အောစာအုပ်

ပြန်မေးရဦးမယ်

“ပြနတ်ော့ မှာ လားကြ” “သှားတော့မယ် ကိုကြီးစိုးရာ အိမမြှာက တီလေးတယောကထြဲဗွ” “ဗညားရာ မင်းလဲ မိန်းမတောင် ရပါဦးမလားကြာ” “အဲ့ဒါတွကေ နောကမြှပါဗွာ အရေးကြီးတာက ကနွော့ရြဲ့ တဦးတည်းသောဆှမွေိုးဖြစ်တဲ့ ကနွော့အြဒေါပြါဗွာ” “အေးပါကြာ သိပါတယ် ငါကစတာပါကြာ ကြေးဇူသိတတတ်ာ မမှားပါဘူး ဗညားရာ” ပြောပြောဆိုဆိုနှင့ြ ဗညားအိမသ်ို့ ပြနလြာခဲ့လသည်ေ။ ဗညားရဲ့ နာမညအြပြည့အြစုံက ဗညားမောငမြောင်။ စကမြှုတကျကသိုလ် နောကဆြုံးနှစ်ကို ဗိသုကာဘာသာရပဖြှင့ြ တကရြောကန်သေော ကြောင်းသားတယောကြ ဖြစ်သည်။ သူကတဦးထဲသောသားဖြစ်ကာ သူချောကတ်န်းအရောကတ်ှင် ကားမတောတ်ဆမှုဖြင့ြ မိဘများ ကြယလြှနခြဲ့လရော သူ့အမေ၏ ညီမအရင်း တီလေးဆုမှတန်ှင့ြ သူ့ယောကြွား အနကြယလြင်းသူက စောင့ရြှောကခြဲ့လသည်ေ။ အဖကလေည်း တကောငကြှှကဖြစ်ကာ အမဘကေကြလည်း ပြေးကြည့်မြှ ညီမနှစ်ယောကရြှိသညဖြစ်ရာ။

ဗညားဘဝမှာ ဆှမွေိုးဆို၍ တီလေးဆုမှတ် တယောကထြဲသာ ရှိလသည်ေ။ သို့သောြ အနကြယလြင်းသူကလည်း လှနခြဲ့သော ၆လခန့ကြ သှေးတိုးရောဂါဖြင့ြဦးနှောကသ်ှေးကြောပြတကြှယလြှနခြဲ့လရော မုဆိုးမတီလေးကို ပစ်ထားဖို့ရာ ဗညားအတွကြ စဉြးစားမရသောအရာဖြစ်လသည်ေ။ ဗညားမိဘများ ကြယလြှနစြဉအြခါက ကနွရြှိသော ပစ်စည်းများကိုရော အိမကြိုပါရောင်းခွ၍ ဗညားနာမညန်ှင့ြ ဘဏမြှာအပထြားစကောသူတို့နထေိုငရြာ မန်တလေးသို့ အပြီးခေါယ်ူခဲ့လသည်ေ။ သူတို့လငမြယားတွင် သားသမီးမထွန်းကားသဖြင့ြ ဗညားကို သားအရင်းနှင့မြခွား အလိုလိုကခြစွခြငလြသည်ေ။ အနကြယလြင်းသူက ကားပြဲစားဖြစ်သလို အမွှောအြမှငလြည်းရှိလသည်ေ။ ဗညားမိဘများဖြစ်ရပကြို ကောင်းစွာ သငခြန်းစာယူကာ သူရုတတ်ရကြ တိမ်းပါးခဲ့သညရြှိသောြ ဆိုသောမေးခွန်းကို လကတ်ှေ့ဖြဆေိုစလသေည်ေ။ တီလေးနာမညန်ှင့ြ ဘဏအြကောင့ဖြှင့ကြာ ဘဏတ်ိုးငှဖြငေ့ြ အေးအေးလူလူ နထေိုငန်ိုငအြောင် စီစဉပြေးခဲ့လသည်ေ။

ထိုကြောင့ြ အနကြယလြင်းသူ ဆုံးပါးသှားခဲ့သောလြည်း သူတို့တူဝရီးအတွကြ အခွမပေကြြ အေးအေးလူလူ လူတန်းစေ့နထေိုင် စားသောကန်ိုငလြသည်ေ။ တီလေးဆုမှတမြှာ အသကြ ၄၀ အရှယရြှိကာ ခန်ဓာကိုယအြခွိုးအစားမှာ ရင် ၃၆ ၊ ခါး ၂၈ ၊ တင် ၃၈ တို့ဖြင့ြ မပကြဆြီးပဲ ရှိနသေေးသည်။ တီလေး အလုပမြှာ အိမမြှုကိဈစသာရှိပြီး အားလပခြွိနတ်ှင် ကနွြးမာရေးလိုကစြားသဖြင့လြည်း အရှယတ်င် နုပျိုနလသေည်ေ။ ဗညားမှာ တီလေးချောမောလှပမှုကို သတိထားမိသောလြည်း လိငကြိဈစကိုခေါင်းထဲသိပမြထဲ့သဖြင့ြ မေ့မေ့ပြောကပြွောကသ်ာရှိလသည်ေ။ သူဝါသနာပါရာ ဘောလုံးကနခြှင်း စာဖတခြှင်းတို့၌သာ အခွိနကြုနလြေ့ရှိလသည်ေ။ ရံဖနရြံခါ ဘောဒြါတွနှငေ့ြ လကဖြကရြညဆြိုင် ထိုငတ်ာကလှဲ၍ ဘယမြှ သိပသ်ှားလေ့သှားထမရှိပေ။ အနကြယဆြုံးပြီးနောကြ ပိုပြီး အပြငမြထွကပြဲနခေဲ့လသည်ေ။ ဆိုငကြယ် အိမထြဲသှင်းပြီးတံခါးပြနပြိတတ်ော့ တီလေးက “သားပြနလြာပြီလား”။

ဟုတတ်ီလေး လကဖြကရြညဆြိုငခြနသှားတာပါ “ထမင်းစားတော့လေ တီလေး ပြငပြှီးအုပဆြောင်းအုပထြားတယ်” “ဟုတကြဲ့ပါ တီလေး” “မနကဖြှန် သားကြောင်းပိတတ်ယ် တီလေးကို ဈေးခွိုလိုကပျို့ပေး” “ဟုတ် သားလိုကပျို့ပေးပါ့မယတ်ီလေး” တီလေးက ပြောပြီး သူ့အိပခြန်းထဲသို့ဝငသ်ှားလသည်ေ။ ဗညားတို့အိမသ်ည် ၆၅လမ်း သိပျပံလမ်းတောငဘြကတ်ှငရြှိပြီး ပေ ၄၀ × ပေ ၆၀ အိမဝြိုင်းထဲတွင် တထပတ်ိုကလြေး တလုံး ဆောကထြားလသည်ေ။ အိမထြဲ စဝငဝြငခြှင်း ဧည့ခြန်းတခန်း၊ ဧည့ခြန်းနောကတ်ှင် အိပခြန်း၂ခန်း မကြန်ှာခွင်းဆိုငရြှိလသည်ေ။ နောကဖြကတ်ှင် ထမင်းစားခန်းနဲ့မီးဖိုခန်း ၊ ရချိုးခန်း၊ အိမသ်ာနှင့ြ ပစ်စည်းအဟောင်းများထားသော စတိုခန်းတို့ရှိလသည်ေ။ ဗညားလည်း ထမင်းစားခန်းသို့ သှားကာ ထမင်းစားလိုကလြသည်ေ။ ပြီးနောကြ ကြောင်းစာ ခနလုပကြာ အိပယ်ာဝငခြဲ့လသည်ေ။ “ပေး တီလေး သားကိုပေး သားကိုငခြဲ့လိုကမြယ်” ရမှာလားကြယ် တီလေးဖာသာပဲ ကိုငခြဲ့ပါ့မယ်။

ရပါတယ် သားပဲကိုငခြဲ့ပါ့မယ် တီလေးသားကိုပဲပေး “သား ဆေးရုံကြီးရှေ့ကို ဝငပြေးဦး တီလေးဆေးဝယစြရာရှိလို့” “ဟုတတ်ီလေး” ပြောပြောဆိုဆိုနှင့ြ ဗညားက ဆိုငကြယမြောင်းထွကလြိုကလြသည်ေ။ ဈေးခွိုတွင် ဈေးဝယပြှီး တူရီး၂ယောကြ ပြနလြာကြခွင်းဖြစ်လသည်ေ။ ၂၆လမ်း၊ လမ်း၈၀ မီးပျိုင့တ်ှင် မီးနီ၍ ရပန်စဉြေ မိုးက ဆိုင်းမဆင့ြ ဘုံမဆင့ြ ရုတတ်ရကြ သည်းထနစြှာ ရှာခလွတေော့သည်။ တီလေးရောသူပါ ရှဲရှဲစိုသှားသောလြည်း တောပြါသေးသည်။ ရစေိုခံသည့ြ ပစ်စည်းများသာဖြစ်နတောက မိုးရှာလည်း အဆငပြှခေဲ့လသည်ေ။ ဆေးရုံကြီးရှေ့ ဆေးဆိုငတ်ဆိုငတ်ှင် ရပကြာ ဆေးဝယပြှီး အိမပြှနခြဲ့လသည်ေ။ အိမပြှနရြောကတ်ော့ အခန်းကိုယစြီသှားပြီး အဝတ် အစားလဲကြသည်။ ဗညားမှာ ရသေုတရြနအြတွကြ မကြန်ှာသုတပြုဝါကို ရှာမရဖြစ်ကာ ပြူ နာတကန်လသေည်ေ။ ဘယလြိုမှ ရှာမတွေ့သည့အြဆုံး တီလေးဆီက သှားယူပြီးသုတမြယဟြု ဆုံးဖြတကြာ တီလေး အခန်းထဲသို့ တံခါးခေါကမြပဲ ဝငလြိုကလြသည်ေ။

