ကြှနတ်ောြ ဆယတ်န်းတုံးက ကြှနတ်ော့ကိုဂိုကလြုပပြေးတဲ့အဈမဝမ်းကြဲတဈယောကရြှိတယဗြွ၊ အိအိတဲ့ သူ့နာမညကြ၊ သူက ကတွော့ထကြ နှစ်နှစ်လောကကြှီးတယ်။ တကျကသိုလမြသှားခင် စာကလည်းတောတ်ော့ ကြှနတ်ော့အမကေ သူ့ကို ဂိုကလြုပပြေးဖို့ အကူအညီတောင်းထားတာ။ သူတို့အိမကြလည်း ဘေးကပရြပပြဲဆိုတော့ ညဘကအြထိ စာကူလုပပြေးဖို့ အဆငပြှတောပေါ့။မအိက တဈဦးတည်းသောသမီးပါ။ ကြှနတ်ော့မှာတော့ ညီမလေးတဈယောကရြှိတယ်။ ကြှနတ်ောန်ဲ့ ၂ နှစ်ကြာပါတယ်။ ဖူးဖူးလို့ပဲ မှတထြားဗွာ။လောလာဆညတ်ော့မအိအကြောင်းအရငဆြကပြါမယ်။ အဈမအိအိက လှတာတော့ သိပမြလှဘူး ရှကကြှမ်းရခွေို ရုပပြဲ၊ ဒါမဲ့ ဘောဒြီက မိုကတ်ယ် ခါးသေးသေးနဲ့ ရငဘြကရြော တငသ်ားရော အကိတကြှီးမဟုတပြမယေ့ြ လုံးပြီးကစွလြဈနတောပဲ။ ကြှနတ်ောကြတော့သူ့ကို မအိလို့ခေါတ်ယ်။ သူနဲ့ ကြှနတ်ောတ်ို့မောငန်ှမနဲ့ ငယင်ယတ်ည်းက အတူတူ ကစားရင်း ကြီးလာတော့ ဟိုးအရငကြနေ။
ခုအဖြစ်အပကြမြတိုငခြငအြထိ သူ့အပေါမြောငန်ှမစိတပြဲရှိခဲ့ပါတယ် တဈဦးတည်းသော သားဆိုတော့ ကိုယ့မြောငန်ှမရင်းတွလေိုပဲ သဘောထားခဲ့တာပေါ့ဗွာ။ ကတွောြ စာကြည့်ရြတာတော့ ကိုယ့အြခန်းထဲကိုယပြဲ ဖီဖီနဲ့ မီမီက ညဘကဆြို တီဗီ ကြည့်လြေ့ရှိတော့ အသံတွနေဲ့ ကတွောြ စာကြည့်တ်ာအနှောကအြယှကဖြစ်မှာဆိုးလို့ ကတွော့အခန်းထဲမာပဲ ကုတငပြေါမြှာ စားပြဲတငပြှီးတော့ တံခါးကို အလုံပိတပြှီးသငရြတယ်။ ညီမလေး ဖူးဖူးနဲ့က အခန်းချင်ြးကပရြပပြဲ ဆိုတော့ သူက စာအောကြကြရြငလြည်း မဆူအောင် တံခါးပိတရြင် လော့ခအြမှဲခထွားတကတ်ာ အကငွ့ပြါသှားတယ်။ များသောအားဖြင့ြ ဂွင်းထုပြီး အိပပြွောသ်ှားတာနဲ့အိမစြာတွမလေုပဖြစ်ဖူး။ အဲ့တာကြောင့ဆြရာမက အိမကြို တိုငတ်ာနဲ့ မအိနဲ့ စာလုပဖြို့ဖြစ်လာတာ။ အခုလည်း မကြာခင် မအိရောကလြာရင် စာလုပရြတော့မယ်။ မအိမရောကသ်ေးခင် ကြှနတ်ောကြလည်း သူငယခြငွြးတွဆေီက ဖူးကားအသဈတွကေူးလာတာကို ကြည့်ရြင်း ဂွင်းထုနတယ်ေ။
အခန်းကလော့ခထွားတော့ သူရောကလြာရင် တံခါးခေါကမြှရမယလြေ။ အဲ့နေ့မှ မအိလည်း ဘာစိတကြူးပေါကတ်ယမြသိ အိမထြဲတန်းမဝငပြဲ အိမဘြေးကို ပတပြှီး ပြတင်းပေါကကြှားထဲကနေ ကြှနတ်ော့ကို စဖို့ ချောင်းတာနဲ့ ကြကတ်ိ ကြှနတ်ောဂြှင်းထုနတော သူမှငသ်ှားတာပဲ အဲ့အဖြစ်အပကြတ်ှကေ နောကပျိုင်းသူပြနပြှောပြလို့သိရတာပါ။ အစကတော့ မောငလြေး မဟုတကြဟုတကြတွေ လုပန်တယေဆြိုပြီး ကြှနတ်ော့ကြို အလကားနရင်ေး ဒေါသထွကပြါသတဲ့ဗွာ။ ဒါမဲ့သူလည်း နေ့တိုင်းချောင်းတာပဲ ဂွင်းထုတဲ့နေ့နဲ့တိုးရငတ်ော့ မအိလည်း အဲ့နားတငပြဲ ကြည့်ရြင်း သူ့ဟာသူ ပြတပြေးရင်း ပြီးသှားတယတ်ဲ့ စိတအြာသာပြသှေားမှ မောငန်ှမအချင်ြးချင်ြး ဆိုပြီး တွေးမိတဲ့သူ့ကိုယသ်ူနောငတ်ရခဲ့ပမယေ့ြ မထိန်းနိုငခြဲ့ဘူးပေါ့ဗွာ။ အဲ့တာနဲ့ သူလည်း ထိန်းမနတေော့ပဲ ဝမ်းကြဲမောငလြေးနဲ့ အတွေ့အကြုံသဈကို စမ်းသပဖြို့အစပျိုးတော့တာပေါ့။
ဒီလိုနဲ့ တဈနေ့တော့ ညဘကြ စာပြဖို့မအိရောကလြာတော့ ပုံမှနထြကကြို ထူးခွားနအေောငဝြတထြားတာ သတိပြုမိတယ်။ အကြီအဖြူ တီရှပလြကတ်ိုနဲ့ အောကကြ ပေါငလြောကရြှိတဲ့ ဘောင်းဘီတိုနဲ့ပေါ့ အိမန်ရင်ေးကိုဗွ။ ဒါမဲ့အမြဲသူ့ကြည့်လြိုကရြင် ထဘီနဲ့ပဲ မှငရြတာများတယလြေ။ “ဟာ… မအိ ပုံစံတွဘောတွေ ပြောင်းနပေါလား ဘယကြပြနလြာတာလဲ” “ပူလို့ပါငါ့မောငရြယ် မအိအပြငကြို ဒီလိုပုံစံနဲ့မထွကရြဲပါဘူး” ပြောလည်းပြောရင်း ကုတငပြေါတ်ကပြှီး စားပြဲရှေ့ကို ထိုငလြိုကတ်ယ်။ “သင်ျခွာအိမစြာတွပေါတယဆြို ဘယမြှာလဲ အဈမကို ပြ” “ဟုတ် အဲ့တာပဲ လုပန်တော ဒီအပုဒကြနမတေကဖြူး ဖြစ်နတယ်ေ လုပပြါဦး” မအိက စားပြဲပေါကြိုတံတောငန်ဲ့ထောကပြှီး ကြှနတ်ောတ်ှကန်တေဲ့စာအုပထြဲကသခွြာပုဈဆာတဈပုဒကြို ရှင်းပြဖို့ကြိုးစားနခွေိနမြှာ ဟ သှားတဲ့ အကြီၤလညပြင်းပေါကကြနေ ရငသ်ားတဈဝကကြို ရုတတ်ရကမြှငမြိလိုကတ်ယ်။ ဟာ သူဘရာမဝတထြားဘူးဟ။
