ဒီစာအုပလြေးကတော့ စာဖတသ်ူတို့ အကြိုကတ်ှေ့စမယေ့ြ ဇာတလြမ်းကောင်းလေးတဈခု ဖြစ်ပါတယ်။ အောကတ်ှင် ဆကလြကဖြတရြှုပါ…
အပိုင်း(၁) ထွန်းခငသ်ညင်ယင်ယကြတည်း ကဆံပငကြိုစွဲလန်းစိတရြှိသူတယောကဖြစ်သည်. ဘယလြောကတ်ောငစြှဲလန်းလည်းဆိုရင် အိမန်ီးနားမှာရှိတဲ့ ဆံပငရြှည် မိန်းကလေးတွေ ခေါင်းလျှော်ချိုးနတော တွေ့ရငသ်ူ့မှာ ဆံပငရြှညတ်ှကေို ခိုးခိုးကြည့်ပြီး စိတမြှန်းဖြင့် ဂွင်းထုရတာကို နှစ်သကန်မေိကာ ကြာလာတော့အားမရတော့ဘူး ဖြစ်နတေော့သည်. ထိုအခါအိမန်ီးနားမှာရှိတဲ့ ဆံပငရြှည် မိန်းကလေးတွေ အိမကြိုအလညသ်ှားပီး သူတို့ဆံပငအြကြှကတ်ှကေို သူတို့မသိအောငလြိုကရြှာယူပြီး အိမရြောကရြငဆြံပငရြှညအြကြှတတ်ှကေို နမ်းပီးဂွင်းထု ရတာပိုကြိုကလြာတယ်. အိမန်ီးနားမှာရှိတဲ့ ဆံပငရြှညမြိန်းကလေးကိုလည်း အမြဲစားဖို့ ချောင်းနတေော့လသည်ေ. ဒါနဲ့ထွန်းခငကြ တက္ကစီ ကားမောင်းတာလေ မိဘတွေ မရှိကြတော့ဘူး. တဈကိုယတ်ည်း လူပျိုကြီးလည်းဖြစ်သည်. ထွန်းခငကြားကို ဆံပငအြရှညကြှီးတွနေဲ့ မိန်းကလေးတွေ ငှားစီးတဲ့နေ့များဆိုရင် ထွန်းခငစြိတရြိုင်းတွဝငေလြာပြီး တနရောရာ ကိုခေါသ်ှာပြီး ဆံပငအြရှညကြှီးကို စိတထြဲရှိတာ လုပပြဈလိုကခြငွတ်ော့တယ်.
ဒါပမေဲ့ ခကတ်ာက ထွန်းခငမြှာနရောမရှိဘူးလေ. အဲ့တော့ ထွန်းခငဘြဝက ဆံပငရြှညအြကြှတတ်ှေ ရှာလိုကဂြှင်းထုလိုကန်ဲ့ပဲ စိတဖြှနရေတေော့သည်. ဒီလိုနဲ့ တနေ့ကြတော့ ထွန်းခငကြိုလူတယောကလြာရှာတယ်. “ဟေ့. ထွန်းခငရြေ…..” အိမရြှေ့ကနေ ရပကြှကလြူကြီးဦးအမေောငခြေါတ်ာနဲ့ “ဗွာ….ဦးလေးအေးမောင်. အေးဒီမှာ မင်းကိုရှနေေ့ တယောကလြာရှာလို့ လိုကပျို့တာ…”ဟုပြောပြီး လူတယောကခြေါလြာလသည်ေ. “အောြ….ဒီကဦးလေးက ကြှနတ်ော့ကို ဘာဖြစ်လို့ လိုကရြှာတာလည်းမသိဘူး”ဟုထွန်းခငကြ အိမတ်ံခါးဖြင့်ရင်းမေးမှန်းလိုကသ်ည်. “ဒီလိုပါငါ့တူ…. မင်း ဦးဝင်းဇောကြိုသိလား”ဟု တိုကပြုံအမည်းရောငန်ှင့်လူကမေးလိုကသ်ောအလာ ထွန်းခငတ်ခကြြ စဉြးစားလိုကပြှီး “သိတယလြေ ကြှနတ်ောြ့အဖရေဲ့ ညီလေ.ဦးလေး ဘာဖြစ်လို့လဲ. ကနွောန်ဲ့တောင် မတွေ့တာအတောပြှီ” ြ”အေး ဟုတတ်ယ်. သူဆုံးသှားတာတနှစ်လောကရြှိပြီ.
