အောစာအုပ်

နောက်ဆုံးနေ့

နကေ ဆယတ်န်းကြောင်းသူလေးပါ(အဆောငန်ကြေောင်းအိပကြွောင်းစားပါ ယောကြြားလေးတွနေဲ့သပသ်ပဆြီဆိုတော့ မကမျဘာထဲမှာပဲနခေဲ့ရသူပါ။)
ဆယတ်န်းကြောင်းသူဆိုတော့ ဆယတ်န်းဖြရတောပေါ့လေ(သိပြီးသားမလား)
နဆယေတ်န်းဖြေ တော့ နနေဲ့တဈခုံတည်းထိုငရြတယ့ကြောငလြေးက နတေို့ ကြောင်းက နာမညကြွောလြေးလေ(ဆိုးလို့တော့ ဟုတဘြူး ပြဲအားလုံးမှာ သူက ခေါင်းဆောငပြှီး လိုကလြုပပြေးလို့)(သူကလဲ အဆောငကြွောင်းသားပဲလေ)
နာမညသ်ာကြီးတာပါ
စာမေးပြဲလာဖြေ တော့ နာရီမပါဘူး (နာမညကြှီးထမင်းငတတ်ဈကယရြှိမှန်းသိသှားတယ်)

မှနမြာစာနေ့ကြီး နာရီတဈလုံး နှစ်ယောကကြှည့လြိုကရြတယ်။
အဲ့ကိုယတ်ောခြွောက နောကတ်ဈရကြ လည်းကြ ရော ကြေးဇူးတငကြှောင်းဘာကြောင်းလာပြောတယ်
နေ့ကို ရောချင်တ်ယပြဲ ထငတ်ာပေါ့
သူက နှရောသီ အကြောင်း စာစီစာကုံး ဘယန်ှမကြန်ှာ ရေးလဲတယ့ြ
နေ က ၆မကြန်ှာလို့ပြနဖြှေ လိုကတ်ယ်
နောကမြှနေ လန့သ်ှားတယ်
ဘယန်ှယ့လြုပသ်ိနရလေဲလို့ ဒီလိုနှယ့ြ နေ့ကို နေ့ရဲ့အကြောင်းလေးတွကေို တဈဝကပြှော တဈဝကမြေးလုပလြာခဲ့တယ့ြ ကောငလြေးကို နလည်ေးခငမြိလာတာပေါ့
(စာမေးပြဲချောကရြကအြတွင်းနောြ)
အဲနောကဆြုံးနေ့လည်း ရောကရြော သူက နေ့ ကို ခစွပြါတယတ်ယ့ြ
သူ့မှာ ကြောင်းကိဈစနဲ့ပဲ ရှုပန်လေို့ ရည်းစားမထားခဲ့ပါဘူး တယ့ြ (ကြောင်းသားတွခညွြေးရှိတာဆိုတော့လဲ ယုံမိတာပေါ့ရှင်)
နကလေည်း ရှကပြှုံးလေးပြုံးပြီး စာမေးပြဲခန်းထဲက ပြေးထွကလြာမိပါတယ်