နို့လုံးလုံးလေးတွကေိုရုတတ်ရကမြှငလြိုကရြတော့ စိတထြဲတဈမွိုးတော့ဖြစ်သှားပမယေ့မြသင့တ်ောပြါဘူးလဆေိုပြီး ငုံ့ပြီး ကိုယ့စြာအုပကြိုပြနကြှည့န်ရင်ေး ထပမြှငခြငွစြိတပြေါလြာတာနဲ့ ပြနမြော့ကြည့်မြိပြနတ်ယ် စိတထြဲမှာတော့ မရိုးမရှ ဖြစ်လာနပြေီ။ အတွေးထဲမှာ ဗှောင်းဆနန်ပေါတယ် ။ ငါကြာ စိတထြိန်းဟ စိတထြိန်း မင်းအဈမနောြ ။ အဈမ နို့လေးတွကေ လုံးနတောပဲ ကြာ တောကြ ။ သူကတော့ ကြှနတ်ောကြှည့ကြှည့န်တော သတိမပြုမိဘူးထငပြါတယ်။ ရှေ့ပိုတိုးလာပြီး ကြှနတ်ောြ တွကန်တေဲ့ သင်ျခွာစာအုပကြို ထောကပြှရင်း ပုံသနည်ေးကို ရှင်းပြနရှောတယ်၊ ကတွောကြတော့ စာနားထောငသ်လိုလို သူ့မကြန်ှာကြည့်လြိုကြ မကြလြုံးက အောကရြောကသ်ှားလိုကန်ဲ့ပေါ့ဗွာ။ ဒါမဲ့ကတွောကြ သူ့ကို ငမ်းနတောနဲ့စာက ခေါင်းထဲမရောကတ်ော့ဘူးလေ သူက မကြန်ှာချင်ြးဆိုငရြှင်းရတာ အားမရတော့လို့ ထငပြါရဲ့ ဘေးကပရြပကြို လာထိုငတ်ယ် ကတွောကြလည်း ဘောင်းဘီတိုပါးပါးပဲ ဝတထြားတယလြေ ပူတာကိုး။
သူက တမငခြှထေိုငလြိုကတ်ော့ သူ့ပေါငကြ ကတွော့ပေါငပြေါြ လာတငန်တယ်ေ သူ့ဒူးခေါင်းနဲ့လည်း ကတွော့ ညီလေးနဲ့ နည်းနည်း ထိမိသှားတာပေါ့ အဲ့ဒီ့မှာ ညီလေးက နည်းနည်း ခေါင်းထောငစြပြုလာပြီ။ မအိက အနားနားကပရြှင်းပြတာကို မနည်းအာရုံစိုကရြင်း ရှင်းသလိုလိုထငရြတော့မှ ပုံစံတူပုဈဆာတဈခုကို ကိုယ့ဘြာသာကို ခကခြကခြဲခဲ တွကန်တေော့ ညီလေးက အာရုံပြောင်းပြီး ပြနင်ှိမသ်ှားတယ်။ တွကလြို့လည်းပြီးရော သူက ကတွောတ်ှကထြားတာကို စဈနတယ်ေ။ သူ့ခွထေောကကြလည်းငှိမင်ှိမမြနဘေူး ဒူးခေါင်းကို လှုပန်တယ်ေ ကတွော့ပေါငပြေါတ်ငထြားပြီး ညီလေးနဲ့ ထိနတော ကို သူကလှုပန်တေော့ ဒီကောင် ဘယခြံနိုငတ်ော့မလဲဗွာ ညီလေးက ထောငလြာတော့တာပေါ့ မာမာကြီး သူ့ပေါငကြို ထိုးမိနတော သူသိမှာပေါ့။ “ဟဲ့” ဆိုပြီး လှုပန်တောက ငှိမသ်ှားတယ်။ ပြီးတော့မှ သူ့ဘောပငန်ဲ့ ကြှနတ်ော့ ခေါင်းကို ခေါကပြှီး “စောကကြောငလြေး ဘာတွတွေေးနတောလည်း နင့ဟြာကဖောငန်ပြေီ” ဆိုပြီး။
သူ့နှုတခြမ်းလေးကို ကိုကလြိုကသ်ေးတယ် “မအိက ကြှနတ်ော့ ပေါပြေါဒြူးခေါင်းလာတငပြှီး လှုပန်တောကိုး” “အဲ့တာနဲ့ပဲ မာစရာလား ကို့အဈမ ပေါငပြဲကို၊ တကထြိုငရြငတ်ောင် ဘာမှဖြစ်စရာအကြောင်းမရှိဘူး” “ဒါဆို မအိတကထြိုငကြှည့ပြါလား” ကတွောကြ ရှဲ့ပြောလိုကတ်ာပါ။ သူက ဖောင်းနတေဲ့နရောကနေ မကြန်ှာမလှှဲပဲ “အေး ထိုငမြယဟြာ” ဆိုပြီး ကြှနတ်ောန်ဲ့ ရှေ့စားပြဲကြားထဲဝငလြာတော့ နည်းနည်း နောကဆြုပပြေးလိုကရြတယ်။ သူတငပြါးကလည်း တောတ်ောတ်င်းတာပဲ အခုမှသတိထားမိတယ်။ ဘောင်းဘီတိုလေးမှာ တငန်ှဈလုံးက ဖောင်းလို့ပေါ့။ မအိကနောကကြို တဈခကြလြှည့ကြှည့ပြှီး ပြုံးစိစိနဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်ြးထိုငခြလွိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ော့ဟာက အချောင်းလိုကြ သူ့ဖငကြှားမှာ ကြကတ်ိ ညပန်တယ်ေ။ သူ့ဖငလြုံးလေးက နှေးနတောကို ခံစားလိုကရြတော့ “အာ့” ဆိုပြီး သူ့ခါးလေးကို ကိုငထြားမိတယ်။ြ”ဘာဖြစ်တာလဲမောငလြေး , မအိ ဝိတကြိုတောငမြနိုငဘြူးလား”။
မဟုတပြါဘူး နိုငပြါတယ် ဒီတိုင်းပဲထိုငန်ဆေိုပြီး ပြနထြမှာကြောကလြို့ ခါးကနေ ဆှဲကပထြားမိတယလြေ။ လူလည်းကတုနကြယငန်ဲ့ ရငဘြကထြဲမှာလည်း တဒိန်းဒိန်းနဲ့ သူ့ခါးသိမသ်ိမလြေးကို ဖကထြားမိတယ်။ မအိက အဲ့အတိုင်းနပြေီး ခုန ကြှနတ်ောတ်ှကထြားတဲ့ပုဈဆာကို အခွိနဆြှဲ ပြီး စဈနပေါတယ်။ ဒီတဈခါ လှုပရြမယ့သ်ူက ကတွောပြေါ့ ကြှနတ်ောလြည်း အရဲစွန့ပြှီးနောကကြနေ သူ့ခါးကို ဖကထြားရင်း အောကကြလည်း လှုပစြိလှုပစြိနဲ့ ညှောင့န်တယ်ေ။ မအိက ဘာမှမပြောဘူး သူလည်း ဖြစ်ချင်န်တေဲ့ပုံပေါန်တေော့ မအိမှဟုတရြဲ့လားလို့ ကိုယ့ဘြာသာကိုယတ်ောငမြယုံနိုငပြါဘူး။ လကကြလည်း တဖြည်းဖြည်း အပေါတ်ကပြှီး သူ့နို့ နှစ်လုံး စလုံးကို အပြငကြ အုပပြှီးညှဈလိုကတ်ယ်။ မအိ ညည်းသံလေးတွပေါထွကလြာတယ်။ သူလည်းဖငကြို တလှုပလြှုပ် လုပရြင်း သူ့အကြီၤကို ဆှဲလှနပြေးတယ်။ အရမ်းကို ကိုငခြငွန်တေဲ့နို့လေးတွကေို ညှဈနလေိုကတ်ယ်။
