အောစာအုပ်

ကြှနတ်ော့ြ ရူပဗဒဆေရာမလေး (အပိုင်း ၁)

ကြှနတ်ော့ြ ရူပဗဒဆေရာမလေး
ရေးသားသူ – ခမြျးကို (Chan Ko)

🏵️အပိုင်း (၁)🏵️

ကြှနတ်ော့ြ ရူပဗဒဆေရာမလေးဆိုတာ အဲ့ဒီ “ကြှနတ်ောန်ှင့ြ ထူးဆန်းသော သဈသားရုပထြုလေး” ဆိုပြီး မဟုတတ်ရုတ် လွှောကရြေးခဲ့တဲ့ ဇာတလြမ်းထဲက “ဒေါခြငခြွိုမေ” ဆိုတဲ့ အပျိုမကြီး တကြီးလေးပါပဲဗွာ။ ဘယလြိုကြုံရဆုံရတယဆြိုတာ ပြောဖို့အတွကြ ဇာတလြမ်းကို ဖလကရြြှဘကခြြ ပြနလြုပကြှည့တ်ဲ့အခါ ငယဘြဝက ပြနစြပြောရတော့မယထြငတ်ယ်။ ဒီထဲမှာ အဲ့ဒီခတ်ကောလကိုမှီခဲ့တဲ့ လူကြီးတွအမွေားကြီးဆိုတော့ ကနွောလြည်း အဲ့ဒီခတ်အေကြောင်း ပြနပြှောရတာ ခပလြန့လြန့ပြဲ ဟီး။

ဒီလိုဗွာ သိတဲ့အတိုင်း မဆလာ ခတ်နှေောင်းပိုင်းထဲ လူဖြစ်လာတဲ့ကောငတ်ှဆေိုတော့ ကနွောတ်ို့ ငယဘြဝက အခုလို အာရုံများစရာ သိပမြှမရှိတာ။ စာဖတတ်ဲ့ အလေ့အထကလည်း အတောရြှိကြတဲ့ခတ်ကေိုး။ ရပကြှကစြာကြည့်တ်ိုကတ်ို့၊ ဝိတရြုံတို့မှာ လူစညတ်ဲ့ခတ်ေ။ ကနွောကြှီးပြင်းရတဲ့ ပတဝြန်းကငွကြလည်း စာဖတတ်ဲ့ အလေ့အထရှိကြတဲ့အပြင် အိမမြှာက အဘိုးရဲ့ ကိုယပျိုငစြာကြည့်ခြန်း သပသ်ပရြှိတာမွိုးဆိုတော့ ဘုမသိဘမသိ ငယကြတည်းက စာလေးပလေေး ဖတကြငွ့ရြှိတယဆြိုပါတော့လေ။

အဲ့ဒါနဲ့ပဲ ဘာရယမြဟုတ် အဘိုးရဲ့ စာအုပစြငတ်ှထေဲက ဟာတွတေောင် မှှမှှေောကမြှှလေုပပြှီး ဖတလြာရာက အထကတ်န်းကြောင်းသားအရှယ် ရောကလြာတဲ့အခွိနမြှာ သူ့စာအုပတ်ှေ ကုနသ်လောကြ ဖြစ်လာတယ်။ ကိုယ့ကြိုယကြို သတိမထားမိပဲ သောကကြငွ့တ်ဈခုရလာတာက စကားများ လလေုံးတွထွေား တောရြုံလူကို လူမထငသ်လိုတွေ လုပလြာတာဗွ။ (အခုပြနတ်ှေးကြည့်တ်ော့ ရယခြငွစြရာ သောကပြေါ ခွာတိတလြေးပေါ့ဗွာ)

လကဖြကရြညဆြိုငတ်ှဘောတွေ ထိုငရြင် ကိုယ့အြနားမှာ လူတွလောလာအုံပြီး ကိုယလြွှောကပြှောသမွှ အားလုံးငှိမန်ားထောငကြှ၊ တဝါးဝါးနဲ့ပြဲကြ အဲ့လိုတွကေို သာယာတတလြာတယ်။ အဲ့ဒီတုန်းက ကနွောန်ဲ့ နောကထြပ် အတန်းဖောတ်ဈကောငကြ အထကတ်န်းကြောင်းမှာ နာမညကြှီးဗွ။ (နတသ်မီးပုံပြငထြဲက ဖိုးတဆေိုတဲ့ ကောငဗြွာ) ညနစေောင်းဆို လကဖြကရြညဆြိုငတ်ကာပတပြှီး ထိုငကြှ၊ မိုးနည်းနည်းခွုပရြင် ဂဈတာတဈလုံးစီနဲ့ တဈမှို့လုံးပတပြှီး လွှောကတ်ီးနကြတော၊ ည ၁၀ နာရီလောကမြှ အိမပြှနတ်ယ်။ အိမရြောကရြငလြည်း ကြောင်းစာလုပတ်ယ် မထငန်ဲ့ (ဒီကောငန်ဲ့ ကနွောကြ အတူအိပတ်ာ) ဝတ်ထုစာအုပတ်ှကေိုယစြီနဲ့ နှပကြှရောဗွာ။ ညတဈနာရီနှစ်နာရီလောကမြှ ဓာတဗြူးထဲထည့ထြားတဲ့ ကာဖီတွေ တဈခွကပြှီးတဈခွကြ သောကပြှီး မိုးလင်းတဲ့အထိ ကြောင်းစာအုပတ်ှေ ထုတဖြတတ်ော့တာပဲ။ (အောကြယွြ အောကြယွြ မကကြတ်တဘြူး နှစ်ကောငစြလုံး)

မိုးလင်းတော့ အိပခြငွမြူးတူးနဲ့ ကြောင်းထသှားကြတယ်။ စာသငခြန်းထဲရောကရြင် နှစ်ကောငစြလုံး ခုံပေါမြှောကပြှီး အိပတ်ော့တာပဲ အဟီး။ အိပန်တော ဆရာက မှငလြို့ “ဟေ့ကောငတ်ှေ ထစမ်း” ဆိုပြီး စာမေးခံရရင် ဒိုးဒိုးဒေါကဒြေါကန်ဲ့ အကုနလြွှောကဖြှတေော့တာ။ ကြိုကတ်ာမေး အကုနရြတယ်။ အဲ့လိုတွဗွော။ သောကခြွိုးတွကလေည်း မထီတရီ ပုံစံတွနေဲ့ရယ်။ မေးသမွှဟာတွေ ဖြနေိုငန်တေော့လည်း ဆရာတွေ၊ ဆရာမတွကေ ဘာမှမတတန်ိုငဘြူး ဖြစ် ဖြစ်နတောပေါ့။

ကနွောတ်ို့ နှစ်ယောကလြုံးမှာ( အဲ့ဒီငယဘြဝတုန်းက) ထူးဆန်းတဲ့ မှတဉြာဏတ်ှရှေိခဲ့တာကိုး။ တဈခေါကလြောကြ ဖတထြားရင် ဖတထြားသမွှ အကုနမြှတမြိနတတေတ်ာမွိုးဗွာ။ သင်ျခွာတွဘောတွဆေိုလည်း ပုံနှိပစြာအုပထြဲကဟာတွေ တွကရြတာ ပငွြးစရာကောင်းတယဆြိုပြီး တခွားကဟာတွေ လွှောကရြှာတွကပြှီး ပြောန်ကြတော အဲ့လိုမွိုး။ သိပျပံဘာသာရပတ်ှလည်ေး ထိုနည်း၎င်းင်းင်းပဲ။ အပငွြးပြလွှေောကဖြတရြင်း အထကတ်န်းအဆင့ထြကမြွားတာတွပေါ ဖတမြိကုနတ်ာ။ ဆရာကလွှန်းတာတော့ မဟုတလြောကပြါဘူး။ ကမှင်းကြော ထလှန်းတာပါ အဟီး။

အဲ့ဒီဖိုးတကေ ကနွော့ထြကြ ပိုဆိုးတယဗြွ။ ဒီကောင့မြှတဉြာဏကြို ပြောပါတယ်။ ဥပမာ မဂျဂဇင်းတဈအုပ် ဖတတ်ယဗြွာ။ သူ့ဖာသူ ပုံမှနဖြတန်တောပဲ။ သူဖတပြှီးလို့ စာအုပကြို ခထွားလိုကပြှီဆိုပါတော့ အဲ့ဒီမဂျဂဇင်းကို ကောကကြိုငပြှီး စာမကြန်ှာတဈခုလှနလြိုကြ၊ တွေ့တဲ့ဟာကို ကောကမြေးလိုကြ၊ “ဟရောင် မင်းသားစိုးသူ လိပစြာက ဘာတဲ့လဲ ..” အံမယ် ခကြခြငွြးရှတပြှလာလိမ့မြယ်။ နောကထြပစြာမကြန်ှာ တဈခုခုကိုထပလြှန် အဲ့ဒီမှာပါတဲ့ ဆောင်းပါးအကြောင်းမေးလိုကြ အတိအကြ ပြနရြှတပြှလာလိမ့မြယ်။ “ဓာတပြုံ မှတဉြာဏြ” ဆိုတာမွိုး ဖြစ်မယထြငတ်ယ်။ သူဖတဖြူးသမွှ စာအုပတ်ှေ ဘာမေးမေး အဲ့လိုပဲဗွ။ ထူးတော့ထူးဆန်းတယ်။

(အခုတော့ အဲ့လိုမှတဉြာဏမြွိုးရှိဖို့ နနသေောသာ အရကအြသောကမြွားလှန်းလို့ ဟိုမေ့ဒီမေ့တွေ ဖြစ်ကုနပြါပြီ။ တောခေါငခြေါင် တိုကန်ယဆြေးရုံမှာ အင်ျဂလိပဆြေးကုတဲ့ အလုပလြုပစြားနရှောတယ်။ တခါတလေ ကနွောဖြုန်းဆကရြင် ဟရောင်! မင်းနဲ့ငါ အသကဘြယသ်ူပိုကြီးတာလဲ.. ဘာညာ အဲ့လို အူကြောငကြှောင် မေးခွန်းတွေ မေးလှန်းလို့ အရကလြေးဘာလေးလွှော့ဦး ကိုယ့လြူ လို့ သတိပေးနရတေယ်)

ကိုင်း! လိုရင်းဆကပြှောရရင်.. ဒီကောငကြ အဲ့ဒီတုန်းက ဉာဏကြောင်းပမယေ့ြ စကားနည်းတယဗြွ။ အာလူးသိပမြွားတာက ကနွောရြယ်။ တခါတလေ လကဖြကရြညဆြိုငမြှာ ဘောဒြါတွတဈေအုပလြိုကကြှီးနဲ့ ထိုငကြှရင် ကနွောလြွှောကပြှောသမွှ အဟုတမြှတပြှီး အကုနလြုံး ငှိမကြသွှားအောင် နားထောငကြုနတ်ဲ့အထိ လမွေားလှန်းတာ။

ဥပမာဗွာ.. လကဖြကရြညဆြိုငမြှာ ကြောင်းပြေးပြီး လကဖြကရြည်၊ ကောဖြီတွသေောကြ၊ ဆဈကလကြ၊ဆေးပေါ့လိပ် ကိုယစြီခဲပြီး ရောကတ်တရြာရာ ပြောကြရင်း .. ဟီရိုရှီးမားနေ့အကြောင်း စကားစပမြိကြတယဆြိုပါတော့.. အဲ့မှာ မောငခြမွြးကိုက အဏုမှူဗုံး အကြောင်းဋီကာ ခွဲ့တော့တာ အဟီး။ “လူဝကြီး” နဲ့ “လူကလေး” ဆိုပြီး ဗုံးနှစ်လုံးခခွဲ့ရာမှာ အဲ့ဒီဗုံးနှစ်လုံးက အမွိုးအစားမတူဘူး ဆိုတာကနေ၊ ဗုံးလုပပြုံလုပန်ည်း အဆင့ဆြင့ကြိုပါ ပုံလေးဘာလေးခွဈပြပြီး ရှှီးတော့တာ ဟီးဟီး။ (အမှနကြ ကိုယလြည်း ဘာမှသချောသိတာ မဟုတပြါဘူးလေ ဟိ) မကဟြနတ်န် ပရောဂကြကြို ဦးဆောငခြဲ့တဲ့ “အိုပီ” ခေါြ ရောဘတအြိုပငဟြိုင်းမား လကခြွာပို့ခရွာ တကျကသိုလမြှာ ရူပဗဒဆေရာကြီးတွနေဲ့ ပညာသငယ်ူခဲ့သူ ဗမာတဈယောကရြှိကြောင်း အဲဒီကမျဘာကြောြ အဏုမှူဓာတခြှဲခန်းကို သုံးပြီး ဒေါကတ်ာဘှဲ့ယူလာသူက ငါ့အဘိုးရဲ့ ဘောဒြါဖြစ်ကြောင်းတွပေါ အမွိုးတွဘောတွေ လွှောကစြပပြှပြီး ရှှီးတော့တာ ဟီဟိ။ ကိုယဘြာမှ သချောမသိတာကို သိသယောငယ်ောင် အာလူးများတဲ့နရောမှာ ထိပတ်န်းဆိုတော့ကာ

အဲ့ဒီနောကပျိုင်း ဖိုးသကန်ဲ့ဖိုးတေ ဆိုတဲ့ နှစ်ကောငကြ ပစ်စည်းပစ်စယသာ လကထြဲထည့ပြေးလိုကလြို့ကတော့ အဏုမှူဗုံးတောင် လုပတ်တမြယထြငတ်ယဟြ ဆိုပြီး ကောလဟာလတွတေောင် ဖြစ်ကုနတ်ယ် ဟီးး။ သိတဲ့အတိုင်း တောမှို့လေးဆိုတော့ အနူတော လူချောလိုလို၊ မကြမြမှငတ်ိုင်းပြညမြှာ ငရမနကြန်းက ဘုရငဆြိုတာလိုလို ဖြစ်နတောပေါ့လေ။ အနာဂတမြှာ ငါတို့မှို့ကနေ “ခွဲလငဂြွာ” အသဈတဈစီး တီထွငမြယ့န်ှဈကောင် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်လာနိုငတ်ယ် ဘာညာပေါ့။

