အောစာအုပ်

ဓနရှိန်ဖြင့ျ ဘဝနှိမျခင်ျ

ဓနရှိနဖြှင့ြ ဘဝနှိမခြငွြ
ရေးသားသူ – မင်းဟနစြိုး

အဖုံးဖြင့ထြားသော လေးထောင့သ်ံပုံး၏ အဝတွင် သဈသားတုတ် ကန့လြန့ခြံကာ ခွိတဖြှင့ြ ခွိတတ်ံပိုးဖြင့ြ ထမ်းလာခဲ့သော ရအပြေည့ပြါသည့ြ သံပုံးနှစ်ပုံးကို ရငမြောငသ်ည် သူ၏ လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ အသာထိန်းပြီး ဒူးနှစ်ဖကကြှေးကာ မှပေေါကြို ခလွိုကြ၏ ။ ပြီးတော့ ပုံးနှစ်ပုံးတွင် ခွိတထြားတဲ့ ခွိတန်ှဈခွိတကြို ဖြုတလြိုကပြှီး သူ၏ ပုခုံးပေါမြှ တံပိုးကို လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ယူပြီး အနီးရှိ အုန်းပငမြှဈအုံကြီးတွင် မှီကာ ထောငလြို့ ထားလိုကြ၏ ။ ပြီးတော့ ရအပြေည့်ပါလာသော သံပုံးနှစ်ပုံး အတွင်းမှ ရမွေားကို ရငမြောငသ်ည် တဈပုံးချင်ြး မပြီး အနီးရှိ ဒီဇယပြပေါကို ထကပျိုင်းဖြတထြားသော စညပျိုင်းဖြတ် အတွင်းသို့ လောင်းပြီး ထည့လြိုကြ၏ ။ ရငမြောင် ထမ်းလာသော သံပုံးနှစ်ပုံးအတွင်းမှ ရမွေား ကုနသ်ောအခါတွင် စညပျိုင်းပြတအြတွင်းတွင် ရမွေား ပြည့သ်ှားတော့သည် ။

ရငမြောငသ်ည် သူ၏ ခါးတွင် ဝတထြားသော ပုဆိုးကို ဖြန့လြိုကပြှီး မကြန်ှာပေါမြှ ခွှေးများကို သုတလြိုကြ၏ ။ ပြီးတော့ သူ၏ ပုဆိုးကို လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ တခကြြ နှစ်ခကြလြောကြ ဖြန့ပြှီးမှ ခါးတွင် ပြနပြှီး ခပတ်ိုတို ဝတလြိုကြ၏ ။

” သန်းနုရေ .. ဒီမှာ ရပြညေ့ပြှီ .. ရချိုးလို့ ရပြီဟ …”

ရငမြောငကြ သှပမြိုး ဝါးထရံကာ ပဉွခြင်း သုံးပငန်ှဈခန်း ပတလြည် အိမလြေးအတွင်းသို့ ငုံ့ပြီး အသံခပကြယွကြယွလြေးဖြင့ြ ပြောလိုကြ၏ ။

” လာပြီ..အဈကိုရေ..လာပြီ …”

အိမအြတွင်းမှ ထမိနလြေးကို ရငလြွားလကြြ လကအြတွင်းမှလည်း ထမိနတ်ဈထညကြို ခေါကလြကြသ်ားလေးကိုငပြှီး သန်းနုသည် ကဗွာကရာ ထွကလြာသည် ။ သန်းနုသည် သံစညပျိုင်းအနား ရောကသ်ညန်ှင့ြ အနီးရှိ သရကပြငပြွိုလေး၏ ခွရင်ေးနားရှိ ကိုင်းတကခြှလေးတွင် သူမ၏ လကအြတွင်းမှ ကိုငလြာသော ထမိနခြေါကလြေးကို တငလြိုကြ၏ ။ အနီးသို့ သန်းနု ရောကလြာသညန်ှင့ြ အုန်းပငကြှီး၏ မှဈဆုံတွင် ထောငမြှီထားသော သူ၏ တံပိုးကို လှမ်းယူပြီး ရငမြောငသ်ည် သန်းနုကို ကြည့်လြို့နေ၏ ။

သူမ ရငလြွားကာ ဝတထြားသည့ြ ထမိနလြေးမှာ သူမ၏ မို့မောကန်သေော ရငသ်ားများနှင့ြ ကားစွင့ပြှီး ကြီးမားအိစကန်သေော တငသ်ားများကို ပြီးပြည့စြုံအောင် လုံခွုံမှု မပေးနိုငခြွေ ။ ဖြူပြီးဝင်းနသေော အသားအရညလြေးများဖြင့ြ သူမ၏ အမို့အမောကြ အစွင့အြကားများကို ပေါင်းစပလြိုကသ်ော အခါတွင် သူမ၏ ခပမြှင့မြှင့ြ အရပကြလေးဖြင့ြ သန်းနုမှာ လှချင်တ်ိုင်း လှလို့ နေ၏ ။

” သန်းနု..ခွိုးတော့လေ .. တောကြှာ အအေးပတ်ဦးမယ်…”

” အဈကို ခပပြေးတဲ့ ရကေို ခွိုးရမှာ အားနာနလေို့ပါ ..။ သန်းနုဘာသာ ချောင်းထဲ ဆင်းခွိုးလည်း ရတာဘဲဟာကို…”

” အခုတလော ရတွေေ ငံတယဟြ …။ ဒါကြောင့ြ ငါက ကနရြကေို ခပပြေးတာ .. ဒေါလြေးပါ ခွိုးရ သုံးရမှာဆိုတော့ ငါလည်း ကုသိုလရြတာပေါ့ဟာ ..။ ဪ .. ဒေါလြေးကို မမှငပြါလား..”

” စကအြိမကြှီးက ဘဘကြီးတို့ ရောကန်လေို့ စောစောက ခေါခြိုင်းတာနဲ့ အမေ လိုကသ်ှားတယလြေ ..”

” ကဲ ..ခွိုး..ခွိုး …မိုးခွုပသ်ှားဦးမယ်…”

” ဟင်း….အဈကိုက သန်းနုကိုသာ ရချိုးခိုင်းနတော.. အဈကိုက မသှားသေးတော့.. သန်းနုက ဘယလြို ခွိုးရမှာလဲ…”

” အောြ..အေး.. ဟုတသ်ားဘဲ… ကဲ.. သှားပြီ.. သန်းနုရေ ..”

တံပိုးနှင့ြ ရပေုံးနှစ်ပုံးကို ကိုငကြာ ထွကသ်ှားသော ရငမြောင်၏ ကြောပြငကြယွကြှီးကို ငေးကာ ကြည့်ရြင်း သန်းနု တဈခကြြ ပြုံးလိုကြ၏ ။

” ဪ .. ရိုးလိုကတ်ဲ့ အဈကိုရယ် …. ဒါကြောင့လြည်း သန်းနုက အဈကို့ကို ခငရြတာ…။ အင်း.. ခငတ်ာ မဟုတဘြူး.. ခစွတ်ာပါ …။”

သန်းနုသည် သူမ အတွေးဖြင့ြ သူမ ရှကပြှုံးလေး ပြုံးလိုကြ၏ ။ သန်းနု၏ ပါးပြငလြေး နှစ်ဖကတ်ှင် ပန်းနုရောငလြေးတောင် သန်းလို့သှားရ၏ ။

သန်းနုသည် သူမ၏ အတွေးစလေးကို ရှကစြနိုးလေး ဖြတလြိုကပြှီး ရဖလေားလေးကို ကောကကြိုငကြာ စညပျိုင်းပြတအြတွင်းမှ ရကေို ခပကြာ မကြန်ှာသဈလိုကသ်ည် ။ ပြီးတော့ တဈခွကခြငွြး ခပပြှီး ခွိုးနတေော့၏ ။

ရငမြောငန်ှင့ြ သန်းနုတို့သည် ဓနရှိန် ဆနစြကဝြန်းကြီး အတွင်းတွင် အတူနထေိုငကြှသည့သ်ူများ ဖြစ်ကြပြီး ကြောင်းနဖကြေ သူငယခြငွြးများလည်း ဖြစ်ကြသည် ။ ရငမြောငမြှာ အသကြ ၂ဝ ရှိပြီ ဖြစ်ပြီး အဝေးသင် တကန်ေ၏ ။ သန်းနုကတော့ ရှဈတန်းနှင့ပြင် ကြောင်းထွကခြဲ့ရပြီး စကထြဲတွင် စပါးသယ် တာလီမှတ် စသဖြင့ြ အလုပမြွား လုပန်ခေဲ့ရ၏ ။

ရငမြောငန်ှင့ြ သန်းနုတို့၏ မိဘများ လကထြကကြတည်းက ဓနရှိန် ဆနစြကကြှီး၏ အလုပသ်မားများ ဖြစ်ခဲ့ကြ၏ ။ သန်းနု (၈)တန်းရောကသ်ော နှစ်တွင် သန်းနု၏ အဖမှော စကည်ပလြို့ ခွတဈေဖကြ ဖြတပြဈခဲ့ရပြီး စိတထြောင်းတော့ ကိုယကြှေ ဆိုတာမွိုးလို ဖြစ်ပြီး အရကစြှဲကာ နောကဆြုံးတော့ သဆေုံးသှားခဲ့သည် ။ သန်းနုတို့ သားအမိ နှစ်ယောကသ်ာ လောကကြီး အလညတ်ှင် ကနွရြဈခဲ့ကြတော့သည် ။

ရငမြောငသ်ညလြည်း သန်းနုနှင့ြ ဘာမှ မထူးပါ ။ ရငမြောင်၏ အဖသညေလြည်း စပါးထမ်းသည့ြ အလုပသ်မားများကို ကြီးကြပရြင်း ကုန်းဘောင် ( ရယောဉန်ှင့ြ ပြကမြေးပါးရှိ တံတားတို့ကို ဆကသ်ှယဖြို့ အရှကခြင်းကာ တငထြားသည့ြ ပဉွပြှားကြီးများ ) ပေါမြှ ပြုတကြကြာ ရထေဲက ငုတဖြှင့ြ ဆောင့ပြှီး ရငမြောင် ဆယတ်န်းအောငပြှီးသော နှစ်တွငပြင် ကြယလြှနခြဲ့ရ၏ ။

ရငမြောင်၏ အဖေ၊ သန်းနု၏အဖေ နှင့ြ စကပျိုငရြှင် ဘဘကြီးတို့မှာ ဒီ ဓနရှိန် စကဝြန်းကြီးအတွင်းတွငပြင် အတူနထေိုင် ကြီးပြင်းခဲ့ကြသော ငယသ်ူငယခြငွြးများ ဖြစ်ကြသည့ြ အားလွှောစြှာ ရငမြောင်၏အဖေ နှင့ြ သန်းနု၏အဖတေို့ ကြယလြှနခြဲ့ကြပြီး နောကတ်ှင် ကနွရြဈသော မိသားစုများကို စကပျိုငရြှင် ဘဘကြီးက ကြည့်ရြှု စောင့ရြှောကကြာ ထားခဲ့၏ ။

ရငမြောင်၏မိခငမြှာ ရငမြောင် လေးငါးနှစ်သား လောကကြပင် ကြယလြှနခြဲ့ပြီး ဖြစ်လရော ရငမြောင်၏ဖခင် ကြယလြှန် ယပြီးသှားသော အခါတွင် ရငမြောငမြှာ လောကကြီးမှာ သူ တဈဦးတည်းသာ ကနွရြဈလတေော့သည် ။

ရငမြောငကြို စကပျိုငရြှင် ဘဘကြီးက သူ၏ စကအြိမကြှီး နောကဖြကတ်ှင် ရှိသော အခန်းသို့ ပြောင်းရှှေ့နထေိုငစြခေဲ့ပြီး ဆယတ်န်း အောငမြှငပြှီး ဖြစ်သော ရငမြောငကြို စကထြဲတွင် စာရေး အလုပ် ပေးခဲ့၏ ။ ရငမြောင်၏ ပညာသင် စားရိတကြိုလည်း ထောကပြံ့၏ ။ စကပျိုငရြှင် ဘဘကြီးသည် ရငမြောငကြို တခါတရံတွင် ဘဘကြီးတို့ ရနကြုန် ပြနရြာတွငလြည်း ခေါကြာသှားတတသ်ည် ။ ရငမြောင် ဘှဲ့ရလွှင် စကပျိုငရြှငဘြဘကြီးက ရနကြုနတ်ှင် အလုပပြေးပြီး ခေါထြားမညဟြုလည်း စကဝြန်းတဈခုလုံးက သိကြသည် ။

စကပျိုငရြှငဘြဘကြီးတို့တွင် မိုးမှင့ရြှိန် ဟူသော သားတဈယောကသ်ာ ရှိ၏ ။ မိုးမှင့ရြှိနမြှာ ရငမြောင်.. သန်းနုတို့နှင့ြ ကြောင်းနဖကြေ သူငယခြငွြးများ ဖြစ်၏ ။ သို့ရာတွင် မိုးမှင့ရြှိနမြှာ ကိုးတန်းကို သုံးနှစ်ကပြှီး ကြောင်းမှ ထွကခြဲ့ရသူ ဖြစ်၏ ။ တဈဦးတည်းသော သား ဖြစ်ပြီး မိဘများက အလိုလိုကလြှန်းတာကြောင့ြ မိုးမှင့ရြှိနမြှာ ထငရြာစိုင်းနသေော လူငယတ်ဈယောကြ ဖြစ်၏ ။

ဓနရှိနဆြနစြကကြှီးသည် နယမြှို့လေးတဈမှို့၏ ဆငခြှဖေုံး ချောင်းကမ်းပါးပေါတ်ှင် တညရြှိ၏ ။ စကပျိုငရြှင် ဘဘကြီးမှာ ရနကြုနတ်ှငသ်ာ အနမွေားသည် ။ ရနကြုနတ်ှင် အခွား စီးပြားရေး လုပင်န်းများရှိပြီး စကသ်ို့ လာသောအခါတွင် ရနကြုနန်ှင့ြ နေ့ချင်ြးပြန် ကားလမ်းပေါကလြွှကြ ရှိသော ဆနစြကကြှီးမှာ ( ၃ ) ရကထြကြ ဘဘကြီးသည် ပိုပြီး မနပေါ ။ စကပျိုငရြှင် ဘဘကြီးတို့ လငမြယား ပြနသ်ှားလငွြ ဘဘကြီး၏ သူငယခြငွြးဖြစ်သူ ကိုယစြားလှယကြှီး ဖြစ်သည့ြ အသကြ ( ၄၅) နှစ်ခန့ြ ရှိသော ဦးမှင့မြူသည် ဆနစြကကြို အုပခြွုပစြီမံခန့ခြှဲလုပကြိုငရြန် ကနွရြဈခဲ့၏ ။

ဦးမှင့မြူမှာလည်း သူ၏ မိသားစုများမှာ ရနကြုနတ်ှင် ရှိပြီး တခါတရံမှသာ လာတတ်၏ ။ ဦးမှင့မြူကတော့ ဆနစြကမြှ တဖဝါးမှ မခွာ ။ ရနကြုနရြှိ သူ၏ မိသားစုထံ ပြနခြဲ၏ ။ ဦးမှင့မြူက စကအြိမကြှီးမှာ နေ၏ ။ စကသ်ူဌေးဘဘကြီး၏ တဈဦးတည်းသော သားဖြစ်သူ မိုးမှင့ရြှိနကြလည်း ဦးမှင့မြူကဲ့သို့ပင် မိသားစုရှိရာ ရနကြုနသ်ို့ လိုကမြသှားဘဲ မိဘများ မကြကြှယ် ဖြစ်သည့ြ ဆနစြကတ်ှငသ်ာ လှတလြှတလြပလြပ် နခေဲ့၏ ။ မိုးမှင့ရြှိနသ်ည် ဓနရှိန် ဆနစြကဝြန်း အတွင်းတွင် ဆောကလြုပထြားသော နှစ်ဆောငပြှိုင် စကအြိမကြှီးတွငပြင် ဦးမှင့မြူနှင့အြတူ နထေိုင်၏ ။ မိုးမှင့ရြှိနမြှာ သူ၏ ဖခငန်ှင့ြ မိခငတ်ို့ ဆနစြကသ်ို့ လာရောကခြှင်း မရှိသည့န်ေ့ရကမြွားတွင် အရကလြေး တမှမှနှင့ြ ထငရြာစိုင်းနတတ်ေ၏ ။

ဦးမှင့မြူကလည်း မိုးမှင့ရြှိနကြို မပြောရဲ မဆိုရဲ ။ မိုးမှင့ရြှိနမြှာ စကပျိုငရြှင် သူဌေးကြီး၏ သား ဖြစ်နသညေ့အြပြင် ဦးမှင့မြူမှာလည်း စကသ်ူဌေးကြီး မလာသည့န်ေ့ရကမြွားတွင် ဆနစြကမြှာ ထငရြာစိုင်းနတတေသ်ူ ဖြစ်လို့ပါ ..။

ဆနစြကလြုပင်န်းသည် အလုပသ်မား အများအပြားဖြင့ြ လုပကြိုငရြသော လုပင်န်းဖြစ်ပြီး စပါးသယ် ဆနအြိတထြမ်း အလုပသ်မ မိန်းကလေးများကလည်း ဆနစြကတ်ှင် အများအပြား ရှိနေ၏ ။ လူအမွိုးမွိုး စိတအြထွထွေေ ဆိုတာမွိုးလို ထမင်းနပမြှနအြောင် ကြုံးရုန်းပြီး အပငပြန်းခံ အလုပလြုပန်သေူ မိန်းကလေးများ ရှိနသကေဲ့သို့ စပါးကုနသ်ည် ဆနကြုနသ်ည် ဆနပြှဲစား စပါးပြဲစားများနှင့ြ အလဉွြးသင့သ်လို ကြည့်ပြေါင်းပြီး ဝမ်းဆကဖြို့ရအောင် ရှာနသေူ မိန်းကလေးများလည်း ရှိနေ၏ ။

ဦးမှင့မြူနှင့ြ မိုးမှင့ရြှိနတ်ို့ နှစ်ယောကကြတော့ ဘယ် မိန်းကလေးကိုမှ ခမွြးသာ မပေးပါ ။ သူတို့၏ အရှိနအြဝါကို သုံးပြီး လဈရင် လဈသလို ဆှဲစားတတ်၏ ။ ဆနစြကရြှိ စပါးသယ်..ဆနသ်ယ် မိန်းကလေးတွထေဲက တဈတဈရဈရဈ ခစွစြရာလေးတွဆေို ဦးမှင့မြူနှင့ြ မိုးမှင့ရြှိနတ်ို့က အလှတ် ပေးခဲ၏ ။ ဒီနရောတွငတ်ော့ ရငမြောငကြ သူတို့နှင့ြ ဆန့ကြငွဖြကြ ဖြစ်၏ ။ ရိုးသား၏ ။ ကြိုးစား၏ ။ နောကပြှီး ဆနစြကပျိုငရြှင် ဘဘကြီးကလည်း ယုံကြညစြိတခြပြှီး မှှောကစြား ထားသဖြင့ြ ဦးမှင့မြူနှင့ြ မိုးမှင့ရြှိနတ်ို့က ရငမြောငကြို နည်းနည်း ရှိန်၏ ။ သူတို့ဂွငမြွားကို ရငမြောငကြို ရှောငပြှီး လှုပရြှားကြရ၏ ။ ရငမြောငကြိုလည်း သူတို့နှစ်ဦးက တဈခကြလြေးမှ ကြည့်လြို့ မရ ။ ဒါပမယေ့ြ သှားပြီး မထိရဲ ။ ရငမြောငကြို ထိလွှင် စကပျိုငရြှင် ဘဘကြီး ဦးထွန်းရှိနန်ှင့ြ ရငဆြိုငကြှရပမည်ေ ။

ပြောရမညဆြိုလွှင် ဆနစြကထြဲတွင် အလုပဆြင်းနသေော မိန်းကလေး မှောကမြွားစွာထဲတွင် သန်းနုသည် အချောဆုံး အလှဆုံး ဖြစ်၏ ။ သန်းနုကို ကြည့်ပြှီး မိုးမှင့ရြှိနကြ အံတကြိတကြှိတဖြှင့ြ ဖြစ်နသလေို ဦးမှင့မြူကလည်း သန်းနုကို ကြည့်ကြာ မိုးမှင့ရြှိန် မသိအောင် အံတကြိတကြှိတ် ဖြစ်နေ၏ ။ သို့ရာတွင် သူတို့နှစ်ယောကစြလုံးက သန်းနုကို မထိရဲပါ ။ သူမသည် ရငမြောငန်ှင့ြ သမီးရည်းစား ခစွသ်ူတွေ ဖြစ်နကြသေညကြို ဆနစြကတ်ဈဝန်းလုံး တဈခုလုံးက သိထားကြသလို ဦးမှင့မြူ နှင့ြ မိုးမှင့ရြှိနတ်ို့ နှစ်ယောကကြလည်း သိထားကြ၏ ။ ထို့အပြင် သန်းနုသညလြည်း စကပျိုငရြှင် သူဌေးကြီး၏ အရေးပေးထားသော သူ တဈယောကလြည်း ဖြစ်နလေို့ သူတို့နှစ်ယောကြ သန်းနုကို မထိရဲ ..။ အံတကြိတကြှိတ် ဖြင့သ်ာ ကြည့်ရြင်း အလဈကို စောင့န်ကြေ၏ ။

ရချိုးလို့ ပြီးသှားသော သန်းနုက သူမ၏ ခါးလေးကို ကုန်းပြီး ရငလြွားထားသော ထမိနလြေး၏ အောကန်ားစလေးကို ပေါငလြည် မရောကတ်ရောကြ လောကအြထိ တငကြာ ရှေ့သို့ လုံးကာ ယူလိုကပြှီး သူမ၏ လကလြေးနှစ်ဖကဖြှင့ြ ရညှဈေလိုကြ၏ ။ ထမိနအြောကန်ားကို သူမ၏ ပေါငလြည် လောကအြထိ လိပကြာ တငထြားသဖြင့ြ ဖြူဖြေး တုတခြဲ တောင့တ်င်းလှသော သူမ၏ ပေါငသ်ားကြီး နှစ်လုံးမှာ တပမြကဖြှယ် ဖြစ်နေ၏ ။

