အောစာအုပ်

သူဌေးမိန်းမသုံးယောကျ နှင့ျ လင်ငယ်အကဉြျးသားဘဝ

သူဌေးမိန်းမသုံးယောကြ နှင့ြ လငင်ယအြကဉွြးသားဘဝ
ရေးသားသူ – ?????

(၁)

“ဟူး…….”

လကကြနွင်ှကေို စဈကြည့်ရြင်း မှတသ်ူ လပေူတဈခကြကြို မှုတထြုတလြိုကသ်ည်။ ငှကေ (၁၅၀၀၀) ခန့သ်ာ ကနွတ်ော့သည်။ လကုနဖြို့ကလည်း (၁၃) ရကခြန့ြ လိုနသေေးသည်။ ဒီငှနေဲ့ လကုနထြိအောင် ဘယလြိုလုပပြှီးနရပေါ့။ အခန်းငှားခတွကေ ပေးရဦးမည်။ ယခငလြက ကြှေးကနွကြလည်း ရှိသေးသည်။

နယမြှာ အလုပရြှားသဖြင့ြ ရနကြုနကြို စွန့စြားပြီး လာခဲ့သော သူ့အဖို့ သှင်းကုန်/ထုတကြုန် လုပင်န်းများ လုပကြိုငန်သေော ကုမျပဏီတဈခုတွင် ကံကောင်းထောကမြစွာဖြင့ြ အလုပရြရှိခဲ့သည်။ ဒါပမေဲ့ နယမြှာရှိတော မိခငကြှီးကလည်း ကနွြးမာရေးက မကောင်း။ ညီမလေး ကြောင်းစရိတကြိုလည်း လှမ်းထောကပြံ့ရသေးသည်။

တဈနေ့က အမဖြစ်ေသူ ဖုန်းဆကတ်ော့ သူစိတမြကောင်း။ ညီမလေးက ယခုနှစ် (၁၀) တန်း။ အဖဖြစ်ေသူက သူဘှဲ့ရသည့န်ှဈမှာ ဆုံးပါးသှားခဲ့သည်။ မှတသ်ူကား အသကြ (၂၃) နှစ်ခန့ရြှိနပြေီ။ အရပကြ ၅ ပေ (၇) လကမြခန့ရြှိပြီး အသားအရကတေော့ မိန်းကလေးအသားအလား ဖြေးဆှတန်သည်ေ။ ရုပကြလည်းဖြောင့သ်ည်။ ဖြူဖြူနှဲ့နှဲ့လေးပင်။ မိန်းမတွကြေိုကသ်ည့ြ ရုပရြညမြွိုး.။

ဒါပမေဲ့ မှတသ်ူ ရည်းစားမထားရဲ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ကိုယ့ဘြဝ ကိုယ့အြခွအနေကေို ကိုယသ်ိနလေို့။ သူ့မှာ စောင့ရြှောကရြမည့ြ မိခငကြှီးနဲ့ ညီမလေး မကြန်ှာကို မှငလြိုကတ်ိုင်း သူလကတ်ှဲဖောရြှာဖို့ စိတကြူးတွေ ပြောကဆြုံးသှားသည်။ ယခု သူစိတပြူနသညေမြှာ ညီမလေးက (၁၀) တန်းဆိုတော့ ကြူရှငကြောင်းကောင်းတော့ ထားမှရမည်။ ခကတ်ာက သူ့လကထြဲမှာ ပိုကဆြံကမရှိ။ ရသည့လြခကလည်း အလုပဝြငစြမို့ နည်းနသေေးသည်။

ဒီလမှာ သူနမကေောင်းဖြစ်လိုကသ်ေးသဖြင့ြ ဆေးဖိုးဝါးခကလည်း တောတ်ောကြုနသ်ှားသည်။ ဒါကြောင့မြို့ ဒီလ မိခငကြှီးကို ဘယလြို ထောကပြံ့ရမှန်းပငမြသိ။ ငှားထားသည့ြ အခန်းခတွေ၊ ထမင်းစရိတတ်ှကေို တွေးရင်း ရငမြောလာသည်။ သူ့အိပယ်ာဘေးမှာ ခထွားသည့ြ ဆေးလိပအြကြမ်းကို မီးညှိကာသောကရြင်း အိပယ်ာပေါြ ပကလြကလြှနလြိုကသ်ည်။ မကြလြုံးကိုမှိတပြှီး အိပပြွောအြောင် ကြိုးစားသောလြည်း တောတ်ောန်ှင့ြ အိပမြပြောြ။ အားလုံးကို တွေးရင်း ရငမြောနတောကြောင့ြ ဖြစ်နသည်ေ။

သှောြ… လောကကြီးကလည်း ခမွြးသာတဲ့သူတွမွေား ထားစရာမရှိအောင် ခမွြးသာလိုကကြှတာ။ တို့လို လူမွိုးတွမွေားကတွော့လည်း ဆင်းရဲခကြကြ။ အခုအခွိနမြှာ ထီလေးဘာလေး ပေါကရြင် ကောင်းမှာပဲကြာလို့.. အားငယစြှာ တွေးနမေိသည်။

(၂)

ရုံးခန်းထဲသို့ အပြာနုရောငဝြမ်းဆကြ ဝတစြုံကို ဝတဆြငကြာ လကဝြတလြကစြားတွေ သီးနအေောင် ဝတဆြငလြာသော အသကြ (၃၅) နှစ်ခန့ရြှိ အမွိုးသမီးတဈဦး ဝငလြာသည်။ အသားက ဖြူဖြူ…. ရုပကြလည်း ချောသည်။ မသိလွှင် ကလေးအမဟေုပင် မထငရြ။ ဒေါကမြှင့ဖြိနပကြို စီးထားပြီး ခွကငွြေးဝတ် ဖြူဖြူလေးနှစ်ဖကတ်ှင် ဝတဆြငထြားသော ရှှခွကေငွြေးမငွမြငွလြေးများ ယမ်းသှားပြီး ခွလှမြေးလှမ်းလိုကတ်ိုင်း ခွဖနေောင့လြေးနှစ်ဖကကြ သှေးရောငလြေးတွေ ထထသှားသည်။ အငှိမ်းစားနရသေူမှန်း သိသာသည်။

အိစကဝြိုင်းဝန်းပြီး တင်းရင်းနသေော တငပြါးနှစ်ဖကကြ လှမ်းလွှောကလြိုကတ်ိုင်း တုနတ်ုနခြါခါနှင့ြ။ ကြောလယလြောကရြှိသော ဆံပငကြို ဖြောင့စြင်းထားပြီး ဖြန့ထြားသည်။ လညတ်ိုငကြွော့ကြော့တွင် ဝတဆြငထြားသော ပလကတ်ီနမဆြှဲကြိုးမှ စိနလြော့ကတသ်ီးလေးက သူမ၏ မို့မောကတ်င်းရင်းနသေော ရငည်ှှန့န်ှဈခွမ်းအလယတ်ှင် ကြကတ်ိကနွသည်ေ။

သူမနာမညကြ ဒေါကြွော့ကြော့ ။ ကုမျပဏီပိုငရြှငသ်ူဌေး ဦးခငမြောငတ်င့ကြတောြ။ သူမက မှတသ်ူ စားပြဲရှေ့ လာရပလြိုကပြှီး…

“ကောငလြေး ကိုကြီးရှိတယ် မဟုတလြား”

“ဟုတကြဲ့ အဈမ… ရုံးခန်းထဲမှာ ရှိပါတယ် အဈမ”

“သွောျ.. အေးအေး..”

ဒေါကြွော့ကြော့က ပြောလိုကရြင်း ဦးခငမြောငတ်င့ြ ရုံးခန်းဘကသ်ှားသဖြင့ြ မှတသ်ူလည်း လိုကသ်ှားပြီး အခန်းတံခါးကို ရိုရိုကြိုးကြိုး ဆှဲဖြင့ပြေးလိုကသ်ည်။

“ကိုကြီး… ကြော့သူငယခြငွြးတွနေဲ့ ရှောပင်းထွကမြလို့ (၅) သိန်းလောကပြေးဦး”

ဦးခငမြောငတ်င့ကြ အံဆှဲကို ဖြင့လြိုကပြှီး ပိုကဆြံ (၅) သိန်းကို ထုတပြေးလိုကသ်ည်။ ဒေါကြွော့ကြော့က ဦးခငမြောငတ်င့ြ ပါးကို ရှတခြနဲ နမ်းလိုကပြှီး

“အဲ့ဒါကြောင့ြ ကိုကြီးကို ခစွရြတာသိလား…”

လို့ပြောလိုကသ်ည်။ ဦးခငမြောငတ်င့ြ မကြန်ှာကြီးကတော့ ပြုံးဖြီးလို့ပင်။ ဝနထြမ်းတွကေိုသာ မကြန်ှာ (၈) ခေါကခြွိုးနှင့ြ ဆကဆြံတတသ်ောလြည်း မိန်းမ ငယင်ယခြွောချောလေးကို ရထားသူပီပီ မိန်းမကိုတော့ မကြန်ှာက အခွိုကို သကာလောင်းသလိုပင်။ ဒေါကြွော့ကြော့ကတော့ ငှကေိုယူကာ ဦးခငမြောငတ်င့ကြို နှုတဆြကပြှီး ပြနလြညထြှကခြှာသှားတော့သည်။ ဦးခငမြောငတ်င့ကြ ဒေါကြွော့ကြော့ ထွကခြှာသှားသညန်ှင့ြ

“ဟိုကောင်.. မနကကြ ခိုင်းထားတဲ့ စာရင်းတွေ လုပပြှီးပြီလား.။ ပြီးရင် လာတငတ်ော့”

ဟု လသေံခပမြာမာဖြင့ြ ပြောလိုကသ်ဖြင့ြ..

“ဟုတဟြုတ်.. ပြီးတော့မှာပါ ဆရာ… နည်းနည်းနရင်ေ လာတငပြါ့မယ်…”

“အေး ဒါဆိုလည်း မှနမြှနလြုပ်.. သှကသ်ှကလြကလြကကြို မရှိဘူး”

လို့ ပြောလိုကတ်ာကြောင့ြ မှတသ်ူလည်း ကုတခြွောင်းချောင်းနဲ့ လဈလာခဲ့ရသည်။ ဟှန်း.. ခုနကမကြန်ှာနဲ့များ ကြာပါ့လို့ မကြမနေပတ်ှေးတောလိုကပြါသေးသည်။

(၃)

“အင့ျ..”

“ဆောရီး ကိုအောင်.. ဆောရီး”

စိတကြူးမဟုတတ်ာကြောင့ြ စိတန်ဲ့ကိုယန်ဲ့ မကပတ်ဲ့ မှတသ်ူဟာ လှကေားထဈမှာ လူတဈယောကန်ဲ့ တိုကမြိသည်။ သူနဲ့ အခန်းချင်ြး ကပလြကြန်တေဲ့ ကိုအောင် ပါ။ အသကကြတော့ (၂၅) နှစ်လောကြ ရှိပြီ။ လူက ဝတပြုံစားပုံကတော့ လနထြှကန်တောဘဲ။ ဝတလြိုကတ်ာကလည်း အကောင်းစားတွကြေီး။ ဘာလုပင်န်း လုပသ်လဲတော့ မှတသ်ူမသိ။ ကိုအောငကြတော့ တောတ်ောအြဆငပြှတောကို မှငရြသည်။ ငှကလေည်း လကထြဲမှာ အနည်းဆုံး မရှိပါဘူးဆိုလွှင် တဈသိန်းခန့ကြတော့ ရှိနတတေသ်ည်။

“ဘာတွမွေား စိတကြူးလာလို့လည်း ညီလေး မှတသ်ူ..”

ကိုအောငကြ ပြုံးပြုံးလေး မှတသ်ူကို မေ့လိုကသ်ည်။

“ဒီလိုပါဘဲ အဈကိုရာ စိတန်ဲ့ကိုယန်ဲ့ မကပလြို့”

“ဘာတွမြေား ဖြစ်နလေို့လဲ ညီလေးရ”

“ငှရေေးကြေးရေးပါ အဈကိုရာ.. အဈကိုတို့လို အလုပအြကိုင် ကောင်းရငလြည်း အကောင်းသား”

“မထငပြါနဲ့ ညီလေးရာ.. မင်းတို့ဘဝပဲ စိတခြမွြးသာစရာ ကောင်းပါတယ်။ လာကြာ… မင်းစိတမြဟုတရြင် တဈခွကတ်ဈဖလားလောကြ သှားခရွအောင်.. အဈကိုတိုကပြါ့မယ်”

ကိုအောငကြ မှတသ်ူကို ဘီယာသောကရြန် ခေါန်ခွင်ေး ဖြစ်သည်။ မကြာခဏ ဒီလိုပဲ သူတို့လမ်းထိပကြ ဘီယာဆိုငမြှာ မှတသ်ူကို လိုကတ်ိုကတ်တသ်ည်။ မှတသ်ူလည်း စိတအြနည်းငယ် ညဈနသဖြေင့ြ ကိုအောငခြေါရြာနောကသ်ို့ လိုကသ်ှားတတသ်ည်။ ဘီယာဆိုငမြှာ ဘီယာ (၄) ခွကလြောကြ သောကလြိုကတ်ော့ မှတသ်ူ နည်းနည်းမူးလာသည်။

“အလုပအြကိုငလြေး ကောင်းရင် ပြောစမ်းပါဦး ကိုအောငရြာ..။ အခုအလုပကြ အဆငမြပြလေို့..”

ကိုအောငကြ အနည်းငယထြှပြေီ ဖြစ်သဖြင့ြ…။

“မလုပခြငွပြါနဲ့ ညီလေးရာ… ပိုကဆြံသာရတာ စိတမြခမွြးသာရဘူးကြ… မင်းတို့အလုပဘြဲ ကောင်းတယ်”

မှတသ်ူ ထူးဆန်းသှားသည်..။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ ကိုအောငရြ..။ ဘာအလုပမြွား မို့လို့လဲ..”

