အောစာအုပ်

ကြကျလပျဖြည့်ပါ

ကြကလြပဖြှည့်ပါ
ရေးသားသူ – ဂြူနီယာဝင်းထိန်

တငယ်ုနှယ် စိတပြကြလြကပြကြြ ဖြစ်နရသေည်။ လူနထေူထပသ်ော ရနကြုနမြှို့ကြီးမှာ လူတန်းစား
အမွိုးမွိုးရှိသည့်အနကြ အလုပသ်မားလူတန်းစား များပြားခွင်းကြောင့် ညနစေောင်း အလုပဆြင်းခွိနမြွား၌ ကားဂိတတ်ှမှော လူတွပေုံလို့နေ၏။ ထိုအခွိနမြှစ၍ ကားတွေ လူကြပသ်ှားသညမြှာ ညရှဈနာရီခွဲလောကအြထိ ကားပေါတ်ိုးတကြ၍ပင် မရနိုင်။ ထို့နောကပျိုင်းတွငတ်ော့ ကားကရှားသှားပပြေီ။

တငယ်ုနှယတ်ို့အလုပကြ မောတ်ာစကခြွုပလြုပင်န်း။ အလုပကြလွငွြ ကသွလို အိမပြှနန်ောကကြတွတသ်ည်။ တခါတရံဆို ညရှဈနာရီခွဲ ကိုးနာရီလောကမြှ အလုပသ်ိမ်းရတတသ်ည်။ ထို့ကြောင့် အလုပရြှိရာ မင်ျဂလာဒုံမှ သူမနထေိုငရြာ အင်းစိနစြွေးနားသို့ အပြနခြကခြဲတတ်၏။ ပုံမှနပြှေးဆှဲနကြေ လိုင်းကားတွေ ဂိတသ်ိမ်းသှားပြီး အောကဆြိုကကြားတောင် အလာကြဲသှားသည့် အခွိနမြို့ တငယ်ုနှယတ်ဈယောကြ စိတပြကြလြကပြကြြ ဖြစ်နရခွေင်းဖြစ်၏။ အိမပြှနရြောကလြငွြ အိမမြှုကိဈစအတွကြ ပူပနရြခွင်းမရှိသူမို့သာ တငယ်ုနှယအြတွကြ တောသ်ေးသည် ဟုပြောရမည်။

တငယ်ုနှယတ်ို့အိမမြှာက လူဦးရေ များများစားစား မရှိ။ သူအပါအဝင် သုံးဦးသာရှိသည်။ တငယ်ုနှယ်၏ ယောကျခမဖြစ်သူ ဒေါရြီနှင့် တငယ်ုနှယ်၏ သားလေး မိုးထကမြှင့်တို့သာရှိ၏။ တငယ်ုနှယကြ ကလေးတဈယောကအြမေ တဈခုလပမြလေး ဖြစ်သည်။ လငဖြစ်သူက နိုငင်ံခွားသို့သှားပြီး အလုပလြုပရြင်း ထိုနိုငင်ံမှာပင် နောကအြိမထြောငကြသွှားသဖြင့ြ တငယ်ုနှယမြှာ ကလေးတဈယောကန်ှင့် ကနွခြဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဆှမွေိုးသားချင်ြး မရှိရှာသော တငယ်ုနှယကြို ယောကျခမဖြစ်သူက သနားစိတဝြငကြာ မှေးနှင့် ခွှေးမတို့ကို ခေါယ်ူပြီး သားဖြစ်သူ၏ အပြဈကို ပေးဆပသ်ည့်အနနှငေ့ြ ခေါယ်ူစောင့်ရှောကထြားခွင်း ဖြစ်လသည်ေ။

အသကြ (၂၅) နှစ်သာ ရှိသေးသည့် တငယ်ုနှယမြှာ သားဖြစ်သူရှေ့ရေးက ရှိသညဖြစ်၍ ကိုယတ်ိုင် အလုပထြှကလြုပခြဲ့သည့်အပြင် အိမစြရိတကြိုလည်း တဝကမြွှခံပေးသည်။ အတောအြသင့် ပြလညေသ်ော ယောကျခမက တငယ်ုနှယပြေးသော အိမစြရိတကြို လကမြခံ။ ဒါပမယ်ေ့ တငယ်ုနှယကြ (၄) နှစ်သားကလေးကို ပြုစုစောင့်ရှောကြ ထိန်းကြောင်းပေးသည့် ကြေးဇူးကို ပြနလြညတ်ုန့်ပြနသ်ည့် အနဖြငေ့ြ မရမက ပေး၏။ လငဖြစ်သူ စွန့်ပစ်သှားခွင်းခံရသောလြည်း မိမိခွထေောကပြေါြ မိမိရပတ်ညန်ိုငကြှောင်း မာနလေးပြသည့် သဘောလည်း ပါဝငလြသည်ေ။

တငယ်ုနှယကြ ကလေးတဈယောကအြမေ တဈခုလပဆြိုပမယ်ေ့ ထငရြကစြရာမရှိ။ ကိုယလြုံးကိုယပြေါကလြေးက စွင့်ကား မို့မောကြ ဖောင်းတင်းနဆေဲဖြစ်ပြီး ရုပရြညလြေးကလည်း အတောအြသင့်လှသူမို့ ယခုတိုင် ပိုးပန်းကြသူများရှိနသည်ေ။

တငယ်ုနှယကြ အပျိုဘဝကတည်းက ယောကြွားလေးသူငယခြငွြး ပေါများသည်။ ယောကြွားလေးတွနှင်ေ့ လကပြှန်းတတီး ပေါင်းသင်းသည်။ အိမထြောငသ်ည် ဖြစ်လာတော့လည်း ထိုအမူအကငွြ့က မပြောကြ။ တငယ်ုနှယတ်ို့အိမထြောင် ပျိုကြဲရသညမြှာ ထိုအကြောင်းများလည်း ပါဝငပြသည်ေ။ အိမထြောငကြခွါစ အိမခြှဲနကြသေညမြို့ ယောကျခမကြီးဒေါရြီက တငယ်ုနှယ်၏ ထိုအကငွြ့ကို မသိရှိခဲ့ပေ။ ယခု အတူနပြနေတ်ော့လည်း မှေးဖြစ်သူ မိုးထကမြှင့်နှင့်သာ အခွိနကြုနန်ခွင်ေးနှင့် တငယ်ုနှယမြှာ အလုပသ်ှား၊ ညမိုးခွုပမြှ ပြနလြာခွင်းတို့ကြောင့် မရိပမြိခဲ့။

ငယင်ယကြတည်းက အကငွြ့ကြောင့်လားမသိ။ တငယ်ုနှယ် စကားပြောလငွြ တဈဖကလြူကို လကဖြှင့် ပုတခြတတ်ို့ထိပြီး ပြောဆိုတတ်၏။ ရင်းနှီးသူများနှင့်ဆိုလငွြ သာ၍ပင် ဆိုးသေး၏။ ထို့ကြောင့် တခွို့ယောကြွားသားများက တငယ်ုနှယကြို လကတ်ည့စြမ်းချင်ကြှသည်။ ခေါင်းပုတ် ဖငပြုတ် လုပကြှသည်။ ထိုအခါမွိုး၌ တငယ်ုနှယကြလည်း လိမျမာကြှမ်းကငွစြှာ ရှောငတ်ိမ်းတတပြှန်၏။

လငန်ှင့ြ ကြဲပြီးကတည်းက ဘယယ်ောကြြားနှင့်မွှ တငယ်ုနှယ် ဖောကပြှနခြှင်းမရှိခဲ့။ သားဖြစ်သူအပေါမြှာသာ အာရုံစူးစိုကထြားခဲ့သည်။ သားဖြစ်သူကို ယောကျခမနှင့ြ စိတခြလွကခြွ လှှတထြားနိုငသ်ည့် အခွိနကြပြှနတ်ော့လည်း မောတ်ာစကခြွုပသ်ည့် အလုပကြို လုပန်ခွင်ေးကြောင့် ယောကြွားများနှင့် ထိတွေ့မှု နည်းပါးခဲ့သည်။

ယောကြွားများနှင့် အများဆုံး ထိတွေ့ရသည့် အခွိန် တခွိနတ်ော့ ရှိသည်။ ထိုအခွိနကြို တငယ်ုနှယ် အလှနန်ှဈသကလြသည်ေ။ အဲဒါက အလုပစြောပြီးလို့ စောစောပြနသ်ည့် ညနေ ငါးနာရီခွဲ ချောကန်ာရီ အခွိနဖြစ်သည်။ ထိုကြပကြှပည်ပည်ပ် လူတွကြေားထဲ တငယ်ုနှယ် တိုးဝှေ့စီးရင်း အခွင့်အရေးယူတတသ်ော ယောကြွားများနှင့် ထိတွေ့ရခွင်းကို သူမအလှနသ်ဘောကသွည်။ ကားအလှနကြှပသ်ည့် အခါမွိုး၌ ဖငခြငွြးပေါကန်သေော ခရီးသညမြွားကြားထဲ နောကထြပခြရီးသညတ်ှေ ရောကလြာပြနသ်ည်။ ကြားထဲသို့ ရောကလြာသည့် ခရီးသညကြ ယောကြွားသားဖြစ်ပြီး အခွင့်အရေးယူတတသ်ူဆိုပါက ကြိုကရြာအိုးရှေးဆိုတာလို ဖြစ်သှားပေ၏။

