အောစာအုပ်

မကို မယူလဲ ဖြည့ျစည်းပေးပါနောျ

ဒီစာအုပလြေးကတော့ စာဖတသ်ူတို့ အကြိုကတ်ှေ့စမယေ့ြ ဇာတလြမ်းကောင်းလေးတဈခု ဖြစ်ပါတယ်။ အောကတ်ှင် ဆကလြကဖြတရြှုပါ…


ကန်ော့ျနာမည်အောင်အောင်။ တအိမျလုံးကအောင်လေးလို့ပဲခေါျကြတယ်။ အိမျမှာ ဖဖေေ မမေေ ညီမလေး ကန်ောျ လေးယောကျအပြင် အညာကအိမျဖောျမလေး သန်းသန်းရယ် ပေါင်း ၅ယောကျနထေိုင်တယ်။ ကန်ော့ျမိဘတွကေ ဈေးတခုမှာ ဖိုကျဘာပုဂံတွရေောင်းတယ်။ တရကျခရဈစမတ်နဲ့ဥပုဒျ ဈေးနှစ်ရကျပိတ်တဲ့နေ့ ကြိုကျထီးရိုးဘုရား ညအိပျသှားကြမယ်ပေါ့။ ဖြစ်ခင်ျတော့ ၂၄ရကျညနမှော ဖြားပါလရေော့။ ၂၅ရကျမနကျစောစော တအိမျလုံးကြိုကျထီးရိုးသှားမယ့ျအစီအစဉျကို အမကေ အဖေ့အား “ရှင်တို့ပဲသှားကြတော့ ကမ် အောင်လေးကိုပြုစုဖို့နခေဲ့မယ်”ဆိုတော့ သန်းသန်းက “အန်တီလိုကျသှားပါ။ အသန်းနခေဲ့လိုကျမယ်။ မနှစ်တုန်းကလဲ ကြိုကျထီးရိုးဘုရား အသန်းရောကျဖူးနပြေီပဲ။” သန်းသန်းဟာ စကားပြောရင် အသန်း အသန်းလို့ပြောလေ့ရှိတယ်။ အသန်းဟာ ကန်ောျတို့အိမျကိုရောကျလာတော့ အသကျ၂၀ဝန်းကင်ျပါ။ အသန်းက အခု အိမျမှာ ၁၀နှစ်လောကျရှိပါပီ။ ကန်ောျတို့မိသားစုလိုဖြစ်နပေါတယ်။ ကန်ောျ ၁၀နှစ်သားကတည်းက အသန်းအိမျကို ရောကျလာခဲ့တယ်။ အခုကန်ော့ျအသကျက ၂၀။ အသန်းအသကျက ၃၀လောကျပါ။ ဒီလိုနဲ့ ညနကေန်ောျဆေးခန်းပြပြီးပြန်လာခဲ့တယ်။