“မသိချင်ပြါနဲ့ ညီလေးရာ…။ မကောင်းဘူး”

လို့ ပြောလိုကတ်ာကြောင့ြ မှတသ်ူလည်း ဆကမြမေးရဲတာ့ဘဲ ဘီယာကိုသာ ဆကလြကြ သောကသ်ုံးနပေါတော့သည်။

ဆိုငထြဲက ထွကလြာတဲ့ အခွိနမြှာတော့ မှောငလြည်းမှောငပြှီ မူးလဲမူးနကြပေါပြီ။ သူတို့နတေဲ့ အခန်းတွကေို ရောကတ်ဲ့အခါမှာတော့

“ဂွတန်ိုကြ ညီလေးရေ”

ဆိုပြီး ကိုအောငကြ သူ့အခန်းထဲ ဝငလြိုကသ်လို မှတသ်ူလည်း သူ့အခန်းထဲဝငကြာ အခန်းတံခါးကို ပိတလြိုကပြှီး အိပယ်ာပေါကြို မူးမူးနဲ့ ပစ်လှဲခပြှီး စိတကြို လွှော့လိုကတ်ဲ့ အခွိနမြှာ ခဏအတွင်း အိပပြွောသ်ှားပါတော့သည်။

(၄)

“ဟူး…”

လပေူတဈခကြကြို မှုတထြုတရြင်း ကိုအောင် အိပယ်ာပေါြ လှဲခလွိုကသ်ည်။ တကယတ်ော့ သူ့ကိုယသ်ူ ဖြူစငသ်န့ရြှင်းတဲ့ သူတဈယောကြ ဖြစ်ချင်တ်ာပါ။ ဒါပမေဲ့ ဘဝပေးအခွအနေအရေ သူလုပန်ရတေဲ့ အလုပဟြာ ခပရြင့ရြင့ြ ပြောရရငတ်ော့ ငှကြေေးခမွြးသာပြီး ပိုကဆြံရှိတဲ့ လူကုံထံ အမွိုးသမီးတွေ အလိုကြ ဖြောဖြှရတေဲ့ သူတဈယောကြ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သူနဲ့ အခန်းချင်ြး ကပရြကမြှာနတေဲ့ မှတသ်ူလို ဘဝမွိုးကို သူအရမ်းလိုချင်မြိသည်။ ငှသေိပမြရှိပမေဲ့ ဖြူစငသ်န့ရြှင်းတယလြို့ သူထငမြိသည်။

အရငကြတော့ ငှရဖေို့နောကြ တဈခုကိုဘဲ လိုကမြိပမေဲ့ အခုအခွိနမြှာ တောတ်ောလြေး စကဆြုပရြှံရှာလာပြီ။ များသောအားဖြင့တ်ော့ သူဆကဆြံရတဲ့ သူတွဟော ယောင်ျကြားနဲ့ အလိုမပြည့တ်ဲ့ သင်ျဘောသား မိန်းမတွေ၊ အရာရှိ ကတောတ်ှေ၊ သူဌေးမိန်းမတွဘေဲ များသည်။ ခကတ်ာက သူကရုန်းထွကခြငွပြမေဲ့ ရုန်းထွကဖြို့ မလှယကြူလှ။ ပညာကလည်း သိပမြတတတ်ဲ့ သူ့အဖို့ ဒီလောကထဲကနေ မထွကန်ိုငအြောင် ဖြစ်နရသေည်။

ငှားတဲ့ မိန်းမတွကေ သူတို့အလိုကြ စိတတ်ိုင်းကြ လုပပြေးနိုငရြင် ငှကေောင်းကောင်း ပေးတဲ့အတွကြ သူဒီအလုပကြို ဆကလြုပန်ရသေည်။ ပြောရရငတ်ော့ ဂုဏသ်ိကျခာကတော့ ကုန်းကောကစြရာမရှိအောင် ကဆွင်းတာပါ။ များသောအားဖြင့ြ ငှားတဲ့ မိန်းမတွအကေုနလြုံး နီးနီးရဲ့ အဖုတကြို ပါးစပန်ဲ့ကောင်းကောင်း မှုတပြေး စုပပြေးပြီးမှ ဆကဆြံခိုင်းတာပါ။ သူမတို့ ငှားရမ်းထားတဲ့သူ ဖြစ်တဲ့အတွကြ ယောင်ျကြားတွေ ဖာငှားပြီးခရွင် လီးစုပခြိုင်းသလိုပဲ မိန်းမတွကလေည်း သူတို့ငှားထားတဲ့ဘဲကို ငှပေေးရတာတနအြောင် သသခွေောခွာကို စုပခြိုင်းမှုတခြိုင်းတာပါ။

လိုးချင်စြိတ် အရမ်းပြင်းပြနတောကြောင့ြ လီးတောငန်ရငေလြည်း စိတကြို ထိန်းထားရပါတယ်။ တောရြုံတနရြုံ စိတထြိန်းနိုငမြှုနဲ့ မရပါဘူး။ အတင်းလုပဖြို့ ကြိုးစားဖို့တော့ ဝလောဝေး။ ငှားရမ်းသော မိန်းမအများစုက ဂုဏသ်ရရှေိ အသိုင်းအဝိုင်းက သူတွမွေားတော့ အခွိနမြရှေး ထောငထြဲရောကအြောင် ဖနတ်ီးနိုငတ်ဲ့ အနအထေားလဲ ရှိကြတယလြေ။

သူတောတ်ောတ်ော့ စိတကြုနန်ပေါပြီ။ အိပတ်ော့မယဟြု စဉြးစားပြီး ကိုအောင် မီးကို မှိတလြိုကတ်ဲ့ အခွိနမြှာဘဲ သူ့ဖုန်းက message ဝငလြာပါသည်။ massage ကိုဖတကြှည့ပြှီး ကိုအောင် ရငမြောစွာ ကုတငပြေါမြှာ လဲလွောင်းလိုကပြါတော့သည်။

(၅)

အခွိနကြား ည (၉) နာရီခန့ြ ရှိပါပြီ။ မှေ့ယာပေါမြှာတော့ ကိုအောငဟြာ ကိုယလြုံးတီး ပကလြကလြှနအြနအထေားနဲ့ပါ..။ တရိပရြိပ် တကလြာတဲ့ ရမျမကသ်ှေးတွကြေောင့ြ သူ့လီးကလည်း တောငန်ပေါပြီ။ အမွိုးသမီးကြီး (၂) ဦးက တဈယောကကြ သူ့လီးကိုလကန်ဲ့ကိုငပြှီး ခပကြှမ်းကြမ်း ဆှနပေါသည်။

နှစ်ယောကလြုံးကတော့ အသကြ (၄၀) ခန့ြ ရှိပြီး ဝတထြားတဲ့ ရှှတွကေလေည်း သီးလို့ပါ။ ရုပကြတော့ သာမနသ်ာရှိပမေဲ့ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကကြတော့ တောင့တ်ောင့တ်င်းတင်းကြီးတွပေါ။ နှစ်ယောကလြုံးကလည်း ကိုယတ်ုံးလုံးနဲ့ ကိုအောငရြဲ့ ဘေးနားမှာ လှဲပြီး ကိုအောငကြို နူးနတောပါ။ တဈယောကကြ ကိုအောငရြဲ့ နို့သီးသေးသေးလေးကို လကည်ိုးနဲ့ ဖိပြီး ဝိုကပြှီး ပြတပြေးနပေါတယ်။

ကိုအောငရြဲ့ လိငတ်ံက (၆) လကမ် ကြောကြွောလြောကရြှိပြီး လုံးပတကြလည်း ဓါတမြီးအလတလြုံးလောကကြို တုတပြါတယ်။ ကိုအောငရြဲ့ လီးကြီးကို ဆှနတေဲ့ အမွိုးသမီးက ကိုအောငရြဲ့ လီးကြီးကိုလှနစြှာသဘောကနွပေါတယ်။ ထိုအမွိုးသမီးကြီးရဲ့ နာမညကြ မသေီဝင်း လို့ ခေါပြါတယ်။ နို့ကိုခွပေေးနတေဲ့ အမွိုးသမီးကတော့ ခိုငခြွိုမာလို့ သူသိထားပါတယ်။

သူမတို့ နှစ်ယောကလြုံးရဲ့ ယောင်ျကြားတွကေ ကုမျပဏီပိုငရြှင် သူဌေးတွပေီပီ မယားငယတ်ှယေူပြီး အိမမြကပတ်ဲ့အခွိနမြှာ သူမတို့ နှစ်ယောကလြုံးကလည်း ကိုအောငလြို ငယင်ယရြှယရြှယလြေးကို စပြနဆြာပေးပြီး ကောင်းကောင်းလိုးခိုင်းတာပါ။ အခု သူရောကန်တောကတော့ ဒေါမြသေီဝင်း ဝယထြားတဲ့ တိုကခြန်းအသဈမှာပါ။ တီဗှီမှာတော့ အပြာကားတဈကားကို ထိုးပြထားပါတယ်။ သူမတို့က အပြာကား ပြထားပြီး အပြာကားထဲကအတိုင်း လိုးခိုင်းတာပါ။

“ခိုငခြွိုရေ ဒီကမောငလြေး ဒုတကြှီးကတော့ တင်းပြည့ြ ကပြပြှည့ဘြဲဟ။ အိမကြ ဘဲနာကြီးဟာနဲ့တော့ ကြာပ.. ဟင်းဟင်း”

“ရလောကပြှီ ထငတ်ယန်ောြ… တောတ်ောြ တောငန်ပြေီ”

မသေီဝင်းက လီးကို ဆှပေးနတောကို ရပလြိုကပြှီး။

“ကဲ… မောငလြေးရေ မမတို့နှစ်ယောကကြို ဇာတကြားထဲကအတိုင်း နူးပေးတော့”

မသေီဝင်းက ကုတငပြေါမြှာ ပကလြကလြှနပြှီး ဒူးကိုထောငထြားလိုကသ်ည်။ ကိုအောငကြား ဒေါမြသေီဝင်းနှင့ြ ဒေါခြိုငခြွိုမာကို တဈခွီစီပြီးအောင် မှုတပြေးရဦးမှာပါ။ ပြီးမှ သူမတို့ စိတကြှိုကြ ပုံစံနှင့ြ လိုးခိုင်းမှာ ဖြစ်သည်။

ကိုအောငလြည်း ဒေါမြသေီဝင်းရဲ့ ကားထားတဲ့ ပေါငန်ှဈဖကကြှားထဲကို မကြန်ှာကို အပလြိုကပြါတယ်။ ဒေါမြသေီဝင်းရဲ့ စောကပြတ် ပြဲပြဲအာအာကြီးကို လွှာကိုထုတပြှီး အပြားလိုကြ ယကတ်ငလြိုကပြါတယ်.။

“ရှီး အား…”

ဒေါမြသေီဝင်းတဈယောကြ စောကပြတထြဲမှာ သေးဖြန်းဖြန်း ထွကခြငွလြောကအြောင် ကောင်းသှားတာမို့ ကိုအောငရြဲ့ ဆံပငတ်ှကေို ခပဖြှဖြလေး ပြတပြေးနပေါတယ်။ ဒေါခြိုငခြွိုမာကတော့ ဒေါမြသေီဝင်း ပေါငကြှားထဲ မကြန်ှာအပန်တေဲ့ ကိုအောငရြဲ့ လီးကြီးကို နောကကြနနှေိုကပြှီး ဆုပန်ယန်ပေါတယ်။

သူဌေးမိန်းမတွပေီပီ စောကပြတကြို အကောင်းစား အမှေးနံ့သာတွသေုံးပြီး ဆေးကြောထားတာကြောင့ြ ကိုအောငအြဖို့တော့ စောကပြတယ်ကပြေးရတာ အခကအြခဲ သိပမြရှိလှပါ။ ကိုအောငဟြာ သူ့ရဲ့ လွှာဖြားလေးနဲ့ ဒေါမြသေီဝင်းရဲ့ စောကစြိကို ကစားပေးတဲ့ အခါမှာတော့ ဒေါမြသေီဝင်းဟာ….

“အိုး အိုး အင်း အင်း”

ဆိုတဲ့ အသံနဲ့ ဖငကြှီးတွေ တဆတဆြတ် တုနလြာသလို ကိုအောငခြေါင်းက ဆံပငတ်ှကေို အတင်းဆှဲဆုပပြှီး လှတထြကသ်ှားမှာစိုးတဲ့အလား အတင်းဆှဲကပထြားပါတယ်။

ကိုအောငကြ လွှာနဲ့ စောကခြေါင်းထဲထိ ထိုးထည့ပြှီး စောကပြတအြတွင်းသားနံရံ နုနုတွကေို ကောင်းကောင်းမှပေေးတဲ့ အခါမှာတော့ ဒေါမြသေီဝင်းဟာ ငယသ်ံပါအောင် အောဟြဈပြီး စောကရြညတ်ှေ ထွကကြကြုနပြါတော့တယ်။ ကိုအောင် နှုတခြမ်းမှာတော့ ဒေါမြသေီဝင်းရဲ့ စောကရြညတ်ှနေဲ့ ပပြကေုနတ်ော့တာပါဘဲ။

“ကဲ.. မောငလြေး ပကလြကလြှန် အိပလြိုကြ”

ဆိုပြီး ကိုအောငကြို ပကလြကလြှန် အိပခြိုင်းလိုကပြါတယ်။ ဒေါခြိုငခြွိုမာက ကိုအောငရြဲ့ မကြန်ှာပေါကြို တကခြှလိုကပြါတယ်။ ဒေါမြသေီဝင်းကလည်း ကိုအောငရြဲ့ လီးကြီးကို သူမအဖုတဝြနဲ့ ပြတန်ပေါတယ်။ ကိုအောငမြှာ စောကပြတရြဲ့ နူးညံ့မှု အရသာကို လီးထိပကြ ခံစားနရတောကြောင့ြ လီးပါကငွလြာပါတယ်။

“ကဲ… မောငလြေး… မသေီမင်းကို တကဆြောင့န်တေဲ့ အခွိနမြှာ မင်းက မမစောကပြတကြို ယကပြေး”

လို့ ခိုငခြွိုမာက ပြောလိုကပြါတယ်။ မသေီဝင်းက သူ့လီးကြီးကို သူမအဖုတထြဲ ထည့န်ပေါပြီ။

“အင်း.. အင်း..”

