ပန်းထည့တ်ော့ ဗိုကထြဲထိများ ဝငလြာသလားထငရြတယ်..ပူပူနှေးနှေးကြီး..အားဟာ့…..”

” ရော့…ရော့..အင့ျ…ဟား…ကောင်းရဲ့ လား သမီး..ရော့…”

” အင်းဟင်းဟင်း..သိပကြောင်းတာပေါ့ အဖရယ်ေ..ရှီး….ဟား…သိပကြောင်းပေါ့ ခခြြ..အဖထညေ့ပြေးတာ သုံးခွီရှိပြီ.ဟား..သမီးတော့ ဗိုကကြှီးမယထြငတ်ယအြဖေ..ဆေးမစားခဲ့တာကြာပြီ..ကိုကံခွှနကြ ဘိန်းခညွ့ပြဲလှိမ့ရြှူနပြေီး မိန်းမလိုးဖို့ မေ့နတေော့ သမီးလည်း ဆေးမစားဖြစ်တော့ဘူး..”

” ဗိုကမြကြီးချင်လြို့လား သမီး..အဖေ လီးရညတ်ှေ အပြငထြုတပြေးရမလား ”

” ကြီးချင်လြှန်းလို့ အလိုးခံနတောပေါ့ အဖရယ်ေ.အဖနေဲ့ အလိုးခံပြီးတော့မှ သမီးက ဗိုကကြှီးချင်တ်ာ..အဖနေဲ့လိုးပြီး ကလေးတွေ အများကြီးမှေးပစ်ချင်တ်ာ…သိလား.”

မကသေီ အပေါထြပမြှာ မနနေိုငတ်ော့ပဲ စောကရြညတ်ှေ စိုရှှဲနတေဲ့ ထမီနဲ့အင်ျကြီတွကေို အမှနခြွှတ်..အခုအခံမဝတပြဲ ဂါဝနကြှီးတဈထည် အမှနဆြုံးစွပ်..ဇဈတောငမြဆှဲပဲ အောကထြပြဧည့ခြန်းထဲ ရောကလြာပြီ။ သုံးခွီကြီးများတောင် ပကပြကစြကစြကလြိုးပြီးတဲ့အထိ ထွကမြလာသေးတော့ မစောင့န်ိုင် မအောင့န်ိုငတ်ော့။ နောကထြပတ်ဈခွီများ.ထပလြိုးနရငေဖြှင့ြ ဒီနေ့သူအလိုးခံရဖို့လမ်းမမှင်။ဟောတော့…ကိုကြောကြှီး အိမထြဲကထွကလြာပြီ..လှမ်းခေါလြိုကြဦးမှဟု ပါးစပလြေးပြငရြုံရှိသေး..သူ့လငရြဲ့ရုံးထဲ ဝငသ်ှားတာတွေ့လိုကရြတော့ ပါးစပကြို ဟောင်းလောင်းပြင့ကြနွခြဲ့ပြီး တောကသ်ံပြင်းပြင်းခေါကလြိုကမြိသည်။

စိတဓြာတကြကြနွဲ့ အိမရြှေ့က ဒါန်းလေးပေါထြိုငန်ဆေဲ အုပကြှီးနဲ့ကြောကြှီးတို့ ပြနလြာကြတာမှငတ်ော့ လှိုကခြနဲရငဖြိုပြီး ဝမ်းသာသှားရတာ အပျိုပေါကဘြဝကိုပဲ ပြနရြောကသ်ှားရသလိုလို။ သူတို့နှစ်ယောကတ်ည်းတော့မဟုတ်..ခပတ်ောင့တ်ောင့အြမွိုးသမီးတဈယောကပြါလာတာမှငလြို့ အသာကြည့်န်ဆေဲ ကိုကြောကြှီး သူ့ကိုတဈခကြလြှမ်းရှိုးတာမှငတ်ော့ ဂါဝနလြှနပြှပစ်မိသည်။

ကိုကြောကြှီးက ပြုံးပြီးလကယ်ပခြေါပြှနတ်ော့လည်း နည်းနည်းမှအတုံ့အဆိုင်းမရှိ…ခကြခြငွြးဒါန်းပေါကြဆင်းပြီး အိမထြဲဝငလြိုကပြဈမိသည်။ မူတူးလုပန်လငွေတ်ော့ ငတတ်ော့မည်…ကဲ အုပကြှီးကပဲ အုပမြလား..ကြောကြှီးကပဲ အုပမြလားဘယသ်ူစွမ်းလဲ ကြည့်ကြှသေးတာပေါ့ ဟု စိတထြဲက စိမခြေါန်မေိတာ သူတို့မသိကြ။