ဆရာဝန်ဆေးတလုံးထိုးပေးပြီး အိမျရောကျတော့ အိပျပြောျသှားတယ်။ နောကျရကျ ၂၅ရကျမနကျ ၄နာရီလောကျ အိမျရှေ့က အသံတွကြေောင့ျ ကန်ောျနိုးလာတယ်။ အမကေ “အသန်း အောင်လေးကို ဂရုစိုကျလိုကျနောျ။ ညနေ မသကျသာရင် ဆေးခန်းလိုကျပြလိုကျအုံး” ဆိုပြီး အမကေ အသန်းကို မှာနသေံကြားရတယ်။ ကန်ောျ မနေ့ညက ဆရာဝန်ရဲ့ဆေးတလုံးနဲ့တင် နကေောင်းနပေါပီ။ ဒီလိုနဲ့ကန်ောျလဲ ပြန်အိပျပြောျသှားခဲ့တယ်။ နိုးလာတော့ နာရီကြည့်ျလိုကျတော့ ၈နာရီ။ ကန်ောျလဲရေချိုးခန်းသှား မကြျနှာသဈပြီး ပြန်အလာ. အသန်းအခန်းရှေ့ကဖြတ်အလျှောကျ အမှတ်မထင်အသန်းအခန်းထဲလှမ်းကြည့်ျမိတယ်။ အသန်းရဲ့ ထမီဟာ ဒူးဆဈအထကျနားရောကျနတေယ်။ ဖြူဝင်းတဲ့ခွသေလုံးသားတွကေို အတိုင်းသားမွင်နရေတယ်။ သန်းသန်က အညာသူ။ ရုပျရည်ကလဲရှကျကြမ်းရည်ကြို. ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါကျကလဲ မိန်းမတယောကျရှိသင့ျရှိထိုကျတာထကျ ဘာမှမပို။ ဒါပမေယ့ျ အသန်းမှာစွဲမကျစရာတခုတော့ရှိတယ်။ အဲဒါက ဖြူဝင်းတဲ့အသားအရည်ပဲ။ အညာကရောကျခါစ အသားကညိုညကျညကျဆိုပမေယ့ျ ရန်ကုန်ကိုရောကျလာတာ ၁၀နှစ်နီးနီးဆိုတော့ အသန်းအသားအရည်ဟာ ရန်ကုန်သူတွထေကျလှပတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ကန်ောျလဲ အသန်းအခန်းထဲခွသေံဖြဖြနင်းပြီးဝင်လာခဲ့တယ်။ အသန်းကတော့ အိပျပြောျနဆေဲ။ ဒီလိုနဲ့ကန်ော့ျစိတ်ရိုင်းတွဝေင်လာပြီး အသန်းထမီလေးကို အသာအယာ မတင်လိုကျတယ်။ ကြည့်ျစမ်းဗြာ အိမျဖောျမလေးအသန်းရဲ့ ပေါင်သားတွဟော ဝါဝင်းနူးညကျနတေယ်။

ကန်ောျ အသန်းခန်ဓာကိုယ်နားကပျလိုကျတော့ လကျဈ ဆပျပြာအနံ့ကို ရှုရှိုကျလိုကျမိတယ်။ အခုမှသတိရမိတယ်။ အသန်းဟာ မနကျစောစောထ ရေချိုးတဲ့အကင့်ျရှိတာပဲ။ ဒီလိုနဲ့ အသန်းထမီကို ရင်ခေါင်းပေါျထိ ညင်ညင်သာပင့ျတင်လိုကျတော့ ဝါဝင်းတဲ့ပေါင်နှစ်လုံးနဲ့အတူ အသန်းစောကျပကျလေးဟာ ခပျဟဟလေးဖြစ်နတောတွေ့ရတော့ ကန်ော့ျစိတ်တွဘေယ်လိုမှထိန်းမရတော့ဘူး။ ဒါနဲ့ ကိုယ်ကိုရှေ့ကိုင်းပြီး အသန်းစောကျစိလေးကို လြှာထိပျလေးနဲ့ကလိပေးနမေိတယ်။ မကြာခင် အသန်းနိုးလာပြီး ငေါကျခနဲထထိုင်ကာ “ဟင်… အောင်လေး မင်းအသန်းအခန်းထဲဝင် ဘာလုပျတာလဲ”လို့ ဒေါသသံနဲ့အမေး ကန်ောျဟာ လင်ျမွန်စွာ အသန်းကို တွန်းလှဲလိုကျပြီး အသန်းကိုယ်ပေါျခွတကျပီး အသန်းနှုတ်ခမ်းတွကေို စုပျလိုကျတယ်။ လကျတဖကျကလဲ အသန်းနို့တွကေို ခပျကြမ်းကြမ်းခြလေိုကျတယ်။ အသန်းဟာ အောကျကနရေုံးကန်ပမေယ့ျ အသကျ၂၀သန်သန်မာမာ ယောကျြားတယောကျ ခွန်အားကိုတော့မယှဉျနိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒီလိုနဲ့ ကန်ောျဟာ အသန်းရဲ့အင််ကြ ီ ီကြယ်သီးတွကေိုဖြုတ်ရင်း အသန်းရဲ့နို့သီးခေါင်းလေးကို လြှာနဲ့ကလိ လကျတဖကျကလဲ အခွားနို့တလုံးကို ညင်ညင်သာသာခြပေေးနတေယ်။ မကြာခင် အသန်းဟာ တအင်းအင်းညည်းညူပြီး “အောင်လေး အသန်းမနတေတ်တော့ဘူးကြာ လုပျမှာဖြင့ျ လုပျတော့”ဆိုတော့ ကန်ောျလဲအဝတ်တွခြှေတ်လိုကျတော့ အသန်းဟာ ထောင်မတ်နတေဲ့ကန်ော့ျလီးကို တအံ့တသွကြည့်ျနတေယ်။