လီးက တုတတ်ာကြောင့ြ သူမစောကပြတထြဲမှာ စီးကြပန်သလေို ကိုအောငလြည်း သူ့လီးကို သားရကြင်ေးနဲ့ စီးထားသလို ကြပန်တေဲ့ အရသာကို ခံစားရပါတယ်။

“မောငလြေး ယကတ်ော့လေ”

လို့ ဒေါခြိုငခြွိုမာက ပြောလိုကတ်ဲ့ အခွိနမြှာ သူ့မကြန်ှာပေါြ ခွထိုငထြားတဲ့ ဒေါခြိုငခြွိုမာရဲ့ စောကပြတကြို လကန်ဲ့ဖြဲပြီး လွှာကိုထုတကြာ အဆကမြပြတ် ယကပြေးပါတော့တယ်။

ဒေါခြိုငခြွိုမာနဲ့ ဒေါမြသေီဝင်းကလည်း တဈယောကန်ဲ့ တဈယောကြ နို့ကို အပြနအြလှန် ဆုပန်ယန်ကြပေါတယ်။ ဒေါမြသေီဝင်းက လီးကို သူမစောကပြတထြဲကို သှင်းလိုကြ ဖငကြိုကြှပြီးး ဆှဲထုတကြာ ပြနဆြောင့လြိုကန်ဲ့ သူ့လီးအရင်းထိ ဒေါမြသေီဝင်းက စောကပြတန်ဲ့ ဖိဆောင့လြိုကတ်ိုင်း သူ့လဥတွနေဲ့ ဒေါမြသေီဝင်း ဆီးခုံ၊ တငပြါးနဲ့ ပေါငန်ဲ့ ရိုကသ်ံ တဘတဘြတ်၊ တဘှတဘြှတ် သံတွကေ ထွကပြေါလြာပါတယ်။

သူကလည်း ဒေါခြိုငခြွိုမာရဲ့ စောကပြတတ်ှေ စောကစြိတွကေို လွှာနဲ့ကစားလိုကြ မှှပေေးလိုကြ ဖိယကလြိုကြ လုပန်တောကြောင့ြ ဒေါခြိုငခြွိုမာရဲ့ ကာမဒီရတေိုးသံ တဟင်းဟင်း တအဲအဲ ညဉြးညူသံတွကေ ထွကပြေါန်ပေါပြီ။

“မောငလြေး.. သှကသ်ှကလြေး စုပပြေးပါ.. အင်း.. အင်း.. မမပြီးခါနီးပြီ.. ပြတပြှတ်… ရှီး.. အင်း… အင်း။ မောငလြေး.. မမပြီးတော့မယ်.. တောင့ထြား.. မထွကစြနေဲ့ဦး”

ဒေါမြသေီဝင်းရဲ့ ဆောင့ခြကြတ်ှကလေည်း မှနမြှနသ်ှကသ်ှကြ ဖြစ်လာပြီး ဒေါမြသေီဝင်းရဲ့ စောကခြေါင်းထဲကို သူ့လရတွေေ ဆန့င်ငဆြန့င်ငန်ဲ့ ပန်းထုတလြိုကခြွိနမြှာ ဒေါမြသေီဝင်းကလည်း စောကခြေါင်းထဲက စောကရြညတ်ှေ ထွကကြလွာပါတယ်။ သူ့မကြန်ှာပေါခြှနတေဲ့ ဒေါခြိုငခြွိုမာရဲ့ စောကစြိကို အဆကမြပြတ် လွှာဖြားလေးနဲ့ ကစားလိုကတ်ော့
ဒေါခြိုငခြွိုမာရဲ့ ဖငကြှီးရှုံ့သှားကာ သူမစောကပြတထြဲက စောကရြညဖြှူဖြူခွှဲခွှဲတွဟော သူ့မကြန်ှာပေါကြို ကဆွင်းလာသလို ပါးစပထြဲတွကေိုပါ ဝငရြောကသ်ှားပါတော့တယ်။

(၆)

ဒေါကြွော့ကြော့ဟာ လှနခြဲ့သော တဈပတခြန့ကြ တွေ့ခဲ့တဲ့ ကုမျပဏီက ကောငလြေးအကြောင်းကို တွေးနသည်ေ။ ကောငလြေးကြည့်ရြတာတော့ ဖြူဖြူချောချောလေးပါ။ အနည်းငယ် နှမ်းပါးပုံပေါသ်ည်။
ဒီကောငလြေး အကြောင်းကို မသိမသာ စုံစမ်းကြည့်တ်ော့ နယမြှာ မိခငကြှီးနဲ့ ညီမလေးရှိတယ်။ သူကထောကပြံ့နရတောတဲ့။ သူမလိုချင်သ်ော အနအထေားနှင့ြ ကြကတ်ိပင်။ ဒီကောငလြေး နာမညကြ မှတသ်ူလို့ သိရသည်။

သူမတို့ အနနှငေ့ကြ ငှကြေေးခမွြးသာသော ဘဲကြီးကို ငှမကေလြို့သာ လကထြပယ်ူထားရသည် ခစွလြို့မှ မဟုတတ်ာ။ သူမအနဖြငေ့ြ ကောငလြေးကို နေ့လညကြ ကုမျပဏီမှာ တွေ့စဉကြတည်းက စိတဝြငစြားသှားသည်။ သူမတို့လောကမှာ ကောငလြေး ငယင်ယခြွောချောလေးတွကေို စပြနဆြာပေးတာက အဆန်းမဟုတ်။ သူမအနဖြငေ့ြ သူမ လငကြှီး မသိအောင် ဘယလြိုဂွငဆြငရြမလဲ စိတကြူးနမေိသည်။

သူမလကမြွားက ခငပြှန်းဖြစ်သူ ဦးခငမြောငတ်င့ြ ဖုန်းနံပါတကြို ကောကန်ှိပလြိုကသ်ည်။

“ဟဲလို…”

ဖုန်းက တန်းဝငသ်ှားပြီ။ တဈဖကမြှ ဦးခငမြောငတ်င့ြ ဖြသေံကို ကြားရပြီ။

“ကိုကြီး… ကြော့ ခရီးထွကခြငွလြို့..”

“ဟင်.. ကြော့တဈယောကထြဲလား…”

“မဟုတပြါဘူး ကိုကြီးရဲ့… ကြော့သူငယခြငွြးတွနေဲ့ ငပလီကို အလညသ်ှားမလားလို့..။ သူငယခြငွြးတွကလေည်း ခေါန်တောနဲ့။ အဲ့ဒါလေ.. ကြော့ရဲ့ကားကို ကောင်းကောင်းမောင်းနိုငတ်ဲ့ သူတဈယောကြ ကိုကြီးကုမျပဏီမှာရှိရင် ထည့ပြေးဦး”

ကြော့ကြော့ကား သူမရှေ့ထားသော အကြကကြို ကြိုရှေ့လိုကခြှင်း ဖြစ်သည်။ ကုမျပဏီတွင် ကားကောင်းကောင်း ကြှမ်းကြှမ်းကငွကြငွြ မောင်းတတသ်ူဆိုလို့ မှတသ်ူ တဈယောကထြဲသာ ရှိသညကြို သူမစုံစမ်းပြီးသား။ မသိချင်ယ်ောငဆြောငကြာ အသာလေး မဉွြးလိုကခြှင်း ဖြစ်သည်။

ငပလီသှားစဉြ ကာလအတွင်း မှတသ်ူဆိုသော ကောငလြေးကို သူမနှင့ြ သူမတို့ သူငယခြငွြးများရဲ့ ရမျမကဆြန်ဒကို ဖြဖြေောကန်ိုငမြည့ြ ကောငလြေးတဈယောကအြဖြစ် ကောင်းကောင်းအသုံးခရွန် အကြကရြှှေ့ပြီးသား။ သူမတို့ သူဌေးကတောြ လောကမှာ လငင်ယန်တော တကယတ်ော့ မဆန်း။ ကောငလြေး ငယင်ယလြေးတွကေို စပြနဆြာပေးပြီး သူမတို့ အလိုကြ လုပခြိုင်း လိုးခိုင်းတာက သူမတို့အဖို့ ဖကရြှငတ်ဈခုလို ဖြစ်နသည်ေ။

သူမအနဖြငေ့ြ မှတသ်ူဆိုသော ကောငလြေးကို မှငကြတည်းက အရမ်းကို သဘောကသွှားသည်။ ဒါကြောင့မြို့ ဒီဇာတလြမ်းကို ဖနတ်ီးလိုကတ်ာပင်…။

မိန်းမဖြစ်သူကို သုံးစရာငှပေေးပြီး တကယလြိုအပတ်ာကို မဖြည့ဆြည်းပေးနိုငသ်ော သောကသ်ုံးမကသွည့ြ ဦးခငမြောငတ်င့ကြတော့ ဒါတွကေို မသိပါ။

(၇)

သောကတ်ာ နည်းနည်းများသှားတော့ မှတသ်ူတဈယောကြ အနည်းငယ် မူးနပြေီ။ ငပလီရောကန်တော (၃) ရကခြန့ရြှိပြီ..။ ခရီးထွကလြာရသဖြင့ြ နရောသဈ နယမြှသဈေမှာ.. သူ့ဘဝမှာ ကြုံတွေ့နရတေဲ့ ဘဝအမောတွတေော့ အနည်းငယ် ပြောကသ်ှားသလိုပင်။ ဒီလိုဆိုတော့လည်း မလိုကခြငွသ်ည့ြ ခရီးကို လိုကရြန် ထိုးထည့ခြဲ့သော သူဌေးဦးခငမြောငတ်င့ကြို ကြေးဇူးတငသ်လိုလို။

ဒေါကြွော့ကြော့မှာ သူငယခြငွြး အမွိုးသမီး (၂) ယောကလြည်း ပါလာသည်။ ဒေါဝြဝေေ ဆိုသော အမွိုးသမီးနှင့ြ ဒေါသ်ီသီ ဆိုသော အမွိုးသမီး။ သူမတို့ (၃) ယောကလြုံးက သကတ်ူရှယတ်ူတွပင်ေ..။ ဒေါဝြဝကေတေော့ ဒေါကြွော့ကြော့လို ကုမျပဏီပိုငရြှင် သူဌေးတဈဦး၏ ဇနီး..။ ဒေါသ်ီသီကတော့ တပကြအရာရှိကြီးတဈဦးရဲ့ ဇနီးလို့ မှတသ်ူ သိထားသည်။

ဒေါကြွော့ကြော့က သူနှင့ြ ဘနဂြလို တဈလုံးထဲမှာ။ သူမ သူငယခြငွြးနှစ်ယောကကြ တဈခွားဘနဂြလိုမှာ။ သူမတို့ကလည်း လှတလြှတလြပလြပပြင်။ ဒေါကြွော့ကြော့က မှတသ်ူကို သုံးစရာ ငှမွေားပေးသည်။ နေ့ခင်းဘကဆြို သူမတို့ (၃) ယောကကြ အပြငထြှကန်ခွေိန် မှတသ်ူလည်း သီးသန့ြ အပြငထြှကသ်ည်။

ညဖကဆြိုလွှင် ဒေါကြွော့ကြော့က သူမသူငယခြငွြးတွရှေိရာ ဘနဂြလိုကိုသှားပြီး ဝိုငသ်ောကလြေ့ရှိသဖြင့ြ မှတသ်ူက ဒေါကြွော့ကြော့ ပြနလြာအောင် စောင့ရြသေးသည်။ အလုပရြှငသ်ူဌေးရဲ့ မိန်းမဆိုတော့လည်း သူ့အနဖြငေ့ြ သူမ မငှိုငှငအြောင်
ဂရုစိုကပြှီး လိုလသေေးမရှိတော့ လုပပြေးပါသည်။

“ကောငလြေး”

ဘနဂြလိုရှေ့မှ ခေါသ်ံကြားရသည်။ ဒေါသ်ီသီရဲ့ အသံ…။ မှတသ်ူလည်း အပြငကြို ထွကလြိုကတ်ော့…. ဒေါကြွော့ကြော့ကို ဒေါသ်ီသီနှင့ြ ဒေါဝြဝတေေို့က တွဲလာရသည်။

“ဒီမှာကြာ… မင်းမမ မူးနလေို့… သူ့အခန်းထဲတွဲပြီး လိုကပျို့လိုကစြမ်းပါ.. တို့နှစ်ယောကြ ပြနတ်ော့မယ်..”

မှတသ်ူ စိတထြဲကတော့ ဒုကျခဘဲလို့ ညည်းငှူလိုကသ်ည်။ မူးနသေော ယောင်ျကြားလေးများကို တွဲပို့ခဲ့ဖူးသောလြည်း မူးနသေော အမွိုးသမီးတဈယောကကြို တွဲမပို့ဖူးသဖြင့ြ မှတသ်ူ စိတတ်ှလှေုပရြှားပြီး ပြနမြပြောနိုင် ဖြစ်နသည်ေ။

“ဘာကြည့်န်တောလဲ.. နင်… မမကို တွဲပေးလေ..”

