အောစာအုပ်

သမီးဘဝ

ဒီစာအုပ်လေးကတော့ စာဖတ်သူတို့ အကြိုက်တွေ့စေမယ့် ဇာတ်လမ်းကောင်းလေးတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ အောက်တွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါ…


“သမီးကြည့်ချင်ရင် ကိုယ့်ဘာသာ ကိုယ်လှန်ကြည့်လေ.” ပြောတာနဲ့ လွတ်နေတဲ လက်တဖတ်နဲ့ ဦးဦးရဲ့ ပုဆိုးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခါးထိအောင် မတင်လိုက်မိပါတယ်….သမီးဘဝမှာ ပထမဆုံး မြင်ရတဲ့ လီးကြီးဟာ. အချောင်းကြီးက မဲနက်နေပြီး ထိပ်ဖူးကြီးက ပွင့်အာကားထွက်နေကာ နီးညှိရောင်သန်းလို့နေပါတယ်…လမွှေးများက မဲနေပြီး ကွေးကောက်ခါ အချင်းချင်း လိမ်ယှက်နေကြပါတယ်.. သမီးလဲ ငယ့်ငယ့် စာအုပ်ထဲက လီးပုံစံ တွေနဲ့ ယှဉ်ကြည်မိတယ်လေ…
အသက်ဝင်ပြီ တဆတ်ဆတ်တုန်နေတဲ့ ဦးဦးရဲ့ လီးကြီးနဲ့ စါအုပ်ထဲက လီးကြီး.. တခြားစီပါဘဲ…ဦးဦးက သူ့လက်ကြီးနဲ့ သမီးလက်ကလေးကို ကိုင်ကာ သူ့လီးကြီးကို ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လုပ်နည်းသင်ပေးပါတယ်.. သမီးလဲ စိတ်ပါလက်ပါနဲ့ ဦးဦးရဲ့ လီးကြီးကို ဒစ်ပေါ်သွားအောင် ဆွဲချလိုက်. ထိပ်ဖူးကြီးမှာ အရည်ခွံတွေ စုပုံသွားအောင် ဆွဲတင်လိုက်.. ဒစ်ကြီးကို လက်ညိုးနဲ့ လက်မကြား ပွတ်ပေးလိုက်နဲ့ လုပ်တက်သလို လျှောက်လုပ်ပေးနေမိတယ်…ဦးဦးရဲ့ ဒစ်ကြီးကို သမီးနှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးတွေနဲ့ ငုံပေးချင်ပေမယ့် စိတ်က အဲဒီလောက် မရဲသေးပါဘူး.

.နဲနဲကြာတော့ ဦးဦးဆီက ညည်းသံတိုးတိုးလေး ထွက်လာပြီး အသာပွတ်ပေးနေတဲ့ သမီးရဲ့ နို့လေးတွေကို ဖိဖိပြီး ဆုပ်နယ်ပွတ်ချေနေပါတောတယ်…“အား…. သမီးရေ.. ဦးပြီးတော့မယ်.. တင်းတင်းလေး ဆုပ်ကိုင်ပြီး မြန်မြန်လေး လုပ်လိုက်ပါ…” လို့ပြောတာနဲ့ သမီးလဲ အရှိန်မြှင့်ပြီး ဦးရဲ့ လီးကြီးကို အထက်အောက် မြန်မြန်ကစေားပေးလိုက်တဲ့ အခါမှာတော့ ……ဦးဦးရဲ့ လီးထိပ်ကြီးက အရည်ဖြူဖြူ ပျစ်ပျစ်တွေ ပန်းထွက်လာပါတယ်…“ကောင်းလိုက်တာ. သမီး ငယ်ငယ်ရယ်… ကျေးဇူးတင်လိုက်တာကွယ်… ဘယ်သူ့ကိုမှတော့ ပြန်မပြောနဲ့နော်…”“စိတ်ချပါ. ဦးဦးရဲ့… သမီးလဲ ဘယ်သူ့ကို ပြောလို ဖြစ်ပါ့မလဲ.. သမီးနားလည်ပါတယ်…. သမီးတို့ ထပ်တွေ့ကြအုံးမှာလား. ဟင်…”
“လိမ္မာလိုက်တဲ့ ခလေးရယ်… ဦးသမီးကို အရမ်းချစ်သွားပြီကွယ်… ကဲ. ကဲ. မိးမီး မနိုးခင် အိမ်သာလေး ဘာလေးသွားလိုက်အုံး… နောက်တစ်ပါတ်ထဲ ကျတော့ တွေ့သေးတာပေါ့နော်..”“ဟွန့်… ဦးကလဲ တပါတ်တောင် စေါင့်ရမှာလား..”“ဒီကြားထဲ ဦးကြည့်စီစဉ်ပါအုံးမယ်.. သမီးရယ်… အဲဒီ အခါကျရင် ဦးခိုင်းတာ အကုန်လုပ်ပေးရမယ်နော်…”“ဟုတ်.. ဒါဆို သမီး ရေချိုးခန်းထဲ သွားတော့မယ်နော်..” လို့ပြောပြီး ဦးဦးရင်ခွင်ထဲမှ ထလိုက်ပါတယ်…“သမီး.. ခဏနေဦး” လို့ပြောပြီး လက်ကိုလှမ်းဆွဲကာသမီးရဲ့ နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကို သူ့နှုပ်ခမ်းကြီးတွေနဲ့ ဖိနမ်းနေပါသေးတယ်…

ပြီးမှ သမီကို မလွတ်ချင် လွတ်ချင်နဲ့ လွတ်လိုက်ပါတော့တယ်..အဲဒီနေ့ကစပြီး . မီးမီးတို့အိမ်မှာ သမီး တနေကုန်တော့တာပါဘဲ.. ဒါပေမယ့်လဲ လူက မလစ်တော့ အဆင်မပြေပါဘူး..၅ရက်လောက်ကြာတော့ ဦးဦးက တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောသွားတာကတော့ “သမီး မနက်ဖြန် ကျောင်းသွားမယ်ဆိုပြီး ဒီဖက်အိမ်ကူးလာခဲ့.. မီးမီးတို့ ခရီးထွက်ကြလိမ့်မယ်”. ဆိုပြီး ချက်ချင်းဘဲ သမီးနားက ထွက်သွားပါတယ်..သမီးလဲ ရင်တွေ တော်တော် ခုန်ပြီး ကျန်ခဲ့တာပေါ့ရှင်… ဒီလိုနေ့ကိ မျှော်နေတာ ကြာခဲ့ပါပြီ… မီးမီးကတောင် လိုက်ခဲ့ဖို့ အတင်းခေါ်နေတာ ငြင်းပြီး အိမ်ကို တန်းပြန်လာခဲ့မိပါတယ်.