လှန်ခဲ့တဲ့ ၁၀နှစ်က မိမိရေချိုးပေးခဲ့ရတဲ့ကလေးတယောကျလီးဟာ ဆယ်နှစ်အတွင်းမှာ ဒီလောကျကြီးထွားလာမယ်လို့ အသန်းမထင်ခဲ့ဘူး။ ကြည့်ျစမ်းပါအုံး။ အရှည်က ၇လကျမကြောျ လုံးပတ်က မိမိလကျကောကျဝတ်လောကျရှိတယ်။ ဒီလီးနဲ့ အလိုးခံရတော့မှာလားလို့တွေးရင်း အသန်းတယောကျ ရင်ခုန်သလို ကြောကျသလို ဖြစ်နမေိတယ်။ တကယ်တော့ လှန်ခဲ့တဲ့သုံးလလောကျကတည်းက အောင်လေးဟာ ဗိုလျခြုပျဈေးအတွင်းက ဆေးဆိုင်ကနေ လိင်ကင့်ျဆကျတခုဝယ်ပီး အခန်းထဲမှာ မနကျတခါ ညတခါလေ့ကင့်ျခဲ့တာ မသန်းမသိရှာဘူး။ အောင်လေးဟာ မိမိလီးကြီးကို ကိုင်ပြီး အသန်းစောကျဖုတ်ဝကိုတေ့ပြီး ဖိခလြိုကျတယ်။ ဗစြျဗစြျဗစြျအသံနဲ့အတူ အသန်းလကျနှစ်ဖကျဟာ အောင်လေးပုခုံးနှစ်ခုလုံးကို စုပျကိုင်မိတယ်။ အောင်လေးလဲလီးကိုပြန်အထုတ် အောင်လေးလီးတံတလျှောကျ မသန်းရဲ့သှေးစတွဟော ပကြေံနတေယ်။ အခကြျ ၃၀လောကျအသှင်းအထုတ်လုပျပီးမှာ မသန်းခါးလေး ကော့ကော့တကျလာပြီး “ကောင်းလိုကျတာ အောင်လေးရယ်။”ပါးစပျကပြောရင်း အောင်လေးမကြျနှာကို လကျနှစ်ဖကျနဲ့လှမ်းဆှဲရင်း နှုတ်ခမ်းတွကေို နမ်းစုပျနတေယ်။ နောကျထပျအခကြျ ၂၀လောကျဆောင့ျအပြီးမှာ အောင်လေးရဲ့ သုတ်ရည်တွဟော အသန်းစောကျခေါင်းကဉြျးကဉြျးထဲကနေ လြှံထွကျလာတယ်။ အောင်လေးလဲ ခဏနားပြီးနောကျတခြီဆကျလိုးအပြီးမှာ မောဟိုကျမှုနဲ့အတူ အသန်းကိုယ်ပေါျမှောကျလြှကျ အိပျပြောျသှားတယ်။