အုပကြှီးနှင့ြ သူစိမ်းအမွိုးသမီးတို့ လုပင်န်းကိဈစ စကားပြောကြရင်း လေးယောကသ်ား အိမထြဲဝငလြာကြသည်။အိမြဧည့ခြန်း ဆကတ်ီမှာထိုငကြှတော့ ကြောကြှီးက အလှနလြညပြှီး အငမြတနအြကြကမြှငတ်ာကို မယုံနိုငစြရာ လကတ်ှေ့သကသ်ပြသှေားသည်။

စိတဓြာတကြကြဖြှင့ြ လွော့လွဲလွဲ ပုံကလွုမတတ် ထိုငန်သညေ့ြ မကသေီ၏ နောကကြွောကို ရဲရဲတင်းတင်း ရပလြိုကပြှီး ပုခုံးနှစ်ဖကအြပေါြ လကတ်ှတငေကြာ မိမိရရ ဇကကြှောတွေ ဆှဲနှိပပြဈတာ တောရြုံသတ်တိနဲ့ ကြံရညဖြနရြညမြဟုတ်…

” မမလေးက နှမ်းနှမ်းနယန်ယန်ဲ့ ခေါင်းတွေ မကြညဘြူးထငပြါရဲ့.. သှေးတိုးတွေ နှလုံးတွမွေားရှိနေဦးမယ် ဂရုလေးလည်း စိုကပြါဦး မမလေးရယ်…”

အောငမြယလြေး..တောလြိုကတ်ဲ့ကြောကြှီး..။ ဒီတဈခါတော့ အုပကြှီးခံပေဦးတော့.ကြောကြှီးတို့တော့အုပပြှီ။ ဘာမှမခကဘြူး သူ့အကြကြ လိုကန်င်းပေးလိုကတ်ယ်..။

” ဟုတတ်ယ် ကိုကြောကြှီးရယ် ခေါင်းထဲ သိပမြကြညလြှဘူး..မူးနောကန်ောကန်ဲ့ အဲ အဲ..ကောင်းတယ် ကိုကြောကြှီး..အဲနားက ထိတယ်..ထိတယ်.. အင်း..အဲနားလေး နဲနဲဆှဲပေးနောြ..ကနတ်ော့ပြါ ကိုကြောကြှီးရယ်..ကောင်းလို့…”

အုပကြှီးက အမွိုးသမီးနှင့ြ စကားပြောနရင်ေး တဈခကြင်ဲ့ကြည့်ပြှီး

” အင်း..ဟုတတ်ယ် ကသေီ..ကိုကို မေ့နလေို့..ကိုကြောကြှီးက အနင်းအနှိပအြခွိုးအဖြုတ် အကုနရြတယ် ဆရာ..”

မကသေီ မကြန်ှာ ဝင်းလကသ်ှားတာ သိသာသည်။ စောစောကနဲ့ ဘာမှမဆိုငတ်ော့သလို မှူးကြှထကသ်နလြာသည်။

” အိုး..စောစောက ပြောပေါ့ ကိုကိုရယ်..ကသေီလကပြှငကြှောကြီး တငန်တောသိရဲ့သားနဲ့..အဲဒါအနှိပခြံချင်န်တော..လကပြှငကြှောဖြုတရြင် ဘယလြောကကြှာမလဲ ကိုကြောကြှီး..နာမှာလားဟင်…”

” အာ…ကြာချင်သ်လောကြ ကြာမှပေါ့..ကသေီရဲ့…နာလည်း အောင့သ်ာခံလိုကကြှာ.. ခဏပဲခံရမယ့ြဥဈစာ.. ကဲ ကိုကြောရြေ.အားတော့နာပါရဲ့.. ရောကတ်ုန်းရောကခြိုကမြို့..ဟဲဟဲ.. လကစြှမ်းလေး တဈခကြလြောကြ ”

” ရပါတယ် အုပကြှီးရယ်.. သူစိမ်းတွမှေ မဟုတတ်ာ… ကဲ မှောကလြိုကြ မမလေး ”

” ဟှန့ြ..မဟုတထြာ…ဒီနားကြီး မှောကန်ိုငပြါဘူး..လာ လိုကခြဲ့..ကသေီ့အခန်းထဲမှာ ဖြုတပြေး..”

သူတို့ရှေ့မှာ ဣန်ဒွဆညပြှီး ထိန်းထားခဲ့သမွှ လှခေါးထိပရြောကမြှ လီးကြီးဆှဲပြီး ခေါခြဲ့လိုကတ်ယ်။ အောငမြလေး..တုတခြဲနတောပါပဲလား မှမှဦးဘယလြိုများ အလိုးခံနိုငပြါလိမ့ြ…။

” ဖြည်းဖြည်းလိုးနောြ..သူလိုးတာ အသံတွေ တအားထွကတ်ယ်..ဖုတဖြတ် ပြှတစြှတန်ဲ့ စောစောက မှဦးကို လိုးတာ ဒီကတောင် အကယွကြှီးကြားရတယ်.. ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဇိမန်ဲ့ဆှဲလိုးပေး..”