သူ မကြယလြှနခြင် မင်းကိုရှာခိုင်းပြီး အိမတ်ဈလုံးနဲ့ ဘဏမြှာအပထြားတဲ့ပိုကဆြ ံသိန်းတဈရာကို မင်းကိုပေးပါလို့ ဦးကိုမှာခဲ့တယ်. မင်းအရငန်ခေဲ့တဲ့ နရောမှာ သှားရှာတာ မင်းပြောင်းသှားပြီတဲ့. အခုတောင် ဒီနရောကို တောတ်ောရြှာလိုကရြတယ်.ကဲ….ဒါက အိမစြာခွုပ်၊ဒါကဘဏစြာအုပ်”ဟုထွန်းခငအြား ကမ်းပေးလိုကသ်ည်. ထိုရှေ့နေ့မှဆကြ၍ “အိမကြတော့ မှောဘြီမှို့ အစွနမြှာနချင်ေလြည်းနေ မနချင်ေဘြူး ဆိုလည်းပြနရြောင်းလိုကပြေါ့ကြာ” ဟုဆကပြှောလသည်ေ. ထိုနောကြ “မင်းဒီနေ့အားရင် ဦးလေးလိုကပြှမယ်”ဟုပြောလသည်ေ. ထွန်းခငမြှ “အားတယ်ဦးလေးသှားကြမယ်”ဆိုပြီးအားရဝမ်းသာပြောလိုကတ်ော့သည်. ထွန်းခငဘြဝတော့ နေ့ချင်ြးညချင်ြးကို ပြောင်းလဲသှားလို့ မယုံနိုငဘြူးဖြစ်နတေော့တယ်…..
မှောဘြီကအိမကြိုရောကတ်ော့ ထွန်းခငအြရမ်းပြောသ်ှားတယ်. ဘာဖြစ်လို့လည်းဆိုတော့ ထွန်းခငအြရမ်းလိုချင်တ်ဲ့ အိမမြွိုးဖြစ်နလေို့ပဲ. အိမကြနှစ်ထပတ်ိုကအြကယွကြှီးဖြစ်သည့်အပြင် ဘေးမှာလည်း ဘာအိမမြှာမရှိဘူး အေးအေးခမွြးခမွြး တိတတ်ိတဆြိတဆြိတ် ရှိလှသည်. ထွန်းခငအြရမ်းကြိုကသ်ှားကာ ငေးမောနစဉြေ ” ကဲ ငါ့တူ ဘယလြိုလဲ မောငထြှန်းခငပြှနရြောင်းမှာ လာနမှောလား”ဟုရှေ့နကေ မေးလိုကသ်ည်. ထွန်းခငလြည်း “ပြနတ်ော့မရောင်းပါဘူး.ဦးလေးပေးထားတဲ့ အမှလည်ေးဖြစ် ကြှနတ်ောလြည်း အိမင်ှားနရတောဆိုတော့ ဒီမှာပဲလာနမှောပါ”ဟု ပြုံးရင်း ပြနပြှောလိုကသ်ည်.ရှေ့နကြေီးမှသူ့အလုပကြိဈစများပြီး၍ “အေးအေး…ဒါဆိုလည်း ပြနကြှမယလြေ ဦးလေးအလုပန်ဲနဲရှိသေးလို့” ဆိုရင်းကားပေါတ်တလြိုကတ်ော့သည်. “ဟုတကြဲ့ ဦးလေးပြနကြှတာပေါ့”ဟုဆိုကာ ကားမောင်းထွကလြာတော့သည်. ထွန်းခငတ်ယောကြ သူ့စိတကြူးကို အကောငအြထညဖြောရြတော့မယ် ဆိုပြီးမှူးထူးနတေော့သည်…..အပိုင်း(၂) ထွန်းခငကြ ကားသမားဆိုတော့ အသိအကြှမ်းက ပေါတယမြလား.
မကောင်းတဲ့သူရော ကောင်းတဲ့သူရောရှိတယ်. တရကကြတွော့ ထွန်းခငလြည်း ဘောဒြါတယောကြ အဆကအြသှယန်ဲ့ တို့ဆေးကိုမနဲ လိုကရြှာဝယလြိုကတ်ယ်. ပြီးတော့အိပဆြေးပါဝယပြှီး ရသန်ေ့ဗူးထဲကို ဆေးထိုးအပန်ဲ့ အိပဆြေးများထိုးထည့်ထားကာ ကားထဲမှာထည့်ထားလိုကသ်ည်.ထွန်းခငလြည်းလကထြဲငှရှေိပြီဆိုတော့ အရငမြောင်းတဲ့ကားကို အုံနာပြနအြပပြှီး သိန်းကိုးဆယန်ဲ့ ကားတစီးဝယလြိုကသ်ည်. ထွန်း အဲ့နေ့ကစပြီး အကောငအြထညဖြောဖြို့ ကြံစညတ်ော့သည်. ကြံစညတ်ော့မှ မနကကြတည်းက တက္ကစီ ငှားတဲ့လူတွအကေုနလြုံး ယောကကြွားတွကြေီးပဲ မိန်းကလေးတွကတွေော့လည်း ဆံပငတ်ိုတိုလေးတွနေဲ့ ဆိုတော့ထွန်းခငစြိတည်ဈလတေော့သည်. ထွန်းခငလြည်း နာရီကိုတခကြကြှည့်လိုကကြာ ” ကိုးနာရီကြောပြှီ ဆိုတော့ အိမပြှနတ်ော့မယ်”ဟုတွေးကာ ကားမောင်းထွကလြာလိုကတ်ော့သည်.