မည်မြှကြာအောင် အိပျပြောျသှားသည်မသိ။ နာရီကြည့်ျလိုကျတော့ ၁နာရီထိုးနပြေီ။ အသန်းကိုမတွေ့တာနဲ့ အောင်လေးလဲလူးလဲထပြီး ထမင်းစားခန်းထဲသှားမှ အသန်းက “မောင်… ရေချိုးလေ။ ပြီးမှထမင်းစားပေါ့”တဲ့ အောင်လေးလဲ “မ… ထမင်းအရင်စားမယ်။ ထမင်းစားပြီး ပြန်အိပျအုံးမယ်။ အိပျရေးမဝသေးဘူး။ မ ။ ညနရေောကျမှ ရေချိုးတော့မယ်” ဆိုတော့ မောင့ျသဘောဆိုပြီး ထမင်းပြင်ပေးတယ်။ အောင်လေးထမင်းစားအပြီးမှာ အသန်းဟာ ရခေဲသတေ်တာထဲက အအေးခွကျထုတ်ပီး အောင်လေးရှေ့ခပြေးတယ်။ အောင်လေးလဲအထူးအဆန်းဖြစ်နမေိတယ်။ ဟုတ်တယ်လေ အသန်းအိမျရောကျတဲ့ ၁၀နှစ်အတွင်းမှာ တခါမှထမင်းစားပီး အအေးမဖြောျပေးခဲ့ဘူး။ အောင်လေးလဲ အအေးခွကျကိုယူသောကျလိုကျတော့ ခြိုခဉြျခဉြျအရသာ ခံစားမိတာနဲ့ “မ ဒါဘာဖြောျရည်လဲ” မောင် အဲ့ဒါ ပြားရည် ကြကျဥ သံပုရာ သုံးမြိုးပေါင်းထားတဲ့ဖြောျရည်လေ။ မနှစ်က အညာကလကျဆောင်ရတဲ့ပြားရည်. ဒီအတိုင်းထားထားတာ။ အခုမှအသုံးဝင်တော့တယ်။ အောင်လေးလဲပြုံးလိုကျမိတယ်။ အသန်းနားကပျရင်း ပါးလေးကိုကြင်ကြင်နာနာနမ်းရင် “မောင် ညမှအသန်းကို တညလုံးလိုးမယ်နောျ။ အခုတော့ မောင်တရေးအိပျပီး အားမှေးလိုကျအုံးမယ်” ဆိုပီး အခန်းထဲဝင်အိပျလိုကျသည်။ တရေးနိုးတော့ ညနစေောင်းနပြေီ။ လူဟာလဲ လန်းလန်းဆန်းဆန်းဖြစ်လာတယ်။ အောင်လေးလဲ အင််ကြ ီခြှတ်ပြီး ရေချိုးခန်းထဲဝင်ရေချိုး ပစ်လိုကျမှ ပုခုံးဟာ စပျဖင်ျးဖင်ျးဖြစ်တော့မှ ကြည့်ျလိုကျရာ မနကျက အသန်းကိုလိုးတော့ အသန်းဟာ မိမိလီးရဲ့နာကင်ျမှုကြောင့ျ မိမိပုခုံးကို တအားညှဈတော့ အသန်းလကျသည်းတွကြေောင့ျ ဒဏျရာရပီး စပျဖင်ျးဖင်ျးဖြစ်နတော သိရတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်မနကျက အသန်းကိုလိုးတာကို သတိရရင်းပီတိဖြစ်နမေိတယ်။ ဟုတ်တယ်လေ။ အသန်းရဲ့ ပါကင်ကို မိမိဖြင့ျလိုကျရတဲ့အရသာ နောကျပီး ဒီညတညလုံး အသန်းကို စိတ်ကြိုကျလိုးရအုံးမယ်ဆိုတဲ့ အတွေးဟာ အောင်လေးရင်ကို တလှပျလှပျနဲ့ပေါ့။

