အောစာအုပ်

ရမ်မကျပြင်းတဲ့ခစြျခွင်း

ရမျမကပြှင်းတဲ့ခစွခြှင်း
ရေးသားသူ – အဖြူရောင်

“ဖောင်း… ဖောင်း… ရှီး… ဖောင်း”

သီးတင်းကြှတ် လပြည့ကြွောြ တဈရကန်ေ့ ညလေးက မိုးတိမသ်ားကင်းကင်းနဲ့ ကြညလြငတ်ောကပြနသည်ေ။ ရပကြှကထြဲက ကလေးငယတ်ှရေဲ့ ဗွောကဖြောကသ်ံက ရပကြှကတ်ဈခုလုံး ဟိုမှသညမြှ သောသောညံနသည်ေ။

“ဖဖေေ နားညီးနပြေီထငတ်ယ်”

“မညီးပါဘူး သမီးရယ် ဖဖတေေို့ ငယင်ယကြလဲ ဒီလိုပဲ ကစားကြတာပါပဲ”

ဝရံတာကနေ အိမထြဲကို ဝငလြာရင်း ဘေးက စတီခုံလေးမှာ ဝငထြိုငလြိုကတ်ဲ့ ခွှေးမလေးကို ဦးထွန်း လှမ်းကြည့်ပြှောလိုကမြိသည်။

“အဖေ့သားနဲ့ မှေးကတော့ ရကြေောပြှဲဈေး သှားကြပြီ”

“သမီးရော လိုကမြသှားဘူးလား”

“မလိုကခြငွပြါဘူး အဖရယ်ေ လူအရမ်းများတာ သူတို့သားအဖပဲ ဝါသနာပါတယလြေ”

ပြောပြီးတော့ နောကဖြေးဖကြ ထွကသ်ှားတဲ့ ခွှေးမလေးကို ဦးထွန်း ငေးနမေိသည်။ မိန်းမဆုံးပြီးကတည်းက ရှာကအိမမြှာ တဈယောကထြဲ နနရေောကနေ သားနဲ့ခွှေးမလေးက ရနကြုနကြို ဘုရားဖူးခေါလြို့ ရောကလြာခဲ့ခွင်းဖြစ်သည်။

ပြောရဦးမယ် ကြှနတ်ောြ့ အသကကြ အခုတနဆြောငမြုန်းဆို ၄၈ နှစ် ပြည့ပြှီ။ ရှာမှာတော့ မိန်းမနဲ့ ကုနစြုံဆိုငလြေးဖြင့ရြင်း ဘဝကို ရပတ်ညခြဲ့ကြတာ။ သားဖိုးလုံးကလည်း အားကိုးရပါတယ်။ ကြှနတ်ော့မြိန်းမ ဆုံးသှားတော့ ဘာမှမလုပတ်ော့နဲ့ဆိုပြီး သူပဲထောကပြံ့ထားတာလေ။ ဒီကောင့ကြို ရနကြုနမြှာ ကြောင်းထားဖို့ ရှာမှာ လငမြယားနှစ်ယောကြ ခွို့ခွံခွှတောပြီးတော့ နခေဲ့ရတာ။ ကြောင်းပြီးတော့ အလုပဝြငရြင်းနဲ့ အလုပရြှငရြဲ့ သမီးနဲ့ ညားတော့တာပါပဲဗွာ။ ဒီကောငသ်ိတတလြို့သာပေါ့။ အိုဇာတာ ကောင်းတယပြဲ ပြောရမယ် ထငတ်ယ်။ အခုတော့ ဘာအလုပမြှ မလုပရြပဲ ဘုရားသှားကြောင်းတကပြေါ့။ အခုလဲ အဖေ ရနကြုနလြာနဆေိုတာနဲ့ တဈလနှစ်လ ရောကလြာခဲ့တာ တောသားဆိုတော့လည်း ကိုယ့ရြှာပဲ ကိုယပြွောတ်ယလြေ။ ခငရြာဆှမွေိုး မှိနရြာဟင်းကောင်း ဆိုသလိုပေါ့။

ရှာမှာက ကိုယ့ဆြှကေိုယ့မြွိုးလို ဖြစ်နကြပြေီဆိုတော့ ဒီကောငတ်ှေ ရနကြုနတ်ော့ တယမြကြိုကလြှပါဘူးဗွာ။ ၂၅ ပေ၊ ပေ ၅၀ အိမခြန်းထဲမှာ အိမခြန်းက သုံးခန်း၊ နောကဖြေးရချိုးခန်း အိမသ်ာဆိုပမေဲ့ တယပြှီးကဉွြးကြပလြှတယ်။ ပြီးတော့လဲ အဲယားကြန်းဆိုတဲ့ဟာကလည်း အေးပြီး လတဆြတန်တေဲ့လနေဲ့ ဇိမတ်ော့ကပြါရဲ့ ကြုပတ်ော့ ရှာက လလေောကြ မကြိုကလြှဘူးရယ်။

ပြီးတော့ ဒီရနကြုနရြောကမြှပဲ ကြုပစြိတလြည်း ဘယလြိုဖြစ်တယ် မသိပါဘူး။ ရှာမှာတော့ အားလုံးက ရိုးရိုးရယလြေ။ ဒီကမိန်းကလေးတွကေ စကတကြှပကြှပထြုပထြုပန်ဲ့ တဈခွို့ဆို အတွင်းက ဘောင်းဘီအရာလေးတောင် ထင်းလို့။

ဒါနဲ့ ပြောရဦးမယ် ကြုပခြွှေးမလေးနာမညကြ အိဖြူကြောတ်ဲ့ဗွ။ တရုတမြှနမြာ ကပြားမလေးပေါ့။ ဖိုးလုံး ကြောင်းပြီးတော့ ကောငမြလေးမိဘရဲ့ ပလပစြတဈဆိုငမြှာ ဝငလြုပရြင်းနဲ့ ရိုးသားကြိုးစားတယဆြိုပြီး သူတို့သမီးနဲ့ ပေးစားလိုကတ်ော့တာပါပဲ။ ဒီကောငကြ တောသားသာဆိုတာ လူပုံက ရညရြညမြှနမြှနကြိုး..။