ပြောပြီးတာနဲ့ ဇဈဖြုတခြပြေးလိုကတ်ာ ဂါဝနကြှီး ကြမ်းပြငပြေါြ ပုံကသွှားပြီး စောကပြတကြှီးပေါသ်ှားရော။ စောကမြှှေးလား..ရိတထြားတာလေ..ခခြြ..။

ကုတငပြေါမြှာ ဒူးထောငပြေါငမြှှင့ပြှီးကားပေးထားတဲ့ မကသေီရဲ့စောကဖြုတ် မို့မို့ဖောင်းဖောင်းကြီးကို လေးငါးခကြလြောကြ ဆှဲယကလြိုကတ်ော့ ခါးလေးကော့ ဖငကြှီးမှှင့ပြေးတယ်။ ဒါနဲ့ စောကစြေ့ကို လကမြနဲ့ဖိခွပေေးရင်း စောကခြေါင်းထဲ လွှာကြီးထိုးထည့ဆြော့တော့ မကသေီ လညခြွောင်းသံ တဈအင်းအင်း တဈအီးအီးနဲ့ ခွထေောကတ်ှေ မှေ့ယာပေါပြှနခြပြှီးဖငဆြုံကြီး ပင့ပြင့ကြော့ပေးလာတာ တဈပကြေောကြွောမြှင့တ်ယ်။ စောကစြေ့ကို နှုတခြမ်းနဲ့ညှပပြှီး လွှာနဲ့ရဈစုပပြဈတော့ ဖငဆြုံကြီး အောကပြှနမြကနွိုငတ်ော့ပဲ ကော့ပြီးရင်းကော့..ကော့ပြီးရင်းကော့..ဇတဇြတဇြတဇြတန်ဲ့ ဆကဆြကကြော့နတေော့တာ မပြီးနိုငသ်ေးဘူး။

ဒါနဲ့ လကခြွောင်းနှစ်ချောင်းပူးပြီး စောကခြေါင်းထဲ ထိုးထည့တ်ော့ လွှောကနဲဝငသ်ှားတယ်။ အံမယ်.. လကခြွောင်းတွကေိုလဲ စောကခြေါင်းက စုပတ်ာပဲဗွား..စုပခြငွြဦးဟဲ့..စုပခြငွြဦးဟဲ့ ဆိုပြီး အခကြန်ှဈဆယလြောကြ ပေါကပြေါကပြေါကပြေါကန်ဲ့ ပစ်ဆောင့ပြေးလိုကတ်ာ လကခြုံကို သူ့လကန်ဲ့ အုပကြိုငဖြိကပထြားပြီး ဝမ်းခေါင်းသံကြီးနဲ့ ကြိတအြောရြင်း ပြီးရရှာပါလရေော..

” အူးဟူး..ကောင်းလိုကတ်ာ မောငရြာမအောပြဲ မနနေိုငဘြူး..လိုးပေးတော့နောြ..အင့ြ…”

……………………………..

ထူးထူးဆန်းဆန်း…ဒီနေ့မနကြ မောငန်ဲ့ သမီးယုယုတို့ မှို့ပေါတ်ကသ်ှားကြတော့ မှမှတင် မီးဖိုချောင် ဝငန်တေုန်း အဖိုးကြီးက လာဆှနလေို အံ့ဩရသည်။ မသင်းကြိုင်.. သူနဲ့အလိုးမခံခဲ့တာ နှစ်ခွီနပြေီ။ သူကိုယတ်ိုငကြ သင်းသင်း နှာအလှနကြှီးကြောင်းနဲ့ သူ့လီးကို အားမရကြောင်း သိသှားပြီးတဲ့နောကပျိုင်း မလိုးရဲတော့လို့ မလိုးပဲနရင်ေး နာမညခြံ လငမြယားဘဝ ရောကသ်ှားကြတာ ကြာပါပြီလေ၊ သင်း,ကတော့ ဘယသ်ူလာလိုး လာလိုး ခံပါတယ် ဟနလြဲမရှိ မာနလြဲမရှိပါဘူး။ ကြီးရင်… သနရြငတ်ော့ အကြိုကပြေါ့လေ..။ ကြည့်ရြတာ ဆိုငခြှဲက ကောငမြလေးတွကေို ဖနလြို့မရလို့ တွင်းဟောင်းလာနှိုကန်သည်ေ။

သင်းအနနေဲ့လည်း လငဖြစ်နလေို့ ငှင်းဖို့မသင့သ်လို ကိုယတ်ိုငလြည်းရှပြီး စောကရြညရြှှဲနတောမို့ မှတငတ်ို့ အိပခြန်းထဲ ဆှဲသှင်းပြီး တဈခွီကုန်းပေးမိခဲ့သည်။ အရငအြတိုင်းပါပဲ…မစွံ အခွိုးကမပြင်၊ အခန်းထဲရောကပြှီး ထမီလှန် ပေါငမြှှင့ပြေးလိုကတ်ာကို မှငရြုံနဲ့ သူ့လီးလေး တဈဆတဆြတခြါပြီး လိုးဖို့လောကပြဲ အားဖြည့တ်ော့သည်။