ဟဲ့ကောင် ငခမွြးကို။ နင့င်ယင်ယကြ ပေါကကြရကိဈစတွေ ဘာလို့လွှောကပြှောနတောတုန်း။ ဘယမြလဲ နင့ြ ရူပဗဒဆေရာမလေး…ဆိုပြီး မေးချင်န်ကြပြေီထငတ်ယ် အဟိ။

လာမယဗြွာ။ အပေါမြှာ ပြောခဲ့တဲ့ ကိဈစတွေ ပြောထားမှ အဆကအြစပကြရှိမှာမို့ပါ။ သောကစြကား အငမြတနမြွားပြီး လပေေါလှန်းတဲ့ ခွာတိတလြေး မောငခြမွြး ဆိုတာ ရှင်းပြထားမှ ဇာတလြမ်းက စပြောလို့ရမှာမို့ ပရှညေန်ရတောဗွာနောြ။

အဲ့မှာဗွာ ဆယတ်န်းကို ကြူရှငတ်ို့ဘာတို့ သူများတကာတွေ ယူကြပမယေ့ြ ကနွောန်ဲ့ ဖိုးတကေ ဘာမှကို မတကဖြစ်ဘူး။ တဈနေ့ ဘောဒြါတဈကောငကြ သူတကန်တေဲ့ ကြူရှငကြ ရူပဗဒသေငတ်ဲ့ ဆရာမလေးအကြောင်း ကနွော့ကြို စကားစလာတော့ စိတဝြငစြားသှားတယ်။ မင်းတို့နှစ်ကောငကြ ရူပဗဒမှော ရလညေကြောင်းတယဆြိုပမယေ့ြ ငါတို့ ကြူရှငကြ ရူပဗဒဆေရာမလေးလောကတ်ော့ မကြှမ်းလောကဘြူးတဲ့။ အသငအြပြ ရလညေကြောင်းသလို စာသငရြင်း ရူပဗဒဘောသာနဲ့ ပတသ်ကတ်ဲ့ ဗဟုသုတပိုင်းဆိုငရြာတွေ လကခြွာရိုကတ်ာ ခေါင်းထဲမှာ ဘတသ်ီးလင်းလင်းသှားတဲ့အတိုင်း ခံစားရတယဆြိုလား။

အမှနကြတော့ဗွာ ဟိုက ရူပဗဒဘောသာတွဲနဲ့ ပူပူနှေးနှေး ဘှဲ့ယူလာပြီး ကြူရှငသ်ငန်တေဲ့ ဆရာမ။ ကနွောတ်ို့လို ခွာတိတတ်ှထကြေ ပိုတတမြှာပေါ့။ ပြောစရာမလိုဘူး။ အဲ့ဒါကို ငယရြှယမြိုကမြဲ ဂွိုထောငလြှန်းတဲ့ ကနွောကြ မခံချင်သ်လိုလို ဘာလိုလိုဖြစ်ပြီး ကြူရှငသ်ှားတကတ်ယ်။ ပထမ တဈရကြ၊ နှစ်ရကတ်ော့ အေးဆေး..။ ဟိုကောငပြှောတာ မလှနဘြူးရယ်။ စာအသငအြပြကောင်းရုံတငမြကဘူး ဗဟုသုတလေးတွပေါ အသံစူးစူးလေးနဲ့ ညှပည်ှပပြှီးသငတ်ော့ အတောစြိတဝြငစြားစရာကောင်းတယဗြွ။

တဈရကကြှတော့ ဆရာမတွကပြှတဲ့ ပုဒစြာတဈပုဒကြို ရှညလြှန်းပါတယဗြွာ.. ကနွောြ တွကပြှမယဆြိုပြီး .. အတိုခွုံး အဖြထွကေအြောင် သှားတွကပြှလိုကမြိတယ်။ (ငယသ်ေးတော့ အဆငခြှငမြဲ့တာပေါ့၊ လူထူထူမှာ ဘောင်းဘီခွှတပြှတယလြို့ ခေါမြလား၊ ငါ အငမြတန် တတတ်ယပြေါ့)

ဆရာမကလည်း လူကလေးက ပြော့နှဲ့နှဲ့လိုလို ဘာလိုလို ဟနပြနလြေးပမယေ့ြ မကြန်ှာတင်းတင်းနဲ့ ဒေါသကြီးတဲ့ အမွိုးအစားလေးဆိုတော့ အေး.. ဖိုးသကြ နင့အြဆင့ကြ ငါသငစြရာမလိုတော့တဲ့ အဆင့ြ ရောကန်ပြေီ၊ နောကန်ေ့ကစပြီး မလာခဲ့နဲ့၊ သှားတော့ ဆိုပြီး မောင်းထုတလြိုကကြော ဟီးဟီး။ အဲ့ဒါကြီးကိုလည်း ဂုဏယ်ူလို့ဗွား။ မင်းတို့ဆရာမတောင် ငါ့ကို လကမြခံရဲတော့ဘူး တွေ့တယမြလားဆိုပြီး လကမြတဈထောငထြောငန်ဲ့ရယ်။

ကနွောင်ယင်ယကြ ပြညသ်ူ့ခဉွဖြတလြေးဆိုတာ ခငဗြွားတို့ မှငကြှပြီနောြ။ ဆရာမလေးရဲ့ စိတထြဲမှာလည်း ဒေါင့မြကြိုးတဲ့ ကောငလြေးဆိုပြီး အတောြ သောကမြှငကြတသ်ှားမှာပေါ့ဗွာ။ ဇာတလြမ်းက ဒါပဲ။ နောကထြပ် အဲ့ဒီကြူရှင် သှားမတကဖြစ်တော့ဘူး။ လကမြှမခံတော့တာကိုး။ ဒါနဲ့ပဲ အထကတ်န်းစာမေးပြဲတွေ ဘာတွအေောငလြို့ တဈနယတ်ဈကြေးမှာ တကျကသိုလသ်ှားတကရြတဲ့ အခွိနထြိ အဲ့ဒီဆရာမလေးနဲ့ ပြနမြတွေ့ဖြစ်ကြတော့ဘူး။

ဘယလြိုလဲ ညီအဈကိုတို့ ပငွြးစရာကောင်းသလားဗွာ။ ဇာတလြမ်းက ပျိုးတုန်းဆိုတော့ အိပယ်ာပေါရြောကတ်ဲ့ အခန်းက နည်းနည်းလိုနသေေးတယ်။ စိတတ်ော့ နည်းနည်းရှညရြမယန်ော့ြ။ ကနွော့ဇြာတလြမ်းထဲ အမြဲပါနကြေ ကိုရှှဘတေောင် ပေါမြလာသေးဘူး ဟီး။

အဲ့ဒီ အထကတ်န်းနောကဆြုံးနှစ် တကန်ခွေိနကြ ကိုရှှဘကေ ကနွောတ်ို့မှို့မယ် မရှိဘူးကိုး။ ငယင်ယကြတည်းက ဆရာတငပြှီး ပေါင်းလာကြရာကနေ ကနွောြ အထကတ်န်းတကတ်ဲ့နှစ်မှာ သူ့အတကြေီးက သခန်ေးဖြတတ်ာ ခံထားရတဲ့နှစ်ဗွ။ အမှုက ဘာလဲဆိုတော့ကာ အဲ့ဒီကိုရှှဘအေဖေ တရုတကြှီးက ရပကြှကထြိပ် ဘုန်းကြီးကြောင်းမှာ အဝီစိရတွင်ေးတူးပြီး လှူဖို့ စီစဉပြှီး စကတ်ှဘောတွေ ဝယဖြို့ ကိုရှှဘကေို မန်းလေးလှှတလြိုကတ်ာ။ ပေးလိုကတ်ဲ့ ပိုကဆြံတွေ လမ်းမှာတင် ဖဲရိုကရြှုံးပစ်လိုကတ်ယ်။ အိမပြှနလြာရင် အသတခြံရတော့မယ့အြတူ မထူးဘူးဆိုပြီး အဲ့ဒီခတ်ကေ နာမညကြှီးတဲ့ ကြောကတ်ှင်းမှောထြဲကို ထွကပြှေးသှားတာကိုး ဟားဟား။

ဟိုမှာလည်း ကြောကတ်ူးနတယ်ေ မထငလြနေဲ့။ လကကြှောက မတင်းလတေော့ကာ တရုတထြမင်းဆိုငတ်ဈဆိုငမြှာ စားပြဲထိုးခေါငခြွုပလြိုလို၊ ငှသေိမ်းစာရေးလိုလို လုပန်တယေဆြိုလား သတင်းသဲ့သဲ့ ကြားရတာပဲ။ ကိုယ့မြှို့ကလူတွေ အဲ့ဒီနရောရောကလြို့ ထမင်းဝငစြားရင် စားချင်သ်လောကသ်ာ မှာစား ပိုကဆြံရှင်းခါနီးကြရင် ကောငတ်ာမှာ ထိုငန်တေဲ့ ကိုရှှဘကေို လကည်ှိုးထိုးပြလိုကရြင် ပေးစရာမလိုဘူးဆိုပြီး နာမညကြှီးနတယေဆြိုပဲ အဟီး။

အဲ့ဒီလို သူ့ဖာသာသူ အဆငပြှပြေေ နနရေောကနေ ဆိုငရြှငရြဲ့ သမီးလိုလို တူမလိုလို တဈယောကန်ဲ့ ငှှိရာကနေ မောင်းထုတခြံလိုကရြပြီး ကနွောတ်ို့မှို့ကို ပြနရြောကလြာတယ်။ (အဲ့ဒီဇာတလြမ်းကလည်း တောတ်ောရြယရြတယဗြွာ နောကကြှုံရင် ရေးပြဦးမယ်)

သူပြနရြောကလြာပြီး မကြာခငမြှာပဲ တကျကသိုလသ်ှားတကန်ရောကနေ ရုတရြုတသ်ဲသဲတွဖြစ်ေလို့ ကြောင်းပိတလြိုကတ်ော့ အိမပြှနလြာတဲ့ ကနွောန်ဲ့ ပြနဆြုံကြရောဆိုပါတော့ဗွာ။ ဘာပြောကောင်းမလဲ ဝလလေေေ ဆရာတပည့န်ှဈယောကပြေါင်းပြီး သောင်းကနွြးကြတော့တာပေါ့။

အဓိကက ဖဲရိုကတ်ာဗွ။ ဖဲခရွာမှာ နှစ်ကောငလြုံးက နာမညကြှီးဆိုပါတော့။ အသုဘမှနသ်မွှ ကနွောတ်ို့နှစ်ယောကြ ရှိတယဗြွာ။ ကိုယ့မြှို့က လူမသလေို့ အသုဘမဖြစ်ရင် အနီးအနားက မှို့တွထေိ လိုကရြှာပြီး ရိုကတ်ော့တာ။ “လေးမှို့နယ် အိပဖြနစြောင့ြ” တွဆေိုပြီး ဘှဲ့ပေးခံရတဲ့အထိ။ (အသုဘမှာ အိပစြောင့တ်ာကို အိပဖြနစြောင့လြို့ ခေါတ်ယဗြွ) ဘုရားပြဲတွမှောလည်း လောင်းကစားဝိုင်းတွပေါသေးတဲ့ ခတ်ဆေိုတော့ ရှာနီးခွုံစပကြ ဘုရားပြဲတကာလည်း အလှတမြပေးဘူး။

အဲ့ဒီကာလတွမှောပဲ ကြောင်းတောကြ ရနစြရှိခဲ့ဖူးတဲ့ ကနွော့ရြူပဗဒဆေရာမလေး ဒေါခြငခြွိုမနေဲ့ ဖဲသမားလေးကနွောြ ပြနဆြုံတော့တာပါပဲဗွာ။

————————————

အခု ဗမာပြညမြှာ နာမညကြှီးနတေဲ့ နာရေးကူညီမှုအသင်းဆိုတာ မပေါခြငကြတည်းက ဖိုးသကန်ဲ့ရှှဘေ အတွဲက အသုဘစပယရြှယလြဈတွေ ဖြစ်ခဲ့တာဗွ။ သိတဲ့အတိုင်း တကျကသိုလလြည်း ပထမနှစ်နဲ့ နားနရတေော့ ဘာလုပရြမှန်းမသိ စိတလြလဖြေဈေနတေဲ့ ခွာတိတအြရှယဆြိုတော့ သူ့အိမကြ လကဖြကရြညဆြိုငမြှာ မနကစြောစော နံပြားရိုကတ်ာကလှှဲပြီး ဘာအလုပမြှမရှိတဲ့ ကိုရှှဘနေဲ့ နှစ်ကောငသ်ား ရှာရိုးကိုးပေါကြ လွှောကန်တေော့တာကိုး။ နေ့လညန်ေ့ခင်းဆို မှဈထဲ ချောင်းထဲ အင်းထဲသှားပြီး ငါးမွှားလိုကြ၊ ကြနပြဈလိုကြ အကုသိုလအြလုပတ်ှလေုပ်၊ ညနစေောင်းရင် မှို့ပြငကြ ခေါငရြညဆြိုင်၊ အရကဆြိုငလြဈ..။ လူပျိုပေါကခြွာတိတတ်ှေ အလယမြှာ ကိုရှှဘရေဲ့ မူးကြောငရြူးကြောင် လွှောကပြှောတတတ်ဲ့ စွန့စြားခန်းလေးတွေ နားထောင်..။ သူပြောတာမောရင် ကနွော့အြလှည့ြ။ အဲ့လိုနဲ့ပဲ အခွိနတ်ှဖြေုန်းပြီး ပြောန်ကြတောပေါ့။