မှနေီကုန်းဒဂုံစငတ်ာရှေ့ရောကတ်ော့ မိန်းကလေးတယောကြ ကားလှန်းတာနဲ့ရပပြေးလိုကပြှီး ” အကိုကားအားလား” ဟု ခွိုသာယဉကြွေးတဲ့ အမေးသံလေးကြားလိုကရြတယ်. “ရပါတယဘြယကြိုလဲ ညီမ”ဟု ထွန်းခငကြမေးလိုကတ်ယ်.“မှောကဒြဂုံကို” “၈၀၀၀လောကကြမွယ်” “၇၀၀၀ပဲထားပါသှားနကြပေါအကိုရယ်”ခပခြွှဲခွှဲလေးပြောတာနဲ့ ထွန်းခငလြည်း “တကတ်ကည်ီမ”ဆိုပြီး ကားနောကခြန်းတံခါးလှမ်းဖြင့်ပေးရင်း ကောငမြလေးကို သချောကြည့်လိုကတ်ော့မှ ကောငမြလေးက ဆံပငအြရှညကြှီးပဲ ကုလားဆငမြလေးတောတ်ောလြည်းချောတာ ကုလားကား ထဲကမင်းသမီးတွထကေတ်ောင် ပိုချောသေးတယ်.ဆံပငကြလည်း တငပြါးကြောပြေါငရြင်းလောကကြို တညီထဲဖြောင့်စင်းမဲနကန်တောပဲ.ထွန်းခငလြည်း ကောငမြလေးဆံပငကြိုမှငပြှီး ရငဖြိုလှိုကမြောသှားတော့ပြီး စကားစလိုကတ်ယ် “ညီမကဒီအခွိနပြှနန်ကြလေား” “ဘာဖြစ်လို့လဲအကို” ကောငမြလေးက ပြနမြေးတယ် .
“အောြ…ခုနက ညီမပြောလို့လေ သှားနကြဆေိုလို့ပါ”ဟု ထွန်းခငလြည်း ဘကမြှနထြဲကြည့်ရင်းပြနပြှောလိုကတ်ယ်.ကောငမြလေးကတခကြရြီလိုကရြင်း “ခခြြ…ရမ်းပြောတာ တခါမှဒီအခွိနမြပြနဖြူးဘူးအကို အခုကသူငယခြငွြး နမကေောင်းလို့ လာကြည့်ရင်းသူငယခြငွြးနဲ့ စကားကောင်းနတော အခုခွိနမြှ ပြနရြတာ. လိုင်းကားကလည်းမရှိတော့ဘူး အာ့နဲ့ ကားငှားဖြစ်တာအကိုရေ”ဟု ပြနရြှင်းပြလသည်ေ. ထွန်းခငလြည်း စကားဆကလြိုကပြှီး “ဟုတတ်ာပေါ့. လိုင်းကားလည်းမရှိ ဒီအခွိန် မိန်းကလေးတယောကတ်ည်း ပြနရြတာ အန်တရာယမြွားတယ်. ပြီးတော့ ညီမလိုဆံပငအြရှညကြှီးနဲ့မိန်းကလေးတွကေ ပိုတောငသ်တိထားသင့်တယ်”လို့အေးဆေးစွာပြောလိုကသ်ည်. “ဟုတတ်ယ် အကိုရေ. ဒီဆံပငတ်ှနေဲ့ အန်တရာယမြွားတယ်. ဘယသ်ှားသှား ဆံပငဖြှန့်သှားတာနဲ့ စားမဲ့ ဝါးမဲ့ မကြလြုံးတွနေဲ့ လူကိုလိုကကြှည့်လိုကြ. ပြီးရင် ဆံပငလြေးက ဘယလြိုလှတာ ဘယလြိုပိုငဆြိုငခြငွတ်ာဆိုတွရေော လိုကပြှောနကြတော. တကယစြိတရြှုပဖြို့ကောင်းတယ်. ထားလာတာကြာပြီဆိုတော့ ညှပပြဈဖို့ကလည်း နှမွောလို့အရှညပြဲဆကထြားနတော “ဟု ထွန်းခငအြား ပြောပြလသည်ေ.
ထွန်းခငလြည်း တဆင့်တကပြှီး “ညီမက ဆံပငရြှညထြားတာဘယလြောကကြှာပြီလဲ. ညီမဆံပငကြ အကိုတောငသ်တိထားမိတယ် တောတ်ောလြေးလှတယန်ောြ”ဟု မသိသလိုမေးလိုကတ်ယ်.“အင်း ထားတာတော့ ၁၀နှစ်သမီးထဲကပါ. ဆံပငကြ ပုံမှနထြိန်းသိမ်းတော့ မပကြစြီးဘူးလေ”ဟုဆိုပြီး သူမဆံပငတ်ှကေိုရငဘြတပြေါဆြှဲတငရြင်း ပြောလသည်ေ. ထွန်းခငလြည်း ဘကမြှနကြနလှမြေးကြည့်ရင်း အမှောငထြဲမှာတောင် မဲနကပြှောငတ်င်းနတေဲ့ ပတုန်းရောင် ဆံကသောတွကေို ငေးကြည့်မိပြီး စိတတ်ှေ ကြှလာလတေော့သည်. အဲ့လိုနဲ့ ကောငမြလေးကို တို့ဆေးနဲ့ဘယလြိုတို့ရမလဲဆိုပြီး တွေးနတေုန်း “အကိုကြှနမြကို ဆိုငတ်ဆိုငလြောကရြောကရြင် ခဏရပပြေးပါလား”လို့နောကခြန်းမှ လှမ်းပြောလသည်ေ. ထွန်းခငလြည်း “ဘာဝယခြငွလြို့လဲ ညီမ”ဟုမေးလိုကသ်ည်. ကောငမြလေးမှ”သူငယခြငွြး အိမကြနလေောလောနဲ့ပြနလြာတာ ရသေောကခြငွလြို့” ဟုပြောသောအခါ ထွန်းခငလြည်း “ငါ့ဂွငထြဲရောကပြှီ”ဟု စဉြးစားလိုကပြှီး “အောြ…အကို့မှာ ရဘေူးပါကငဘြူးတွေ ဝယထြားတာတွရှေိတယ်.အေးတော့မအေးဘူး.သောကမြလားညီမ”ဟုဆိုကာ ဆေးခပထြားသောြ ရသန်ေ့ဘူးအားလှမ်းပေးလိုကသ်ည်.
