⚠️⚠️⚠️ မှတခြကြြ – အင်းစကစြာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစကစြာပဆေိုသညမြှာ မိသားစု မောငန်ှမ သှေးသားရင်း အချင်ြးချင်ြး လိင်းဆကဆြံသော အကြောင်းအရာကို စိတကြူးပုံဖောြ ရေးသားထားခွင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့ြ မကြိုကြ မနှစ်သကပြါက မဖတရြှုပဲ ကြောသ်ှားပေးပါ။ ယခုဝတ်ထုမှာ စာပသဘေော ရေးသားခွင်း ဖြစ်သဖြင့ြ လိုကလြံအတုယူ ပြုလုပခြှင်းများ မပြုလုပပြါရန် မတ်ေတာရပခြံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️
ညီမလေးရယ် ကောင်းလိုကတ်ာ
ရေးသားသူ – ?????
ညဖကဆြို ကနွော့စြိတကြ ဖောကဖြောကလြာတယ်။ တနကေုန် အလုပပြငပြန်းပမယေ့ြ ညဆို ရာဂစိတကြ ထကြှသောင်းကနွြးတတတ်ယ်။ အိမမြှာက ကနွောရြယ် ဝဝရေယ်ေ နှစ်ယောကပြဲ ရှိတာ။ မိဘတွေ ဆုံးသှားပြီးကတည်းက ဝဝေေ့ကို အကိုလိုရော မိဘ လိုရော စောင့ရြှောကလြာခဲ့ရတာ။
ဒီကောငမြလေးကလည်း ခုမှ တကျကသိုလ် ပထမနှစ် ဆိုတော့ သူ့ပညာရေးကို ငှဲ့ပြီး ကနွောြ အိမထြောငပြှုချင်ပြမယေ့ြ မပြုရသေးဘူး ဖြစ်နတယ်ေ။ ခုဆို ကနွော့အြသကြ ၂၄ ပြည့တ်ော့မယ်။ သနသ်နမြာမာ ယောကြြားတဈယောကအြနနေဲ့ လိငစြိတထြနတ်ာ သိပမြထူးဆန်းပါဘူးး။ ဒီလိုနဲ့ ခွေးဇာတခြင်းမိတဲ့ညက ဆိုကဆြိုကမြှိုကမြှိုကြ ရောကလြာတော့တယ်။
အဲ့ညက ကနွောြ အလုပဆြင်း အိမပြှနရြောကတ်ော့ မီးက ပကြန်တယ်ေ။ ဖယောငတ်ိုငမြီးနဲ့ စာကကြန်တေဲ့ ဝဝေေ့ မကြန်ှာလေးဟာ မှိနဖြွော့ဖြော့ မီးရောငအြောကမြှာ အပြဈကင်းစငန်လတေယ်ေ။ ကနွောြ ဝဝေေ့ အနားမှာ ထိုငလြိုကတ်ော့ သူ့ရဲ့ လညဟြိုကန်တေဲ့ အင်ျကြီအောကကြ ပြည့ဖြောင်းနတေဲ့ ရငသ်ားလေးက ကနွော့ြ အသိတွကေို ရောင့ယ်ကခြကသ်ှားစတယ်ေ။ ကနွောြ သတိမထားမိခငမြှာပဲ ဝဝေေ့ကို ဖကထြားလိုကမြိတယ်။
“ဟာ… ကိုကြီး ဘာအရူးထတာလဲ”
ဝဝကေတေော့ ခုထိ ကနွော့ကြို စနောကန်တယေပြဲ ထငန်တေုန်။
“ကိုကြီး ဘာဖြစ်တာလဲ”
ကနွောြ ဘာစကားမှ မပြောမိတော့ပါဘူး။ ဝဝေေ့ကို ဖကထြားရာကနေ သူ့ကို ဖြာပေါကြို ဆှဲလှဲပစ်လိုကတ်ော့ သူ့ထမိနလြေး ကြှတသ်ှားတယ်။
“ဟာ ကိုကြီး လှှတပြါ ဘာလုပတ်ာလဲ”
