အောစာအုပ်

ရိုးမသွားတဲ့ ဇာတ်လမ်းရိုးရိုးလေးများ (အပိုင်း ၁)

ရိုးမသှားတဲ့ ဇာတလြမ်းရိုးရိုးလေးများ
ရေးသားသူ – Ko Gyi Ngwe

🏵️အပိုင်း (၁)🏵️

😁အငထြရို / မိတဆြကြ😁

ကြှနတ်ောကြတော့ ရနကြုနန်ဲ့သိပမြဝေးလှတဲ့ နယမြှို့လေးတဈခုကပေါ့။ မှတမြှတရြရ အခစွကြိုစတွေ့ဖူးတာက ၈ တန်းလောကကြပေါ့။ လူပျိုဘဝကို ပြောင်းလာတာကလည်း သိပမြကြာသေးတော့ ဟိုစပစြပ် ဒီစပစြပန်ဲ့ ဟိုလိုဒီလို စဉြးစားမိလိုကြ အိမသ်ာပြေးလိုကန်ဲ့ပေါ့။ ပြာတာတာ စာအုပဆြိုတာလည်း သိပမြမှငမြတွေ့ဖူးသလောကကြို ရှားတာ။

တဈနေ့ ကြှနတ်ောြ ဦးလေးအိမကြို ဝတ်ထုစာအုပင်ှားရအောင် သှားခဲ့ပါတယ်။ ဦးလေးစာအုပစြငကြ ဝတ်ထုစာအုပတ်ှကြေားထဲက မှတစြုစာအုပလြို ကတထြူလေးတဈခု ထွကလြာတယ်။ ဖြင့ဖြတလြိုကတ်ော့မှ အပြာစာအုပမြှန်း သိလာတယ်။ ဒါပထမဆုံးအကြိမ် ဖတဖြူးတဲ့ စာအုပလြေ။ ခစွန်ည်းလမ်းပြင့တ်ဲ့။ အခုထိ မှတမြိနတယ်ေ။ နောကတ်ော့ ကြောင်းကကောငတ်ှနေဲ့ စကားစပမြိတော့

‘ဒါများကြာ အဆန်းလုပလြို့ ဒို့ကြောင်းနားက ကြမ်းယာဆိုငမြှာ ငှားဖတလြို့ရတယ်’

လို့ ပြောပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း နောကပျိုင်း စာအုပတ်ှေ တောတ်ောမြွားများ ဖတခြဲ့ပြီး တွေ့သမွှ မိန်းကလေးများကို အာရုံခံတတလြာပါတယ်။ အတန်းထဲက ကောငမြတွကေို မှန်းပြီးဆောခြဲ့တာ မလောကလြို့ အတန်းကြီးက အဈမတွပေါပါသေး….။

………………………………………………………….

😁အခစွကြို စတငတ်ှေ့ရှိခွင်း😁

ကြှနတ်ော့ဘြဝရဲ့ အခစွြဦးကတော့ ခငလြေးတဲ့။ သူ့မိဘတွကေ ခမွြးသာတယ်။ ကုနသ်ညပြှဲစား။ ငှတေိုး လည်း ပေးစားတယ်။ တောသူဌေးတွပေေါ့။ သူနဲ့က အရငကြဆို သိပမြခငပြါဘူး။ နောကတ်ော့ စကားရောဖောရော လုပရြင်းက တောတ်ောလြေး ရင်းနှီးလာတယ်။ သူနဲ့ စခစွခြဲ့ပုံက ဒီလိုဗွ။

ကြှနတ်ောတ်ို့က ညနကြေောင်းဆင်းခါနီးအခွိနဆြို ဘောလုံးထရိနန်ငဆြင်းရတယ်။ ပျိုငပြှဲရှိတာကိုး။ အဲဒီအခွိနမြှာသငတ်ဲ့ စာတွကြတေော့ သူ့ဆီကနေ ပြနကြူးရတယ်။ ရကတ်ှကြောလာတော့ လူပျိုသှေးကပြလာပြီး သူ့ကို ရည်းစားစကားပြောဖို့ ကြံမိတယ်။ ဘယကြနစပြေောရမှန်းလည်း မသိ။ ကနွတ်ဲ့ကောငတ်ှသေိမှာလည်းစိုး ဆရာမသာ သှားတိုငလြိုကရြင် အဆောခြံရမှာလည်း ကြောကသ်ေး။ ပထမဆုံး အတွေ့အကြုံဆိုတော့လည်း စိတ် လှုပရြှားရတာပေါ့။ နေ့တိုင်းတွေ့နရတေဲ့ သူ့အလှတွကေို မှငန်ရတေော့လည်း အခစွကြှောင့ဖြစ်တဲ့ ဝဒနောတွကေို ခံစားနရတောပေါ့။ ဆကဆြံရေးကတော့ သူ့ဖကကြတော့ ရိုးရိုးသားသား သူငယခြငွြးလို ခငပြမယေ့ြ မရိုးသားတာက ကိုယဆြိုတော့ သူ့မကြန်ှာတောင် စေ့စေ့မကြည့်ရြဲဘူး။

ဒီဝဒနောတွကေို ကြာရှညမြခံစားနိုငတ်ော့တာမို့ တဈနေ့ ငှားကူးတဲ့ သူ့စာအုပလြေးထဲမှာ ခငလြေးကိုခစွတ်ယ် ဆိုတဲ့ စာလေးကို သေးသေးလေး ခဲတံနဲ့ ရေးပေးလိုကရြာကစလို့ ခစွရြေးဆိုခဲ့မိတယ်။ သူ့ဖကကြတော့ မိန်းကလေးတွရေဲ့ထုံးစံအတိုင်း သူငယခြငွြးလိုပဲ ခငပြါတယ် ဘာညာပေါ့။ နောကတ်ော့ သူငယခြငွြးတွကေ ဝိုင်းလှောကြှတော့ ထုံးစံအတိုင်း အဖြရခေဲ့ပါတယ်။

ခစွသ်ူတွသောဖြစ်ကြတာ၊ မှတမြှတရြရ တဈနှစ်လုံး ပါးလေးပဲ တဈခါနမ်းဖူးတယ်။ ကြောကလြို့။ ဒါတောင် အခန်းထဲမှာ ဘယသ်ူမှမရှိတုန်း ခဏလို့ပြောကာ ပါးလေးကို နမ်းလိုကတ်ာ။ သူက ’အိုး နငကြလည်းဟာ’ လို့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောြ ဘာလုပတ်ယထြငလြဲ ထွကပြှေးတာပေါ့ဗွာ။

နောကန်ေ့ ကြောင်းပြနရြောကတ်ော့ သူ့သူငယခြငွြးတွကေ ဝိုင်းရနတ်ှေ့တယ်။ နောကကြို ဒီလိုမလုပပြါနဲ့။ ကြှနတ်ော့ကြိုလည်း သူက ခွုပခြှယလြိုကတ်ာလည်း လှနရြောဗွာ။ ဆေးလိပ်၊ ကြမ်း၊ အရကလြုံးဝတဲ့။ အဲဒီတုန်းကတော့ အခစွမြကြန်ှာ တဈရှာထငန်တေုန်းတော့ ဟုတကြဲ့ပေါ့။ အချင်ြးချင်ြးလည်း ခွိန်းတွေ့ဖို့နနသေောသာ စာပေးစာယူပဲ လုပလြို့ရတယ်။ ဒါတောင် သူငယခြငွြးတွကေောင်းလို့ ။ လကဆြောငလြေးတွတေော့ ပေးဖြစ်တယ်။ ၉ တန်းနှစ်လည်း ဘာမှမထူးပါဘူး။

ဒီလိုနဲ့ တဈနှစ်ကုနသ်ှားတော့ အောငစြာရင်းတွေ ထွကပြှီးတော့ ကြှနတ်ောြ မကြားချင်ဆြုံးသတင်းတဈခုကို ကြားရတယ်။ သူ့မိဘတွကေ ဆယတ်န်းကို ရနကြုနသ်ှားထားမယပြေါ့။ သှားပြီ။

ဆယတ်န်းစတကတ်ဲ့နှစ်ကတော့ အီလညလြညကြှီး ဖြတကြွောခြဲ့ရတယ်။ စာအဆကအြသှယတ်ော့ ရှိတာပေါ့။ စကားတောင် တောတ်ောလြေးရှညသ်ှားပြီ။ လာတော့မယ် ကောင်းခန်း။

……………………………………………………………

❤️ခြိန်းတဲ့ည❤️

သူနဲ့ကြှနတ်ောြ စပြီးခွိန်းတွေ့တာကတော့ ရည်းစားဖြစ်ပြီး ၂ နှစ်လောကအြကြာ ဆယတ်န်းဖြပြေီးတော့ သူ့တို့အဖြားအိမမြှာ လာအိပန်တေုန်း ကြှနတ်ော့ကြို ခွိန်းလိုကပြါတယ်။ သူ့ညီမဝမ်းကြဲတဈယောကကြ လာပြောတယ်။ ညကြရင် ၇ နာရီလောကြ တွေ့ချင်တ်ယတ်ဲ့။ ကြှနတ်ောြ ရငတ်ှခေုနလြိုကတ်ာဗွာ။ ထမင်းတောင် ၃ ၄ လုတ် ပဲစာနိုငတ်ယ်။ အိမကြို ဗှီဒီယိုသှားကြည့်မြယလြို့ပြောပြီး ထွကလြာခဲ့ပါတယ်။ သူတို့အဖြားအိမန်ဲ့ ဗှီဒီယိုရုံနဲ့က ကပရြကလြေ။

ဟိုရောကတ်ော့ ကြှနတ်ောြ မသှားရဲလို့ သူငယခြငွြးတွကေ အတင်းပြောတော့မှ ပထမဆုံးစွန့စြားခန်းကို ခွံစည်းရိုးကိုခွကြောကြာ စတငလြိုကပြါတယ်။ လလေးကလည်း သာလို့။ သူက အိမအြောကထြပမြှာ စောင့န်တယ်ေ။ ခုံပုလေးနှစ်လုံးလည်း ခထွားတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ဝငထြိုငလြိုကရြင်း လကန်ှဈဖကကြို ပေါငပြေါတ်ငလြို့ပေါ့။ ရငတ်ှကလေည်း တဒိုင်းဒိုင်းခုနလြို့ရယ်။ မနည်းကို အားတင်းပြီး စကားတဈခွန်းကို စလိုကတ်ယ်။

‘ခငလြေး ခေါတ်ာ ဘာပြောမလို့လဲ..’

သူ့ဖကကြလည်း တောတ်ောန်ဲ့ စကားသံထွကမြလာပါဘူး။ တောတ်ောလြေးကြာမှ

‘နငတ်ို့အုပစြု စာမေးပြဲနောကဆြုံးနေ့က ဘီယာတွေ သောကကြှတယဆြို’

အင်..နငပြှီ ဘာပြနပြှောလို့ပြောရမှန်း မသိဘူး။

‘အေး’

‘ငါမကြိုကဘြူး။ နောကဆြို မသောကန်ဲ့’

‘အေးပါဟ။ ငါကတိပေးပါတယ်။’

‘ယုံရမှာလား’

လို့ ပြနမြေးလာတော့ ကြှနတ်ောလြည်း စွန့စြားပြီး သူ့ပုခုံးလေးကို ဖကလြိုကကြာ

‘ယုံပြီလား’

လို့ဆိုကာ ပါးလေးကို စနမ်းလိုကပြါတယ်။ သူ့အသံလေး တိတသ်ှားကာ ခေါင်းလေးငုံ့သှားပါတယ်။ နောကတ်ော့ အားတင်းပြီး သူ့နှုတခြမ်းလေးကို နမ်းလိုကတ်ာ နောကဆြုတသ်ှားလို့ မမိလိုကပြဲ အဖြားလေးပဲ မိတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ဆကမြလုပရြဲတော့ပဲ ပါးလေးပဲ နမ်းနရတောပေါ့။ သူလေးနဲ့ နီးနီးကပကြပန်နရေတေော့ အောကကြကောငကြလည်း တင်းပြီပေါ့။

ကြှနတ်ောလြည်း သူ့ခေါင်းလေးကို အသာလှည့လြိုကရြင်း သူ့နှုတခြမ်းလေးကို နမ်းလိုကတ်ော့မှ နည်းနည်းလေးတော့ ရုန်းနရောက တဖြည်းဖြည်းလေး ငှိမသ်ှားတယ်။ တတသ်လောကြ မှတသ်လောကြ လွှာလေးထိုးထည့ကြှည့တ်ော့ သှားကို အတင်းစေ့ထားတယဗြွ။ နောကတ်ော့ ဘယရြမလဲ အတင်း လွှာကို ထိုးသှင်းလိုကတ်ော့မှ ပြင့သ်ှားပြီး လွှာချင်ြးထိမိကြတယ်။ သူ့လွှာလေးကို ကိုယ့လြွှာလေးနဲ့ အတင်းလိုကထြိုးလိုကရြင်း သူ့ကို တင်းတင်းလေးဖကထြားလိုကရြာက လကတ်ဈဖကကြ နို့ကိုကိုငဖြို့ ကြိုးစားလိုကတ်ော့ သူက အတင်းရုန်းထွကလြိုကပြှီး

‘နငန်ောြ.. ဒါလောကပြဲတောတ်ော့.. ငါမကြိုကဘြူး… ဒီလိုဆိုးရင် နောကမြတွေ့တော့ဘူး’

လို့ဆိုတော့ ကြှနတ်ောလြည်း ခစွသ်ူလေးကို မှတန်ိုးတာကြောင့ြ ဒီလောကန်ဲ့ပဲ ကြနပေလြိုကပြါတယ်။ ဗှီဒီယိုကလည်း သိမ်းခါနီးတော့ နှုတဆြကအြနမ်းလေးပေးပြီး ပြနခြဲ့ပါတယ်။ အိမပြှနရြောကတ်ော့ ရငတ်ှတဒေိုင်းဒိုင်းခုနန်ပြေီး တောတ်ောန်ဲ့ကို အိပမြပြောပြါဘူး။ သူနဲ့ထိတွေ့ရတာတွကေ တသသဖြစ်နလေို့ပေါ့။ ခေါင်းအုံးလေးကိုပဲ အခစွလြို့သဘောထားပြီး တင်းတင်းလေး ဖကအြိပလြိုကမြိပါတော့တယ်။

…………………………………………………………….