“ကြေးဇူပါအကို.ရတယရြဆေိုပြီးရော အေးအေးမအေးအေး”ဆိုပြီး ထွန်းခငပြေးသောရသန်ေ့ဘူးအား လှမ်းယူလိုကကြာ “နောကကြှုံရင် အကိုကားပဲစီးတော့မယ်.ဟဲဟဲ…သဘောကောင်းလို့”ဟုဆိုကာ ရသန်ေ့ဘူးဖြင့်ပြီး မော့သောကလြိုကလြသည်ေ. ကောငမြလေး ရသေောကတ်ာကို ကြည့်ပြီးထွန်းခင် ရငတ်ှခေုနန်တေော့သည်. ၅မိနဈလောကကြှာသောြ ကောငမြလေးလည်းသန်းလာတော့တယ်. ခဏလောကကြှာတော့ အိပပြွောသ်ှားတော့သည်. ထွန်းခငလြည်းသချောအောငလြို့ ကားရပပြှီး ကောငမြလေးလှုပန်ှိုးကြည့်တယ် “ညီမ ညီမ…” ကြိန်းသသှေားပြီကောငမြလေးမနိုးတော့ဘူး ဟုထွန်းခငတ်ှေးလိုကကြာ သူမရဲ့ဆံပငရြှညကြှီးကို ကိုငကြှည့်လိုကပြှီး “အား လားလား အိစကပြှီး ပြော့ပြောင်းနတောပဲ”ဟုပြောပြီး ကောငမြလေးဆံပငကြို နမ်းကြည့်လိုကလြသည်ေ. “ရှနပြူနံလေး မှှေးနတောပဲ.ဒီဆံပငကြှီးကို ကောင်းကောင်းလိုးရမယ်” စိတထြဲတွေးပြီး ကားပေါပြှနတ်တကြာ မှောဘြီခွံကိုမောင်းသှားတော့လသည်ေ……..
အပိုင်း(၃) ထွန်းခငလြည်း ဆံပငရြှညကြှီးကို စိတကြှိုကစြားရတော့မညဖြစ်သဖြင့် ရငခြုနစြှာကားမောင်းလာရင်း မှောဘြီခွံထဲရောကလြာတော့သည်. ခွံထဲရောကသ်ညအြထိ ကောငမြလေးက အိပပြွောန်တေုန်းပငဖြစ်သောကြောင့် ကောငမြလေးရဲ့ပိုကဆြံအိတကြို ထွန်းခငယ်ူကြည့်လိုကလြသည်ေ. ပိုကဆြံအိတထြဲတွင် သူမပုံနှင့် ဗွူတီးစလှန်း ဝနထြမ်းကဒတ်ဈကဒြ တွေ့လိုကသ်ဖြင့် နာမညကြိုဖတကြှည့်လိုကလြသည်ေ.“ရတီခွူး ဆိုပါလား.နာမညလြေးကလည်းလှ လူလည်းလှတယကြှာ. လတစြသတတ်ော့ ဗွူတီးစလှန်းမှာ အလုပလြုပတ်ာကြောင့် ဒီကောငမြလေးဆံပင် ဒီလောကကြောင်းနတောကိုး” ဟု ထွန်းခငစြိတထြဲတွေးလိုကလြသည်ေ. ဒီလိုနဲ့ပဲ အိပမြောကနွတေဲ့ ခွူးကို ကုတငပြေါတ်ငလြိုကပြှီး လကတ်ှခွတွေကေေို ကုတငတ်ိုငမြှာ ကြိုးခွီထားလိုကသ်ည်. ခွူးရဲ့ မဲနကပြွော့အိနတေဲ့ ဆံပငရြှညကြှီးကို ကုတငအြောကမြှာ ခထွာလိုကကြာ ထွန်းခငတ်စိမ့်စိမ့်ကြည့်ရင်း စိတထြဲမှလည်း “ကောင်းလိုကတ်ဲ့ ဆံပငကြှီးကြာ မှောငန်တောတောင် ပြောငလြကလြတောပဲ. ငါတော့ အမုန်းဆှဲလိုး ပစ်ရမယ်”ဟု စိတတ်ှထလောကာ အင်ျကြီနဲ့ပုဆိုးကိုခွှကလြိုကပြှီး ထွန်းခငလြီးကြီးက ဘယလြောကတ်ောင် စားချင်န်လည်ေးမသိဘူး ထိပမြှာတောင် အရကြညေတ်ှထွကေန်တေော့သည်.