.အိမ်ရောက်တာနဲ့ အခန်းတံခါးဂျက်ချပြီး.. အိမ်ယာပေါ်လှဲရင်း မနက်ဖြန်ကြုံရမယ့် အတွေ့အကြုံအတွက် စိတ်မှန်းနဲ့ တွေးရင်း ရင်တွေအရမ်းခုန်နေမိပါတယ်… “”””
”””ဒီတစ်ခါတွေ့ရင် ဦးဦး သူ့လီးကြီးနဲ့ ငါ့အဖုတ်လေးထဲကိုများ ထိုးထည့်ပြီး လုပ်မှာလား… အဲလိုလုပ်ရင် အဖုတ်သေးသေးလေးနဲ့ တော်ပါ့မလား.. အရမ်းများ နာမလား… ငါ့အဖုတ်လေးကို ယှက်ပေးရုံဘဲလား… ငါကော ဦးဦးရဲ့ လီးကြီးကို နမ်းပေးလိုက်ရင်ကောင်းမလားဘဲ. သူတောင် ငါ့အဖုတ်လေးကို နမ်းပေးသေးတာ…..””””””အဲလိုတွေ တွေးနေရင် သတိရမိတော့ သမီးရဲ့ စကယပ်ဟာ ဗိုက်ပေါ်ထိ လှန်တင်ရက်သားဖြစ်နေပြီး အကျီင်္ကျယ်သီးတွေ ပြုတ်နေတဲ့အပြင် ဘရာဇီယာတောင် ဘယ်နားလွင့်မှန်းမသိဘဲ… တကိုယ်လုံးလဲ နှုံးခွေနေပြီး မလှုပ်ချင်အောင် မောဟိုက်သွားခဲ့ပါပြီ…
မနက်မိုးလင်းလာကတဲက ဦးဦးနဲ့ တွေ့ဘို့အရေး ရင်တွေအရမ်းခုန်ပြီး သမီးမှာ အရည်တွေလိုက်နေပါပြီ… အိမ်ကလူတွေ မရိပ်မိအောင် အောက်ခံဘောင်းဘီနဲ့ ဘရာဇီယာ အပိုကို လွယ်အိပ်ထဲ ထည့်ပြီး အပေါ်အကျီင်္ကို တထပ် ထပ်ဝတ်ထားလိုက်ပါတယ်… အတွေးတွေနဲ့ မနက်စာလဲ ကောင်းကောင်း မစါးနိုင်ဘဲ ဦးဦးနဲ့တွေ့ဘိုသာ စိတ်စောနေပါတော့တယ်..——ဦးဦးအိမ်ထဲကို ကြောက်ကြောက်နဲ့ ဝင်သွားမိတော့ ဘယ်သူမှ မရှိပါဘူး..ဒါနဲ့ သမီးလဲ ဦးဦးတို့ အိမ်ခန်းဆီကို ခြေသံ ဖွဖွနင်းပြီး တက်ခဲ့ပါတယ.. ရေချိုးခန်းထဲက ရေသံကြားရလို့ အသာကပ်သွားပြီး…“ဦးဦးလား… သမီးရောက်နေပြီ…”
“အေး. သမီးလေး.. ဦးဦးရေချိုးနေလို့ ခဏစေါင့်ဦး… အခန်းထဲမှာဘဲနေ. ပြတင်းပေါက်နား မသွားနဲ့…”“ဟုတ်… ဦးဦး.. သမီး ဒီကဘဲ စေါင့်နေပါ့မယ်..” လို့ ပြောပြီး ထိုင်စရာ ကြည့်လိုက်တော့ တခန်းလုံးမှာ ၂ယောက်အိပ် ကုတင်ကြီးတလုံးသာ. တွေ့တာနဲ့ ကုတင်ပေါ်တက်ထိုင်နေလိုက်ရင်း.. စဉ်းစား မိလိုက်တာကတော့.. “အင်း.. ဦးဦးနဲ့ အန်တီ.. ဒီကုတင်ကြီးပေါ်မှာ အကြိမ်ပေါင်း မရည်မတွက်နိုင်အောင် လိုးခဲ့ကြမှာဘဲ… အန်တီကတော့ ဘယ်လိုနေမလဲ မသိဘူး.. သမီကတော့ ရင်တွေခုန်လိုက်တာ…

အန်တီအဖုတ်ကြီးကိုလဲ ဦးဦးယှက်ပေးမှာပါဘဲ… ဦးဦးကိုကော အန်တီ ပြန်စုပ်ပေးလား မသိဘူး….”အတွေးမဆုံးခင်မှာဘဲ… ဦးဦးဟာ. ရေချိုးခန်းထဲက ထွက်လာပါတော့တယ်.. တစ်ကိုယ်လုံးလဲ ရေတွေရွဲလို့ အောက်ပိုင်းမှာလဲ မျက်နှာသုတ်ပဝါလေးသာ ပတ်ထားပါတယ်….“ရော့. သမီး.. အကျီင်္တွေ ချွတ်လိုက်ပြီး ဒီမျက်နှာသုတ်ပဝါလေးဘဲ ပတ်ထား. အဝတ်အစါးတွေ ကြေကုန်မယ်” ပြောပြီး သဘက်တစ်ထည်လှမ်းပေးကာ.. သူ့ဘာသာသူ ရေတွေခြောက်အောင် သုတ်နေပါတယ်..ပထမတော့ သမီလဲ သူ့ရှေ့မှာ အဝတ်တွေ ချွတ်ရမှာ ရှက်တာပေါ့… သူ့မိန်းမကြီးလို အတွေ့အကြုံတွေ အနှစ်၂၀လောက်ရှိတဲ့ သူနဲ့များ လာနှိုင်းနေလား မသိဘူး… လို့…ဒါပေမယ့်လဲ… ကိုယ်တိုင်က အရည်လိုက်နေတော့.. ကြာကြာမရှက်နေတော့ပါဘူး..“ဦး ဟိုဘက် ခဏလည့်ပေးလေ.. သမီး အကျီင်္လဲမလို့”
“အေး. အေး..” လို့ပြောပြီး တဖက်ကို လှည့်သွားပါတယ်.. သမီးလဲ အကျီင်္နဲ့ စကပ်ကို အမြန်ချွတ်.. မျက်နှာ သုတ်ပုဝါကို ရင်လျှားလိုက်ပြီး ဦးကိုကြည့်လိုက်တော့ သမီးကို ကျောပေးပြီး ရေတွေသုတ်နေတုန်းပါဘဲ.. ဦးနောက်ကျောမှာ ရေတွေရှိနေသေးတာတွေ့တာနဲ့….“ဦး.. သမီးကို ပေး. ဦးနောက်ကျောတွေ သုတ်ပေးမယ်. လို့ပြောရင်း ဦးဆီက မျက်နှာသုတ်ပဝါယူပြီး ဖွဖွလေး သုတ်ပေးနေတုန်းမှာဘဲ သမီးရင်တွေ အရမ်းခုန်လာပြီး စိတ်တွေလဲ အရမ်းလှုပ်ရှားလာကာ သမီးရဲ့ ပါးနဲ့ ဦးရဲ့ကျောပြင်ကြီးကို ကပ်ခါ နောက်ကနေ သိုင်းဖက်လိုက်မိပါတယ်…မာတောင်စပြုနေပြီဖြစ်တဲ့ သမီးရဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးတွေဟာ ဦးဦးရဲ့ ကျောပြင်ကြီးနဲ့ ကပ်ခါ တင်းနေတဲ့ သမီးရဲ့ နို့အုံလုံးလုံးလေးတွေ အတွင်းကို မြုတ်ဝင်တဲ့ အထိ ဖက်ထားမိပါတယ်…ဘယ်လောက်တောင်ကြာအောင် ဖက်ထားမိလဲ မသိဘူး… ဦးဦး သမီးကို လှည့်ပြီး ဖက်လိုက်တော့မှ အသိတွေပြန်ဝင်လာပါတယ်… တတန်းထဲ ဖြစ်နေတဲ့ သမီးရဲ့ နဖူးကို ဖွဖွလေး နမ်းပြီး ရင်ခွင်ထဲကို အတင်းဆွဲသွင်းထားတာ သမီးအရိုးတွေတောင် ကျိုးကုန်မလား ထင်မိပါတယ်..