ဒေါကြွော့ကြော့က မှတသ်ူပုခုံးကို သိုင်းမှီပြီး အခန်းထဲ တွဲပို့ခိုင်းသည်။ ဒေါသ်ီသီနှင့ြ ဒေါဝြဝတေေို့ကတော့ သူမတို့ ဘနဂြလိုရှိရာကို ပြနသ်ှားကြသည်။

ဒေါကြွော့ကြော့က မူးမူးနှင့ြ အတင်းသူ့ကို မှီထားပြီး သူကလည်း ဒေါကြွော့ကြော့ လဲမကအွောင် ခါးကို လကဖြှင့ြ ဖမ်းထိန်းကာ သူမ အခန်းသို့ပို့ရန် ခေါဆြောငလြာခဲ့သည်။ အတွေ့အကြုံမရှိသော မှတသ်ူအဖို့ ဒေါကြွော့ကြော့၏ ကိုယသ်င်းနံ့နှင့ြ နူးညံ့အိစကသ်ော အသားစိုငမြွား၏ ထိတွေ့မှုကြောင့ြ သူ့ပုဆိုးအောကမြှ ဖြားဖကတ်ောကြှီးက အလိုလိုနရင်ေး တင်းမာလာသည်။ ဘောင်းဘီခံဝတထြားမိသဖြင့သ်ာ တောသ်ေး၏။

အခန်းထဲရောကတ်ော့ ဒေါကြွော့ကြော့ကို ကုတငပြေါြ တငတ်ှဲတငကြာ လှဲတငပြေးလိုကသ်ည်။ သူမခန်ဓာကိုယကြို မထိန်းနိုငသ်ဖြင့ြ သူ့ဂုတကြို လှမ်းဆှဲလိုကရြာ ထပရြကကြှီး ကသွှားတော့သည်။

မှတသ်ူ ခါးအောကပျိုင်းက ဒေါကြွော့ကြော့ရဲ့ ပေါငခြှကြားထဲ ထပကြသွှားသဖြင့ြ ဒေါကြွော့ကြော့ရဲ့ ပေါငခြှကြားမှ အမှောင်းလိုကကြှီး ဖြစ်နသေော အဖုတကြှီး၏ အထိအတွေ့ကို ဒေါကြွော့ကြော့၏ ထမိနပြွော့ပြော့လေး ခံထားတာတောငမြှ သူ့တဈကိုယလြုံး ရှိန်းခနဲဖြစ်အောင် ခံစားလိုကရြသည်။ လီးထိပမြှ သုတရြညကြှညမြွားပင် ထွကခြငွသ်လိုလို ဖြစ်သှား၏။

တကယတ်ော့ ဒေါကြွော့ကြော့ကလည်း မမူးပါ။ ဒီလို အနအထေား ဖြစ်အောင် တမငသ်ကသ်ကြ ဖနတ်ီးခဲ့ခွင်း ဖြစ်သည်။ သူမ သူငယခြငွြးများဖြစ်သော သီသီနှင့ြ ဝဝေတေို့ကလည်း ဝါသနာတူ စရိုကတ်ူတွလေေ။ သူမတို့က အရငစြားချင်န်သဖြေင့ြ မနည်းတောင်းပနယ်ူထားရသည်။ မှတသ်ူက စိတတ်ော့ တောတ်ောထြိန်းနိုငသ်ည့ြ ကောငလြေးပင်။

ပြနလြညရြုန်းထမညပြှုသဖြင့ြ သူမက မှတသ်ူခါးကို လှမ်းဖကလြိုကသ်ည်။ မှတသ်ူ မကြန်ှာများပင် ရဲတွတသ်ှားသည် အတွေ့အကြုံမရှိမှန်း သိသာသည်။ ဒါမွိုး အတွေ့အကြုံမရှိသည့ြ ကောငလြေးမွိုးတွကေိုမှ ကြော့ကြော့က ပိုကြိုကသ်ည်။

“ဟို..ဟို…အဈမ…မသင့တ်ောပြါဘူးဗွာ…”

ကြော့ကြော့က…. မှတသ်ူကို လှမ်းဖကလြိုကသ်ည်..။

“မမ…မလုပပြါနဲ့ဗွာ…ဆရာသိသှားရင် ကြှနတ်ောအြလုပပြှုတမြယ်…”

ကြော့ကြော့က မကြန်ှာထားကို တင်းလိုကသ်ည်။

“ဟင်းဟင်း.. မင်းက အဖိုးကြီးကို ဂရုစိုကန်သေေးတယ်..။ မင်း.. မမကို ခစွပြေးရင် မင်းဘဝ အဆငပြှသှေားမယ်။ နို့မို့ဆို ရနကြုနပြှနရြောကတ်ာနဲ့ အဖိုးကြီးကို ပြောပြီး အလုပဖြှုတခြိုင်းပစ်မယ်။ ငှိမင်ှိမလြေးနေ….”

ဒေါကြွော့ကြော့က မှတသ်ူ ပုဆိုးကို ခွှတပြှီး ဘောင်းဘီအောကကြို လကန်ှိုကကြာ.. မှတသ်ူရဲ့ လှုပရြှားနသေော မှေးရာပါ ညီလေးကို သူမလကခြွောင်းလေးများဖြင့ြ ဖမ်းဆုပလြိုကသ်ည်။ နူးညံ့လှသော အမွိုးသမီးတဈယောကြ၏ လကခြွောင်းများဖြင့ြ လီးကိုဖမ်းဆုပခြှင်း ခံလိုကရြသဖြင့ြ မှတသ်ူလည်း အသိလှတသ်ှားပြီး ဒေါကြွော့ကြော့ကြော့ မကြန်ှာကို အငမ်းမရ နမ်းနမေိသည်။

ကြော့ကြော့က မှတသ်ူရဲ့လကကြို သူမလကဖြှင့ြ ဆှဲယူလိုကပြှီး သူမထမိနအြောကထြဲထည့ကြာ ပေါငခြှကြားပေါြ အဖုတပြေါသ်ို့ လကတ်ငပြေးလိုကသ်ည်။ သူမလကဖြှင့ြ မှတသ်ူလကကြို အုပကြာ အပေါအြောကြ ပြတသ်ပခြိုင်းသည်…..။ မှတသ်ူကို နိုးဆှခွင်း အတတပြညာတတအြောင် သငပြေးနခွင်ေး ဖြစ်သည်။

မှတသ်ူလည်း ဒေါကြွော့ကြော့၏ ဖောင်းကြှကာ အိစကန်သေော အဖုတကြှီးကို သချောစွာ ပြတပြေးလိုကရြာ ဒေါကြွော့ကြော့ နှုတဖြွားမှ အင်းခနဲ ညဉြးညူသံလေး ထွကလြာသည်။ ကြော့ကြော့က မှတသ်ူလကကြို အုပထြားတာကိုလှတပြှီး သူမအင်ျကြီ ကြယသ်ီးများ ဖြုတကြာ ရငကြို ဖြင့ပြေးလိုကသ်ည်။ ဝင်းဝါနသေော အသားအရနှငေ့ြ အောကမြှဘောလြီအမဲလေးဖြင့ြ မနည်းထိန်းသိမ်းနရသေည့ြ နို့နှစ်လုံးကို မှငလြိုကရြသဖြင့ြ မှတသ်ူရငထြဲ တဇတဇြတ် တုနသ်ှားသည်။

ဒေါကြွော့ကြော့က သူ့အင်ျကြီကို ခွှတပြေးနသလေို သူကလည်း အဖုတပြှတတ်ာကိုရပပြှီး ဒေါကြွော့ကြော့၏ ဘောလြီအင်ျကြီခွိတကြို လှမ်းဖြုတန်သည်ေ။ တဈခါမှ အလေ့အကငွ့ြ မရှိသူ ဖြစ်သဖြင့်ြ ဘောလြီကို ဘယလြိုဖြုတရြမှန်းမသိ ဖြစ်နသည်ေ။

“နပေါကြယ်…”

ကြော့ကြော့က ကောငလြေး အတွေ့အကြုံ မရှိမှန်း သိသဖြင့ြ ဘောလြီခွိတဖြှုတန်ည်းကိုပါ ပြလိုကရြသည်။ ပြုတသ်ှားသော ဘောလြီနှင့အြတူ…. ထင်းခနဲ ထွကကြှလာသည့ြ နို့အုံနှစ်လုံးကို မှတသ်ူကား ကောင်းကောင်းကြီး ရှုစားခွင့ြ ရသှားခွပြေီ။ ကြီးမားလှသော ရငအြုံနှစ်လုံးထိပတ်ှင် နို့သီးလေးများက ထောငထြနတော စို့ချင်စြရာကြီးပင်။ သူက ဒေါကြွော့ကြော့နို့ကို တပြှတပြှှတန်ှင့ြ စို့တော့သည်။

ပြင်းထနလြှသော စို့ခကြမြွားကြောင့ြ ကြော့ကြော့ပင် စိတလြှုပရြှားသှားသည်။ သူမ အဖုတထြဲမှပင် အရညကြှညလြေးများ စိမ့ထြှကလြာသည်။

“အင်း အင်း… ကောငလြေးရယ်…”

သူမ ညဉြးညူသံလေး ထွကလြာသည်။ သူမရဲ့ ထမိနလြေးကိုလည်း လွှောခွှတကြာ ကုတငအြောကသ်ို့ လှမ်းပစ်လိုကခြွိနတ်ှင် မှတသ်ူ ကိုယပြေါတ်ှငလြည်း အဝတအြစားကင်းမဲ့သှားခွပြေီ။

ငေါကကြနဲ ထွကလြာသော လီးတံကြီးကို ကြည့်ကြာ ဒေါကြွော့ကြော့ တံတွေး တနငန်င် ဖြစ်သှားသည်။ ကောငလြေး၏ တယမ်းယမ်းနှင့ြ လီးကြီးကိုကြည့်ကြာ အသှေးအသားထဲပင် စိမ့တ်ကသ်ှားသည်။ လူပျိုလေးမှန်း သိသာသည်။ လီးတံထိပကြို အရပြေားက ငုံနတေုန်း။ ဒဈမပြုတသ်ေးဘူးလေ။

မှတသ်ူ ဒေါကြွော့ကြော့ကို ဘယလြို လိုးရမှန်းမသိ။ သူမ ပေါငခြှကြားထဲတွင် ကို့ယိုကားယားနှင့ြ ဘယလြို လိုးလို့ လိုးရမှန်းပင် မသိ။ အဖုတဝြကို လီးတေ့ပြီး မထည့ရြဲဘူး ဖြစ်နသည်ေ။

“ခစ်ခစ်… လူညံ့လေး.. အဖုတလြိုးချင်တ်ာကို ဘယလြို လိုးရမှန်းမသိဘူး….။ ပကလြကလြှနလြိုကြ မမသငပြေးမယ်…”

ဆိုပြီး မှတသ်ူကို တွန်းလှဲကာ ပကလြကဖြစ်သှားသော မှတသ်ူကိုယပြေါကြို သူမက တကခြှလိုကသ်ည်။ ပြီးတာနဲ့ တယမ်းယမ်း ဖြစ်နတေဲ့ မှတသ်ူလီးကို သူမလကန်ဲ့ ဖမ်းထိန်းပြီး စောကပြတ် အမှောင်း နှစ်ခုကြားမှာ ထိပကြိုတေ့ပြီး အသာပြတဆြှဲပေးလိုကသ်ည်။ မှတသ်ူကား ဖော့တုံးလို နူးညံ့နသညေ့ြ ဒေါကြွော့ကြော့၏ စောကပြတပြှင့ဖြတမြွား၏ ပြတတ်ိုကမြှုကို လီးထိပမြှာ ခံစားလိုကရြသဖြင့ြ ထိပဖြွားမှ အရညကြှညမြွား ထိန်းမနိုင် သိမ်းမနိုင် ထွကကြကြုနတ်ော့သည်။

“အိုး.. အိုး…”

ဟုပင်.. သူ့နှုတဖြွားမှ အသံတွေ ထွကကြုနသ်ည်။

“ခစ်ခစ်…. သူများက မညဉြးရဘူး.. သူခညွြး ညဉြးနတယ်ေ ကောငစြုတလြေး..”

ကြော့ကြော့က စိတထြဲမှ ပြောလိုကပြှီး သူမစောကပြတထြဲသို့ ကောငလြေး၏ ဖြံထွားလှသော လီးတံကြီးကို ဖိကာ ထိုငခြလွိုကသ်ည်။ အကြောတပျိုင်းပျိုင်း ယှကသ်မ်းနသေော မိန်းမ မလိုးဖူးသေးတဲ့ ကောငခြွောလေး မှတသ်ူရဲ့ လီးကြီးက သူမအဖုတထြဲကို တဖြည်းဖြည်းချင်ြး မှုတဝြငသ်ှားတော့သည်။

မှတသ်ူမှာလည်း ဒေါကြွော့ကြော့ရဲ့ အဖုတထြဲ သူ့လီးကြီး ဝငသ်ှားသော အရသာကို ဘယတ်ော့မှ မေ့နိုငတ်ော့မှာ မဟုတပြါဘူး။ နူးညံ့လှတဲ့ စောကပြတအြတွင်းသားတွကေ သူ့လီးချောင်းကြီးကို ဖမ်းညှဈထားတာကြောင့ြ သူ့မကြလြုံးတွပေါ မှေးစင်းသှားရလောကအြောင် မိန်းမောနပေါတယ်။ သူ့လကတ်ှကလေည်း အလိုလို မှောကသ်ှားပြီး ဒေါကြွော့ကြော့ရဲ့ နို့နှစ်လုံးကို ခပကြှမ်းကြမ်း ဆုပန်ယပြေးနပေါတယ်။

“ဒုတ်.. အင့ျ…”

ဒေါကြွော့ကြော့ရဲ့ အဖုတထြဲကို လီးတဈဆုံး မှုတဝြငသ်ှားတဲ့ အခွိနမြှာတော့ ဖော့တုံးလို နူးညံ့တဲ့ အရာတဈခုနဲ့ လီးထိပ် တိုကမြိသလိုဖြစ်ပြီး ကငွခြနဲ ဖြစ်သှားပါတယ်။ ဒေါကြွော့ကြော့က သူမနို့တွကေို ဆုပကြိုငထြားတဲ့ မှတသ်ူလကတ်ှကေို သူဖကလြကန်ဲ့ကိုငပြှီး ဖငကြိုကော့ကာ အဖုတထြဲကနေ လီးထိပန်ားထိရောကအြောင် ပြနဆြှဲထုတကြာ ပြနဖြိထိုငခြလွိုကပြါတယ်။ မှတသ်ူကလည်း အားမလို အားမရ ဖြစ်လာတာကြောင့ြ ခါးကိုကော့ပြီး ပြနပြင့တ်ငန်ပေါတယ်။