နို့ညှဈရင်းညှောင့န်တော နည်းနည်းကြာလာတော့ မအိလည်း စားပြဲကို ကိုငရြင်း ဖငလြေးနဲနဲကြှပြီး ပြနဆြောင့ခြလွာတယ်။ အထဲမထည့သ်ေးပဲ အဝတပြါးပါးတွခေံထားပြီး ပြတန်တော လုံးဝဖီးလပြဲ။ ရုတတ်ရကြ အဈမဝမ်းကြဲကို လုပန်တောပါလားဆိုပြီး သတိဝငလြာတော့ ကြှနတ်ောရြပလြိုကပြမယေ့ြ မအိက ဆကဆြောင့န်တေုံး။ သူ့ဘောင်းဘီကိုကြည့်လြိုကတ်ော့ အရညစြိုကြကလြေးတွေ့နရတေယ် သူတောတ်ောြ အရှိနတ်ကန်ပြေီ။ “မအိ ကြှနတ်ောတ်ို့က မောငန်ှမတွလေေ ဒီလို လုပလြို့မကောင်းဘူးနောြ” မအိက ခပတ်ိုးတိုးပဲ ဖီးတကန်သလေိုလို မောနသလေိုလိုလသေံလေးနဲ့ “ဝမ်းကြဲတွပေဲကို ထားပါ အဲ့တာနောကမြှတွေးမယ် မောငလြေး မအိကိုလုပတ်ော့ကြာ” ကြှနတ်ောြ မအိဘောင်းဘီမွော့ကြိုးကို ကိုငရြင်းအောကကြိုဖြည်းဖြည်းချင်ြးဆှဲခလွိုကတ်ယ်။ မောငန်ှမဝမ်းကြဲချင်ြး မလုပသ်င့ဘြူးလို့သိပမယေ့ြ ခုခွိနမြှာတော့ သူရော ကြှနတ်ောရြော ထိန်းလို့ရမယ့ြ ပုံမပေါတ်ော့ပါဘူး။
သူက ကြှနတ်ော့အပေါြ ထိုငန်တေုံးမို့ အကြှတခြွှတပြဈလို့မရတာနဲ့သူ့ဘောင်းဘီကို ပေါငလြညတ်ငရြပထြားလိုကရြတယ်။ သူအကြီၤကို သူ့ဘာသာသူ ခွှတလြိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အကြီၤ ခွှတပြှီးတော့ အောကကြနေ ခါးကိုကော့ပြိး ဘောင်းဘီကို ခွှတရြတာပေါ့။ မအိ စဖုတဖြောင်းဖောင်းလေးနဲ့ မာတောငန်တေဲ့ ကြှနတ်ော့လီးနဲ့ အသားချင်ြးထိမိသှားပါပြီ မအိဖငကြို ဘယလြကန်ဲ့ကိုငပြှီး မှှောကထြားရင်း ကြှနတ်ော့လီးကို ညာလကန်ဲ့ကိုငပြှီးတော့ အရညလြေးတွနေဲ့ရှဲနပြေီး ပူနှေးနတေဲ့ မအိ စဖုတလြေးထဲကို ထိုးထည့လြိုကတ်ော့တယ် မအိက အာ့ခနဲ့ အသံထွကသ်ှားပြိး မအောမြိအောင် ခုနသူစဈနတေဲ့ ကြှနတ်ော့စာအုပကြို ပါးစပကြ ကိုကထြားတာပေါ့။ ကြှနတ်ောကြလည်း အောကကြနေ ပင့လြိုးပေးပေါ့ဗွာ။ ဆယ့င်ါးမိနဈလောကြ အဲ့တိုင်း လိုးနကြတော ညည်းသံကလှဲလို့ တဈယောကမြှ စကားမပြောမိကြပါဘူး။ ကြှနတ်ောအြောကကြနပငေ့ဆြောင့န်ရင်ေး တအားကောင်းလာတာနဲ့ ပြီးသှားမှာကြောကလြို့။
ရုတတ်ရကထြလိုကပြှီး မအိစဖုတထြဲကို အဆုံးသှင်းပြီးတော့ တအားကပထြားလိုကတ်ယ် မအိကတော့ပြီးသှားတဲ့ပုံပဲ တဈကိုယလြုံးတုံပြီး ညည်းသံတွထွကေလြာတယ်။ မအိစဖုတထြဲက ကြှနတ်ော့လီးလည်း ခုနထကန်ည်းနည်းပိုနှေးသှားတာ ခံစားလိုကရြတယ်။ အခု ကြှနတ်ောြ အောကကြ ရုတတ်ရပ် ထပြီး တအားကပလြိုကတ်ော့ မအိက စားပြဲပေါမြှာမှောကခြုံ ကြှနတ်ောကြနောကကြနေ ထည့ထြားသလိုကြကတ်ိပေါ့ဗွာ။ မအိတုနန်တော ငှိမသ်ှားပြီး အသကရြှုသံတွနှေေးသှားတဲ့ထိ စားပြဲပေါမြှောကအြိပန်တေဲ့သူ့အပေါြ ထပထြားရင်းကြှနတ်ော့ဟာကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြးအသှင်းအထုတလြုပန်တယ်ေ သူငှိမသ်ှားတော့ ကြှနတ်ော့ဟာဆှဲထုတလြိုကပြှီး မအိကို ကုတငပြေါြ ပကလြကလြှဲခလွိုကရြင်း ဘောင်းဘီကို ကြင်းလုံးဆှဲခွှတလြိုကတ်ယ်။ မအိ ပေါငကြိုကားပြီး ကြှနတ်ော့လီးကိုပြနထြည့ြ ချောကနဲ့ဝငသ်ှားတာနဲ့ တဖုန်းဖုန်းနဲ့ လိုးတော့တာပဲ။ မအိကတော့အောကကြနေ အင်းအင်းနဲ့ညည်းရင်း ဖကထြားတာပေါ့။
ကြှနတ်ောြ မအိမကြန်ှာကိုကြည့်ပြှီးမလိုးရဲဘူးဗွ။ ရှိနန်သလေိုလို တဈခွိနလြုံး ကို့အဈမအနနေဲ့ မှငခြဲ့သူကို ခုမှ လိုးနရတေော့ တဈမွိုးကြီးပေါ့။ မအိလည်းလိုးနတေဲ့တဈခွိနလြုံး မကြန်ှာတဈဖကကြိုလှည့ထြားတယ် လူကိုတော့ တင်းကပြန်အေောငဖြကထြားပါတယ်။ အခကြသ်ုံးဆယလြောကဆြောင့သ်ှင်းပြီးတော့ မအိ စဖုတအြထဲက ပြနည်ှဈတာနဲ့ အရမ်းကောင်းလာပြီး ဆှဲထုတရြင်း အပြငမြှာပြီးသှားပါတယ်။ မအိပေါငပြေါကြသွှားတာပေါ့။ ကြှနတ်ောတ်ို့ မောငန်ှမနှစ်ယောကလြုံး ဒီတိုင်းပကလြကလြှဲနရင်ေး ဘာစကားမှမပြောပဲ မောနတေဲ့အသံပဲထွကန်တယ်ေ။ ခဏနတေော့မှ သူအိပယ်ာပေါကြ လူလဲထလိုကရြင်း သူ့ဘောင်းဘီကို ပြနဆြှဲဝတလြိုကပြှီး “မအိ ရသှေားဆေးလိုကြဦးမယ် ပြီးတော့မှထွကခြဲ့နောြ အိမကြ ရိပမြိသှားဦးမယ်” ဆိုပြီး ထွကသ်ှားပါတယ်။ ဒီအခွိနရြောကမြှတော့ကြှနတ်ောြ မယုံနိုငလြို့မရတော့ပါဘူး မအိ နဲ့ကြှနတ်ောြ လှနကြှူးမိခဲ့ကြပါပြီ။
