ကငဆြာ
ရေးသားသူ – မောငခြှိမ့်
” ဗွာ … မာမီ … ဘာပြောလိုကတ်ယ် ”
” ဟုတတ်ယ် … သား … မာမီ … ရဲသူ နဲ့ လကထြပတ်ော့မယ် ”
” ဟာ … သား သဘောမတူဘူး မာမီ … ရဲသူ အကြောင်း … မာမီ ဘယလြောကသ်ိလို့လဲ …”
ဒုန်း အုံး ဝုန်းးးးးး … ခလှမ်းးးးး….
ဇွဲမာန် တဈယောကြ ဒေါသထွကကြာ ဧည့ခြန်းတွင်း စားပြဲခုံပေါမြှ အလှတငထြားသော ဖနပြန်းအိုးလေးအား ပေါကခြှဲ ပစ်လိုကသ်ည်။
” အို … ကိုကို … စိတလြွော့ပါ … မာမီ ကို နားလညပြေးလိုကလြေ ”
” ယမင်း … နငဘြာမှ ဝငမြပြောနဲ့ တိတစြမ်း … ရဲသူ ဆိုတဲ့ကောငကြ ပြဲစားယောငယ်ောင် ဘာယောငယ်ောငန်ဲ့ ယောင်ျကြားပိုင်းလုံးကြ ”
ဇွဲမာနမြှာ ညီမဖြစ်သူ ယမင်းခငကြိုပါ အောင်ေါကလြိုကသ်ည်။ မိခငဖြစ်သူ၏ စကားကြောင့ရြုတတ်ရကြ ပေါကကြှဲနရသေည်။ ယမင်းခငမြှာ ဒီအသကရြှယထြိ အဆူအငေါကြ မခံရဖူးခွေ။ အခုလို အကိုဖြစ်သူဇွဲမာနမြှ အောင်ေါကလြိုကသ်ဖြင့ြ ဝမ်းနည်းကာ အိမအြပေါထြပရြှိ သူမအိပခြန်းထဲ ပြေးဝငကြာ ရှိုကင်ိုနတေော့၏။
ဇွဲမာနတ်ဈယောကြ အောဟြဈကာ ခုံပေါသ်ို့ထိုငရြင်း နောကမြှီကာ မကြန်ှာအား လကဝြါး နှစ်ဖကဖြှင့ြ အုပထြားလိုကသ်ည်။ ထိုစဉြ စားပြဲခုံပေါရြှိ ဒေါသ်ီရိမေ၏ ဖုန်းသံလေး မှညလြာတော့၏။
” ဟဲလို … ကိုသူလား ”
” အင်း … မမသီ … အားရင် ခဏထွကခြဲ့ပါလား ”
” အိမမြှာ ပြကလြောရိုကန်တောကြာ ”
” ခဏလေးပါ မမသီရယ် … မမသီ … ဟာကြီးကို … လှမ်း … … ”
” ဟိတ် တောပြှီ … တွေ့နကြေ နရောကစောင့ြ … အခု လာပြီ ”
ဒေါသ်ီရိမေ တဈယောကြ ပိုကဆြံအိတအြတွင်းမှ မိတကြပဗြူးလေးထုတကြာ သူမ မကြန်ှာအား မှနဝြိုင်းလေးထဲကြည့်ရြင်း အထကန်ူတခြမ်းနှင့ြ အောကန်ူတခြမ်း စိကာ မိတကြပပြါးပါး ပုတလြိုကြ၏။နူတခြမ်းနီတောင့လြေးအား နူတခြမ်းဖူးဖူးပေါဖြိဆှဲကာ ခုံပေါမြှကားသော့ယူရင်း ထရပလြိုကသ်ည်။ သားဖြစ်သူ မင်းခန့အြား တခကြကြှည့ရြင်း…
” ရော့ ဒီလအတွကြ သိန်း ၂၀ မင်းတို့မောငန်ှမဖို့ ”
ခုံပေါြ ပိုကဆြံထုပ် တငရြင်း သူမပိုကဆြံအိတလြှယကြာ ဧည့ခြန်းမှ ထွကလြာခဲ့၏။ ဇွဲမာန် တဈယောကြ မိခငဖြစ်သူ၏ နောကကြွောအား ကြည့်ရြင်း ကနွန်ရဈေတော့သည်။
………………………………………………………..
” ကဲပြော … ဘာကိဈစ တွေ့ချင်တ်ာလဲ … မောင် ”
မှို့ပြငတ်နရော လူသှားလူလာနည်းသော ဆိတင်ှိမရြပကြှကတ်ဈခုတွင်း ခွံဝင်းကြီးထဲမှ တိုကခြန်းပုလေးထဲ ဒေါသ်ီရိမနှငေ့ြ ရဲသူတို့ ရောကရြှိနသည်ေ။
” ဒီကိစ်စပေါ့ … မရယ် ”
ရဲသူနှင့ဒြေါသ်ီရိမတေို့မှာ အပြငတ်ှင် မမသီနှငကြိုသူလို့ သုံးကြပမယေ့ြ နှစ်ဦးသားတွေ့ခွိနဆြို မနဲ့မောင် ဖြစ်သှားတတသ်ည်။ တိုကခြန်းလေး၏ အတွင်းဘကြ ဧည့ခြန်းထဲမှ ခုံပေါတ်ှငထြိုငန်သေော ဒေါသ်ီရိမေ၏ ရှေ့တွင် ရဲသူမှာ ဘောင်းဘီဇဈဖြင့လြိုကသ်ည်။ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငအြနထေားမို့ ခုံပေါခြပမြတမြတထြိုငန်သေော ဒေါသ်ီရိမေ၏ မကြန်ှာနားတွင် ရဲသူပေါငကြှားမှ ၈ လကမြခွဲခန့ရြှိသော လီးကြီးမှာ ရမ်းခါနသည်ေ။ ဒေါသ်ီရိမမှော မကြန်ှာလေး နောကဆြုတရြင်း…
” ဟှန့ျ … ဟိုတနေ့ကမှ … တွေ့ထားတာကို … မလှန် လှန်းဘူးလား ”
” မလှနပြါဘူး မ ရဲ့ … မ ရဲ့ စောကပြတလြေးက တအားလိုးကောင်းတာ သူက သိနတောလေ ”
ရဲသူမှာ စကားပြောရင်း လီးအား ဒဈကြီးကားထွကလြာအောင် ဖြဲပြလိုကသ်ည်။ ဒေါသ်ီရိမေ တဈယောကြ ရဲသူလီးကြီး၏ ညို့ခကြမြွားအောကြ မိန်းမောသှားရတော့၏။ ရဲသူမှာ အမှနတ်ော့ အလုပကြိုင် မယမြယရြရ မရှိပေ။ သင်ျဘောသားကတောမြွား တဈခုလပဘြောစိမများ ခမွြးသာသောအသိုင်းဝိုင်းမှ အိမထြောငရြေးသုခ မပြည့စြုံသော မိန်းမများအား ကာမဆန်ဒဖြည့ဆြည်းပေးရင်း ခွူစားနသေူ ဖြစ်သည်။ ကြေးကြီးဖဲဝိုင်းတဈခုတွင် ခွိန်းရိုကန်သေော ဒေါသ်ီရိမအေား သူလိုးနကြေ ကတောတ်ဈယောကကြ မိတဆြကပြေးသဖြင့ြ သိကြှမ်းခဲ့ရသည်။
ဒေါသ်ီရိမအကြေောင်း စုံစမ်းရာတွင် သားတဈယောကြ သမီးတဈယောကြ မိခငဖြစ်ပြီး ခငပြှန်းဖြစ်သူတိမ်းပါးစဉြ ကနွရြဈခဲ့သော အတွင်းပစ်စည်းများမှာ ခန့မြှန်းမရပေ။ ဘဏတ်ိုးတင် တဈလ သိန်း ၇၀ ခန့ရြှိရာ မရမက ခဉွြးကပခြဲ့၏။ လူချင်ြးရင်းနှီးပြီး ၅ လ လောကတ်ှင် ဒေါသ်ီရိမေ၏ ငုပလြွိုးနသေော ကာမဆန်ဒများအား ဖေါပြေးကာ သိမ်းပိုကန်ိုငခြဲ့သည်။ ရရှညေစြားမည့အြသီးမို့ အထူးဂရုစိုကကြာ ငှကြေေးနှင့ပြကသ်ကြ၍ မပူဆာခဲ့ပေ။
ဒေါသ်ီရိမေ မှာ လီးဖြင့ြ နှစ်ပေါင်းအတောကြှာ ဝေးနရောမှ မိန်းမကမွြးကြသေော ရဲသူအား မသိမသာ စွဲလမ်းလာခဲ့၏။ သူမအပေါြ ငှကြေေးပကသ်ကမြှု မရှိသဖြင့ြ သူမကြားထားသော သတင်းများအား မယုံခဲ့ပေ။ အခုထိ တငတ်ှရငေတ်ှေ ဖြံ့ဖြိုးနသေော သူမအား ရဲသူမှ ခစွခြငန်မေိသညဟြု ထငမြှတန်တေော့၏။
” မ … ပါးစပဟြလေ … အင့ြ … ချော့လိုကပြါဦး … စိတကြောကန်တောကို ”
ရဲသူမှာ သူ့၏လီးအားငေးရင်း တွေးနသေော ဒေါသ်ီရိမအေား သတိပေးလိုကြ၏။ လီးကြီးအား ၂ ခကြြ ၃ ခကြြ ဂွင်းတိုကကြာ ဒဈဖူးကြီးအား ဒေါသ်ီရိမေ နှုတခြမ်းနား တေ့ပေးလိုကသ်ည်။
ဒေါသ်ီရိမေ တဈယောကြ နူတခြမ်းလေးဟကာ ဒဈကြီးအား ပြှတကြနဲ့ ဆှဲစုပလြိုကသ်ည်။ လီးအရင်းအား သူမညာဘကလြကဖြှင့ြ ထိန်းကာ ဒဈဖူးကြီးအား စိုကကြှည့လြိုကြ၏။ ထို့နောကြ ပါးစပထြဲမှ မလှတတ်မ်း မကမြကမြောမော စုပပြေးနတေော့သည်။ ရဲသူမှာ ဒေါသ်ီရိမေ၏ ခေါင်းအား ဖမ်းကိုငရြင်း ရမျမကစြိတ် ထကြှစသေော စကားလုံးများအား အဆကမြပြော ပြောနေ၏။
” အားဟားးး … ကောင်းလိုကတ်ာ … မ ရယ် … ဘာလို့ ဒီလောကတ်ောင် တတန်ပေါလိမ့ြ … အ အားးးးးး … အားပါးပါးးးးး … ဒီနှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးက လီးကြီးကို စုပပြေးနတော … သူများတွပြေောရင် ယုံမှာတောငမြဟုတဘြူးဗွာ … ရှီးးးးးးးးး … အားးးး ”
ရဲသူတဈယောကြ ဒေါသ်ီရိမေ၏ ပါးစပထြဲ လီးတဝကခြန့ြ အထုတသ်ှင်းလုပကြာ ၁၀ ခကြလြောကလြိုးလိုကြ လီးအား အပြငပြှနထြုတပြှီး ပါးပြငလြေးအား တဘတဘြတ် ဘယည်ာရိုကကြာ ပါးစပထြဲ ပြနလြိုးလိုကန်ှင့ြ တရှီးရှီး ဖြစ်နတေော့သည်။
ဒေါသ်ီရိမမှော သှားလသေူ လငတ်ောမြောငန်ှင့တ်ုန်းက မရခဲ့သော ကာမစည်းစိမတ်ို့အား ရဲသူဆီမှ ရရှိနသည်ေ။ ရဲသူက သူမ တံထွေးများဖြင့ြ ပြောငလြကန်သေော လီးကြီးအား ပါးစပမြှဆှဲထုတရြင်း မကြန်ှာချင်ြးဆိုငဆြှဲထူကာ နှုတခြမ်းချင်ြး တေ့စုပလြိုကြ၏။ သူမ ခုံပေါမြှ ထရပစြဉြ ထမိနလြေးမှာ အောကသ်ို့ ပုံကသွှားရသည်။ ပေါငသ်ားဖြေးဖြေးတုတတ်ုတကြှီးကြားမှာ စောကဖြုတလြေးအား အတွင်းခံဘောင်းဘီ ခရမ်းရောငလြေးက ဖုံးအုပထြား၏။ ရဲသူမှာ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငန်မ်းရင်း ဒေါသ်ီရီမအေား ဧည်းခန်းနံရံဆီသို့ တွန်းပို့လိုကသ်ည်။ ပေါငကြှားတည့တ်ည့အြား လီးထိပဖြှင့ြ ထောကရြင်း အပေါအြင်ျကြီအား ဆှဲခွှတလြိုကပြှနသ်ည်။
အပေါအြင်ျကြီကြှတသ်ညန်ှင့ြ ဘောလြီအတွင်းမှ တင်းထုပန်သေော နို့အုံကြီးနှစ်ခုကြား လွှာဖြင့ထြိုးယကလြိုကြ၏။ ဒေါသ်ီရိမမှော အတွင်းခံဖုံးထားသော စောကပြတအြား လီးဖြင့ြ အထောကခြံရင်း ရငသ်ားကြီးများအား ထိန်းထားသော ဘောလြီအား လကန်ောကပြှနခြွှတပြေးလိုကသ်ည်။ ဘောလြီကြှတသ်ညန်ှင့ြ နို့အုံထွားထွားကြီးနှစ်ဖကမြှ နို့သီးခေါင်း ညိုညိုလေးနှစ်ခုက မာခဲကာထောငန်တေော့၏။ ရဲသူမှာ ဒေါသ်ီရီမေ၏ပေါငခြှံတွင်း လီးအား တဝကထြိုးထည့ကြာ ခါးအားဖြင့ြ ရှေ့တိုးနောကဆြုတ် ကစားရင်း နို့သီးခေါင်းလေးများအား တဖကပြှီးတဖကြ ပြောင်းစို့ပေးသည်။ ဒေါသ်ီရိမတဈေယောကြ ပေါငခြှံတွင်း ဝငထြှကန်သေော ရဲသူ၏ လီးအရညပြှားအပေါပျိုင်းက သူမစောကဖြုတအြား ဖိပြတသ်လိုဖြစ်ကာ စောကရြညမြွား အတွင်းခံဘောင်းဘီအပြငသ်ို့ စိမ့ထြှကန်တေော့၏။
” ရှီးးးးးးး … ကြှတ် ”
ရငဘြတကြှီးကော့ကာ ရဲသူခါးအား လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ စုံကိုငရြင်း စောကပြတမြကြန်ှာပြငန်ှင့ြ လီးအပေါပျိုင်းအရညပြှားအား ထိထိမိမိလေး ဖြစ်စရန်ေ ဆှဲဆှဲကပန်သည်ေ။ ပါးစပမြှလည်း ညည်းငှူကာ ခန်ဓာကိုယတ်ဈခုလုံး တွန့လြိမလြာခွိန် ရဲသူက သူမ ကိုယလြုံးအား တပတလြှည့ပြဈလိုကြ၏။ နံရံအား လကထြောကခြိုင်းပြီး ဖငသ်ားစိုငကြှီးနှစ်ခွမ်းအား နောကသ်ို့ အနည်းငယ် ဆှဲကော့စသည်ေ။ အတွင်းခံဘောင်းဘီအား ပေါငလြယထြိ ဆှဲခကြာ ပေါလြာသော ဖငသ်ားဖြေးဖြေးကြီးအား တဖြန်းဖြန်း ရိုကပြဈ၏။