ရေချိုး အဝတ်လဲပြီး အခန်းရှေ့အရောကျ အသန်းနဲ့အတွေ့မှာ “မောင်အပြင်ခဏသှားအုံးမယ် မ” ဆိုတော့ အသန်းဟာ ကန်ော့ျပါးကိုနမ်းရင်း “မကြာနဲ့နောျ မောင်။ မ စောင့ျနမေယ်”တဲ့။ တကယ်တော့ ညနညေနမှော ကန်ောျ ဘီယာသောကျတာ အသန်းသိနတေယ်။ အခုလဲ ဘီယာဆိုင်သှားမှာသိတဲ့ အသန်းက မကြာနဲ့နောျလို့မှာခွင်းဖြစ်ပါတယ်။ အောင်လေးလဲ လမ်းထိပျရောကျတော့ ဆေးဆိုင်ဝင်ပြီး အီးဇီးတူး တကဒျဝယ်ခဲ့တယ်။ ဒီနောကျ မိမိထိုင်နကြေ ဘီယာဆိုင်ရောကျတော့ ဘီယာလေးခွကျ. ဝီတပြား ငါးရှဉ့ျချောကျစပျတပြဲ ပါဆယ်ဆှဲပြီး အိမျပြန်လာခဲ့တယ်။ အိမျရောကျတော့ အသန်းက ဆီးကြိုပြီး “မောင် ထမင်းစားခန်းထဲပြင်လိုကျမယ်”ဆိုတော့ ကန်ောျက “ရတယ် မ ဧည့ျခန်းမှာပဲပြင်လိုကျ” ဆိုတော့ အသန်းဟာ ဧည့ျခန်းထဲမှာ ကကြန်နပြင်ဆင်ပေးရှာတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ကန်ောျလဲ ဘီယာ ဝီစကီရောစပျပြီး တငုံသောကျလိုကျ ငါးရှဉ့ျချောကျစပျဝါးလိုကျနဲ့ ဇရပျမင်းစီးဇိမ် တွေ့နတေယ်။ ဒီလိုနဲ့ ဘီယာ ဝီစကီတဝကျကုန်ခြိန်မှာ “မ… ကန်ော့ျအခန်းထဲက လကျတော့ကြန်ပြူတာ ယူခဲ့ပေးပါ” ဆိုတော့ အသန်းဟာ အခန်းထဲဝင် ကြန်ပြူတာယူလာပြီး ကန်ော့ျဘေးဝင်ထိုင်လိုကျတယ်။ ကန်ောျ ကြန်ပြူတာဖြင့ျပြီး ဇာတ်ကားပြတော့ အသန်းဟာ ဇာတ်ကားကို မမှိတ်မသုန်စိုကျကြည့်ျနတေယ်။ ဇာတ်ကားထဲမှာ အသကျ၅၀ကြောျအမြိုးသမီးကြီး အသကျ၂၀ကောင်လေးတယောကျရဲ့ လီးကို အငမ်းမရစုပျနတေယ်။ အသန်းက “ကောင်လေးက ငယ်ငယ်လေးရယ်နောျ။ “ဟုတ်တယ် မ’ သူတို့နိုင်ငံမှာ ကာမဆကျစပျဖို့ဆို အသကျအရှယ်မရှေးဘူး။ တခါတလေ အသကျ၆၀အဖိုးကြီးတွနေဲ့ ၁၃နှစ်ကောင်မလေးတွလေဲ လိုးကြတာပဲ။ “ကန်ောျပြောရင်း မ… မောင့ျကို အဲ့ဒီဗှီဒီယိုထဲကလိုလုပျပေးလေ။ အသန်းလဲ ခေါင်းလေးညိမ့ျရှာတယ်။

ကန်ောျလဲ အဝတ်အစားတွခြှေတ်ပီး ဆိုဖာပေါျထိုင်နတေုန်း အသန်းဟာ ကန်ော့ျရှေ့ ဒူးပဆဈတုပျထိုင်ရင်း ကန်ော့ျလီးကို မှုတ်ပေးတယ်။ ကြည့်ျစမ်း အသန်းဟာ မှတ်ဉာဏျတအားကောင်းတာပဲ။ ကန်ော့ျလီကို ဗှီဒီယိုထဲက အမြိုးသမီးကြီးအတိုင်း လီးထိပျနဲ့လီးဒဈတွကေို သူမလြှာလေးနဲ့ လိပျလိပျပီး ပလှမှေုတ်ပေးနတေယ်။ တခါတခါ ကန်ောျ ကိုယ့ျခန်ဓာမွောကျတကျသှားပြီး ၁၅ မိနဈအကြာမှာ ကန်ော့ျသုတ်ရည်တွဟော အသန်းအာခေါင်ထဲပန်းထုတ်လိုကျတယ်။ ပထမတော့ အသန်းဟာ မကြျလုံးပြူးပြီး ကန်ောျကိုမော့ကြည့်ျတော့ “မ ကန်ော့ျသုတ်ရည်တွမွေိုခလြိုကျ။ ဘာမှမဖြစ်ဘူးဆိုမှ” အသန်းဟာ မကြျစိမှိတ်ပြီး ကန်ော့ျသုတ်ရည်တွကေို မွိုခလြိုကျတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ကန်ောျဟာ အသန်းအင််ကြ ီကိုခြှတ်ပေးရင်း အသန်းကို ဆိုဖာရှည်ပေါျလှဲသိပျလိုကျတယ်။ အသန်းရဲ့ ခွထေောကျတချောင်းကို ဆိုဖာလကျတန်းပေါျတင်. အခွားခွထေောကျတချောင်းကို ဆိုဖာဘေးတွဲလောင်းခလြိုကျတယ်။ ဒီနောကျ ကန်ောျဟာ ဝမ်းရားမှောကျပြီး အသန်းစောကျဖုတ်လေးကို ဘာဂြာပေးနတေယ်။ အသန်းစောကျစိလေးကို လြှာနဲ့ကလိလိုကျ. တခါတခါလကျကလေးနဲ့ဖြဲပီး စောကျဖုတ်အတွင်းသားတွကေို လြှာနဲ့အလြားလိုကျ လကြျပေးနမေိတယ်။