ခွူးရဲ့ ဖြောင့်စင်းနတေဲ့ ဆံပငရြှညကြှီးကို နှစ်ခွမ်းခွဲကာ တဈခွမ်းကိုယူလိုကပြှီး လီးမှာပကကြာ ရှေ့တိုးနောကဆြုတဂြှင်းထုတော့လသည်ေ.ပါးစပမြှလည်း “ကောင်းလိုကတ်ာကြာ ပြော့အိနတောပဲ”ဟု ရရှတေပြှီး ကနွရြှိနတေဲ့ ဆံပငရြှညကြှီးကိုလကတ်ဖကကြယူနမ်းက အားရပါးရဂွင်းထုနလေိုကတ်ော့လသည်ေ. ၁၅မိနဈလောကကြှာတော့ ထွန်းခငလြည်းမရတော့ပဲ ခွူးရဲ့ခေါင်းအရင်းနားက ဆံပငတ်ှထေဲကိုသုတရြတွပေန်ေးထုတလြိုကတ်ော့လသည်ေ. ကိဈစဝိဈစ ပြီး၍ သုတရြတွပေနေတေေဲ့ ဆံပငကြို ကုတငပြေါကြနေ ခထွားခဲ့ပြီး အခန်းထဲကထွကလြာကာ ဧည့်ခန်းထဲတွင် ဝီစကီထိုငသ်ောကပြှီး အမောဖြနတေေော့သည်. ဝီစကီပုလင်းတဝကကြွိုးတော့ အခန်းထဲပြနဝြငသ်ှားလိုကကြာ ကြိုးတွပြနေဖြှညပြှီး ခွူးရဲ့ အင်ျကြီနဲ့ထမိနတ်ှေ အကုနခြွှတပြှဈလိုကတ်ော့သည်. လကတ်ှခွထေေောကတ်ှကေို ကြိုးပြနခြွီထားလိုကပြှီး ခွူးရဲ့ နို့သေးသေးလေးတွကေို လကန်ဲ့အုပကြာပြတတ်ော့လသည်ေ. နို့လေးတွေ တင်းပြီးအညိုရင့်ရောင် နို့သီးခေါင်းလေးတွကေို ပြတခြွပေေးလိုကသ်ောအခါ အိပပြွောန်တေဲ့ ခွူးလည်း တခကြတ်ှန့်သှားလသည်ေ.
ထွန်းခငလြည်း ဆကပြှီးတော့ ခွူးရဲ့ပေါငကြှားထဲလကထြည့်လိုကကြာ စဖုတမြို့မို့လေးကိုစမ်းကြည့်လိုကသ်ောအခါ အမှှေးရေးရေးလေးတွအမွေားကြီးကို ခံစားမိလိုကလြသည်ေ. ထို့နောကြ ဆံပငရြှညတ်ှကေို ယူလိုကပြှီး ခွူးရဲ့နို့လေးတွပေေါတ်ငပြှီး ဆံပငတ်ှနေဲ့အတူနိုစို့လိုကတ်ောသည်. “သူ့ဆံပငတ်ှမှော ရှနပြူနံလေးမှှေးနတောပဲ စို့လို့ကောင်းလိုကတ်ာကြာ… ပြှတပြှှတပြှှတ်… “ဆိုပြီး ထွန်းခငကြုန်းစို့နတေော့လသည်ေ. နို့စိုလို့ဝတော့ခွူးရဲ့ အဖုတန်ရောလေးကို လကန်ဲ့ထပစြမ်းကြည့်ပြီး လကည်ှိုးနဲ့လကခြလယန်ဲ့ ကလိပေးလိုကရြာ အိပပြွောန်တေဲ့ ခွူးရဲ့အဖုတလြေးကေ အရကြညေလြေးတွစေိမ့်ထွကလြာထွကလြာသည်. အာ့နဲ့ ထွန်းခငလြည်း အခွိနမြဆှဲတော့ပဲ ဆံပငရြှညတ်ှကေို ယူလိုကပြှီး အဖုတပြေါတ်ငလြိုကကြာ “အား …ဆံပငကြတောတ်ောရြှညတ်ာပဲ ပေါငရြင်းကြောတ်ော့ အဖုတထြိရောကတ်ော့ မိုကတ်ယကြှာ”ဟု ဆိုပြီး ဆံပငကြှားထဲကနေ အဖုတထြဲသို့ လီးကိုထိုးထည့်လိုကတ်ော့သည်.