နောငတ်ရသလိုလိုဖြစ်မိပမယေ့ြ စိတထြဲ တဈမွိုးတမည် သဘောကမွိပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း အခန်းထဲ ရှင်းစရာရှိတာရှင်း သပသ်ပရြပရြပလြုပပြှီးတော့မှအပြငထြှကလြာခဲ့တယ်။ အပြငမြှာ မီးတွတေောငပြိတန်ပြေီအကုနအြိပကြုနကြှပြီပဲ။ ရချိုးခန်းမီးလင်းနတောနဲ့ တံခါးခေါကလြိုကတ်ယ် “မောငလြေးလား ဝငခြဲ့လေ” အထဲရောကတ်ော့ မအိတဈကိုယလြုံးအဝတအြစားမရှိ ဗလာအတိုင်းရချိုးနတယ်ေ။ ကြှနတ်ောည်ီလေးလည်း မအိရဲ့ သေးသှယသ်ှယခြါးလေးနဲ့ လုံးတဈနတေဲ့ တငပြါးလေးကိုမှငတ်ော့ တဈခါပြနန်ိုးလာတာပေါ့။ မအိက ကြှနတ်ော့ကို ရီပြရင်း “ငါ့မောငကြအတောသ်နတ်ာပဲ ပြနတ်ောငထြလာပြီ ဘောင်းဘီကို ဖောင်းနတောပဲ” “မအိက အရမ်းလှတာကိုး” “နောကမြှ လုပမြယ် အခုတော့ မအိနဲ့တူတူခွိုးရမယ် ခွှတ်” ကတွောလြည်း အကုနခြွှတလြိုကပြှီး မအိနဲ့အတူရပန်ေးအောကဝြငလြိုကတ်ယ်။ အနောကကြနေ ဖကထြားရင်း မအိဖငလြုံးလုံးလေးကြားထဲ ညီတောမြောငကြို ညှပထြားရင်း နို့နှစ်လုံးစလုံးကို ညှဈနတယ်ေ။
နို့သီးခေါင်းသေးသေးလေးတွခွပေေေးတော့မအိက မကြန်ှာချင်ြးဆိုငလြှည့လြာပြီး ကြှနတ်ော့ဟာကို ကိုငရြင်း သူ့အဖုတန်ဲ့ တေ့ပေးနပေါလရေော။ ကြှနတ်ောလြည်းမအိကို နံရံမှာကပထြားရင်းကိုယကြို အောကန်ည်းနည်းနိမ့ပြှီး သူ့စဖုတထြဲ ထိုးသှင်းလိုကတ်ာ လွောခနဲ့ဝငသ်ှားတယဗြွာ။ မအိနဲ့ကြှနတ်ောြ အခုတော့ တဈယောကမြကြန်ှာ တဈယောကကြှည့ရြင်း မကတ်ပဆြောန်တော။ မအိနှုတခြမ်းဖူးဖူးလေးတွကေို ကဈဆငဆြှဲလိုကတ်ော့ သူကလည်းပြနဆြှဲဆုပတ်ယ်။ “မအိ ဟိုဘကလြှညပြှီး နံရံကို လကန်ဲ့ထောကပြေးပါလား။ အနောကကြ နလေုပခြငွလြို့။” “အင်း..အင်း” ကြှနတ်ော့လီးကိုသူ့ ထဲက စွကြ ကနဲ့ဆှဲထုတလြိုကပြှီး ဟိုးဘကလြှည့ပြှီး ကုန်းပေးတော့ ပြောငတ်င်းနတေဲ့ ဖငလြေးနှစ်လုံးကြားထဲက ပြူထွကန်တေဲ့ စဖုတ် ဖောင်းဖောင်းလေးထဲ ထိုးထည့လြိုကပြှီး အဆုံးထိ ရောကအြောငဆြောင့ထြည့လြိုကတ်ယ်။ “အာ့…..မောငလြေးရယ်…အောင့သ်ှားတာပဲ ဖြည်းဖြည်းလုပပြါ”။
“ဆောရီးဗွာ…ကြှနတ်ောြ စိတလြောသှားလို့” ထိနပြှီး ဖြည်းဖြည်းချင်ြးထုတလြိုကသ်ှင်းလိုကြ လုပန်ရင်ေး မအိညည်းသံအလိုကအြရှိနမြှှင့ပြှီး လိုးနတေော့တယ်။ မအိအောသ်ံတွလည်ေး ကယွလြာတာနဲ့ နို့ နှစ်ဖကကြို ညှဈထားရင်း အရှိနပြှင်းပြင်းနဲ့အခကြသ်ုံးဆယလြောကြ ဆောင့သ်ှင်းပြီးတော့ “အာ့…အာ့……မောငလြေး…မအိ…ပြီးပြီ…ပြီးပြီ…အား.” ဆိုပြီး ရှေ့က နံရံကို မှီလကြအြားလွော့သှားပြီး မောနတယ်ေ။ သူ့စဖုတထြဲက ထွကလြာတဲ့ ကြှနတ်ော့ ညီလေးကတော့ မအိစောကရြညလြေးတွနေဲ့ပြောငလြကန်တောပေါ့။ မအိ ကို လကမြောင်းနှစ်ဖကကြ ကိုင်းရင်းဆှဲထူပြီး ကဈဆငဆြှဲပြီးတော့ “ကြှနတ်ောမြပြီးသေးဘူးမအိ စုပပြေးပါလား” သူက “ပြီးရောလေ လာရှေ့တိုး” ဆိုပြီး ရချိုးခန်း ကြှခင်ေးပေါထြိုငခြလွိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ော့လီးကို ကိုငပြှီး သူ့ပါးစပန်ဲ့ငုံလိုကရြင်း ရှေ့တိုးနောကဆြုပ် လုပပြီး စုပပြေးနတယ်ေ။ “ပြှတ်…ပြှဈ…ပြှတ်..” ကြှနတ်ောလြည်း နလေို့ကောင်းတာနဲ့။
ခေါင်းကို လကန်ှဈဖကန်ဲ့ကိုငပြှီး ပါးစပထြဲ စောင့ထြိုးရင်း လိုးနမေိတယ် “ပြှဈ….ဗှှကြ….ဗလှကြ…” မအိ မစုပန်ိုငလြည်းဂရုမစိုကတ်ော့ဘူး ကောင်းနတော မရပခြငွတ်ော့တာနဲ့ မအိပါးစပကြ အမှုတထြှကလြာတဲ့ထိ ဆကတ်ိုကလြိုးနတောပေါ့ “ဗလှကြ….ဗှကြ…..အု….ဝု….အော့….အာ့…” မအိကအတင်းဆှဲခွာပမယေ့ြ မလှှတပြေးပါဘူး ခေါင်းကို ဖိကပထြားရင်း ဆကလြုပန်တော မအိမကြန်ှာတွနေီရဲပြီး လညပြင်းကြောတွပေါ ထောငလြာတယ်။ ကြှနတ်ော့ပေါငတ်ှကေို တဖြောင်းဖြောင်းရိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ပြီးချင်န်ပြေီမို့ အာခေါငထြဲထိ တဆုံးသှင်းရင်း လှှတထြည့လြိုကတ်ော့တယ်။ ပါးစပထြဲက သှားရညတ်ှရေော လရညတ်ှပေါထွကကြလွာပြီးတော့ နံရံမှာမှီပြီး အသကလြုရှုနတယ်ေ။ ပါးစပဟြပြီး ရှူနရင်ေး နှုတခြမ်းစပကြ သုတရြညတ်ှစေီးကလွို့ပေါ့။ ကြှနတ်ောလြည်း ထိုငခြလွိုကပြှီး မအိနဲ့မကြန်ှာချင်ြးဆိုငန်ံရံကို မှီရင်း သူ့ကိုကြည့်န်တယ်ေ စိတထြဲတော့ “ငါ လှနမြွားလှနသ်ှားသလို့ပေါ” လုပခြငွရြာလုပပြီး ခုမှ ခပလြန့လြန့ရြယ်။