ဒေါကြွော့ကြော့က စိတကြှိုကအြနအထေား ရောကပြှီမို့ မှတသ်ူအပေါကြနေ အဆကမြပြတ် ဖငကြိုကြှလို့ စိတကြှိုကဆြောင့တ်ော့သည်။

“ရှီးရှီး.. စွပစြှပ်… အင်းအင်း.. အိုး.. အိုး…”

နှစ်ယောကသ်ား ကာမပန်းတိုငကြို ရောကရြှိရေး သူနိုငကြိုယန်ိုင် အပျိုငကြှဲတော့သည်။

“ဖြတ်..ဖြတ်…ရှီးရှီး…ပလှတ်..ပလပ်…”

အရကြညေတ်ှေ လိုကလြာတာကြောင့ြ စောကပြတထြဲ လီးဝငသ်ံ/ထွကသ်ံတွကေ ပိုကယွလြာသလို ကုတငကြှီးပါ လှုပခြါလာတော့သည်။ နောကဆြုံးမှာတော့ မှတသ်ူတဈယောကြ အကြောဆှဲသလိုဖြစ်ပြီး လီးထိပကြ ပူခနဲဖြစ်သှားကာ သူ့လရတွကေေို ဒေါကြွော့ကြော့ရဲ့ စောကပြတထြဲကို ဆန့င်ငဆြန့င်ငန်ဲ့ ပန်းထွကကြုနသ်လို ဒေါကြွော့ကြော့ကလည်း တွန့ခြနဲ တွန့ခြနဲ ဖြစ်သှားပြီး စောကပြတထြဲက စောကရြညတ်ှေ ထွကကြကြုနရြာ လီးကိုဆှဲခွှတလြိုကတ်ဲ့အခွိနမြှာ သူမစောကပြတထြဲက ကဆွင်းလာတဲ့ လရနေဲ့ စောကရြညတ်ှဟော မှတသ်ူဆီးခုံပေါကြို ကပြှီး ပကေုနပြါတော့သည်။

မှတသ်ူရဲ့လီးကား လရတဈေခွီ ထွကသ်ှားသဖြင့ြ အနည်းငယ် ပြော့သှားသည်။ ဒေါကြွော့ကြော့က မှတသ်ူရဲ့လီးကို လကဖြှင့ြ ဆုပကြိုငလြိုကသ်ည်။

“နေဦး မောငလြေး.. ရချိုးခန်းထဲလိုကခြဲ့… နည်းနည်းပြသှားတယ်….”

မှတသ်ူကား အာစေးမိသလိုပင် ဒေါကြွော့ကြော့က သူ့လီးတံကိုကိုငပြှီး ရချိုးခန်းထဲ ခေါသ်ှားသဖြင့ြ ယကကြနယ်ကကြနန်ဲ့ ပါသှားသည်….။ ဒေါကြွော့ကြော့က မှတသ်ူရဲ့ လီးနဲ့ ဆီးခုံမှာ ပပြနေတေဲ့ သုတရြတွကေေို ရပန်ေးလေးဖြင့ြ ပြတဆြေးပေးလိုကသ်ည်။

မှတသ်ူကလည်း… ဒေါကြွော့ကြော့ရဲ့ အဖုတလြေးကို ရပန်ေးဖြင့ဖြှန်းကာ လကဖြှင့ြ ပြတဆြေးပေးလိုကသ်ည်။

“မောငလြေး…မမကိုခစွလြား…”

“ခစွတ်ယ်…မမ..”

“ဒါဆို မောငလြေး မမခိုင်းတာ အကုနလြုပမြှာပေါ့”

“အင်းပေါ့..”

“ခစ်ခစ်… လာ… အာ့ဆို အခန်းထဲ ပြနလြိုကခြဲ့..”

ဒေါကြွော့ကြော့နှင့ြ မှတသ်ူကား တဈယောကန်ှင့ြ တဈယောကြ ပြေ့ဖကန်မ်းရှုပရြင်း အခန်းထဲက ကုတငကြှီးပေါြ ပြနရြောကသ်ှားသည်။

“မောငလြေး….ဆဈစတီနိုင်း လုပရြအောင်..”

“ဗြာ..”

မှတသ်ူကား ဘာမှန်းမသိ။

“ဘာကို..ပြောတာလဲဟင်..မမ..”

“လာ.. မမပြမယ်..။ ပကလြကလြှနန်လေိုကြ”

မှတသ်ူကား ကုတငပြေါတ်ှင် ပကလြကလြှနန်လေိုကသ်ည်။ ဒေါကြွော့ကြော့က သူ့မကြန်ှာပေါြ တကခြှလိုကသ်ည်။ အခုမှ သဘောပေါကသ်ှားသည်….။ သူမကြာခဏ ကြည့်တ်တသ်ော အပြာကားထဲကတွလေိုပင်။

ဇာတကြားထဲမှာ သူမကြာခဏ မှငဖြူးပမေဲ့ ယခုလို အပြငမြှာ ကြုံတွေ့ရတော့ သူသိပမြရဲ ဖြစ်နသည်ေ။ ဒေါကြွော့ကြော့ခေါင်းက သူ့ပေါငကြှားထဲ မကြန်ှာအပသ်ှားပြီး သူ့လီးကိုကိုငကြာ သူမရဲ့ စိုစွတပြူနှေးနသေော နှုတခြမ်းလေးနဲ့ ငုံလိုကခြွိနမြှာ သူ့အသည်းထဲ ဇိုးဇိုးဇတဇြတ် ဖြစ်သှားသည်။ သုတရြတွပေင်ေ ပန်းထွကခြငွသ်လိုလို။

သူ့မကြန်ှာ တည့တ်ည့မြှာလည်း ဒေါကြွော့ကြော့ရဲ့ ရှှရေောငအြမှေးနုလေးတွနေဲ့ လိမကြောကန်တေဲ့ အဖုတကြ ညှီစို့စို့ရနံ့လေးကိုရခွိနမြှာ သူ့စိတတ်ှေ ဘယလြိုဖြစ်သှားမှန်းမသိ။ သူသတိပြနဝြငလြာခွိနမြှာတော့ ဒေါကြွော့ကြော့ရဲ့ အဖုတလြေးကို သူ့လကန်ှဈဖကန်ဲ့ဖြဲပြီး သူမရဲ့ ပန်းနုရောင် အဖုတအြသားပြငလြေးနဲ့ ညိုတိုတို အဖုတန်ှုတခြမ်းက ပြင့ဖြတလြေးတွကေို သူ့လွှာနဲ့ ယကပြေးနမေိသည်။

“ပြတပြှတ်.. ပြှတပြှှတ်”

ဒေါကြွော့ကြော့ရဲ့ စောကစြိလေးကိုလည်း ခွိုခဉွစြုပသ်လိုပဲ သူ့နှုတခြမ်းလေးနဲ့ တပြှတပြှှတ် စုပပြေးနတောကြောင့ြ ဒေါကြွော့ကြော့ရဲ့ အဖုတထြဲက သုတရြတွေေ အဆကမြပြတ် ထွကကြနွသလေို… ဒေါကြွော့ကြော့ကလည်း အားကမွခံ… မှတသ်ူ လီးထိပလြေးက ကငွင်ယပြေါကလြေးကို လွှာဖြားလေးနဲ့ ဖိဖိပြီး ယကပြေးနတောကြောင့ြ လီးတဈခုလုံး ပြောမပြနိုငအြောင် ကောင်းမှနန်သလေို လီးတံကြီးကိုလည်း လွှာနဲ့ ဖိဖိပြီး ကစားပေးနတောကြောင့ြ… မှတသ်ူအဖို့ နတပြှညရြောကန်ရသေလိုပင်။ သူ့လီးထဲက လရတွဟေော ဒေါကြွော့ကြော့ ပါးစပထြဲ ပန်းထွကကြုနပြှီး ဒေါကြွော့ကြော့က သူ့လရတွကေေို မှိုခပြဈလိုကသ်ည်။

“အင်း အင်း… မောငလြေး… စုပ် စုပပြေးဘာ…. အင်း အင်း…”

ဒေါကြွော့ကြော့ လူးခါသှားပြီး….

“ပြှတ် ပြှတ်… အ အ… ထွကြ ထွကကြုနပြှီ.. မောငလြေးရေ… အင်း… ဟင်း သိပတ်ောတ်ာဘဲ….”

ဒေါကြွော့ကြော့ရဲ့ အဖုတလြေးက ရှုံ့တွရှုံ့တွဖြစ်သှားပြီး သူမအဖုတထြဲက ပစွခြွှဲခွှဲ သုတရြတွေေ ထွကကြလွာတော့သည်။ မှတသ်ူလည်း အားကမွခံ ဒေါကြွော့ကြော့ရဲ့ အဖုတလြေးထဲက အရတွကေေို လိုကယ်ကပြှီး မှိုခပြဈလိုကသ်ည်။

နငတ်ငတ်င် ဖြစ်သှားပမေဲ့… သူမရဲ့ စောကရြညတ်ှဟော မှတသ်ူအတွကတ်ော့ အဝငမြဆိုးလှပါဘူး။ ဒေါကြွော့ကြော့က မှတသ်ူလရတွကေေို မှိုခလွိုကလြို့ ကြေးဇူးပြနဆြပလြိုကတ်ဲ့ သဘောပါ။

ဒေါကြွော့ကြော့က မှတသ်ူကို ဆှဲထူလိုကပြှီး အပြနအြလှန် နမ်းရှုပန်သည်ေ။ မှတသ်ူကား ဒေါကြွော့ကြော့၏ ရမျမကန်ှံမှာ နှစ်မွှောနခွပြေေီ.။ ဒေါကြွော့ကြော့ကား မှတသ်ူကို ဆှဲဆောငန်ခွပြေေီ။

“မောင်… မမကို ခစွလြား….”

“ခစွတ်ယ်…မမ…”

“အာ့ဆို မင်းလေးက မမခိုင်းတာကို လုပမြှာလား”

မှတသ်ူကား ကာမဒီရတေောမှာ မွှောချင်တ်ိုင်း မွှောနသဖြေင့ြ ဘာကိုမှ မမှငတ်ော့။

“အို… ပြောစရာလိုသေးလို့လား မမရယ်…”

“တကယန်ောြ… မောငလြေး.. ဒါဆိုခဏစောင့ြ….”

ဒေါကြွော့ကြော့ကပြောပြီး သူမကုတငပြေါမြှ ထသှားသည်။ သူမ ခရီးဆောငအြိတထြဲမှ တဈစုံတဈခုကို ထုတန်သည်ေ။ ကြိုးတဈချောင်း ဖြစ်နသည်ေ။ အသင့ယ်ူဆောငလြာပုံရသည်။ ကိုယလြုံးတီး အနအထေားနှင့ြ ကြိုးကိုယူပြီး ကုတငဆြီလှမ်းလာနသေော ဒေါကြွော့ကြော့ကို ကြည့်ရြသညမြှာ မှတသ်ူအတွကြ ရမျမကဖြိုစရာကြီး ဖြစ်နသည်ေ။
ဘာလုပမြညကြို မှတသ်ူသိသလိုလိုဘဲ။ ဇာတကြားတွထေဲမှာတော့ မှငဖြူးသည်။

အမွိုးသမီးများက ယောင်ျကြားတွကေို ကြိုးတုပပြှီး ဖိုကသ်ော အခန်းတွေ။ အနိုငကြငွ့သ်လိုလို ဆနပြမေဲ့ မှတသ်ူသဘောကသွည်။ မှနမြာပြညတ်ှင် ဒါမွိုးမရှိဟု မှတသ်ူထငထြားတာ… ဒေါကြွော့ကြော့နဲ့တွေ့မှ သူမှားနသည်ေ။

ဒေါကြွော့ကြော့က သူ့အနားတွင် လာရပလြိုကပြှီး မှတသ်ူ လကတ်ဈဖကကြို ဆှဲယူလိုကသ်ည်။ မှတသ်ူကလည်း အာစေးမိသလို ဖြစ်နပြေီး စကားသံ မထွကန်ိုင်။ လကန်ှဈဖကြ အလိုလိုနရင်ေး ဒေါကြွော့ကြော့ ခညွရြတာလှယအြောင် စုံပူးကာ ရှေ့ကိုထိုးပေးလိုကသ်ည်။

ဒေါကြွော့ကြော့က သူ့လကန်ှဈဖကကြို ကြိုးဖြင့ြ ပူးခညွန်ခွေိနမြှာ… သူ့ရငခြုနသ်ံ တဒုတဒြုတကြို သူပြနကြှားနရသေလို… လီးကလည်း ပိုပြီး တောငလြာသည်။ ကုတငဘြောငတ်ှကေ မှင့သ်ဖြင့ြ သူ့ကို ဒေါကြွော့ကြော့က ကြောမှီစလေိုကပြှီး ကုတငန်ှင့ြ ကပလြွှကန်ံရံက သံကြင်းမှာ လကကြို မှောကစြကော ပူးပြီးတွဲခညွလြိုကသ်ည်။

“ခွကေိုဆင်းလိုကြ မောငလြေး”

မှတသ်ူ၏ ထောငထြားသော ဒူးကို.. လွှောခစွပြေီး ခွဆင်ေးစသည်ေ။ တကယတ်ော့ ဒေါကြွော့ကြော့ကား သာမနထြကပျိုသော လိငကြိဈစများကို ဝါသနာပါသူပင်။ ဒီလိုမွိုး လုပခြငွတ်ာက မှတသ်ူဆိုသော ကောငလြေးနှင့တ်ှေ့မှ လုပခြှင့ရြတော့သည်။ ပြောရလွှငတ်ော့ အနိုငကြငွ့ခြှင်းဆနသ်ော လိငကြိဈစမွိုးမှာ သူမဝါသနာပါခွင်း ဖြစ်သည်။ ပြီးနောကြ ဒေါကြွော့ကြော့ကား မှတသ်ူ၏ ပေါငပြေါတ်ှင် ခွထိုငလြိုကပြှီး မှတသ်ူခေါင်းကို ဆှဲယူကာ သူမနို့များဖြင့ြ မှတသ်ူပါးစပကြို တေ့ပေးလိုကသ်ည်။