ခွူးလည်းကိုယလြုံးလေး တဈခကြြ နှစ်ခကြတ်ှန့်သှားပြီး “ဗှိ…ဗှိ… ပလှတ်.. ဘှတ်…ဘှတ်”နှင့် ထွန်းခငလြီးကြီး ရှောရှောရှူရှူ ဝငသ်ှားတာကို ကြည့်ပြီး “ဒီကောငမ် အတွအကြေုံရှိပြီးပြီနဲ့တူတယ်” တွေးလိုကကြာ ဆံပငရြှညကြှီးကိုတဖနပြှနယ်ူနမ်းပြီး ခွူးကိုလိုးတော့လသည်ေ.လိုးနရင်ေး ထွန်းခင် အားမရတော့ပဲနဲ့ ခွူးရဲ့ပြော့အိနတေဲ့ ဆံပငရြှညကြှီးကို လကမြှာပတလြိုကပြှီး ဆံပငတ်ှအကေုနလြုံးကို လကန်ဲ့စုကိုငပြှီး ခွူးရဲ့ခေါင်းလေးမော့လာအောင် ဆောင့်ဆှဲလိုကကြာ “ဘှတ်….ဘှတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖတ်…ဖြောင်း… ဖြောင်း.. ဖစွြ ..ဖစွြ ဖစွြ” အသံတွထွကေလြာကာ အားရပါးရ ဆံပငဆြှဲကာ လိုးနတေော့လသည်ေ. ထွန်းခငလြည်း ကာမသုခကို အပြည့်အဝခံစားပြီး ပြီးခါနီးကြတော့ ခွူးရဲ့ ဆံပငရြှညကြှီးကို အားနဲ့ဆောင့်ဆှဲလိုကတ်ာ လကထြဲတွငတ်ောင် ဆံပငတ်ှကြှတေပြါလာတော့လသည်ေ. အဖုတထြဲတွငပြဲ ပြီးလိုကကြာ အဖုတထြဲကထွကလြာတဲ့ အဖြူရောင် သုတရြတွကေေို သူမဆံပငန်ဲ့ယူပြီး သုတလြိုကလြသည်ေ. ထွန်းခငလြည်းမောဟိုကသ်ှားပြီး ခွူးရဲ့ဆံပငတ်ှကေို ကုတငအြောကပြှနခြကြာပေး ဘေးမှာပဲ အိပလြိုကတ်ော့သည်…..
အပိုင်း(၄) မကြစြိမှိတထြားသောလြည်း စူးဝငလြာတဲ့ အလင်းရောငကြှောင့် ခွူးတယောကြ ခေါင်းမူးနောကစြှာဖြင့် မကြစြိဖြင့်ကြည့်လိုကသ်ောအခါ သူမအိမမြကြန်ှာကြကမြဟုတပြဲ ပြောင်းလဲနသညေကြိုထူးခွားစွာတွေ့လိုကရြလသည်ေ. မိမိကိုယကြို သတိထားကြည့်လိုကမြှ ခွရေော လကရြော အတုပန်ောငခြံရထားသည့်အပြင် ခန်ဓာကိုယ် တွင် ဘာအဝတမြှမရှိပဲ ပြောငသ်လင်းခါနလပြေေီဖြစ်သောကြောင့် လှနစြှာထိန့်လန့်သှားလသည်ေ. ဘေးဘီကိုကြည့်လိုကသ်ောြ ညက သဘောကောင်းသညဆြိုသောြ တက္ကစီ သမားမှ ကိုယတ်ုံးလုံးတီးနဲ့ ပကလြကအြိပန်သည်ေ့အပြင် သူ့ရဲ့ လီးကြီးကလည်း ထောငမြတန်သညေတ်ှေ့လိုကရြပြီး ခွူးလည်းကြောကလြန့်တကြား အောဟြဈတော့သည်. အောန်သည်ေ့ကြားကပင် “ငါ ဘယလြုပလြုပဒြီရောကန်တောလဲ. ဘာတွဖြစ်ေနတောလဲ. ငါ့အဖုတလြေးရော ခေါင်းတွရေော ကြိမ်းနတောပဲ. ဒီလူကြီး ငါ့ကို မတောမြတရားကငွြ့ထားတာလား” စသညဖြှင့် မေးခွန်းပေါင်းများစွာ ခေါင်းထဲဝငလြာကာ မကြရြညမြွားပါကဆွင်းရင် ရုန်းကနမြိတော့သည်. ခွူးရဲ့အောဟြဈ ရုန်းကနန်မှေုကြောင့် ထွန်းခငလြည်း နိုးသှားတော့သည်.
“ဟာ… ခွူး… နိုးပြီလား… ညက ကုမယ့်ဆန်ဒတွေ ဖြည့်ပေးတဲ့ မင်းကို ကြေးဇူးတငတ်ယကြှာ. ဟား…ဟား..” ရယမြောကာပြောလသည်ေ. “လူယုတမြာ… ရှငကြမွကိုအခု လှှတပြေး. ရှင်…ရှင်… ကမွကိုမတောမြတရားမလုပန်ဲ့ ကမွအောမြှာနောြ” “မင်းအောခြငွသ်လောကအြောကြှာ. ဒီနရောမှာ ဘယသ်ူမှမရှိဘူး. မင်းနဲ့ငါ ၂ယောကတ်ည်းပဲရှိတာ. ဟား…ဟား…ဟား…မင်းကတကယလြှတဲ့ကောငမြပဲ. မင်းဆံပငတ်ှကလေည်း သိပလြှတော့ ငါမင်းကိုလှယလြှယမြလှှတပြေးနိုငဘြူး”ဟု ဆိုကာ ကုတငအြောကြ ကနွသေော နကမြှောငန်တေဲ့ ဆံနှယတ်ှကေို ဆှဲယူပြီး သူ့ရဲ့လီးကိုပတလြိုကကြာ ဂွင်းတိုကဖြို့လုပလြိုကလြသည်ေ. “ကမွဆံပငကြိုဘာလုပတ်ာလဲ. လူယုတမြာကြီး..ဟီး…ဟီး…ဟီး… ကမွဆံပငတ်ှညဈေပတကြုနပြှီ..”ဟု ကြိုးခညွခြံထားရတဲ့ ခွူးလည်း ငိုယိုတော့လသည်ေ. “မင်းဆံပငကြှီးနဲ့ အဲ့လိုလုပတ်ာကြိုကလြို့ကြာ.ပြီးတော့ မင်းဆံပငကြ ရှညယ်ုံတငမြပဲ ပြော့အိနတောပဲ ပိုကြိုကတ်ယ်. ပြီးရင် ခေါင်းပြနလြွောပြေးမှာပါကြာ ဟဲဟဲ”ဆိုပြီး ဆံနှယတ်ှထွေေးပိုကကြာ စိတကြှိုကလြိုးတော့သည်.ပကလြကလြနန်တေဲ့ ခွူးရဲ့ အပေါကြို ထွန်းခင် တတခြှလိုကပြှီး ဆံပငတ်ှမကြေန်ှာပေါတ်ငလြိုကကြာ ဆံပငတ်ှကြေားထဲသို့ သူ့ရဲ့ လီးကြီးကို ထိုးထည့်လိုကပြှီး ခွူးကို လီးစုတခြိုင်းရန် ဟနပြှငလြိုကလြသည်ေ.