တခြိနျထဲမှာဘဲ မာတောငျနပွေီဦးဦးရဲ့ လီးကွီးဟာ. သမီးရဲ့ဗိုကျကို မကြျနှာသုတျပဝါအောကျက အတငျးလာထောကျနပေါတယျ…“သမီး အိပျယာပေါျသှားရအောငျ” လို့ပွောပွီး သမီးကို ဆကျကနဲ့ ကောကျပှလေိုကျပါတယျ..သမီးလဲ ဦးရဲ့ လညျ့ပငျးကို သိုငျးဖကျလိုကျပွီး ကုတငျပေါျ ပါသှားတော့တာဘဲ..သမီကို ကုတငျပေါျမှာ ပကျလကျကလေး ခထြားပွီး သမးဘေးမှာ လှဲရငျး သမီးရဲ့ နှုတျခမျး ဖူးဖူးလေးတစုံကို အနမျးရှညျကွီး တဈခု စပေးပါတယျ…အသကျရှုခြိနျတောငျ မရလောကျအောငျပါဘဲ.. ပွီးတော့ ဦးဦးရဲ့ လကျတဖကျက သမီးရဲ့ နို့အုံကွီးတှကေို ခုပျနယျခြမှေရငျး.. သမီးကိုယျမှာပတျထားတဲ့ မကြျနှာသုတျပဝါကို ဖွညျကလြိုကျပါတယျ.. သမီးရဲ့ နှုပျခမျးတှကေ တဆငျ့ ဖွူဖှေးတငျးမာပွီး လုံးဝနျးနတေဲ့ နို့လေးတှရေော. နီရဲထောငျထနတေဲ့ နို့သီးခေါငျးလေးတှကေိုပါ ပါးစပျကွီးနဲ့ ဆနျ့သလောကျ ငုံခဲထားပွိး လကျကတော့ ဆီးခံပေါျက အမှေးလေးတှကေိ ပှတျသတျရငျးကနေ အဖုတျအကှဲကွောငျးလေးဆီ ဦးတညျရှေ့လြားလို့နပေါတယျ…
သမီးရဲ့ အရသာဖူးလေးနဲ့ အဖုတျအကှဲကွောငျးလေးကို စမျးလိုကျမိတဲ့ အခြိနျမှာတော့ သမီးနှုတျခမျးက ညညျးသံလေးနဲ့အတူ အဖုတျအကှဲကွောငျးလေးက ခစြျရညျကွညျ့မြားလဲ တစိမျ့စိမျ့ ထပျထှကျလာပါတော့တယျ…ဦးရဲ့လကျဟာ ခစြျရညျကွညျမြားနဲ့ စိုစှတျနတေဲ့ သမီးရဲ့ အကှဲကွောငျးလေးထဲကို အဆုံးထိ ထညျ့ပွီး သှငျးလိုကျ ထုတျလိုကျ လုပျပေးနရေငျး နို့အုံလေးကို ဘယျညာ ပြောငျးစို့နပွေနျပါတယျ..သမီလဲ ဘယျလိုမှ ခံစားနိငျစှမျး မရှိတော့ပါဘူး.ရှငျ..ဦးရဲ့ ကြောကုနျးကွီးကို တငျးနအေောငျ ဖကျထားပွီး သမီးရဲ့ နို့တော့.. ဖငျတှကေို ကော့ကော့ပေးနမေိပါတယျ…“ဦးရယျ.. ဘာတှေ လုပျနတောလဲ..သမီးမနတေကျတော့ဘူး…” လို့ တိုးတိုးလေး ညညျးမိတယျဆိုရငျဘဲ ဦးဟာ သမီးကိုပေါျတကျလာပွီး သူ့အောကျပိုငျးကွီးကတော့ သမိးပေါငျကွားမှာ နရောယူက သမီးအခေါငျးထဲက လကျကို ထုတျလိုကျပွီး အဖုတျဝကို မာတောငျ ပူနှေးနတေဲ့ ဦးလီးကွီးနဲ့ တေ့လိုကျပါတယျ..
“ဦး… နာမှာလားဟငျ.. သမီးကွောကျတယျ…”“မနာပါဘူး သမီးရယျ.. နာရငျ မိနျးမတှေ ယောငျ်ကြားတှနေဲ့ ဘယျအိပျပါ့မလဲ.. နဲနဲနာလဲ ခဏပါကှယျ” လို့ပွောရငျး သူ့ရဲ့ မာတောငျနတေဲ့ လီးထိပျကွီးနဲ့ သမီးရဲ့ အဖုတျအကှဲကွောငျးတလြှောကျ စုံခညြျဆနျခညြျ ပှတျပေးနပေါတယျ…ဦးဦးရဲ့ လီကွီးနဲ့ အဆုနျအဆနျပှတျပေးလိုကျတာ.. အဖုတျလေးထဲက အရညျတှေ အရမျးစိမျ့ထှကျလားပွီး ကွောကျစိတျတှပြေောကျကာ အဖုတျနှုပျခမျးတှေ တငျးလာပါတယျ…ဦးဦးက သမီးရဲ့ ပေါငျ၂ခြောငျးကို ဆှဲထောငျပွီး ရငျဘကျနားထိတှငျးတငျက ဘေး၂ဖကျကို ဖွဲခလြိုကျပွီး သမီးရဲ့ အဖုတျလေးကို သူ့လီးကွီးနဲ့ တေ့ကာ အသကျငယျငယျ အပြိပေါကျမလေးရဲ့ ကိုယျလုံးတညျးအလှကို ကွညျ့ပွီး မကြျစေ့ အရသာခံနပေါတယျ…သမီးလဲ ဦးရဲ့ လီးကွီး သမီးအဖုတျလေးထဲ ဝငျလာတေ့တာမှာ.. ကွောကျစိတျကော..

ရှက်စိတ်နဲ့ ခံချင်တဲ့စိတ်ကောပေါင်းကာ ရင်တွေ အရမ်းခုန်နေပါတော့တယ်…ဦးဦးက တကိုယ်လုံးကို အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေလို့ ရှက်ပြီး မျက်နှာကို လက်နဲ့ အုပ်ထားမိပါတယ်… မျက်နှာကိုသာ အုပ်ထားမိတာ.. အလိုးခံရတော့မယ့် သမီးရဲ့ အပျိုစင်အဖုတ်နုနုလေးကိုတော့ မကာလိုက်မိပါဘူး..ဦးဦးဟာ သူ့လီထိပ်ကြီးနဲ့ သမီးရဲ့ အဖုတ်အကွဲကြောင်းတလျှောက်ပွတ်ပေးနေရင်းက သမီးရဲ့ စေါက်ခေါင်းတည့်တည့်မှာ ခဏရပ်ထားပြီး အပြီးတိုင် နယ်မြေသိမ်းစစ်ပွဲ ဆင်နွဲတော့မယ့် ဟန်နဲ့ အရှိန်ယူနေပါတယ်…ခနနေတော့ သမီးရဲ့ အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေ တင်းကနဲဖြစ်သွားပြီး ဦးဦးရဲ့ ဒစ်ကြီးဟာ အခေါင်းထဲကို တဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးဝင်လို့နေပါတယ်…တကယ်တန်း ဒစ်ကြီးဝင်လာတဲ့ အချိန်မှာ အရမ်းမနာလှဘူး ဆိုပေမယ့် လွယ်တော့ မလွယ်ပါဘူး.. သမီးရဲ့ နှုတ်ခမ်းအစုံဟာ.. မဟတဟနဲ့ တဆတ်ဆတ်တုန်နေကာ မျက်လုံများ ပြူးထွက်ပြီး မျက်ရည်လေးများတောင် လည်လာအောင် ခံစားလိုက်ရတာပါ..