❤️လူဆိုးတွနေဲ့ တိုငပြင်❤️

နောကန်ေ့ သူငယခြငွြးတွနေဲ့တွေ့တော့ ဝိုင်းဗွူးကြတယ်။

‘ဟေ့ကောင်… မင်းညက တောတ်ောလြေး ခရီးရောကရြဲ့လား’

‘ဒီလိုပါပဲ..နမ်းရုံပဲ’

‘မင်းကြာ.. ညံ့လိုကတ်ဲ့ကောင် ‘

‘မဟုတဘြူးကြ.. ငါသူ့ကို တကယခြစွတ်ာ… အခွင့အြရေးတွေ မယူရကဘြူး’

‘သှားသလေိုကြ ဟေ့ကောင်… မင်းကတော့ တကယ့လြူရိုးပဲ’

‘ငါကလည်း ကြောကတ်ယ်’

‘မင်းကလည်း ပြောင်းပြနပြါလား… ဟိုကမှ မင်းကိုကြောကန်ရမှော… မင်းကိုမကြောကလြို့ ခွိန်းတာပေါ့ကြ’

‘မလုပန်ဲ့ကြ သူတို့ဘှားအကြေီးက အအိပဆြတတ်ယကြှ’

‘အဲဒါကောင်းတာပေါ့.. သူ အသံထွကလြို့ မရတော့ဘူးပေါ့ကြ… နောကတ်ဈခါခွိန်းရင် လှုပရြှားပတေော့’

‘မဟုတတ်ာကြာ သနားပါတယ်။’

‘မိန်းမနဲ့နှား မသနားနဲ့တဲ့ကြ…. နောကတ်ဈခါသှားရင် အဆငပြှအေောင် မင်းကို ငါသငပြေးလိုကမြယ်’

လို့ပြောကာ နည်းနာတွေ သငပြေးလိုကတ်ာ တဈနာရီလောကကြိုကြာတယ်။ နောကြ သူငယခြငွြးတွနေဲ့ လမ်းခွဲခဲ့ကာ အိမပြှနရြောကတ်ော့ အိပယ်ာထဲလှဲကာ စဉြးစားနမေိတယ်။ အင်း.. သူတို့ပြောတော့လည်း ဟုတတ်ာပဲ။ ဒါပမယေ့ြ သူ့ကိုလည်း သနားတယ်။ ဖြူစငန်တေဲ့ အခစွကြလေးကိုလည်း မစွန်းထင်းစချင်ေဘြူး။ အို ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စမ်းတော့ကြည့်လြိုကမြယလြေ။

……………………………………………

❤️ညီလေးနဲ့ ညီမလေးကို မိတဆြကပြေးခွင်း❤️

နောကတ်ဈပတလြောကန်တေော့ ထုံးစံအတိုင်းပဲ ခွိန်းပြနပြါတယ်။ သူငယခြငွြးတွကေ အဖောလြိုကပြေးကြပါတယ်။ သှားခါနီးတောငမြှ ဟိုကောငတ်ှကေ

‘ဟေ့ကောင် ငါပြောတာမမေ့နဲ့နောြ။ ဟိုထဲရောကရြင် လကကြလည်း အသကေောငကြှီးလိုမနနေဲ့ ကြားလား’

သူတို့ပြောနပမေယေ့ြ ရငတ်ှခေုနန်လေို့ ပြနမြပြောပဲ ခေါင်းလေးပဲညိတပြှလိုကကြာ ခွံစည်းရိုးကိုခွကြောကြာ ဝငလြိုကတ်ော့ နောကဖြေးက တံခါးလေး ပြင့လြာပါတယ်။

‘ဟင် အောကမြှာမဟုတဘြူးလား’

‘အောကမြှာဆို အဘှားလှမ်းခေါရြင် ကြာမှာစိုးလို့လေ’

လို့ဆိုကာ နှစ်ယောကသ်ား ထိုငခြလွိုကပြါတယ်။ ရောကရြောကခြငွြး သူ့ဆီက သနပခြါးနံ့သင်းသင်းလေးကို ရှူမိတော့

‘လှမ်းလိုကတ်ာ ခငလြေးရယ်’

လို့ပြောပြီး အာဘှားလေး ပစ်ပေးလိုကပြါတယ်။ နောကြ တဈဆကတ်ည်းပဲ နှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးကို ငုံကာစုပယ်ူလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ော့ကြို ပြနဖြကလြာပါတယ်။ နည်းနည်းတော့ တိုးတကလြာပြီ။ နှစ်ယောကသ်ား လွှာချင်ြးကစားနပြေီး ဟိုကောငတ်ှေ သငပြေးသလို လကတ်ဈဖကကြ ပခုံးလေးကိုဖကရြင်း ကနွတ်ဲ့တဈဖကကြ နို့အုံလေးကို အသာလေး အုပကြိုငလြိုကတ်ော့ အတင်းဆှဲဖယပြါတယ်။

ဘယရြမလဲ ဆရာကောင်းတပည့ြ ဆိုသလို လညတ်ိုငလြေးကို နမ်းလိုကရြင်း နားထဲကို လွှာလေးနဲ့ ထိုးကောလြိုကတ်ော့ အိကနဲဖြစ်ပြီး ငှိမကြသွှားတယ်။ လိုကကြာနတေဲ့ လကကြလည်း တဖြည်းဖြည်း လွော့လာတယ်။ ဒါနဲ့ နို့အုံလေးကို ဖိကိုငလြိုကတ်ော့ ကိုငလြို့ကောင်းလိုကတ်ာဗွာ။ အိနတောပဲ။ အပေါကြနပေဲ ဖြဖြလေးကိုငလြိုကကြာ နယပြေးလိုကတ်ယ်။

‘အိုး..သူသိပဆြိုးတယကြှာ’

သူ့အသံလေးကြားလိုကတ်ော့မှ ပိုဖီးတကလြာပြီး အင်ျကြီပေါကြနေ နို့သီးခေါင်းလေးကို လိုကစြမ်းမိတယ်။ တောတ်ောန်ဲ့ မတွေ့ဘူး။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ော့လြကတ်ှကေ မာတာတာလေးတဈခုကို ခံစားမိလို့ လကည်ှိုးလကမ် အသာညှပလြို့ ရှရှလေး ခွပေေးလိုကမြိတယ်။

‘အိုး.. ကိုရယ် မလုပပြါနဲ့ ကြောကတ်ယ်’

‘ဒါလေးတော့ ခွင့ပြှုပါကြာနောြ’

လို့ပြောကာ အင်ျကြီလညပြင်းပေါကလြေးထဲ လကထြိုးသှင်းလိုကတ်ယ်။ လကကြတော့ အတင်းလိုကဖြယပြမယေ့ြ ကြှနတ်ောကြမရပါဘူး။ ဒီလိုပဲ ရုန်းရင်း ဖယရြင်း တိုးရင်းနဲ့ လကဝြါးတဈဖကလြုံး ဘောလြီကြားထဲ ရောကသ်ှားတယ်။ နို့သီးခေါင်းလေးကို မိသှားတော့ တောတ်ောကြှာကြာလေး ဆကခြွပေေးလိုကြ နို့အုံလေးကို ညှဈပေးလိုကြ လုပပြေးလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ော့လြကကြိုဖိထားတဲ့ သူ့လကတ်ှေ မရှိတော့ပါဘူး။

‘အင်း..ဟင်း..ဟင်း..အရမ်းကဲတာပဲကြာ’

လို့ ခစွစြဖြယအြသံလေး ထွကလြာပါတယ်။ အခွအနေကေ တောတ်ောလြေး ကောင်းလာတာကြောင်း ဘောလြီကြားထဲက လကကြို ပြနထြုတလြိုကပြှီး ဂွိတကြိုဖြုတဖြို့ ကြိုးစားရတော့တယ်။ များလိုကတ်ဲ့ ဂွိတတ်ှဗွော။ တောတ်ောလြေး ဖြုတလြိုကရြတယ်။ တောသ်ေးတယ် မရုန်းလို့။ ရုန်းရင် ဘယလြိုမှ အဆငမြပြဘေူး။ ဂွိတတ်ှအေားလုံး ပြုတသ်ှားတော့မှ ဝတထြားတဲ့အင်ျကြီလေးကို လှနတ်ငလြိုကရြင်း ဘောလြီအုံလေး တွန်းတငလြိုကကြာ လကန်ဲ့ ပိုငပျိုငန်ိုငန်ိုငကြှီး ကိုငမြိပါတော့တယ်။

‘အား..လား..လား..မောင်’

သူ့နှုတခြမ်းကို နမ်းနတေဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း တဖြည်းဖြည်း အောကကြိုဆင်းလာပြီး ကြှနတ်ောကြိုငထြားလို့ မာတောငန်တေဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးကို ဖြဖြလေး လွှာဖြားလေးနဲ့ ကောတ်ငပြေးလိုကပြါတယ်။ အင့ခြနဲ တဈခကြတ်ှန့သ်ှားပြီး ကြှနတ်ော့ခြေါင်းလေးကို လာဖကပြါတော့တယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း နို့အုံလေးကို လွှာနဲ့သိမ်းယကလြိုကရြင်း နို့သီးခေါင်းလေးကို စတငစြို့ပေးလိုကတ်ော့ ကြောလေးပါ ကော့တကလြာပါတယ်။

‘ရှီး..ကြှတ်..ကြှတ်..ကြှတ်..မောငရြယ်’

ကြှနတ်ောလြည်း နို့စို့ပေးလိုကြ လကတ်ဈဖကကြ ကနွတ်ဲ့နို့အုံလေးကို ညှဈပေးလိုကြ လုပန်ရင်ေး ဖကြ ထားတဲ့သူ့ကို အသာလေး လှဲခလွိုကပြါတော့တယ်။ သူ့အပေါပျိုင်းကတော့ ရှိသမွှအဝတအြစားက လညပြင်းနားမှာစုပုံကာ အပေါပျိုင်းဗလာကငွြးလို့နပေါတယ်။ နို့သီးနှစ်လုံးကို တဈလှည့စြီစို့ပေးနရင်ေး လကတ်ဈဖကကြ သူ့ပေါငသ်ားလေးတွကေို ပြတပြေးလိုကတ်ော့ သူ့ကိုယလြေး တွန့လြိမလြာပါတယ်။ ဒါနဲ့ ပေါငရြင်းနားရောကတ်ော့ ထမီပေါကြနပေဲ သူ့ပေါငကြှားထဲကို စမ်းလိုကမြိပါတယ်။ သူကလည်း ကမန်းကတမ်း ထလာပြီး အတင်းရုန်းဖယပြါတော့တယ်။ ဒါပမယေ့ြ သူ အရမ်းနောကကြသွှားပါပြီ။ ကြှနတ်ော့လြကကြ သူ့စောကပြတပြေါကြို မိမိရရကြီး ကိုငမြိသှားပြီမို့ ရုန်းဖယဖြို့ ဘယလြိုမှမဖြစ်နိုငတ်ော့ပါဘူး။

ကြှနတ်ောလြည်း စိုတိုတိုလေးဖြစ်နတေဲ့ သူ့စောကပြတလြေးကို လကခြွောင်းလေးတွနေဲ့ ပြတပြေးလိုကတ်ော့ ငှီးသံလေးတွထွကေလြာကာ ငှိမသ်ကသ်ှားပါတယ်။ ကြှနတ်ော့လြကကြို ကိုငထြားတဲ့ သူ့လကခြွောင်းလေးတွကေ ပိုပြီးတင်းကြပလြာတယလြို့ ထငပြါတယ်။ ဒီတော့ ကြှနတ်ောလြည်း သူ့လကကြိုကိုငကြာ ထောငမြတန်တေဲ့ ကြှနတ်ောြ့လီးပေါကြို တငပြေးလိုကတ်ော့ တဈခကြတ်ှန့သ်ှားပြီး လကကြို ပြနဖြယဖြို့လုပပြါတယ်။ အတင်းဆှဲကပပြေးလိုကတ်ော့မှ သာသာလေး မထိတထိလေး ကိုငပြါတော့တယ်။

ကြှနတ်ော့လြကတ်ှကလေည်း ခပသ်ှကသ်ှကလြေး ပြတပြေးလိုကတ်ော့ တအင်းအင်းနဲ့ လကကြလည်း ကြှနတ်ော့လြီးကို တင်းတင်းလေး ဆုပကြိုငလြာပါတယ်။ နောကတ်ော့ အောကကြိုပါဆင်းပြီး ဂွေးဥ တွကေိုပါ လိုကစြမ်းနတောကို ခံစားမိပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ထမီစလေး အသာဖြုတလြိုကရြင်း လကကြိုအထဲထည့ကြာ စိုရှှဲနတေဲ့ စောကပြတလြေးကို အထကအြောကြ ပြတပြေးလိုကပြါတယ်။ စောကစြေ့လေးကိုထိမိတိုင်း သူ့ကိုယလြေး တွန့ခြနဲ ဖြစ်သှားတာကိုလည်း တွေ့ရပါတယ်။ အောကကြလည်း လုံခွညကြိုဖြပေေးလိုကရြင်း သူ့လကလြေးကိုကိုငကြာ ရှေ့တိုးနောကဆြုတ် လုပပြှရင်း ဂွင်းတိုကခြိုင်းလိုကပြါတယ်။

ပါးစပကြသာ ဖြင့မြပြောကြပမယေ့ြ ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကလြုံး တဈဦးရဲ့လိုအပခြကြကြို တဈဦး အလိုကတ်သိနဲ့ မခိုမကပ် လုပပြေးနကြပေါတယ်။ အတောလြေးကြာတော့ ခငလြေးလည်း ဓါတလြိုကသ်လို တွန့တ်ကသ်ှားရင်း ကြှနတ်ောကြို ခပကြှမ်းကြမ်းလေး ပြနန်မ်းကာ ငှိမကြသွှားသလို ခငလြေးလကထြဲက ကြှနတ်ောကြောငကြှီးလည်း သုတရြညတ်ှကေို တဗစွဗြစွပြန်းထုတရြင်း ပြော့ခွကသွှေားပါတော့တယ်။

ကြှနတ်ော့ရြငခြှငထြဲမှာ အသာလေးမှိန်းနတေဲ့ ခငလြေးမကြန်ှာကို ဆှဲမော့လိုကရြင်း နဖူးလေးကိုနမ်းကာ ဆံနှယလြေးတွကေို သပတ်ငပြေးလိုကရြင်း

‘ခငလြေး ခစွလြားဟင်’

‘အင်း…မောလိုကတ်ာ မောငရြယ်’

‘ကောင်းရဲ့လား ခငလြေး’

‘ဘယလြိုကြီးလဲမသိဘူး။ မပြောပြတတဘြူး’

‘မောငတ်ို့ ထပခြစွရြအောငန်ောြ’

‘ဒီနေ့တော့ ဒီလောကပြဲ ကြနပေတ်ော့နောြ။ အခွိနလြည်း လင့န်ပြေီ။ တအောင့န်လေို့ အဘှားနိုးရငအြောခြေါလြိမ့မြယ်’

‘ဒါဆို ဘယတ်ော့လောကြ ထပတ်ှေ့ကြမလဲ။ မနကဖြှနည်လား’

‘အင်း’

‘မနကဖြှနကြှရင် ဒီထကကြောင်းအောင် လုပပြေးမယ်’

‘သှား…လူဆိုး၊အရမ်းကဲတာပဲ။’

‘ကဲ ပြော ဘယလြိုလဲ။ မနကဖြှနဖြစ်လား’

‘မောင့ကြိုကြောကတ်ယ်’

‘ဒီလောကပြါပဲ။’

‘ဒီထကမြွား ပိုချင်သ်ေးလို့လား’

‘မပိုရဘူးလား။ ခစွလြို့ကြာနောြ။ သဘောမတူရင် မပြနပြဲနမှောနောြ’

‘အင်းပါ မောငရြယ်။ မနကဖြှနကြှရင် မောငရြော ထွကလြို့ရပါ့မလား။’

‘ရအောငထြှကရြမှာပေါ့။ အောငကြှီးတို့အိမမြှာ အိပမြယလြို့ပြောလိုကရြင် ရတယလြေ။’

‘ဒါဆို ဗှီဒီယိုသိမ်းခွိနလြောကြ။ ခွရင်ေးခန်း ပြတင်းပေါကကြို ဟထားပေးမယ်။ မောင့ဖြာသာ တွယတ်ကခြဲ့ပတေော့’

‘ဟေး.. ဒါမှ ငါ့ခစွခြစွကြှ’

လို့ဆိုကာ ပါးလေးကို ရှှတခြနဲ နမ်းလိုကရြင်း ပြနခြဲ့ပါတော့တယ်။ ပြနလြာတော့ လမ်းမှာ သူငယခြငွြးတွကေ

‘ငါ့ကောငကြှီး တောတ်ောအြဆငပြှလောလား’

‘အေးကြ ပြတယ်ေ။ မနကဖြှန် ထပခြွိန်းလိုကတ်ယ်။ မင်းတို့ ထပကြူညီကြဦးလကြော’

‘အေးပါကြာ။ ဒါမွိုးဆိုရင် ငါတို့က ကိုယ့ထြမင်းကိုယစြားပြီး ကူညီမှာ’

‘အေးကြာ ကြေးဇူးတငတ်ယ်။ မင်းတို့အတွကြ သနဘြကခြါ တဈဝိုင်းလုပပြေးမယ်’

‘ကဲ အောငမြှငပြါစကြော’

လို့ ပြောကြဆိုကြ နောကကြှပြောငကြှရင်း လမ်းခွဲခဲ့ကြပါတယ်။

…………………………………………………….

