အောစာအုပ်

မောင်မောင်စိုး

ဒီစာအုပ်လေးကတော့ စာဖတ်သူတို့ အကြိုက်တွေ့စေမယ့် ဇာတ်လမ်းကောင်းလေးတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ အောက်တွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါ…


“….မမအေး…..မမအေး…..”
၁၈နှစ်၁၉နှစ်ခန့်ရှိအသားဖြူဖြူ…….လူရည်ချောလေးမောင်မောင်အိမ်အပေါ်ထပ်သို့ အပြေးအလွှားတက်လာရင်း နှုတ်မှတကြော်ကြော်အော်ခေါ်လိုက်သည်။
“…ဟ ဲ့…သေနာလေး….ဘာဖြစ်လို့ဒီလောက်အော်ကြီး ဟစ်ကျယ်လုပ်နေရတာလ ဲ…. …..ငမောင်…..”
အခန်းတစ်ခုထ ဲမှအသားညိုညိုအသက်၂၅ နှစ်ခန့်ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်တောင့်တင်း လှပသူလေးတစ်ယောက်ထဘီရင်လျားခါ လက်မှဘီးတစ်ချောင်းကိုကိုင်ပြီး ခေါင်းဖြီးရင်းထ ွက်လာသည်။
အေးအေးမော်သည်မောင်မောင်နှင့်မောင်နှမဝမ်းက ွဲတော်စပ်ပြီး တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။မောင်မောင်သည်တောမှနေ၍ မြို့ကျောင်းလာနေခြင်းဖြစ်သည်။
ယခုလည်း ကိုးတန်းအောင်စာရင်းထ ွက်သည့်အချိန်ဖြစ်ပြီး စာမေးပွဲအောင်သဖြင့်ဝမ်းသာအားရစွာ အိမ်သို့ပြန်လာခြင်းပင်။
“….ကျနော်စာမေးပွဲအောင်တယ်ဗျ…ဟားဟား….”
“…..ဟ ဲ့….ဟ ဲ့….ငမောင်….နင်ဘယ်လိုဖြစ်ဖြစ်…..”
“….ဟားဟား….ပျော်လ ွန်းလို့ခင်မျာ……ဝမ်းသာလ ွန်းလို့
ကိုယ့်အမကိုယ်ဖက်တာဘ ဲဟာ……..”
မောင်မောင်သည်ဝမ်းသာအားရစ ွာဖြင့်ပါးစပ်မှတတ ွတ်တ ွတ်ပြောဆိုရင်း အေးအေးမော်ကို ပွေ့ဖက်မွှေ့ရမ်းလိုက်သဖြင့်အေးအေးမော်ခမျာ ကုတင်ပေါ်သို့ နှစ်ယောက်စလုံးပက်လက်လန်လ ဲကျသ ွားရရှာသသည်။

ထဘီမှာလည်း လျော့၍ နေမထိလေမထိသဖြင့်ဝင်းဝါနေတ ဲ့ရွှေရင်အစုံပါ ပေါ်သ ွားရရှာသည်။
“….အိုး…..ငမောင်…..နင်တော်တော်မြူး…ဒီမှာ လုံချည်တောင်ကျွတ်ကုန်ပြီဟ ဲ့….”
ယင်းက ဲ့သို့အေးအေးမော်ကပြောလိုက်သဖြင့်မောင်မောင်သည်…လူးလ ဲထလိုက်ပြီး ပြေလျောနေသော သူမရဲ့ထဘီကိုအပေါ်သို့ပြန်လည်ဆ ွဲတင်ပေးလိုက်ရာမှ ဝင်းဝါမို့မောက်နေတ ဲ့ရွှေရင်ဖြိုးဖြိုးကိုဆုပ်ကိုင်မိသားဖြစ်သ ွားသည်။
“……ဟ ဲ့…..အို……ငမောင်……”
“…..ကန်တော့…..မမအေး…..ကန်တော့ပါ…..ကျနော်…ပျော်လ ွန်းလို့ ကယောင်ကတမ်းဖြစ်သ ွားတယ်…..မမရယ်….”
ပါးစပ်ကသာ ယင်းက ဲ့သို့ပြောနေပေမ ဲ့….ဆုပ်ကိုင်မိတ ဲ့နို့ကိုတော့မဖယ်ရှားမိဘ ဲ ရောရောင်ဆုပ်ကိုင်နေဆ ဲပင်………
နူးညံ့အိထေ ွးသောအထိအတေ ွ့ကလူကို သေ ွးတိုးမြန်စေသလို ဓာတ်မတည့်သော ဖို- မသဘာဝမို့အေးအေးမော်ခမျာ….ရှိန်းကနဲ….ဖိန်းကန ဲတကိုယ်လုံးတုံအောင်ကြက်သီး ထသ ွားမိသလို…..ရုန်းကန်ဖယ်ရှားရမည့်အစား မောင်မောင်ရဲ့လက်ပေါ်မှနေ၍ မိမိရဲ့လက်တေ ွကိုအုပ်ကိုင်နေမိလိုက်သည်။
မောင်မောင်ကလည်း အမှတ်မထင်ဆုပ်ကိုင်ထားမိတ ဲ့အေးအေးမော်ရဲ့ ပြည့်ဖြိုးဖေါင်းကားနေတ ဲ့နို့တေ ွကိုဆုပ်ကိုင်ဖျစ်ညှစ်ဆော့ကစားနေမိပြန်သည်။ တကိုယ်လုံးမှလည်း သေ ွးစီးချောင်းတလျှောက်ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေသည်မို့ အတေ ွ့အထိအပေါ်သာယာလာကာ…….
မိန်းမောတေ ွဝေနေတ ဲ့အေးအေးမော်ရဲ့ဖူးဖူးရွရွနှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကို အင်္ဂလိပ်ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားထ ဲက……..မင်းသား၊မင်းသမီးနှုတ်ခမ်းစုပ်သလို ဖိကပ်
နမ်းရှိုက်စုပ်ယူလိုက်မိသည်အထိ……အသိတရားတို့ဟာ…ဝေဝါးကုန်ကျသည်။

အေးအေးမော်မှာလည်း မောင်နှမဝမ်းက ွဲခြင်း မသင့်တော်ဘူးဆိုတ ဲ့အသိတရားတေ ွ လက်လ ွတ်ပြီး မောင်မောင်ရဲ့ကျောပြင်ကိုပြန်လည်ဖက်တ ွယ်လိုက်မိသည်အထိ….
အတေ ွ့နောက်ကိုလိုက်ပါသ ွားမိရရှာသည်။
နှစ်ဦးစလုံးသည်မထင်မှတ်ဘ ဲ…..မရည်ရွယ်ပါဘ ဲနှင့်
လ ွတ်လပ်သောဆိပ်က ွယ်ရာတ ွင်လောက၏အဆုံးစွန်သော ခရီးတစ်ခုကိုဖြစ်သန်းကျဖို့
တာစူနေရာယူမိလိုက်ကြ၏။အေးအေးမော်သည်တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူတစ်ဦးပင် ဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးနှစ်တက်နေချိန်အထိချစ်သူရည်းစားမထားဖူးသူ….
ဆံပင်ဂုတ်ဝဲတေ ွကြားထ ဲမှ ဖနောင့်အထိရှည်လျားလှတ ဲ့….သူမရဲ့ဆံပင်ကို ဘီးစပါတ်ကြီးတကားကားနဲ့ရှိနေဆ ဲ…….
မျက်နှာဝိုင်းသရောင်ရှိပြီး မျက်လုံးမျက်ခုံးကောင်းကောင်း….နှာတံပေါ်ပေါ် အရပ်ကမနိမ့်မမြင့်ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကတောင့်တင်းပြည့်ဖြိုးလ ွန်း၏။ မို့မောက်လုံးဝန်းနေတ ဲ့ရွှေရင်စုံ….သေးသ ွယ်သောခါး…..စွင့်ကားရမ်းခါနေတ ဲ့တင်…..
မြင်ရသူပုရိသများ ပြစ်မှားချင်စရာကောင်းလှသည်။
မောင်မောင်ဆိုသည်ကလည်း ၁၄-၁၅ နှစ်၊မူလတန်းကျောင်းသားဘဝကထ ဲက အတူနေအတူအိပ်နေလာသူ…..တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူမဖြစ်ခင်
အထက်တန်းကျောင်းသူဘဝကျမှတကုတင်စီခွဲအိပ်ကျပေမဲ့အခန်းကတော့ တစ်ခန်းထ ဲပင်….ယခင်ကတော့ဘယ်လိုမှမဖေါက်ပြားကြ……ရေတောင်မှနှစ်ယောက် အတူချိုးတ ဲ့အခါချိုးပြီး ခေါင်းလျှော်တ ဲ့နေ့တေ ွမှာ မောင်မောင်ကိုယ်တိုင်ခေါင်းလျှော်ပြီး ဆံပင်ကိုဖြီးသင်ပေးခဲ့ရတာအကြိမ်ကြိမ်ပင်……..
ကနေ့တော့မထင်မှတ်တာတေ ွဖြစ်ကုန်ကြပြီ……..