” အ …… အားးးး …… ရှီးးးးးးးးး ”
ဒေါသ်ီရိမေ တဈယောကြ ခေါင်းလေးလှနတ်ကကြာ သူမဖငကြှီးအား ရသလောကြ ထပကြော့ရင်း ပေါငန်ှဈဖကအြား ကားပေးလိုကသ်ည်။ ဖငကြှီးအား တဖြန်းဖြန်း ရိုကရြင်း ဒူးထောကထြိုငခြရွာ ဒေါသ်ီရိမေ ဖငကြှားမှ ဖငဝြမဲမဲလေးက ရဲသူမကြန်ှာရှေ့ တန်းနတေော့သည်။ ဖငဝြလေးအား လွှာဖြင့ြ ယကကြာ ညာဖကလြကကြ ပေါငကြှားမှပြူးထွကန်သေော စောကဖြုတအြား ပင့ကြိုငလြိုကြ၏။ လကည်ိုးနှင့လြကခြလယ် အသုံးပြုကာ စောကစြိလေးအား ညှပဆြှဲပေးရာ ခဏအကြာတွင် စောကရြညမြွား တဗှန်းဗှန်း ပန်းထွကလြာတော့သည်။ ပေါငသ်ားတုတတ်ုတဖြှေးဖြေးလေး တဇပဇြပတ်ုနကြာ…
” အားးးး … မောငရြယ် … အမလေးးး … လိုးမှာဖြင့ြ လိုးပါ့လားကြာ … ရှီးးးးးး အားဟားးး ”
” ပြနပြှောစမ်းကြာ … အင့ြ ဖြန်း ဖြန်းးးး ”
” လိုးပါတော့ … မောငရြယ် … မ …… မခံစားနိငလြို့ပါ ”
” ဘယန်ရောက မခံစားနိုငတ်ာလဲ … မ… ရယ် ”
” စောကပြတထြဲကပါ … ယား ယား … ယားလှန်းလို့ပါနောြ ”
ရဲသူမှာ မေးလည်းမေး ဖငပြေါကလြေးထဲ လွှာထိုးထည့်ကာ ကလိရင်း စောကစြိအား ခွနလေေိုကသ်ည်။
” ဘာနဲ့ လိုးရမှာလဲ … မ … ရဲ့ ”
” လီးကြီးနဲ့လေ … အမလေးးး … လီးကြီးနဲ့ပေါ့ …… အ အားးး ”
” ဘယလြီးလဲ … မ … ရယ် ”
” မောင့လြီးကြီးနဲ့ … လိုးပေးပါတော့ မောငရြယ် … စောကပြတကြ ယှနပေါပြီ … လိုးပါ လိုးပါတော့နောြ ”
ရဲသူမှာ ဖငရြော အဖုတရြော စိတကြှိုကြ ကလိပြီးမှ ထရပကြာ ဒေါသ်ီရိမေ၏ စောကခြေါင်းပေါကလြေးထဲ ဒဈဖူးအား မှုပထြားလိုကသ်ည်။ ခါးအနည်းငယည်ှတကြာ နံရံလကထြောကထြားသော ဒေါသ်ီရိမေ၏ နို့အုံများအား လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ဆှဲညှဈပေးလိုကြ၏။ ဒေါသ်ီရိမေ တဈယောကြ ရမျမကစြိတမြွား တောကလြောငန်ပြေီမို့ ရဲသူ အလိုးအား မစောင့န်ိုငပြဲ ဖငသ်ားကြီးအားနောကကြော့ထိုးကာ လီးကြီးအား သူမစောကပြတထြဲ ဝငလြာအောင် ကြိုးစားတော့သည်။
” အာကြာ … ကြှတ် … ဘာလုပန်တောလဲ … မောင် ရာ … လိုးစမ်းပါကြာ … မမ စောကပြတကြှီးကို … လိုးစမ်းပါဆို ”
ရဲသူမှာ ဒေါသ်ီရိမေ၏ ကာမစိတအြား ဆှဲမှင့ပြှီးမှ မနားတမ်း ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးတော့သည်။
” ဗစွြ …… အ …… ဘှတဘြှတ်…… အားးးးးးးး … ဖြပ် …… ဗစွြ … ဗစွြ …… ဘှတဖြှပ် ”
တကယလြိုးတော့လည်း ဒေါသ်ီရိမေ တဈယောကြ ကော့ပြံနရသေည်။ ရဲသူ၏ စံခွိနမြှီ လီးကြီးမှာ စောကဖြုတထြဲဝငတ်ိုင်း ဘေးနူတခြမ်းမှ အသားဆိုငမြွားလိပပြါသှားကာ လီးတနကြှီး အပြငပြှနထြုတတ်ိုင်း စောငပြတန်ှုတခြမ်းသားများက ခွိတပြါလာခဲ့၏။ နို့အုံအား ညှဈရင်း တရကြမ်း ပစ်ပစ်လိုးရာ လီးထိပကြ သားအိမဝြအားထောကမြိသဖြင့ြ စောကဖြုတတ်အုံလုံး ကငွတ်ကသ်ှားကာ အီစိမ့အြောင် ကောင်းနတေော့၏။ ရဲသူလီးကြီး ဝငလြာတိုင်း ဖငကြှီးအား ကော့ဆောင့ပြဈသဖြင့ြ ဆီးခုံးနှင့ဖြငသ်ားကြီးများ ထိမိကာ အသားချင်ြးရိုကသ်ံများ ထွကပြေါလြာသည်။ စောကခြေါင်းအတွင်းသားများအား ထိထိမိမိ ခွိတဆြှဲနသဖြေင့ြ ဒေါသ်ီရိမေ တဈယောကြ တကိုယလြုံး တုနလြာကာ…
” အားးးးးးးးးး …… မောင် … မရပန်ဲ့ …… ဆောင့ဆြောင့ြ …… နာနာလေးလိုး …… ရှီးးးးးးးး …… ဟုတတ်ယ် လိုးလိုးးးးး … ကောင်းလိုကတ်ာကြာ …… ကြှတ် …… ထွကြ ထွကြ …… ထွကပြှီ …… အားဟားးးး …… ရှီးးးးးး အမလေးးးး …… အို့ …… အ …… အားးးးးးးး ”
ဒေါသ်ီရိမေ စောကရြညမြွား ပန်းထွကခြွိန် လီးအား ညှဈပေးသလိုဖြစ်လာကာ ရဲသူလည်း မနားတမ်း ဆောင့လြိုးရင်း နောကဆြုံးတဈခကြြ ဆောင့အြပြီး လီးအရင်းထိကပကြာ လရညမြွား စောကခြေါင်းတွင်း ပန်းထည့လြိုကတ်ော့သည်။
” အားးး … မောငလြည်း …… ပြီးပြီ … မ …ရယ် …… ရှီးးးးးးးး ”
ရဲသူမှာ လရညမြွားကုနစြငအြောင် ပန်းထည့ပြှီး လီးကြီးအား ဆှဲထုတလြိုကသ်ည်။ ထိုငခြုံနား ပြနသ်ှားကာ ခုံပေါထြိုငရြင်း ပေါငဖြှဲထားလိုကသ်ည်။ ဒေါသ်ီရိမမှော ခကြခြငွြးကပလြိုကလြာပြီး ရဲသူပေါငကြှားတွင်း ဒူးတုတထြိုငခြလွိုကြ၏။ ထို့နောကြ သူမစောကရြညန်ှင့ြ လရညမြွား ပပြနေသေော ရဲသူလီးကြီးအား ပြောငစြငန်အေောင် စုပပြေးလိုကရြင်း လီးပေါပြါးအပကြာ မှေးနလေိုကတ်ော့သည်။
” ကြိုကလြား … မ ”
” အင်း … ကြိုကတ်ယ် ”
ဒေါသ်ီရိမမှော ပြောပြီး ပြော့ခွသှေားသော လီးကြီးအား ရှတကြနဲ့ နမ်းလိုကပြှနသ်ည်။
” လကထြပဖြို့ မစဉြးစားသေးဘူးလား … မ … ရယ် ”
” အိမပြှောနတော မောငရြယ် … သားက ခါးခါးသီးသီး ငှင်းနလေို့ … မ …လည်း အခကတ်ှေ့နတော ”
” အင်းပါ … မောငတ်ို့ … အမှနဆြုံးနီးအောင် ကြိုးစားပေးပါ … မ ရယ် ”
” မောင် ရယ် ”
ဒေါသ်ီရိမမှော ရဲသူပေါငပြေါတ်ကထြိုငရြင်း နှုတခြမ်းချင်ြး တေ့စုပလြိုကတ်ော့သည်။ ရဲသူက သူမနို့ကြီးများအား ပြတသ်ပကြာ လွှာလေးအား ဆှဲစုပန်ေ၏။ ဒုတိယအခွီတွင် ဒေါသ်ီရိမကေ ရဲသူအား ကြမ်းပြငပြေါြ ပကလြကလြှဲခိုင်းကာ သူမစိတကြှိုကြ အပေါမြှ ခွလိုးခဲ့သည်။
———————————
ဒေါသ်ီရိမေ အိမပြှနရြောကခြွိန် အပေါထြပ် သားဖြစ်သူဇွဲမာန် အိပခြန်းမှ မူးပြီး အောဟြဈနသေံ ကြားနရသေည်။ ခွဖြဖြေနင်းကာ သူမအိပခြန်းဝငရြင်း ရချိုး အနားယူပစ်လိုကတ်ော့၏။ အိပယ်ာထကြ လှဲရင်း ရဲသူနှင့ြ လကထြကဖြို့အရေး ရငမြောနရေ၏။ ခငပြှန်းသည် ဆုံးပါးသှားကတည်းက တဈယောကထြဲနလောခဲ့ရာ သားဖြစ်သူနှင့ြ သမီးဖြစ်သူ မကြန်ှာငယမြှာ စိုးသဖြင့ြ နောကအြိမထြောငပြှုဖို့ မစဉြးစားခဲ့ပေ။ နှစ်အတောကြှာ ငုပလြွိုးနသေော သူမ၏ ကာမဆန်ဒလေးများနိုးကြားလာခွိန် ရဲသူနှင့တ်ှေ့ပြီး ရမျမကစြိတလြေးများ တောကလြောငလြာကာ ကာမစည်းစိမမြွား ပြနလြညရြရှိခဲ့သည် ။အပြုစုအယုယကောင်းသော ရဲသူအား စွဲလမ်းမိကာ လကထြပဖြို့ထိ စဉြးစားမိလာ၏။
ဇွဲမာနအြား ချော့မော့ပြောဆိုရာ မရသည့အြဆုံး ၃ လ အကြာတွင် ရဲသူအား အိမပြေါခြေါတ်ငလြိုကတ်ော့သည်။ ရဲသူက လူလညမြို့ ဇွဲမာနန်ှင့ြ ထိပတ်ိုကမြတွေ့အောင် ရှောငန်တတ်ေ၏။ ရဲသူနှင့ြ ဇွဲမာနမြှာ အသကြ ၂ နှစ်သာကြာသဖြင့ြ မအအရှေယ် ဒေါသ်ီရိမအေား လကထြပယ်ူရာ စည်းစိမပျိုငဆြိုငမြှုများကြောင့ြ ဖြစ်သညမြှာ ငှင်းစရာ မလိုပေ။
ဒေါသ်ီရိမမှော သားဖြစ်သူကြောင့ြ စိတအြနှောကယ်ှကဖြစ်နသညေမြှ လှဲ၍ သူမစိတကြှိုကြ ပြုစုနိုင် လိုးနိုငသ်ော ရဲသူကြောင့ြ အရငထြကြ နုပျိုလန်းဆန်းနတေော့သည်။ သားဖြစ်သူဇွဲမာန်၏ တောင်းဆိုမှုကြောင့ြ ဘဏမြှရသော အတိုးငှေ သိန်း ၇၀ အား တဝကတ်ိတိ ခွဲပေးလိုကြ၏။ နောကပျိုင်း ဇွဲမာနကြလည်း သိပပြှသနာ မရှာတော့ပေ။ သို့သောြ ထမင်းတစားပြဲထဲ အတူမစားပေ။ ဒေါသ်ီရိမတေို့နှင့ြ သီးခွားခွဲစားတတ်၏။
ရဲသူမှာ ကိုင်းကြီးကြီးနားရသဖြင့ြ သုံးဖို့ဆှဲဖို့ မပူပငရြတော့ပေ။ ဒေါသ်ီရိမနှငေ့အြတူ ဖဲရိုကလြိုကြ ခရီးထွကလြိုကန်ှင့ြ လောကစည်းစိမ် ရှိနတေော့၏။ မနကလြင်းသညန်ှင့ြ ဘေးနားအိပန်သေော ဒေါသ်ီရိမေ၏ ပေါငကြှားထဲ လကသ်ှင်းကာ ထိုးကလိပေးနသည်ေ။
” ဟိတ် … အစောရီးကြာ မောငကြလည်း ”
” ဘာလဲ … မ …က ရိုးသှားတာလား ”
” အမလေးတောြ … ငါးဖယကြပြောင်းပြန် … မ … က မောင့ကြို မေးရမယ့ြ စကားလေ ”
တကယတ်ော့ ရဲသူမှာ အနအစေားချောငသ်ဖြင့ြ ဒေါသ်ီရိမေ အကြိုကြ အကုနလြိုကလြုပပြေးနတေော့၏။ ပိုကဆြံအိတထြဲ ပိုကဆြံအပြည့ြ ဒေါသ်ီရိမကေ အမြဲဖြည့ပြေးထားသည်။ လိုချင်တ်ာ မှနသ်မွှ အကုနဝြယပြေးသညမြို့ ဒေါသ်ီရိမေ အညိုညင် မခံရဲပေ။ အိပရြထ မူနှဲ့နှဲ့လေးပြောနသေော ဒေါသ်ီရိမေ၏ ညဝတ် ဘောင်းဘီလေးအား ဆှဲခွှတရြင်း စောကပြတအြား တဈခွီပြီးအောင် ယကပြေးလိုကတ်ော့သည်။
” အားလားလားးးး …… မောငကြ …… တအားပြုစုတတတ်ာပဲကြာ ”
” ခစွတ်ာကိုး … မ … ရဲ့ ”
” မယုံပါဘူး … နောကကြှ … ဒီအဖြားကြီး ရှုပတ်ယဆြိုပြီး ထားသှားမှာ မလား ”
” မဟုတတ်ာ … မ … ရယ် … မောငကြ … မ …မကြန်ှာ တဈကမျဘာ ထငန်ရသေူပါ ”