အဲ့လိုနလောရင်း မှို့ထဲက ရပကြှကတ်ဈခုခုမှာ နာရေးဖြစ်တယလြို့ သတင်းကြားရင် ပြေးတော့တာဗွို့။ အလောင်းရချိုးတာကနေ စလုပပြဈလိုကတ်ာ (ထုံးစံအရ အသုဘမှာ အရကကြ ပုံးလိုကြ ထောငထြားတာဆိုတော့ အာတော့ နည်းနည်းစွတထြားတာပေါ့ အဟီး) ပဉွဝြယ် အခေါင်းစပ်၊ သစောရင်းယူ သုူနသ်ှား၊ မှုပမြယ့ကြငွြးတူးတာ သှားစီစဉြ (ကငွြးဟောင်း ပြနဖြောတ်ာမွိုး မဖြစ်အောင်) အသုဘခမွယ့ရြထား ပန်းစကျကူကပ် (မသာရထားကို ကြိုးနဲ့ဆှဲပြီး အသုဘခတွဲ့ ခတ်ေ) နောကဆြုံး အလောင်းမှကတွေဲ့အထိ အကုန် ကနွောတ်ို့နှစ်ကောငရြဲ့ လကရြာတွခညွြေးပဲ။ အသုဘရှငတ်ှေ စိတပြူစရာ မလိုဘူးရယ်။ လူမှုရေးစိတ် တအားရှိတာဆိုတာထကြ ပြောတ်ာကိုးဗွ ဟီး။

အိမလြည်း မပြနတ်ော့ဘူး။ ရကမြလညမြချင်ြး အဲ့ဒီမှာပဲ နေ့ကောညပါ စတန်းဘိုင်။ အဲ့ဒီခတ်ကေလည်း မသာရှိရင် ဖဲဝိုင်းက အကြီးအကယွခြတွဲ့ ခတ်လေေ။ မှို့ကြီးပြကြီးတွလေို လူသလေို့ အသုဘစားရိတမြရှိ ဒုကျခသုကျခ ရောကတ်ာမွိုး မရှိဘူးဗွ။ အဲ့ဒီဖဲဝိုင်းက အကောကပျိုကဆြံတွေ ရလညေရြတယ်။ အဲ့ဒီက ပိုကဆြံနဲ့ပဲ အလောင်းမှကြေ ဘာညာ ဆှမ်းကြှေးအတွကပြါ အကုနသ်ုံးလို့ရတဲ့အပြင် အမှတတ်ောငထြှကသ်ေးတာ အဟီး။ တကယပြှောတာ။ အခုခွိန် ပြနတ်ှေးကြည့်ရြင် လှမ်းစရာတောငကြောင်းသေး။ အိမမြှာလူသတော အမှတထြှကပြှီး ပိုကဆြံစုမိတယဆြိုတာ ကနွောတ်ို့မှို့မှာပဲ ရှိမယထြငတ်ယ် ။

တဈခုတော့ရှိတာပေါ့။ အသုဘကိုစီစဉတ်ဲ့ လူအပေါြ မူတညမြယ်။ အသအကြေခတွေဲ့ နာမညကြှီး ဖဲသမားတွကေို ဖိတပြှီး လာဆော့ပေးကြပါဆိုမှ အသုဘ လူစညတ်ာမွိုး။ ကိုရှှဘဆေိုတာကလည်း နာမညကြှီး လူမိုကဆြိုတော့ တဈနယလြုံးက ဖဲသမားတွေ အကုနခြငကြှတော့ကာ သူစီစဉတ်ဲ့ အသုဘဆို ရလညေစြညတ်ယဗြွာ။ တခွိမ်းခွိမ်း အသအကြေရေိုကကြှတဲ့ ဖဲဝိုင်းတွဆေိုတော့ အကောကတ်ှေ များများရတယပြေါ့။ နှစ်ကောငသ်ား ၇ ရကြ ၇ လီ မပြီးမချင်ြး ကြောကခြပြှီး ပြောန်တေော့တာ။ ဖဲဝငခြလွိုကြ၊ အကောကြ ကောကပြေးလိုကြ..။

ထုံးစံအတိုင်း လောင်းကစားတို့မညသ်ည် အငှင်းအခုန် အသတအြပုတ် ပြူနာပေါင်းသောင်းချောကထြောင် ဖြစ်လာရင် (ကိုယ့န်ယကြ မဟုတတ်ဲ့ ဖဲသမားတွနေဲ့ ခတွာနှကတ်ာလေးတွပေါ ပါလာတယ်) သှေးကြှတဲ့ အရှယဆြိုတော့ လကကြ ပါပါတတလြာကော။ ကိုယ့မြှို့မဟုတပြဲ သူများမှို့က အသုဘမှာ သှားခရွငလြည်း အညှဈခံရရင် လကမြှနခြှမှန်ေ ဂွပကြနဲဗငွြးပြီး ပြေးပေါ့။ အဲ့ဒီလိုနဲ့ ပဲကိုယ့မြှို့ကိုယရြှာမယ် ဖဲသမား လူပလေူတလေေးဆိုပြီး အပေါင်းအသင်းမကောင်းတော့ နာမညပြကြလြာတယ် ဆိုပါတော့ဗွာ။ (ကိုရှှဘသောကြားရင် ရီး! အပေါင်းအသင်း မကောင်းတာလားလို့ ဆဲမယထြငပြါရဲ့ လှမ်းလိုကတ်ာဗွာ ဟီးဟီး)

သောင်းကနွြးတာများလှန်းလို့ ကနွော့အြိမကြ အဒေါတ်ှေ ပြမပြှီဆိုရင် ခဏတော့ငှိမပြှီး အိမအြလုပတ်ှေ၊ ပြဲရုံအလုပတ်ှေ ကူလုပလြိုကသ်ေးတာ။ တဈပတန်ှဈပတလြောကြ ခွငှေိမပြှီးရင် ခွေးမှီးကောကြ ကညွတ်ောကစြှပ် ဆိုတာလို အရငအြတိုင်းပါပဲ။ ကိုရှှဘလေည်း ထိုနည်း၎င်းင်းင်းပေါ့။ သူ့ဆို သူ့အဖကြေီးက ဖဲရှူံးပြီး စကဘြီးပေါင်၊ အိမကြ ဟိုဟာခိုး ဒီဟာခိုး လုပလြှန်းလို့ အိမကြ ခဏခဏမောင်းခတွာပေါ့။ မောင်းခခွံရရင် ရပကြှကထြိပကြ မီးကင်းတဲမှာနတယ်ေ ဟီးဟီး။ မီးကင်းတဲဆိုပမယေ့ြ ပဉွထြောငသ်ှပမြိုး အခိုငအြခန့ကြိုး။ အိပယ်ာလိပကြလေးနဲ့ အိမပြေါကြဆင်းလာပြီး မီးကင်းထဲကို သူ့ အိမလြုပပြှီး နရတောပေါ့။ ရမေိုးခွိုးတာကတော့ ကနွော့အြိမ် လာခွိုးပေါ့။ ဝါးတီးဘာညာကတော့ ရပကြှကထြဲက ဘယမြီးဖိုချောငဝြငစြားစား ရတယဗြွာ။ ပေါင်းသင်းဆကဆြံရေးက အငမြတနကြောင်းပြီး လူခစွလြူခငပြေါလှန်းလတေော့ တဈရပကြှကလြုံး လူကြီးလူငယမြရှေး ခစွတ်ဲ့သူကိုး။

ဥပမာဗွာ.. မနကခြင်းစောစော ဈေးကပြနလြာတဲ့ ရပကြှကထြဲက တဈယောကယ်ောကကြိုတွေ့ရင် လှမ်းနှုတဆြကြ။ ဘာတွဝယေလြာတာလဲ ဟာ.. အဲ့ဒီဟင်းက ဟိုလိုခကြရြင် အငမြတနစြားကောင်းတာ ကနွောခြကြပြှရမလား ဘာညာနဲ့ ဖောရှောလုပပြှီး အာလူးဖုတ် ..။ အိမအြထိလိုကသ်ှားပြီး မီးဖိုချောငထြဲဝင် အသားငါးတွဝငေကြိုငပြှီး ခကြပြှုတပြဈလိုကတ်ော့တာ။ (အခကြအြပြုတကြလည်း တောတ်ာကိုး) ခကြပြှီးတာနဲ့ တဈခါထဲ ဝငတ်ှယပြဈလိုကတ်ာဗွာ အဲ့လိုလူဗွ။ သူ့ကိုကြည့်လြိုကရြင် အမြဲတမ်း ပြုံးပြောပြှီး ဟောငဖြှာဟောငဖြှာရယ်။ စိတည်ဈနတောကို မရှိတာမွိုး။ အဲ့လို အဆငမြပြရငေလြည်း နေ့ခင်း ၁၁ နာရီလောကြ ဘုန်းကြီးကြောင်းလဈပြီး ဆှမ်းခွိုင့တ်ှဘောတွေ ဝငပြှင်၊ ဘုန်းကြီးတွေ ဘုဉြးပြီးးတာနဲ့ ဝငဆြှဲပစ်တာ ဟီးဟီး။

ရူပဗဒဆေရာမလေး အခုထိ ပေါမြလာသေးတော့ စိတပြကြန်ကြပြေီလား ညီအဈကိုတို့ရာ။ ကနွောကြလည်း တဈခုခုဆို ဟိုလွှောကပြှော ဒီလွှောကပြှောတွေ များလှန်းတာကိုး ချောဒီး။ ရူပဗဒဆေရာမလေးနဲ့ ပြနဆြုံတဲ့အခန်း လာပါပြီဗွား။

အဲ့ဒီဆရာမလေးက ကနွော့ထြကြ ၅ နှစ် ၆ နှစ်လောကြ ကြီးတယ်။ တိတိကကြပြှောရရင် ကနွော့ြ ဒေါလြေးနဲ့ ဘောဒြါတွဗွေ။ ဟမ်! နင့အြဒေါရြဲ့ သူငယခြငွြးကြီးလားလို့ မေးချင်န်ကြမေယထြငတ်ယ်။ တကယတ်မ်းက အဒေါဆြိုပမယေ့လြို့ ကနွော့မြာတာမိခငရြဲ့ ညီမအထွေးဆုံးဆိုတော့ ကနွောန်ဲ့ အသကကြ သိပမြကြာဘူး (ဒေါလြေးကို မမခငခြကလြို့ ခေါတ်ာကိုး) သူ့ဘောဒြါအရင်းကြီး။ မှနရြာပြောရရင် အဲ့ဒီ ရူပဗဒသေငတ်ဲ့ ဒေါခြငခြွိုမဆေိုတာကို သသခွေောခွာတောင် သတိမထားခဲ့မိဘူး။ ဆိုလိုတာက သူ့ရုပရြညသ်ှငပြှင် ဘာညာကိုပြောတာ။ တကယတ်မ်း ပြနဆြုံရတာက ကနွော့ြ သဈသားရုပထြုထဲ ရေးဖူးတဲ့ ကနွော့ဒြေါလြေး မင်ျဂလာဆောငမြှာဗွ။

မင်ျဂလာဆောငမြှာ နယမြှို့ထုံးစံအတိုင်း ထမင်းဟင်း ကြှေးကြမှေးကြရာမှာ ဟင်းလိုကပြှဲတွဘောတွေ လိုကပြှီး ကူနရောကနေ ကနွော့အြဒေါတ်ှကေ ဟဲ့.. ဟိုကလေး ဒီဝိုင်းကိုလာစမ်းဆိုပြီး ခေါလြို့ သှားထိုငတ်ော့ အထကတ်န်းတုန်းက ကိုယအြငမြတနကြှောကရြတဲ့ ဆရာမကြီးတွဝေိုင်းဗွ။ အဒေါတ်ှကေ ကနွောြ ဆိုးပတလှေန်ေးနတောတွကေို တိုငပြှောထားပုံရပါတယ်။ ကောင်းကောင်း ဆိုဆုံးမခံရတော့တာဗွာ။ ခေါင်းကို မဖောန်ိုငဘြူး။ အပြမခြံနရတော။ ခေါင်းခေါကြ၊ ဗိုကခြေါကဆြှဲလိမတ်ာတွပေါ ပါသေးတယ်။ ကိုယကြလည်း ကြောကရြတဲ့ ဆရာမတွဆေိုတော့ ဟုတ်.. နောကမြလုပတ်ော့ပါဘူးပေါ့ ဟီးဟီး။ တကယတ်မ်းက ကနွောြ ဒီလောကမြဆိုးပါဘူး ကောလဟာလတွပေါ ဆရာမတို့ရာပေါ့။

အဲ့လို ပေါကကြရလေးတွေ ဆငခြှငပြေးရင်း ဆရာမတွကေို သှားဖြဲလေးနဲ့ မကြန်ှာခွိုသှေးနရင်ေး တဈဝိုင်းထဲထိုငန်တေဲ့ အပျိုကြီးစတိုငန်ဲ့ အမွိုးသမီးလေးတဈယောကကြို အမှတတ်မဲ့ မှငလြိုကမြိတယဗြွ။ မထီတရီ မကြန်ှာတင်းတင်းလေးနဲ့ ကနွော့ကြို လူမိုကကြလေးပါလားဆိုတဲ့ အကြည့်မြွိုးနဲ့ ငေးနတော။ ချောလိုကတ်ာဗွာ။ ချောတယဆြိုတာထကြ ကကြသ်ရရှေိတဲ့ ဟနပြနလြေးရယ်။ ကိုယန်ဟနေထြား မတမြတကြလေး။ ဆံပငအြရှညကြှီးကို ကစွဆြံမှီးတုတတ်ုတကြစွပြီး လကကြိုငပြုဝါအဖြူလေးနဲ့ စည်းနှောငပြှီး ရငဘြတအြရှေ့ဖကြ ခထွားတယ်။ အဝါရောငဝြမ်းဆကကြလေးနဲ့ မကြန်ှာလေးက ဖူးဖူးလေးရယ်။ ဘေးတိုကအြနအထေားကဆိုတော့ ခါးသေးသေးလေးနဲ့ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကကြ လှတယဆြိုတာထကြ ပိုတယဗြွာ။ ဆရာမတွဝေိုင်းဆူတာ ခံနရတောတောင် မကြားတဈခကြြ ကြားတဈခကြြ ဖြစ်သှားတယ်။ သတိလကလြှှတ် ငမ်းနမေိတာ ဟီဟိ။