အေးအေးမော်စောစောကတယောက်ထ ဲရေချိုးနေရင်း မိမိရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကအသားဆိုင် တေ ွဆုပ်ကိုင်ဖြစ်ညှစ်လိုက်မိပြီး မတောင်းတစဖူး တစိမ်းတရံယောကျ်ားန ဲ့ကာမခရီးကို လျှောက်လှမ်းချင်တ ဲ့စိတ်ဆန္ဒတေ ွဖြစ်ပေါ်လာသည်အထိဖီးလ်တေ ွအရမ်းတက်လာမိ၏။
မောင်မောင်ဆိုသည်ကလည်း လက်တေ ွ့သာမလိုးဖူးသေးပေမဲ့အရပ်ထ ဲမှ ညမီးကင်းစောင့်ရင်း လူပျိုကြီးကိုထ ွန်းမောင်ရဲ့လက်တေ ွ့ပို့ချချက်တေ ွ နားရည်ဝနေသလိုသူငယ်ချင်းတေ ွနဲ့တခါတခါ ဖူးလ်ကားတေ ွကြည့်ရင်းက မြင်တေ ွ့ထားသမျှ မျက်စေ့ထ ဲစ ွဲမှတ်နေသူဖြစ်သည်။
ယခုလည်းကြည့်အေးအေးမော်ရ ဲ့နှုတ်ခမ်းတေ ွ ပါးတေ ွကိုစုပ်နမ်းပြီး သူမရဲ့ရွှေရင်ဖြိုးဖြိုးတဘက်ကို ပါးစပ်ဖြင့်ငုံခဲ၍ကလေးများနို့စို့သလိုတပြွတ်ပြွတ် အသံထ ွက်အောင်စို့၍ ကျန်နို့တဘက်ကိုလက်ဖြင့်အုပ်ကိုင်ဆုပ်ချေပေးနေသလို မာခဲနေတ ဲ့နို့သီးခေါင်းလေးကိုလက်မနဲ့လက်ညှိုးကြားမှညှပ်ပြီး ပွတ်နေလိုက်လေ၏။

“……ဟင်း….ဟင်း…..အား……ဟင့်…..ဟင့်……”
အေးအေးမော်ရဲ့နှုတ်ဖျားမှ မပီဝိုးတဝါး ငြီးငြူသံတစ်ရပ်ထ ွက်ပေါ်လာလေသည်။
နို့ကိုသူ့ရဲ့အာနွေးနွေးကြီးန ဲ့ငုံခဲပြီး ကလေးတေ ွလိုတပြွတ်ပြွတ်စို့လိုက်တော့ကျမလေ ခါးလေးကော့သ ွားပြီး တကိုယ်လုံးတုံသ ွားရတယ်……နောက်ပြီး ဘယ်လိုဖော်ပြရမှန်း မသိတ ဲ့ခံစားမှုတစ်မျိုးကလည်း အသ ဲတေ ွကလီဇာတေ ွပြုတ်ထ ွက်လုမတတ် ခံစားမိရတယ်……
နို့သီးခေါင်းလေးကိုပွတ်ချေလိုက်တ ဲ့အခါမှာ တကယ်ပါဘ ဲ……တကိုယ်လုံး ကျင်တက်သ ွားပြီး ကျမရဲ့စောက်ခေါင်းထ ဲက စစ်ကနဲ……စစ်ကနဲ ဖြစ်သ ွားပြီး အရေတေ ွကျကုန်ပြီရှင့်……
ဟောကြည့်……ဘယ်အချိန်ကချွတ်ပစ်လိုက်မှန်းမသိဘူး……ခါးမှာထဘီမရှိတော့ဘူး
ပြည့်ဖြိုးတင်းမာနေတ ဲ့ကျမရဲ့ပေါင်တ ွင်းသားတေ ွကိုသူ့လက်တဘက်က ဖွဖွရွရ ွလေး ပွတ်သပ်နေပြန်တယ်………
“…….ဟင်း……အင်း…….ဟင့်…..”
ယား…….ယားလိုက်တာရှင်ဘယ်လိုနေရမှန်းမသိတော့ဘူး…..ကြက်သီးတေ ွ တဖျန်းဖျန်းထကုန်တယ်…..ခြေဖျားလက်ဖျားတေ ွလည်း တဆတ်ဆတ်တုံပြီး ရင်ထ ဲမှာ ဟာတာတာကြီး……
သူမရ ဲ့ပေါင်တ ွင်းသားတေ ွကို ပွတ်သပ်နေရာမှ မို့မို့ဖေါင်းဖေါင်းနဲ့အလယ်မှာ အက ွဲကြောင်းရာလေးကိုလက်ခလယ်နဲ့အထက်အောက်ပွတ်သပ်ပေးရင်းမှ စောက်ခေါင်းတ ွင်းကိုလက်ခလယ်နဲ့ထိုးမွှေပေးလိုက်ပြန်တော့
သူမပေါင်နှစ်ခေါင်းဘေးသို့ကားသ ွားလေတော့သည်။
“……အား…ဟား…..အင့်….ဟင့်…….”
“……စွိ….စွိ…..စွတ်…..စွတ်…….”
မပီဝိုးတဝါးအသံလေးတေ ွထ ွက်လာသည်……အခုနေတော့ဘေးချင်းယှဉ်နေရာမှ မောင်မောင်သည်သူမ၏ရင်ဘတ်ပေါ်ကို မှောက်ချလိုက်သည်……..
အလိုက်သင့်ကားနေတ ဲ့သူမရ ဲ့ပေါင်နှစ်ချောင်းကြားမှာလီးနဲ့…..စောက်ဖုတ်တေ ွ့ကြပြီး အဝတ်မဲ့အသားနှစ်ခုပူနွေးစ ွာထိကပ်မိလိုက်ကြသည်။
“……ဟင်း…..ဟင်း……အီး..ဟင့်……”
မောင်မောင်ရ ဲ့နှုတ်မှ……အမည်မဖော်စွမ်းနိုင်သော ငြီးငြူသံတစ်ရပ်ပြုလိုက်မိသည်။
မောင်မောင်သူမရဲ့နို့ကြီးနှစ်လုံးကိုဆုပ်ကိုင်ဖြစ်ညှစ်လိုက်၏။သူ၏လိင်တန်မှာလည်း တဆတ်ဆတ်တုံကာ လိုးချင်စိတ်နှင့်မာထန်ပြီး ထ ွားလျှက်ရှိ၏။သူ၏လီးကြီးမှာ
အေးအေးမော်ရဲ့စောက်ဖုတ်အထက်နားမှာ အလျားလိုက်မေးတင်ဖိကပ်ထားရာ မာထန်ကြီးထ ွားနေတ ဲ့လီးက အေးအေးမော်ရဲ့ဗိုက်သားကိုထောက်မိနေရာ ပူနွေးသောအထိအတေ ွ့တစ်ရပ်ကို ခံစားမိသည်။

တဖွညျးဖွညျး လူးလ ှနျ့နသေော အေးအေးမောျရဲ့မကြျနှာလေးမှာ ရမ်မကျသေ ှးကွောငျ့ ရဲရဲတ ှတျနီကာ ခြှေးစီးလေးမြားဖွငျ့ပွောငျလကျ၍နေ၏။နကျမှောငျသောဆံစလေးမြား ကလညျး သူမ၏မကြျနှာဝိုငျးဝိုငျးလေးကိုတခြို့တဝကျဖုံးအုပျလြှကျရှိရာ မကွာခဏ လကျဖြားဖွငျ့ဖယျရှားနရေရှာ၏။……နကျမှောငျသော မကြျတောငျကော့ကော့ကွီးမြားက အရညျလ ဲ့နသေော မကြျလုံးကိုတဖတြျဖတြျရိုကျခတျဖုံးအုပျစပွေနျသညျ။…..ရုနျးကနျ ဖယျရှားငွငျးဆနျရမညျ့အစား သူမ၏လကျမြားက မောငျမောငျကြောပွငျကို ပှတျသပျဆုတျခြဆေ ှဲဖကျလြှကျရှိနပွေနျသညျ။
မောငျမောငျမှာလညျး ဆန်ဒတေ ှပွငျးထနျလာပွီး ဖွဈသမို့အေးအေးမောျရဲ့ အဝတျမဲ့ခန်ဓာကိုယျပေါျ အလြားလိုကျမှောကျနရောမှ ဖငျကွီးကိုတဖွေးဖွေးကွ ှလာ၏။ ထိုအခါ လီးထိပျကွီးက အေးအေးမောျ၏ဆီးခုံပေါျမှနေ၍ စောကျပတျအက ှ ဲကွောငျး အတိုငျး တဖွေးဖွေးလြော့ကဆြငျးလာသညျ။…..အဲဒီတဒဂ ၤအတ ှငျးမှာ ပှတျတိုကျမှု၏အရသာမှာ မတေ ှ့ဘူးသော မမေ့နိုငျစှမျးသော အထိအတေ ှ့ကို ပူထူရှိနျဖိနျးပွီး သိမျ့သိမျ့လှုပျခါလာကွသညျ။
“……..ဟငျး…..ဟငျး……..ဟငျး……ဟငျး…….”
ခေါငျးလေးကိုဘယျညာ ယမျးခါလူးလှိမျ့ရငျး ကာမ၏အလကြျဓာတျစိမျ့ဝငျစီးဆငျးမှုဒဏျ ကိုအေးအေးမောျအလူးအလ ဲခံစားနရေသဖွငျ့တဟငျးဟငျးငွီးငွူလိုကျမိရ၏…… စောကျခေါငျးဝကို ပူနှေးသောမောငျမောငျ၏လီးထိပျအထိအတေ ှ့ကွောငျ့ သူမပေါငျနှဈခြောငျးကို ဘေးသို့အစ ှမျးကုနျကားလိုကျမိသညျ။

ပြလ ွတ်……ကနဲ အသားခြင်းပွတ်တိုက်သံတိုးတိုးလေးထ ွက်လာပြီး လီးထိပ်က
အေးအေးမော်ရဲ့စောက်ပတ်ထ ဲကျ ွံကျသ ွား၏။
မောင်မောင်စအိုထ ဲကပါ ဖျင်းကန ဲလှိုက်တက်သ ွားရသလို အေးအေးမော်မှာလ ဲ စောက်ခေါင်းတလျှောက်သိမ့်ကနဲကျင်သ ွားရသည်။
“…..ပလပ်….ပြွတ်….ဗြစ်…ဗြစ်……အ……အား…..အ……”
အရွယ်နဲ့မလိုက်အောင်ထ ွားလ ွန်းတ ဲ့မောင်မောင်ရ ဲ့လီးကြီးဟာ…..တစ်ခါမှအလိုးမခံဘူး သေးသော အပျိုစင်…..အေးအေးမော်ရဲ့စောက်ပတ်ကလေးမှာ လီးအရင်းထိဖိကပ် လိုးဆောင့်မှုကို ခပ်ဆတ်ဆတ်လေး သုံးလေးခါခံလိုက်ရသဖြင့် ပြည့်သိပ်ကြပ်တည်းစွာ ထိုးခွဲဝင်ရောက်လာတ ဲ့လီးကြီးဒဏ်ကို မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ခါ….ပါးစပ်မှအားကန ဲ အော်လိုက်သလို လက်နှစ်ဖက်ကလ ဲ မောင်မောင်ရ ဲ့ရင်ပတ်ကို
လှမ်းတ ွန်းလိုက်မိသည်အထိနာကျင်လ ွန်းလှ၏။
မောင်မောင်သည်သူမ၏လက်နှစ်ဖက်ကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ တဆတ်ဆတ်တုံနေတ ဲ့နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကို ဖိကပ်နမ်းလိုက်ပြီး လက်များကလည်း သူမ၏နို့ကြီးတေ ွကို နယ်ဖတ်ဆုတ်ချေပေးနေလိုက်သည်။
အေးအေးမော်ခမျာ နာကျင်ခံကောင်းဖြစ်လာသမို့ရုန်းကန်ဖယ်ရှားခြင်း မပြုတော့ဘ ဲ မောင်မောင်၏အပွတ်အသပ်များကြောင့် ငြိမ်သက်သ ွားရ၏။
မောင်မောင်သည်သူ၏လီးကိုဒစ်ဖျားကျန်ရုံအသာဆ ွဲချွတ်လိုက်ပြီး အသာအယာ ထိုးသ ွင်းလိုက်ပြန်သည်။
“…….အင်း…..ဟင်း…ဟင်း…..အားရှီး…..ကျွတ်….ကျွတ်……”
“…..နာလို့လား မမအေးရယ်……”
“……အောင့်တောင့်တောင့်ကြီးနဲ့…..အနေရခက်တယ်……ငမောင်ရယ်……..”
