အောစာအုပ်

ဧကရီရဲ့ ငရဲခန်း (အပိုင်း ၃)

အပိုင်းရှေးရန် – အပိုင်း (၁) ၊ အပိုင်း (၂) ၊ အပိုင်း (‌၃) ၊ အပိုင်း (၄) ၊ အပိုင်း (၅) ၊ အပိုင်း (၆) ၊ အပိုင်း (၇) ဇာတသ်ိမ်း

ဧကရီရဲ့ ငရဲခန်း 🏵️အပိုင်း (၃)🏵️
ရေးသားသူ – မောငအြောငမြွိုး

ဧပရယမြှာ ဘာအဝတမြှ မခွှတရြသေးသောလြည်း အဝတအြစားများမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နသည်ေ။ သေးကငွလြှန်းလှသော ခါးလေးအောကမြှ လုံးတင်းပြီး ပြည့ဖြောင်းလှသော ဧပရယ့ြ အိုးကြီးနှစ်လုံးမှာ ခွလှမြေးတိုင်းတွင် တဈခကြခြငွြး တုနခြါနသည်ေ။ လှပဖူးရှနသေော မကြန်ှာလေးမှာ ငိုယိုရုန်းကနန်သဖြေင့ြ မဲ့နသေောလြည်း ချောဆဲ။

”ဟွောငတ်ှေ ဒီဆောကြှီးကို ငါ ကော့ပြံသှားအောင် ကိုငပြှမယ်။ မင်းတို့တွေ ကောင်းကောင်းကြည့်ပြှီး ပညာယူကြ။ ငါပြီးရင် မင်းတို့အလှည့ပြေါ့။ ဟိုကောင် ခကြကြှီး ဗီဒီယိုရိုကထြားစမ်း”

”ဟင့ြ ဟင့ြ မ မလုပကြှပါနဲ့ရှင်။ ရှငတ်ို့လိုချင်တ်ာ ယူသှားကြပါ ဟင့ြ ဟင့ြ”

မာလ ဆရာဝနမြချောလေး ဧပရယအြား စလုပတ်ော့သည်။

”ဟွောငတ်ှေ ငါတဈယောကတ်ည်းနိုငတ်ယ်။ မင်းတို့ ဟိုနားကနေ ကြည့်ကြှ”

အခွားသူများမှာလည်း ထိန်းမရသော တဏှာမကြလြုံးများဖြင့ြ ကြည့်န်ကြသေည်။ မာလအပါအဝင် ထိုသူများ၏ကိုယတ်ှင် အဝတမြရှိတော့သဖြင့ြ မတောင့တ်တောင် ဖြစ်နသေော လီးများ တောငမြတန်သေော လီးများမှာ မည်းမည်းတုတတ်ုတဖြှင့ြ ထိုးထောငန်ကြသေည်။ ကားဘကထြရီဖြင့ြ ၂ ပမေီးချောင်းမှာ ထိနလြင်းနရော မှငကြှင်းကို ပြတသ်ားရှင်းလင်းစွာ မှငန်ရသေည်။

”ဟင့ြ ရှင် လူယုတမြာ လှှတ် လှှတ် ဟင့ြ ကယကြှပါဦးရှင် ကယကြှပါဦး ကြှနမြကို မတရားကငွ့န်ကြပေါတယ်”

”ဖြန်းဖြန်း။ အင့ြ ဟင့ြ မင်းအောလြို့လည်း ဒီတောထဲမှာ ဘယသ်ူကြားမှာလဲ။ ဒီလောကအြောခြငွတ်ဲ့ ကောငမ် အောအြောငကြို လိုးပေးဦးမယ်”

မာလက ရုန်းကနန်သေော ဧပရယအြား ကားပေါမြှ ခထွားသည့ြ စားပြဲခုံပေါတ်ှင် ကိုယတ်ဈပိုင်းဖိ၍ ကုန်းခိုင်းထားသည်။

”ကောငမြရာ မင်းလည်း ယောကြွားရှိတာပဲ အေးဆေးခံစမ်းပါ။ မင်းလည်း ခံဖူးနတောပဲကို။ စောကပျိုမလုပန်ဲ့ ဖြန်းးးးးး”

”မင်းစောကဖြုတထြဲ လီးတဈချောင်း ဝငထြားပြီးပြီပဲ။ နောကထြပ် ထပဝြငလြို့ မင်းအတွကြ ဘာမှအကြိုးမယုတသ်ှားဘူး ဟဲဟဲဟဲ”

အပျိုမချောလေး ဧပရယကြတော့ မကြားဝံ့မနာသာ စကားများကို မခွပနေိုငပြဲ အားကုနရြုန်းကနန်ရသေည်။ မာလ၏ လီးတံကြီးမှာ ဧပရယ်၏ လုံးဝန်းတင်းယင်းနသေော ဖငန်ှဈလုံးကြားတွင် အမှောင်းလိုကြ ဖိဝငန်သည်ေ။ ဧပရယမြှာ ရုန်းကနန်သဖြေင့ြ မာလ၏ ပေါငခြှံအား ဖငဖြှင့ြ ဖိပြတပြေးသလို ဖြစ်နသည်ေ။ မာလက ဧပရယ်၏ နို့အုံတင်းတင်းနှစ်အုံကို မိမိရရ ကိုငည်ှဈပေးသည်။

ဧပရယမြှာ သနမြာသော ယောကြွားကြီး၏ ဖိခွုပထြားခွင်း ခံနရသေဖြင့ြ ဘယလြိုမှ မလှတန်ိုင်။ မာလက ဧပရယ်၏ ဖငန်ှဈလုံးအား အပြငမြှ လီးဖြင့ြ ဖိညှောင့ပြေးရင်း တင်းရင်းလှပသည့ြ ဧပရယ်၏ နို့အုံနှစ်အုံကိုလည်း ဆုပခြွသည်ေ။ သူစိမ်းယောကြွား အလုပကြှမ်းသမားကြီးများ၏ သားမယားပြုကငွ့ခြှင်း ခံရတော့မညကြို သိသဖြင့ြ ဧပရယ် စိတမြပါသောလြည်း သဘာဝအရ ပန်းလေးထဲမှ အရညအြနည်းငယ် စီးကလွာသည်။

”ရှိးးး နို့တွကေ တင်းနတောပဲ။ မင်းလိုအရှယ် ကောင်းမိန်းမချောချောတွကေို ငါအမြဲမှန်းပြီး လိုးနရတော။ ရှိးးး အိုးး ဖငတ်ှကလေည်း တင်းအိနတောပဲ။ မင်းကို ဖငလြည်း လိုးပေးရမယ်”

”ဟင့ြ ရှငတ်ို့တွေ လူစိတမြရှိကြဘူးလား ဟင့ြ ဟင့ြ လှှတပြါ ကြှနမြမှာ ယောကြွားရှိပါတယ် ဟင့ြ ဟင့ြ”

”ရှိးးးး နို့တွကေ ကိုငလြို့ကောင်းလိုကတ်ာ။ မင်းယောကြွားလည်း ဟိုမှာတွေ့လား လီးတောငန်ပြေီ။ ငါတို့က မင်းယောကြွား လိုးတာထကြ ၁၀ ဆကောင်းအောင် လိုးပေးမှာ ဟားဟား”

”ဟင့ြ ဟင့ြ မလုပကြှပါနဲ့ရှင်”

”ဟားဟား ဟွောငတ်ှေ မယားကို မုဒိမ်းကငွ့မြှာကို လငကြ လီးတောငန်တယေကြှ ဟားဟား ကြည့်ကြှစမ်း”

မာလက ဧပရယ်၏ ခါးနှဲ့လေးကို လကတ်ဈဖကဖြှင့ြ ခွုပထြားရင်း နောကမြှမှနမြှနလြေး ညှောင့ပြေးနသည်ေ။ ဧပရယကြား ရုန်းကနဆြဲ။ ဧပရယ်၏ ခါးတိုအင်ျကြီနှင့ြ ထဘီကြားမှ လကြ ၄ လုံးခန့ြ ပေါန်သေော ခါးသားမှတမြှတလြေးများမှာ နူးညံ့လှသည်။

”ဖြုတ် ဖောကျ ဖောကျ”

မာလက ဧပရယ်၏ နူးညံ့ဝါဝင်းနသေော လညတ်ိုငလြေးကို စုပရြကရြင်း ဧပရယ်၏ ရငဖြုံးအင်ျကြီ နှိပသ်ီးများကို တဈလုံးချင်ြး ဖြုတသ်ည်။ ၃ လုံးခန့ြ ဖြုတပြှီးသောအခါ မာလ ဆကမြဖြုတတ်ော့။ ဝါဝင်းနုအိပြီး ဘောလြီထဲမှ လွှံထွကန်သေော ရငည်ှှန့လြေးကို လကကြှမ်းကြီးဖြင့ြ ပြတပြေးသည်။ နို့သီးခေါင်းများကို မနှိုကသ်ေး။ အောကကြလည်း လီးဖြင့ြ ဧပရယ်၏ ဖငန်ှဈလုံးကြားသို့ ပုံမှနလြေး တဈခကြခြငွြး ညှောင့ပြေးလိုကြ လီးဖြင့ဖြိပြတလြိုကြ လုပပြေးနသည်ေ။