စောကပြတထြဲလည်း ဝငရြော ငါးမိနဈတောင် မလိုးနိုင် ထွကသ်ှားရော။ လီးသေးတာကို သင်းက သည်းခံနိုငပြမယေ့ြ သနသ်နမြာမာ တောငမြတပြှီး ခပကြှာကြာလေး မလိုးပေးနိုငတ်ာကြီးကိုတော့ စိတကြုနသ်ည်။ သင်းရဲ့ စောကပြတထြဲ ပနသေညေ့ြ စောကရြညတ်ှနှငေ့ြ သူ့လီးရညတ်ှကေို ထမီနဲ့သုတရြင်း သူ့လီးကို ကြည့်မြိတော့ ပြော့ခွနပြေေီ။ ထပတ်ဈခွီလိုးဖို့ဆိုတာ ဘယလြိုမှ မရနိုငတ်ော့မှန်း သိပြီမို့ သင်းသင်းပဲ စိတတ်ိုရသည်…။

” ကောင်းလိုကတ်ာကြာ..ငါ့မိန်းမက အိုတယသ်ာဆိုရ အပျိုနဲ့ မလဲနိုငဆြိုတာမွိုးပဲ စောကပြတကြလဲ စေးပိုငန်တောပဲ ကဉွြးကဉွြးလေး လိုးလို့သိပကြောင်းတာပဲကြာ မလိုးရတာ ကြာလို့လားမသိဘူး ”

သရေော…။ ဒီမှာဖြင့ြ ဆီးပုန်းချင်ြး တဈဖတဖြတ် ရိုကန်တောပဲ သိလိုကတ်ယ်.။ မှှပြေေးကိုကခြံရပါစရေဲ့..သူ့လီး ဝငန်ထွကေန်တော သိကိုမသိလိုကရြပါဘူး။ သူ့လီးအတွကြ ဒီလောကကြယွပြှီး ရတွင်ေးထဲ ခဲပစ်ခသွလိုဖြစ်နတေဲ့ စောကခြေါင်းကို ကဉွြးနသေေးသတဲ့..။ သပြေီ မောငကြွောရြေ…။

” ဟှန်း…တဈရပတ်ဈကြေးမှာနောြ.. လာမဆှနဲ့.. သင်းအကြောင်း သိတယမြလား..သင်းက လီးကြီးကြီးနဲ့ ကြာကြာလိုးပေးနိုငတ်ဲ့လူမှ အားရတာ ရှင်းရှင်းပဲ လီးကြီးမှ ကြိုကတ်ယ် လိုးအားသနမြှ ကြိုကတ်ယ် ခုသနားလို့ သည်းခံလိုကရြတာ.. ဒါနောကဆြုံးပဲနောြ.. တစိမ်းတွကြေား အခွင့အြရေးမယူနဲ့… လီးသေးသေးလေးနဲ့ အလိုးမခံချင်ဘြူး..သင်းကို လိုးချင်ရြင် လီးကြီးအောငအြရငလြုပ်… ဆေးစား ဆေးထိုးလုပ် ”

တဈခါတည်း အပြတဖြှတထြားမှ မွှဉြးနရင်ေ ကမ်းတကလြာမှာ သချောတယ်၊

” အင်းပါမိန်းမရာ… ကိုယလြဲနားလညပြါတယ် အကန့ခြှဲပါ့မယ် ကဲ လဈပြီ ”

နေ့ခင်းပိုင်း တဈရေးအိပပြှီး မှတငန်ဲ့အတူ ကြမ်းယာဆိုင် ခုံတန်းလေးမှာထိုငပြှီး ထွရောလေးပါး စကားပြောနဆေဲ ကားငယလြေးတဈစီးရပပြှီး ကြမ်းဝယသ်ည်။ မှငဖြူးပါတယ် ဟူသော အတွေးနှင့ကြှည့န်ဆေဲ..။

” အိုးဟိုး..အနတ်ီသင်း…ဘယလြိုလုပ် ဒီရောကန်တောတုန်း ဆိုငမြဖြင့ပြါလားလို့ မေးနကြတော ကြည့်စြမ်း ချောလို့လှလို့ မမယုရော.. ဘယမြတုန်း..”