သူမသည် ခါးကုန်းပြီး ထမိန် အောကန်ားစကို ရညှဈေနသည်ေ ဖြစ်လို့ သူမ၏ တငသ်ား လုံးလုံးတဈတဈကြီးများမှာ ရတွေေ ရှှဲရှှဲ စိုနသေော ရလေဲထမိနပြါးလေးတွင် အတိုင်းသားကပလြွှကြ ခါးကုန်းထားသဖြင့ြ ပိုလို့ ကားစွင့ြ အိစကကြာ မကမြောဖြယ် ကောင်းလှ၏ ။ မို့မောကြ ဝင်းဝါခကြြ ရှိနသေော သန်းနု၏ နို့ကြီးနှစ်လုံးမှာ ရငလြွားထားသော ထမိနလြေး အတွင်းမှ ပြည့အြနကြာ ထွကန်တေော့၏ ။

သူမ၏ ဘေးဖကတ်ှင် ရှေ့ဖကြ ခပစြောင်းစောင်း နရောလေးမှာ မတတ်ပရြပကြာ သူမကို ကြည့်န်မေိသော မိုးမှင့ရြှိနသ်ည် တံတွေး တဈခကြြ မှိုခကြာ အံတဈခကြြ ကြိတလြိုကြ၏ ။ သန်းနုသည် သူမ၏ ရငလြွားထားသော ရလေဲထမိနလြေး၏ အောကန်ားစကို ရညှဈေပြီးသညန်ှင့ြ သူမ၏ လကကြလေးနှစ်ဖကကြို သူမ၏ ကိုယလြုံးလေး ဘေးတဖကတ်ခကြြ ဆီသို့ ခကြာ နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမလြောကြ သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးကို ရခေါလိုကရြာ သန်းနု၏ ကိုယလြုံးလေးမှာ တသိမ့သ်ိမ့ခြါသှားရသည့ြ နည်းတူ သူမ၏ တငသ်ားကြီးများနှင့ြ နို့ကြီးများမှာလည်း သူမ၏ ကိုယလြုံးလေး ငှိမသ်ှားရသည့ြ တိုငအြောင် မငှိမသ်ေးဘဲ တဈခကြန်ှဈခကြမြွှ တုနကြာ နသေေး၏ ။

သူမနှင့ြ ဆယပြေ အကြာအဝေးမွှသာ ရှိသော ဇီဇဝါ ခွုံလေး၏ တဖကမြှ မတတ်ပရြပကြာ ကြည့်န်သေော မိုးမှင့ရြှိန်၏ ပေါငန်ှဈလုံးကြားရှိ လီးကြီးမှာ သန်းနုကို ကြည့်န်လကြေမြှ မာတောငလြာခဲ့ရုံတငမြက တဆတဆြတပြင် ဖြစ်လို့ လာရတော့သည် ။

သန်းနုသည် သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးကို ရခေါပြီးသညန်ှင့ြ ရစညေဘြေးရှိ သရကပြငလြေး ခွရင်ေးနားရှိ ကိုင်းတကကြလေး ကြားတွင် တငကြာထားသော သူမ၏ ထမိနလြေးကို လှမ်းယူကာ လဲပြီး ဝတလြိုကြ၏ ။ ပန်းခွုံတဖကရြှိ မိုးမှင့ရြှိနသ်ည် အသာအယာပင် ထွကလြို့ လာခဲ့ပြီး သန်းနုရှိရာနရောနှင့ြ ဝါးနှစ်ရိုကလြောကြ လှနလြာသော နရောကြမှ ပြင်းထန် ကယွလြောငသ်ော တောကတ်ဈခကြကြို ခေါကလြိုကပြှီး ” ထွီ” ကနဲနအေောင် တံတွေး တဈခကြကြို ထွေးလိုကသ်ည် ။ ထို့နောကြ မိုးမှင့ရြှိနသ်ည် တင်းမာသော မကြန်ှာထားနှင့ြ ဆကလြွှောကသ်ှားသည် ။

ဒီနေ့ စကသ်ူဌေးကြီး ဦးထွန်းရှိနန်ှင့ြ ဇနီးတို့ နေ့လညတ်ှင် ရနကြုနသ်ို့ ပြနကြှမည် ဖြစ်သည် ။ သန်းနု၏ အမကေို တရားစခန်း ( ၁ဝ ) ရကစြခန်း ဝငရြန် ရနကြုနသ်ို့ ခေါသ်ှားမညဖြစ်ပြီး ရငမြောငကြိုလည်း ဆနစြကအြတွကြ စကပြဈစည်းအခွို့ ဝယရြန် သူဌေးကြီးက ရနကြုနသ်ို့ ခေါသ်ှား၏ ။ ရငမြောငကြတော့ ညနေ ( ၆ )နာရီလောကြ ပြနရြောကမြည် ။ သန်းနုနှင့ြ အဖောန်ရနေအြတွကြ ကူလီခေါင်းသာစိန်၏ မိန်းမ ခငလြှကို သန်းနုနှင့ြ သှားအိပရြနန်ှင့ြ သားသမီး မရှိသော ကူလီခေါင်းသာစိနတ်ို့ လငမြယားကို ဇနီးဖြစ်သူ ခငလြှက သန်းနု၏အမေ ပြနမြရောကမြချင်ြး သန်းနုနှင့ြ အတူနပြေီး ခကြပြှုတစြားရနန်ှင့ြ သာစိနကြတော့ စကအြိမကြှီးတွငပြင် ဦးမှင့မြူ .. မိုးမှင့ရြှိန် .. ရငမြောငတ်ို့နှင့အြတူ လာစားရန် သူဌေးကြီး ဦးထွန်းရှိနကြ စီစဉပြေးခဲ့၏ ။ သန်းနုကိုလည်း မုန့်ဖိုးပေးခဲ့၏ ။

စကသ်ူဌေးကြီး ဦးထွန်းရှိနတ်ို့သည် မနကစြာ စားပြီး နေ့လည် ၁၂ နာရီ လောကတ်ှင် ရနကြုနသ်ို့ ပြနသ်ှားကြသညန်ှင့ြ ( ၃ ) ရကလြောကြ အောင့န်ကြရေသော ဦးမှင့မြူ နှင့ြ မိုးမှင့ရြှိနတ်ို့သည် အရကဝြိုင်း စကြတော့၏ ။ သူတို့နှစ်ယောကသ်ည် နေ့စဉဆြိုသလို အမြဲပင် သောကန်ကြေ ဖြစ်သည် ။ အရကဝြိုင်းလေး အရှိနရြလာသညန်ှင့ြ အရကမြူးတော့ ကြှဲခိုးပေါဆြိုတာမွိုးလို မိုးမှင့ရြှိနသ်ည် သူ၏ ရငတ်ှင်းမှ သန်းနုနှင့ြ ပတသ်ကသ်ော ခံစားခကြတ်ို့ကို ပြင့အြန် ထွကလြာတော့၏ ။

မိုးမှင့ရြှိနထြံမှ စကားများကြားရခါစက သန်းနုကို အလဈချောင်းနသေော ဦးမှင့မြူ၏ စိတထြဲတွင် တင်းကနဲ ဖြစ်သှားခဲ့ရသောလြည်း အတွေ့အကြုံ ရင့ကြကြသ်ော မဟုတတ်ာ လုပတ်ာကို အသားကနွပြေီဖြစ်သော ဦးမှင့မြူက အိန်ဒွမပေိကြ ငါးခူပြုံးလေးဖြင့ြ မိုးမှင့ရြှိန်၏ စကားများကို နားထောငပြေး၏ ။ မိုးမှင့ရြှိန် စကားများအရ အကြကဝြငလြာပြီ ဖြစ်သော နရောများတွငလြည်း ဦးမှင့မြူက စကားဝငထြောကကြာ မှှောကပြေးလိုကသ်ေး၏ ။

မိုးမှင့ရြှိန်၏ နှုတဖြွားက ပြင့အြနလြာသော စကားသံများ ရပစြဲသှားသညန်ှင့ြ ဦးမှင့မြူသည် အားကိုးဖြယရြာ ကောင်းလောကအြောင် သူ၏ဟနပြန် ပုံစံကို ပြောင်းပြီး ထိုငရြာက ထလိုကြ၏ ။ ပြီးတော့ သူ၏ လကတ်ဈဖကန်ှင့ြ မိုးမှင့ရြှိန်၏ ပုခုံးတဈဖကကြို ခပသ်ာသာလေး ကိုငလြိုကြ၏ ။

” မင်းရဲ့ စကားတွေ ဦးလေး ကြားရတော့ ဦးလေး စိတမြကောင်းပါဘူး.. မောငမြိုးရာ…။ ဒီစကမြှာ သူဌေးကြီးရဲ့ တဈဦးတည်းသော သားက ဟိုဟာမလုပရြဲ ဒီဟာမလုပရြဲနဲ့ ကြောကလြန့န်ရတောလည်း ဦးလေး မင်းဖကကြ မခံချင်ဘြူးကြာ…”

” ဒါပမယေ့ြ ကနွောကြ ဘယလြိုလုပမြှာလဲ.. ဦးလေးရ…”

” အေးကြာ.. မင်းနဲ့ ဦးလေးနဲ့ ဆိုတာက သှေးမတောလြို့သာ ဆှမွေိုးမတောကြှတာပါ ..။ တကယတ်ော့ မင်းနဲ့ ဦးဟာ သူငယခြငွြးဆိုလည်း ဟုတတ်ယ်… ညီအကိုဆိုလည်း ဟုတတ်ယ် ..။ ဒီလို သံယောဇဉန်ဲ့ နလောကြတာ မဟုတလြား …”

” ဟုတပြါတယ် ဦးလေးရယ် ..။ ကနွောကြ ဦးလေးကို ကိုယ့ြဦးလေး အရင်းလိုဘဲ သဘောထားတာပါ ..”

စောစောက ပြုံးပြုံးပြုံးပြုံး အားတကသ်ရော ပြောနသေော ဦးမှင့မြူ၏ မကြန်ှာသည် မိုးမှင့ရြှိန်၏ စကားဆုံးသညန်ှင့ြ ခကြခြငွြးဆိုသလိုပင် တညကြာ သှားသည် ။ ပြီးတော့ တဖြေးဖြေး အိုကာသှားပြီး မကြမြှောငလြေးပင် ထပလြို့ကြုံ့ကာ သူတို့နှစ်ယောကြ ရှိနကြသေော စကအြိမကြှီး အပေါထြပ် လသာဆောငမြှနပြေီး ဦးမှင့မြူသည် အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လြိုကြ၏ ။ ပြီးတော့မှ သူ၏ နှုတဖြွားမှ စကားတို့သည် တဈလုံးချင်ြး ထွကပြေါကြာလာတော့၏ ။

” ဦး မင်း ကို ကူ ညီ ပါ့ မယ် …”

” ဝမ်းသာလိုကတ်ာ ဦးလေးရယ်..။ ကနွောကြ နောကကြှောင်းကိဈစဘဲ လန့တ်ာပါ …”

” ဒါတွအတွေကြ ဘာမှ မပူနပေါနဲ့တော့ကြာ ..။ ဦးလေး စီစဉရြင် အားလုံး အဆငပြှသှေားရမှာပေါ့ကြာ..။ အင်း.. ဒါပမယေ့ြ…”

ဦးမှင့မြူက သူ၏ စကားကို ရပကြာ အိုမင်းညိုမှောငလြို့နသေော မကြန်ှာထားကို လုပလြကြြ အဝေးသို့ လှမ်းကာ ကြည့်န်ပြန်ေ၏ ။

” ဒါ….ဒါပမယေ့ြ..ဘာဖြစ်လဲ..ဦးလေး . . ”

” ဦးလေးမှာလည်း စိတမြအား လူမအားနဲ့ အခကအြခဲ အကဉွြးအကြပ် တဈခုက ရှိနတယေကြှာ…”

” ဘယလြို အခကအြခဲလဲ ဦးလေး ..။ ကနွောြ ကူညီလို့ရရင် ကူညီမယလြေ ..”

” ဦးလေးလည်း မင်းကိုဘဲ အားကိုးတကြီးနဲ့ အကူအညီ တောင်းမလို့ပါကြာ…”

ခကြခြငွြးပင် ဦးမှင့မြူ၏ မကြန်ှာမှာ အားတကသ်ရော ဖြစ်သှားခဲ့ရာမှ တဖန် ခကြခြငွြး ဆိုသလို ပြနပြှီး အိုစာညှိုးသှားပြနသ်ည် ။ ပြီးတော့မှ စကားကို ပြနဆြကြ၏ ။

” ဦးလေး အကူအညီတောင်းဖို့ ရှိခဲ့ပမယေ့ြ အခု မင်းရဲ့ ကိဈစကို ဦးလေး ကူညီမယလြို့ ဂတိပေးပြီးမှ ဦးလေးရဲ့ အခကအြခဲကို မင်းကို အကူအညီတောင်းမယဆြိုရင် အပေးအယူ သဘောမွိုးများ ….”

” ဟာ.. ဦးလေးကလည်း ဗွာ . . ဒီလို မဟုတပြါဘူး …။ ကိုယ့လြူ အရင်းအခွာလို ကနွော့ကြို သဘောထားပါဗွာ ..။ သူစိမ်းဆနဆြန် သဘောမထားပါနဲ့ ..။ ပြောစရာရှိတာသာ ပြောပါ ..။ ဦးလေးရာ…”

” ကဲကဲ မင်းက ပြောဆိုတော့လည်း ဦးလေးက ပြောရတာပေါ့ ..။ ဒီလိုကြာ .. ဦးလေးဟာ မင်းတို့ မိသားစုအတွကြ မင်းအဖရေဲ့ကိုယစြား ဒီဆနစြကကြှီးကို စီမံခန့်ခွဲပြီး လုပပြေးခဲ့တာ မင်းတို့ ငယင်ယကြတည်းကပဲနောြ…”

” ဟုတပြါတယ်..ဦးလေး…”

” အေး.. ဒီကာလတွမှော ဒီဆနစြကလြုပင်န်း အဆငပြှဖေို့ ဘှိုငလြာကိဈစတို့ ဌာနကိဈစတို့ အဝယဒြိုငကြိဈစတို့ နောကပြှီး ရပရြေးရှာရေးက အစ အားလုံးမှာ ဦးလေးက အဆငပြှအေောင် လုပခြဲ့တဲ့နရောမှာ… အဲ ဖောလြို့မရတဲ့ ကုနကြစွားရိတတ်ှေ ရှိလာခဲ့တယကြှာ…”

” ဟုတကြဲ့..ဦးလေး …”

” အဲဒီ ကုနကြစွားရိတတ်ှဟော အမယဖြောမြရတော့လည်း ဦးလေး စာရင်းတငလြို့ မရဘူးကြာ …။ နောကပြှီး ဒီကုနကြစွားရိတတ်ှဟော နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာလာတဲ့အခါကြတော့ ပမဏများလာပြီး ဦးလေးရဲ့အပေါမြှာ ဝနထြုပဝြနပျိုး ဖြစ်လာခဲ့ရတာပေါ့…”

” အဲဒီဟာတွကေို အဖကေ စာရင်း ရှင်းရှင်းပေးတယ် မို့လား.. ဦးလေးရ…”

” မင်းလည်း သိသားဘဲကြာ..။ စာရင်းတငလြို့ ရတာတော့ မင်းအဖကေ စာရင်းရှင်းပေးပါတယ် ..။ စာရင်း တငမြရတော့ ဦးလေးမှာ လာပြီး ပိနတေော့တာပေါ့..”

” ကဲ.. ဦးလေး .. ငှဘယေလြောကကြို ကနွောြ ဘယလြိုလုပပြေးရမယ် ဆိုတာကိုသာ ပြောပါတော့ ဦးလေးရာ…”

” အင်း..နှစ်တွကလေည်း ကြာလာပြီဆိုတော့ အားလုံး ( ၁၂ ) သိန်းလောကြ ရှိပြီပေါ့ ..။ အဲဒါကို မင်း ကူညီမယဆြိုရင် ငါ့တူရဲ့ အသုံးစားရိတအြဖြစ် ပြပေးဖို့ပါဘဲ ..။ ဒါ .. ဒါနောြ .. ဦးလေးက မင်းကို မဖြစ်မနေ ကူညီရမယ် မပြောပါဘူး …။ မင်း မကူညီနိုငလြည်း ဦးလေး ဘယလြိုမှ သဘောမထားပါဘူး ..။ ဒါပမယေ့ြ ဘယသ်ူ့မှတော့ မပြောနဲ့ပေါ့ကြာ …”

” ကန်ောျ ကူညီပါမယ်..ဦးလေး ..”

” အင်း.. မင်းရဲ့ စကားကို ကြားရတာ ဝမ်းသာစရာပါဘဲကြာ..။ ကဲ.. မင်းကိဈစလည်း အောငမြှငပြှီလို့သာ မှတပြတေော့ ငါ့တူရေ…”

သန်းနု ရချိုးအပြီး သနပခြါးလူးနတေော့ စကထြဲက နာရီသံချောင်း ( ၄ ) ခကြြ ခေါကသ်ံ ကြားလိုကရြ၏ ။ ညနေ ( ၄ ) နာရီ ရှိပပြေီ ။ သန်းနုတဈယောကြ သနပခြါးလိမ်း အဝတအြစားလဲပြီး အိမရြှေ့တွင် ထွကပြှီး ခဏထိုငန်ေ၏ ။ စောသေးလို့ အဈမခငလြှ မရောကသ်ေး ။ ထမင်းကလည်း မဆာသေးလို့ အဈမခငလြှ လာမှဘဲ စားတော့မည် ။ ဒီနေ့ သန်းနုတို့ အလုပသ်မားအဖြဲ့ တဈခုလုံး စပါးပြတသ်ှားလို့ ညနေ ( ၃ ) နာရီနှင့ြ အလုပသ်ိမ်းကြ၏ ။ သန်းနု အိမရြှေ့တွင် ထိုငကြာ ရှိသေးသည် ။ အိမရြှေ့သို့ ကိုသာစိန် ရောကလြာ၏ ။

” သန်းနုရေ..သန်းနု …”

” ရှင်..ကမ် ဒီမှာရှိတယ် ..ဦးလေး.. လာလေ …”

” အေး..ငါ အိမထြဲ မဝငတ်ော့ဘူးဟာ ..။ ရငမြောငကြ နေ့ခင်းက ရနကြုနမြသှားခင် မှာသှားလို့ဟ…”

” ဘာများလဲ..ဦးလေးရ ..”

” အောြ.. သူ့အခန်းကို နင့ကြို ရှင်းထားပေးဖို့နဲ့ မိုးထိုးဖို့ အဝတအြစားတွလည်ေး သူ့အခန်းမှာ သှားပြီး ယူထားဖို့ပါ ..။ အဲဒါ ကိုယစြားလှယကြှီးက ရငမြောင့ြ အခန်းသော့ ပေးလိုကတ်ယ်… ရော့…”

” ဟုတကြဲ့ ဦးလေး..။ ကမွ အခုပဲ သှားလိုကပြါ့မယ်..။ အဈကိုရငမြောငကြလည်း သူနဲ့ နေ့ခင်းက တွေ့သားနဲ့ လူကိုတော့ ဘာမှမပြောဘူး ..။ နို့မို့ နေ့ခင်းကတည်းက တဈခါထဲ ယူလာခဲ့တာပေါ့..”

ပြောပြောဆိုဆို ကိုသာစိနရြဲ့ လကထြဲမှ သော့ကို သန်းနု လှမ်းယူလိုကြ၏ ။

” ရငမြောငကြ နင့ကြို အားနာလို့ မပြောခဲ့တာနမှောပေါ့ဟာ..”