ခွူးလည်း မကြန်ှာနားရောကလြာသည့် လီးညိုညိုကြီးကို ကြည့်ပြီး ရှံ့ရှာကာ ပျို့အနခြငွသ်လိုပငဖြစ်နတေော့သည်. ထွန်းခငကြလည်း “ငါ့ လီးကိုစုပပြေးစမ်း. ကောင်းကောင်းစုပကြှားလား. မဟုတရြင် နငကြို အသသတေပြလိုကမြယ်” ဟု ခွိမ်းချောကလြသည်ေ. မဆန့်မပြဲ နှင့် ပါးစပထြဲဝငလြာသည့် လီးကြီးကြောင့် ခွူးတယောကန်ရထေိုငရြ ခကသ်ှားလသည်ေ. ယခငကြ အလိုးခံဖူးသောလြည်း အခုလို လီးမစုပခြဲ့ဖူးပေ. ယခငရြည်းစားဟောငမြွားကလည်း သူမရဲ့ဆံပငကြိုသာ အခွိနတ်ိုင်းလိုးနခွင်ေးဖြစ်သည်. အခုလီးစုပရြတော့မှ ခွူးအတွကြ အထူးအဆန်းဖြစ်နလသေည်ေ.အဝငအြထွကြ မှနလြာသောအြခါ ထွန်းခငလြည်း ခွူးရဲ့ဦးခေါင်းကို ပြေ့ကိုငပြှီး ပါးစပထြဲသို့ အားရပါးရလိုးနရင်ေး ပြီးချင်သ်လိုဖြစ်လာ၍ ဆှဲထုတလြိုကကြာ နဖူးအရင်းမှ ဆံပငတ်ှထေဲသို့ သုတရြညတ်ှေ ပန်းခလွိုကတ်ော့သည်. နဖူးပေါမြှ တဆင့်ဦးခေါင်းပေါသ်ို့ စီးကသွှားသော သုတရြညပြူနှေးနှေးတွကေို ခံစားမိလိုကလြသည်ေ. ခွူးလည်း ရုန်းကနရြန် အားမရှိတော့ပဲ ငိုချင်ြးသာခနွတေော့သည်.
ထွန်းခငလြည်း ခွူးကိုယပြေါကြ ဆင်းလိုကပြှီး “ငါအပြငသ်ှားပြီး မနကစြာသှားဝယမြယ်. ပြနလြာမှ နင့်ကိုကောင်းကောင်းလေး ခေါင်းလွှောပြေးမယ် ဟဲဟဲ..”ဟု ဆိုတာ ထွကသ်ှားလသည်ေ…… အပိုင်း(၅) ထွန်းခင် မနကစြာဝယပြှီးပြနလြာလသည်ေ. ခွူးရဲ့ကုတငဘြေးဆီ ဝငလြာပြီး ခွူးအား ခွလကေတ်ှကေို ကြိုးဖြညပြေးလိုကသ်ညန်ှင့်တပျိုငန်ကြ အခွင့်အရေးကို အသုံးခကြာ ထွကပြှေးရန် အိပယ်ာပေါကြခုနဆြင်းလိုကလြသည်ေ. လူကသာရှေ့ရောကန်သေောလြည်း ဆံပငရြှညကြှီးက နောကတ်ှငကြနွခြဲ့သဖြင့် ထွန်းခငအြမိအရလှမ်းဖမ်းပြီး ဆောင့်ဆှဲလိုကလြသည်ေ.ဆံပငအြဆှဲခံရသည့် အရှိနကြှောင့် ခွူးလည်း နောကပြှန် ဖငထြိုငရြကြ ကလွသည်ေ. “ဟာ…. ဒီကောငမြကတော့ သတေော့မှာပဲ လာခဲ့စမ်း. နငဘြယပြှေးဖို့ ကြိုးစားတာလဲ”ဆိုပြီး လဲနခွေူးရဲ့ ခါးကို ဖကပြှီး အိပယ်ာပေါဆြှဲပစ်တငလြိုကလြသည်ေ.ခွူးလည်း ဆံပငဆြှဲခံရသဖြင့် နာသှားပြီး အိပယ်ာပေါတ်ှင် ပကလြကအြနအထေား ဖြစ်သှားလသည်ေ. ထွန်းခငလြည်း သူရဲ့ ဘောင်းဘီခွှတလြိုကပြှီး တောငမြတန်တေဲ့ လီးကြီးကို ခွူးရဲ့အဖုတဝြကိုတေ့ပြီး “နငတ်ောတ်ောယ်ားနတောလား ကောငမ်. ငါနင့်ကိုအသလေိုးပေးမယ်”ဟု ကြိမ်းပြီး တခကြထြဲဆောင့်ခလွိုကလြသည်ေ.