အမှနကြ မာလ ဧပရယအြား ခကြခြငွြး အဝတမြွားခွှတ်၍ တကလြိုးလို့ရသည်။ သို့သောြ တဈဆင့ခြငွြး သှားခွင်းဖြင့ြ ပိုမိုရငခြုနစြရာကောင်းပြီး ဧပရယကြိုလည်း စိတကြှှလာအောင် လုပလြိုသောကြောင့ြ ဖြစ်သည်။ ဧပရယ်၏ နုအိလှသော ရှှအေိုရောင် နို့အုံလေးတဈအုံမှာ တဈခွမ်းနီးပါးပင် ပေါန်ပြေီ။ နို့သီးခေါင်း ဖုံးရုံသာ ရှိတော့သည်။

မာလက ဧပရယ်၏ ဘောလြီရငပြုံခွကလြေးအား ဖြည်းဖြည်းလေးညှဈလိုကြ အင်ျကြီပေါမြှ ဧပရယ်၏ နို့နှစ်လုံးကို ခပကြှမ်းကြမ်း ညှဈပေးလိုကဖြှင့ြ ဧပရယအြား စိတဆြှနသည်ေ။

”အ အ ဟင့ြ ဟင့ြ မလုပပြါနဲ့”

ဧပရယ်၏ ရုန်းကနမြှုများ အားလွော့လာသည်။ ဧပရယ်၏ မှှေးပြံ့နသေော ရနံ့သင်းသင်းလေးက မာလ၏လီးကို ၉၀ ဒီဂရီ တောငမြတလြာစသည်ေ။

”ဟဲဟဲ…. ဒီထဲက ဘာတွလည်ေးဟ အိစိအိစိနဲ့…. ဟဲဟဲဟဲ…. ကြည့်ရြအောင်”

ဧပရယ့န်ို့အုံများမှာ တင်းယင်းအိထွေးနသည်ေ။

”မှန်းစမ်း… ဟဲဟဲ… ကြှဲကောသီးတွလေား… ဟဲဟဲဟဲ”

”ဟို…ရှငရြှင်… ကြှနမြအသားကို မ… မထိနဲ့….. ဟင့ဟြင့ြ… လူယုတမြာ”

မာလက ဧပရယ်၏ အင်ျကြီနှိပသ်ီးများ အားလုံးကို ဖြုတလြိုကပြှီး အင်ျကြီဆှဲခွှတသ်ည်။ ဧပရယမြှာ အင်ျကြီအခွှတမြခံပဲ အတင်းဆှဲ၍ရုန်းသည်။ သို့သောြ မာလက ဧပရယ်၏ ဘောလြီထဲသို့ လကန်ှိုကြ၍ နို့သီးခေါင်းလေးကို ဆှဲလိမလြိုကသ်ည်။

” အားး အ အ ဟင့ျ”

ဧပရယ် ခေါင်းလေးမော့ပြီး ခါးလေးကော့သှားသည်။ မာလက ဧပရယ်၏ လကန်ှဈဖကကြို စားပြဲပေါသ်ို့ အရှညလြိုကြ စုခွုပ်၍ တငလြိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ ဧပရယ်၏ အင်ျကြီအား အောကမြှစ၍ လှနတ်ငလြိုကသ်ည်။ ဖြူဝင်း၍ ရှှရေောငတ်ောကန်သေော အတွင်းသားလေးများ ပေါလြာသည်။ ထဘီအထကဆြငစြလေးမှာ ဖြူဝင်းနှဲ့ပြောင်းသော ခါးလေးပေါတ်ှင် တင်းယင်းစွာ ပတထြားသည်။ ကားစွင့လြုံးဝန်းသော ဧပရယ်၏ ဖငန်ှဈလုံးမှာ တင်းကြပသ်ော ထဘီအပြော့လေးအောကမြှ ရုန်းကြှနသည်ေ။

မာလက ဧပရယ်၏ အင်ျကြီအား ပုခုံးနားထိ လှနတ်ငလြိုကသ်ည်။ တင်းယင်းနသေော အသားရောင် ဇာဘောလြီလေးမှာ ဧပရယ်၏ ကြောပြငပြေါတ်ှင် တင်းနသည်ေ။ နူးညံ့သော ပိတခြွောစဖြင့ြ လုပထြားသဖြင့ြ ဘောလြီမှာတင်းပြီး အသားတွင် ကပန်သည်ေ။ မာလက ဧပရယ်၏ တင်းနသေော ဘောလြီခွိတမြွားကို တပမြကစြှာ ကိုငကြှည့သ်ည်။ မာလက အင်ျကြီကို ဆှဲခွှတသ်ောလြည်း ဧပရယကြ တင်းခံနသဖြေင့ြ ခွှတမြရ။

” ဖြောင်း ဖြန်း အင့ျ ဟင့ျ ဟင့ျ”

”ကောငမ် အင်ျကြီခွှတဖြို့ ငှိမင်ှိမန်စမြေး”

မာလက ဧပရယ်၏ ဖြူနုသော လညကြုပလြေးကို နှစ်ခကြဆြင့ြ ရိုကလြိုကသ်ည်။ အားပါလှန်းသဖြင့ြ ဧပရယ် မရုန်းရဲတော့။ မာလက ဧပရယ်၏ အင်ျကြီအား ဆှဲခွှတ်၍ ကားပေါပြဈတငလြိုကသ်ည်။ ဧပရယမြှာ အပေါပျိုင်းတွင် ဘောလြီလေးတဈထညသ်ာ ရှိတော့သဖြင့ြ အတွင်းသားများမှာ အတောပြင် ပေါန်သည်ေ။ ဖြူဝင်း၍ လုံးတင်းနသေော ဧပရယ်၏ စံခွိနမြှီ နို့နှစ်လုံးမှာ ဘောလြီထဲမှ ၃ ပုံ ၁ ပုံခန့ြ လွှံထွကန်သည်ေ။ ဧပရယ်၏ ဖြူနုသော လညတ်ိုငတ်ှင် ဆှဲထားသည့ြ ပလကတ်ီနမ် ဆှဲကြိုးလေးမှာ ရငသ်ားနှစ်မှှာကြားသို့ ရောကန်သည်ေ။

ပြောလွှင် ယုံမညမြဟုတ်။ ကောင်းကြောမြှာ ဧပရယအြား သမီးရည်းစားဘဝတွင် အခွင့အြရေး မယူခဲ့သလို စေ့စပပြှီးသညမြှစ၍ ယခုအထိ ဧပရယ့န်ို့များကို လုံးဝမမှငဖြူးသေး။ အင်ျကြီကြယသ်ီးပင် မဖြုတဖြူးသဖြင့ြ ဧပရယ့ကြိုယအြပေါပျိုင်းကို ဘောလြီခံလကြပြင် မမှငဖြူး။

ဧပရယဝြတထြားသော ဘောလြီမှာ အကောင်းစား ဇာဘောလြီ ပုံဆန်းလေးဖြစ်သည်။ ခွိတ် ၇ ခုပါသောလြည်း ခါးကတိုသည်။ ထို့ပြင် အသားတွင် ကြကတ်ိကပန်သည်ေ ရှှအေိုရောငဝြင်းနသေော ဧပရယ့ြ ရငအြစုံမှာ ဘောလြီထဲမှ လွှံထွကန်သည်ေ။ ကောင်းကြောကြမူ ဧပရယ့အြား ရှှလေိုဥ၍ ယုယထားသူ ခပည်ံ့ညံ့ယောကြွားသာ ဖြစ်သည်။ ဧပရယမြှာ ယခုထိတိုငအြောင် အပျိုစငစြဈစဈလေးအဖြစ် ရှိနဆေဲ ဖြစ်သည်။ ယခုတော့ မိမိပင် ယုယုယယထားသည့် ဇနီးလောင်းလေးအား မုဒိမ်းသမားများက သားမယားပြုကငွ့ကြှတော့မည်။