တငယ်ုနှယ်၏ ခန်ဓာကိုယတ်ှင် အလှဆုံးက တငသ်ားများပင် ဖြစ်သည်။ သေးကြဥသ်ော ခါးလေးမှ ကြေ့ဝိုကြ ကားဆင်းသှားသော ဖငအြိုးကားကားကြီးက တငယ်ုနှယ်၏ အလှကို ဖောထြုတပြေးနေ၏။ ထို ကားထွကန်သေော ဖငအြိုးကြီးက နောကသ်ို့ အနည်းငယ် ကောကြ၍ မို့မောကန်သေေး၏။ ထို့ကြောင့် တငယ်ုနှယကြို မှငလြငွြ ယောကြြားတွေ လညပြှနကြှည့်ရသညမြှာ မကြစြိတဆုံးကြည့်ကြှသညမြှာ ထိုဖငအြိုးကြီးကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

ထိုသို့သော ဖငအြကိတကြှီးကို ပိုငဆြိုငထြားသော တငယ်ုနှယတ်ဈယောကြ လူကြပသ်ည့်ကားကို တက္ကစီးပြီဆိုလငွြ အဘယသ်ို့ ဖြစ်မညန်ည်း။ ဖငအြိုးကြီးနောကကြ မတတ်တရြပပြှီး တေ့ချင်ြ၊ ထောကခြငွသ်ည့် လူတွေ မကြစြိကစွရာ ဖြစ်နပမေည်ေ။ တငယ်ုနှယကြလည်း ထိုသို့သော လူမွိုးတွကေို မွှောလြင့်နတတေသ်ူ ဖြစ်၏။

လူကြပကြှပကြှားမှ ဖငကြှီးကို လာအထောကခြံရလငွြ တငယ်ုနှယ် အလှနသ်ဘောကတွတသ်ည်။ ထိုအခါမွိုးတွင် ဖငကြို မသိမသာ လှုပရြမ်းပေးပြီး အနောကကြလူကို အရသာကောင်းကောင်းကြီး ပေးတတသ်လို သူမကလည်း လီးခွင်ေးကြီး၏ အလုံးအထည် အဖုအထဈတို့မှ ရရှိသော အတွေ့ထူးကို ခံစားတတသ်ည်။ အပေးအကမ်း ရကရြောသညဟြုပင် ပြောရပမည်ေ။ သူမကြောင့် ဆင်းရမည့် ကားမှတတ်ိုင် ကြောသ်ှားရသူ မနည်းတော့။

တငယ်ုနှယမြှာ ထိုအပြုအမူမွိုးကို အလုပစြောစောဆင်းသည့် အခါမွိုးမှသာ လုပခြှင့်ရခွင်းကြောင့် အခွင့်အရေးရတိုင်း ရကရြကရြောရော အမ်းတတပြသည်ေ။ တငယ်ုနှယ်၏ ဖငအြိုးကြီးရဲ့ အထိအတွေ့မှာ မွောပါလာရသူကတော့ ကနွခြဲ့သည့် မှတတ်ိုငကြို ကားပြနစြီးပရေော့ပဲ။ အကယ်၍ တငယ်ုနှယ်၏ အပေးအကြေးကြောင့် လှယမြယထြငပြှီး လိုကလြုံးကြလငွလြည်း သူမ အလုပပြှနလြာတိုင်း ငမ်းတတကြှသည့် လမ်းထိပမြှ ဆိုငကြယ် ကယရြီသမားများနှင့် ပြူနာဖြစ်သှားရမညမြှာ မလှဲပေ။

တငယ်ုနှယကြ ကြမ်းကငွစြှာ တိမ်းတတ် ယိမ်းတတသ်ည့် မိန်းကလေးမွိုးပငဖြစ်၏။ တငယ်ုနှယ်၏ အပြုအမူအပေါြ ရှုံ့ခအွပြဈပြောစရာတော့ မရှိပေ။ သူမမှာ ငယင်ယရြှယရြှယ် သှေးသားဆူဖြိုးတကကြှှခွိန်၌ လငဖြစ်သူ၏ စွန့်ခွာသှားမှုကြောင့ြ လောကစည်းစိမကြို ကောင်းစွာ မခံစားရရှာပေ။ သည့အြတွကကြှောင့ြ အခွားယောကြွားသားများနှင့ြ ထိတွေ့ဆကဆြံခွင်းလည်း မရှိခဲ့။ အန်တရာယကြင်းသော၊ လုံခွုံသော စိတအြာသာဖြနည်ေးမွိုးနှင့်သာ ဖငကြို လီးနဲ့အထောကခြံ အတေ့ခံကာ စိတဖြှရောရှာခဲ့ခွင်း ဖြစ်လသည်ေ။ သူမ၏ စိတမြှာ နားလညရြခကလြသည်ေ။

—————————————

ယခုအခွိနမြှာတော့ တငယ်ုနှယမြှာ အပြနခြကခြဲ ကားရှားမှုကြောင့် စိတပြကြန်ရပေေ၏။ မိုးကလည်း ခုနလောကကြ သည်းသည်းမည်းမည်း ရှာထားခွင်းကြောင့် အောကဆြိုကကြားသမားတွေ အရကဆြိုငထြဲ ရောကန်ပြေီလားဟု တွေးနမေိသည်။ ကားလာရာလမ်းကို ကြည့်လြိုကတ်ော့ ကားမီးရောငတ်ဈခု တွေ့လိုကရြသဖြင့် တငယ်ုနှယ် အားတကသ်ှားရသည်။ အောကဆြိုကကြား ဖြစ်ပါစဟေု ဆုတောင်းသောလြည်း တငယ်ုနှယ် ဆုတောင်းမပြည့်ခဲ့။ တကျကစီတဈစီး ဖြစ်လို့နေ၏။

” ဟှန်း.. ကားတွကလေည်း ဘယရြောကကြုနပြှီလဲ မသိဘူး.. ”

တငယ်ုနှယ် စိတတ်ိုစွာ ရရှတေရြင်း ခွလေေးဆောင့်ကာ ကားကို မွှောလြင့တ်ကြီး မွှောန်ရောမှ နောကသ်ို့ ပြနဆြုတန်လေိုကသ်ည်။ တကျကစီက တငယ်ုနှယရြှေ့မှ ဖြတကြွောမြောင်းသှားသည်။ ရှေ့နှစ်လံလောကအြကြာတွင် ကားရပသ်ှားပြီး နောကပြှနဆြုတလြာ၏။ တငယ်ုနှယ် နားမလညန်ိုငသ်လိုနှင့် ကြည့်နမေိသည်။ ကားက သူမရှေ့မှာ တုံ့ကနဲရပလြာ၏။ ကားထဲမှာ ခရီးသညမြပါဘဲ မောင်းသူတဈဦးသာ ရှိနသည်ေ။

” ညီမ.. ဘယပြှနမြလို့လဲ ”

” ရတယ် အဈကို.. ရတယ်.. ကမ် လိုင်းကားစောင့်နတော.. ”

” မဟုတပြါဘူး.. အဈကိုက ဘုရင့်နောငဘြကြ ဂိတပြှနထြိုးရမှာဆိုတော့ လမ်းကြုံရင် ခေါသ်ှားပေးမလို့ပါ.. ကားခပေးစရာ မလိုပါဘူး.. လိုင်းကားတွကေ ဒီအခွိနရြှားသှားပြီလေ.. ညီမတဈယောကထြဲ ညည့်နကသ်ှားမှာစိုးလို့ပါ ”

ပထမ သူမကို မကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးထငသ်ှားမှာစိုး၍ တငယ်ုနှယ် အတင်းငှင်းလိုကခြှင်း ဖြစ်သည်။ ဒါပမယ်ေ့ ကားမောင်းသူက သူမ၏ အထငကြို ရိပမြိဟနဖြှင့် ဖောဖြောရြှရှေေ ပြောဆိုကာ အကူအညီပေးသည့်သဘော ပြောလာမှုကြောင့် တငယ်ုနှယ် အားနာသှားရသည်။

” အင်း.. ကမွက အင်းစိနစြွေးနား ပြနရြမှာ.. ကားငှားခတော့ မတတန်ိုငဘြူးနောြ.. ”

” ရပါတယ်.. အဈကိုက ကူညီတာပါ.. ကဲ.. တကျ.. တကျ ”

ဒီလိုနဲ့ တငယ်ုနှယတ်ဈယောကြ မိတဆြှသဈေတဈယောကြ တိုးခဲ့ရပြနသ်ည်။ တကျကစီမောင်းသူက အသကြ (၃၈) နှစ်ခန့်ရှိပြီး ကိုသိန်းမောငဆြိုသူ ဖြစ်သည်။ တငယ်ုနှယန်ှင့် အမှတတ်မဲ့ တွေ့ဆုံဖြစ်သည့်နေ့မှ နောကပျိုင်းတွငတ်ော့ သိန်းမောငမြှာ သူမ အလုပပြှန် ကားစောင့်သည့် ကားဂိတအြနီးတွင် သူ၏ အငှားကားလေးဖြင့် မယောငမြလည် ရောကရြှိနတတေတ်ော့သည်။ တငယ်ုနှယပြှနတ်ိုင်း သူ၏ကားဖြင့် လိုကပျို့ပေးတတသ်ည်။ နေ့စဥရြကဆြကြ ကြိုပို့လုပပြေးခွင်းကြောင့် တဈဦးနှင့်တဈဦး ခငမြငရြင်းနှီးလာကြ၏။

သိန်းမောငကြလည်း ကလေးအဖေ တဈခုလပတ်ဈယောကပြငဖြစ်၏။ ထိုအကြောင်းကိုလည်း သိန်းမောငကြ တငယ်ုနှယကြို ပြင့်လင်းစွာ ပြောပြထားသည်။ သိန်းမောင်၏ မိန်းမက ကလေးတဈယောကန်ှင့် သူ့ကိုထားပစ်ခဲ့ပြီး လငင်ယန်ောကသ်ို့ လိုကသ်ှားတာ ဖြစ်သည်။