❤️Boxing Day (သို့) ပါကငဖြောကတ်ဲ့နေ့❤️

နောကန်ေ့ရောကတ်ော့ ဟိုကောငတ်ှအေိမမြှာ ကြကသ်ားခကြစြားမလို့ဆိုပြီး အိမကြို လှည့ပြတထြှကလြာခဲ့တယ်။ ခွံအနောကဖြကကြနေ အခွအနေကေိုစောင့ကြှည့ပြှီး ခွံထဲဝငခြဲ့ကြပါတယ်။ ဗလကောင်းသော အောငကြှီးက ထိုငပြေးပြီး သူ့ပုခုံးပေါကြို တကစြပေါတယ်။ နောကတ်ော့ နံရံကိုကိုငကြာ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ထပေးလိုကတ်ော့ ပြတင်းပေါကကြို ရောကသ်ှားတယ်။ တံခါးလေးဟထားတော့ အသာလေးပဲဖြင့ကြာ ကြောတ်ကလြိုကပြါတယ်။ အပေါရြောကတ်ော့မှ အောကကြကောငတ်ှကေို

‘ရပြီ ကြေးဇူးပဲ’

‘အေးအေး ငါတို့တော့လဈပြီ။ မင်းဖာသာ အဆငပြှသလေို ပြနလြာခဲ့ပတေော့’

လို့ပြောကာ ပြနထြှကသ်ှားကြတယ်။ အခန်းထဲကို သချောကြည့်လြိုကတ်ော့ ခငလြေး မရောကလြာသေးဘူး။ သူ့အဖြား မအိပသ်ေးလို့ထငတ်ယ်။ အခန်းထဲကနလည်ေး အပြငထြှကမြကြည့်ရြဲတော့ နံရံနားကပပြှီး အသံနားထောငလြိုကတ်ော့ အဖြားကြီး တီဗှီကြည့်န်တေဲ့အသံတွေ ကြားနရတေယ်။ တဈယောကတ်ည်း ငုတတ်ုတထြိုငကြာ နာရီဝကလြောကစြောင့န်ရင်ေး တိုကစြဈဖြင့ဖြို့ကိုပဲ နည်းလမ်းပေါင်းစုံ စဉြးစားနမေိတယ်။ အသံတွတေိတသ်ှားတော့မှ အခန်းထဲကို ခငလြေး ဝငလြာကာ ကြှနတ်ော့ဘြေးနား ဝငထြိုငလြိုကပြါတယ်။

ကြှနတ်ောလြည်း ခငလြေးကို အလိုကသ်င့လြေး ပြနဖြကထြားလိုကရြင်း လကကြလေးတဈဖကကြို ကိုင် လိုကတ်ော့ အေးစကန်တောကို တွေ့ပါတယ်။ ပါးပြငလြေးကို မှှေးမှှေးတဈခကြပြေးလိုကရြင်း..

‘ခငလြေး ကြောကန်လေား’

လို့ မေးလိုကတ်ော့…

‘မသိဘူး မောငရြယ် ရငတ်ှခေုနန်တယ်ေ။ မောင့ကြို ခစွလြို့သာ ဒီလိုပေးတွေ့တာနောြ။ ခငလြေးကို ပစ်မသှားရဘူး’

‘မောင့ရြငထြဲမှာလည်း ခငလြေးတဈယောကထြဲပါကြာ။ ခငလြေးကို မောငဘြယလြောကခြစွတ်ယဆြိုတာ ဒီည သကသ်ပြမေယလြေ။ အဘှားအိပသ်ှားတာ သချောလား’

‘သချောသလားမမေးနဲ့ မောင်။ အိပဆြေးကို ၁ လုံး ပိုတိုကထြားတယ် ခစ် ခစ်’

လို့ပြောကာ ကြှနတ်ော့ရြငခြှငထြဲ ခေါင်းလေးတိုးဝငလြာပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း မကြန်ှာလေးကို ဆှဲမော့လိုကပြှီး သူ့နှုတခြမ်းထူအမ်းအမ်းလေးကို တပမြကစြှာ နမ်းရှိုကလြိုကပြါတော့တယ်။ ခငလြေးကလည်း ကြှနတ်ော့အြနမ်းတွကေို ပြနပြှီး တုန့ပြှနလြာပါတယ်။ နှစ်ယောကသ်ား လွှာချင်ြးကစားနရင်ေးက ခငလြေးနို့အုံလေးကို အသာလေး လကန်ဲ့ညှဈကာ ခွပေေးလိုကပြါတယ်။ ခငလြေးလည်း တဈခကြတ်ှန့သ်ှားပြီး ကြှနတ်ော့ကြို ခပတ်င်းတင်းလေး ဖကထြားပါတယ်။

‘မောငန်ောြ သိပမြညှဈနဲ့ မနေ့ကလုပထြားတာ အရမ်းနာနတယ်ေ’

‘ဒါဆိုလည်း ပါးစပလြေးနဲ့ပဲ ငုံပေးတော့မယ်’

လို့ဆိုပြီး သူ့အဝတတ်ှကေို စတငခြွှတပြေးလိုကတ်ော့ သူကလည်း လိုလိုလားလားမို့ ခဏလေးနဲ့ အပေါပျိုင်း ဗလာကငွြးသှားပါတယ်။ ခငလြေးကိုယလြုံးလေးကို လကတ်ဈဖကန်ဲ့ ထိန်းလိုကရြင်း ရငခြှငထြဲမှာပဲ မှီစကော နှုတခြမ်းလေးကို ပြနန်မ်းလိုကပြါတယ် ။ နောကတ်ော့ လညတ်ိုငလြေးကို အသာစုပယ်ူလိုကရြင်း အောကကြို တဖြည်းဖြည်းဆင်းကာ နို့အုံအောကန်ားလေးကနစပြေီး လွှာလေးနဲ့ နို့သီးလေးအထိ ယကတ်ငလြိုကပြါတယ်။

နောကတ်ော့ စူထွကကြာ မာတင်းစပြုနတေဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးကို စတငစြို့ပေးလိုကရြာတော့ ကြောလေးကော့တကသ်ှားပြီး လကတ်ှကလေည်း ကြှနတ်ော့ခြေါင်းကို လာဖကကြာ ဆံပငလြေးတွကေို ဖြပေးနပေါတယ်။ လကတ်ဈဖကကြ ကနွတ်ဲ့နို့အုံလေးကို ညှဈလိုကြ နို့သီးခေါင်းလေးကို ညှပဆြှဲလိုကန်ဲ့ လုပပြေးလိုကရြင်း တဈလုံးစီ အလှည့ကြှ စို့ပေးနလေိုကတ်ယ်။ နောကတ်ော့ ဗိုကသ်ားလေးကို အသာပြတပြေးနရင်ေး အောကကြိုဆင်းကာ ထမီလေးကို ဖြခလွေိုကရြင်း ဆီးခုံလေးပေါကြ အမှေးလေးတွကေို လကန်ဲ့ သာသာလေး ဆှဲပေးလိုကပြါတယ်။ ပေါငသ်ားလေးကို ပြတလြိုကြ၊ စောကပြတန်ဲ့မထိအောင် အနားမှာတင် ပြတပြေးနတေော့ ခငလြေးလည်း တွန့လြိမလြာကာ ကြှနတ်ော့လြကန်ဲ့ သူ့ စောကပြတကြို ထိမိအောင် နရောလိုကရြှေ့နရင်ေး တအင်းအင်းနဲ့ ဖီးတွတကေလြာတာကို တွေ့ပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ခငလြေးစောကပြတလြေးကို အုပကြိုငလြိုကရြင်း လကခြလယလြေးနဲ့ အကြဲကြောင်းလေးတဈလွှောကြ အထကအြောကြ ပြတပြေးလိုကပြါတယ်။

‘အင်း..ဟင်း…ဟင်း..မောငရြယ်’

ကြှနတ်ောလြည်း နို့စို့ပေးနရင်ေး အောကကြို တဖြည်းဖြည်းဆင်းလာပြီး ပေါငတ်ှင်းသားလေးကို အားရပါးရ စုပပြေးလိုကတ်ော့

‘အိုး..မောင်..’

နောကတ်ော့ အနံ့လေးက မှူဆှယန်တောကြောင့ြ အရညတ်ှလေဲ့နတေဲ့ ခငလြေးစောကပြတလြေးကို လွှာနဲ့ပင့ကြာ ယကတ်ငပြေးလိုကပြါတော့တယ်။

‘အား..လား..လား..ရှီး’

ခငလြေးလည်း ကြှနတ်ော့ခြေါင်းကဆံပငတ်ှကေို လကန်ဲ့ဆုပကြိုငလြိုကရြင်း စောကပြတန်ဲ့ မကြန်ှာကြာသှားမှာ စိုးတဲ့အလား အတင်းဖိကပထြားပါတယ်။ သူ့ဖီးတကန်တေဲ့အသံတွကေို ကြားနတေော့ ကြှနတ်ောလြည်း မာနတ်ကလြာပြီး မှနမြှနလြေး ယကပြေးလိုကပြါတယ်။ အစေ့လေးနရောရောကရြင် လွှာလေးနဲ့ဖိပေးလိုကြ၊ လွှာကို အထဲထည့ပြှီး ကလိပေးလိုကန်ဲ့ လုပန်ရင်ေး လကကြလည်း နို့သီးလေးတွကေို ခပန်ာနာလေး ဖိခွပေေးလိုကပြါတယ်။

‘ရှီး….လား…လား…လား.. မောင် ခငလြေးရငထြဲ တဈမွိုးကြီးကြာ။’

လို့ပြောကာ ခါးလေးကို ကော့ကော့ပေးနပေါတယ်။ နောကဆြုံးတော့ ခငလြေးတဈယောကြ ကြှနတ်ော့လြွှာနဲ့ ကလိပေးတဲ့ ဒဏကြို အလူးအလိမ့ခြံစားရင်း ပါးစပကြနေ ငှီးတွားသံလေးတွထွကေကြာ အခစွစြမ်းချောင်းလေးတဈခုကို ကြှနတ်ော့ပြါးစပထြဲ စီးဆင်းစပြေီး ငှိမသ်ကသ်ှားပါတော့တယ်။

ကြှနတ်ောလြည်း ဖတဖြူးတဲ့ စာအုပတ်ှထေဲကလို လီးစုပတ်ာခံချင်န်တေော့ ခငလြေးမကြန်ှာကို ခွလိုကရြင်း လီးတနကြို အရင်းကကိုငကြာ ခငလြေးနှုတခြမ်းနား တေ့ပေးလိုကပြါတယ်။ ခငလြေးလည်း ပါးစပလြေး မရဲတရဲလေး ဟလာကာ အနမ်းလေးနဲ့ စတငန်ှုတဆြကလြိုကတ်ာမို့ နည်းနည်းလေးဝငအြောင် သှင်းပေးလိုကပြါတယ်။ တဈသကလြုံး ဂွင်းတိုကခြဲ့တာထကြ အဆပေါင်းများစွာသာလှနတ်ဲ့ ခံစားမှုလေးကို စတငခြံစားလိုကရြပြီး ခါးလေးကိုနှဲ့ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်ြး သှင်းပေးနပေါတယ်။ ခငလြေးလွှာကလည်း မတတတ်တတန်ဲ့ ဟိုကလိဒီကလိ လုပပြေးနတောမို့ တောတ်ောလြေးကို အရသာထူးနပေါတယ်။ ဆကရြနကြလည်း ရှိသေးတာမို့ ခငလြေးပါးစပထြဲကနေ မထုတခြငွထြုတခြငွန်ဲ့ ထုတလြိုကရြင်း ပေါငကြှားထဲမှာ နရောကို အကအွနထိုငယ်ူကာ အခစွရြဲ့အဆုံးစွနသ်ော အရသာကိုခံစားဖို့ စတငလြိုကပြါတော့တယ်။

ကြှနတ်ောကြ လီးတနကြို အရင်းကနကေိုငပြှီး စောကပြတအြဝလေးကို တေ့လိုကခြွိနမြှာတော့ ခငလြေးက အဆငသ်င့ဖြစ်နပြေီဆိုတဲ့အကြောင်း ပေါငလြေးကို အလိုကသ်င့ကြားပေးလိုကကြာ အခကြပြှလိုကတ်ာကြောင့ြ ဒဈဖြားလေးဝငသ်ှားအောင် နည်းနည်းလေး ဖိသှင်းလိုကပြါတယ်။

‘အို..အမေ့..ကြှတကြွှတ်..မောင် နာတယ်’

လို့ပြောလာတော့ ဆကမြသှင်းသေးပဲ နို့အုံလေးကို အသာလေး ခွပေေးလိုကပြါတယ်။ နောကမြှ နည်းနည်းချင်ြးသှင်းလိုကြ ညှောင့လြိုကြ လုပပြေးရင်း တဈဝကကြွောကြွောလြောကရြောကတ်ော့ ခစွခြရီးလမ်းမှာ အတားအဆီးတဈခု တွေ့နတောကြောင့ြ ရှေ့ဆကတ်ိုးလို့မရ ဖြစ်နပေါတယ်။ ခငလြေးလည်း နာလို့ ရငဘြတကြို အတင်းတွန်းထားပါတယ်။ ဒါကြောင့ြ ဆကသ်ှင်းလိုကရြင် နာလှန်းလို့ အောလြိုကတ်ဲ့ ခငလြေးအသံကြောင့ြ သူ့အဘှားနိုးသှားမှာကို စိုးတာကြောင့ြ အသံထွကမြယ့ပြါးစပကြို ဖိနမ်းလိုကရြင်း ခါးလေးနည်းနည်းကုန်းလိုကကြာ အတနကြို နောကန်ည်းနည်းပြနထြုတလြိုကရြင်း အားလေးသုံး ကာ ပြနဖြိသှင်းလိုကတ်ော့ ကြှနတ်ောတ်ို့ခစွခြှင်းကို တားဆီးနတေဲ့ ခငလြေးအပျိုမှေးလေးဟာ ဘယလြိုမှမခံနိုငတ်ော့ပဲ ကြဲထွကကြာ အထဲသို့ တဈရဈခွင်း ထိထိမိမိကြီး ဝငရြောကသ်ှားပါတော့တယ်။

ခငလြေးလည်း နာလှန်းလို့ အောလြိုကပြမယေ့ြ ပါးစပကြိုဖိကပကြာ စုပထြားတာကြောင့ြ အသံမထွကလြာပမယေ့ြ ခငလြေးရဲ့လကခြွောင်းလေးတွကေ ကြှနတ်ော့ကြွောပြငကြို ကုတခြှဈနပေါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း တဈခကြခြှင်း မှနမြှနလြေးညှောင့ပြေးနရင်ေး လကတ်ဈဖကကြ နို့အုံလေးကို ခွပေေးလိုကြ နို့သီးခေါင်းလေးကို နာနာလေး ပြတပြေးလိုကြ လုပပြေးလိုကတ်ော့ အရညတ်ှရှေှဲနအေောင် ထွကလြာတာမို့ အဝငအြထွကြ နည်းနည်းလေး သှကလြာပါတယ်။ ဒီတော့မှ ခငလြေးနှုတခြမ်းလေးကို ပြနလြှှတပြေးလိုကပြါတယ်။

‘အား..အင့ြ..အင့ြ..မောငရြယ်..ကြပလြိုကတ်ာ’

‘ခဏလေး ခငလြေး.. တောကြှာကောင်းလာမှာ’

‘နာလိုကတ်ာ မောငရြယ်’

‘မောင် မနာအောင် ဖြည်းဖြည်းလေး လုပပြေးနတောပါ’

လို့ပြောရင်း နည်းနည်းမှနမြှနလြေး လုပပြေး လိုကပြါတယ်။ ခငလြေးလည်း အရသာတွေ့နတေော့ အောကကြနေ အဆငပြှအေောင် နရောပြငပြေးနပေါတယ်။

‘ခငလြေး’

‘ဘာလဲ မောင်’

‘ကောင်းလား’

‘ဘာတွလေဲကြာ ရှကတ်ယ်’

‘မရှကရြဘူးလေ။ ပြော’

‘အင်း’

‘ဒါဆို မောင် နည်းနည်းလေး ပိုလုပမြယန်ောြ’

‘လုပကြှည့လြေ မောင်၊ စောစောကလောကြ မနာတော့ဘူး သိပတ်ော့မကြမ်းနဲ့နောြ’

‘အေးပါ ခငလြေးရဲ့’

လို့ပြောရင်း ပါးလေးကိုနမ်းလိုကကြာ ခငလြေးပုခုံးလေးကို ကိုငလြိုကပြှီး မှနမြှနလြေး ဆောင့ပြေးလိုကပြါတယ်။

‘အိုး…အိုး…အိုး… မောငရြယ်.. ကောင်းတယ် ဆောင့ြ.. ဆောင့ြ’

လို့ ပါးစပကြလည်းပြော အထဲကလည်း ကြှနတ်ော့လြီးတနကြှီးကို ရှိသမွှအားနဲ့ အသားကုန် ညှဈပေးနပေါတယ်။ သားရကြင်ေးနဲ့ တင်းတင်းစည်းထားသလို ညှဈထားတာကြောင့ြ ကြှနတ်ောလြည်း အခကြန်ှဈရာလောကြ ဆကတ်ိုကလြုပပြေးနရင်ေး ထိန်းမထားနိုငတ်ော့ပဲ ခငလြေးစောကခြေါင်းထဲ တဈကိုယလြုံးကသှေးတွေ ကုနသ်ှားမတတ် တပစွပြစွန်ဲ့ ပန်းထည့ကြာ ခငလြေးပေါြ မှောကခြလွိုကရြင်း နှစ်ဦးသား နှုတခြမ်းလေးတွကေို အာသာငမ်းငမ်း နမ်းရှိုကန်လေိုကပြါတော့တယ်။ ပထမဆုံး အခစွရြဲ့အရသာကို ခံစားမိတာကြောင့ြ နောကထြပ် တဈခွီလောကြ ထပဆြှဲရင်း ညတောတ်ောန်ကတ်ော့မှ အိမပြှနခြဲ့ပါတော့တယ်။