မအိက အသကရြှူ ဝမှ သုတတ်ှေ ထွေး ထုတလြိုကပြှီး ပလုတကြငွြးရင်း “ဖြီ မောငလြေးက အရမ်းကြမ်းတာပဲ တောပြှီနောကတ်ဈခါ မစုပပြေးတော့ဘူး” “တောင်းပနပြါတယ် မအိရယ် အမစုပပြေးတာ အရမ်းကောင်းတာကိုး ဟီး” မအိက မကြစြောင်းထိုးကြည့်လြိုကပြှီး “အေးပါ နငတ်ှေ့မယကြှည့ထြား” ဆိုပြီး ထိုငန်တေဲ့ကြှနတ်ော့ခေါင်းကိုကိုငပြှီး သူ့ပေါငကြှားကို တအားကပထြားပါတယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ရုပတ်ရကကြှောငသ်ှားပြီး နောကကြ မအိဖငန်ှဈလုံးကို ညှဈထားမိတယ်။ နောကပြှီးမှ လွာထုတပြှီး မအိစဖုတ် အကြဲကြောင်းလေးကို လွာထိုးထည့ရြင်း လကြတ်ကသ်လို လကြပြါတော့တယ်။ မအိက ခါးကော့လိုကြ တွန့လြိမလြိုကန်ဲ့ ကြှနတ်ော့မကြန်ှာကို ပြတန်တေော့တာ။ ကြှနတ်ောလြည်း မအိဖငကြို ညှဈရင်းလကတ်ဈဖကကြ သူ့ဖငပြေါကလြေးကိုပါ ပြတပြေးလိုကတ်ော့ တွန့ကြနဲ့ဖြစ်သှားပြီး အား..ဆိုတဲ့ ဖီးသံထွကလြာပါတယ် အဲ့တာနဲ့ အထာသိသှားတာနဲ့ လကကြိုမအိဖငကြှား ပြတရြင်း တအားစုပပြေးလိုကတ်ာ။
သူတအားအားအောြှပီး နောကတ်ဈခါ ထပပြှီးသှားပါတယ်… ကြှနတ်ော့ပါးမှာပနတေေဲ့ မအိအရညတ်ှကေို ဆေးနတေော့ သူက တံပတန်ဲ့ရတေောငသ်ုတန်ပြေီ။ ကြှနတ်ောလြည်း တပတယ်ူ သုတလြိုကပြှီး အဝတအြစားတွပြနေဝြတလြိုကပြါတယ်။ အဲ့နေ့ည မအိ တဈညလုံး ကတွောန်ဲ့ ပုံစံတွစေုံအောငလြိုးရင်း မိုးလင်းခါနီးမှ သူ့အိမကြိုသူပြနသ်ှားတာပေါ့ဗွာ။ နောကန်ေ့ကတွော့ ကြှနတ်ောကြွောင်းမသှားနိုငဘြူး သုံးနာရီလောကပြဲအိပရြသေးတယ် အခန်းတံခါးလာခေါကတ်ာနဲ့ အမေ့ကို နမကေောင်းဘူး အကြောင်းပြပြီး ဆကအြိပဖြို့ပြငန်တယ်ေ။ အမကတေော့ ဆေးသောကစြရာပေးခဲ့ပြီး ဈေးသှားတော့တာပေါ့။ ဒီအခွိနကြပုံမှနဆြို ဖူးဖူးနဲ့အတူကြောင်းသှားနကြပေါ။ သူလည်း သှားဖို့ပြငဆြငန်လေောကပြှီ။ ညီမလေးဖူးဖူးက ရှဈတန်း ကြှနတ်ောကြ ဆယတ်န်းပါ။ ဖူးဖူးအကြောင်းပြောရဦးမယ်။ သူက ကြှနတ်ောန်ဲ့မတူဘူး စာတော့တောတ်ယ်။
ဒါပမယေ့ြ နည်းနည်း ခပစြှာစွာ ခပရြှရှဆိုတော့ သူ့နားကပခြငွတ်ဲ့ကောငလြည်းများသလို ကပလြည်းမကပရြဲကြဘူးပေါ့။ ဒါတောငအြရဲစွန့ပြှီးကပကြှသေးတယ် သူ့ကို စာလိုကပြေးတာတွေ့လို့ ကြှနတ်ောြ သူ့အခနထြဲက ကောငလြေးတဈယောကကြိုကို နရင်းရိုကလြှှတလြို့ သူ့အမကတေိုငတ်ာနဲ့ရုံးခန်းရောကတ်ာမွိုးက ခဏခဏဖြစ်ခဲ့တာပေါ့။ အခုတော့ သူတို့ကစာမေးပြဲ ပြီးလို့ကြောင်းပိတထြားတာနဲ့ ငှိမန်တောပဲ။ ပြောသာပြောတာဗွ သူကလည်း ရှဈတန်းသာဆိုတယ် ကြှတေဲ့ကောငတ်ှလည်ေးကြှလေောကတ်ယ်။ ကိုယ့ည်ီမ မို့မှှောကပြှောတာမဟုတပြါဘူး ရငအြုပကြ သူ့အရှယအြတွကြ တောတ်ောြ ကိတတ်ယ် ကြည့်ရြဆိုးအောငအြကြီးကြီးမဟုတဖြူး ကိတရြုံတငပြါ။ ခါးလည်းသေးသေးလေးနဲ့ တငပြါးကတော့အထူးခွားဆုံးပဲ ဖောင်းဖောင်းလေးနဲ့ မကတ်ပရြပလြိုကရြငန်ောကကြို ကော့နသေေးတယ်။ ဖူးဖူးနဲ့ မောငန်ှမသာမတောရြင် ကြှနတ်ောလြည်း ရည်းစားစကားပြောမိမှာ အမှနပြဲ။
အမဈေေးကိုထွကသ်ှားတော့ အခနထြဲပြနဝြငလြာတယ်။ ခဏလှဲပြီး ထမင်းစားဦးမှ ဆိုတဲ့အတွေးနဲ့ တံခါးလော့မခခွဲ့ဘူး။ အိပယ်ာပေါလြှဲခပြှီး ညတုန်းက အဈမဝမ်းကြဲ မအိနဲ့ဖြစ်ခဲ့တာတွပြနေတ်ှေးမိတော့ ညီလေးက ထောငလြာပါတယ်။ ပုဆိုးကို ဆှဲခွှတပြှီး အိပယ်ာပေါမြှာ ပကလြကလြှဲရင်း ဂွင်းတိုကန်တောပေါ့။ ရုတတ်ရကြ ဂလွောကဆြိုတဲ့တံခါးဖြင့သ်ံကြားတော့ စောငန်ဲ့အုပပြှီး အိပခြငွရြောငဆြောငန်လေိုကတ်ယ်။ ဘယသ်ူများဝငလြာပါလိမ့ဆြိုတဲ့အတွေးနဲ့ပေါ့။ “ကိုကို ကြောင်းသှားမယလြေ…” ဖူးဖူးပဲ အမသေူ့ကို မပြောခဲ့ဘူးလားမသိဘူး မထပဲအိပန်သယေောငဟြနဆြောငရြင် သူ့ဘာသာသူ ထွကသ်ှားမယထြငတ်ယ်။ ကြှနတ်ောကြ ငှိမန်တေော့ ဖူးဖူးက ကုတငဘြေးရောကလြာပြီး နိုးတယ်။ “ကိုကို ထတော့လေ…အယ်” ဖူးဖူးကနိုးရင်း အံသှသံထွကလြာတော့ ကိုယ့ဘြာသာကိုယသ်တိထားကြည့်တ်ော့မှ အောကကြ ကောငကြ စောငအြပါးလေးဆိုတော့ ဖောင်းထနတော သိသိသာသာပဲ။