ကြုပခြွှေးမလေးကလည်း မှို့သူဆိုတော့ ဝတတ်တစြားတတတ်ယလြေ။ ခုတော့ သူတို့သား ကြုပမြှေးတောင် ၅ နှစ်ထဲဝငလြို့ ကြောင်းတကန်ပြေီ။ ဖိုးလုံးအသကကြ ၂၈ အိဖြူလေးကတော့ ၃၂ ထဲတောင် ဝငပြှီထငတ်ယ်။ တဈသားမှေးတော့ တသှေးလှ ဆိုသလိုပဲ အသားက ဖြူဖြူတုတတ်ုတ် ပြည့ပြှည့န်ဲ့ နိုးအုံကြီးတွဆေို တင်းရင်းအိစကလြို့ပေါ့။

လူကပြည့တ်ော့ ထမီစကတမြွား ဝတလြိုကရြင် ဆီးခုနအြိအိလေးက တင်းပြီး မို့နတေော့တာပဲ။ အရပကြတော့ ၅ ပေ ၄ လောကြ ရှိမယထြငတ်ယ်။ ဒါပမေဲ့ ကိုယ့်သားရဲ့ မိန်းမဆိုတော့လည်း စိတကြိုခွုပတ်ီးပြီး နရတောပေါ့ဗွာ။

“ဖဖေေ အိပခြငွရြင် အိပတ်ော့လေ”

တဈယောကထြဲ တွေးနရင်ေးနဲ့ ဘယအြခွိနကြ ထွကလြာတယ် မသိတဲ့ ခွှေးမလေးက ဘေးကနေ ပြောလာတယ်။

“အေးအေးသမီး ခွလကေဆြေးပြီး အိပတ်ော့မယ်”

“ဟုတ် ဖဖေေ”

ဒီလိုနဲ့ ကြုပလြည်း ဘယအြခွိနထြိ အိပပြွောသ်ှားလဲ မသိပါဘူး ညဖကတ်ရေးနိုးတော့……

“ဟင်း…. ဟင်း… ဖြေးဖြေးလုပလြေ ဟိုဖကမြှာ အဖရှေိနတောကို”

တဈခကြတ်ဈခကြြ တိုးတိုးလေး ကြားလိုကရြတဲ့ အသံကြောင့ြ ကြုပကြိုယကြွုပလြည်း နိုးနတယေလြို့ မထငရြအောင် အသာငှိမပြှီး နားထောငန်မေိတယ်။ ကြုပသ်ိလိုကပြါတယ်။ ဖိုးလုံးတဈယောကြ သူမိန်းမကို လိုးဖို့ နှူးနရငေကြ ထွကလြာတဲ့ အသံဆိုတာ။ နားထောငန်ရင်ေးနဲ့ ကြုပစြိတတ်ှေ လှုပရြှားလာမိ တယ်။

ကြုပလြည်း အတွေ့အကြုံရှိတဲ့သူပဲဟာ ပြီးတော့ ပုထုဇဉပြဲလေ ရဟန်းနာမှမဟုတပြဲ။ မိန်းမဆုံးပြီးကတည်းက ဒီလိုမဖြစ်ရတာကြာနတေဲ့ ကြုပစြိတတ်ှကေ ကိလသော သှေးတွကြေောင့ြ လန်းဆန်းသလို ခံစားလာမိတယ်။ ကိုယ့သ်ားလငမြယား လိုးဖို့ ပြငန်တော မကြည့်သ်င့ြ မကြားသင့ဘြူး ဆိုပမေဲ့ အခုလို မထငမြှတပြဲ ဆုံရတော့လည်း မကြကြှယပြှုလို့ မရပြနဘြူး။

“ဖဖကြေေားမယ်… ဖြေးဖြေးလုပပြါ မောငကြလဲ”

“အိပန်ပေါပြီ အိလေးရာ မကြားပါဘူး”

“အာ… ဒါတော့ဒါပေါ့ မကြားအောငလြုပမြှ တောကြှာ ကြားသှားရင် ရှကစြရာကြီး”

“အာ…. မောင်…… ဖြေးဖြေးဆို…. အားကြှတ်… ကြှတ်…. ကြှတ်”

ခပတ်ိုးတိုးပြောနပမေေဲ့ အခန်းနံရံပေါကြ လဝငေပြေါကြ ပြတလြုံးတိုငလြေးတွနေဲ့ဆိုတော့ အတိုင်းသား ကြားနရတေယ်။ တပြှတပြှှတန်ဲ့ ပါးစပန်ဲ့ စုပန်တေဲ့ အသံတွေ အိဖြူလေးရဲ့ ခပတ်ိုးတိုး ငှီး သံလေးတွကေ ကြုပရြငကြို ဆူပြကလြာစတယေလြေ။ မကြစြိနဲ့ မမှငရြပမေဲ့ စိတကြူးနဲ့ ပုံဖောကြှည့န်မေိတယ်။ အိအိရဲ့ လုံးကြီး ဆူဆူဖြိုးဖြိုး တဈတဈခဲခဲ ကိုယလြုံးလေးကို ဖိုးလုံးတဈယောကြ စိတရြှိလကရြှိ ကိုငတ်ှယပြှတသ်ပန်ပေုံတွေ ကြုပမြကြစြိထဲမှာ တဈရေးရေး မှငယ်ောငန်မေိတယ်။