“…..ဒီလိုဆိုကျွန်တော်ပြန်ချွတ်လိုက်မယ်နော်…..မမအေး….”
“……အိုး….အခုမှတော့….မထူးတော့ပါဘူး….ငမောင်ရယ်……မြန်မြန်သာလုပ်… အင့်…အ…….အား……”
လီးတစ်ချောင်းလုံး စောက်ဖုတ်ကလေးထ ဲမှ ပြည့်ကျပ်နေသည့်အထိအတေ ွ့က အေးအေးမော်အဖို့ထူးဆန်းသော အရသာတစ်မျိုးကိုဖြစ်စေလေသည်မို့လီးကို ပြန်ချွတ်သ ွားမှာကိုပင်မလိုလားတော့…….
တခါဖူးမျှမခံစားဘူးသော အပျိုဘဝ….တခါမှမလိုးဘူးသေးသော လူပျိုရိုင်းလေးတို့ နှစ်ဦးလိုးပွဲကတော့သ ွက်လက်မြန်ဆန်လာကြပေပြီ။
အပေါ်မှမောင်မောင်ကလည်း နသိုးကြိုးပြတ်လိုးဆောင့်နေသလို အောက်မှ အေးအေးမော်ကလည်း ပြင်းထန်သောရမ္မက်နဲ့အတူမောင်မောင်ရဲ့ခါးကိုခြေနှစ်ချောင်း ချိတ်ဆ ွဲဖိချနေသလို ဖင်ကြီးကိုလည်း ပင့်မြှောက်ပေးလိုက်မိသည်အထိပင်…….
“……..စွပ်…..စွတ်……ဒုတ်……..ဒုတ်………”
“…..အင့်….အ……အား…..အီး…..အင့်……အား…..ကျွတ်…..ကျွတ်…….”
ပထမဆုံးအလိုးခံရသောအတေ ွ့အကြုံမို့ခန္ဓာကိုယ်တခုလုံးလေထ ဲမြောက်ကြ ွလ ွင့်မျော နေသလိုအားကုန်အဆောင့်ခံလိုက်ရတိုင်း အေးအေးမော်အင့်ကန ဲ အင့်ကန ဲ ဖြစ်သ ွားပြီးတကိုယ်လုံး သ ွက်သ ွက်ခါသ ွားကာ မျက်လုံးထ ဲမီးဝင်းဝင်းတောက်သလို ပြိုးပြက်ဝင်းလက်သ ွားပြီး စောက်ခေါင်းအတ ွင်းမှာ ကောင်းမွန်သော အရသာကို ခံစားနေရပြန်သည်။
စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးများမှလည်း မောင်မောင်၏အရ ွယ်နဲ့မမျှကြီးထ ွား သန်မာနေတ ဲ့လီးကြီးကြောင့် ဖြတ်ကနဲက ွဲသ ွားပြီး ကျိန်းကျိန်းကြီးခံစားရပြီး ပေါင်တ ွင်းကြောလေးများပြတ်တောက်ကုန်သလားမှတ်ရသည်။လီးကြီးကလည်း
ဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲ တုံတုံသ ွားပြီး တင်းကနဲနေအောင်အပျိုမှေးပါးကို အောင်မြင်စ ွာ ထိုးခွဲလိုက်သည်မို့ထင်……အရည်များဖြင့်ပြောင်တင်းစွာပေါ်လာပြန်သည်။
“……စွတ်…..စွတ်…..အင့်…..ဟင့်…….”
ထုတ်ခြင်းခပ်စူးဝင်နေသောငုတ်တစ်ချောင်းကိုဆ ွဲနှုတ်ခြင်းခံလိုက်ရသည့်နှယ်သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးနှင့်တက ွ ဖင်ကြီးပါမြောက်တက်ကြ ွကြ ွပြီးပါသ ွားရပြီးမှအင့်ကန ဲ လီးကြီး အဆုံးထိဝင်ထိုးခွဲလာချိန်တ ွင်……အီးကနဲအော်မိရပြန်သည်။
အသားလတ်လတ်မောင်မောင်မျက်နှာက ကာမသေ ွးတို့ဆူကြ ွ လျှမ်းဝေနေသလို….အေးအေးမော်ရဲ့မျက်ဝန်းမှာလည်း ဝင်းဝင်းလက်ကာ တောက်ပနေသည်။

အေးအေးမော်ခံလို့ကောင်းနေသည်မှန်သော်လည်း ဆီးစပ်တစ်ဝိုက် စပ်ဖျင်းနာကျင်သောဝေဒနာကြီး ပူးတ ွဲခံစားနေရသည်မို့စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားလေး များကိုဆ ွဲညှစ်ထားလိုက်မိပြန်သည်။
မောင်မောင်၏လက်အစုံကလည်း ကာမခလုတ်ဖြစ်သော နို့သီးလေးများကို ဆော့ကကစားနေပြန်သည်။အုံလိုက်….ဆုပ်ကိုင်ပွတ်သပ်လိုက်….ခပ်ဖွဖွလေးကြိတ် နယ်ဖက်လိုက်လုပ်နေသဖြင့်လည်း အေးအေးမော်အာရုံကြောများက ခံချင်စိတ်ကာမဆန္ဒများကိုတစ်ကိုယ်လုံးအနှံ့ဖြန့်ကျက်လို့နေပြီမို့စုဆ ွဲချိတ်ထားသော ခြေနှစ်ချောင်းကိုကုတင်ပေါ်ပြန်တင်ပြီး ပေါင်ကိုအစွမ်းကုန်ဖြဲကားပေးလိုက်ရပြန်သည်။
ပါးစပ်မှလည်း…..တဟင်းဟင်းငြီးသောအသံလေးကိုပြုနေမိပြန်လေသည်။
မောင်မောင်ပက်လက်လှေကြီးထိုးလိုးနေရာမှကုံးထ၍ သူမ၏ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ဆ ွဲမကာ မိမိ၏ပေါင်နှစ်ချောင်းပေါ်သို့ဆ ွ ဲတင်လိုက်သည်။ပုခုံးနှစ်ဖက်အောက်လက်လျှို သ ွင်းပြီး အားပါးတရဆ ွဲကိုင်ခါအားဖြင့်ဖိဆောင့်ချလိုက်ပြန်သည်။
“….ဗြစ်….. ဗြစ်……အား…..”
ကြီးထ ွားရှည်လျားလ ွန်းတ ဲ့မောင်မောင်ရဲ့လီးထိပ်က ကျမရဲ့သားအိမ်လာဆောင့်မိလို့ ကျမတစ်ကိုယ်လုံး တုံတက်သ ွားရသလိုအသ ဲတေ ွများပြုတ်ထ ွက်ကုန်လုမတတ်အထိ ခံစားမှုက တမျိုးထူးက ဲလ ွန်လှပါတယ်ရှင်…..သူလေ တော်တော်လည်တယ်…..
မိန်းမတစ်ယောက်ကာမနှိုးဆ ွတက်ကြ ွနေချိန်ကိုသိလားမသိဘူး….မရိုးမရွလေး ခါးကော့တတ်မိသည်နှင့်ပူနွေးမာကျောတ ဲ့လီးကြီးအဆုံးဖိလိုးလိုက်ပြန်သည်။
“……အား…..ဟင့်…..အီး….ကျွတ်….ကျွတ်……”
ပြင်းထန်လ ွန်းတ ဲ့ဆောင့်ချက်တိုင်း ကျမအသ ဲခိုက်ဘဝင်လှိုက်အောင်ကောင်းလှချည်မို့ အသံထ ွက်အောင်ငြီးငြူလိုက်မိရပြန်သည်။
စောက်ရေတေ ွစိုစိုစွတ်စွတ်ကြားမှ လီးကြီးကလျောကန ဲ တိုးဝင်လာလို့ ကျမခံလို့ကောင်းလာတယ်….ဒါကြောင့်လည်း ကျမ မောင်မောင်ရဲ့ခါးကို ရဲရဲတင်းတင်း ကြီးဖက်ခါဆ ွဲချရင်း အောက်ကနေဖင်ကြီးကို ကြ ွခါကြ ွခါ ပင့်ဆောင့်ပေးလိုက်မိတယ်…
“…….အားဟား….ရှီး…ကျွတ်….ကျွတ်…..ကောင်း…ကောင်းလိုက်တာ…..မောင်… …..မောင်လေးရယ်……”
အေးအေးမော်ရဲ့တက်ကြ ွသောအပြုအမူအပြောအဆိုကြောင့်လားမသိ မောင်မောင်သည်သူမ၏နို့ကြီးနှစ်လုံးကိုကိုင်လှုပ်ရမ်းပြီး……သေးသ ွယ်တ ဲ့ခါးကို စုံဆ ွဲကာ အပေါ်မှနေ၍ အားကုန်ပစ်ပစ်ဆောင့်ချလိုက်ပြန်သည်။ငယ်ရွယ်သူ ဖြစ်လို့မို့လည်း ရိုက်ချက်များကလည်း မြန်ဆန်သလောက်ပြင်းထန်လ ွန်းလှ၏။ ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေးဆောင့်လိုးသ ွင်းနေသဖြင့်အေးအေးမော်ရဲ့စောက်ဖုတ်ကလေးမှာ သေ ွးချေဥများပမာပင်………………
အကြိမ်ကြိမ်အဖန်ဖန်လိုးဆောင့်မိကြပြီးနောက်အေးအေးမော်ရဲ့စောက်ခေါင်းထ ဲမှ
ကျင်တက်ဆိမ့်အီလာပြီး သေးပေါက်ချင်သလိုလိုကြီးဖြစ်လာ၍
ညှစ်ထုတ်ပစ်လိုက်မိသည်။

မောငျမောငျကိုယျတိုငျမှာလညျး ဝှေးစေ့အောကျမှကငြျတကျလာသဖွငျ့ အေးအေးမောျ၏ပုခုံးနှဈဖကျကိုအားကုနျဆ ှဲပွီး အပေါျမှနေ၍ ဖိဆောငျ့ခလြိုကျပွီး အေးအေးမောျရဲ့စောကျခေါငျးအတ ှငျးသို့သုတျရညျမြားကိုပွငျးထနျသော အရှိနျအဟုနျဖွငျ့ ဗွဈကနဲ….ဗွဈကနဲ……ပနျးသ ှငျးလိုကျလရော…..