ကိုယ့်ဒေါသနဲ့ ကိုယ်မို့ ဖြစ်သမျှ အံကြိတ်ခံယုံကလွဲလို့ သမီးမှာ ရွေးစရာ မရှိတော့မယ့် အတူတူ အိပ်ယာခင်းကို လက်နှစ်ဘက်နဲ့ တင်းနေအောင် ဆုပ်ထားလိုက်ရပါတယ်…ခဏနေတော့ တိုးဝင်လာတဲ့ ဦးဦးဒစ်ကြီး ရပ်သွားပါတယ်..“ဦးဦး အဆုံးထိဝင်သွားပြီးလား.. ဟင်..” လို့အံကြိတ်ထားရင်း လေသံသဲ့သဲ့နဲ့ မေးလိုက်တော့….”“အင်း… သမီး အဆုံးထိဝင်သွားပြီ.. ခံနိုင်ရဲ့လား… ဒီထက်နာစရာ မရှိတော့ပါဘူး. တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အရမ်းကောင်းလာလိမ့်မယ်.”သမီးတော်တော်ပျော်သွားမိပါတယ်… ထပ်မနာတော့ဘူးဆိုတော့…“ခံတော့ ခံနိုင်ပါတယ်.. ဒါပေမယ့် ဖြေးဖြေးဘဲ လုပ်နော်….”သမီးစိတ်ထဲမှာ တမျိုးကြီးပါဘဲ.. ချစ်ရည်ကြည့်တွေကလဲ အခေါင်းထဲတင်မကဘဲ ဖင်ကြားထိအောင် စီးကျလို့နေပါပြီ… ဦးဦးရဲ့ ဒစ်ကြီးဟာ အခေါင်းထဲဝင်လာတဲ့ အချိန်မှာတော့ အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေကိ စေါက်ခေါင်းထဲ ဆွဲသွင်းလာပြီး ပြန်ထွက်သွားတဲ့အချိန်မှာ အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေဟာ
ဒစ်ကြီးနဲ့အတူ အပြင်ဖက်ကို လန်ထွက်နေပါတယ်.. အချက်ပေါ်တော်တော်များလာတဲ့အခါမှာသမီးစိတ်ထဲ တော်တော် ခံရခက်လာပြီး သေးပေါက်ချင်သလိုဖြစ်လာလို့ ထိမ်းကြည့်ပါသေးတယ်.. မရတဲ့ အဆုံး ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်ဆိုပြီး စိတ်လျှော့လိုက်တော့ အရည် မပြစ်မကျလေးတွေ အများကြီးထွက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်…သမီးခံစားနေရတာကို ဦးဦးလဲ သိတယ်ထင်တယ်. သမီးကို တင်းနေအောင် ဖက်ထားပြီး လီးကြီးရဲ့ အဝင်အထွက်ဟာ ပိုမြန်လာစဉ်မှာဘဲ သမီးစေါက်ခေါင်းထဲကို ဆက်ကနဲ့ အဆုံးထိသွင်းချလိုက်ပါတော့တယ်…သမီးရဲ့ စေါက်ခေါင်းထဲမှာ စစ်ကနဲဖြစ်သွားပြိး ဦးဦးရဲ့ လီးကြီးဟာ… စေါက်ခေါင်းတခုလုံးပြည့်ကြပ်ပြီး သမီးရင်ခေါင်းထဲထိရောက်လာသလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်…

.သမီးပွီးနတေဲ့အခြိနျမှာဘဲ ဦးဦးဟာ အဆုံးထိသှငျးလိုကျပွီး တဈခကြျခငြျး နငျ့နအေောငျ ဆောငျ့ခလြိုကျတာ.. ၁၀ ခကြျလောကျ စေါငျ့အပွီမှာ… ခံနိုငျရညျ့ရှိသှားပါတယျ…တခါပွီးသှားတဲ့ သမီးလဲ အခုမှ တကယျအဆုံးထိစေါငျ့ထညျ့တာ ခံရတာမို့ ခံစားမှုတှေ ပွနျတကျလာပွီး လကျတှဟော ဦးဦးရဲ့ တငျပါးပေါျရှေ့သှားပွီး အတငျးကုတျဆှဲထားမိပါတယျ…သမီးရဲ့ ဖငျကွီးဟာလဲ ဦးဦး အားနဲ့ အငျနဲ့ ဆောငျ့ခလြိုကျမယျ့ အခြိနျကို မှနျးမှနျးပွီး ကော့ကော့ပေးနမေိပါတယျ…ခဏကွာမှာတေ့ သမီးရဲ့ ပေါငျရငျးတှပေါ တဆတျဆတျတုနျလာအောငျ ခံစားနရေပါပွီ.. ဦးဦးကို ပိုတိုးလို့ ဖကျထားမိသလို သမီးရဲ့ ပေါငျကိုလဲ အစှမျးကုနျ ကားထားပေးနမေပါတယျ…ဆောငျ့ခလြိုကျတိုငျးမှာ ဦးဦးရဲ့ ဆီးခုံရိုးနဲ့ သမီးရဲ့ ဆီးခုံ ဖေါငျးဖေါငျးလေးတှရေဲ့ ထိခကြျဟာ တသကျမမေ့နိုငျလောကျအောငျပါဘဲ…
နောကျထပျ ၁၅ ခကြျလောကျ ခပျပွငျးပွငျး ဆောငျ့ပွီးခြိနျမှာတော့ သမီးရဲ့ စေါကျခေါငျးထဲကို ပူနှေးတဲ့ အရညျတှေ အတငျးတိုးဝငျလာတာနဲ့အတူ သမီးရဲ့ အဖုတျနှုတျခမျးသားလေးတှပေါ တဆတျဆတျတုနျလာပွီး သမီးရဲ့ အဖုတျလေးထဲက အရညျတှတေလဟော ကလြာပါတော့တယျ…ဦးဦးဟာ သမီးဗိုကျပေါျက မဆငျးသေးသလို သူ့လီးကွီးကိုလဲ သမီးအဖုတျလေးထဲက ဆှဲမထုတျသေးဘဲ လကျကနြျအရညျလေးတှကေို တစကျခငြျး ညှဈထုတျနပေါတယျ..သမိးလဲ အားမလိုအားမရဖွဈပွီး သမီးရဲ့ စေါကျခေါငျးလေးကို ၄-၅ ခါလောကျ ညှဈပေးလိုမှာဘဲ အကုနျထှကျသှားပါတော့တယျ..ဦးဦး သမီးပေါျက ထလိုကျတဲ့ အခြိနျမှာတော့ ဦးဦးရဲ့ လီကွီးဟာ သမီးအဖုတျလေးထဲကြှတျထှကျသှားပွီး သမီးရဲ့ အခေါငျးလေးထဲက ဦးဦးရဲ့ အရညျတှကေော. သမီးရဲ့အရညျတှပေါ တစိမျ့စိမျ့ စီးကနြပေါတော့တယျ…