ကြိုငပြဲဟ ဆိုပြီးသူဘာလုပမြလဲသိချင်လြို့ ငှိမန်လေိုကတ်ယ်… ဖူးဖူးက ဖောင်းနတေဲ့နရောကို အပေါကြနေ လကန်ဲ့ကိုငကြှည့န်တယ်ေ။ နည်းနည်းလန့သ်ှားတာပေါ့ စိတထြဲမှာ ဒီကောငမြလေး ဘာစိတကြူးထပေါကတ်ာလဲဟဆိုပြီး ဖြစ်နတယ်ေ။ ဖူးဖူးစောငကြိုလှနခြလွိုကတ်ော့ ကြှနတ်ော့ဟာကငေါကကြနဲ့ထောငထြလာတယ်။ “ဟယ်…ခိခိ” ဆိုတဲ့ ဖူးဖူးရဲ့ရီသံတိုးတိုးလေး ကြားလိုငရြပြီး ထ ထွကသ်ှားတဲ့ လမ်းလွောကသ်ံလည်းကြားလိုကရြတယ်။ ပြနထြှကသ်ှားပြီထငပြမယေ့ြ မဟုတပြါဘူး သူက တံခါးပိတပြှီး လောခပြါ ခလွိုကသ်ေးတယ်။ ဟ သောကပြှသနာပဲ ထလိုကရြငကြောင်းမလား။ ငှိမန်လေိုကပြါဦးမယလြေ ဆိုပြီး အိပခြငွယ်ောငဆြကဆြောငန်တယ်ေ။ သူက ထောငန်တေဲ့ကြှနတ်ော့လီးကို ကိုငရြင်း သူ့လကကြလေးနဲ့ ဖြဖြလေးပြတန်တယ်ေ။ ညီမအရင်းဆိုတော့ စိတကြ လကမြခံပမယေ့ြ အောကကြ ကောငကြအထိအတွေ့ကြောင့အြကြောတွပေါထောငထြလာတယ်။
ကိုယ့ဘြာသာကိုယတ်ောငမြယုံနိုငအြောငပြါပဲ ခဏပြတပြေးရင်း ဖူးဖူးက ရုတတ်ရကြ မကြန်ှာနဲ့ကပလြိုကပြှီး လွာထိပန်ဲ့လာတို့နတယ်ေ။ ပြီးတော့ ထိပပျိုင်းကို ငုံလိုကတ်ာ ခံစားသိလိုကတ်ယ်။ တဖြည်းဖြည်း ရခေဲချောင်းစုပသ်လို စုပရြင်း တဈဝကထြိ ဆှဲဆှဲ စုပန်တယ်ေ။ ကို့ညီမအရင်းက လီးလာစုပန်တေော့ တဈမွိုးကြီးခံစားနရပေမယေ့ြ ဖူးဖူးရဲ့ ပါးစပအြထိအတွေ့ကြောင့ြ စိတတ်ှကေ ပြနထြ လာတယ်။ မောငန်ှမအရင်းကြီး ဖြစ်ပါ့မလားတွေးမိပြီး စဉြးစားရကြပန်တေုံး ဖူးဖူးးက ကုတငပြေါတ်ကလြာပြီး ဘေးက အိပယ်ာနရောလှတမြှာ လှဲလိုကတ်ာ သိလိုကရြတယ်။ ပြီးတော့ မကြန်ှာနားကပလြာတာကို သူမအသကရြှုသံတွကေ မကြန်ှာလာရိုကန်တောကတဆင့ခြံစားသိလိုကတ်ယ်။ အောကကြ ကြှနတ်ော့ လီးကို သူ့လကကြလေးနဲ့ပြနကြိုငပြှီး ကြှနတ်ော့နှုတခြမ်းကို လွာနဲ့လာ သပန်တယ်ေ။ ကြှနတ်ောလြည်း စိတကြ ထိန်းမရတော့ပဲ လန့န်ိုးသလိုလိုနဲ့ မကြလြုံးဖြင့လြိုကတ်ော့။
သူ့လကလြည်း ပြနရြုပသ်ှားပြီး “ဟာ…ကိုကို” ဆိုပြီး ကုတငပြေါကြ ထ ဖို့ပြငတ်ယ် ကြှနတ်ောကြ သူ့ကို “မထနဲ့” ဆိုပြီး ခွုပထြားတာပေါ့။ ပကလြကဖြစ်နတေဲ့ သူ့အပေါြ ပြနတ်ကလြိုကတ်ယ်။ နို့အုံဖောင်းဖောင်းနဲ့ ရငဘြကလြေးတွကေို ဖိကပထြားရင်း ခွထေောကန်ှဈချောင်းကို သူ့ပေါငပြေါတ်ငလြိုကတ်ော့ သူက ခွထေောကလြေးကားသှားပါတယ်။ သူ့ခွထေောကန်ှဈချောင်းကြားထဲဝငသ်ှားပြီး ကြှနတ်ော့လီးနဲ့ သူ့ ပိပိလေးနဲ့ ကြကတ်ိ ထောကထြားတာပေါ့။ သူနဲ့ကြှနတ်ောြ မကြန်ှာချင်ြးကပန်ကြတော အသကရြှုထုတလြိုကတ်ဲ့လကေိုတောင် ခံစားနရတေယ်။ သူလည်း အသကရြှုသံတွမှနေလြာသလိုပဲ။ “ကိုကြီး ဘယတ်ည်းက နိုးနတောလည်း” “နငဝြငလြာတည်းကပဲ….ညီမလေးရဲ့” သူ့လကတ်ဈဖကကြိုလည်း အပေါကြဆုပကြိုငထြားလိုကပြှီး သူနဲ့ မကြလြုံးချင်ြးဆုံနလေိုကတ်ယ်။ သူလည်းပါးစပလြေးဟပြီး ကြည့်န်တယ်ေ ပြီးမှ ကြှနတ်ောကြ “ဖူးဖူး ညီမလေး ငါနင့အြကိုဆိုတာ သတိထားပါဦး ဘာစိတတ်ှဖြစ်ေနတောလည်း”။
“ကိုကို့ ကို ကြောင်းသှားဖို့ လာခေါတ်ာပဲ အထဲရောကမြှ ကိုကို့ဟာကြီး ထောငန်တောတွေ့တာနဲ့ ညီမလေး စိတတ်ှေ ယားလာလို့” “နင့ကြိုငါက အဲ့လိုစိတတ်ှမရှေိဘူး အဖြူထညလြေးထငတ်ာ အထူသဖြင့မြောငန်ှမချင်ြးကြားမှာပေါ့” “ကိုကို လည်းဘာထူးလို့လည်း မအိနဲ့ မနေ့ညက ဖြစ်ကြတာများ မှငမြကောင်းဘူး” “ဟာ..နငကြ ဘယလြိုသိတာလည်း” “ညီမလေး ကိုကို့ကို နေ့တိုင်းချောင်းနတော အနောကဘြကကြ ပတပြှီး ကိုကို့အခန်း ပြတင်းပေါကကြ ချောင်းတာပေါ့” ဟုတသ်ားပဲ ကြှနတ်ော့အခန်းပြတင်းပေါကကြ ရောငပြှနမြှနိတွကောထားတာပါ မနကဆြို အပြငကြ အထဲကို မမှငန်ိုငပြမယေ့ြ ညဆို အခန်းထဲမီးလင်းနရင်ေ အပြကကြ ကြကကြှကကြှင်းကြင်းမှငရြတယလြေ။ “ညီမလေး ကိုကိုနဲ့ မအိနဲ့ ဖြစ်တာကို ဘယသ်ူ့ကိုမှမပြောနဲ့နောြ” “ဟင်းဟင်း.. ညီမလေးကို ပြောအြောငထြားရင် မပြောပါဘူး ဘယသ်ူမှ” “ညီမလေးကို ဘယလြိုပြောအြောငလြုပပြေးရမလဲ” မေးလိုကတ်ော့ သူက ပြုံးနရင်ေးက။