အေးအေးမောျ၏သားအိမျအတ ှငျးတ ှငျပူကနဲ…..ပူကန ဲခံစားလိုကျရကာ တကိုယျလုံးနုံးခြိကာ အားအငျကုနျခမျးသ ှားသလို နှဈဦးသား
ပြော့ခှသေ ှားကွလသေညျ။
ယခုတော့ကာမရဲ့အရသာကို နှဈဦးသားကြနေပျနှဈသကျစှာ ခံစားလိုကျကွရခြပွေီ…………
အဝတျမ ဲ့ခန်ဓာကိုယျနှဈခု မဲနကျတောကျပွောငျနတေ ဲ့အေးအေးမောျရဲ့ဆံပငျတေ ှ ပေါျမှ မိနျးမောတေ ှဝနေကွေ၏။သူမ၏ရှှမျးစိုတောကျပွောငျနတေ ဲ့မကြျနကျဝနျးမှာ လညျးကြနေပျအားရစှာ ဝငျးလကျနသေလိုအသကျရှုသံလေးမြား ပွငျးထနျနကွေသညျ။
ခဏမြှအမောပွလေောကျခြိနျမှာတော့မောငျမောငျသညျခေါငျးထောငျထ၍ ခြှေးစေးလေးမြားဖွငျ့စို့၍လှခငြျတိုငျးလှနသေော အေးအေးမောျရဲ့မကြျနှာကို ဖိကပျနမျးရှိုကျလိုကျပွီးနောကျ…………
“……ခစြျ……ခစြျတယျ……မမအေးရယျ…….”
“…..အို….မောငျ…မောငျရယျ….မောငျလေးရယျ…..မမအေးလ ဲမငျးလိုပါဘ ဲက ှယျ… ကနေ့အတေ ှ့အကွုံဟာ….တဈသကျစှဲနမေဲ့အခစြျတေ ှပါဘ ဲက ှယျ…..” သငျ့၏….မသငျ့၏ မတေ ှးတောမိကွပါဘ ဲ နှဈယောကျသား ကာမရဲ့ဆားငံရကေို
တဝကွီးသောကျပဈလိုကျရသဖွငျ့သောကျလေ….သောကျလေ…. ငတျမပွဆေိုသလို နှဈယောကျသား၏သေ ှးတိုးနှုနျးတို့ဟာ ပူနှေး၍ရငျမြားလှိုကျဖို၍ လာကွရပွနျသညျ။
ဆရာ့….ဆရာကွီးမြားရဲ့သငျကွားပို့ခခြကြျသငျခနျးစာတေ ှကိုလကျတေ ှ့အသုံးခဖြို့ ကွံစညျနသေူကတော့မောငျမောငျရယျပါဘ ဲ………
“……ဟာ…ဟ….ဟုတျလှခညြျလား…မောငျမောငျ……ငါတောငျမှအားကလြာတယျ.. တကယျဘ ဲက ှာ…..ငါ့ကောငျက……”
“……ကြှနျတောျလိမျမပွောတတျမှနျး ခငျမြားသိပါတယျ…..ကိုထ ှနျးရာ….”
“……အေးပါ….ငါကလိမျပွောတယျလို့မဆိုလိုပါဘူး….မငျးအဖွဈက အံ့သွစရာကောငျးလ ှနျးလို့ဟေ့…..ခြီးမှဘ ဲ…..”
“…..ဟ ဲ..ဟ ဲ…ကြှနျတောျလညျး ခငျမြားရဲ့သငျကွားပို့ခခြကြျတေ ှကိုအက ှကျဝငျလာတုံး ဖမျးပွီး ဖွုတျလိုကျတာဗြာ့……”
“……ဟီးဟီး…ကွားရတာ….အဆီတထပျ….အသားတထပျပါလားဟေ့….မောငျမောငျ.”
အသကျ(၃၀)အရှယျအရပျမနိမျ့မမွငျ့ခန်ဓာကိုယျတောငျ့တောငျ့တငျးတငျး.သနျမာသော ကိုထ ှနျးလ ှငျနှငျ့မောငျမောငျတို့နှဈယောကျဈေးထိပျကလကျဘကျရညျဆိုငျမှာထိုငျးရငျး မနကျခငျးပိုငျးက မောငျမောငျန ဲ့အေးအေးမောျတို့လိုးပှဲအတေ ှ့အကွုံကို ပွနျလညျရှငျးလငျးပှ ဲလေးလုပျနကွေလသေညျ။
ကိုထ ှနျးလ ှငျဆိုသူကလညျး အရပျထ ဲမှာတော့ကာလသားခေါငျးသဘောမြိုး ဖွဈနေ၍ လူပြိုလေးတိုငျးက သူ့ကိုခစြျကွောကျရိုသလေေးစားကွသညျ။သူကလ ဲ လူပြိုလေးတေ ှရဲ့သဘော…အလို…အထာတေ ှကိုကြှမျးပွီးသားမို့စာပဝေါသနာပါသူကို စာပအေကွောငျး…ဆောျအကွောငျးဝါသနာပါသူကိုဆောျကိုဘယျလိုလိုကျပွီး ကွညျရငျ ဘယျလိုဖိုကျရတယျ…စသညျ့နညျးနာနိူယကို ပွောဆိုသငျကွားပေးနသေူဖွဈသညျ။
သူကိုယျတိုငျကလညျး မိနျးမမြားကိုထညျလညျးတ ှဲပွီး ဖိုကျနကွေ၊ဖွုတျနကွေ ရှငျးရှငျးဆိုရပါမူ….စားနကွေကွောငျဖားကွီးပငျဖွဈတော့သညျ။
အဲဒီနေ့ရဲ့နောကျပိုငျးမှာတော့မောငျမောငျနဲ့အေးအေးမောျ…လူလဈရငျလဈသလို ကာမစားပှ ဲကွီးကို မွိနျယှကျစှာ စားသောကျနကွေသညျ။
ရပျက ှကျတ ှငျး….လမျးကွားထိပျတအိမျကြောျနှဈထိပျအိမျမွငျ့ပေါျက ခစြျဗွူဟာခငျးနကွေတ ဲ့မောငျမောငျတို့ရ ဲ့အဖွဈတေ ှကို ခြောငျးမွောငျးနသေူကတော့ ကြှနျပျတို့ရဲ့ဇာတျလိုကျကြောျကွီး ကိုထ ှနျးလ ှငျပငျ…..
တဖကျအိမျကနေ နီယ ှနျကငျမရာကို ဇှနျးမှနျဘီလူးပွောငျးတပျပွီး
မှတျတမျးတငျနလေရေဲ့….။
လောကမှာ မထငျမှတျတာတေ ှဖွဈတတျတယျဆိုတာ ကိုယျတေ ှ့ကွုံကွရမှာ ဓမ်မတာပငျဖွဈသညျ။
ထ ှနျးလ ှငျနှမ..ခငျမွငျ့…၁၈-၁၉ နှဈအရှယျလုံးကွီးပေါကျလှ တနညျးပုံဖောျရရငျ ရုပျရှငျမငျးသမီး တငျတငျနှ ဲ့ငယျစဉျက ပုံသဏ်ဍာနျမြိုး ပွညျ့ဖွိုးတောငျ့တငျးလှပသူ ရှှရေငျဖွိုးဖွိုး ဗိုကျသားခပြျခပြျစှငျ့ကားရမျးခါနတေ ဲ့တငျပါး….အဖြားသ ှယျ…အရငျးတုတျ ပွညျ့တငျးနတေ ဲ့ပေါငျတနျရှညျ…အရပျအမောငျးက သာမာနျမိနျးမတေ ှထကျ လကျနှဈလုံးလောကျမွငျ့သူဆိုတော့ရှှဘေိုမငျးကွိုကျ…ဆိုတ ဲ့မယားထ ဲကပါဘ ဲ…
လကျလုပျလကျစား လူတနျးစားထ ဲကပမေဲ့သူမရဲ့အသားအရညျဟာ ဝါးဝငျးအိစကျ လ ှနျးလှဘိ….ပွီးခဲ့တ ဲ့တပါတျကြောျကြောျလောကျကဘ ဲ…ရပျက ှကျထ ဲက မောငျမောငျတို့နဲ့အပွိုငျပိုးနတေ ဲ့သနျးလ ှငျနဲ့လကျထပျပွီး သနျးလ ှငျရဲ့အဖေ၊အမအေိမျကို လိုကျနရေသူ။
သနျးလ ှငျတို့ရ ဲ့အိမျဟာ ရပျက ှကျအလယျဝငျးကယြျကယြျကွီးထ ဲက အိမျကလေးတေ ှရဲ့အနောကျဘကျအစှနျဆုံးနှဈထပျအိမျ…….
အဲဒီတဈဝငျးလုံးရ ဲ့အညဈအကွေးစှနျ့မှုနရောကလညျး…သနျးလ ှငျတို့ရဲ့အိမျနောကျဖေး ဆယျပပေတျလညျ…တဈနရောသာသာ အိမျသာလေးငါးလုံးတနျးစီနသေညျ။
သနျးလ ှငျတို့ရဲ့အိမျရှေ့တညျ့တညျ့မှာတော့ကိုယျ့ဝငျးကိုယျခွံနဲ့မောငျမောငျတို့အိမျ
အဲဒီအိမျကလညျး ဝငျးပွညျ့အိမျပွညျ့ဆောကျထားတယျ….အိမျသာတကျရငျ နောကျဖေးခွံတံခါးဖှငျ့ပွီး သနျးလ ှငျတို့ရဲ့အိမျနောကျဖေးကိုထ ှကျလာရစမွဲ…..
ဒီမှာတငျဇာတျလမျးတဈခုက မထငျမှတျဘ ဲ စတယျလို့ဆိုရတော့မှာပေါ့…….