” ဟှန့ြ … စကားကလည်း … တောတ်ောတ်တ် ”
” ကဲ … မောင် ရသှေားခြိုးတော့မယ် … မ ”
” အင်း … ညက မီးပကြလြို့ ရမတေငဖြစ်ဘူးမောင် … အောကကြ ရချိုးခန်း သှားခွိုးလိုကြ … မ … ခဏ အိပြဦးမယ် ”
ရဲသူလည်း အင်ျကြီခွှတကြာ အောကထြပဆြင်းလာကာ ရချိုးခန်းဝငကြာ ရချိုးနတေော့၏။ တကိုယလြုံး ဆပပြှာတိုငရြင်း လီးကြီးအား ဆှဲဆန့ကြာ လေ့ကငွ့ခြန်းလုပပြေးနေ၏။ ရဲသူလီးမှာ ဘာဆေးမှ ထိုးမထားပဲ သဘာဝအတိုင်း ထွားကြိုင်းနသည်ေ။ နေ့စဉြ မနကတ်ဈကြိမ် ညနတဈေကြိမ် ၁၀ မိနဈခန့ြ လကဖြှင့ဆြှဲပေးနတတေသ်ည်။ စိတရြှညလြကရြှည် လီးအားဆှဲပေးနစဉြေ ရချိုးခန်းတံခါး ပြင့လြာကာ…
” အိုရျ … ဆောရီးနောျ ”
” ဟင် … ယမင်းခင် ”
ရဲသူမှာ လီးတန်းလန်းဖြင့ြ ဘာလုပရြမှန်းမသိ ဖြစ်နတေော့သည်။ ယမင်းခငမြှာလည်း အိမပြေါရြပြတေသ်ဖြင့ြ အောကထြပ် ရလောခွိုးပုံရသည်။ သူမမကြလြုံးများက ရဲသူ၏လီးကြီးထံ ကရွောကန်ေ၏။ မကြလြုံးများပြူးကယွကြာ ပါးလှှာသော နှုတခြမ်းလေးက ဟ နတေော့သည်။
” ဟိုလေ … ယမင်း … ကိုသူ အရငခြွိုးလိုကမြယန်ောြ … လကစြနဲ့မို့ ”
” ဪ … ဟုတဟြုတ် ”
ယမင်းခငမြှာ လီးကြီးပေါြ အာရုံရောကန်ရောမှ ရဲသူစကားကြောင့ြ သတိပြနကြပလြာကာ အကြည့်ကြိုဖယလြိုကရြင်း ရချိုးခန်းမှ ပြနထြှကလြိုကြ၏။
ရဲသူခွိုးပြီးမှ သူမဝငခြွိုးကာ အိပခြန်းထဲဆံနှယမြွားရခွေောကအြောင် ဒွိငယ်ာမူတရြင်း ခဏစောင့န်လေိုကသ်ည်။ အဝတအြစား သပသ်ပရြပဝြတဆြငပြှီး ပိုကဆြံအိတန်ှင့ြ ကားသော့ယူကာ အပြငထြှကခြဲ့တော၏။ ရှောပြငထြှကကြာ နောကဆြုံးပေါဒြီဇိုင်း ဘရမ်းနယူး ၅ စုံလောကဝြယရြင်း လမ်းမကြီးအတိုင်း မောင်းနှငန်သည်ေ။ နေ့လည် ၂ နာရီဝန်းကငွမြို့ လမ်းမကြီးမှာ နရေောငခြှညအြပူရှိနကြှောင့ြ ခွဈခွဈတောကြ ပူနတေော့၏။ ဘယမြှ ထပမြသှားပဲ အိမသ်ို့ပြနလြာခဲ့လိုကသ်ည်။
အိမရြောကသ်ညန်ှင့ြ သူမအခန်းထဲဝငကြာ အပေါအြင်ျကြီနှင့ြ ဂါဝနအြား ဘဲဥပုံမှနအြဝိုင်းရှေ့တွင် ခွှတခြလွိုကသ်ည်။ ဖြူဖြေးတင်းထုပန်သေော နို့အုံလေးအား ဘယာစီယာအနကရြောငလြေးနှင့ြ ထိန်းခွုပထြားရာ နို့သီးခေါင်းနီတာရဲလေးများက ရုန်းထွကခြငွန်သလေို ခွကန်သေော ခါးလေးအောကြ အတွင်းခံဘောင်းဘီအစိမ်းလေးအတွင်းမှ ဖငသ်ားစိုငကြှီးများက ကော့ထွကန်တေော့သည်။ နဖူးရှေ့ ဝဲကလွာသော ဆံနှယမြွားအား ခေါင်းတဈခကြရြမ်းကာ ပင့တ်ငရြင်း စုခညွပြှီး နောကကြွောဘကြ ပို့ထားလိုကသ်ည်။ မှနရြှေ့ သူမကိုယလြုံးလေးအား တပတလြှည့ကြှည့ကြာ ဝယလြာသော အဝတစြားအိပထြဲမှ အင်ျကြီနှင့ြ စကပအြတိုများအား တဈထညပြှီးတဈထည် ဝတဆြငကြှည့န်တေော့၏။
သူမလှုပရြှားမူ့အားလုံးအား အခန်းပြငမြှ ချောင်းကြည့်န်သေူ ရဲသူတဈယောကြ ပေါငကြှားတွင်းမှ လီးကြီးအား ဆုပကြိုငရြင်း ရငသ်ပရြှု့မော ဖြစ်နရသေည်။ ယမင်းခငမြှာ နောကဆြုံးတဈထည် ဝတကြှည့စြဉြ အခန်းလိုကကြာစလေး လှဈကနဲ လှုပသ်ှားသညကြို မှနထြဲမှ မှငလြိုကရြသဖြင့ြ အခန်းတံခါးအား လှည့ကြှညလြိုကြ၏။ ရဲသူတဈယောကြ ရမျမကစြိတလြေး ထကြှနစဉြေ ချောင်းနသေောအခန်းဝလေးအား ယမင်းခငကြ စိုကကြှည့န်သဖြေင့ြ ခွဖြဖြေနင်းကာ အခန်းဝနားမှ ထွကခြဲ့လိုကသ်ည်။
ယမင်းခငမြှာ အခန်းဝလိုကကြာစလေးကြား လူရိပတ်ှေ့ရသဖြင့ြ စိတထြဲ ထိတကြနဲ ဖြစ်သှားရသည်။ အခန်းပြငထြှကကြှည့ရြင်း မိခငဖြစ်သူ အိပခြန်းနားရောကလြာခဲ့၏။ တံခါးအား အသာတွန်းကြည့်ရြာ မိခငဖြစ်သူ၏ ကုတငပြေါတ်ှင် ရဲသူမှာ ခွတွေဲလောင်းခထွိုငရြင်း လီးကြီးအား ဆုပကြိုငကြာ သူမနာမညအြားရှတရြင်း ခေါင်းမော့ဂွင်းတိုကန်သညေကြို မှငလြိုကရြသည်။
ဒေါသ်ီရိမမှော နေ့စဉြ ဖဲဝိုင်းသှားနတတေပြှီး ဇွဲမာနမြှာလည်း မနကလြင်းကတည်းက ထွကရြာ ညမိုးခွုပမြှ ပြနလြာတတတ်ော့၏။ ဒေါသ်ီရိမကေ ဖဲရှုံးသောလများတွင် ရဲသူအား ပိုကဆြံထုတမြပေးတော့ပေ။ သူမတဈယောကထြဲ အပြငခြွိန်းဝိုင်းများ သှားကစားတတသ်ည်။ ဇွဲမာနပြှနလြာလငွြ မူးလာသညကြများကာ ထမင်းပငမြစားနိုင် ထိုးအိပသ်ညကြ များနသည်ေ။ အိမကြှီးထဲ ရဲသူနှင့ြ ယမင်းခငတ်ို့ နှစ်ဦးသာ အတူရှိခွိနမြွားလာရသည်။
ယနေ့မနကတ်ှင် ဒေါသ်ီရိမနှငေ့ြ ဇွဲမာနတ်ို့ သားအမိ ကားတဈစီးဆီဖြင့ြ ရှေ့ဆင့န်ောကဆြင့ြ ထွကသ်ှားကြသည်။ ယမင်းခင် အိပရြာနိုးသညန်ှင့ြ အိမ်၏နောကခြှမ်းဘကမြှ ပန်းပငတ်ှဆေီ သှားကြည့်ရြာ နောငဖြေးတံခါးဖြင့ဖြှင့ခြငွြး ပန်းခွံနှင့အြိမကြှား မှကြကေလြပအြလှတလြေးတွင် လေ့ကငွ့ခြန်းပြုလုပန်သေော ရဲသူအားတွေ့လိုကရြ၏။ ကစွလြဈသော ခန်ဓာကိုယအြပေါပျိုင်းတွင် စွပကြယွလြကပြှတလြေးနှင့ြ မကြန်ှာပေါမြှ ခွှေးစေးများက ရငဘြတထြိစီးကနွသည်ေ။ ခန်ဓာကိုယတ်ဘတလြှည့စြဉြ ယမင်းခငန်ှင့် မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် အနအထေားဖြစ်ကာ အောကပျိုင်းဝတဆြငထြားသော အားကစားဘောငဘြီတိုအတွင်းမှ လီးတနကြှီးက အမှှောင်းလိုကထြနတေော့သည်။
လကန်ှဈဖကြ ဘေးသို့ဆန့တ်န်းရင်း ဒူးမှောကကြာ ခုနပြေါကလြှုပရြှားနသဖြေင့ြ ဘောငဘြီအတွင်းမှ လီးကြီး ခါရမ်းနပြနေသ်ည်။ ယမင်းခငမြှာ ကြာကြာမကြည့်ရြဲသဖြင့ြ နောကလြှည့ထြှကရြာ အိမတ်ံခါးပေါကအြဆင်း လှကေားထဈပုံစံ အထဈလေးနှင့ြ စီးထားသော ဖိနပခြုံထူလေးနှင့ြ တိုကမြိကာ လှဲကသွှားတော့၏။
” ဟင် … ယမင်းခင် ”
ရဲသူမှာ အားကစားလုပန်ရောမှ ယမင်းခငန်ား ပြေးသှားကာ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ဒူးထောကထြိုငခြလွိုကသ်ည်။ ယမင်းခငမြှာ ညာဘကဒြူးလေးတုတကြာ ဘယဘြကဒြူးခေါင်းလေးထောငရြင်း ခွချင်ြေးဝတလြေးအားဖိကာ မကြန်ှာလေးရှုံ့မဲ့နေ၏။ ပေါငလြယထြိဖုံးသော ညဝတအြင်ျကြီအောကန်ားစလေးမှာ လှနတ်ကန်ကော ပေါငဂြှကြားရှိ စောကမြှှေးအုံပါးပါးလေးအား အတိုင်းသားမှငန်ရသေည်။
” ထနိုငရြဲ့လား … ယမင်း ”
” ခွဆဈေက နာနတော … အ …… ကြှတကြွှတ် ”
ယမင်းခငမြှာ ရဲသူအား မကြန်ှာလေးရှုံ့မဲ့ကာဖြရင်ေး ဒူးထောကထြားသော ရဲသူပေါငကြှားအားကြည့်မြိလိုကသ်ည်။ အားကစားဘောင်းဘီအတိုလေး၏ ညာဖကခြှမ်းအောကန်ားစမှ ရဲသူ၏ ဒဈဖူးကြီး ပြူးထွကန်သညေကြို မှငလြိုကရြ၏။ ခွထေောကန်ာကငွတ်ာမေ့၍ ရငခြုနလြာကာ ခပရြဲရဲ ဒဈဖူးကြီးအား ကြည့်န်မေိသည်။ ရဲသူမှာလည်း ယမင်းခငပြေါငကြှားမှ စောကပြတလြေးအား ငေးကြည့်န်မေိ၏။ အတနကြှာမှ နှစ်ဦးသား အကြည့်ခြငွြးဆုံကာ ယမင်းခငကြ မကြလြှှာခကြာ မကြန်ှာလေးရဲတကလြာရင်း ခေါင်းငုံ့ထားလိုကသ်ည်။
————————————
” ဟွောင့ြ ငဇွဲ … မင်းများနပြေီ … တောတ်ော့ကြာ … မင်းရုပမြင်း ပြနကြှည့ြဦး ”
” သပေါစေ ဝငန်ိုငရြာ … ငါသသှေားလည်း အေးတာပဲကြာ ”
” ဟာကြာ … မင်းဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်နတောလဲ ငဇွဲရာ ”
ဘေးနားမှ မွိုးသူကလည်း ဆေးလိပမြီးညှိရင်း ဝငပြှောနလေိုကြ၏။
” မာမီ လုပရြကတ်ယကြှာ … ဟူးးးးးးးး ”
” အေးကြာ … မင်းအမကလေည်း ဒီကောင့အြကြောင်းမသိပဲ လကထြပလြိုကတ်ာနမှောပါ ”
” ဘာနနကြေော ကနွြးမာရေး ဂရုစိုကြ ငဇွဲ … မင်း … အဝေးသှားနချင်ေလြည်း … ငါတို့အသိတွရှေိပါတယ် ”
” ကြေးဇူးပဲကြာ ”
” ဟြောင့ျ ဒါနဲ့ မင်းဆောျ မွဖူးငုံဆီ မသှားဘူးလား ”
” ငါလည်း အိမကြ မာမီကြောင့ြ အရကပြဲ ဖိသောကန်တော … ဖူးဆီ … မရောကဖြစ်ဘူးကြ ”
” ကဲ ဒါပြီး တောကြှမယကြှာ … ငဇွဲ … မင်းကားသော့ပေး ငါတို့ လိုကပျို့ပေးမယ် ”
” ဟာ … ငါ အိမမြပြနခြငွဘြူးကြာ … မာမီနဲ့လည်း မကြန်ှာချင်ြးမဆိုငခြငွတ်ာ … ညကြမှ ပြနမြယ် ”
” မရဘူးကြ မင်းတအားလည်းမူးနပြေီ … ငမွိုး ပိုကဆြံရှင်းကြာ … ရော့ ငါ့ကား မင်းမောင်းခဲ့ … ငဇွဲကား ငါမောင်းပို့မယ် ”
ဝင်းနိုငမြှာ ဇွဲမာနအြားပြောရင်း မွိုးသူပါ တဆကတ်ည်းပြောကာ ကားသော့ပစ်ပေးလိုကသ်ည်။ ဆိုငထြဲမှ ၃ ယောကသ်ားထလာကာ ကားလေးနှစ်စီးက လမ်းမကြီးအတိုင်းမောင်းရင်း ဇွဲမာန် အိမသ်ို့ဦးတညလြိုကသ်ည်။ ဇွဲမာနတ်ို့ခွံဝင်းထဲထိ မောင်းဝငကြာ နှုတဆြကပြှီး မွိုးသူနှင့ြ ဝင်းနိုငမြှာ ပြနသ်ှားကြ၏။
” ငဇွဲ … ဒီနေ့ အပြငမြထွကန်ဲ့တော့ကြာ ”
” အေးပါကြာ ”