မှတသ်ူကား ဒေါကြွော့ကြော့ရဲ့ နို့တဈဖကကြို ငုံပြီး စို့ပေးသည်။ အသီးလေးကို လွှာနဲ့ကလိပြီး ယကပြေးသည်။ ဒေါကြွော့ကြော့က မှတသ်ူကို နို့နှစ်လုံးကို တဈလှည့စြီ စို့ခိုင်းပြီး ဇိမယ်ူနသည်ေ။ မှတသ်ူအဖို့ လကန်ှဈဖကကြို ကြိုးနဲ့ တွဲလောင်းခညွထြားခွင်း ခံရပမေဲ့ ဒီလိုလုပတ်ာကို တောတ်ောြ သဘောတွေ့နသည်ေ။

ဒေါကြွော့ကြော့က နို့စို့ခိုင်းတာကို ရပလြိုကပြှီး မှတသ်ူရဲ့ နားရှကဖြွားလေးတွကေို စနမ်းလိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ သူမကိုယကြိုအောကကြို တဖြည်းဖြည်းချင်ြး လွှောဆင်းလာပြီး မှတသ်ူရဲ့ နို့သီးတဈဖကကြို လွှာနဲ့ဝိုကယ်ကပြှီး တဈဖကကြ မှတသ်ူရဲ့ နို့သီးတဈဖကကြို လကည်ိုးနဲ့ လကမြကိုသုံးပြီး ခပကြှမ်းကြမ်းလေး ခွပေေးတဲ့အခါမှာတော့ မှတသ်ူပါးစပကြ တဟင်းဟင်း ညဉြးညူသံတွေ ထွကလြာပြီး ပေါငကြှားထဲက လီးကြီးကလည်း တဈယမ်းယမ်းဖြစ်နတေော့သည်။

မှတသ်ူရဲ့ လီးကြီးနရောကို သူမရောကသ်ှားတဲ့ အခါမှာတော့ သူမဘယလြကန်ဲ့ မှတသ်ူရဲ့ လီးကြီးကို ဆုပကြိုငလြိုကပြှီး… ညာလကကြ လကခြလယကြို တံတွေးဆှတလြိုကကြာ မှတသ်ူရဲ့ ဖငပြေါကထြဲကို လကတ်ဈဆဈခန့ြ ထိုးထည့လြိုကသ်ည်။ ဒီလိုဖငထြဲကို လကန်ှိုကပြေးပြီး လီးကိုဆှခံရရင် ဘယယ်ောင်ျကြားမှ မခံနိုငဖြူးဆိုတာ သူမသိနလေို့ဖြစ်သည်။ တဈဖကကြ မှတသ်ူရဲ့ လီးထိပကြ ကငွင်ယပြေါကလြေးကို ဘယလြကန်ဲ့ အသာဖြဲပြီး လွှာနဲ့တို့ပြီး
ကလိပေးသည်။

“အိုး ဟိုး ဟိုး…”

မှတသ်ူကတော့ သှကသ်ှကခြါသှားသည်။ ဒေါကြွော့ကြော့က မှတသ်ူရဲ့ လီးထိပဖြွားတွကေို ပါးစပန်ဲ့ အသာငုံပြီး လွှာနဲ့ ကလိပေးတဲ့ အခွိနမြှာတော့ မှတသ်ူရဲ့ ပေါငတ်ှဟော အငှိမမြနတေော့ဘဲ လီးကို ကော့ကော့ပေးနတေော့သည်။

“ပြှတပြှှတ်… အိုးဟိုးဟိုး..”

လီးတဈချောင်းလုံး ကငွန်တောကြောင့ြ မှတသ်ူ လိုးချင်စြိတတ်ှေ တဖြားဖြား ဖြစ်ပေါန်သည်ေ။

“အိုး… အင်းအင်း… မမ… ကြှနတ်ောြ လိုးချင်လြှပြီ…. ပြှတပြှှတ်… အင်းဟင်းဟင်း..”

မှတသ်ူ စကားသံ မထွကန်ိုငတ်ော့ဘဲ ညည်းနသည်ေ။ ဒေါကြွော့ကြော့ရဲ့ ပညာပြမှုအောကမြှာ မှတသ်ူတဈယောကြ လိုးချင်စြိတတ်ှေ ဖြစ်ပေါလြှန်းလို့ တဈကိုယလြုံး နတပြူးသလိုကို တုနယ်ငန်သည်ေ။

ဒေါကြွော့ကြော့က ပညာပြတာ တောလြောကပြှီလို့ထငပြှီး လီးကိုဆှတာရပလြို့ မတတ်ပထြလိုကသ်ည်။ ဒေါကြွော့ကြော့က မှတသ်ူရဲ့ မကြန်ှာကို ခွပြီးရပလြိုကသ်ည်။ ဒေါကြွော့ကြော့ရဲ့ စောကဖြုတလြှလှလေးဟာ သူ့မကြန်ှာရှေ့မှာ ကပန်ပေါပြီ။ ဒေါကြွော့ကြော့က သူမရဲ့ စောကပြတန်ှုတခြမ်းသားတွကေို ညာလကည်ိုးနဲ့ လကမြကို သုံးပြီး မှတသ်ူနှုတခြမ်းနဲ့ တေ့ပေးလိုကတ်ဲ့ အခွိနမြှာတော့… လိုးချင်စြိတ် ပြင်းထနန်တေဲ့ မှတသ်ူဟာ ဒေါကြွော့ကြော့ရဲ့ စောကပြတလြေးကို လွှာကိုသုံးပြီး သဲသဲမဲမဲ ယကပြါတော့သည်။

“ဟင်းဟင်း… အင်းအင်း…. ကောင်းလိုကတ်ာ မောငလြေးရေ…”

မှတသ်ူရဲ့ သူမစောကပြတ် အတွင်းသား အသားပြငတ်ှကေို အငမ်းမရ ယကန်မှေုကြောင့ြ ဒေါကြွော့ကြော့ဟာလည်း အလိုးခံချင်စြိတတ်ှေ ပြင်းထနလြာပြီး အဖုတထြဲက အရညကြှညတ်ှေ ထွကကြလွာပါပြီ။ သူမက စောကပြတယ်ကခြံတာကို ရပလြိုကပြှီး မှတသ်ူရဲ့လီးကို ဆုပကြိုငလြိုကကြာ သူမစောကပြတန်ဲ့တေ့ကာ အငမ်းမရ ဆောင့တ်ော့သည်။

“ဘှတ်… ဘှတ်… ရှီးရှီး။ ပြတ်… ပြတ်… ပလှတ်… ပလှတ်… ပေါကပြေါကြ…”

စောကပြတန်ဲ့ လီးတဈဆုံး အဆကမြပြတ် ဆောင့ခြနွတောကြောင့ြ…. မှေ့ယာထူကြီးကလည်း ဆောင့ခြလွိုကတ်ိုင်း မှင့လြိုကန်ှိမ့လြိုကြ ဖြစ်နသလေို… ဒေါကြွော့ကြော့ စောကပြတန်ဲ့ မှတသ်ူလီးထဲက အရညကြှညတ်ှေ ထွကန်တောကြောင့ြ… စောကပြတထြဲ လီးဝငသ်ံ ထွကသ်ံတွကလေည်း တိတဆြိတတ်ဲ့ညမှာ ဆူညံနသည်ေ။ အစောကတည်းက ပြီးတာများနတောကြောင့ြ ဒီတဈခါ နှစ်ယောကလြုံး ပြီးဖို့က တောတ်ောကြှာနသည်ေ။

ဒေါကြွော့ကြော့က မှတသ်ူခေါင်းကို သူမနို့နဲ့အပပြှီး လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ဆောင့ထြားကာ အဆကမြပြတကြို ခပကြှမ်းကြမ်း ဆောင့န်တော မှတသ်ူ ဥတွေ ဆီးခုံတွတေောင် အောင့လြာပါသည်။

“ပလှတ်… ပလှတ်… အင်းအင်း… ဘှတ်.. ဘှတ်… အိုးအိုး”

“ရှီး… အင်းအင်း… မောငလြေး မထွကအြောင် ထိန်းထား မမပြီးတော့မယ်…”

ဒေါကြွော့ကြော့က အဆကမြပြတ် ဆောင့ခြရွင်း လေးငါးဆယခြကြခြန့ြ အရောကမြှာတော့ သူမတွန့ခြနဲ ဖြစ်သှားပြီး စောကရြတွေေ ထွကကြသွှားတဲ့အခွိနမြှာ မှတသ်ူကလည်း ဆန့င်ငဆြန့င်ငန်ဲ့ လရတွကေေို သူမစောကခြေါင်းထဲ ပန်းထုတန်တောကို
ခံစားမိလိုကပြါတော့သည်။

(၈)

မနကမြိုးလင်းလာခွပြေီ..။ ညက တဈညလုံးနီးနီး လိုးပြဲဆငန်ှဲလိုကရြတော့ မှတသ်ူနှင့ြ ဒေါကြွော့ကြော့ကား မောပန်းမှုကြောင့ြ နှစ်နှစ်ခွိုကခြှိုကြ အိပမြောကနွသည်ေ။

မှတသ်ူကား အရင်ဦးဆုံး နိုးလာသည်။ ဒေါကြွော့ကြော့၏ ကိုယပြေါသ်ို့ စောငကြိုခွုံပေးလိုကပြှီး ကုတငပြေါမြှ ဆင်းလာခဲ့သည်။ သူ့အခန်း ပြနအြရောကြ ရအရေငဆြုံး ခွိုးလိုကသ်ဖြင့ြ လူတဈကိုယလြုံး ပြနလြညလြန်းဆန်းသှားသည်။ ရချိုး အဝတအြစား ဝတပြှီးသည့ြ အခါတွင် လကေောင်းလသနေ့ရြှူရန် အပြငသ်ို့ ထွကလြိုကသ်ည်။

ဘနဂြလိုမှ အပြငဘြကသ်ို့ ထွကလြိုကသ်ည့အြခါ သူတို့ ဘနဂြလိုဘကကြို လာနသေော ဒေါသ်ီသီနှင့ြ ဒေါဝြဝကေေို တွေ့လိုကရြသဖြင့ြ သူ့စိတထြဲက တောပြါသေးရဲ့ဟု တွေးလိုကမြိသည်။ နို့မို့ဆို မလှယဘြူးလေ… ဒေါကြွော့ကြော့ အခန်းထဲမှာ သူအိပန်တောကို သူမတို့ (၂) ဦး မှငလြိုကလြို့ကတော့ သူရှင်းလို့ကိုရမှာ မဟုတတ်ော့။ သို့သောြ သူလည်း မဟုတတ်ာ လုပထြားသူပီပီ ဒေါသ်ီသီနှင့ြ ဒေါဝြဝကေေို စေ့စေ့မကြည့်ရြဲ။ သူမတို့ အနားရောကစြဉြ ခေါင်းကိုအသာ ငုံ့ထားလိုကသ်ည်။

ဒေါသ်ီသီနှင့ြ ဒေါဝြေ‌ဝကေ…

“ကောငလြေး… ကြော့ကြော့ နိုးနပြေီ မဟုတလြား…”

“ဟုတ်… အဈမအိပန်တေုန်း ထငတ်ယခြငဗြွ”

ဒေါသ်ီသီနှင့ြ ဒေါဝြဝကေေ သူ့ကို ကြောသ်ှားမညအြပြု ပြီးမှ… ဒေါဝြဝကေေ သူ့အနားကပပြှီး အဓိပျပါယပြါသော အပြုံးဖြင့ြ….

“ဟုတမြှာပေါ့ မင်းမမက ညကတောတ်ောြ မောသှားတယ် ထငတ်ယ်…”

“ခငဗြွာ… ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်..”

ပြနဖြှလေိုကသ်ော မှတသ်ူအသံက အနည်းငယ် တုနသ်ှားသည်။ ထို့နောကြ ဒေါဝြဝကေေ တိုးတိုးလေး ပြောလိုကသ်ည်..။

“ဟင်းဟင်း… မသိချင်ယ်ောငဆြောငန်တေဲ့ သူတွေ… တောတ်ောြ ခကတ်ယန်ောြ…. ညကရွင် တို့ (၂) ယောကပြါ လာခဲ့မယ်.. သိလား”

လို့ပြောပြီး… သီသီရေ သှားကြရအောငဆြိုပြီး ဒေါကြွော့ကြော့ရဲ့ ဘနဂြလိုထဲ ဝငသ်ှားပါတော့သည်။ သူမတို့နှစ်ယောကြ ဘနဂြလိုထဲ ဝငသ်ှားခွိနမြှာ မှတသ်ူတဈယောကကြတော့ လမ်းဆကမြသှားနိုငဘြဲ… ရပန်ပြေီး… ဒေါဝြဝပြေေောတဲ့ စကားအဓိပျပါယကြို စဉြးစားနမေိသည်။ သိများသိနတောလားဆိုပြီး သူ့ရငထြဲမှာ စိုးထိတမြိသှားတော့သည်။

(၉)

သူမနားတွင် စကားပြောသံလိုလို ကြားရတာကြောင့ြ ဒေါကြွော့ကြော့ နိုးလာခဲ့သည်။

“ကဲ..ကောငမြရေ..နိုးလာပြီလား…”

ဝဝေေ နှင့ြ သီသီက ကြော့ကြော့ကို ပြီတီတီကြည့်ကြာ မေးလိုကသ်ည်။ ကြော့ကြော့ ကိုယ့ဘြာသာကို မလုံမလဲ ဖြစ်သှားသည်…။

“ဘယလြိုလဲ.. ညက တောတ်ောမြှ ပြဲကောင်းခဲ့ရာလား… မိန်းမ…”

ကြော့ကြော့က……

“ဟင်… ဘာတွေ ပြောနကြတောလဲဟင်…”

“အောငမြယ်… ညည်းနောည်ည်း… အကြောင်းမသိဘူးများ မှတန်တောလား…”

“မှန်းစမ်း သီသီရေ…”

ဝဝေေ နှင့ြ သီသီက ကြော့ကြော့ရဲ့ စောငကြို ဆှဲလှနလြိုကသ်ည်။ အောကမြှာ ကိုယလြုံးတီးကြီး ဖြစ်နသည်ေ…။ ကြော့ကြော့က စောငကြို ပြနဆြှဲယူသည်..။ သီသီနှင့ြ ဝဝကေေ သူမအဖုတလြေးကို လကဖြှင့စြမ်းကာ….