နောကတ်ော့ ၂ ရကခြှား ၃ ရကခြှားလောကြ သှားသှားဆောန်လေိုကကြာ လူတောင် တောတ်ောလြေး အရောငအြသှေး ဖြော့လာပါတယ်။

……………………………………………………

❤️အလှမ်းခန်း (သို့) အခစြျဦးနဲ့လမ်းခွဲ❤️

သင်ျကြနတ်ုန်းကတော့ ပြောလြိုကကြှတာ ပြောမနနေဲ့ပေါ့။ နေ့ခင်းဖကြ ရလေောင်းကြရတာလည်း ပြောစြရာအတိပဲလေ။ ပြူနာကတော့ သင်ျကြနတ်ှင်းမှာ စကြတာပါပဲ။ ခငလြေးအဈကိုတဈယောကန်ဲ့ ကြှနတ်ောတ်ို့အုပစြုနဲ့ မူးကြရူးကြဖြစ်ပြီး ဆောလြိုကန်ှကလြိုကကြှတာ ဘာပြောကောင်းမလဲ ရုံးတောငရြောကတ်ယ်။ နောကဆြုံး ညောငမြှဈတူးတော့ ပုတသ်င်ဥပေါြ ဆိုသလို ကြှနတ်ောတ်ို့ဇာတလြမ်းကို ခငလြေးမိဘတွေ သိသှားကြပြီး ခငလြေးကို အညာဖကကြ သူတို့အမွိုးတွဆေီ ပို့လိုကကြှတယလြေ။ ဘယလြိုမှကို ဆကသ်ှယလြို့မရတော့ဘူးပေါ့။ သူ့သူငယခြငွြးတွကလေည်း ကြိုးစားပေးရှာပါတယ်။ လုံးဝကို အဆကအြသှယမြရဘူးလေ။

နောကတ်ဈလလောကန်တေော့မှ သတင်းဆိုးတဈခု ကြားလိုကရြတယ်။ ခငလြေးကို အိမထြောငခြပြေးလိုကကြှပြီတဲ့။ အူနုကြှဲခတတ်ယပြှောပြော ရှှေဥကြမ်းညှပတ်ယပြှောပြော ခံစားလိုကရြတာပေါ့ဗွာ။ တဈလလောကြ အရကန်ဲ့ ကြဲနတေဲ့အသည်းကို ဆေးကြောပစ်လိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ နည်းနည်းတညင်ှိမစြပြုလာပါတယ်။ အားလုံးကလည်း ဝိုင်းနှစ်သိမ့ကြှပါတယ်။ ရည်းစားဦးဆိုတော့လည်း ရူးမတတပြေါ့ဗွာ။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ကြှနတ်ောန်ဲ့ခငလြေးတို့ဇာတလြမ်း တဈခန်းရပခြဲ့ရပါတော့တယ်။

…………………………………………………

❤️အာသာပြေ (သို့) နှင်းမွ❤️

ခငလြေးနဲ့ ပြတစြဲသှားပြီး လူကတော့ တညတ်ညင်ှိမင်ှိမလြေးရှိနပမေယေ့ြ ဟိုကောငကြ စားဖူးထားတော့ မငှိမခြငွဘြူးလေ။ စားပြီးရင်းစားချင်ြ ဖြစ်နတောကိုး။ နောကထြပ် လှုပရြှားဖို့ကတော့ လောလောဆယ် ခငလြေးနဲ့အကြောင်းတွကေ နယမြှို့လေးမှာဆိုတော့ တောတ်ောမြွားများက သိထားတော့ ဘယဆြောကြမှ အကပမြခံသေးဘူးလေ။ ဒီလိုပဲ လိုကရြှာကြံနတေုန်း တွေ့မယ့တ်ှေ့တော့ မကြစြိအောကတ်င် ဖြစ်နတယ်ေ။ သူကတော့ အိမမြှာ မနေ့တဈနေ့ကမှ တောကနရေောကလြာတဲ့ အမေ့ဘကကြ အမွိုးတောတ်ယပြှောတာပဲ။ အမေ့ဆိုငမြှာ အလုပတ်ှေ မနိုငမြနင်းဖြစ်လို့ ကူဖို့ဆိုပြီး တောကနေ လှမ်းခေါလြိုကတ်ဲ့ နှင်းမှဆိုတဲ့ ကောငမြလေးပါပဲ။ ကြှနတ်ောန်ဲ့ဆို မောငန်ှမနှစ်ဝမ်းကြဲလောကတ်ောမြယ် ထငတ်ာပဲ။ အသကကြလည်း ရှယတ်ူလောကရြှိတယ်။

ရောကခြါစကတော့ မပြငမြဆငန်ဲ့ဆိုတော့ သိပသ်တိမထားမိပမယေ့ြ တဈလလောကကြှာတော့ အမကလေည်း အဝတအြစားလေးကဆင် လူကလည်း ပြငဆြငတ်တလြာတာကြောင့ြ မကြစြိထဲ တောတ်ောလြေး သတိထားမိလာပါတယ်။ သူနဲ့ကိုယန်ဲ့ ဆကဆြံရေးကလည်း တဖြည်းဖြည်း ရင်းနှီးလာပါတယ်။ ထိပပြုတခြေါင်းပုတန်ဲ့ ပြောမနာဆိုမနာ အဆင့လြောကအြထိ ဖြစ်လာအောင် တောတ်ောလြေး ကြိုးစားလိုကရြတယ်။ ဘယကြနဘယေလြို အစပျိုးရမယဆြိုတာတော့ ကြံစညလြို့ မရသေးဘူး။ ဒါကြောင့ြ မတောတ်ဆလိုလို ဘာလိုလိုနဲ့ ထိကိုငတ်ာလောကြ အဆင့ပြဲ ရှိသေးတယ်။ နောကပျိုင်းတော့ တောတ်ောလြေးကို အဆငပြှလောပါတယ်။ ဇာတလြမ်းစလိုကတ်ာကတော့ ဒီလို။

………………………………………………..

❤️ပြဲလန့တ်ုန်းဖြာခင်း(သို့)ပြဲခင်းထဲမှာ❤️

ကြှနတ်ောတ်ို့ မှို့လေးမှာ တနဆြောငတ်ိုငမြီးထွန်းပြဲ နှစ်စဉန်ှဈတိုင်း လုပလြေ့ရှိပါတယ်။ သူတို့ကကြည့်ခြငွပြမယေ့ြ အမကေ စိတမြခတွော့ မလှှတ်။ ဒါနဲ့ပဲ ‘နင့ကြိုကြီးကို လိုကပျို့ခိုင်းမယ်’ လို့ ပြောကာ လှှတလြိုကပြါတယ်။ ပြဲခင်းထဲ လူတွကမွေားပြီး တိုးနတေော့ သူက ကြှနတ်ော့လြကကြိုကိုငကြာ နောကကြနေ လိုကပြါတယ်။ ပြဲကြည့်တ်ော့လည်း အမကေ ညမနကစြနေဲ့ဆိုလို့ နှစ်ယောကသ်ား မတတ်ပလြေးပဲ ကြည့်လြိုကမြိတယ်။ သူကတော့ လူအုပကြှားထဲ ပြောကမြှာစိုးလို့ ရိုးသားတဲ့စိတန်ဲ့ အားကိုးတကြီး လကမြောင်းကိုကိုငကြာ ကြည့်န်ပမေယေ့ြ မရိုးသားတဲ့ ကြှနတ်ောကြ လကမြောင်းကိုလာဖိတဲ့ သူ့ ရငသ်ားလေးတွကြေောင့ြ နလေို့မရတော့ပါဘူး။ ဒါကြောင့ြ လကမြောင်းကို မသိမသာလေး လှုပရြှားကာ နို့လေးတွကေို ဖိပြတန်လေိုကပြါတယ်။

လကခြွောင်းလေးတွကလေည်း ပေါငကြို မသိမသာလေး လကထြိပလြေးနဲ့ ပြတန်ပေါတယ်။ တအောင့လြောကကြှာတော့ သူ့ရငတ်ှခေုနန်ကြေောင်း လကမြောင်းကနတဆေင့ြ သိရှိခံစားလိုကရြပါတယ်။ ဒါနဲ့ပဲ ကြှနတ်ော့လြကတ်ှေ အပေါကြို တဖြည်းဖြည်းပြတရြင်း တကလြာပြီး စောကပြတန်ားတဝိုကကြို ရောကလြာတော့ သူက ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာကို မော့ကြည့်ပြါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း မထူးတော့ဘူးလို့ဆိုကာ စောကပြတန်ရောလေးကို လကန်ဲ့အုပကြိုငလြိုကကြာ ရှရှလေး ပြတပြေးနမေိပါတယ်။ တဈခကြတ်ော့ တွန့သ်ှားပမယေ့လြည်း ကြှနတ်ော့လြကမြောင်းတွကေို ဖကထြားတဲ့လကတ်ှေ ပိုတင်းကြပလြာပါတယ်။ ခေါင်းလေးကလည်း ငုံ့သှားပါတယ်။ ကြှနတ်ော့ပြေါကြိုလည်း တဖြည်းဖြည်းမှီသလို ဖြစ်လာပါတယ်။ နည်းနည်းလေး ပြတပြေးလိုကပြှီးတော့ တောတ်ောလြေးစိုလာတော့မှ

‘နှင်းမွ’

‘ဘာလဲကိုကြီး’

‘ပြနကြှရအောငန်ောြ’

ခေါင်းလေးပဲ ညိတပြှနိုငပြါတယ်။ အပြနလြမ်းမှာတော့ သူ့ပုခုံးလေးကိုဖကလြာကာ နို့အုံလေးကို လကကြနေ တလမ်းလုံး ကလိလာပါတယ်။ အိမပြှနရြောကတ်ော့ ခွံတံခါးကို အသံမထွကအြောင် အသာလေးတွန်းဖြင့ကြှရင်း အိမပြေါမြတကပြဲ နောကဖြေးမီးဖိုချောငဖြကကြို လာခဲ့ကြပါတယ်။ မီးဖိုထဲရောကတ်ာနဲ့ နှင်းမှကိုယလြေးကို သိမ်းဖကလြိုကရြင်း သူ ဘာစကားမှ မပြောနိုငခြင် သူ့နှုတခြမ်းလေးကို စုပယ်ူနမ်းရှိုကလြိုကပြါတယ်။ နှင်းမှကလည်း ကြှနတ်ော့ကြို ပြနဖြကလြိုကရြင်း သူ့လကတ်ှကေ ကြှနတ်ော့ကြွောပြငကြို ပြတသ်ပန်ပေါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အခွိနမြဆိုင်းတော့ပဲ နှင်းမှအဝတတ်ှကေို အတင်းခွှတဖြို့ ကြိုးစားနပေါတယ်။

‘အိုး အကုနမြခွှတန်ဲ့လေ လှနတ်ငလြိုကရြငရြတဲ့ဟာကို’

လို့ပြောကာ တီရှပလြေးကိုလှနပြေးရင်း လကန်ောကပြဈကာ ဘောလြီခွိတကြို ဖြုတပြေးလိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း နှင်းမှကိုယလြေးကို အသာလှဲခလွိုကရြင်း ဘောလြီအုံလေးကို တွန်းတငလြိုကကြာ နို့တဈလုံးကို စို့ပေးလိုကပြါတယ်။ နှင်းမှကြောလေးပါ ကြှတကလြာပြီး ကြှနတ်ော့ကြို တင်းတင်းလေး လာဖကပြါတယ်။ လကတ်ဈဖကကြ ထမီကို အောကကြနေ လှနတ်ငလြိုကပြှီး ဘောင်းဘီကြားထဲကနေ လကကြိုသှင်းပြီး စောကပြတလြေးကို စတငပြှတပြေးလိုကပြါတော့တယ်။

‘အိုး..ဟို့..ကိုကြီးရယ်။’

စောစောက ကလိထားတာကြောင့ြ စောကပြတတ်ဈခုလုံး ရှှဲစိုနပေါတယ်။ ဒါနဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း လကခြလယလြေးကို ဖြည်းဖြည်းလေး ထိုးသှင်းလိုကပြါတယ်။ နှင်းမှကိုယလြေးတွန့သ်ှားပြီး ပေါငလြေးပါ မသိမသာ ကားလာပါတယ်။ အထဲကနေ ကြှနတ်ော့လြကကြို လာညှဈနတောကိုလည်း ခံစားရပါတယ်။ လကခြလယန်ဲ့ အသှင်းအထုတလြုပပြေးရင်း လကမြလေးနဲ့ စောကစြေ့လေးကိုပါ ပြတပြေးလိုကပြါတော့တယ်။ ခဏနတေော့

‘အား..လား..လား..ရှီး..အဈကို.. နှင်းမှ မနတတေတ်ော့ဘူး’

ဆိုတော့ ကြှနတ်ောလြည်း နှင်းမှကိုယပြေါြ တကလြိုကပြှီး နှင်းမှအတွင်းခံဘောင်းဘီကို ဆှဲခွှတလြိုကပြါတယ်။ သူကလည်း အလိုကသ်င့ြ ကူညီပြီး ခွှတပြေးပါတယ်။ ဒီတော့မှ ပုဆိုးလှနကြာ တောငမြတန်တေဲ့ ကြှနတ်ော့လြီးကို လကကြနကေိုငကြာ စောကပြတအြဝလေးမှာ အထကအြောကြ ပြတကြာဆှဲပေးလိုကတ်ော့

‘အင်း..ဟင်း..ဟင်း.. ကို ဘာတွလေုပန်တောလဲ နှင်းမှ မခံစားနိုငတ်ော့ဘူး’

မီးစိမ်းလင်းလာတော့ ကြှနတ်ောလြည်း အဝလေးမှာ သချောခွိနပြှီး ထည့ပြေးလိုကပြါတော့တယ်။

‘အား..ကို..နာတယ်..မဖြစ်ဘူးထငတ်ယ်’

ကြှနတ်ောလြည်း သူပြောတာကို အာရုံမစိုကတ်ော့ပဲ သူ့ပါးစပကြို လကဝြါးနဲ့အုပလြိုကကြာ အားစိုကပြှီး ဖိသှင်းလိုကရြာ စောကပြတန်ှခမ်းသားလေး ဖတခြနဲကြဲသှားပြီး အပျိုမှေးလေးပါပေါကသ်ှားကာ စောကခြေါင်းထဲ တရှိနထြိုး ဝငသ်ှားပါတော့တယ်။ လကန်ဲ့ ပါးစပကြို ပိတထြားတာကြောင့ြ တအူးအူး အသံလေးတွပေဲ ထွကလြာပါတယ်။ အတောလြေးကြာအောင် ညှငေ့ပြေးလိုကတ်ော့ အောကကြနေ အလိုကသ်င့လြေး တဈခကြခြကြြ ပြနကြော့ပေးကာ အပေးအယူတွပေါ တည့လြာတာကြောင့ြ ပါးစပကြိုအုပထြားတဲ့ လကလြေးကို ပြနခြှာပေးလိုကပြါတယ်။

‘အိုး..ကြှတကြွှတ် သပေါပြီ ကိုရယ် နာလိုကတ်ာ’

‘အခုရော နာသေးလား’

‘နည်းနည်းတော့ နာသေးတယကြို၊ အောင့တ်ောင့တ်ောင့န်ဲ့’

‘တအောင့န်ရင်ေ ကောင်းလာလိမ့မြယန်ောြ’

လို့ပြောကာ နှုတခြမ်းကို ဖိစုပလြိုကရြင်း နို့လေးနှစ်လုံးကို စုံကိုငကြာ ခပသ်ှကသ်ှကလြေး ဆောင့ပြေးနလေိုကပြါတယ်။ တောတ်ောကြှာတော့ ခဏရပလြိုကရြင်း

‘နှင်းမွ’

‘ရှင်’

‘ကောင်းလား’

‘ကောင်းတယကြို.. နည်းနည်းတော့ ခံနိုငလြာပြီ။ အဈကို့ကိုတော့ နှင်းမှ သိပခြစွသ်ှားပြီ’

‘ဒါဆို ကို ဆကဆြောင့ပြေးမယန်ောြ’