မိန်းမအရသာသိနတေဲ့ ကြုပအြတွကတ်ော့ နို့အုံးတဈတဈ၊ ခါးသိမသ်ိမ်၊ စွန့ကြားနတေဲ့ တငအြိအိတွနေဲ့ ခွှေးမလေးကို ကြည့်ပြှီး ကြုပလြီးတောငခြဲ့ရတာ အကြိမကြှိမ်။ အဲ့ဒါကိုပဲ ကြုပကြ ကြိုကန်မေိတာ တဈကိုယလြုံး တဈသိမ့သ်ိမ့န်ဲ့ ရမကသ်ှေးတွေ နိုးကြှနတောကိုက အရသာလေ။ အပြာကားတွေ ကြည့်သ်လို ပေါ့ဗွာ။ ကြုပကြတော့ အပြာကားထကြ ပိုကြိုကတ်ယ်။ အပြငမြှာ တဈတဈရဈရဈကြီးကို မှန်းပြီးတော့ ကိုယစြိတကြှိုကြ ပုံစံမွိုးစုံ လိုးလို့ရတယလြေ။ ရုပရြှငဆြိုတာ သူလုပပြှတာပဲ ကြည့်ရြတာကိုး…။

“အို….. ဖြေးဖြေးဆို မောငကြလည်း အတင်းပဲ….. အို…. ဟိုး… ဟိုး……”

အိဖြူလေး အသံက ကြုပရြငကြို တောတ်ောဆြူဝလောစတယ်ေ။ အတောလြေးကြာတော့ တကြှီကြှိနဲ့ ကုတငလြှုပသ်ံလေးတွေ ကြားလိုကရြတယ်။ ကြုပသ်ိလိုကတ်ာပေါ့…..။ ဖိုးလုံးတဈယောကြ အိဖြူလေးကို လိုးနပြေီဆိုတာ။ ကြုပစြိတထြဲမှာလေ အိဖြူကြောရြဲ့ ဆူဖြိုးအိတဈနတေဲ့ ကိုယလြုံးလေးပေါမြှာ ထပပြှီးတော့ အားအငအြပြည့န်ဲ့ လိုးနမေဲ့ ကြုပသ်ားကို မှငယ်ောငရြင်း ကြလေဲကြနပြေ မနာလိုလည်း ဖြစ်နမေိတယ်။ တဈယောကထြဲ ငှိမန်ရတေဲ့ ကြုပကြတော့ တင်းမာနတေဲ့ ကိုယလြီးကို ကိုယဆြုပကြိုငပြှီးတော့ အိဖြူလေးကို မှန်းဆနမေိတာပေါ့ဗွာ။ ကြုပလြည်း မိန်းမလိုးချင်တ်ာပေါ့ မလိုးရတာ ကြာပြီလေ ကြုပမြိန်းမ သပြေီးကတည်းက ဆိုပါတော့…။

ကြုပသ်ားကတော့ ကံကောင်းတာပဲ ဆူဖြိုးတောင့တ်င်းတဲ့ မှို့ကြီးသူကို လိုးခွင့ရြတယဆြိုတာ နည်းတဲ့ကုသိုလလြားဗွာ။ အဓိကကတော့ ကိုယ့်မိန်းမကို ကောင်းကောင်းကြနပေအြောင် လုပပြေးဖို့ပဲဗွ။ လီးပါရုံ တကလြိုးတတရြုံနဲ့ မိန်းမယူလို့ မရသေးဘူးလေ။ ကြုပဆြိုတဲ့ကောငကြ အတန်းပညာသာ ပြီးအောငမြတတတ်ာ ဒီလိုပညာမွိုးတော့ ဆရာတဈဆူပဲ။ စောကဖြုတထြဲ လီးထည့ထြားရုံနဲ့ ကြနပေမြှုရတယဆြိုပမေဲ့ ယောကြွားက ကောင်းကောင်းလုပတ်တလြေ မိန်းမက ကြနပေသ်ာယာလပေဲလေ။

“ဟင်း….ဟင်း…….”

ကြုပတ်ှေးနရင်ေးနဲ့ပဲ တဖကခြန်းက အသံတွကေ ပိုကယွလြာတယ်။ ခဏနတေော့ ကြုပ် ကြားလိုကရြတာ အိဖြူလေးရဲ့ အသံပေါ့။

“မောင်…..တောပြှီလား”

“အင်း…..မောပြီ မောငအြိပတ်ော့မယ်”

“လုပပြှီမောငကြတော့”

သူတို့နှစ်ယောကြ အသံတိုးတိုးလေး ဆိုပမေဲ့ ကြုပဆြီက အတိုင်းသား ကြားနရတေယ်။ ကြုပလြေ တကယ့ကြို အားမရပါဘူးဗွာ။ ဘယ့န်ှယ် မိန်းမလိုးတယဆြိုတာ လေးငါးမိနဈနဲ့ ဘာအရသာရှိမှာလဲ။ ဒီကောငဖြိုးလုံးက ဆေးလိပလြည်း သောကတ်ော့ သိပအြမောခံနိုငပြုံ မရဘူး…။ ကြုပခြွှေးမလေး ကြနပေရြဲ့လား မသိပါဘူးဗွာ။ ဒါပမေဲ့ ကြုပလြည်း ဘယတ်တန်ိုငမြလဲလေ။ လိုးနတော ဖိုးလုံးပဲဟာ ကြုပမြှ မဟုတပြဲ။

အင်းလေ.. စောစောပြီးတော့လည်း စောစောအိပရြတာပေါ့။ ကြုပင်ှိမန်ရင်ေးနဲ့ ခဏနတေော့ ဖိုးလုံးရဲ့ ဟောကသ်ံကို ကြားလိုကရြတယ်။ ဒါပမေဲ့ လှုပရြှားနတေဲ့ အသံတော့ ကြားနရတေုန်းဗွ။ ကြုပသ်ိလိုကပြါတယ် အိဖြူလေး အိပမြပြောဘြူးဆိုတာ….။ အင်း ဘယတ်တန်ိုငမြလဲလေ။

အဲ့ဒီညကစပြီးတော့ နောကည်တွေ ကြုပတ်ောတ်ောန်ဲ့ အိပမြပြောဘြူးဗွ။ သူတို့လင်းမယား လိုးတာကို စောင့စြောင့ြ နားထောငန်မေိတယ်။ အိဖြူလေးက ရုပရြည် ကိုယလြုံးကိုယပြေါကြ ကြည့်ကြောင်းသလို လငကြိုလည်း ဂရုစိုကရြှာသား…။ လငန်ဲ့ပကသ်ကပြှီးတော့ တောရြတဲ့ ယောကျခမအပေါလြဲ ကိုယ့်မိဘလိုပါပဲဗွာ။ ကြုပအြပေါလြည်း ဂရုစိုကရြှာပါတယ်။ မနကမြနကဆြို နှားနို့လဖကရြည် မပကြစြရဘေူး။ ကြုပသ်ာ သူလေးအပေါြ သမီး လေးလို သဘောမထားနိုငတ်ာ။