သူငယခြငွြးနှစ်ယောကအြားလကပြှရင်း လေးလံသောခွလှမြေးများဖြင့ြ ဇွဲမာနတ်ဈယောကြ အိမထြဲဝငလြာခဲ့သည်။ မိခငဖြစ်သူနှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးမဆိုငခြငွသ်ဖြင့ြ အိမအြပေါထြပတ်ကကြာ အိပခြန်းထဲ ကြိတမြှိတအြိပဖြို့ ဆုံးဖြတလြိုကြ၏။ အပေါထြပအြရောကြ အိပခြန်းသို့ဝငရြန် ညီမဖြစ်သူ ယမင်းခငအြခန်းရှေ့အရောကြ အမူးပြချင်ေသ်လို ဖြစ်သှားခဲ့ရသည်။
” အားးး …… အ …… ကောင်းလိုကတ်ာ … ရှီးးးးးးးးးးးးး ”
မိခငဖြစ်သူ နောကအြိမထြောငပြှုသှားသဖြင့ြ စိတထြိခိုကန်ရော ညီမဖြစ်သူအခန်းမှ ညည်းတွားသံ ခပတ်ိုးတိုး ကြားမိလိုကသ်ဖြင့ြ ခွလှမြေးများ တုံ့ကနဲရပမြိသှားသည်။ ယမင်းခင် အိပခြန်းတံခါးအား အသာဟကြည့်ရြာ အလှယတ်ကူ ပြင့သ်ှားသဖြင့ြ အတွင်းဘကမြှ မှငကြှင်းအား ထငထြငရြှားရှား မှငန်ရသေည်။ ညီမဖြစ်သူမှာ ကုတငပြေါပြကလြကအြနထေားဖြင့ြ ဒူးထောငပြေါငကြားလေးဖြစ်နပြေီး သူမပေါငကြှားထဲ အမွိုးသားတဈဦးက ဒူးထောကန်ရောယူကာ မကြန်ှာအား ပေါငဂြှထဲအပကြာ တလှုပလြှုပဖြစ်နေ၏။ ညီမဖြစ်၏ တွန့လြိမန်သေော ကိုယလြုံးတီးလေးမှာ ဖငသ်ားများ ကြှတကလြာလိုကြ ပြနကြလွိုကန်ှင့ြ ဘေးတိုကအြနထေားလေး မှငန်ရသေည်။
ယမင်းခင်၏ ထောငထြားသော ညာဖကပြေါငန်ှင့ြ ကြယန်သဖြေင့ြ ပေါငကြှားတွင်းမှ အမွိုးသားမကြန်ှာအား မမှငရြသေးပေ။ ကြည့်န်စဉေမြှာပင် ညီမဖြစ်သူမှာ ခပကြယွကြယွြ အောဟြဈရင်း အမွိုးသားဦးခေါင်းအား သူမပေါငဂြှထဲ ဆှဲကပကြာ ဖငသ်ားများမှှောကတ်ကလြာရင်း ပေါငတ်နမြွား တဇပဇြပတ်ုနန်တေော့၏။
” အ …… အားးးးးးး … ထွကြ ထွကြ …… ရှီးးးးးးး …… အ … ထွကကြုနပြှီ …… အမလေးးးး ”
ညည်းသံရှညကြှီး ညည်းတွားရင်း ဖငကြှီးအား ကုတငပြေါပြှနခြကြာ ရငဘြတလြေး နိမ့လြိုကမြှင့လြိုကန်ှင့ြ အမောဖြနတေေော့သည်။
” ကောင်းလား … ယမင်း ”
” ဟင် ”
အသံကြားဖူးသလိုမို့ ဇွဲမာနမြှာ သချောအားစိုကကြှည့န်မေိသည်။ ညီမဖြစ်သူ ပေါငကြှားမှ စောကရြညမြွားရှှဲနသေောမကြန်ာအား ဘေးတိုကမြှငရြခွိန် မိုကကြနဲ ဖြစ်သှားရသည်။ ယမင်းခင်း ပေါငကြှားမှ ဒူးထောကခြါးဆန့ကြာ မေးလိုကသ်ူမှာ ဒေါသ်ီရိမေ၏ နောကယ်ောကြြား ရဲသူဖြစ်နတေော့၏။
ဇွဲမာနစြိတထြဲ ရုတတ်ရကြ ရဲသူအား ပြေးရိုကခြငွသ်ည့စြိတမြွား ပေါလြာပမယေ့ြ စိတကြနွသညေမြို့ ခဏနှင့ြ ဒေါသစိတမြွားပြောကကြာ ယူကြုံးမရ ဝမ်းနည်းစိတမြွား ခကြခြငွြး ပြောင်းလဲသှားသည်။ မကြရြညမြွားစီးကလွာစဉြ ညီမဖြစ်သူ၏ ရငဘြကအြားခွကာ ပါးစပလြေးထဲ လီးသှင်းနသညေကြို မှငလြိုကရြပြန်၏။ ယမင်းခငမြှာလည်း မိခင်၏နောကယ်ောင်ျကြား ပထွေးတောစြပသ်ူ လီးကြီးအား မကမြကမြောမော စုပပြေးနရှောသည်။
ရဲသူမှာ ယမင်းခငလြကန်ှဈဖကအြား ခေါငရြင်းဘကလြှနဖြိကာ နှုတခြမ်းပါးလေးထဲ လီးကြီးအား ခါးအားဖြင့ြ အဆုံးထိ ဖိသှင်းနေ၏။ ယမင်းခငတ်ဈယောကြ ပကလြကအြနထေားဖြင့ြ ကုတငပြေါခြှဖြေားထောကကြာ ခါးကော့လာရင်း ရဲသူ၏ ပေါငရြင်းနှစ်ဖကအြား တွန်းထုတန်ရသေည်။
ဇွဲမာနမြှာ ညီမဖြစ်သူ၏ ခံစားနရသေော ဝဒနောဆိုးအား မကြည့်ရြကတ်ော့သဖြင့ြ မကြန်ှာလှဲစဉြ ရဲသူက လီးအားဆှဲထုတကြာ ဘေးနားပကလြကလြှန် လှဲခလွိုကသ်ည်။ ထငမြှတမြထားသော မှငကြှင်းက မကြစြိဒေါင့ထြဲ ထငဟြတလြာခဲ့ပြန်၏။ ယမင်းခငမြှာ ဘေးနားပကလြကြ လှနလြှဲလိုကသ်ော ရဲသူ၏လီးကြီးအား ကုန်းထ၍ အငမ်းမရ စုပန်တေော့သည်။ ခုနက သူမပါးစပအြား ရကစြကစြှာ လိုးထားသော လီးအား မကမြကမြောမော စုပပြေးရင်း အပေါမြှခွထိုငကြာ စောကခြေါင်းပေါကလြေးထဲ တေ့ရင်း ဖိခလွိုကတ်ော့သည်။ ရဲသူရငဘြတပြေါလြကထြောကကြာ ဖငကြှီးအားမှောကခြှလိုးနရင်ေး ရဲသူမကြန်ှာနား ဒူးထောကတ်ိုးကပကြာ သူမစောကပြတလြေးအား ယကခြိုင်းပြနသ်ည်။ အဖုတယ်ကခြိုင်းလိုကြ အပေါမြှခွလိုးလိုကန်ှင့ြ ကာမအရသာအား ထိထိမိမိလေး ခံစားနေ၏။။
ဇွဲမာနမြှာ ညီမဖြစ်သူ၏ ရမျမကမြီးတောကလြောငန်ပေုံကို မကြည့်ရြကတ်ော့သဖြင့ြ သူ၏အိပခြန်းတွင်း ခွဖြဖြေလွှောကဝြငသ်ှားကာ ကုတငပြေါလြှဲရင်း ရှိုကင်ိုမိတော့သည်။ မိခငရြော ညီမဖြစ်သူပါ ရဲသူ၏ မာယာပခွုပတ်ှင်း ဆင်းသကန်ကြရော ဇွဲမာနတ်ဈယောကြ ဘာမှမတတန်ိုငတ်ော့ပေ။
ခစွသ်ူနှင့လြည်း အဆကသ်ှယပြှတပြှီး အရကထြဲ စိတရြောကန်ခေဲ့တော့သည်။ မနကတ်ည်းက အရကဆြိုငရြောကန်ကော အတွေးပေါင်းစုံနှင့ြ ထိုငသ်ောကန်စဉြေ မကြစြောင်းထိုးဝိုင်းမှ စကားတဈခွို့ကြောင့ြ ဇွဲမာန် စိတထြဲ တင်းနရသေည်။ ရဲသူ၏ ဘောဒြါတဈယောကဖြစ်သော ပြဲစားဖိုးလုံးမှာ အဖောန်ှဈယောကအြား ပြောပြနေ၏။
” ရဲသူတော့ … ကိုင်းကြီးကြီးနားလိုကတ်ာ … အငှိမပြဲကြာ ”
” အေးကြာ ဒီကောင် ဒီရကပျိုင်း ကားတဈစီးနဲ့ ပိုကပျိုကကြလည်း အိတထြဲအပြည့ြ ”
” ဒါတငဘြယကြမလဲ ဆောကြှီးက ဒီကောငမြှဒီကောငကြှ … ဘာဂွာပေးထားတော့ အငှိမပြေါ့ ”
ဇွဲမာနစြိတထြဲ ဖငွြးကနဲ့ ဖြစ်သှားရပြနသ်ည်။ အရကပြုလင်းအား ကောကကြိုငကြာ ပြေးရိုကခြငွသ်ော စိတမြွား ပေါပြေါကလြာ၏။
” ဪ …ခွိန်းဝိုင်းတွေ ထိုငတ်ဲ့ ခပတ်ောင့တ်ောင့ြ ဆောကြှီးမလား ”
” ဟုတတ်ယ် ငါ့ကောငရြေ … စဖြုတတ်ဲ့နေ့က ငါရှိတယကြှ ”
” ဟာ … လုပစြမ်းပါဦး … ဖိုးလုံးရာ … အေ့ ဈ ”
ဖိုးလုံးနှင့ြ အတူထိုငသ်ောကန်သေော ဂတုံးစတောကန်ဲ့တဈယောကကြ မူးနကော ရဲသူအကြောင်းပြောခိုင်းနပြနေသ်ည်။
” မကသေီ ခွံ … မင်းသိတယ် မလား ”
” မှို့ထွကန်ားက ခွံလား … ရောကတ်ော့မရောကဖြူးဘူး … ကြားဖူးတယကြှ နာမညကြှီးခွိန်းဝိုင်းတွေ လုပတ်ာ မလား ”
” အေးလေ အဲဒီခွံမှာ ငါနဲ့ရဲသူက ဆိုငကြယန်ဲ့ အရငဒြိုးတာဟ … ဟိုရောကမြှ ဆောကြှီးကို ဖုန်းဆကြ ခေါတ်ာ … ငါက အခန်းထဲ ကြိုပြီး ပုန်းနတောပေါ့ ”
” ဆောကြှီးက တဈယောကထြဲ … လာတာလား ”
” အေးပေါ့ … ရောကတ်ာနဲ့ ရဲသူက အီပါလရေောကြာ … စကားပြောရင်း နို့တွေ ဖငတ်ှနယေပြှီး နုူးပေးနတော … ပြီးမှ ရှယကြိုငတ်ာကြာ ”
ဖိုးလုံးမှာ စကားပြောရင်း လကကြနွအြရကအြား မော့ခပြဈသည်။ ပြီးမှ ဆေးလိပတ်ဈလိပ် မီးညှိကာ ဆကပြှောနသည်ေ။
” ဆောကြှီးကို နိဈခွှတပြှီး ဘာဂွာ အရငကြွှေးတာကြာ … ဖငကြှားတွပေါ ယကပြေးတာ … စောကရြညတ်ှကေို ထောငပြန်းနတောပဲ … ပြီးမှ ရှယလြိုးပေးတာ…။ ဆောကြှီးကလည်း အထနပြါကြာ … တခွီပြီးတခွီ ထပထြပလြိုးခိုင်းနတော …. ဆောပြေါင်းစုံ လိုးထားတဲ့ ရဲသူလီးကို ရခေဲချောင်းစုပသ်လိုကို စုပပြေးနတောကြ …။ ငါလည်း ချောင်းရင် ဂွင်းထု နရတောပေါ့ … နောကခြေါကကြှ အပိုငပြဲကြာ … ဆောကြှီးက တွေ့တာနဲ့ ရဲသူလီးကို အငမ်းမရ စုပတ်ာ လီးတအား ငတန်ပေုံပဲ … ရဲသူက ခရပေါ ဖြင့ပြဈတာ အောင်ိုပါရော ဟားဟားးးး … ရဲသူက ငိုနတေဲ့ ပါးစပကြို လီးနဲ့ထိုးပြီး စုပခြိုင်းပြနရြော ပြီးမှ ချော့လိုးလိုကတ်ာ ”
” အဲဆောကြှီးက အကိတကြှာ ငါလည်း ဖိုကခြငွတ်ာ ”
” ရဲသူက … အပိုင် ကိုငထြားပြီကြ … ငါတောင် လိုးချင်လြို့ ဖနခြိုင်းတာ မရတော့ပါဘူး ”
………………………………………………………..
ဘယလြိုမှ နားထောငလြို့မရတာနဲ့ ကနွောလြည်း အရကဖြိုးရှင်းပြီး ထွကလြာခဲ့လိုကတ်ာ။ အိမရြောကတ်ော့ ထငမြထားတဲ့ မှငကြှင်းက ဆီးကြိုနတောဗွ။ ရဲသူက မာမီ့ကို ဧည့ခြန်းထဲတင် လီးစုပခြိုင်းနတောဗွာ။ မာမီလည်း ဧည့ခြန်းထဲတောင် မဆငခြှငတ်ော့ဘူး ဆိုဖာခုံရှညပြေါမြှာ ကုန်းစုပပြေးနတော။ ကနွောဝြငလြာတော့မှ မာမီက ခါးဆန့ပြှီး သူတို့အိပခြန်းထဲ သှားဖို့ ပြောနတောပေါ့။ ကနွောလြည်း စကားမပြောချင်တ်ာနဲ့မို့ ကိုယ့အြိပခြန်းထဲ ဝငပြှီး အိပန်လေိုကတ်ယ်။ ညနပေိုင်း နိုးတာနဲ့ ရချိုးဖို့ ရချိုးခန်းဘကြ ထွကခြဲ့လိုကတ်ော့…
” အှန့ြ အှန့ြ … ဒီလောကြ သနတ်ဲ့ဟာကြီး ၂ ခါ လိုးပြီးတာတောင် ထနသေေးတာ … ခခြြ ခခြြ ”
မာမီပေါ့ဗွာ ရချိုးခန်းထဲမှာ ကိုယတ်ုံးလုံးနဲ့ ရဲသူလီးကြီးကို ဆပပြှာတိုကပြေးနတော။ ကနွောြ မူးအိပန်တောဆိုတော့ လှတလြှတလြပလြပ် ရချိုးနကြပေုံပါ။ ရဲသူက နံရံကြောပေးပြီး ရပန်တော မာမီက ရဲသူရှေ့ဒူးထောကထြိုငရြင်း လီးကို ဆေးပေးရင်း ဂွင်းတိုကပြေးနတောဗွာ။ ကနွောြ အိမမြှာမနချင်ေတ်ော ဒီလိုမှငကြှင်းတွကြေောင့ပြဲလေ။
…………………………………………………..