သန်းနုကို သော့ပေးပြီး ကြောခိုင်းကာ ထွကသ်ှားသော ကိုသာစိနကြ သန်းနုကို ပြောသှားသေး၏ ။

ဟုတမြှာပါ.. အဈကိုရငမြောငကြ သိပပြှီး အားနာတာ။ အရငကြလည်း သန်းနု အားတဲ့ရကြ.. အတင်း သှားယူမှ မီးအိုးတိုကဖြို့ အဝတအြစားတွကေို ပေးတာ ..။ သန်းနုက အိမရြှေ့တံခါးလေး ပိတပြှီး စကအြိမကြှီးဖကသ်ို့ ထွကလြာခဲ့သည် ။ စကအြိမကြှီးနား ရောကတ်ော့ သန်းနုက အိမကြှီး၏ အပေါထြပ် လသာဆောငသ်ို့ မော့ကြည့်လြိုကလြေ၏ ။ ခါတိုင်း ဒီအခွိနဆြို ကိုယစြားလှယကြှီးနဲ့ မိုးမှင့ရြှိနတ်ို့ လသာဆောငမြှာ ထိုငပြှီး အရကသ်ောကန်ခွေိန် ဖြစ်သည် ။ ဒီနေ့ ဘယသ်ူမှမရှိ ။ ဒီတဈခေါကြ စကသ်ူဌေး ဘဘကြီး လာသှားတာ သူတို့နှစ်ယောကြ အပိုးကြိုးသှားပုံရ၏ ။

ရငမြောငန်ရော စကအြိမကြှီး၏ နောကဖြကရြှိ အခန်းသို့ သန်းနုက အိမဘြေးရှိ အုတခြဲလေးများ ခင်းထားသော လမ်းအတိုင်း အိမကြှီးကို ပတပြှီး ဝငလြာခဲ့၏ ။ ပြီးတော့ အခန်းထဲသို့ သော့ဖြင့ပြှီး ဝငလြိုကသ်ည် ။ ရငမြောင်၏ အခန်းထဲတွင် ရှိသော မီးလုံးမှာ လင်းလွှကြ ရှိသည် ။ အခန်းထဲတွင် ရငမြောင် အိပသ်ော ကုတငလြေးပေါမြှာ အဝတအြစားနှင့ြ စာအုပတ်ှေ ပြန့ကြှဲလို့နေ၏ ။ ခါတိုင်း ဒီလို မဟုတ် ။ အဈကိုရငမြောငကြ သပသ်ပရြပရြပ် နတတ်ေ၏ ။ ဒီတဈခါ ဘယလြိုဖြစ်သည် မသိ ။ ကုတငပြေါတ်ှင် ရှုပပြှကာ နသည်ေ ။ သူ နေ့ခင်းက ဘဘကြီးတို့နှင့ြ ရနကြုနသ်ို့ လိုကမြသှားမှီ ပစ်စည်းတဈခုခု ရှာလို့ ပြသှားတာဘဲ ဖြစ်မည် ။ ရှင်းခွိနမြရတော့လို့ သူမကို ရှင်းခိုင်းထားခဲ့တာဘဲဟု သန်းနု တွေးလိုကြ၏ ။

ရငမြောင်၏ အိပခြန်းထဲသို့ ရောကသ်ညန်ှင့ြ သန်းနုသည် ကုတငပြေါတ်ှင် ရှုပပြှနသေော စာအုပန်ှင့ြ အဝတအြစားများကို ရှင်းရန် ရငမြောင် အိပသ်ော ကုတငစြောင်းတွင် တငပြုလှဲလေးဝငကြာ ထိုငလြိုကြ၏ ။ လူပျိုလေး အိပသ်ော ကုတငပြေါသ်ို့ ဝငပြှီး ထိုငလြိုကသ်ော အပျိုလေး သန်းနုမှာ ရငထြဲတွင် နှေးကနဲ ဖြစ်လို့ သှားရသေးသည် ။ ခါတိုင်း သန်းနုလာလွှင် အိပခြန်းဝမှာပင် ပြောစရာပြော ယူစရာယူပြီး ပြနသ်ှားခဲ့သညပြင် ..။ အခုလို ရငမြောင်၏ အခန်းထဲသို့ မဝင် ။ ကုတငပြေါမြှာပင် ထိုငရြန် ဝေးရောပေါ့ ။

သန်းနု ရှကပြှုံးလေး ပြုံးလိုကမြိသေး၏ ။ ကုတငပြေါသ်ို့ တငပြုလှှဲလေး ထိုငပြှီးသညန်ှင့ြ သန်းနုသည် ကုတငပြေါရြှိ အဝတအြစားများကို တဈထညခြငွြး ခေါကကြာ ထပလြိုကပြှီး ကုတငဘြေးရှိ ရငမြောင်၏ စာကြည့်စြားပြဲပေါသ်ို့ တငလြိုကြ၏ ။ ပြီးတော့ ကုတငပြေါရြှိ ရငမြောင်၏ အဝေးသင် စာအုပမြွားနှင့ြ ဗလာစာအုပမြွားကို ကောကကြာ ထပန်ေ၏။ ပြီးတော့မှ သန်းနုသည် စာအုပမြွားကို ကုတငဘြေးတွင် ကပရြကရြှိနသေော စားပြဲပေါသ်ို့ တငလြိုကပြှနသ်ည် ။ ကုတငပြေါတ်ှင် ဘာမှ ရှိမနတေော့ပါ ။

” ဟော…”

ကုတင်၏ ခေါင်းရင်းဖကတ်ှင် ရှဲ့စောင်းလို့ နသေော ခေါင်းအုံးအောကမြှာ စာအုပတ်ဈအုပ် ဒေါင့စြှန်းလေး ထွကကြာနတောကို သန်းနု တွေ့လိုကရြသဖြင့ြ ကုတငစြောင်းတွင် တွဲလောင်းခကြာထားသော သူမ၏ ခွထေောကလြေး နှစ်ချောင်းကို ကုတငပြေါကြို ဆှဲလို့ တငလြိုကပြှီး ကုတငပြေါတ်ှင် သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးကို ပုဆဈတုပလြို့ ထိုငကြာ စာအုပလြေးကို ဆှဲယူလိုကပြှီး ကြည့်လြိုကြ၏ ။

” ဟင် …”

သန်းနု၏ ကိုယလြုံးလေးမှာ ကြကသ်ီးလေးများပင် ထသှားရ၏ ။ ပြီးတော့ သူမ၏ မကြလြုံးလေးကို သူမ၏ လကကြလေးအတွင်း ကိုငလြို့ထားသော စာအုပလြေးပေါသ်ို့ စူးစိုကကြာ ကြည့်န်ရင်ေးမှ သန်းနုသည် မလုံမလဲ ပြာပြာသလဲဖြင့ြ သူမ၏ ဦးခေါင်းလေးကို ဘာည်ာလှည့ပြှီး သူမ၏ မကြလြုံး ဝိုင်းဝိုင်းလေးများကို ဝင့ကြာ အခန်းတွင်း ဘေးဘီသို့ ကြည့်လြိုကသ်ေး၏ ။ ပြီးမှ သူမသည် မကြလြုံးလေးများကို သူမ၏ လကကြလေး အတွင်းတွင် ကိုငလြို့ထားသော စာအုပလြေးထံသို့ ပြနပျို့လိုကြ၏ ။

သန်းနု၏ လကအြတွင်းမှ စာအုပလြေး၏ မကြန်ှာစာတွင် ယောကြွားကြီး တဈယောကြ၏ လီးကြီးကို အနီးကပ် ရိုကလြို့ထားသော ရောငစြုံပုံဖြစ်ပြီး ထိုလီးကြီးမှာ ထိပဖြူးကြီး တဈခုလုံး ပြဲလနန်ပြေီး ထိပဖြူးကြီးမှာ နီရဲလို့နေ၏ ။ လီးတနကြှီး တဈခုလုံးမှာ မာတောငလြို့ နပြေီး လီးတနကြှီး ပတလြညတ်ှင် အကြောများ အပျိုင်းပျိုင်းထပြီး ဖုထဈနေ၏ ။ ဓါတပြုံ၏ ရှင်းလင်း ပြတသ်ားမှုကြောင့ြ လီးကြီးထိပရြှိ အပေါကကြလေးပင် မှငတ်ှေ့နရေ၏ ။

သန်းနုသည် ခတ်ေတမွှ စိုကကြာ ကြည့်လြိုကမြိပြီးသညန်ှင့ြ စာအုပလြေးကို ကိုငထြားသော သူမ၏ လကကြလေးများမှာ တုနတ်ုနရြီရီ ဖြစ်လာ၏ ။ ပြီးတော့ သူမ၏ မငွဝြန်းလေးများထဲတွင် အရညလြေးများ လဲ့လာကာ သူမ၏ နှာသီးဖြားလေးသညလြည်း ပန်းနုရောငသ်န်းကာ လာတော့၏ ။ လကထြဲမှ စာအုပလြေးကို သန်းနုသည် နောကတ်ဈရှကြ လှနလြိုကြ၏ ။ မကြန်ှာဖုံး အတွင်းဖကြ စာမကြန်ှာတွင် စောစောက မကြန်ှာဖုံးတွင် ဖောပြှခဲ့သော ဧရာမ လီးကြီး၏ ပြဲလနန်သေော ဒဈကြီးကို လကလြေးတဈဖကကြ ကိုငပြှီး လီးကြီး၏ ထိပရြှိ အပေါကလြေးနရောကို လွှာတဈခုက လွှာဖြားလေးနှင့ြ တို့ထိနပေုံ ဖြစ်၏ ။ လီးကြီးနှင့ြ လွှာဖြားတို့နှင့ြ လီးတနကြှီးပေါတ်ှင် ဆုပကြိုငထြားသော လကကြလေးတို့သာ ပါသော ပုံကြီးခွဲ့ပုံ ဖြစ်၏ ။

ထိုစာမကြန်ှာနှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် စာမကြန်ှာတွငတ်ော့ ကပျပလီကြီး တဈယောကြ၏ လီးကြီးကို အသားဖြူဖြူ အင်ျဂလိပမြလေးက စုပပြေးနသေော ပုံ ဖြစ်ပြီး ကပျပလီကြီးက မတတ်ပရြပလြကြြ အင်ျဂလိပမြလေးမှာ ဒူးထောကရြကသ်ားလေး ဖြစ်၏ ။ သန်းနုသည် တုနန်သေော သူမ၏ လကကြလေးဖြင့ြ စာအုပကြို နောကထြပ် တဈမကြန်ှာ လှနလြိုကပြှန်၏ ။ ထို စာမကြန်ှာတွငတ်ော့ ပကလြကလြှနန်သေော အင်ျဂလိပမြလေးက ပေါငန်ှဈလုံးကားကာ သူမ၏ စောကပြတကြှီးကို လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ဆှဲကာဖြဲပေးပြီး ကနွလြကတ်ဈဖကကြ စောစောက လီးကြီးကို ဆှဲပြီး သူမဖြဲထားသော စောကပြတဝြကို တေ့ထားသောပုံ ဖြစ်၏ ။

ထို စာမကြန်ှာနှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် စာမကြန်ှာတွငတ်ော့ အင်ျဂလိပမြလေး၏ စောကပြတထြဲသို့ ဧရာမလီးကြီးက တဝကမြွှ စိုကလြို့ဝငန်ပြေီး စောကပြတ် နှုတခြမ်းသားများမှာ လီးတနကြှီးဘေးတွင် ကပည်ိပြီး ခွကဝြငန်ပေုံကို အနီးကပ် လီးနှင့ြ စောကပြတတ်ို့သာပါသော ပုံကြီးခွဲ့ကာ ရိုကထြားသောပုံ ဖြစ်၏ ။

ဆကလြကပြှီး သန်းနုသည် စာအုပလြေးကို တဈရှကခြငွြးလှနလြို့ တဖြေးဖြေးချင်ြး ကြည့်လြို့သှားရာ နောကထြပ် စာမကြန်ှာများတွင် ကပျပလီကြီးနှင့ြ အင်ျဂလိပမြလေးတို့ ပုံစံအမွိုးမွိုးဖြင့ြ လိုးနကြပေုံကို ရိုကထြားပြီး ထိုပုံစံအမွိုးမွိုးတို့ဖြင့ြ လိုးနကြပေုံများနှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် စာမကြန်ှာများတွငတ်ော့ လိုးနကြသေော ပုံစံအရ ဖြစ်ပေါလြို့နသေော လီးကြီးနှင့ြ စောကပြတကြှီးတို့သာ ပါသော ပုံကြီးခွဲ့ ရောငစြုံပုံ.. အနီးကပ် ပုံများဖြင့ြ ကြင်းကြင်းကြကကြှကြ ရိုကကြာ ပြထားသော ပုံများဖြစ်သည် ။

အရှယရြောကပြှီးသော ယောကြွားတဈယောကြ၏ လီးကို တဈခါမှ မတွေ့မမှငခြဲ့ဖူးသော အသကြ ( ၁၉ ) နှစ် ကြောကြွောသ်ာ ရှိသေးသည့ြ အပျိုမလေး သန်းနုသည် ပြောငမြှောကလြှသော ဓါတပြုံထဲက လီးကြီးကို ကြင်းကြင်းကြကကြှကြ အနီးကပ် မှငရြသည့အြပြင် ထိုလီးကြီး၏ စွမ်းဆောင် လှုပရြှားပုံကိုပါ အဆင့ဆြင့ြ တွေ့မှငရြသည် ဖြစ်လို့ သန်းးနု၏ အစိမ်းသကသ်ကြ ဖြစ်နသေေးသောအသှေးအသားတို့သည် အထိန်းအကြပမြဲ့ လှုပရြှားလို့ လာကြတော့၏ ။ သန်းနု၏ မကြန်ှာလေး တဈခုလုံးတွင် အနီရောင် သန်းလာသကဲ့သို့ သူမ၏ ခွဖြေား လကဖြွားလေးများသညလြည်း ချောကသ်ှေ့လာသည် ဖြစ်လို့ မကြာခဏလည်း တံတွေးများ မှို ခနွရေ၏ ။ သန်းနု၏ စောကပြတအြတွင်းမှလည်း မညသ်ို့ ဖြစ်သညကြို သူမဘာသာ အမညတ်ပပြှီး မပြောနိုငသ်ော ခံစားခကြတ်မွိုး ဖြစ်ပေါလြို့ လာတော့၏ ။ သန်းနု၏ နှာသီးဖြားလေးမှ အသကရြှူသှင်းသံ.. ပြနထြှကသ်ံတို့သည် သူမဘာသာပင် ကြားလာရသညထြိ ပြင်းထနလြာကြ၏ ။

စာအုပလြေး၏ နောကဆြုံး စာမကြန်ှာတွငတ်ော့ အရညမြွားဖြင့ြ စိုရှှဲ တင်းပြောငန်သေော ဧရာမ လီးတနကြှီးကို လကလြေးတဈဖကကြ ဆုပကြိုငလြို့ထားပြီး ထိုလီးကြီး၏ ပြဲလနန်သေော ထိပဖြူးကြီးထိပမြှ ပစွခြဲသော အဖြူရောငအြရညမြွား ပန်းလို့ထွကန်ပေုံပင် ဖြစ်၏ ။

သန်းနု၏ စောကပြတထြဲတွင် စဈကနဲ တဈခကြြ ဖြစ်လို့သှားပြီး သူမ၏ စောကပြတအြုံသညလြည်း တင်းကနဲ တဈခကြြ ဖြစ်လို့သှားရ၏ ။ သန်းနုသည် ကုတငပြေါရြှိ အိပရြာပေါတ်ှင် ပုဆဈတုပကြာ ထိုငန်ရောမှ သူမ၏ ဖငသ်ားကြီးများကို အိပရြာပေါသ်ို့ ခကြာ ထိုငလြိုကပြှီး သူမ၏ ဒူးလေးတဈဖကကြို ထောငလြိုကကြာ ပေါငကြှားသို့ သူမ၏ လကလြေးတဈဖကသ်ည် ဝငလြို့သှားသည် ။ ပြီးတော့ သန်းနုသည် သူမ၏ စောကပြတကြို ထမိနလြေးပေါမြှပင် အသာ လကကြလေးဖြင့ြ ပြတပြေးလိုကြ၏ ။

သှေးသားများ ဆူပြကလြို့နသေော အခွိနအြခါတွငအြာရုံကြော အာရုံ ခံစားမှုများ၏ အဓိကနရောလေးသည် ထကြှနသေော သှေးသားများကြောင့ြ လှုပရြှား ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်စဉမြွား အဆကမြပြတ် ဖြစ်ပေါကြာ ခံစားနရခွေိနတ်ှင် တစုံတခုက ထိုနရောလေးကို လာရောကြ ထိတွေ့မိပြီး ထိတွေ့သော အရာကလည်း ရပတ်ညမြနဘေဲ ရှေ့လွားကာ ပြတပြေးနတေော့ သာယာမှုများ ဖြစ်ပေါလြာရတော့၏ ။

သန်းနုသည် သူမ၏ စောကပြတလြေးကို ထမိနပြေါမြှပင် သူမ၏ လကကြလေးဖြင့ြ ပြတပြေးနရင်ေးက အရသာများ တွေ့ကာနေ၏ ။ သူမ၏ ကနွလြကအြတွင်းမှ ဓါတပြုံစာအုပကြိုလည်း သူမသည် လှှတမြခသွေးဘဲ သူမ၏ မကြလြုံးလေးများက အာသာ တငမ်းငမ်းဖြင့ြ ကြည့်န်လွှကေပြင် ရှိနသေေး၏ ။ ခဏမွှ ကြာသှားသော အခါတွင် စောကပြတလြေးကို ထမိနပြေါမြှ ပြတလြို့ပေးနသေော သူမ၏ လကကြလေးသည် စောကပြတအြကြဲကြောင်း တည့တ်ည့တ်ှင် ထမိနလြေးပေါမြှ ပြတပြေးလိုကစြဉမြှာ စိုစိစိ အရညလြေးက သူမ၏လကကြို လာပြီး ထိတွေ့သဖြင့ြ သန်းနုသည် ထိုလကကြလေးကို သူမ၏ မကြန်ှာရှေ့သို့ မှှောကကြာ ကြည့်လြိုကြ၏ ။ ပြီးတော့ စိုစိစိ အရညလြေး ထိတွေ့သှားခဲ့ရသော သူမ၏ လကဖြွားလေးကိုလည်း သန်းနုသည် သူမ၏ နှာသီးဖြားတွင် ကပကြာ နမ်းကာ ကြည့်လြိုကမြိ၏ ။

ထို အခွိနမြှာပင် သန်းနု၏ ကိုယလြုံးလေးပေါသ်ို့ သနမြာသော လကန်ှဈဖကကြ ရုတတ်ရကြ ကရွောကလြာပြီး သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးကို တင်းကြပစြှာ ပြေ့ဖကပြှီး အိပရြာပေါသ်ို့ ဆှဲကာ လှဲခလွိုကတ်ော့၏ ။ သန်းနု၏ လကအြတွင်းမှ စာအုပလြေးသည် လှတကြသွှားပြီး သန်းနုသညလြည်း အိပရြာပေါသ်ို့ ဒူးလေးနှစ်ဖကြ ထောငကြာ ပကလြကကြလေး လနကြာ ကသွှားတော့၏ ။

” ဟင်…..ကိုကိုမှင့ြ…မ…မလုပပြါနဲ့..အဈကို…”

သန်းနု စကားဆုံးအောငပြင် မပြောလိုကရြခွေ ။ သူမ၏ နှုတခြမ်းပါးလေးများပေါသ်ို့ မိုးမှင့ရြှိန်၏ နှုတခြမ်းများက ဖိကပကြာ အတင်းပင် စုပန်မ်းတော့၏ ။ မိုးမှင့ရြှိနသ်ည် သန်းနုနှင့ြ အရှယတ်ူ သူငယခြငွြးဖြစ်ခဲ့ပြီး သူဌေးကြီး၏ သားဖြစ်လို့ သူ့ကို သန်းနုက ငယစြဉကြပင် ကိုကိုမှင့ဟြု ခေါခြဲ့၏ ။

ထို့နောကြ မိုးမှင့ရြှိနကြ သန်းနု၏ နှုတခြမ်းလေးများကို ဖိကပကြာ စုပန်မ်းလကြြ ရှိနရောမှ သူ၏ လကတ်ဈဖကဖြှင့ြ သန်းနု၏ ထမိနအြောကန်ားစလေးကို လှမ်းဆှဲကာ သူမ၏ခါးဆီသို့ လှနကြာ တငလြိုကြ၏ ။ သန်းနု၏ လကကြလေးတဈဖကကြ အတင်းပင် သူမ၏ ထမိနလြေးကို ပြနကြာ ဆှဲခရွန် ပြငလြိုကသ်ောလြည်း မိုးမှင့ရြှိန်၏လကကြ သန်းနု၏ စောကပြတအြုံလေးပေါသ်ို့ ဆုပကြိုငကြာ ခပဖြှေးဖြေး ဖစွည်ှဈလိုကသ်ဖြင့ြ သန်းနုသည် ခါးကလေး တွန့သ်ှားရသည် ။ သူမ၏ ထမိနလြေးကိုတော့ ပြနပြှီး ဖုံးဖိခွင်း မပြုနိုငတ်ော့ခွေ ။

သန်းနု၏ စောကပြတပြေါရြှိ မိုးမှင့ရြှိန်၏ လကသ်ည် စောကဖြုတပြေါတ်ှင် ခပဖြိဖိလေး ၄.. ၅ ခကြလြောကြ ပြတပြေးပြီးသညန်ှင့ြ သူမ၏ စောကပြတ် နှုတခြမ်းသား နှစ်ခုကို လကည်ှိုး လကမြတို့ဖြင့ြ အသာဖြဲပြီး လကခြလယ် လကခြွောင်းကို လကတ်ဆဈသာသာလောကြ သန်းနု၏ စောကပြတထြဲသို့ ထိုးသှင်းလိုကတ်ော့၏ ။ သန်းနု၏ နှုတခြမ်းများမှာ မိုးမှင့ရြှိန်၏ နှုတခြမ်းများက ဖိကပစြုပန်မ်းထားသဖြင့ြ မညသ်ည့အြသံမွှ ထွကမြလာဘဲ သူမ၏ ခါးလေးကတော့ ကော့သှားပြီး သူမ၏ ထောငထြားသော ပေါငန်ှဈလုံးမှာ ကားသှားတော့၏ ။

မိုးမှင့ရြှိနသ်ည် သန်းနု၏ နှုတခြမ်းပါးလေးများကို သူ၏ နှုတခြမ်းများဖြင့ြ ဖိကပကြာ စုပန်မ်းထားသည့အြပြင် လွှာဖြင့လြည်း သူမ၏ နှုတခြမ်းလေးများကို ပြတကြာပေးနသေေး၏ ။ ထို့ပြင် သန်းနု၏ စောကပြတထြဲသို့ လကတ်ဆဈသာသာ သှင်းထားသော မိုးမှင့ရြှိန်၏ လကခြလယသ်ညလြည်း အငှိမမြနဘေဲ ထုတလြိုကြ သန်းနု၏ စောကပြတဝြ၏ အတွင်းသားလေးများကို ကပပြှီး ဝိုကကြာ ဝိုကကြာဖြင့ြ ပြတတ်ိုကလြိုကြ လုပပြေးနသဖြေင့ြ သန်းနု၏ သှေးသားတို့သည် ပြောင်းဆနအြောင် သောင်းကနွြးလာကြတော့၏ ။

သန်းနု၏ ထောငထြားသော ပေါငဖြှုဖြု နှစ်လုံးသည် စုလိုကြ ကားလိုကဖြှင့ြ ဖြစ်လာသည် ။ မိုးမှင့ရြှိနသ်ည် သန်းနု၏ စောကပြတအြတွင်းသို့ သူ၏ လကခြလယဖြှင့ြ သှင်းခွီ ထုတခြွီ လုပပြှီး မှှနှေောကပြေးနရေုံသာ မကဘဲ သူ၏ လကမြထိပလြေးဖြင့လြည်း စောကပြတထြိပန်ားရှိ စောကစြိလေးကို မထိတထိဖြင့ြ ကောကြောထြိုးကာ ကလိပေးနသေေး၏ ။ သန်းနု၏ စောကပြတကြှီးသည် တင်းမာဖေါင်းကားနပြေီး စောကပြတအြတွင်းမှ စောကရြညလြေးများသညလြည်း စောကပြတဝြသို့ တစိမ့စြိမ့ြ ထွကကြာ လာနကြပြေီ ဖြစ်၏ ။ ထို့ပြင် သန်းနု၏ လကလြေးတဈဖကကြလည်း သူမကို နှုတခြမ်းချင်ြးတေ့ကာ စုပလြို့ပေးနသေော မိုးမှင့ရြှိန်၏ အင်ျကြီ ဝတမြထားသော ကြောပြငပြေါသ်ို့ အသာအယာ တငလြာသည် ။