တငယ်ုနှယမြှာ သူမနှင့် ဘဝတူချင်ြးလည်းဖြစ်ပြီး သူမအပေါြ အဈကိုတဈယောကလြို ဖေးမကူညီတတသ်ော သိန်းမောငကြို စာနာနားလညကြာ ပိုမိုခငမြငလြာခဲ့သည်။ အခွိနန်ေ့ရကတ်ို့ ကြာလာသညန်ှင့်အမွှ ရင်းနှီးမှုကလည်း နကရြှိုင်းလာခဲ့တော့သည်။

တဈရကမြှာတော့…

” ညီမ.. ဒီနေ့အလုပန်ားလို့ရလား ”

” ဟင်.. အဈကို ဘာလုပမြလို့လဲ.. ”

” ညီမကို တဈခုခု လိုကကြွှေးချင်လြို့ပါ.. ညက အဈကို ကားဆှဲကောင်းတယလြေ ”

တငယ်ုနှယ် အလုပသ်ှားခွိန် လာကြိုပြီး သိန်းမောငကြ မေးလိုကခြှင်း ဖြစ်သည်။ အစပိုင်း၌ တငယ်ုနှယ် အလုပပြှနခြွိနသ်ာ သိန်းမောင် လာကြိုတတသ်ောလြည်း ရင်းနှီးမှုပိုလာသည့် နောကပျိုင်းတွင် အလုပသ်ှားခွိနလြည်း သိန်းမောင် လိုကပျို့တတသ်ည်။ ဒါပမယ်ေ့ တငယ်ုနှယကြ သိန်းမောငကြို သူမတို့ လမ်းထိပမြှတတ်ိုငတ်ှင် မစောင့်ခိုင်းပဲ ရှေ့တဈမှတတ်ိုငမြှသာ ကြို၍ စောင့်ခိုင်းတတသ်ည်။ သိန်းမောငန်ှင့် ရင်းနှီးမှုကို သူမတို့ပတဝြန်းကငွမြှ ပြောစရာ ဖြစ်လာမညစြိုး၍ပင် ဖြစ်သည်။ သူမက စဥြးစားချင်ြ့ခွိနတ်တသ်ော မိန်းကလေးမွိုးဖြစ်သည်။

သိန်းမောင်၏ ကမ်းလှမ်းမှုကို တငယ်ုနှယ် လကခြံလိုကသ်ည်။ သိန်းမောငအြပေါြ စာနာသနားစိတဖြှင့် သူမ သံယောဇဥြ တွယမြိနပြေီ ဖြစ်သည်။ ထိုကြောင့် သိန်းမောင် အလိုကို လိုကလြွောမိတာ ဖြစ်သည်။ သိန်းမောငကြ စားသောကဆြိုငတ်ဈခုတွင် ဟင်းအမည် စုံလငစြှာဖြင့် တငယ်ုနှယကြို ကြှေးမှေး၏။

” စား.. ညီမ ”

” အဈကိုလည်း စားလေ.. ”

” ဟို.. အဈကို နည်းနည်းလောကြ သောကခြငွတ်ယ်.. ညီမ ခွင့်ပြုပါလား ”

ထမင်းစားခါနီး တဈပကန်ှဈပကလြောကြ သောကတ်တသ်ော အကငွြ့ကြောင့် သိန်းမောင် တောင်းဆိုလိုကသ်ည်။

” ရပါတယ်.. အဈကိုရဲ့.. သောကခြငွသ်ောကပြါ.. ဒါပမယ်ေ့ အများကြီးတော့ မသောကန်ဲ့နောြ.. ကားမောင်းရဦးမှာ.. ”

” အင်းပါ.. ညီမရဲ့ ”

သိန်းမောငန်ှင့် တငယ်ုနှယတ်ို့ စားသောကလြို့ပြီးသည့် အခွိနကြ နေ့တဝကပြင် မကြိုးသေး။ သိန်းမောငကြ သူမကိုနောကတ်ဈခု တောင်းဆိုပြနသ်ည်။

” ညီမ.. မပြနပြါနဲ့ဦးနောြ.. အဈကိုတို့ ကားပတမြောင်းပြီး စကားပြောကြမယလြေ ”

” အဈကိုက ကားမဆှဲတော့ဘူးလား.. ”

” ဟင့်အင်း.. အဈကို ဒီနေ့ ညီမနဲ့ လွှောကလြညမြယ် စိတကြူးထားတာ ”

” အို.. အဈကိုကလည်း.. ”

တငယ်ုနှယ် ရငထြဲ သိမ့်ကနဲ ဖြစ်သှားသည်။ သိန်းမောင် ပြုမူနပေုံက သမီးရည်းစားတွနှယ်ေ။ နောကပြှီး သိန်းမောင်၏ အကြည့်တွကလေည်း သူမအပေါြ အရမ်းစူးနဈမှု ရှိနသညေဟြု တငယ်ုနှယ် မိန်းမသားသဘာဝအရ ခံစားသိရှိနပြနေသ်ည်။

” အဈကိုတို့ ကားလွှောကမြောင်းကြမယန်ောြ ”

တငယ်ုနှယ် ခေါင်းညိတမြိပြနပြါသည်။ သိန်းမောငကြ သူ၏ကားလေးကို လှည့်ပတလြွှောကမြောင်းရင်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် ရနကြုနမြှို့ပြငသ်ို့ ဦးတညလြာသည်။ အောငဇြယကြှေိုးတံတားကြီးကို ကြောလြှန်၍ တွံတေးဘကသ်ို့သှားသော လမ်းဘကြ မောင်းနှငန်ေ၏။ တငယ်ုနှယကြလည်း ဘယသ်ှားမှာလဲ၊ ဘယမြောင်းနတောလဲ မမေး။ အသာငှိမသ်ကကြာပင် လိုကပြါလာခဲ့သည်။ အခွိနကြ နဝငေဖြွိုးဖြ အခွိနသ်ို့ပင် ရောကရြှိလာခဲ့သည်။

သိန်းမောငကြ သူ၏ကားလေးကို ကားလမ်းမကြီးမှ ဘေးသို့ သှယဆြင်းသှားသော လမ်းကလေးတဈခုဆီသို့ ခွိုးကြေ့ခလွိုကပြှီး ရပတ်န့်ပစ်လိုကြ၏။

” ညီမ.. အောကဆြင်းလေ.. လကေောင်းလသန်ေ့လေးရှူပြီး စကားပြောကြတာပေါ့ ”

” မဆင်းချင်ဘြူး အဈကိုရယ်.. ”

တငယ်ုနှယ် ရငတ်ှခေုနန်သည်ေ။ သိန်းမောင် သူမကို ဘာကြောင့် ဒီကို ခေါလြာခဲ့သလဲဆိုတာ သူမစိတထြဲ သိနသလေိုပင်။ နောကပြှီး ထိုလမ်းကြားလေးထဲ၌လည်း ကားနှစ်စီး သုံးစီး နရောအတောခြှားကာ ရပထြားကြောင်း တွေ့လိုကမြိသဖြင့် ဒီနရောလေးက အတွဲတွလောပြီး ခစွကြှညန်ူးတတကြှသည့် နရောလေးဖြစ်ကြောင်း သူမ နားလညလြိုကခြှင်းကြောင့်လည်းပါသည်။

တငယ်ုနှယ် မထုံတတတ်ေးနဲ့ ငှိမန်တေော့ သိန်းမောင် မချင်ြ့မရဲ ဖြစ်လို့လာသည်။ အရကရြှိနကြှောင့် သှေးကလည်း ဆူနပြနေရြာ စိတထြဲရှိတဲ့အတိုင်း လူကပါချင်န်သည်ေ။ သိန်းမောငကြ တငယ်ုနှယလြကကြလေးကို ဆှဲယူလိုကသ်ည်။ ထိုမှ ပခုံးလေးကို လှမ်းဖကလြိုကပြှန်၏။

” အို.. အဈကို.. ”

တငယ်ုနှယ် မကြလြုံးအဝိုင်းသားလေးနှင့် မော့ကြည့်သည်။ သိန်းမောငကြလည်း စူးစူးနဈနဈ ပြနကြှည့်သည်။ အကြည့်ချင်ြးဆုံသည်။ မကြလြုံးချင်ြးစကားပြောသည်။ ထိုမှရငဘြတခြငွြး နားလညသ်ှားကြပုံရသည်။ ထိုငခြုံတဈနရောစီမှ ခန်ဓာကိုယန်ှဈခုက ပူးကပသ်ှားကြတော့၏။

သိန်းမောငကြ သူမ၏ ပခုံးသားအိအိလေးကို ခပတ်င်းတင်း ဆှဲပြေ့ထားပြီး ရှကသ်ှေးရောငဖြှာနသေော ပါးပြငမြို့မို့လေးကို ခပဖြှဖြနမ်းလိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ နဖူးပြင်၊ လညတ်ိုငကြွော့ကြော့တို့ကိုလည်း မကမြကမြောမောဖြင့် ယုယစွာနမ်း၏။ တငယ်ုနှယ်၏ လညပြင်းလေးက မော့နပြေီး မကြလြုံးလေးကို မှေးမှိတထြားကာ သိန်းမောင်၏ အနမ်းကို ကြညဖြှူစွာခံယူသည်။ သူမလကကြလေးတွကလေည်း သိန်းမောင်၏ ကြောပြငကြှီးကို သိုင်းဖကထြားရင်း ပြတသ်ပပြေးနေ၏။