မကြန်ှာနား နှုတခြမ်းလေး စူပြီး ကပလြာတော့သူ့ နှုတခြမ်းလေးကို ပြှတဆြိုပြီး တဈခကြန်မ်းလိုကတ်ယ်။ သူ့နှလုံးခုနသ်ံတွေ တဒုတဒြုတန်ဲ့ မှနလြာတာကို ရငဘြကခြငွြး ကပန်တေော့ ခံစားသိနဲ့ သိနတယ်ေ။အစက သူပြောပြါစဆေိုပြီး ထိရုံနမ်းလိုကပြမယေ့ြ ဖူးဖူးရဲ့ ရမျမကပြါတဲ့အနမ်းတွကေ နှုတခြမ်း တဈခုလုံး ဆှဲစုပလြာပြီး သူ့လွာလေးပါ ပါးစပထြဲ ဝငလြာတယ်။ ဖူးဖူးရဲ့ လွာလေးကို ဆှဲစုပလြိုကပြှီး ကြှနတ်ော့လွာလည်း ပြနသ်ှင်းရင်း မောငန်ှမနှစ်ယောကြ ကုတငပြေါမြှာ ထပရြပအြနမ်းချင်ြး ဖလှယန်တေော့တယ်။ ဖူးဖူးက အောကကြနမ်းရင်း ကြှနတ်ော့ ပုဆိုးကို ဖကထြားရင်း နောကကြနေ ဆှဲခနွတော သိရတော့ မောငန်ှမရင်းဆိုတဲ့အသိပြနဝြငလြာတာနဲ့ ခွာလိုကပြှီး “ဖူးဖူး ကိုကိုက ညီမလေးရဲ့ အဈကို အရင်းလေ ဒီလို ဖြစ်ချင်တ်ာ သချောရဲ့လား” “မသိဘူးကြာ ညီမလေး ကိုကို့ကို ခစွန်တော ကြာပြီ….ကိုကိုနဲ့ ညီမလေးက စိတကြူးထဲမှာ လငမြယားတွလေိုတောငဖြစ်နကြပြေီ။
ညီမလေးဖြစ်ချင်တ်ာ သိပသ်ချောတာပေါ့” ဖူးဖူးရဲ့ ရမျမကဆြနဆြန် စကားသံတွကြေောင့ြ ကြှနတ်ောလြည်း ကိုယ့ည်ီမအရင်းပေါကြို စိတသ်ာယာသလိုလိုဖြစ်လာပါတယ်။ အောကကြ သူ့ဟာလေးကို ကပပြှီးဖြေးဖြေးချင်ြး ဖိကြိတန်မေိတယလြေ။ “ညီမလေး ဘယခြွိနတ်ည်းက ကိုကို့အပေါြ ဒီစိတတ်ှဖြစ်ေနတောလည်း” “ကိုကိုက ညီမလေးအပေါအြရမ်းကောင်းတယ်။ ညီမလေး အနှောကအြယှကတ်ှကနေလည်ေးကာကြယပြေးတယ် ကိုကို့ကြောင့ပြဲ ညီမလေး ဘယသ်ူ့ကိုမှခစွလြို့မရတာ။ အာ… ကိုကို့ဟာကြီးက ညီမလေးဟာလေးကိုထောကမြိနပြေီ….” “အာ…. ဟုတသ်ားပဲ ဆောရီး ကိုကို ထလိုကတ်ော့မယ်” “မထပါနဲ့….လာ ညီမလေးကို နမ်း” ဆိုပြီး ကြှနတ်ော့ကို ဆှဲဖကထြားရင်း နမ်းစုပန်တေော့ ကြှနတ်ောလြည်း တောတ်ောစြိတထြနလြာပြီး ပြနန်မ်းနပေါတယ်။ “ဖူးဖူးညီမလေး နင့ကြို ကိုကို အရမ်းသဘောကတွယတ်ဟာ..အာ့” ဖူးဖူးက အောကကြ သူ့ဟာလေးကို အရမ်းကော့ပေးလာပါတယ်။
ကြှနတ်ောြ ပြောနတေုံး ဆကတ်ိုကြ သူ့ဟာလေးကို တည့ြ ဖိမိနတေော့ ညီမလေးလည်းအသကရြှုသံလေးတွမှနေလြာပြီး သကပြှင်းခနွပေါတယ်။ နှုတခြမ်းလေးကို ကိုကလြိုကပြှီး ကြှနတ်ော့ကို ကြည့်ရြင်း “ကိုကို…လုပရြအောငဟြာ….. အား…. ဟင်း…ဟင်း…” ကြှနတ်ောကြော သူကော မောငန်ှမအရင်းမှန်းသိသိနဲ့ နှစ်ယောကလြုံးစိတရြိုင်းတွဝငေန်တေော့ ဘာကိုမှမဆငခြှငန်ိုငတ်ော့ပဲ မှောငန်ှမနှစ်ယောကြ စိတရြဲ့အမှောငထြုထဲ တဈလှမ်းချင်ြး ဝငန်မေိပါတယ်။ ကြှနတ်ော့ ညီမလေးဖူးဖူးကို သူလည်း လိုချင်သ်လို သှေးသားရင်း မှားယှင်းမှုအရသာကို ပေးဖို့ ဆုံးဖြတလြိုကပြါပြီ။ နမ်းနရင်ေး အင်ျကြီကို ကြယသ်ီးတွတဈေခုချင်ြးဖြုတလြိုကပြှီး အကုနကြုနသ်ှားတော့ ဖူးဖူးက လကလြွိုပြီး ခွှတလြိုကပြါတယ်။လကကြို သူ့ကြောအောကလြွိုသှင်းလိုကပြှီး ဘရာကို ခွှတဖြို့ပြငတ်ော့ သူမငှင်းပါဘူး ခါးတောငကြော့ပေးလိုကသ်ေးတယ်။ ညီမလေး နို့လေးတွကေ ဖြူဖြေးပြီး လုံးနတောပဲဗွာ။
ပကလြကအြိပန်တောတောငန်ို့အုံအလိုကဖြောင်းနတယ်ေ။အသည်းယားလာတာနဲ့ နို့သီးခေါင်းထိတလြေးကို ဆှဲစုပတ်ော့ သူက ကော့သှားပြီး ကြှနတ်ော့ကို သူ့မကြန်ှာဆီ ဆှဲတငပြှီး နှခမ်းကို အတင်းဆှဲစုပန်တယ်ေ။ သူ့ နို့လုံးလုံးလေးတွကေို ညှဈလိုကတ်ယ် နို့သီခေါင်းလေးတွေ ခွပေေးရင်း သူ့နှခမ်းကို ပြနဆြှဲစုပန်တယ်ေ။ ညီမလေး အသကရြှူသံတွအရေမ်းမှနလြာပြီး သူ့ထမိနကြို သူ့ဘာသူ ခွထေောကန်ဲ့ကနခြွှတလြိုကတ်ယ်။ ကြှနတ်ောလြည်း ပုဆိုးကို ခွှတလြိုကပြှီး သူ့ပေါငကြှားကို ကိုငလြိုကတ်ော့ အတွင်းခံမှာ အရညတ်ှတေောတ်ောရြှဲနပြေီ။ ညီမလေးအတွင်းခံကို ဆှဲခွှတလြိုကပြှီး သူ့ဟာကို လကန်ဲ့ပြတပြေးတော့ တွန့သ်ှားပြီး ညည်းသံလေးတွထွကေလြာတယ် တောတ်ောအြရှိနတ်ကန်ပြေီပဲ။ ညီမလေးရဲ့ပေါငကြို ကားလိုကပြှီး အရညတ်ှရှေဲနတေဲ့သူ့စဖုတလြေးကို ကြှနတ်ော့လီးနဲ့တေ့လိုကတ်ယ်။ ညီမလေးကက မကြလြုံးမှိတိပြီး ဖကထြားတယ်။