သန်းနု၏ စောကပြတအြဝရှိ စောကပြတအြတွင်းသားလေးများသညလြည်း စောကပြတဝြသို့ ထိုးသှင်းကာ ထုတခြွီ သှင်းခွီ လုပပြေးနသေော မိုးမှင့ရြှိန်၏ လကခြလယလြကခြွောင်းနှင့ြ ထိတွေ့ ပြတတ်ိုကန်မှေုကြောင့ြ စောကရြညလြေးများ စိမ့ထြှကြ စိုစွတလြာကြသည် ။ စောကပြတအြတွင်းသားလေးများသည် မိုးမှင့ရြှိန်၏ လကခြလယ် လကခြွောင်းလေးကို ရငဆြိုင် ထိတွေ့လို့ လာကြတော့သည် ။ နူးညံ့ထွေးအိ စိုစွတသ်ော စောကပြတအြတွင်းသားလေးများသည် ရှုံ့ခွီပြခွီ ဖြစ်လာကြသည် ။

မိုးမှင့ရြှိန်၏ ကိုယအြတွင်းရှိ သှေးသားတို့သည် ပြင်းပြလာသော သူ၏ ကာမဇောများကြောင့ြ ဆူပြကလြာခဲ့ရပြီ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဆူပြကန်သေော သှေးသားတို့ဆီမှ လှင့ပြွံကာ ထွကလြာသော အပူငှေ့များကို သူ၏ နှာသီးဖြားမှ တဆင့ြ ဟင်းကနဲ နအေောင် ထုတပြဈလိုကြ၏ ။

မိုးမှင့ရြှိနကြ သူ၏မကြန်ှာကို သန်းနု၏ နုနုငယင်ယ် မကြန်ှာလေးဆီမှ ခွာကာ သူ၏ ကိုယလြုံးကိုလည်း သန်းနု၏ ကိုယလြုံးပေါမြှ ခွာလိုကသ်ည် ။ ပြီးသညန်ှင့ြ သန်းနု၏ ရငဘြတရြှိ အင်ျကြီနှိပစြေ့လေးများကို အလငွအြမှန် ဖြုတပြဈလိုကတ်ော့၏ ။

” အို.. ကိုကိုမှင့ရြယ် .. သန်းနုကို သနားပါဦး …။ မရကစြကပြါနဲ့ ကိုကိုမှင့ရြယ်… နောြ…”

သူမ၏ နှုတခြမ်းလေးက လှုပရြှာခွင့ြ ရသှားပြီဖြစ်လို့ မကြရြညဝြဲဝဲလေးဖြင့ြ ငိုသံလေးစွကကြာ မိုးမှင့ရြှိနကြို တောင်းပနသ်ည် ။ ပြီးတော့ လကဖြမိုးလေးဖြင့ြ သူမ၏ မကြလြုံးများဆီက မကြရြည်ဥများကို သုတကြာ သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးကို လူးလူးလှိမ့လြှိမ့လြေး တဈခကြပြှုလကြြ မိုးမှင့ရြှိန် ရှိရာဖကသ်ို့ ကြောလေးပေးကာ သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးကို စောင်းလိုကြ၏ ။ ထိုအခါတွင် မိုးမှင့ရြှိနသ်ည် သန်းနု၏ နောကကြွောရှိ ဘောလြီအင်ျကြီအဖြူလေး၏ ကြယသ်ီးများကိုပါ တပါတည်း လှယကြူစွာ ဖြုတခြှင့ရြသှားသဖြင့ြ အလငွအြမှနပြင် ဖြုတ်၏ ။ သန်းနု၏ မှှောကပြှီး မကြရြညသ်ုတန်သေော လကမြှတဆင့ြ ဘောလြီအင်ျကြီလေး၏ ပုခုံးသိုင်းကြိုးနှင့ြ အပေါတ်ှင် ဝတထြားသည့ြ နှိပစြေ့ကြယသ်ီးများ ဖြုတပြှီးနသေော လကပြှတအြင်ျကြီလေး၏ လကပြေါကတ်ို့ကိုပါ ပင့တ်ငကြာ ခွှတလြိုကြ၏ ။

ထိုအခွိနတ်ှင် သန်းနုသည် သူမ၏ စောင်းထားသော ကိုယလြုံးလေး၏ အပေါဖြကရြှိ လကကြလေးကို တံတောငဆြဈမှ ကြေးကာ သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးပေါသ်ို့ ပြနပြှီး တငလြိုကသ်ဖြင့ြ ထို လကကြလေးဘကရြှိ အင်ျကြီလကပြေါကန်ှင့ြ ဘောလြီအင်ျကြီ ပုခုံးသိုင်းကြိုးတို့မှာ ကြှတခြှာထွကသ်ှားတော့၏ ။ မိုးမှင့ရြှိနသ်ည် ကနွရြှိနသေော သူမ၏ အခွားလကတ်ဖကရြှိ အင်ျကြီလကပြေါကန်ှင့ြ ဘောလြီပုခုံးသိုင်းကြိုးတို့ကိုပါ ခွှတပြဈလိုကသ်ည် ။

ထိုအခါတွင် ဝင်းလဲ့နသေော သူမ၏ ရငည်ှန့သ်ားလေးများ သည် ထွကပြေါလြာကြတော့၏ ။ ဝင်းမှတကြာ တင်းတင်းလေး ပြည့ဖြှိုး ထွေးအိနသေော သူမ၏ အကြမ်းပန်းကနလြုံးအကြီးစား မှောကထြားသည့ြ အရှယပြမာဏ သာသာရှိသည့ြ မကမြောဖြယ် နို့လေးနှစ်လုံးမှာလည်း တုနတ်ုနယ်ငယ်ငလြေး ဖြစ်ကာ ထွကပြေါလြာတော့၏ ။

” သန်းနု.. သန်းနုကို သနားပါဦး.. အဈကိုရယ် … ဟင့ျ…”

” သန်းနုရာ.. အဈကိုက မင်းကို အတညကြှံတာပါ ..။ မင်းကို လကထြပယ်ူမှာပါ ..။ ယုံပါ သန်းနုရယ်…”

” မ…မ ဖြစ်နိုငတ်ာ…အဈကိုရယ် …။ ဘဘကြီးတို့က.. ဘယလြိုလုပပြှီး.. သဘောတူမှာလဲ…။ နောကပြှီး.. ကိုယစြားလှယကြှီးကလည်း သန်းနုတို့ကို ခကြခြငွြး ခွဲပစ်လိုကမြှာပေါ့..။ အဟင့ြ… ဟင့ြ… မဖြစ်နိုငပြါဘူး… အဈကိုရယ်….။ သန်း… သန်းနုကို သနားပါ.. ကိုကိုမှင့ရြယ်… နောြ…..”

” သန်းနုရာ…ဘာလို့ မဖြစ်နိုငရြမှာလဲ….။ မင်းကို အဈကို ခစွန်တော ကြာလှပါပြီကြာ….”

မိုးမှင့ရြှိနမြှာ ပါးစပကြလည်းပြော လကကြလည်း သန်းနု၏ နို့လေးများကို သူ၏ လကဖြဝါးထဲထည့ကြာ ပြတပြေးနသဖြေင့ြ သန်းနုသည် သူမ၏ မကြလြုံးလေးများကို မှေးမှိတလြို့ ထားရာမှ တဟင့ဟြင့ဖြှင့ြ ငိုသံပါလေးဖြင့ြ ငှင်းဆနကြာ အသနားခံ နခွင်ေး ဖြစ်၏ ။ သန်းနု၏ နှုတဖြွားက ငှင်းဆနန်သေောလြည်း သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးကမူ ဆန့ကြငွဖြကြ သှေးသားတို့၏ ထိတွေ့မှုကြောင့ြ ကာမဇောလေးများ ကြှလကြြ အငအြားများ ခွိနဲ့ကာ အထိအတွေ့များမှာ သာယာမိန်းမောလကြြ ပြော့ခွေ နုံးခွိနေ၏ ။ သူမ၏ ခန်ဓာကိုယလြေးကတော့ ငှင်းဆန် ရုန်းကနန်ိုငစြှမ်းများ ကုနခြမ်းကာ သာယာမှုလေးများတွငသ်ာ မိန်းမောလကြြ ထိုသာယာမှုများ ပြောကကြှယသ်ှားမှာကိုပင် စိုးထိတန်သည်ေ ။

သန်းနု၏ ခန်ဓာကိုယ် အပေါပျိုင်းတွင် အဝတအြစားများ ကင်းမဲ့သှားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ထမိနလြေးကတော့ သူမ၏ ခါးတွင် လုံးကာ ပုံနေ၏ ။ မိုးမှင့ရြှိနကြ သူ၏လကဖြှင့ြ သန်းနု၏ ထမိနလြေးကို သူမ၏ ခွထေောကဖြကမြှ ဆှဲလို့ ခွှတပြဈလိုကရြာ သန်းနုက သူမ၏ မကြဝြန်းလေးများဆီမှ မကြရြညစြလေးများကို သူမ၏ လကကြလေးဖြင့ြ ဘယပြှနည်ာပြန် သုတလြကြြ သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးကို လူးကာလှိမ့ကြာဖြင့ြ ဖငသ်ားကြီးများကို ကြှကာ ပေးလိုကသ်ဖြင့ြ ထမိနလြေးမှာ သူမ၏ ခွထေောကဖြကမြှနပြေီး ကြင်းလုံးကြှတကြာ ထွကသ်ှားတော့၏ ။ မိုးမှင့ရြှိနသ်ည် သန်းနု၏ ကိုယလြုံးလေး ဘေးမှာ ထိုငလြကြြ ဝတလြဈစလဈဖြစ်လို့သှားရှာသော သန်းနု၏ ကိုယလြုံးလေးကို တပမြကစြှာ ကြည့်လြိုကြ၏ ။

” သန်းနုရယ်…လှလိုကတ်ာ…”

” အဈကိုရယ်.. သန်းနုကို မသနားတော့ဘူးလားဟင် ..”

” အဈကို သန်းနုကို ဒီညဘဲ ခိုးမှာပါ ..သန်းနုရယ်…”

” ဟင်..အဈကို ..”

” ဒီည ( ၁ဝ ) နာရီလောကကြှရင် တံတားကို ဆင်းခဲ့… သန်းနု…။ ပြီးတော့ အဲဒီမှာ ကပထြားတဲ့ ပဲ့ထောငထြဲသာ ဆင်းပြီးသှားလိုကြ..။ အဈကိုက ညောငပြငစြုကနေ စောင့န်မယ်ေ..။ ဟိုမှာ ညတွင်းချင်ြး လကထြပကြှတာပေါ့.. သန်းနုရယ်… နောြ…”

” အဈကို…ရယ်…”

သန်းနု၏ လကကြလေးတဈဖကကြ မိုးမှင့ရြှိန်၏ လကတ်ဈဖကကြို အားကိုးတကြီး ဆုပကြိုငဖြစွည်ှဈလာ၏ ။ သူမ၏ လကဖြွားလေးများမှာ စောစောကလို အေးစကလြို့ မနတေော့ဘဲ ပူပူနှေးနှေးလေးဖြစ်ကာနသညေကြို မိုးမှင့ရြှိန် ခံစားလိုကရြ၏ ။

စကားဆုံးသညန်ှင့ြ မိုးမှင့ရြှိနသ်ည် သန်းနု၏ မကြန်ှာလေးဆီသို့ သူ၏ မကြန်ှာကို ငုံ့ကာ သူမ၏ နဖူးလေးကို မှတန်ိုးစွာဖြင့ြ နမ်းလိုကြ၏ ။ ပြီးတော့ သန်းနု၏ သနပခြါး ပါးကြကလြေးများ တငကြာထားသော ပါးမို့မို့လေး နှစ်ဖကကြို ဖိလို့ နမ်းရှိုကလြိုကသ်ည် ။ ပြီးသညန်ှင့ြ မိုးမှင့ရြှိနသ်ည် သူမ၏ နို့လေးများဆီသို့ မကြန်ှာအပကြာ နို့လေးနှစ်လုံးကို ဘယပြှနည်ာပြန် စို့တော့၏ ။

သန်းနုမှာတော့ တလူးလူး တလှိမ့လြှိမ့ဖြှင့ြ ကာမဇောများ ကြှတကလြာနပြေီး သူမ၏ လကကြလေး နှစ်ဖကကြတော့ မိုးမှင့ရြှိန်၏ အဝတအြစား နဂိုကတည်းက ဝတမြထားသော ကြောပြငကြှီးပေါသ်ို့ အသာယာလေး တငကြာ သူမ၏ မကြလြုံးများကို မှိတလြကြြ ယုံမှတလြို့ ပုံအပကြာ မိန်းမောနလတေေော့သည် ။

မိုးမှင့ရြှိနသ်ည် သန်းနု၏ နို့လေးနှစ်လုံးကို ဘယပြှနည်ာပြန် စို့ပေးနရင်ေးမှ သူ၏လကဖြှင့ြ သန်းနု၏ နံစောင်းလေးများ ဝမ်းဗိုကသ်ားလေးများနှင့ြ ပေါငတ်နန်ှဈဖကတ်ို့ကို ပြတသ်ပ် ဆုပန်ယ် ဖစွည်ှဈကာ ပေးနေ၏ ။ ထို့ပြင် သန်းနု၏ လုံးတဈ ကားအယန်သေော ဖြူဖြူဖြေးဖြေး ဖငသ်ားကြီးများ အောကကြိုပါ လကကြို ထိုးသှင်းပြီး ဆုပန်ယဖြစွည်ှဈကာ ပေးနသေေး၏ ။ သန်းနုကတော့ သူမ၏ အဝတမြဲ့ ဖြူစငဝြင်းပလှပ အခွိုးကြ မို့မောကကြားစွင့ြ လုံးတဈနသေော ခန်ဓာကိုယလြေးကို အိပရြာပေါတ်ှင် ပကလြကလြေးနကော စင်းပေးထားရုံမှတပါး ဘာများ တတန်ိုငပြါဦးမညန်ည်း ..။

နို့စို့ပေးနသေော မိုးမှင့ရြှိန်၏ နှုတခြမ်းလှှာ အတွင်းမှ လွှာလေးသည် သန်းနု၏ နို့သီးခေါင်းလေးများ ထိပဖြွားဆီသို့ ထိလာကာ ယကလြို့ ပေးလိုကသ်ောအခါများတွငတ်ော့ သန်းနုခငမြွာမှာ သူမ၏ခန်ဓာကိုယလြေး တဈခုလုံး ဖြိုးဖြိုးဖငွြးဖငွြး ဖြစ်လကြြ အသကရြှူလေးများပင် မှားလို့ သှားရ၏ ။ ထို့ပြင် စင်းလို့ထားသော သူမ၏ ခွထေောကလြေး နှစ်ချောင်းသညလြည်း ကြေးလိုကြ ဆန့လြိုကြ ဖြစ်နရောမှ သူမ၏ ဒူးခေါင်းလေးများသည် ကြေးလကြြ ဖြူဖြေးနုနယန်သေော ပေါငန်ှဈလုံးမှာ ထောငလြို့ လာတော့၏ ။

သူမ၏ ခန်ဓာကိုယအြနှံ့ကို ပြတလြို့ ပေးနသေော မိုးမှင့ရြှိန်၏ လကသ်ည် သူမ၏ ပေါငလြုံးလေး နှစ်လုံးကြားရှိ သန်းနု၏ အမှှေးနကကြလေးများ ကောကကြောကကြှေးကြေးလေးများ ဖြစ်လို့နသေော စောကဖြုတအြုံလေးပေါသ်ု့ ရောကရြှိသှားပြီး သန်းနု၏ ဖြူဖြူဖြေးဖြေး စောကဖြုတအြုံလေးကို တဈခကြြ နှစ်ခကြလြောကြ ဖစွည်ှဈပေးလိုကြ၏ ။ ပြီးတော့ သူ၏ ကိုယလြုံးကို သန်းနု၏ ကိုယလြုံးလေးပေါမြှ ခွာကာ ကြှလိုကပြှီးနောကြ မိုးမှင့ရြှိနသ်ည် သန်းနု၏ ပေါငန်ှဈလုံးကြားတွင် ဝငကြာ ထိုငလြိုကပြှီး သူ၏ပုဆိုးကို ခွှတခြလွိုကတ်ော့၏ ။ သူမ၏ ကိုယလြုံးလေး အပေါမြှ မိုးမှင့ရြှိန်၏ ကိုယလြုံးသည် ကြှလို့သှားသဖြင့ြ မှေးမှိတလြို့ ထားသော သူမ၏ မကြလြုံးလေးများကို ဖြင့ကြာ ကြည့်မြိလိုကသ်ော သန်းနု၏ မကြလြုံးလေးများသည် ဝိုင်းကာ သှားပြီး သူမ၏ အသဲထဲတွင် အေးကနဲ ဖြစ်ကာ သှားရတော့သည် ။

ပုဆိုးအတွင်းမှ ထွကပြေါလြို့ လာသော မိုးမှင့ရြှိန်၏ လီးကြီးသည် အရှည် ( ၆ ) လကမြထကြ မနည်းပေ ။ ညိုကာ တုတန်ပြေီး လုံးပတ် ကပြလြုံးသာသာတောင် ရှိလိမ့မြည် ဖြစ်၏ ။ လီးကြီး၏ ထိပဖြူးကြီးသည် ပြဲလနန်ပြေီး ထိပတ်ှင် အရညမြွားနှင့ြ စိုရှှဲနကော လီးတနကြှီးမှာ တဆတဆြတ် ဖြစ်ကာနေ၏ ။ မိုးမှင့ရြှိနသ်ည် သန်းနု၏ ထောငလြို့ထားသော ပေါငဖြှူဖြူလေးနှစ်လုံးကို အသာကားပေးလိုကပြှီး သူ၏ လီးကြီးကို သန်းနု၏ စောကပြတဝြတွင် ထိကာတေ့လိုကြ၏ ။ သန်းနု၏ ကိုယလြုံးလေးမှာ တဈခကြမြွှ တုနကြနဲ ဖြစ်သှားကာ သူမ၏ မကြလြုံးလေးများကို မှိတကြာ ထားလိုကတ်ော့၏ ။

ထိုစဉမြှာပင် သူမ၏ စောကပြတဝြမှာ တေ့လို့ထားသော မိုးမှင့ရြှိန်၏ လီးကြီးသည် တဖြေးဖြေး စောကပြတထြဲသို့ ဝငလြို့ လာတော့၏ ။

” ဗစြျ..ဗစြျ..ဗစြျ….”

” အင့ြ…အအ…အမလေး ….ကြှတကြွှတ်…”

သန်းနုမှာ သူမ၏ ပေါငဖြှူဖြူလေး နှစ်လုံးကို အစွမ်းကုန် ဖြဲကားပေးလိုကပြှီး သူမ၏ စောကပြတကြိုလည်း ကော့လို့ပေးလိုကြ၏ ။ သန်းနု၏ စောကပြတထြဲသို့ သူ၏လီးကြီးကို တဖြေးဖြေး ထိုးသှင်းနသေော မိုးမှင့ရြှိနသ်ည် သူ၏ လီးကြီးထိပတ်ှင် သန်းနု၏ စောကပြတထြဲမှ အရာဝတ်ထုတဈခုက ရှေ့ကနပြေီး တားဆီးကာသလို ထိတွေ့လာရသဖြင့ြ မိုးမှင့ရြှိနသ်ည် သူ၏လီးကြီးကို သန်းနု၏ စောကပြတထြဲသို့ ဖြေးဖြေးချင်ြး သှင်းနရောမှ အားဖြင့ြ ဖိကာ ဆောင့ပြှီး သှင်းလိုကြ၏ ။

” ဗစြျ..ဗစြျ..ဖြတ်..”

” အား..အမေ့… အား…. သပေါပြီ … အ… ကြှတ်… ကြှတ်…”

သန်းနု၏ခါးလေးမှာ အိပယ်ာပေါမြှ အတောလြေး မှောကကြှှကာ တကသ်ှားရသလို သူမ၏ ဦးခေါင်းလေးမှာလည်း ဘယည်ာ ခါရမ်းသှားရ၏ ။ ပြီးတော့ သူမ၏ ပေါငဖြှူဖြူလေး နှစ်လုံးမှာလည်း အစွမ်းကုန် ကားပေးထားသဖြင့ြ ပေါငတ်ှင်းကြောနှစ်ဖကမြှာ ထောငလြို့ပငထြနေ၏။ သူမ၏ နုထွေးဖြူဖြေးလို့နသေော ပေါငတ်ှင်းသားလေးများမှာတော့ တဆတဆြတ် တုနလြို့နသည်ေ ။

မိုးမှင့ရြှိနကြ သူ၏ လီးကြီးကို သန်းနု၏ စောကပြတထြဲသို့ ထိုးသှင်းလိုကရြာမှာ တပမြကြ မကမြောဖြယ် ကောင်းလှသော သန်းနု၏ ဖြူဖြူဖြေးဖြေး အမို့အမောကြ အစွင့အြကားများဖြင့ြ အခွိုးကြ လှပလှသော ကိုယလြုံးလေးကို မမှိတမြသုံ မှငတ်ှေ့နရကော သူမ၏ စောကပြတထြဲသို့ ထိုးသှင်းလိုကသ်ော လီးကြီးမှာလည်း သန်းနု၏ ကဉွြးကြပန်သေော စောကပြတအြတွင်းသား နုနုလေးများနှင့ြ စီးကနဲ ပြတတ်ိုကသ်ှာားရသည် ဖြစ်လို့ မိုးမှင့ရြှိနသ်ည် စိတမြထိန်းနိုငဖြစ်ကာ သန်းနု၏ စောကပြတထြဲသို့ အဆုံးဝငန်ပြေီ ဖြစ်သော သူ၏လီးကြီးကို အဆုံးနီးပါး ပြနဆြှဲထုတကြာ ခပသ်ှကသ်ှကပြင် အားဖြင့ြ ဖိဆောင့ြ လိုးသှင်းကာ ခပသ်ှကသ်ှကြ လိုးလတေော့၏ ။

” ဖြတ် ..ဖြတ်…ပလှတ်…”

” အင့ျ..အမေ့…သပေါပြီ . . ”

” ဖြတ်..ပလှတ်…”

” အား…အမလေး …နာ…နာလိုကတ်ာ….”