ဖိုးလုံးက နေ့ဖကဆြို အလုပသ်ှား ကြုပမြှေးကလည်း ကြောင်းသှားဆိုတော့ အိမမြှာ ကြုပန်ဲ့ အိဖြူ နှစ်ယောကထြဲလေ။ အဓိက သူရချိုးတဲ့ အခွိနပြေါ့ ထမီလေး ရငလြွားပြီး တဈခါတဈလေ ကြုပရြှေ့မှာ တံမှကစြည်းလှည်း ဖုနစြုပဆြိုတော့ ကုန်းကုန်းကြကြပေါ့။ အဲ့လိုအခွိနဆြို သူ့တငပြါး အိအိကြီးတွကေ ထမီပါးပါးထဲမှာ လုံးတဈနလေိုကတ်ာ။ ကြုပဖြှင့ြ အာခေါငတ်ှေ ချောကပြှီး လီးဆိုတာ အစွမ်းကုန် တောငန်တေော့တာပဲ။

ပြီးတော့ ရချိုးခါနီး အဝတလြွှောပြှီးလို့ အိမရြှေ့ဝရံတာမှာ အဝတလြှမ်းရင် ကြုပ် မသိမသာ ခိုးကြည့်ရြတာ အမောပေါ့။ မှို့ဆိုတော့ တောလို နရောကယွကြယွြ မရှိဘူးလေ။ သူ့ဘောလြီလေးတွေ အတွင်းခံလေးတွေ တွေ့ရင် ကြုပဖြှင့ြ အခန်းထဲ ဆှဲသှင်းပြီး လိုးလိုကခြငွတ်ော့တာပဲ။ သူဘာအရောငလြေးတွဝတေလြည်း ကြုပတ်ောင် အလှတရြနပြေီ။ တဈခုတဈလေ ကြုပ် သူမသိအောင် လွှောပြှီးလို့ ချောကန်တောလေး သှားသှားကိုငကြှည့မြိတယ်။ အနကလြေးတွေ အနီလေးတွေ ပန်းရောငလြေးတွေ ပြီးတော့ ဇာလေးတွရေောပဲ…. အဲ့ဒီဘောင်းဘီလေးတွနေဲ့သာဆို ကြုပခြွှေးမလေး တောတ်ောလြှနမှောဗွ။

ဒီလိုနဲ့ ကြုပလြည်း နေ့ဖကဆြို အိဖြူလေးအပေါြ ဖောကပြှနစြိတန်ဲ့ သာယာလိုကြ၊ ညဆို သူတို့လငမြယား လိုးတာ နားထောငလြိုကန်ဲ့ မှို့မှာနတော တောတ်ောြ ကြာသှားတယ်။ သူတို့လငမြယားက ညတိုင်း လိုးတာတော့ မဟုတဘြူးရယ်။ လိုးတဲ့ညဆိုရငတ်ော့ ကြုပအြတွကြ အခွင့ကြောင်းပေါ့ဗွာ။ လိုးတဲ့အခါတိုင်းလဲ ဖိုးလုံးတဈကောင် အရငပြှီးလို့ အိပတ်ာက များနတယ်ေ။ ကြုပတ်ော့ အားမရတာရော စိုးရိမတ်ာရောပေါ့။

စိုးရိမတ်ယဆြိုတာက ဒီလို။ မိန်းမမွိုးက ယောကြွားမပေးနိုငတ်ာကို အခွားနည်းနဲ့ ဖြည့ဆြည်းတတတ်ယလြေ။ အိလေးကို လိုးချင်ပြမေဲ့ သူတို့မိသားစုလေးတော့ မထိခိုကစြချင်ေဘြူးရယ်။ ကြုပသ်ား မိသားစုကိုဗွ။ ကြုပလြည်း စိတတ်ထင့ထြင့န်ဲ့။

တဈနေ့ပေါ့ ကြုပထြငတ်ဲ့ အတိုငပြဲဗွာ။ အိဖြူ ဈေးကနေ ဆှဲခွင်းလေးနဲ့ ပြနလြာတာကို ဝရံတာကနေ ကြုပမြှငတ်ော့ တံခါးဖြင့ပြေးဖို့ တံခါးဆီလာခဲ့ရင်းနဲ့ တံခါးရှေ့ရောကတ်ော့ စကားပြောသံလိုလို ကြားမိတာနဲ့ ကြုပလြည်း ငှိမပြှီး နားထောငန်မေိတယ်။ ပြီးတော့မှ သတိရတော့ တံခါးကနေ အပြငကြို ချောင်းလို့ရတဲ့ မှနလြေးကနေ ချောင်းကြည့်မြိလိုကတ်ယဆြိုရငပြဲ ကြုပရြငတ်ှေ တဒိုင်းဒိုင်း ခုနသ်ှားမိတယ်။ ဒေါသထွကတ်ာရော စိတလြှုပရြှားတာရောပေါ့။

ကြုပမြှငလြိုကရြတာက မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် အခန်းက ကောငလြေးရယဗြွ။ ရှိလှ အသကကြ ၁၇ ၁၈ ပေါ့။ အိဖြူလေး တကလြာတော့ သူတံခါးလေးကိုဟပြီး စောင့န်တယ်ေ။ အခန်းရှေ့ရောကတ်ော့ အိဖြူက သူ့အခန်းဝမှာရပပြှီး စကားပြောနတော။ ဘာတွပြေောနလေဲ မသဲကြဲပမေဲ့ ကောငလြေးလကကြ ခွှေးမလေးရဲ့ ဖငကြို ထမီစကတတ်င်းတင်းလေး ပေါကြနေ ကိုငလြိုကတ်ာ ကြုပတ်ှေ့လိုကြ ရတယလြေ။ ကြုပသ်ားတိုကခြန်း လှကေားက တံခါးမရှိတော့ မှောငရြိပကြ များနတယ်ေ။ ဒါကပဲ သူတို့အတွကြ အခွင့အြရေးပေါ့။