” ဟောတော့..ကိုတွတကြှီး..အယ် ဝမ်းသာထာ သမီးက မှို့ပေါသ်ှားတယ် လာနားဦး.. ထိုင်ဦး.. ဒါထွန်းတငအြောင် မိန်းမ မမသင်း ခွှေးမ..လာ အိမထြဲလာထိုင် ”

ခရီးသညန်ှဈယောကန်ှင့ြ စကား အနည်းငယပြှောပြီး သူတို့အိမထြဲ ဝငန်ားကြသည်။ ကိုတွတဆြိုတာက ဒီမှို့နားမှာ နှစ်စဉတ်ိုင်း ကငွြးပတဲ့ ပြဲတောကြို နှစ်ညအိပ် အောဒြါရလို့ ခရီးထွကလြာသည့ြ အသိကားဆရာပါ။ ခရီးသညတ်ှနေဲ့ မိတဆြကပြေးတော့ မကြလြုံးတွေ မှငတ်ာနဲ့ မိန်းမသဘာဝမို့ အထာပေါကသ်ည်။ ပြဲတောကြို စားရိတင်ှိမ်း လိုကလြညပြါလားလို့ ခေါတ်ော့ မခွိုမခဉွြ အငတ်ငတ်င် လုပပြေးလိုကသ်ည်။ ဒါပမယေ့ြ ကိုကြောန်ှင့ြ ယုယုတို့ မှို့ပေါကြ ပြနရြောကလြာတော့ လုပင်န်းကိဈစတောငမြှ စကားမပြောအား သားအမိနှစ်ယောကြ ကားပေါြ ပါသှားကြရော…

” ဖဖေေ..လာ သမီး ဇကကြှောလေး ဆှဲပေးမယ်.. ကုတငပြေါတ်ကြ…”

ရမေိုးခွိုး ထမင်းစားပြီးကြတော့ ကိုကြောြ နှမ်းနသလေို ခံစားနရတောမို့ မှမှခင် မနနေိုင်။ ခစွစြရာ အားကိုးစရာဆိုလို့ ဒီအဖပေဲ ရှိတာလေ.. မှနှောင်းကို လကတ်ို့ပြီး မှာခဲ့မိသည်။ မှတငလြည်း ဆိုငထြိုငရြမှာမို့ အားတဲ့သူက မှနှောင်းလေးပဲရှိတာ

” မှနှောင်းရေ အဖေ ပငပြမ်းနလေား မသိဘူး..မမဆိုငမြှာထိုငတ်ုန်း အဖေ့ကို နှိပပြေးထားနောြ.. ဂရုစိုကပြေးဦး..” ဆိုတော့…

” အင်…သမီးကလဲ..ဇကကြှောဆှဲတာနဲ့ ကုတငပြေါြ တကတ်ာက…တဈခုခုတော့ လှဲနပြေီထငတ်ယ် အသေးလေးရဲ့…”

ကိုကြောမြှတို့ တဈအိမလြုံးက မှနှောင်းကို ခစွစြနိုးနဲ့ တဈခါတဈလေ အသေးလေးလို့ ခေါတ်တကြှသည်။ ဒါကို မှနှောင်းက လုံးဝမကြိုကြ သည်းမခံနိုင်။

” အဖနေောြ အဖေ..ဟင်း..သမီးကိုများ အထငသ်ေးလို့ အသေးလေး တဲ့..ခခြြ..”

” ဟုတဘြူးလား သမီးရဲ့… အငယဆြုံး အထွေးဆုံး.. အသေးဆုံးလေ..”

ကိုကြောမြှ ကုတငပြေါတ်ကရြင်း ပြုံးပြီးပြောတော့ မှနှောင်းက သူ့အဖေ ရငပြတကြှီးကို ဘုန်းကနဲထုပြီး ပကလြကလြနကြသွှားအောင် တွန်းလှဲပစ်သည်။ သူ့အဖေ ပကလြကလြနကြသွှားမှ သူအပေါကြ တကမြှောကပြဈပြီး ခေါင်းကို လကန်ှဈဖကန်ှင့ြ ဖိကိုငထြားကာ မကြလြုံးချင်ြးဆိုင် စိုကကြှည့ပြှီး တိုးတိုးပြောသည်..။

” သမီးက အသေးလေး မဟုတတ်ော့ဘူး အဖေ အားလုံးကြီးကုနပြှီ နို့တွလေဲကြီးနပြေီ စောကဖြုတကြှီးလဲ ကြီးနပြေီ…ကိုငကြှည့ြ..”