‘ဆောင့ပြါကို နှင်းမှကိုမညှာပါနဲ့၊ အဈကိုစိတရြှိသလိုသာလုပပြါ။’

လို့ပြောကာ ကြှနတ်ော့ပြါးလေးကို ရှှတခြနဲမှညအြောင် နမ်းလိုကရြင်း ကြှနတ်ော့လြကမြောင်းနှစ်ဖကကြို သူ့လကလြေးတွနေဲ့ လာဖကထြားပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ခပကြှမ်းကြမ်းလေး ဆောင့ပြေးလိုကပြါတယ်။ စီးစီးပိုငပျိုငလြေးမို့ အပေါကြနေ ဆောင့ပြေးတဲ့ ကြှနတ်ောတ်ောင် သူ တဈခကြတ်ဈခကြြ အထဲကနညှဈေလိုကရြင် ဆောင့ခြကြတ်ှတေောင် ရပသ်ှားအောငကြို ကောင်းလှပါတယ်။ အတောလြေးကြာတော့ နှင်းမှတဈယောကြ ကြှနတ်ော့န်ှုတခြမ်းတွကေို အတင်းလိုကန်မ်းရင်း တဈကိုယလြုံး တုနတ်ကလြာကာ ပြော့ခွကသွှေားပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း တဈပျိုငန်ကြ ပြီးသှားတာကြောင့ြ ခကြခြှင်းဆှဲထုတလြိုကကြာ အပြငမြှာပဲ ပန်းထုတလြိုကပြါတယ်။ တဈခုခုရှော့ဖြစ်သှားရင် မ လှယဘြူးလေ။ နှစ်ယောကသ်ား အတနကြှာအောင် မှိန်းနကြရေင်း နှင်းမှကို အသာလေးဆှဲထူကာ သချောအဝတတ်ှေ ပြနဝြတပြှီး တဈဦးနဲ့တဈဦး ဖကထြားလိုကကြှပါတယ်။

‘ကို’

‘ဟင်..နှင်းမွ’

‘ကို့ကို နှင်းမွတော့ စွဲသှားပြီကြယ်’

‘နောကန်ေ့တွလည်ေး တွေ့ကြမယန်ောြ နှင်းမှ’

‘ဟုတကြဲ့ ကို၊ နှင်းမှကိုတော့ ပစ်မသှားနဲ့နောြ.. အမကြေီးသိရင် နှင်းမှကို သတမြှာ’

‘အေးပါ နှင်းမွရယ်’

လို့ပြောကာ နှစ်ဦးသား အိမထြဲဝငခြဲ့ကြပါတယ်။ အိမထြဲရောကတ်ော့ အာသာမပြလေို့ ထပဆြောခြငွပြမယေ့ြ အမကနေိုးနတေော့ ကိုယ့အြိပယ်ာပဲ ကိုယပြှနန်လေိုကရြတယ်။

နေ့ခင်းဖကကြှတော့ အမမလေဈလို့ ဟိုကိုငဒြီကိုငလြောကန်ဲ့ပဲ ကြနပေန်လေိုကရြတယ်။ ညဖကရြောကတ်ော့ အမကေ

‘ဟဲ့သား အမေ တရားပြဲသှားမလို့ နှစ်ယောကလြုံး ပြဲခင်းထဲမသှားကြနဲ့နောြ အိမစြောင့ကြှ’

လို့ပြောလာတော့ နှစ်ယောကသ်ား ထီပေါကသ်လို မကြန်ှာလေး ဝင်းသှားကြပါတယ်။ ပြောဆိုပြီး အမကေ တဘကလြေး ကိုယပြေါတ်ငလြို့ အိမကြနေ ထွကသ်ှားပါတယ်။ တံခါးလိုကပြိတလြိုကပြှီးတော့ နှစ်ယောကသ်ား ပြေ့ဖကကြာ အငမ်းမရ နမ်းရှိုကလြိုကကြှပါတယ်။

‘ကို သချောပိတထြားလား’

‘မပူနဲ့ နှင်းမွ သချောတယ်’

လို့ပြောကာ နမ်းလိုကရြင်း တဈယောကအြဝတ် တဈယောကြ ခွှတပြေးလိုကတ်ာ နှစ်ယောကသ်ား အဝတအြစားဆိုလို့ ကိုယပြေါမြှာ ဘာမှမကနွတ်ော့ပါဘူး။ နှင်းမှနှုတခြမ်းလေးကို နမ်းလိုကရြင်း လကန်ဲ့ နို့အုံလေးကို ကိုငကြာ နို့သီးလေးတွကေို အသာလေးညှပကြာ ဆှဲပေးလိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ော့ကြိုလာဖကတ်ဲ့ နှင်းမှလကတ်ဈဖကကြို ဆှဲယူကာ ကြှနတ်ော့လြီးပေါကြို တငပြေးလိုကတ်ော့ မရဲတရဲလေး ကိုငကြှည့ပြါတယ်။ မလုပတ်တလြုပတ်တ် ဆှဲကြည့်လြိုကြ ညှဈကြည့်လြိုကန်ဲ့မို့ တောတ်ောလြေးကို ကောင်းပါတယ်။ နှင်းမှနှုတခြမ်းလေးကို လှှတပြေးလိုကပြှီး နို့လေးနှစ်လုံးကို တလှည့စြီ တပြှတပြှှတန်ဲ့မှညအြောင် စို့ပေးလိုကကြာ စောကပြတပြေါကြို လကဝြါးလေးနဲ့အုပကြာ အကြဲကြောင်းလေးအတိုင်း ပြတပြေးနမေိပါတယ်။

‘အား..ရှီး..ကိုရယ်..’

ကြှနတ်ောလြည်း အားရအောငလြုပပြေးပြီး အောကကြိုဆင်းလာကာ နှင်းမှပေါငကြှားထဲ ခေါင်းဝငကြာ ပြောငဝြင်းနတေဲ့ စောကပြတလြေးကို လွှာလေးနဲ့ သပတ်ငပြေးလိုကရြာ

‘အင်း..ကြှတ်..ကြှတ်..ကို.. ဘာတွလေဲကြာ ငရဲကြီးကုနမြယ်’

သူပြောပမယေ့ြ ဂရုမစိုကတ်ော့ပဲ လွှာထိပလြေးနဲ့ အောကကြနေ စောကစြေ့လေးအထိ အကြိမကြှိမ် ယကပြေးလိုကရြာ နှင်းမှတဈယောကြ ကြှနတ်ော့ခြေါင်းကို လကန်ဲ့စုံကိုငကြာ စောကပြတကြို လှတမြသှားအောင် တေ့ပေးနပေါတယ်။ အပေါကြလည်း ခေါင်းကို ဘယည်ာရမ်းနပေါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း စောကစြေ့လေးနားရောကရြင် စောကစြေ့လေးကို နှုတခြမ်းလေးနဲ့ ဖမ်းကာ စုပပြေးလိုကရြာ

‘အား..လား..လား..ရှီး..ကို..ရယ်..မောလိုကတ်ာ’

လို့ပြောရင်း ဆံပငတ်ှကေို အတင်းဆုပကြိုငန်ပေါတယ်။ စောကစြေ့လေးကိုစုပလြိုကြ၊ အပေါကြနအေောကကြို ယကပြေးလိုကြ၊ လွှာကိုအထဲမှာ ကစားပေးလိုကန်ဲ့ ဆယမြိနဈလောကြ လုပပြေးအပြီးမှာတော့

‘အား…အား..အင်း..အင်း..ကို .. နှင်းမှ သေးပါကခြငွသ်လို ဖြစ်လာပြီ’

လို့ပြောကာ ကော့ပြနလြနပြှီး ငှိမကြသွှားပါတော့တယ်။ ကြှနတ်ော့ကြိုလည်း အတင်းဖကကြာ တရှှတရြှှတန်ဲ့ နမ်းပေးနပေါတယ်။

‘နှင်းမှ ကောင်းလား။ နှင်းမှကို ဘယလြောကခြစွတ်ယဆြိုတာ သကသ်ပြလေိုကတ်ာလေ’

‘အင်း..ကို..အရမ်းခစွတ်ာပဲ။ ဒါပမယေ့ြ အရမ်းမောတယ်။ အသကတ်ောင် ဝဝရှူလို့မရဘူး’

‘ကို့ကိုလည်း စုပပြေးနောြ’

‘နှင်းမှမှ မစုပတ်တတ်ာ’

‘လှယပြါတယ်။ ပါးစပန်ဲ့ငုံလိုကြ။ ပြီးရင် ရခေဲချောင်းစားသလို လုပပြေးလိုကြ’

လို့ခိုင်းလိုကကြာ ပကလြကလြေးလှနပြေးလိုကတ်ော့ နှင်းမှလည်း ဆံပငတ်ှကေို စုခညွလြိုကပြှီး လီးတနကြှီးကို မရဲတရဲလေး ကိုငလြိုကရြင်း ဒဈဖြားလေးကနစကော ပါးစပန်ဲ့ငုံလိုကပြါတယ်။ သူလည်း ကြှနတ်ောပြှောသလို ပါးစပလြေးထဲမှာ သူတတသ်လောကြ လုပပြေးပါတယ်။

‘ကောင်းတယ် နှင်းမှရာ .. အထဲကလွှာလေးနဲ့ လိုကထြိုးပေး နှုတခြမ်းလေးကိုစေ့ထား’

လို့သငပြေးလိုကတ်ော့ သူလည်း အတောလြေး သဘောပေါကသ်ှားကာ စိတပြါလကပြါနဲ့ စုပပြေးနပေါတယ်။ ကြာရငပြှီးသှားမှာမို့ ခေါင်းလေးကိုကိုငကြာ ဖယလြိုကပြှီး နှင်းမှကို ပကလြကလြေးအိပစြကော သူ့ပေါငကြှားထဲ နရောဝငယ်ူလိုကပြါတယ်။ နရောတကဖြှဈအောင် ပြငလြိုကရြင်း စောကပြတဝြလေးကို ဒဈဖြားလေးနဲ့တေ့ကာ စသှင်းလိုကရြာ စောကပြတလြေးထဲကို စီးစီးပိုငပျိုငလြေး ဝငရြောကသ်ှားပါတယ်။

‘အို့…ကို..’

လို့ပြောကာ ကြှနတ်ော့လြညတ်ိုငလြေးကို လကလြေးနဲ့ ခိုထားပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း မှန် မှနလြေး ဆကတ်ိုကသ်ှင်းပေးနလေိုကပြှီး လညတ်ိုငကြွော့လေးကို စုပပြေးလိုကြ နားသီးလေးကို စုပပြေးလိုကြ တလှည့စြီလုပပြေးလိုကတ်ော့ အထဲကနေ ကြှနတ်ော့လြီးကို ကြှကသ်ားတွနေဲ့ ညှဈလာပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း နှင်းမှ ခွကငွြေးဝတန်ှဈဖကကြို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ကိုငကြာ ခွနှစ်ေချောင်းကိုဖြဲလိုကပြှီး အားနည်းနည်းထည့ကြာ ဆောင့ပြေးလိုကပြါတယ်။

‘အ..အ…အ..အ…ကိုရယ် ကောင်းလိုကတ်ာ’

အခကြလြေးငါးဆယလြောကြ ဆကတ်ိုကဆြောင့ပြေးလိုကပြှီးတော့ ခဏနားကာ နို့သီးခေါင်းလေးတွကေို အားနဲ့စုပပြေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့

‘နှင်းမှ လေးဖကကြုန်းပေးနောြ ပိုကောင်းအောင် လုပပြေးမယ်’

လို့ပြောကာ နှင်းမှကိုယလြေးကို ဆှဲထူလိုကရြင်း လိုချင်တ်ဲ့ပုံစံရောကအြောင် သချောပြငပြေးလိုကရြင်း ပြူထွကလြာတဲ့ စောကပြတလြေးထဲကို အတနကြှီးထိုးထည့ကြာ ဖြည်းဖြည်းလေး စသှင်းလိုကပြါတယ်။

‘အား..ကို..ကြပန်တောပဲ’

တကယပြါပဲ။ အရင်းကို သားရကြင်ေးနဲ့စီးထားသလို ကပြထြုပန်တောပါပဲ။ တောတ်ောန်ဲ့တောင် ဆကမြလုပန်ိုငလြို့ ခဏထားလိုကရြတယ်။ နောကတ်ော့မှ နှင်းမှကြောကုန်းလေးကို လွှာနဲ့ ယကတ်ငလြိုကရြင်း လကမြောင်းကြားထဲကနေ နို့တဈလုံးကို လှမ်းခွကော မှနမြှနလြေး ညှောင့ပြေးလိုကပြါတယ်။

‘အင့ြ..ဟင့ြ..ဟင့ြ..ကို..ကောင်းလိုကတ်ာ..’

‘နှင်းမှခံနိုငရြင် ကို ထပဆြောင့တ်ော့မယန်ောြ’

‘နှင်းမှခံနိုငပြါပြီကို စိတရြှိသလိုသာလုပပြါ နာရငလြည်း အောင့ခြံပါ့မယ်’

ကြှနတ်ောလြည်း နှင်းမှခါးလေးကို ကိုငလြိုကကြာ ခပကြှမ်းကြမ်းလေး အသှင်းအထုတ် လုပပြေးလိုကပြါတော့တယ်။ နှင်းမှဖငကြှီးကလည်း နောကကြို တဖြည်းဖြည်းကော့တကလြာကာ သူလည်း အဝငအြထွကကြောင်းအောင် နရောယူတတလြာပါတယ်။ မနားတမ်း ဆကတ်ိုကလြုပပြေးနတောမို့ တဖတဖြတန်ဲ့ အသံလေးတွတေောင် ထွကလြာပါတော့တယ်။

‘အား..အား..အား..ဆောင့ပြါကို.. အရမ်းကောင်းနပြေီ’

ကြှနတ်ောလြည်း အပေါကြနေ စိတရြှိလကရြှိ ဆောင့န်တေုန်း လကမြလေးနဲ့ စအိုဝလေးကိုပါကလိပေးလိုကတ်ော့

‘ကို..ဘာတွလေုပန်တောလဲ’

လို့ပြောတော့ စအိုဝတည့တ်ည့ကြို တံတွေးထွေးခလွိုကရြင်း ပြတပြေးလိုကြ စောကပြတထြဲကိုလည်း မနားတမ်းညှောင့ပြေးလိုကန်ဲ့ အားရပါးရ လိုးပေးနပေါတယ်။ နည်းနည်းကြာတော့ အထဲကနေ ညှဈပေးနတေဲ့ဒဏကြို ဘယလြိုမှမခံစားနိုငတ်ော့ပဲ အပြငကြိုပြနထြုတဖြို့တောင် အခွိနမြရလိုကပြဲ စောကခြေါင်းထဲကို သုတရြညတ်ှပန်ေးထည့လြိုကပြါတော့တယ်။ နှင်းမှလည်း အသားတွေ တဆတဆြတတ်ုနကြာ ငှိမကြသွှားပါတော့တယ်။

ကြှနတ်ောလြည်း နှင်းမှပေါမြှာထပလြကြကြကြာ တောတ်ောန်ဲ့ကို ပြနမြထနိုငတ်ော့ပါဘူး။ ရှိသမွှ အားတွကေို စုပယ်ူတာခံလိုကရြလို့လေ။ နောကတ်ော့ အမပြနေလြာခါနီးလို့ နှစ်ယောကသ်ား အဝတတ်ှကေောကဝြတလြိုကရြင်း ကိုယ့အြိပယ်ာကို ပြနဝြငန်လေိုကပြါတယ်။ နောကပျိုင်း ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကလြည်း လဈရငလြဈသလို ခိုးခိုးစားနကြပေါတော့တယ်။

………………………………………………………

❤️နှင်းပြောကတ်ဲ့နှေ(သို့)နှင်းမှနဲ့လမ်းခွဲ❤️

အဆငပြှနတေေဲ့ ကြှနတ်ောန်ဲ့ နှင်းမှတို့ ဇာတလြမ်းလေးဟာ တကျကသိုလတ်ကဖြို့ ခေါစြာရောကလြာတဲ့ အခါမှာတော့ တဈခန်းရပခြဲ့ရပါတယ်။ ထုံးစံအတိုင်း ခွဲခွာခါနီးညမှာတော့ ပုလဲတွကေိုယစြီခလို့ပေါ့။ ဒါပမယေ့ြ မကြရြညတ်ှကြေားထဲက ညာတာပါတေးနဲ့ တဈခွီလောကတ်ော့ ဖြုတလြိုကပြါသေးတယ်။