ဝဝေေ့ စကားသံတွေ တုနရြီလာတာ သတိထားမိတယ်။ ကနွောမြှာ မောငန်ှမဆိုတဲ့ အသိ မရှိတော့ပါဘူး။ စွဲမကစြရာကောင်းတဲ့ ဝဝေေ့ နှုတခြမ်းအစုံကို နမ်းလိုကပြှီး ဝဝေေ့ ရငသ်ားသေးသေးလေးတွကေို ဖိညဈဆုပကြိုင် မိတော့တယ်။
“အာ့ . . ကိုကြီးးရယ် မလုပပြါနဲ့”
ဝဝေေ့ မကြန်ှာပေါမြှာ မကြရြညတ်ှေ စီးကလွာတယ်။ ကနွောြ့ ညာဘကလြကကြ ဝဝေေ့ အဖုတကြှားလေးကို စပြီး ပြတခြွလေိုကတ်ော့ ဝဝေေ့ဆီက ညည်းသံသဲ့သဲ့လေး ကြားမိလိုကတ်ယ်။ ကနွော့စြိတတ်ှေ ပိုရောင့ယ်ကခြကသ်ှားတယ်။
ကနွော့ြ ပုဆိုးကိုခွှတ် ဝဝေေ့ ထမိနကြိုလည်း ဆှဲခွှတလြိုကပြှီး ဝေးရာကို လှှတပြဈလိုကတ်ယ်။ ခုဆို ဝဝေေ တဈယောကကြတော့ အခွအနေအမှေနကြို သိလို့ တရှုံ့ရှုံ့ ငိုနပေါပြီ။ ဒါပမယေ့ြ ဝဝေေ့ဆီက ဘာစကားသံမှ မကြားရပါဘူး။
ဒါနဲ့ ကနွော့ရြဲ့ ထောငမြတန်တေဲ့ လီးညိုညိုကြီးကို တံတွေးစွတပြှီးတော့ ဝဝေေ့ အဖုတဖြောင်းဖောင်းလေးအဝမှာ တေ့လိုကတ်ော့ ဖယောငတ်ိုငမြီးရောငဟြပန်တေဲ့ ဝဝေေ့မကြန်ှာလေးက ပိုဆှဲဆောငမြှု ရှိနတယ်ေ။ ကနွောြ ဒဈလနန်တေဲ့ လီးကြီးကို ဝဝေေ့ အဖုတလြေးထဲ ဖြည်းဖြည်းချင်ြးစီ ထိုးထည့လြိုကတ်ယ်။ ဝဝေေ့ဆီက “အင့ြ” ဆိုတဲ့ အသံလေးကိုကြားလိုကတ်ယ်။ သူ့မကြန်ှာလေးကတော့ အံကိုကြိတလြကြပြဲ။
ကနွောြ ဘီလူးစီးနသလေိုပဲ ဘာအသိစိတမြှ မရှိတော့ဘူး။ လီးကို ထပထြိုးသှင်းပြီး ဆောင့ခြလွိုကတ်ယ်။ ဝဝေေ့ အပျိုမှေးလေး ပေါကသ်ှားတယ်။
“အာ့ … နာတယ် ကိုကြီးရယ်… ညီမလေးကို သနားပါ ကိုကြီးရယ်”
ဝဝေေ့အသံ တိုးတိုးလေး ထွကလြာတယ်။
“အားးးးး အင်းးး”
ကနွော့ြ ဘဝမှာ တဈခါမှ မခံစားဖူးသေးတဲ့ အရသာထူးကို ခံစားနရပြေီး တင်းကြပန်တေဲ့ ဝဝေေ့ စောကခြေါင်းလေးကို တဖြည်းဖြည်းချင်ြး လိုးတာ အားမရတော့လို့ ဝဝေေ့ ခွိုင်းနှစ်ဖကအြောကကြနေ လကလြွှိုသှင်းပြီး သူ့ပုခုံးနှစ်ဖကကြိုကိုင် ကနွောြ အသားကုန် ဆောင့လြိုးတော့တာပဲ။
“ပြှတ် ပြှတ် ဖုတဖြုတ် ပလပ် . . . .”
ကနွော့လြီးမှာ ဝဝေေ့ စောကခြေါင်းထဲက ထွကလြာတဲ့ သှေးတွရေော အရညကြွဲကြဲလေးတွရေော ပကြေံသှားတယ်။
“ကောင်းလိုကတ်ာ ညီမလေးရယ်. . . . .”