နှေဦးရယလြို့မှ
ဥသွလေးက သံခြိုမနှောခင်
ခေါသ်ံများနောကြ
ကောကကြောကပြါသှားခဲ့ရတာ
အခွိနဆြိုတာ
စကျကန့မြွားရဲ့ အစနဲ့အဆုံးမှာလား
အဖြစ်ပကြတ်ခုရဲ့ အတွင်းမှာလား
ကနွောြ ဘယသ်ူမှ မေးမကြည့်ဖြစ်တော့ပါဘူး
……………………………………………………………..
ဒီနေ့ တိုကတ်ိုကဆြိုငဆြိုင် ကနွော့ရြဲ့ခစွသ်ူ လကထြပတ်ာ ၁ နှစ်ပြည့ပြေါ့။ တခွားမှို့လေးတဈခုမှာ စိတပြှလကေပြွောကထြှကသ်ှားရင်း အိမပြှနရြောကလြာခဲ့တာ။ မာမီနဲ့ညီမလေး ယမင်းခငကြတော့ ဖကပြှီး ငိုတော့တာပါပဲ။ နောကတ်ခါ အိမကြ မထွကဖြို့ တတွတတ်ှတ် ပြောနတောပါ။
ခဏနား ရမေိုးခွိုးပြီး အိပမြယလြုပတ်ုန်း မာမီ့အခန်းက အသံတဈခွို့ကြောင့ြ မအိပဖြစ်တော့။ ကနွောြ မာမီအိပခြန်းတံခါးဖြင့တ်ော့ ကုတငပြေါမြှာ ညီမလေးက လေးဖကထြောကရြဲ့လေး ရဲသူက နောကကြနေ ဒူးထောကန်ရောယူထားတာဗွာ။ ညီမလေးဘေးနား ဒူးတုပထြိုငန်တေဲ့ မာမီခေါင်းကို ညီမလေးခါးပေါြ ကန့လြနတ်ငပြှီး ရဲသူဆီးခုံးနဲ့ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ကပထြားတာ။ ရဲသူက ညီမလေး စောကပြတကြို အခကြြ ၂၀ လောကလြိုးပြီးတိုင်း လီးကြီးကို ဖငကြှားထဲ မေးတငပြေးတာ။ ခါးပေါခြေါင်းလှဲထားတဲ့ မာမီ့ပါးစပန်ား ဒဈကြီးက စောကရြညတ်ှနေဲ့ ပြောငလြကန်တောပေါ့။ ဒဈဖူးကို မာမီက လေးငါးခကြြ စုပပြေးပြီးမှ ရဲသူက လီးကြီးကို ညီမလေး အဖုတထြဲ ပြနသ်ှင်းနတော။
ကနွောြ အရငလြောကြ မခံစားရတော့ပါဘူး။ အရာအားလုံး လကခြံနိုငဖြို့ ပြငဆြငပြှီးသားပါ။ ကနွောရြောကတ်ယကြှားတော့ ဝင်းနိုငန်ဲ့ မွိုးသူတို့က ဖုန်းဆကပြါလရေော။
” ဟွောင့ြ သားရီး … ည ငါတို့လာမယ် … ဝင်းနိုငလြည်း ငါပြောထားတယ် ”
” မွိုးသူလား … အေး လာခဲ့ကြကြာ … အခု ငါလည်းပငပြန်းလာလို့ ခဏနားမလို့ ”
” အေးဆေးနောျ သားရီး ”
” သာသာယာယာပဲ ဟြောင့ျ ”
မွိုးသူနဲ့ ဝင်းနိုငကြ ကနွော့အြရင်းနှီးဆုံး သူငယခြငွြးတွဗွေ။ အခုလည်း မွိုးသူ ကနွောရြောကတ်ာ ဘယကြကြားလဲမသိဘူး ဝင်းနိုငဆြီဖုန်းထိုးပြီးမှ ကနွော့ကြို လှမ်းခွိန်းနတော။ မတွေ့တာ ကြာတော့လည်း သောကပြှဲကငွြးဖို့ပေါ့ ဗွာ။ ဒီကောငတ်ှအကြေောင်းတွေးတော့ ကနွော့ခြစွသ်ူ ဖူးလေးအကြောင်း ပါလာပြီပေါ့။
ကနွော့ဘြဝက ငယင်ယကြတည်းက အပူအပငမြရှိ ပြောပြွောပြဲ ဖြတသ်န်းလာခဲ့တာဗွ။ မာမီ နောကအြိမထြောငမြပြုခငထြိပေါ့။
လှနခြဲ့တဲ့ ၃ နှစ်ကြောကြ ရပကြှကထြဲ လူသဈတွပြေောင်းလာတာ မကြာခငမြှာပဲ ကနွော့ဘြဝ တဈဆဈခွိုး ပြောင်းလဲခဲ့ရတာပဲ။ ပြောင်းလာတဲ့မိသားစုက ၄ ယောကထြဲဗွ။ ကနွောြ မှငမြှငခြငွြ ခစွမြိသှားရတဲ့ မှဖူးငုံရယ် သူ့မိဘတွဖြစ်ေတဲ့ ဦးကြောစြှာ ဒေါစြပယဖြူးရယ် ခွံစောင့ြ ဘဘထွန်းရယပြေါ့။ ရပကြှကထြဲက ခွံအလှတကြှီးတဈခုကို ဝယပြှီး နှစ်ထပတ်ိုကဆြောကကြှတာ တိုကရြှေ့မှကြကေလြပမြှာ ပန်းခွံအသေးလေးဆောကပြှီး နောကဖြေးဘကမြှာ ရကေူးကနထြည့ဆြောကထြားတာ။ ကနွောကြ ရပကြှကခြံဆိုတော့ စပစြုရင်း မှဖူးငုံ အဖေ အမနေဲ့ ရင်းနှီးသှားကြတာပါ။ တိုကတ်ိုကဆြိုငဆြိုင် ကနွောကြလည်း ကြောင်းပြီးတော့ မွိုးသူတို့ ဝင်းနိုငတ်ို့နဲ့ ဝလလေေေ လုပန်ခွေိနဗြွ။ မှဖူးငုံကလည်း ကြောင်းပြီးတော့ ကနွြးမာရေးအရ ဒီမှို့လေးကို ပြောင်းလာတာပြောတယ်။
ကြုပတ်ို့မှို့လေးက တောမကြ မှို့မကမွို့ လူသိပမြစီတော့ အိမခြှနည်ေးပြီး ခွံဝင်းအကယွကြှီးတွေ လကေောင်းလသနေ့လြည်း ရတယဗြွ။ အိမစြဆောကတ်ော့ မှဖူးငုံကို ကနွောကြပဲ မှို့လေးရဲ့ အထငကြရ နရောတွေ လိုကပျို့ပေးရတာ။ တဖြည်းဖြည်း လူချင်ြးရင်းနှီးလာတော့ ကနွော့အြိမလြည်း မှဖူးငုံက ဝငထြှကပြေါ့။ မှဖူးငုံတို့ အိမ် မပြီးခငလြေး ဝလလေေေ လုပန်တေဲ့ ကနွောန်ဲ့ မှဖူးငုံကို သူ့အဖေ ဦးကြောစြှာက ကြောကမြှတရြတနာသငတ်န်းကြောင်းတဈခုမှာ အတူတကခြိုင်းခဲ့တာ။ မှဖူးငုံက မကြန်ှာဝိုင်းဝိုင်း နှာတံစင်းစင်းလေးနဲ့ ပြုံးလိုကရြင် ပါးခွိုငလြေးတဈဖကပြေါလြာပြီး အတောခြစွစြရာကောင်းတာဗွ။ ရငသ်ားစူစူလေးနဲ့ တငသ်ားအိအိတွကြေား ခါးလေးက ခွကန်တေော့ ယောင်ျကြားတိုင်းကို ဖမ်းစားနိုငတ်ာပေါ့။
ကနွောလြည်း ဘာသားနဲ့ ထုထားတာမို့လဲ။ သငတ်န်းမှာ မှဖူးငုံကို စကားလာပြောတဲ့ကောငတ်ှဆေို ကြည့်မြရတော့တာလေ။ ဒါပမယေ့ြ မှဖူးငုံက ကနွောမြကြိုကတ်ာဆို ဆငခြှငရြှာပါတယ်။ ကနွောကြ မိန်းကလေးတွနေဲ့ အရောမဝငသ်လို မှဖူးငုံကိုလည်း ယောင်ျကြားတွနေဲ့ အရောတဝင် မနခေိုငဘြူး။
အိမဆြောကပြှီး အိမတ်ကလြုပတ်ော့ လကတ်ကိုင်းအင်ျကြီရှားရောငလြေးနဲ့ အောကကြ ထမီစကပအြနကလြေး ဝတထြားတာဗွ။ မကြန်ှာချောချေားလေးနဲ့ ဆံပငတ်ှစေုခညွပြှီး ကြောလြယခြထွားရင်း လာသမွှဧည့သ်ညအြားလုံးကို ပြုံးပြုံးရှှငရြှှငန်ဲ့ နှုတဆြကန်တော တအားကို ခစွစြရာကောင်းတာ။ ညနပေိုင်း ဘုရားသှားတော့ ကနွောလြည်း ခစွခြှင့ပြနပြဈတာပေါ့။ အဲ့ဒီညက ရှကသ်ှေးဖြာနတေဲ့ မှဖူးငုံ မကြန်ှာလေး အခုထိ မကြလြုံးထဲက မထွကဖြူးဗွာ။ ၃ လလောကန်မှေ အဖြပြနေပြေးတာ။
ခစွသ်ူဖြစ်တဲ့နမှောပဲ ကနွောတ်ို့နှစ်ယောကြ သငတ်န်းမတကပြဲ လွှောကလြညကြှတာ သငတ်န်းခွိနကြွောပြှီး ညမိုးခွုပမြှ အိမပြှနရြောကကြှတာ။ နောကရြကတ်ှေ သငတ်န်းတကလြို့ မှဖူးငုံ မနိုးသေးရင် သူ့အဖနေဲ့အမကေ ကနွောကြို အိမပြေါတ်ကန်ိုးခိုင်းတော့တာ။ ကနွော့ကြို တူသားတဈယောကလြို ခစွခြငကြှတာ။
” သားရေ … ဇွဲ … ဖူးလေးကို သားပဲ တကန်ိုးလိုကတ်ော့ မနကကြ နိုးတာကို မထဘူး ”
အိပခြန်းထဲရောကလြို့ နိုးမရရင် ကနွောကြ ကော့ထွကန်တေဲ့ မှဖူးငုံ ဖငသ်ားအိအိလေးကို ဆှဲကိုကန်ိုးတာပဲ။
” အ … နာတာ … မောငရြယ် ”
” နာရငထြကြာ ရချိုးမုန့စြား ဖူးလေး ”
” ဟင့အြင့ကြှာ … ဒီနားတိုးပေး ”
ကနွောလြည်း ဖူး စိတတ်ိုင်းကြ သူမမကြန်ာနားလေးကို ကနွောဟြာလေး ကပပြေးရတာ။ ကုတငပြေါြ မှောကယ်ကအြိပရြင်း မကြန်ှာက ကနွောဘြကလြှည့ထြားတာမို့ ကုတငပြေါတ်ကပြှီး သူ့မကြန်ှာနဲ့ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ကပပြေးထားတဲ့ ကနွောပြေါငကြှားက လီးကို ပုဆိုးအပြငမြှာပဲ အားရပါးရနမ်းပြီး ဆှဲညှဈတတတ်ာ သူ့ အကငွ့ဗြွ။
” ခစွလြိုကတ်ာ မောငရြာ … ဒါကြီးကို ဘယသ်ူမှ မပေးရဘူးနောြ ”
” မပေးပါဘူး … ဖူးမှေးနေ့ကြမှ … မောငကြ ဖူးကို အပိုငပြေးမှာ ”
ခစွသ်ူသကတ်မ်းမှာ နို့ကိုင် အဖုတန်ိုကလြောကပြဲ ရတာဗွ။ သူ့မှေးနေ့ကြမှ ပန်းဦးကို ကနွော့စြှပမြယတ်ဲ့။ ကနွော့လြီးလည်း ဖူးက ကိုငရြင်း ဂွင်းထုပေးတတပြါတယ် ကနွောတ်ို့ အဆုံးထိ မရောကသ်ေးတာပါ။ ဖူး မှေးနေ့ကြ မနကပျိုင်း ပြဲလေးလုပရြင်း နေ့လညဘြကကြှ သူ့မိဘတွေ အလုပကြိဈစနဲ့ အပြငသ်ှားကြတော့ တဈအိမလြုံးမှာ ဖူးရယ် ကနွောရြယ် ခွံစောင့ဘြဘရယပြဲ ကနွခြဲ့တာ။
ဘဘထွန်းကို အရကတ်ဈတောင့ြ ပေးလိုကတ်ော့ သိပမြကြာပါဘူး သူ့နတေဲ့ အိမအြသေးလေးထဲ မှောကသ်ှားတာပဲ။ ဖူးနဲ့ကနွောလြည်း ဘဘထွန်း မှောကတ်ာနဲ့ အိမအြပေါထြပ် ဖူးအိပခြန်းလေးထဲ ဝငလြာခဲ့ကြတာပေါ့။ ရောကတ်ာနဲ့ ခပတ်င်းတင်းဖကရြင်း အဝတအြစားတွခွှတေပြှီး မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် နမ်းကြတာပါ။ နမ်းနရင်ေး ဖူးက ကနွောန်ဲ့ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ဒူးထောကပြှီး လီးကို ဆှဲဆှဲစုပတ်ော့တာပဲ။ တကယကြို အငမ်းမရနဲ့ဗွ။ ဖူးလည်း ခွုပတ်ည်းထားသမွှ ဒီနေ့ အစွမ်းကုန် လိုကလြွောဖို့ အဆငသ်င့ဖြစ်နတေဲ့ပုံပါ။
ဖူးက ကနွော့လြီးကို ပြင်းပြင်းပြပြ စုပတ်တတ်ဲ့အကငွ့ရြှိတာ လဥလေးနှစ်လုံးဆို ခွိုခဉွစြုပသ်လို တပြှတပြှှတ် စုပန်တတေတ်ာဗွ။ လီးထိပပြေါကလြေးက အရညကြှညလြေးစုပယ်ူ မွိုခပြှီးတိုင်း ကနွော့ကြို မော့ကြည့်ပြှီး မကြန်ှာလေးက မဲ့ပြတတတ်ယ်။ ညှီလို့တဲ့ဗွာ။ နောကပျိုင်းကြ ရိုးသှားတာလား မသိဘူး ဒဈဖူးကို သဲသဲမဲမဲစုပရြင်း အရသာခံတတသ်ှားပုံပဲ။ လရညတ်ော့ ကနွောြာတခါ သောကခြိုင်းဖူးတယ်။ ပျို့အနလြို့ နောကပျိုင်း မကြိုးစားတော့တာ။ အခုလည်း လီးထိပလြေးစုပလြိုကြ လဥလေးတွေ စုပလြိုကန်ဲ့ပေါ့။ လီးကြီး ထောငမြတလြာမှ သူ့ပါးလေးပေါကြပရြင်း ကနွော့ဆြီးခုံးအပေါန်ားလေးကို လွှာလေးနဲ့ထိုးထိုး ကလိတာဗွ။