နောကတ်နေ့ မိုးလင်းတော့ အမေ့ကိုဦးခွ ကြောပိုးအိတလြေးလှယလြို့ ရှာလမ်းလေးကို နှုတဆြကြ (ဟာ မဟုတပြါဘူး။ အဲဒါက ထူးအိမသ်င် သီချင်ြးထဲက စာသားတွပေဲ) ရနကြုနရြှှမှေို့တောကြှီးဆီကို ခွီတကခြဲ့ပါတယ်။ ကားပေါမြှာ တဈလမ်းလုံး ရှေ့ကို ဘယလြိုဆကလြကန်ထေိုငရြမလဲဆိုတာကို စဉြးစားလာခဲ့ပါတယ်။ နဖေို့ထိုငဖြို့ကတော့ ကြှနတ်ောတ်ို့နဲ့ ဦးလေးဝမ်းကြဲအိမမြှာပဲ အမကေ စီစဉပြေးပါတယ်။ ဦးလေးတို့လငမြယားက ကလေးလည်းမရှိတော့ ကြှနတ်ောလြာနတောကိုပဲ တောတ်ောလြေး ဝမ်းသာနကြပေါတယ်။ ဟိုရောကတ်ော့ လငမြယားနှစ်ယောကလြုံး ကြညကြှညဖြှူဖြူပါပဲ။

ဦးလေးသာဆိုတယ် တကယတ်ော့ သူက အမေ့ ညီမဝမ်းကြဲကို ယူထားလို့သာ ဦးလေးတောန်တောပါ။ ဒါပမယေ့ြ ဒေါလြေးက ကလေးမမှေးနိုငလြို့ မီးတွင်းထဲမှာ ကလေးရော အမပေါ ဆုံးသှားလို့ အခုထပယ်ူထားတာက နောကမြိန်းမပါ။ အိမထြဲရောကလြို့ အဝတအြစားတွနရေောခွ ရမေိုးခွိုးအနားယူ ညနခင်ေး ဦးလေးပြနလြာတော့မှ ထမင်းဝိုင်းမှာ စကားတွေ လကဆြုံကနွပေါတယ်။

‘ငါ့တူ ဘာမှအားမနာနဲ့နောြ၊ မရီတူဆိုတော့ ငါ့တူပဲပေါ့။ မင်းအဆောငမြှာနရငေတ်ောင် ဒီလောကအြဆငပြှမှော မဟုတဘြူးကြ။’

‘ဟုတကြဲ့ပါ ဦးလေး’

‘အေး.. မင်းလည်း မင်းအဒေါကြိုခစွသ်လို ဟောဒီက မသင်းကိုခစွပြေါ့’

‘အေးကြယ်။ တို့မှာကလည်း ကလေးမရှိတော့ မင်းရောကလြာတာ အတောပြဲ။ မင်းဦးလေးက အခု ကုနကြားမောင်းနတယေလြေ။ တဈခါတဈခါသှားရင် ၁၅ ရကလြောကကြှာတာ။’

‘အေး.. ငါမရှိတဲ့အခွိနဆြို သူက တဈယောကတ်ည်းကနွခြဲ့တော့ ညရေးညတာ စိတပြူရတယ်။ အခုတော့ အဆငပြှသှေားတာပေါ့။ ကဲကဲ မင်းလည်းနားတော့ မနကကြွောင်းသှားအပရြမှာ မဟုတလြား’

‘ဟုတကြဲ့ပါ ဦးလေးနဲ့မသင်း’

လို့ပြောကာ နားနားနနလေေေး နလေိုကရြင်း အိပယ်ာဝငခြဲ့ပါတယ်။

ကြောင်းရောကတ်ော့လည်း ယောငလြညလြညန်ဲ့ ဟိုမသှားတတ် ဒီမသှားတတန်ဲ့ အတောလြေးကို ခွကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ ဟိုမေးဒီမေးနဲ့ သူ့ဟာနဲ့သူ အဆငပြှသှေားပါတယ်။ ၃ ရကလြောကတ်ကပြှီးတဲ့ အခါမှာတော့ တောတ်ောလြေးကို ကြှမ်းကငွလြာပါတယ်။ လကဖြကရြညဆြိုငတ်ှေ ဘာတွလည်ေး ထိုငရြဲလာတယ်။ သူငယခြငွြး အပေါင်းအသင်းတွလည်ေး ရှိလာပါတယ်။

သူငယခြငွြးတွထေဲမှာ ကြှနတ်ော့ကြို အခငဆြုံးဆိုတဲ့ တဈယောကကြတော့ ထကအြောငပြါ။ သူကတော့ ကြှနတ်ော့ကြို သူ့ညီနဲ့ တောတ်ောကြိုတူတယလြို့ ပြောတယ်။ ဓါတပြုံလည်း ပြတယ်။ တောတ်ောလြေးကို တူတယဗြွာ။ ကိုယ့မြကြန်ှာကို မှနထြဲမှာကြည့်န်ရသေလိုပဲ။ အသားဖြူတာနဲ့ ညိုတာပဲ ကြာတယ်။ သူ့ညီက အခု စငကြာပူမှာတဲ့။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ကြှနတ်ောရြဲ့ တဈလတာကြောင်းသားဘဝဟာ သူလိုကိုယလြိုပဲ ပြောပြွောရြှှငရြှှင် ကုနဆြုံးခဲ့ရပါတယ်။

………………………………………………….

❤️နှင်းမှဝဋတ်ှေ ပြနလြညခြှင်း❤️

အိမမြှာလည်း အဆငပြှပြနေေဲ့ နလောရင်းက တဈနေ့

‘မောငလြေးရေ မမသင်းနဲ့ ပလာဇာကို ခဏလောကလြိုကခြဲ့ပါလား။ ပစ်စည်းလေး နည်းနည်း ဝယစြရာရှိလို့’

‘ကြာမှာလားဟင်။ ညနေ ကြူရှငရြှိတယ်’

‘သိပတ်ော့မကြာဘူး ထငတ်ာပဲ။ မင်းဦးလေးလည်း မူဆယကြနေ ငှလှေှဲလိုကတ်ယ် ပြောတယ်။ အဲဒါလည်း သှားထုတရြဦးမယ်။ အိမအြတွကြ လိုတာလေးရယ်၊ အဝတအြစားလေး နည်းနည်းပါးပါး ဝယရြုံပဲ’

‘အောဟြုတ်။ ရပါတယ် လိုကခြဲ့ပါ့မယ်။’

ကြှနတ်ောတ်ို့နှစ်ယောကလြည်း အိမကြနေ ထွကခြဲ့ကြပါတယ်။ ငှကေုနကြှေးကသွကသ်ာအောင် ဘတဈြကားနဲ့ပဲ သှားလိုကကြှပါတယ်။ ဟိုရောကတ်ော့ ပလာဇာထဲမှာ ကြှနတ်ော့အြတွကြ အဝတအြစားတွေ ဝယပြေးပါတယ်။ ကြှနတ်ောကြ အတင်းငှင်းတော့

‘ယူပါဟဲ့ နင့ြဦးလေးကမှာသှားတယ် ဝယပြေးရမယလြို့’

ကြှနတ်ောလြည်း မတတသ်ာတဲ့အဆုံး လကခြံလိုကရြပါတယ်။ အတောကြှာကြာလေးပတပြှီးတော့ လကန်ှဈဖကလြုံး အထုပတ်ှအပြေည့န်ဲ့ နှစ်ယောကသ်ား ပြနခြဲ့ကြပါတယ်။ ညနရေုံးဆင်းခွိနန်ဲ့ တိုကန်တောမို့ ကားကလည်း တောတ်ောလြေးကြပပြါတယ်။ ဒါနဲ့ အထုပတ်ဈဖကန်ဲ့ မသင်းကို ထိုငခြုံနားကပခြိုင်းပြီး ကြှနတ်ောကြတော့ သူ့ဘေးနားကနေ ရပကြာ စီးလာပါတယ်။ နောကတ်ော့ တိုးရင်းတိုးရင်းက ကြှနတ်ောကြ သူ့နောကကြိုရောကသ်ှားကာ သူ့ဖငန်ဲ့တည့တ်ည့ကြို ကြှနတ်ော့ကြောငန်ဲ့ သှားထိမိပါတော့တယ်။

‘အို’

သူလည်း တောတ်ောလြေး ရှကသ်ှားပုံရပါတယ်။ ထိကာစကတော့ ဘာမှမဖြစ်သလိုပါပဲ။ ကိုယ့အြဒေါြ လို့ပဲ သဘောထားလိုကပြမယေ့ြ။ ဆန့ကြငွဖြကန်ှဈခုရဲ့ ဆှဲအားရယ်၊ ဘာမှမတောစြပဖြူးဆိုတဲ့ အသိရယ်၊ မသင့တ်ောဘြူးဆိုတာရယကြို စိတကြ လှနဆြှဲနပေါတယ်။ ဒါပမယေ့ြ စိတကြသာ လှနဆြှဲနတော ဟိုကောငကြတော့ မနတေော့ပါဘူး။ စားနကြေ ကြားက သားကောငန်ဲ့နီးလာတော့ အနံ့ရလို့ ခေါင်းထောငကြှည့ပြါတယ်။ အတွင်းခံထဲကနေ ရုန်းထွကမြတတ် မာတင်းလာကာ မသင်းရဲ့ဖငအြကြဲကြောင်းလေးအတိုင်း သချောကို သှားကပန်ပေါတယ်။ ဖယဖြို့နနသေောသာ လူတောငမြနည်း မတတ်ပရြပန်ရတောမို့ ကြှနတ်ောလြည်း ဘာမှမတတန်ိုင် သူလည်း ဘာမှမတတန်ိုငတ်ာမို့ သူလည်း ခေါင်းလေးကိုသာ ငုံ့ထားကာ ရှိတဲ့အားလေးနဲ့ ကြှနတ်ော့ကြို ပြနတ်ှန်းကနန်ပေါတယ်။ အဲဒီတော့မှ ပိုဆိုးသှားပါတယ်။

စောစောက နည်းနည်းလေးမသိသာပမယေ့ြ အခုမှ ခွကြားထဲ တည့တ်ည့ရြောကကြာ ကြှနတ်ော့ရြငတ်ှပေါ တဒိန်းဒိန်းခုနလြာပါတော့တယ်။ စိတထြဲမှာလည်း တောတ်ောလြေးကို ကြောကလြန့လြာပါ တယ်။ အိမရြောကရြငတ်ော့ ကြိုငပြှီ။ ဘယလြိုမကြန်ှာနဲ့ မသင်းကို ကြည့်ရြမှာလဲ။ ဦးလေးပြနလြာလို့များ တိုငလြိုကရြငတ်ော့ မိုးမီးလောငပြှီ။ ဓါးနဲ့လိုကမြလား လှံနဲ့လိုကမြလားပဲ။ ဒါပမယေ့ြ စိတရြိုင်းတွကဝေငလြာလို့ သူ့ဆံပငလြေးတွကေိုပါ ခိုးနမ်းလိုကပြါသေးတယ်။ အပေါကြနကြေောကြာ အင်ျကြီလညပြင်းပေါကလြေးကနေ ရငည်ှန့လြေးတွကေိုပါ ခိုးခိုးကြည့်လြိုကမြိပါတယ်။ သူ့ရငည်ှန့လြေးလည်း နိမ့ခြညွမြှင့ခြညွန်ဲ့ အောြ… သူလည်း ရငခြုနန်ပေါလား ဆိုတာကို သိလိုကရြပါတယ်။

ဒီလိုနဲ့ နာရီဝကကြွောကြွောလြောကြ စီးပြီးတဲ့အခါ ဆင်းရမယ့မြှတတ်ိုငကြိုရောကတ်ော့ နှစ်ယောကသ်ား မနည်းတိုးထွကကြာ အိမသ်ို့ပြနလြာပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း နောကကြနေ အသာလေး လိုကလြာခဲ့ပါတယ်။ အပြဈရှိသူဆိုတော့ ခေါင်းလေးငိုကစြိုကခြကြာ လိုကလြာပမယေ့ြ သူ့ထမီနောကမြှာ အကြကကြလေးတဈခုကို တွေ့ဖြစ်အောင် တွေ့လိုကပြါသေးတယ်။

အိမပြှနရြောကတ်ော့ သူကလည်း ဘာမှမဖြစ်သလိုနပမေယေ့ြ ကြှနတ်ောကြတော့ နလေို့မရတာမို့ အိမသ်ာကိုသာ ပြေးလိုကရြပါတော့တယ်။ ညစာ စားတော့လည်း တဈယောကကြိုတဈယောကြ ဘာစကားမှ မပြောဖြစ်တာမို့ ထမင်းဝိုင်းလည်း ချောကကြပစြှာနဲ့ ပြီးဆုံးခဲ့ပါတယ်။ စာကကြရြမှာလည်း စိတမြပါတာမို့ စောစောပဲ အိပလြိုကပြါတော့တယ်။

ကြှနတ်ောြ ဘယလြောကတ်ောင် အိပပြွောသ်ှားမှန်းမသိပဲ တဈယောကယ်ောကကြ လှုပန်ှိုးလိုကတ်ာ ကြောင့ြ လန့ကြာနိုးခဲ့ရပါတယ်။ ကမန်းကတန်းထလိုကတ်ော့ အသံတွလည်ေး ဆူညံနတောကို ကြားလိုကရြရင်း ကြောကလြန့တ်ုနလြှုပန်တေဲ့ မမသင်းကို တွေ့လိုကရြပါတယ်။ အကြောင်းကတော့ ရပကြှကထြဲ သူခိုးကပလြို့ ဝိုင်းလိုကန်ကြတောမို့ ရပကြှကတ်ဈခုလုံး ဆူညံနပေါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အိမရြှေ့ခန်းထွကကြာ အပြငကြိုချောင်းကြည့်တ်ော့ သူကတော့ ကြောကလြှန်းလို့ ကြှနတ်ော့န်ောကကြနေ ခါးကိုဖကထြားပါတယ်။ တောတ်ောလြေးကြာတော့ သူခိုးမိသှားတာကြောင့ြ အသံတွေ ပြနတ်ိတသ်ှားပမယေ့ြ သူကတော့ ကြှနတ်ော့ကြို မ လှှတသ်ေးပါဘူး။

‘မမသင်း..မကြောကပြါနဲ့တော့ ပြီးသှားပါပြီ’

‘အောငမြလေး ရငတ်ှတေုနလြိုကတ်ာနောြ မင်းရှိနလေို့’

သူကတော့ ကြောကစြိတန်ဲ့ ဖကထြားပမယေ့ြ ညဝတအြင်ျကြီအောကကြ အခုအခံမပါတဲ့ နို့နှစ်လုံးက ကြောပြငကြို ဖိကပထြားတာကြောင့ြ ကြှနတ်ော့မြှာ နရထေိုငရြတာ ခကလြာပါတယ်။ ဘယသ်ူမှမရှိဘူးဆိုတဲ့ အသိရယ်၊ ညနတေုန်းက ကားပေါကြ အတွေ့အကြုံတွကြေောင့ြ ကြှနတ်ော့စြိတတ်ှေ ဖောကပြှနစြပြုလာကာ သူ့လကလြေးတွကေို အပေါကြနေ ဆုပကြိုငလြိုကမြိပါတယ်။ ကြောကို တဒိတဒြိတတ်ိုးနတေဲ့ သူ့ရငခြုနသ်ံလေးတွကေိုတော့ အတိုင်းသားကို ကြားနရပေါတယ်။ သူ့လကလြေးတွကေို အသာလေးဖယလြိုကကြာ လှည့ကြှည့လြိုကတ်ော့ ရှကပြှုံးလေးတွနေဲ့ သူ့မကြန်ှာလေးကို တွေ့လိုကရြပါတယ်။ နောကတ်ော့ သူက မပြောမဆိုနဲ့ ကြှနတ်ော့ပြါးလေးကို နမ်းလိုကကြာ ကြှနတ်ော့ကြို လာဖကပြါတော့တယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အံ့အားသင့ခြှင်းများစွာနဲ့ တွဝနေရေင်ေး အာခေါငတ်ှေ ချောကကြပလြာကာ ဘာလုပရြမှန်းမသိခငမြှာပဲ သူ့လကတ်ှကေ အောကကြို တဖြည်းဖြည်းဆင်းလာပြီး တောငမြတန်တေဲ့ ကြှနတ်ော့လြီးတနပြေါကြို အသာလေး အုပကြိုငလြိုကကြာ ရှရှလေး ပြတပြေးနပေါတယ်။

ကြှနတ်ောလြည်း အားကမွခံ သူ့နှုတခြမ်း ဖူးဖူးပြည့ပြှည့ကြှီးကို စုပယ်ူလိုကပြါတယ်။ သူကလည်း ကြှမ်း ကငွစြှာနဲ့ လွှာလေးနဲ့ဆီးကြိုကာ အပြနအြလှန် ကလိပေးလိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ဘာမှ အောကခြံဝတမြထားလို့ လှတလြှတလြပလြပဖြစ်နတေဲ့ သူ့နို့တွကေို လကန်ဲ့ဆုပကြိုငကြာ တင်းတင်းလေး ညှဈပေးလိုကကြာ လကဖြွားလေးတွကေ နို့သီးခေါင်းလေးကို လိုကစြမ်းကာ ခွပေေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ နှစ်ယောကသ်ား နမ်းလကြန်ဲ့တင် အိမခြန်းထဲကို ရောကသ်ှားကြပါတယ်။

သူကလည်း ကြှနတ်ော့အြဝတအြစားတွကေို ခွှတပြေးလိုကကြာ ကြှနတ်ော့ရြငဘြတကြို တွန်းလိုကတ်ော့ အိပယ်ာပေါကြို ပကလြကလြနကြာ ကသွှားပါတယ်။ နောကတ်ော့ သူလည်း ကိုယပြေါကြ အဝတအြစားတွကေို ခွှတလြိုကကြာ ကုတငပြေါကြို လေးဘကလြေးတကလြာကာ ကြှနတ်ော့ကြိုယပြေါတ်ကလြိုကပြှီး ကြှနတ်ော့န်ှုတခြမ်းကို စနမ်းပါတယ်။ နောကတ်ော့ မကြန်ှာနားကို နို့တဈလုံးလာကပပြေးတာမို့ ကြှနတ်ောလြည်း ပကလြကကြနေ အားရပါးရ စို့ပေးလိုကပြါတယ်။ လကကြလည်း ကနွတ်ဲ့တဈဖကကြို လှမ်းကာ ခွပေေးလိုကပြါတယ်။ တဈလုံးစီကို အားရအောင် စို့ခိုင်းပြီးတော့ ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာပေါကြို ခွထိုငလြိုကရြင်း စောကပြတလြေးကို လာတေ့ပေးလိုကတ်ာမို့ ကြှနတ်ောလြည်း လွှာလေးကို ထုတပြေးလိုကပြါတယ်။

‘အား..ကြှတ်..ကြှတ်..ကြှတ်..’