တီလေး အခန်းထဲရောကသ်ောအခါ ဗညားမှာ ပါးစပအြဟောင်းသားဖြစ်ကာ ရငခြုနန်ှုန်းလဲမှနလြာလသည်ေ။ မှနတ်ငခြုံရှေ့တွင် ခန်ဓာကိုယအြပေါပျိုင်း ဗလာထားကာ အောကပျိုင်းကို တပတန်ှမ်း ထမိနတ်ထညဝြတထြားပြီး ဆံပငကြို လမှေုတစြကဖြှင့ြ အချောကခြံနသေော တီလေးမှာ သူ၏ဘဝတွင် မှငဖြူးသမွှသော မိန်းမများထဲတွင် အလှဆုံးမိန်းမဖြစ်လသည်ေ။ တီလေးရငသ်ား၂ဖကမြှာ တင်းတင်းရင်းရင်းဖြင့ြ စူကာခွှနထြှကန်လသေည်ေ။ နှုတခြမ်းအစုံမှာ ပန်းနုရောငသ်မ်းလကြြ စိုတောကန်လသေည်ေ။ တီလေးက သူ့ကို ကြောပေးပြီး ရပန်သေောကြောင့ြ မှနထြဲမှ တဆင့ြ မှငန်ရလေသည်ေ။ တီလေးက သတိထားမိသှားခွိနမြှာတော့ “သား ဘာလာလုပတွာလဲ” ဟုဆိုကာ တဘကတ်ထညဖြှင့ြ သူမရဲ့ခန်ဓာကိုယအြပေါပျိုင်းကို အလငွအြမှနပြတလြိုကပြှီး မေးလိုကလြသည်ေ။ “ဟို … ဟို … သားအခန်းထဲမှာ တဘကရြှာမတွေ့လို့ တီလေးဆီက လာယူတာ”။

သှောြ အေး …အေး…သားဘီရိုအပေါထြပမြှာ တီလေး ထည့ထြားတယ် သားသချောမရှာမိတာ နမယ်ေ “ဟုတ် တီလေး သားပြနရြှာကြည့်လြိုကပြါ့မယ်” ဟုပြောပြီး တီလေးဆီမှ သူ့အခန်းထဲသို့ ပြနလြာခဲ့လသည်ေ။ အခန်းထဲသို့ရောကသ်ောြ သူ့ပေါငကြှားထဲကလီးမှာ မိုးမွှောအြောင် ထောငမြတန်ပြေီး အရကြညေမြွားပါ စိမ့ထြှကန်လသေည်ေ။ သူ့စိတထြဲတွင် တီလေး ဆုမှတ်၏ ပန်းနုရောငစြိုတောကန်သေော နှုတခြမ်းထူထူလေးနှင့ြ ကော့ခွှနန်သေော နို့အစုံကိုသာ မှငယ်ောငန်မေိလသည်ေ။ မသင့တ်ောြ မလုပကြောင်းသော အရာဖြစ်သညဟြု ကိုယ့ကြိုကိုယ် ပြဈတငမြိလသည်ေ။ သို့သောြ ထိုနေ့ကစပြီး သူ့စိတတ်ှကေ တီလေးအကြာင်းသာ စဉြးစားနမေိကာ ရည်းစားပူမိသလို မှိုငတ်ှနမေေိလသည်ေ။ ဒေါဆြုမှတ် အသကလြေးဆယ် ကြောရြုံလေးရှိသေးသော မုဆိုးမနုနုလေးဖြစ်လသည်ေ။ ဆှမွေိုးဆိုလို့ တူတယောကသ်ာရှိကာ မှီခိုရာမဲ့နသေောသူဖြစ်လသည်ေ။

ယောကြွားသဆေုံး ခါစကတော့ ပူဆှေးဝမ်းနည်းမှုကြောင့ြ မသိသာပမေဲ့ တဖြေးဖြေး အသားကလွာခွိနမြှာတော့ သိသာလာတာက သှေးသားဆန်ဒတောင်းဆိုမှုပငဖြစ်လသည်ေ။ စားဝတန်ရေေး ပူပငမြှုမရှိ ကနွြးမာရေးကောင်းမှနပြှီး အခွိနတ်န် စားအိပန်ရသေော ဆုမှတအြဖို့ အရငကြ “အိပစြားခံ” ဟူသော ဖြစ်စဉသ်ုံးမွိုးမှာ သူ့အခွိနန်ှင့သ်ူ ဖြစ်လာခဲ့သောလြည်း ခငပြှန်းဖြစ်သူ မရှိလတေော့ အအိပ် အစားရှိပါသောလြည်း ခံခွင်းဟူသော ကာမမှု ကိဈစတွင် ပြတလြတန်ခေဲ့သညမြှာ အခွိနတ်ောတ်ောကြှာခဲ့လပြေီ ဖြစ်လသည်ေ။ သို့သောြ ကာမမှု ကိဈစကို မေ့ထားခဲ့သညမြှာ ကြာခဲ့ခွပေီဖြစ်လသည်ေ။ မေ့နသေောအရာကို သတိလာပေးသူကရှိလပြေီ။ ဗညား အခန်းထဲဝငလြာတော့ သူ့နို့ ၂ ဖကစြလုံးကို မှငသ်ှားလသည်ေ။ ဘယအြခွိနကြထဲက ကြည့်န်မှန်ေးမသိ။ အကြည့်တ်ှကေ စူးစူးရဲရဲ မကမြကမြောမောရှိလသည်ေ။ တညင်ှိမန်သေော ကနရြထေဲသို့ ခဲတလုံးကသွည့န်ှယ် သညအြဖြစ်အပကြကြား သူမ၏ သှေးသားတညင်ှိမမြှုကို လှုပရြှားစလသေည်ေ။

သို့သောြ လူလောကအမှငဖြှင့ြ လကမြခံနိုငသ်ော အရပရြပန်ပြညေတ်ောမြှ ကြားလို့မတောသ်ော အရာဖြစ်နေ၍ မေ့မေ့ပြောကပြွောကသ်ာ နမေိလသည်ေ။ သူမကားမေ့မေ့ပြောကပြွောကန်ခေဲ့သောလြည်း မမေ့နိုငတ်ာက ရှှကေိုယတ်ောဗြညား နမှငေ့လြေ အရူးရင့လြဆေိုသလိုဖြစ်နသည်ေ။ လှနခြဲ့သောညက တိုကတ်ိုကဆြိုငဆြိုင် ဆုမှတမြှာ အာခေါငတ်ှခွေောကကြာ ရငတေလြာသဖြင့ြ လန့န်ိုးလာလသည်ေ။ အာချောကတ်ာမှ လွှာပငကြှဲတော့မလိုဖြစ်နသည်ေ။ စဉြးစားကြည့်တ်ော့မှ ရပကြှကထြဲမှ ဒေါကတ်ာမောငမြောငတ်ုတ် မင်ျဂလာဆောငမြှ ဒံပေါကမြွား စားလာမိသောကြောင့ြ ဖြစ်လသည်ေ။ ဒေါကတ်ာမောငမြောငတ်ုတတ်ို့ကား လူခမွြးသာများဖြစ်ရုံမက အပေးအကမ်းရကရြောကာ စိတရြင်းစတနောကောင်းသောသူများဖြစ်လရော အပြနခြွိုင့ဆြှဲပါပေးလိုကသ်ောကြောင့ြ ဒံပေါကဆြိုရင် ကြိုကတ်တသ်ော သူမကလဲ ညစာအဖြစ်ပါထပစြားလိုကလြသည်ေ။

ဒါကြောင့လြဲ ရတအေားငတကြာ လန့န်ိုးလာခွင်းဖြစ်လသည်ေ။ အိပယ်ာထဲရပေုလင်းယူမထားမိသညကြို ကိုယ့ကြို ကိုယအြပြဈတငရြင်း ရပေုလင်းယူရနအြခန်းထဲမှ ထွကလြာခဲ့လသည်ေ။ ရပေုလင်းယူပြီးပြနအြလာတွင် ဗညားရဲ့ အခန်းဆီမှ “အား ကောင်းတယ် တီလေးကောင်းတယ် တီလေးကို ဆောင့ရြတာကောင်းတယ်” ဟူသော အသံကို ကြားလိုကရြလသည်ေ။ ဆုမှတမြှာ ရုတတ်ရကလြန့သ်ှားမိလသည်ေ။ သို့သောြ မောငဗြညား ဘာများ မဟုတတ်ာလုပန်ပေါသနည်း ဟုသိရှိရန် အတွကြ ဗညား အခန်းတံခါးကို အသာဟကာ ကြည့်လြိုကလြသည်ေ။ ဗညားမှာ ပကလြကလြှနလြကြြ နှစ်ခွိုကစြှာ အိပပြွောန်လသေည်ေ။ အိပန်ရင်ေးကပင် “အား တီလေးကို လိုးချင်န်တောကြာပါပီ လိုးရတာ ကောင်းလိုကတ်ာ” ဟု ပီပီသသကြီး ယောငလြိုကခြွိနမြှာတော့ ဆုမှတတ်ယောကြ ရငခြုနန်ှုနမြှနလြာကာ ကတုနကြယငဖြစ်ပီး လဲကမွတတဒြူးများ ပြော့ခွသှေားသဖြင့ြ တံခါးကိုကိုငကြာ ထိန်းထားရလသည်ေ။