ထမီစကတလြေးပေါကြနေ ဖငအြိအိလေးကို ပယပြယန်ယန်ယ် ပြတန်တောများ ဈေးခွင်းတောင်းလေးက ဘေးမှာခလွို့ပေါ့။ အိဖြူလေးက ကောငလြေးရငခြှငထြဲမှာ ဖကလြို့။ သူ့တီရှပ် ကြပကြှပလြေးထဲက တင်းအိနတေဲ့ နို့တွဆေိုတာ ရငခြှငန်ှဈခုကြားမှာ အိဝငန်လေိုကတ်ာ။ ကြုပလြည်း ကြည့်ြ ကောင်းကောင်းနဲ့ ကြည့်န်မေိတာ ဒေါသစိတတ်ောင် ဘယရြောကသ်ှားမှန်း မသိပါဘူးဗွာ။ ဖကထြားရင်းနဲ့ အိဖြူလေး နှုတခြမ်းကို ကောငလြေးက စုပန်တယေဗြွ။ ကြည့်လြို့တော့ကောင်းသား…။

အိဖြူလေးက ကောငလြေး လီးရှိတဲ့ နရောကို သူ့ဆီးခုနမြို့မို့လေးနဲ့ အတင်းကို ဖိကပပြှီး ဖကထြားနလေိုကတ်ာ။ တောတ်ောကြှာကြာလေး နမ်းပြီးတော့မှ ခွှေးမလေးက သူအင်ျကြီကြပကြှပလြေးကို ခါးကနေ ဆှဲဆန့ခြပြှီးတော့ ကောငလြေးကို တိုးတိုးလေး ပြောနတယ်ေ။ ကြုပလြည်း တံခါးကနေ ခွာပြီးတော့ စတီပေါမြှာ မှငသ်သနေေဲ့ ပြနထြိုငန်ရတေေ့ာတာပေါ့။ ခဏနတေော့ တံခါးသောဖြင့သ်ံနဲ့အတူ ပြင့လြာတဲ့ တံခါးရှကလြေး နောကကြနေ အိဖြူလေး ပေါလြာတယ်။

“ဖဖေေ အစောကြီး နိုးနတောလား”

ခုံမှာထိုငန်တေဲ့ ကြုပကြို အံ့သှဟနန်ဲ့ ကြည့်ရြင်း ပြောလာတဲ့ စကားကို ကြုပလြည်း မသိသလို ပြနဖြှမေိလိုကတ်ယ်။

“အင်း အိပမြရတာနဲ့ နိုးလာတာ သမီးရေ”

“ဒါဆို ရမေိုးခွိုးတော့လေ မနကစြာ စားရအောင်”

“အင်းအင်း”

ကြုပလြည်း တောငန်တေဲ့လီးကို ပေါငကြှားမှာ ညှပထြားရင်းနဲ့ တိုတိုပဲ ဖြလေိုကမြိတယ်။ အဲ့ဒီနေ့ကတော့ ကြုပစြိတတ်ှေ တောတ်ောကြို ကစဥ့ကြလွားပဲ။ ကြုပန်ားလညပြါတယ် အလိုမပြည့တ်ဲ့ မိန်းမတဈယောကဟြာ ဒါမွိုး ဖြစ်လာမယဆြိုတာ။

အဲ့ဒီညက သူတို့လငမြယား လိုးကြတယဗြွ။ မနကကြ အိဖြူကို ကြုပမြှငပြှီးကတည်းက ခွှေးမလေးအပေါြ အရငကြထကြ ပိုပြီး ရဲလာမိတာတော့ အမှနပြဲ။ ထင်းခွမကြေုံ ရခပေကြှုံတယဆြိုတဲ့ စကားပုံလိုတော့ အခွအနေကေို စောင့န်တေဲ့ ကြုပအြတွကတ်ော့ အဲ့ဒီည သူတို့လငမြယား လိုးနတေဲ့အခွိန် ရအေိမသ်ှားသလိုလိုနဲ့ နောကဖြေးဖကကြို ထွကလြာခဲ့မိတယ်။ အိမသ်ာထဲကထိုငတ်ဲ့ ကြှခွကေပြေါမြှာ ထိုငရြင်း ကြုပပြုဆိုးထဲက တင်းမာနတေဲ့ လီးကိုထုတပြှီးတော့ တဈယောကထြဲ ဂွင်းတိုကန်ခေဲ့မိတာပေါ့။ အိမသ်ာတံခါးကို တမငပြဲ ခပဟြဟ ဖြင့ထြားခဲ့တယ်။

ခဏနတေော့ ကြုပထြငတ်ဲ့အတိုင်းပါပဲ။ အိဖြူလေး တဈယောကြ နောကဖြေးဖကကြို ဝငလြာတဲ့ အသံကို ကြုပကြှားလိုကရြတယ်။ ကြုပလြကကြ စောစောကထကြ ပိုလှုပရြှားနမေိတာပေါ့။ ကြုပသ်ိနတယ်ေ လေ တံခါးဟဟလေးကနေ သူကြည့်န်မယေဆြိုတာကိုပေါ့။