သိန်းမောင် တဈဆင့်တကပြှနသ်ည်။ တငယ်ုနှယ်၏ ဖူးပြည့်နသေော နှုတခြမ်းနှစ်လှှာကို ဖိကပစြုပန်မ်း လိုကသ်ည်။ တငယ်ုနှယ် ခန်ဓာကိုယလြေးက ရုန်းကနခြငွဟြနန်ှင့် တွန့်ကနဲ တဈခကြဖြစ်သှားသောလြည်း ခဏအတွင်းမှာပင် ပြနလြညင်ှိမသ်ကသ်ှားရှာ၏။

သိန်းမောင် လကရြဲဇကရြဲ ဖြစ်လာသည်။ တငယ်ုနှယ်၏ ပခုံးသားပေါမြှ လကတ်ှကေ ရငသ်ားပေါသ်ို့ရောကရြှိသှား၏။ နို့အုံတွကေို အင်ျကြီပေါမြှပင် ခပတ်င်းတင်းလေး ဆုပန်ယပြေး၏။

” ပြတ်.. အှန်း.. ပြတ်.. အင်း.. ဟင်း.. အဈကို.. အဲလိုတော့ မလုပန်ဲ့ကြယ်.. ညီမ မကြိုကဘြူးကြာ.. ”

” အရမ်းခစွန်မေိပြီ နှယရြယ်.. အဈကို အရမ်းခစွန်ပြေီ သိလား.. ”

” အို..ပြတ်.. ပြတ်.. အှန်း.. ဟှန်း.. ပြတ်.. အင်း.. ဟင်း.. ဟင်း.. ”

နို့တွကေို ဆုပန်ယခြှင်းခံလိုကရြသဖြင့် တငယ်ုနှယ် ငှင်းသည်။ ဒါပမယေ့ြ သိန်းမောငကြ သူ့ကိုနာမညပြင် အဖြားဆှတခြေါပြှီး အရမ်းခစွတ်ယဆြိုသော စကားကို တတွတတ်ှတပြှောကာ နှုတခြမ်းတွကေို ထပမြံ၍ အငမ်းမရ စုပန်မ်းပြနသ်ည်။ သိန်းမောင်၏ မှတသ်ိပသ်ော အနမ်းတွကေို တငယ်ုနှယတ်ဈယောကြ အံတုနိုငခြှင်း မရှိတော့ပေ။ တခဏအတွင်း ပြနလြညတ်ုန့်ပြနသ်ော အနမ်းများ ပေးလိုကမြိတော့သည်။

နှစ်ယောကစြလုံး အသကရြှူသံတွေ မှနဆြနပြှင်းထနလြာတော့၏။ သိန်းမောင် ပိုမိုရဲတင်းသှကလြကလြာသည်။ တငယ်ုနှယ်၏ အင်ျကြီအောကသ်ို့ လကကြို လွှိုသှင်းပြီး အတွင်းမှ ဘရာစီယာအောကထြဲ လကထြိုးထည့်ကာ နှေးထွေးအိညကသ်ော နို့အုံလေးကို အုပကြိုငဖြစွည်ှဈပေးလိုကသ်ည်။ နို့သီးခေါင်းလေးကိုလည်း လကဖြှင့် ပြတခြွပေေးလိုကပြှန်၏။

” အှန်း.. အင်း.. ဟင်း.. ”

တငယ်ုနှယ် ရငဘြတလြေး ကော့တကလြာသည်။ သူမ၏ လကကြလေးတွကလေည်း သိန်းမောင်၏ ကြောပြငကြှီးကို မချင်ြ့မရဲဟနဖြှင့် စုနဆြနပြှတသ်ပန်ရှော၏။ တငယ်ုနှယမြှာ လငဖြစ်သူနှင့် ကြဲပြီးနောကပျိုင်း ကင်းကြာနခေဲ့ရသော ကာမအရသာကို နူးညံ့သော အထိအတွေ့များဆီမှ စတငခြံစားလာရပြီ ဖြစ်သဖြင့် ရမျမကသ်ှေးများ တဖြည်းဖြည်း ဆူပြကလြာပြီဖြစ်သည်။

သိန်းမောငကြ တငယ်ုနှယ် ထိုငန်သေောခုံကို နောကသ်ို့ လှနခြလွိုကသ်ည်။ ထို့ကြောင့် သူမမှာ ပကလြကလြေး ဖြစ်လို့သှားရသည်။

” သိပခြစွတ်ယ်.. နှယရြယ် ”

သိန်းမောငကြပြောရင်း ကားမောင်းသူ ထိုငခြုံဘကမြှ ပကလြကလြေးဖြစ်နသေော တငယ်ုနှယထြိုငသ်ည့် ထိုငခြုံဘကသ်ို့ ကြပကြှပည်ပည်ပဖြှင့်ပင် ဝင်၍ ပူးကပထြိုငလြိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ တငယ်ုနှယကြို ထွေးဖကပြှေ့ပိုကထြားရင်း နဖူး၊ ပါးပြင်၊ လညပြင်းတို့ကို နမ်းပြနသ်ည်။ အင်ျကြီအောကသ်ို့ လကကြို နှိုကပြှီး နို့တွကေိုလည်း ဆုပန်ယန်သေေးသည်။

တငယ်ုနှယမြှာတော့ သိန်းမောင်၏ ကိုငတ်ှယပြှတသ်ပ် နမ်းရှုံ့မှုများကြောင့် အသကရြှူသံများ ပြင်းထနကြာ ရငဘြတလြေးကလည်း တဈခကြတ်ဈခကြြ ကော့တကသ်ှားရရှာသည်။ နှုတမြှလည်း တဟင်းဟင်းဖြင့် ဖီလငတ်ှတကေကြာ ငှီးငှူသံလေးများ ထွကပြေါန်ပြနေသ်ေး၏။

သိန်းမောင်၏ အကိုငအြတွယတ်ှကေ တငယ်ုနှယ်၏ အဓိကနရောတွဆေီသို့ ရောကရြှိလာပြနသ်ည်။ လကတ်ဈဖကကြ တငယ်ုနှယ် ကြောအောကသ်ို့ ထိုးသှင်းကာ လကလြွှိုပြီး နို့တွကေို ဆုပန်ယပြေးနသည်ေ။ ကနွလြကတ်ဈဖကကြတော့ တငယ်ုနှယ်၏ ဗိုကသ်ားလေးတွပေေါြ ပထမဆုံး အုပကြိုငပြှတသ်ပရြင်းမှ တဖြည်းဖြည်း လွှောတိုကပြှတဆြင်းသှားကာ ဆီးခုံဖောင်းဖောင်းလေးပေါတ်ှင် တရှရှပြတသ်ပပြေးသည်။ ထိုမှ ပေါငတ်ံတုတတ်ုတတ်ှပေေါြ ဖြေးညင်းစွာ ပြတသ်ပပြေးပြနသ်ည်။

” အင်း.. ဟင်း.. အဈကိုရယ်.. ဘာတွလေုပန်တောလဲ.. နှယမြနတတေတ်ော့ဘူး.. အရမ်းဆိုးတာပဲ.. ”

တငယ်ုနှယကြ သူမကိုယသ်ူမ သိန်းမောငခြေါသ်ည့်အတိုင်း ‘နှယ်’ ဟုပင် သုံးနှုန်းလိုကပြှီး ခပခြွှဲခွှဲလေး ပြောလိုကသ်ည်။ ထိုအမူအရာလေးကို ကြည့်ပြီး သိန်းမောင်၏ ရမျမကတ်ှေ ပိုပြင်းထနလြာရကာ လကတ်ှကေ တငယ်ုနှယ်၏ ထမီစအောကန်ားမှ လွှိုသှင်းကာ စောကဖြုတအြုံကြီးကို မိမိရရ အုပကြိုငဖြိညှဈလိုကလြတေော့၏။

” အင့်.. ဟင့်.. အဈကိုရယ်.. ”

တငယ်ုနှယ် ဖငလြေးက ကြှတကလြို့လာသည်။ ဒါကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သိန်းမောငကြ သူမ၏ ထမီလေးကို ခါးဆီသို့ မရရအောင် လှနတ်ငပြဈလိုကသ်ည်။ တငယ်ုနှယ် မငှင်းသာ။ မကြန်ှာလေးနီရဲပြီး ရှကန်သေောလြည်း အသာပင် ငှိမသ်ကန်ရှော၏။ သူမလည်း ကာမရယောဥကြှောမှာမွောကာ ရမျမကစြစေားရာသို့ လိုကပြါချင်န်မေိပြီဖြစ်၏။

ကားခေါင်းခန်း နရောကြဥြးကြဥြးကြပကြှပလြေးထဲ၌ပင် အလုပဖြစ်အောင် သိန်းမောင် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေ၏။ အခွိနအြခါကလည်း ပတဝြန်းကငွတ်ဈခုလုံး မှောငစြပြုနပြေီမို့ သိန်းမောင် ရဲတင်းနခွင်ေးဖြစ်သည်။ တငယ်ုနှယမြှာလည်း ခန်ဓာကိုယအြောကပျိုင်းက ဗလာကငွြးနရပြေီမို့ သိန်းမောငအြမှငအြာရုံ၌ သူမ၏ အလှကို မကမြောနပြေီ ဖြစ်သည်။