ဒီကောငလြေး အဲ့လောကထြိ ငါ့ကိုစွဲလန်းနပေါလား ဟူသော အသိက သူရငကြို တလှပလြှပန်ှင့ြ ရငခြုနစြပေါသည်။ လှတထြှကခြါဆောကတ်ညရြာမရဖြစ်နမှေုကို ပြနတ်ည့မြတန်ိုငအြောင် ခနလေးအသာရပန်လေိုကလြသည်ေ။ မိမိကိုယကြို ထိန်းနိုငတ်ော့မှ ဗညားခုတငရြှိရာသို့ အသာလွှောကလြာခဲ့လသည်ေ။ ဗညားမှာ ပလကလြှနလြကြအြိပပြွောန်ကော ခါး၌ဝတထြားသောပုဆိုးမှာ ပြလကြေရြှိလသည်ေ။ ပုဆိုးမှာ လုံလုံခွုံခွုံ ဖုံထားလကြပြငရြှိနသေောလြည်း ပုဆိုးအထကန်ားဆီမှ ဖုဖောင်းလကြရြှိနလသေည်ေ။ လီးတောငန်သဖြေင့ြ ဖုဖောင်းနကြောင်း သတိပြုမိလသည်ေ။ ဗညားလီး ဘယလြောကရြှိသညကြို သိလိုသဖြင့ြ ပုဆိုးကို အသာလှနကြှည့လြိုကလြသည်ေ။ ဗညားလီးကြီးမှာ လီးအရပြေားက ဒဈကိုလုံအောငမြဖုံးနိုငပြဲ ထိပကြပြင့အြာနလသေည်ေ။ အရှညကြ ၆လကမြခွဲလောကရြှိကာ လုံးပတကြ ကပြလြုံးလောကရြှိလသည်ေ။ လီးကြီးမှာ အစွမ်းကုနတ်ောငမြတန်ပြေီး။

လီးပေါမြှ အကြောများက ဖုထနကော အရမွေားလဲ တစိမ့စြိမ့ထြှကန်လသေည်ေ။ ထိုအခွိနမြှာပင် “အနတ်ီလေး နို့တွေ အနတ်ီလေး နို့တွေ” ဟု ဗညားရဲ့ ယောငအြောသ်ံနှငအြတူ လီးကြီးကားတဆတဆြတတ်ုနကြာ သုတရြဖြေူ ဖြူ များပန်းထွကလြာလသည်ေ။ ဆုမှတမြှာ လန့သ်ှားသောလြဲ သုတရြမွေား တရှိနထြိုးပန်းထွကပြှီး လကကြနွသ်ုတရြမွေား စိမ့ထြှကလြာပုံမှာ ကြည့်ကြောင်းလှသောကြောင့ြ ကြည့်န်ရင်ေး သူမစောကဖြုတထြဲမှ ဆဈခနဲ့ ဆဈခနဲ့ဖြစ်ကာ စောကရြမွေား စိမ့ထြှကလြာလသည်ေ။ ဗညားမှာ “အင်းအဲ” နှင့ြ လူးလှန့လြာလသည်ေ။ မကြာမီနိုးလာတော့မညကြို သိသောကြောင့ြ ဆုမှတမြှာ ဗညားအခန်းမှ ထွကလြာခဲ့လသည်ေ။ မကြလြုံးထဲမှာတော့ ဗညား၏ သုတရြစေိမ့ထြှကန်သေော လီးကြီးကိုသာ မှငယ်ောငန်မေိလသည်ေ။ ဆုမှတ် ကိုယ့အြခန်းထဲသို့ ပြနရြောကသ်ောအခါ ညဝတထြားသော ဗဂွားမားကို အသာလှနကြာ အခစွင်တ်၍ ငိုနရှောသော ညီမလေးကို အသာပြတကြာ နှစ်သိမ့ပြေးရင်း။

ချော့လငေိုလဖြစ်ေကာ ညီမလေးမှာ အဆုံးစွနဆြုံး ငိုချင်ဖြှင့ြ ရှိုကင်ိုပီးနောကြ အိပယ်ာထကဝြယ် အပြာရောငမြကြရြမွေားအိုငထြှန်းနသေော နရောကို စောငဖြှင့ဖြုံးကာ အိပလြိုကလြတေော့သည်။ တခုသော တနင်ျဂနှနေေ့တွငဖြစ်လသည်ေ။ ဗညားသည် တီလေးဆုမှတ် အခန်းထဲ တံခါးဖြင့ဝြင်၍ တီလေး၏ ဝတပြီးသား ပငတ်ီလေးများကို ရှာဖြလသေည်ေ။ ဟိုးတလောဆီက သူအိပမြကထြဲတွင် တီလေးအား ခါးမှကိုငဆြောင့ကြာ အားရပါးရလိုးနရသေညဟြု အိပမြကမြကလြသည်ေ။ အိပမြကထြဲတွင် တီလေးစောကဖြုတထြဲသို့ လရမွေားထဲ့ကာ ပြီးဆုံးသညအြထိ မကလြသည်ေ။ တကယလြဲ အပြငမြှာ လရမွေားထွကန်လသေည်ေ။ သူသည် ပပြနေသေော လရမွေားကို အိမသ်ာသို့သှားဆေးပြီး အပြနတ်ှင် တီလေးအခန်းဆီမှ ညီးညူ သံသဲ့သဲ့လေး ကြားလိုကရြလသည်ေ။ ဗညားမှာ လကတ်လော အိပမြကထြဲတွငလြည်း လိုးရသညဟြု မှငမြကထြားသညဖြစ်ရာ။

စိတထြဲတွင် တီလေးကို မှငလြိုစိတလြဲ ပြင်းပြနသေောကြောင့ြ အခန်းတံခါးအသာဟကာ ချောင်းကြည့်လြိုကလြသည်ေ။ မှငရြသော မှငကြှင်းမှာ ဗညားအဖို့ ကြည့်မြဝရှုမဝသောမှငကြှင်းပါပေ။ တီလေးဆုမှတတ်ယောကြ အဝတမြပါ ကိုယတ်ုံးလုံးဖြင့ြ ပေါငကြှားထဲ လကန်ှိုကြ၍ စောကစြိကို ပြတကြာ အသာဖြရင်ေး ဖီးတကန်လသေည်ေ။ တီလေးရဲ့ မိမှေးတိုင်း ဖမှေးတိုင်း တုံးလုံးအနအထေားကိုတွေ့ရတော့ စိတတ်ှေ တအားလှုပရြှားကာ လီတောငလြာလသည်ေ။ တီလေးသည် ဖြူ ဖြေးတောင့တ်င်း စိုပြခွေောလှတဲ့ မိန်းမတယောကြ ဖြစ်သည့အြတိုင်း အခွိုးအဆကကြ သူ့နရောနဲ့သူ အခွိုးကကြာပြပြဈေလသည်ေ။ ခါးသေးသေး ဗိုကသ်ားရှပရြှပ် ပေါငတ်နသ်ှယသ်ှယတ်ှကေ ဖြူ စွပဝြင်းဖန့န်သည်ေ။ ပေါငကြှားဂွဆုံက စောကပြတကြှီးမှာလည်း အမှှေးလုံးဝမရှိ ရိတထြားပုံရလသည်ေ။ တီလေးကား “တဟင်းဟင်း” ငှီးလကြြ ပြတကြောင်းနလသေည်ေ။

ဗညားမှာ စိတမြထိန်းနိုငတ်ော့ လီးကို ပုဆိုးပေါမြှ ကိုငကြာ တီလေး၏ အလှအပနှင့ြ စိတထြကာဖီးနသေော မှငကြှင်းကိုကြည့်ရြင်း ဂွင်းထုပါလတေော့သည်။ သိပကြှာကြာမထုလိုကရြပါ တီလေး၏ အလှအပများကြားယဈမူးစွာနဈမှောရင် သူနောကထြပတ်ခွီ လရထွကေကြာ ပြီးခဲ့ရပါသည်။ အခွိနကြိုကစြှာပင် တီလေးစောကပြတအြကြဲကြောင်းမှ စောကရြဖြေူ ဖြူ များစိမ့ထြှကလြာခွိနတ်ှင် တီလေးကိုယလြေးမှာ တွန့ခြနဲ့တွန့ခြနဲ့ဖြစ်သှာပုံကို ကြည့်ရြင်း တီလေးလဲပြီးသှားပြီကို သူသိလိုကရြသဖြင့ြ အခန်းတံခါးစေ့ကာ ထွကလြာခဲ့ပါတော့သည်။ နောကန်ေ့မနကပြဲ တီလေးက မနကဖြှန် ပြင်ဦးလှငတ်ှင် စိုင်းစိုင်းခမ်းလှိုင် ရှိုးပြဲရှိသဖြင့ြ သှားကြည့်လြိုကြောင်းပြောသဖြင့ြ သူလဲ သဘောတူလိုကလြသည်ေ။ နောကတ်နေ့ရောကသ်ောြ…။ ဗညား ဧည့ခြန်းထဲတွင် ထိုငစြောင့န်လသေည်ေ။ ပြင်ဦးလှငတ်ကရြန် အဆငသ်င့ဖြစ်နလပြေေီ။ တီလေးဆုမှတ် အဝတအြစားလဲပြီးပါက သှားရုံပငဖြစ်လသည်ေ။