မာလက ဧပရယအြား ဘာမှမလုပသ်ေးပဲ ဘောလြီပေါမြှ နို့ကိုငလြိုကြ အောကမြှဖငကြို ညှောင့ပြေးလိုကဖြှင့ြ နှူးနှပန်သည်ေ။ ဧပရယ်၏ မှှေးပြံ့သော လညကြုတလြေးနှင့ြ လညတ်ိုငကြွော့ကြော့လေးတို့ကို အားရအောင် စုပရြကပြေးသည်။ ထို့နောကြ ကုန်းရကသ်ား ဖြစ်နသေော ဧပရယ်၏ ထဘီပြော့ပေါမြှနေ၍ နောကသ်ို့ ပြူးထွကန်သေော ပန်းလေးကို အုပကြိုင်၍ ပြတဆြှဲပေးလိုကသ်ည်။

”အ အ ရှိးးး အ အ ဟင့ျ”

ဧပရယ် ကော့ပြံသှားသည်။ ထို့နောကမြှ ကြိုးတုပခြံထားရသော ယောကြွားကို သတိရ၍ အတင်းရုန်းပြနသ်ည်။ ဧပရယမြှာ ကာမဆိပမြွားတကန်ပြေီ ဖြစ်သောလြည်း တဈသကလြုံး အိန်ဒွသေိကျခာဖြင့ြ နလောသဖြင့ြ အားကုနရြုန်းနသည်ေ။

”ငှိမင်ှိမန်ေ ကောငမ်။ မင်းစောကဖြုတ် ယားနပြေီ မဟုတလြား။ ငါတို့က မင်းကို ကောင်းအောင် လိုးပေးမှာ ငှိမင်ှိမခြံစမ်း”

ဆရာဝနမြလေး ဧပရယမြှာ တဈသကန်ှင့တ်ဈကိုယ် ကောင်းကောင်းမကြားဖူးခဲ့သော စကားများကို နားမဆံ့အောင် ကြားနရသေဖြင့ြ ရမျမကသ်ှေးများ အတောကြှှလာသည်။ သို့သောြ တဈသကလြုံး မာနရှငလြေးအဖြစ် နလောခဲ့သဖြင့ြ ခန်ဓာကိုယကြို မုဒိမ်းသမားများလကသ်ို့ မအပခြငွြ။

မာလက ရုန်းကနန်သေော ဧပရယ်၏ လကန်ှဈဖကကြို နောကပြှနခြွုပထြားပြီး ထဘီစကတခြွိတလြေးကို ဖြုတခြလွိုကသ်ည်။ သို့သောြ ဧပရယ့ထြဘီစကတမြှာ ဒေါကမြွားနှင့ြ အံကိုကခြွုပထြားပြီး ခါးအထကန်ားမှ ခွိတပြှုတသ်ှားသောလြည်း ရှေ့ဘကမြှ ခွိတတ်ဈခု ရှိနသေေးသဖြင့ြ ထဘီမှာ ကပိုကရို ဖြစ်သှားသောလြည်း မကြှတသ်ေး။ တင်းတင်းယင်းယင်းပင် ရှိနသေေးသည်။

မာလက ဧပရယအြား ရှေ့မှခွိတဖြှုတရြဦးမညကြို မသိသဖြင့ြ ဒီအတိုင်းခွှတဖြို့ ကြိုးစားသည်။ ဧပရယ့ထြဘီထဲ လကကြို မရရအောငလြွှို၍ ဖငသ်ားနှစ်လုံးကိုကိုင်၍ ထဘီကို တွန်းခွှတသ်ည်။ ဖောကခြနဲ မှညသ်ံနှင့အြတူ ထဘီရှေ့ခွိတ် ပြုတသ်ှားပြီး တင်းအိလုံးဝန်းလှသော ဧပရယ့ဖြငသ်ားကြီးများမှာ ဇာပငတ်ီအပြော့လေးသာခံ၍ ပေါလြာတော့သည်။

ဧပရယမြှာ အတင်းရုန်းသောလြည်း မရတော့။ ဧပရယ်၏ ထဘီလေး မှကြေီးပေါသ်ို့ ပုံကသွှားပြီး ဖြူဝင်းချောမှတန်သညေ့ြ ပေါငတ်ံလုံးလုံးလေးနှစ်ချောင်း ပေါလြာသည်။ ယခုအခါ ဧပရယ်၏ကိုယတ်ှင် အသားရောငဘြောလြီနှင့ြ အသားရောငပြငတ်ီလေးသာ ကနွတ်ော့သည်။

မာလက ဖြူနုသည့ြ ဧပရယ်၏ ဝမ်းဗိုကသ်ားခပြခြပြလြေးကို ကိုင်၍ ဖကလြိုကပြှီး လီးကို ဧပရယ်၏ ဖငကြှားသို့ ပိုကပထြားလိုကသ်ည်။ ဧပရယမြှာ ရုန်းကနရြလှန်းသဖြင့ြ မောဟိုကန်သေောလြည်း ဆကလြကြ ရုန်းကနန်သည်ေ။ မာလက ဧပရယ်၏ လုံးဝန်းအိစကဖြှံ့ထွားသော တငသ်ားအိအိ တင်းတင်းကြီးနှစ်လုံးကို ဖြန်းကနဲ ဖြန်းကနဲ ၃ ခကြခြန့ြ ဆင့ရြိုကလြိုကပြှီး ပငတ်ီကို ဆှဲဖြဲ၍ လှှင့ပြဈလိုကသ်ည်။

မာလမှာ အရငကြ အိမထြောငရြှိ အမွိုးသမီးချောလေး ၃ ယောကကြို မုဒိမ်းကငွ့ဖြူးသောလြည်း တဈယောကမြှ ဧပရယလြောကြ မခကြ။ ဧပရယ့ခြငမြွာမှာတော့ သူစိမ်းယောကြွားကြီးများရှေ့တွင် ဖငဟြောင်းလောင်းနှင့ြ ကုန်းနရသေဖြင့ြ ရှကလြည်းရှကြ ကြောကလြည်းကြောကသ်ည်။ အရေးထဲ မာလ၏ လကကြှမ်းကြီး ရှုံ့ပြရှုံ့ပြဖြစ်နသေော ဧပရယ့စြအိုဝ နီနီရဲရဲလေးကို ဖြဲ၍ ပြတန်သေေးသည်။ ပေါင် ၂ လုံးကြား အောကဖြကန်ားမှ ပြူးထွကန်သေော ပန်းရောငရြဲရဲ အဖုတလြေးကို မာလက အသားမာတကြ လကကြှီးဖြင့ြ အုပကြိုင်၍ ပြတဆြှဲပေးသည်။

ဧပရယ်၏ အဖုတလြေးမှာ အပျိုလေးအတိုင်းပင် စိကပန်ပြေီး အမှေးများကို ပြောငန်အေောင် ရိတထြားသည်။ မာလက လီးမထည့သ်ေးပဲ ဧပရယ်၏ အတွင်းသား နီနီလေးထဲသို့ လကန်ှဈချောင်း ထိုးထည့ပြှီး ခပကြှမ်းကြမ်း မှှပေေးလိုကရြာ ကာမအရသာကို တဈခါမှ မခံစားဖူးသော ဆရာဝနမြလေးဧပရယမြှာ အရညမြွား အဆကမြပြတ် စီးကလွာတော့သည်။

”အ အ ဟင့ျ ဟင့ျ ဟင့ျ”

”ဖြတ် ဖြတ် ပလပ်”

”ဟ ဟွောငတ်ှေ အထဲက ဘာလဲဟ”

”ဟာ ပါကငလြေးဟ။ ငါက လငမြယားမှတန်တော ဟားဟား။ အဖုတကြော ဖငကြော ပါကငဖြှင့ရြတော့မယ် ဟားဟား”

”လီးတယဟြေ့ စားရကံကြုံတော့ အပျိုမချောချော တောင့တ်ောင့လြေးကို မုဒိမ်းကငွ့ရြတော့မယဟြေ့ ဟားဟား”

ဧပရယမြှာတော့ မိမိဘဝ လကတ်ှဲဖောအြတွကြ ရညရြှယထြားသည့ြ အပျိုစငဘြဝအား အလုပကြှမ်းသမားကြီးက အရသာခံ စားသုံးတော့မညဖြစ်၍ အလှနကြှောကန်သလေို ကာမစိတမြွားလည်း ကြှနသည်ေ။

”စောကစြိလေးက နီရဲနတောပဲကြာ”

မာလက ဧပရယ်၏ နီနီရဲရဲ အစိလေးအား လကည်ှိုးနှင့ြ လကမြညှပကြာ ပြတဆြှဲလိုကရြာ ဧပရယတ်ကိုယလြုံး အကြောများဆှဲ၍ တုနသ်ှားပြီး အရညမြွား ဒလဟောထွကကြာ တဈခွီပြီးသှားတော့သည်။

”ရှင် အင့ြ ရှင် ရှင် မ မလုပပြါနဲ့တော့”