” ဖြတ်..ဖြတ်..ပလှတ်…”

” အား… တောြ… တောပြါတော့.. ကိုရယ်…. အား… ကြှတ်…. ကြှတ် …. ကြှတ်…”

” ဖြတ်…ပလှတ် …”

” ခဏလောကြ သည်းခံလိုကပြါဟာ.. အစမို့ပါ .. နောကတ်ော့ ကောင်းလာမှာပေါ့…”

” ဖြတ်..ပလှတ် …”

” အား.. ကြှတ်.. ကြှတ်.. ရကစြကလြိုကတ်ာ ကိုရယ် … အင့ြ.. ဟင်…”

” ဖြတ်..ပလှတ် …”

သန်းနုရဲ့ ကိုယလြုံးလေးမှာ နာရှာလှန်းလို့ ကော့ပြံနေ၏ ။ မိုးမှင့ရြှိနကြလည်း သူ၏ လိုးအားကို မလွှော့သည့အြပြင် သန်းနု၏ မခံမရပန်ိုင် ကော့ပြံကာ ဖြစ်နသေော ကိုယလြုံးလေးကို မှငတ်ှေ့နရပြေီး သန်းနု၏ မခွိမဆန့လြေး ညည်းတွားသံလေးများ ကြားရတော့ မိုးမှင့ရြှိန်၏ ကာမစိတမြွားမှာ အားရကြနပြေ တကကြှှလာပြီး ပိုလို့တောင် အားဖြင့ြ ဖိဆောင့ကြာ လိုးတော့၏ ။

” ဖြတ်..ပလှတ်…”

” အမေ့..အား..ဟင့ဟြင့ြ …”

” အား..ကြှတကြွှတ် …..”

” ဖြတ်..ပလှတ်..”

” အ…အင့ျ…”

” ဖြတ်..ပလှတ်…”

” အင့ျ….ဟင့ျ…”

” ဖြတ်..ပလှတ်…”

မိုးမှင့ရြှိနကြ အားဖြင့ြ ဖိဆောင့လြို့ အခကြြ ( ၃ဝ ) မွှ ဆောင့ကြာ လိုးပြီးသောအခါတွငတ်ော့ သန်းနု
တဆတဆြတ် တုနကြာနသေော နှုတခြမ်းဖြားလေးများမှ ညည်းသံလေးများ ထွကမြလာတော့ပေ ။ ကော့ပြံနသေော သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးမှာလည်း ငှိမသ်ကသ်ှား၏ ။

” ဖြတ်..ပလှတ်…”

” ဖြတ်..ပလှတ်…”

” ဖြတ်..ပလှတ်..”

သန်းနုမှာ သူမ၏ စောကပြတကြှီး အတွင်းတွင် အရညမြွား ရှှဲရှှဲစိုကာနပြေီ ဖြစ်သည့အြပြင် သူမ၏ ယားလို့နသေော စောကပြတ် အတွင်းသားလေးများကိုလည်း မိုးမှင့ရြှိန်၏ သနမြာတောင့တ်င်းလှသော လီးတနကြှီးက အားပါးတရ ဆောင့ကြာဆောင့ကြာဖြင့ြ ပြတကြာနသဖြေင့ြ သူမ၏ စောကပြတကြှီး အတွင်းတွင် အရသာများ ပိုလို့ကောင်းလာရတော့၏ ။

” ဖြတပြလှတ်…ဖြတ် ပလှတ်…”

” ဖြတ် ပလှတ်..”

” ဖြတ် ပလှတ်..”

” နာသေးလားဟင်..သန်းနု..”

” ဟင့အြင်း..”

” ဖြတပြလှတ် ..”

” ဖြတ် ပလှတ်…”

” ကောင်းရော ကောင်းလာပြီလားဟင်…”

” ဖြတ် ပလှတ်..”

” သိဘူး…. အ.. ဘာတွေ မေးနတောလဲလို့…… အ… အ….”

” ဖြတပြလှတ်..ဖြတပြလှတ်….”

မိုးမှင့ရြှိနကြ တဈခကြြ ပြုံးလိုကကြာ သူ၏ ကိုယကြို ရှေ့သို့ နည်းနည်းတိုးပြီး ဆီးခုံအပေါပျိုင်းချင်ြး ကပကြာ လီးကို ဖငကြှှပြီး ဆောင့ရြင်း ခပကြှမ်းကြမ်း လိုးလိုကြ၏ ။

” ဖြတ် ပလှတ်..”

” ဖြတ် ပလှတ် ..”

( ၁၅ ) ခကြလြောကြ ခပကြှမ်းကြမ်း လိုးပြီးသညန်ှင့ြ မိုးမှင့ရြှိနသ်ည် သူ၏လီးကြီးကို သန်းနု၏ စောကပြတထြဲမှ ဒဈကြီးနားအထိ ပြနကြာ ဆှဲထုတလြိုကပြှီး လီးကြီးကို အကုနမြခွှတဘြဲ စောကပြတထြဲသို့လည်း ပြနထြိုးမသှင်းတော့ဘဲ ရပကြာ ထားလိုကြ၏ ။ တဈစကျကန့ြ.. နှစ်စကျကန့ြ သုံးစကျကန့ြ….။

” ဟင့ြ ….ကို… ဘာ…. ဘာ… ဖြစ်တာလဲ … ဟင့ဟြင့ြ…..”

” ကိုလိုးတာ သန်းနု မကောင်းဘူးထငလြို့ ဆကမြလိုးတော့ဘူးလားလို့…”

” ဟင့ြ…ကိုရယ်…ကြှတ်…အနိုငမြကငွ့န်ဲ့ကြာ…”

သန်းနုက ညည်းတွားရင်းက သူမ၏ ကိုယလြုံးလေး ကို လှုပလြှုပရြှရှလေး လုပကြာ သူမ၏ ခါးလေးကို ကော့လွှကြ သူမ၏ အရညမြွား ရှှဲရှှဲစိုကာ ထွကကြနွသေော စောကပြတလြေးကို မိုးးမှင့ရြှိန်၏ လီးတနကြှီး အရင်းသို့ တိုးကပကြာ ပေးလာ၏ ။

” ဒါဆို ကိုလိုးတာ ကောင်းလားဟင်..”

” အင်းပါ..ကောင်းပါတယ် …”

” ဘာကောင်းတာလဲဟင်…”

” အာ..ကြှတ်…ကိုကလည်းကြာ…”

သန်းနုက ပြောလည်းပြော သူမ၏ လကကြလေးတဈဖကဖြှင့လြည်း မိုးမှင့ရြှိနရြဲ့ခါးကို လှမ်းပြီး ဆှဲလာ၏ ။ မိုးမှင့ရြှိနကြ သန်းနု၏ စောကပြတဝြလေးကို သူ၏ လီးကြီး ထိပဖြူးဖြင့ြ ညှောင့ကြာ ညှောင့ကြာ လှုပရြှားကာ လိုးပေးလိုကြ၏ ။

” ကဲ..ပြောလေ..သန်းနု ..ရ..”

” ဘာ.. ကြှတ်.. ဟင့ျ.. ဒီမှာက သတေော့မယ်… ဟင့ျ.. ဟင့ျ… ဟို .. ကို.. ကို… လိုးတာ … ကောင်း.. ကောင်းတယ်.. ဟင့ျ…”

သန်းနု၏ စကားလည်း ဆုံးရော မိုးမှင့ရြှိနသ်ည် သူ၏ လီးကြီးကို ဗှုံးကနဲ ဆောင့ကြာ သန်းနု၏ စောကပြတထြဲသို့ ထိုးသှင်းလိုကတ်ော့၏ ။ ပြီးတော့ ခပကြှမ်းကြမ်းပင် ဆကကြာ ဆောင့ပြှီး လိုးတော့၏။

” ဖြတပြလှတ်…ဖြတ်..ပလှတ်….”

“ဖြတ် ပလှတ်..ဖြတ် ပလှတ် …. ဖြတ် ပလှတ်… ဖြတ် ပလှတ် .. ဖြတ် ပလှတ် ……”

မိုးမှင့ရြှိနသ်ည် သန်းနုကို ဆောင့လြိုးနရောမှ အလိုးမပကြစြဘေဲ ဆောင့ကြှောင့ပြှငပြှီး ထိုငလြိုကရြာ အခိုကအြတန့လြေးမှာ ဆောင့အြား နည်းနည်းလွော့လို့သှား၏ ။

“ဖြတ်..ပလှတ်..ဖြတ် ပလှတ် ….”

” အ… ဆောင့ြ… ဆောင့စြမ်းပါ… ကိုရယ်… အ…. အင်း…. ဟင်း.. ဟင်း…”

“ဖြတ် ပလှတ်…ဖြတ် ပလှတ် ….”

မိုးမှင့ရြှိနကြ ဆောင့ကြှောင့ပြှငပြှီး ထိုငပြှီးသညန်ှင့ြ သူ၏ လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ သန်းနု၏ နို့လေးများကို လှမ်းလို့ ဆှဲကိုငကြာ ဆုပန်ယ် ဖစွည်ှဈပေးရင်း လိုးနေ၏ ။

“ဖြတ် ပလှတ် … ဖြတ် ပလှတ် ….”

မိုးမှင့ရြှိန်၏ လကမြွားသည် သူမ၏ နို့သီးခေါင်းလေးများကိုပါ လကည်ှိုး လကမြတို့ဖြင့ြ ပြတသ်ပ် ခွမှကော ပေးနေ၏ ။

“ဖြတ် ပလှတ်..ဖြတ် ပလှတ် …..”

“ဖြတပြလှတ်…ဖြတ် ပလှတ် ……”

” အ.. ဟင့ြ… ကောင်း.. ကောင်းလိုကတ်ာ ကိုရယ် …. အမလေး… နောြ …”

“ဖြတ် ပလှတ်…ဖြတ် ပလှတ် …..”

သန်းနုသည် ခစွရြသူ ခစွသ်ူရငမြောင်၏ အိပယ်ာထကဝြယ် သူမ၏ ယငဖြိုပငမြသန်းဖူးသော ကိုယလြုံးလေးကို အဝတအြစားများ အားလုံး ခွှတလြကြြ သူမ၏ ဖြူဖြူဖြေးဖြေး တပမြကဖြှယ် ကိုယလြုံးလေးဖြင့ြ အသဈစကစြကြ နီတာရဲ စောကပြတလြေးကို ကော့ကာ ကော့ကာပေးရင်း မိုးမှင့ရြှိန်၏ အလိုးကို ကော့ပြံကာ အလိုးခံနရင်ေးက သူမ၏ စောကပြတထြဲတွင် အရသာများ မှှနထြူလာကာ မခွိမဆန့ြ ဖြစ်လို့ လာရ၏ ။ ထို့အတူ မိုးမှင့ရြှိန်၏ လီးကြီးသညလြည်း ဆောင့ကြာ လိုးရင်းက အရသာများ ရှိလှန်းမက ရှိလာပြီး အားမလိုအားမရ ဖြစ်လာလို့ သန်းနု၏ နို့လေးနှစ်လုံးကို ခပကြှမ်းကြမ်းပင် ဆှဲကိုငကြာ အားကုနဆြောင့လြိုးတော့၏ ။

“ဖြတ် ပလှတ်…ဖြတ် ပလှတ် …”

“အင့ျ.. ဟင့ျ… အ… အ…. အား… အ…. အမ… လေး…. ကို… ကိုရယ်….. အင်း… ဟင်း… ဟင်း….”

“ဖြတ် ပလှတ်..ဖြတ် ပလှတ် …..”

” ကြှတ်.. သန်းနုရယ် … အ… အင်း.. ဟင်း… ဟင်း…. အီး…”

ကာမ အထွဋအြထိပသ်ို့ ရောကရြှိသှားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော သူတို့နှစ်ဦး၏ ဝတလြဈစလဈ ခန်ဓာကိုယန်ှဈခုကတော့ တသိမ့သ်ိမ့ြ တငှိမ့င်ှိမ့ြ သိမ့သ်ိမ့ခြါကာ တွန့လြိနကြော့ပြံလကြြ ရှိကြပတေော့သည် ။

—————————————

ရငမြောငတ်ဈယောကြ စကပြဈစည်းများ ယူဆောငပြှီး ရနကြုနမြှ ဆနစြကသ်ို့ ပြနရြောကတ်ော့ ည (၆) နာရီလောကြ ရှိပြီဖြစ်၏ ။ ကားဂိတသ်ို့ ကိုယစြားလှယကြှီး ဦးမှင့မြူကိုယတ်ိုင် လာကြိုပြီး သူတို့စကသ်ို့ ပြနရြောကသ်ညန်ှင့ြ ရငမြောငန်ှင့ြ ပါလာသော စကပြဈစည်းများကို ဆနစြကတ်ှင် တပဆြငကြှ၏ ။ မနတတေသ်ော ရငမြောငကြလည်း ဝိုင်းဝန်း ကူညီ၏ ။ ည(၈)နာရီလောကတ်ှငမြှ ပြီးစီးသှားလို့ ရငမြောငသ်ည် ဆနစြကတ်ံတားတွငပြင် ချောင်းရချိုးလိုကြ၏ ။ ပြီးတော့ အဝတအြစားများ လဲပြီး စကထြဲမှပြနရြန် ပြငလြိုကြ၏ ။

” မောငရြငမြောင်.. ပြနတ်ော့မလို့လား…”

ဦးမှင့မြူက မေးလိုကြ၏ ။

” ဟုတကြဲ့.. ဦးလေး .. သန်းနုဆီလည်း ဝငခြငွသ်ေးတယ် …။ ပြီးမှဘဲ စကအြိမကြှီးကို ပြနတ်ော့မယ်…”

” ဦးလေး အခန်းထဲမှာ ထမင်းပြဲ ပြငထြားပြီးပြီ ..။ စားပြီးမှ ပြနပြေါ့ကြာ…။ ဦးလေးလည်း မင်းကို ပြောစရာ ရှိသေးတယ်..”

” ဟုတကြဲ့..ဦးလေး …”

ရငမြောငကြ စကထြဲရှိ ကိုယစြားလှယကြှီး ဦးမှင့မြူ၏ ရုံးခန်းသို့ ပြနလြှည့ပြှီး ရုံးထဲတွင် ပြငကြာထားသော ထမင်းပြဲတွင် ထိုငလြိုကြ၏ ။ သူတို့ အလုပမြွားသည့ြ ရကမြွားတွင် ယခုကဲ့သို့ စကထြဲတွငပြင် ထမင်းစားကြ၏ ။ ရငမြောင် ထမင်းစားပြီး သှားခွိနမြှာပင် စကကြိုယစြားလှယကြှီး ဦးမှင့မြူသည် ရုံးခန်းအတွင်းသို့ ဝငလြာ၏ ။

” ဦးလေး.. စောစောက ကြှနတ်ော့ကြို ပြောစရာရှိတယဆြို…”

” အေး.. ဟုတတ်ယ်.. ရငမြောငရြ.. လာ ထိုင်ဦး…”

ရငမြောငကြ ဦးမှင့မြူ၏ စားပြဲရှေ့ရှိ ကုလားထိုငတ်ှင် ဝငထြိုငလြိုကြ၏ ။

” တခွား မဟုတပြါဘူးကြာ… သန်းနုကိဈစပါ…”

” ဗြာ..ဦးလေး..သန်းနု ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်…”

” အင်း.. သန်းနုကတော့ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး..။ ဖြစ်တာက မိုးမှင့ရြှိနဘြဲ…”

” ခငဗြွာ…ဘယလြို…”

” ကဲ.. မောငရြငမြောင်.. မင်း စိတအြေးအေးထား ..။ ဦးလေး အစအဆုံး ပြောပြမယ် …”

” ဟုတ်..ဟုတကြဲ့ …ဦးလေး…”

” မင်းနဲ့ သန်းနုတို့ သမီးရည်းစား ဖြစ်နကြတော တို့ စကဝြန်း တဈခုလုံး အသိဘဲနောြ …”

” ဟုတကြဲ့..ဦးလေး …”

” မင်းတို့ သမီးရည်းစားဖြစ်တာ ဘယလြောကကြှာပြီလဲ..”

” ( ၂ ) နှစ်ကြောပြါပြီ..ဦးလေး …”

” မင်းနဲ့ သန်းနုတို့ ဘယတ်ော့လောကြ လကထြပမြယလြို့ မှန်းထားသလဲ…”

” နောကြ (၂) နှစ်ကြောလြောကန်မှေ ကြှနတ်ောြ ဘှဲ့ရပြီးမှ လကထြပဖြို့ ကြှနတ်ောတ်ို့ သဘောတူထားပါတယ်.. ဦးလေး..”

” သန်းနုကလည်း မင်းကို တောတ်ောြ ခစွရြှာတယန်ောြ..”

” ဟုတ်..ဟုတပြါတယ်.ဦးလေး …”

” မင်း သန်းနုကို လကလြှှတခြံနိုငပြါ့မလား…”

” ဟာ..ဦလေးရယ်..ဘယဖြစ်ပါ့မလဲ..”

” ကဲ.. ဒါဆိုရငတ်ော့ အမှနဆြုံး ခိုးပြေးဖို့ လုပတ်ော့ကြာ…”

” ဘာ.. ဘာဖြစ်လို့လဲ … ဦးလေးရယ်..။ ကြှနတ်ောြ ဘှဲ့ရပြီးမှ လူကြီးစုံရာနဲ့ တောင်းရမ်း…….”

” မရတော့ဘူး.. မောငရြငမြောင်..။ အခွိနမြမှီနိုငတ်ော့ဘူး…”

” ဦး.. ဦးလေးရယ်..။ ကြှနတ်ော့ကြို ရှင်းပြပါဦး..။ ဘာတွေ ဖြစ်ကုနလြို့လဲဟင်…”

” အင်း.. ဦးလေးအနနေဲ့က မင်းကိုရော သန်းနုကိုပါ ကိုယ့သ်ားသမီးလေးတွလေို ခငခြဲ့ရ.. သံယောဇဉြ ထားခဲ့ရတာ မင်း သိပါတယကြှာ…”

” ဟုတကြဲ့ ဦးလေး …”

” အဲဒီတော့ ဦးလေး အခုပြောမယ့ြ စကားတွကေို မင်း တသကလြုံး ဘယသ်ူ့ကိုမှ မပြောပါနဲ့ကြာ ..။ နောကပြှီး သန်းနုကိုလည်း မင်း တသကလြုံး မပြောပါနဲ့ကြာ..”

” ဟုတကြဲ့.. ဦးလေး … ကြှနတ်ောြ ကတိပေးပါတယ်….”

” ကဲ.. ဦးလေး.. လိုရင်းဘဲ ပြောတော့မယကြှာ..။ သူဌေးသား မိုးမှင့ရြှိနကြ သန်းနုကို သဘောကနွတော ကြာပြီကြ…”

” အင်း..ကြှနတ်ောြ ထငတ်ော့ ထငသ်ားဘဲ…”

” အဲဒါ သူဌေးကြီး ဒီတဈခေါကလြာတော့ မိုးမှင့ရြှိနကြ သူ့အဖနေဲ့ အမကေို ဖြင့ပြှောတော့ သူဌေးကြီးနဲ့ သူဌေးကတောကြ ပထမတော့ သန်းနုက စကထြဲက အလုပသ်မ ဖြစ်နတေော့ သဘောမတူချင်ဘြူး ..။ နောကတ်ော့ သန်းနုက လိမမြာရေးခွားလည်းရှိ သူဌေးကြီးတို့ မကြစြိရှေ့တင် ကြီးလာတာလည်းဖြစ် နောကပြှီး သူတို့သားက သန်းနုကို ယူလိုကရြင် ခွငှေိမသ်ှားမှာလို့ဘဲ တွကကြှတယ်..။ နောကပြှီး သန်းနုသာ သူတို့ခွှေးမ ဖြစ်သှားရင် သူတို့ ဩဇာခံမှာ သချောတယ် ဆိုပြီး နောကဆြုံး သဘောတူသှားတယ်…”

” ဗြာ…”

ရငမြောငကြ အာမဋေိတသ်ံ ထွကသ်ှားရ၏ ။ စကားရှညကြှီး ပြောလိုကရြသော ဦးမှင့မြူက သူ၏စကားကို ရပပြှီး အခန်းတွင်းသို့ ဟိုဒီလှမ်းကာ ကြည့်သ်ဖြင့ြ ရငမြောငကြ အလိုကတ်သိပင် သောကရြတဈေခွကြ ခပကြာ ဦးမှင့မြူ၏ အနားသို့ သှားပြီး လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ရိုရိုသသပေင်ေ ရခွကေကြို လှမ်းပေးလိုကြ၏ ။ ပြီးတော့ ရငမြောငသ်ည် သူ မူလက ထိုငန်ရော ဦးမှင့မြူ၏ စားပြဲရှေ့ရှိ ကုလားထိုငတ်ှင် သှားကာ ထိုငလြိုကြ၏ ။

ဦးမှင့မြူက ရငမြောင် တရိုတသေ ပေးလာသော ရခွကေကြို ယူပြီး တဝကမြွှ သောကလြိုကပြှီး သူ့ရှေ့ရှိ စားပြဲပေါသ်ို့ အသာပြနတ်ငကြာ သူ၏ စားပြဲရှေ့ရှိ ကုးလားထိုငတ်ှင် ထိုငန်သေော ရငမြောငကြို အကဲခတကြာ ကြည့်လြိုကြ၏ ။

” ဆကြ..ဆကပြှီး..ပြောပါဦး..ဦးလေး …”

” မိုးမှင့ရြှိနန်ဲ့ သန်းနုကို သူဌေးကြီးနဲ့ သူဌေးကတောကြှီးက သဘောတူပြီးတဲ့ နောကမြှာ အခု သန်းနုအမကေို (၇) ရကြ စခန်းဝငဖြို့ ရနကြုနကြို ခေါသ်ှားကြတယ်…။ တရားစခန်း ပြီးတာနဲ့ သန်းနုအမကေို သူဌေးကြီးတို့ လငမြယားက နားခကြှလိမ့မြယ်…။ မင်းဘဲ စဉြးစားကြည့်လြေ..။ သန်းနုအမကေ သူဌေးကြီးတို့ကို လှနဆြနန်ိုငပြါ့မလား …။ သန်းနုအမကေို ပြောပြီးတာနဲ့ မိုးမှင့ရြှိနန်ဲ့ သန်းနုတို့ကိဈစကို ရကပျိုင်းအတွင်း စီစဉကြှလိမ့မြယ်..။ ဦးလေးလည်း ကိုယ့မြကြစြိရှေ့မှာတင် ဆိုတော့ တောတ်ောဘြဲ စိတမြကောင်းဖြစ်မိပါတယ်.. မောငရြငမြောငရြာ…”

စကားဆုံးသညန်ှင့ြ ဦးမှင့မြူသည် အိုစာလို့သှားသော မကြန်ှာဖြင့ြ ထိုငန်ရောမှထကာ ဖြင့ထြားသော ရုံးခန်း ပြူတင်းပေါကတ်ှင် ရငမြောငရြှိရာဖကသ်ို့ ကြောပေးကာ ရပန်ပြေီး အဝေးကို မွှောကြာ ကြည့်န်ေ၏ ။

ရငမြောငကြတော့ ဦးမှင့မြူ၏ စားပြဲရှေ့တွငရြှိသော ကုလားထိုငတ်ှင် ငေးကြောငကြာ ထိုငလြကြရြှိ၏ ။( ၅ ) မိနဈလောကြ ကြာမှ ရငမြောငသ်ည် ထိုငန်ရောမှ ဗှုံးကနဲ ထကာ ဦးမှင့မြူ ရပန်သေော နရောသို့ လွှောကသ်ှား၏ ။

” ဦးလေး.. ကြှနတ်ော့ကြို ကူညီပါဦး .. ဦးလေးရယ်… နောြ ..”