ခနအကြာ တီလေးထွကလြာတော့ ဗညားမှာ ပါးစပအြဟောင်းသားဖြစ်ကာ ငေးကြည့်မြိလသည်ေ။ ဂငွြးဘောင်းဘီဝတကြာ အပေါမြှ လယသ်ာအင်ျကြီရှညထြပဝြတထြားပြီး ဆံပငတ်ှကေို စုစည်းထားသောတီလေးမှာ ကောင်းဘှိုငမြလေးတယောကန်ှင့ြ တူလသည်ေ။ ဒေါကပြါသော သားရခွနေင်ေးစီးထား၍လည်း ပို၍ ဆကဆြီဖြစ်နလသေည်ေ။ အထူးသဖြင့ြ တီလေးဝတထြားသော လယသ်ာအင်ျကြီမှာ ရှားရောငအြပြောငဖြစ်ကာ ကုတတ်ငဆြေးအုပထြားသောကြောင့ြ လကန်လသေည်ေ။ ဗညားမှာ ထိုကဲ့သို့အင်ျကြီဝတထြားသော မိန်းမမွိုးဆိုပိုဖီးလာသညဖြစ်ခွရော တီလေးဆုမှတအြား ရမျမကခြိုးများဝနသေေော အကြည့်ရြိုင်းတွနေဲ့ ပြဈမှားနမေိလသည်ေ။ အခုနမွေား ဂငွြးဘောင်းဘီခွှတကြာ ဘာဂွာဆှဲလိုကရြပါက အီစိမ့န်မှောဟုလည်း တွေးမိလသည်ေ။ “ဟဲ့ ဘာကြည့်န်တောလဲ သှားမယလြေ လူကိုမမှငဖြူးတာကနွတောပဲ” “ဟုတ် ဟုတ် တီလေး တီလေးက ခါတိုင်းထကလြှနလေို့ပါ”။

အော ခါတိုင်းတော့မလှဘူးပေါ့ ဟလား “ခါတိုင်းလဲလှပါတယ် ခုဟာက ပပဝတီတောင် တီလေးလောကမြလှဘူး” “သှား လွှာ အရိုးမရှိတိုင်း ကဲ လာ သှားကြစို့” ဆိုငကြယပြေါတ်ကြ၍ မောင်းထွကခြဲ့လသည်ေ။ ပြင်ဦးလှင်-မန်တလေးလမ်းပေါြ ရောကသ်ောအခါ တီလေးက ” သား ဆိုငကြယ် ခနရပြဦး” ဟုဆိုသဖြင့ြ ဆိုငကြယရြပပြေးလိုကလြသည်ေ။ တီလေးက တစောင်းထိုငန်ရောမှ ခွထိုငကြာ သူ့ခါးကို ဖကလြိုကလြသည်ေ။ ထို့အပြင် မကြမြှနပြါ တပလြိုကသ်ဖြင့ြ လေးဆယကြွောတ်ီလေးမှာ ဆယန်ှဈလောကြ ပြနင်ယသ်ှားလသည်ေ။ သူကပုဆိုးနှင့ြ ရှပလြကရြှညဝြတထြားကာ တီလေးကာ ဟော့ရှော့ဒီဇိုင်းနှင့ြ ပြောင်းပြနတ်ော့ဖြစ်နပြေီ ဟုတွေးကာ ဗညားတယောကြ ပြုံးလိုကမြိသေးသည်။ မှို့ဝငဘြီးခွနကြောကသ်ော ဂိတကြွောပြှီးတာနဲ့ ဗညားက ဆိုငကြယကြို အရှိနတ်ငမြောင်းလတေော့သည်။ တီလေးကလည်း ဆိုငကြယပြေါကြ ပြုတကြမွှာ စိုးလို့ သူ့ခါးကို တင်းတင်းဖကလြာသည်။

တီလေးရဲ့ မကြီးမသေး ခွှနကြော့နသေော နို့တစုံက သူ့ကြောပြင် ကိုလာဖိမိနသည်ေ။ တီလေး၏ နို့သီးခေါင်း ကော့ခွှနခြွှနလြေးတွကေ သူ့ကြောပြငကြို ထိုးနသလေို ခံစားနမေိလသည်ေ။ ဗညားမှာ ပူပူနှေးနှေး တီလေး၏ ဖီးတကန်ပေုံကိုမှငထြားသညဖြစ်ခွရော တီလေး၏ အဝတမြပါသော ကိုယတ်ုံးလုံးပုံကို မှငယ်ောငမြိရင်း ပုဆိုးထဲမှ ဖြားဖကတ်ောကြ ဒေါသထွကကြာ မာနထြောငလြာလသည်ေ။ ဆုမှတမြှာ ဗညားက မှနမြှနမြောင်းတော့ ခါးကို အားရပါးရစုံဖကထြားရလသည်ေ။ လမ်းကောင်းသောလြည်း ကုနတ်ငကြားကြီးများကြောင့ဖြစ်ပေါလြာသော လမ်းအခွိုင့မြွားဖြတလြွှင် ဆိုငကြယကြ ရုတတ်ရကန်ိမ့ဆြင်းကာ မှောကလြိုကြ ကလွိုကြ ဖြစ်လသည်ေ။ ထိုသို့သောအခါဝယ် သူမ နို့တွကေို ဗညားကြောပြငကြ ဖိကာ ဆုပန်ယန်သလေို ခံစားရပြီး နို့သီးခေါင်းတွကေ ထောငထြလာလသည်ေ။ဆုမှတသ်ည် နို့သီးခေါင်းနှင့ပြါတသ်ကြ၍ ခံစားမှုပြင်းထနသ်ော မိန်းမဖြစ်ကာ ဗညားကြောပြငန်ှင့ြ မိတဆြကလြာသောအခါ။

ကာမစိတမြွား နိုးထလာကာ စောကပြတဆြီမှ စောကရြကြညေမြွား စီးကလွာလသည်ေ။ ထိုကဲ့သို့ စောကရြထွကေန်ိုငသ်ညကြို ကြို မှငသ်ောကြောင့ြ ပငတ်ီတွင် ဂွမ်းခံထား သဖြင့သ်ာ တောပြါသေးသည်။ နို့မို့ ပြင်ဦးလှငရြောကတ်ာနှင့ြ စောကရြရှေှဲရှှဲစိုကာ အခကတ်ှေ့ရမှာ အမှနပြငဖြစ်လသည်ေ။ ပြင်ဦးလှငရြောကသ်ောြ ရှမ်းခေါကဆြှဲဆိုင် တဈဆိုငတ်ှင် ရှမ်းခေါကဆြှဲ ဝငစြားကြလသည်ေ။ ဗညားက အမှနပြှီးအောငစြားလသည်ေ။ စားပြီးနောကြ သူ့ရှေ့တွငရြှိနသေော လှချင်တ်ိုင်းလှနသညေ့ြ ခစွလြှစွာသော တီလေးအား အားမနာတမ်း တစိမ့စြိမ့ြ ကြည့်ကြာ မကြစြိစားပြဲထိုငန်လသေည်ေ။ တီလေးက သတိပြုမိပုံရသောလြည်း မသိချင်ယ်ောငဆြာငကြာ စားသောကန်လသေည်ေ။ စာသောကပြှီး၍ ငှရှင်ေးကာ ကနတ်ောကြှီးသို့ ထွကခြဲ့လသည်ေ။ သူက တခွားနရောများသို့ လညပြတ်ဦးမညလြားဟု မေးသောလြည်း ရှိုးပြဲကြည့်ရြနသ်ာစိတဝြငစြားသော တီလေးက ကနတ်ောကြှီးသို့သာ သှားရနပြှောလသည်ေ။

ကနတ်ောကြှီးသို့ ရောကသ်ောအခါ ဗညားသည် လကမြှတဝြယယ်ူကာ တီလေးလကကြို ဆှဲ၍ ဝငခြဲ့လသည်ေ။ ရှိုးပြဲက စနပြေီဖြစ်လသည်ေ။ ခုံမဲ့ရှိုးဖြစ်ကာ မတတ်ပရြပကြှည့ရြပြီး နာမညကြှီးအဆိုတောမြွားပါ၍လည်း လူစညကြားကာ လူကြပလြှပသည်ေ။ “သားတီလေးကိုဖကထြားနောြ လူကြပပြီးတိုးနရတေယ်” “ဟုတတ်ီလေး သားဖကထြားပါ့မယ်” ဗညားကား ရလာသည့အြခွင့အြရေးကို မလှတတ်မ်းအသုံးခကြာ တီလေးကို ရငခြှငထြဲထဲ့ကာ အငမြတနစြို့ချင်လြှသော တီလေး၏ နို့အစုံအား လကန်ှဈဖကဖြှင့အြုပကြိုငထြားလသည်ေ။ တီလေးက သူ့ရငခြှငထြဲရောကန်သလေို သူ၏ ဝငသ်ကထြှကသ်ကလြလေေးက တီလေး၏ လညပြင်းဆီသို့ရိုကခြတန်လသေည်ေ။ လကန်ှဈဖကသ်ာ ဆန့တ်န်းလိုကပြါက တိုကတ်န်းနဈကားထဲကလိုဖြစ်ပတေော့မည်။ တီလနေို့ကို ကိုငထြားရသညဆြိုသော အသိကြောင့ြ စိတလြှုပရြှားကာ ဖြားဖကတ်ောကြှီးက ဒေါသထွကလြာခွရော တီလေး၏ ဖငကြှားသို့ ကြကတ်ိထောကမြိနလသေည်ေ။