ဆရာဝနမြချောလေး ဧပရယ်၏ တင်းယင်းအိစကသ်ော နို့နှစ်လုံးမှာ မောပန်းမှုကြောင့ြ နိမ့ခြညွမြှင့ခြညွြ ဖြစ်နသည်ေ။ မာလက မောဟိုကန်သေော ဧပရယ်၏ အဖုတလြေးကို လကဖြှင့ြ ဖြဲထားလိုကပြှီး ၈ လကမြခန့ရြှညသ်ော ဂေါလြီထည့ထြားသည့ြ လီးမည်းကြီးဖြင့ြ တေ့လိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ မထည့သ်ေးပဲ ဧပရယ်၏ အစိလေးအား ဒဈဖြင့ြ ၄ ခကြခြန့ြ ပြတဆြှဲလိုကသ်ည်။

ဧပရယမြှာ မောလည်းမော ကာမအရသာများကလည်း ပြင်းလှန်းသဖြင့ြ လုံးဝမရုန်းတော့။ မာလက ဧပရယ်၏ အဖုတထြဲသို့ လီးမည်းကြီးကို ဒဈဖူးမွှသာထည့ြ၍ တေ့ထားပြီး အနအထေားကို ကောင်းကြောြ ကောင်းစွာမှငန်ိုငစြရန်ေ ဘေးတိုကပြှောင်းလိုကသ်ည်။ ကောင်းကြောမြှာ မိမိမကြစြိရှေ့တွင် မိမိ၏ ဇနီးလောင်းလေးကို လိုးရန် လီးဖြင့တ်ေ့ထားသညကြို နီးနီးကပကြပ် တွေ့ရသဖြင့ြ အတင်းရုန်းသည်။ ကောင်းကြောြ၏ လီးမှာလည်း အစွမ်းကုန် တောငမြတန်သည်ေ။

”ကို ကိုရယ် ဟင့ြ ဟင့ြ ခစွကြိုခွင့လြှှတန်ောြ ကို ဟင့ြ ဟီးးး”

ဧပရယမြှာ အနီးတွငရြှိနသေော ကောင်းကြောြ၏ ပုခုံးတဈဖကကြို တင်းတင်းဆုပထြားသည်။ မာလ အခွိနမြဆိုင်းတော့။ ဧပရယ်၏ ဘောလြီကြိုးနှစ်ချောင်းကိုဆှဲကာ လီးကို ဆောင့ထြည့လြိုကသ်ည်။

”ဗွှတ် ဗွဈ အ အ ဟင့ျ အ ဟင့ျ ဟင့ျ”

”ရှိးးး မင်းစောကဖြုတလြေးက တင်းကြပစြီးပိုငန်တောပဲ မိန်းမရာ”

မာလ၏လီးကြီးမှာ ဧပရယ့ြ အဖုတကြဉွြးကဉွြးလေးထဲသို့ ခကြခြငွြးမဝငသ်ေး။ ဒဈသာဝင်၍ တဈနသည်ေ။ ကြပလြှန်းနသဖြေင့ြ သှင်းရခကန်သည်ေ။ ဧပရယမြှာ ဖငတ်ုံးများကို လှုပခြါ၍ ရုန်းသေးသောလြည်း ဝငပြှီးသားဒဈက ပြနမြကြှတသ်ှား။

မာလ စိတမြရှညတ်ော့။ ဧပရယ့ခြါးနှဲ့လေးကို ဆှဲကာ နို့အုံတင်းတင်း တဈအုံကိုကိုင်၍ လီးကို သှတသ်ှင်းလိုကသ်ည်။ ၈ လကမ် လီးမဲကြီးက ပထမ ကောကကြှေးသှားကာ တရဈချင်ြး ဗှှတကြနဲ ဗှဈကနဲ မှည်၍ ဖောကဝြငန်သည်ေ။

”ဗွှတ် ဖြတ် အားးးး ဟင့ျ ဟင့ျ”

ဧပရယ်၏ အပျိုစငပြန်းလေးထဲသို့ မာလ၏ ၈ လကမြလီးကြီးက အပျိုမှေးကို ဖောကြ၍ ဝငသ်ှားတော့သည်။

”ဗှှတ် ဗှဈ ဖြတ် ဖြတ် ရှိးးးး ငါ့လီးဝငသ်ှားပြီ ဟားဟား မင်းအပျိုဘဝကို လီးနဲ့လိုးပြီး ဖကြဆြီးရတာ ကောင်းလိုကတ်ာ ရှိးးးး”

အပျိုစငသ်ှေးစလေးအခွို့ မာလ၏လီးတွင် ကပပြါလာသည်။

”မိန်းမ ဖငကြိုကော့ပေးထားလေ ဒါမှ လီးပိုဝငမြှာပေါ့ ခစွလြေးရဲ့ ဟားဟား”

မာလ၏ လီးကြီးမှာ တဈဝကခြန့ဝြငသ်ှားပြီး ဧပရယ်၏ အဖုတလြေးမှာလည်း စပါးလုံးတဈထောကခြန့ြ ကြဲသှားသည်။

”ဟင့ြ ဟင့ြ ကြှနမ် ရှင့မြိန်းမ မဟုတဘြူး။ ဟင့ြ ရှငပြဲ ကြှနမြကို မတရားကငွ့ပြှီးတော့”

”ဟ ငါ့လီးတောင် မင်းစောကဖြုတထြဲ ဝငန်ပြေီ။ ငါ့မိန်းမ ဖြစ်သှားပြီပေါ့ ဟားဟား။ ခဏနရင်ေ မင်းယောကြွား ၇ ယောကတ်ောင် ထပရြဦးမှာ။ မင်းကောငပြဲ လီးပါတာ မဟုတဘြူး။ ငါတို့လည်း လီးပါတယ်”

ဆရာဝနမြလေး ဧပရယမြှာ ရိုင်းစိုင်းလှသော မာလအား ဘာမှပြနမြပြောရဲတော့။ မာလက လီးကို ဝငသ်လောကြ ညှောင့ပြေးနရင်ေး နောကတ်ဈခွီ ဧပရယ်၏ ဘောလြီကြိုးနှစ်ချောင်းကိုဆှဲကာ ဆောင့ထြည့လြိုကပြှနသ်ည်။

”ဗွဈ တဈ တဈ ဇဈ ဗွှတ် ဖောကျ ဖောကျ”

ဧပရယ်၏ ဘောလြီခွိတန်ှဈခု ပြုတထြှကသ်ှားသည်။

”ရှိးး အားးး ငါ့လီးကြီး အဆုံးထိဝငသ်ှားပြီ။ အားး ရှိးးး ကောင်းလိုကတ်ာ”

အပျိုမချောလေးအား စံခွိနလြှနလြီးကြီး ထိုးထည့ရြသဖြင့ြ ဧပရယမြှာ မခွိမဆန့ခြံစားရပြီး အောသ်ံနှဲ့လေး ထွကလြာသည်။

”ဗှှတ် ဘှတ် အ အ နာလိုကတ်ာ ဟင့ြ ဟင့ြ ဗှှတ် အားးးး ဟင့ြ ဟင့ြ”

ဘောလြီကြိုးနှစ်ချောင်းကို ဆှဲ၍ အဖုတထြဲ လီးထည့ခြံထားရသော အပျိုမလေးမှာ ရုန်းနိုငစြှမ်းမရှိတော့။ မာလကတော့ အပျိုမချောလေးကို အသှင်းအထုတ် စလုပန်ပြေီ။

”ဟင့ျ အ အ ဟင့ျ ရှိးးး”

ဧပရယ် ဖငကြှီးကို ပိုကော့ပေးမိသည်။

”ဗှှတ် ဗှဈ တဈဗှဈ ဖောကြ ဖတ် ဖတ် ရှိးးးး။ အပျိုစောကဖြုတဆြိုတော့ တင်းကြပန်တောပဲ။ ရှိးးး အားးး ကောင်းလိုကတ်ာ”

မာလက အပျိုမချောချောလေးအား ပုံမှနလြေး တဈခကြခြငွြး သှင်းပေးလိုကြ၊ အားဖြင့ြ ဆောင့ထြည့လြိုကဖြှင့ြ ဇိမခြံလိုးနသည်ေ။ ဧပရယကြတော့ မာလလုပသ်မွှကို တဟင့ဟြင့ြ ရှိုကင်ိုရင်း ငှိမခြံနရတေော့သည်။ မာလက ဧပရယအြား ကောင်းကြောရြှေ့တွင် တဈခကြခြငွြး ဇိမယ်ူ၍ ဆောင့ပြေးသည်။

”ဗှှတ် ဖြတ် စွပ် စွပ် ဖောကဖြောကြ”