မကြာခင် အသန်းဖင်လေး ကော့ကော့တကျလာရင်း ပါးစပျကလဲ “ကောင်းလိုကျတာမောင်ရယ်။ မ နှစ်ခါတောင်ပြီးသှားပြီ” ပြောပီးခြိန် အသန်းစောကျဖုတ်ထဲက စောကျရည်တွစေီးကလြာတော့ ကန်ောျဟာ လြှာလေးနဲ့ သိမ်းလကြျရင်း အသန်းစောကျရည်တွကေို မွိုခလြိုကျတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ကန်ောျနဲ့အသန်းဟာ ဧည့ျခန်းဆိုဖာရှည်ပေါျ တညလုံးလိုးဖြစ်ကြတယ်။ မနကျလေးနာရီရောကျမှ အလိုးရပျပီး ကန်ောျဟာ မသန်းစောကျဖုတ်လေးထဲ ကန်ော့ျလီးကြီးဆိမျရင်း အိပျပြောျသှားတယ်။ မနကျ၆နာရီမှာ နှစ်ယောကျသားနိုးလာပြီး ဧည့ျခန်းထဲကပစ်စည်းတွေ ရှင်းလင်းပီး နှစ်ယောကျအတူ ရေချိုးခန်းထဲဝင်ပြီး ထပျလိုးကြပြန်တယ်။ ရေချိုးအပြီး အခန်းထဲကအထွကျ အသန်းဟာ ကန်ော့ျနှုတ်ခမ်းကိုစုပျရင်း “မောင် မ’နဲ့ နတေိုင်းလိုးကြမယ်နောျ”တဲ့။ ဒီလိုနဲ့ ကန်ောျအဝတ်စားလဲပြီး အသန်းအခန်းထဲဝင်ပြီး “မ ရော့။ ဒီဆေးကဒျထဲက ဆေးနှစ်လုံး ခဏနရေင်သောကျလိုကျအုံး” ဆိုတော့ အသန်းက “မောင် အဲ့ဒါဘာဆေးလဲ” ကန်ောျက မ’ ဒါ အီးဇီးတူး လို့ခေါျတယ်။ မနဲ့မောင်လိုးပြီး ၇၂နာရိ အတွင်း မ’ဒီဆေးသောကျရင် ဗိုကျမကြီးတော့ဘူး။ ဆိုတော့ “ဟင် ဒါဆို မောင်နဲ့မ မယူဘဲနဲ့လဲ တသကျလုံးလိုးလို့ရတာပေါ့နောျ” ဆိုပြီး အသန်းဟာ ဆေးကဒျထဲက ဆေး၂လုံးကိုဖောကျပီး ပါးစပျထဲပစ်ထည့ျလိုကျရင်း အနီးကရဘေူးကို ယူပြီးသောကျခလြိုကျတယ်။ တဆကျထဲမှာပဲ “မောင် … မကို မယူလဲ မောင့ျတသကျ မကိုလိုးပေးပါနောျ”တဲ့။ပြီး…..


ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန် ကျွန်တော်တို့ဆိုဒ်လေးမှာနေ့စဉ် ဝင်ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါသည်။ အားပေးမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်။