လူတိုးသညကြို အခွင့ကြောင်းယူ၍ ဗညားက တီလေးကိုယလြုံးလေးအားဆှဲကပလြိုကရြာ သူ၏ဖြားဖကတ်ောလြီးကြီးကား တီလေး၏ဖငကြှားသို့ အမှှောင်းလိုကဝြငန်လတေေော့သည်။ ရှိုးပြဲကြည့်ရြင်း လကကြိုမသိမသာဖြစ်ညှဈပေးသလို ခါးကိုမသိမသာ ရှေ့တိုးနောကင်ငလြုပပြေးနရော တီလေးဆုမှတအြတွကြ အကိုငခြံအထောကခြံရရင်း ကြည့်ရြသော ရှိုးပြဲတပြဲဖြစ်လတေော့သည်။ ယခုလည်း ထိုအရာများကို စားမှုံ့ပြနစြဉြးစားရင်း စိတထြလာသောကြောင့ြ ဗညားသည် တီလေးအပြငသ်ှားနခေိုကြ တီလေးပငတ်ီရူရင်း ဂွင်းထုရန် တီလေးအခန်းထဲသို့ ဝငလြာလသည်ေ။ ကံမကောင်းရှာသော ဗညားသည် တီလေးပငတ်ီရှာနတေုန်းမှာပဲ အိမရြှေ့မှ တံခါးဖြင့သ်ံကြားလိုကရြလသည်ေ။ တီလေး ပြနလြာပြီဖြစ်ရာ ဗညားလည်း စဉြးစားမနတေော့ပဲ ကုတငခြှရင်ေးမှာ တီလေး ခွှတထြားသော ပငတ်ီလေးကို တွေ့တာနဲ့ ကောကယ်ူကာ သူ့အင်ျကြီရငဘြတထြဲကို ထဲ့ပြီး ထွကလြာခဲ့လသည်ေ။

သူ့အခန်းထဲသို့ ရောကသ်ောအခါ တီလေးဝငလြာသောခွသေံကို ကြားလိုကရြလသည်ေ။ တီလေးပငတ်ီလေးကို ဖြန့ကြာ ဂွကြားနရောလေးကို ရှူ လိုကလြသည်ေ။ စူးခနဲ့ ဝငလြာသော တီလေးရဲ့ ပေါငကြှားဂွဆုံက အနံ့ကိုရတော့ ကာမသှေးဆိုးတွေ တအား ထလာကာ ဖြောင်းခနဲ့ ထောငထြလာသော ဖြားဖကတ်ောကြို စုတကြိုငကြာ ရှေ့တိုးနောကဆြုတကြစားရင်း တီလေး၏ ကိုယတ်ုံးလုံးနဲ့ ဖီးတကန်ပေုံအား မကြစြိထဲတွင် ဖောကြှည့န်မေိလတေော့သည်။ ဗညားတယောကြ ညစာစားပြီး မအိပခြင် ကုတငပြေါမြှာ ပကလြကအြိပရြင်း ဝထျထု ဖတန်တေုန်း တီလေး အခန်းထဲသို့ ဝငလြာလသည်ေ။ ဗညားက ရုတတ်ရကမြို့ အံ့အားသင့ကြာ ကြည့်န်စဉေမြှာပင် “သားနဲ့ တီလေး ပြောစရာ ရှိလို့” တီလေးက ကုတငဘြေးမှာရပကြာ သူ့ကို ပြုံးကြည့်ရြင်း ပြောလသည်ေ။ ခါးစည်းကြိုးနဲ့ ညဝတအြင်ျကြီပါးပါး ဝတကြာ လသေံတိုးတိုးလေးနဲ့ ပန်းနုရောင် စိုတောကန်သေော နှုတခြမ်းလေးကို လှုပရြုံသာပြောနသေော တီလေးသည် အရမ်းခစွစြရာကောင်းနပေါသည်။

ဟုတ် တီလေး “သားက တီလေးကို အရငလြိုမဟုတတ်ော့ဘူးနောြ” “ဗွာ တီလေးမဟုတရြပါဘူး” “သား တီလေးကို မညာပါနဲ့ကြယ် တီလေး သိတယ် သားရဲ့မကြလြုံးတွေ အပြုအမူတွကေ အရငန်ဲ့ မတူတော့ဘူးလေ ဟင်း…ဟင်း…” ဗညား အလန့တ်ကြား တီလေးရဲ့ မကြန်ှာလေးကို မော့ကြည့်လြိုကတ်ော့ တီလေးက ကုတငစြောင်းမှာ တငပြုလှှဲ ဝငထြိုငရြင်း သူ့ကို ပြုံးကြည့်န်လသေည်ေ။ “ဟုတ် ဟုတ် ပါတယ် တီလေး သားကို စိတဆြိုးလားဟင်” “စိတဆြိုးရင် မင်းလေးကို တီလေးက ခုလိုလာပြောမနဘေူး သားကို တီလေး တခု တောင်းပနခြငွတ်ယ် တီလေး ဆန်ဒကို လိုကလြွောပေးနောြ” “တီလေး စိတတ်ိုင်းကဖြှဈစရပေါမယ် သားမှားတာရှိလဲ ခွင့လြှှတပြေးပါ” “မှားတာကတော့ ကိုယတ်ောလြေး အခန်းထဲ ပိုငစြိုးပိုငန်င်းလာပြီး တီလေး ပငတ်ီတွရှေူ ပြီးတော့ မင်းယူသှားတဲ့ ပငတ်ီတထညပြှနပြေးပါ” တီလေးက ပြုံးစိပြုံးစိနဲ့ ကြည့်ရြင်း ပြောနပေုံအရ စိတဆြိုးနပေုံမရကြောင်း ဗညားရိပမြိလသည်ေ။

ခေါင်းအုံးအောကကြ တီလေးရဲ့ ပငတ်ီလေးကို ရှကရြှကန်ဲ့ ပြနထြုတပြေးလိုကလြသည်ေ။ တီလေးက “နောကကြို တီလေးမသိပဲ အဲ့လို မယူပါနဲ့ တီလေးမကြိုကဖြူး အခုတီလေး မကြိုကတ်ာလုပထြားတော့ သားမှာ အပြဈရှိနတယ်ေ တီလေးပေးတဲ့ အပြဈကို ခံမှာလား” ဗညားနဖူးကို လကသ်ီးဆုတလြေးနဲ့ မနာအောငထြုရင်းမေးလိုကလြသည်ေ။ ဗညားမှာ ပုတသ်ငည်ို အရှုံးပေးရလောကအြောကြ ခေါင်းငှိမ့ရြင်း ဖြလေိုကလြသည်ေ။ “ဟုတ် တီလေး သားခံပါ့မယ်” “လာ တီလေး အခန်းကို လိုကခြဲ့” တီလေးရဲ့ခေါသ်ံက တိုးတိုးလေးဆိုသောလြည်း သူအတွကတ်ော့ ရငတ်ဒိတဒြိတခြုနကြာ ကြကသ်ီးမှှေးညင်းတွပေါထသှားလသည်ေ။ “ဟုတ် တီလေး” တီလေးက ရှေ့မှသှားလရော သူက နောကကြနေ လိုကလြသည်ေ။ တီလေးရဲ့တငပြါးလှလှလေးတွေ တလုံးခွင်း တုနခြါနတောကို ကြည့်ရြင်း စိတထြလာလသည်ေ။ အခန်းထဲကို ရောကတ်ဲ့အခွိနမြှာ တီလေးက အခန်းတံခါးကို ဂကြခြလွိုကသ်ည်။

သား ကုတငဘြေးကို လာ ဗညား ခုတငဘြေးကိုရောကတ်ော့ တီလေးက ပငတ်ီကို ခွှတကြာ ကမ်းပေးလိုကရြင်း “ရော့ ဒါဝတပြီးသား ပငတ်ီ နေ့လညကြထဲက မခွှတရြသေးတာ ရှူ စမ်း” ဟုပြောလသည်ေ။ ဗညားက တီလေးမကြန်ှာကို မကြလြုံးခွင်းဆုံအောင် စိုကကြှည့ရြင်း ခစွစြရာကောင်းသော တီလေးပငတ်ီကို မှတမြှတန်ိုးနိုးရှူ လိုကလြသည်ေ။ ထိုအခွိနတ်ှင် အောကကြ ဖြားဖကတ်ောကြလည်း ထောငထြလာလသည်ေ။ သူ့ပေါငကြှားကို တီလေးလကတ်ဖကရြောကလြာကာ တင်းထောငန်သေော သူ့လီးကြီးကိုစမ်းကာ “ဟင် လီးကလည်း တောငတ်ာမှနတ်ာ ပငတ်ီပေါကြ စောကပြတအြနံ့ကို မင်းကြိုကတ်ယ် ဟုတတ်ယမြလား” “ဟုတ် တီလေး သားအရမ်းကြိုကပြါတယ်” “ဘယသ်ူ့ စောကပြတအြနံ့ကြိုကတ်ာလဲ ပြောစမ်း” ဟု ပြောလည်းပြော တီလေး လီးကိုငထြားသော လကကြ လီကို စုတကြိုငရြင်း လကမြဖြင့ြ လီးထိပခြေါင်းကို ဝေ့ဝိုကကြာ ပြတပြေးနလသေည်ေ။