သနျးလ ှငျတို့လငျမယားဟာ အိမျအောကျထပျမှာကုတငျကွီးကွီးတဈလုံးနဲ့ အိပျကွရသညျ။အောကျထပျဆိုပမေဲ့အလုံအခွုံကာရံထားသညျမဟုတျ သုံးဖကျသာကာရံထားပွီး ရှေ့မကြျနှာစာက ဟာလာဟငျးလငျးဖ ှငျ့ထားသညျ့အိမျ။
တဈည အိမျထောငျကပြွီး တပါတျပွညျ့တ ဲ့နေ့မှာ တရပျက ှကျကြောျက မီးလောငျသဖွငျ့ရပျက ှကျတ ှငျးလူငယျမှနျသမြှ မီးကငျးစောငျ့နကွေရတ ဲ့အခြိနျ… မီးကငျး၌လူမြားသညျ့အခါ…ထုံးစံအတိုငျး မောငျမောငျတို့လူငယျတသိုကျဖဲရိုကျကွသညျ
သနျးလ ှငျဖဲရှုံးသဖွငျ့မောငျမောငျဆီကို သူ့အိမျကအကြီၤခြှတျပေါငျပွီး ဖဲရိုကျနသေညျကို ဘေးမှနေ၍ မောငျမောငျခဏတဖွုတျရပျကွညျ့နတေယျ.. စှပျကယြျတဈထညျသာ ဝတျထားတ ဲ့သူ့ကိုယျပေါျကို သနျးလ ှငျရ ဲ့အငျ်ကြီကို ထပျဝတျလိုကျတယျ။အခြိနျကွညျ့လိုကျတော့ည ၁၁နာရီကြောျနပွေီ။
မောငျမောငျနဲ့လူငယျသုံးယောကျကငျးလှညျ့သ ှားမညျဟုဆိုကာ ထ ှကျလာကွပွီး ရပျက ှကျကိုတပါတျပါတျကငျးလှညျ့ကွသညျ။
ကငျးလှညျ့ပွီးအပွနျမှာတော့မောငျမောငျအိမျသာတကျခငြျလာသဖွငျ့ အိမျသို့ပွနျလာခဲ့သညျ။အိမျဝငျးတံခါးဖှငျ့ပွနျပိတျခါ အိမျဘေးမှနေ၍ သ ှားခဲ့ပွီး နောကျဘေးဝငျးတံခါးကိုအသာအယာဖ ှငျ့ပွီး အိမျသာတကျသညျ။
အိမျသာကအဆငျး သနျးလ ှငျရဲ့အိမျရှေ့ဘကျကွညျ့လိုကျတော့မပီဝိုးတဝါး ထ ှနျးထားတ ဲ့ မှနျအိမျရ ဲ့အလငျးရောငျအောကျခွငျထောငျအတ ှငျးမှာ အိပျနတေ ဲ့ခငျမွငျရ ဲ့သဏ်ဍာနျကို ရေးရေးလေးမွငျတေ ှ့နရေသညျ။
နှရောသီပူအိုကျသောကာလမို့ထငျပါရဲ့……ခငျမွငျ့ဟာ ဘောလီအကြီၤလေးသာ ဝတျပွီး အိပျပြောျနေ၏။
အိုကျစပျပူလောငျနသေဖွငျ့လူးလ ှနျ့ရငျးနှငျ့ခါးကထမီဟာလညျး ပေါငျရငျးထိကို လနျတကျနသေညျ။သတိရလို့ကွညျ့လိုကျတော့မိမိကိုယျသညျခငျမွငျ့၏ကုတငျဘေး တ ှငျမတျတပျရပျလြှကျသားရှိနသေညျကိုသိရှိလိုကျရသညျ။
အတေ ှ့အကွုံမရှိသေးတ ဲ့လူပြိုသိုးလေးတဈယောကျနှယျရငျတခုလုံးတုနျရီနသေလို ဒူးမြားကလညျးမနိငျခငြျအောငျဖွဈလာသညျ။ည ှတျခှကေလြာသဖွငျ့ကုတငျကိုအားပွု လိုကျမိ၏။
သိမျ့ကနဲ ကုတငျလှုပျသ ှားသဖွငျ့ ခွငျထောငျအတ ှငျးမှ ခငျမွငျ့သညျ………. “….ကိုလ ှငျလား…..လာလေ…ဘာပွုလို့ကုတငျဘေးမှာရပျနတောလ ဲ……”
ဆိုတ ဲ့ခငျမွငျ့ရ ဲ့အိပျခငြျမူးတူးခေါျသံကွောငျ့မောငျမောငျတဈယောကျညို့ခကြျမိသလို ဆတျကနဲ ကုတငျပေါျကခွငျထောငျထ ဲကို ရောကျသ ှားရသလိုလူဟာလညျး တဆတျဆတျတုံနရေသညျ့အဖွဈ……။
“…..ကိုလ ှငျ…ဘာဖွဈနတောလညျး.. တလှုပျလှုပျနဲ့….”
လို့ပွောဆိုပွီး မောငျမောငျရ ဲ့ကိုယျလုံးကိုသူမဘကျဆ ှဲလိုကျသညျ။ဒိတျကနဲ ရငျအစုံဟာ အပွငျကိုပွုတျထ ှကျသ ှားပလားဟုပငျထငျမှတျလိုကျရသညျ။
နှေးထေ ှးနူးညံ့သော ခငျမွငျ့ရဲ့လကျအစုံနဲ့အဖကျခံလိုကျရတော့မောငျမောငျတို့ သေ ှးဆူလာပွီး အေးအေးမောျနဲ့ဖိုကျဖူးတ ဲ့အတေ ှ့အကွုံကလညျး သူ့ကိုတ ှနျးအားပေးနေ
သညျမို့မောငျမောငျရဲ့လကျတေ ှဟာ ခငျမွငျ့ရဲ့နောကျကြောကိုသိုငျးယှကျဖကျတ ှယျ လိုကျပွီး နီထေ ှးစှတျစိုနတေ ဲ့ခငျမွငျ့နှုတျခမျးနှဈလှှာကို ဖိကပျနမျးစုပျလိုကျသညျ။
“…..ဟငျး…ဟငျး….ဟငျး…..”
ပူနှေးခြိုမွိနျသောအနမျးစကွောငျ့ပငျထငျ…..ခငျမွငျ့သညျလညျး အခစြျသေ ှးတို့ ထကွ ှလာခြပွေီ။
မောငျမောငျသညျနောကျကြောမှနေ၍ ခငျမွငျ့ရဲ့ဘောျလီအငျ်ကြီခြိတျတေ ှကို ဆ ှဲဖွုတျကာခြှတျပွဈလိုကျပွီး ဆ ှဲပါကိုငျပါမြားသဖွငျ့ဖေါငျးကားပွညျ့ဖွိုးလုံးမောကျနတေ ဲ့ ခငျမွငျ့နို့ကွီးနှဈလုံးကိုသူ၏လကျမြားဖွငျ့အသာအယာအုပျကိုငျပွီး ဖှဖှရှရှလေး ပှတျပေးခါ မတျတောငျနတေ ဲ့နို့သီးခေါငျးလေးကိုလကျခြောငျးကွားမှာ ဖိကွိတျပှတျခြလေိုကျတော့…..
“……အာ့…အငျး…..ဟငျး….အို…ကိုလ ှငျ….အငျ့…..”
ခငျမွငျ့ခါးလေးကော့တကျရငျးက မပှငျ့တပှငျ့ငွီးငွူမှုပွုလိုကျ၏။မောငျမောငျရဲ့ လကျအစုံကလညျး သူမရဲ့ပေါငျတ ှငျးသားတဝိုကျကိုကတုံကရငျကွီးနဲ့ပှတျသပျပေး၏။
ဖူးဖူးရှရှအဖုတျကလေးတဝိုကျမှာတော့စောကျမှှေးတေ ှက ထိုးထိုးထောငျထောငျမို့ မောငျမောငျဆုပျဆ ှဲလိုကျသညျ။
“…..အိုး…..နာလိုကျတာ….ကိုလ ှငျရယျ……တအားဆုပျဆ ှဲတာကိုး……ဟ ှနျး….” ခငျမွငျ့တ ှနျ့လိမျကောကျကေ ှးနရေငျးမှ မပှငျ့တပှငျ့တိုးတိုးလေးကွိတျ၍ပွောလိုကျ၏။
ဘယျအခြိနျက ခြှတျခလြိုကျမှနျးမသိမောငျမောငျခါးတ ှငျပုဆိုးမရှိတော့ သူ့ပေါငျတ ှငျးပိုငျး ပေါငျသားမြားနှငျ့ခငျမွငျ့၏အိစကျကွီးမားသော ပေါငျလုံးကွီးမြား နှေးထေ ှးစှာထိတေ ှ့မိကွ၏။ဝိုးတဝါးအလငျးရောငျအောကျခွငျထောငျအတ ှငျးမှာတော့ အသကျရှုသံပွငျးပွငျးနှငျ့အဝတျမြားလှုပျရှားသံမြားကိုသာ ကွားနပွေီး…နှဈဦးစလုံး
စကားပွောသံတိတျနကွေ၏။
ခငျမွငျ့၏တသေ ှးတမေ ှးကိုယျလုံးလေးကို မောငျမောငျပ ှတျသပျနှိုးဆ ှနသေညျကို ခငျမွငျ့ ယားယံစှာခံစားရငျး တ ှနျ့ကနဲ ဆတျကနဲ…လိမျကော့တကျသ ှားရရှာပွနျသညျ။
“….ဘာတေ ှလုပျနမှေနျးမသိဘူး….ခါထ ဲမှ….”
မောဟိုကျတုံရီသံဖွငျ့ခငျမွငျ့ရဲ့အသံလေးမြားက မောငျမောငျ့ရငျကို လှုပျခတျသ ှား စသေညျ။ဖိုမ…အထိအတေ ှ့ကွောငျ့နှဈယောကျစလုံးမှာ တုံတုံလှုပျလှုပျဖွငျ့ ကိုယျတ ှယျစမျးသပျနမေိကွပွနျ၏။
မောငျမောငျလကျတဖကျက ခငျမွငျ့၏ဖေါငျးအိနသေော စောကျဖုတျကလေးကို စမျးပွီး အက ှဲကွောငျးအလိုကျထကျအောကျပှတျသပျပေးမိသလို……..