သူကတော့ နကေိုကြည့်ရြင်း ကနွန်မှောပေါ့
နတေို့တွေ စာမေးပြဲခန်းကထွကပြှီး နတေို့ကြောင်းရှေ့မှာ အားလုံးပြနစြုရတယလြေ
(ဆရာဆရာမတွကေိုကနတ်ော့နှုတဆြကဖြို့ပါ)
နတေို့ တွေ ဆရာတွကေိုကနတ်ော့ကြ ရတွပေကေကြှ ဝမ်းနည်းလို့ငိုကြနဲ့ပေါ့ရှင်
နေ့ကောငလြေးက အဲ့အခွိနမြှာ ကြောင်းသူတွနေားမရောကရြောကအြောငလြာပြီး နေ့ကို ကြောင်းစာသငခြန်း အလှတ် တဈခုစီ လှမ်းခွိန်းပါတော့တယ်
(ရတွစေေိုဆူညံနတေော့လာဖို့မခကပြါဘူး)
နေ့သူငယခြငွြးတွကတေော့ ကောငမြစွံလှခညွလြားပေါ့
နလည်ေး မသိမသာ လှဈထွကခြဲ့ပါတော့တယ်
လူတွအေားလုံးက အရှေ့ကြင်းပြငကြ နှုတဆြကပြှဲကိုပဲ ဂရုစိုကန်တေော့
စာသငခြန်းတွဟောတိတတ်ဆိတအြထီးကနွင်ှိမသ်ကခြှင်း တွနေဲ့ပဲ ပြည့န်တယေလြေ
သူက ကြောင်းအဖြူအစိမ်း လေးနဲ့ ရတွစေေိုစို နဲ့အခန်းဝမှာရပန်တယ်ေ
နကတေော့ ကြောင်းဖြူ အင်ျကြီ အပေါကြ နှရေဲ့သင်ျကတေ ပိတောကရြောင် အနှေးထညလြေးနဲ့ ကြောင်းစိမ်းထဘီ လေးနဲ့ပေါ့ရှငိ
နရေဲ့အလှကတော့ ရစေိုနလေို့ လုံးဝပေါလြှငန်မယေထြငတ်ာပဲရှင့ြ
နကလေုံးကြီးပေါကလြှအငယလြေးနောြ(ဘောလုံးသမရှင့ြ )(ငါကြကြုံကြှား 😉 😉 )
နတေို့ စာသငခြန်းထဲက ခုံတဈခု မှာ ဝငထြိုငမြိလိုကကြှတယ်
နတေို့နှစ်ယောကြ အနီးစပဆြုံးတို့ထိုငလြိုကကြှတယ်
နတေို့တွေ စာမေးပြဲခန်းတုံးက စည်းကို အခုကြောန်ိုငလြို့ နတဈေကယရြငခြုနမြိတယ်
နရငေတ်ှခေုနန်တယ်ေ ယောကြြားဆိုတာမမှငရြတာ ကြာသှားလို့ ထငတ်ာပဲ
နရေဲ့ကြောင်းသားလေးနာမညကြ မောငလြို့ပဲထားလိုကပြါရှင်(ပြောပြလိုကရြငသ်ူလေးရှကသ်ှားမယ်)
“နငေါနင့ကြိုတဈကယခြစွမြိသှားပါ””နရယေဒြီချောကရြကဟြာ ငါ့ရဲ့ဘဝကို အနာဂတရြေးရာကော နှလုံးသားရေးရာကိုပါ ပြောင်းလဲသှားစမယေလြို့