“ဦးဦး သမီးသှေးတှထှေကျလားဟငျ..”“ဘာမှ မတှေ့မိပါဘူး သမီးရယျ.. သှေးက ထှကျတဲ့ လူမှ ထှကျတာပါ.. ရသှောဆေးကွရအောငျ…” ဆိုပွီး ရခြေိုးခနျးဆီကို တှဲခေါျသှားပါတယျ..ရခြေိုးခနျးထဲရောကျတော့ ကမုတျပေါျမှာ ထိုငျခိုငျးပွီး သူတဈဝကွီး လိုးထားလို့ အရညျတှေ ပလပှဖွဈနတေဲ့ သမီးရဲ့ အဖုတျလေးကို သသေခြောခြာဖွဲပွီး စိတျရညျလကျရှကျ ဆေးပေးနပေါတော့တယျ…သမီးကိုဆေးပေးပွိးတော့.. ‘ကဲ သမီး ထတော့ မကြျနှာသုတျပုဝါနဲ သှာသုတျခြေ. ဦးလဲ ဆေးလိုကျအုံးမယျ’ ဆိုပွီး သူ့လိးကွီးကို ဆေးဘို့ပွငျနတေော့ သမီးလဲ ထိုငျရာက မထဲဘဲ ဦးလီးကွီးကို ဆှဲယူက ရနေဲ့ သသေခြောခြာဆေးပွီး ဆပျပွာပါတိုကျပေးရငျး ရှေ့တိုးနောကျဆုတျလုပျပေးလိုကျမိတာ….. ခဏကွာတော့ ဦးလီးကွီး ပွနျမာလာပါတော့တယျ…ဦးဦးက.. ‘သမီး.. ထ.. ဒုတိယ ပိုငျး ဆကျရအောကျ လို့ပွောတော့’ သမီးလဲ အခုမှ ပထမဆုံး အလိုးခံရတာမို့ အဖုတျထဲမှာ နာနလေို့ နောကျတဈကွိမျး မခံရဲသေးလို့
“ဒီနေ့တော့ မလုပျပါနဲ့တော့ ဦးရယျ… သမီးအရမျး နာနလေို့ပါ… လကျနဲ့ပွီးအောငျ လုပျပေးမယျနောျ..” ဆိုပွီး ဆကျလုပျပေးနမေိပါတယျ…ဦးဦးလဲ ဘာမှ မပွောတော့ဘဲ သမီးလုပျပေးတာကို အရသာခံရငျး သမီးရဲ့ နု့ိလေးတှကေိုပါ လှမျးကိုငျကာ နယျနပေါတော့တယျ…ရဆေေးပွီးကာစ တောကျပွောငျနတေဲ့ ဦးရဲ့ လီးကွီးပေါျက အရပွေားကို အဆုံးထိဆှဲခလြိုကျတဲ့အခါမှာတော့ နီရဲပွဲလနျပွီး ထိပျပှငျ့နတေဲ့ ဒဈကွီးဟာ သမီးမကြျနှာလေးနဲ့ ၄ လက်မလောကျအလိုမှာ အဆငျသငျ့ရှိနပေါတယျ…သမီးလဲ အရမျးလုပျခငြျနတောကို မလုပျရဖွဈနတေဲ့ ဦးဦးကို သနားတာရယျ…. မကြျနှာနားမှာ တဝဲလညျလညျဖွဈနတေဲ့ ဦးရဲ့ လီးကွီးကို ကွညျ့ပွီး အူးယားတာရယျပေါငျးလို့ ထှထှေထေူးထူး မစဉျးစားနတေော့ဘဲ…
. မွငျနရေတဲ့ ဦးဦးရဲ့ ဒဈကွီးကို ပါးစပျလေးနဲ့ ကွိုးစားပွီး ဆနျ့အောငျ ငုံလိုကျပါတယျ…ဦးဦးကို မော့ကွညျ့တော့ ကွငျနာတဲ့ မကြျဝနျးတှနေဲ့ သမီးကို ကွညျ့နတော သတကျမေ့လို့ရနိုငျမယျ မထငျပါဘူး…ဒဈကွီးပတျပတျလညျကို လြှာလေးနဲ့ လြှကျပေးလိုကျ… လီးကွီး တခြောငျးလုံးကို အာခေါငျထဲထိ ဆနျ့သလောကျ မြိုခလြိုကျ… တှဲကနြတေဲ့ ဥကွီး ၂ လုံးကို ပှတျပေးလိုကျနဲ့ တောျတောျ အလုပျမြားသှားပါတယျ…နဲနဲကွာတော့ ဦးဦးလီးကွီးက အရမျးမာလာပွီး.. “သမီးလေး.. ဦးဦး.သမီးပါးစပျထဲမှာဘဲ ပွီးလိုကျတော့မယျနောျ.. ဦးပွီးနတေုနျး အပွငျမထုတျလိုကျနဲ့နောျ..” လို့ ပွောတာနဲ့ ဦးလီးကို စုပျပေးနရေငျးနဲ့ဘဲ ခေါငျးငွိမျ့လိုကျမိပါတယျ…သမိးပါးစပျထဲမှာ တဆတျဆတျခုနျလာပွီး ခဏအကွာမှာ သမီးပါးစပျထဲကို ပူနှေးနတေဲ့ ဦးရဲ့ သုတျရညျတှေ အဆကျမပွတျ ဝငျရောကျလာပါတော့တယျ…..
သမီးလဲ ဦးရဲ့သုတျရညျတှေ ပါးစပျထဲ ပွညျ့လာလို့ ထှေးထုတျခငြျပေးမယျ့ ဦးဦး အရမျးကောငျးနတေုနျး သူ့လီးကွီးကိုပါးစပျထဲက ထုတျရမှာ သနားလို့ မထုတျဘဲ ငုံပေးထားတုနျး မနတေကျတော့တာနဲ့…. မထူးတော့တဲ့ အဆုံး… ဦးရဲ့ သုတျရညျတှကေို မြိုခလြိုကျရပါတော့တယျ…
သမီးလဲ ဦးဦး လုပျလိုကျလို့ နာသှားတဲ့ အဖုတျက ၃ ရကျလောကျနမှေ သကျသာသှားပါတယျ…ဒဏျရာ သကျသာတာနဲ့ ပွနျအလိုးခံခငြျလာလို့ ဦးဦးနဲ့ အိမျမှာ မလဈတာနဲ့ ဟိုတယျကို သှားပွီး လုပျကွတာ… အဲဒီနေ့က အကွိမျကွိမျပွီးလိုကျရလို့ အိမျပွနျရောကျတော့ ခေါငျးတောငျကိုကျသှားရပါတယျ…ဒီလိုနဲ့ ဦးက နယျကို အကွာကွီးသှားသှားနရေလို့ မခံရတဲ့ အခြိနျတှမှော သမီးလဲ ကြောငျးမှာ ရညျးစားတှထေားပွီး သူတို့အလိုကိုလိုကျကာ အလိုးခံလိုကျ…. ဦးပွနျရောကျလာရငျ ဦးဦးအလိုးခံလိုကျနဲ့ သမီးဘဝလဲ ယောငျ်ကြားလေးတှေ့ရဲ့ လီးအကွောငျးတောျတောျသိလိုကျရပါတယျ…
အရှယျကောငျးတုနျး.. လိုခငြျသူတှေ ဝိုငျးဝိုငျးလညျတုနျးမှာ အတညျတကမြတှဲဘဲ… အလိုးခံပွီး လိုကျ.. လမျးခှဲလိုကျ လုပျနလေိုကျတာ… အခြိနျတနျတော့ အတညျတကယြူမယျ့သူ့မရှိလို့… နောကျဆုံး မိဘပေးစါးတဲ့ သူ့နဲ့မှ အိမျထောငျကရြပါတော့တယျ…အိမျထောငျကလြို့ ကောငျးကောငျးနတေဲ့အခြိနျမှာ သမီးအရငျက သောငျးကနြျးခဲ့တာတှေ ကိုသမိးယောငျ်ကြားသိသှားလို့ လငျမယားကှဲမလိုဖွဈသှားလို့… အကွိမျကွိမျတောငျးပနျပွီး ထပျမမှားအောငျ ကွိုးစားနရေငျး ဘဝကို မနဲရုနျးကုနျကွိုးစားလိုကျရပါတယျ…—–သမီးရဲ့ နုနယျတဲ့ အပြိုစငျဘဝလေးကို ရသှားတဲ့ ဦးဦးလဲ…. အဲလိုအရသာကို ထပျထပျလိုခငြျလို့ အပြိုပေါကျမလေးတှကေို တဈယောကျပွီးတဈယောကျ သိမျးသှငျးလိုကျတာ..