ဇွန်းခရင်းတွကေိုငထြားတဲ့ လကခြွောင်းလေးတွကလေည်း သှယလြလွ၊ လကမြောင်းအိုးလေးတွကလေည်း ဆငစြှယန်ှဈရောင် အိစိစိလေးတွေ။ တို့လိုကရြင် အိစကစြကကြလေးနမှောပဲ ဂလု ပေါ့။ ရငကြလေးကလည်း ခါးတိုအင်ျကြီလေးဝတထြားတော့ မောကမြောကကြလေးရယ်။ ဘေးခွဲခွဲထားတဲ့ ဆံနှယလြေးတွေ မကြန်ှာပေါဝြဲကနွတောကို လကည်ှိုးလကခြလယ် နှစ်ချောင်းနဲ့ ထိုးညှပပြှီး သပတ်ငလြိုကတ်ော့မှ မကြန်ှာကို အသအချော မှငလြိုကရြတယ်။

ဒင့မြကလှှေား! ဒါ ဟို ရူပ‌ဗဒသေငတ်ဲ့ ဒေါခြငခြွိုမေ ပါလား။

ကနွော့တ်ဈကိုယလြုံး ထူပူသှားတာပဲဗွာ။ (အခု ဒီစာရေးနရင်ေးကို ရှိန်းတိမ်းတိမ်းဖီလင် ပြနဖြစ်လာတယ် ဟားဟား) ဒိန်းတလိန်း နတဖြမ်းစားပြီပေါ့လေ။ ဆရာမတွဆေူသမွှခံပြီး တဟီးဟီးလုပန်ရင်ေး သူ့ကိုပဲ ခိုးခိုးကြည့်န်မေိတယ်။ ခုနက သောကရြှကမြရှိသမွှ အခုမှ သူရှေ့မှာ ဖဲသမားဆိုပြီး အဆူခံထိနတောကို ရှကသ်လိုလိုတောင် ဖြစ်လာတယ် အဟိ။

ခဏနတေော့ ဆရာမကြီးတွေ ထပြနကြှတယ်။ ခွံအပြငထြိ ကနွောြ လိုကပျို့ပြီးတာနဲ့ စားနသေောကန်သေေးတဲ့ အပျိုကြီးပေါကစြလေးဆီ အသာလေး ပြနလြဈလာခဲ့တာပေါ့။ သတို့သမီး ကနွော့ဒြေါလြေးက သူ့ဘေးမှာ ဧည့ခြံနတောတွေ့လို့ ဝငဖြောတော့တာပေါ့။ မမ.. သားလည်း ဗိုကဆြာလာလို့ဆိုပြီး အဲ့ဒီဝိုင်းမှာတင် ဝငထြိုငပြှီး ထမင်းဝငစြားလိုကကြော။ သူတို့နှစ်ယောကြ ဟိုပြောဒီပြောလေးတွလေုပပြှီး တခွိခွိ လုပန်ကြတော ဟိုမော့ဒီမော့ လုပရြင်း ရှိုးနလေိုကတ်ာပေါ့ဗွာ။

“ဟဲ့! ခွိုမေ နငကြော ဘယတ်ော့ ယောကြာြးယူမလဲ..။ အခုထိ အဆငမြပြသေေးရင် ငါ့ကိုသာ ပြင့ပြှင့လြင်းလင်းပြော။ နင့ကြို ငါတူမ တောပြဈလိုကမြယလြေ..”

ဆိုပြီး ကနွော့ဒြေါလြေးက သူ့သူငယခြငွြးကို နောကပြှောငရြင်း ကနွော့ကြို မေးငေါ့ပြတယ်။ အဲ့ဒီမှာ ဆရာမလေးက မကြန်ှာလေးရှုံ့ပြပြီး

“လောင်းကစားသမားများအေ.. ပြနအြမ်းပါတယ်.. ကနတ်ော့ဆှမ်းပါ တောြ..”

တဲ့။ ကနွော့မြကြန်ှာကို တဈခကြမြှမကြည့်ပြဲ ပြနပြှောတယဗြွ။ (ရငထြဲမှာ ဘုရားပြဲလှည့ကြုနတ်ယဗြွာ ဟီးဟီး) သောကပြေါလိုလို သောကရြူးလိုလိုနဲ့ သူတို့ပြောသမွှ တဟီးဟီးနဲ့ ဝငရြယလြိုကသ်ေးတာ။ ခဏနတေော့ သတို့သမီး ကနွော့ဒြေါလြေး ထထွကသ်ှားတယ်။

“ဟဲ့! ဟိုကလေး နင့ဆြရာမလေးကို သချောဧည့ခြံထားခွေ။ ကြားလား..”

လို့ပြောပြီး ပြုံးစိစိနဲ့ လဈသှားတယ်။ တဈဝိုင်းထဲမှာ နှစ်ယောကထြဲ ကနွခြဲ့လတေော့ကာ လူတွစညေကြား ဆူညံနတေဲ့ မင်ျဂဆောငပြမယေ့ြ ကနွော့မြှာ နှစ်ယောကထြဲ တဈခွားကမျဘာရောကန်တောလိုလို ဖီးလတ်ှဖြစ်ေနတော ဟီဟိ။ သူ့မကြန်ှာကလည်း ထုံးစံအတိုင်း ရှုတင်းတင်းလေး။ ကနွော့ကြိုလည်း ရှိတယလြို့ထငပြုံ မရပါဘူး။

ဆရာမ.. ဘာလိုသေးလဲလို့ လောကြတခြွောပြှီး စကားသှားပြောတာတောင် မကြားချင်ယ်ောငဆြောငန်တယ်ေ။ ကနွောကြလည်း မရှကဘြူး။ ဟင်းတွဘောတွေ ခပပြှီး သူ့ပန်းကနပြှားထဲ ထည့ပြေးလိုကသ်ေးတာ။ ကမွမှာ လကပြါတယ်.. လို့ ဟောကသ်ံလေးနဲ့ အောလြာမှ လန့ပြှီး ငှိမသ်ှားလိုကရြတာ ဟီး။ သိပမြကြာပါဘူး မကြန်ှာရူး ဖိုးသကန်ဲ့ တဈဝိုင်းထဲစားနရတော အော့နှလုံးနာလို့နမယ်ေ မှနမြှနလြကစြသတပြှီး ထလဈသှားတယ်။

အဲ့ဒီနေ့ညက အိပလြို့မပြောခြဲ့ဘူး ညီအဈကိုတို့ရာ။ တဈညလုံး ဆရာမလေးရဲ့ ခစွစြရာပုံစံလေးပဲ မကြစြိထဲ တဈဝဲလညလြည် မှငန်မေိခဲ့တာပေါ့။ နောကထြပ် ၃-၄ ရကလြောကြ ရောဂါက ဆကတ်ိုကတ်ကလြာပမယေ့လြို့ ဘယလြိုမှ သှားပတသ်ကစြရာအကြောင်းမရှိတဲ့ အခွနကြေေီးဆိုတော့ ယိုဖိတန်တေဲ့ ခစွစြိတတ်ှေ ရငထြဲသိမ်းထားရင်း နမထေိထိုငမြသာ ဖြစ်နတောပေါ့လေ။

တဈမနကခြင်းမှာ ကနွော့မြာတာကြီးက မနကစြောစော တို့ဟူးနှေးစားချင်တ်ယဆြိုလို့ ဈေးထဲလဈပြီး တို့ဟူးနှေး ပါဆယသ်ှားဝယရြတယ်။ အဲ့ဒီ ဟင်းသီးဟင်းရှကတ်န်းအစွနကြ တို့ဟူးနှေးရောင်းတဲ့ ခေါကဆြှဲဆိုငထြဲမှာ ဆရာမလေး ခေါကဆြှဲမှာစားနတော သှားတွေ့တယဗြွား။ ဘယရြမလဲ ခကြခြငွြး ခေါကဆြှဲတဈပြဲမှာပြီး ပန်းကနမြလို့ လူတွကြပေန်တေဲ့ ခေါကဆြှဲဆိုငထြဲ ဆရာမလေးရဲ့ဘေးမှာ ဝငထြိုငပြဈလိုကတ်ာပေါ့ အဟိ။

“မုန့ည်ှင်းစိမ်း အခဉွပြန်းကနလြေး လကမြမှီလို့ တဈခကြလြောကြ လှမ်းပေးပါ ခငည်..”

ဆိုပြီး ကပပြှောလိုကတ်ော့ ဆတကြနဲ့ ငှဲ့ကြည့်လြာတယ်။ ခပတ်င်းတင်း မိုကကြှည့တ်ဈခကြကြှည့ပြှီး အခဉွပြန်းကနကြို ကနွော့ဖြကြ တိုးပေးတယ်။ ပြီးတော့ ခေါင်းငုံ့ပြီး ခေါကဆြှဲဆကစြားနတယ်ေ။ ကနွော့မြှာ ရငတ်ှတေုနပြှီး ပြောန်တောဗွာ။ မနကစြောစောစီးစီး လူသံတွေ ဆူညံပြကလြောရိုကန်တေဲ့ ဈေးထဲမှာ ခေါကဆြှဲစားရင်း ဆရာမလေးနဲ့ ပူးကပကြပလြေးထိုင် ကိုယသ်င်းနံ့မှှေးမှှေးလေး ခိုးရှူနရတောလေ ဟဲဟဲ။ သူ့ပန်းကနထြဲက ခေါကဆြှဲတွလည်ေး ကုနသ်ှားရော ပိုကဆြံရှင်းမယ့ဟြနန်ဲ့ ပိုကဆြံအိတသ်ေးသေးလေးကို ဇဈဆှဲဖြင့တ်ော့

“ကန်ောျ ရှင်းထားပြီးသား..”

လို့ တိုးတိုးလေး ကပပြှောလိုကတ်ယ် ဟဲဟဲ။ အောကန်ှုတခြမ်းကိုကိုကြ ဘုကြည့်တ်ဈခကြကြှည့ပြှီး ထထွကသ်ှားကောဗွာ။ ဘယရြမလဲ အီဖကေိုယကြလည်း စားလကစြ ခေါကဆြှဲပန်းကနကြို အသာလေးခပြှီး လူကြိတကြှိတတ်ိုးနတေဲ့ ဈေးထဲ အတင်းတိုးပြီး ဆရာမလေးနား ကပလြိုကသ်ှားတော့တာပေါ့။

ဆရာမလေး အသီးအရှကြ၊ အသားငါးလေးတွေ ဟိုဝယဒြီဝယ် လုပန်တောကို ဘေးကနေ မသိမသာ ကပလြိုကသ်ှားရာကနေ၊ သူဈေးတွဘောတွေ ဆဈနရင်ေ ဘေးကနေ ပြုံးစိစိနဲ့ သှားရပပြှီး စကားဖောရောတွေ လိုကလြုပပြဈတာ ဟီးဟီး။ (ကနွောင်ယင်ယကြ အတောသ်ောကခြှကပြှောငတ်ာ မှငကြှပြီမလား ခွိ) သူက ကနွော့ကြို အဖကကြို ပြနမြလုပတ်ာဗွ။

အဲ့လိုနဲ့ ဈေးထဲမှာ ဟိုတိုးဒီတိုး၊ သူ့ဘေးနားက ကပလြိုကြ ခွာလိုကြ ဖြစ်နရောကနေ ဈေးဝယပြှီး အပေါကဝြက စကဘြီးစတန်းနား ဈေးခွင်းလေးကိုငပြှီး ထွကလြာတော့ ဘေးကနေ ရငကြော့ ခေါင်းမော့ မသိချင်ယ်ောငဆြောငလြိုကလြာတဲ့ ကနွော့ကြို အောကန်ှုတခြမ်းတင်းတင်းကိုကပြှီး စကားလှမ်းပြောလာတယ်။

“ဖဲသမား.. ကမွ ရှင့အြဒေါခြငခြကကြို ပြနတ်ိုငမြှာနောြ …။ အရှကကြိုမရှိဘူး တောကြ!”

“ဟီးဟီး.. ကနွောြ ဘာလုပလြို့လဲ..”

“ဘာကိဈစ အရှကမြရှိ ကမွဘေးနားကနေ ပြုံးဖြဲဖြဲလုပပြှီး လိုကလြာရတာလဲ”

“မလိုကပြေါင် ကိုယ့ဖြာကိုယ် ဈေးထဲလွှောကကြှည့တ်ာ”

“တောကျ!”

“ဆရာမလေးက စိတတ်ိုရင် ပိုပိုချောလာတယဗြွ ဟီး..”