အပျိုရည် ဖကြခြံနရတေဲ့ ဝဝကေတေော့ သူ့လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ကနွော့ြ လညပြင်းကို တင်းတင်းဖကပြှီး လူးလှိမ့ခြံနရတောပေါ့။
“အား ကိုကြီးရယ် ရကစြကပြါ့”
“အင်းးးး အားးး”
ဝဝေေ့ ညည်းသံလေးတွကေ ကနွော့စြိတကြို ပိုထနစြခေဲ့တယ်။ မရပမြနား ဆောင့လြိုးတော့ ဝဝေေ့ ပေါငဖြှူဖြူလေး နှစ်ဖကဟြာ တဖြည်းဖြည်း ကား လာတယ်။ ဖောင်းပြည့န်တေဲ့ ဝဝေေ့ နှုတခြမ်းလေးကို ဖိကိုကလြိုကတ်ယ်။ ကဈဆငဆြှဲပစ်ပြီး ဆယမြိနဈလောကြ ဝဝေေ့ကို လိုးလိုကတ်ာ သိပမြကြာပါဘူး ဝဝေေ့ ညည်းသံတွေ မှိုငလြာတယ်။
“အင်းးးးးး အားး”
“ညီမလေးး မရတော့ဘူး ကိုကြီးရယ်”
ဝဝေေ ပြီးတော့မယဆြိုတာ ကနွောြ သိလိုကပြှီ။ တင်းကြပန်တေဲ့ ဝဝေေ့ အဖုတလြေးဟာ တဖြည်းဖြည်း အရညတ်ှေ ရှှဲနဈလာတယ်။ ဒါနဲ့ကနွောလြည်း ပါးစပကြ “ဝဝေေ ဝဝေေ” လို့ အောည်ည်းရင်း အားနဲ့ လီးကို ဆောင့ခြလွိုကပြှီး ကနွော့ြ သုတရြညဖြှူဖြူတွကေို ဝဝေေ့ စောကခြေါင်းလေးထဲ ပန်းထည့လြိုကပြါတော့တယ်။
—————————————–
ဝဝေေ့ကို တဈခွီ လိုးပြီးသှားတော့ ကနွော့ြ တကိုယလြုံးလဲ အားတွေ ကုနသ်ှားသလိုပဲ။ ဘေးနားက ဝဝကေတေော့ တရှုံ့ရှုံ့နဲ့ ငိုနတယ်ေ။ ထမီလေးကို ပြနကြောကဝြတ် ကုကကြုကလြေးထိုငန်တေဲ့ သူ့ပုံစံလေးက ကဗွာဆနန်တယ်ေ။ ကစွဆြံမီးလေး နှစ်ဖကန်ဲ့ မကြရြညတ်ှေ စိုနတေဲ့ ပါးပြငလြေးနှစ်ဖကဟြာလည်း လိုကဖြကည်ီလှတယ်။
ပထမနှစ် ကြောင်းသူလေး တဈယောကအြနနေဲ့ ရည်းစားတောင် မထားဖူးသေးပဲ အဈကို ဖြစ်သူရဲ့ အညှှန့ခြွိုးခွင်းကို ခံလိုကရြတာလေ။ ဒီလိုကြပြနတ်ော့လည်း ညီမလေးကို သနားမိသား။
“ညီမလေး ကိုကြီးကို ခွင့လြှှတပြါနောြ… ကိုကြီး စိတ် မထိန်းနိုငလြို့ ဖြစ်သှားးတာပါ . . ညီမလေး မငိုပါနဲ့တော့ဟာ နောြ. .”
“ဟာ ညီမလေးရယ် မငိုပါနဲ့တော့ဆို လူကြားလို့လည်း မသင့ဘြူးဟ”
ကနွောကြ ဝဝေေ့ကို ဘယလြောကခြွော့နနေေ ဒီကောငမြလေးကတော့ တအီအီနဲ့ ငိုနတေုန်း ကြာတော့ စိတကြ မရှညခြငွတ်ော့ဘူး။
“နင့ကြိုငါ ဘယလြိုပြောရမလဲ တိတတ်ော့ဆိုတာ နားမလညဘြူးလား… ငါ နင့အြဈကိုနောြ စကားလေးဘာလေး နားထောင်ဦး”
“ဟီးးးးး”
ဝဝေေ့ ငိုသံကတော့ ပိုကယွလြာပါတယ်။ ကနွောလြည်း ဒေါသက ဖြစ်လာတော့ သူ့ပါးစပကြို လကန်ဲ့ပိတပြှီး ဖြာပေါကြို ဆှဲလှဲခလွိုကတ်ယ်။ ရငလြွားထားတဲ့ ဝဝေေ့ ထမိနန်ှမ်းနှမ်းလဟော ကြှတပြှီး လွှောကသွှားတယ်။ ပူပူနှနှေေး အလိုးခံထားရတဲ့ သူ့အဖုတ် ဖောင်းဖောင်းလေးက ရောငကြိုင်းနီရဲနတယ်ေ။ ရငသ်ားလေး နှစ်မှာကလည်း ဆူဆူဖြိုးဖြိုးလေးဆိုတော့ ကနွော့ြ စိတတ်ှကေို ရာဂအမှောငကြ ဖုံးလှှမ်းသှားတော့တယ်။