တငယ်ုနှယ်၏ ပငတ်ီဘောင်းဘီလေးကတော့ အဓိက စောကဖြုတလြေးပေါြ၌ လုံခွုံစွာ ဖုံးအုပထြားဆဲပင်။ သို့ပမယ်ေ့ သူမစောကဖြုတအြုံလေးက ပငတ်ီလေးအောကမြှပင် ဖောင်းကြှခုံးထလို့နသည်ေ။ ထိုနရောသို့ သိန်းမောင် မကမြောစွာ ငုံ့ကြည့်လိုကသ်ည်။ ရှကလြှန်းသဖြင့် တငယ်ုနှယ် မကြလြုံးလေးကို စုံမှိတထြားသည်။ အသားတွကလေည်း တဆတဆြတ် တုနန်ရှောသည်။ ကလေးတဈယောကမြှေးဖူးသော မိန်းမပမယေ့ြ ကြုံတွေ့နရသေည့် အခွအနေေ၊ နရော၊ အခွိနအြခါက သူမကို ရငဖြိုကာစိတလြှုပရြှားစသည်ေ။

သိန်းမောငကြ သူမ၏ အောကခြံဘောင်းဘီလေးကို ခကခြကခြဲခဲ ခွှတန်သည်ေ။ တငယ်ုနှယကြလည်း ကူညီကာ ဖငကြှှပေးပြီး အခွှတခြံသည်။ ထိုအခါတွငတ်ော့ သူမ၏ စောကဖြုတကြှီးက မကမြောစရာ ကောင်းလောကအြောင် ပေါထြှကလြာတော့သည်။

တငယ်ုနှယ်၏ အောကပျိုင်းကြီးက ယောကြွားနှင့်ဝေးတာကြာပြီမို့ အားသဈအငသ်ဈတွနှင်ေ့ ဖြံ့ဖြိုးစွင့်ကားလကြြ တင်းမောကလြကြြ ရှိလသည်ေ။ စောကဖြုတကြှီးကို စားမတတ် ဝါးမတတဖြှင့် သိန်းမောင် မကမြောစွာကြည့်သည်။ တံထွေးကိုလည်း ခဏခဏ မွိုခလွို့နသေေး၏။ သူ့စိတတ်ှကေို ခွုပတ်ီး၍ မရနိုငတ်ော့။ သူဝတထြားသော ပုဆိုးကို ခေါင်းပေါမြှပင် ကြောြ၍ ခွှတလြိုကသ်ည်။ သိန်းမောငလြီးကြီးက တဆတဆြတဖြှင့ြ အလှနမြင်း တောင့်တင်းမာကြောလို့နေ၏။

သိန်းမောငကြ တငယ်ုနှယ်၏ ပေါငတ်ဈဖကကြို ဆှဲမပြီး လကဖြှင့ထြိန်းကာ သူမ၏ ပေါငတ်နရြှိရာနရောသို့ သူ့ဒူးကိုထောကကြာ ပေါငကြှားထဲတွင် နရောယူလိုကသ်ည်။ ကြဥြးကြပလြှသော ကားရှေ့ခန်းထဲ၌ပင် မရ ရအောငလြိုးဖို့ သိန်းမောင် ကြိုးစားနလသေည်ေ။ ကားအတွင်း မီးမှိနမြှိနလြေးကြောင့် မသဲမကြဲ မှငန်ရသေော စောကဖြုတအြုံဆီသို့ သူ၏လီးကို တေ့ထောကလြိုကသ်ည်။

” အင်း.. ဟင့်.. အဈကို.. ”

လီးက စောကစြေ့ပေါတ်ည့်တည့် ထိုးထောကလြိုကမြိသဖြင့် တငယ်ုနှယ် ကငွခြနဲ ခံစားလိုကရြပြီး ကော့တကသ်ှားသည်။ တငယ်ုနှယ်၏ စောကဖြုတပြေါြ လီးထောကမြိမှ သူမ ဘယလြောကတ်ောင် စိတတ်ှထနေသလေဲဆိုတာ သိန်းမောငသ်ိလိုကရြသည်။ စောကပြတဝြတွင် ပူနှေးခွှဲပစွသ်ော အရညကြှညမြွား စိုရှှဲနသညေကြို လီးထိပကြှီးမှတဆင့် ထိတွေ့ခံစားလိုကရြခွင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ သိန်းမောင် သူ၏ လကတ်ဈဖကကြို အကူအညီယူကာ စောကခြေါင်းဝကို ခွိန်၍ တေ့ထောကပြှီး ဖိလိုးသှင်းလိုကတ်ော့သည်။

” ပြတ်.. ဖြတ်.. ဒုတ်.. ”

” အ.. အင့်.. ဟင့်.. ဟင်း.. ”

လီးက အရညကြှညတ်ှေ ရှှဲနဈနသေော စောကခြေါင်းထဲသို့ လွှောကနဲ တရှိနထြိုးဆောင့်ဝငကြာ လီးဒဈကြီးက သားအိမကြို ပြေးဆောင့်သည်။ ဒါပမယ်ေ့ တငယ်ုနှယ် အသာလေး ခံနိုငသ်ည်။ သိန်းမောင်၏ ဆောင့်ခကြကြို အသံလေးထွကပြှီး သာမနင်ှီးငှူရုံမွှသာ ပြုသည်။ သိန်းမောငလြီးက တုတခြိုငသ်ောလြည်း (၅) လကမြလောကြ ရှညသ်ည်။ ကားထိုငခြုံပေါြ ခွခေေါကဖြှဲကားသည့် ပုံစံဖြင့် အလိုးခံနရခွေင်းကြောင့်သာ သားအိမကြို လီးက သှားဆောင့်မိခွင်းဖြစ်သည်။

သိန်းမောငကြ လီးစဝငပြှီးသညန်ှင့် ဆကတ်ိုကပြင် မရပမြနား ဆောင့်ဆောင့်လိုးသည်။ ဆောင့်ခကြတ်ှကေ အားပါလှသည်။ တငယ်ုနှယကြလည်း ကော့ခံသည်။ စောကပြတအြတွင်းသားများဖြင့်လည်း လီးကို ဆှဲညှဈပေးသည်။ အောကပြေးကောင်းကောင်းဖြင့် အလိုးခံသည်။

တငယ်ုနှယ်၏ အပေးကောင်းမှုကြောင့် သိန်းမောင်၏ လီးတဈချောင်းလုံး ပူထူကငွဆြိမ့်တကလြာရတော့သည်။ ဆောင့်ခကြြ လိုးခကြတ်ှကလေည်း အဆမတန် မှနဆြန် ပြင်းထနလြာတော့၏။

” ဖြတ်.. ဖြတ်.. ဖတ်.. ဖတ်.. ဖြတ်.. ဖြတ်.. ဖြတ်.. ဖတ်.. ”

” အင့်.. ဟင့်.. ဟင့်.. အင်း.. အင်း.. ဟင်း.. ”

ဆောင့်ခကြတ်ှကေ စိပလြာသည်။ မှနလြာသည်။ သိန်းမောင် ပြီးချင်လြာသည်။ တငယ်ုနှယကြလည်း အတွင်းသားများဖြင့် အတင်းဆှဲညှဈသည်။ တငယ်ုနှယကြလည်း အရသာတွေ့ကာ ဖီးတကန်ပြေီဖြစ်သည်။ ကင်းကြာပြတလြပန်ခေဲ့သော ကာမအရသာကို ပြည့်ဝစွာ ခံစားနရသေည်။ သိပမြကြာခငမြှာပင်…

” ဖြတ်.. ဖတ်.. ဖြတ်.. ပြတ်.. ပစြျ.. ဖြတ်.. ဖတ်.. ”

” အ.. အ.. အင်း.. ဟင့်.. ဟင်း… ”

ဟင်းကနဲ သံရှညဆြှဲသံကို ကြားလိုကရြပြီး တငယ်ုနှယတ်ဈကိုယလြုံး တွန့်လိမကြော့တကလြို့သှား၏။ သူမ ပြီးသှားကြောင်း သိန်းမောငသ်ိလိုကသ်ညန်ှင့် ခဏမှာပင် သူ၏လီးထိပမြှ သုတရြညတ်ှကေို တငယ်ုနှယ်၏ စောကခြေါင်းထဲသို့ ပန်းထည့်လိုကတ်ော့လသည်ေ။

ထိုအဖြစ်အပကြမြှ အစပြု၍ တငယ်ုနှယန်ှင့် သိန်းမောငတ်ို့ လဈပင်းတူဂဲသားများအဖြစ် တွဲနကြတေော့သည်။ ထိုဆကဆြံမှုမွိုးကို နှစ်ယောကလြုံးက ကြညဖြှူစွာ လကခြံထားကြခွင်း ဖြစ်လသည်ေ။ သားသမီးကိုယစြီရှိကြသူများမို့ ပေါပြေါထြငထြင် လကထြပပြေါင်းသင်းခွင်း မပြုကြတာပဲရှိသည်။ ဒါပမယ်ေ့ သိန်းမောင်၏ တကျကစီမောင်းသည့် အသိုင်းအဝိုင်းမှ သူငယခြငွြးများအားလုံးက သူတို့၏ ဆကဆြံရေး အခွအနေကေို နားလညထြားကြလသည်ေ။ ထို့ကြောင့်ပင် တငယ်ုနှယမြှာလည်း သိန်းမောင်၏ သူငယခြငွြး အတောမြွားများနှင့် သိကြှမ်းလာခဲ့လသည်ေ။