“သတ်တိရှိရင် ဈေးအပြငထြိ လိုကလြာခဲ့။ ဈေးအရှေ့က ဆရာမကြီး ဒေါဒြေါအြုန်းကို ဝငတ်ိုငမြယ်”

“အဟီး.. တာ့တာနောျ ဆရာမလေး လဈပီ”

ဈေးထဲပြနဝြငပြှီး ပြေးလာခဲ့တယဗြွာ။ သူပြောတဲ့ ဆရာမကြီးဆိုတာ လမ်းမှာ ဆေးလိပသ်ောကန်တောမှငရြင် နားရင်းဝငရြိုကတ်တတ်ဲ့ ကြောင်းအုပဆြရာမကြီးဗွ။ တပည့တ်ှေ အကုနကြှောကရြတယ်။ ကနွောလြည်း ကြောကတ်ယလြေ အဟီး။

ဈေးထဲပြနဝြင် အမမှောလိုကတ်ဲ့ တို့ဟူးနှေးလေး ပါဆယဆြှဲပြီး အိမပြှနလြာခဲ့တယ်။ တဈလမ်းလုံး ပြုံးစိစိနဲ့ အူမှူးလာခဲ့တယဗြွာ။ ကနွောတ်ော့ ဒီဆရာမလေးကို ရလညေသ်ဘောကနွပြေီ။ မရအရကို အတင်းကြံတော့မယလြို့ ဆုံးဖြတထြားလိုကပြှီပေါ့။

——————————————–

ကနွောတ်ို့မှို့က တောမှို့သာသာရယဆြိုတော့ကာ (ရပကြှကတ်ောင် စုစုပေါင်း ၁၀ ခုလောကပြဲရှိတာကိုး) အဲ့လို ခစွရြေးကြိုကရြာ ကိဈစတွပေေါလြာရင် အဆငသ်ိပမြပြဘေူးဗွ။ ပြောချင်တ်ာက ယောကြာြးလေးတဈယောကြ မိန်းမပျိုတဈယောကန်ဲ့ တွဲသှားတွဲလာ လုပတ်ာ၊ အနားသှားကပတ်ာ ဘာညာဖြစ်လာရင် တဈမှို့လုံး သတင်းပြံ့ကုနတ်ာမွိုးကိုး။

ခငဗြွားတို့သိတဲ့အတိုင်း ကနွော့တ်ဈဖကသ်တ် ဇာတလြမ်းကလည်း ရူပဗဒဆေရာမလေးဇာတလြမ်း ဆိုတော့ကာ သူ့မှာလည်း ဂုဏသ်ိကျခာဆိုတာ ရှိနလတေေော့ကာ ထငသ်လောကြ မလှယဘြူးပေါ့ ညီအဈကိုတို့ရာ။ ဘယလြိုပုံစံမွိုးနဲ့ ခဉွြးကပရြမလဲ စဉြးစားလို့တောင် မရဘူးရယ်။ အပေါမြှာ ရေးပြခဲ့တဲ့ ဈေးထဲမှာဆုံပြီး အတင်းလိုကကြပတ်ဲ့ ကိဈစကလည်း အမြဲတမ်းကြုံတာမွိုး မဟုတဘြူးလေ။ ကြုံတိုင်းလည်း အတင်းလိုကလြို့ မဖြစ်ဘူး။ သောကပြှူနာတကလြိမ့မြယ်။ ဆရာမလေးက ရှကရြှကန်ဲ့ အိမလြာတိုငရြင် ကြိုငမြယ်။ ဉာဏန်ီဉာဏန်ကြ အမွိုးမွိုးထုတတ်ာလည်း စဉြးစားလို့ကို မရဘူး။ လူက ရငမြောစပြုလာပြီ။

ကနွော့ဘြဝမှာ သူ့မတိုငခြငရြှိခဲ့ဖူးတဲ့ “ပီယာနိုဆရာမလေး” ဆိုတာ လိငပျိုင်းဆိုငရြာ အတွေ့အကြုံတဈခုရယထြကြ ပိုခဲ့ပမယေ့လြို့ (အခစွြဦးကိုတော့ တဈသကမြမေ့ဘူးပေါ့လေ) ရငဘြတထြဲမှာ နင့န်င့သ်ည်းသည်း စပြီးခံစားဖူးတာ အခု ရူပဗဒဆေရာမလေးနဲ့မှဗွ။ တကယပြှောတာပါ။ ကနွော့ဆြိုကကြိုက တဈမွိုးကိုး။ ရှုတင်းတင်း ဘောကဆြတဆြတ် မာကြောကြောတွကေိုဆို ရလညေသ်ဘောကတွာ အဟီး။

ကံကောင်းချင်တ်ော့ တဈရကမြှာ ကနွော့တ်ပည့ကြွောတ်ှထေဲက အထကတ်န်းကြောင်းသားတဈယောကကြ ရူပဗဒဘောသာတွဲမှာ တောတ်ောအြဆငမြပြလေို့ ကိုဖိုးသကြ သငပြေးပါဆိုပြီး ပူဆာလာတယဗြွ။ တပည့ကြွောတ်ှဆေိုတာက ဒီလိုလေ..။ ကနွောကြ ရပကြှကထြဲက ကလေးတွကေို ကုလားဖြူစာသငပြေးနတော အဲ့ဒီတုန်းက။ ကိုယကြ ဘာမှသိပတ်တတ်ာရယလြို့တော့ မဟုတဘြူးပေါ့ဗွာ။ ပငွြးပငွြးနဲ့ အိမအြလုပတ်ှအေား၊ အသုဘဖဲဝိုင်းမဖြစ်တဲ့ အခွိနတ်ှဆေို ခွာတိတတ်ှခေေါပြှီး အိမမြှာ ကိုယ့မြှာရှိတဲ့ ကုလားဖြူပုံပြငစြာအုပတ်ှေ ဖတပြှပြီး လွှောကသ်ငတ်ာပါ။ “စလအညောက ပုလှဆရော” တို့ ဘာတို့ကနေ “တောစြတွိုင်း၏ဝတ်ထုတိုများ” အစရှိသဖြင့ြ ကိုယသ်ငခြငွတ်ာတွေ လွှောကသ်ငပြှီး ကလေးတွကေို ဆရာလုပတ်ာပေါ့ဗွာ။ အဲ့ဒီခွာတိတတ်ှထေဲက ဆယတ်န်းကြောင်းသားတဈကောင် “ဖိုးထွေး” ဆိုတာ (နောကတ်ော့ ကနွောန်ဲ့ရူပဗဒဆေရာမလေးကြားက အောငသ်ှယတ်ောပြေါ့) အဲ့ဒီခွာတိတကြ ရူပဗဒေ သငပြေးဖို့ ပူဆာလာတော့မှ ခေါင်းထဲမှာ ဖတွကြနဲ အကြံရသှားတော့တာဗွ။

ဟာ! ရူပဗဒေ ဆိုရငတ်ော့ ဒေါခြငခြွိုမရေဲ့ ကြူရှငသ်ာ သှားတကခြွေ ငါ့ညီ။ သူက သိပအြသငအြပြကောင်းတာ..။ ကိုင်း! မထူးပါဘူး လာ.. လာ ငါကိုယတ်ိုင် နင့ကြို ကြူရှငလြိုကအြပပြေးမယ်.. ဆိုပြီး ခေါသ်ှားလိုကတ်ယ် ဟီဟိ။

ကြူရှငရြောကသ်ှားတော့ ဆရာမလေးနဲ့ ဒဲ့မတွေ့ဘူးဗွ။ ကြူရှငလြကခြံဖို့က သူ့အိမမြှာ ဘောဒြါဆောငန်တေဲ့ (သူက တပည့မြတွနေဲ့ တူတူနပြေီး အဆောငဖြှင့ထြားတာ၊ သူ့အမကြေီးက တဈဖကမြှို့မှာ) တပည့မြတွကေ ကတထြူကဒပြှားလေးနဲ့ နာမညတ်ှဘောတွေ စာရင်းသှင်းတာ လကခြံတယ်။ ခွာတိတရြဲ့ ကြူရှငလြခတွဘောတွေ ကနွောပြဲ ပစ်ပြကစြိုကပြေးလိုကတ်ာ ဟီး။ အဲ့ဒီမှာ မှန်းခကြန်ဲ့ နှမ်းတွကြ မကိုကဘြူး ဖြစ်နရေောပေါ့ဗွာ။ ဘယ့န်ှယ် ဆရာမလေးကို တွေ့ရအောင် လာဖနကြာမှ တပည့မြတွနေဲ့ တွေ့နရတောကိုး။

ဒါနဲ့ မထူးဘူးဆိုပြီး ညီမလေးတို့ ဆရာမဒေါခြငခြွိုမကေော မရှိဘူးလား..၊ အဈကိုက သူ့တပည့ဟြောင်းပါ၊ အဈကို့ညီလေးကို သချောအပခြငွလြို့ စကားပြောချင်တ်ယ် ဘာညာဆိုပြီး ရှှီးလိုကတ်ော့မှ.. ဆရာမ နောကဖြေးမီးဖိုဆောငန်ားမှာတဲ့။ နှစ်ထပပြဉွထြောင် သှပမြိုးအိမကြှီးရဲ့ အောကထြပမြှာ ကြူရှငသ်ငပြှီး အိမအြနောကဖြကမြှာ တဈထပမြီးဖိုဆောငလြေး သပသ်ပဆြောကထြားတာကိုးဗွ။ (ခငဗြွားတို့ ထူးဆန်းသော သဈသားရုပထြုလေးဇာတလြမ်း ဖတခြဲ့ဖူးရင် မှတမြိမှာပါ)

ဒါနဲ့ တပည့ကြွောဖြိုးထွေးကို ပုခုံးဖကပြှီး မီးဖိုဆောငန်ား ဆှဲခေါသ်ှားလိုကကြောဆိုပါတော့။ မီးဖိုဆောငအြနောကန်ားက တရုတစြကားပန်းပငအြောကကြ သဈသားကြပပြစွကြလေးပေါမြှာ ဆရာမလေးနဲ့ တွေ့ရော။ သနပခြါးရကြေဲလေးပြတ်၊ အိမန်ရင်ေး အဝတတ်ဈပတန်ှမ်းလေးနဲ့ ညစာခကြဖြို့ ဟင်းရှကကြလေးတွေ ဇကောထဲထည့ပြှီး ထိုငသ်ငန်တောဗွ။ ကနွော့မြကြန်ှာကိုလည်းမှငကြော သရဲမှငသ်လားမှတတ်ယ် လန့သ်ှားတဲ့ ဟနကြလေးဗွာ။ (ပြောရင်း မကြစြိထဲပြနပြေါလြာလို့ ပြုံးနတယ်ေ ဟီး) သောကခြှကပြှောငပြှီး အိမထြဲထိ ဘာလာလုပတ်ာလဲမသိဘူးဆိုတဲ့ ရုပကြလေးနဲ့ ဖြစ်သှားပုံလေးက အဲ့လို။

ကနွောကြလည်း ခပတ်ညတ်ည် လူကြီးလိုလို ဘာလိုလိုနဲ့ ဆရာမလေး.. ဒါကနွော့ည်ီလေးပါ၊ ဖိုးထွေးတဲ့၊ ရူပဗဒကြေူရှငလြာအပတ်ာ၊ ဆရာမကို အားကိုးပါတယ်၊ ဆုံးမပေးပါ ဘာညာတွေ လွှောကဖြောပစ်တာပေါ့။ နည်းနည်းပါးပါး အာလူးဖုတပြှီးတာနဲ့ ဖိုးထွေးကို

“ကိုင်း! ညီလေး သှားနှင့ျ၊ အဈကို ဆရာမနဲ့ စကားပြောလိုကျဦးမယ်”

ဆိုပြီး လဈခိုင်းလိုကတ်ယ်။ နှစ်ယောကထြဲ တရုတစြကားပငအြောကမြှာ ကနွခြဲ့တော့မှ ခုနကလို မဟုတတ်ော့ပဲ လသေံတွေ ပြောင်းကုနကြော အဟိ။

“ဒီမယ်! ကမွဆီ နောကထြပမြလာခဲ့ပါနဲ့။ လာချင်တ်ိုင်းလာရအောင် အသုဘအိမကြ ဖဲဝိုင်းများ မှတန်လေား”

သရေောဗွာ စစချင်ြးမှာကို အဲ့လိုအဆငပြှခကြေကြ။

“ဟာဗွာ.. ဆရာမလေးရာ အဲ့လိုကြီးတော့ မပြောပါနဲ့။ ကနွော့မြှာ ဆရာမမကြန်ှာလေး မမှငရြရင် ရငတ်ှပေူပြီး သမလေိုဖြစ်လှန်းလို့ ကြံမိကြံရာကြံပြီး လာခဲ့ရတာကိုဗွာ”

“တောမှာသှားပြောခွေ။ ဒီကမကြန်ှာက ဖဲထုပထြဲက ကုလားမမကြန်ှာနဲ့ တူနလေို့လား”

“ဟမ်!”

“ကမွက ဂုဏသ်ိကျခာနဲ့နတေဲ့ မိန်းမစားမွိုး..။ သမျမာအာဇီဝနဲ့ စာသငစြားနတော တနရြာတနရြာပြောပါ။ ရှင့လြို လူပေါ့လူသှမ်း ဖဲသမားများ ကနတ်ော့ဆြှမ်းပါဘုရား ဆိုတာလိုပဲ..”

“အဲ့လောကထြိ ပြောပေးရလား ဆရာမလေးရာ..။ ကနွောြ မိကောင်းဖခင် သားသမီးပါဗွာ။ အခုပြောသလောကကြှီးတော့ မဟုတပြါဘူး..”