ဖူး အားရအောငစြုပပြှီးမှ ကနွောလြည်း သူ့ကိုယလြုံးလေးကို ကုတငပြေါြ ပြေ့တငလြိုကတ်ာ။ ပကလြကအြနထေားလေးနဲ့ ဖူးပေါငကြှားထဲ ကနွောြ ဝမ်းလွားမှောကပြှီး စောကပြတန်ီတာရဲလေးဆီ မကြန်ှာအပထြားလိုကတ်ယ်။ ဖူးက ကနွော့အြကြိုကြ စောကမြှှေးလေးတွေ ပြောငန်အေောငရြိတထြားပေးတာဗွ။ ဘေးသားနှစ်ခုက ဖောင်းကြှနပြေီး ထိပကြ စောကစြိလေးက ခေါင်းလေးပြူထွကန်တော။
ကနွော့လြီးစုပရြင် ဖူးလည်း ရမျမကစြိတလြေး ထကြှနပေုံပဲ စောကခြေါင်းဝလေးမှာ အရညကြှညလြေးတွေ အိုငန်တောဗွာ။ ပထမဆုံး ဖူးရဲ့စောကဖြုတလြေးကို ကနွောြ နမ်းရှိုကလြိုကတ်ာ။ ပြီးမှ စောကခြေါင်းလေးကို တေ့စုပရြင်း အရညကြှညလြေးတွေ မွိုခပြဈတာပဲ။
ဖူး ဆီက အင့ကြနဲ့ ရှိုကသ်ံ သဲ့သဲ့လေး ထွကလြာတာဗွ။ စောကပြတအြကကြှဲကြောင်းလေးအတိုင်း လွှာဖြားနဲ့ အထကအြောကြ ဖိဆှဲပေးလိုကတ်ာ ပေါင်းသားဖြေးဖြေးလေးတွေ ဇပကြနဲာဇပကြနဲ တုနဆြင်းနတောပဲ။ အကကြှဲကြောင်းလေးထိပကြ ခေါင်းပြူနတေဲ့ အစိလေးဆှဲစုပတ်ဲ့အခွိန် ဖူးတဈယောကြ အသံထွကပြှီး ညည်းနတေော့တာ။
” အ … ရှီးးးးးးး … မောငရြယ် … အင်း စုပစြုပ် … မလှတန်ဲ့ဦး … စုပထြား အစိလေးကို ”
ကနွော့မြကြန်ာကို သူ့အဖုတလြေးနဲ့ လှတသ်ှားမှာ စိုးပြီး အတင်းဖိကပထြားတော့တာပဲ။ ဒါက ဖူးရဲ့ အကြိုကဆြုံး ခံစားမှုတဈခုပေါ့။ ခပကြှာကြာလေး စုပလြိုကြ အကကြှဲကြောင်းထဲ ထိုးယကလြိုကန်ဲ့ ဖူးခါးလေး ကော့တကန်တော။ ပါးစပကြလည်း ခပကြှမ်းကြမ်း စကားလုံးတွေ ရှတရြင်း ကာမစိတတ်ောကလြောငန်ပေါပြီ။ ကနွောလြည်း စောကပြတတ်ပြငလြုံး လွှာအပြားလိုကြ ဖိယကရြင်း အစိလေးကို သှားနဲ့ ခပစြပစြပလြေး ကိုကပြေးလိုကတ်ော့ ပထမဆုံးအကြိမ် စောကရြညတ်ှေ ပန်းထွကလြာတာပေါ့။
” အားးးး အားးးးးးး … အ …… ဖူး ထွကြ ပြီ … မောငရြယ် … ရှီးးးးးးး အ အ ”
ကနွော့မြကြန်ှာကို သူ့စောကပြတန်ဲ့ ဆှဲကပပြှီး ခပကြှမ်းကြမ်း ပြတတ်ော့တာပဲဗွာ။ ဖငကြှီးမှှောကတ်ကလြာပြီး စောကရြညကြုနမြှ ကုတငပြေါြ ဘုန်းကနဲ့ ပြနကြရွင်း မကြလြုံးလေးမှိတပြှီး ငှိမကြသွှားတာ။ ခဏနားပြီးမှ စောကရြညရြှှဲနတေဲ့ အဖုတန်ီတာရဲလေးကို ဒဈဖူးနဲ့ ထိုးစွပေးတော့ ဖူးက မကြလြုံးလေးပြနဖြှင့ရြင်း ကနွော့လြီးကြီးကို စိုကကြှည့န်တောဗွ။ လီးထိပန်ဲ့ အစိလေးကို ကလောမြိတိုင်း ရငဘြတလြေးကော့တကလြာရင်း နို့အုံလေးကို သူ့လကလြေးတွနေဲ့ ဆုပန်ယန်တေော့တာပဲ။ အဖုတအြကကြှဲကြောင်းလေးထဲ အထကအြောကြ ဒဈဖူးနဲ့ ပြတဆြှဲရင်း စောကခြေါင်းပေါကလြေးထဲ ဖိထည့ပြဈလိုကတ်ယဗြွာ။
” ဗစွြ … ဖလှပ် … ဗစွဗြစွြ ”
” အ … နာလိုကတ်ာ မောငရြယ် ”
ကနွော့ြ ရငဘြတကြို တွန်းရင်း ဖငကြို အထကရြှေ့ပစ်တာဗွ။ ကနွောလြည်း အလိုကသ်င့ြ တိုးကပရြင်း လီးအရင်းထိ ဖိထိုးပစ်တာ။
” ဗစြျ … ဖောကျ … ဘှတ် ဘှတ် … ဖြပ် ပလှပ် ”
” အမလေးးး သပေါပြီ မောငရြယ် … ထုတ် ထုတ် … ပြနထြုတပြေးကြာ … နောကရြကမြှ လိုးနောြ … အမလေးး အ အားးးး ”
ဖူးဆီက အလန့တ်ကြား အောသ်ံကြောင့ြ ကနွောလြည်း ထိတကြနဲ့ဖြစ်ရင်း လီးပြနထြုတတ်ော့ သှေးတွဗွေ။ ပထမ လန့သ်ှားပြီး ခဏနတေော့ ကနွောြ အားရကြနပေသ်ှားမိတယ်။ ဖူးရဲ့ အပျိုမှေးလေး ပေါကထြှကတ်ာပါ။ ယောင်ျကြားတွဆေိုတာလည်း ဖာခရွငခြမွယ် ရှုပရြငရြှုပမြယ် ကိုယယ်ူမယ့မြိန်းမကြ ပါကငမြှ ကြိုကတ်ာလဗွော။ အောဟြဈနတေဲ့ ဖူးနူတခြမ်းလေးကို ကနွောကြ သူ့ကိုယလြုံးပေါမြှောကခြရွင်း ဆှဲစုပပြဈတာ။ နို့အုံစူစူလေး နှစ်ဖကကြို ခပဖြှဖြခွပေေးရင်း လီးတဝကလြောကပြဲ အထုတအြသှင်း လုပပြေးနတောပေါ့။ ခဏကြာတော့ ဖူးဆီက နာကငွတ်ဲ့ အရိပယ်ောငတ်ှေ မတွေ့ရတော့ပါဘူး။ လီးအရသာ တွေ့သှားပါပြီ။ နဲနဲတိုးဆောင့ကြှည့တ်ော့ မကြန်ာလေး မဲ့သှားတာနဲ့ ပုံမှနလြေးပဲ လိုးရင်း ကနွောန်ဲ့ဖူး အထွဋထြိပရြောကခြဲ့ကြတာပါ။
ညနပေိုင်းထိ ၂ ခွီထပလြိုးတာ နောကဆြုံးအခွီကြ ကနွောြ လီးအရင်းထိ ပစ်ပစ်သှင်းတာ ဖူးတဈယောကြ မကြရြညတ်ောငကြတွယဗြွာ။ ကနွောလြည်း ဖူးငိုလေ လိုးရတာ အရသာပိုတွေ့လမေို့ ရမျမကစြိတတ်ှေ ထကြှသောင်းကနွြးနတောပါ။ ပြနခြါနီး ဖူး စောကပြတလြေး ယကပြေးတော့ အဖုတန်ီတာရဲလေးက ယောငကြိုင်းပြီး နူတခြမ်းသားလေးတွေ ကြဲထွကန်တောဗွာ။ အားရပါးရ လိုးပြီးမှ စိတမြကောင်းဖြစ်မိရတယ်။ နောကန်ေ့မနကြ သငတ်န်းတကဖြို့ အိပရြာသှားနိုးတော့ ဖူးတဈယောကြ မထနိုငတ်ော့တာ။
” သှား … မခေါန်ဲ့ ”
” ဘာလို့လဲ ဖူးရ ”
” မနေ့က … မတရားသဖြင့ြ လိုးသှာတာ … တကိုယလြုံး ကိုငရြိုကထြားသလိုပဲ … အောကကြလည်း ကြိန်းစပန်ပြေီ ”
ကနွောလြည်း ဖူး အဖုတလြေး လှနကြှည့ပြှီး အာဘှားပေးရတာပေါ့။ ဒါပမယေ့ြ ဖူးက အထိမခံနိုငတ်ာဗွ။ တကယလြည်း လမ်းမလွှောကန်ိုငရြှာဘူး ကြတကြတလေး ဖြစ်နတော။ ကနွောကြ ဖူးရဲ့ပုံစံလေးကို ကြည့်ပြှီး ရယတ်ော့ ရငဘြတကြို တဖုံးဖုံးနဲ့ ထုပါလရေောဗွာ။
” ဟားးး ဟားးး ဟားးးးး ”
” ကဲဟာ ကဲဟာ … ဘုန်း ဘုန်း ဝုန်းးး ”
ခစွလြိုကတ်ာဗွာ ကနွောန်ဲ့ ဖူးရဲ့ ရှှရေောင် နေ့ရကလြေးတွပေေါ့။ နောကရြကတ်ှကြေ သငတ်န်းပြီးတာနဲ့ ကနွောကြ ဖူးတို့အိမမြှာပဲ စားသောကြ ညပိုင်း တီဗီကြည့်ပြှီး အိပခြါနီးမှ အိမပြှနတ်ော့တာ။ ဖူး အဖနေဲ့ အမတေို့ ရှေ့ခုံမှာ တီဗှီကြည့်ရြင် ကနွောန်ဲ့ဖူးက နောကမြှာ ထိုငကြှတာ။ လဈတာနဲ့ ကနွောကြ လီးစုပခြိုင်းတာ။ အဲ့လိုအခွိနဆြို မကြလြုံးရှဲကြီးတွနေဲ့ မကြစြောင်းထိုးရင်း ပုဆိုးခါးပုံစ ဖြညပြှီး စုပပြေးတတတ်ာ။ ကနွောလြည်း စိတကြှှပြီဆို တီဗီကြည့်ရြင်း ဧည့ခြန်းတံခါးကြားလေးထဲ ဖူးကို မတတ်ပရြပလြကြလြေး ဖငကြုန်းခိုင်းပြီး နောကကြနေ ဒူးထောကြ ယကပြေးခဲ့တာ။ ဖူးလည်း သူ့မိဘတွေ ကြည့်လြိုကြ ကနွောြ အဖုတယ်ကပြေးတာ ခံလိုကန်ဲ့ တခါတခါ ခဏလေးနဲ့ စောကရြညတ်ှေ ပန်းထွကတ်တတ်ာ။ တကယကြို ပြောရြှှငခြှင်း အတိပြီးတဲ့ အခွိနကြာလလေးပါဗွာ။
” ဟာ … မဖြစ်နိုငတ်ာကြာ … မင်း မင်းတို့ ငါကို စနကြတောမလား လိမန်တောပါကြာ … ဟားဟားးးး ဟားးး ”
” ဟွောင့ြ … ငဇွဲ … ငါတို့ တကယပြှောတာဟ … တောကြ … သတင်းစာထဲတောင် ပါတယကြှ ဟွောင့ရြ ”
” ငါ မယုံဘူးကြာ … ဖူးက … ပန်းဦးတောင် ငါ့ကို စွပထြားတာကြ ”
ကနွောြ ဖူး လကထြပသ်ှားပြီဆိုတဲ့ သတင်းကို လကမြခံနိုငဘြူးဗွာ။ ဝင်းနိုငန်ဲ့ မွိုးသူ စကားကို ကနွောြ ငှင်းနမေိတာ။ မွိုးသူက ဖူးကို သူ့အမွိုးသားနဲ့ ကားတဈစီးထဲ အတူစီးသှားတာ နှစ်ခါသုံးခါ မှငဖြူးတယတ်ဲ့ဗွာ။ မိုးကုတဘြကကြ ကြောကသ်ူဋျဌေးတဲ့။ ဖူးအဖတေို့နဲ့ လုပင်န်းပါတနာတွတေဲ့။ ကနွောြ ဘယလြိုမှကို မယုံတာပါ ဖူးမမဆေေီ ဖုန်းဆကမြေးတော့…
” အနတ်ီ စိတမြကောင်းပါဘူး သားရယ် … ဖူးက လကထြပပြှီး အခု သူတို့လငမြယား နိုငင်ံခွားကို ပြားရညဆြမ်းခရီး ထွကသ်ှားကြပြီကြဲ့ ”
ဖူးမမေေ စကားဆုံးတော့ ကနွောလြကထြဲက ဖုန်းကို ပေါကခြှဲပစ်ရင်း မွိုးသူတို့ရှေ့က ပြေးထွကခြဲ့မိတာ။ ရှကလြည်း ရှကတ်ယဗြွာ။ ခစွသ်ူချင်ြး သဈစာဖောကခြံလိုကရြတာ။ ကနွော့မြှာ ဘာအပြဈရှိလို့လဲဗွာ ပြောကြပါဦး ကနွော့မြှာ ဘာအပြဈရှိလို့လဲဗွာ။
…………………………………………………
အဓိပျပါယမြဲ့ နေ့ရကတ်ှေ ဖြတသ်န်းရင်း
ဒဏရြာတွဖြရေင်း
နှလုံးသားထဲ နာကငွစြှာနဲ့
လောကကြီး တဈခုလုံး ငှင်းဆနရြင်း
ဖြာဆနကြှဲ မှို့ငယလြေးရဲ့အောကြ
အထီးကနွရြပဝြန်းမှာ
စိတကြူးကောင်းသလောကြ နထေိုငပြမယေ့ြ
ကနွော့ကြိုယစြား ကနွောကြလှဲလို့
ဘယသ်ူလာ ကြကြေဲနမှောလဲ
…………………………………………………………..