သိန်းမောင် ဂိတထြိုးတတသ်ည့် ဘုရင့်နောငလြမ်းဆုံအနီးရှိ တကျကစီဂိတသ်ို့ သူမ အရောကအြပေါကြ များလာခဲ့သည်။ ယခငကြတည်းက ယောကြြားလေး မိတဆြှမွေားနှင့် တရင်းတနှီး နတတေသ်ော တငယ်ုနှယမြှာ ဂိတတ်ှင် သိန်းမောင် မရှိသည့်အခါများ၌လည်း သိန်းမောင်၏ သူငယခြငွြးများနှင့်ပင် အဖြဲ့ကနွတတေလြသည်ေ။

” မနှယတ်ို့ကတော့ တဈနေ့ပြီးတဈနေ့ ပိုပိုလှလာသလိုပဲနောြ ”

” ဟှန်း.. လာမှှောကမြနစမြေးပါနဲ့.. စလင်းရယ်.. ငါ လခ မထုတရြသေးဘူး.. ”

” ဟာဗွာ.. မုန့်စားချင်လြို့ မှှောကန်တော မဟုတဘြူးဗွ.. တကယပြှောတာပါ ”

” ဟင်း.. ဟင်း.. ဟင်း.. ”

တငယ်ုနှယ် သဘောခွေ့နသည်ေ။ မိန်းမတို့ သဘာဝ အမှှောကကြှိုကသ်ညပြဲ မဟုတလြား။ ဒီ စလင်းဆိုတဲ့ ပထနကြပြား ကောငလြေးကလည်း ဘယသ်ူနဲ့တွေ့တွေ့ အောကကြွို့ပြီး ပေါင်းတတသ်ည့်လူမွိုး။ ဒီတော့ သူမနှင့် အမြဲလိုလို စကားလကဆြုံကကြာ ခေါပြှောနှုတဆြကြ ရင်းနှီးမှု ပိုရှိနသေူဖြစ်၏။

သိန်းမောငကြတော့ သူ ကားဆှဲကောင်း၍ ဝငင်ှဖြေောင့်သည့်အခါတိုင်း တငယ်ုနှယကြို ခေါခြေါပြှီး တည်းခိုခန်းတဈခုမှာ အပီဖြုတသ်ည်။ သူမကလည်း သိန်းမောငဆြန်ဒအတိုင်း အမြဲပင် လိုကလြွောသည်။ ဒါပမယ်ေ့ သိန်းမောငန်ဲ့ ကာမဆကဆြံခွိနမြွား၌ တငယ်ုနှယ် အလိုမပြည့်မှုများ ကြုံလာရသည်။

သိန်းမောငလြီးက လုံးပတတ်ုတသ်ောလြည်း သိပမြရှည်။ ထို့ကြောင့် သူမမှာ အားရတင်းတိမခြှင်း မရှိပေ။ ပြီးတော့ သိန်းမောငကြ သုတထြှကလြည်း အနည်းငယ် မှနသ်ည်။ စပြီးခစွစြ လိုးစတုန်းကတော့ သိန်းမောငကြ တဈကြိမဆြုံလငွြ ၂ ခွီလောကတ်ော့ အနည်းဆုံး ဖြုတတ်တသ်ည်။ နောကပျိုင်း ဆကဆြံမှုအကြိမ် များလာသညန်ှင့်အမွှ တငယ်ုနှယအြပေါြ တပမြကစြိတ် လွော့ပါးလာပြီး တဈခွီကောင်းသာ ဖြုတန်ိုငတ်ော့သည်။ လငန်ဲ့ကြဲပြီး လီးငတန်တေဲ့ တငယ်ုနှယတ်ဈယောကြ အလိုးခံစရာ လီးတဈချောင်းရတော့လည်း အားရတင်းတိမမြှု မရှိသဖြင့် အခကကြှုံနရတေော့သည်။

—————————————-

တနေ့ သိန်းမောငကြ တငယ်ုနှယကြို တည်းခိုခန်းမှာ ခေါဝြိုကပြှီး အပြန်၌ သူ့ကားကို ခရီးသညတ်ဈဦးက တားလသည်ေ။ ခရီးသညကြ ခရီးဝေးသှားမည့်သူ။ ပိုကဆြံအတောရြမည့် ခရီးဖြစ်သည်။

” အဈကို အောဒြါလိုကသ်ှားလိုကမြယ် နှယ်.. နှယ့်ကို ဂိတမြှာ ခထွားပေးခဲ့မယ်.. အဲဒီက ပြနလြို့ အဆငပြှမလေား ”

” ရတယ် အဈကို.. လိုကသ်ှားလိုကပြါ.. ”

တည်းခိုခန်းမှအပြန် တငယ်ုနှယကြို သိန်းမောငကြ လိုကပျို့နကဖြှေဈသောလြည်း ဒီနေ့တော့ အခွအနေကေ ပြောင်းသှားသည်။ ဂိတရြောကတ်ော့ သူမ ဆင်းကနွခြဲ့ပြီး သိန်းမောငကြ ဘုရင့်နောင် တံတားဘကမြှ တကသ်ှားပြီး နယအြောဒြါလိုကသ်ှားခဲ့သည်။

ဂိတထြဲမှာ စကားဝငပြှောဦးမညပြှုပြီးမှ တငယ်ုနှယ် အိမကြိုပဲ တန်းပြနတ်ော့မယဟြု စိတကြူးကာ လိုင်းကားဂိတဘြကသ်ို့ လွှောကလြာခဲ့လသည်ေ။

” မမနှယ်.. ဘယသ်ှားမလို့လဲ ”

” ဟယ်.. စလင်း ငါပြနတ်ော့မလို့.. ကားစောင့်နတော.. ”

” ကနွောန်ဲ့လိုကခြဲ့လေ.. ဒီခရီးသည် အဈကို့ကိုပို့ပြီးရင် ပြနလြိုကပျို့မယ် ”

စလင်းက ပြူငှာခွိုသာစွာ ခေါန်တေော့ တငယ်ုနှယ် မငှင်းသာတော့။ ခရီးသညကြ နောကမြှာထိုငန်ခွင်ေးကြောင့် သူမ ကားရှေ့ခန်းထဲသို့ စွေ့ကနဲ ဝငထြိုငလြိုကသ်ည်။ ခရီးသညကြ ကြို့ကုန်းဘကသ်ှားမှာ ဖြစ်သည်။ တငယ်ုနှယ် အပြနလြမ်းသင့်သည်။ ဒါပမယ်ေ့ စလင်းက ဘုရင့်နောငအြောကလြမ်းမှ ပတပြှီးမောင်းနသည်ေ။ ခရီးရှညအြောငလြုပခြှင်းဖြစ်၏။

သှားရာလမ်းတလွှောကြ စလင်းက ကားဂီယာထိုးတိုင်း တငယ်ုနှယ်၏ ပေါငတ်နတ်ှကေို မထိထိအောင် ပြုလုပန်သည်ေ။ တငယ်ုနှယကြလည်း အတွေ့အထိကို ခံစားမိသောလြည်း မသိချင်ယ်ောငသ်ာ ဆောငလြို့နသည်ေ။ စလင်း၏ ဂီယာထိုးသောလကကြ သူမပေါငကြို လာထိမိတိုင်း အတွေ့ကို ငှိမသ်ကစြှာ ခံစားနသည်ေ။ မကြာသေးသည့် အခွိနကြ သိန်းမောငန်ှင့ြ လိုးဆောခြဲ့ရာ၌ တင်းတိမခြှင်းမရှိသေးသော စိတကြို ဤအထိအတွေ့ဖြင့် အာသာဖြနမေေိသည်။

ခရီးသညပျို့ပြီးတော့ စလင်းမှာ ပိုအတင့်ရဲလာသည်။ မတောတ်ဆလိုလို လုပန်ရောမှ သိသိသာသာကြီး ပေါငတ်နတ်ှကေို ထိတွေ့ကိုငတ်ှယလြာသည်။ ဒါကိုလည်း သူမ မသိသလို လုပန်ပြနေသ်ည်။ အမှနတ်ော့ တငယ်ုနှယမြှာ စလင်းဆီမှ အထိအတွေ့လေးတဈခုအပေါြ အခွခေံပြီး မပြည့်ဝခဲ့သော သူမ၏ ရမျမကစြိတတ်ှကေို ဖြဖြေောကန်ခွင်ေး ဖြစ်လသည်ေ။ စလင်း၏ စိတထြဲမှာတော့ သူမကို လကတ်ည့်စမ်းကြည့်ချင်စြိတတ်ှေ ဖြစ်ပေါလြာပြီး သိမ်းသှင်းအချောငန်ှိုကကြာ ကာမကိုအရယူဖို့ ကြံစညန်သညေကြို တငယ်ုနှယ် မသိ။

” မနှယ်.. အခွိနရြသေးလား ”

” ဟင်.. ရပါတယ်.. ဘာဖြစ်လို့လဲ စလင်း.. ”

” ကနွောြ အိမခြဏဝငခြငွလြို့.. လိုငစြငသ်ကတ်မ်းတိုးစာရှကြ ယူစရာရှိတာ မေ့ကနွခြဲ့လို့.. ခဏပါ.. ဖြစ်လား ”

” ရပါတယ်.. သှားလေ.. ”

ကိုစလင်းက လူပျိုလူလှတ်၊ တဈယောကထြဲနသညေဆြိုတာ တငယ်ုနှယသ်ိသည်။ ယခု ကိုစလင်း ဘာအကြကဆြငပြှီး ဘယခြှလှမြေး လှမ်းတယဆြိုတာလည်း ရိပမြိသည်။ သူမမှာ စလင်းဆိုသူကို စိတဝြငစြား စွဲလန်းသညကြား မဟုတ်။ ဒါပမယေ့ြ ဆန့ကြငွဘြကလြိငကြို ရမျမကအြလိုအရ တပမြကသ်ည့သ်ဘောဖြင့ြ ယခုအခွိန်၌ ကိုစလင်း၏ အကြကဆြငမြှုကို လိုကလြွောနေ၊ မသိချင်ယ်ောငဆြောငန်ခွင်ေးဖြစ်သည်။