သူ့နှုတခြမ်းကို တအားဆှဲစုပလြိုကပြှီး ညီမလေးရဲ့အဖုတလြေးထဲ သှင်းလိုကတ်ယ်။ ကြပထြုတန်တောနဲ့ တဈဝကပြဲ သှင်းပြီး ပြနဆြှဲထုတရြတယ်။ “အာ့ …..အင်း ဟင်း….” ညီမလေးကဆကတ်ောငမြနမ်းနိုငတ်ော့ပဲ ပါးစပလြေးဟပြီး ငှိမန်တယ်ေ။ ဖြည်းဖြည်းချင်ြးပြနခြွော့သှင်းရင်း အဆုံးထိဝငအြောငသ်ှင်းလိုကတ်ော့ မကြန်ှာလေးရှုံ့မဲ့နပြေီး အင်း ကနဲ့ သကပြှင်းခသွံလေးပါ ထွကလြာတယ်။ ထုတလြိုကသ်ှင်းလိုကန်ဲ့ဖြည်းဖြည်းချင်ြးလိုးနပြေီး သူ မနာတော့တဲ့ပုံပေါမြှ အရှိနမြှင့ပြှီး ဆကလြိုးတယ်။ ညီမလေး ဖူးဖူး ကအရမ်း ကြနပေန်ပေုံပေါန်တယ်ေ။ မကြလြုံးမှိတပြှီး ညည်းနတေဲ့ ညီမလေးးမကြန်ှာလေးကိုကြည့်ရြင်း ဆကလြိုးနမေိတယ်။ ဖြည်းဖြည်းချင်ြးလိုးနတော အခကြြ လေးဆယလြောကရြှိတော့ အရှိနတ်ငပြှီး အဆုံးထိ ဆောင့လြိုးလိုကတ်ယ် “အာ့……ဆောင့ြ…ကိုကို….အား….အား…..” သူ့လကတ်ှကေ တင်းကြပန်အေောငဖြကလြာတယ် သူပြီးတော့မယဆြိုတာ သိလိုကတ်ာနဲ့။
ကြှနိတောလြည်း ပြီးဖို့ ပြငလြိုကပြှီး အမှနဆြောင့လြိုးလိုကတ်ယ်။ သူက အားကနဲ့အောပြှီး တင်းကြပစြှာဖကထြားရင်း ခါးကိုပြနကြော့ပေးလာတယ်။ “အာ့…..အား….ကိုကို….ဆောင့ဆြောင့ြ….အား……” “အာ့…….ညီမလေး…ကိုပြီးသှားပြီ…….” “အား…ညီမလေးလည်းပြီးသှားပြီ..ကိုကို….” ကြှနတ်ောြ ညီမလေးအပေါကြ ဆင်းလိုကတ်ော့ သိပပြှီး ကြနပေပြုံမရသေးတဲ့ ညီငယကြ သူ့စဖုတထြဲကပလှတဆြိုပြီး ထွကလြာပါတယ်။ ထောငန်တော မကသွေးတဲ့အဖြစ် ကိုယ့ြ ဘာသာကိုယတ်ောငမြယုံချင်ဘြူး။ ညီမလေးက ဟိုဘကကြို လှည့သ်ှားပြီး ကြေးကြေးလေး မှိန်းနပေါတယ်။ တအောင့လြောကန်တေော့ ညီမလေးက ထ ထိုငလြိုကပြှီး သူ့ကြောင်းဝတစြုံတွကေို ဖြန့န်ပေါတယ်။ “ညီမလေးတော့ ကြောင်းသှားလို့ မဖြစ်တော့ဘူး အင်ျကြီက ခွှေးတွနေဲ့ ရစရာမရှိတော့ဘူး” “မသှားနဲ့တော့ ဒီနေ့တဈနလေုံး ကိုကိုနဲ့အတူနပေေါ့ဟ” ညီမလေးက ကြှနတ်ော့ကို ပြုံးပြီးတဈခကြကြှည့ရြင်း အောကကြ ထောငန်ဆေဲ အကောငကြို စိုကကြှည့န်ပေါတယ်။
“ကိုငကြှည့လြေ ကိုကို့ဟာကို” သူ့လကန်ဲ့ ဖြဖြကိုငတ်ော့ ဂွင်းထုသလို ထုဖို့ သူ့လကအြပေါြ အုပကြိုငပြှီး တဈခကြန်ှဈခကြထြုပြလိုကတ်ော့ သူက အဲ့အတိုင်းဆကထြုနတယ်ေ။ “ကိုကို့ဟာက ပြီးသှားတာ တောင် ထောငန်တေုံးလား” “ညီမလေး ပိပိလေးထဲ ဝငရြထွကရြတာ မဝသေးလို့ နမှောပေ့ါ” ညီမလေးကကြှနတ်ော့စကားကို ရီလိုကပြှီး ဘေးမှာ လှဲအိပလြိုကတ်ော့ သူ့ကို ဖကထြားရင်း နို့တဈဖကကြို ကိုငပြှီး ညှဈနလေိုကတ်ယ်။ ပြီးတော့ အမပြနေမြလာခင် ညီမလေးကို ထပလြိုးချင်သ်ေးတာနဲ့ “ညီမလေး ကိုကို့ကို လေးဘကထြောကပြေးပါလား….ညီမလေး ဖငကြို ကိုငပြှီး လုပခြငွလြို့” “အင်း..ကိုကို ဖြေးဖြေးလုပန်ောြ ညီမလေးက အတွေ့အကြုံမရှိဘူး” “ငါ့ညီမ အပျိုလေးမှန်းသိပါတယ်…ညီမလေးရဲ့” ညီမလေးလေးဘကထြောကလြိုကတ်ော့ အလိုလိုကော့နတကေတ်ဲ့ သူ့ရဲ့ဖငလြုံးလုံးလေးတွကေ အရမ်းကို ကြည့်လြို့ လှနတယ်ေ။ ကြှနတ်ော့ လီးတံကို ကိုငပြှီး ညီမလေးအဖုတန်ဲ့တေ့လိုကရြင်း အထဲကို ဖြေးဖြေးချင်ြးသှင်းလိုကတ်ယ်။
“အာ့….” “ညီမလေး… ကိုကို လိုးတော့မယန်ောြ” အင်း… ကြှနတ်ောအြဆုံးထိဖြေးဖြေးချင်ြးသှင်းရင်း ပြနဆြှဲထုတပြှီး ပုံမှနပြဲ ဆှဲနပေါတယ် ညီမလေးဆီကက ရှိုကသ်ံလေးတွထွကေလြာပြီး “အာ့….ကိုကို….ဆောင့ြ….ဆောင့လြိုးတော့….ကို့ကိုလီးကြီးက ညီမလေးအထဲမှာ ပြည့ကြပြန်တောပဲ…အရမ်းကောင်းတယ်…။” ကြှနတ်ောလြည်း ညီမလေးအသံကြားတော့ ပို ဖီးဖြစ်လာတာနဲ့ တအားဆောင့လြိုးနပေါတယ်။ တဒုတဒြုတန်ဲ့ သူ့ သားအိမန်ဲ့ပါသှားထိတာ ခံစားနရတေယ်။ “အောင့အြောင့သ်ှားတာပဲ ….အရမ်းကောင်းတယကြိုကို….အား….ညီမလေးပြီးတော့မယ်” “ကိုကိုလည်း ပြီးတော့မယ်…..အား…”သူ့နို့လေးတွလှမြေးဆှဲလိုကပြှီး တအားဆောင့လြိုးရင်း သူပြီးသှားမှန်း နှေးကနဲ့ခံစားလိုကရြတော့ ညီမလေး အဖုတထြဲကို လရညတ်ှသှင်ေးရင်းပြီးလိုကတ်ော့တာပေါ့။ အဲ့အခွိနကြစလို့ ဖူးဖူးနဲ့ ကြှနတ်ောြ အရမ်းခစွတ်ဲ့မောငန်ှမတွေ ဖြစ်သှားတာပေါ့ ပုံမှနထြကပျိုရင်းနီးလာပြီး မိဘတွေ လဈရငလြဈသလို ပုံစံအစုံ လိုးကြတော့တာ။ ညရောကရြင် အဈမဝမ်းကြဲ မအိနဲ့လိုး မနကပျိုင်းတဈခွိနလြုံး ညီမလေး ဖူးဖူးနဲ့ လိုးနတေော့တာ အခုခွိနထြိပါပဲဗွာ….ပြီးပါပြီ။