မာလ၏ ဆောင့ခြကြမြွား ပြင်းလာသဖြင့ြ ဧပရယ်၏ ဘောလြီခွိတမြွား ပြုတကြုနပြှီး ဘောလြီကြိုးတဈချောင်းလည်း ပြတထြှကသ်ှားသည်။ ဧပရယ် ဘောလြီခွိတတ်ဈခု ပြုတထြှကသ်ှားတိုင်း ကောင်းကြောမြှာ လီးပိုတောငလြာရသည်။ မိမိတဈခါမှ မမှငဖြူးသေးသော ဇနီးလောင်းလေး၏ ရငည်ှှန့လြေးမှာ လုံးတင်းနသည်ေ။

မာလ ရမျမကမြွားကို မထိန်းနိုငတ်ော့။ ဧပရယ်၏ လညတ်ိုငကြွော့ကြော့လေးကို ကိုကခြဲရင်း နောကမြှ ခွေးလိုး လိုးတော့သည်။

”ဗွှတ် ဗွှတ် ဖတ် ဖတ် ဖတ် ဇဈ ဗွဈ ဗွဈ”

မာလ၏ အားပါလှသော ဆောင့ခြကြမြွားအောကတ်ှင် ဧပရယ် နှုတခြမ်းကို သှားဖြင့ြ ကိုကထြားမိသည်။ ဧပရယ်၏ ဘောလြီမှာ ခွိတ် ၃ ခု ပြုတသ်ှားသဖြင့ြ ယခငကြ တင်းယင်းစွာ စည်းနှောငခြံထားရသော တင်းယင်းလှပသည့ြ ရငသ်ားစိုငမြွားမှာ ခါရမ်းနကြသေည်။ စိနဆြှဲသီးလေးမှာလည်း ရငသ်ားနှစ်အုံနှင့အြတူ စည်းခကြကြွ လှုပရြမ်းနသဖြေင့ြ မာလ သှေးကြှသထကြ ကြှလာသည်။

မာလ အကြိမကြှိမ် စိတကြူးဖြင့သ်ာ လိုးခဲ့ရသော ဧပရယ့ကြိုယလြုံး ဝင်းဝင်းအိအိကြီးမှာ ယခု မာလရှေ့တွင် ကုန်း၍ အလိုးခံနရပြေီ။ မာလက လီးကိုမှှေ့၍ သှင်းသည်။ လီးကို ဒဈမှှုုပရြုံအထိထုတပြှီး အားဖြင့ြ အဆုံးထိ ပြနဆြောင့ထြည့ပြေးသည်။

”ဖောင်း ဖောင်း ဖောင်း ဖတ် ဖတ် ဗှဈ ရှိးး အား ဗှဈ ဖြတ် ဖြတဖြတ် ဖတ် အားးး ရှိးးး ကောင်းလိုကတ်ာ ရှိးးး ဖတဖြတ် ဖောကြ။ မင်းစောကဖြုတထြဲ ငါ့လီးရောကန်ပြေီ ရုန်းဦးလေ ကောငမ် ဖြန်း ဖြန်း”

ဧပရယမြှာ ကာမစိတမြွား ကြှလာသောလြည်း အလိုမတူ သားမယားပြုကငွ့ခြံနရသေဖြင့ြ တဟီးဟီးနှင့ြ ငိုနသည်ေ။ ငိုရှိုကန်သေော အပျိုမချောချောလေးကို မုဒိမ်းကငွ့န်ရသေညမြှာ မာလအဖို့ ဘာနှင့မြှမတူအောင် ကောင်းလှသည်။ ကြှဲကောသီး တဈခွမ်းခန့ြ ရှိသော ဧပရယ်၏ အပျိုနို့တင်းတင်းအိအိနှစ်လုံးမှာ မာလ၏ ဆုပန်ယကြိုငတ်ှယမြှုကို အလူးအလဲ ခံနရသေည်။ မာလကတော့ သူများတွေ ကြည့်ရြုံသာ ကြည့်ရြသည့ြ ဧပရယ့ြ နို့အုံနှစ်အုံနှင့ြ ဖငသ်ားများကို စိတကြှိုကခြံစားနလပြေေီ။

ဧပရယမြှာ ကဉွြးကြပလြှသော စောကခြေါင်းလေးထဲသို့ ကူလီလီးကြီး အတင်းထည့လြိုးခံရသဖြင့ြ နာလည်းနာ ကောင်းလည်းကောင်းနသည်ေ။ မာလကလည်း လညသ်ည်။ ဧပရယ် စိတကြှှနပြေီမှန်း သိသညန်ှင့ြ လီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြးသာ သှင်းပေးပြီး နို့ကို မထိတထိ ကိုငပြေးသည်။

ဧပရယမြှာ ဘဝလကတ်ှဲဖောအြဖြစ် ရညရြှယထြားသော ခစွသ်ူရှေ့တွင် လိုးခံနရသေဖြင့ြ ကာမစိတမြွားကို အစွမ်းကုန် ထိန်းခွုပသ်ောလြည်း ရငသ်ားများကို မာလ၏ လကကြှမ်းကြီးနှင့ြ ကိုငမြိအောင် ကော့ပေးမိသလို မာလ၏ ဆောင့ခြကြတ်ိုင်းတွငလြည်း ခါးနှဲ့လေးကို ဝှိုကကြာဝေ့ကာဖြင့ြ ဖငဆြုံကြီးကို အတင်းကော့ကော့ပေးနမေိသည်။ ဧပရယ့ဖြငလြုံး ဖြူဖြူဝင်းဝင်းကြီးတွကေ မာလလီးကို ဆောင့သ်ှင်းလိုကတ်ိုင်း နောကကြို ကော့ကော့တကလြာသည်။

”ဗွှတ် ဖတ် ဖတ် ဖောကျ ဖောကျ ဖောကျ”

ဧပရယ့ြ ဖငတ်ုံးတင်းတင်းကြီးများနှင့ြ မာလ၏ ဆီးစပရြိုကခြတသ်ံက မာလကို ပိုဖီးရှိစသည်ေ။

”ရှိးးးး ဟင့ျ ဟင့ျ အင့ျ ရှိးးးးးးးးး”

ဧပရယ် ညည်းသံလေးများပါ ထွကလြာပြီ။ မာလလည်း စိတကြိုလှှတ်၍ ကောငမြလေးကို ခံစားတော့သည်။ မာလမှာ ဧပရယအြား အငမ်းမရ လိုးတော့သည်။ ဖြူဖြေးတောင့ဖြှောင့ပြှီး ချောမောလှပသော ဧပရယ်၏ အပေါစြီးမှ လိုးရသဖြင့ြ ဆောင့ခြကြတ်ိုင်းတွင် မာလ၏ ပေါငခြှံနှင့ြ ဧပရယ်၏ တငသ်ားနှစ်လုံးတို့မှာ အိကနဲအိကနဲ ဖိကပမြိနသည်ေ။

မာလမှာ အကြိမကြှိမ် စိတကြူးသာယဉဖြူးသော အပျိုမချောချော တောင့တ်ောင့လြေးကို မုဒိမ်းကငွ့န်ရသေဖြင့ြ အလှနကြွနပေန်သည်ေ။ နူးညံ့လှန်းသော အသားစိုင် တင်းတင်းအိအိများ၏ ထိတွေ့ပြတတ်ိုကမြှုနှင့ြ မှှေးပြံ့သော ဧပရယ့ြ ကိုယန်ံ့သင်းသင်းလေးက မာလကို နတပြှညရြောကသ်ှားသလို ခံစားရစသည်ေ။ မာလကတော့ တရှိးရှိးနှင့ြ ဖီးတကကြာ ဧပရယအြား အသားကုန် လိုးနသည်ေ။

ဧပရယ်၏ ပန်းသှေးရောငတ်ောကန်သေော နို့သီးခေါင်းနီနီလေးများမှာ ခွိတပြှုတ်၍ ကြိုးပြတန်သေော ဘောလြီထဲမှ မပေါ့တပေါြ ဖြစ်နသည်ေ။ မာလက ဧပရယ်၏ ဘောလြီကိုလည်း ခွှတ်၍ လှှင့ပြဈလိုကရြာ ဧပရယ်၏ တဈကိုယလြုံးမှာ မိမှေးတိုင်း ဖြစ်သှားတော့သည်။

ဧပရယ်၏ နို့နှစ်လုံးမှာ စံတငလြောကအြောင် လှပသည်။ မာလ လကတ်ဈဝါးစာကြောပြှီး အလှနအြမင်းလည်း မကြီး။ တင်းယင်းနပြေီး လွော့တွဲကခွှင်းမရှိ။ နို့သီးခေါင်းလေးများမှာ လုံးဝန်းအိစကန်သေော နို့အုံထိပတ်ှင် လကသ်န်းလကသ်ည်းခန့သ်ာ ရှိသည်။ ထွေးအိနသေော နို့နှစ်လုံးမှာ ဆောင့ခြကြတ်ိုင်းတွင် တုနခြါနကြသေည်။ မာလက ဧပရယ်၏ နို့နှစ်လုံးကို ကိုငကြာ အားရပါးရ လိုးနသည်ေ။