ပါးစပကြ တီးတိုးပြောရင်း သူ့အဖရေဲ့ လကတ်ဈဖကကြို ဆှဲယူပြီး သူ့နို့လုံး မာမာဖောင်းဖောင်းကြီးပေါြ တငပြေးကာ သူ့ရဲ့ လကဖြဝါးနှစ်ဖကဖြှင့ြ ဖိအုပဆြုပထြားပေးလိုကသ်ည်။ ဖငကြှီးက အငှိမမြနနေိုင် အဖေ့ကို ကားယားခွ ပေါငကြှီးနှစ်လုံးဖြင့ြ ညှပထြားပြီး စောကဖြုတန်ှင့ြ လီးကို တည့တ်ည့ြ ပြတခြွဆေောင့သ်ည်။ ကားယားခွဖကပြှီး ဆောင့န်ေ ပြတန်တောဆိုတော့ အဖေ့လီးကြီးက သူ့စောကဖြုတန်ှင့ြ ထိပြတန်ပြေီး ခပတ်င်းတင်းကြီး တောငလြာတာကို သိတာမို့ လကဖြှင့ြ လှမ်းဆုပထြောငကြာ ပေါငကြှားကို သှင်းပြီး ညှပသ်ည်။

” အဝတတ်ှေ ခံနတယေလြေ သမီးရဲ့

အဖေ့လထိပန်ာတယ် အီးဟီး သမီးနို့ကြီးတွကလေည်း လူနဲ့မလိုကတ်ော့ဘူး ပါးစပန်ဲ့တောင် မဆန့တ်ော့ဘူးကြာ အင်ျကြီတွေ ခံနလေို့လား မသိဘူး..”

” ကြီးတယ်.ကြီးတယ်..ရော့ အင်ျကြီရော ထမီရော ခွှတပြေးမယ်..အဖေ လထိပန်ာတာကိုလဲ သမီး အာငှေ့မှုတပြေးမယ်.. ခခြြ အဖကေ သမီးစောကဖြုတကြို လိုးပေး..”

……………………………

မှနှောင်းရဲ့နို့ကြီးတွကေ သူ့အဈမတွနေဲ့ မတူချင်ြ။ နည်းနည်း အိချင်သ်လိုနဲ့ ဘေးကို ကားကားလေး တွဲနကြသေည်။ နို့သီးခေါင်းတွကတေော့ နို့အုံသားထဲက ရုန်းကြှထွကပြှီး ပြူးထောငန်ကြပြေီ။ နေ့တိုင်း နယထြားမှန်း သိသာသည်။ သူ့ခငမြွာ ဒီအဖေ၏ လိုးပြဲတွေ နေ့တိုင်း မှငန်ေ ကြားနရတေော့ သှေးသားဖြံ့ဖြိုးသည့ြ အရှယမြှာ ဘယလြိုလုပပြှီး စိတထြိန်းနိုငပြါ့မလဲ။ အဖဖြစ်ေသူရဲ့ လီးကြီးနှင့ြ အလိုးခံချင်လြှန်းလို့သာ ဒီနေ့ထိ စောင့ဆြိုင်းနခွင်ေးဖြစ်သည်။ သာမနဆြိုရငဖြှင့ြ လငန်ောကြ လိုကပြှေးမိမှာ ကြာပြီလို့တောင် ပြောရမလို ဖြစ်နသည်ေ။

အခုလည်း အဖေ့အလိုးကို ခံရတော့မှာမို့ ထကသ်နလြှန်းသည့ြ ဇောတွေဦးဆောငမြှုနှင့အြတူ အရာရာကို ဦးဆောငလြှုပရြှားနတော ကြားသဈမလေး တဈကောငအြလား တကကြှှဖြတလြပလြှန်းလှသည်။ ယုယုတို့ သားအမိ ကားနဲ့လိုကသ်ှားပြီးကတည်းကဘောလြီအင်ျကြီ ခွှတထြားခဲ့ပြီးပြီ။ အဖေ့နဲ့ လိုးကြရမည့အြရေး အခွိနတ်ှေ အဆုံးရှုံးမခံချင်ြ။ ခုလည်း သူ့စကားမဆုံးမီ အင်ျကြီကို လှနခြွှတပြှီးပြီ ဖြစ်သလို ထမီလည်း ကြှတသ်ှားပြီမို့ သူ့အဖပေုဆိုးကို ခါးပုံစ,ဆှဲပြီးခွှတသ်ည်။

အဖကေ ဖငကြှီးခွှပေးတော့ ပုဆိုးကြှတပြှီး ပေါလြာသည့ြ လီးတောငတ်ောငကြှီးကို ငုံခဲနတောမို့ ကိုကြောြ ခွထေောကတ်ှေ ဘယည်ာလှုပရြင်း ပုဆိုးကို ခါထုတပြဈရသည်။ နို့စို့ချင်သ်ေးပမယေ့ြ လီးကုန်းစုပန်တေော့ စို့လို့မရ ပကလြကလြှန် အိပန်ရောမှ ကိုယတ်ဈပိုင်းခွှပြီး နို့တွကေို အားရပါးရ ဆုပယ်ူနယပြဈသည်။ မှောကန်ေ ကုန်းနတောမို့ နို့လုံးတွကေ အောကကြို တွဲကနွပြေီး လကန်ှင့အြပြည့ြ နုနုအိအိနယရြတဲ့ အရသာ.. ဘယအြနအထေားနှင့မြှ မတူအောင် ထူးကဲနူးညံ့သည်။