နောကျဆုံး… လမျးထိပျက ကောငျမလေးတဈယောကျနဲ့မှာ… ကောငျမလေးရဲ့ မိဘတှသိသှားလို့ အမှုဖွဈပွီး အရှယျမရောကျသေးတဲ့ သူကို ဖကြျဆီးလို့ ထောငျကကြာ…. ဆရာဝနျ အနျတီနဲ့ ကှဲပွီး ဘဝပကြျခဲ့ရပါတယျ…….. ကမြရဲ့ သူငယျခငြျး.. မီးမီးလဲ.. မိဘတှေ ကှဲပွီး အုပျထိမျးမှုကောငျးကောငျးနဲ့ မနရေတော့လို့ အိမျထောငျပကြျဘူးတဲ့ သူ့ထကျအသကျကွီးတဲ့ လူကွီးတဈယောကျနဲ့ ခိုးရာလိုကျပွေးရငျး… ဘဝပကြျသှားခဲ့ပါတယျ…ငယျငယျရဲ့ ဘဝနဲ့ ဝဠျ.. .. ဦးဦးရဲ့ အဖွဈ.. သူငယျခငြျး မီးမီးရဲ့ နောကျဆကျတှဲတှေ တှေးကွညျ့ရငျး “ ပွုသူအသဈ.. ဖွဈသူ. အဟောငျးဆိုတာကို တှေးမိလို့….”သမီးနံမညျက ငယျငယျပါ.
ရနျကငျးမှာ နပေါတယျ. သမီးက တဈဦးတညျးသော သမီးပါ. ဒါကွောငျ့မို့ သမီးက သူငယျခငြျးတှကေို အငျမတနျခငျပွီး စိတျရောကိုယျပါ ပေါငျးတကျပါတယျ.. သမီးရဲ့ အပြိစငျဘဝဟာလဲ သူငယျခငြျးကို ခငျမိလို့ ဆုံးခဲ့ရတာပါ… ဖွဈပုံလေးကတော့…သမီးအသကျ ၁၄ နှဈပွညျ့ခြိနျမှာတော့ သမီးရဲ့ကိုယျလုံးကိုယျပေါကျဟာ ၈ တနျးကြောငျးသူနဲ့ မလိုကျအောငျ ဖှငျ့ထားလာခဲ့ပါတယျ. ကြောငျးကကောငျလေးတှေ သမီးရဲ့ ကိုယျလုံကိုယျပေါကျအကွောငျး လိုကျလိုကျစကွလို့ ငိုရတာလဲ အမောပါဘဲ. တဈခါတလေ ကြောငျးတောငျ မသှားခငြျပါဘူး. အတနျးထဲမှာ ဆရာမက စာထဆိုခိုငျးတဲ့ အခြိနျဟာ
သမီးအတှကျ ငရဲပါဘဲ.. နောကျကကောငျလေးတှကေ ကမြရဲ့ ဖငျလေးကို ဝါးစားမတကျ ကွညျ့ကွတဲ့ သူက တမြိုး.. သားရကှေငျးနဲ့ လှမျးပွဈတဲ့ သူကတမြိုး နဲ့ စာတောငျ ကောငျးကောငျး မဆိုနိုငျပါဘူး.. ဆရာမ ရိပျမိသှားပွီး ဝငျတားမှသာ သကျသာရာ ၇တာပါ…တနေ့တော့ သမီးတို့ဘေးခွံကို လူသဈတှေ ပွောငျးလာကွပါတယျ. သမီးနဲ့ ရှယျတူ ကောငျမလေး တဈယောကျပါလာတာမွငျလို့ အရမျးကို ပြောျသှားခဲ့မိတယျလေ.. သမီးက အဖေါျခငျတကျတယျ မဟုတျလား..ဒယျဒီနဲ့ မာမီ အလုပျသှားရငျ သမီးကြောငျးဆငျးလို့ အိမျရောကျတာနဲ့ အိမျကအဒေါျကွီးနဲ့ သမီးနဲ့ ၂ ယောကျဘဲ အိမျမှာရှိတာ..
အခုတော့ အဖေါျရပွီလို တှေးပွီပြောျနတောပေါ့.နောကျနေ့ကြောငျးရောကျတော့ ဆရာမက ကြောငျးသူအသဈနဲ့ တဈတနျးလုံးကို မိတျဆကျပေးပွီး သမီးရဲ့ ခုံမှာ နရောခပြေးထားလိုကျပါတယျ..အဲဒီကစလို့ သမီးတို့ နှဈယောကျ စကားတှေ ရပေတျမဝငျအောငျ ပွောရငျးနဲ့ဘဲ ခငျမငျသှားကွပါတော့တယျ..သူ့နာမညျက မီးမီး (အိမျနာမညျ) တဲ့.. သူ့အဖကေ နယျမကွာခဏထှကျရကွောငျး.. သူ့အမဆေရာဝနျမကွီးက ဆေးရုံနဲ့ ဆေးခနျးတှမှောဘဲ အခြိနျကုနျတကျကွောငျး. စသညျဖွငျ့ သိလိုကျရပါတယျ.ကြောငျးဆငျးတော့ သမီးက ကြောငျးကားရှိရာကို လြှောကျမလို့ ခွလှေမျးလိုကျတုနျးမှာဘဲ မီးမီးက သမီးကို လှမျးဆှဲရငျး. “ငယျငယျ ဘယျလဲ.. ဖဖေေ လာကွိုမှာ မီးမီးနဲ့ အတူတူပွနျလေ. အိမျခငြျးကပျရပျဘဲဟာ.” လို့ပွောနတေုနျး မီးမီးတို့ကားလေး အနားရောကျလာပါတယျ.ကားပေါျရောကျတော့
မီးမီးအကို နဲ့ မိတျဆကျပေးတော့ အေး. သမီးတို့ ညီအမတှလေို ရငျးရငျးနှီးနှီးနကွေတဲ့..ဒီလိုနဲ့ ပထမ အစမျးစာမေးပှဲတှပွေီးလို့ ကြောငျးပိတျထားတုနျး မီးမီးက ရကေူးသငျဖို့ အဖေါျလာစပျပါတယျ..ကမြလဲ ရကေူးဝတျစုံဝတျပွီး ကိုယျဟနျပွရတာမြိုး မလုပျခငြျတာနဲ့ “မီးမီးရယျ. ရကေူးတာ အသားမဲတယျဟဲ့. နငျက ဘယျမှာ သငျမှာလဲ ငါတော့ မသငျခငြျပါဘူးဟာ”“အေးပေါ့ ငယျငယျရယျ. နငျက ကိုယျလုံးကိုယျပေါကျလှပွီးသားဆိုတော့ မလိုပမေယျ့ ငါ့အတှကျတော့ လိုသေးတယျလေ.. လာပါဟာ.. င့ါအဖကေိုယျတိုငျ သငျပေးမှာ.. ရကေူးကနျမှာတငျဘဲလေ.”“အေးပါ မီးမီးရယျ.. နငျအဖေါျမရှိရငျလဲ လိုကျသငျတာပေါ့”ဒီလိုနဲ့ နောကျနမှောတော့ မီးမီးရယျ. သူ့အဖရေယျ့ သမီးကို ခေါျပွီးရကေူးကနျသှားကွပါတယျ.. မီးမီးအဖကေ လူကွီးဆနျပွီး သလေးတှအေပေါျလဲ ခစြျတကျပါတယျ..“ကဲ. သမီးတို့ ရောကျပွီ . ဆငျးကွ.. အငျ်ကြီသှာလဲခြေ.. အဖလေဲ လဲပွီးဆငျးလာခဲမယျ.” လို့ပွောပွီး အဝတျလဲခနျးထဲ ဝငျသှားပါတော့တယျ..ရကေူးကနျထဲရောကျတော့ ဦးက မီးမီးကို ရကေူးစသငျပေးပါတယျ..