ကနွော့ြ လကန်ှဈဖကကြ အလိုလို ဝဝေေ့ရဲ့ နို့လေးနှစ်လုံးကို ဖြစ်ညှဈဆုပကြိုငမြိတော့တယ်။ ဝဝကေတေော့ မကြရြညတ်ှေ စို့နဈနတေဲ့ အကြည့်န်ဲ့ ကနွော့ကြို ငေးကြည့်န်ရေုံမှတပါး ဘာစကားသံမှ ထွကမြလာဘူး။ အိစကည်ကည်ောနတေဲ့ သူ့ရငသ်ားလေးတွဟော ကနွော့ြ လကကြှမ်းကြမ်းတွအေောကမြှာ တလှုပလြှုပ် ဖြစ်နတယ်ေ။ နာလို့လားမသိ ဝဝေေ့ဆီက ညည်းသံလေးတွေ ထွကလြာတယ် ။
“အားးးး အင်းး ဟင့ျ”
အဲ့ဒီ အသံခွိုခွိုလေးတွကြေောင့ြ ၆ လကမြလောကရြှညတ်ဲ့ ကနွော့ြ လီးကြီးဟာ ထောငမြတလြာပြနတ်ယ်။ ပြဲလနန်တေဲ့ ဒဈညိုညိုကြီးက ပြောငတ်င်းလို့ပေါ့။ မရတော့ပါဘူးး ကနွောြ နောကတ်ခေါကြ လိုးချင်စြိတကြို ထိန်းမရတော့ဘူး။
ဝဝေေ့ ခန်ဓာကိုယ် သေးသေးလေးကို ပကလြကကြနေ မှောကခြုံ အနအထေား ဖြစ်သှားအောင် ဆှဲမှောကလြိုကတ်ယ်။ ခုဆို ညီမလေးကတော့ ကနွောြ ပြုသမွှ နုနရတေော့တာပဲ။ မလိုကလြွောလို့လည်း မရဘူးလေ။ ကနွောကြ ခုထိသူ့ကို ကြှေးမှေး စောင့ရြှောကပြှီး ကြောင်းလည်းထားပေးထားရတာ။ ကိုယ့ည်ီမကို ကိုယမြှ မလုပရြင် သူများလုပသ်ှားမှာပေါ့။
ခုဆို ကစွဆြံမီးကစွလြေးနှစ်ခုဟာ ညီမလေးရဲ့ ကြောပြငပြေါမြှာ ရောကလြို့ပေါ့။ ဖငလြုံးဖြူဖြူလေး နှစ်လုံးကလည်း ကစွပြှီးချောမှတန်လတေယ်ေ။ ကနွောြ လီးတံ ကြီးဟာလည်း အကြောအပျိုင်းပျိုင်းထပြီး တဆကဆြကြ တုနန်ပြေီ။ အရင်ဦးဆုံး ကနွောြ ဒူးထောကန်ရောယူလိုကပြှီး ကနွော့ရြှေ့က ဝဝေေ့ကို ဖငကြုနတ်ဲ့ အနအထေားမွိုးဖြစ်အောင် သူ့ခါးလေးကို ဆှဲမလိုကတ်ော့ သူ့အဖုတလြေးနဲ့ ကနွော့လြီးဟာ တန်းတူ ဖြစ်သှားတယ်။ ခွေးလို လိုးဖို့ အသင့ပြေါ့။
ဝဝေေ့ သေးသေးကြေးကြေး ကိုယလြုံးလေးဟာ ဖယောငတ်ိုင် မီးရောငအြောကမြှာ လှချင်တ်ိုင်း လှနတယ်ေ။ ကနွောြ လီးကို သူ့အဖုတဝြလေးအား တေ့ပြီး အားနဲ့ ဆောင့ခြလွိုကတ်ော့ အဖုတလြေးထဲက လတွေေ ထွကသ်ှားတယ်။
“အာ့. . နာတယ် ကိုကြီးရယ် တောပြါတော့ရှင့ြ… ဝေ့ကို သနားပါနောြ အားးးး”
ဝဝကေေ အဲ့လို ပြောလလေေ ကနွော့ြ စိတကြ ထနလြလေေ။ အဖုတသ်ေးသေးလေးထဲမှာ လီးက ကြပည်ပန်တယ်ေ။ တခကြတ်ခကြြ လီးကြီးဟာ ညီမလေးရဲ့ သားအိမန်ံရံကို တဒုတဒြုတန်ဲ့ သှားဆောင့တ်ယ်။
“အင့ျ. . .ဟာ”
“အင့ျ. . .ဟာ”
“ပြှတ် ပြှတ် ဘှတ် ဘှတ် . . .”
ဝဝေေ မကြရြညတ်ှေ ကလွာတယ်။ သူ့ စောကခြေါင်းလေးထဲက အရညကြှညတ်ှဟော လိုးလိုကတ်ိုင်း စိမ့စြိမ့ြ ထွကလြာတယ်။
“ကောင်းလိုကတ်ာ ညီမလေးရယ်…. လိုးလို့ ကောင်းလိုကတ်ာဟာ… နင့ြ စောကပြတလြေးက လိုးလို့ ကောင်းလိုကတ်ာဟာ . .”