နောကန်ေ့မနကြ အိဖြူလေး ကြုပအြပေါြ ဆကဆြံပုံက ပုံမှနပြါပဲ။ ဒါပမေဲ့ သူမကြလြုံးတွကတေော့ ကြုပန်ဲ့ အကြည့်ခြငွြးဆုံမှာ ကြောကန်တောကို တွေ့ရတယ်။ သချောပြီပေါ့။ ကြုပကြို သူ မနေ့ညက မှငခြဲ့တယဆြိုတာ။ ပြီးတော့ ထူးထူးခွားခွား အရငန်ေ့တွကေ နေ့လည် သူ့အခန်းထဲမှာ တံခါးပိတပြှီးတော့ အိပတ်တတ်ဲ့သူက ဒီနေ့မှာ အခန်းတံခါးကို ခပဟြဟ ဖြင့ထြားတာ တွေ့ရတယ်။ ကြုပလြည်း နောကဖြေးဖကဝြငသ်လို အိမရြှေ့ထွကသ်လိုလိုနဲ့ ကြည့်ရြတာ အမောပေါ့။

အဲ့လိုနဲ့ တဈကြိမတ်ော့ ကြုပအြခန်းထဲကို လှမ်းကြည့်လြိုကတ်ဲ့ အခွိန် ကြုပကြို ပြနကြှည့တ်ဲ့ အိဖြူလေးနဲ့ မကြလြုံးချင်ြး ဆုံသှားမိတယ်။ ကြုပလြည်း…

“သမီး အိပမြပြောဘြူးလား”

အခန်းတံခါးလေးကို ဟရင်း မေးလိုကတ်ော့

“ဟုတ် ဖဖေေ”

ကြုပလြည်း တဒိန်းဒိန်းခုနန်တေဲ့ ရငထြဲက နှလုံးခုံသံကိုတောင် ကြားနမေိသလိုပါပဲ။ အခန်းထဲ ရောကသ်ှားတော့ သူအိပန်တေဲ့ ကုတငပြေါကြ မှေ့ယာစွန်းလေးမှာ ထိုငလြိုကတ်ယ်။ ပန်းရောငမြှေ့ယာစွပလြေးပေါမြှာ အိအိထွေးထွေး ကိုယလြုံးလေးနဲ့ လှဲနတေဲ့ သမီးလေးက အိမန်ရင်ေး ထမီအနီရောင် ပြော့ပြော့လေးနဲ့ပေါ့။ ထမီပြော့ပြော့လေးပေါကြနေ အတွင်းခံဘောင်းဘီ အရာလေးကလည်း ထင်းနလေိုကတ်ာ။ အပေါကြ တီရှပအြဖြူရောင် ပြပြလေးနဲ့ ဖြူဝင်းဝင်း အသားလေးက ထင်းနအေောင် တောကပြနသလေိုပါပဲ။ ပုံပြငထြဲက နတသ်မီးလေးလိုပေါ့ဗွာ။

တုံခွီတုနခြနွဲ့ အတောဝြခွေဲမရ ဖြစ်နတေဲ့ ကြုပလြဲ တစောင်းလေးကနေ ပကလြကအြနအထေား ပြငအြိပလြိုကတ်ဲ့ အိဖြူကြောင့ြ မနနေိုငတ်ော့ပဲ မှေ့ယာလေးပေါြ အသာလှဲရင်း ခွှေးမလေးရဲ့ ကိုယလြုံးအိအိလေးကို ခပတ်င်းတင်း ဖကထြားလိုကတ်ော့တယ်။

“အို….အမေ့”

ဆိုပြီးတော့ တိုးတိုးလပြေောတဲ့ ခွှေးမလေးရဲ့ အသံလေးကိုပါ ကြားလိုကရြတယ်။

“မတောပြါဘူး ဖဖရေယ်ေ”

တဲ့…။ ကြုပဒြီလိုလုပမြယဆြိုတာ သိထားပြီးဖြစ်တဲ့ အိလေးက ကြုပကြို အသာလေးတွန်းရင်း ခပတ်ိုးတိုးလေး ပြောရှာတယ်။

“ဖဖေေ မနနေိုငတ်ော့ဘူး သမီးလေးရယ် သမီးလေးကို မှငရြတာ စိတမြထိန်းနိုငတ်ော့ဘူး။ သမီးကို လိုးပါရစကြယ်ေ… နောြ”

ကြုပခြပရြဲရဲပြောရင်း မို့မို့လေး ဖောင်းနတေဲ့ ခွှေးမလေးရဲ့ ပါးလေးကို နမ်းလိုကမြိတယ်။

“အို…. ဟင်… ဟင့ြ… ဟင့အြင်း …. မကောင်းပါဘူး ဖဖရေယ်ေ သှားပါနောြ…. သမီး ကြောကတ်ယ်”

“ကြယ် သမီးလေးကလည်း ဘာကြောကစြရာရှိလဲ… သမီးယောကြွားလည်း လိုးနတောပဲ… ပြီးတော့ ဟိုဖကခြန်းက ကောငလြေး”

ကြုပစြကားမဆုံးခင် အိဖြူလေးက

“ဟင် ဖဖေေ…. ဖဖေေ ဘယလြိုသိလဲ”

“သမီးရယ်”

ကြုပတ်ိုးတိုးလေးပြောရင်း ခွှေးမလေးရဲ့ ပါးလေးနှစ်ဖကကြို လေးငါးကြိမ် နမ်းနမေိတယ်။ လကကြလည်း ထိမိတဲ့ အသားစိုငအြိအိလေးတွကေို ဖြဖြလေး ပြတပြေးနမေိတယ်။ တငပြါးနဲ့ ပေါငတ်ံလေးတွကေ အိတင်းနတောကြောင့ြ ကြုပလြကန်ဲ့ ထိ လိုကတ်ိုင်း အိခနဲ အိခနဲပေါ့။ ပါးလေးကို နမ်းနရောကနေ ခွှေးမလေးရဲ့ လညတ်ိုငအြိအိတွကေို ပြီးတော့ လကမြောင်းထွေးထွေးလေးတွကေိုပါ အစဉလြိုကြ နမ်းနမေိတာပေါ့။ နမ်းနရောကနေ အိလေးရဲ့ နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးပေါြ ကြုပန်ှုတခြမ်းတွနေဲ့ ဖိခလွိုကတ်ော့ အိလေး တဈကိုယလြုံး ကော့တကသ်ှားခဲ့တယ်။