လီးတေ့ပြီး တခကြထြဲအဆုံးထိထိုးထည့်ခံရသဖြင့် ခါးလေးအသားကုနကြော့သှားကာ ပါးစပမြှလည်း “အမလေး…. ဖြည်းဖြည်းလုပပြါရှင် သပေါပြီ.ဟင့်….ဟင့်….အား…..နာတယ်….ဟီးဟီး”ဆိုပြီး မကြရြညတ်ှကကြော အသနားခံလသည်ေ. ထွန်းခငလြည်း “ဖြည်းဖြည်း လုပစြချင်ေရြင် နငမြရုန်းနဲ့ ငါ့ကိုကလနကြဆနမြလုပန်ဲ့ ငါခိုင်းတဲ့အတိုင်းလုပ် ကြားလား”ဟု ဟိန်းဟောကသ်ောအခါ ခွူးလည်း ငိုနရင်ေး ခေါင်းပြနင်ှိမ့်ပြလသည်ေ. “ကောင်းပြီ… လေးဘကထြောကြ ဖငကြုန်းတော့. နောကကြနေ နင့်ဆံပငကြိုဆှဲလိုးချင်တ်ယဟြာ” ဟု ပြောရင်း ခွူးကိုယလြုံးလေးကိုဆှဲ လှည့်လိုကလြသည်ေ. ထို့နောကြ ခွေးကုန်းး စတိုငဖြစ်သှားသောအခါ အောကကြနွတေဲ့ ခွူးရဲ့ဆံပငတ်ှကေိုယူလိုကပြှီး ပြူးထွကန်တေဲ့ အဖုတလြေး လီးနဲ့ အသာတေ့လိုကပြှီး ဖြည်းဖြည်းချင်ြး ဆံပငတ်ှကေိုစုကိုငကြာ ဆှဲထည့်လိုကသ်ည်. “အား…ဟင့်ဟင့်….အင်း…အင်း…. “ခွူးဆီမှ ညီးညူသံ တခွို့ထွကလြာလသည်ေ. ထွန်းခငလြည်း “ကောင်းလား ကောငမ်. နင့်ကိုအဲ့လိုတသကလြုံး ကောင်းကောင်းလေး လိုးပေးမယ် ဟုတပြှီလား. ငါနဲ့တူတူသာနလေိုကြ. နငကြိုရှယလြိုးပေးမယ်”ဆိုပြီး စိတပြှနပြေေ လိုးတော့လသည်ေ.
တဖြည်းဖြည်း အထုတအြသှင်း မှနလြာပြီး ထွန်းခငရြဲ့ အုနှစ်လုံးက ခွူးရဲ့ ဆီးခုံကို တဖတဖြတဖြှင့် ရိုကကြာ အတိုငအြဖောကည်ီညီ လိုးကြလသည်ေ. ထွန်းခငလြည်း ခွူးရဲ့ ဆံပငရြှညကြှီးတွကေို ဆှဲ၍တမွိုး နမ်း၍တဖုံ မွိုးစုံ လုပကြာ စိတကြှိုကလြိုးလသည်ေ. ပြီးခါနီးကတွော့ အဖုတထြဲက လီးကိုထုတပြှီး ခွူးရဲ့ကြောပေါပြှန့်ကြဲနတေဲ့ ဆံပငရြှညတ်ှပေေါသ်ို့ သုတရြညတ်ှေ ပန်းထုတလြိုကလြသည်ေ. “ဘယလြိုလဲကောင်းလား မိန်းမ. အခုခွိနကြ စပြီး ငါက မင်းယောကကြွားုဖဈပြီ. ဟား…ဟား….” ကြနပေန်တေဲ့ လသေံဖြင့် ရယမြောလိုကလြသည်ေ. ထို့နောကမြနကစြာစားကြပြီး ခွူးကိုရချိုးခန်းထဲ ခေါသ်ှားကာ ဆံပငတ်ှခေေါလြွှောရြင်း ထွန်းခင် ထပလြိုးပြနသ်ည်. ခေါင်းလွှောပြှီးတော့လည်း ထွန်းခင် မနားတမ်း တနကေုန် ဆံပငလြိုးလိုကြ လီးစုတခြိုင်းလိုကဖြှင့်သာ ကာမစည်းစိမကြိုခံစားကြရင်း ပြီးနတေော့သည်. နောငဆြုံးတော့ ထွန်းခငတ်ယောကြ ဆံပငရြှညကြှီးနဲ့ မိန်းမတယောကြ နရင်ေးထိုငရြင်း ရသှားပြီး တသကလြုံး ဆံပငတ်ှကေို စိတကြှိုကလြိုးခွင့်ရသှားလတေော့သည်…
ပြီးပါပြီ.