ဗညားမှာ ကြကသ်ီးတဖြန်းဖြန်းထကာ တကိုယလြုံး နတပြူးသလိုတုနန်ရင်ေး “တီ တီ တီလေး စောကပြတ်” ဟုဖြလေိုကလြသည်ေ။ “စပူရှပတ်ဲ့ စောကပြတရြှူ ကောငဆြိုးလေး အဝတတ်ှအကေုနခြွှတ် ပကလြကအြိပ် မကြစြိမှိတထြားစမ်း” ဗညား တုံးလုံးခွှတကြာ ခုတငဘြေးက ကောဇြောခင်းထားသော ကြမ်းပြငပြေါတ်ှင် မကြစြိမှိတန်လေိုကလြသည်ေ။ မကြစြိနည်းနည်းလေး ဖြင့ကြာခိုးကြည့်တ်ော့ တီလေးက အဝတတ်ှခွှတေန်လသေည်ေ။ တီလေး၏ ကိုယတ်ုံးလုံးအလှအပများကို ကြည့်န်စဉေမြှာ တီလေးက သူ့မကြန်ှာပေါြ ခွထိုငလြိုကလြရော တီလေး၏ စောကပြတလြှလှလေးက သူ့မကြန်ှာနဲ့ လကန်ှဈလုံးလောကြ အကြာမှာ ရောကန်လသေည်ေ။ “စပူရှပခြငွတ်ဲ့လူဆိုးလေး အခု စောကပြတအြစဈ ရှူ စမ်း” ဗညားလည်း နီညိုညိုအကြဲကြောင်းလေးကို ရှူ လိုကလြသည်ေ ။ ရှူ နရေုံဖြင့ြ အားမရပဲ ခေါင်းထောငကြာ လွှာနဲ့ယကလြိုကလြသည်ေ။

စောကမြှှေး တပငမြှ မရှိအောင် ရိပသ်ငထြားကာ ညီးစို့စို့အနံ့လေးသင်းနသေော တီလေးစောကပြတကြို အငမ်းမရ ယကလြသည်ေ။ စောကစြိကိုလဲ လွှာဖြင့ြ ထိုးဆှပေးလသည်ေ။ တီလေး ပါးစပမြှ ငှီးသံ သဲ့သဲ့လေးထွကလြာကာ သူမကြန်ှာပေါြ စောကပြတဖြှင့ြ ဖိထားကာ တီလေးလကတ်ဖကကြ သူ့လီးကိုကိုင်၍ စုတပြေးပါတော့သည်။ တူဝရီး ၂ယောကြ အပြနအြလှန် ဆဈစတိနိုင်းပုံစံဖြင့ြ အနိုငမြခံ အရှုံးမပေး အပျိုငပြှုစုကြလတေော့သည်။ အတနင်ယကြှာသောအခါ သူ့လီးထဲမှ လရမွေား တီလေး ပါးစပထြဲသို့ ပန်းထဲ့မိသလို တီလေး စောကရြမွေားကိုလည်း တဂွတဂြှတသ်ောကမြှိုမိလသည်ေ။ သူ့လရတွပေနေသေေော တီလေးနှုတခြမ်းကို နမ်းလိုကတ်ော့ တီလေးကလဲ ပြနန်မ်းလသည်ေ။ အနမ်းရှညကြှီး အဆုံးမှာတော့ တီလေးက “သားအခန်းပြနအြိပတ်ော့နောြ” “အာတီလေးကလဲ သားက တီလေးနဲ့ အတူတူ အိပခြငွတ်ာကို” “အိပခြငွတ်ာရပါတယ် သားကတိ တခုပေးမှ အိပခြှင့ပြှုမယ်”။

ဘာကတိလဲ တီလေး “တီလေးကို မလိုးပါဘူးဆိုတဲ့ကတိ တီလေးအိပန်တေဲ့အခွိန် ဇွတမြလိုးရဘူး တီလေးသားနဲ့ မှုတပြေးစုပပြေးမယ် လိုးခွင့တ်ော့ မပေးနိုငဘြူး” “အာ တီလေး ညဈတာ သားကို ညဈတာ” “တောစြမ်း ဗညား အလိုလိုကတ်ော့ အမိုကစြောကြားတာလား မင်းနဲ့ငါ အဒေါရြင်းတူရင်းတွေ ဒီလောကဖြစ်တာတောင် မကောင်းဘူး လိုးဖို့ ငါလုံးဝခွင့မြပြုဘူး မင်းပဲပြောတော့ တီလေးစိတတ်ိုင်းကပြါဆို” “ဟာ ကြှတ် တီလေးကလဲ” “ဘာမှထပမြပြောနဲ့တော့ ဘယမြှာအိပမြှာလဲ” ဗညားမှာ စိတဆြိုးရအခကြ ပြောရြလည်းအခကဖြစ်ကာ ပိုငန်ိုငစြှာ ခပတ်ညတ်ညဖြှင့ပြှောနသေော တီလေးအား ဆှဲဖကခြါ နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးကို စုပန်မ်းလိုကပြါတော့သည်။ ဗညားမှာ အားမလိုအားမရ ဖြစ်နလသေည်ေ။ တီလေးဆုမှတကြ လိုးဖို့ လုံးဝသဘောမတူ ပလှကေိုတော့ အပီပြငပြေးလသည်ေ။ သို့သောြ မှငသ်ာမှငပြီး မကြငရြတာ မဟုတပြဲ တဝကပြဲကြငရြသလို မလိုးရခွင်းမှာ သူ့အတွကြ ကသိကအောကဖြစ်စသည်ေ။

တခွိနခြွိနတ်ော့ ရအောငလြိုးမညဟြု ဆုံးဖြတထြားလသည်ေ။ “မိန်းမတွကေို ခိုင်းချင်ရြင် သူတို့ထနန်တေဲ့အခွိနခြိုင်း အကုနရြတယကြှ အဲ့ဒါ ငါ့ကိုယတ်ှေ့ကြ” ဟု ကိုကြီးစိုးပြောသော ကိုယတ်ှေ့ဒူ နကို အသုံးခရွန် အားခဲထားလသည်ေ။ အခုလည်း ကြောင်းပိတရြကဖြစ်သဖြင့ြ အငတ်ာနကဆြိုင် ခနသှား၍ အငတ်ာနကသ်ုံးကာ ပြနလြာခဲ့လသည်ေ။ အခွိနကြား နေ့လယ်၂နာရီခန့ရြှိလပြေီ။ ဗညားအိမပြှနရြောကတ်ော့ အိမရြှေ့မှာ တီလေးကိုမတွေ့ အိမတ်ံခါးသချောပိတကြာ အိမထြဲဝငလြာခဲ့လသည်ေ။ တီလေးအခန်းတံခါးဖြင့ကြှည့လြိုကသ်ောအခါ တီလေးက အထကအြောကြ တဆကထြဲ ဂါဝနလြေးဝတကြာ ပိုးလိုးပကလြကန်ှင့ြ နှစ်ခွိုကစြှာ အိပပြွောန်လသေည်ေ။ အောကကြ ဘာမှခံဝတထြားပုံမရ နို့သီးခေါင်းလေးများက ထင်းနအေောင် အရာပေါန်လသေည်ေ။ ဗညားလည်း အခွိနဆြှဲမနတေော့ဘဲ အင်ျကြီနှင့ြ ပုဆိုးခွှတလြိုကလြသည်ေ။ မိမှေးတိုင်းဖမှေးတိုင်း အဝတဗြလာကငွြးသှားပီဆိုမှ။

ခုတငပြေါတ်ကကြာ တီလေးရဲ့ ဂါဝနကြိုအသာလှနတ်ငလြိုကလြသည်ေ။ ပေါငန်ှဈချောင်းအသာဟ၍ ပေါငကြှား မကြန်ှာအပကြာ တီလေးစောကပြတကြို ယကလြတေော့သည်။ ခနကြာသောအခါ တီလေးမှာ ငှီးသံလေးများပေးရင်း နိုးလာလသည်ေ။ “အ အ အ ဟင်းး ဟင်းး အင်းး ဟင်းးး” ဆုမှတမြှာ အိပန်တေုန်း အိပမြကမြကလြသည်ေ။ သူ့အား လူတယောကကြ လမ်းဘေးတွင် ထမိနဆြှဲခွှတခြါ သူ့စောကပြတကြို ကိုငပြေးနသညေဟြု မှငမြကလြသည်ေ။ လူအများသှားလာကြသော လမ်းဘေးတွင် စောကပြတ် အနှိုကခြံရသဖြင့ြ သူက ရှကန်သေောလြည်း လမ်းသှားလမ်းလာများက သတိပြုမိပုံမရပဲ သှားလာနကြလေသည်ေ။ ထိုလူက သူ့စောကပြတထြဲသို့ လကည်ိုးနှင့လြကခြလယ် နှစ်ချောင်းပူး၍ သှင်းလိုကထြုတလြိုကဖြှင့ြ ညှောင့ပြေးရာ ကောင်းသထကကြောင်းလာပြီး စောကပြတထြဲမှ စောကရြမွေားလည်း စိမ့ထြှကလြာကာ သူလဲတငမြခံနိုငတ်ော့ပဲ အသံထွကင်ှီးလိုကစြဉမြှာပင် အိပပြွောရြာမှ နိုးလာခဲ့လသည်ေ။