တံခါးပေါကမြရှိတဲ့ တိုကခြန်းလေးက မီးပိတထြားရင် ညဖကလြိုပါပဲ။ အခန်းလေးက ခပမြှောငမြှောငရြယ် ပြီးတော့ အိမထြဲမှာ သူနဲ့ကြုပ် နှစ်ယောကထြဲရယ်။ ကြုပအြတွကတ်ော့ တကယ့ကြို လောကနိဗာနပြါပဲ။ မှေ့ယာအိအိလေးပေါကြ နတသ်မီးလေး …. အဲ့ဒီအခွိနမြှာ ကြုပခြွှေးမလေးဆိုတဲ့ စိတတ်ောင် မရှိတော့ဘူးဗွာ။ ယောကြွားအရသာ သိနတေဲ့ မိန်းမတဈယောကအြတွကြ အထိအတွေ့ဆိုတာကို ဘယလြှနဆြနန်ိုငပြါ့မလဲ။ နှုတခြမ်းချင်ြး နမ်းနရင်ေးနဲ့ ကြုပလြကတ်ှကေ အိဖြူရဲ့ နို့အုံတင်းတင်းတွပေေါကြို ဖိဆုပရြင်း ပြတန်ယန်မေိတော့တယ်။

“အား….. ဖဖရေယ်ေ …. အိုး… ကြှတ်… ကြှတ်… ကြှတ်…..”

ခွှေးမလေး ဘယလြောကတ်ောင် ကာမဇောတွေ ထနန်ပြေီလဲဆိုတာ ကြုပသ်ိတာပေါ့။ ကြုပစြိတရြှိသမွှ အပေါပျိုင်းကို ဆှပြီးတော့ ခါးက ထမီလေးကို ဆှဲလိုကတ်ော့ သူလေးလေ အလိုကသ်င့လြေး ခါးလေး ကော့ပေးရင်း တွန်းခွှတပြေးရှာတယ်။ ထမီလေး မရှိတော့တဲ့အခွိန် ကြုပမြှငဘြူးနကြေ အတွင်းခံဘောင်းဘီ ပန်းရောငလြေးက အိဖြူလေးရဲ့ ခါးထကမြှာ တဈရဈအိစကန်တေဲ့ ဖငလြုံးလေးတွကေို ပြေ့ထုပထြားတယ်။ တီရှပအြဖြူလေးက အပေါကြို လနတ်ကန်တေော့ ဝင်းဝါအိ ထွေးနတေဲ့ အသားစိုငလြေးတွပေေါမြှာ ထင်းထင်းလေး ဖြစ်နတေဲ့ ဘောလြီအသားရောငလြေးက ပနံရနတောပေါ့။

ကြုပဘြဝမှာ ကံကောင်းတယပြဲ ပြောရမယ် ထငတ်ယ်။ အခုလို မှို့သူချောချောလေးကို လိုးခွင့ကြှုံတာကိုပေါ့။ တီရှပအြဖြူလေးကို ကြုပခြွှတပြေးတော့ သူက ကုတငပြေါမြှာ ထိုငရြင်း ကလေးငယ် တဈယောကလြို လကလြေးမှှောကပြေးရှာတယ်။

တကယ့ကြိုပါပဲဗွာ ပန်းရောင် မှေ့ယာလေးပေါမြှာ ဘောလြီ အသားရောငလြေးနဲ့ အတွင်းခံ ပန်းရောငန်ုလေး ဝတထြားတဲ့ မိန်းမလှလေး တဈယောကပြေါ့။ အတွန့လြေးတွေ ခွနတေေဲ့ ဆံပငလြေးတွကေ ဖြူဝင်းတဲ့ ပုခုံးသား နုနုလေးပေါမြှာ ဖြာတွဲကလွို့လေ။

“ဖြူလေး”

“ရှင်”

တကယ့ကြို လငမြယားနှစ်ယောကလြို တိတဆြိတတ်ဲ့ အခန်းလေးထဲမှာ အတူရှိနတေဲ့ အရသာက ကြုပဘြဝမှာ ပထမဆုံးပါပဲ။ တောသားဆိုတော့ တောသူပဲ လိုးဖူးတာကိုး။ အတူယှဉပြှီး ထိုငန်တေဲ့ ကြုပရြငခြှငထြဲကို မှီခလွိုကရြင်းနဲ့ ခွှေးမလေးက

“ဖဖေေ… ဘယသ်ူမှ မသိပါစနေဲ့နောြ… သမီး တောင်းပနပြါတယ်။”

“အင်းပါ သမီးရယ်”

ကြုပလြေ သူလေးကို ကြုပမြိန်းမပဲ ဖြစ်စချင်ေတ်ော့တယ်။ နှားအိုမှကန်ုကြိုကဆြိုတဲ့ စကားကို ကြုပအြခုမှ ကောင်းကောင်း သဘောပေါကမြိတာပေါ့။ ဒီအနုအရှလေးက ကြုပမြိန်းမသာဆို သိပကြောင်းမှာ…။ ပြီးတော့ ကြုပသ်ားကိုလည်း စိတထြဲက အားနာနမေိတယ်။

ထိုငန်ရင်ေးကနေ လှဲခလွိုကတ်ဲ့ သူ့အပေါကြနေ ထပလြိုကတ်ော့ သူ့လကအြိအိလေးတွကေ နောကကြွောဖကကြို လွှိုရင်း ဘောလြီခွိတလြေးကို ဖြုတပြေးတယ်။ ပြင့ထြှကလြာတဲ့ နို့ကြီးတွကေ အုန်းသီးနု တဈခွမ်းစာလောကြ ရှိတာပေါ့။ ပကလြကလြှဲနတေဲ့ သူ့ပေါငကြှားထဲမှာ ဒူးထောကထြိုငရြင်း သူ့အတွင်းခံလေးကို ခွှတပြေးတော့ တငလြေးကို ကြှပေးရှာတယ်။