ခငျမွငျ့၏လကျတဈဖကျကလညျး မောငျမောငျ၏လီးကိုဆုပျကိုငျဖွဈညှဈပေးသဖွငျ့ ပူနှေးနှုးညံ့သောအထိအတေ ှ့လေးမြားကွောငျ့လီးကွီးမှာလညျး တဖွေးဖွေးမာတငျး လာပွီး ထောငျထလာလသေညျ။
မောငျမောငျသညျအရှယျနှငျ့မမြှသောလီးကွီးက ခငျမွငျ့လကျထ ဲဝယျ ပွညျ့ဖွိုးတငျးမာကာ လကျတဆုပျစာလောကျကွီးထ ှားလ ှနျးလှ၏။
ခငျမွငျ့သညျသနျးလ ှငျနှငျ့အိမျထောငျကသြညျ့တပတျကြောျကြောျအတ ှငျးမှာ ညစဉျထိတေ ှ့လိုးခံဖူးပွီး သနျးလ ှငျရဲ့လီးကိုကိုငျတ ှယျဆုပျကိုငျခဲ့ဖူးပမေယျ့ယခုလောကျ မကွီးထ ှားဟုစိတျထ ဲမှထငျမှတျမိလိုကျပမေယျ့ကာမရဲ့လောငျမွိုကျမှုကွောငျ့စဉျးစား တေ ှးခေါျမှုခှနျအားမြားမှာ ယုတျလြော့နညျးပါးစလေသေညျ။
တကျကွ ှလှုပျရှားမှုတေ ှက ခငျမွငျ့ကို ခြုပျကိုငျလှှမျးမိုးလကြျရှိ၏။တခုဘ ဲ ခငျမွငျ့စိတျ ထ ဲမှာ စနိုးစနောငျ့ဖွဈမိသညျ။သနျးလ ှငျ၏ခြှေးနံ့သညျအနညျးငယျစူးလှ၏။ယခု အမှောငျထ ဲ၌မိမိကိုအားပါးတရကွီးဖကျပှေ့ပှတျသပျနသေောအနံ့ကတမြိုး တခါတရံ
ခြှေးနံ့က စူးရှသလိုရှိပွီး တဈခါတရံမှှေးမှှေးလေးခြိုအီနပွေနျသညျကိုတော့ခငျမွငျ့ တဒငျ်ဂစဉျးစားမိလိုကျသလိုရှိသညျ။
“…..ကို…..ကိုလ ှငျ…..” ခငျမွငျ့ ကွီးထ ှားသနျမာသော လီးကွီးကိုဆုပျကိုငျရငျး တိုးညှငျးစှာခေါျကွညျ့၏။….တုံ့ပွနျသံထ ှကျမလာဘ ဲ ပွငျးထနျသောအသကျရှုသံနှငျ့ အတူနှာခေါငျးမှပူနေ ှးသောသကျပွနျလကေ ခငျမွငျ့၏မကြျနှာကိုရိုကျခတျလာသညျ။
တဆကျထ ဲမှာဘ ဲ လကျတေ ှက မိမိရဲ့စောကျဖုတျထ ဲကိုထိုးနှိုကျကလိပေးနသေလို လုံးကစြျမာခဲနတေ ဲ့နို့တေ ှကိုလညျးတဘကျစီတလှဲ့စီစို့ပေးခွငျးကို ခံစားလိုကျရပွနျတော့
ခငျမွငျ့မတူသော ဖိုမ ဆိုသောအထိအတေ ှ့တေ ှက ခငျမွငျ့အားရဈပတျခြုပျနှောငျလာ သဖွငျ့ရုနျးထ ှကျနိုငျစှမျးတေ ှ လ ှငျ့မြောကုနျပွီဖွဈသညျ။
မောငျမောငျကလညျး တလုံးတပါဒမြှပွောဆိုမနတေော့ဘ ဲ သူမကိုအပြိုဘဝထ ဲက ပိုးပနျးပွီးစိတျမှနျးနဲ့ဂှငျးတိုကျခဲ့ရပေါငျးမြားလှပွီမို့ယခုလကျတေ ှ့အပိုငျနှိပျရနျကိုသာ စိတျစောစှာပွုမူနလေရော…ဘာဆိုဘာမှအပိုပွောမနတေော့…ဆရာဆရာ့ကွီးတေ ှရ ဲ့ သငျကွားပို့ခခြကြျတေ ှ၏သငျခနျးစှာတေ ှကို နံပါတျစဉျအလိုကျကာမရဲ့သော့ခကြျမြား ကိုသာတ ှငျတ ှငျကွီးဖ ှငျ့လှဈဖို့ ကွိုးစားနလေတေော့သညျ။
“….ဟငျး….ဟငျး…အီး….အား…..ယားတယျ……အဟငျ့…ဟငျ့…..”
တုံရီလှိုကျဖိုသောအသံတိုးညှငျးစှာထ ှကျပေါျလာသညျ။ခငျမွငျ့ဂနာမငွိမျတော့ ပေါငျတေ ှကိုခြဲလိုကျစုလိုကျနဲ့ရာဂသေ ှးတေ ှဆူကုနျပွီဖွဈသညျ။သူမရဲ့စောကျဖုတျ အတ ှငျးသားနံရံမြားကလညျး တလှုပျလှုပျ၊တရှရှနဲ့အရညျကွညျမြား ရှှဲရှှဲစိုစပွေနျ၏။
မောငျမောငျသညျသူမ၏ပေါငျနှဈဖကျကွား ဒူးထောကျ၍အနတေောျဖွဈအောငျ နရောယူလိုကျပွီး ခငျမွငျ့၏ပွညျ့ဖွိုးအိစကျနသေော ပေါငျနှဈဖကျဆ ှ ဲကားမွှောကျပငျ့၍ သူ့ပေါငျပေါျတငျလိုကျသညျ။
ပူနှေးသောလီးထိပျ၏အထိအတေ ှ့က ခငျမွငျ့၏စောကျခေါငျးဝမှတဆငျ့တကိုယျလုံး သို့ပြံ့နှံ့စီးဆငျးစသေညျမို့မခငြျ့မရဲသောဝဒေနာတဈရပျခံစားလိုကျရပွနျသညျ။
လီးကိုစောကျခေါငျးဝတ ှငျတေ့ထောကျပွီး ဂြိုငျးအောကျသို့လကျလြှိုသ ှငျးပွီး ပုခုံးနှဈဖကျအားပွုကိုငျလိုကျသညျ……ပွီး…နှေးထေ ှးအိစိုသောခငျမွငျ့၏နှုတျခမျးကို ငုံခဲဖိကပျပွီး သူ၏လီးကို ဖိသ ှငျးလိုကျသညျ။
“…….ဗွဈ…..ဗွဈ….အာ…..အီး….ဗွဈ…..စှပျ…….”
“……အား…အ….မလေး…..ကြှတျ…ကြှတျ…….”
လီးကွီးဝငျသ ှားပုံက ခပျကွမျးကွမျးလေးပငျ…..စောကျစိထိပျလေးကိုထိုးဖိပွီးမှ စောကျခေါငျးထ ဲသို့ဖိဖိပွီးထိုးဝငျသ ှားခွငျးဖွဈရာ ဆီးခုံတဈခုလုံး ထူပူ၍ ကငြျတကျသ ှား၏။
ပွညျ့သိပျကွပျသိပျနသေော အထိအတေ ှ့ကွောငျ့ခငျမွငျ့မှာ ခြေ ှးလေးမြားပငျ ပြံလာသညျ။ကယြျလောငျသောအသံဖွငျ့လညျး မငွီးတ ှားရဲ…အပေါျထပျမှာအိပျနကွေ သော သနျးလ ှငျအဖေ၊အမတေို့နိုးသ ှားမှာစိုးသဖွငျ့အံကွိတျခါ အသားလေးမြား တဆတျဆတျတုံသညျအထိမာနျတငျး၍ ခံလိုကျရသညျ။
“…..ဗွဈ…ဗွဈ……ပလပျ….ပွှတျ…ပွှတျ…..ဒုတျ….အား…အ……”
တငျးတငျးမာမာကွီးတိုးဝငျနသေော လီးကွီးက တဖွေးဖွေးနဈဝငျနရောမှ ရုတျတရကျ ဗွဈကနဲ ဒုတျကနဲအသံတေ ှနဲ့အတူစောကျခေါငျးအတ ှငျးသားသားအိမျဝအထိ စူးစူးနဈနဈကွီးဝငျရောကျလာသဖွငျ့ခငျမွငျ့အလနျ့တကွား…”….အား..”ဟုအံကွိတျ၍
အောျဟဈလိုကျမိရငျး…….
မောငျမောငျ၏ရငျဘတျကွီးကိုဆီး၍တ ှနျးထားလိုကျရသညျ။တပါတျကြောျကြောျ အလိုးခံထားဖူးသညျ့စောကျဖုတျက ခုခြိနျထိကြိနျးနဆေ ဲကပြျနဆေ ဲမို့မောငျမောငျ၏
စံခြိနျမှီကွီးထ ှားရှညျလြားလ ှနျးသော လီးကွီးဒဏျကိုအလူးအလ ဲခံစားနရေသညျ။
တ ှနျးထားသောလကျနှဈဖကျမှာ တဆတျဆတျတုံနသေညျ။….တဟငျးဟငျးနဲ့ မာနျထနသေော မောငျမောငျအရှိနျကိုမလြော့ဘ ဲ ဖိ၍လိုးလိုကျပွနျသညျ။
“….အာ့…အား….အို့..အို့..ကြှတျ…..ကြှတျ…..အမလေး….နာ….နာတယျ…..အို… ကိုလ ှငျ….ရယျ…..ဒီကနေ့မှ…ကိုလ ှငျ့လီးက….အကွီး….ကွီး…ဖွဈနပေါလား…. ကိုလ ှငျရယျ…….ရှီး….ကြှတျ…အ…….”
“…..ပွှတျ….စှတျ….စှတျ….စှိ…..ထုတျ….အာ့….အမ့လေး….တောျ…..တောျပွီ… …အငျ့….အား…..နာတယျ…..နာ….တယျ……ကြှတျ….ကြှတျ……..”
နာကငြျစူးရှစ ှာပွောဆိုလာသော ခငျမွငျ့ရ ဲ့တိုးလြှိုးတောငျးပနျသံကွောငျ့မောငျမောငျက အလိုးအညှောငျ့ကို ရပျပွီး…ရုနျးကနျဖယျရှားနသေော ခငျမွငျ့ရဲ့လကျအစုံကိုဖယျရှားခါ.. တဆတျဆတျတုံနသေော သူမရဲ့နှုတျခမျးကို ဖိကပျငုံခဲစုပျယူလိုကျပွီး သူမရဲ့နို့တေ ှကို ဖှဖှလေးပှတျလိုကျ….တငျးကနဲနအေောငျဆုတျခြနေယျဖတျလိုကျ…ခန်ဓာကိုယျတဈခမြျး ကိုပှတျသပျပေးနပွေနျရာ……ခဏကွာတော့ခငျမွငျ့ရုနျးကနျဖယျရှားခွငျးမြားငွိမျသကျ သ ှားသလိုပေါငျနှဈလုံးကလညျး ယမျးခါနလေတေော့၏။
အရငျးထိနဈဝငျနသေောလီးကွီးအသာအယာခြှတျလိုကျသညျ။စောကျဖုတျနှုတျခမျး သားလေးမြား လီးကိုငုံခဲ၍ စုပုံပါလာလသေညျ။
နောကျထပျအသာလေး ဖိကွိပျ၍ သ ှငျးလိုကျသညျ။ခငျမွငျ့တဈခကြျမြှတ ှနျ့ကနဲဖွဈသ ှား ရပွနျသညျ။ရုနျးကနျလှုပျရှားရငျးမှ ခွငျထောငျကွိုးကလညျးပွုတျကလြို့ထေ ှးနသေညျကို မောငျမောငျလကျတဖကျကဖယျရှားရငျး…..ခငျမွငျ့ရဲ့နို့တဘကျကိုဆုပျကိုငျဆ ှဲယူပွီး ဆကျ၍လိုးလိုကျသညျ။သ ှကျလကျသောဆောငျ့ခကြျ….ရိုကျခကြျမြားဖွငျ့ အဆကျမပွတျဆကျ၍ လိုးနရောမှ ခငျပွငျးပွငျးဝဒေနာကို ခံစားလိုကျရသဖွငျ့……
“…….အီး…ဟီး…..ဟငျး..အ..အား….က ှဲသ ှားပွီ…ထငျတယျ……အာ့…အား… အမလေး….ကြှတျ….ကြှတျ……အ…….”