“ဟုတပြါတယ် ဆှကြေီးမွိုးကြီးပါ။ ဒီမှို့မှာ ရှင့အြသိုင်းအဝိုင်းက ဂုဏသ်ရရှေိတွပေါ..။ ဒါပမယေ့ြ ရှင့လြို လောင်းကစားသမား လူမိုကြ xxx oooo xxxxxx”

ငေါ့တော့တော့ လသေံစွာစွာလေးနဲ့ မကြန်ှာမဲ့ပြီး ကနွော့ကြို စကားလှမ်းပြောနတေဲ့ ဆရာမလေးကို ကနွောြ ငေးနမေိတယဗြွ။ သူပြောနတောတွကေို ကြားတဈခကြြ မကြားတဈခကြပြဲ။ ဆိုးတတပေေုံစံနဲ့ နချင်ေသ်လိုနေ ပချင်ေသ်လိုပခေဲ့တာတွအတွေကြ အခုမှ နောငတ်ရပြီ ရှကလြာမိတယ်။ အဆိုးဆုံးက ကိုယ့ကြိုယကြို သချောဘာဖြစ်မှန်း နားမလညပြဲ မကြရြညတ်ှဘောတွေ ဝဲကုနတ်ာဗွ ဟီဟိ။ ကိုယခြစွမြိတဲ့သူက ကိုယ့ကြို ကလကခွေတဈေကောငလြို့ ပြောနပြေီကိုး။ ကြားကြားလွားလွား တုန်းတိုကတ်ိုကြ ကြားကိုကကြိုကစြိတမြွိုး ပိုငရြှငကြနေ သိမင်ယသ်ှားလိုကတ်ာ ငိုမဲ့မဲ့မကြန်ှာလေးနဲ့ ဆရာမလေးရှေ့မှာ ကလေးပေါကစြလေးလို ဖြစ်သှားရောဗွာ။ သောကစြကား အငမြတနတ်တတ်ဲ့ကောငဆြိုပြီး လူပြောများတဲ့ကောငကြ ဘာပြနပြှောရမှန်းတောင် မသိတော့ဘူး။

နောကတ်ော့ ဆရာမလေး အသံတိတသ်ှားတယ်။ သူ့ရှေ့မှာ လကကြလေးနောကပြဈပြီး ရပရြင်း မကြန်ှာငယလြေးနဲ့ မကြရြညဝြဲရင်း ငေးနတေဲ့ ကနွော့ကြို မှငတ်ော့ မကြန်ှာက နည်းနည်းပြော့သှားတယ်။ (ဗွူဟာတွပေေါ့လေ အဟိ) မိန်းမတွရေဲ့ ဖြောကမြရတဲ့ ဗီဇပေါ့ဗွာ။ သနားတတတ်ဲ့စိတလြို့ ခေါမြလားပဲ ဟဲဟဲ။ ပြစိပြစိလုပန်ရောကနေ အံ့သှနတေဲ့မကြန်ှာ ဖြစ်သှားရော။ ဒီကောငလြေးက ငါသိတာ လူဆိုးလူမိုကကြလေးပါ.. အခုတော့ သနားစရာလေးပါလားပေါ့ ဟိ။ ဘာမှဆကမြပြောတော့ပဲ ဆံပငရြှညတ်ှေ ဖားလွားခထွားတာကို လကန်ဲ့ကိုငရြင်း နှုတခြမ်းနှစ်လှှာထဲညှပပြှီး ကိုကထြားရင်း ကနွော့ကြို ခိုးခိုးကြည့်ရြင်း ငှိမန်ကေောဗွ။

ခဏလောကတ်ော့ တိတဆြိတသ်ှားကြသေးတယ်။ အဲ့ဒီမှာ မထူးတော့ပါဘူးကြာဆိုပြီး ကနွောလြည်း လညခြွောင်းတဈခကြရြှင်းပြီး သူ့မကြန်ှာကို စိုကကြှည့ရြင်း..

“ကနွောြ ဆရာမလေးကို အရမ်းခစွတ်ယသ်ိလား”

လို့ မတိုးမကယွလြေးပြောပြီး ခွာကနဲ လှည့ထြှကခြဲ့လိုကရြော။

အဲ့ဒီလိုတွဖြစ်ေပြီး ၁ ပတ် ၂ ပတလြောကအြထိ ရူပဗဒဆေရာမလေးကို မကြန်ှာချင်ြးကိုမဆိုငဖြစ်တော့ဘူးဗွ။ အသည်းကတော့ ကြဲနတောပေါ့။ ကိုယကြလည်း ကိုယပြဲလေ။ အော့ကြောလနကြိုး။ ဘယသ်ူက အထငကြှီးမှာတုန်း။ သူက ကိုယ့ထြကြ အသကတ်ှအမွေားကြီးကြီးတဲ့ ဆရာမလေးလဗွော။ မိုကတ်ိမိုကကြန်း ခွာတိတလြေးကို ဘယလြိုလုပ် ရည်းစားတောမြှာတုန်း။ သူ့အပြဈလို့လည်း မဆိုသာဘူးမလား။

အဲ့ထကဆြိုးတာက ဇာတလြမ်းထဲမှာ ကနွောရြေးပြခဲ့ဖူးတဲ့ အဖြစ်အပကြဗြွ။ ခငဗြွားတို့ဖတဖြူးပြီးသားပါ။ မှို့အစွနဘြုရားပြဲက လောင်းကစားဝိုင်းမှာ လေးကောငဂြငွထြိုးတဲ့ ဇာတကြှကြ။ ကနွော့အြိမကြ ဆီပပေါတွေ အဟောင်းပေးအသဈယူဖြန့တ်ဲ့ အလုပလြုပတ်ော့ မှို့အစွနမြှာ ဆီပပေါဖိုးသှားကောကရြတယဆြိုပါတော့။ အဲ့ဒီခတ်ကေ တဈပပေါမှာ ၂၀၀၀ လောကရြှိတာ။ ဆီဖိုးသှားတောင်းပြီးအပြန် ကိုရှှဘကေို အဖောခြေါသ်ှားမိတော့ကာ နေ့လယ် ၃ နာရီလောကြ ဘုရားပြဲကိုဖြတပြှနရြင်း လကထြဲကပါလာတဲ့ ပိုကဆြံ ၂၀၀၀ ကို ဂငွဝြငထြိုးပစ်လိုကတ်ာ ပြောငပြါလရေောလား ဟီးဟီး။ လေးဆယ့င်ါးကပြတ်နတ်ဈရှကပြဲ ကနွတ်ယ်။ အိမလြည်း မပြနရြဲတော့ဘူး။ အကြှေးတောင်းခိုင်းလိုကတ်ဲ့ ပိုကဆြံကလည်းပြောင် ဗိုကကြလည်းဆာ ဒါနဲ့ ခေါကဆြှဲဆိုငဝြငထြိုငတ်ော့ တဈပြဲ အစိတတ်ဲ့။ နှစ်ယောကစြားရင် ၅၀ ဆိုတော့ မလောကမြငဖြစ်ရော။ ဒါနဲ့ မစားဘူးကြာ ဒီလောကတ်ောငဖြစ်တာ ဆိုပြီး ခုနက ဂငွဝြိုင်းကို ပြနလြဈသှားပြီး ခေါကဆြှဲဖိုးရှာမယဆြိုပြီး ဝကြ ရုပဇြယားကြကထြဲ လေးဆယ့င်ါးကပြတ်နကြို ပစ်ထည့လြိုကတ်ယ်။ ဝကထြှကလြာတော့ အလွောရြတယ်။ ၃ ဆလွောတ်ာဆိုတော့ အရင်းနဲ့ပေါင်းရင် ၁၈၀ ဖြစ်သှားတယ်။

အဲ့မှာ အလွောရြတဲ့ ပကဆြံကို ကိုရှှဘကေ မယူနဲ့ကြာ မထူးဘူး ခထွားလိုကြ ဆကထြိုးတဲ့။ ဒါနဲ့နောကတ်ဈလကြ ဆကဖြှင့တ်ော့ ဝကပြဲထပကြတွယ်။ ၇၂၀ ဖြစ်သှားရော။ ကိုရှှဘကေ ဘာမှမပြောသလို ကနွောကြလည်း အလွောရြတာကို မယူပဲ ဆကခြထွားလိုကတ်ယ်။ (အဲ့လို စိတတ်ူကိုယတ်ူမိုကလြှန်းလို့လည်း အတွဲမိခဲ့တာလား မသိပါဘူးဗွာ) တိုတိုပြောရရင် ဝကြ ၆ လကြ ၇ လကတ်ိတိ ဆကတ်ိုကထြှကပြဈတာဗွာ။ ပိုကဆြံဘယလြောကဖြစ်သှားတယဆြိုတာ ကိုယ့ဖြာသာကိုယ် တွကကြှည့ကြှပတေော့။ နည်းတဲ့အပုံကြီးကို မဟုတဘြူး။

လူတွလည်ေး ဂငွဝြိုင်းမှာ ပြုံတိုးပြီး ကြည့်ကြုနပြှီ။ ဒိုငကြလည်း ဘယသ်ူ့ကိုမှ အထိုးမခံတော့ဘူး။ ကနွောတ်ို့နဲ့ပဲ ခတွော့တာ။ အဲ့ဒီမှာ ဂငွလြှည့တ်ဲ့လူပြောင်းတယ်။ “မိုးပြံတငဖြေ” လို့ခေါတ်ဲ့ ဂငွဝြိဇျဇာ (အခုတော့ သရှောပါပြီ) အဲ့ဒီ တငဖြကေို ကနွောကြ မှတမြိသှားတယ်။ (ဖဲဝိဇျဇာတွအကေုနလြုံးကို သိတာကိုး) ဒါနဲ့ ဆကမြဆော့တော့ဘူး ရပပြဈတယ်။ ဝတထြားတဲ့ ပုဆိုးကိုဆှဲခွှတပြှီး (အောကကြ ကမျဘာစိုးဘောကနဘြောင်းဘီတိုနဲ့) ပိုကဆြံပုံကြီးကို ကြုံးနတေဲ့ အခွိန်.. ဂငွဝြိုင်းဂိုဏြးသားတွကေ ရုတရြုတသ်ဲသဲလုပတ်ယ်။ ကိုရှှဘကေ ခါးကြားထဲက ဓားမှှောငထြုတပြှီး

“…. သားကြ ကပလြာရင် အသပေဲ”

ဆိုပြီး ရမ်း.. လူတွရှေဲကနဲ အဖြစ်မှာ ကနွောကြ ရှေ့ကနေ ဘောင်းဘီတိုလေးနဲ့ ပုဆိုးနဲ့ထုပထြားတဲ့ ပိုကဆြံထုပကြှီး ထမ်းပြီပြေး.. အနောကကြနေ ကိုရှှဘကေ ဓားမှှောငတ်ပြပြနဲ့ လုံခွုံရေးယူပြီး ပြေးလိုကလြာ.. “စူပါစိန်” အဖြဲ့သားတွကေ နောကကြလိုကြ (စူပါစိနဆြိုတာ ဂငွဝြိုင်းနာမည် အဟီး) ပြဲခင်းလမ်းမပေါမြှာ ဖုနတ်ှတထေောင်းထောင်းကို ထနတောပဲ။

အဲ့ဒီမှာ ကံကမကောင်းချင်တ်ော့ ညနစေောင်း ဘုရားကုန်းတောပြေါြ ဘုရားဝတတ်ကလြာလုပတ်ဲ့ မှို့ထဲကအဖြဲ့တွေ ပြဲလမ်းမကြီးအတိုင်း ယောဂီဝတစြုံလေးတွနေဲ့ လာနကြတောဗွာ။ ကနွောန်ဲ့ ကိုရှှဘကေ ရှေ့ကနပြေေး နောကကြ လူအုပကြလိုကန်ဲ့ ဓာတရြှငရြိုကန်တောကို အတိုင်းသား မှငန်ရတောပေါ့။ ရူပဗဒဆေရာမလေးနဲ့ သူ့တပည့မြလေးတွေ ယောဂီဝတစြုံကိုယစြီနဲ့ ရပကြှည့န်ကြတော သရေောပေါ့။ ပြေးရင်းလှှားရင်းနဲ့ ကနွောြ မှငဖြစ်အောင် မှငလြိုကတ်ာက ဆရာမလေးရဲ့ ရှှံရှာတဲ့ အကြည့်တ်ှပေေါ့ဗွာ။ ရငထြဲမှာကို အောင့သ်ှားတာပဲ။ သှားပါပေါ့လားဗွာ။ သချောတော့ မစဉြးစားအားပါဘူး။ ပြေးနလှှေားနရတောကိုး အဟီး။

တိုတိုပြောရရင် အိမပြှနရြောကသ်ှားကြတယပြေါ့။ ပိုကဆြံတွေ သိန်းခွီအောင် ဂငွန်ိုငလြာပမယေ့ြ မပြောဘြူးဗွ။ ကိုရှှဘကေတော့ အူမှူးပြီး စားကောင်းသောကကြောင်းတွနေဲ့ အောငပြှဲခံနပမေယေ့ြ ကနွောကြတော့ ငါ့ကို ဆရာမလေး တသကလြုံး ပြနမြခစွတ်ော့ပါဘူးဆိုတဲ့ စိတန်ဲ့ခွနရေေော။ အခုပြောတဲ့ ဇာတလြမ်းကလည်း တဈမှို့လုံးပြံ့သှားတာ ဟိုးဟိုးကြောန်ပြေီဆိုတော့ ပိုဆိုးပြီလေ။ ကြောဇြောမှု ဖြစ်နပြေီ အဟီး။

လူမသိသူမသိ ကြိတဆြှေးလေး ဖြစ်နရောကနေ တဈရကတ်ော့ ဘယလြိုမှမခံနိုငတ်ော့ဘူး။ ကိုရှှဘနေဲ့ အရကဆြိုငကြအပြန် အတောမြူးလာတယ်။ သူ့အိမကြိုယ့အြိမ် ပြနအြိပကြှရင်း မူးမူးနဲ့ စိတကြ ရူပဗဒဆေရာမလေးဆီပဲ ရောကရြောကသ်ှားတော့ ဖြစ်ချင်ရြာဖြစ်ကြာဆိုပြီး ညသန်းခေါငကြွောြ အိပယ်ာကထပြီး အိမကြနေ တဈယောကထြဲ ထွကလြာခဲ့တယ်။ လမ်းတဈဝကလြောကရြောကတ်ော့ မိုးတွကလေည်း တဝုန်းဝုန်း ရှာခပြဈလိုကတ်ာဗွာ လူကို စိုရှှဲကုနတ်ယ်။ ဒိန်းတလိန်းနတ် ဖမ်းစားခံထားရတော့ မှောငမြဲမဲ မိုးကြီးလကြေီးထဲ မမှငမြကမ်းနဲ့ ဆကလြွှောကလြာတာ ဆရာမလေးအိမရြှေ့ထိ ရောကလြာတယ်။ သချောကို မစဉြးစားတော့ဘူး။ အိမခြှံစည်းရိုးကို ကြောဝြငတ်ော့တာပဲ။ လူက သှေးကြှနတောကိုး။