အခကြန်ှဈဆယလြောကြ ဆကတ်ိုကြ ဆောင့လြိုးလိုကတ်ာ ခုဆို ဝဝကေေော ကနွောရြော ခွှေးတွေ ရှှဲနဈနပြေီ။ ဝဝကေတေော့ နာပမယေ့လြည်း ကနွော့ြ လီးဒဏကြို ကြိတမြှိတခြံနရှောတယ်။ သိပ် လိမျမာတာပဲ။ ကနွောကြတော့ ဘီလူးစီးနသလေိုပဲ။
သူ့ခါးလေးကို လကန်ဲ့ ဖိခလွိုကတ်ော့ သူ့ဖငလြေး ပို ကော့တကလြာတယ်။ ကနွောကြ သူ့ကစွဆြံမီးကစွလြေးနှစ်ဖကကြို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ဆောင့ဆြှဲလိုကတ်ယ်။ “အာ့” ဆိုတဲ့ အသံလေး ဝဝေေ့ဆီက ကြားမိတယ်။ သူ့ ခေါင်းလေးကလည်း အလိုကသ်င့ြ အပေါကြို မော့သှားတယ်။ ညီမလေးရဲ့ အဖုတထြဲက လီးကို မခွှတပြဲ သူ့ဆံပငကြို ဆောင့ဆြှဲ အားယူပြီး ဆယမြိနဈလောကြ ဆကတ်ိုကြ ခွေးလို လိုးပစ်လိုကတ်ယ်။ ဝဝေေ့ ကတော့ လူးလှိမ့ြ ခံနရရှောတယ်။ တခါတခါ ညည်းသံလေး ထွကလြာတယ်။
“အားးးးးး ကိုကြီးရယ် ဝေ့ကို သနားပါ အားးး ဟီးးးး အားးးးး ရှီးးးးး နာတယ် နာတယ်”
“မသနားနိုငဘြူး ညီမလေးရယ်… ကောင်းလိုကတ်ာဟာ. . နင့ကြိုငါ လိုးချင်န်တော ကြာပြီဟ… နာလည်း အောင့ခြံ”
“အင့ျ ရှီးးးးးး ဟားးးး ညီမလေးရယ်”
“အင့ျ ဟာ . . . အင့ျ ဟာ . . .”
“မယားလေးရယ် ကောင်းလိုကတ်ာ”
“အားးးးရှီးးးးး အင့ျးးးး”
“မယားလေးရယ် နင့ကြို လိုးးရတာ ဇိမရြှိလိုကတ်ာ”
“ပြှတပြှှတ် ပလပပြလပ် ဒုတ် ဒုတ် . . .”
မီးကုနယ်မ်းကုန်းး ညီမလေး ဝဝေေ့ကို လိုးလိုကတ်ာ မကြာပါဘူး နှစ်ယောကလြုံး ကာမ အထွတအြထိပကြို ပျိုငတ်ူ ရောကသ်ှားတော့တယ်။ ကနွော့ြ သုတရြညဖြှူဖြူတွဟော ညီမလေး အဖုတကြ သှေးနီနီရဲရဲတွနေဲ့ ရောယှကသ်ှားတော့တယ်။ ကိုယ့ည်ီမ အပျိုစဈစဈလေးကို ကိုယတ်ိုင် ခွေးလိုးလိုးပြီး ပါကငဖြောကလြိုကရြတဲ့ အရသာ ကောင်းကောင်းကို ဒီတသကြ မမေ့တော့ဘူး။
—————————————
ညည့အြမှောငကြို တိတဆြိတမြှုက စိုးမိုးမင်းမူနတယ်ေ။ လုံခွင်းအိမလြေး တဈလုံးထဲက မောငန်ှမနှစ်ယောကကြှားမှာတော့ စကားသံတွေ ခမ်းချောကလြကြပြေါ့။ ဖယောငတ်ိုင် မီးလေးကတော့ လင်းပ နတယ်ေ။ အဲ့ဒီညက ညီမလေးနဲ့ကနွောြ ညစာတောင် မစားပဲ အိပယ်ာဝငခြဲ့ကြတယ်။ ကနွောြ ခွေးဇာတခြင်းမိတာ မှားသှားမှန်း သိပါတယ်။ ဒါပမယေ့ြ မသိစိတထြဲတော့ နည်းနည်း ကြနပေန်သလေိုလိုတော့ ဖြစ်မိသား။
အိမကြ ပြဥထြောငလြုံးခွင်းသေးသေးလေး ဆိုတော့ အိမရြှေ့ခန်းမှာ ကနွောကြ ဖြာတဈခပြန်ဲ့ အိပတ်ယ်။ ဝဝကေတေော့ အတွင်းခန်းထဲမှာ ဖြာခင်းပြီး အိပတ်ယ်။ ကုတငမြှ မဝယန်ိုငသ်ေးတာ။ မိဘနှစ်ပါးလုံး ဆုံးပါးသှားပြီးတဲ့နောကြ ကနွောကြပဲ အိမကြိဈစအဝဝကို တာဝနယ်ူထားရတဲ့အပြင် ဝဝေေ့ရဲ့ ပညာသငစြရိတ် အဝတအြစား အလှအပက အစ ကနွောကြ ဒိုငခြံရှာဖြပေေးနရတောလေ။ ထားပါလေ။ သန်းခေါငခြွိနရြောကန်ပြေီ အိပမြှပါဆိုပြီး ကနွော့ြ မကြလြုံးအစုံကို ဖိပိတလြိုကတ်ယ်။