အရသာထူးလေ လီးတောငလြမေို့ မှနှောင်းကလည်း လီးမာမာတုတခြဲကြီးကို လကတ်ဈဖကဖြှင့ဆြုပ်.. ဂွေးဥတွဲတွဲကြီးကို လကတ်ဈဖကကြ ပြတဆြုပန်ယရြင်း အသဲအသနစြုပတ်ာ.. တံတွေးတွစေိုရှှဲပြီး လီးတဈချောင်းလုံး ပြောငလြကန်ပြေီ။ ဒူးခပြုဆဈတုပ် ကုန်းပြီးစို့တာဆိုတော့ ဖငကြှီးတွေ ကားထွကဖြူးတကန်တောကို ပီပီပြငပြှင် မှငန်ရတော စောကဖြုတမြလိုးပဲ ဖငကြို လိုးခွဲပစ်ချင်စြရာ ကောင်းလှသည်။

” လီးတအားတောငလြာပြီ အသေးလေးရာ… အဖေ့ကို လိုးပေးတော့..”

မှနှောင်း..လီးကြီးကို အငမ်းမရစုပန်ရောမှ ပလှတကြနဲမညအြောင် ဆှဲခွှတလြိုကပြှီး ဖြုန်းကနဲ မတတ်ပရြပ် ပေါငကြှီးကားကာ ဒေါသတကြီးဖြင့ြ

” စောကပြတအြသေးလေးလား.. ဟောဒီ စောကပြတကြှီး အသေးလေးလား.အင့ြ ကြည့်ြ… ဒီစောကပြတ် သေးလားလို့ သချောကြည့်ြ..”

ကိုကြော့မြကြန်ှာရှေ့ ကိုယကြိုခွရပကြာ စောကပြတကြှီး လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ဖြဲပြပြနသ်ည်။ ကိုကြောြ မကြလြုံးကြီး ပြူးထွကလြာပြီး စောကစြေ့ ပြူတဈတဈကို လွှာဖြင့ြ လှမ်းယကတ်ော့ မှနှောင်းက သူ့ခေါင်းကို လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ဆှဲယူကာ မကြန်ှာကို စောကပြတဖြှင့ြ မရပမြနား ခါရမ်းပြတပြဈသညမြှာပြင့ထြှကသ်ှားမလား ထငရြသည်။ ကိုကြော့လြကတ်ှကေ မှနှောင်းဖငလြုံးကြီးတွကေို အားရပါးရ ဆုပဖြကပြှီး စောကစြေ့ကို ဇွတအြတင်း စုပဆြှဲထားတော့ ဘယလြိုပြတန်နေေ မလှတပြါ။ စောကစြေ့ကို လွှာဖြင့စြုပဆြှဲပြီး နို့စို့သလို ပကပြကစြကစြကြ စုပယ်ုစို့ပစ်တော့ မှနှောင်း ရငပြှင့မြတတ် အောဟြဈခါစောကရြညတ်ှေ ဒလဟော စိမ့ထြှကလြာရသည်။

စောကရြညတ်ှကေ ကိုကြော့န်ှုတခြမ်းတွကေို ဖြတသ်န်းပြီး မေးစေ့ထိ စီးယိုနတေော့ ကိုကြောြ စောကစြေ့ စုပန်သညေ့ြ လွှာကို အမှတတ်မဲ့ လွှော့ပြီး နှုတခြမ်းယကန်ခေိုကြ ဖြုန်းဆို မှနှောင်း ဆောင့ကြှောင့ထြိုငခြပြှီး လီးကြီးကိုဆုပကြိုငကြာ စောကခြေါင်းပေါကမြှာ ဒဈဖြားတေ့၍ ဆတကြနဲ ဖိထိုငခြပြဈသည်။ လီးမဝငဖြူးသေးသည့ြ စောကခြေါင်းလေးထဲ ဒဈကြီး မှုပဝြငသ်ှားတော့ စောကရြညတ်ှေ ရှှဲနပမေယေ့ြ ပြည့သ်ိပသ်ှားတာကို မှနှောင်း ခကြခြငွြးသိလို့ ခဏလေး တွန့န်မေိသေးသည်။ ဒါပမယေ့ြ မရတော့ပါ။ သူကိုယတ်ိုငကြ ပြနခြွှတဖြို့ လုံးဝစိတကြူးမရှိသလို ကိုကြောကြလည်း သူ့ကို အတင်းကြီးဖကကြာ နို့ကြီးတဈလုံးကို တပြှတပြှှတစြို့ရင်း အောကကြနေ ဖငကြှီး ကော့တငပြေးနတောမို့ လီးကြီးက သူ့စောကခြေါင်းထဲ နင့န်င့စြီးစီး ထိုးဝငလြာနပြေီ။ အားရပါးရ ရှိလှန်းလှတော့ ကိုကြော့လြညတ်ိုငကြို အားပြုဖကဆြှဲကာ သူ့နို့ကြီးတွေ ကိုကြော့ပြါးစပကြ ကြှတထြှကမြလာအောင် ဆှဲကပထြားပြီး အိကနဲ အိကနဲ ဖိထိုငခြတွော့ လီးကြီးကလည်း ဇိကနဲ ဇိကနဲ ထိုးထိုးဝငလြာသည်။