တဈခါမှမထငခြဲ့ဘူးပါဘူး ဒါပမယေ့ြ တဈကယဖြစ်လာတယလြနေေ””နကေိုယ့ကြို ဘယလြိုအဖြမွေိုးပေးနိုငမြလဲနေ”
မောင့ရြယ့ြ စကားလေးတွကေိုသာယာမိသှားတယ်
မောင့လြကကြလေးတွကေ နေ့ရဲ့ဆံစ လေးတွကေို အသာအယာပြတသ်ကပြေးနတယ်ေ
နေ ရှကရြှကန်ဲ့ပဲ ခေါင်းငှိမ့လြိုကပြါတော့တယ်
ကြညန်ူးတယ့အြပြုံးတွနေဲ့နတေို့နှစ်ယောကဖြကထြားမိကြတယ်
မောင့န်ဲ့နေ နှုတခြမ်းချင်ြးထိ ပြီး လွှာချင်ြး ကစားမိကြတယ်
နေ့အဖုတကြလေးကတော့ အခန်းထဲစရောကကြတည်းက အရညရြှှဲနတောပေါ့

နတေို့နှစ်ယောကြ အချင်ြးချင်ြး တင်းတင်းကပြကြပြဖြကထြာားမိတယလြေ အသဈစကစြကြ ရည်းစားလေးတွေ ဆိုတာကြောင့ြ
ရငခြုနတ်ာ က အထွတအြထိပပြေါ့
နရေဲ့ လညပြင်းနားတဈဝိုကြ ကို မောငကြ အားရပါးရ နမ်းပေးတော့ နလေေ ဘယလြိုပြောရမလဲ ပေါ့
တဈအားပဲစိတထြလာမိတယ်
နေ့ ပငတ်ီလေးက အရညရြှှဲနပြေီလေ နို့သီးလေးတွကလေဲမာနပြေီပေါ့
မောင့လြကတ်ှကေ နေ့အနှေးထညကြို ခွှတဖြို့လုပတ်ယ် နလည်ေးဘာလို့မှန်းမသိဘူး သူ ခွှတရြလှယအြောငကြူလိုကတ်ယ်
မောငကြတော့ နေ့အင်ျကြီ ကော ဘောလြီကော အောကြ လကထြိုးပြီး နေ့နို့နှစ်ဖကကြို လကန်ဲ့ဆော့နတောလေ
“နို့စို့ချင်တ်ယန်ရယ်ေ”မောင့အြသံကလေးက သူဆော့တာခံနတယေ့န်ေ့ကိုနှိုးလိုကသ်လိုပဲ
နလည်ေးဘောလြီလနပြှီး နို့စို့ရလှယအြောငလြုပပြေးလိုကတ်ယ်
နတေို့နှစ်ယောကလြုံးက စာရေးခုံပေါပြကလြကကြှီးပေါ့
မောင့ရြဲ့ ခေါင်းက တဈဖြည်းဖြည်း နဲ့ အောကကြို ဆင်းသှားတယ်
နေ့ရဲ့ပြနပြေေီဖြစ်တယ့ထြဘီကို ပုံကသွှားအောင် ခွှတလြိုကတ်ယ်
နကေ အပေါမြှာလည်း နို့လန် အောကမြှာလည်း အဖုတပြဲဖုံးထားတာကနွတ်ော့တယလြေ