” ငဇွဲ … မင်း ဒီအတိုင်းပဲ နတေော့မှာလား ”
ဝင်းနိုငရြဲ့ မခွိတငကြဲ မေးခွန်းတွကေို ဖြဖေို့ ကနွော့မြှာ အားအငမြရှိပါဘူး။ အရကကြ ကနွော့အြတွကြ အကောင်းဆုံး အဖောမြှနမြို့ပါ။ အရကသ်မား လုံးလုံးဖြစ်နတေဲ့ ကနွောြ မိုးလင်း မိုးခွုပ် အရကပြဲ တောင့တ်နမေိတော့တာ။ သူငယခြငွြးအရင်းဖြစ်တဲ့ မွိုးသူနဲ့ ဝင်းနိုငပြဲ ကနွော့ပြှသနာမှနသ်မွှ လိုကရြှင်းပေးနကြတော။ အခုလည်း ညက ဘာဖြစ်မှန်းမသိဘူး မနကလြင်းတော့ အခွုပထြဲမှာဗွ။ ဝင်းနိုငန်ဲ့ မွိုးသူက ထုတပြေးတော့ ကနွောလြည်း အရကဆြိုင် တန်းဝငလြာတာ။ အိမလြည်း မပြနခြငွပြါဘူး။ ရဲသူက နောကပျိုင်း အတင်းရဲလာတာဗွ။ ကနွောရြှိတဲ့အခွိနမြွိုးတောင် ညီမလေးကို ရချိုးခန်း စတိုခန်း မီးဖိုခန်းထဲထိ ခေါလြိုးနတော။ ပေါကကြှဲပစ်ရငလြည်း တဈရှကကြနေ နှစ်ရှကြ ဖြစ်မှာပဲလေ။ အရကြ ၃ ခွကသ်ောကအြပြီး နှုတခြမ်းကပန်တေဲ့ အရကတ်ခွို့ လကခြုံနဲ့သုတရြင်း နောကတ်ဈခွကြ ထပင်ှဲ့ပစ်တာ။ ဘာရယတ်ော့ မဟုတဘြူးဗွ။ မူးလာရင် အပြောင်းလဲလေး ဖြစ်မလားလို့ပါ။
” မင်းကြာ သဈစာမရှိတဲ့ မိန်းမ အတွကန်ဲ့ ကိုယ့ဘြဝကိုယ် ဖကြစြီးနတော ”
” သဈစာမရှိတဲ့ မိန်းမ အတွကန်ဲ့ ”
” သဈစာမရှိတဲ့ မိန်းမ အတွကန်ဲ့ ”
” သဈစာမရှိတဲ့ မိန်းမ အတွကန်ဲ့ ”
” သဈစာမရှိတဲ့ မိန်းမ အတွကန်ဲ့ ”
ကနွော့န်ားထဲ ဝင်းနိုငရြဲ့ စကားလုံးတွေ ထပကြာထပကြာ ပဲတငထြပလြာတာဗွာ။ ကနွောြ စူးစူးဝါးဝါး အောဟြဈရင်း အရကပြုလင်းကို ရိုကခြှဲပစ်လိုကတ်ာ။ ဘေးဝိုင်းက လူတွထလောပြီး ရနရြှာတော့ ဝင်းနိုငန်ဲ့ မွိုးသူက အကြိုးအကြောင်းပြောပြပြီး တောင်းပနန်တောပါ။
အဲဒီလူတွရေဲ့ သနားစရာ အကြည့်တ်ှကေို ကနွောြ ရငမြဆိုငခြငွဘြူးဗွာ။ ပထမဆုံးအကြိမ် မိန်းမတဈယောကအြတွကန်ဲ့ လူဖြစ်ရှုံးနတေဲ့ ကနွော့ဘြဝကို သတိထားမိလာပြီ။ ခေါင်းငိုကစြိုကကြနွတေဲ့ ကနွော့ြ ပုခုံးပေါြ လကတ်ဖကြ ရောကလြာတာ ကြည့်မြိတော့ မွိုးသူပေါ့။ အားရပါးရ ပြုံးပြရင်း ငဇွဲ မင်းအိပမြကကြ နိုးပြီလားတဲ့။ ကနွောြ ဝင်းနိုငန်ဲ့မွိုးသူကို ပုခုံးပျိုငတ်ူဖကထြားရင်း အရကဆြိုငထြဲက ထွကခြဲ့လိုကတ်ယဗြွာ။
………………………………………………………….
” ငဇွဲ … ဒါ မင်းစီးရမယ့ြ ကားပဲ … အခွိန် နာရီဝကလြောကတ်ော့ လိုသေးတယ် ”
ကားကြီးကြင်းဘေးနားက လကဖြကရြညဆြိုငလြေးမှာ သူငယခြငွြးသုံးရောကသ်ား ခွဲခါနီး နှုတဆြကစြကားပေါ့ဗွာ။ ဒီမှာ ဆကန်ရင်ေ ခစွသ်ူရဲ့ အရိပအြငှေ့တွနေဲ့မို့ ကနွော့ဘြဝကို ပြနပြှငဖြို့ ခကခြဲ့လှန်းလို့ပါ။ ကနွောြ ကားပေါတ်ကတ်ော့ ဝင်းနိုငရြော မွိုးသူရော ပါးပြငမြှာ မကြရြညတ်ှနေဲ့ပါ။
” မင်း ဒဏရြာတွေ ကကြရြင် ပြနလြာကြာ ”
” ငဇွဲ … အမြဲသတိရနမယ်ေ ဖိုကတ်င်းကြာ ”
ဒီကောငတ်ှကေို ကနွောြ ပြုံးပြခွိနမြှာ ကလွာတဲ့ မကြရြညတ်ှေ ကားပေါရြောကမြှ သိခဲ့ရတာဗွ။ ကနွောန်တေဲ့မှို့ငယလြေး နောကမြှာ တဖြည်းဖြည်း ကနွခြဲ့ပါပြီ။ ကားကြီးက မှို့ပြငရြောကတ်ာနဲ့ အရှိနမြှင့မြောင်းတော့ ဘေးက သဈပငကြှီးတွေ လယကြှင်းတွေ ရိပကြနဲ ရိပကြနဲ့ ကနွန်ရဈေတော့တာ။
……………………………………………………
” ဒေါကဒြေါကြ … ဒေါကြ … သား ဇွဲမာန် … မာမီတို့ မှဖူးငုံအမကေ ဆှမ်းကြှေးလာဖိတလြို့ လူမှု့ရေးအရ သှားလိုကြဦးမယ် ”
အခန်းတံခါး ခေါကသ်ံနဲ့ အတူ မာမီ ဝငလြာမှ ကနွော့ြ အတွေးစတွေ ပကြသ်ှားရတာ။
” အောြ … ဟုတ် … မာမီ သား မလိုကတ်ော့ဘူး … အနတ်ီတို့မေးရင် ခရီးပန်းလို့ အိပန်တောလေး ပြောလိုကပြါ ”
” အေးပါ သားရယ် မာမီ နားလညပြါတယ် … အိမတ်ံခါး လာစိဦး … ကိုသူရော သမီးရော လိုကမြှာ ”
” ဟုတ် မာမီ ”
မာမီတို့ ထွကသ်ှားမှ ကနွောလြည်း ခွံတံခါးပိတပြှီး အိမထြဲပြနဝြငလြာလိုကတ်ာ။ အခွိနဘြယလြောကကြှာကြာ ဖူးကို ကနွောြ မမေ့နိုငသ်ေးဘူးဗွ။ အိပယ်ာပေါရြောကတ်ော့ အတွေးတွေ မပေါအြောင် ထိန်းရင်း ကြိုးစားအိပပြဈလိုကတ်ာ ညနကြေ မွိုးသူနဲ့ ဝင်းနိုင် လာရင် သောကရြဦးမယလြဗွော။ ကနွောြ နှစ်နှစ်ခွိုကခြွိုကကြို အိပပြွောသ်ှားတာ ဒုတိယအကြိမ် မာမီ တံခါး လာခေါကမြှ နိုးတော့တာပဲ။
” သား … မှဖူးငုံ အမကေ သားကို ဒီစာအုပလြေး ပေးပေးပါတဲ့ ”
” ဗြာ … မာမီ ”
မာမီ့မကြန်ှာလည်း မကောင်းဘူးဗွ။ မာမီ ထွကသ်ှားတော့မှ အိပလြေးထဲက စာအုပလြေး ဖြင့ကြှည့မြိတာ။ အဖုံးက ကနွောန်ဲ့ဖူး … ဖူးမှေးနကေ ရိုကထြားတဲ့ ပုံလေးပါ။ စာအုပလြှနလြိုကတ်ော့ ကနွောြ ဖတရြင်း အံ့သှမိရတယ်။
{ စာမကြန်ှာ ၁ }
မောင် … ဒီစာဖတခြွိန် ဖူးအပေါြ မုန်းနမှောပေါ့နောြ…။ ဖူးက မောင့ကြို သိပခြစွတ်ာ ယုံပါ မောငရြယ်…။ ခစွလြှန်းလို့လည်း ဒါတွကေို ဖူးကိုယတ်ိုင် စီစဉခြဲ့တာပါ။ တခွိနခြွိန် ဖူးပြနလြာရင် မောငကြ လကခြံပေးမှာလား အရမ်းသိချင်တ်ာပဲ မောငရြယ်။
” လကခြံမှာပေါ့ ဖူးရယ် … ဘယသ်ူ့ဇနီးမယား ဖြစ်နပေါစေ ကမွယ့င်ရဲကို မောငကြိုယတ်ိုငခြံယူပြီး ဖူးကို လကခြံပေးမှာ ”
ကနွော့ြ စိတထြဲကနေ ပြနဖြှပေေးမိနတောဗွ။
{ စာမကြန်ှာ ၂ }
ကမွ အရမ်းပြောတ်ာပဲ ဟိဟိ …။ ကနွြးမာရေးအရ လာအနားယူမယ့် ခွံရောကတ်ော့ မောင့ကြို စတွမေိတာ။ အသားညိုပမယေ့ြ အသားလတတ်ယ် ခေါရြမလားပဲ။ မကြခြုံးကောင်းကောင်း အရပမြနိမ့မြမှင့ြ ရုပရြညခြန့င်ှားတဲ့ မောင့ကြို သတိထားမိလိုကတ်ာ။ မိန်းကလေးတွနေဲ့လည်း အရောတဝငမြနပေဲ သူငယခြငွြးနှစ်ယောကန်ဲ့ ရပကြှကထြဲ လွှောကသ်ှားနတော။ မကြာပါဘူး အိမရြောကလြာပြီး အဖနေဲ့ အမကေို ခငမြငမြှုယူသှားနိုငတ်ာပေါ့ရှင်။
မောငလြာရင် ကမွက အိမခြန်း အတွင်းလေးထဲက ချောင်းကြည့်တ်တတ်ာရှင့ြ။ မောငကြ မသိရှာပါဘူး။ နောကပျိုင်း ဖူးနဲ့ခငတ်ော့လည်း ဖူးကသာ စကားတွေ ပြောနရတော မောငကြ ခပတ်ညတ်ညကြှီး။ အဖကေ သငတ်န်း အတူတူ တကခြိုင်းတော့ ကမွကို တခွားယောင်ျကြားလေးတွေ ကြူမှ သဝနတ်ိုပြီး ခစွရြေးဆိုတော့တာ ခိခိ။ ကမွ ပြောလြိုကတ်ာရှင်။
” အောြ … ဖူးရယ် … မောငလြည်း မှငမြှငခြငွြး ခစွမြိတာပါကြာ။ ဖူးမိဘတွကေို ရင်းနှီးအောငလြုပပြှီးမှ ဖူးအနား ကပခြဲ့တာပါကြာ ”
{ စာမကြန်ှာ ၃ }
အဖြပေေးပြီးတော့မှ မောငကြ အရမ်းဆိုးတာပဲနောြ။ ဖူးတကိုယလြုံး မထိဘူးတဲ့နရော မရှိအောင် သိမ်းပိုကန်ိုငခြဲ့တာပါ။ ဖူးကလည်း သိပခြစွရြတဲ့ ခစွသ်ူမို့ အဆုံးထိ မလိုကလြွောခဲ့ပမယေ့ြ ကနွတ်ာ မောင့သ်ဘောပါရှင်။ တဖြည်းဖြည်း ခစွသ်ူသကတ်မ်းကြာလာတော့ မောငကြ အဆုံးထိသှားဖို့ တောင်းဆိုနတောပေါ့။ ဖူးလည်း ခဏတိုင်း ပူဆာတဲ့ မောင့ကြို သနားလာမိတာပါ။ ဖူးမှေးနေ့မှာပဲ မောင့ကြို ပန်းဦးစွပပြေးလိုကတ်ာ။
” ဟုတတ်ယဗြွ … ခစွသ်ူသကတ်မ်းမှာ ဖူးက ကနွော့အြလို အကုနလြိုကလြွောပါတယ်။ ရုပရြှငရြုံ ပန်းခွံ လူရှင်းတဲ့နရောတခွို့ ကနွော့လြီးစုပခြိုင်းလည်း စုပပြေးတာပါပဲ။ ဂွင်းထုခိုင်းလည်း အရညထြှကတ်ဲ့အထိ ထုပေးရှာတာ။ သူ့အဖုတလြေးလည်း ကနွောယ်ကလြိုကြ လကန်ဲ့ကလိလိုကြ ကြိုကသ်လိုလုပ် အကုနခြှင့ပြှုပေးတာပါ။ ကြားထဲ လိုးခွင့မြရပမယေ့ြ ကနွောြ မရမက ပူဆာလို့ ဖူးမှေးနမှော လိုးလိုကရြတယဗြွ။ မနကြ သငတ်န်းသှားဖို့ သူတို့အိမသ်ှားနိုးတော့ ကြတကြတဖြစ်နတေဲ့ ပုံစံလေး အခုထိ မကြလြုံးထဲ မထွကဘြူးဗွာ ”
{ စာမကြန်ှာ ၄ }
မောငန်ဲ့အတူနပြေီး တဈပတအြကြာ ဆရာဝနရြဲ့ဆေးစဈအဖြကေ ကငဆြာနောကဆြုံးအဆင့တ်ဲ့။ ဖူး ရငန်ာလိုကတ်ာရှင်…။ မောငတ်ဈယောကြ ဖူးမရှိရင် ဘယလြိုနရှောမလဲ။ ဖူးသကတ်မ်းက ၇ လပဲ ကနွတ်ာ…။ မောင့အြတွကြ တဈခုခု လုပပြေးရတော့မှာပေါ့။ ပထမဆုံး ကမွ လကထြပတ်ဲ့ သတင်းကို သတင်းစာထဲ ထည့လြိုကတ်ယ်။ အသိတဈယောကကြို အကူအညီတောင်းပြီး မောင့သ်ူငယခြငွြးတွရှေေ့ မှငအြောင် ပြပေးလိုကတ်ယ်။ မောငလြည်း သူ့မိသားစု အိမတ်ှင်းရေးရှုပန်ခွေိန် ခကြခြငွြးစီစဉလြိုကရြတာပေါ့။ ကမွဘဝရဲ့ ကနွတ်ဲ့သကတ်မ်းလေးကို ဆေးရုံပေါမြှာပဲ ကုနဆြုံးဖို့ ဆုံးဖြတခြကြခြလွိုကပြါပြီ။
” ဖူးရယ် ဘာလို့ အမှနအြတိုင်း မပြောခဲ့တာလဲကြာ ”
{ စာမကြန်ှာ ၅ }
ကမွ ခေါင်းတွေ မခံမရပန်ိုငအြောငကြို အရမ်းကိုကတ်ာပဲ မောငရြယ် ညဖကတ်ှဆေိုလည်း ခွှေးစေးတွေ တအားထွကထြှကန်တော။ ပငပြငပြန်းပန်း ဘာမှမလုပပြဲနတောကို အားမရှိသလိုကြီး နှမ်းနယန်ရတော မောငရြဲ့။ အရိုးအဆဈတွေ ကိုကပြှီဆို သမတေတ် နာကငွန်သေေးတာ။ မောင့ကြို အရမ်းသတိရတာပဲ ဝဒနောတွေ ခံစားနရခွေိနဆြို မောင့ရြငခြှငထြဲ ခိုးခိုးပြီး တိုးတိုးလာချင်မြိတာ သိပခြစွတ်ာပဲ မောငရြယ်။
” ဟာ … ဖူးလေး ရယ် ”
……………………………………………………..