ဆရာမလေးအိမအြောကြ ရောကသ်ှားတယ်။ ဘောဒြါဆောငန်တေဲ့ တပည့မြတွကေ အောကထြပမြှာနပြေီး ဒေါခြငခြွိုမကေ အပေါထြပမြှာအိပမြှန်း တပည့ကြွောဖြိုးထွေးကို စုံစမ်းခိုင်းထားတော့ သိနတယေလြေ။

နေဦးဗွ။ ကနွောြ အခုဆကပြှောမှာတွကေ ရာဇဝတမြှုများမှှောကန်လေား မသိဘူး အဟီး။ ကနွော့စြာကို ဖတန်တေဲ့အထဲမှာ ညီလေးအရှယ် ခွာတိတတ်ှပေါနခေဲ့ရင် ကြိုမှာထားမယန်ောြ။ ကနွောြ ရေးပြတာတွကေ မကောင်းဘူးနောြ။ လိုကမြလုပကြှပါနဲ့။ ကနွော့တ်ုန်းက မိုကကြန်းကန်း သောကရြူးမို့လို့ လွှောကလြုပတ်ာ လိုကလြုပလြို့ ပြူနာတကရြင် ထောငထြဲဝငရြမယ့အြပေါကမြို့ ကြိုပြောထားမယ်။ မမိုကကြှပါနဲ့လို့ ဟီး။

ဖိနပခြွှတပြှီး အိမဘြေးနား ကပပြေါကန်တေဲ့ မနကြညွြးပငကြို တွယတ်ကတ်ော့တာပဲ။ မနကြညွြးကိုင်းတဈခုက ပြူတင်းပေါကန်ားအထိ ရောကတ်ာကိုး။ မူးကလည်းမူး မိုးရတွကေလေည်း စိုနတေော့ ချောကမွလိုဖြစ်လိုကြ အတင်းကုတကြတတ်ကလြိုကန်ဲ့ ပြူတင်းပေါကန်ား ရောကသ်ှားတယ်။ မိုးရှာနတေော့ကာ ပြူတင်းပေါကကြ ပိတထြားတယဗြွ။ တံခါးကြားထဲကနေ အခန်းထဲက မီးရောငထြှကကြနွတေော့ကာ လူရှိနမှန်ေး သတိထားလိုကမြိတယ်။ ပြူတင်းပေါကကြို ကိုယန်ည်းနည်းကိုင်းလိုကရြင် လှမ်းကိုငလြို့ရတယဗြွ။ ခပပြှင်းပြင်း တဈခကြလြောကြ ဒေါကကြနဲ ခေါကလြိုကပြှီး ငှိမန်လေိုကတ်ယ်။ အထဲက ဘာသံမှမကြားရဘူး။ ခဏလောကြ ငှိမန်လေိုကပြှီး နောကတ်ဈခကြြ လှမ်းပုတလြိုကပြှနတ်ယ်။ အဲဒီမှာ အခန်းထဲကနေ ပြူတင်းပေါကကြို ကြှိကနဲ တွန်းဖြင့လြာကော။

ကံကောင်းထောကမြစွာနဲ့ ကနွော့ဆြရာမလေး ဒေါခြငခြွိုမေ ဖြစ်နတယေဗြွာ။ ပြူတင်းပေါကန်ဲ့ ကနွောြ တကခြှထိုငထြားတဲ့ သဈကိုင်းက တဈညီထဲလောကကြနွတေော့ အခန်းထဲက မီးရောငန်ဲ့ ဘှားကနဲ ကနွော့ကြို မှငလြိုကရြကော ဆိုပါတော့။ လန့ပြှီး အောတ်ယဗြွ။ ဘယသ်ူမဆို လန့သ်ှားမှာပဲလေ။ မိုးရတွစေေိုရှှဲနတေဲ့ လူတဈယောကြ သဈကိုင်းပေါတ်ကထြိုငန်တော ဘှားကနဲ မှငလြိုကရြမှတော့ လန့မြှာပေါ့ ဟီး။ လန့လြားမလန့လြား ရငဘြတကြို လကန်ဲ့တောင် ဖိထားရရှာတယ်။ မှငတ်ကပြှီး ကြောငင်ေးနတော။

နောကတ်ော့မှ သတိဝငသ်ှားဟနန်ဲ့ ပြူတင်းပေါကကြို ပြနပြိတဖြို့ လုပတ်ယ်။ (ဘယသ်ူမှန်းမသိဘူး ထငတ်ယ်) ကနွောကြလည်း မှနတ်ယဗြွ။ ပြူတင်းပေါကဘြောငပြေါြ လကန်ဲ့ဖမ်းဆှဲပြီး အတင်းကုတတ်ကတ်ော့တာ။ ပါးစပကြလည်း ဆရာမလေး.. ကနွောြ ဖိုးသကပြါ.. မကြောကပြါနဲ့ပေါ့ ဟီဟိ..။ ဒေါခြငခြွိုမကလေည်း ကနွောဘြာပြောနမှန်ေး သချောကြားပုံမရဘူး ပြူတင်းပေါကတ်ံခါးကို အတင်းဆှဲပြီး အမရေေ.. ကယပြါဦးတဲ့ ဟားဟား။ မိုးတွတဝေေါဝေါနဲ့မို့ အောကထြပကြ ကောငမြလေးတွေ မကြားလို့ တောပြါသေးလား။

နောကဆြုံး အတင်းတိုးတကပြဈလိုကတ်ာ အခန်းထဲကို ဒလိန့ခြေါကကြှေး ဝငသ်ှားရော။ ဆရာမလေးခငမြွာလည်း ကနွောြ အတင်းတိုးဝငပြဈတာခံရတော့ နောကပြှနဖြငထြိုငလြွှကြ ကြမ်းပြငပြေါြ ဝုန်းကနဲ ကသွှားတယ်။ ဆရာမလေး.. ဆရာမလေး မကြောကပြါနဲ့ ကနွောပြါ ကနွောပြါ ဆိုပြီး ဗလုံးဗထွေးပြောနတေဲ့ ကနွော့ကြို တဈကိုယလြုံး ဆတဆြတတ်ုနရြင်း ငေးကြည့်န်တောဗွာ။ မီးရောငအြောကမြှာ မိုးရတွစေေိုရှှဲပြီး ကြမ်းပြငပြေါြ ငုတတ်ုတထြိုငန်တေဲ့ ကနွော့ကြို မှတမြိသှားတယ်။

——————————————-

ကိုင်း! ဟုတပြှီ အခန်းထဲရောကသ်ှားရော။ တမင် အဲ့ဒီနရောမှာ ရပထြားပစ်ခဲ့တော့ ခငဗြွားတို့တွေ ဟိုတွေးဒီတွေး တွေးနကြမေယထြငပြါရဲ့ အဟဲ။ ဒီကောင် ပြဲကြမ်းတော့မယ် ဘာညာပေါ့ ဟုတလြား ညီအကိုတို့။ တကယတ်မ်းက မဟုတရြပါဘူး။ ကနွောြ အကြိမကြှိမ် ပြောခဲ့ဖူးပါပြီကောလား။ အရကမြူးနရင်ေ လိငစြိတမြရှိတဲ့ကောငမြွိုးပါဆိုနေ။ အခုဟာက အခစွဗြွ အခစွြ။ ကလကဝေ လူဆိုးလေးဆိုပြီး ငါ့ကိုမုန်းသှားပြီထငပြါရဲ့ဆိုတဲ့ စိတကြ နှိပစြကလြှန်းလို့ အခုလို ထောငမြကြောကတ်န်းမကြောကြ လွှောကလြုပကြုနတ်ာပါ။

မိုးရတွစေေိုရှှဲပြီး ကြှကစြုတဖြစ်နတေဲ့ ကနွောကြ ကြမ်းပြငမြှာ ငုတတ်ုတလြေး။ အရှေ့မှာက ကြောကလြန့တ်ုနလြှုပန်တေဲ့ တုနတ်ုနရြီရီ ရူပဗဒဆေရာမလေး။ ကနွောမြှန်းသိသှားတော့ တအားလန့န်တောကနေ နည်းနည်း အကြောကပြှသှေားဟနတ်ူတယ်။ ဒါပမယေ့ဗြွာ မိန်းမပျိုလေးတဈယောကအြခန်းထဲ ယောကြာြးလေးတဈယောကြ အတင်းဝငလြာတာမွိုးဆိုတော့ တုနလြှုပန်ရှောမှာပေါ့။ အဲ့လိုအခွနမှေော ပိုဆိုးသှားတာက ငမူးကနွောကြ ခါးကြားထဲထိုးလာတဲ့ မောင်းခဓွားကို ထုတပြှီး ဖြောကကြနဲ အသှားကို ဆှဲထုတပြဈလိုကတ်ာ မီးချောင်းက အလင်းရောငအြောကမြှာ လကကြနဲပဲဗွ ဟီး။ စဉြးစားကြည့်လြေ ဟိုဖကကြ ဘယလြောကလြန့သ်ှားမလဲ။ မသိရင် ဓားထောကပြှီး အဓျဓမကငွ့တ်ော့မလိုလို။ ဒါကြောင့မြို့ အပေါမြှာ ပြောခဲ့တာပေါ့။ ဒီစာဖတန်တေဲ့အထဲက ညီလေးတွေ ကနွောရြေးတာတွေ လွှောကမြလုပကြှပါနဲ့လို့။ ဓားကိုငပြှီး မိန်းမပျိုတဈယောကအြခန်းထဲ ကြောဝြငတ်ာ အခွအနေမလှေရင် ထောငထြဲ တန်းရောကသ်ှားမယ် ဟီး။

အမှနကြ ဒီလိုဗွ။ မူးမူးနဲ့ ဘယလြောကြ အရူးထနသလေဲဆိုတော့ကာ (ခငဗြွားတို့ မရယကြှေးဗွာ ဟီးဟီး) ဒေါခြငခြွိုမေ့ဆီသှား ဓားထုတပြှီး၊ ဆရာမလေး ကနွော့ကြို ပြနခြစွမြလား မခစွဘြူးလား၊ မခစွဘြူးဆို ရော့! ဒီမယ် ဓား..၊ ကနွော့ကြို ထိုးသာသတပြဈလိုကြ၊ ကနွောြ ဆရာမလေးရဲ့ ခစွသ်ူမဖြစ်ရရင် ဒီဘဝမှာ အသကဆြကမြရှငခြငွတ်ော့ဘူးပေါ့လေ။

ဘာလဲ? ဆရာမလေး ကနွော့ကြို မထိုးရဲဘူးလား.. ရတယ် ကိုယ့ဖြာကိုယထြိုးပစ်မယ်.. မှန်းစမ်း (ဘယဖြကရြငအြုံပေါြ ဓားနဲ့ ကိုယ့ဖြာကိုယထြောကထြား) ဒီနရောက ဆရာမလေးကို တွယတ်ာနတော၊ ကိုင်းကြာ! ဆိုပြီး ဓားဦးခွှနလြေးမှုပပြှီး သှေးစို့အောင် ကိုယ့ဖြာကိုယဖြိထိုး.. အဲ့ဒီတော့မှ ဒေါခြငခြွိုမကေ မကြလြုံးဝိုင်းစကစြကကြလေးတွေ အပြူးသားနဲ့

ရှငန်ောြ အဲ့လိုမလုပရြဘူး၊ အဓိပျပါယမြရှိတာ၊ ခလွိုကစြမ်း အဲ့ဒီဓားကို..၊ ကမွပြောတာ နားထောင်၊ လူမိုကလြေး ကမွကို ဒီလောကတ်ောင် ခစွရြသလား ဟင့ဟြင့ြ ဆိုပြီး မကြရြညတ်ှဘောတွကြေ၊ ကနွော့လြကထြဲကဓားကို အတင်းဆှဲလုပြီး လူဆိုးလေး မောငဖြိုးသကကြို ကမွ ခငခြွိုမကလေည်း ခစွမြိနပေါပြီရှငရြယပြေါ့။ တယပျိုငတ်ဲ့ ငါပါလားပေါ့လေ။

ခငဗြွားတို့ ဝိုင်းမလှောငကြှေးဗွာ။ ခွာတိတဘြဝက အဖြစ်အပကြကြိုး။ ရှကရြှကန်ဲ့ပဲ ပြနပြှောပြနရတော ဟီးဟီး။ ဘယသ်ူမဆို ငယတ်ုန်းကတော့ အဲ့လို ရူးကြောငမြူးကြောင် အကြကတ်ှေ လုပဖြူးကြံစညဖြူးတာခညွြးပဲမလား ဟဲဟဲ။

ဒါပမယေ့ြ တွေးထားသလို ဖြစ်မလာဘူးရယ်။ ကနွောြ ပြူတင်းပေါကကြနေ အတင်းတိုးတကပြဈလိုကတ်ော့ အခန်းထဲ ဝရုန်းသုံးကားဖြစ်ပြီး ပြုတအြကမွှာ သူလည်း ကြမ်းပြငပြေါြ ဖငထြိုငလြွှကြ ကနွတယေလြို့ ပြောခဲ့တယမြလား။ အဲ့ဒီမှာ သူလကန်ောကပြှန် အထောကမြှာ ဘာသှားစမ်းမိထားသလဲဆိုတော့ မှနတ်ငခြုံအရှေ့ကြမ်းပြငပြေါခြထွားတဲ့ ကြောကပြဉွန်ဲ့ သနပခြါးတုံး ဆရာတို့ရေ။