မောငကြ နေ့ရဲ့နို့ကနေ စနမ်းလာလိုကတ်ာ
ဗိုကပြှီးတော့ခကြြ
ပြီးတော့
နေ့ရဲ့အရညတ်ှစေိုနတယေ့ြ အဖုတလြေးလေ
မောငကြ နရေဲ့ပငတ်ီ လေးကို ပါးစပန်ဲ့ကိုကခြွှတလြိုကတ်ယ်
နေ့ရဲ့အဖုတ် ကလေးက အလွှကြ ခံဖို့အသင့ပြေါ့ နလေေ မောင့ြ လွှာကို မွှောန်မေိတယ် ဘာကြောင့မြှန်းတော့မသိဘူး
မောငကြ သူ့လွှာနဲ့ နေ့ အဖုတကြို ပထမဆုံးအပေါအြောကလြွှကပြေးတယ်
တဈခကြတ်ဈခကြကြှရင် နေ့အစိလေးကို ပါလွှာနဲ့တို့ပြီးကစားပေးသေးတယ်
မောင့ရြဲ့လွှာက တဈဖြည်းဖြည်း နဲ့နေ့ အဖုတထြဲထိ ဝင် လာတယ် အဖုတန်ံရံလေးတွလည်ေး အားရပါးရလွှကပြေးတယ်
“အ အ အ” နေ ဘယလြိုပြောရမှန်းတောငမြသိဘူး
ခံစားရတယ့အြရသာကလေ ဘယလြိုပြောရမလဲပေါ့
နေ ခုံကို လကန်ဲ့ကိုငထြားပြီး နေ့အဖုတလြေးကို မရှကတ်မ်းကော့ထားမိတယ်
မောငကြတော့နေ့ကို သချောခါးက ဖကပြှီး လွှကပြေးနပေါတော့တယ်
မောငကြ မကြန်ှာနဲ့ အဖုတန်ဲ့ ခဏ ခွာလိုကပြါတယ် နလည်ေး မကြန်ှာကကြကြို မော့နရောက
အောကကြို တဈခကြြ ငုံ့ကြည့်မြိပါတယ်
မောငကြ ဒီတဈခါကြတော့ နေ့ အဖုတထြဲ လွှာ ထည့ပြှီး လိုးပါတော့တယ်
နေ့အမှေးပါးလေးကိုတောငတ်ဈခကြခြကြြ လာထောကပြါတယ် (နကအေပျိုစဈစဈရှင့ြ အဲ့အခွိနကြပြောပါတယ်)
“မောင် နေ့အမှေးပါးကိုမဖောကပြါနဲ့နောြ နေ့ အိမကြ သိရင် သတလြိုကမြယ်”
“မောငန်ားလညပြါတယန်ရယ်ေ ဒါပမယေ့ြ မောင့လြီးတော့ စုပပြေးနောြ”
“ဟုတပြါပြီမောငရြယ်” ဆိုပြီး ကြှနမြလည်း ခုံပေါကြဆင်းပြီး ဒူးထောကလြိုကတ်ယ် မောင့လြီး နဲ့ကြှနမြမကြန်ှာ တန်းတန်း လောကြ အနအထေားပါ့
မောငကြ သူ့ပုဆိုးကိုခွှတခြလွိုကတ်ယ် ကြမ်းပြငမြှာ ပုံသှားတာပေါ့
မောင့အြတွင်းခံလေးကိုဆှဲခွှတရြင်း မောင့လြီးကို ကြည့်န်မေိတယ်
အရှညကြှီးပဲရှင့ြ ၆လကမ် ရလကမ် လောကရြှိမယ်
ထောငမြတပြှီးထိပမြှာအရညတ်ှရှေှဲနတယ်ေ နလည်ေး နေ့တံတွေးနဲ့ သူ့အရညရြယ် ပေါင်းပြီး လီးတဈချောင်းလုံးပြတပြေးရင်း
အရင် ဆုံး မောင့ဟြာလေးကို ဂွင်းတိုကပြေးနမေိတယ် မောငကြ တော့ တဈအားကို ကြနပေန်တယေ့ပြုံပါပဲ
နစစေချင်ြးမောင့ဒြဈကိုငုံလိုကတ်ယ် ပြီးမှတဈဖြည်းဖြည်း အရင်းထိ စုပခြသွှားတယ်
နလည်ေးပါးစပန်ဲ့အထကတ်ကလြိုကအြောကဆြင်းလိုကန်ဲ့ အားရပါးရစုပပြေးပါတယ်
မောင့အြချောင်းကလေ ပူပူနှေးနှေးလေးရှင့ြ (စုပလြို့ကောင်းတယ် ပြောရငလြှနမြလား မသိဘူး)
” အ ….အ ….. နေ မောင် ထွကတ်ော့မယ်” နလည်ေး မောင့ြ လီးကြီးပါးစပကြ ခွှတရြင်း
“မောငကြလည်း နေ့မကြန်ှာတွေ ပအေောင် အပြင် မှာ ထုတမြလို့လား “
“နေ ရှံ မှာစိုးလို့ပါ မောငကြ ပြူနာမရှိဘူး”
“မောင် ရေ အသင့ပြှငထြားပတေော့” နလည်ေး မောင့လြီးကြီးတဈချောင်းလုံးကို ငုံထား လိုကြ ပြီး အားရပါးရ လွှာနဲ့ကစားပါတော့တယ်
မောင့ြ ရဲ့ သုတတ်ှဟောလည်း အား ကောင်းကောင်းနဲ့အပြငထြှကလြာလိုကတ်ာ နေ့အာ့ခေါင် တဈခု လုံး ပူနှေး သှားတာပါပဲရှင်
နလည်ေးလေ ငနကြွိကြိ သုတကြလေးတွကေို မောင့ခြစွတ်ယ့စြိတကြှောင့ပြဲ မွိုခမွိသှားပါတယ်
နလည်ေး ပါးစပကြိုအသာအယာ သုတရြင်း
“မောငန်မပြေီးသေးဘူးနောြ”
“မောငကြလည်းနေ့ကိုဒီအတိုငပြဈမထားပါဘူး နရယေ့ြ လာခုံနှစ်လုံးကပလြိုကရြအောင်” ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ပဲ စာရေးခုံနှစ်လုံးကပ် လိုကတ်ာပေါ့
နတေို့နှစ်ယောကယ်ှဉအြိပလြို့ ရအောငတ်ော့ကယွတ်ာပေါ့
“မောင် နေ့အမှေးပါးပေါကရြင် နေ့အိမကြသတမြှာနောြ”