တကယလြည်း ဗညားက စောကပြတကြို အပီအပြငယ်ကကြာ စောကခြေါင်းထဲသို့ လကည်ိုးနှင့လြကခြလယ် နှစ်ချောင်းပူး၍ သှင်းလိုကထြုတလြိုကဖြှင့ြ ညှောင့ပြေးနလသေည်ေ။ ဆုမှတမြှာ အိပမြကန်ှင့ြ လကရြှိဘဝ တဆကထြဲဖြစ်ကာ ကောင်းပြီးရင်း ကောင်းနလသေည်ေ။ ခနအကြာ စောကခြေါင်းထဲမှ ရှုံ့ခညွပြှခညွဖြစ်ကာ ပြီးခါနီးအခွိနတ်ှင် ဗညား၏ လကကြ စောကပြတထြဲမှထွကသ်ှားသလို စောကပြတယ်ကန်ခွင်ေးမှာလဲ ရပသ်ှားလသည်ေ။ ဆုမှတမြှာ ပန်းဝငခြါနီးမှာ ခွခေေါကလြဲကသွလို ပါးစပန်ားရောကန်သေော ထမင်းလုပ် ပုတခြခွံရသလို အနံ့သာရပြီး မစားလိုကရြသလိုမွိုး ခံစားမိကာ ဒေါသလဲထွကြ မချင့်မြရဲလဲဖြစ်ကာ “သား ဘာလို့ရပလြိုကတ်ာလဲ တီလေးပြီးတော့မယ့ဟြာကို” “တီလေးကလည်း ဖြေးဖြေးပေါ့ တီလေး ဂါဝနကြိုခွှတလြိုကပြါဦး တီလေး အကောင်းကြီးကောင်းမှာပါ” ဗညားက ခပအြေးအေးပင် ပြောလဲပြော သူ့ ပေါငတ်ဖကကြိုလဲ လကဝြါးဖြင့ရြိုကလြိုကလြသည်ေ။

ဖြန်း “အ ဗညား ဘာလုပတ်ာလဲ ဘာဖြစ်လို့ရိုကတ်ာလဲ” “တီလေးပြီးသှားမှာစိုးလို့ သားက အာရုံလှဲပေးတာပါ” “ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း ဖြန်း” ဗညားက ပြောလဲပြော ရိုကလြဲရိုကလြတေော့သည်။ ရိုကတ်ာမှ လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ပေါင်းနှစ်ဖကကြို တလှည့စြီရိုကလြသည်ေ။ ဆုမှတမြှာ နာကငွမြှုကြောင့ြ ကာမခံစားမှုများ လွော့ကသွှားသောလြည်း ထူးဆန်းစွာပင် သှေးသားလှုပရြှားမှုနှင့ြ ဖိုဓာတတ်ောင့တ်သော ရမျမကစြိတမြွားက ပို၍ပင် ဒီဂရီတိုးလာလသည်ေ။ အမှနထြလိုကတ်ော့မှ ဗညားက ရိုကတ်ာရပသ်ှားလသည်ေ။ မှေ့ယာပေါဒြူးထောကရြင်းအင်ျကြီခွှတလြိုကလြသည်ေ။ အင်ျကြီခွှတပြှီးသောအခါ ဗညားက ခါးမှဖကြ၍ ရငခြှငထြဲသို့ခပကြှမ်းကြမ်း ဆှဲသှင်းလိုကလြသည်ေ။ “အမေ့” ဆုမှတမြှာ စွေ့ခနဲ့ပါသှားကာ ဗညားက နှုတခြမ်းချင်ြးတေ့ကာ ခပကြှမ်းကြမ်းနမ်းလသည်ေ။ ဆုမှတတ်ယောကြ ဗညားအနမ်းမှာ မွှောပါသှားလသည်ေ။ ဗညားက နမ်းရုံတငမြဟုတ် နို့သီးခေါင်းများကိုပါ ခွပေေးနလသေည်ေ။

ခနကြာသောအခါ ဗညားက နမ်းနရောမှခွာလိုကပြီး ဆုမှတအြား တွန်းလှဲလိုကလြသည်ေ။ ဆုမှတ် ပကလြကလြနလြကြြ လဲကသွှားသောအခါ ဗညားက ပေါငန်ှဈချောင်းဆှဲဖြဲကာ စောကပြတကြို လွှာအပြာလိုကကြပကြာ အားရပါးရ ယကပြါတော့သည်။ ယကန်ရင်ေး လကခြလယဖြှင့ြ စောကခြေါင်းထဲထိုးမှကော စောကရြမွေားယူလိုကပြီး ဆုမှတ် စအိုထဲသို့ ထိုးထဲ့လိုကလြသည်ေ။ လကန်ှဈဆဈခန့ဝြငသ်ှားတော့မှ စောကစြိကိုစုတကြာ စအိုထဲက လကခြလယကြိုလည်း သှင်းလိုကထြုတလြိုကြ ခပသ်ှကသ်ှကလြေးလုပပြေးလသည်ေ။ အခန်းထဲတွငဆြုမှတ်၏ ညီးညူ သံလေးများညံနလသေည်ေ။ “အ အ အ ဟင်းး ဟင်းး အင်းး ဟင်းးး” ဆုမှတအြဖို့ ဒီနေ့ဒီအခွိနသ်ည် သူ့ဘဝတွင် ကဏျဍသဈတခုဖြင့လြှဈသည့ြ အခွိနဖြစ်သှားလသည်ေ။ သူ့ဘဝတလွှောကလြုံး ဦးလင်းသူနှင့ြ မင်ျဂလာဦးညအပါအဝင် ကာမဆကဆြံရာ၌ ဒီနေ့လိုမွိုး သှေးသားရမျမကြ ထကြှသောင်းကနွြးမှုမွိုး ကြုံတွေ့ခံစားခဲ့ဖူးခွင်းမရှိပါ။

ထကြှသောင်းကနွြးအောင် ဆှပေးနသေော ဗညားသည် ဆှပေးသလောကြ ထကြှလာသော ရမျမကမြီးကို ပြငှေိမ်းအောငလြည်း လုပပြေးတတလြသည်ေ။ ဗညား၏ စအိုကို လကဖြှင့လြိုးကာ စောကစြိစုပပြေးနသေော အရသာမှာ သူ့အဖို့ လောကကြီး မေ့လောကပြါပသည်ေ။ စောကခြေါင်းထဲမှ ကငွခြနဲ့ ကငွခြနဲ့ဖြစ်လာပြီး ပြီးခါနီးအခွိနဝြယ် သကောင့သ်ားက ဖငထြဲကလကည်ိုးရော စောကစြိစုတန်တောပါ ရပလြိုကလြသည်ေ။ ဆုမှတမြှာ ပြီးခါနီးအခွိနတ်ှင် အလိုမပြည့ပြဲ ဆတတ်ငံငံဖြစ်သှားလသည်ေ။ ပထမအကြိမတ်ုန်းကလည်း မပြီးရ အခုလဲမပြီးရ ဆိုတော့ ဆုမှတတ်ယောကြ အသိစိတပြွောကကြာ ကာမလမ်းဆုံးရောကရြှိရေးသာ သိလတေော့သည်။ ထိုအခွိနဝြယ် ဗညား၏ လကဝြါးရိုကခြကြမြွားက ပေါငပြေါကြလွာလသည်ေ။ ထူးဆန်းစွာပင် ဗညားရိုကလြတေိုင်း နာကငွမြှုမရှိပဲ ရမျမကစြိတသ်ာတိုးလာလသည်ေ။ ဗညားက သူအပေါမြှတကဖြိလိုကလြသည်ေ။

ဗညားလီးကလည်း သူ့စောကပြတပြေါြ အပြားလိုကကြပန်လသေည်ေ။စောကပြတထြဲမှ ဆဈခနဲ့ဖြစ်ကာ တစုံတခုကို တောင့တ်လာလသည်ေ။ ဗညားက နားနားကပကြာ “တီလေး သားတို့ လိုးရအောငန်ောြ လူမသိ သူမသိ တိတတ်ိတလြေး အဒေါရြင်းနဲ့ တူရင်း လိုးရအောငန်ောြ တီလေး ခံချင်န်ပေီမလား” ဟု လသေံလေးဖြင့ြ ပြောလိုကလြသည်ေ။ ဆုမှတမြှာ ကာမအရသာခံစားဖို့ကလှဲ၍ ခေါင်းထဲ ဘာမှမရှိလရော ခကြခြငွြးပင် ခေါင်းညိမ့ြ သဘောတူလသည်ေ။ “ဒါဆို တီလေးက သားလီးကိုကိုငပြီး တီလေး စောကပြတထြဲထဲ့ပေးနောြ” ဗညားက ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့ြ ဆုမှတလြကကြိုယူကာ သူ့လီးပေါသ်ို့ တငပြေးလိုကလြသည်ေ။ ဆုမှတကြ ခကြခြငွြးပင် ဗညားလီးကိုကိုငကြာ သူ့စောကပြတထြဲသို့ တေ့ကာ ထဲ့ပေးလသည်ေ။ ဗညားက ခါးအားသုံး၍ ဖိလိုကရြာ လီးတဝကခြန့ြ လွှောခနဲ့ ဝငသ်ှားလသည်ေ။ ဗညားက ခါးတလှုပလြှုပဖြှင့ြ ဆောင့ခြါ ဆောင့ခြါ လိုးပါတော့သည်။

ဗညားက ခါးအားကိုကောင်းကောင်းအသုံးခကြာ အခကြရြမှတ်ေ၍ လိုးပေးနလသေည်ေ။ အခကြရြေ ၅၀ ကြောလြာသောအခါ ဆုမှတတ်ယောကြ အရတေောကတ်ောကကြကြာ အကောင်းကြီးကောင်းနပြေီဖြစ်လသည်ေ။ ထိုအခွိနတ်ှင် ဗညားက လီးကို ဆှဲထုတလြိုကလြသည်ေ။ “ဟင့ြ ဟင့ြ သား ဘာလို့…” “တီလေးသားကို လေးဘကကြုန်းပေးပါ့လားဟင်” ဆုမှတတ်ယောကြ လွှငမြှနစြှာထကာ ဖငဘြူးတောင်းထောငပြေးလိုကလြသည်ေ။ လင်းသူရှိတုန်းက လင်းသူက လေးဖကထြောကြ၍ နောကကြနေ လိုးရတာကို ကြိုကသ်လို သူကလည်း အလိုးခံနရင်ေး စောကစြိကို လှတလြပစြှာပြတရြတာကို နှစ်သကလြသည်ေ။ ယခု ဗညားက လေးဖကကြုန်းခိုင်းသောအခါ ပြောပြွောကြှီး ကုန်းပေးလိုကလြသည်ေ။ ဗညားက နောကကြနသေူ့လီးတဆုံးထဲ့ကာ ဆောင့လြိုးပါတော့သည်။ ဆုမှတမြှာ အရသာတွေ့ပြီးရင်းတွေ့နလသေည်ေ။ ဗညားက နောကကြနေ ဖငကြိုငကြာ လိုးနရင်ေး။