စောကျပတျကလေးက ှဲသ ှားသဖွငျ့စောကျဖုတျမှာအနညျးငယျကယြျသ ှားသလိုရှိပွီး ကွီးမားသောလီးကွီးက စောကျခေါငျးအတ ှငျးပိုငျးသားအိမျထိထိထိမိမိကွီးပှတျတိုကျ လိုးသ ှငျးမိပွနျလရော……ခငျမွငျ့နားဖြားခွဖြေားလေးမြားပူနှေးသ ှားပွီး…တဖငြျးဖငြျးဖွငျ့ နာကငြျခံကောငျးဖွဈလာတော့သညျ။အောကျမှနေ၍
ဖငျကိုပငျ့မွှောကျကော့ထောငျပေးလာသညျ။
“……အား…ရှိ…..ကြှတျ….ကြှတျ…..ဆောငျ့…ဆော့ငျ…..အငျ့….အ….ဒုတျ…..ဘ ှတျ..” အသံတေ ှကကယြျလိုကျတာ ကိုလ ှငျရယျ……..
ခငျမွငျ့၏အားမလိုအားမရသံနှငျ့အလိုမကဟြနျစှကျဖကျသော စကားသံတဈရပျ မောငျမောငျနားမှာတိုးညှငျးစ ှာ ကွားလိုကျရပွနျသညျ။
အမှောငျတ ှငျး၌ ကွီးမားသောအပူလှိုငျး ကာမမီးလောငျမွိုကျခွငျးကို ခံစားနကွေသော ခငျမွငျ့နှငျ့မောငျမောငျတို့နှဈယောကျတငျးတငျးကွပျကွပျကွီး ဖကျတ ှယျရငျး လိုးနကွေပွနျသညျမှာ တဖွေးဖွေး အမွငျ့ဆုံးအခွအေနသေို့ ဆိုကျရောကျသ ှားလသေညျ။
“……ဟငျ့….ဟငျ့……အငျ့…..အိုး…အိုး…..ရှီး….ကြှတျ…..ကြှတျ……” “….စှတျ…စှတျ….ဗြီ…..ဒုတျ…ဒုတျ…..”
“…..အား…အား….ကောငျး….ကောငျးလာပွီ……ဆောငျ့….ဆောငျ့….အငျ့… ….ကိုလ ှငျ……ခငျမွငျ့…..ပွီး…..ပွီး……တော့မယျ……အား….ထ ှကျ….ထ ှကျကုနျပွီ…” ခငျမွငျ့…တရှီးရှီး…..တကြှတျကြှတျငွီးတ ှားပွီးနောကျမောငျမောငျ၏နောကျကြောကို
တ ှဲဖကျရမျးခါရငျး……စောကျခေါငျးအတ ှငျးမှသုတျရညျမြား ပဈကနဲနအေောငျ ပေါငျတ ှငျးကြောတေ ှတောငျ့တငျး၍ ညှဈထုတျပဈလိုကျရငျးမှ ငွိမျကသြ ှားရလသေညျ။
ထိုစဉျမှာဘ ဲ မောငျမောငျကလညျး စီးပိုငျပိုငျကွီးလိုး၍ကောငျးသောခငျမွငျ့၏ စောကျပတျညှဈအားကွောငျ့သူ့လီးထိပျမှသုတျရညျမြားကို ပနျးထုတျပဈလိုကျရငျးမှ ခငျမွငျ့၏ကိုယျပေါျသို့မှောကျခပြွီးဖငျကိုဆတျကနဲ……ဆတျကနဲ..ညှောငျ့ရငျးမှ အရသာထူးကို ခံစားရငျးမှိနျးကသြ ှားလသေညျ။
နှဈယောကျသားတငျးကွပျစှာဖကျတ ှယျနမျးရှိုကျအမောဖွရေငျးမှ ခဏအကွာမှာ မတိုးလ ှနျးမကယြျလ ှနျးနှဈကိုယျကွားလသေံဖွငျ့ခငျမွငျ့၏နှုတျဖြားမှ မောလတြုံရီလှိုကျဖိုသံဖွငျ့……..
“….ဒီနေ့ညလိုအဖွဈမြိုးကိုတဈသကျလုံးမေ့လို့ရနိုငျတော့မှာမဟုတျတော့ဘူး…. မောငျမောငျ…….”
ဒိတျကနဲ ထိတျလနျ့အံ့သွကာ ရုတျခညြျးပငျသူမပေါျမှ မှောကျလြှကျမှေးနသေော မောငျမောငျခေါငျးနပနျးကွီးကာ ဆတျကနဲ ခေါငျးထောငျ၍သူမ၏ကိုယျလုံးလေးဘေး တဈဖကျကို တတောငျဖွငျ့ထောကျ၍အံ့သွသောအမူအရာဖွငျ့ခငျမွငျ့အားကွညျ့ရငျး….
“…..နငျ……နငျ….ခငျ…ခငျမွငျ့….ငါ့ကို…..မှတျ….မှတျမိသ ှား…….” “..အငျး..” အစကတော့….နငျမှနျးမသိဘူး….ငါ့စောကျဖုတျကလေးထ ဲ….နငျ့လီးကွီးဝငျ
သ ှားတော့ငါ့ယောကြျားလီးက ဒီလောကျလညျးမကွီး ရှညျလညျးမရှညျတော့ ငါ့သံသယစိတျကို ကွီးထ ှားလာတယျဟ….ပွုတျကလြာတ ဲ့ ခွငျထောငျကို နငျဖယျပဈလိုကျတ ဲ့အခါမှာတော့မှနျအိမျကအလငျးရောငျလေးနဲ့ပဲ ငါအားစိုကျကွညျ့ လိုကျတော့ငါ့ယောကြာျးမဟုတျဘ ဲ နငျဆိုတာ ငါသသေခြောခြာကွီးသိလိုကျရတယျ…”
“….ဒါဆိုလညျး….ခငျမွငျ့ရယျ…..အဲဒီအခြိနျထ ဲက ရုနျးကနျဖယျရှားပဈလိုကျပေါ့….”
“အငျး”….ခကျတော့ခကျသားဟ…မောငျမောငျရ…မိနျးမသားဘဝဆိုတာ ဒီလိုပါဘ ဲ ကွိုကျခငြျကွိုကျမကွိုကျခငြျနေ ခစြျတာမခစြျတာ အသာထားစောကျဖုတျထ ဲကို လီးဝငျသ ှားပွီဆိုရငျတော့စောကျပတျကလီးကိုမထေ ှးခငြျမအံခငြျဘူးဖွဈနပွေနျရော.
…စောကျဖုတျက..လီးကွီးကို….ဖွဈညှဈဆုတျထားပွီး…..စောကျပတျက ှဲပွဲသညျအထိ အလိုးခံခငြျကွတော့တာပါဘ ဲဟာ….ဒါပမေဲ့…….”
“…ဘာဒါပမေဲ့လညျး…” ခငျမွငျ့ရဲ့မိနျးမဘဝဒူနကို တမေ့တမောနားစိုကျထောငျ ရငျးမှ ခငျမွငျ့ရဲ့နို့သီးခေါငျးလေးတေ ှကို ပှတျသပျဆုပျကိုငျရငျး
ပွနျလညျမေးခှနျးထုတျလိုကျမိသညျ။
“ဒါပမေဲ့ဆိုတာ မိနျးမတိုငျးတော့မဟုတျဘူး….မောငျမောငျ….ပတျဝနျးကငြျနဲ့…. နငျနဲ့ငါတို့နှဈယောကျဖွဈခဲ့တ ဲ့အခွအေနနေဲ့အခြိနျကလညျး နှဈဦးနှဈဖကျအားပေးအုံးမှ
က ဲပါလေ…ဒါတေ ှပွောနလေို့ဆုံးမှာမဟုတျတော့ဘူး…..နောကျတခါလုပျမှာဖွငျ့ လုပျတော့ဟာ…..နငျ့အသပျအနယျ….အရှိုကျတေ ှက ငါ့စိတျတေ ှကို မူမမှနျအောငျ ဖွဈနကေုနျပွီ…..နောကျပွီးငါ့ယောကြျားပွနျလာရငျလညျးပွူနာ……”
“….နငျ့….ယောကြျားသနျးလ ှငျ….ကငျးတ ဲမှာဖဲရိုကျနပွေီဟ…..ဖဲခပြျကိုငျနရေရငျ မနကျလငျးအောငျထိုငျရာကမထစတမျးဆိုတ ဲ့…အစားထ ဲကဘ ဲဆိုတာ နငျလညျးသိသား နဲ့ဟာ…ဒီကောငျ…မနကျမိုးထိနျထိနျလငျးမှ ပွနျလာမယျဆိုတာ…သခြောပေါကျဘ ဲ…..”
“…..အငျး…ဟုတျတော့ဟုတျတယျဟ….မောငျမောငျရ….သူက….သူ့အဖအေတိုငျးဘ ဲ..
ဖဲဆိုအသရေိုကျတာ……အိုးပဈအိမျပဈ…ခုလညျးကွညျ့လေ….သူ့မယားကို ဒီ့ပွငျလူ တကျလိုးနပွေီ….ငါတခုတော့တောငျးပနျပါရစဟော……”
“…ဘာကိုလညျး…..ခငျမွငျ့…..”
“….အခုညဖွဈတ ဲ့ကိစ်စကိုလူမသိပါစနေ ဲ့ဟာ….နောကျပွီးငါ့ကိုလညျး အထငျမသေးပါ နဲ့လို့…..”
“…အောျ…ဒါက…..စိတျခစြမျးပါ….ခငျမွငျ့ရာ….ဒါမြိုးကလူသိလို့ဖွဈတာမှမဟုတျတာ.. ….နငျ့ကိုလညျး ငါအထငျမသေးပါဘူးဟာ….အရငျထ ဲက နငျ့ကိုငါခစြျခဲ့တာဟ…အခုမှ” “…..က ဲပါဟယျ…..စကားတေ ှပွောမနပေါနဲ့တော့…..ငါ…ငါ….မနနေိုငျတော့ပွနျဘူးဟ… ….လိုးမှာဖွငျ့….လိုးလိုကျစမျးပါဟာ…..”