ကြှနတ်ောလြည်း နောကတ်ော့ အားမလိုအားမရ ဖြစ်လာတာမို့ သူ့ဖငလြုံးကြီးကို လကန်ဲ့မကာ အားရပါးရကြီးကို ယကပြေးလိုကတ်ာမို့ သူလည်း ကုတငကြိုကိုငကြာ တအီးအီးနဲ့ ဖီးတွတကေလြာပါတယ်။ သူဖီးတကလြာလို့ ထွကလြာတဲ့ အရညတ်ှကြေောင့ြ ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာတဈဝိုကြ ရှှဲစိုနပေါတယ်။ ခဏလောကန်တေော့ သူလည်း ကြှနတ်ော့မြကြန်ှာပေါြ ပိကလွာကာ တဈခွီပြီးသှားပါတယ်။ နောကတ်ော့ သူလည်း ဘေးကိုလှိမ့ခြလွိုကပြှီး ကြှနတ်ော့ပြါးလေးကို နမ်းလိုကကြာ တန်းပေါကြ တဘကြ လေးကို လှမ်းယူလိုကရြင်း မကြန်ှာပေါကြ ပနတေေဲ့ဟာတွကေို သုတပြေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ော့န်ှုတခြမ်းလေးတွကေို နမ်းပါတော့တယ်။

ကြှနတ်ောလြည်း လကကြ နို့တွကေိုကိုငကြာ ခွပေေးနပေါတယ်။ နောကတ်ော့ သူက အောကကြိုဆင်းသှားပြီး ကြှနတ်ော့န်ို့သီးလေးတွကေို စို့ပေးကာ လကကြလည်း လီးတနကြိုပြတလြိုကြ ဥတွကေို ပြတလြိုကန်ဲ့ လုပပြေးနပေါတယ်။ အောကကြို ဖြည်းဖြည်းလေးဆင်းလာပြီး ကြှနတ်ော့ပြေါငကြှားထဲဝငကြာ ဂွေးဥတဈလုံးကို လွှာနဲ့ စယကပြေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ တဈဆင့ခြငွြး ဒဈဖြားကိုရောကအြောင် ယကတ်ငပြေးလိုကပြါတယ်။

‘ရှီး..ကြှတ်..ကြှတ်..ကြှတ်.. ကောင်းလိုကတ်ာ.. မ.. ရယ်’

လကလြေးနဲ့ လီးတနကြိုကိုငလြိုကကြာ အောကကြိုဖြဲခလွိုကရြင်း ပေါလြာတဲ့ဒဈဖြားလေးကို နှုတခြမ်းလှှာလေးနှစ်ခုကြားထဲ ထည့ကြာ သာသာလေး စတငစြုပပြေးလိုကပြါတော့တယ်။

‘အား…လားလား..မရယ်..ခစွလြိုကတ်ာ’

နောကတ်ော့ တဈချောင်းလုံးဝငအြောင် သှင်းလိုကပြှီး အထဲကနေ လွှာနဲ့ လိုကကြလိပေးပါတယ်။ ကြှန် တော့မြှာတော့ မမသင်းခေါင်းလေးကိုကိုငကြာ တကြှတကြွှတန်ဲ့ကောင်းလှန်းလို့ အရသာတွေ့နပေါတော့တယ်။ ကြှနတ်ော့ကြောငကြှီးကို အားရအောင် ကလိပေးလိုကပြှီးတော့ လီးတနပြေါခြှထိုငကြာ လကန်ဲ့ အဝကို တေ့လိုကရြင်း ဖြည်းဖြည်းလေး ထိုငခြလွိုကပြါတယ်။

‘အိုး..ဟင့ြ..ဟင့ြ..ကြှတ်..ကြှတ်..မောငလြေးရယ်’

လို့ညီးလိုကရြင်း ခါးလေးကို နည်းနည်းချင်ြးလှုပကြာ စတငည်ှောင့ပြေးပါတော့တယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အောကကြနေ အလိုကသ်င့လြေး ပင့ပြေးလိုကရြင်း မကြန်ှာနားရောကလြာတဲ့ နို့တဈလုံးကို ပါးစပထြဲထည့ကြာ စို့ပေးလိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ အပေါကြဆောင့ခြကြလြေးတွေ နည်းနည်းသှကလြာပါတယ်။ ခါးလေးကိုလည်း နှဲ့ကာ နှဲ့ကာနဲ့ စိတကြှိုကကြစားပေးနပေါတယ်။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း သူ့ခါးလေးကိုဖကလြိုကကြာ အောကကြနေ ခပဆြတဆြတလြေးကော့ကာ ပြနည်ှောင့ပြေးလိုကပြါတယ်။ သူလည်း ကောင်းလှန်းလို့ ကြှနတ်ော့န်ှုတခြမ်းတွကေို အတင်းကို လိုကန်မ်းနပေါတယ်။ တအောင့ကြှာတော့

‘မမသင်း.. မောပြီလား တဈလှည့လြုပပြေးမယလြေ။’

လို့ပြောလိုကရြင်း မမသင်းကို ဒီပုံစံလေးအတိုင်း ထားလိုကကြာ နောကကြနေ နရောအကအွနယူလိုကပြှီး ခါးလေးကို စိတတ်ိုင်းကဖြှဈအောင် ပြငပြေးလိုကကြာ နောကကြိုပြူထွကန်တေဲ့ စောကပြတလြေးထဲ လီးကိုတေ့ကာ ထိုးသှင်းလိုကပြါတော့တယ်။

‘အား…ရှီး.. မောငလြေးရယ်.. ကောင်းလိုကတ်ာ.. အရမ်းကိုထိတယ်’

တဈခကြခြှင်း မှနမြှနလြေးညှောင့ပြေးလိုကရြင်း ခွိုင်းကြားကနေ နို့အုံလေးကိုလှမ်းဆှဲကာ နို့သီးခေါင်းလေးတွကေိုပါ ခွပေေးလိုကပြါတယ်။ ကြောပြငလြေးကိုပါ လွှာနဲ့ယကပြေးလိုကတ်ော့

‘အိုး…မောငလြေးရယ်..’

ကြှနတ်ောလြည်း ပြီးချင်တ်ာကြောင့ြ မမသင်းနားလေးကိုကပကြာ

‘မမသင်း.. ကောင်းသှားပြီးပြီလား.. ကြှနတ်ောလြည်း ပြီးတော့မယ်။’

မမသင်းက ခေါင်းလေးပဲ ညိတပြှပါတယ်။ ဒီတော့ ကြှနတ်ောလြည်း မမသင်းခါးလေးကို လကန်ဲ့ထိန်းကာ လီးတနကြို နည်းနည်းပြနထြုတလြိုကရြင်း အားရပါးရထိုးကာ ဆောင့ပြေးလိုကပြါတယ်။ အထဲကလည်း အားကမွခံ ကြှနတ်ော့လြီးတနကြို ညှဈပေးနပေါတယ်။ အခကြတ်ဈရာလောကြ အသားကုနည်ှောင့ပြေးပြီးတဲ့နောကြ ဘယလြိုမှ တောင့မြခံနိုငတ်ော့ပဲ မမသင်းစောကပြတထြဲကို သုတရြညတ်ှေ ပန်းထည့လြိုကကြာ ကြှနတ်ောလြည်း သူ့ကြောပေါကြို မှောကကြာကသွှားပါတော့တယ်။ အထဲကလည်း အားကမွခံ ရှုံ့ပြရှုံ့ပြနဲ့ ပြနည်ှဈထားတာကြောင့ြ ကောင်းလှန်းလို့ မမသင်းဂုတသ်ားလေးတွကေို လွှာလေးနဲ့ ယကပြေးလိုကတ်ော့ တအိအိနဲ့ သူလည်း ဖီးယူနပေါ တယ်။ နောကတ်ော့မှ ကြှနတ်ော့ပြါးလေးကို နမ်းကာ ထထိုငလြိုကပြါတော့တယ်။

ဒီလိုနဲ့ပဲ နှင်းမှကို စားလိုကမြိတဲ့ကြှနတ်ောြ ရနကြုနရြောကမြှ မမသင်းက ပြနစြားတာကို ခံလိုကရြပါတယ်။

…………………………………………………….

❤️နောကထြပ် အဆာပြလေေး❤️

ဒီတဈခေါကြ ဦးလေးပြနလြာတော့ အညာဖကကြ သူ့အမွိုးတွဆေီက ကောငမြလေးတဈယောကြ ခေါြ လာတယလြေ။ အိမမြှာလည်း လကတ်ိုလကတ်ောင်း ခိုင်းလို့ရအောင် သူ့မိန်းမနဲ့လည်း အဖောရြအောငလြို့ပေါ့။ ကြှနတ်ောကြတော့ နည်းနည်းညဈသှားတယ်။ သူရှိတော့ မမသင်းကို ဆောဖြို့က သိပမြလှတလြပတ်ော့ဘူး။ ဒါကြောင့ြ ကြှနတ်ောန်ဲ့ မမသင်းလည်း အနအထေိုင် ဆငခြှငရြတော့တယ်။ သိပတ်ော့မလှယတ်ော့ဘူးလေ။

နောကတ်ော့ ကြှနတ်ော့အြတွကြ ပစ်မှတတ်ဈခု တိုးလာတာမို့ အလကားနအလေကား မကြစြိအစာကြှေးနမေိတယ်။ သူလည်း မဆိုးပါဘူး။ ကြှနတ်ောန်ဲ့ သကတ်ူရှယတ်ူလောကပြါပဲ။ မိန်းမတဈယောကမြှာ ရှိသင့ရြှိထိုကတ်ဲ့ အလှတွအကေုန် ပြည့စြုံပါတယ်။ မပြငတ်တမြဆငတ်တမြို့သာ ရုပကြသိပမြထွကတ်ာ။

တဈလလောကကြှာတော့ မိန်းမနဲ့ကင်းကြာလာတဲ့ ကြှနတ်ော့စြိတတ်ှေ ပြနထြလာတယ်။ ဒါကြောင့ြ စန်းမူကိုပဲ ကြံစညဖြို့ ဆုံးဖြတလြိုကကြာ လမ်းကြောင်းတွေ စခင်းရပါတော့တယ်။ ဟိုဟာလေး ဝယပြေးလိုကြ၊ ဒီဟာလေး ဝယပြေးလိုကန်ဲ့ တောတ်ောလြေးကို ခငမြငစြပြုလာပါတယ်။

တဈနေ့ ကြှနတ်ောြ ကြောင်းကနေ နေ့တဝကန်ဲ့ပြနလြာတော့ အိမတ်ံခါးကို အသာလေးဖြင့ကြာ ဝငလြိုကပြါတယ်။ ဖိနပခြွှတကြို တဈခကြကြှည့လြိုကတ်ော့ ဦးလေးပြနရြောကန်တောကို သိလိုကရြပါတယ်။ ဒါနဲ့ပဲ အိမပြေါတ်ကလြာတော့ စန်းမူတဈယောကြ ဦးလေးတို့အိပခြန်းထဲကို တံခါးလေးဟကာ ချောင်းနတောကို တွေ့လိုကပြါတယ်။ အောြ.. ဦးလေးတို့လငမြယား နေ့ခင်းဖကဆြောန်တောကို သူက ချောင်းကြည့်န်တောကိုး။ ရှေ့ကိုသာမဲနတောမို့ ကြှနတ်ောဝြငလြာတာကို သူ သတိမပြုမိပါဘူး။ ဒါနဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း အသာလေး နောကကြနေ ပါးစပကြိုလှမ်းပိတလြိုကကြာ ကိုယလြုံးလေးကို ဖကလြိုကပြါတယ်။ နားနားကိုကပကြာ ရှူးလို့ ပြောလိုကရြင်း ကြှနတ်ောပြါ လိုကကြှည့န်လေိုကပြါတယ်။ အထဲမှာတော့ ဦးလေးတို့နှစ်ယောကသ်ား အဝတအြစားမကပပြဲ အားသှနခြှနစြိုကကြို ဆောန်ကြပေါတယ်။

ဒီအခွိနမြှာ ကြှနတ်ောကြ ရတဲ့အခွင့အြရေးကို မလှတတ်မ်း အသုံးခလွိုကပြါတော့တယ်။ ဖကထြားတဲ့ လကန်ဲ့ နို့အုံလေးကို ရှရှလေး ကိုငလြိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ နို့သီးခေါင်းလေးကို စမ်းလိုကကြာ လကခြွောင်းလေးနှစ်ခုကြား ဂွုံနယသ်လို ဖြဖြလေး နယပြေးလိုကပြါတယ်။ စန်းမူခငမြွာ အထဲက နှစ်ယောကလြုပန်တောကို ချောင်းနရင်ေး ဖီးတကန်တေုန်း ကြှနတ်ောကြ ထပလြုပပြေးလိုကတ်ော့ တောတ်ောလြေး အရသာတွေ့နပေါတယ်။

လကန်ဲ့ ပါးစပကြို ပိတထြားလို့ အောလြို့ကလည်း မရ၊ ရုန်းပြနရြငလြည်း အထဲကသိသှားမှာမို့ ကြှနတ်ောပြှုသမွှ ငှိမခြံနရပေါတယ်။ ကိုယ့ဖြကကြို တောတ်ောပြါလာပြီဆိုတာ သိလိုကပြှီမို့ နားရှကလြေးကို လွှာစောင်းလေးနဲ့ သိမ်းယကလြိုကကြာ နားသီးလေးကိုပါ စုပပြေးလိုကပြါတယ်။ တဈခကြတ်ုနတ်ကသ်ှားကာ ဒူးလေးတွပေါ ညှတကြလွာတာကို တွေ့ရပါတယ်။