ဆောင့ကြှောင့ထြိုငန်ရောကနေ မောင်းခဓွားကို ဖြောကကြနဲဖြင့ြ ခုနကပြောသလို ဒိုငကြှောငတ်ှေ လှှတမြယဆြိုပြီး ဖီလငအြပြည့န်ဲ့ သူ့ကို မော့အကြည့်မြှာ ဂွပကြနဲ အသံပဲ ကြားလိုကရြတယ်။ အူးးး ကနဲ အသံထွကအြောပြှီး ကြမ်းပြငပြေါြ ခွကသွှေားတော့တာ။ ကြယတ်ှလတွေေ မှငသ်ှားတာပဲ။ လကထြဲက ဓားလှှတကြသွှားပြီး ငယထြိပကြို လကကြလေးနဲ့အုပ် ဘေးတိုကခြှခွလေေေးလှဲပီး ငှီးနရတေယ်။ လကတ်ဈကမ်းအကြာကနေ သနပခြါးတုံးနဲ့ ထုပစ်တာဗွာ။ လကဆြက တောတ်ောပြှင်းတယ်။ ဝိုးတဝါးနဲ့ မကြလြုံးမှေးလွှကကြ ကြည့်လြိုကတ်ာ ဒေါခြငခြွိုမကေ သနပခြါးတုံးကို ကိုငထြားတုန်း သတိအပြည့န်ဲ့ မိုးကြည့်န်တော။ လှုပလြှုပရြှားရှားထပလြုပလြာရင် ထပအြုပြဦးမယ့ြ အနအထေား။ အသာလေးငှိမပြှီး လှုပကြိုမလှုပရြဲတော့ဘူး ဟီး။ ဆကတ်ိုကြ မထုတာတောင် ကြေးဇူးတငရြမယ်။

ငါးမိနဈလောကြ ငှိမင်ှိမလြေးခွနရေောကနေ အသာလေး လကထြောကပြှီး ဖငထြိုငလြွှကအြနအထေားဖြစ်အောငပြှင် အနောကကြို နည်းနည်းဆုတလြိုကတ်ော့ ပြူတင်းပေါကအြောကန်ားက သဈသားနံရံကိုကြောမှီလွှကြ ဖြစ်သှားတယ်။ အဲ့ဒီလို အနအထေားအတိုင်း ထိုငန်ရောကနေ တရှှတရြှှတန်ဲ့ ငိုပစ်လိုကကြော အဟီး။ ရလည်ေ ကြကြေဲကုနတ်ာကိုး။ မကြရြညတ်ှဘောတွေ ပေါကပြေါကကြွ၊ နှပခြွေးတွေ တရှှတရြှှတ် ဖြစ်ရာကနေ လကခြုံနဲ့ မကြရြညသ်ုတလြိုကရြင်း လကကြိုကြည့်လြိုကတ်ော့ သှေးတွပနေတေယ်ေ။ ကနွောြ ခေါင်းပေါကသ်ှားတာဗွ ဟီး။

ဒါကြောင့ြ သူကနွော့ကြို ဘာမှဆကမြလုပတ်ော့ပဲ သနပခြါးတုံး ကိုငထြားလွှကန်ဲ့ ကြောငကြှည့န်တောကိုး။ သှေးတွကေ မကြလြုံးပေါအြထိ စီးကလွာတာ။ မကြစြိထဲ မှငယ်ောငကြှည့ကြှစမ်းပါ။ သှေးအလူးလူးနဲ့ ဖငထြိုငလြွှကြ နံရံကိုမှီ၊ သနားစဖြယ် တရှှတရြှှတန်ဲ့ ရှိုကကြှီးတငငဖြစ်နတေဲ့ ခွာတိတလြေးကို ဟီဟိ။

အဲ့မှာ အပျိုကြီးဆရာမလေး ရလညေစြိတထြိခိုကသ်ှားတော့တာပဲ။ ရိပလြည်းရိပမြိသှားတယ် ထငပြါတယ်။ ကနွောြ ဓားထောကပြှီး မုဒိန်းကငွ့ဖြို့လာတာ မဟုတမြှန်းလေ။ သကပြှင်းလေး ဟင်းကနဲခွ၊ သနပခြါးတုံးကို လကကြလှှတခြပြှီး ထထွကသ်ှားတယ်။ မှနတ်ငခြုံ အံဆှဲလေးတွထေဲ ဟိုရှာဒီရှာလုပပြှီး ကနွော့အြရှေ့ရောကလြာပြီး ဆောင့ကြှောင့ထြိုင်၊ ဂွမ်းလိပကြလေးထုတ်၊ သှေးတွဘောတွသေုတ်၊ ခေါင်းပေါကသ်ှားတာကို ဆေးထည့ပြေးဖို့ လုပပြေးရှာတယ်။ စကားတော့ တဈခွန်းမှ မပြောဘူး။

အဲ့ဒီတော့မှာ ပီဘိ ကလေးပေါကစြလေးလို ဖြစ်သှားတဲ့ ကနွောကြ ဝမ်းနည်းနည်းနဲ့ မကြရြညတ်ှသေုတရြင်း အသားကုန် တတွတတ်ှတ် ရှင်းပြတော့တာပဲ။ ဓားထုတတ်ာ သူ့ကိုတဈခုခုလုပဖြို့ မဟုတရြပါဘူး။ ဆရာမလေး ပြနမြခစွရြင် သပစ်ေလိုကတ်ော့မယဆြိုပြီး ဘာပြုမလို့ပါ ညာပြုမလို့ပါပေါ့ ဟားဟား။

အဲ့လိုတွေ မကြရြညလြညရြှှဲ ရှင်းပြနရင်ေး၊ သူပြုစုတာခံနရင်ေး မသိမသာလေး ခိုးကြည့်လြိုကတ်ာ ကနွော့ရြူပဗဒဆေရာမလေးရဲ့ တဈခါမှ မမှငဖြူးတဲ့ ပြုံးစိစိမကြန်ှာလေးကို လှဈကနဲ မှငလြိုကရြတယဗြွား။ မဟုတတ်ာလုပန်တေဲ့ ကလေးတဈယောကကြို လူကြီးတဈယောကကြ ဒီကလေးလေးဟာလေ ဆိုပြီး ရယခြငွန်ဟနေပြေါကန်တေဲ့ မကြန်ှာလေး။ ဆေးတွဘောတွထညေ့ပြေး၊ သှေးတွပနေတေေဲ့ ကနွော့မြကြန်ှာကို ဖနတ်ကောင်းထဲက ရတွကေေို ဂွမ်းနဲ့ဆှတပြှီး သုတသ်ငသ်န့ရြှင်းပေးပြီးတော့ ကနွော့အြရှေ့မှာ ထိုငန်ရောကနေ အထမှာ ခပတ်ိုးတိုးလေး တဈခွန်း ရရှတေသ်ှားသေးတယ်။

“အရူးလေး”

တဲ့။ ပစ်စည်းပစ်စယတွကေို အံဆှဲထဲ နသေားတကြ ပြနထြည့ပြှီးတော့ နံရံကိုမှီ ဖငထြိုငလြွှကကြလေးရှိနဆေဲ ကနွော့အြရှေ့မှာ လကကြလေးပိုကပြှီး ပြုံးစိစိ လာရပကြှည့န်တယ်ေ။ ခပဆြိုးဆိုး မောငလြေးတဈယောကကြို ကြည့်န်တေဲ့ အကြည့်မြွိုးရယဗြွ။ သနပခြါးပါးကြကကြှား ပါးကလေးဖောင်းဖောင်း ခစွစြရာမကြန်ှာလေးက ကပိုကရို ဆံနှယမြွှငတ်ှအေောကမြှာ လှတပတလေးရယ်။ အိမန်ရင်ေး ဘလောကဈြလကပြှတကြလေးနဲ့ လကပျိုကထြားတော့ လကမြောင်းချောမှှတမြှှတကြလေးတွကေ ဆှဲကိုကခြငွစြရာလေးတွေ။ ခါးသေးရငခြွီ ဟနပြနလြေး။ အောကကြ ခပတ်င်းတင်းခါးမှာ စည်းထားတာက ထမီအနကရြောင် ဗှောငကြလေးနဲ့ ဘယလြိုလှမှန်းမသိတဲ့ ကနွော့ရြူပဗဒဆေရာမလေးရယလြေ။ ဘယတ်ုန်းကမှ မမှငခြဲ့ဖူးတဲ့ အပြုံးလေးပါ မှငန်ရတေော့ လူကို ကတုနကြယငကြှီး ဖြစ်လာတာဗွာ။ ကြည့်ကြောင်းကောင်းနဲ့ ငေးနမေိတာ အကြာကြီးပဲ။

လေးပမေီးချောင်းအောကကြ အလင်းရောငဖြှေးဖြေးမှာ ကကြသ်ရရှေိလှန်းလှတဲ့ ဆရာမလေးကို ခစွမြှတန်ိုးစွာနဲ့ငေးရင်း ကနွောြ သတိဝငလြာတယ်။ အရကမြူးတာက လုံးလုံးပြသှေားပြီလေ။ ရှကတ်တ် ကြောကတ်တလြာပြီ။ အသာလေးကုန်းပြီး ယိုငတ်ိုငတ်ိုငန်ဲ့ မတတ်ပရြပလြိုကတ်ယ်။

“ကြ.. ကနွောြ ပြနတ်ော့မယ် ဆရာမလေး”

လို့ အထဈထဈအငေါ့ငေါ့ ပြောလိုကရြင်း ပြူတင်းပေါကကြနေ အပြငဖြကကြ သဈကိုင်းပေါြ ပြနတ်ှယတ်ကမြယ့ဟြန် ပြငလြိုကတ်ယ်။

“ကြှတ်! မိုးတွဒေီလောကသ်ည်းနတော ဘယကြိုပြနမြှာလဲ ချောကြတွော့မယ်”

အဲ့လိုပြောသံ ကြားလိုကရြတော့ လူကို ဘယလြိုနရမှေန်း မသိဘူး။ လှိုကကြနဲ ဝမ်းသာလုံးဆို့နတော။ ဒါပမယေ့ြ အူတူတူစတိုငန်ဲ့ ဘာလုပရြမှာလဲဆိုတဲ့ မကြန်ှာပေးလုပ် လှည့ကြှည့ပြှီး ငေးနလေိုကတ်ယ်။

သူ့ဖာသူ သံသတ်ေတာတဈခုကိုဖြင့ြ ဟိုမှှဒေီမှှလေုပပြှီး မှှေးပြတဘကတ်ဈထညန်ဲ့ စောငအြပါးလေးတဈထည် ထုတလြာတယ်။ ကနွော့ကြို ကမ်းပေးလာတော့ အူကြောငကြှောငန်ဲ့ ယူထားလိုကမြိတာပေါ့။

“ရစေိုအဝတတ်ှလေဲပြီး ဒီစောငန်ဲ့ ပတထြားလိုကြ..”

လို့ပြောပြီး အခန်းထဲကနေ ထွကသ်ှားကော။ အခန်းတံခါးကို အသာလေး ပြနစြေ့သှားခဲ့တယ်။ ကနွောလြည်း ဝမ်းသာလုံးဆို့ အဝတရြစေိုတွေ အကုနခြွှတခြွ၊ တဘကန်ဲ့ ကိုယတ်ှဘောတွသေုတ်၊ ပရုတလြုံးနံ့သင်းနတေဲ့ စောငပြါးလေးနဲ့ တဈကိုယလြုံးပတပြှီးတဲ့ အခွိန် မိုးကလည်း အသားကုနသ်ည်းလာတော့ ပြူတင်းပေါကတ်ံခါးတွဘောတွေ ကောကပြိတပြဈလိုကတ်ယ် အဟိ။

ခဏနတေော့ ဒေါခြငခြွိုမေ အခန်းထဲ အသာလေး ပြနဝြငလြာတယ်။ ကြမ်းပြငပြေါမြှာ စောငကြလေးပတပြှီး မခုတတ်တတ်ဲ့ ကြောငပြေါကစြလေးလို ခွခွလေေေးလှဲနတေဲ့ ကနွော့အြနားမှာ လာထိုငပြှီး

“ကြမ်းပေါမြှာ အေးတယ်… ဖြားလိမ့မြယ်.. ထ..”

ထဆိုတော့ ထလိုကတ်ယလြေ ဟီး။ ဘာဆကလြုပရြမှန်း မသိဘူး။ စောငကြလေးပတ်၊ မတတ်ပကြလေးရပလြို့။ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ရပန်ကြရောကနေ အသံတိုးတိုးလေးနဲ့

“အရမ်းခမွြးနရင်ေ ခွို့အိပယ်ာပေါမြှာ အိပလြို့ရတယ်။ ခွို ဟိုဖကအြခန်းမှာ သှားအိပပြေးမယ်”

ဆိုပြီး ခေါင်းလေးငုံ့ရင်း ပြောနတောကို.. စိတကြ လှှတကြနဲဖြစ်ပြီး အတင်းဆှဲဖကထြားလိုကမြိတော့တယ်။ သနပခြါးနံ့သင်းသင်းလေးက မှှေးလိုကတ်ာ ညီအဈကိုတို့ရာ။ ကနွော့ရြငခြှငထြဲ ရောကလြာတဲ့ ကိုယလြုံးအိအိလေးက စိတလြှုပရြှားလှန်းလို့လား မသိဘူး တဆတဆြတ် တုနန်တောပဲ။ ဗလုံးဗထွေးနဲ့ ငှီးငှူသံလေးပါ ကြားလိုကရြသေးတယ်။

“ကိုဖိုးသကလြေး ဘာလုပတ်ာလဲ ခွို အရမ်းရှကတ်ယ် လှှတကြှာ”

တဲ့။ ကနွောလြား… သနပခြါးတုံးနဲ့ နောကတ်ဈခါ ထပထြုရငတ်ောင် မလှှတဘြူးဗွာ ကဲ…။

🏵️ ကြှနတ်ော့ြ ရူပဗဒဆေရာမလေး (အပိုင်း ၂) ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ 🏵️