“….အေး……ငါကလညျး….လိုးဖို့အသငျ့ဘ ဲ…..ဒီတဈခါတမြိုးပွောငျးလိုးမယျ….နငျ လေးဘကျကုနျးပေးဟာ……”
မောငျမောငျရ ဲ့စကားအဆုံးမှာတော့…..လီးကိုဖှဖှရှရှကိုငျတ ှယျပ ှတျသပျနတေ ဲ့ခငျမွငျ့.. လူးလ ဲထကာ ကုတငျပေါျ၌ လေးဘကျကုနျးပေးလိုကျ၏။သူမ၏ကွီးမားပွညျ့ဖွိုးလှတ ဲ့ နို့နှဈလုံးဟာ ရမျးခါ၍နသေညျ။မောငျမောငျသူမရဲ့ခါးပေါျကိုလကျနဲ့ဖိလိုကျတော့ ခါးလေးကော့ဖငျလေးအောကျပွဈသ ှားကာ အရညျမြားဖွငျ့စိုရှှဲနသေောစောကျဖုတျကွီး ဟာ လကျတဈဆုပျစာမှပွူးပွူးကွီးနောကျသို့ပွူးထ ှကျလာသညျကို မီးရောငျဖွငျ့ ဝိုးတဝါးမွငျတေ ှ့လိုကျရသညျ။
မောငျမောငျဒူးထောကျထိုငျနရောမှ ခငျမွငျ့၏ဖငျစုံကွီးရဲ့နောကျကနေ မွငျးထိုငျ အနအေထား မကုနျးမက ှဖွငျ့နရောယူပွငျဆငျလိုကျ၏။သူ၏ကွီးမားရှညျလြားနတေ ဲ့ လီးကွီးကိုအရငျးမှကိုငျကာ အက ှဲကွောငျးလေးအထကျအောကျဘယျညာကို လီးထိပျဖွငျ့လူးလှိမျ့ပှတျသပျဆ ှဲယူလိုကျ၏။
“….အ….အငျ့……ကြှတျ…ကြှတျ….ဒုက်ခပါဘ ဲ…လုပျမှာသာလုပျစမျးပါဟာ… နငျအ ဲသလိုကွီး မထိတထိမလုပျစမျးပါနဲ့…ငါ …မနတေတျဘူးဟ……”
သကျတူရှယျတူငယျသူငယျခငြျးတေ ှမို့ရဲတငျးပှငျ့လငျးစှာ ခငျမွငျ့ပွောဆိုလိုကျသညျနှငျ့ မောငျမောငျကလညျး လီးကွီးကိုသူမ၏စောကျခေါငျးဝတ ှငျတေ့ထောကျ၍ သေးကငြျနသေညျ့ခငျမွငျ့၏ခါးလေးကို စုံကိုငျစှဲကာ မဟားတယားဖိသ ှငျးလိုကျသညျ။ ပွီးခကြျဆောငျ့ခကြျမှနျမှနျလေးဖွငျ့လိုးဆောငျ့နပွေနျရာ ခငျမွငျ့မှာအသ ဲစှ ဲအောငျ ကောငျးနသေမို့စောကျခေါငျးထ ဲက သုတျရညျမြား
အဆမတနျပနျးထုတျလိုကျမိရပွနျသညျ။
လီးကွီးကလညျး ခပျသ ှကျသ ှကျလေးဆောငျ့လိုးနရော တဘ ှတျဘ ှတျအသံမြား မွညျဟီးရရှာ၏။
‘…ဟိတျ…အသံတေ ှသိပျမမွညျစနေဲ့…ဟ…..”
“….ထိနျးတော့…ထိနျးလုပျတာဘ ဲဟ……နငျ့စောကျဖုတျက…အရညျတေ ှတအားထ ှကျ တာကိုး…..”
စကားကိုအပွနျအလှနျပွောဆိုနရေငျးမှမောငျမောငျသညျတ ှဲလ ဲကရြမျးခါနတေ ဲ့ ခငျမွငျ့ရဲ့နို့နှဈလုံးကိုစုံကိုငျစှဲယူဖွဈညှဈဆုပျခြလေိုကျ၏။
“….အား….ဟငျး…ဟငျး……အား…..တမြိုးကွီးဘ ဲ…..မောငျမောငျ……ငါ….အားမရဘူး. ….ဆောငျ့…ဟာ….နာနာလေး…..”
မောငျမောငျကလညျး ဖိုးကြိုငျးတုနျဖွဈသ ှားခါ ဆ ှဲကိုငျဆုတျခြနေတေ ဲ့နို့ကွီးနှဈလုံးကို လှှတျလိုကျပွီး သူမရ ဲ့ပခုံးနှဈဖကျကိုလကျမြားဖွငျ့ဆ ှဲကိုငျအားပွုပွီး အသားကုနျပဈပဈ ဆောငျ့ပါလပွေီ……
“…..အငျ့…..အငျ့……စှတျ…..စှတျ…..ဘ ှတျ…..ဘ ှတျ…..အငျ့…ဟီး… ….ကြှတျ…..ကြှတျ…..ဗွဈ…..ဗွဈ……ဘူ…ဘ ှတျ……..”
ဒုတိယအခြီမို့စောကျခေါငျးကလညျး ကပြျအရညျတေ ှကလညျး ရှှမျးစိုနသေညျမှာ လအေဝငျမြားပွီးလီးကွီးကိုဆ ှဲနှုတျလိုကျတိုငျး အီးပေါကျသံက ဲ့သို့လသေံမြားထ ှကျပေါျ လာသညျ။
လိုးနကြေ သနျးလ ှငျ၏လီးမဟုတျဘ ဲ…..တစိမျးလီးတခြောငျးအဝငျခံရပွီမို့ အသဈအဆနျးတမြိုးလိုပငျ….အီ…ဆိမျ့အောငျကောငျးသ ှားရသူကတော့ခငျမွငျ့ပငျ ဖွဈ၏။
ခေါငျးအုံးပေါျခေါငျးစိုကျအားပွုပွီး လကျနောကျပွနျဖွငျ့မမှီမကမျးမောငျမောငျရဲ့ပေါငျ တေ ှကိုဆ ှဲကိုငျအားပွုဖိကပျသလိုသူမ၏ဖငျကွီးကိုလညျး နောကျသို့ကော့ကော့ပေးခါ အလိုးခံလိုကျမိလသေညျ။
“…..ပွှတျ….ပွှတျ……စှတျ…..စှတျ….ဗွှတျ…..ဗွဈ……”
ဆောငျ့ခကြျတိုငျးမှာ အားပါပွီးပွငျးထနျလ ှနျးလှသညျ။
ခငျမွငျ့ဖငျကွီးနှဈလုံးမှာ လှိုငျးထ၍တုံတုံသ ှားသလို နို့ကွီးနှဈလုံးကလညျး ဘယျညာရမျးခါ၍ပငျနေ၏။နှဈဦးစလုံးကာမအထ ှတျအထိပျသို့ရောကျလာကွပွီး အသကျရှုသံမြားပွငျးထနျနေ၏။…မောငျမောငျကလညျး သူမ၏တငျပဆုံကို လကျဖွငျ့ တဖနြျးဖနြျးရိုကျကာ အားမာနျအပွညျ့ဖွငျ့လိုးဆောငျ့နလေေ၏။
“…ဗွဈ….ဗွဈ…..စှတျ….စှတျ……ဘ ှတျ…..အ…အား…အ…..အ……ဟငျးဟငျး….”
ခငျမွငျ့မကြျတောငျလေးမြား မှေးစငျးသ ှားပွီး သူမ၏စောကျခေါငျးအတ ှငျးမှ သုတျရညျမြားကိုပွဈကန ဲပနျးထုတျရငျး ငွိမျသကျသ ှားသညျနှငျ့မရှေးမနှောငျးမှာပငျ လေးငါးဆယျခကြျဖိဆောငျ့လိုးလိုကျရငျးမှ မောငျမောငျတငျပါးမြား ခှကျဝငျသ ှားအောငျ လီးထိပျမှသုတျရညျမြားကို ခငျမွငျ့၏စောကျခေါငျးကဉြျးလေးထ ဲကို ပနျးထုတျလိုကျရငျးမှပငျ…..နှဈဦးသားကုတငျပေါျမှောကျရကျအနအေထားဖွငျ့ မိနျးမော၍ သ ှားလတေော့သညျ။
“…..ဟေ့ကောငျ…..မောငျမောငျ…..”
“…ဟာ….ကိုထ ှနျးလ ှငျ…”
အိမျထ ဲမှခေါငျးစုတျဖှားနှငျ့ထ ှကျလာသော မောငျမောငျအားအသံမြားကပျ၍ ခေါျလိုကျသော ထ ှနျးလ ှငျ၏စကားသံကွောငျ့အလနျ့တကွားခေါငျးမော့၍ တုံ့ပွနျထူးလိုကျရမိသညျ။
“….ညှောျတေ ှမြားနပွေီထငျတယျ….”
“…ဗြာ….ဘာ…ညှောျမိရမှာလ ဲ…..”
“…..စောကျဖုတျညှောျ….စောကျဖုတျ…..”
“….ခငျမြားကတော့လုပျပွီ…..မဟုတျကဟုတျက……”
“…….ငါသိပါတယျ….မောငျမောငျရာ…..မနေ့ညက တညလုံး….ငါ့ညီမခငျမွငျ့န ဲ့ မငျးတညလုံးဖိုကျကွတာ…..”
“…..အိုး….ခငျ…ခငျ….ခငျမြား….”
မောငျမောငျ…ထိတျလနျ့တုနျလှုပျစှာနောကျသို့ခွတေလှမျးဆုတျလိုကျမိရငျးမှ…စကားကို ထဈငေါ့စ ှာပွောဆိုရရှေတျလိုကျမိရသညျ။
“….မကွောကျပါနဲ့…မောငျမောငျရာ…..မငျးကိုငါဘာမှမလုပျပါဘူး…..စိတျခနြစေမျးပါ…”
“….အငျး…..တောျပါသေးရ ဲ့ဗြာ….နို့မို့ဆို….ခငျမြားရဲ့ပ ှဲသိမျးလကျသီးခကြျမိလောကျပွီ မှတျတာ…..”
“…..မိနျးမနဲ့ယောကြာျးဆိုတာ ထိမိရငျမီးပှငျ့တယျဆိုတာ ဓမ်မတာပါဘ ဲက ှာ…သူလညျး စောကျဖုတျထ ဲလီးဝငျသ ှားပွီးဆိုတော့…အငျး….ငါကတော့ ပွူနာမရှာပါဘူးက ှာ…
…မငျး သနျးလ ှငျကိုတော့ဂရုစိုကျက ှာ….တောျကွာ မယားထိဓားကွညျ့ဆိုတာ ဖွဈနေဦးမယျ….”
“…..ဟုတျက ဲ့…ပါ….ကိုထ ှနျးလ ှငျ…ရာ…..”
ပွီးပါပွီ။
ဤစာအုပျကိုအခစြျတ်ကသိုလျကြောငျးသူ၊ကြောငျးသားမြားအတ ှကျ ရညျရှယျရိုကျတငျပေးခွငျးဖွဈပါသညျ။ http://achittatkatho.net


ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန် ကျွန်တော်တို့ဆိုဒ်လေးမှာနေ့စဉ် ဝင်ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။ အားပေးမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်။