“ဟင့ျ. . . ဟင့ျ .. ဟီးးး”
ဝဝေေ့အခန်းထဲက ရှိုကသ်ံလေးတွေ ပြံ့လှင့လြာတယ်။ ခကတ်ော့ နပေါပြီ။ ဒီကောငမြလေး အခုထိ ငိုနတေုန်း ထငပြါရဲ့။ ညီမလေးကို နှစ်သိမ့ပြေးဖို့ ကိုယကြလှဲပြီး ဘယသ်ူမှမှ မရှိတာ။ ကနွောြ အိပယ်ာက ပြနထြ။ ပြီးတော့ အတွင်းခန်းလေးထဲဝငလြိုကတ်ော့ ဇာခွငထြောင် ပါးပါးလေးထဲမှာ ခန်ဓာကိုယလြေး ဟိုဘကစြောင်းပြီး လှဲလွောင်းနတေဲ့ ညီမလေးရဲ့ အလှဟာ တကယ် မိန်းမ ပီသလှတယ်။
ငိုရှိုကသ်ံ သဲ့သဲ့လေးကတော့ တေးဂီတ တပုဒလြို နားဝငခြွိုလှန်း လှတယ်။ ကနွောြ ဇာခွငထြောငလြေးကို အသာလှနဝြငပြှီး ညီမလေးရဲ့ လကမြောင်းလေးကို ဖြဖြလေး ကိုငလြှုပလြိုကတ်ယ်။
“ညီမလေး. . . ဝဝေေ ငိုနတေုန်းလားး . . တိတပြါတော့ဟာ. . . ကိုကြီးတို့ ကိဈစကို ဘယသ်ူမှမှ မသိတာ. . ညီမလေး ရှကစြရာလည်း မလိုဘူး ကိုကြီး ညီမလေးကို ဘယတ်ော့မှ ပစ်မသှားပါဘူဟာ . . . ငိုနဲ့တော့ . . .တိတတ်ော့ နောြ. . ”
ကနွောကြချော့တော့ ဝဝေေ့ ငိုသံလေးတွေ တိုးတိုးသှားတယ်။ ဒီလိုကြတော့လည်း ညီမလေးက အရမ်းခစွဖြို့ကောင်းပြနရြော။
တဏှာဆိုတာဖြစ်ဖို့ အရမ်းလှယကြူပါတယ်။ အခုလည်း တဖကကြို လှည့အြိပန်တေဲ့ ဝဝရေေဲ့ နောကပျိုင်း အလှလေးဟာ ကနွော့ြ တဏှာမီးကို ထ တောကစြပြနေပြှီ။ ထမီခပပြါးပါးလေးကို အတွင်းခံ မပါပဲ တင်းတင်းလေး ဝတထြားပြီး အပေါပျိုင်းက တီရှပအြင်ျကြီ အဖြူရောငလြေး ဝတထြားတယ်။ ခါးသိမသ်ိမလြေးနဲ့ တငပြါး ကားကားလေးကို မှငတ်ော့ ကနွောြ တံတွေးကို အကြိမကြှိမ် မွိုခမွိတယ်။
ညဦးပိုင်းကတင် လုပထြားတဲ့ လီးက အခုပုဆိုးအောကမြှာ ဆကခြနဲ ပြနထြောငလြာတယ်။ ကနွောြ ခွေးဇာတခြင်းချင်ပြှနပြါပြီ။ ဒါနဲ့ပဲ ညီမလေးရဲ့ တငပြါးလေးကို ပြတပြေးမိတော့တာပဲ။ ရုတတ်ရကဆြိုတော့ ညီမလေးက ခေါင်းလေးစောင်းပြီး ကနွော့ကြို လှည့ကြှည့တ်ယ်။ ဒါပမယေ့ြ ကနွောြ ဘယခြှလှမြေး လှမ်းနပြေီဆိုတာသိတော့ သကပြှင်းလေးခပြှီး တဖကကြို ခေါင်းပြနလြှည့သ်ှားတယ်။ ကနွောြ ဘာလုပလြုပ် သည်းခံ လိုကလြွောပေးတော့မယဆြိုတဲ့ သဘောပေါ့။
ဒါနဲ့ ကနွောလြည်း နောကကြနေ ဝဝေေ့ ထမိနလြေးကို ခါးအထိရောကအြောင် ဆှဲလှနတ်ငလြိုကတ်ယ်။ အားပါးပါး။ လှလိုကတ်ဲ့ တငပြါးလေးပါလား။ ညီမလေးရဲ့ တငပြါးအိအိလေးတွကေို အနမ်းတွေ ပေးလိုကတ်ယ်။ ပြီတော့ သူ့ဖငလြေးကို ဖြဲဟလိုကတ်ော့ အဖုတလြေးက စူထွကလြာတယ်။
ကနွော့ြ လွှာကြမ်းကြမ်းကြီးနဲ့ သူ့အဖုတလြေးကို အားရပါးရ လကြလြိုကတ်ော့ သူ့ကိုယလြုံးလေး တဆကဆြကြ တုနန်တယ်ေ။ အဖုတကြ ထွကလြာတဲ့ စောကရြည် ကြညကြှညလြေးတွကေို လွှာနဲ့သိမ်းကြုံး မွိုခပြဈလိုကတ်ယ်။ ကောင်းမှကောင်း။ ဝဝေေ ညည်းသံ သဲ့သဲ့က သာယာလှန်းတယ်။
“အားးးးးအင့ျးးးးးဟင့ျးးး”