တငယ်ုနှယ် တွေးထငထြားသည့အြတိုင်း စလင်းက သူ၏အိမထြဲသို့ အတင်းဖိတခြေါသ်ည်။ အိမထြဲရောကတ်ာနဲ့ လကခြငွြး၊ အသားချင်ြးထိတွေ့မှုဖြင့ြ အသားယူကာ အစပျိုးသည်။ သူမက အလိုကသ်င့ြ ငှိမသ်ကန်တေော့ ပိုပြီးရဲလာသည်။ တငယ်ုနှယကြို အလှနလြှယကြူသော ကြိုကကြုန်း မိန်းမတဈယောကအြဖြစ် စလင်းက ထငမြှငခြကြခြလွိုကပြှီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့လြည်း တငယ်ုနှယ်၏ ခါးလေးကို ပြေ့ဖကကြာ ပါးပြငလြေးကို နမ်းရှုံ့ခွင်းများပြုလုပလြာလသည်ေ။

ဘယလြိုပြောရမလဲ..။ တငယ်ုနှယကြ လီးဆာပြီး အလိုးခံချင်န်သေူ။ အလိုရမျမကြ မပြည့ဝြမှုတွကြေောင့ြ ထနန်သေူ။ စလင်းက တငယ်ုနှယရြဲ့ ဖငကြှီးတွေ၊ နို့တွကေို မှငယ်ောငပြှီး လီးတောငန်သေူ။ တငယ်ုနှယကြို လိုးချင်န်သေူ။ အခွအနေတွေေ ဖနတ်ီးပြီး နှစ်ယောကစြလုံးက ကိုယ့လြိုအငဆြန်ဒပြည့ဖြို့ ကြံနကြသေူတွဆေိုတော့ အပေးအယူမွှသှားကြလသည်ေ။

စလင်းမှာ ရှညရြှညဝြေးဝေးတွေ ပြောမနတေော့ဘဲ တငယ်ုနှယကြို သူ့အိပခြန်းထဲသို့ ပြေ့ခွီသှားလရော တငယ်ုနှယမြှာ ရငဖြိုလှိုကမြောစွာဖြင့ြ အားမတန် မာနလြွှော့သည့ြ ဟနဆြောငကြာ လိုကပြါသှားတော့သည်။ စလင်းက သူမကို ကုတငပြေါသ်ို့ ခလွိုကပြှီး သူကပါ ကုတငပြေါလြိုကတ်ကလြာသည်။ ပြီးတော့ သူမ ဝတထြားသော ရငစြေ့အင်ျကြီလေး၏ ဇဈကို ဆှဲဖြုတခြလွိုကသ်ည်။ အထဲမှ ဘရာစီယာအနကလြေးက မလုံတလုံသိမ်းထုပထြားသော နို့အုံကြီးက ပြူးထွကလြို့နသည်ေ။

စလင်းက အာသာငမ်းငမ်းနှင့ြ ဘရာလေးကို ကြိုးစားဖြုတပြှီးနောကြ နို့နှစ်လုံးကို အားရပါးရ ခွမှနေတေော့သည်။ ခါးမှ ထမီအနကလြေးကို ဆှဲခွှတလြိုကသ်ောအခါ အမှှေးပါးပါးလေးနှင့ြ စောကဖြုတလြေးကို မို့မို့ဖောင်းဖောင်း တွေ့မှငလြိုကရြသည်။ အကြဲကြောင်းထိပန်ားလောကတ်ှငတ်ော့ စောကစြေ့နီနီရဲရဲလေးမှာ သူမ ရာဂပိုးများ ထကြှနမှေုကြောင့ြ တောင့တ်ောင့တ်င်းတင်းလေး တောငန်လသေည်ေ။

တငယ်ုနှယကြတော့ တောင့တ်ခဲ့သည့ြ ဆန်ဒရမျမကမြွား အခုမှ ပြည့ဝြရတော့မညမြို့ အလိုကသ်င့လြေး ငှိမသ်ကန်သည်ေ။ ကာမအရသာအတွကြ ရငမြောစွာ စောင့မြွှောန်သည်ေ။ စလင်း အဆငသ်င့ြ လိုးနိုငရြနအြတွကြ သူမ၏ စေ့ထားသော ပေါငန်ှဈချောင်းကို အသင့တ်ောဆြုံး အနအထေားရောကအြောင် ကားပေးထားပြီး ရငအြစုံကိုလည်း မို့မောကသ်ညထြကြ မို့မောကအြောင် ကော့ထားပေးလိုကမြိသည်။

စလင်းသည် တငယ်ုနှယ် နို့နှစ်လုံးကို ခွမှရေင်း ပါးစပကြလည်း အငမ်းမရ စို့ပေးနရင်ေးက သူမ၏ ဖောင်းမို့အိစကြ၍နသညေ့ြ စောကဖြုတပြှငတ်ဈခုလုံးကို ဖြဖြရှရှလေးကိုငပြှီးမှ စောကခြေါင်းလေးထဲသို့ လကည်ှိုးကို ထိုးထည့်ကြည့်သ်ည်။ အထဲတွင် အရညမြွား စိုရှှဲနသေောလြည်း စောကခြေါင်းလေးက ကဉွြးကဉွြးလေး ဖြစ်နသညေ့အြတွကြ စလင်းမှာ အကြိုကတ်ှေ့သှားလသည်ေ။

တငယ်ုနှယတ်ဈယောကြ စလင်း၏ အိပယ်ာထကဝြယ် ဝတလြဈစလဈဖြင့ြ ဒူးထောငပြေါငကြား ပကလြကလြေး ဖြစ်နလသေည်ေ။ စလင်းက မပြောမဆို တငယ်ုနှယ် ပေါငကြှားထဲသို့ မကြန်ှာအပလြိုကလြတေော့သည်။

တငယ်ုနှယ်၏ စောကဖြုတကြှီးကို စလင်းက အပြတအြသပ် မကမြကမြောမော ယကပြေးနသည်ေ။ လွှာပြားကြီးဖြင့် ဖငဝြမှ စောကစြေ့အထိ အပြားလိုကြ ယကတ်ငသ်ည်။ အစေ့ကို စုပသ်ည်။

” ပလပ်.. ပြတ်.. ပြတ်.. ပြှတ်.. ”

” အ.. ရှီး.. ဟင်း.. စလင်းရယ် ကြံကြံဖနဖြန်.. ”

ကလေးတဈယောကမြှေးတဲ့အထိ ပေါင်းခဲ့တဲ့ လငကြလည်း တငယ်ုနှယကြို စောကဖြုတမြယကပြေးခဲ့ဖူးဘူး။ သူမကို ခစွပြါသညဆြိုသော သိန်းမောငလြည်း မယကပြေးခဲ့။ ယခု ရမျမကဆြန်ဒကြောင့် လိုကလြွောမိခဲ့သော ကိုစလင်းကမွှ သူမကို အပီအပြင် ကြငန်ာပြနတေော့ တငယ်ုနှယ် ဘဝငခြိုကသ်ှားရပြနသ်ည်။

စောကပြတကြို ပယပြယန်ယန်ယ် စုပယ်ကပြေးနသေော စလင်း၏ ဦးခေါင်းမှ ဆံပငလြိမလြိမလြေးများကို တငယ်ုနှယကြ လကကြလေးဖြင့် ဖြဖြရှရှလေး ပြတသ်ပပြေးရင်း ကာမဖီလငကြို အပီအပြင် ခံစားလို့နသည်ေ။

” အ.. ဟင့်.. အိုး.. ဟင်း.. အ.. ရှီး.. အင်း.. ”

” ပြတ်.. ပလပ်.. ရှလူး.. ရှလူး ”

” အာ.. ရှီး.. ကောင်းလိုကတ်ာ.. စလင်းရယ်.. ”

စလင်းလွှာကြမ်းကြီးက စောကပြတအြကြဲကြောင်း တဈလွှောကြ၊ စောကစြေ့၊ စောကခြေါင်းအပေါကဝြလေးနှင့် စောကပြတအြတွင်းသား နီနီရဲရဲလေးတွေ အပေါြ လှုပရြှားလိုကလြတေိုင်း တငယ်ုနှယတ်ဈကိုယလြုံး တုနရြီလှိုကမြောနရပြေီး နှုတမြှလည်း အသံမွိုးစုံကို ညီးတွားနရလေသည်ေ။

” ပြတ်.. ပလပ်.. ပြတ်.. ပြတ်.. ”

” အဟင့်.. ဟင့်.. ဟင်း.. အ.. စ.. စလင်း တောြ.. တောပြှီ.. ဟာ.. အင်း.. ဟင်း.. ”

တငယ်ုနှယ် စောကပြတလြေး ကငွဆြိမ့်တကလြာပြီး ပြီးချင်ခြငွြ ဖြစ်လာသောကြောင့် ကိုစလင်းခေါင်းကို အတင်းဆှဲမကာ စောကဖြုတဆြီမှ ခွာထုတပြဈလိုကရြသည်။ လီးဖြင့ြ အလိုးမခံရသေးဘဲ ပြီးသှားမှာစိုး၍ ယခုလို တားလိုကခြှင်းပင် ဖြစ်သည်။