”ရပပြါတော့ရှင် ကြှနမြရှိခိုးပါတယ်။ ဗှှတ် ဗှဈ ဖောကြ ဖောကြ အားးး ရှိးးးးးးး အားးး ဗှဈ အားးဟားးး”

ဧပရယ်၏ ငိုယိုအောဟြဈ တောင်းပနသ်ံလေးများ၊ မာလ၏ ကြိမ်းမောင်းသံများ၊ ကာမဆကဆြံသံများမှာ ရောထွေးနသည်ေ။ ဖြူနုမှှေးပြံ့လှန်းသော အလှဘုရငမြလေး ဧပရယမြှာ မာလ၏ ရငခြှငထြဲတွင် ကယသ်ူမဲ့ ပကပြကစြကစြကြ အလိုးခံနရသေည်။

”ဖောကြ ဖောကြ ဖတ် ဗှှတ် ဗှှတ် ဖောကြ ဖတ် ဖတ် အားးးးးးးးး ဟင့ြ ဟင့ြ ရှိးးးးး အင့ဟြင့ြ ဟင့ြ ဖောကဖြောကြ ဗှဈ ဗှှတ် အားးး ဟင့ြ ဟင့ြ”

အလိုမတူပဲ အဓမျမ ကာမဆကဆြံနသညေ့ြ အသံများက ကယွသ်ထကြ ကယွလြာသည်။ ဧပရယ်၏ ပန်းလေးထဲမှလည်း အရညမြွား တပြှတပြှှတ် ထွကန်ပြေီဖြစ်၍ ကာမဆကဆြံမှုက ပိုအားပါကာ ပိုကြမ်းလာသည်။ ဧပရယမြှာ အလိုမတူသောလြည်း ယခုအခါ ခေါင်းထဲတွင် မာလ၏ လီးတံကြီးမှလှဲ၍ ဘာမှမရှိတော့။ ဝိုင်းစကလြုံးဝန်းသော တငပြါးအိအိကြီးများကို မာလ၏ ဆောင့ခြကြန်ှင့အြတူ ကော့ပေးနမေိတော့သည်။

မာလ၏လီးကြီး ဝငလြာတိုင်း ဧပရယ့န်ှုတခြမ်းသား ပန်းနုရောငလြေးမှာ လီးတံကြီးနှင့အြတူ ခွိုင့ဝြငသ်ှားပြီး လီးတံကြီးကို ပြနဆြှဲထုတလြိုကလြွှငလြည်း ဧပရယ့န်ှုတခြမ်းသားများက ကပပြါလာပြီး ဧပရယမြှာ ကိုယထြဲမှ ကလီစာများကို ဆှဲထုတလြိုကသ်လို ခံစားရသည်။ ဧပရယမြှာ မာလ၏ လီးတံကြီးအား ဟနမြဆောငန်ိုငအြောငပြင် အဖုတအြတွင်းသားများနှင့ြ ရဈပတစြုပယ်ူနမေိသည်။

ဧပရယ့လြို မိန်းမချော အပျိုမလေးတဈယောကြ မကြရြညလြေးများ စီးကရွင်း သားမယားကငွ့ခြံနရပေုံမှာ ကြည့်ြ၍ကောင်းလှသည်။ ဆောင်းအကုန် နှအကေူး ညလေးတဈညတွင် နတသ်မီးလေးတဈပါးမှာ မုဒိမ်းဘီလူးများ၏ လကထြဲတွင် ကာမစပယ်ှကခြံနရသေည်။ အအေးဓာတကြ မပြောကသ်ေးသောလြည်း ဧပရယ့တ်ကိုယလြုံး ခွှေးများဖြင့ြ ရှှဲစိုပြောငဝြင်းနသည်ေ။

ခွှေးများဖြင့ြ ပြောငလြကန်သေော ဧပရယ့ဖြငလြုံး တင်းတင်းကြီး နှစ်လုံးကြားမှ နူးညံ့သော အဖုတပြန်းဆီရောင် ရဲရဲလေးထဲသို့ မာလ၏ လီးတံမဲမဲနကန်ကကြှီး ဝငထြှကန်ပေုံမှာ အသည်းယားစရာ ကောင်းလှသည်။ မာလက ကုန်းရကသ်ား ဖြစ်နသေော ဧပရယ့ြ မိန်းမကိုယထြဲသို့ မိမိ၏ ၈ လကမ် ဒုတကြှီးကို အဆုံးထိ ဆှဲဆှဲထုတပြှီး ဆောင့ဆြောင့ထြည့ကြာ လီးမဲမဲကြီး မိန်းမချောလေး၏ ပန်းနုရောင် အဖုတထြဲသို့ ဝငထြှကန်ပေုံကို အရသာခံ ကြည့်လြိုးသည်။

ကောင်းကြောမြှာလည်း မိမိဇနီးလောင်းလေးအား ကူလီယောကြွားကြီးက အသားကုန် လိုးနသညေကြို မကူနိုငမြကယန်ိုင် စိတတ်ကြှကြှဖြင့ြ ကြည့်န်ရသေည်။ မိမိခစွသ်ူ ဇနီးလောင်း မိန်းမချောလေး၏ အလိုမတူ ကာမဆကဆြံခံရသဖြင့ြ ငိုရှိုကသ်ံတို့ကို မရှုနိုငမြကယန်ိုင် နားထောငကြာ လီးတောငန်ရသေည့ဘြဝ ရောကန်သည်ေ။

”အားးး ဟင့ျ ဟင့ျ ဖောကျ အားးဟားးးဟားးး အင့ျ ဟင့ျ ဗွှတ် ဖောကျ ဖောကျ အားးးဟားးး အားးး ဟင့ျ ဟင့ျ ဟင့ျ”

မာလအတွကြ ဧပရယ်၏ အောဟြဈသံများမှာ ကာမဆကဆြံမှုအတွကြ အားအငတ်ိုးပြားစသည်ေ။

”ဖောကြ ဖောကဖြောကြ ဗှဈ ဗှဈ ရှိးးး အားးး နို့တွကေ အိစကန်တောပဲကြာ နူးညံ့လိုကတ်ာ။ ရှိးးး အူးးးး ခစွလြေးလည်း ကောင်းတယမြလား။ ရှိးးး မရှကပြါနဲ့ ခစွလြေးရာ ခစွလြေးကောင်းမှန်း ကိုယသ်ိပါတယ်။ ဗှဈ ဖောကြ ဖောကြ ဖတဖြတ်”

ကောင်းကြောမြှာ မိမိရှေ့တွင် မိမိ၏ ဇနီးလောင်းလေးကို ပကပြကစြကစြကြ လိုးနသဖြေင့ြ လီးမှာ သှေးကြောများ ပေါကမြတတ် တောငန်သည်ေ။ ဧပရယ်၏ ဖငတ်ုံးကြီးများမှာလည်း အိစကလြုံးဝန်းပြီး တင်းယင်းနရော ဆောင့ခြကြတ်ိုင်းတွင် တဖောင်းဖောင်း မှညန်သည်ေ။

မာလက ဧပရယ်၏ မကြန်ှာလေးကို ဆှဲလှည့ြ၍ နှင်းဆီဖူးရောင် နှုတခြမ်းလေးနှစ်လှှာအား သူ၏ ကြမ်းခွိုးများ ပပြနေသေော ပါးစပကြှီးဖြင့ြ စုပန်မ်းသည်။ ဧပရယမြှာ ရှံလှသဖြင့ြ မကြန်ှာကို အတင်းလှည့သ်ည်။ သို့သောြ မာလက ဧပရယ်၏ ကိုယလြုံးလေးကို ပေါငကြှားတွင် ညှပထြားပြီး အတင်းစုပန်မ်းသည်။ ဧပရယ် မတတန်ိုငတ်ော့။

မာလ၏ လွှာကြီးက ဧပရယ်၏ ဖြူဖြေးညီညာသော သှားတန်းလေးကိုကြောြ၍ ဝငလြာပြီး ဧပရယ်၏လွှာကို ရဈပတစြုပယ်ူတော့သည်။ အောကဘြကတ်ှငလြည်း ဆောင့သ်ည့အြရှိနကြို မလွှော့။ ဧပရယ်၏ နို့သီးခေါင်းလေးများကို လိမဆြှဲရင်း ဆောင့န်သဖြေင့ြ ဧပရယတ်ကိုယလြုံး တုနတ်ကလြာပြီး ဒုတိယအခွီ ပြီးသှားရပြနသ်ည်။ မာလကတော့ ဆောင့အြားကို မလွှော့။ အားရပါးရ လိုးနဆေဲ ဖြစ်သည်။