မီးမီးရဲ့ ခါးလညျက ကိုငျပွီး ပတျလကျကူးနညျးသငျတာပါ. ရထေဲမှာ ပတျလကျလေးဖွဈနတေဲ့ မီးမီးကို လှမျးကွ့ညျမိတော့ မီးမီးရဲ့ နို့လေးတှဟော. ရကေူးအကြီငျ်အောကျမှာ ပွားကပျကပျနဲ့ ကွညျ့လို့ မကောငျးပါဘူး.ဒါနဲ့ သမီးရဲ့ အငျ်င်္ကြီအောကျက ဖှငျ့ထှားနတေဲ့ နို့လေးတှကေို အသာစမျးကွညျ့မိလိုကျပါတယျ.. နူးညံ့တဲ့ အထိအတှေ့ကို ဒီနေ့မှာဘဲ သသေခြောခြာခံစားလိုကျရတာ.. အရငျနေ့တှေ ရခြေိုးရငျး ပှတျမိတာထကျ အမြားကွီးသာပါတယျ..ဒါကိုဘဲ မီးမီးအဖကေ တှေ့ဖွဈအောငျ တှေ့သားပါတော့တယျ.. သမီးလဲ ရှကျရှကျနဲ့ လကျ၂ဖကျကို ပေါငျကွာ းထဲထညျ့လိုကျတော့မှ သမီးရဲ့ နိုးလေး ၂ လုံးဟာ လကျမောငျး ၂ ဖကျနဲ့ ညှဈလိုကျသလိုဖွဈပွီး အရှေ့ကို ပွူးထှကျလာပါတော့တယျ.
သမီးလေ. ရှကျလိုကျတာ. မကြျနှာတောငျ ဘယျနားဖှတျထားရမှနျးမသိဘူး..အဲဒီအခြိနျမှာဘဲ မီးမီးရဲ့ ဖုနျးလာတာနဲ့ သမီးကောကျကိုငျဖွပေေးလိုကျတော့ မီးမီးရဲ့ အမဖွေဈနပေါတယျ.‘မီးမီးလား.. မမေပေါ. ရထေဲ အကွာကွီး မနနေဲ့နောျ.’“မီးမီး မဟုတျပါဘူး. အနျတီ. သမီးငယျငယျပါ. ခဏကိုငျထားပါဦးနောျ” လို့ပွောပွီး မီးမီးကို ခေါျပေးလိုကျပါတယျ..“မီးမီးရကေူးကနျထဲက တကျလာခြိနျမှာတော့ ဦးဦးက သမီးကို လကျယပျပွီးခေါျလိုကျတာနဲ့ သမီးလဲ ရထေဲ ဆငျးလိုကျပါတော့တယျ.. ရထေဲရောကျတော့ ဦးဦးက သမီးလကျမောငျးက ကိုငျပွီး ပတျလကျဖွဈသှားအောငျ အသာ ဆှဲလှနျလိုကျပါတယျ. သမီးရဲ့ ကွောပွငျဟာ ဦးဦးရဲ့ လကျဖြံပေါျမှာ ရောကျနပွေီး ဦးဦးရဲ့ ညာဖကျလကျဖဝါးကွီးကတော့ သမီးရဲ့ တငျပါး အိအိစကျစကျကွီးကို အားရပါးရ ကိုငျထားပါတော့တယျ..
သမီးလဲ လနျ့သှားပွီး ဦးဦးကို မော့ကွညျ့လိုကျတော့ ဦးဦးမှာ ဘာခံစားခကြျမှ ရှိပုံမရပါဘူး.“ကဲ သမိး လကျ၂ဖကျကို ကားထား. ခွထေောကျ ၂ခြောငျးကို မှနျမှနျခပျ”သမီးလဲ ဦဦးခိုငျးတဲ့ အတိုငျး လိုကျလုပျမိပါတယျ.အဲဒီအခြိနျမှာဘဲ ဦးဦးရဲ့ ဘယျဖကျလကျခြောငျးလေးတှဟော သမီးရဲ့ နို့အုံအစပျကို လာပှတျပေးနသေလို ညာဖကျလကျခလယျကလဲ သမီးရဲ့ စောကျဖုတျ အကှဲကွောငျးလေးတဈလြှောကျကို ရေးကူးအကြီငျ်ပေါျကနေ ဖွညျးဖွညျးခငြျး ပှတျပေးနပေါတယျ. ပထမတော့ သမီးလဲ တောျတောျလနျ့သှားပွီ အောျမိတော့ မလိုတောငျဖွဈသှားမိပါသေးတယျ.. နောကျတော့ ဖုနျးပွောနတေဲ့ မီးမီးကွားသှားရငျ ဦးဦးရှကျသှားမှာ စိုးတာနဲ့ ငွိမျနလေိုကျမိပါတယျ.. ဒီလိုနဲ့ ၂ မိနဈလောကျအကွာမှာတော့ သမီးရဲ့ ရှကျစိတျတှဟော ဦးဦးရဲ့ ကြှမျးကငြျလှတဲ့ လကျဖဝါးတှရေဲ့ အထိအတှေ့အောကျမှာ ပွိုလဲခဲ့ရပါတော့တယျ…
သမီးလဲ ရှကျရှကျနဲ့ မကြျစိစုံမှတျပွီး လကျတှကေို အတငျးလှုပျနမေိပမေယျ့ ဦးဦးရဲ့ လကျကွီး လှတျသှားမှာကို စိုးလို့ ပေါငျနှဈလုံးနဲ့ ညှပျထားမိပါတယျ… ၅မိနဈလောကျကွာတော့ မီးမီးဖုနျးပွောတာပွီးလို့ ရထေဲဆငျးလာမှဘဲ ဦးဦးလကျတှေ ရပျသှားပါတော့တယျ..“သမီးဆငျးတော့. အိမျပွနျကွရအောငျ. နလေဲပူပွီ. ထမငျးစားခြိနျလဲရောကျပွီ..” လို့ ဦးဦးပွောမှဘဲ သမီလဲ မဆငျးခငြျ ဆငျးခငြျနဲ့ ဆငျးလိုကျရပါတယျ…သမီးရဲ့ ပထမဆုံး ကာမခံစားမှုဟာ မထငျမှတျတဲ့နရော. မထငျမှတျတဲ့ အခြိနျမှာ သူငယျခငြျးအဖနေဲ့ သူငယျခငြျးရှေ့မှာတငျဖွဈခဲ့၇တာပါ. သမီးအတှကျတော့ ရငျခုံစရာ မဟာ စှနျ့စားခနျးကွီးပါဘဲ.သမီးလဲ မီးမီးတို့ အိမျမှာ နေ့လညျစာ စားဖို့ လိုကျသှားမိပါတယျ.