ခုဆို ကနွောကြတော့ ပုဆိုးကိုခွှတ် လီးကို တံတွေးစွတပြှီး ညီမလေးကို နောကပျိုင်းကနေ လိုးဖို့ နရောယူလိုကပြါပြီ။ သူ့ထမိနကြိုလည်း ခွှတပြှီး သူ့အင်ျကြီကို လညပြငထိ လှနတ်ငလြိုကတ်ယ်။ သူ့ နို့ဖြူဖြူလေးတွကေို လကန်ဲ့လှမ်းကိုင် ပြတသ်တန်လေိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ လီးကို အဖုတဝြ တေ့ပြီး တဖြည်းဖြည်း ထိုးသှင်းလိုကပြါတယ်။
“အားးးး ရှီးးးးးး ကောင်းလိုကတ်ဲ့ စောကပြတလြေးးး အားးးးးးး”
ညီမလေးကတော့ အံကိုကြိတပြှီး အသကြ ခပပြှင်းပြင်းရှူနလရေေဲ့။ ၁၇ နှစ် အရှယ် ကောငမြလေးကို ကနွော့လြို လူကြမ်းကြီးက လိုးနရတောလေ။ လီးကို သားအိမအြဝထိ ထိုးသှင်းလိုကြ ဖြည်းဖြည်းလေး ဆှဲထုတလြိုကန်ဲ့ ဇိမန်ဲ့လိုးနရတော ကောင်းလိုကတ်ဲ့ အရသာပဲ။
ကနွော့ြ နှုတခြမ်းတွကလေည်း ညီမလေးရဲ့ လညတ်ိုငကြွော့ကြော့လေးကို တပြှတပြှှတန်ဲ့နမ်း။ လကကြလည်း နို့သေးသေးလေးတွကေို ပယပြယန်ယန်ယ် ပြတခြွေ။ လီးတံကြီးကလည်းးစည်းခကြည်ီညီ ထုတလြိုကသ်ှင်းလိုကန်ဲ့ လောကကြီးကိုတောင် မေ့သှားမတတ် ဇိမရြှိလှတယ်။ မောငန်ှမ နှစ်ယောကရြဲ့ ညည်းသံလေးတွကေ ဟော့ဒီ ခွံဝင်းလေးထဲမှာ လှင့ပြါးနလတေယ်ေ။
သန်းခေါငကြွောအြခွိနဆြိုပမယေ့ြ ကနွောတ်ို့ကတော့ မအိပအြားသေးပါဘူး။ ကာမ အရသာကို အပြည့အြဝ ခံစားလို့ ကောင်းနတေုန်း။ ညီမလေး ပိပိက အရညပြဈခွှဲခွှဲတွေ ထွကလြာလလေေ ကနွော့လြီး အထုတအြသှင်းဟာလည်း ပိုချောမော မှနဆြနလြာလလပေေါပဲ။
“အားးး ကောင်းလိုကတ်ာ ညီမလေးရယ်. . .”
ညည်းလေးရော ခံလို့ကောင်းရဲ့လား။
“အားးး ရှီးးးး”
“ဟုတ် ကောင်းတယ် ကိုကြီးးး အင်းးး ဟင်းးး”
ညီမလေးဆီက စကားသံလေးကြားရတော့ ကနွောြ ပိုကြညန်ူးမိသှားတယ်။ ဒါနဲ့ ကနွောလြည်း ရဲရဲတင်းတင်း ဖြစ်သှားပြီးးး
“ညီမလေး ဖငကြိုလိုးချင်တ်ယ်… ညီမလေးရဲ့ စအိုထဲ အဈကို့လီးကို ထည့ပြါရစေ”
“အင်း ဟုတကြဲ့”
တဲ့ ပြနဖြှတယ်ေ။
ကနွောလြည်း သူ့စောကပြတထြဲက လီးကို ပြနခြွှတလြိုကပြှီး တံတွေးများများစွတ် ညီမလေးရဲ့ ဖငစြအိုဝလေးမှာတေ့ပြီး ဆောင့ခြလွိုကတ်ယ်။ လီးတဝကလြောကြ သူ့စအိုထဲ မှုပဝြငသ်ှားတယ်။
“အားးး နာတယ် သပေါပြီရှင့ျ အီးး ဟီးးး”
ညီမလေးက ထအောပြမယေ့ြ သူ့စအိုထဲကို လီးတဆုံး ဝငဖြို့သာ ကနွော့အြတွကြ အခုခွိနမြှာ အဓိက။ လှဲနတေဲ့ ညီမလေးကို ဆှဲမလိုကပြှီး ကုန်းခိုင်းလိုကတ်ယ်။ နာပမယေ့ြ ညီမလေးက ခံစဈကောင်းတယ်။ မကြရြညစြတွတေော့ ထွကန်တယ်ေ။
ခုဆို တဝကလြောကြ ဝငန်တေဲ့ လီးတံကြီးဟာ စအိုက ထွကကြလွာတဲ့ သှေးတွေ အလိမ်းလိမ်း ပကြေံလို့။ ညီမလေး ဖငစြအို ကြဲထွကသ်ှားတာထငပြါ့။ မတတန်ိုငဘြူးးလေ အစဆိုတော့ သှေးထွကမြှာပေါ့။ ဒါနဲ့ ကနွောလြည်းး ညီမလေးရဲ့ တငပြါးလေးကို ကိုငပြှီး လီးကို အဆုံးထိ မရမက ထိုးသှင်းလိုကပြါတော့တယ်။
“ပြှတ် ပြှတ် ဒုတ် . .”