ကနွောလြည်း အခန်းပြငပြှေးထွကရြင်း…
” အမေ … အမေ ”
” ဒီမှာလေ သားလေး ”
” ဖူးရောဟင် … ဖူးဘယမြှာလဲ အမေ ”
” ဒီနေ့ … မှဖူးငုံ ဆုံးတာ ၁ လပြည့တ်ဲ့ သားရယ် … အဟင့ြ … အမတေို့လည်း အထငလြှဲခဲ့ရတာ ”
” ဗြာ ”
” ဟဲ့ … သားလေး … အမလေး လုပကြှပါဦး … သမီး ယမင်းခင် လာပါဦး နင့အြဈကိုကို ကြည့်ပြါဦး ”
……………………………………………………
” ဝေါ ဝေါ … ဝုန်း … ဝေါ … ဝုန်းဝုန်းးးးးးး … မောငရြေ … ဝေါ ဝေါ … ဝေါ ……… မောင် ”
လတွေေ တဝေါဝေါ တဝုန်းဝုန်း တိုကန်တောဗွ။ ခပဝြေးဝေးကနေ တဖြည်းဖြည်း နီးလာတဲ့ အသံလေး ကနွောြ ကြားနရတော။ မောငရြေ … မောငတ်ဲ့ … ဖူးလေး အသံဗွ။ ကနွောြ ကောင်းကောင်းမှတမြိနတော။ ပြတင်းပေါကကြနေ ကြည့်လြိုကတ်ော့ အိမရြှေ့ သရကပြငကြှီးက ငှိမန်တော ထူးဆန်းလိုကတ်ာဗွာ။ ဒီလောကြ လတေိုကန်တောတောင် သရကပြငကြ မလှုပဘြူးဗွ။ သရကပြင် အလယကြိုင်းလောကကြ ဖြူဖြူ အရိပလြေးက အခိုးငှေ့လိုလိုနဲ့ ပြတင်းပေါကကြနေ ကနွော့ြ ကုတငဘြေး ဝငလြာနပြေီ။
” ခခြြ … ဘာကြည့်န်တောလဲ … မောငရြဲ့ ”
ကနွောကြုတငဘြေး အနီးကပ် အသံကြားမှ ကြည့်မြိလိုကတ်ာ…
” ဟင် … ဖူး … ဖူးလေးမလား … ဖူးမသဘေူးပေါ့ … မောင့ဆြီလာတာလား ”
ဟုတပြါတယ် ဖူးမှ ဖူးအစဈပါ။ အရငအြတိုင်းပဲ ဆံပငတ်ှစေုခညွပြှီး နောကကြွောဘကခြထွားတာလေ။ မကြန်ှာဝိုင်းဝိုင်းလေး ပြုံးလိုကရြင် ပါးခွိုင့လြေး တဖကန်ဲ့ပါ။ ထူးခွားတာက ခေါင်းမှာ ပန်းအဝါလေးတဈပြင့ြ ပနထြားတာဗွ။ ဖူးဝငလြာမှ အခန်းထဲထိ လတွကေေ တအားတိုကလြာတာ ကနွော့အြခန်းက ခန်းစီးစတွေ ကနွော့အြင်ျကြီ ပုဆိုး တဖတွဖြတွြ လှင့န်တေော့တာ။ ဖူးဝတထြားတဲ့ အင်ျကြီနဲ့ ဂါဝနအြရှညကြ လှုပတ်ောငမြလှုပဘြူး။ တဖြည်းဖြည်းမှ လတေိုကတ်ာ ရပသ်ှားတာပဲ။
” မောင့ဆြီ … လာတာပေါ့ မောငရြယ် ”
” ပြောလြိုကတ်ာ ဖူးရယ် … ဒါဆို … ဖူး … မသဘေူးပေါ့ ”
ကနွော့စြကားကြောင့ြ ဖူးမကြန်ှာလေး ညိုးကသွှားတာဗွ။ ဒါပမယေ့ြ ခဏလေးပါပဲ ပြနပြှုံးလာပြီး ကနွောလြှဲနတေဲ့ ကုတငပြေါြ တငပြလှဲဝငထြိုငရြင်း စကားပြနပြှောတာပါ။
” အဲ့တာတွေ နောကမြှပြော မောငရြယ် … အခု ဖူး အခွိနသ်ိပမြရလို့ပါ … မောင့ြ ဆံပငတ်ှေ ညှပြဦးနောြ နှုတခြမ်းမှှေးတွေ အရှညကြှီးပဲ ”
” အင်းပါ ဖူးရယ် … မောင် နကဖြနကြှ ဆံပငတ်ှေ ညှပပြဈမှာပါ ”
ကနွော့ကြုတငပြေါြ တငပြလှဲဝငထြိုငတ်ဲ့ ဖူးရဲ့ ဖငသ်ားကြီးတွကေ ဘေးကားထွကပြှီး အိစကန်တောဗွ။ မတွေ့တာကြာပမယေ့ြ အရငအြတိုင်းပါပဲ။ နို့အုံတွကလေည်း စူထွကန်တော ခပတ်င်းတင်းပဲ။ အရငခြွိနလြေး သတိရတာနဲ့ ကနွောကြ ဖူးကို ကုတငပြေါြ မှောကအြိပခြိုင်းလိုကတ်ာ။ ပြီးမှ ဖူး ဖငသ်ားကြီးကို ကိုကပြဈတာပေါ့။
ဖူးက တခိခိနဲ့ … အရငအြတိုင်းပဲ … ဟငအြင်း ထဘူးကြာ ဒီနားတိုးတဲ့။ ကနွောလြည်း ဖူးမကြန်ှာနားလေး ထုံးစံအတိုင်း ဒူးထောကရြင်း ပေါငကြားပေးလိုကတ်ော့ ကနွော့လြီးကို နမ်းရှိုကရြင်း တခိခိ ရယန်တေော့တာ။ ဖူးဘေးနား ဝငလြှဲရင်း မတွေ့တာကြာတော့ အရငအြကြောင်းလေးတွေ ပြနပြှောနကြတောပေါ့။
ဖူးကလည်း ကနွော့လြီးကို ကိုငရြင်း ပြောနပြေီး ကနွောကြလည်း ဖူးအဖုတလြေးကို ပြတသ်ပရြင်း စကားတွေ မကုနအြောင် ပြောနကြတောဗွ။ တောတ်ောလြေးကြာတော့ တဝေါဝေါနဲ့ လတွေေ ပြနတ်ိုကလြာတာဗွာ။
” မောင် … ဖူးသှားဖို့ အခွိနကြပြှီ ”
” ဟမ် … မောငလြိုကပျို့မှာပေါ့ … ဖူးရဲ့ ”
” ဟင့အြင် … မောငလြိုကပျို့လို့ မရဘူးလေ ”
ပြောရင်း လတွေေ တဝှီးဝှီးနဲ့ ခပကြှမ်းကြမ်းတိုကလြာရင်း ဖူးကိုယလြုံးက အခိုးငှေ့ဖြစ်ပြောင်းပြီး ပြတင်းပေါကကြနေ ထွကသ်ှားရင်း ပြောကကြှယသ်ှားတာဗွ။
” ဖူး … နေဦးလေ … ဖူး ဖူး … ခဏနပေါဦး မောငလြိုကပျို့မှာပါ … ဖူး ဖူး မသှားပါနဲ့ ”
ဗှုံးကနဲ့ အလင်းတန်းကြီး ထွကလြာပြီး မကြလြုံးတွေ စူးကနဲ့ ဖြစ်သှားခဲ့တာ။ သချော အားယူဖြင့ကြှည့တ်ော့မှ ကနွော့ရြှေ့မှာ လူတဈခွို့ဗွ။
…………………………………………………..
” သားလေး သတိရလာ ပြီလား ”
” ဟွောင့ြ ငဇွဲ … မင်းကြာ … ငါတို့တောင် လန့သ်ှားရတယ် ”
” ခငဗြွားတို့က ဘယသ်ူတွလေဲဗွာ … ဖူးကို ခေါပြေးကြပါ ဖူးကို ခေါပြေးပါဗွာ ”
” သားလေးရယ် အဖြစ်ဆိုးလိုကတ်ာ … အဟင့ြ ဟင့ြ ဟင့ြ ”
” ဗွာ … အနတ်ီက ဘယသ်ူလဲဗွ … ကြေးဇူးပြုပြီး ကနွော့ကြို ဖူးလေး ခေါပြေးကြပါဗွာ ”
” ဟာ … ငဇွဲရာ … ငါက မွိုးသူ … ဒီမှာ ဝင်းနိုငလြကြော ”
” မသိဘူး မသိဘူး … ခငဗြွားတို့ကို ကနွောမြသိဘူး … ဖူးလေးကိုသာ ခေါပြေးကြပါဗွာ ”
ကနွော့ကြို အဲဒီလူတွကေ တခွားနရော ခေါသ်ှားတာဗွ။ လူတွအမွေားကြီး ဆူညံနတော။ တောပြါသေးရဲ့ ကနွော့အြခန်းလေး သီးသန့တ်ဈခန်းပေးလို့။ ဒါတောင် ကနွောြ အတောပြှောယူရတာပါ။ ကနွောြ မပြောပြါဘူးဗွာ ဆေးတွေ ခဏခဏ လာလာတိုကကြှတာ။ ဖူးလေးကို ခေါခြိုင်းတာ ကြာလှပြီ ဘယသ်ူ့မှ ခေါမြပေးကြဘူး။ ဒီတခါတော့ ကနွောလြည်း အကြပကြိုငရြတော့မယ်။
” ကြှီ … ကြှိ ”
ဟော လာပါပြီဗွာ မကြမြှနအြနကန်ဲ့ မကြန်ာလေးက ပြုံးရင် ကနွော့ကြို ဆေးတိုကတ်ော့မှာဗွ။
” ဒီမယ် … ဒီမယ် … ဖူးလေး ခေါမြပေးရင် ကနွောြ ဆေးတွမသေောကဘြူးနောြ ”
ပြောပြီး ကနွောလြည်း ကုတငပြေါမြှာထိုငရြင်း ဟိုဖကလြှည့န်လေိုကတ်ယ်။ ဟုတတ်ယဗြွ သူတို့က ဆေးတွေ ညာညာတိုကကြှတာ။ ကနွောကြ လူကောင်းပါဗွာ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး ကနွော့ကြို ကနွောြ အသိဆုံးပါ။ ဖူးလေးလည်း ကနွော့ကြို ဘယလြောကတ်ှေ့ချင်ရြှာမလဲ ဒါတွေ သူတို့မသိဘူး။
” ကမွက … ဖူးလေးအဈမပါရှင် … ညီမလေး မအားလို့ ကမွလာခဲ့ရတာ ”
” ဗြာ … ဖူးလေးက ဘာလို့ မအားတာလဲဗြ ‘
” ဖူးလေးက မှာလိုကတ်ယရြှင့ြ ”
” ဟုတ် … ပြော ပြော … ပြောပါဗွာ … ဖူးလေးက …ကနွော့ကြို သတိရနတောမလား … ကနွောြ သိပါတယဗြွာ … အဟင်းးး ”
” ဟုတပြါတယ် … ရှင့ကြို သိပသ်တိရတာပဲတဲ့ …ဆေးတွမှနေမြှနသ်ောကတ်ဲ့ … ဆံပငလြည်းညှပတ်ဲ့ ”
” အောျ … ဖူးလေးက အဲလို ပြောတာပေါ့ ”
” ဘာလဲ … ရှငကြ … မယုံဘူးလား … သူ့စကားနားမထောငရြင် ဘယတ်ော့မှ မလာဘူးတဲ့ ”
” ဟာ … နားထောငမြှာပါဗွာ …ဟုတတ်ော့ ဟုတပြါတယ် … ဖူးလေးက နောကဆြုံးတွေ့တော့ ကနွော့ကြို ဆံပငည်ှပခြိုင်းနတော … ဒါနဲ့ … ခငဗြွား ပြောတာ တကယပြါနောြ ”
” တကယပြေါ့ရှင့ြ … ရှငသ်ာ ဒီဆေးတွေ မသောကဖြူးဆို ဖူးလေး နဲ့ တိုငပြှောရုံပဲ ”
” ဟင် … မလုပပြါနဲ့ဗွ … ပေးပေး ကနွောြ အကုနသ်ောကမြယ် … ဖူးလေးကို မတိုငပြါနဲ့ဗွာ ကနွောသ်တိရကြောင်း ပြောပြပေးပါ ”
ကနွောလြည်း မသောကခြငွပြဲ သောကလြိုကရြတာ ဖူးလေးကို လှမ်းလှပြီဗွ။
” ကြေးဇူးပါ ဆရာမရယ် သားလေးက သူ့ခစွသ်ူ ဆုံးသှားတာ မမွှောလြင့ပြဲ သိရပြီး အခုလိုဖြစ်ခဲ့ရတာ ”
” ရပါတယ် အနတ်ီရယ် စိတရြောဂါဝဒနောရှငတ်ှကေို ကမွတို့က နည်းပေါငစြုံနဲ့ ကုသပေးနကြတောပါ … ကိုဇွဲမာန် အမှနဆြုံးပြနကြောင်းပါစလေို့ ဆုတောင်းပေးပါတယရြှင် ”
တာဝနကြွ ဆရာဝနမြလေး ထွကသ်ှားတော့ ဒေါသ်ီရိမတဈေယောကြ သားဖြစ်သူ ဇွဲမာနအြားကြည့်ရြင်း မကြရြညမြွား စီးကလွာတော့သည်။
အစ/အဆုံး ဖတရြှုပေးသော မိတဆြှမွေားအား ကြေးဇူးတငရြှိပါသည်။
ပြီးပါပြီ။