ဦးမှင့မြူက သူ၏နောကတ်ှင် ရောကန်သေော ရငမြောင့ဖြကသ်ို့ သူ၏ကိုယလြုံးကို တဖြေးဖြေးချင်ြး လှည့ကြာ ရငမြောငကြ သူ့ကို အားကိုးတကြီး ကြည့်န်သေော ရငမြောင်၏ မကြန်ှာကို ခပတ်ှတွလေေေး တဈခကြြ စိုကကြှည့ပြှီး သူ၏ခေါင်းကို ဆတလြိုကြ၏ ။ ဦးမှင့မြူသည် ခေါင်းတဆတဆြတ် လုပလြွှကြ လကန်ှဈဖကြ နောကကြိုပစ်ကာ သူ၏ စားပြဲနောကရြှိ ကုလားထိုငတ်ှင် ဝငကြာ ထိုငလြိုကပြှီး ကုလားထိုင် နောကမြှီပေါတ်ှင် သူ့ခေါင်းကို မှီပြီး မကြလြုံးတွကေို မှိတကြာထားလိုကြ၏ ။

ရငမြောငကြတော့ ဦးမှင့မြူ၏ နောကမြှ ကပပြှီး လွှောကလြာရင်း စားပြဲရှေ့ရှိ ကုလားထိုငတ်ှင် ပြနကြာ ထိုငရြင်း ဦးမှင့မြူ၏ မကြန်ှာအား အားကိုးတကြီး ကြည့်န်ေ၏ ။ ခဏကြာတော့မှ ဦးမှင့မြူသည် သူ၏မကြလြုံးများကို ပြနဖြှင့လြိုကပြှီး သူ၏ခေါင်းကိုလည်း ကုလားထိုင် နောကမြှီတွင် မှီထားရာမှ ပြနမြတလြိုကြ၏ ။ ထို့နောကြ သူ့ကို အားကိုးတကြီး ကြည့်လြို့နသေော ရငမြောင်၏ မကြန်ှာကို စိုကကြာ ကြည့်လြိုကြ၏ ။

” ဒီမှာ…မောငရြငမြောင်…”

” ဟုတကြဲ့..ဦးလေး …”

ဦးမှင့မြူက စကားစလိုကလြွှငပြင် ရငမြောငမြှာ လှုပလြှုပရြှားရှားလေး ဖြစ်လို့သှားရ၏ ။

” အခု ဦးလေး မင်းကိုပြောတဲ့ ကိဈစတွရယ်ေ.. ဦးလေး မင်းကို ကူညီလိုကတ်ာတွရယေကြို မင်း တသကလြုံး ဘယသ်ူ့ကိုမှ မပြောပါနဲ့..။ သန်းနုကိုလည်း မပြောပါနဲ့ကြာ…”

” စိတခြပြါ ဦးလေး ..။ ကြှနတ်ောြ ဘယသ်ူ့ကိုမှ မပြောပါဘူးလို့ ကတိပေးပါတယ်…”

” အေး..အေး…”

ဦးမှင့မြူက ခေါင်းဆတလြိုကပြှီး သူ၏ရှေ့ရှိ စားပြဲပေါမြှ စာရှကတ်ဈရှကကြို ယူကာ စာ ( ၅ ) ကြောင်း ( ၆ ) ကြောင်းလောကြ ရေးလိုကြ၏ ။ ပြီးတော့ စားပြဲအံဆှဲကို ဖြင့လြိုကပြှန်၏ ။ ပြီးတော့ အံဆှဲထဲမှ ငှစကျေကူ တဈထပကြို ယူလိုကြ၏ ။

” ဒါက မင်းတို့သုံးဖို့ ငှတဈေသောင်း..။ ဦးလေးက ကူညီတာ ..။ ပြနပြေးစရာ မလိုဘူး ..။ ဒီက နောကကြှောင်းကိဈစတွကေို ဘာမှ မစဉြးစားနဲ့ ..။ ဦးလေး အဆငပြှအေောင် စီစဉပြှီး ( ၂ ) ရကြ ( ၃ ) ရကအြတွင်း မင်းတို့ကိုလာပြီး ခေါခြိုင်းလိုကမြယ်….”

ပြောပြီးသညန်ှင့ြ ဦးမှင့မြူက သူ၏ ကုလားထိုငတ်ှင် ထိုငန်ရောမှထကာ စားပြဲကိုပတပြှီး ထွကလြိုကြ၏ ။ ရငမြောငကြလည်း ထိုငရြာမှထကာ စားပြဲဘေးတွင် ဦးမှင့မြူနှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငလြိုကြ၏ ။ ပြီးသညန်ှင့ြ ဦးမှင့မြူ၏ရှေ့တွင် ရငမြောငသ်ည် ဆောင့ကြှောင့ထြိုငကြာ ခလွိုကပြှီး သူ၏ လကအြတွင်းတွင် ဦးမှင့မြူ ပေးလိုကသ်ော စာနှင့ြ ငှတဈေသောင်းတို့ကို ကိုငကြာ လကအြုပခြွီ ကနတ်ော့လိုကတ်ော့၏ ။

” အင်း.. ကနွြးမာပါစေ.. ခမွြးသာပါစေ.. သှားလမ်းလာလမ်းတွေ ချောမှေ့ပါစေ..။ ဒီလငဒြီမယား အိုအောငမြင်းအောင် ပေါင်းရပါစကြယ်ေ…”

သူ၏ရှေ့တွင် ဆောင့ကြှောင့လြေးထိုငပြှီး လကအြုပခြွီကာ ကနတ်ော့နသေော ရငမြောငကြို ဦးမှင့မြူသည် သကပြှင်းတဈခကြခြပြှီး အကကြှဲသံလေးများ ရောလို့နသေော ခပရြှရှ အသံဖြင့ြ ဆုပေးနေ၏ ။ ကနတ်ော့နသေော ရငမြောငကြို ကြည့်န်သေော ဦမှင့မြူ၏ မကြန်ှာသညလြည်း သမ်းနည်းတာလား.. စမ်းသာတာလား.. ကြကြေဲတာလား.. ခွဲခွားလို့ မရသော ပုံရိပတ်ို့သည် ဦးမှင့မြူ၏ မကြန်ှာပေါတ်ှင် အရောင် အမွိုးမွိုးဖြင့ြ တခဏအတွင်းမှာပင် ပြောင်းလဲကာသှား၏ ။ ကနတ်ော့ပြီးသညန်ှင့ြ ရငမြောငသ်ည် ဦးမှင့မြူ၏ ရှေ့တွင် ဆောင့ကြှောင့ထြိုငန်ရောမှ မတတ်ပထြရပလြိုကြ၏။

” ဦးလေး..ကြှနတ်ောြ သှားတော့မယ်…”

” အေး.. ပဲ့ထောငထြဲသာ တဈခါထဲ ဆင်းနလေိုကတ်ော့..။ ဘယမြှ မသှားနဲ့တော့နောြ…”

ပြောရင်း ဦးမှင့မြူ၏ လကတ်ဈဖကကြ ရငမြောင်၏ ပုခုံးတဈဖကကြို ကိုငကြာ ဖစွည်ှဈလိုကသ်ေး၏ ။ ရငမြောငကြ ခေါင်းငှှိမ့ပြှကာ အခန်းဝသို့ လွှောကသ်ှားတော့၏ ။ ဦးမှင့မြူက အခန်းဝသို့ လွှောကလြှမ်းသှားနသေော ရငမြောင်၏ ကြောပြငကြို ကြည့်လြွှကြ သကပြှင်းတဈခကြြ ခလွိုကြ၏ ။ ရငမြောငမြှာ အခန်းဝသို့ ရောကန်ပြေီ ။

” အောြ..မောငရြငမြောင်…”

ရငမြောငကြ အခန်းဝမှ ဦးမှင့မြူ ရှိရာဖကသ်ို့ လှည့ကြှည့လြိုကြ၏ ။

” ဟုတကြဲ့ …ဦးလေး…”

” ပဲ့ထောငထြဲကို သန်းနုရောကလြာရင် ဘာမှမမေးနဲ့ ..။ သူဘယလြို ရောကလြာတယ် ဆိုတာကို မင်း သူ့ကို တသကလြုံး မမေးနဲ့နောြ..”

” စိတခြပြါ ဦးလေး .. ကြှနတ်ောြ ကတိပေးပါတယ် …”

” အေး.. အေး.. သှားတော့..။ ဦးလေးလည်း သန်းနုကို ပဲ့ထောငထြဲ ရောကလြာအောင် စီစဉရြဦးမယ်…။ သူလာတဲ့အထိတော့ မင်း စိတရြှညရြှည် စောင့န်ောြ ..။ နောကပြှီး မင်းလည်း ပဲ့ထောငထြဲက ဘယမြှမသှားနဲ့..။ ဦးလေးမှာတာတွကေို သသခွေောခွာ လုပန်ောြ.. မမှားစနေဲ့…”

” ဟုတကြဲ့..စိတခြပြါ..ဦးလေး….”

ရငမြောင် ထွကသ်ှားသညန်ှင့ြ ဦးမှင့မြူသညလြည်း အခန်းထဲမှ ထွကလြာခဲ့၏ ။ ထို့နောကြ ဆနစြကန်ှင့ြ တွဲလကြြ ရုံးအဆောကအြဦးအတွင်းမှ ထွကလြာကာ ဆနစြကဘြေးရှိ လမ်းမှ ပတပြှီးထွကကြာ ဆနဂြိုဒေါငဖြကကြို လာခဲ့၏ ။ ဆနဂြိုဒေါငသ်ို့ ရောကတ်ော့ ဂိုဒေါငရြှေ့ရှိ ခေါကတ်ံခါးမှာ တဈခပြဟြကာ ဖြင့ထြား၏ ။ ဦးမှင့မြူက ဂိုဒေါငတ်ှင်းသို့ ခေါင်းပြူပြီး ကြည့်လြိုကြ၏ ။

ဆနဂြိုဒေါငမြှာ ပဉွထြောင် သှပမြိုး ဖြစ်ပြီး ကြမ်းခင်းတွင် ချောကသ်ုံး ပဉွပြှားများ စီပြီး မူလီစွဲကာ ခင်းထား၏ ။ ဂိုဒေါငအြတွင်းတွင် ဆနအြိတမြွားမှာ ပေ( ၅ဝ ) ပတလြညကြယွသ်ော ဂိုဒေါင်၏ တဝကမြွှသာ ရှိ၏ ။ ဆနအြိတမြွား မရှိသော ဂိုဒေါင်၏ ဝငပြေါကဖြကတ်ှင် ဝငပြေါကြ၏ ဘေးနားမှာ ဒရဝမ် ရနကြနားမှာ အိပရြာခင်းနေ၏ ။ ဂိုဒေါငကြှမ်းပြငပြေါတ်ှင် တာလပတခြင်းပြီး တာလပတပြေါမြှာ အညာစောင် တပတန်ှမ်းကို ခင်းကာ ခေါင်းအုံးလေးတဈလုံး တငထြား၏ ။ ခေါင်းအုံးလေး ဘေးတွင် ဂွမ်းစောင် တပတန်ှမ်းလေး တဈထညကြို
ခေါကပြှီး ခထွား၏ ။ အိပယ်ာခင်း အညာစောင် တပတန်ှမ်းကို လကဖြှင့သ်ပကြာ ဖြန့န်သေော ရနကြနားသည် ဂိုဒေါငပြေါကတ်ှင် လူရိပမြှငသ်ောကြောင့ြ သမငလြညပြှန် လှည့ကြှည့လြိုကြ၏ ။

” ဟာ..ဆရာကြီး …”

” ရနကြနား.. မင်း အိပတ်ော့မလို့လား..”

” ဟာ..မဟုတပြါဘူး ဆရာကြီး ..။ ကြှနတ်ောြ တဈည မအိပပြါဘူး..။ ညောင်းရင် ကြောဆန့လြို့ရအောင် အိပယ်ာခင်းထားတာပါ…”

” မအိပသ်ေးရင် လာဦး…”

” ဟုတကြဲ့ … ဆရာကြီး…”

ရနကြနား ဂိုဒေါငအြပြငသ်ို့ ရောကသ်ညန်ှင့ြ ဦးမှင့မြူက သူ၏အိပထြဲမှ ငှတဈေထောငတ်န် တဈရှကန်ှင့ြ ငါးရာတန် တဈရှကတ်ို့ကို ထုတပြှီး ရနကြနားကို လှမ်းပြီး ပေးလိုကြ၏ ။

” ရော့.. မင်း မှို့ထဲသှားပြီး ငါ့ဖို့ ခေါကဆြှဲတဈပြဲ ဝယပြေးစမ်းကြာ…။ ဆိုကကြားနဲ့သှား..။ ဆိုကကြားကိုလည်း တအား မနင်းခိုင်းနဲ့ဦး..။ ငါက အခုတင် ထမင်းစားပြီးတာ။ စာရင်းတွေ တဈညလုံးပေါကြ လုပရြမှာမို့ မိုးလင်းခါနီး စားဖို့ ဝယခြိုင်းတာ..။ ပိုတာ မင်း ယူပေါ့ကြာ…”

” ဟုတ်..ဟုတကြဲ့ ဆရာကြီး…”

ပြောပြီးသညန်ှင့ြ ရနကြနားသည် ဦးမှင့မြူ၏ လကတ်ှင်းမှ ပိုကဆြံကို ယူကာ ထွကသ်ှားတော့၏ ။ ဆနစြကမြှာ မှို့ဆငခြှဖေုံးတွင် ရှိပြီး ဆိုကကြားနှင့သ်ှားလွှင် ခေါကဆြှဲဆိုင် ရောကအြောင် နာရီဝကမြွှ နင်းရပမည်ေ ။ ရနကြနား ဆိုကကြားစီးမည် မဟုတ် ။ ဆိုကကြားခကို သူ ယူမည် ဖြစ်သည် ။ ပြီးတော့ ခေါကဆြှဲဆိုငတ်ှင် တဈခွကြ တဈဖလား မော့ပြီးမှ ရနကြနားသည် ပြနလြာလိမ့မြည် ။

ဦးမှင့မြူသည် ဆနဂြိုဒေါငအြတွင်းသို့ လှည့ပြတ် ကြည့်ရြှုလိုကြ၏ ။ ပြီးတော့ ဂိုဒေါငရြှေ့ရှိ လုံခွုံရေး မီးလုံးကို ပိတလြိုကြ၏ ။ ဂိုဒေါငအြတွင်းရှိ ( ၁၀ဝ ) အား မီးလုံးတဈလုံးသာ လင်းလကြြ ရှိတော့၏ ။ ဦးမှင့မြူသည် ဂိုဒေါငဝြငပြေါကကြ ခေါကတ်ံခါးရှိ ဟဖြင့ထြားသော တံခါးခပြန်ရောမှနပြေီး အပြငသ်ို့ ထွကလြိုကြ၏ ။ ပြီးတော့ သူ၏ လကပြတန်ာရီကို ကြည့်လြိုကတ်ော့ ည ( ၁ဝ ) နာရီ ရှိပပြေီ ။

ဦးမှင့မြူသည် ဂိုဒေါငအြပေါကရြှိ ဟထားသော တံခါးခပြကြို ဂိုဒေါငအြပြငမြှနပြေီး ဆှဲပိတလြိုကြ၏ ။ ပြီးတော့ ဂိုဒေါငဝြငပြေါကြ ဘေးတွင် ဂိုဒေါငန်ံရံနှင့ြ တွဲပြီး ရိုကထြားသော တန်းလွားလေးမှာ ထိုငန်လေိုကြ၏ ။ ထိုစဉမြှာပင် ဂိုဒေါငရြှေ့မှ ပတပြှီး ဖေါကထြားသော လမ်း အတိုင်း ဂိုဒေါငန်ှင့ြ ပေ ( ၃၀ဝ ) အကြာသို့ ရောကလြို့လာသော သန်းနုသည် သူမ၏ လကကြလေးနှစ်ဖကဖြှင့ြ ပိုကလြို့လာသော ပလောပီနံ အိပသ်ေးလေးကို ကစွကြစွပြါအောင် ပိုကလြွှကြ ခပသ်ှကသ်ှကလြေး လွှောကလြို့လာ၏ ။

သူမသည် ခွလှမြေးများကို သှကသ်ှကလြှမ်းလို့ လာသည် ဖြစ်လို့ သူမ၏ အိစကလြုံးတဈလို့နသေော ဖငသ်ားကြီးများမှာ တုနခြါလှုပရြမ်းလကြြ သူမ၏ နို့လေးများမှာလည်း တသိမ့သ်ိမ့ခြေး နိမ့လြိုကမြှင့လြိုကြ ဖြစ်လို့နေ၏ ။ သန်းနုသည် သူမ၏ရှေ့သို့ လှမ်းမွှောကြာ ကြည့်လြိုကြ၏ ။ ဆနဂြိုဒေါငကြို နီးလာပြီ ဖြစ်၏ ။ ဆနဂြိုဒေါငရြှေ့မှ ကပပြှီး ဖေါကထြားသော လမ်းအတိုင်း သှားလွှင် ဆနဂြိုဒေါငကြို လှနပြါက အောကခြှေ ပေ( ၄ဝ ) ပတလြညလြောကန်ှင့ြ အမှင့ြ လူ( ၃ )ရပမြွှ မှင့သ်ော စပါးပုံကြီး ရှိ၏ ။ ထိုစပါးပုံကြီးကို ပတကြာ ထွကလြိုကလြွှင် တံတားသို့ ရောကပြှီ ဖြစ်၏ ။

သန်းနု တံတားသို့ ရောကလြွှင် မိုးမှင့ရြှိန် ပြောသည့အြတိုင်း ပဲ့ထောငပြေါြ တကထြိုငလြိုကရြုံ ဖြစ်၏ ။ ညောငပြငစြုရှာသို့ ပဲ့ထောငကြ ဆကမြောင်းသှားပြီး ညောငပြငစြုရှာတွင် ကြိုပြီး စောင့န်မညေ့ြ မိုးမှင့ရြှိနန်ှင့ြ ညတွင်းချင်ြး လကထြပကြှရုံသာ ဖြစ်၏ ။ တွေးမိလိုကတ်ော့ သန်းနုရငထြဲ နှေးကနဲ ဖြစ်လို့သှားကာ ရှကပြှုံးလေးတဈခကြြ ပြုံးလိုကမြိ၏ ။

သန်းနုသည် သူမ၏ ဖငသ်ားကြီးများ တုနခြါလွှကြ ရငမြို့မို့လေး နိမ့ခြွီ မှင့ခြွီဖြင့ြ ခပသ်ှကသ်ှကလြေးပင် လွှောကလြှမ်းကာ ဆနဂြိုဒေါငရြှေ့သို့ ဖြတပြှီး လှောကသ်ှား၏ ။

” သန်းနု…”

မတိုးမကယွြ အသံပြတဖြှင့ြ ခေါသ်ံကြားလို့ သန်းနု၏ ကိုယလြုံးလေးမှာ တနကြာသှားရ၏ ။ ပြီးတော့ သန်းနုက ဆနဂြိုဒေါငဖြကကြို လှညကြကြည့်လြိုကြ၏ ။ ဂိုဒေါငဘြေး တန်းလွားမှ ထလာသော စကကြိုယစြားလှယကြှီး ဦးမှင့မြူကို လရောငဖြှေးဖြေးအောကမြှာ မကြန်ှာထား တင်းတင်းဖြင့ြ တွေ့လိုကရြလို့ သန်းနုမှာ ခွဖြေားလကဖြွားများ အေးစကပြှီး တဆတဆြတ် တုနလြာ၏ ။

” နင် ဘယသ်ှားမလို့လဲ..သန်းနု…”

” ကမ်..ဟို..ဟို….”

သန်းနုမှာ အထဈထဈ အငေါ့ငေါ့ဖြင့ြ တုနတ်ုနရြငရြင် ဖြစ်လို့နေ၏ ။

” နင့အြိမကြို ညဖကလြာအိပတ်ဲ့ ခငလြှရော …..”