ပါးစပကြိုအုပထြားတဲ့ လကကြိုလည်း နောကထြပန်ို့တဈလုံးပေါတ်ငကြာ နှစ်ဖကစြုံနယပြေးလိုကြ နို့သီးခေါင်းလေးတွကေို ဖိပြတပြေးလိုကြ လုပပြေးနလေိုကပြါတယ်။ သူ့ခငမြွာ အသံထွကမြှာစိုးလို့ သူ့လကန်ဲ့ သူ့ပါးစပကြို ပြနပြိတထြားပါတယ်။ လကတ်ဈဖကကြလည်း ကြှနတ်ော့လြကတ်ှကေို အားမရှိသလို လိုကဆြှဲနပေါတယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ လကတ်ဈဖကကြ အောကကြိုဆင်းလာပြီး ထမီပေါကြနေ စောကပြတလြေးကို ပြတပြေးလိုကတ်ော့ အရညတ်ှတေောင် စိုနပေါပြီ။ ဒါနဲ့ လကခြလယန်ဲ့ တောကလြွှောကပြှတပြေးလိုကတ်ော့ ဖငလြေးက နောကကြိုတောင် ပစ်လာပါတယ်။ နည်းနည်းသှကသ်ှကလြေး ပြတပြေးလိုကတ်ော့ ဓါတလြိုကသ်လို တုနတ်ကသ်ှားပြီး ကြှနတ်ော့ရြငခြှငထြဲ ပုံကလွာပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အလိုကသ်င့လြေး ဖမ်းထားလိုကပြှီး နှုတခြမ်းထူလေးကို အသာလေး စုပလြိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့

‘စန်းမူ ခစွတ်ယကြှာ။ အခုတော့ နားမယ်။ အထဲကလည်း ပြီးတော့မယ်’

လို့ပြောတော့ ခေါင်းလေးညိတပြှပါတယ်။

‘အဈကို ညကြရင် စန်းမူဆီကိုလာခဲ့မယ်’

လို့ ပြောလိုကရြင်း နဖူးလေးကိုနမ်းကာ အသာလေး ပြနထြှကခြဲ့ပါတယ်။ ညနလေောကမြှ ပြနလြာပြီး ထမင်းစားဝိုင်းဝငတ်ော့ စန်းမူတဈယောကြ ကြှနတ်ော့ကြို မကြန်ှာချင်ြးဆိုငရြမှာ ရှကန်သလေိုပါပဲ။ စားပြီးတော့ ပန်းကနတ်ှေ ဝိုင်းသိမ်းသလို ဘာလိုလိုနဲ့ အသာလေးနခေဲ့ပြီး စန်းမူနောကကြနေ သိမ်းဖကလြိုကရြင်း ပါးလေးကို နမ်းလိုကပြါတယ်။

‘ကို.. တောတ်ောအြတင့ရြဲတယ်…. ဒေါလြေးတို့ သိသှားမယန်ောြ’

‘ဘယလြိုလဲ.. ဒီည ကိုလာမယန်ောြ။ တံခါးခကြမြထိုးထားနဲ့’

လို့ တိုးတိုးလေး ကပပြှောလိုကတ်ော့

‘အင်း’

လို့ ပြောပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း တငပြါးလေးကို ညှဈလိုကကြာ ပြနထြှကလြာခဲ့ပါတယ်။ စားသောကပြှီးတော့ စာကကြသ်လို ဘာလိုလိုနဲ့ အခန်းထဲဝငလြာပြီး ညနကေ ဆေးဆိုငကြနေ ဝယလြာတဲ့ Tpo-roll တဈလုံးကိုသောကလြိုကကြာ ဦးလေးတို့အိပခြွိနကြို စောင့န်လေိုကပြါတယ်။ ဦးလေးတို့က လည်း တောတ်ောန်ဲ့ကို မအိပကြှသေးပဲ ထပကြဲနကြပေါတယ်။ ၁၁ နာရီကြောကြွောလြောကမြှ အခန်းထဲက ဟောကသ်ံတွေ ကြားလိုကတ်ော့မှ အသာလေး ခွဖေော့နင်းကာ စန်းမူအခန်းရှိရာကို ကူးလာခဲ့ပါတယ်။

အခန်းတံခါးဝရောကတ်ော့ အသာလေး တွန်းဖြင့ကြှည့တ်ော့ ပြင့သ်ှားတာကြောင့ြ ဝမ်းမှောကဝြမ်းသာနဲ့ စန်းမူခွငထြောငန်ားကို ကပလြာပါတယ်။ ညမီးလုံးပြာလဲ့လဲ့ရောငလြေးအောကမြှာတော့ စန်းမူတဈယောကြ ပကလြကလြေး အိပပြွောန်တောကို တွေ့ရပါတယ်။ ဒါနဲ့ ခွငထြောငလြေးလှနတ်ငလြိုကကြာ စန်းမူဘေးမှာ ထိုငလြိုကပြှီး ပါးလေးကို ငုံ့နမ်းလိုကတ်ော့ သူနိုးလာပါတယ်။ လန့အြောမြှာစိုးလို့ ပါးစပလြေးကို ပိတလြိုကရြင်း နှုတခြမ်းနားကို လကည်ှိုးလေးကပကြာ ရှူးခနဲ အသံပြုလိုကတ်ော့မှ သူလည်း မကြလြုံးလေးအပြူးသားနဲ့ ကြှနတ်ော့ကြို ကြည့်လြိုကပြါတယ်။

ကြှနတ်ောလြည်း မဆိုင်းမတွ သူ့နှုတခြမ်းလေးကို စုပယ်ူလိုကရြင်း သူ့ကိုယပြေါကြို တကခြှလိုကပြါတယ်။ သူကလည်း အရိုင်းလေးမို့ တဈကိုယလြုံး တုနရြီနပေါတယ်။ နှုတခြမ်းလေးကို စုပကြာနမ်းပေးနရင်ေး လွှာကို သူ့ပါးစပထြဲ ထိုးထည့ပြေးလိုကတ်ော့ အစတော့ အတင်းစေ့ထားပမယေ့ြ နောကပျိုင်း ပါးစပလြေး ဟပေးပါတယ်။ အထဲမှာ သူ့လွှာလေးကို လိုကစြမ်းကာ လှိမ့ပြေးလိုကတ်ော့ သူလည်း ကြှနတ်ော့လြုပသ်လို ပြနလြုပပြေးလာပါတယ်။ လကတ်ဈဖကကြ အောကကြိုဆင်းလိုကပြှီး အင်ျကြီက နှိပစြေ့လေးတွကေို ဖြုတလြိုကတ်ော့ ဘောလြီဖြေးဖြေးလေး ပေါလြာပါတယ်။ ဘောလြီကြားထဲ လကထြိုးထည့ကြာ နို့လေးကို နယပြေးလိုကပြါတယ်။ နို့သီးခေါင်းလေးကို ထိမိတော့ တွန့သ်ှားပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း လကည်ှိုးလေးနဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးကိုဖိကာ ပြတပြေးလိုကပြါတယ်။ ရုန်းတော့မရုန်းတော့ပါဘူး။ နောကတ်ော့ ဘောလြီကိုင်းလေးကို အသာလေးတွန်းခလွိုကပြှီး ဘောလြီကြားထဲကနေ နို့အုံလေးကို ဆှဲထုတလြိုကရြင်း ပေါလြာတဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးကို တပြှတပြှှတမြှညအြောင် စို့ပေးလိုကပြါတယ်။ ကိုယလြုံးလေးပါ အိပယ်ာပေါကြနေ ကြှတကလြာကာ ကြှနတ်ော့လြညပြင်းကို အတင်းလာဖကပြါတယ်။

ကြှနတ်ောလြည်း လကကြို အောကကြနေ လွှိုလိုကကြာ ဘောလြီဂွိတတ်ှကေို တဈခုပြီးတဈခု ဖြုတထြုတလြိုကပြါတယ်။ နောကတ်ော့ အင်ျကြီရော ဘောလြီရော ခွှတပြဈလိုကတ်ော့ နို့အုံလေးတွဟော လှတလြပစြှာနဲ့ မီးရောငအြောကမြှာ ခစွစြဖြယ် ယိမ်းထိုးနပေါတယ်။ နို့နှစ်လုံးကြားထဲ တဈခကြန်မ်းလိုကပြှီး နို့တဈလုံးကိုစို့ကာ တဈလုံးကို လကန်ဲ့ခွပေေးလိုကတ်ော့ တအင်းအင်းနဲ့ ညည်းသံလေးတွပေါ ထွကလြာပါတယ်။ နောကတ်ော့ ပြလေုလုဖြစ်နတေဲ့ ထမီစလေးကို ဖြခလွေိုကပြှီး စောကပြတလြေးကို လကဝြါးလေးနဲ့အုပကြာ ဖြည်းဖြည်းလေး ပြတပြေးလိုကပြါတယ်။

‘အ…ရှီး..’

အပေါကြလည်း နို့သီးခေါင်းလေးကို သှားကြားထဲညှပကြာ လွှာလေးနဲ့ ထိုးထိုးပေးလိုကရြင်း အောကကြနေ စောကပြတအြကြဲကြောင်းလေးတဈလွှောကြ ပြတပြေးလိုကြ စောကစြေ့လေးကို မထိတထိလေး လုပပြေးလိုကန်ဲ့ အားရအောင် ကလိပေးလိုကပြါတယ်။ နောကမြှ အောကကြိုဆင်းလာပြီး ပေါငကြှားထဲ ခေါင်းဝငကြာ စောကပြတလြေးကို လွှာပြားကြီးနဲ့ ယကတ်ငပြေးလိုကပြါတယ်။

‘အိုး..ဟင့ျ..ဟင့ျ..ကို..’

စောကခြေါင်းလေးထဲကို လွှာထိုးထည့ကြာ အထဲမှာကစားပေးလိုကြ စောကစြေ့လေးကို ထိမိအောင် ထိုးပေးလိုကန်ဲ့မို့ သူလည်း ကြှနတ်ော့ခြေါင်းကို အတင်းဖိကာ ကပထြားပါတယ်။ ပါးစပကြလည်း တအီးအီးနဲ့ အသံတွေ ထွကလြာပါတယ်။ နောကတ်ော့ လကခြလယလြေးကို လမ်းကြောင်းရှင်းတဲ့အနနေဲ့ အရင် ရှေ့တောပြှေးလေး ထည့လြိုကပြါတယ်။ စောကခြေါင်းကဉွြးကဉွြးလေးက လကခြလယလြေးကိုတောင် အတင်းလာညှဈထားပါတယ်။ ဒါနဲ့ လကတ်ဈဆဈကြောလြောကပြဲ သှင်းလိုကရြင်း အထဲမှာ အဖြားလေးကို လှည့ကြစားကာ စောကစြေ့လေးကို လွှာနဲ့ အဆကမြပြတ် ယကပြေးလိုကပြါတယ်။

‘အ…အ…အ..ရှီး..လား..လား..ကို….အဟင့ဟြင့ြ’

ကြှနတ်ောလြည်း သူ့အသံတွကြေားလိုကတ်ော့ ဖီးလာကာ လွှာကို သှကသ်ှကလြေး ကစားပေးလိုကရြင်း လကကြိုလည်း နည်းနည်းမှနပြေးလိုကပြါတယ်။ တအောင့လြောကကြှာတော့ သူလည်း တဈခကြကြော့တကလြာကာ အိပယ်ာပေါပြှနကြသွှားပါတယ်။ အခွိနတ်နပြှီမို့ ကြှနတ်ောလြည်း ပေါငကြှားထဲ ဝငထြိုငလြိုကရြင်း လကန်ဲ့ လီးကိုကိုငကြာ အဝလေးကို သချောဂရုတစိုကြ တေ့လိုကရြင်း အသာလေး ထည့လြိုကပြါတယ်။ တဈဝကလြောကြ ဝငသ်ှားတော့

‘အား..အား..နာလိုကတ်ာ ကို.. မဖြစ်ဘူးထငတ်ယ်.. ပြနထြုတလြိုကြ’

ကြှနတ်ောလြည်း ပြနမြထုတပြဲ နှုတခြမ်းလေးကို ဖိစုပလြိုကြ နို့အုံလေးကို နာအောငည်ှဈလိုကန်ဲ့ အာရုံပြောင်းသှားအောင် လုပပြေးလိုကရြင်း နည်းနည်းချင်ြး သှင်းပေးလိုကပြါတယ်။ အထဲမှာ ထောကန်သလေို ဖြစ်နတောကြောင့ြ သူ့ပါးစပလြေးကို လကဝြါးနဲ့အုပလြိုကရြင်း အားလေးနည်းနည်းစိုကကြာ ဖိသှင်းပေးလိုကတ်ော့ ဖတခြနဲ အသံကြားလိုကရြပြီး ကြှနတ်ော့လြီးကြီးဟာ အပျိုစငအြမှေးလေးကို အောငအြောငမြှငမြှငန်ဲ့ ဖြတကြွောြ သှားကာ အထဲသို့ ပိုငပျိုငန်ိုငန်ိုင် ဝငသ်ှားပါတော့တယ်။ နောကမြှ တဈခကြခြှင်း သာသာလေး အသှင်းအထုတ် လုပပြေးလိုကပြါတယ်။ အပေါကြလကကြိုလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဖယပြေးလိုကပြါတယ်။

‘အထဲမှာ အရမ်းအောင့တ်ယ် ကို တအားကြပတ်ယ်။ နာလည်းနာတယ်’

‘ခဏလေးပါ တောကြှာကောင်းလာလိမ့မြယ်’

လို့ပြောရင်း နည်းနည်းလေး မှနပြေးလိုကပြါတယ်။ အခကြြ ၂၀ လောကြ အသှင်းအထုတ် လုပပြေးလိုကတ်ော့ အထဲကအရညတ်ှေ ပိုထွကလြာကာ အဝငအြထွကလြည်း တောတ်ောလြေး သှကလြာပါတယ်။ ကြှနတ်ောြ တဈခကြသ်ှင်းလိုကတ်ိုင်း သူကလည်း အောကကြနေ အလိုကသ်င့လြေး ပြနကြော့ပေးကာ တဖြည်းဖြည်း အပေးအယူမွှလာပါတယ်။

‘ကောင်းရဲ့လားဟင်’

‘နာတော့နာတယ်။ စောစောကလောကတ်ော့ မနာတော့ဘူး’

‘ဒါဆို အဆုံးအထိ သှင်းလိုကမြယန်ောြ’

‘သှင်းကြည့်လြေ ကို။ ခံနိုငမြယထြငတ်ာပဲ’

လို့ပြနပြှောတော့ ကြှနတ်ောလြည်း သူ့နှုတခြမ်းလေးကိုစုပကြာ မှနမြှနလြေး လုပပြေးလိုကပြါတယ်။ ကြှနတ်ော့န်ှုတခြမ်းတွကေိုလည်း သူက အငမ်းမရ ပြနန်မ်းနပေါတယ်။ နောကတ်ော့ အသာလေးပြနခြွှတလြိုကပြှီး သူ့ကိုယလြေးကို ဘေးစောင်းလေးဖြစ်အောင် လုပပြေးရင်း ပေါငတ်နလြေးကိုကြေးကာ နောကကြိုထွကလြာတဲ့ စောကပြတလြေးထဲထည့ကြာ နို့အုံလေးကို နာအောငည်ှဈပေးရင်း တဖြည်းဖြည်း မှနမြှနလြေး လုပပြေးလိုကပြါတယ်။

စောစောကထကြ ပိုကြပသ်ှားတာကြောင့ြ သူလည်း တောတ်ောလြေးကို ခံစားသှားရပါတယ်။ တဈခကြအြနားပေးလိုကရြင်း နားသီးလေးတွကေို စုပပြေးလိုကတ်ော့ တအီးအီးနဲ့ တွန့လြိမန်ပေါတယ်။ နောကတ်ော့ ကြှနတ်ောလြည်း အရှိနယ်ူကာ အားရပါးရဆောင့ပြေးလိုကရြာ အထဲကလည်း တောတ်ောလြေးကို ညှဈယူထားတာကြောင့ြ ကြှနတ်ောလြည်း မထိမ်းနိုငတ်ော့ပဲ သုတလြှှတလြိုကရြပါတယ်။

ရှိသမွှအားတွေ ကုနသ်ှားတာမို့ နှစ်ယောကသ်ားဖကကြာ အမောဖြနလေေိုကကြှပါတယ်။ နောကထြပ် တဈခွီလောကြ ထပလြိုးပေးလိုကပြှီး ကြှနတ်ောလြည်း အခန်းကိုပြနလြာခဲ့ပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ကြှနတ်ောလြည်း ဦးလေးကားထွကရြင် မမသင်းကိုဆောလြိုကြ ဦးလေးပြနရြောကလြာရင် စန်းမူကိုဆောလြိုကန်ဲ့ အိမထြဲမှာ နှစ်ပေါကတ်ဈချောင်း ပတရြှုပန်ပေါတော့တယ်။

🏵️ ရိုးမသှားတဲ့ ဇာတလြမ်းရိုးရိုးလေးများ (အပိုင်း ၂ ) ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ 🏵️