“နကလေည်း မောငန်ေ့ကို မလုပပြါဘူး နပြေီးသှားအောင် မောင် စောင်းတိုကပြေးမလို့ နေ ခုံပေါအြိပလြိုကလြေ နမေောင့ကြို တော့ တဈမွိုူမထငန်ဲ့နောြ နစေောင်းတိုကဘြူးလား” “အောြ မောငကြလည်း နေ ဒီအရှယကြှီးရောကမြှတော့ မလုပတ်တဘြဲနပေါ့မလား အဆောငမြှာ out pass ထွကရြငလြည်း အငတ်ာနကဆြိုငပြှေး အဲ့ကားတွကြညေ့ပြှီး တိုကရြတာ က အမော တဈခါတဈလေ ဆို အဆောငမြှာတောငမြဟုတဘြူး စိတတ်ဈအားပါလာလို့ အငတ်ာနကဆြိုငမြှာတင် တိုကပြှီးပြီးသှားတယ် ဒါကြောင့မြလို့လဲ မောင့ကြို ပြုစုနိုငတ်ာလေ မဟုတရြငအြဲ့လောကကြှီးကြှမ်းပါ့မလားမောငရြယ့ြ” နလည်ေးပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ ခုံပေါတ်ကအြိပလြိုကပြါ တော့တယ် မောငကြနေ့အဖုတလြေးကိုလကန်ဲ့အသာအယာပြတပြေးတယ် အထကန်ဲ့အောကမြှနမြှနလြေးပေါ့ တဈခကြခြကြကြွ တော့ နေ့အဖုတထြဲလကကြလေး နှုတပြှီးပြတပြေးတယ် နေ့အစိလေးကိုလည်း မောငကြကစားပေးတယလြေ လကကြလေးနဲ့ ပေါ့ မောင် ရဲ့ လကကြှောင့ပြဲ နေ ထူးကဲတယ့အြရသာတွေ ခံစားရတာ ဘယလြိုပြောရမှန်းတောငမြသိပါဘူးရှင် မောငရြဲ့ လကရြဲ့ ကစားတာကလေ မှန် မှန် လေးကနေ တဖြည်းဖြည်းနဲ့မှနလြာပါတယ် ပြီးတော့လေ “မောင် နေ့ကို နောကတ်ဈခေါကြ ထပလြကြပြေးမယ် နောြ ” ဆိုပြီး မောငဟြာ နေ့ ကို ဒူးထောငခြိုင်းပြီး ပေါငကြှားနှစ်ဖကကြှားခေါင်းစိုကပြှီး အားရပါးရရကပြါတော့တယ်
မောငကြ နေ့ အဖုတလြေးကို အထကြ အောကြ လွှာ အပြား လိုကြ ရကလြိုကြ အဖုတ် နံရံ လေးတွကေို လွှာ နဲ့ ထိုး လိုးလိုကြ အစိ လေးကို လွှာ နဲ့ ထိ လိုကြ နဲ့ ကစားပေး တယလြေ နလေေ ခုံ ကို ကိုင် ထားပြီး တော့ မရှကြ တမ်း အဖုတ် ကို ကော့ထား ပေးမိတယ် “အား အ အ လကြပြါ မောင် ရယ့ြ အား ရပါးရ လကြြ လိုကပြါ မောငရြယ့ြ အစိ လေးကို ပါထိ အောင် လကြပြါ မောငရြယ့ြ နေ လေ မအောင့န်ိုငတ်ော့ ဘူး သိလား” နလေေ တဈ ကိုယ် လုံး ကို ထူးထူး ဆန်းဆန်း အရသာခံစားရပြီး ပါးစပကြ အောရြင်းညည်းရင်း နဲ့ပဲ ပြီးသှားပါတယ် မောငကြတော့ နေ့ အဖုတရြညတ်ှကေို နှစ်နှစ်ခွိုကခြှိုကြ အားရပါးရ သောကသ်ုံး လိုကပြါတော့တယ် “မောင် နေ မောင့ကြို သိပခြစွတ်ာပဲ မောင်” နလည်ေး ခုံ ပေါကြ ထ ကြမ်းပြငပြေါြ ပုံ ကြ နတယေ့ြ ထဘီကို ပြနဝြတ် ဖို့ အလုပမြှာ “နေ နေ့ ပငတ်ီလေးကို မောင် အမှတတ်ရ သိမ်းထားပါရစနေောြ” “လို ချင်ြ ရင် မောင့ဘြောင်းဘီပြနပြေးခဲ့လေ” “ကတိနောြ ကတိ” ပြောပြောဆိုဆို ပဲ မောင် ကနေ့ပငတ်ီလေးကို နမ်းရင်း တယုတယ သိမ်းသှားပါတယ် နကတေော့ လူ မှငမြှာ ကြောကတ်ာနဲ့ မောင့အြတွင်းခံဘောင်းဘီကို ဝတလြိုကပြါတယ်

မောငန်ဲ့နတေို့တဈယောကန်ဲ့တဈယောကပြူးပူးကပကြပဖြကပြှီး ပါးစပခြှင်းထိ ပြီး လွှာခွင်းကစားခဲ့ကြတယ် “နေ မောင့ဆြီ ဖုန်းဆကအြုန်းနောြ တကျကသိုလလြည်းတူတူတကကြှမယန်ောြ” “ဟုတပြါပြီမောငရြယ့ြ ပြနကြှရအောင် အပြငမြှာ တဈဆောငခြှင်းစီ ကြောင်းကားပေါတ်ကပြှီးထွကန်ပြေီ” နမေောင့န်ှုတခြမ်းလေးတွကေို စုပန်မ်းပြီး နှုတဆြကအြနမ်းပေးခဲ့လိုကတ်ယ် နကနေေ့တောငပြေါမြှို့လေးကိုပြန် မောငကြ အညာကိုပြနတ်ာပေါ့ . . . . . ဖုန်းမှညလြာ ၍ ကြည့်လြိုကမြိသည် မမှငဖြူးသောဖုန်းနံပါတတ်ဈခုပငဖြစ်သည်။ ပြီးပါပြီSHARE

အပြာဇာတလြမ်းတို