မာလ၏ လီးတံကြီးမှာ သာမနထြကကြှီးသည့အြပြင် အဖုအထဈများနှင့ြ ဧပရယ့စြောကခြေါင်း အတွင်းသားနုနုလေးကို ပြတဆြှဲနသည်ေ။ တခါတခါတွင် သားအိမကြို သှားသှားထိုးမည့သ်ည့ြ မာလ၏ အတံကြီးကို ဧပရယ် ခံစားမိသည်။ အလှနဖြှူဖြေးနူးညံ့ပြီး ချောမောလှပ၍ ယဉကြွေးသိမမြှေ့သော မိမိဇနီးလောင်းလေးအား အသားမည်းမည်း ကူလီကြီးက သားမယားအဖြစ် အလိုမတူ ပကပြကစြကစြကြ ပြုကငွ့န်သညေကြို မှငရြသဖြင့ြ ကောင်းကြောြ ယူကြုံးမရ ဖြစ်နသည်ေ။ ဧပရယ့လြို မိန်းမချောလေး၏ နို့လုံးတင်းတင်းအိအိကြီးများကို ကိုငန်ရသေဖြင့ြ မာလအတွကြ အရသာရှိလှသည်။

မာလမှာ လိုးရင်း မာနတ်ကလြာသဖြင့ြ ဧပရယ့ြ နို့နှစ်လုံးလုံးကို ဘေးဖကမြှ နို့သီးခေါင်းအထိ လကကြှမ်းကြီးဖြင့ြ အုပကြိုငထြားပြီး လိုးသည်။

”အားးး ရှင် အင့ြ ဟင့ြ ဟင့ြ အားး ဖောကြ ဗှှတ် ဗှှတ် ဖတ် အားးး ဟားးး အားး ဟားး အ တောြ တောပြါတော့ ရှင် အင့ြ ဗှှတ် ဖောကဖြောကြ”

မာလက ဧပရယ်၏ အောသ်ံနှဲ့လေးကို ကြားလေ ပိုကြမ်းလပင်ေ ဖြစ်သည်။ ဧပရယမြှာလည်း ပါးစပကြသာ ခစွသ်ူရှေ့တွငမြို့ အောန်သေောလြည်း ခန်ဓာကိုယကြတော့ မာလ၏ ဆောင့ခြကြတ်ိုင်းတွင် ကော့ပြံနသည်ေ။ နို့ဖြူဖြူဝင်းဝင်း နှစ်လုံးမှာလည်း အထိန်းအကြပမြဲ့ ရမ်းခါနသည်ေ။ မာလ ဆောင့သ်ှင်းလိုကတ်ိုင်း ဧပရယ့န်ို့အုံ လုံးလုံးတင်းတင်းများမှာ အားရစဖြယ် တုနတ်ုနတ်ကသ်ှားသည်။

မာလကလည်း ဧပရယ့ပြေါငလြုံးချောချောနုနု နှစ်ချောင်းကို သူ၏ပေါငန်ှင့ည်ှပ်၍ စိထားကာ ဧပရယ့ြ အဖုတထြဲသို့ ပယပြယန်ယန်ယ် လိုးပေးသည်။ ပေါငစြိထားရသဖြင့ြ နဂိုကဉွြးသော ဧပရယ့အြဖုတလြေးမှာ ပိုကြပသ်ှားသည်။ ဧပရယ့ဖြငဆြုံကြီးကလည်း နောကသ်ို့ ကော့ထွကန်သည်ေ။ မာလအတွကြ အကြိုကဆြုံး အနအထေားပင်။

”ဗှှတ် ဗှှတ် ဖောကြ အားးး အ ဟင့ြ ဖောကဖြောကြ ရှိးးးး အင်းးးး”

ဧပရယ့ကြို ပေါငကြှားညှပ်၍ ခါးသိမလြေးကို ဆှဲကာ အားကုနဆြောင့န်မေိသည်။ ၈ မိနဈခန့ြ ကြာသောအခါ မာလက လီးတံကြီးကို ပြှတကြနဲ ဆှဲထုတလြိုကသ်ည်။ ဧပရယမြှာ မုဒိမ်းကငွ့ခြံနရသေောလြည်း နောကတ်ဈခွီ ပြီးလုလုတွင် လီးအထုတခြံရသဖြင့ြ စောကဖြုတလြေးမှာ ပြစိပြစိ ဖြစ်နသည်ေ။

မာလက ဧပရယအြား ပကလြကအြနအထေား ပြောင်းလိုကပြှီး လီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ထိုးထည့လြိုကပြှနသ်ည်။

”ပြှတ် ဇွတ် အင့ျ ဟင့ျ ဟင့ျ”

ဒီနည်းက ဧပရယအြား မာလ၏ မကြန်ှာကို တည့တ်ည့ကြှီး မှငရြစသည်ေ။ မာလကလည်း ဧပရယ်၏ နှုတခြမ်းပါးလေးကို ဆှဲစုပသ်ည်။ ထို့နောကြ ဧပရယ်၏ မို့ဖောင်းတင်းအိနသေော နို့နှစ်လုံးကို ကိုင်၍ အားရပါးရ လိုးပြနသ်ည်။

”ပြှတ် ပြှတ် အို ဖယ် ဖယပြါ အ အ ရှိးးးး ဟင့ြ ဟင့ြ ဖြတ် ဖောကြ ဖောကြ ဖောကြ”

မာလက လိုးနရင်ေးတန်းလန်း ဧပရယ့န်ို့အုံ တဈအုံကို ပယပြယန်ယန်ယကြိုငပြှီး ကုန်းစို့လိုကသ်ဖြင့ြ ဧပရယမြှာ အဖုတထြဲ လီးဝငန်သေောလြည်း ကနွသ်ေးသည့ြ အပျိုရှကစြိတကြလေးဖြင့ြ ရုတတ်ရကြ ရုန်းဖယမြိခွင်းဖြစ်သည်။ ဧပရယမြှာ ပကလြကဖြစ်သောလြည်း ကိုယအြပေါပျိုင်းကသာ စားပြဲပေါတ်ှင် ရှိနပြေီး ခွနှစ်ေချောင်းမှာ ပေါငရြင်းမှစ၍ တွဲလောင်းဖြစ်နရော စောကဖြုတကြို ကော့ပေးထားသလို ဖြစ်နသည်ေ။

မာလက ဧပရယ်၏ ခွနှစ်ေချောင်းကြားသို့ဝင်၍ အားရပါးရ လိုးနခွင်ေးဖြစ်ရာ အိန်ဒွရှငေမြာနရှင် ဆရာဝနမြလေး ဧပရယမြှာ ကူလီကြီးတဈယောကြ၏ ပုံစံမွိုးစုံဖြင့ြ ပကပြကစြကစြကြ လိုးခွင်းကို ခံနရတေော့သည်။ ဧပရယ့ကြိုယလြုံးလေးကို အပေါမြှတကဖြိ၍ ရငခြငွြးအပကြာ ဖကထြားပြီး လိုးသှင်းသည်။ အလှနတသ်မီးလေး ဧပရယမြှာတော့ စည်းခကြကြွ လှုပရြမ်းနသညေ့ြ ရငသ်ားများကိုလည်း မကာကြယန်ိုငတ်ော့။ မာလကလည်း ရှှအေိုရောငဝြင်းနသညေ့ြ ဧပရယ့ရြငသ်ားနှစ်အုံနှင့ြ အကြားအလပမြရှိအောင် ရငခြငွြးအပ် ဖကထြားပြီး လိုးသည်။ ဧပရယ့လြကြ ဖြူဖြူနုနုလေး နှစ်ဖကမြှာ စားပြဲအစွန်းကိုသာ ဆုပကြိုငထြားမိသည်။

တဈခါမှ အလိုးမခံဖူးသော အပျိုမလေးဧပရယမြှာ ယောကြွားကြီးတဈယောကြ၏ မုဒိမ်းကငွ့ခြှင်းကို ခံရမညဟြု စိတပြငမြကူးခဲ့ဖူး။ သို့သောြ မာလ၏ ဆောင့ခြကြမြွားကြောင့ြ ဧပရယမြှာ ခါးလေးကို ကော့ကော့ပေးနမေိသည်။ မာလနှင့ြ ဧပရယတ်ို့ ဆီးစပခြငွြး တဖန်းဖန်း ရိုကမြိသံက စည်းခကြကြကြ ထွကပြေါန်သည်ေ။ ဧပရယမြှာ အိန်ဒွေ၊မာနတွေ မသိတော့ပဲ တဈကိုယလြုံး ကော့ပြံတွန့လြိမကြာ မာလကို ကော့ကော့ပေးနမေိသည်။ မာလ၏ လီးတံကြီးကိုလည်း အဖုတအြတွင်းသားများဖြင့ြ အားကုန် ဆှဲစုပည်ှဈယူထားမိသည်။