“ကြည့်စြမ်း… ဝဝေေ… တောတ်ောြ ယောငန်ပြေီ.. သချောပြီ..”

“ဟုတတ်ယဟြေ့… ဟုတတ်ယ်…”

“အာ့တော့ ညဉြးတို့က ဘာဖြစ်ချင်တ်ာတုန်း… မိန်းမတွေ…. ယှကိုယှတယ်…”

ကြော့ကြော့က စောငကြို ပြနခြှုံကာ မကြလြုံးမှိတပြှီး ရှကရြှကန်ဲ့ အောသ်ည်။

“အံမယ်.. ညဉြးကောငလြေးကို ဒီအထိ ညဉြးလူကြီးကို အကြောင်းပြပြီး ခေါလြာကတည်းက သိပြီးသား..။ အာ့တော့… နှုတပြိတခြလေး ပေးရုံပေါ့ဟယ်… ဒီလောကပြါဘဲ… ခစ်ခစ်..”

ဝဝေေ နှင့ြ သီသီကား ရယကြာ ကြော့ကြော့ကို ဝိုင်းကလိထိုးလိုကသ်ည်.။

“ယားတယ်.. မိန်းမတွေ…”

ကြော့ကြော့ ဆကအြိပလြို့ မရတော့။ သီသီနှင့ြ ဝဝကေေား သူမနှင့ြ ဝါသနာတူ စရိုကတ်ူ အတွင်းသိ အစင်းသိ ငယသ်ူငယခြငွြးတွေ ဖြစ်သည်။

“ညဉြး စားချင်န်မှန်ေးသိလို့ ညက ဂွငဆြငန်တော မသိတာကနွတောဘဲ… ကြော့ကြော့ရယ်..”

“အာ့တော့… ညဉြးတဈယောကထြဲ စားသှားတာ ကြနပေတ်ယမြွား မှတန်လေား.. ဟင်း”

ဝဝေကေ ကြော့ကြော့ကို မကြနပေသ်လို ပြောလိုကသ်ည်။ ကြော့ကြော့က….

“စိတမြဆိုးပါနဲ့ မိန်းမတွရယ်ေ..။ ကောငလြေးက အသဈလေးမို့ပါ…။ ညဉြးတို့နဲ့တွေ့ရင် ကငွ့သ်ားရနအေောငလြို့ပါ”

“ညဉျးနောျ.. ကတိ.. ကတိ..”

“နှုတလြုံစချင်ေရြင် ဒီညဘဲ စီစဉပြေး..”

သီသီကလည်း.. ဝငပြှောလိုကသ်ည်။ (၃) ယောကသ်ား လငင်ယထြားဖို့ ခွဲတမ်းခနွကြခွေင်း ဖြစ်သည်။

“ဟုတပြှီ… ကတိပေးတယ်… ဒီညဖြစ်အောင် စီစဉပြေးမယ်… ကြနပေပြှီလား… တကထဲ… ကဲကိုကဲတယ်…”

“ခစ်ခစ်… ဒါမှ တို့သူငယခြငွြး…. လိမျမာတယ်… ဟိဟိ…”

သီသီနှင့ြ ဝဝရေေဲ့ ရယသ်ံလေးများနှင့ြ ကြော့ကြော့က သူမတို့နှစ်ယောကကြွောကို ထုရိုကသ်ံများက အခန်းလေးထဲမှာ ထွကပြေါလြာပါတော့သည်။

ထိုအခွိနမြှာ အခန်းနားကို ပြနရြောကန်ပြေီး သူမတို့ဘာတွပြေောနလေဲဆိုတာကို ချောင်းပြီး ခိုးနားထောငန်တေဲ့ မှတသ်ူကတော့ ထိုစကားတွကေို ကြားလိုကရြတာကြောင့ြ.. ဒီညမှာ သူ့ကို ဒေါကြွော့ကြော့ သာမက သူမသူငယခြငွြး (၂) ယောကကြပါ (၃) ယောကြ တဈယောကြ လိုးခိုင်းပြီး လိုးပြဲဆငန်ှဲခိုင်းတော့မှာကို သိလိုကရြတာကြောင့ြ လီးကြီးက တောငလြာပြီး လရမွေားပင် ထွကခြငွသ်လိုလို ဖြစ်သှားပါတော့သည်။

(၁၀)

မှတသ်ူကား စိတလြှုပရြှားမှုကြောင့ြ တုနတ်ုနယ်ငယ်င် ဖြစ်နပြေီး အခန်းပေါကကြနေ တိတတ်ိတကြလေး ပြနထြှကလြာရာ အခန်းထောင့မြှာ ရှိနတေဲ့ နို့ဆီခွကအြခွံ တဈလုံးကို ခွထေောကန်ဲ့ တိုကမြိသှားသည်။

“ကလုံ… ကလုံ…”

အခန်းထဲမှာ စကားကောင်းနတေဲ့ ဒေါကြွော့ကြော့နဲ့ သူငယခြငွြးမ နှစ်ယောကဟြာ အသံကြားလိုကရြတာကြောင့ြ အခန်းပြငကြို ဗှုန်းခနဲ ထွကလြာတဲ့အခါမှာ မှတသ်ူကို မှငလြိုကကြှပါတော့သည်။

မှတသ်ူကလည်း ဘာပြောရမှန်းမသိ အိုးတိုအမ်းတမ်း ဖြစ်နသည်ေ။ ဒေါသ်ီသီက မှတသ်ူကို ကြည့်လြိုကပြှီ။

“ဟင်… နင် ငါ့တို့ စကားပြောတာ ချောင်းပြီး ခိုးနားထောငန်တယေပြေါ့..”

“မ… မဟုတပြါဘူး”

မှတသ်ူကား ကပြာကယာ ငှင်းလိုကသ်ည်။ ဒေါဝြဝကေေ

“ဘာမဟုတရြမှာလဲ”

ဟု ဆိုကာ မှတသ်ူအနားသို့ လွှောကလြာသည်။ မှတသ်ူကိုကြည့်ပြှီး..

“နင့မြှာ အပြဈရှိတယ်… ဒီတော့ ငါတို့ အပြဈပေးတာခံရမယ်.. ခံမှာလား”

သူ့ကို ပြီတီတီကြည့်ရြင်း မေးနတောကြောင့ြ မှတသ်ူလည်း အာစေးထည့ထြားသလို ဖြစ်နသည်ေ။

“ကဲ… အခန်းထဲလိုကခြဲ့… နင့ကြိုကောင်းကောင်း ဒဏပြေးရမယ်။ ငါတို့စကားကို ချောင်းနားထောငန်တေဲ့အတွကြ”

ဒေါသ်ီသီကလည်း သူ့ကိုကြည့်ပြှီး…

“ဟင်း… နင် ငါတို့ ပြောစကားတွကြေားပြီး လီးက တောတ်ောတ်ောငန်ပြေီ ထငတ်ယ်… မှန်းစမ်း”

မှတသ်ူရဲ့ ပေါငကြှားကို လကန်ဲ့ နှိုကလြိုကတ်ဲ့ အခွိနမြှာ မှတသ်ူရဲ့ လိငတ်ံကြီးက မာကြောတောင့တ်င်းနတောကို ကောင်းကောင်း စမ်းမိသှားသည်။

“ဟှန်း.. အစဈဘဲ တောတ်ောဆြိုးတဲ့ကောင်…။ လိုကခြဲ့စမ်း… အခန်းထဲကို…”

ဒေါသ်ီသီနဲ့ ဒေါဝြဝကေေ မှတသ်ူကို နှစ်ယောကည်ှပပြှီး အခန်းထဲ ခေါသ်ှားခွိနမြှာ ဒေါကြွော့ကြော့ကတော့ မှတသ်ူ သူမတို့ကို ကောင်းကောင်းလိုးနိုငဖြို့ သောကဖြို့ရာ ကြကြဥနဲ့ ငှကပြွောသီးကို ခွကကြှီးကြီးနဲ့ သှားဖြောပြေးနသည်ေ။

အခန်းထဲမှာတော့ ဒေါဝြဝနေေဲ့ ဒေါသ်ီသီက မှတသ်ူကို ကုတငကြှီးဆီကို ခေါသ်ှားကြပြီး သူမတို့ စိတကြှိုကခြနွိုငအြောင် အဝတအြစားတွကေို ခွှတခြိုင်းနသည်ေ။ မှတသ်ူကား တဈကိုယလြုံး အဝတအြစား ကင်းမဲ့သှားခွပြေီ..။ သူ့ရဲ့ လီးတံကြီးက မာကြောတောင့တ်င်းနပြေီး တယမ်းယမ်း ဖြစ်နသည်ေ။

ဒေါသ်ီသီနဲ့ ဒေါဝြဝကေလေည်း တဈကိုယလြုံးမှာ ဘောလြီနဲ့ ပငတ်ီသာ ကနွတ်ော့သည်။ သူမတို့ရဲ့ နို့တွဟော ကြီးလှတာကြောင့ြ ဘောလြီအောကကြနေ ပြူထွကန်သည်ေ။ ပငတ်ီအလယမြှ အဖုတအြမှောင်းလေးတွကလေည်း ပငတ်ီပေါမြှာ ထင်းနသည်ေ။ နှစ်ယောကလြုံး ကာမစိတတ်ှေ ကြှနတောကြောင့ြ ပငတ်ီမှာပင် စိုစွတန်ပေါသည်။

သူမတို့က မှတသ်ူကို ကုတငပြေါြ တွန်းလှဲလိုကတ်ဲ့ အခါမှာ မနေ့ညက မှတသ်ူလကကြို ပူးခညွတ်ဲ့ နံရံကကြိုးကို လှမ်းမှငလြိုကသ်ည်။

“ဟင်း.. ဟင်း.. မိကြော့… မနေ့ညက ဒီကောင့ကြို ကြိုးတုပပြှီး ဆှဲတာနမှော…”

“ဟုတလြား.. မှတသ်ူ…”

ဒေါဝြဝကေေ မေးလိုကတ်ဲ့အခါမှာ မှတသ်ူက ခေါင်းညိမ့ပြှလိုကပြါသည်။

“အင်း… မမတို့ (၂) ယောကလြည်း ဒါကို ကြိုကတ်ယ်…. နင့ကြိုကြိုးတုပပြှီး ဒီနေ့ အခန်းတံခါးပိတပြှီး (၃) ယောကြ ညှပခြရွမယ်…”

ဒေါဝြေေ၀ အပြောကြောင့ြ မှတသ်ူ နည်းနည်းတော့လန့သ်ှားသည်။ သူမတို့လို ကိုယလြုံးကိုယပြေါကြ တောင့တ်ောင့တ်င်းတင်း မိန်းမ (၃) ယောကကြ သူ့ကို ကြိုးတုပပြှီး သူမတို့စိတကြှိုကြ တဈနကေုန် ဆှဲတော့မှာပါ။ သူ (၃) ယောကလြုံးကို နိုငပြါ့မလားဆိုတာတော့ မသချော။ ထိုအခွိနမြှာဘဲ ကြကြဥနဲ့ ငှကပြွောသီးကို မတခြှကကြှီးနဲ့ ဖြောလြာတဲ့ ဒေါကြွော့ကြော့က အခန်းထဲကို ဝငလြာပါသည်။ သူမ အသင့ဆြောငလြာတဲ့ တရုတကြ ကာမအားတိုးဆေးကိုလည်း ထိုထဲမှာ ရောဖြောထြားခဲ့သည်။ သူမက မှတသ်ူကို…

“ရော့… မောငလြေး သောကလြိုကြဦး”

လို့ဆိုပြီး ခွကကြိုပေးလိုကရြာ မှတသ်ူကလည်း ထိုခွကကြှီးကို ကုနအြောင် သောကလြိုကတ်ဲ့ အခါမှာ အားပြည့လြန်းဆန်းလာသလို ခံစားလိုကရြပါသည်။ ဒေါသ်ီသီက မှတသ်ူလကန်ှဈဖကကြို ဆှဲယူပြီး ကြိုးနဲ့ သသခွေောခွာ ပူးခညွပြှီး နံရံက သံကြင်းမှာ တွဲခညွလြိုကပြါသည်။

မှတသ်ူ သောကလြိုကတ်ဲ့ ငှကပြွောသီးနဲ့ ကြကြဥဖြောထြားတဲ့ အထဲမှာပါတဲ့ ကာမကြှဆေးကလည်း အရှိနတ်ကလြာတာကြောင့ြ မှတသ်ူကား သူမတို့ သဘောရှိ ဖြစ်နပေါတယ်။

“နေဦး..”