သူ့ပေါြ မှောကလြှဲခလွိုကတ်ဲ့ ကြုပကြို သူလကတ်ှနေဲ့ ဆီးကြိုဖကရြင်း ပေါငခြှံပေါြ ထောကန်တေဲ့ ကြုပလြီးကို သူ့လကန်ဲ့ ဆုပကြိုငပြှီးတေ့ာ စောကပြတဝြလေးကို တေ့ပေးနတယ်ေ။ ဝင်းအိနတေဲ့ သူ့နို့လေးတွကေို ကုန်းစို့ရင်း စောကပြတဝြမှာ တေ့ထားတဲ့ ကြုပလြီးနဲ့ ဖိခလွိုကတ်ော့ အိခနဲ တိုးဝငသ်ှားတယ်။

“အို…..အမရယ်ေ”

တဲ့လေ….။ ကြုပခြွှေးမလေးရဲ့ ညီးသံလေးနဲ့အတူ ကြုပလြီးကလည်း သူ့စောကပြတ် ဖောင်းဖောင်းလေးထဲကို နဈဝငသ်ှားခဲ့ပြီပေါ့။ ကြုပလြီးက သူ့စောကပြတလြေးထဲမှာ လကဖြဝါးနုနုလေးနဲ့ ဆုပထြားသလို တင်းကြပလြို့နတယ်ေ။ ဒါပမေဲ့ စောကဖြုတအြုံလေးက ဖောင်းအိပြီးတော့ စောကခြေါင်းထဲက အရညန်ှေးနှေးလေးတွနေဲ့ နူးအိနလေို့ လိုးရတာ မခကပြဲ အရသာတွေ တထွေးကြီး ခံစားနခေဲ့ရတယ်။

ကြုပလြည်း သူလေးရဲ့ ခွိုင်းအောကကြနေ လွှိုသှင်းပြီးတော့ ပုခုံးသား အိအိလေးကို ဆုပကြိုငထြားရင်းနဲ့ အိဖြူလေးရဲ့ စောကပြတထြဲကို အခကြလြေးငါးဆယ် ဆောင့လြိုးပြီး စလိုကတ်ယ်။ နောကမြှ ခပဖြှဖြလေး ညှောင့န်တေော့ အရသာမွိုးစုံ ခံစားနရတေဲ့ အိဖြူတဈယောကြ ဖငလြေးကော့ကော့ပေးရင်း မှေ့ယာလေးပေါမြှာ ကားကားလေး အလိုးခံနရှောတယလြေ။ စောကဖြုတထြဲကို တစွပစြှပ် တိုးဝငန်တေဲ့ အသံနဲ့ ဆီးခုံလေးနှစ်ခု တဖတဖြတရြိုကသ်ံတွကေ အခန်းလေးထဲမှာ ပြံ့လှင့လြို့လေ။ ကြုပလြည်း ကြမ်းတဈခါ နုတလှည့န်ဲ့ ခွှေးမလေးကို ကောင်းကောင်းကြီး ကာမအရသာတွေ ပေးနမေိတယ်။

ကြုပလြည်း နုနုလှလှ တဈတဈခဲခဲလေးကို လိုးနရလေို့ စိတမြထိန်းနိုငပြဲ အိလေး စောကခြေါင်းထဲကို လရတွေေ ဒလဟော ပန်းထည့လြိုကမြိတယ်။ ကြုပပြှီးသှားတာသိတဲ့ အိလေးက ကြုပကြို တင်းတင်း ဖကပြေးထားတယလြေ။

“သမီးလေး”

“ရှင်”

“ဖဖကေေို စိတဆြိုးသှားလား သမီးရယ်”

“မဆိုးပါဘူး ဖဖရေယ်ေ… နှစ်ယောကလြုံးမှ မထိန်းနိုငကြှတော့တာ ဘာစိတဆြိုးစရာရှိလဲ”

“ဖဖလေည်ေး သမီးလေးကို အရငကြတည်းက အရမ်းလိုးချင်န်မေိတာ… ဒါကြောင့ြ ဖြစ်ချင်တ်ာဖြစ်ဆိုပြီး အရဲစွန့ြ လိုးမိတာပါ”

ကြုပပြှောတော့ ပြုံးနတေဲ့ အိလေးက ခွရင်ေးမှာ ပုံနတေဲ့ သူ့ထမီလေးနဲ့ ပေါငကြှားလေးကိုသုတပြှီး ကြုပလြီးကိုပါ ဖြဖြလေး သုတပြေးရှာတယ်။

“သမီး ဖဖလေေီးက သမီးယောကြွားဟာနဲ့ တူလား”

“ဟင့အြင်း ဖဖနေေဲ့ သားဆိုတဲ့ အတိုင်းပဲ …. ဟီး”

ပြောရင်း ရှကပြှုံးလေးနဲ့ ရယန်တယေလြေ။

“သမီးလည်း ဖဖနေေဲ့မှ အားရမိတယ် ဘယန်ှခါ ပြီးသှားမှန်းတောင် မသိဘူး”

ပြောနရင်ေး သူကိုယလြုံးလေးကို ဆှဲလှဲခလွိုကတ်ော့ ကြုပရြငခြှငလြေးထဲကို ကလေးတဈယောကလြို ပျိုဆင်းလာတယ်။ ရငခြှငထြဲ ရောကန်တေဲ့ ခွှေးမလေးကို ထွေးပြေ့ရင်း တင်းတင်းလေး အိစကန်တေဲ့ နို့ဖောင်းဖောင်းလေးတွကေို ပြတခြွလေို့ အိဖြူလေးကိုခွရင်း အခန်းမှောငမြှောငလြေးထဲမှာ နှစ်ယောကအြတူ မိန်းနမေိတော့တယ်။

“သမီးလေးကို ခစွတ်ယ် သမီးရယ်”

“သမီးလည်း ဖဖေေ့ကို ခစွပြါတယ်”

သူလေးက ကြုပရြဲ့ တရားဝင် မဟုတတ်ဲ့ ဒုတိယ ခစွဇြနီးလေးပေါ့။ ကြုပ် သူ့နှဖူးလေးအပေါကြို အနမ်းတဈပြင့ြ ခွှခလွေိုကတ်ော့တယ်။

ပြီးပါပြီ။