မာလကလည်း ဧပရယအြား ပုံစံအမွိုးမွိုးဖြင့ြ လိုးသည်။ ဧပရယ့ပြေါငန်ှဈချောင်းကို ထောင်၍ ခွနှစ်ေဖကကြို ပုခုံးပေါတ်င်၍ ဆောင့သ်ည်။ ဧပရယမြှာ မာလ၏ လီးတံကြီး မိမိပန်းလေးထဲသို့ သှကလြကစြှာ ဝငထြှကန်ပေုံကို ထငထြငရြှားရှား တွေ့နရသေဖြင့ြ စိတပျိုကြှလာသည်။ အပျိုမလေးမှာ ပေါငဖြှဲကား၍ အလိုးခံနရသေည်။ မာလ၏ ဆောင့ခြကြမြွားကလည်း ကြမ်းလှသည်။

”ဗွှတ် ဗွှတ် ဖြတ် ဖောကျ ဖောကျ ဖောကျ ဖတ် ဗွဈ ဗွှတ် ဖြတ် ရှိးးး ရှိးးးး အားးးး ဖောကျ ဖတ် ဖတ်”

ဧပရယမြှာ မာလ၏ လီးတုတကြှီး ဝငလြာတိုင်း ဆှဲညှဈပေးနမေိသလို လီးအထုတတ်ှငလြည်း အတွင်းသားနုနုများက လီးတံကြီးတလွှောကြ ရဈပတစြုပယ်ူနရော မာလမှာ နတစြည်းစိမကြို ခံစားနရသေည်။

ကောင်းကြောကြတော့ မာလဆောင့သ်မွှကို အားရပါးရ တုန့ပြှနကြော့ပေးနသညေ့ြ မိမိခစွသ်ူကို အံ့သှစွာ ကြည့်န်မေိသည်။ မာလက ဧပရယကြို အားရပါးရ လိုးနိုငရြန် ဧပရယ်၏ ဆငစြှယရြောင် ပေါငတ်ံမှတမြှတလြေးနှစ်ချောင်းကို ရငသ်ားအိအိများနှင့ြ ဖိကပမြိသညအြထိ တွန်းဖိထားလိုကသ်ည်။ ဧပရယမြှာ ပကလြကလြှန်၍ အဖုတကြို အပြူးသား ဖြဲပေးထားသလို ဖြစ်နသည်ေ။ မာလကတော့ မိန်းမချောလေး ဧပရယအြား ဖြဲကားထားပြီး အပေါမြှ ဆောင့ဆြောင့ထြည့န်တေော့သည်။

”ဗှှတ် ဖြတ် ဖြတ် ဗှှတ် ရှိးးးးး စောကဖြုတကြ ကြပန်တောပဲ အားးး ရှိးးးးး ကောင်းလိုကတ်ာ”

”ဗှှတ် ဗှဈ ဖြတ် ဟင့ြ ဟင့ြ အ အမေ့ ရှိးးးးး အ အ ဗှဈ ဖြတ် ဖတဖြတ် ဟင့ြ ဟင့ြ”

မိန်းမချောလေးဧပရယမြှာလည်း ကူလီကြီးတဈယောကြ၏ အလိုမတူ သားမယားပြုကငွ့မြှုမှ ကာမအရသာများကို ခံစားနရသေည်။ ၁၅ မိနဈခန့ြ ကြာသောအခါ မာလ အသှင်းအထုတ် အလှနမြှနလြာသည်။

”ဖြတ် ဗှဈ ဗှဈ ဖောကြ ဖတဖြတဖြတ် ရှိးးးအားးးကိုယပြှီးတော့မယ် မိန်းမရေ ကိုယပြှီးတော့မယ် ရှိးးး အားးးး ဖောကြ ဖောကဖြောကြ”

ဧပရယမြှာ မာလ၏ လရညမြွားကို အထဲမဝငစြချင်ြေ။

”ဟင့ြ ရှင် ရှင် အထဲမှာ မလုပပြါနဲ့ရှင် ကြှနမ် တောင်းပနပြါတယ် ဟင့ြ”

”ရှိးးး အားးး မင်း ငါ့လီးရညတ်ှေ ယူရမယ် ဟားဟား။ ဒါမှ ကလေးမှေးမှာ။ ရှိးးး အ ထွကပြှီ ထွကပြှီ အ အ ရှိးး အူးးးး”

ဧပရယမြှာ အတင်းရုန်းသောလြည်း မာလက ဧပရယ်၏ နို့နှစ်အုံကို ဖိကိုငထြားပြီး လီးကို ဆီးခုံချင်ြး ထိသှားသညအြထိ ထိုးထည့လြိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ တအားအား အောရြင်း သုတိရညမြွားကို ဧပရယ်၏ စောကခြေါင်းထဲသို့ ၁ မိနဈခန့ြ အဆကမြပြတ် ပန်းထည့လြိုကတ်ော့သည်။

ဧပရယမြှာ မာလ၏ လရညမြွား အဖုတထြဲ အဆကမြပြတ် ဝငလြာသဖြင့ြ နောကတ်ဈခွီ ပြီးသှား
ကာ မာလ၏ အရညမြွားနှင့ြ ဧပရယ်၏ ကိုယတ်ှင်းရညမြွားမှာ ပေါင်းစပစြီးဆင်းသှားတော့သည်။ မာလက လီးကိုမထုတသ်ေးပဲ ဧပရယ်၏ နို့နှစ်လုံးကို ကိုင်၍

”ခစွလြေး ကောင်းလား ဟားဟား ခစွလြေးပြီးသှားတာ ကိုယသ်ိပါတယ်”

ဧပရယ် စကားမပြောတော့။ တဟင့ဟြင့န်ှင့ြ ရှိုကင်ိုနသည်ေ။ မာလက လီးကို ၂ မိနဈခန့ြ စိမထြားပြီး ဆှဲထုတလြိုကရြာ’ ‘ဗှှတ်” ကနဲ မှညသ်ံကြီးနှင့အြတူ ဧပရယ်၏ စောကခြေါင်းအတွင်းမှ သုတရြညဖြှူဖြူပစွပြစွမြွား စီးကလွာသည်။ ကောင်းကြောမြှာ ဝူးဝူးဝါးဝါးနှင့ြ ကြိတမြနိုငခြဲမရ ဖြစ်နပေုံရသည်။

”ဟွောငမြာလ မင်းပြီးရင် ငါတို့လုပရြတော့မယ် ဖယတ်ော့”

”ဟွောင် ခကြကြှီး လီးဖြစ်နတောလား တဈညလုံးကနွပြါသေးတယဟြ။ အခုမှ ၈ နာရီပဲ ရှိသေးတယ်”

စပါယယ်ာခကြကြှီးမှာ သူ့ဆရာမာလအား မလှနရြဲ။ ကနွြ ၆ ယောကမြှာ ဤကဲ့သို့လုပရြန် ကြိုတင် တိုငပြငထြားခွင်းမရှိပဲ တဈဦးနှင့တ်ဈဦး ကားပေါရြောကမြှ သိကြသဖြင့ြ သူတို့အတွကြ ဤတဈသကရြရန် မလှယကြူသော အခွင့အြရေးကြီးကို ကန့ကြှကသ်ူမရှိ ဝငယ်ူကြခွင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသူတို့မှာလည်း တဈညလုံး ကနွသ်ေးသညကြို သတိရသှားသဖြင့ြ ငှိမကြသွှားသည်။

ဒီကောငမြလေး၏ ခန်ဓာကိုယကြို အားရအောင် ခံစားရမည်။ ဟင်းဟင်း ဒီလောကခြွောတဲ့ ကောငမြလေးကို ဖငမြလိုးရင် မာလရာဇဝင် ရိုင်းသှားမှာပေါ့။

”ဟဲဟဲ ဒီလိုလေးနပေေး နောကကြနေ ဆှမွေိုးမေ့အောင် လိုးပေးမယ် ဟဲဟဲ”

မာလက ကိုယတ်ုံးလုံး ဖြစ်နသေော ဧပရယအြား မှကြေီးပေါတ်ှင် လေးဖကထြောကခြိုင်းထားလိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ အရကအြနည်းငယ် မော့လိုကပြှီး ပြော့ကနွသေော လီးကြီးမှာ ပြနတ်ောငလြာတော့သည်။

အပိုင်း (၄) ဆကဖြတရြန် ဒီကိုနှိပပြါ