” အမ..ခင်…ခငလြှ…”

” ကဲ…လာ…..နင့ကြို ငါ မေးစရာရှိတယ်…. အထဲဝင်…”

” ဟုတ်..ဟုတကြဲ့…”

ဂိုဒေါငဝြငပြေါကရြှိ ခေါကတ်ံခါး၏ တံခါးတဈခပြကြို ဦးမှင့မြူက တွန်းပြီး ဟပေးလိုကရြာ သန်းနုက ရှေ့မှ ဝငလြိုကြ၏ ။ သူ၏ရှေ့မှ ဂိုဒေါငထြဲသို့ ဝငသ်ှားသော သန်းနု၏ လုံးတဈကားအယပြှီး နတေဲ့ ဖငသ်ားကြီးများကို အာသာ တငမ်းငမ်းဖြင့ြ ကြည့်လြကြြ သူမ၏ နောကမြှ ကပပြှီး ဂိုဒေါငထြဲသို့ ဝငလြိုကြ၏ ။

နှစ်ဦးစလုံး အထဲသို့ ရောကသ်ညန်ှင့ြ ဦးမှင့မြူသည် ဟထားသော တံခါးခပြကြို ပြနပြိတလြိုကပြှီး အတွင်းမှ မင်းဒုန်းခလွိုကြ၏ ။ ပြီးသညန်ှင့ြ ဦးမှင့မြူသည် သန်းနုဖကသ်ို့ လှည့ကြာ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငလြိုကြ၏ ။

” ကဲ.. သန်းနု လကထြဲက အိတကြို ခလွိုကပြါဦး ..။ အေးအောဆေးဆေး စကားပြောကြတာပေါ့..”

” ဟုတ်..ဟုတကြဲ့…”

သန်းနုသည် သူမရပလြို့နသေော ဒရဝမရြနကြနား ခင်းထားသည့ြ အိပရြာလေး ခွရင်ေးသို့ သူမ၏ လကထြဲမှ အိတကြလေးကို ခလွိုကြ၏ ။ ထိုစဉမြှာပင် ဦးမှင့မြူသည် သူနှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငတ်ှင် လကတ်ကမ်းမွှပင် မကြာသော နရောမှာ ရပကြာနသေော သန်းနု၏ ကိုယလြုံးလေးကို သူ၏ ရငခြှငအြတွင်းသို့ ဆတကြနဲ ဆှဲသှင်းလိုကပြှီး တင်းကြပစြှာ ဖကထြားကာ သန်းနု၏မကြန်ှာ နုနုလှလှလေးကို အငမ်းမရ နမ်းတော့၏ ။

ဦးမှင့မြူက ဘယအြခွိနကြများ အောင့အြီးပြီး နခေဲ့ရသည် မသိ ။ သန်းနု၏ ကိုယလြုံးလေးကို သူမ၏ လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ဖကထြားလိုကသ်ညမြှာ သန်းနုပင် အသကရြှုလို့ မဝ ။ တင်းကြပလြှ၏ ။ ထိုသို့ တအား ပြေ့ဖကထြားခံနရတေဲ့အတွကြ သန်းနုသည် ဦးမှင့မြူ၏ အနမ်းများကို ရှောငတ်ိမ်းရာတွင် ထိရောကမြှု မရှိဘဲ စိတတ်ိုင်းကြ နမ်းခွင်းကို ခံနရတေော့၏ ။

” ဦး.. ဦးလေး.. မလုပပြါနဲ့… မလုပပြါနဲ့ဆို …. ဖယပြါ… ကမွ သှားမယ် …”

ဦးမှင့မြူသည် သန်းနု၏ မကြန်ှာလေး အနှံ့ကို အားရအောင် နမ်းပြီးသညန်ှင့ြ သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးကို သူ၏ လကအြတွင်းမှ လှှတပြေးလိုကြ၏ ။ သန်းနုကလည်း ဦးမှင့မြူ၏ လကအြတွင်းမှ လှတသ်ညန်ှင့ြ သူမ၏ အိတကြလေးကို ကောကယ်ူရန် ပြငလြိုကြ၏ ။

” သန်းနု .. နငတ်ို့ ဘာလုပမြယဆြိုတာ… ငါသိတယ်…”

” ရှင် ….”

သူမ၏ အိတကြလေးဆီမှ လကကြလေးကို ပြနရြုတကြာ ဦးမှင့မြူကို ငေးကြောငစြှာ ကြည့်လြို့နေ၏ ။ မောဟိုကန်လေို့ သူမ၏ ရငမြို့မို့သည် နိမ့ခြွီ မှင့ခြွီ ဖြစ်လို့နေ၏ ။

” ကဲ.. ငါ ရှင်းရှင်းဘဲ ပြောမယ် ..။ အခု ငါ့အလိုကို လိုကရြင် နင့ကြို ကောင်းကောင်း လှှတပြေးလိုကမြယ် ..။ နင် ငှင်းဆနရြငတ်ော့ နငတ်ို့ စီစဉထြားတဲ့ ဒီည လုပမြယ့ကြိဈစကို ငါဖကြမြယန်ောြ ..။ နောကပြှီး … နင် ညနကေ မိုးမှင့ရြှိနန်ဲ့ ရငမြောင့အြခန်းထဲမှ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိဈစကိုလည်း ငါ ရငမြောင့်ကို ပြောမယ်..။ နောကပြှီး နင့ကြိုလည်း အိတတ်ဈလုံးနဲ့ ဆနလြာခိုးတယ် ဆိုပြီး ရဲလကအြပမြယ်….။ ဘယ့န်ှယလြဲ.. သန်းနု…”

သန်းနု၏ ကိုယလြုံးလေးမှာ တဆတဆြတတ်ုနလြကြြ သူမ၏ မကြဝြန်းလေးများမှ မကြရြညမြွားမှာ တလိမ့လြိမ့ြ ကဆွင်းကာ လာတော့၏ ။ ဦးမှင့မြူကတော့ သန်းနုကို ပြောပြီးသညန်ှင့ြ သူ ဝတထြားသော ရှပအြင်ျကြီနှင့ြ စွပကြယွလြကပြှတတ်ို့ကို ခွှတပြှီး နံရံရှိ သံခွိတတ်ှင် ခွိတလြိုကြ၏ ။ ပြီးတော့ သူ၏ ရှှရေောင် လကပြတန်ာရီကို သူ၏ ရှပအြင်ျကြီအိတထြဲသို့ ထည့ပြှီး သန်းနု၏ ဖကသ်ို့ ပြနလြှည့လြိုကြ၏ ။

အင်ျကြီများ ကင်းမဲ့သှားသော ဦးမှင့မြူ၏ ခန်ဓာကိုယ် အပေါပျိုင်းသည် ကစွလြဈသနမြာလှ၏ ။ အသကြ ၄၅ နှစ် ရှိပြီ ဖြစ်သောလြည်း ဦးမှင့မြူမှာ ကနွြးမာ သနစြှမ်းလှ၏ ။ ဦးမှင့မြူက သန်းနုကို စိုကကြာ ကြည့်န်စဉေမြှာပင် ဦးမှင့မြူ၏ ရှေ့တွင် ခေါင်းလေးငုံ့ကာ တွတွလေေေး ရပလြို့နသေော သန်းနု၏ ဦးခေါင်းလေးသည် တဖြေးဖြေးချင်ြး မော့လို့ လာပြီး တဆတဆြတ် တုနန်သေော သူမ၏ နှုတခြမ်းမှှာလေး နှစ်မှှာမှာ တဖြေးဖြေး ပြင့ဟြလို့လာ၏ ။

” ဦး.. ဦးလေးရယ် .. ကမွကို… ဦး.. ဦးလေး… သမီးလို….”

” တောြ.. သန်းနု .. ဘာမှမပြောနဲ့ …။ ငါ့အလိုကိုလိုကမြယ် မလိုကဖြူး ဆိုတာကိုဘဲ ပြော…။ ကနွတ်ာ မပြောနဲ့.. အခွိန် မရှိဘူး …”

သန်းနုမှာ ဦးမှင့မြူကို ငေးကာ တွပြေီး မကြတ်ောင် မခတဘြဲ စိုကကြှည့န်ေ၏ ။ ( ၂ ) မိနဈလောကကြှာမှ သူမ၏ မကြတ်ောငကြော့ကြီးများသည် တဖတွဖြတွြ လှုပရြှား ပုတခြတလြာပြီး သူမ၏ လကဖြမိုးလေးဖြင့ြ မကြရြညမြွားကို သုတလြိုကြ၏ ။ပြီးတော့ အံလေးတဈခကြြ ကြိတခြါ သူမ၏ အကြည့်ကြို ဂိုဒေါငကြှမ်းခင်းဆီသို့ အကြည့်လြှှဲလကြြ သူမ၏ နှုတခြမ်း လုံးလုံးလေးများသည် တဆတဆြတ် တုနကြာ တိုးငှင်းစွာဖြင့ြ ပြောလာ၏ ။

” ဦး..ဦးလေး..သ…..သဘော ပါပဲ…….”

” အေး… ဒီလိုမှပေါ့ ..။ ကဲ… နင့အြဝတအြစားတွေ ကြကေုနလြိမ့မြယ် ..။ တဈခုမကနွြ ခွှတလြိုကြ ….”

ဦးမှင့မြူ၏ စကားဆုံးသညန်ှင့ြ သန်းနုက နောကသ်ို့လှည့ရြန် ပြငလြိုကြ၏ ။

” ကြောမခိုင်းနဲ့.. သန်းနု ..။ ငါနဲ့ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငန်ပြေီး ခွှတ်…”

သန်းနုသည် သူမ၏ လကကြလေးကို ကြောဖကသ်ို့ပို့ပြီး သူမ၏ အင်ျကြီကြယသ်ီးများကို ဖြုတလြိုကြ၏ ။ ပြီးတော့ သူမဝတလြာသော လကစြကပအြင်ျကြီလေးကို ခွှတကြာ သူမ၏ ခွထေောကန်ားတွင် ခထွားသော သူမ၏ အိတကြလေးပေါသ်ို့ အသာအယာ တငလြိုကြ၏ ။ သူမ၏ အင်ျကြီလေး ကြှတသ်ှားသညန်ှင့ြ ဝင်းဝါပြည့တ်င်းပြီး နုနယလြှသော သူမ၏ ပုခုံးသားလေးများနှင့ြ ရငည်ှန့သ်ားလေးများမှာ နုပျိုကာ ခစွစြဖြယ် ထွကပြေါလြာတော့၏ ။ ပြီးတော့ သူမ၏ ဘောလြီအင်ျကြီ အတွင်းမှ ပြည့်အနကြာ ထွကန်ကြသေော သူမ၏ နို့အုံသားလေးများသညလြည်း ဝင်းမှတ် တင်းရင်းကာ တပမြကဖြှယရြာ ရှိလှ၏ ။ ဦးမှင့မြူကတော့ သန်းနုနှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် လကတ်ကမ်းမွှပင် မကြာသော နရောမှ သန်းနုကို အရသာခံကာ ကြည့်လြို့နေ၏ ။

သန်းနုသည် သူမ၏ အင်ျကြီကို ခွှတပြှီးသညန်ှင့ြ သူမ၏ လကကြလေးကို နောကသ်ို့ ပို့ပြီး သူမ၏ ဘောလြီ အင်ျကြီကြယသ်ီးများကို ဖြုတလြိုကြ၏ ။ ပြီးတော့ သူမ၏ ပုခုံး နှစ်ဖကကြို ကြုံ့ကာ သူမ၏ ဘောလြီအင်ျကြီ ပုခုံးသိုင်းကြိုးလေးများကို ပုခုံးပေါမြှ ခွှတလြိုကပြှီး သူမ၏ နို့လေးများပေါမြှ ဘောလြီအင်ျကြီကို ခွာကာ သူမ၏ အင်ျကြီလေး ပေါသ်ို့ ပစ်ခလွိုကြ၏ ။ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငမြှ ကြည့်န်သေော ဦးမှင့မြူ၏ မကြလြုံးများသည် အရောငလြကသ်ှားပြီး တံတွေးတဈခကြြ မွိုခလွိုကြ၏ ။

သန်းနု၏ ရငဘြတမြှ ဘောလြီအင်ျကြီလေး ကြာသှားသညန်ှင့ြ ဝင်းမှတပြှီး တင်းတင်းလေး ဖြစ်နသေော လဖကရြညအြကြမ်း ပန်းကနလြုံး အကြီးစား မှောကထြားသည့ြ ပမာဏသာသာ ရှိသော သန်းနု၏ နို့လေးများမှာ နို့သီးခေါင်းလေးများ ထောငကြာ ထွကပြေါလြို့ လာကြတော့၏ ။ ခန်ဓကိုယလြေး၏ အပေါပျိုင်းတွင် အဝတအြစား ကင်းမဲ့လို့ သှားရသော သန်းနုသည် သူမ၏ လကကြလေးနှစ်ဖကကြို ကိုယလြုံးလေး၏ တဈဖကတ်ဈခကြတ်ှင် တွဲလောင်းခကြာ ခပထြှထွလေေေး ရပလြို့နေ၏ ။

” သန်းနု.. သန်းနု.. မင်း ထမိနလြေးကို ဦးလေး ခွှတပြေးမယလြေ ..”

” ဟင့အြင်း..ကမွဘာသာ ခွှတပြေးပါ့မယ်…”

ပြောပြီးသညန်ှင့ြ သန်းနုသည် သူမ၏ ခါးတွင် ညှပလြို့ထားသော ထမိနစြလေးကို လကတ်ဖကဖြှင့ြ ဆှဲကာ ဖြေးဖြေးချင်ြး ထုတလြိုကပြှီး လကတ်ဈဖကြ တည်းနှင့ပြင် ခါးမှ ဆှဲဖြုတလြိုကသ်ော ထမိနစြလေးကို ကိုငပြှီး ထမိနလြေးကို ဖြေးဖြေးပင် ဖြန့ကြာ ထုတလြိုကြ၏ ။ ထိုအခါတွင် ထမိနစြလေးကို ကိုငပြှီး ဖြန့ထြားသော သူမ၏ လကကြလေး၏ အခွားတဖကတ်ှင် ရှိသော ထမိန်းစလေး၏ အပေါဖြကြ အနားလေးသည် သူမ၏ ပေါငဖြွားလောကထြိ လွှောကသွှားပြီး ဖြူဖြေးလုံးတဈနသေော သူမ၏ ဖငသ်ားကြီး တခွမ်းနှင့ြ ဖြူဖြူဖြေးဖြေး တုတခြဲကာနသေော သန်းနု၏ ပေါငတ်နကြှီး တဈဖကမြှာလည်း ဝင်းဝါစွာ ထွကပြေါလြာပြီး သန်းနု၏ ပေါငရြင်းမှ မဲနကပြှီး တွန့လြိမလြို့နသေော စောကပြှှေးလေးများပင် တခွို့တဝကြ ထွကပြေါလြို့ လာတော့၏ ။

ခဏလေးနပြေီးမှ သန်းနုသည် သူမ၏ လကကြလေးအတွင်းမှ ထမိနစြလေးကို လှှတခြလွိုကရြာ သူမ၏ ထမိနလြေးမှာ ကြမ်းပြငပြေါသ်ို့ ကြင်းလုံးကြှတကြာ ကသွှားတော့၏ ။

” လှလိုကတ်ာ…သန်းနုရယ်….”

ဦးမှင့မြူက ကတုနကြယင် ပြောလိုကစြဉမြှာပင် သန်းနုသည် သူမ၏ ခွထေောကမြွားတွင် ကြင်းလုံးပုံကနွသေော သူမ၏ ထမိနလြေးကို ကောကယ်ူပြီး သူမ၏ အိပလြေးဘေးတွင် ပုံထားလိုကြ၏ ။ ပြီးတော့ သူမ၏ ခွထေောကန်ှဈဖကကြို ခပကြားကား ရပကြာ နလေိုကြ၏ ။ ထိုစဉမြှာပင် ဦးမှင့မြူ၏ လကတ်ဈဖကသ်ည် အမှှေးနကလြေးများ တွန့လြိနကြာ ပေါကန်ပြေီး ဖေါင်းဖေါင်းမို့မို့လေး ဖြစ်နသေော သန်းနု၏ စောကဖြုတ် ဖြူဖြူနုနုဆီသို့ လှမ်းလိုကပြှီး အောကဖြကမြှ ပင့ကြာ ကိုငလြာသဖြင့ြ သန်းနုက သူမ၏ ခါးလေးကို နည်းနည်းကော့ပေးလိုကြ၏ ။

သန်းနု၏ စောကပြတန်ှုတခြမ်းသားလေး နှစ်ခုသည် ယောငကြိုင်းကာ အမ်းတန်းတန်းလေး ဖြစ်လို့ နသညေကြို ဦးမှင့မြူ တွေ့လိုကရြ၏ ။ ကိဈစမရှိပါ ။ သန်းနု၏ အရှယန်ှင့ြ အလုံးအထညတ်ို့အရ ဆိုလွှင် နောကထြပ် ကောင်းကောင်းကြီး အလိုးခံနိုငသ်ေး၏။

သန်းနု၏ စောကပြတကြို လှမ်းကိုငလြာသော ဦးမှင့မြူ၏ လကတ်ဈဖကသ်ည် အောကမြှ အပေါသ်ို့ ပင့ကြာ ပြတလြိုကရြာ သန်းနု၏ ကိုယလြုံးလေး တဈခကြြ တွန့သ်ှား၏ ။ ကနွလြကတ်ဖကဖြှင့ြ သူ၏ ပုဆိုးကို ကြင်းလုံး ခွှတခြလွိုကြ၏ ။ သူနှင့ြ မကြန်ှာချင်ြးဆိုငမြှ သန်းနု၏ မကြဝြန်းများမှာ ဝင်းလဲ့လို့ သှား၏ ။ ပုဆိုးခွှတခြလွိုကသ်ညန်ှင့ြ ထွကပြေါလြို့ လာသော ဦးမှင့မြူ၏ လီးတနကြှီးမှာ ညိုမဲနပြေီး မာတောငန်ကော အရှည် ( ၇ ) လကမ် ကြောကြွောလြောကန်ှင့ြ လုံးပတမြှာ ကပြလြုံးသာသာလောကြ ရှိပြီး ထိပဖြူးကြီးမှာ ပြဲလနကြာ အရညမြွားစိုလွှကြ တဆတဆြတ် တငေါကင်ေါကြ ဖြစ်နေ၏ ။ ခကြခြငွြး ဆိုသလိုပင် သန်းနု၏ လကကြလေး တဈဖကသ်ည် ဦးမှင့မြူ၏ လီးတနကြှီးပေါသ်ို့ အုပလြို့ ကိုငလြာကာ ဆုပန်ယ် ဖစွည်ှဈပါတော့သည် ။

သှေးသားဆူဖြိုးလှသော ငယရြှယသ်ူ မိန်းကလေး တဈဦးသည် သူမကို လိုးတော့မှာ သချောနသညေကြို သိလို့နသေော ယောကြွားတဈယောကြ၏ ရှေ့တွင် သူမ၏ ကိုယပြေါမြှ အဝတအြစားများကို ထိုယောကြွားသား ကြည့်ရြန် တဈလှှာချင်ြး ခွှတလြို့ ပြနခွေိနမြှာပင် သူမ၏ သှေးသားတို့သည် တညင်ှိမစြှာဖြင့ြ မရပတ်ညန်ိုငတ်ော့ပါ ။ သန်းနုသည် သူမ၏ အဝတအြစားများကို ခွှတပြေးနစဉေကြပင် သူမ၏ ခန်ဓာကိုယအြတွင်းရှိ သှေးသားတို့မှာ လှုပရြှားနိုးထ လာခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏ ။ လီး၏ အရသာကို ခံစားခဲ့ သိခဲ့သော သန်းနုသည် ကြီးမားရှညလြွားပြီး အသဲယားဖြယကြောင်းလှသော လီးကြီးကို တွေ့မှငရြပြနတ်ော့ သူမ၏ သှေးသားတို့သည် စတင် သောင်းကနွြးလာတော့၏ ။

ဦးမှင့မြူနှင့ြ သန်းနုတို့သည် တဈဦးနှင့ြ တဈဦး မကြန်ှာချင်ြးဆိုင် ရပလြကြြ ဦးမှင့မြူက သန်းနု၏ ပေါငကြှားရှိ စောကဖြုတကြို လကဖြဝါးဖြင့ြ ပင့ကြာပင့ကြာ ပြတပြေးနသလေို သန်းနုကလည်း သူမ၏ လကဖြဝါးနုနုလေးဖြင့ြ ဦးမှင့မြူ၏ လီးကြီးကို ပြတကြာပေးနေ၏ ။ ခဏအကြာတွင် ဦးမှင့မြူသည် ရုတတ်ရကြ ဆိုသလို ကြမ်းပြငပြေါကြို ဒူးထောကကြာ ထိုငခြလွိုကပြှီး သန်းနု၏ ကိုယလြုံးကို သူမ၏ ဖငသ်ားကြီးများ နရောသို့ သူ၏ လကန်ှဈဖကဖြှင့ြ ဖကပြှီး သူမ၏ စောကဖြုတကြို သူ၏ မကြန်ှာဖြင့ြ အပလြိုကြ၏ ။ ပြီးသညန်ှင့ြ သန်းနု၏ စောကပြတ် အကြဲကြောင်းတလွှောကသ်ို့ သူ၏ လွှာဖြင့ြ အောကမြှ အပေါသ်ို့ ပငကြာပင့ကြာ မှိနရြညယ်ှကရြည် ယကလြသည်ေ ။ သူ၏ လကန်ှဈဖကကြလည်း သန်းနု၏ ဖငသ်ားကြီးများကို ဆုပန်ယပြေး၏ ။

” အ…… အ…….. အ…. ဦးလေး…. မလုပန်ဲ့ ….. အင့ြ….. အိ…. ဟင်း… ဟင်း……….”