ကြော့ကြော့က မှတသ်ူခွထေောကကြို ကားခိုင်းပြီး ခွကငွြေးဝတန်ားမှာ ကြိုးတွနေဲ့ခညွပြှီး ကြိုးစတဈဖကကြို ကုတငတ်ိုငမြွားမှာ ပြနဆြှဲခညွလြိုကပြါသည်။ မှတသ်ူကား မိန်းမ (၃) ယောကရြဲ့ အကဉွြးသားသဖြယ် ဖြစ်နပြေီး သူမတို့ အလိုကြ ဖြည့ဆြည်းပေးရတော့မှာပါ။

ဒေါဝြဝကေေ မှတသ်ူရဲ့ မကြန်ှာပေါမြှာ မတတ်ပရြပလြိုကသ်ည်။ ဒေါသ်ီသီက မှတသ်ူရဲ့လီးကို ကစားပြီး သူမအဖုတတ်ည့်တည့်တေ့ကာ ဖိထိုငခြလွိုကသ်ည်။ ဒေါကြွော့ကြော့ကတော့ ကန့လြန့ဖြှတ် အနအထေားနဲ့ မှောကခြပြှီး မှတသ်ူရဲ့ နို့သီးလေးတွကေို တဈဖကကြ လကန်ဲ့ဖိပြီး ခွပေေးသလို တဈဖကကြ စို့ပေးနသည်ေ။

တအင်းအင်းနဲ့ မှတသ်ူ ဖီးလတ်ှေ ပိုတကလြာပါသည်။ ဒေါဝြဝရေေဲ့ အဖုတလြှလှလေးက သူ့မကြန်ှာနားမှာ တေ့နတောကြောင့ြ အမှေးနုလေးတွေ ဖုံးနတေဲ့ ဒေါဝြဝရေေဲ့ ညိုတိုတို စောကဖြုတလြေးက.. မှေးအီအီ… ညှီစို့စို့ စောကပြတရြနံ့လေးတွကေို သူ့နှာခေါင်းက ရနသည်ေ။ ညက ဒေါကြွော့ကြော့က စောကပြတယ်ကတ်ာ ကောင်းကောင်း သငပြေးထားတာကြောင့ြ သူကြှမ်းကငွန်ပေါပြီ။ ဒါကြောင့ြ ဒေါဝြဝရေေဲ့ စောကဖြုတလြေးကို သူ့မကြန်ှာကိုမော့ပြီး လွှာကိုထုတလြို့ အဆကမြပြတကြို ယကန်ပေါတော့သည်။

“ရှီး..အင်း…အင်း။ ကြှတဈြ..ကြှတဈြ…”

ဒေါဝြဝကေေား နှုတခြမ်းလေးကိုကိုကပြှီး မှတသ်ူရဲ့ လွှာအစွမ်းကို ခံယူနတေဲ့အခွိနမြှာ ဒေါသ်ီသီကလည်း မှတသ်ူရဲ့ လီးကို သူမအဖုတလြေးနဲ့ ဖိထိုငခြလွိုကပြါသည်။ မှတသ်ူရဲ့ လီးက ကြီးတာကြောင့ြ သူမအဖုတထြဲမှာ ပြည့ကြပြန်တေော့သည်။

ကြော့ကြော့ကလည်း မှတသ်ူစိတတ်ှေ ပိုမိုကြှလာအောင် မှတသ်ူရဲ့ ရငဘြတကြို လိုကယ်ကန်ပေါသည်။ မှတသ်ူကလည်း ကာမစိတတ်ှေ ပြင်းထနလြာတာကြောင့ြ ဒေါဝြဝရေေဲ့ စောကပြတလြေးကို အငမ်းမရ မလှတတ်မ်းယကကြာ လွှာကို စောကခြေါင်းထဲထိ ထိုးထည့ပြှီး အတွင်းသားတွကေို လွှာနဲ့ ကောင်းကောင်းမှပေေးနတောကြောင့ြ ဒေါဝြဝေေ တဟင်းဟင်း တအင်းအင်းနဲ့ အရသာတွေ့နပေါသည်။

သူဌေးမိန်းမတွမေို့ သူမတို့ စောကပြတကြို အကောင်းစား အမှေးနံ့သာတွနေဲ့ ဆေးကြောထားတာကြောင့ြ မှတသ်ူအဖို့ စောကပြတယ်ကပြေးရတာ အရသာ ရှိနသည်ေ။ ဒေါသ်ီသီကလည်း မှတသ်ူလီးကို သူမစောကပြတထြဲ စိမထြားပြီး ဖငကြိုဝိုကဝြိုကကြာ ဖိကြိတပြှီး မှပေေးနတောကြောင့ြ မှတသ်ူမှာ လရမထွေကအြောင် မနည်းထိန်းနရသေည်။ သူမတို့ ပုံစံကြည့်ရြတာ.. သူ့ကို ဒီနေ့ တဈနေ့လုံး လိုးခိုင်းမဲ့ပုံစံ ဖြစ်နတောကြောင့ြ သူခံနိုငရြညရြှိဖို့ လိုတယလြို့တွေးပြီး လရမထွေကအြောင် ထိန်းနခွင်ေး ဖြစ်သည်။

“ပြှတပြှှတ်… ပလပ်… ပြတပြှတ်…”

မှတသ်ူ စောကပြတ် ယကပြေးတာက အရမ်းကောင်းတာကြောင့ြ ဒေါဝြဝလေည်ေး စောကခြေါင်းထဲက စောကရြညဖြှူဖြူ ခွှဲခွှဲတွေ ထွကကြလွာပါသည်။ စောကရြညတ်ှကေ မှတသ်ူ မကြန်ှာပေါကြို ကကြုနသ်လို မှတသ်ူကလည်း အဆိုပါ စောကရြညတ်ှကေို ပြောငန်အေောင် လိုကယ်ကလြိုကပြါသည်။ ထိုအခွိနမြှာ မှတသ်ူလီးကို အဖုတထြဲထည့ပြှီး မှနတေေဲ့ ဒေါသ်ီသီကလည်း ဖငကြှီးရှုံ့သှားပြီး သူမစောကပြတထြဲက အရညတ်ှေ ထွကကြလွာပါသည်။

သူမတို့က လူခွိန်းလိုကကြှပြီး… ဒေါကြွော့ကြော့က မှတသ်ူလီးကို ခွထိုငလြို့.. ဒေါသ်ီသီရဲ့ စောကဖြုတကြို မှတသ်ူက လွှာနဲ့ ခုနကပုံစံအတိုင်း ယကပြေးရပါသည်။

ဒေါဝြဝကေေ သူ့နို့သီးလေးတွကေို သူမလကတ်ှနေဲ့ ဆှဲလိမန်တောကြောင့ြ မှတသ်ူ နာကငွသ်ှားပြီး နာကငွမြှုကြောင့ြ ပိုမိုစိတကြှှလာပါသည်။ ဒါကြောင့ြ သူ့မကြန်ှာပေါကြ ဒေါသ်ီသီရဲ့ စောကစြိကို ပါ နှုတခြမ်းနဲ့ ဖိညှပပြှီး ခွိုခဉွစြုပသ်လို စုပပြေးလိုကပြါသည်။ ဒေါသ်ီသီရဲ့ ဖငပြေါကလြေးကိုပါမကနွြ လိုကယ်ကလြိုကတ်ဲ့ အခါမှာတော့….

“ပြှတပြှှတ်… အိုး… အိုး… ဟဟ…”

ဒေါသ်ီသီရဲ့ ဖငကြှီးတဈခုလုံး တုနခြါသှားပြီး အရူးအမူးကို ဖြစ်သှားပါသည်။

“မောငလြေး… ဆကစြုပ်.. ဆကစြုပ်… မမအရမ်းကောင်းနပြေီ.. အင်းဟင်း”

ဒေါသ်ီသီရဲ့ တောင်းဆိုသံလေးတွေ ထွကပြေါလြာပါသည်။ ထိုအခွိနမြှာ သူ့လီးကို အဖုတထြဲ ဖိဖိဆောင့ဆြောင့န်တေဲ့ ဒေါကြွော့ကြော့ကလည်း

“မောငလြေး… ထိန်းထား… မမထွကတ်ော့မယ်… ဖြတ်… ဘှတ်… ဘှတ်… ရှီး… ရှီး… ပလှတ်… ပလှတ်… ဘုတ်… ဘုတ်… အ… အ… အ… အ… မောငလြေး…. အင်း… ဟင်း”

ဒေါကြွော့ကြော့ မကြန်ှာလေးရှုံ့သှားကာ အသားကုန် အောဟြဈလိုကတ်ဲ့ အခွိနမြှာတော့ မှတသ်ူလီးထိပကြ လရတွကေေ ဒေါကြွော့ကြော့ စောကခြေါင်းအတွင်းနံရံတွကေို ပန်းထွကကြာ ဖနွြးပကန်သလေို… ဒေါကြွော့ကြော့ စောကပြတအြတွင်းသားတွကလေည်း မှတသ်ူလီးကြီးကို ညှဈညှဈပြီး ဆှဲစုပကြာ စောကရြညတ်ှေ တပစွပြစွြ ထွကကြလွာပါတော့သာြ။

မှတသ်ူကား ဒေါသ်ီသီရဲ့ စောကပြတကြိုသာမက ဖငပြေါကလြေးကိုပါ လိုကယ်ကတ်ာကြောင့ြ ဒေါသ်ီသီလည်း အကောင်းကြီးကောင်းပြီး…

“အင်း..အင်း..အအ…”

လညတ်ိုင် ကြော့ကြော့လေးကို မော့ကာ… အသားကုန် အောဟြဈပြီး စောကရြတွကေေို မှတသ်ူပါးစပထြဲ ပန်းထုတလြိုကပြါတော့သည်။

ထိုနေ့တဈနေ့လုံး မှတသ်ူကတော့ မမ (၃) ယောကရြဲ့ အခစွအြကဉွြးသား ဖြစ်ကာ သူ့ကို ကြိုးတုပထြားပြီး စိတကြှိုကြ တဈလှည့စြီ ဆှဲတာကို ခံလိုကရြပါတော့သည်။

(၁၁)

နောကတ်ဈလခန့အြကြာ…

ကုမျပဏီပိတရြကြ တဈရကတ်ှင် ဖြစ်သည်။ မှတသ်ူကား အပြငထြှကရြန် အခန်းတံခါးကို ပိတလြိုကသ်ည်။

“ညီလေး… အပြငသ်ှားမလို့လားကြ…”

အခန်းဘေးမှ သူ့အခန်းနားနီးခင်ျး ကိုအောင်။

“ဟုတတ်ယ်… အဈကို…”

“ဒါနဲ့ညီလေး ကုမ်ပဏီမှာ ရာထူးတိုးသှားပြီဆို”

“ဟုတတ်ယအြဈကို… မနကဖြှနကြရွင် အဈကိုနဲ့ ကြှနတ်ောြ ဘီယာဆိုငသ်ှားကြဦးစို့လေ။ ကြှနတ်ောြ ပြုစုချင်လြို့….”

“ဟား… ကောင်းတာပေါ့ကြာ။ ကဲကဲ… သှားစရာရှိရင် သှားလိုကျဦး”

“ဟုတဟြုတ်… အဈကို…”

မှတသ်ူကား ခပသ်ှကသ်ှကလြေး ထွကလြာခဲ့သည်။ ခွိန်းထားတဲ့သူတွေ ရှိသည်။ တကယတ်ော့ ကုမျပဏီပိုငရြှင် သူဌေးကတောြ ဒေါကြွော့ကြော့၏ ကောင်းမှုကြောင့ြ ရာထူးတွေ တဈဆင့ပြှီး တဈဆင့ြ တကခြဲ့သည်။ သူ့အနဖြငေ့ြ အစောကြီး အိပန်ရသေည်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဒေါကြွော့ကြော့နှင့ြ သူမသူငယခြငွြး ဒေါသ်ီသီ၊ ဒေါဝြဝေတေို့၏ လငင်ယ် ဖြစ်နသေောကြောင့ြ ဖြစ်သည်။ သူမတို့က အားတဲ့သူအိမမြှာ သူ့ကိုခွိန်းကာ (၃) ယောကတ်ဈယောကြ လိုးခိုင်းနတောကြောင့ပြင်။

ကိုအောငကြတော့ မှတသ်ူ တောတ်ောကြံကောင်းတာဘဲဟု တွေးမိသည်။ မှတသ်ူ၏ ဘဝကို မသိသဖြင့ြ သူ့လိုအနအထေား မဟုတဟြု ထငမြိသည်။ တကယတ်ော့ မှတသ်ူကား သူ့ဘဝထကြ ဆိုးနတော သူမသိ။ ကိုအောငတ်ဈယောကြ အခန်းထဲမှာ တွေးကာ အတွေးနယခြွဲ့နခွေိန်… မှတသ်ူတဈယောကကြတော့ လမ်းထိပမြှာ အသင့စြောင့န်သညေ့ြ ဒေါဝြဝေေ၏ ကားပေါတ်ှင် ပါသှားပြီး သူမယောင်ျကြား မသိအောင် ဝယထြားသည့ြ ဆိတင်ှိမရြပကြှကကြ အိမမြှာ အသင့စြောင့န်သေော ဒေါကြွော့ကြော့၊ ဒေါသ်ီသီတို့ထံ ခေါဆြောငသ်ှားတော့သည်။

ထိုအိမကြ ကုတငကြှီးပေါမြှာ မှတသ်ူကို ခွလကေတ်ှကေို ကုတငတ်ိုငတ်ှမှော ကြိုးနဲ့ တင်းတင်းမလှုပန်ိုငအြောင် ပူးခညွပြှီး တဈနကေုန် လိုးခိုင်း၊ စောကပြတယ်ကခြိုင်းကြတော့မှာ ဖြစ်သည်။

နောကတ်ဈနာရီခန့ြ အကြာမှာတော့ မှတသ်ူကား ထိုတိုကခြန်းထဲက ကုတငမြှာ ခွလကေတ်ှကေို ကြိုးတုပခြံရပြီး သူဌေးမိန်းမ (၃) ဦး၏ လငင်ယ် အကဉွြးသားဘဝဖြင့ြ သူမတို့၏ ကာမဆန်ဒများကို အလိုကြ ဖြည့ဆြည်းပေးနရပြေီး နှံနဈနတောကို ကိုအောငတ်ဈယောကြ သိခွင့ရြမည် ဆိုလို့ကတော့။ သူ့ဘဝကမှ တောသ်ေးသညဟြု ထငမြိမှာ အမှနပြင်။

ပြီးပါပြီ။