လီးကြီးအဆုံးထိများ ဝငပြှီလားဟု အတွေးဖြင့ြ လကကြလေး တဈဖကကြို သူ့ပေါငကြားကားကြီးကြားထဲ ထိုးသှင်းပြီး လကည်ှိုး လကခြလယလြေးနဲ့ လီးကြီးကို ခွစမ်းကြည့်တ်ော့..ဟင့ဟြင့ြ. တဈဝကန်ီးနီး ကနွန်သေေးသတဲ့… လကကြိုပြနထြုတ် ခါးကိုဖကပြှီး အားပြုကာ ဖငကြှီး ဆတကြနဲဆောင့ပြှီး လိုးပစ်မိပြနသ်ည်။ အရသာရှိလှန်းလို့ ဆယ့လြေးငါးခကြြ ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးနတေော့ စောကရြညတ်ှေ လိုကလြာပြီး လီးအဝငအြထွကြ တအားကောင်းကာ အရသာတွေ့နဆေဲ အဖကေ အောကကြနေ ဆတကြနဲ ပင့ပြှီးလိုးတော့ လီးအဆုံးထိ ဝငလြာပြီး သားအိမပြေါကကြို ထောကသ်ည်။

မကြစြေ့ပြာသှားတဲ့အထိ အောင့တ်ကလြာလို့ အဖေ့ကြောပြငကြို တအားဖကပြှီး ခဏလေး အံကြိတမြှေးနရသေေးပမယေ့ြ လီးကြီး ကြှတသ်ှားမှာစိုးလို့ ဖငမြခွှရဲ။ အောင့တ်ာလေး ပြသှေားမှ အဖေ့ပုခုံးနှစ်ဖကကြိုစုံကိုင်.. ပကလြကလြနသ်ှားအောင် တွန်းလှဲပစ်… ရငပြတပြေါြ လကထြောကကြာ သူသသေေ ကိုယသ်သေေ အခကြတ်ဈရာနီးနီး ပစ်ဆောင့လြိုးပစ်သည်။

ဒူးထောငပြှီး ဆောင့ကြှောင့ထြိုင် လိုးရတာ ညောင်းလာတော့ ဒူးခွ ပဆဈတုပထြိုငပြှီး လီးအဆုံး စောကခြေါင်းထဲ ပြည့ဝြငန်အေောင် ဖိပြတလြိုးပစ်တာ အဖေ့အောသ်ံတွေ ပြကပြှကည်ံနရသေည်။ သူ့အသံကြားလေ. အားရလေ သူအောလြေ.. ကြနပေလြေ.. အရသာ ရှိနလလေမေေို့ မရပမြနား ဆကကြာဆကကြာဖိလိုးသည်။ ပြတလြိုးသည်။

လီးကြီးက မတမြတကြှီး တောငန်တေော့ ကြိတမြနိုငခြဲမရ စောကမြှငကြပကြပန်ဲ့ အခကြြ သုံးလေးဆယလြောကြ လဒဈကြီးမှငရြအောင် ဖငကြှီးခွှ ခွှကာ ဆှဲထုတပြှီး ဆောင့ဆြောင့လြိုးပစ်လိုကတ်ော့…ခခြြ

သူမပြီးဘူးရှင်..ကြှနမြပြီးသှားတာ ကြှနမ် ကြှနမ်.. မှနှောင်း…ခခြြ ခခြြ….ပြီးတာမှ စောကရြညတ်ှေ ဖြောကနဲ ဖြောကနဲ..

သူ့ပေါမြှောကခြလွိုကပြှီး မကြစြေ့လေးမှိတ် အသာမှိန်းရင်း သူ့လီးကြီးကို စောကပြတကြ စုပပြေး ညှဈပေးနတေော့..

” ဖေ့ မယားလေး မောနပြေီ.. ဖဖလေေိုးပေးမယန်ောြ.. အောကကြနေ စောကပြတဖြှင့ထြား.. ပေါငကြားထားနောြ…”

” အှန်…လိုး လိုး..စိတကြှိုကလြိုး..လိုး မယားသအေောငလြိုး..ခခြြ လိုး လိုး လိုးပြီးရင်း လိုး.. လိုး လို့ ”

ပြီးပါပြီ။

အားလုံးကိုလေးစားလကြျ
မောငကြွောြ