စလင်းက စောကဖြုတယ်ကပြေးပြီးသှားတော့ တငယ်ုနှယကြို လိုးဖို့ တာစူလိုကသ်ည်။ သူမကို လိုးချင်န်ခေဲ့တာကြာပြီမို့ ယခုလို အခွအနေပေေးလာသည့်အခါ ခကြခြငွြး တကလြိုးပစ်ချင်န်တော ဖြစ်သည်။ ဒူးထောငပြေါငကြားလေး ဖြစ်နသေော တငယ်ုနှယ်၏ ပေါငကြှားထဲသို့ စလင်းက နရောယူလိုကသ်ည်။ ထို့နောကြ သူ့ခါးမှ ပုဆိုးမှာ ခွှတထြားပြီးဖြစ်ရာ စလင်း၏ လီးမဲမဲကြီးမှာ ငေါကင်ေါကြ ငေါကင်ေါကန်ှင့် ထိုးထောငန်လသေည်ေ။

သူ့လီးချောင်းကြီးက ဖြူဖြေးသော တငယ်ုနှယ်၏ ပေါငတ်ံသှယသ်ှယမြွားနှင့် လုံးဝဆန့်ကငွဘြကဖြစ်လို့နသည်ေ။ လီးက လုံးပတသ်ိပမြကြီး။ ဒါပမယ်ေ့ ကပြလြုံးလောကရြှိပြီး အရှညကြ တဈထွာနှင့ြ လကလြေးဆဈလောကရြှိရာ တရားလှန် ရှညသ်ည့် လီးပငဖြစ်သည်။

ကိုစလင်း၏ လီးကို မှငလြိုကတ်ော့ တငယ်ုနှယ် တံတွေးပင် မွိုခလွိုကမြိပြီး ရငထြဲ နင့်ကနဲ ခံစားလိုကသ်ည်။ သိန်းမောင်၏လီးက သူမအတွကြ တိုသောကြောင့် အာသာမပြခေဲ့။ ယခုတော့..။ စလင်းက တငယ်ုနှယ် ဒကောကခြှကကြို သူ့လကဖြှင့် ခွိတယ်ူမပြီး သူမ၏ ဖငဆြုံကြီး ပိုမိုကြှတကလြာအောင် ပြုလုပလြိုကသ်ည်။ တငယ်ုနှယ်၏ ဖငကြှီး ကြှတကလြာရုံသာမက ပေါငကြို ဖြဲလိုကသ်လိုလည်း ဖြစ်သှားတာမို့ စောကဖြုတန်ှုတခြမ်းသားလေးတွပေါ ပြဲအာသှားသည်။

ထောငမြတန်သေော လီးက တငယ်ုနှယ် စောကဖြုတပြေါြ ဟိုထိုးဒီတိုကဖြှင့် တွင်းဝငမြဖြောင့် ဖြစ်နသည်ေ။ စလင်းက သူမ၏ ဒကောကခြှကကြို ခွိတယ်ူပြီး လကထြောကထြားရခွင်းကြောင့် လီးကို လကန်ှင့် ကိုငသ်ှင်းလို့မရခွေ။ လီးက တောရြုံနဲ့ ဝငမြလာတော့ တငယ်ုနှယ် စိတမြရှညတ်ော့။ အလိုးခံချင်န်သညေမြှာ ရှထနလပြေေီ။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ လကကြို ခန်ဓာကိုယန်ှဈခုကြား လွှိုသှင်းပြီး လီးကို ဆှဲကိုငကြာ စောကပြတအြဝတွင် တေ့ပေးလိုကတ်ော့သည်။

တငယ်ုနှယ်၏ အလိုကသ်ိမှုကြောင့် စလင်းသဘောကသွှားကာ စောကခြေါင်းဝမှာ တေ့ထားသော သူ့လီးကို စောကပြတထြဲ ဆောင့်ခလွိုးသှင်းလိုကလြသည်ေ။

” ဖြတ်.. ဖတ်.. ဒုတ်.. ”

” အ.. အား.. ဟင့်.. ကြှတ်.. ကြှတ်.. စလင်းရယ်.. အင်း.. ဟင်း.. ”

တငယ်ုနှယခြငမြွာ ထိထိမိမိကြီး ဆောင့်လိုးခံလိုကရြသဖြင့် ကိုစလင်းကို တငှီးငှီးလိုကမြိသည်။ သူမ၏ စောကပြတထြဲသို့ တိုးဝငလြာသော စလင်း၏ လီးကြီးက အတောသ်န်၍ မာကြောလှန်းလှသည်။ သိန်းမောငလြီးထကြ အများကြီးသာသည်။ ကိုသိန်းမောငမြှာ အသကြ (၃၈) နှစ် ရှိပြီဖြစ်၍ သူ့သားလောကရြှိသော စလင်း၏ လီးလောကတ်ော့ ဘယ် မာနိုငတ်ော့မလဲ။ မာကြောသော လီး၏ ထိမိမှုအတိုင်းအတာက ပိုသဖြင့် တငယ်ုနှယမြှာ တကိုယလြုံး ဆိမ့်တကြ၍ သှေးသားတွေ ဆူပြကလြာပြီး စင်းကနွသေော သူမ၏ မကြလြုံးများကို ဖြင့်လိုကပြှီး စလင်း၏ နှုတခြမ်းကို စုပန်မ်းတော့သည်။

” ပြှတ်.. စွပ်.. ပြှတ်.. စွပ်.. ”

” အင့်.. အင့်.. အင့်.. ”

နှုတခြမ်းချင်ြးခွာပြီး တငယ်ုနှယ်၏ ခွနှစ်ေဖကကြို အထကသ်ို့ ထပတ်ှန်းတငလြိုကသ်ည်။ ထိုအခါကမွှ စောကပြတဖြှူဖြူလေးထဲသို့ တင်းကြပစြှာ ထိုးသှင်းထားသော လီးမဲမဲကြီးကို ထငရြှားစွာတွေ့ရသည်။ ဖြူဝင်းအိစကရြှင်းသန့်နသေော စောကပြတဖြှေးဖြေးလေးထဲသို့ မည်းနကပြှောငတ်င်းနသေော လီးချောင်းကြီးက ဇိကနဲ ဇိကနဲ ပကပြကစြကစြကြ လိုးဝငန်သည်ေ။ လီးချင်ြး မတူသည့် အရသာကို တငယ်ုနှယ် သိရှိခံစားလာရသည်။ တမွိုးစီ ကြဲပြားသော အရသာကိုလည်း သတိပြုမိလာသည်။ ဆောင့်ခကြတ်ှကေ ပြင်းလှသည်။

” ပြတ်.. စွပ်.. ပြတ်.. စွပ်.. ”

” အင့်.. အင့်.. အင့်.. ”

” နာလို့လား.. နှယ် ”

” ဟင့်အင်း.. ကောင်း..လို့.. ”

” ဒါဆို.. ဆကပြှီး ဆောင့်လိုးမယန်ောြ ”

” အင်း.. ကိုလင်း သဘော.. ”

တငယ်ုနှယ် စလင်းနှင့်ကမွှ အပေးအယူတည့်နသည်ေ။ ခစွသ်ူရည်းစားပုံစံမွိုး မဟုတပြဲ ကာမဆကဆြံမှု တဈခုထဲအတွကြ ပတသ်ကသ်ော သဘောဖြင့် တဈယောကန်ဲ့တဈယောကြ ပြင့်လင်းတာလည်း ဖြစ်သည်။

စလင်းတယောကြ တငယ်ုနှယကြို ပကပြကစြကစြကဖြှုတသ်ည်။ စပြီး ခငမြငရြင်းနှီးကတည်းက ဆောခြငွန်သေော စိတအြခံရှိသူမို့ အခွင့်အရေးရတာနဲ့ အားမနာတမ်း ဆှဲပေးလိုကသ်ည်။ တငယ်ုနှယကြလည်း ထိထိမိမိ အလိုးခံနရတေော့ အရသာတွေ့ကာ ရကရြကရြောရော ပေးကြှေးကာ အဘှတခြံသည်။ စလင်း စိတကြှိုကဆြောင့်လိုးသမွှ မငှီးမငှူ အဗငွြးခံသည်။ တဈယောကန်ဲ့တဈယောကြ မညှာမတာ ပိုးစိုးပကစြကြ လိုးကြ ဆောကြှ ခံကြလသည်ေ။

စလင်းက တငယ်ုနှယကြို နည်းမွိုးစုံနဲ့ တွယသ်ည်။ သူမယောကြြားဟောင်းရော၊ ကိုသိန်းမောငပြါ မတီးခဲ့ရသည့် တငယ်ုနှယ်၏ ဖငပြါကငလြေးကိုပါ စလင်းက ဖြင့်လိုကသ်ည်။ တဈနေ့လုံးနီးပါး အသားကုန် သမပြီး ညမိုးခွုပခြါနီးမှပင် တငယ်ုနှယကြို ပြနပျို့လိုကလြသည်ေ။

တငယ်ုနှယမြှာ စလင်းကို ကုန်းရတာကို အသဲခိုကသ်ှားခဲ့သည်။ သို့သောြ သူမ စလင်းကို မခစွြ။ ကာမဆကဆြံဖောတ်ဈယောကလြိုသာ ခံစားလို့ရသည်။ တငယ်ုနှယ် အတွကမြူ စလင်းက ဆန်ဒဖြည့်ဖကသ်ာ ဖြစ်လတေော့၏။

ဤသို့ဖြင့် တငယ်ုနှယ်၏ လိုအပန်သေော ကြကလြပလြေးကို စလင်းတဈယောကြ အခွင့်သင့်တိုင်း ဖြည့်ပေးသှားရင်း.. တဈခုလပမြှာ ကြကလြပ်.. မရှိပါ..။

ပြီးပါပြီ။