စူထွကန်သေော ဆုမှတဖြငပြေါကထြဲသို့ လကမြလေးထဲ့ကာ လှည့ပြေးနလသေည်ေ။ ဗညားလှည့ပြေးပုံမှာ ဝကအြူရဈလှည့သ်လို ဘယည်ာလှည့ပြေးနခွင်ေးဖြစ်ရာ ဆုမှတမြှာ အခွိုပေါြ သကာလောင်းသလို အရသာပေါအြရသာဆင့ကြာ ကာမအရသာထူးထူးဆန်းဆန်းကို ခံစားရလတေော့သည်။ ဆုမှတမြှာ လကတ်ဖကကြ မှေ့ယာကိုထောကထြားကာ လကတ်ဖကကြ စောကစြိကိုပြတန်ရင်ေး အသံထွကကြာ ညီးညူ မိလတေော့သည်။ “အ…အ…အား…အ ဟင်း ဟင်း ကောင်း ကောင်း” ဗညားမှာ ပြီးမသှားရလအေောင် အခကြရြမှတေကြာ လိုးနလသေည်ေ။ တီလေးက စောကရြရှေှမ်းသလို စောကပြတကြလည်း စီးစီးပိုငပျိုငရြှိလသည်ေ။ မကြာမှီ အခကြရြေ၂၅၀ကြောလြာသောအခါ တီလေးစောကပြတမြှာ သူ့လီးကို ညဈဆှဲလာလသည်ေ။ တီလေးပြီးတော့မှာကို သဘောပေါကမြိသောကြောင့ြ လီးကို ဒဈထိဆှဲထုတကြာ အားရပါးရအားကုနသ်ုံးကာ ဆောင့ပြေးလတေော့သည်။

အ…အ…သား… တီ…လေး…အား…အ ဟင်း…ပြီး…ဟင်း…ပြီး…ကောင်း…ကောင်း ဆုမှတမြှာ မပီမသရရှတေရြင်း ပြီးသှားကာ လေးဖကထြောကန်ရောမှ မှေ့ယာပေါသ်ို့ မှောကကြသွှားလသည်ေ။ ဗညားက အလိုကသ်င့ပြင် သူ့လီး ဆုမှတစြောကပြတမြှ ကြှတထြှကသ်ှားသောလြည်း ဆုမှတဖြငထြဲမှ လကမြကို အကြှတမြခံပဲ လှည့ပြေးမှဲလှည့ပြေးနလသေည်ေ။ “တီလေး တီလေးက ပြီးသှားပမယေ့ြ သားက မပြီးသေးဘူးလေ” “သားပြနလြိုးလေ” “ဟင့အြင်း တီလေးဖငကြို လိုးချင်တ်ယ်” ဗညားက “တီလေးဖငကြို လိုးချင်တ်ယ်” ဟူသော စကားသံအဆုံးမှာ ဖငထြဲမှ လကမြကိုဆှဲထုတလြိုကလြသည်ေ။ ဆုမှတမြှာ ရုတတ်ရကြ ဖငကြလိပေးနသေော လကမ် ဆှဲနှုတသ်ှားသဖြင့ြ အလိုမကမွှုတခုဖြစ်ပေါလြာကာ ဖငထြဲမှာလဲ ဟာသှားလသည်ေ။ ဖငခြံကြည့်ခြငွစြိတမြွားပေါလြာသလို ကာမသှေးသားများသောင်းကနွြးကာ ခပကြှမ်းကြမ်း ခံစားလိုသော စိတမြွားလည်းပေါပြေါကလြာလသည်ေ။

ထို့ကြောင့ြ အလှယတ်ကူပင် “လိုးလသေားရဲ့” “တီလေး လေးဖကပြှနကြုန်းပေးပါဦးနောြ” ဆုမှတကြ လေးဖကထြောကကြာ ဖင်းဘူးတောင်းထောငပြေးလသည်ေ။ ဗညား အလှနကြွနပေန်လသေည်ေ။ ဖငလြိုးရာတွငခြွောဆီအဖြစ် သုံးရန် ဆုမှတ်၏ ခေါင်းလိမ်းဆီဗူးကို ဆင်းယူလိုကလြသည်ေ။ အလှနလြိုးချင်န်သေော တီလေးကို ဖငပြါလိုးရတော့မညဖြစ်လသည်ေ။ ခေါငလြိမ်းဆီဗူးကို ဖြင့ကြာ လကည်ိုးဖြင့ြ အနည်းငယကြောယ်ူ၍ ဆုမှတဖြငထြဲသို့ သုတလြိမ်းပေးလသည်ေ။ သူ့လီးကြီးကိုလည်း သုတလြိမ်းပြီး ဖငဝြမှာ တေ့ကာ ဖြေးဖြေးချင်ြး ဖိသှင်းလသည်ေ။ လီးကား ဖငထြဲသို့ တအိအိနဲ့ ဝငန်လသေည်ေ။ အောကကြ ဆုမှတမြှာလည်း အံကြိတကြာ တင်းခံနလသေည်ေ။ “တီလေး စိတကြိုလွော့ထား ပါးစပဟြ အသကရြူ ပီးတော့စောကစြိကိုကလိပေး” ဗညားက ဆုမှတဖြငကြို လကဖြှင့ထြိန်းကိုငကြာ ဖငထြဲ လီးထဲ့နရောမှ ပြောလိုကလြသည်ေ။

ဆုမှတမြှာ ဗညားပြောသည့အြတိုင်း လုပလြရော အတောကြို သကတ်ောင့သ်ကသ်ာဖြစ်ကာ ဖငထြဲသို့ လီးဝငလြည်းချောလသည်ေ။ လီးတဆုံးဝငသ်ောအခါ ဗညားက အသာချော့ကာ နဲ့လိုးလသည်ေ။ ဆုမှတမြှာ ကာမအရသာ အသဈအဆန်းကိုခံစားရလသည်ေ။ လီးစသှင်းခွိနတ်ှင် ခေါင်းလိမ်းဆီနှင့ြ ဗညားလကဖြှင့ြ ခွဲ့ပေးထားမှုကြောင့ြ သိပမြနာပဲ အနည်းငယန်ာကငွမြှုရှိလသည်ေ။ လီးတခုလုံးဖငထြဲဝငကြာ ဖြေးဖြေးချင်ြး စလိုးတော့ နာလဲနာ ကောင်းလဲကောင်းသော နာကောင်းဝဒနောကိုခံစားရလသည်ေ။ အခုတော့ဖြင့ြ ရှိန်းခနဲ့ ဖိန်းခနဲ့ ဖြစ်ကာ ဖငဝြမှစလာသော အရသာက လူတကိုယလြုံး လထေဲမှောကန်သလေိုလိုပင်။ စောကဖြုတထြဲမှလည်း အရမွေားတောကတ်ောကကြကြာ အိပယ်ာခင်းကိုရှှဲရှှဲစိုနလသေည်ေ။ စောကစြိကို ကလိရုံဖြင့အြားမရတော့ပဲ စောကပြတထြဲ လကထြဲ့ကာမှရင်ေး ဖငဇြိမတ်ှေ့နလတေေော့သည်။

ဗညားကိုလည်း အစွဲကြီးစွဲကာ အပိုငယ်ူ လငတ်ောခြငွစြိတပြါပေါကလြာလတေော့သည်။ ခနအကြာတွင် ဆုမှတမြှာ စောကခြေါင်းထဲမှရှစိရှစိဖြစ်ကာ အရတတေောကတ်ောကကြရွင်း ပြီးသှားခွိနဝြယ် ဗညားမှာလည်း စောကပြတထြကကြောင်းသည့ြ ဖငလြိုးနရခွေင်းကြောင့ြ၎င်းင်းင်း စိတကြိုလဲလှတထြားသောကြောင့ြ၎င်းင်းင်း တခွိနထြဲလိုလိုပြီးကာ တီလေးဖငထြဲသို့ လရမွေားပန်းထဲ့လိုကပြါတော့လသည်ေ။ ဆုမှတမြှာ မှယောပေါသ်ို့ မှောကလြကြြ ကသွှားလသည်ေ။ ဘေးမှာလှဲ လာသော ဗညားကို လှမ်းဖကလြိုကကြာ “သားတီလေးကိုပစ်မသှားရဘူးနောြ တီလေးကို အမြဲလိုးပေးရမယန်ောြ တီလေးဟာနခေဲ့သမွှ ကြကလြပတ်ှကေို သားကဖြည့ပြေးလိုကတ်ာလေ တီလေးလေ ဖြစ်နိုငရြင် သားနဲ့ လကထြပခြငွတ်ယ်” ဟု ပြောလိုကလြသည်ေ။ ဗညားမှာ “တီလေးကိုလိုးရင် တူအရင်းအနနေဲ့လိုးရမှာလား ယောကြွားအနနေ့လိုးရမှာလား” လို့ပြနမြေးရဦးမည် ဟုစဉြးစားရင်းပြုံးလိုကမြိလတေော့သည် …..ပြီးပါပြီ။