သန်းနု ကောင်းတာနဲ့ ယားတာကို ရောထွေး ခံစားရလကြြ သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးမှာ သိမ့သ်ိမ့တ်ုနလြကြြ ဖြစ်နရသေည် ။ ဦးမှင့မြူက တဖန် သူ၏လကန်ှဈဖကကြို သန်းနု၏ ရှေ့ဖကသ်ို့ ပြောင်းကာ သူမ၏ စောကပြတ် နှုတခြမ်းသားလေးကို ခပဟြဟ ဖြဲလွှကြ စောကပြတန်ှုတခြမ်းသားလေး နှစ်ခုကြားသို့ သူ၏လွှာဖြားကို သှင်းကာ အောကမြှအပေါသ်ို့ လှနပြှီး ယကပြေးနသဖြေင့ြ နီရဲကာနသေော သန်းနု၏ စောကစြိလေးမှာလည်း လွှာဖြင့ြ ထိတွေ့ကာ အယကခြံနရတေော့၏ ။

” အင်…. အ…. အ….. အိ…. ကြှတ်.. ကြှတ် …… အီး…… အင်း….. ဟင့ျ…….”

ဦးမှင့မြူမှာ သန်းနု၏ စောကပြတကြို မှိနရြညယ်ှကရြည် ယကပြေးနသညေ့အြလွောကြ သန်းနု၏ ဖြူ ဖြူဖြေးဖြေး ဝတလြဈစလဈ ကိုယလြုံးလေးမှာလည်း တဆတဆြတ် တုနန်ပြေီး သူမရဲ့ ခေါင်းလေးမှာလည်း မော့မော့ကာ သှားရ၏ ။ သန်းနု၏ စောကပြတကြို ဦးမှင့မြူသည် အားရအောင် ယကပြှီးသညန်ှင့ြ သန်းနု၏ အရှေ့တွင် ဒူးထောကကြာ ထိုငန်ရောမှထပြီး ရပလြိုကကြာ သန်းနု၏ ခါးသိမသ်ိမလြေးကို ဖကပြှီး ရနကြနား၏ အိပယ်ာပေါသ်ို့ နှစ်ယောကစြလုံး ဖိနပခြွှတကြာ တကလြိုကကြှပြီးသညန်ှင့ြ သန်းနု၏ ခါးလေးကို ဖကကြာ အိပယ်ာပေါသ်ို့ ထိုငခြလွိုကြ၏ ။ သန်းနုကလည်း အလိုကသ်င့ြ ထိုငခြလွိုကြ၏ ။

နှစ်ယောကသ်ား အိပယ်ာပေါတ်ှင် ထိုငလြကြသ်ား ဖြစ်သှားပြီးသောအခါမှ ဦးမှင့မြူသည် သန်းနု၏ ကိုယလြုံးလေးကို ဖကပြှီး အိပယ်ာပေါသ်ို့ ပကလြကလြှနကြာ လှဲခလွိုကတ်ော့၏ ။ သန်းနု၏ ကြောပြငလြေးနှင့ြ အိပရြာတို့ ထိမိလွှင် ဆိုရငဘြဲ ဦးမှင့မြူသည် သူ၏မကြန်ှာကို သန်းနု၏ နို့လေးများကို အပကြာ ဘယပြှနည်ာပြန် စို့တော့၏ ။ ဦးမှင့မြူ၏ နှုတခြမ်းများသည် ကပစြေးစေးလေး ဖြစ်နသညေကြို သူမ၏ နို့လေးများက ထိတွေ့လိုကရြ၏ ။ သန်းနု ခငမြွာမှာတော့ လူးပြံကာ ခံစားနရရေင်းက သူမ၏ ကိုယလြုံးဘေးတွင် ရှိနသေော ဦးမှင့မြူ၏ လီးတနကြှီးကို သူမ၏ လကကြလေး တဈဖကဖြှင့ြ လိုကလြို့ စမ်းကာ ရှာဖြပြေီး လီးတနကြှီးကို သူမ၏ လကဖြဝါးနုနုလေးဖြင့ြ ဆုပကြိုငပြှီး ပြတပြေးနေ၏ ။ သန်းနု၏ နို့လေးများကို အားရအောင် စို့ပြီးသောအခါတွငတ်ော့ ဦးမှင့မြူသည် သူ၏ကိုယကြို သန်းနု၏ ကိုယလြုံးလေးအပေါမြှ ခွကာ သူမ၏ ပေါငန်ှဈလုံးကို ဒူးမှကြေးကာ ထောငပြေးလိုကပြှီး ခပကြားကား လုပပြေးကာ ပေါငန်ှဈလုံးကြားတွင် ဝငပြှီး ထိုငလြိုကြ၏။

သန်းနု၏ စောကပြတကြှီးမှာ ဖောင်းကား တင်းမာပြီး အရညမြွား စိုရှှဲကာ မကမြောစရာ ဖြစ်လို့ နတေော့၏ ။ သန်းနု၏ ပေါငန်ှဈလုံး ကြားသို့ ဦးမှင့မြူသည် ဝငထြိုငပြှီးသညန်ှင့ြ သူ၏လီးကြီးကို သန်းနု၏ စောကပြတဝြမှာ တေ့ကာ ဖိသှင်းလိုကတ်ော့၏ ။

” ဗစြျ..ဗစြျ..ဗြိ …..”

” အင့ျ…အ…..အ…”

” ဗွိဗွိ…..ဖြတ် ….”

” အ….အင့ျ…အ…ကြှတ်…ကြှတ်…ကြှတ် …….”

သန်းနု၏ ခါးလေး ကော့တကသ်ှားရ၏ ။ ဦးမှင့မြူ၏ လီးကြီးကတော့ သူမ၏ စောကပြတထြဲသို့ တဆုံး ဝငလြို့ သှားတော့၏ ။ သူ၏လီးကြီးကို ဦးမှင့မြူသည် ခကြခြငွြးဆိုသလိုပင် ပြနပြှီး ဆှဲထုတကြာ ပြနဆြောင့သ်ှင်းပြီး လိုးတော့၏ ။

” ဖြတ်..ပလှတ်…….”

” အင့ျ….အ…”

” ဖြတ်..ပလှတ်…..”

” အမေ့ …”

” ဖြတ်..ပလှတ်…”

” အင့ျ…”

ချောမောလှပပြီး အခွိုးအစားကနွလှသော သန်းနုကို ကြည့်ပြှီး အံတကြိတကြှိတ် ဖြစ်နခေဲ့ရသော ဦးမှင့မြူသည် လှပလှန်းသော သန်းနု၏ ဝတလြဈစလဈ ကိုယလြုံးလေးကို အားပါးတရ လိုးနရသေည့အြပြင် သူ၏ လီးကြီးမှာလည်း ကဉွြးကြပလြှသော သန်းနု၏ စောကခြေါင်းအတွင်းဝယ် နူးညံ့ စိုစွတလြို့နသေော စောကပြတ် အတွင်းသားလေးများနှင့ြ ထိတွေ့လာရပြနတ်ော့ နှားသိုးကြိုးပြတ် ဖြစ်ကာ သန်းနုကို မညှာမတာပင် လိုးကာနတေော့၏ ။

” ဖြတ်..ပလှတ်…”

” ဖြတ်..ပလှတ်…”

သန်းနုမှာလည်း အောကမြှနပြေီး ပကလြကကြလေး လှနကြာ ပေါငန်ှဈလုံးကားလကြြ အလိုးခံနရင်ေး ဦးမှင့မြူ၏ ဆောင့ခြကြမြွားကို သူမ၏ ဖငသ်ားကြီးများ ကြှလကြြ ကော့ကော့ပေးကာ အလိုးခံနေ၏ ။ တတကြွှမ်းမှု မရှိသောကြောင့ြ ထိရောကမြှု မရှိသောလြည်း ကော့ကော့ပေးပြီး အလိုးခံနသည်ေ ဆိုသညကြပင် ဦးမှင့မြူ၏ ရငကြို ” ဖငွြး ” ကနဲ “ဖငွြး” ကနဲ ဖြစ်စတေော့၏ ။

” ဖြတ်..ပလှတ်…”

” ဖြတ်..ပလှတ်..”

ဦးမှင့မြူသည် အလိုးကြှမ်းကငွသ်ဖြင့ြ ထိထိမိမိရှိအောင် လိုးပေးနသညေ့အြပြင် သူ၏လီးကြီးမှာလည်း ကြီးမားရှညလြွားလှသဖြင့ြ အလိုးခံနသေော သန်းနုမှာ အရသာများတွေ့ကာ နတေော့၏ ။

” ဖြတ်..ပလှတ် …”

” အ.. ကြှတကြွှတ်…. ကောင်းလိုကတ်ာ .. ဦးလေး ရယ်….. အား….. အ……”

လီးတနကြှီးမှာ ဆောင့ကြာ လိုးလိုကတ်ိုင်း သူမ၏ နူးညံ့လှသော စောကပြတ် အတွင်းသားလေးများနှင့ြ မာတောငပြှီး သနမြာလှသော လီးတနကြှီးတို့သည် စီးစီးပိုငပျိုင် ဆောင့ကြာဆောင့ကြာ ထိပြီး နှစ်ယောကစြလုံးမှာ ဆိမ့ဆြိမ့သ်ှားကြရ၏ ။

” ဖြတ်..ပလှတ်..ဖြတ်..ပလှတ်…”

” အင်း…အား…ဦး …ဦးလေး….ဟင့ျ…ဟင့ျ ….”

ဆောင့လြိုးရင်း အရှိနကြောင်းနစဉေမြှာပင် ဦးမှင့မြူသည် သူ၏လီးကြီးကို သန်းနု၏ စောကပြတထြဲမှ လီးတနကြှီး တဈချောင်းလုံး ကုနစြငအြောင် ဆှဲထုတလြိုကသ်ဖြင့ြ အရသာများ တွေ့နသေော သန်းနုမှာ မခံမရပန်ိုင် ဖြစ်ကာ သူမ၏ ခေါင်းလေးမှာ ခါရမ်းသှား၏ ။

” သန်းနု…ဘေးဖကကြို စောင်းလိုကြ …”

” ကြှတ်..မှနမြှနလြုပ်..ဦးလေးရာ…”

” အင်းပါ…”

စကားဆုံးသညန်ှင့ြ သန်းနုသည် သူမ၏ ဝတလြဈစလဈ ကိုယလြုံးဖြူဖြူလေးကို သူမ၏ ဘယဖြကရြှိ ဦးမှင့မြူ၏ ညာဖကသ်ို့ စောင်းကာ ပေးလိုကြ၏ ။ သန်းနု၏ ကိုယလြုံးလေး စောင်းသှားသညန်ှင့ြ ဦးမှင့မြူသည် သူ၏ လကတ်ဈဖကဖြှင့ြ သူမ၏ အပေါဖြကရြှိ ညာဖကြ ခွထေောကလြေးကို ဒူးမှကြေးပြီး သူမ၏ ဗိုကဖြကသ်ို့ သူမ၏ ပေါငတ်နကြှီးကို ကပကြာ ကြေးတငလြိုကြ၏ ။ ပြီးတော့ စောင်းကာထားသော သူမ၏ ကိုယလြုံးလေး၏ အောကဖြကရြှိ စင်းလို့ထားသော သူမ၏ ဘယဖြကြ ခွထေောကြ၏ ပေါငလြုံးကြီးအရင်းတွင် ဦးမှင့မြူသည် ခွလကြြ ဒူးထောကကြာ ထိုငလြိုကပြှီး စောစောက ကြေးတငထြားသော သန်းနု၏ပေါငကြို သူ၏လကဖြှင့ြ ဆှဲကာ အပေါသ်ို့ မလိုကပြှီး သန်းနု၏ စောကပြတဝြတွင် သူ၏ လီးကြီးကိုတေ့ကာ ဖိသှင်းလိုကတ်ော့၏။

လီးကြီးသည် သန်းနု၏ စောကပြတထြဲကို့ တဆုံး ဝငသ်ှားသညန်ှင့ြ သူ၏လကဖြှင့ြ မ လို့ထားသော သန်းနု၏ ကြေးထားသော ညာဖကပြေါငကြို ကြေးလကြပြင် ခပြှီး လိုးပေးလိုကြ၏ ။ ပြီးသညန်ှင့ြ ဦးမှင့မြူသည် သူ၏ ဘယလြကဖြှင့ြ သန်းနု၏ လုံးတဈ ကားစွင့ကြာနသေော ဖငသ်ား တလုံးတခဲကြီးကို ဖစွည်ှဈ ဆုပန်ယပြေးသည့အြပြင် သူ၏ ညာလကဖြှင့လြည်း သန်းနု၏ နို့လေးများကို ဆုပန်ယခြွမှပေေးကာ ဆောင့ပြှီး လိုးတော့၏။

” ဖြတ်..ပလှတ် ..”

” ဖြတ်..ပလှတ်…”

” ဖြတ်..ပလှတ်…”

ဦးမှင့မြူ၏ လီးကြီးမှာ သူမ၏ စောကပြတထြဲသို့ ဆောင့လြို့ တိုးဝငလြာတိုင်း သန်းနု၏ ပါးစပလြေးမှာ ဟဟသှားရကာ အရသာများ တွေ့လို့ နတေော့၏ ။

” ဖြတ်..ပလှတ်..”

” ဖြတ်..ပလှတ်..”

ပေါငန်ှဈလုံး စေ့ထားသလို ဖြစ်နလေို့ နဂိုကမှ ကဉွြးကြပကြှပ် ဖြစ်နရသေော သန်းနု၏ စောကပြတမြှာ ပိုလို့ ကြပပြိတသ်ှားကာ ဆောင့လြိုးလိုကတ်ိုင်း နှစ်ယောကစြလုံး အသှေးအသားများထိ ဆိမ့လြို့သှားရ၏ ။ ထို့ပြင် စောင်းပြီး အပေါဖြကြ ဒူးကြေးကာ နောကမြှ ဘေးတိုကြ လိုးနသဖြေင့ြ သနမြာလှသော လီးတနကြှီးမှာ သန်းနု၏ စောကစြေ့လေးကို ပြတပြှီး ဆှဲနမေိကာ သန်းနုခငမြွာမှာ သှကသ်ှကခြါအောင် ကောင်းလကြြ တဟင်းဟင်း ဖြစ်လို့နတေော့၏ ။

” ဖြတ်..ပလှတ်…”

” ဖြတ်..ပလှတ်…”

” ဟင်း.. အင်း.. ဟင်း .. ကြှတကြွှတ်….. ကောင်း… ကောင်းလိုကတ်ာနောြ … ဟင်း… ဟင်း…”

” ဖြတ်..ပလှတ်…”

” ဖြတ်..ပလှတ်…”

သန်းနု၏ နို့လေးများကို ဆုပန်ယကြာ နို့သီးခေါင်းလေးများကို ခွမှနေသေော ဦးမှင့မြူ၏ ညာဖကလြကသ်ည် ဆောင့လြိုးနစဉြေ သန်းနု၏ စောကဖြုတပြေါသ်ို့ ရောကလြာပြီး ပြတကြာ ပေးနသေေး၏ ။ သန်းနုမှာ တကိုယလြုံး သိမ့သ်ိမ့တ်ုနလြို့နပြေီး သူမ၏ ဝင်းဝါဖြူဖြေးလို့နသေော ကိုယလြုံးလေးမှာလည်း တဖြေးဖြေး ပန်းနုရောငသ်ို့ ပြောင်းလို့ လာလသည်ေ ။

” ဖြတ်..ပလှတ် ….”

” ဖြတ်..ပလှတ်….”

” သန်းနု…”

” အင်…”

” ခစွတ်ယ်…ခစွတ်ယ်….သန်းနုလေးရယ်….”

” ဖြတ်..ပလှတ်…”

” ကမွလည်း ဦးလေးကို ခစွတ်ယ် …”

” ဖြတ်..ပလှတ်…”

” ဆောင့ြ… ဆောင့လြိုကစြမ်းပါ … အင်း.. ဟင်း… ဟင်း…..”

ခဏအကြာတွငတ်ော့ ဦးမှင့မြူ၏ လီးကြီးကို သန်းနု၏ စောကပြတ် အတွင်းသားလေးများက ဖစွည်ှဈလာကြပြီ ဖြစ်လို့ ဦးမှင့မြူ၏ လီးကြီးမှာလည်း အရသာများ အီဆိမ့လြို့ လာရသညဖြစ်လို့ ဦးမှင့မြူသည် သန်းနု၏ ဖငသ်ားကြီးကို သူ၏ ဘယဖြကလြကဖြှင့လြည်းကောင်း ဆုပကြိုငကြာ ခပကြှမ်းကြမ်း ( ၁၅ ) ခကြမြွှ ဖိဆောင့ကြာ လိုးလိုကတ်ော့၏ ။

” ဖြတ်..ပလှတ်…”

” ဖြတ်..ပလှတ်…”

” အ….သန်းနုလေးရယ်…….အ………အ………”

” ကြှတ်.. အ…. အား…. အင်း…. ဟင်း …. ဟင်း…. ဟင်း ……….”

နှစ်ယောကစြလုံးမှာ သိမ့သ်ိမ့ခြါအောင် ကောင်းသှားကြလကြြ ဦးမှင့မြူ၏ လီးကြီးထိပမြှ ခပပြစွပြစွြ ပူနှေးသော သုတရြညတ်ို့သည် ပြှတကြနဲ.. ပြှတကြနဲ .. ပန်းကာ သန်းနု၏ သားအိမလြေးထဲသို့ ဝငသ်ှားကြတော့၏ ။ သန်းနု၏ လုံးတဈကားအယသ်ော ဖငကြှီးမှာ ခဏကြာအထိ သိမ့သ်ိမ့တ်ုနန်ပြေီးမှ ငှိမလြို့ ကသွှားတော့၏ ။

ခဏကြာမှ ဦးမှင့မြူသည် သူ၏လီးကြီးကို သန်းနု၏ စောကပြတတ်ှင်းမှ ဆှဲကာ ထုတလြိုကပြှီးနောကြ သန်းနု၏ ကိုယလြုံးလေးကို ပကလြကလြှနပြေးလိုကြ၏ ။ ပြီးတော့ သူ၏ ကြင်းလုံးခွှတထြားခဲ့သော ပုဆိုးကို လှမ်းကာယူလိုကပြှီး သန်းနု၏ စောကပြတလြေးနှင့ြ ပေါငခြှံတလွှောကကြို ယုယစွာ သုတပြေး၏ ။ သန်းနုကတော့ ပကလြကလြေး နရောမှ သူမ၏ ပေါငဖြှူဖြူလေး နှစ်ဖကကြို ကားလို့ ပေးလိုကရြင်း အရညမြွားလဲ့နသေော သူမ၏ မကြလြုံးလေးများဖြင့ြ ဦးမှင့မြူကို ရီဝစွော ကြည့်လြို့နေ၏ ။ သန်းနုကို သုတပြေးပြီးသညန်ှင့ြ ဦးမှင့မြူသည် သူ၏ လီးကြီးကို ပုဆိုးဖြင့ြ သုတလြို့နေ၏ ။

ထိုစဉမြှာပင် သန်းနုသည် လူးလဲထပြီး သူမ၏ အဝတအြစားများကို ဝတ်၏ ။ ဦးမှင့မြူကလည်း ထပြီး အဝတအြစားများ ဝတ်၏ ။ နှစ်ယောကစြလုံး အဝတအြစားများ နသေားတကြ ဝတလြို့ ပြီးကြသောအခါတွင် သန်းနုက သူမ၏ အိတကြလေးကို ကောကကြာ ကိုငလြိုကြ၏ ။ ဦးမှင့မြူကလည်း ဂိုဒေါငတ်ံခါးခပြကြို ဖြင့လြိုကသ်ောအခါတွင် သန်းနုက ဂိုဒေါငအြပြငသ်ို့ အရငထြှကပြှီး ဦးမှင့မြူကို ဂိုဒေါငအြပြငဖြကမြှာ ရပစြောင့ြ၏ ။ အနားသို့ ဦးမှင့မြူ ရောကသ်ောအခါတွငမြှ နှစ်ယောကြ လကဖြွားလေးချင်ြး ကစွကြစွပြါအောင် ဆုပကြိုငပြှီး လွှောကလြာခဲ့ကြ၏ ။ နှစ်ယောကသ်ား စကားမဆိုမိကြခွေ။

သူတို့နှစ်ယောကသ်ည် တဖြေးဖြေးနှင့ြ လွှောကလြာကြရာ စပါးပုံကြီး၏ အစွနန်ားသို့တိုင် ရောကလြို့ လာကြ၏ ။ ထို စပါးပုံ အစွနမြှ ပတလြို့ ထွကလြွှင် တံတားသို့ ရောကတ်ော့မည် ဖြစ်၏ ။

ထိုနရောတွင် နှစ်ယောကသ်ား ပျိုငတ်ူလိုပင် ရပလြိုကကြှပြီး တဈဦးကို တဈဦး အတင်းပင် တင်းကြပစြှာ ဖကလြိုကကြှ၏ ။ ခဏနပြေီးမှ တဈဦး၏ ပါးကို တဈဦးက နမ်းပြီး လူချင်ြးခွာလိုကစြဉတ်ှင် ဦးမှင့မြူ၏ လကတ်ဈဖကကြ သန်းနု၏ ပေါငန်ှဈလုံး ကြားသို့ ဝငလြာပြီး သန်းနု၏ စောကဖြုတလြေးကို ထမိနလြေးပေါမြှပင် ကိုငလြာလို့ သန်းနုက ပေါငန်ှဈချောင်းကို နည်းနည်းကားကာ ခါးလေးကော့ပေးလိုကြ၏ ။ ဦးမှင့မြူက သန်းနု၏ စောကပြတလြေးကို တဈခကြြ နှစ်ခကြမြွှ ဖစွည်ှဈလိုကပြှီးမှ လှှတပြေးလိုကတ်ော့၏ ။

သန်းနုသည် တံတားဖကကြို ဆကလြွှောကသ်ှားကာ တံတားထိပရြှိ ပဲ့ထောငထြဲသို့ ဆင်းသှား၏ ။ ဦးမှင့မြူကတော့ နရောတွငပြငရြပကြာ ကနွရြဈခဲ့၏ ။

ခဏအကြာတွင် တဖုန်းဖုန်း တဒိုင်းဒိုင်းဖြင့ြ အောမြှညကြာ ထွကခြှာသှားသော ပဲ့ထောငလြေး၏ အသံကို ကြားလိုကရြတော့သတည်း။

ပြီးပါပြီ။