ကားပေါျမှာ ဦးဦးကို ခိုးကွညျ့မိတော့ ခုဏက ဘာမှ ဖွဈမထားသလိုပါဘဲ.သမီးကသာ ရငျတှခေုံနပေမေယျ့ ဦးဦးကတော့ အေးအေးဆေးဆေးပါဘဲ. နနေိုငျမှာပေါ့ ဦးဦးက မိနျးမတှေ ဘယျနှဈယောကျနဲ့ အိမျဘူးလဲမှ မသိတာလေ… ဒီကတော့ရငျတှေ ခုံလိုကျရတာ အရမျးပါဘဲ.. တှေးကွညျ့ရငျး သမိးသဝနျတှေ တိုလာမိပါတယျ..ထမငျးစားပွီးတော့ မီးမီးက ဗီဒီယိုကွညျ့ဖို့ပွောတာနဲ့ အညျ့ခနျးမှာ အတူထိုငျကွညျ့ဖွဈကွပါရော… ဇာတျလမျးက တဝတျမရောကျသေးဘူး မီးမီးကော သမီးပါ ရကေူးထားတဲ့ အခြိနျနဲ့ ပငျပနျးပွီး အိပျပြောျသှားကွပါတော့တယျ..“သမီးစိတျထဲမှာ သမီရဲ့ အဖုတျလေးဆီက အရညျနှေးနှေးလေးတှေ ထှကျနတေယျလို့ ခံစားနရေပွီး အိပျမပြောျတပြောျလိုဖွဈလာရာက
မကြျစိကို ဖှငျ့ကွညျ့မကွညျ့မိဘဲ ဆကျအိပျနလေိုကျမိပါတယျ.အဲဒီအခြိနျမြာဘဲ သမီးရဲ့ စကပျလေးအောကျက အောကျခံဘောငျးဘီပေါျကနေ အဖုတျကလေးကို တယောကျယောကျက ဖှဖှလေး လာပှတျပေးနသေလို ခံစားလိုကျရပါတယျ.. သမိးရဲ့ ပေါငျ၂ခြောငျးကွားက လာပှတျပေးနတေဲ့ လကျကွီကို ရပျမသှားစခေငြျပါဘူး. ဒါပမေယျ့ သမီးရဲ့ အဖုတျလေးဆီက စီးကလြာတဲ့ အရညျတှေ မြားလာတော့ သမီးလဲကွောကျကွီး တဖကျကိုစောငျးအိပျလိုကျတာ… လာပှတျပေးနတေဲ့ လကျကွီးလဲ ပွနျရုပျသှားပါတယျ…ခနနတေော့ သမီးလဲ အိပျနရောက ထကာ အိမျသာထဲကို ဝငျပွီး သမီးရဲ့ အဖုတျအကှဲကွောငျးကလေးကို စမျးကွညျ့မိပါတယျ.. . အကှဲကွောငျးလေးတဈခုလုံးတငျမက ပေါငျခှကွားနရောက
ဘောငျးဘီလေးလဲ စိုရှဲနတောပါဘဲရှငျ… သမီးလဲ အဖုတျအကှဲကွောငျးလေးကို စမျးရတာ အားမရတော့တာနဲ့ အရဲစှနျ့ပွီး ထိုးထညျ့ကွညျ့မိပါတယျ… လကျညိုးလေးတထဈပွီး တထဈဝငျသှားတဲ့ ဖီလငျဟာ ပွောတောငျမပွတကျပါဘူး.. သမီးလဲ ကောငျးကောငျးနဲ့ လကျညိုးအဆုံးအထိ ဆကျထညျ့နမေိပါတယျ… ဒါပမေယျ့ သမီးလိုခငြျတဲ့ အထဲထိတော့ ရောကျဟနျမတူပါဘူး… အားမလိုအားမရ ဖွဈလာတာနဲ့ သမီးရဲ့ စောကျခေါငျးထဲရောကျနတေဲ့ လကျညိုးကို မှပွေဈလိုကျမိပါတယျ… မှိတျထားတဲ့ သမီးရဲ့ မကြျလုံးထဲမှာတော့ ဦးဦးရဲ့ ရုပျပုံကိုဘဲ မွငျနပွေီး ရကေူးကနျထဲမှာ ဦးဦးပေးခဲ့တဲ့ အထိအတှေ့တှကေိုပဲ တမျးတနမေိပါတော့တယျ..—–သမီးလဲ အဲဒီအခြိနျကစပွီး မီးမီးတို့ အိမျဖကျကို ခွေဦးမလှညျ့ဖွဈအောငျ ကွိုးစားပါတယျ… ဒါပမေယျ့ တပတျလောကျ အကွာမှာတော့ သမီးဆကျပွီး
ဟနျမဆောငျနိုငျတော့ပါဘူးရှငျ…“မီးမီးရေ. ဘာတှလေုပျနလေဲဟေ့. ငါလဲပါမယျလေ.” လို့ပွောရငျး မီးမီးတို့ အိမျထဲ ဝငျခဲ့မိပါတယျ..“အေး ငယျငယျ လာ.. ငါလဲပငြျးနတောနဲ့ အတောျဘဲ. နငျကလဲ ဘယျပြောကျနတောလဲ ဟာ..”“ငါလဲ မအားလို့ပါ မီးမီးရယျ. ဒါနဲ့ ဘယျသူမှ မရှိကွဘူးလား..”“မရှိဘူးဟ. ဖဖေကေ နယျပွနျသှားတာ. ၂ ရကျလောကျပဲရှိသေးတယျ… မမေကေလဲ ဆေးရုံမှာ.. အိမျမှာ ငါတယောကျထဲရယျ. ဟဲဟဲ”“ဘာလဲဟ နငျ့ ဟဲဟဲ ကွီးက.” လို့ပွောလိုကျပမေယျ့ ဦးဦးမရှိဘူး ဆိုတဲ့ အသိဟာ သမီးရဲ့ ရငျကို ဟာတာာတာဖွဈသှာစပေါတယျ..“နငျ ဘယျသူ့ကိုမှ ပွနျမပွောဘူးလို့ ကတိပေးရငျ ပွောပွမယျ”“အေးပါဟယျ. ပွောမှာသာ ပွောစမျးပါ.”“နငျမလာတာနဲ့ ငျလဲပငြျးလို့ မမေေ့ စာအုပျစငျဝငျမှှရေငျး စာအုပျကောငျးတှေ ရထားတယျဟ”
“ဘာစာအုပျတှလေဲဟ. အနျတီ့ဆီမှာ ဆေးစာအုပျတှဘေဲ ရှိမှာပေါ့”“အေး ဟုတျတယျ. ဒါပမေယျ့


ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန် ကျွန်တော်တို့ဆိုဒ်လေးမှာနေ့စဉ် ဝင်ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။ အားပေးမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်။