“အားးး သပြေီ သပြေီ ကိုကြီးရယ် နာတယ် ဟီးး”
“နာလည်းး ကြိတခြံတော့ဟာ… ငါ ရပလြို့မရတော့ဘူး… အင့ြ. . . .ကြာ . . အင့ြ အင့ြ . .”
“ငါ့ မယားလေးကို လိုးလို့ ကောင်းလိုကတ်ာ အားးး ရှီးးးးးးး ဟင်းးး”
ကနွောကြ အသားကုန် ဆောင့လြိုးလလေေ ဖငစြအိုထဲက သှေးတွေ ထွကကြလွာလလေေ။ လုံးချင်ြးအိမလြေးဟာလည်း တအိအိ လှုပယ်မ်းလလပေေေါ့။ ညီမလေးကတော့ မကြလြုံးကို စုံမှိတ် အံကိုကြိတပြှီး ဖြာပေါကြို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ ထောကထြားလတယ်ေ။ အခကြသ်ုံးဆယလြောကြ သူ့စအိုလေးကို လိုးပြီးတော့ ကနွော့လြီးကို ညီမလေးရဲ့ စအိုအိမထြဲကနေ တဖြည်းဖြည်း ဆှဲထုတလြိုကတ်ယ်။ သှေးစွန်းနတေဲ့ လီးကြီးဟာ တဆကဆြကြ တုနခြါနတယ်ေ။
ညီမလေးကတော့ အလိုကတ်သင့ြ အပေးကောင်းလှပါတယ်။ ဒါနဲ့ ကနွောကြ ဒူးထောကြ အနအထေားနဲ့ ဝဝေေ့ကို ဆှဲထူပြီး သူ့ခေါင်းလေးကို လီးအနားကပပြှီးတော့ သချောကိုင် သူ့ပါးစပပြေါကလြေးထဲ လီးကို ထိုးသှင်းပြီး အခကြန်ှဈဆယလြောကြ လိုးလိုကတ်ယ်။
“ညည်း ပါးစပလြေးက လိုးလို့ ကောင်းလှန်းတယဟြာ”
“အင်းးးးး အားးးး အင့ျ အင့ျ”
ကနွောလြည်း မနနေိုငတ်ော့တဲ့အဆုံး လီးကို သူ့အာခေါငထြဲအထိ ထိုးသှင်းပြီ ညီမလေးရဲ့ ပါးစပထြဲ မှာတင် သုတရြညတ်ှေ ပန်းထုတလြိုကပြါတော့တယ်။ အဲ့ဒီညက နှစ်ယောကလြုံး ပျိုင်းသှားပြီး အိပပြွောသ်ှားပါတော့တယ်။
မနကရြောကတ်ော့ ညီမလေးက ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုနဲ့ ကနွော့ကြို စိတမြဆိုးပါဘူးတဲ့။ ပါကငဖြောကြ စအိုကြဲထားတဲ့ ဒဏကြှောင့လြားမသိ လမ်းလွှောကရြငတ်ော့ ကြတတ ဖြစ်နတော သုံးရကလြောကကြှာမှ ပုံမှန် ပြနဖြစ်သှားတယ်။
ကနွောန်ဲ့ ညီမလေးရဲ့ ဆကဆြံရေးဟာ အရငကြထကြ ပိုပြင့လြင်းလာပြီး တဈဆင့ထြကတ်ဈဆင့ြ လငမြယားသဘောမွိုး ဖြစ်လာတော့တာပါပဲ။ အိမရြှေ့ခန်းမှာ အိပတ်ဲ့ ကနွောဟြာလည်း ခုဆို ညီမလေး ခွငထြောငထြဲ ညတိုင်း ဝငအြိပန်ပေါပြီ။ ညတိုင်းလည်း ညီမလေးဝဝကေေို ပုံစံအမွိုးမွိုးနဲ့ လိုး နတတေပြါပြီ။ သူကိုယဝြန် ရှိသှားမှာစိုးလို့ တားဆေးတွကေိုလည်း ပုံမှန် ဝယတ်ိုကန်ရပေါပြီ။ ကိုယ့ည်ီမ အရင်းခေါကခြေါကလြေးကို စိတကြှိုကြ လိုးခွင့ရြနတောဟာ ကနွော့ဘြဝရဲ့ အကောင်းဆု ဆုလာဘပြါပဲ။
ပြီးပါပြီ။